• Σχόλιο του χρήστη 'ΓΙΑΝΝΗΣ' | 9 Μαρτίου 2010, 15:35

    Σχετικά με την τροποποίηση του νόμου 3614/2007 έχω να παρατηρήσω τα κάτωθι : Ο χρόνος διαβούλευσης είναι μηδαμινός σε σχέση με την σπουδαιότητα του εγχειρήματος της απλοποίησης και αποτελεσματικότητας του πλαισίου διαχείρισης και ελέγχου των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων κατά την 4η προγραμματική περίοδο . Λόγω ακριβώς αυτού του λόγου θα εστιάσω σε τέσσερα σημεία : 1. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΦΟΡΕΩΝ Φαίνεται ότι προτεινόμενα έργα από φορείς μη επαρκείς, μπορούν να υλοποιηθούν από άλλο φορέα (επαρκή) με την σύναψη προγραμματικής σύμβασης . Έτσι για παράδειγμα στην περίπτωση έργων Ύδρευσης – Αποχέτευσης – Εγκαταστάσεων Επεξεργασίας Λυμάτων αρμοδιότητας ΔΕΥΑ, αν η αρμόδια ΔΕΥΑ δεν είναι διαχειριστικά επαρκής, το έργο μπορεί να υλοποιηθεί από τον αντίστοιχο Δήμο με την σύναψη απλά μιας προγραμματικής σύμβασης . Με αυτό τον τρόπο επιβραβεύεται η ανεπάρκεια του φορέα (ΔΕΥΑ), αφού απαλλάσσεται της υποχρέωσης καταβολής της Ιδίας συμμετοχής και του αναλογούντος ΦΠΑ, που σε αντίθετη περίπτωση θα ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει, ενώ το πρόγραμμα επιβαρύνεται με το κόστος του αναλογούντος ΦΠΑ και το ΠΔΕ με το ποσό της ιδίας συμμετοχής της ΔΕΥΑ (επισημαίνεται ότι σε πόλεις άνω των 10.000 κατ. τα έργα ύδρευσης – αποχέτευσης και επεξεργασίας λυμάτων δεν επιτρέπεται η χρηματοδότηση άλλου φορέα εκτός ΔΕΥΑ ) . Τα παραπάνω ισχύουν και για τα έργα διαχείρισης απορριμμάτων που υλοποιούνται σε περιοχές ευθύνης ΦΟΔΣΑ με την μορφή ΑΕ , καθώς και για όλους τους φορείς του δημοσίου που είναι Ιδιωτικού Δικαίου και στους οποίους δεν είναι επιλέξιμο το ΦΠΑ. 2. ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΕΡΓΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΕΣΟΔΑ και ως εκ τούτου δημιουργούν μη επιλέξιμο ποσό στο έργο λόγω εσόδων. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει ο Τελικός Δικαιούχος είτε να χρηματοδοτεί εξ αρχής το μη επιλέξιμο ποσό που προκύπτει από τα έσοδα τα οποία εισπράττει είτε, σε κάθε περίπτωση, τα επιστρέφει στο ΠΔΕ κατά την ολοκλήρωση του έργου . Ειδάλλως το ΠΔΕ έρχεται να «χρηματοδοτήσει» επιπλέον τα καθαρά έσοδα του κάθε φορέα και μάλιστα στο βάθος χρόνου της κάθε χρηματοοικονομικής ανάλυσης . 3. ΠΡΟΕΓΚΡΙΣΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ Στο σχέδιο νόμου γίνεται ο διαχωρισμός στην προέγκριση των συμβάσεων με κριτήριο, το αν υπερβαίνουν το όριο για διεθνή διαγωνισμό ή μη . Έτσι οι συμβάσεις που εμπίπτουν στα όρια των κοινοτικών οδηγιών ελέγχονται και από το ελεγκτικό συνέδριο και από τις Υπηρεσίες διαχείρισης ( με ποια ιεραρχία ; ) . Έχω την γνώμη ότι ο διαχωρισμός πρέπει να αναφέρεται στις ανοικτές και κλειστές διαδικασίες σύναψης των συμβάσεων. Στις μεν ανοικτές διαδικασίες οι συμβάσεις δεν έχουν συστατικό αλλά μόνο αποδεικτικό χαρακτήρα και ως εκ τούτου πρέπει να ελέγχεται η διαδικασία ανάθεσης σε όλες ανεξαιρέτως , πριν την καταχώρηση Υποέργου και της σχετικής σύμβασης στο ΟΠΣ Προτείνεται κατά την υποβολή των Τευχών Δημοπράτησης προκειμένου να δοθεί η προέγκριση για την δημοπράτηση το υποέργου να υποβάλλεται δεσμευτικό σχέδιο σύμβασης όπου τα κενά σημεία για συμπλήρωση με την ολοκλήρωση του διαγωνισμού θα είναι: η Επωνυμία και τα στοιχεία του αναδόχου , το ποσό της σύμβασης καθώς και ακριβές χρονοδιάγραμμα . Στην εξαιρετική περίπτωση εφαρμογής κλειστής διαδικασίας , η σύμβαση έχει συστατικό χαρακτήρα και ως εκ τούτου θα πρέπει να προεγκρίνεται ανεξαρτήτως του ποσού που συμβασιοποιείται . Τέλος το σημαντικότερο που πρέπει να αναδειχθεί είναι η λειτουργία των Υπηρεσιών Διαχείρισης . Οι Υπηρεσίες Διαχείρισης συνέβαλλαν κύρια και αποφασιστικά στο ποιοτικό άλμα που έγινε από το Β’ στο Γ’ ΚΠΣ όσον αφορά την διαχείριση των Κοινοτικών Πόρων . Αποτελούν το κύριο στοιχείο του συστήματος διαχείρισης και ελέγχου της νέας Προγραμματικής Περιόδου . Όμως το πλαίσιο λειτουργίας τους εξακολουθεί να παραμένει το αρχικό, το οποίο είναι παρωχημένο, ευάλωτο σε πολιτικές παρεμβάσεις και μετά από 10 χρόνια λειτουργίας έχουν δημιουργηθεί ανισότητες μεταξύ των εργαζομένων τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο υπηρεσιακής εξέλιξης. Προτείνεται οι Υπηρεσίες Διαχείρισης να οργανωθούν και να λειτουργήσουν με τα κριτήρια διαχειριστικής επάρκειας που ισχύουν για τους δυνητικούς φορείς υλοποίησης των έργων κατ’ ελάχιστον. Αυτό σημαίνει:  κατάλληλη στελέχωση με μόνιμο προσωπικό  ενιαίο μισθολόγιο υπηρεσιών διαχείρισης  ανοικτές διαδικασίες επιλογής προϊσταμένων  υπηρεσιακή εξέλιξη  κανονισμός λειτουργίας  επιμόρφωση κ.λ.π Προτείνεται να αξιοποιηθεί η εμπειρία των Υπηρεσιών Διαχείρισης και στην διαχείριση και τον έλεγχο των Εθνικών Πόρων. Η τεκμηρίωση είναι στα όρια του αυτονόητου αφού η χρήση των κοινοτικών πόρων γίνεται με τρόπο πιο διαφανή και αποτελεσματικό από την αντίστοιχη των εθνικών τόσο όσον αφορά την ανάθεση και διαχείριση των δημοσίων συμβάσεων όσο και το τελικά παραγόμενο αποτέλεσμα.