ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α’
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
Άρθρο 32
Ορισμός του Μητρώου Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων ως πηγής πληροφόρησης για κύριες κατοικίες μικρών οικισμών – Τροποποίηση περ. ια) παρ. 1 άρθρου 10 Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας
Στο τρίτο εδάφιο της περ. ια) της παρ. 1 του άρθρου 10 του Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας (ν. 5219/2025, Α΄ 130), περί απαλλαγών από τον φόρο, οι λέξεις «τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος του προηγούμενου φορολογικού έτους για το οποίο έχει λήξει κατά τον χρόνο φορολογίας η προθεσμία υποβολής των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος, σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013, Α’ 167)» αντικαθίστανται από τις λέξεις «το Μητρώο Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων (Μ.Ι.Δ.Α.) του άρθρου 15Β του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024, Α’ 58)» και η περ. ια) διαμορφώνεται ως εξής:
«ια) Από το έτος 2027, σε φυσικά πρόσωπα, φορολογικούς κατοίκους Ελλάδας, των οποίων η κύρια κατοικία βρίσκεται σε οικισμούς με πληθυσμό έως χίλιους πεντακόσιους (1.500) κατοίκους, σύμφωνα με την εκάστοτε πλέον πρόσφατη απογραφή πληθυσμού, εξαιρουμένων των οικισμών της Περιφέρειας Αττικής, πλην της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων. Ειδικά για την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου και τους Δήμους της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και της Περιφέρειας Ηπείρου που εφάπτονται με τα σύνορα της χώρας, το όριο της παρούσας περίπτωσης ορίζεται σε χίλιους επτακόσιους (1.700) κατοίκους. Η κύρια κατοικία προκύπτει από το Μητρώο Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων (Μ.Ι.Δ.Α.) του άρθρου 15Β του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024, Α’ 58). Η απαλλαγή αφορά αποκλειστικά στα δικαιώματα επί της κύριας κατοικίας των προσώπων της παρούσας περίπτωσης που βρίσκονται στους οικισμούς αυτούς και εφόσον η συνολική αξία του εκατό τοις εκατό (100%) της πλήρους κυριότητας της κατοικίας που υπολογίζεται για τους σκοπούς της επιβολής του φόρου, δεν υπερβαίνει τις τετρακόσιες χιλιάδες (400.000) ευρώ.».
Άρθρο 33
Προσαύξηση φόρου φυσικών προσώπων ανάλογα με την αξία της ακίνητης περιουσίας – Προσθήκη παρ. 5 στην Ενότητα Ε΄ του άρθρου 11 του Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας
Στην Ενότητα Ε΄ του άρθρου 11 του Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας (ν. 5219/2025, Α΄ 130), περί προσαύξησης του φόρου φυσικών προσώπων ανάλογα με τη συνολική αξία της περιουσίας, προστίθεται παρ. 5 ως εξής:
«5. Για τον υπολογισμό της συνολικής αξίας της ακίνητης περιουσίας δεν συνυπολογίζεται η αξία των δικαιωμάτων επί ακινήτων, τα οποία απαλλάσσονται από τον φόρο σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 10, κατά το μέρος της οριζόμενης απαλλαγής.».
Άρθρο 34
Μεταβατικές διατάξεις μέχρι την έναρξη της παραγωγικής λειτουργίας του Μητρώου Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων – Τροποποίηση άρθρου 17 Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας
Στο άρθρο 17 του Κώδικα Φορολογίας Περιουσίας (ν. 5219/2025, Α΄ 130), περί μεταβατικών διατάξεων, προστίθεται παρ. 5, ως εξής:
«5. Μέχρι την έναρξη της παραγωγικής λειτουργίας του Μ.Ι.Δ.Α. του άρθρου 15Β του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, η κύρια κατοικία, για τις ανάγκες εφαρμογής της περ. ια) της παρ. 1 του άρθρου 10 του παρόντος νόμου, προκύπτει από τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος του προηγούμενου φορολογικού έτους για το οποίο έχει λήξει κατά τον χρόνο φορολογίας η προθεσμία υποβολής των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος, σύμφωνα με τον Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013, Α΄ 167).».
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β’
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΕΜΜΕΣΩΝ ΦΟΡΩΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΤΟΥ ΠΕΔΙΟΥ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΜΜΕΣΩΝ ΦΟΡΩΝ
Άρθρο 35
Απαλλαγή από τα τέλη κυκλοφορίας των χαρακτηρισμένων οχημάτων άμεσης ανάγκης που φέρουν ειδικές συσκευές ηχητικής και φωτεινής προειδοποίησης – Εξουσιοδοτική διάταξη – Τροποποίηση περ. ιβ) παρ. 1 άρθρου 59 Κώδικα εμμέσων φόρων επί των συναλλαγών του πεδίου εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και λοιπών εμμέσων φόρων
Στην περ. ιβ) της παρ. 1 του άρθρου 59 του Κώδικα εμμέσων φόρων επί των συναλλαγών του πεδίου εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και λοιπών εμμέσων φόρων (ν. 5177/2025, Α΄ 21), περί απαλλαγών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) μετά τις λέξεις «Οργανώσεων Κοινωνίας Πολιτών», προστίθεται το αρκτικόλεξο «(Ο.Κοι.Π.)», β) μετά τις λέξεις «ν. 4873/2021 (Α’ 248)», προστίθενται οι λέξεις «, καθώς και τα οχήματα των κοινωφελών ιδρυμάτων και των εγγεγραμμένων Ο.Κοι.Π. που είναι ειδικώς πιστοποιημένοι φορείς παροχής υπηρεσιών πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας κοινωνικής φροντίδας και τα οποία έχουν χαρακτηριστεί ως οχήματα άμεσης ανάγκης και φέρουν ειδικές συσκευές ηχητικής και φωτεινής προειδοποίησης, σύμφωνα με την υπ. αρ. 168/29.7.2020 απόφαση του Υφυπουργού Υποδομών και Μεταφορών «Χαρακτηρισμός των οχημάτων ειδικώς πιστοποιημένων φορέων παροχής υπηρεσιών πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας κοινωνικής φροντίδας ως οχημάτων άμεσης ανάγκης και παροχή δικαιώματος τοποθέτησης σε αυτά ειδικών συσκευών ηχητικής και φωτεινής προειδοποίησης (φάρου με σειρήνα)» (Β΄ 3562)», γ) προστίθεται νέο δεύτερο εδάφιο και η περ. ιβ) διαμορφώνεται ως εξής:
«ιβ) Τα οχήματα των κοινωφελών ιδρυμάτων και εγγεγραμμένων Οργανώσεων Κοινωνίας Πολιτών (Ο.Κοι.Π.) σύμφωνα με το άρθρο 24 του ν. 4873/2021 (Α’ 248), καθώς και τα οχήματα των κοινωφελών ιδρυμάτων και των εγγεγραμμένων Ο.Κοι.Π. που είναι ειδικώς πιστοποιημένοι φορείς παροχής υπηρεσιών πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας κοινωνικής φροντίδας και τα οποία έχουν χαρακτηριστεί ως οχήματα άμεσης ανάγκης και φέρουν ειδικές συσκευές ηχητικής και φωτεινής προειδοποίησης, σύμφωνα με την υπ. αρ. 168/29.7.2020 απόφαση του Υφυπουργού Υποδομών και Μεταφορών «Χαρακτηρισμός των οχημάτων ειδικώς πιστοποιημένων φορέων παροχής υπηρεσιών πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας κοινωνικής φροντίδας ως οχημάτων άμεσης ανάγκης και παροχή δικαιώματος τοποθέτησης σε αυτά ειδικών συσκευών ηχητικής και φωτεινής προειδοποίησης (φάρου με σειρήνα)» (Β΄ 3562). Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Εσωτερικών και Υποδομών και Μεταφορών, μετά από εισήγηση της Διεύθυνσης Οργανώσεων Κοινωνίας Πολιτών και Κοινωφελών Φορέων του Υπουργείου Εσωτερικών, εξειδικεύεται ο κατάλογος των οχημάτων του πρώτου εδαφίου, που απαλλάσσονται από τα τέλη κυκλοφορίας.».
