Αρχική Απλούστευση του πλαισίου άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων του ν. 4442/2016 - Ορισμός αρχών...ΜΕΡΟΣ ΣΤ’ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΝΟΜΟ – ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ (Άρθρα 198-227)Σχόλιο του χρήστη OLYMPIA ELECTRONICS | 6 Μαρτίου 2026, 13:39
  • Σχόλιο του χρήστη 'OLYMPIA ELECTRONICS' | 6 Μαρτίου 2026, 13:39

    1. Άρθρο 205: Επιτάχυνση της διαδικασίας ολοκλήρωσης επενδυτικών σχεδίων και έναρξης παραγωγικής λειτουργίας - Τροποποίηση άρθρου 23 ν. 4887/2022 Μέχρι σήμερα, στο πλαίσιο του ν. 4399/2016, η προβλεπόμενη προθεσμία των δύο (2) μηνών για την υποβολή των αιτημάτων ολοκλήρωσης των επενδυτικών σχεδίων έχει αποδειχθεί στην πράξη ιδιαιτέρως περιοριστική σε σχέση με την πολυπλοκότητα και το εύρος των επενδυτικών σχεδίων που υπάγονται στις διατάξεις του. Οι διαδικασίες πιστοποίησης φυσικού και οικονομικού αντικειμένου, η συγκέντρωση δικαιολογητικών, οι εγκρίσεις από τρίτους φορείς και οι χρηματοδοτικές εκταμιεύσεις συχνά εξαρτώνται από παράγοντες που δεν τελούν υπό τον πλήρη έλεγχο του επενδυτή. Ως εκ τούτου, η δίμηνη προθεσμία δημιουργεί αντικειμενικές δυσχέρειες συμμόρφωσης και αυξάνει τον κίνδυνο απώλειας ενισχύσεων για λόγους καθαρά διαδικαστικούς. Για τον λόγο αυτό, στο πλαίσιο της διαβούλευσης επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείο Ανάπτυξης και ειδικότερα του άρθρου 205, προτείνεται η επιμήκυνση της σχετικής προθεσμίας σε τέσσερις (4) μήνες και η ρητή εφαρμογή της και στα επενδυτικά σχέδια του Ν. 4399/2016. Η τετράμηνη διάρκεια συνάδει περισσότερο με την αρχή της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης, διασφαλίζει τη νομική ασφάλεια των επενδυτών και ενισχύει την ομαλή υλοποίηση βιώσιμων επενδύσεων χωρίς να θίγει τον έλεγχο νομιμότητας ή τα συμφέροντα του Δημοσίου. 2. Άρθρο 207: Αδυναμία γνωστοποίησης μεταβολών και στοιχείων των ενισχυόμενων φορέων λόγω τεχνικής δυσλειτουργίας του Πληροφοριακού Συστήματος Αναπτυξιακών Νόμων Το άρθρο 207 θα πρέπει να εφαρμοστεί οριζόντια σε όλα τα πληροφοριακά συστήματα που υποστηρίζουν τους αναπτυξιακούς νόμους (ενδεικτικά ν .4887/2022 και ν. 4399/2016), για λόγους θεσμικής συνέπειας και αποτελεσματικότητας. Η οριζόντια εφαρμογή του άρθρου θα συμβάλει ουσιαστικά στη δημιουργία ενιαίου και σταθερού ψηφιακού πλαισίου για την αναπτυξιακή πολιτική. Η διεύρυνση κρίνεται αναγκαία καθώς: • διασφαλίζει ίση μεταχείριση των επενδυτών και ενιαία εφαρμογή κανόνων, • μειώνει τον διοικητικό και τεχνικό κατακερματισμό, • ενισχύει τη διαφάνεια και τον έλεγχο των κρατικών ενισχύσεων, • επιταχύνει τις διαδικασίες αξιολόγησης και υλοποίησης επενδύσεων, • ευθυγραμμίζεται με τη φιλοσοφία απλούστευσης του Νόμος 4442/2016. 