Αρχική Απλούστευση του πλαισίου άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων του ν. 4442/2016 - Ορισμός αρχών...ΜΕΡΟΣ ΣΤ’ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΝΟΜΟ – ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ (Άρθρα 198-227)Σχόλιο του χρήστη Κυριάκος Παπαδόπουλος | 12 Μαρτίου 2026, 18:41
  • Σχόλιο του χρήστη 'Κυριάκος Παπαδόπουλος' | 12 Μαρτίου 2026, 18:41

    Άρθρο 219, Παρ2. Προτείνεται η πρόβλεψη αυτοδίκαιης δυνατότητας παράτασης εντός του ανώτατου ορίου των δύο (2) ετών, χωρίς ανάγκη προηγούμενου αιτήματος, υπό την προϋπόθεση ότι δεν μεταβάλλεται το εγκεκριμένο φυσικό και οικονομικό αντικείμενο και υπό την προϋπόθεση ότι έχει υλοποιηθεί το 50% ή το 65% του φυσικού και οικονομικού αντικειμένου του επενδυτικού σχεδίου. Σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύουν να απενταχθούν έργα που έχουν υλοποιήσει έργο άνω του 50% από υγιείς επιχειρήσεις που προσφέρουν στις τοπικές κοινωνίες αλλά και στο εμπορικό ισοζύγιο της Ελλάδας, αλλά δεν έχει πατηθεί το κουμπί του αιτήματος παράτασης μαζί με την τροποποίηση και πληρωμή . Με βάση αυτό θα πρέπει η αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, της καλής πίστης και της χρηστής διοίκησης που αποτελούν γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου να μην θιγούν εξ’ αιτίας του ως άνω γεγονότος. Η χρηστή και καλόπιστη συμπεριφορά των διοικητικών οργάνων προς τους πολίτες και υπαλλήλους καθώς και η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη αυτών προς τη διοίκηση, επιβάλλει στα διοικητικά όργανα, να ασκούν τις αρμοδιότητές τους έτσι ώστε κατά την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων να αποφεύγονται οι «άδικες» ή και δογματικές ερμηνείες. Ειδική εκδήλωση των ανωτέρω αποτελεί και η αρχή της επιείκειας υπό την έννοια της προστασίας των δικαιωμάτων των διοικουμένων, κυρίως των οικονομικώς ασθενέστερων από αυτούς. Η συγκεκριμένη αρχή βρίσκει την συνταγματική της κατοχύρωση τόσο στην αρχή του κράτους δικαίου όσο και στην αρχή της ισότητας. Ειδικότερα, εφαρμόζεται όταν η διοίκηση πρόκειται να λάβει επαχθή μέτρα, κυρίως στις περιπτώσεις όπου ο αυστηρός σεβασμός των κανόνων δικαίου και της προβλεπόμενης διαδικασίας από τη διοίκηση ή αλλιώς η «προσκόλληση» σε αυτά, δύναται να επιφέρει μια σοβαρή «διατάραξη ισορροπίας» του δικαίου σε βάρος τους συγκεκριμένου προσώπου, επιβαρύνοντάς τον με συνέπειες που δύσκολα θα γινόταν ανεκτές σε μία ευνομούμενη κοινωνία. Η μη επιεικής μεταχείριση που προκύπτει από την άτεγκτη εφαρμογή των κανόνων δικαίου προσβάλλει το περί δικαίου αίσθημα και γίνεται δεκτή τόσο από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο όσο και από συνταγματικά δικαστήρια ευρωπαϊκών κρατών, αναδεικνύοντας παράλληλα και τα πιθανά κενά της νομοθετικής ρύθμισης, ιδιαίτερα όταν η τελευταία αδυνατεί να προβλέψει και φυσικά να ρυθμίσει με «δίκαιο» τρόπο την ατομική περίπτωση του διοικούμενου. Με αυτήν την έννοια το Υπουργείο μπορεί να αποδεχτεί την αυτοδίκαια παράταση εφόσον τηρούνται οι λοιποί όροι και προϋποθέσεις του θεσμικού πλαισίου (υλοποίηση 50%).