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ
Άρθρο 36
Φορολογικές Δεσμευτικές Απαντήσεις – Προσθήκη άρθρου 9Α στον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας
Στον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024, Α’ 58), προστίθεται άρθρο 9A ως εξής:
«Άρθρο 9Α
Φορολογικές Δεσμευτικές Απαντήσεις
- Φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα δύναται να υποβάλει αίτηση με την καταβολή του ελάχιστου παραβόλου σύμφωνα με την παρ. 6, στη Φορολογική Διοίκηση για την έκδοση Φορολογικής Δεσμευτικής Απάντησης (Φ.Δ.Α.) από τον Διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.).
- Με τη Φ.Δ.Α. η Φορολογική Διοίκηση προβαίνει σε εκ των προτέρων ερμηνεία της ισχύουσας νομοθεσίας επί φορολογικών και τελωνειακών ζητημάτων που ανακύπτουν με βάση συγκεκριμένα και επαρκώς καθορισμένα από τον αιτούντα περιστατικά, τα οποία δεν έχουν ακόμα πραγματοποιηθεί. Προϋπόθεση για την έκδοση Φ.Δ.Α. αποτελεί να υφίσταται ζήτημα ερμηνείας των εφαρμοστέων διατάξεων.
- Από το πεδίο εφαρμογής της Φ.Δ.Α. εξαιρούνται ζητήματα που αφορούν: α) τον καθορισμό της μεθόδου τεκμηρίωσης τιμών ενδοομιλικών συναλλαγών β) την εφαρμογή αλλοδαπού δικαίου στην Ελλάδα, καθώς και γ) ζητήματα που σχετίζονται με υποθέσεις του αιτούντος και για τα οποία, κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης Φ.Δ.Α., έχει ασκηθεί ενδικοφανής προσφυγή ενώπιον της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Α.Α.Δ.Ε. ή οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα.
- Εφόσον η Φορολογική Διοίκηση προβεί στην έκδοση Φ.Δ.Α., αυτή εκδίδεται εντός προθεσμίας εκατόν πενήντα (150) ημερών από την παραλαβή της πλήρους αίτησης, των δικαιολογητικών και την καταβολή του συνολικού παραβόλου, σύμφωνα με την παρ. 6, άλλως ο αιτών ενημερώνεται εγγράφως για την απόρριψη της αίτησης εντός της ίδιας προθεσμίας. Ο αιτών δύναται να αιτηθεί την έκδοση Φ.Δ.Α. κατά προτεραιότητα, υποβάλλοντας αίτημα επίσπευσης.
- Η Φ.Δ.Α. ισχύει για όσο χρονικό διάστημα: α) παραμένουν αμετάβλητα τα εξετασθέντα περιστατικά και η νομοθεσία επί των οποίων εκδόθηκε, β) δεν υπάρχει διαφορετική ερμηνεία από ανώτατο δικαστήριο ως προς το εφαρμοστέο νομοθετικό πλαίσιο και γ) τηρούνται οι τυχόν όροι και οι προϋποθέσεις που περιλαμβάνονται σε αυτή. Για όσο χρονικό διάστημα ισχύει η Φ.Δ.Α. σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο, αυτή είναι δεσμευτική για τη Φορολογική Διοίκηση.
- Για το παραδεκτό υποβολής της αίτησης καταβάλλεται το ελάχιστο παράβολο των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ. Το ύψος του συνολικού παραβόλου ορίζεται σε ποσό από δεκαπέντε χιλιάδες (15.000) ευρώ έως πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως την πολυπλοκότητα του ερμηνευτικού ζητήματος, τη σώρευση ζητημάτων, τη νομική μορφή και το μέγεθος της επιχείρησης του αιτούντος, καθώς και την τυχόν υποβολή αιτήματος επίσπευσης εκ μέρους του αιτούντος.
- Αν εντός της προθεσμίας του πρώτου εδαφίου της παρ. 4, η αίτηση απορριφθεί, το ποσό του παραβόλου που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ επιστρέφεται στον αιτούντα.
- Οι Φ.Δ.Α. δημοσιεύονται στον ιστότοπο της Α.Α.Δ.Ε. ανωνυμοποιημένες. Ο αιτών έχει δικαίωμα να ζητήσει να μην δημοσιευθούν πληροφορίες που αφορούν εμπορικά, επιχειρηματικά, βιομηχανικά ή επαγγελματικά μυστικά ή εμπορική διαδικασία.».
Άρθρο 37
Πρόστιμα για παράλειψη υποβολής ή εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης παρακρατούμενου φόρου ή δήλωσης Φόρου Προστιθέμενης Αξίας – Εξαίρεση από την επιβολή προστίμων της φορολογικής νομοθεσίας λόγω ανηλικότητας – Προσθήκη παρ. 1Α και 13 και τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 53 Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας
- Στο άρθρο 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024, Α΄ 58), περί κυρώσεων για παράλειψη υποβολής ή εκπρόθεσμη υποβολή φορολογικών δηλώσεων και δηλώσεων πληροφοριακού χαρακτήρα και παράλειψη χορήγησης στοιχείων που ζητούνται από τη Φορολογική Διοίκηση, προστίθεται παρ. 1Α ως εξής:
«1Α. Το πρόστιμο της παρ. 1 επιβάλλεται και στις περιπτώσεις φορολογουμένων που είναι υπόχρεοι σε τήρηση απλογραφικού ή διπλογραφικού λογιστικού συστήματος, οι οποίοι παραλείπουν να υποβάλουν ή υποβάλλουν εκπρόθεσμα δήλωση παρακρατούμενου φόρου ή δήλωση Φ.Π.Α., από την οποία δεν προκύπτει ποσό φόρου προς καταβολή.».
- Στην παρ. 2 του άρθρου 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η λέξη «Ειδικά» αντικαθίσταται από τις λέξεις «Με την επιφύλαξη των παρ. 1 και 1Α,», β) μετά τις λέξεις «δήλωση παρακράτησης φόρου» προστίθενται οι λέξεις «ή δήλωση Φ.Π.Α., από την οποία προκύπτει ποσό φόρου προς καταβολή» και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής:
«2. Με την επιφύλαξη των παρ. 1 και 1Α, σε φορολογούμενους που δεν υποβάλλουν ή υποβάλλουν εκπρόθεσμα φορολογική δήλωση, με εξαίρεση τις δηλώσεις που υποβάλλονται στη φορολογία κεφαλαίου και τις δηλώσεις πληροφοριακού χαρακτήρα, δεν υποβάλλουν ή υποβάλλουν εκπρόθεσμα δήλωση παρακράτησης φόρου ή δήλωση Φ.Π.Α., από την οποία προκύπτει ποσό φόρου προς καταβολή ή δεν ανταποκρίνονται σε αίτημα της Φορολογικής Διοίκησης για παροχή πληροφοριών ή στοιχείων, επιβάλλεται πρόστιμο διακοσίων πενήντα (250) ευρώ ανά παράβαση αν είναι υπόχρεοι τήρησης απλογραφικού λογιστικού συστήματος και πεντακοσίων (500) ευρώ ανά παράβαση αν είναι υπόχρεοι τήρησης διπλογραφικού λογιστικού συστήματος.».
