Αρχική Δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης»ΜΕΡΟΣ Ε΄ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΔΗΜΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ (άρθρα 544-603)Σχόλιο του χρήστη Ε.Δ. | 4 Ιουνίου 2026, 01:55
  • Σχόλιο του χρήστη 'Ε.Δ.' | 4 Ιουνίου 2026, 01:55

    Στο άρθρο 556 («Δικαίωμα εκμετάλλευσης κυλικείων εντός κτηρίων που στεγάζονται υπηρεσίες των δήμων και περιφερειών») αναφέρεται ότι: «Η παραχώρηση δικαιώματος εκμετάλλευσης των κυλικείων, εντός κτηρίων που στεγάζονται υπηρεσίες των δήμων και περιφερειών προς εξυπηρέτηση του προσωπικού αυτών και των συναλλασσομένων με αυτούς, γίνεται με δημοπρασία από τους στεγαζόμενους φορείς, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις δημοπρασιών περί εκμίσθωσης ακινήτων του Κεφαλαίου Η’ του παρόντος Μέρους, περί δημοπρασιών.» Από τη ρύθμιση αυτή πρέπει να εξαιρεθούν τα ακίνητα κυριότητας Υπουργείου Οικονομικών και ΕΤΑΔ, στα οποία το δικαίωμα εκμίσθωσης ασκείται από τους φορείς αυτούς, γιατί αλλιώς είναι δυνατό να θεωρηθεί το δικαίωμα αυτό ως κρατική ενίσχυση προς του Δήμους και τις περιφέρειες. Στο άρθρο 567 υπάρχει πρόβλεψη δωρεάν παραχώρησης ακινήτων του Ε.Δ. και δημοσίων νομικών προσώπων χωρίς να διευκρινίζεται ποια είναι τα νομικά πρόσωπα αυτά. Προτείνεται να εισαχθεί ρητή εξαίρεση για τους παραπάνω φορείς, για τους ίδιους λόγους. Από το άρθρο 577 («Παραχώρηση χρήσης κοινοχρήστων χώρων»), πρέπει να εξαιρεθούν οι χώροι ακινήτων κυριότητας των άνω φορέων, για τους οποίους δεν έχει λάβει χώρα συντέλεση της απαλλοτρίωσης, σύμφωνα με την κατά νόμο διαδικασία, για τους ίδιους λόγους (δίχως να υπάγονται στις περιπτώσεις αυτές τα ανταλλάξιμα δημόσια ακίνητα για τα οποία αρκεί η κήρυξη και δεν χρειάζεται συντέλεση). Επίσης σύμφωνα με την παρ. 3 του ίδιου άρθρου 577: «3. Η αρμοδιότητα έκδοσης άδειας χρήσης δημοτικών κοινόχρηστων χώρων ή χώρων που έχουν παραχωρηθεί στους δήμους προς εκμετάλλευση, ανήκει αποκλειστικά στους δήμους. Η άδεια χορηγείται με απόφαση δημάρχου και σε αυτήν αναγράφονται η τοποθεσία, η έκταση του παραχωρούμενου κοινόχρηστου χώρου, το είδος και η διάρκεια χρήσης καθώς και το ακριβές ποσό του καταβαλλόμενου τέλους. Η διάρκειά της δεν δύναται να υπερβαίνει το ένα (1) ημερολογιακό έτος. Η άδεια δύναται να ανανεώνεται με αίτηση του ενδιαφερόμενου, χωρίς να απαιτείται εκ νέου η γνώμη της αστυνομικής αρχής, εφαρμοζομένης της παρ. 2 του άρθρου 399, περί διαδικασίας είσπραξης του τέλους χρήσης κοινοχρήστων χώρων εφόσον απαιτείται. Στην άδεια χρήσης κοινόχρηστου