• Σχόλιο του χρήστη 'Γ.Σ.' | 7 Δεκεμβρίου 2015, 10:59
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Δεν είναι δυνατόν στο παρόν άρθρο και σε συνδυασμό με το προηγούμενο άρθρο 29 να μην προβλέπεται ρητά ότι δεν θα συνεχίζεται το παράλληλο σύστημα επιλογής προϊσταμένων διεύθυνσης μέσω του ορισμού τους ως τακτικά -μη αιρετά- μέλη στα Υπηρεσιακά Συμβούλια! Τότε το σύστημα της αξιοκρατικής και με τη διαδικασία των κρίσεων επιλογή διευθυντών θα αφορά μόνο αυτούς που δεν έχουν τοποθετηθεί τακτικά μέλη στα Υπηρεσιακά Συμβούλια. Αυτές οι τοποθετήσεις είχαν νόημα παλαιότερα όταν για τις κρίσεις προϊσταμένων διεύθυνσης γνωμοδοτούσε το Υπηρεσιακό Συμβούλιο και ως εκ τούτου έπρεπε αρχικά να τοποθετηθούν κάποιοι με απόφαση Υπουργού προκειμένου στη συνέχεια να γίνουν οι κρίσεις. Τώρα που το ρόλο αυτό τον έχει το οικείο Συμβούλιο Επιλογής Προϊσταμένων (ΣΕΠ), φυσικά και δεν υφίστανται οι όποιοι λόγοι για να συνεχιστεί αυτή η απαράδεκτη τακτική. Τονίζω “απαράδεκτη” διότι όχι μόνο αρχικά τοποθετούνταν οι εν λόγω διευθυντές αλλά και στη συνέχεια, όταν ένα μέλος Υ.Σ. αποχωρούσε (λόγο συνταξιοδότησης κλπ), τότε συνήθως δεν γίνονταν κρίσεις αλλά με απόφαση Υπουργού ορίζονταν ένα νέο μέλος και αυτοδίκαια γινόταν διευθυντής μέχρι τη λήξη της θητείας του Υ.Σ. Με αυτήν τη μέθοδο οι κρίσεις για διευθυντές, σε πολλούς φορείς αφορούσε ένα μικρό αριθμό θέσεων ή δεν γίνονταν ποτέ! Συνεπώς, εφόσον το παρόν νομοσχέδιο θέλει πράγματι να αλλάξει τις παθογένειες στις διαδικασίες επιλογής θέσεων ευθύνης, οφείλει να σταματήσει αυτό το παράλληλο σύστημα και για εκείνους που θα τοποθετηθούν στα Υ.Σ. πριν από τις κρίσεις, να ορίζεται ότι η θητεία τους, για όσους δεν επιλεγούν από το ΣΕΠ ως προϊστάμενοι διεύθυνσης, λήγει αυτοδίκαια και τα μέλη αυτά αντικαθίστανται από νέα μέλη που επιλέγονται από τον Υπουργού μεταξύ των επιτυχόντων στις κρίσεις διευθυντών. Επίσης αυτό να ισχύει και για τις περιπτώσεις που πριν τη λήξη της θητείας αποχωρήσει ένα μέλος. Να ορίζεται δηλαδή ότι θα γίνονται κρίσεις και όχι τοποθετήσεις, με ρήτρες προκειμένου για την τήρηση των προθεσμιών (και όχι κατά το δοκούν ο ένας μήνας να παρατείνεται επ' αόριστον). Έτσι για όλους θα ισχύουν τα ίδια και θα πάψουν τα παραθυράκια στο νόμο να διαιωνίζουν μία κατάσταση σαφέστατα μη αξιοκρατική.