- Οι παρ. 1 και 2 εφαρμόζονται για παραβάσεις που τελούνται από 19.4.2024 και εφεξής.
- Πράξεις επιβολής προστίμων που εκδόθηκαν σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 53, πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος, για δηλώσεις παρακράτησης φόρου ή δηλώσεις Φ.Π.Α., από τις οποίες δεν προκύπτει ποσό φόρου προς καταβολή, τροποποιούνται και τα πρόστιμα, κατά το μέρος που δεν οφείλονται, διαγράφονται ή, εφόσον έχουν εισπραχθεί, συμψηφίζονται με οφειλές και στην περίπτωση που δεν υπάρχουν οφειλές, επιστρέφονται.
- Στο άρθρο 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας προστίθεται παρ. 13 ως εξής:
«13. Τα πρόστιμα των παρ. 1, 1Α, 2 και 5 δεν επιβάλλονται για την εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων για λογαριασμό φυσικού προσώπου που είναι ανήλικο ή από φυσικό πρόσωπο για την εκπλήρωση υποχρεώσεων που ανάγονται σε φορολογικό έτος ή έληγαν εντός φορολογικού έτους στη διάρκεια ή σε μέρος του οποίου το φυσικό πρόσωπο αυτό ήταν ανήλικο. Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται και για την εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος του γονέα που αφορά εισόδημα των ανήλικων τέκνων που προστίθεται στα εισοδήματά του και φορολογείται στο όνομά του, σύμφωνα με την παρ. 4 του άρθρου 11 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013, Α΄ 167), περί εξαρτώμενων μελών.».
- Η παρ. 5 εφαρμόζεται για εκπρόθεσμες δηλώσεις που υποβάλλονται από τη δημοσίευση του παρόντος και εφεξής.
- Οι εξαιρέσεις από την επιβολή προστίμων για παραβάσεις υποβολής εκπρόθεσμων δηλώσεων αντίστοιχων με την παρ. 13 του άρθρου 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας ισχύουν και για πρόστιμα που προβλέπονταν από τις προϊσχύσασες αντίστοιχες διατάξεις του ν. 4987/2022 (Α’ 206), του ν. 4174/2013 (Α’ 170), του ν. 2523/1997 (Α’ 179) ή συναφούς προϊσχύσασας διάταξης νόμου.
- Εφόσον οι υποβαλλόμενες δηλώσεις για τον φόρο εισοδήματος, σύμφωνα με τις παρ. 5 και 6 του παρόντος και την παρ. 13 του άρθρου 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας αφορούν ή συνδέονται με την έναρξη επιχειρηματικής δραστηριότητας ανηλίκου, για την άσκηση της οποίας προβλέπονταν νομικοί περιορισμοί ή προϋποθέσεις και όροι σχετικοί με τη χρήση διοικητικής άδειας, που καθιστούσαν για το αντίστοιχο έτος αντικειμενικά αδύνατη την άσκηση της συγκεκριμένης δραστηριότητας από τον ίδιο τον ανήλικο ή τους νόμιμους εκπροσώπους αυτού, και από τις δηλώσεις αυτές, καθώς και από κάθε άλλο στοιχείο που έχει στη διάθεσή της η φορολογική διοίκηση δεν προκύπτει η απόκτηση εσόδων από επιχειρηματική δραστηριότητα από τον ανήλικο, δεν εφαρμόζεται, για το κατά περίπτωση φορολογικό έτος, το άρθρο 31 του ν. 3986/2011 (Α’ 152), περί επιβολής τέλους επιτηδεύματος. Σε περίπτωση που έχει ήδη επιβληθεί τέλος επιτηδεύματος για την εν λόγω δραστηριότητα του ανηλίκου, υποβάλλεται εκπρόθεσμη τροποποιητική δήλωση για τη διαγραφή του.
- Για τις υποβαλλόμενες για τα φορολογικά έτη 2023 και 2024 δηλώσεις για τον φόρο εισοδήματος της παρ. 8 και υπό την προϋπόθεση ότι ισχύουν οι όροι της παρ. 8, εφαρμόζεται η παρ. 3 του άρθρου 28Α του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013, Α’ 167), περί ελάχιστου ποσού καθαρού εισοδήματος από την άσκηση ατομικής επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Άρθρο 38
Παράβαση αποδοχής πληρωμών με μετρητά αξίας μεγαλύτερης των πεντακοσίων ευρώ – Τροποποίηση παρ. 10 άρθρου 57 Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας
Στην παρ. 10 του άρθρου 57 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024, Α’ 58), περί παραβάσεων σχετικών με την απεικόνιση των οικονομικών συναλλαγών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) οι λέξεις «φορολογικά στοιχεία συνολικής αξίας πεντακοσίων (500) ευρώ και άνω, που εκδίδονται για πώληση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών σε ιδιώτες» αντικαθίστανται από τις λέξεις «συναλλαγές πώλησης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών σε ιδιώτες συνολικής αξίας πεντακοσίων (500) ευρώ και άνω», β) οι λέξεις «στοιχείων λιανικής πώλησης που εκδίδονται για τη συναλλαγή» αντικαθίστανται από τη λέξη «συναλλαγών» και η παρ. 10 διαμορφώνεται ως εξής:
«10. Σε επιχείρηση που, κατά παράβαση της παρ. 3 του άρθρου 20 του ν. 3842/2010 (Α’ 58), δέχεται πληρωμή με μετρητά που αντιστοιχεί σε συναλλαγές πώλησης αγαθών ή παροχής υπηρεσιών σε ιδιώτες συνολικής αξίας πεντακοσίων (500) ευρώ και άνω, επιβάλλεται για κάθε παράβαση πρόστιμο ίσο με το διπλάσιο της καταβληθείσας με μετρητά αξίας των συναλλαγών.».
Άρθρο 39
Εξουσιοδοτικές διατάξεις για τις Φορολογικές Δεσμευτικές Αποφάσεις – Προσθήκη παρ. 6Α στο άρθρο 83 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας
Στο άρθρο 83 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024, Α’ 58), περί εξουσιοδοτικών διατάξεων, προστίθεται παρ. 6Α ως εξής:
«6Α. Με απόφαση του Διοικητή καθορίζονται το ελάχιστο περιεχόμενο της αίτησης για έκδοση Φορολογικής Δεσμευτικής Απόφασης (Φ.Δ.Α.) και τα συνοδευτικά δικαιολογητικά, η διαδικασία υποβολής και παραλαβής της, η αρμόδια υπηρεσία για την παραλαβή και την εξέτασή της, τα στάδια εξέτασής της, η ενημέρωση του αιτούντος για την πορεία της αίτησης, οι λεπτομέρειες για τον προσδιορισμό, την καταβολή και την επιστροφή του παραβόλου, η διαδικασία έκδοσης της Φ.Δ.Α. και κάθε άλλη λεπτομέρεια για την εφαρμογή του άρθρου 9Α.».