3. Άρθρο 219, παρ.2: Παρατήρηση επί της προϋπόθεσης υποβολής αιτήματος παράτασης Σχετικά με τη ρύθμιση του άρθρου 219 και ειδικότερα της προϋπόθεσης της περ. αα, σύμφωνα με την οποία η προθεσμία ολοκλήρωσης μπορεί να παραταθεί άπαξ έως δύο (2) έτη, υπό την προϋπόθεση ότι έχει υποβληθεί ηλεκτρονικά αίτημα παράτασης πριν από τη λήξη της αρχικής προθεσμίας, θα ήθελα να παρατηρήσω τα εξής: Η εν λόγω προϋπόθεση, μολονότι αποσκοπεί στην τήρηση της διοικητικής τάξης, ενδέχεται να οδηγήσει σε υπέρμετρα τυπική αντιμετώπιση περιπτώσεων. Πιο συγκεκριμένα, παρότι η πρόβλεψη αποσκοπεί στην ομαλή διοικητική παρακολούθηση των επενδυτικών σχεδίων, στην πράξη ενδέχεται να οδηγήσει σε υπέρμετρα τυπική αντιμετώπιση περιπτώσεων στις οποίες η ουσιαστική πρόοδος της επένδυσης είναι δεδομένη, αλλά η μη έγκαιρη υποβολή αιτήματος παράτασης – ακόμη και ελάχιστης διάρκειας – οδηγεί σε απώλεια του δικαιώματος παράτασης, ακόμη και όταν η πρόοδος του έργου είναι αποδεδειγμένη και σύμφωνη με τους όρους υπαγωγής. Ειδικότερα: 1. Η απαίτηση προηγούμενης ηλεκτρονικής υποβολής, ως αποκλειστική προϋπόθεση, εισάγει ασύμμετρη κύρωση σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό, ιδίως όταν η επένδυση βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο υλοποίησης ενώ παράλληλα παύει να ισχύει η αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή η κύρωση είναι δυσανάλογη σε σχέση με την τήρηση της συγκεκριμένης προϋπόθεσης 2. Η απώλεια δυνατότητας παράτασης λόγω τυπικής παράλειψης δεν συνδέεται με δημοσιονομικό κίνδυνο, καθώς η παράταση δεν συνεπάγεται αύξηση του ενισχυόμενου κόστους ούτε μεταβολή της εγκριθείσας ενίσχυσης. 3. Η Διοίκηση, στην πράξη, καλείται να απορρίψει αιτήματα αποκλειστικά για λόγους εκπρόθεσμης υποβολής, ακόμη και όταν συντρέχουν αντικειμενικοί λόγοι καθυστέρησης (π.χ. καθυστερήσεις προμηθευτών, αδειοδοτικές εκκρεμότητες, ανωτέρα βία) και δεν κατέστη δυνατή η αίτηση παράτασης για λόγους ανωτέρας βίας καθώς οι αδειοδοτικές εκκρεμότητες ή καθυστερήσεις προμηθευτών είναι απρόβλεπτες και δεν συνιστούν λόγους ανωτέρας βίας σύμφωνα με τον αναπτυξιακό νόμο αλλά είναι υπαρκτές και πολύ συχνές αν όχι δεδομένες στο επιχειρηματικό περιβάλλον. 4. Δημιουργείται περιβάλλον ανασφάλειας δικαίου, ιδίως σε επενδύσεις μεγάλης κλίμακας, όπου η διαχείριση σύνθετων χρονοδιαγραμμάτων καθιστά πιθανή την οριακή υπέρβαση προθεσμιών. Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται η πρόβλεψη αυτοδίκαιης δυνατότητας παράτασης εντός του ανώτατου ορίου των δύο (2) ετών, χωρίς ανάγκη προηγούμενου αιτήματος, υπό την προϋπόθεση ότι δεν μεταβάλλεται το εγκεκριμένο φυσικό και οικονομικό αντικείμενο και υπό την προϋπόθεση ότι έχει υλοποιηθεί το 50% ή το 65% του φυσικού και οικονομικού αντικειμένου του επενδυτικού σχεδίου. Μια τέτοια ρύθμιση θα έχει πολλαπλά οφέλη όχι μόνο για τους επενδυτές αλλά και για τις υπηρεσίες καθώς μειώνει το διοικητικό φόρτο χωρίς ουσιαστικό όφελος ελέγχου και παράλληλα αποδεσμεύει ανθρώπινους πόρους ενώ επιτρέπει εστίαση σε ουσιαστικούς ελέγχους (νομιμότητα δαπανών, επιλεξιμότητα, κρατικές ενισχύσεις). Επιπλέον, μειώνει τον αριθμό των διοικητικών διαφορών και προσφυγών και περιορίζει τον αέναο κύκλο των επανεξετάσεων, ενστάσεων κλπ. Διασφαλίζει την ομοιόμορφη εφαρμογή αφού δεν τίθεται θέμα ερμηνευτικής ευχέρειας, τυχόν διαφοροποιήσεων μεταξύ των υπηρεσιών και κατ’ επέκταση άνισης μεταχείρισης μεταξύ των επενδυτών ενώ παράλληλα μειώνεται ο κίνδυνος ακυρωτικών προσφυγών και δικαστικών εμπλοκών της Διοίκησης. Τέλος, επιτυγχάνεται καλύτερη απορρόφηση των αναπτυξιακών πόρων καθώς θα εκλείψουν οι τυπικοί και όχι οι ουσιαστικοί λόγοι που οδηγούν σε απένταξη των έργων, απώλεια της επενδυτικών δύναμης υγιών επιχειρήσεων, γεγονός το οποίο συνεπάγεται αυτόματα για τη Διοίκηση ανακατανομή κονδυλίων, τροποποίηση των προϋπολογισμών και διοικητική επαναδιαχείριση των κονδυλίων. Περαιτέρω, η απλούστευση της διαδικασίας παράτασης συνάδει πλήρως με τον σκοπό του νομοθετήματος περί απλούστευσης του πλαισίου άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων και ενισχύει την εμπιστοσύνη των επενδυτών στη σταθερότητα του θεσμικού πλαισίου. 4. Άρθρο 219, παρ.4: Ο φορέας της επένδυσης υποβάλλει αίτηση ηλεκτρονικά μέσω του Π.Σ.Κ.Ε. για την πιστοποίηση της ολοκλήρωσης και της έναρξης παραγωγικής λειτουργίας της επένδυσης το αργότερο εντός έξι (6) μηνών από τη λήξη της προθεσμίας ολοκλήρωσης της επένδυσης, σύμφωνα με όσα ορίζονται στο άρθρο 19. Δαπάνες ή άλλες πράξεις, που διενεργούνται εντός της προθεσμίας των έξι (6) μηνών του πρώτου εδαφίου λαμβάνονται υπόψη για την ολοκλήρωση του επενδυτικού σχεδίου, χωρίς να συνυπολογίζονται στην οριστικοποίηση του ενισχυόμενου κόστους της επένδυσης. Ενώ το συγκεκριμένο άρθρο κινείται στη σωστή κατεύθυνση σχετικά με τη διευκόλυνση ολοκλήρωσης των επενδυτικών σχεδίων, η διατύπωση «δαπάνες ή άλλες πράξεις» δημιουργεί ερμηνευτική ασάφεια ως προς το ποιες ενέργειες δύνανται να ληφθούν υπόψη κατά το εξάμηνο μετά τη λήξη της προθεσμίας ολοκλήρωσης. Ο όρος «πράξεις» είναι ιδιαίτερα ευρύς και μπορεί να περιλαμβάνει διοικητικές, τεχνικές ή νομικές ενέργειες, γεγονός που ενδέχεται να οδηγήσει σε διαφορετικές ερμηνείες και άνιση εφαρμογή κατά τον έλεγχο ολοκλήρωσης της επένδυσης. Για λόγους ασφάλειας δικαίου και ομοιόμορφης εφαρμογής, κρίνεται σκόπιμο να διευκρινιστεί είτε νομοθετικά είτε μέσω ερμηνευτικής εγκυκλίου το ακριβές περιεχόμενο του όρου «άλλες πράξεις» και η σχέση του με το ενισχυόμενο κόστος της επένδυσης.