Αρχική Σύσταση Ταμείου Καινοτομίας Φαρμάκου - Πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα και θεραπείες - Βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και άλλες διατάξειςΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ’ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΟΠΤΕΥΟΜΕΝΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ, ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ (άρθρα 50-63)Σχόλιο του χρήστη Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Γονέων & Κηδεμόνων Ατόμων με Αναπηρία | 26 Απριλίου 2026, 15:38




Προσθήκες νέων άρθρων στο Κεφάλαιο ΣΤ (μετά τις υφιστάμενες ρυθμίσεις): Προσθήκη άρθρου για τη νοσηλεία των ατόμων με βαριές αναπηρίες στα νοσοκομεία του ΕΣΥ: Προτείνεται η εισαγωγή νέας διάταξης με αντικείμενο την προσβασιμότητα και την προσαρμοσμένη νοσηλεία των ατόμων με βαριές και πολλαπλές αναπηρίες στα νοσοκομεία του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Με τη διάταξη αυτή θα πρέπει να προβλέπεται, κατά τρόπο ρητό και δεσμευτικό, η υποχρέωση έκδοσης ενιαίων πρωτοκόλλων για την υποδοχή, τη διαλογή, τη νοσηλεία και τη διαχείριση περιστατικών ατόμων με βαριές αναπηρίες, εντός συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος από την έναρξη ισχύος του νόμου. Τα πρωτόκολλα αυτά θα πρέπει να καλύπτουν ιδίως περιπτώσεις ατόμων με νοητική αναπηρία, αυτισμό και άλλες αναπηρίες ή λειτουργικούς περιορισμούς που επηρεάζουν την επικοινωνία, την κατανόηση ή τη δυνατότητα συνεργασίας κατά τη λήψη φροντίδας ή την ανταπόκριση στο νοσοκομειακό περιβάλλον. Παράλληλα, θα πρέπει να προβλέπεται η θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων υποδομών, όπως η δημιουργία κατάλληλων χώρων ήπιας αισθητηριακής επιβάρυνσης και προσωρινής αποφόρτισης και η διάθεση προσαρμοσμένων κλινών, καθώς και η υποχρεωτική και περιοδική επιμόρφωση του προσωπικού των νοσοκομείων σε θέματα προσέγγισης, υποστήριξης και φροντίδας των ατόμων αυτών. Η συμμόρφωση των διοικήσεων των νοσοκομείων προς τις υποχρεώσεις αυτές θα πρέπει να συνιστά αντικείμενο ελέγχου και αξιολόγησης. Προσθήκη νέου άρθρου για την οδοντιατρική περίθαλψη των ατόμων με βαριές αναπηρίες: Προτείνεται η εισαγωγή ειδικής διάταξης για τη διασφάλιση της πρόσβασης των ατόμων με βαριές αναπηρίες σε οδοντιατρικές πράξεις που, λόγω της κατάστασης του ασθενούς, απαιτούν γενική αναισθησία, καταστολή ή άλλη κατάλληλη αναισθησιολογική υποστήριξη. Η διάταξη θα πρέπει να προβλέπει, αφενός, τον σχεδιασμό και τη σταδιακή ανάπτυξη εξειδικευμένων οδοντιατρικών μονάδων σε δημόσια νοσοκομεία σε επίπεδο υγειονομικών περιφερειών και, αφετέρου, τη δυνατότητα αποζημίωσης των σχετικών πράξεων όταν αυτές δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν εγκαίρως σε δημόσια δομή. Η αποζημίωση αυτή θα πρέπει να ενεργοποιείται με αντικειμενικά και προκαθορισμένα κριτήρια σε περίπτωση υπέρβασης εύλογου χρόνου αναμονής, ώστε να αποφεύγεται η επιδείνωση της υγείας των ατόμων με βαριές αναπηρίες και η οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών τους. Προσθήκη νέου άρθρου για την ειδική αγωγή: Επαναλαμβάνεται η πρόταση για τη θέσπιση ενιαίου πλαισίου προδιαγραφών, αδειοδότησης και ελέγχου των παρόχων υπηρεσιών ειδικής αγωγής, καθώς και την αντιστοίχιση των παρεχόμενων