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ’
ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
Άρθρο 40
Τρόπος υπολογισμού του ελάχιστου ποσού καθαρού εισοδήματος από την άσκηση ατομικής επιχειρηματικής δραστηριότητας για κατόχους άδειας επαγγελματία πωλητή σε λαϊκή αγορά – Αμφισβήτηση του ετήσιου ελάχιστου εισοδήματος από την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας λόγω ανηλικότητας – Τροποποίηση παρ. 2 και 3 άρθρου 28Α Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος
- Στην παρ. 2 του άρθρου 28Α του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013, Α’ 167), περί ελάχιστου ποσού καθαρού εισοδήματος από την άσκηση ατομικής επιχειρηματικής δραστηριότητας, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην περ. α) του πρώτου εδαφίου, οι λέξεις «άρθρων 134 του Κώδικα Ατομικού Εργατικού Δικαίου (π.δ. 80/2022, Α’ 222)» αντικαθίστανται από τις λέξεις «άρθρων 141 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου (π.δ. 62/2025, Α’ 121)», β) στο δεύτερο εδάφιο, βα) στο τέλος της περ. γ), προστίθεται η λέξη «ή», ββ) προστίθεται περ. δ) και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής:
«2. Ως ελάχιστο ετήσιο εισόδημα από την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας τεκμαίρεται ποσό μέχρι πενήντα χιλιάδες (50.000) ευρώ που προκύπτει από το άθροισμα:
α) Ποσού που αντιστοιχεί στο ετήσιο ποσό του μικτού κατώτατου μισθού των άρθρων 141 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου (π.δ. 62/2025, Α’ 121) και 103 του παρόντος, όπως ισχύει κατά την τελευταία ημέρα του αντίστοιχου φορολογικού έτους, προσαυξανόμενου κατά δέκα τοις εκατό (10%) για τα τρία (3) έτη που έπονται της δεύτερης τριετίας από τη δήλωση έναρξης επαγγελματικής δραστηριότητας, επιπλέον δέκα τοις εκατό (10%), επί του ποσού της τρίτης τριετίας για τα τρία (3) έτη που έπονται της τρίτης τριετίας και επιπλέον δέκα τοις εκατό (10%), επί του ποσού της τέταρτης τριετίας για τα επόμενα έτη, πλέον
β) ποσού έως δεκαπέντε χιλιάδες (15.000) ευρώ που ισούται με το δέκα τοις εκατό (10%) του ετήσιου κόστους που καταβάλλει ο υπόχρεος της παρ. 1 για τη μισθοδοσία του προσωπικού που απασχολεί, πλέον
γ) ποσού που ανέρχεται στο πέντε τοις εκατό (5%) επί του ποσού, κατά το οποίο ο κύκλος εργασιών του υπόχρεου υπερβαίνει τον μέσο όρο του ετήσιου κύκλου εργασιών του Κωδικού Αριθμού Δραστηριότητας (Κ.Α.Δ.) της περ. ιστ) της παρ. 1 του άρθρου 16 του ν. 4919/2022 (Α’ 71), όπως ορίζεται με την απόφαση που εκδίδεται με βάση την παρ. 4 του άρθρου 57 του ν. 4919/2022, στον οποίο ο υπόχρεος πραγματοποιεί τα υψηλότερα έσοδα.
Η προσαύξηση της περ. γ) δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:
α) όταν ο μέσος όρος του ετήσιου κύκλου εργασιών του αντίστοιχου Κ.Α.Δ. δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες (10.000) ευρώ ή
β) όταν το πλήθος των επιτηδευματιών που υπάγονται στον συγκεκριμένο Κ.Α.Δ. δεν υπερβαίνει τους τριάντα (30) ή
γ) στους υπόχρεους, τα υψηλότερα έσοδα των οποίων πραγματοποιούνται στους Κ.Α.Δ. «εκμετάλλευση καταστήματος ψιλικών ειδών γενικά» (47.19.10.01), «εκμετάλλευση περιπτέρου» (47.19.10.02) και «λιανικό εμπόριο προϊόντων καπνού σε εξειδικευμένα καταστήματα» (47.26) ή
δ) στους κατόχους άδειας επαγγελματία πωλητή σε λαϊκή αγορά, στους οποίους έχει δοθεί ή δίνεται θέση στην οικεία λαϊκή αγορά, κατόπιν έκδοσης σχετικής προκήρυξης από την αρμόδια αρχή, σύμφωνα με το άρθρο 31 του ν. 4849/2021 (Α’ 207), περί πωλητών που δραστηριοποιούνται σε λαϊκές αγορές.
Για την εφαρμογή της περ. γ) του πρώτου εδαφίου της παρούσας, λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος του ετήσιου κύκλου εργασιών του αντίστοιχου Κ.Α.Δ. δεύτερου βαθμού του προηγούμενου φορολογικού έτους, που αφορά στους υπόχρεους της παρ. 1, όπως αυτός αναρτάται στον ιστότοπο της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), μέχρι την 30ή Σεπτεμβρίου εκάστου έτους. Για τον προσδιορισμό του μέσου όρου του προηγούμενου εδαφίου δεν λαμβάνονται υπόψη οι επιτηδευματίες με μηδενικό κύκλο εργασιών.
Αν το άθροισμα του πρώτου εδαφίου είναι μικρότερο από τριάντα χιλιάδες (30.000) ευρώ και ο υψηλότερα αμειβόμενος υπάλληλος που απασχολείται από τον υπόχρεο της παρ. 1 δικαιούται ετήσιες μικτές αποδοχές που υπερβαίνουν το ποσό που προκύπτει από το άθροισμα αυτό, τότε το ποσό των μικτών αποδοχών λαμβάνεται ως τεκμαιρόμενο ετήσιο εισόδημα του υπόχρεου της παρ. 1 μέχρι του ποσού των τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ.».
- Στο πρώτο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 28Α του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος, περί ελάχιστου ποσού καθαρού εισοδήματος από την άσκηση ατομικής επιχειρηματικής δραστηριότητας, προστίθεται περ. θ) ως εξής:
«θ) ανηλικότητα του υποχρέου, κατά μέρος ή κατά το σύνολο της διάρκειας του φορολογικού έτους.».
Άρθρο 41
Μείωση του ελάχιστου ποσού καθαρού εισοδήματος από την άσκηση ατομικής επιχειρηματικής δραστηριότητας για κατόχους άδειας επαγγελματία πωλητή σε λαϊκή αγορά – Τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 28Γ Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος
Στην παρ. 2 του άρθρου 28Γ του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος (ν. 4172/2013, Α’ 167), περί λοιπών μειώσεων του ελάχιστου ποσού καθαρού εισοδήματος από την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας, προστίθεται τρίτο εδάφιο και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής:
«2. Το ποσό του άρθρου 28Α μειώνεται κατά το ήμισυ (1/2) για υπόχρεους που είναι πολύτεκνοι, για υπόχρεους που παρουσιάζουν αναπηρία ίση ή μεγαλύτερη του εξήντα επτά τοις εκατό (67%), για γονείς μονογονεϊκής οικογένειας με ανήλικα τέκνα και για γονείς με τέκνα με ποσοστό νοητικής ή σωματικής αναπηρίας τουλάχιστον εξήντα επτά τοις εκατό (67%), εφόσον είναι άγαμα, διαζευγμένα ή σε χηρεία που θεωρούνται εξαρτώμενα, κατά την περ. γ) της παρ. 1 του άρθρου 11, για εκμεταλλευτές Επιβατηγών Δημόσιας Χρήσης οχημάτων (ΤΑΞΙ) με ποσοστό ιδιοκτησίας επί του οχήματος που δεν υπερβαίνει το είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) και εκμεταλλευτές σχολικών κυλικείων. Για τους εκμεταλλευτές σχολικών κυλικείων, το ποσό του άρθρου 28Α μειώνεται κατά το ήμισυ (1/2), μη εφαρμοζόμενης της παρ. 7 του ίδιου άρθρου. Για κατόχους άδειας επαγγελματία πωλητή σε λαϊκή αγορά, στους οποίους έχει δοθεί ή δίνεται θέση στην οικεία λαϊκή αγορά, κατόπιν έκδοσης σχετικής προκήρυξης από την αρμόδια αρχή, σύμφωνα με το άρθρο 31 του ν. 4849/2021 (Α’ 207), περί πωλητών που δραστηριοποιούνται σε λαϊκές αγορές, το ποσό του άρθρου 28Α του παρόντος μειώνεται κατά τριάντα τοις εκατό (30%), εφαρμοζόμενης, κατά τα λοιπά, της παρ. 7 του ίδιου άρθρου.».