χώρου με σκοπό το υπαίθριο στάσιμο εμπόριο γίνεται επιπλέον και μνεία κάθε υπόδειξης που τυχόν εξυπηρετεί αισθητικώς ή τουριστικώς την πόλη. Η εν λόγω άδεια χρήσης κοινοποιείται και στις λοιπές αρμόδιες για τον έλεγχο αρχές, προκειμένου να ελεγχθεί η άνευ άδειας χρήση ή η καθ’ υπέρβαση της χορηγηθείσας άδειας χρήσης εγκατάσταση των πάσης φύσεως μικροπωλητών. Η άδεια αυτή δύναται να χορηγείται και μετά από διενέργεια δημοπρασίας σύμφωνα με τους όρους και τη διαδικασία του πρώτου εδαφίου της παρ. 9». Η παρ. 3 του ίδιου άρθρου 577 είναι προβληματική για τον εξής λόγο: Η ως άνω διάταξη προβλέπει ότι πέραν των δημοτικών κοινόχρηστων χώρων, άδεια χρήσεως κοινοχρήστων χώρων (και άρα επιβολή τελών κοινοχρήστων) μπορεί να χορηγηθεί και σε «χώρους που έχουν παραχωρηθεί στους δήμους προς εκμετάλλευση». Πέραν του γεγονότος, ότι με την ως άνω διάταξη παραβιάζεται η έννοια του κοινοχρήστου χώρου (υπό την έννοια, ότι για να παραχωρηθεί θα πρέπει να είναι πολεοδομικά ή ρυμοτομικά καθορισμένος ΣτΕ 1617/2025), αναιρείται ευθέως, το περιεχόμενο της υπ’ αρ. 1617/2025 απόφασης του ΣτΕ, που έλυσε οριστικά το πρόβλημα αυτό. Εάν η εν λόγω διάταξη παραμείνει, τότε κάθε Δήμος στον οποίο η ΕΤΑΔ έχει παραχωρήσει τουριστικό δημόσιο κτήμα για εκμετάλλευση θα μπορεί να επιβάλλει επιπροσθέτως στους μισθωτές της ΕΤΑΔ και τέλη κοινοχρήστων, αναιρώντας πλήρως συμβάσεις, που έχουν ήδη καταρτισθεί και επιβαρύνοντας διπλά την λειτουργία των επιχειρήσεων. Μάλιστα, ο εκάστοτε Δήμος, θα μπορεί σε όλες τις εκτάσεις που του έχουν παραχωρηθεί από την ΕΤΑΔ να τις «θεωρεί» κοινόχρηστες και να επιβάλλει «τέλη κοινοχρήστων». Θα πρέπει να εξαλειφθούν αυτές. Η άδεια χρήσης κοινοχρήστων χώρων θα πρέπει να αφορά μόνο τις χαρακτηρισμένες «κοινόχρηστες» εκτάσεις, όπως αυτές προσδιορίζονται με το Β.Δ 1958 και σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην απόφαση Α1617/2025 απόφαση του ΣτΕ. Η ενσωμάτωση των λέξεων αυτών, άθελα καταργεί/ απενεργοποιεί/ καταστρατηγεί την Απόφαση του ΣτΕ. Έτσι, σε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα η ΕΤΑΔ, παραχωρεί με ελάχιστο αντάλλαγμα Χ ή έχει ήδη παραχωρήσει σε Δήμο χωρίς αντάλλαγμα, ακίνητα τα οποία ο Δήμος εκμεταλλεύεται. Με τυχόν θεσμοθέτηση της ρύθμισης αυτής, με απλή απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ο Δήμος θα μπορεί να επιβάλλει τέλη κοινοχρήστων χώρων, με αποτέλεσμα να εισπράττει από τον Μισθωτή ΚΑΙ ΤΕΛΗ αλλά ΚΑΙ ΜΙΣΘΩΜΑ. Αυτό ζημιώνει και την ΕΤΑΔ, που θα έχει παραχωρήσει τις εκτάσεις αυτές με μικρό ή χωρίς αντάλλαγμα.