υπηρεσιών με τις πραγματικές ανάγκες υποστήριξης, παρέμβασης και αποκατάστασης των δικαιούχων. Η ανάγκη αυτή προκύπτει από το γεγονός ότι, στην πράξη, η παροχή πράξεων ειδικής αγωγής καλύπτεται στην πλειονότητα από ιδιωτικούς φορείς και κέντρα, χωρίς την ύπαρξη ενιαίων και ελέγξιμων προδιαγραφών που να διασφαλίζουν την ποιότητα, την ασφάλεια και την καταλληλότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Η απουσία τέτοιου πλαισίου ενέχει κινδύνους όχι μόνο ως προς την αποτελεσματικότητα των θεραπειών, αλλά και ως προς την προστασία των δικαιωμάτων των δικαιούχων, ιδίως σε περιπτώσεις ατόμων με βαριές και σύνθετες αναπηρίες (λ.χ. αυτισμός, νοητική αναπηρία, σύνδρομο Down), που παρουσιάζουν αυξημένες ανάγκες υποστήριξης και συνεπώς αυξημένη ανάγκη για θεσμικές εγγυήσεις ποιότητας, ασφάλειας και εποπτείας. Για τον λόγο αυτό, η ρύθμιση θα πρέπει να περιλαμβάνει σαφή κριτήρια λειτουργίας, μηχανισμούς εποπτείας και ελέγχου, καθώς και εγγυήσεις διαφάνειας και λογοδοσίας, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι παρεχόμενες υπηρεσίες ανταποκρίνονται ουσιαστικά στις ανάγκες των ατόμων με βαριά αναπηρία. Προσθήκη νέου άρθρου για τη θεσμική εκπροσώπηση και τη συμμετοχική λήψη αποφάσεων: Επαναλαμβάνεται το αίτημα του αναπηρικού χώρου για τη θεσμική κατοχύρωση της συμμετοχής εκπροσώπου της πλέον αντιπροσωπευτικής οργάνωσης των ατόμων με αναπηρία, και ειδικότερα της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία (ΕΣΑμεΑ), στα όργανα σχεδιασμού, παρακολούθησης και λήψης αποφάσεων στον τομέα της υγείας, συμπεριλαμβανομένων του Διοικητικού Συμβουλίου του Ε.Ο.Π.Υ.Υ., καθώς και συλλογικών επιστημονικών και γνωμοδοτικών οργάνων, όπως το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας. Η πρόβλεψη αυτή συνιστά αναγκαία προϋπόθεση για την ουσιαστική εφαρμογή της αρχής της συμμετοχικής διακυβέρνησης και ευθυγραμμίζεται με τις υποχρεώσεις της χώρας που απορρέουν από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες (ν. 4074/2012), ιδίως ως προς την ενεργό συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία, μέσω των αντιπροσωπευτικών τους οργανώσεων, στη διαμόρφωση και παρακολούθηση των πολιτικών που τα αφορούν. Ειδικότερα, σε σχέση με τις προβλέψεις του παρόντος νομοσχεδίου για τη συγκρότηση και λειτουργία συλλογικών οργάνων στον τομέα της υγείας, όπως το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (άρθρο 53), διαπιστώνεται ότι δεν διασφαλίζεται ρητά η συμμετοχή εκπροσώπων του αναπηρικού κινήματος. Η απουσία αυτή περιορίζει τη δυνατότητα ενσωμάτωσης της εμπειρίας και των πραγματικών αναγκών των ατόμων με αναπηρία στον σχεδιασμό πολιτικών και ενέχει τον κίνδυνο παραγωγής ρυθμίσεων που δεν ανταποκρίνονται επαρκώς ή κατάλληλα στις ανάγκες τους. Για τον λόγο αυτό, προτείνεται να προβλεφθεί ρητά ότι σε συλλογικά όργανα, επιτροπές και δομές σχεδιασμού, παρακολούθησης και αξιολόγησης πολιτικών υγείας, ιδίως όταν οι αποφάσεις τους επηρεάζουν άμεσα τα άτομα με αναπηρία, που συγκροτούνται ή λειτουργούν υπό την ευθύνη του Υπουργείου Υγείας ή εποπτευόμενων φορέων, διασφαλίζεται η συμμετοχή της αντιπροσωπευτικής οργάνωσης των ατόμων με αναπηρία, ήτοι της ΕΣΑμεΑ. Η συμμετοχή αυτή δεν αποτελεί απλώς ζήτημα θεσμικής εκπροσώπησης, αλλά ουσιώδη όρο για τη