Τροποποίησης Άρθρου 37 – Επιβολή Προστίμων σε Δηλώσεις ΦΠΑ και Παρακρατούμενου Φόρου
Προτείνεται να μην επιβάλλονται πρόστιμα γιαΔηλώσεις με μηδενικό αποτέλεσμα ΦΠΑ και παρακρατούμενων φόρων ,τέλη πλαστικής σακούλας,
2.τέλη κλιματικής κρίσης και
3.λοιποί φόροι ασήμαντης αξίας αν υποβλήθούν εκπρόθεσμα απο τον υπόχρεο πριν από έλεγχο.
4.Πιστωτικές δηλώσεις.
5.Χρεωστικές δηλώσεις με οφειλή έως 100 ευρώ
να καθίσταται δυνατή η εκπρόθεσμη υποβολή των δηλώσεων με μόνη επιβάρυνση τη προσαύξηση του εκπροθέσμου και όχι αυτοτελες πρόστιμο
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α-ΜΕΡΟΣ Γ. Άρθρο 40 (προσθ. περ.δ΄) & Άρθρο.41 (προσθ. 3ου εδαφίου. )
Η έννοια του Αδειούχου Επαγγελματία Πωλητή που δραστηριοποιείται στις Λαϊκές Αγορές προσδιορίζεται στο νόμο 4849/21 στα εδάφια 16 «Επαγγελματίας πωλητής υπαίθριου εμπορίου» και εδαφ. 5΄«Λαϊκή αγορά» του άρθρου 2.
Από παραδρομή, εσφαλμένα συνδέεται η άνω έννοια με το άρθρο 31 του ν 4849/21. Μια τέτοια παραδρομή θα οδηγούσε με βεβαιότητα σε ματαίωση της αντίστοιχης νομοθετικής πρόβλεψης. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΠΩΛΗΤΗΣ ΛΑΙΚΩΝ ΑΓΟΡΩΝ που να του ΕΧΕΙ ΔΟΘΕΙ ΘΕΣΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΕ ΛΑΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΤΟΠΙΝ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗΣ δυνάμει του άνω άρθρου.
Προτεινόμενη διατύπωση, ακριβής και συνεπής με το σκοπό των διατάξεων:
Στο Άρθρο 40 «…δ) στους κατόχους άδειας επαγγελματία πωλητή σε λαϊκή αγορά, του άρθρου 2, εδάφια 5 και 16 του ν. 4849/2021(Α’ 207), στους οποίους έχει δοθεί ή δίνεται δικαίωμα δραστηριοποίησης σε λαϊκή αγορά κατόπιν έκδοσης απόφασης της αρμόδιας αρχής.
Στο Άρθρο 41 ( τρίτο εδάφιο παρ.2) «2….. Για κατόχους άδειας επαγγελματία πωλητή σε λαϊκή αγορά, του άρθρου 2, εδάφια 5 και 16 του ν.4849/2021(Α’ 207), στους οποίους έχει δοθεί ή δίνεται δικαίωμα δραστηριοποίησης σε λαϊκή αγορά κατόπιν έκδοσης απόφασης της αρμόδιας αρχής,το ποσό του άρθρου 28Α του παρόντος μειώνεται κατά τριάντα τοις εκατό (30%), εφαρμοζόμενης, κατά τα λοιπά, της παρ. 7 του ίδιου άρθρου.»
Πρόταση Τροποποίησης Άρθρου 37 – Επιβολή Προστίμων σε Δηλώσεις ΦΠΑ και Παρακρατούμενου Φόρου
Προτείνεται να μην επιβάλλονται πρόστιμα για
Δηλώσεις με μηδενικό αποτέλεσμα όχι μόνο φπα και παρακρατούμενων φόρων αλλα 1.τέλη πλαστικής σακούλας,
2.τέλη κλιματικής κρίσης και
3.λοιποί φόροι ασήμαντης αξίας αν υποβλήθούν εκπρόθεσμα απο τον υπόχρεο πριν από έλεγχο.
4.Πιστωτικές δηλώσεις.
5.Χρεωστικές δηλώσεις με οφειλή έως 100 ευρώ.(ανάλογη ρύθμιση υπάρχει ήδη στο αρθρο 53 του ΚΦΔ παρ.7),
Η πρόταση στηρίζεται στα εξής επιχειρήματα:
Είναι αυτονόητο ότι, για χρεωστικές δηλώσεις μικρού ύψους, όπου αποδεικνύεται πρακτικά ότι δεν προκύπτει ουσιαστική δημοσιονομική ζημία για το Δημόσιο, η επιβολή προστίμου καθίσταται δυσανάλογη και αντιβαίνει στην αρχή της αναλογικότητας των κυρώσεων.
Κρίνεται σκόπιμο, όπως συμβαίνει και σε άλλες χώρες, να θεσπιστεί χρονικό περιθώριο μετά την καταληκτική προθεσμία υποβολής, π.χ. έως δέκα (10) ημέρες και μετά από ειδοποίησης της ΑΑΔΕ, να καθίσταται δυνατή η εκπρόθεσμη υποβολή των δηλώσεων με μόνη επιβάρυνση τη προσαύξηση του εκπροθέσμου και όχι αυτοτελες πρόστιμο.
Σχόλιο επί του Άρθρου 37:
Με την προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 37 και την προσθήκη της παραγράφου 1Α στο άρθρο 53 του ΚΦΔ,
θεσμοθετείται μια αυστηρή και αμιγώς τιμωρητική προσέγγιση απέναντι στους φορολογούμενους, η οποία δεν συνάδει με τις αρχές της χρηστής διοίκησης .
Αναλυτικά:
-Η επιβολή προστίμων (100€, 250€ ή 500€) σε δηλώσεις παρακρατούμενου φόρου ή ΦΠΑ από τις οποίες δεν προκύπτει ποσό φόρου προς καταβολή (μηδενικές ή πιστωτικές), καταδεικνύει μια εισπρακτική εμμονή σε τυπικές παραβάσεις που δεν προκαλούν καμία οικονομική ζημία στο Δημόσιο. Το κράτος επιλέγει να εξαντλήσει την αυστηρότητά του σε διαδικαστικά σφάλματα, μη λαμβάνοντας υπόψη το ανθρώπινο λάθος, την ίδια στιγμή που δεν υπάρχει απόκρυψη φορολογητέας ύλης.
-Στις περιπτώσεις όπου έχει ήδη υποβληθεί εμπρόθεσμη αρχική δήλωση, η υποβολή μιας μεταγενέστερης τροποποιητικής ή εκπρόθεσμης δήλωσης που διορθώνει στοιχεία χωρίς να επηρεάζει τον τελικό φόρο, δεν θα έπρεπε να επισύρει καμία κύρωση. Το πρόστιμο θα έπρεπε να επιβάλλεται αποκλειστικά και μόνο επί της διαφοράς του φόρου που τυχόν προκύπτει και όχι επί της διαδικασίας. Το Υπουργείο παραγνωρίζει τις πολυάριθμες περιπτώσεις αντικειμενικής αδυναμίας λήψης παραστατικών πχ ενδοκοινοτικών αποκτήσεων εντός των προθεσμιών, η οποία οδηγεί αναγκαστικά σε τροποποιητικές Φ5 και μηδενικές δηλώσεις ΦΠΑ.
