• Σχόλιο του χρήστη 'Αλίκη Τσαρούχη' | 8 Μαρτίου 2010, 16:15

    Η ιδέα της διαχειριστικής επάρκειας είχε σωστές βάσεις. Θα συνέχιζε να έχει τις σωστές βάσεις αν συνδυαζόταν με τη μείωση του αριθμού των φορέων υλοποίησης (όπως αρχικά ήταν η ιδέα). Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν έγινε και βρεθήκαμε το 2010 να ζητούν επάρκεια φορείς, οι οποίοι ουσιαστικά δεν μπορούν να υλοποιήσουν με τον ορθό τρόπο και ποιοτικά δημόσια έργα λόγω έλλειψης προσωπικού, τεχνογνωσίας και υποδομής. Φτάσαμε επίσης στο σημείο, φορείς οι οποίοι έχουν πιστοποιημένα συστήματα διαχειριστικής επάρκειας της μεταβατικής περιόδου να τα έχουν βάλει στο ράφι και να τα χαζεύουν, γιατί πολύ απλά τα θεωρούν άχρηστα και γραφειοκρατικά - έγιναν μόνο και μόνο για το πιστοποιητικό. Άρα αφενός κάναμε μια τρύπα στο νερό όσον αφορά στη βελτίωση της διαχείρισης δημόσιων συμβάσεων και αφετέρου καθυστερήσαμε υπερβολικά στις εντάξεις έργων. Επειδή όμως το πονάει πόδι - κόψει πόδι δεν ωφελεί, πρέπει να δούμε πως θα αξοποιήσουμε τα πεπραγμένα και με ποιον τρόπο δεν θα πετάξουμε στο πηγάδι την όποια δουλειά έγινε τα προηγούμενα δύο χρόνια στον τομέα αυτόν. Αυτό που προτείνω είναι να θεσπιστεί η υποχρέωση ετήσιας ανανέωσης των πιστοποιητικών, μετά από επιθεώρηση (αυτοψία όχι διοικητική), όπως γίνεται με όλα τα συστήματα διαχείρισης, ποιότητας κλπ. Αυτό θα ήταν μια μικρή δικλείδα ασφαλείας για τη βελτίωση του τρόπου υλοποίησης διαχείρισης των έργων, υπό την έννοια ότι οι φορείς υλοποίησης θα έπρεπε να τηρούν το σύστημα τους. Την επιθεώρηση αυτή δεν μπορούν να την κάνουν οι διαχειριστικές αρχές, γιατί αφενός δεν έχουν την τεχνογνωσία (κακώς η πιστοποίηση της μεταβατικής περιόδου έγινε από αυτές έτσι και αλλιώς) και αφετέρου εμπλέκονται στην υλοποίηση των έργων και δεν είναι αμερόληπτοι κριτές. Μόνο οι διαπιστευμένες από το ΕΣΥΔ εταιρείες πιστοποίησης θα μπορούσαν να το κάνουν. Όσον αφορά στους φορείς νησιών, μικρών δήμων κλπ, αν η προγραμματική σύμβαση δεν είναι λειτουργική και πρόκειται περί σημαντικού έργου(π.χ. στην περίπτωση απομακρυσμένου νησιού, όπου η Δ.Υ. βρίσκεται σε άλλο νησί κλπ, οπότε η έννοια της επίβλεψης του έργου εκφυλίζεται), θα μπορούσε να είναι υποχρεωτική η πρόσληψη (με διαγωνισμό) συμβούλου διαχείρισης ή μηχανικού επίβλεψης, του οποίου το κόστος να περιλαμβάνεται στο έργο (σε διαφορετικό υποέργο - αν δεν κάνω λάθος είναι επιλέξιμο (τουλάχιστον ήταν μέχρι και το Γ ΚΠΣ) και ο οποίος θα αναφέρεται στην Προϊσταμένη Αρχή. Αν το έργο είναι απλό (π.χ. είναι μια προμήθεια ενός αυτοκινήτου, ή μια υπηρεσία συμβούλου την οποία ο φορέας είναι σε θεση να παρακολούθεί) δεν είναι απαραίτητη η επάρκεια - μπορεί να γίνεται με τεκμηριωμένη δήλωση του φορέα στην αρμόδια Δ.Α. ότι έχει την τεχνογνωσία παρακολούθησης του έργου (θα περιλαμβάνει τα άτομα και την απαιτούμενη υποδομή) και κατά τα άλλα να έχει τον έλεγχο η αρμόδια Δ.Α.