διαμόρφωση τεκμηριωμένων, αποτελεσματικών και κοινωνικά νομιμοποιημένων πολιτικών, που λαμβάνουν υπόψη την εμπειρία και τις ανάγκες των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους. Συμπλήρωση του άρθρου 57 «Δυνατότητα προσαύξησης ειδικευόμενων ιατρών κατόπιν αιτήματος του νοσοκομείου» με πρόβλεψη για τη διασφάλιση ισότιμων προϋποθέσεων πρόσβασης των ιατρών με αναπηρία στην απόκτηση ιατρικής ειδικότητας ως υπεράριθμοι: Συναφώς με τη ρύθμιση του άρθρου 57, με την οποία παρέχεται δυνατότητα προσαύξησης του αριθμού των ειδικευόμενων ιατρών, αναδεικνύεται η ανάγκη θέσπισης ειδικών εγγυήσεων για τη διασφάλιση της ισότιμης δυνατότητας πρόσβασης των ιατρών με αναπηρία, χωρίς αδικαιολόγητους περιορισμούς ως προς το είδος ή/και τη βαρύτητα της αναπηρίας, στη διαδικασία απόκτησης ιατρικής ειδικότητας, στο πλαίσιο του καθεστώτος τοποθέτησης σε θέσεις υπεράριθμων για λόγους υγείας. Ειδικότερα, επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο για την τοποθέτηση ειδικευομένων ιατρών (ενδεικτικά Υ.Α. Γ4δ/Γ.Π. οικ. 37686/2024, ΦΕΚ Β’ 4576), προβλέπεται η δυνατότητα τοποθέτησης ιατρών ως υπεράριθμων για λόγους υγείας, κατόπιν γνωμοδότησης των αρμόδιων οργάνων. Ωστόσο, η εν λόγω ρύθμιση δεν περιλαμβάνει ρητή και ενιαία πρόβλεψη για τους ιατρούς με αναπηρία ως διακριτή κατηγορία δικαιούχων, ούτε συνοδεύεται από σαφή, αντικειμενικά και εκ των προτέρων καθορισμένα κριτήρια ως προς τις προϋποθέσεις υπαγωγής. Κατά συνέπεια, η πρόσβαση στο καθεστώς τοποθέτησης υπεράριθμων για λόγους υγείας εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από εξατομικευμένη διοικητική και ιατρική κρίση. Η απουσία αυτή ενέχει τον κίνδυνο άνισης εφαρμογής της ρύθμισης, ιδίως σε περιπτώσεις ιατρών με αναπηρία των οποίων η κατάσταση δεν αποτυπώνεται με σαφή και ενιαίο τρόπο στο ισχύον πλαίσιο αξιολόγησης. Δεδομένου ότι η απόκτηση ιατρικής ειδικότητας αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος και την επαγγελματική εξέλιξη των ιατρών, κρίνεται αναγκαία η θέσπιση ρητών εγγυήσεων που να διασφαλίζουν την πραγματική και ισότιμη πρόσβαση των ιατρών με αναπηρία στο σύστημα ιατρικής εκπαίδευσης. Για τον λόγο αυτό, προτείνεται: - η ρητή πρόβλεψη της δυνατότητας ένταξης των ιατρών με αναπηρία στο καθεστώς τοποθέτησης υπεράριθμων για λόγους υγείας, χωρίς αδικαιολόγητους αποκλεισμούς ως προς το είδος ή/και τη βαρύτητα της αναπηρίας, στο πλαίσιο της διαδικασίας απόκτησης ιατρικής ειδικότητας, - η θέσπιση σαφών και αντικειμενικών κριτηρίων υπαγωγής, ιδίως ως προς τη διάρκεια και τη βαρύτητα της κατάστασης υγείας, τη συνάφεια της κατάστασης με τη δυνατότητα άσκησης της ειδικότητας, και την ανάγκη προσαρμογής του τόπου ή τρόπου εκπαίδευσης, - η έκδοση κατευθυντήριων οδηγιών προς τα αρμόδια όργανα, με σκοπό τη διασφάλιση της ομοιόμορφης εφαρμογής της διαδικασίας σε όλη την επικράτεια, - η πρόβλεψη υποχρέωσης ειδικής και πλήρους αιτιολόγησης σε περίπτωση απόρριψης σχετικού αιτήματος ιατρού με αναπηρία, και - η πρόβλεψη εύλογων προσαρμογών στο πλαίσιο εκπαίδευσης και άσκησης της ειδικότητας, όπου αυτό απαιτείται. Η προσθήκη της ρύθμισης συμβαδίζει με ένα σύστημα ιατρικής εκπαίδευσης που λειτουργεί με όρους ισότητας και μη διάκρισης, αξιοποιώντας το σύνολο του ανθρώπινου δυναμικού στον τομέα της υγείας.