Προτάσεις:
-Πλήρης απαλλαγή από πρόστιμα για εκπρόθεσμες δηλώσεις (ΦΠΑ, Παρακρατούμενων) όταν αυτές είναι μηδενικές ή πιστωτικές.
-Κατάργηση προστίμου σε περίπτωση τροποποιητικών δηλώσεων, εφόσον η αρχική δήλωση είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα.
Η φορολογική συμμόρφωση επιτυγχάνεται μέσω της απλοποίησης των διαδικασιών και της δίκαιης αντιμετώπισης, όχι μέσω της εξοντωτικής ποινικοποίησης της τυπικής παράλειψης.
Με την παρούσα θέτουμε υπόψη σας ένα ζήτημα ευρύτερης θεσμικής σημασίας, το οποίο αφορά την επιβολή διοικητικών προστίμων για εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών (Φ.Μ.Υ.), με τρόπο που δημιουργεί σοβαρά ζητήματα αναλογικότητας και ασφάλειας δικαίου.
Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, για εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων επιβάλλεται ενιαίο πρόστιμο ύψους 500 ευρώ ή 250 ευρώ,
αναλόγως του είδους της επιχείρησης, ανεξαρτήτως του ύψους του οφειλόμενου φόρου.
Στην πράξη, το πρόστιμο επιβάλλεται ακόμη και σε περιπτώσεις όπου: ο παρακρατηθείς φόρος ανέρχεται σε ελάχιστα ποσά, ο φόρος έχει ήδη παρακρατηθεί και αποδοθεί, δεν υφίσταται απώλεια δημοσίων εσόδων, δεν στοιχειοθετείται δόλος ή φοροδιαφυγή.
Η παράβαση περιορίζεται αποκλειστικά στον χαρακτηρισμό της δήλωσης ως «εκπρόθεσμης» από το πληροφοριακό σύστημα, ενώ οι
πράξεις επιβολής προστίμου εκδίδονται αυτοματοποιημένα, χωρίς εξατομικευμένη στάθμιση. Η επιβολή ενιαίου προστίμου 500 € ή 250 €,
ανεξαρτήτως ύψους φόρου και πραγματικής βαρύτητας της παράβασης,
οδηγεί σε προφανή δυσαναλογία και εγείρει ζήτημα συμβατότητας με: την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 Συντάγματος ), την αρχή της χρηστής διοίκησης, την υποχρέωση ειδικής και επαρκούς αιτιολογίας των διοικητικών πράξεων.
Το ζήτημα δεν είναι μεμονωμένο, αλλά αφορά χιλιάδες περιπτώσεις επιχειρήσεων σε όλη τη χώρα, ιδίως μικρών και μεσαίων,
στις οποίες έχουν ήδη επιβληθεί αντίστοιχα πρόστιμα τα τελευταία έτη.
Για τον λόγο αυτό, θεωρούμε ότι η ενδεχόμενη θεσμική παρέμβαση δεν θα πρέπει να περιοριστεί μόνο στο μέλλον, αλλά να προβλέπει και
ρύθμιση για τα ήδη επιβληθέντα πρόστιμα.
2
Ειδικότερα, θα μπορούσε να εξεταστεί:
1. Η θέσπιση κλιμακωτού συστήματος προστίμων, συνδεδεμένου με το ύψος του φόρου και τη βαρύτητα της παράβασης.
2. Η πρόβλεψη ρητής δυνατότητας απαλλαγής ή σημαντικής μείωσης σε περιπτώσεις αμελητέου δημοσιονομικού αποτελέσματος και έλλειψης υπαιτιότητας.
3. Η πρόβλεψη μεταβατικής – αναδρομικής ρύθμισης, με δυνατότητα:
o διαγραφής ή αναπροσαρμογής ήδη επιβληθέντων προστίμων που τελούν σε προφανή δυσαναλογία με τον φόρο,
o επιστροφής ή συμψηφισμού ποσών που έχουν καταβληθεί,
o διοικητικής επανεξέτασης εκκρεμών υποθέσεων με βάση τα νέα κριτήρια αναλογικότητας.
Μια τέτοια ρύθμιση θα αποκαθιστούσε την ισορροπία μεταξύ δημοσίου συμφέροντος και προστασίας της οικονομικής δραστηριότητας, θα περιόριζε τον όγκο διοικητικών και δικαστικών διαφορών και θα ενίσχυε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τη Φορολογική Διοίκηση.
Με την παρούσα θέτουμε υπόψη σας ένα ζήτημα ευρύτερης θεσμικής σημασίας, το οποίο αφορά την επιβολή διοικητικών προστίμων για εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών (Φ.Μ.Υ.), με τρόπο που δημιουργεί σοβαρά ζητήματα αναλογικότητας και ασφάλειας δικαίου.
Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, για εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων επιβάλλεται ενιαίο πρόστιμο ύψους 500 ευρώ ή 250 ευρώ,
αναλόγως του είδους της επιχείρησης, ανεξαρτήτως του ύψους του οφειλόμενου φόρου.
Στην πράξη, το πρόστιμο επιβάλλεται ακόμη και σε περιπτώσεις όπου: ο παρακρατηθείς φόρος ανέρχεται σε ελάχιστα ποσά, ο φόρος έχει ήδη παρακρατηθεί και αποδοθεί, δεν υφίσταται απώλεια δημοσίων εσόδων, δεν στοιχειοθετείται δόλος ή φοροδιαφυγή.
Η παράβαση περιορίζεται αποκλειστικά στον χαρακτηρισμό της δήλωσης ως «εκπρόθεσμης» από το πληροφοριακό σύστημα, ενώ οι
πράξεις επιβολής προστίμου εκδίδονται αυτοματοποιημένα, χωρίς εξατομικευμένη στάθμιση. Η επιβολή ενιαίου προστίμου 500 € ή 250 €,
ανεξαρτήτως ύψους φόρου και πραγματικής βαρύτητας της παράβασης,
οδηγεί σε προφανή δυσαναλογία και εγείρει ζήτημα συμβατότητας με: την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 Συντάγματος ), την αρχή της χρηστής διοίκησης, την υποχρέωση ειδικής και επαρκούς αιτιολογίας των διοικητικών πράξεων.
Το ζήτημα δεν είναι μεμονωμένο, αλλά αφορά χιλιάδες περιπτώσεις επιχειρήσεων σε όλη τη χώρα, ιδίως μικρών και μεσαίων,
στις οποίες έχουν ήδη επιβληθεί αντίστοιχα πρόστιμα τα τελευταία έτη.
Για τον λόγο αυτό, θεωρούμε ότι η ενδεχόμενη θεσμική παρέμβαση δεν θα πρέπει να περιοριστεί μόνο στο μέλλον, αλλά να προβλέπει και
ρύθμιση για τα ήδη επιβληθέντα πρόστιμα.
2
Ειδικότερα, θα μπορούσε να εξεταστεί:
1. Η θέσπιση κλιμακωτού συστήματος προστίμων, συνδεδεμένου με το ύψος του φόρου και τη βαρύτητα της παράβασης.
