Στην περ. ιγ) της παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 4440/2016 (Α’ 224), περί τελικών-καταργούμενων διατάξεων, προστίθεται δεύτερο εδάφιο και η περ. ιγ) διαμορφώνεται ως εξής:
«ιγ) στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης σε θέσεις Ειδικού Επιστημονικού Προσωπικού μέχρι την πλήρωση θέσεων στο πλαίσιο του νέου οργανογράμματος. Η απόσπαση ενεργείται με κοινή απόφαση των αρμοδίων οργάνων του Υπουργείου Εσωτερικών και του οικείου Υπουργείου ή του επικεφαλής της Ανεξάρτητης Αρχής, για διάστημα έως τριών (3) ετών, που μπορεί να ανανεωθεί άπαξ για ισόχρονο διάστημα.».
1. Αναφορικά με τo, «Η απόσπαση ενεργείται με κοινή απόφαση των αρμοδίων οργάνων του Υπουργείου Εσωτερικών και του οικείου Υπουργείου ή του επικεφαλής της Ανεξάρτητης Αρχής»:
Εισάγεται γραφειοκρατικό εμπόδιο. Η ανάγκη συνυπογραφής από τον φορέα προέλευσης δίνει δυνατότητα δικαιώματος ουσιαστικά «αρνησικυρίας» (veto) σε Υπουργείο να αρνηθεί μετακίνηση αξιόλογου επιστημονικού προσωπικού προς το ΕΚΔΔΑ. Επίσης η διαδικασία κινδυνεύει να γίνει χρονοβόρα και εξαρτώμενη από διάφορες ισορροπίες. Πέραν τούτου και είναι σημαντικό να τονισθεί, το παραγόμενο έργο του ΕΚΔΔΑ απευθύνεται στο σύνολο της Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης. Ως εκ τούτου οι φορείς έχουν ηθική υποχρέωση να συμβάλλουν στο παραπάνω έργο με την απρόσκοπτη διάθεση επιστημονικού προσωπικού με απόσπαση.
2. Αναφορικά με τον περιορισμό για διάστημα έως τριών (3) ετών, «που μπορεί να ανανεωθεί άπαξ για ισόχρονο διάστημα».
Υπάρχει κίνδυνος απώλειας τεχνογνωσίας καθώς τα αποσπασμένα στελέχη, που θα έχουν αποκτήσει πλήρη εξοικείωση και εμπειρία στις λειτουργίες του ΕΚΔΔΑ (στην 6ετία) και γενικότερα στις πολιτικές ανάπτυξης του ανθρωπινου δυναμικού, θα υποχρεούνται να αποχωρήσουν. Το ΕΚΔΔΑ χάνει την επένδυση που έκανε σε εξιδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Επιπλέον το ΕΚΔΔΑ παύει να είναι ελκυστικό, όπως συμβαινει τώρα, σε επιστήμονες υψηλών προσόντων οι οποίοι/ες δύσκολα θα επιλέξουν να αποσπασθούν και να στήσουν ερευνητικό έργο σε έναν φορέα, γνωρίζοντας εξαρχής ότι έχουν ημερομηνία λήξης. Το ΕΚΔΔΑ κινδινεύει να μετατραπεί σε «κέντρο διερχομένων», αδυνατώντας να συγκροτήσει σταθερές επιστημονικές ομάδες για παραγωγή αντίστοιχης ποιότητας έργου.