2. Η πρόβλεψη ρητής δυνατότητας απαλλαγής ή σημαντικής μείωσης σε περιπτώσεις αμελητέου δημοσιονομικού αποτελέσματος και έλλειψης υπαιτιότητας.
3. Η πρόβλεψη μεταβατικής – αναδρομικής ρύθμισης, με δυνατότητα:
o διαγραφής ή αναπροσαρμογής ήδη επιβληθέντων προστίμων που τελούν σε προφανή δυσαναλογία με τον φόρο,
o επιστροφής ή συμψηφισμού ποσών που έχουν καταβληθεί,
o διοικητικής επανεξέτασης εκκρεμών υποθέσεων με βάση τα νέα κριτήρια αναλογικότητας.
Μια τέτοια ρύθμιση θα αποκαθιστούσε την ισορροπία μεταξύ δημοσίου συμφέροντος και προστασίας της οικονομικής δραστηριότητας, θα περιόριζε τον όγκο διοικητικών και δικαστικών διαφορών και θα ενίσχυε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τη Φορολογική Διοίκηση.
Με την παρούσα θέτουμε υπόψη σας ένα ζήτημα ευρύτερης θεσμικής σημασίας, το οποίο αφορά την επιβολή διοικητικών προστίμων για εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών (Φ.Μ.Υ.), με τρόπο που δημιουργεί σοβαρά ζητήματα αναλογικότητας και ασφάλειας δικαίου.
Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, για εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων επιβάλλεται ενιαίο πρόστιμο ύψους 500 ευρώ ή 250 ευρώ,
αναλόγως του είδους της επιχείρησης, ανεξαρτήτως του ύψους του οφειλόμενου φόρου.
Στην πράξη, το πρόστιμο επιβάλλεται ακόμη και σε περιπτώσεις όπου: ο παρακρατηθείς φόρος ανέρχεται σε ελάχιστα ποσά, ο φόρος έχει ήδη παρακρατηθεί και αποδοθεί, δεν υφίσταται απώλεια δημοσίων εσόδων, δεν στοιχειοθετείται δόλος ή φοροδιαφυγή.
Η παράβαση περιορίζεται αποκλειστικά στον χαρακτηρισμό της δήλωσης ως «εκπρόθεσμης» από το πληροφοριακό σύστημα, ενώ οι
πράξεις επιβολής προστίμου εκδίδονται αυτοματοποιημένα, χωρίς εξατομικευμένη στάθμιση. Η επιβολή ενιαίου προστίμου 500 € ή 250 €,
ανεξαρτήτως ύψους φόρου και πραγματικής βαρύτητας της παράβασης,
οδηγεί σε προφανή δυσαναλογία και εγείρει ζήτημα συμβατότητας με: την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 Συντάγματος ), την αρχή της χρηστής διοίκησης, την υποχρέωση ειδικής και επαρκούς αιτιολογίας των διοικητικών πράξεων.
Το ζήτημα δεν είναι μεμονωμένο, αλλά αφορά χιλιάδες περιπτώσεις επιχειρήσεων σε όλη τη χώρα, ιδίως μικρών και μεσαίων,
στις οποίες έχουν ήδη επιβληθεί αντίστοιχα πρόστιμα τα τελευταία έτη.
Για τον λόγο αυτό, θεωρούμε ότι η ενδεχόμενη θεσμική παρέμβαση δεν θα πρέπει να περιοριστεί μόνο στο μέλλον, αλλά να προβλέπει και
ρύθμιση για τα ήδη επιβληθέντα πρόστιμα.
2
Ειδικότερα, θα μπορούσε να εξεταστεί:
1. Η θέσπιση κλιμακωτού συστήματος προστίμων, συνδεδεμένου με το ύψος του φόρου και τη βαρύτητα της παράβασης.
2. Η πρόβλεψη ρητής δυνατότητας απαλλαγής ή σημαντικής μείωσης σε περιπτώσεις αμελητέου δημοσιονομικού αποτελέσματος και έλλειψης υπαιτιότητας.
3. Η πρόβλεψη μεταβατικής – αναδρομικής ρύθμισης, με δυνατότητα:
o διαγραφής ή αναπροσαρμογής ήδη επιβληθέντων προστίμων που τελούν σε προφανή δυσαναλογία με τον φόρο,
o επιστροφής ή συμψηφισμού ποσών που έχουν καταβληθεί,
o διοικητικής επανεξέτασης εκκρεμών υποθέσεων με βάση τα νέα κριτήρια αναλογικότητας.
Μια τέτοια ρύθμιση θα αποκαθιστούσε την ισορροπία μεταξύ δημοσίου συμφέροντος και προστασίας της οικονομικής δραστηριότητας, θα περιόριζε τον όγκο διοικητικών και δικαστικών διαφορών και θα ενίσχυε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τη Φορολογική Διοίκηση.
θεωρω λογικο να εφαρμοσετε τις προτασεις της ΠΟΦΦΕ-ΕΦΕΑ και του Ο.Ε.Ε περι προστιμων κανενα προστιμο σε μηδενικες δηλωσεις πληροφοριακου χαρακτηρα.Δεν υπαρχει δολος σε μηδενικες δηλωσεις ολη η πληροφορια υπαρχει στα my data.θελουμε ενα κρατος δικαιου.Τιμωρια εκει που πραγματικα υπαρχει δολος.Σας ευχαριστω.
Οποιαδήποτε τυχόν επιβολή προστίμου σε ελεύθερους επαγγελματίες, λογιστές, κλπ. -και μάλιστα με αναδρομική ισχύ- πρέπει να σέβεται την αρχή της αναλογικότητας, άλλως καθίσταται άδικη και τιμωριτική.
Με την παρούσα θέτουμε υπόψη σας ένα ζήτημα ευρύτερηςθεσμικής σημασίας, το οποίο αφορά την επιβολή διοικητικώνπροστίμων για εκπρόθεσμη υποβολή δηλώσεων Φόρου ΜισθωτώνΥπηρεσιών (Φ.Μ.Υ.), με τρόπο που δημιουργεί σοβαρά ζητήματααναλογικότητας και ασφάλειας δικαίου.
Σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο, για εκπρ όθεσμη υποβολήδηλώσεων επιβάλλεται ενιαίο πρόστιμο ύψους 500 ευρώ ή 250 ευρώ,
αναλόγως του είδους της επιχείρησης, ανεξαρτήτως του ύψους τουοφειλόμενου φόρου.
Στην πράξη, το πρόστιμο επιβάλλεται ακόμη και σε περιπτώσειςόπου: ο παρακρατηθείς φόρος ανέρχεται σε ελάχιστα ποσά, ο φόρος έχει ήδη παρακρατηθεί και αποδοθεί, δεν υφίσταται απώλεια δημοσίων εσόδων, δεν στοιχειοθετείται δόλος ή φοροδιαφυγή.
Η παράβαση περιορίζεται αποκλειστικά στον χαρακτηρισμό τηςδήλωσης ως «εκπρόθεσμης» από το πληροφοριακό σύστημα, ενώ οι
πράξεις επιβολής προστίμου εκδίδονται αυτοματοποιημένα, χωρίςεξατομικευμένη στάθμιση. Η επιβολή ενιαίου προστίμου 500 € ή 250 €,
ανεξαρτήτως ύψους φόρου και πραγματικής βαρύτητας της παράβασης,
οδηγεί σε προφανή δυσαναλογία και εγείρει ζήτημα συμβατότητας με: την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 Συντάγματος ), την αρχή της χρηστής διοίκησης, την υποχρέωση ειδικής και επαρκούς αιτιολογίας των διοικητικώνπράξεων.
Το ζήτημα δεν είναι μεμονωμένο, αλλά αφορά χιλιάδεςπεριπτώσεις επιχειρήσεων σε όλη τη χώρα, ιδίως μικρών και μεσαίων,
στις οποίες έχουν ήδη επιβληθεί αντίστοιχα πρόστιμα τα τελευταία έτη.
Για τον λόγο αυτό, θεωρούμε ότι η ενδεχόμενη θεσμική παρέμβαση δενθα πρέπει να περιοριστεί μόνο στο μέλλον, αλλά να προβλέπει και
ρύθμιση για τα ήδη επιβληθέντα πρόστιμα.
2
Ειδικότερα, θα μπορούσε να εξεταστεί:
1. Η θέσπιση κλιμακωτού συστήματος προστίμων, συνδεδεμένου με τούψος του φόρου και τη βαρύτητα της παράβασης.
2. Η πρόβλεψη ρητής δυνατότητας απαλλαγής ή σημαντικής μείωσης σεπεριπτώσεις αμελητέου δημοσιονομικού αποτελέσματος και έλλειψηςυπαιτιότητας.
3. Η πρόβλεψη μεταβατικής – αναδρομικής ρύθμισης, με δυνατότητα:
o διαγραφής ή αναπροσαρμογής ήδη επιβληθέντων προστίμων που τελούνσε προφανή δυσαναλογία με τον φόρο,
o επιστροφής ή συμψηφισμού ποσών που έχουν καταβληθεί,
o διοικητικής επανεξέτασης εκκρεμών υποθέσεων με βάση τα νέακριτήρια αναλογικότητας.
Μια τέτοια ρύθμιση θα αποκαθιστούσε την ισορροπία μεταξύδημοσίου συμφέροντος και προστασίας της οικονομικήςδραστηριότητας, θα περιόριζε τον όγκο διοικητικών και δικαστικώνδιαφορών και θα ενίσχυε την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τηΦορολογική Διοίκηση.
Τα προστιμα 100,250,500 ευρώ που υπάρχουν σε περιπτώσεις ακόμα και μηδενικού φόρου δηλώσεων ή με ένα πολύ μικρό ποσο φόρου, ακομα και 10 λεπτα δεν πρέπει να ισχύουν.
Τα προστιμα αυτά είναι παράλογα, δεν έχουν καμμια σχέση με φοροαποφυγή και μόνο τιμωρούν και κλείνουν επιχειρήσεις
Το προβλεπόμενο παράβολο είναι υπερβολικά υψηλό και καθιστά τον θεσμό πρακτικά απρόσιτο για μικρές επιχειρήσεις και φυσικά πρόσωπα.
Μια επιχείρηση με μηδενικό μισθολόγιο για έναν μήνα (π.χ. λόγω απουσίας προσωπικού ή εποχικότητας) είχε υποβάλει εκπρόθεσμα τη δήλωση παρακρατούμενου φόρου. Το αποτέλεσμα τώρα; Πρόστιμο 100€, παρόλο που εξ’ αρχής δεν οφείλει ούτε ένα λεπτό φόρου στο Δημόσιο.
Απουσιάζει πρόβλεψη για απλοποιημένη και χαμηλού κόστους διαδικασία για συνήθη φορολογικά ερωτήματα, ενώ παραμένουν απαράδεκτες πρακτικές όπως η επιβολή προστίμων σε μηδενικές δηλώσεις, που έχουν καθαρά πληροφοριακό χαρακτήρα.
Αντί για υψηλά παράβολα, θα έπρεπε να ενισχυθεί η έκδοση γενικών οδηγιών/εγκυκλίων για επαναλαμβανόμενα ζητήματα και να καταργηθούν τα πρόστιμα σε μηδενικές δηλώσεις, καθώς δεν προκύπτει φορολογική ζημία.
Η επιβολή προστίμου σε περιπτώσεις εκπρόθεσμης υποβολής δηλώσεων Φ.Π.Α. ή παρακρατούμενων φόρων, από τις οποίες δεν προκύπτει ποσό φόρου προς καταβολή, δεν εξυπηρετεί τον σκοπό της φορολογικής συμμόρφωσης αλλά λειτουργεί αποκλειστικά τιμωρητικά.
Σε περιπτώσεις μηδενικών ή πιστωτικών δηλώσεων δεν υφίσταται φορολογική ζημία για το Δημόσιο, συνεπώς η επιβολή προστίμου στερείται ουσιαστικής φορολογικής βάσης και δημιουργεί περιττή επιβάρυνση για τις επιχειρήσεις και τους επαγγελματίες.
Για τον λόγο αυτό, προτείνεται η πλήρης κατάργηση των προστίμων για εκπρόθεσμες δηλώσεις Φ.Π.Α. και παρακρατούμενων φόρων όταν δεν προκύπτει ποσό προς καταβολή, ανεξαρτήτως λογιστικού συστήματος.
Μια τέτοια ρύθμιση θα ενισχύσει την ουσιαστική συμμόρφωση, θα μειώσει τη διοικητική επιβάρυνση και θα ευθυγραμμιστεί με την αρχή της αναλογικότητας.
Αυτό που δεν είναι ξεκάθαρο και θεωρώ ότι πρέπει να διατυπωθεί ρητά είναι αν κάποιος ο οποίος δεν είναι υπόχρεος στην υποβολή κάποιας δήλωσης παρακρατούμενου φόρου ή κάποιας άλλης και παρά ταύτα υποβάλλει δήλωση εκπρόθεσμα, σε αυτόν επιβάλλεται κάποιο πρόστιμο? Δεν αναφέρομαι στο αν υπάρχει ποσό προς καταβολή, αλλά στην υποχρέωση υποβολής.
Απαράδεκτα πρόστιμα, απαράδεκτη η αναδρομική ισχύς.
Μηδενικά πρόστιμα για οποιαδήποτε δήλωση πληροφοριακό χαρακτήρα.
Eξορθολογισμό των προστίμων δίκαιοι μεταχείριση.
Πρώτα με το των πραγματικών δικαιούχων με τα 10.000 + ευρώ προστιμο που το ζητάνε όλοι να το αλλάξουν αλλα κανένας δνε κάνει κάτι.
Τώρα με πρόστιμα στις μηδενικές
Είναι κρίμα
Πραγματικά ακατανόητο να επιβάλλονται πρόστιμα τιμωρητικά στους επαγγελματίες λογιστές, για δηλώσεις μηδενικές ή πιστωτικές. Σε έναν κλάδο που συνέχεια κουβαλάει. Αν είναι δυνατόν
Πρόστιμα αναδρομικά κιόλας για μηδενικές δηλώσεις πληροφοριακού χαρακτήρα είστε σοβαροί ?
χετικά με το άρθρο 37 .
Αν συνεχιστεί η τακτική των αναδρομικών προστίμων , ποτέ δε θα φτιαχτεί σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ φορολογούμενου πολίτη και κράτους. Αρα αναδρομικά πρόστιμα να μην υπάρχουν
Οσον αφορά τις βασικές δηλώσεις φόρου (εισόδημα, ΦΠΑ, ΦΜΥ) προτείνω εφόσον η ΑΑΔΕ έχει όλα τα emails να στέλνει -όπως κανει και τώρα – ειδοποίηση για μη υποβολή δήλωσης και αν αυτή κατατεθεί εντός δέκα ημερών από την ημερομηνία του mail να μην υπάρχει κανένα πρόστιμο παρα μόνο η προσαύξηση εκπρόθεσμης πληρωμής. (άνθρωποι κάνουν ακόμα αυτή την δουλειά – όχι ρομπότ) Αν δεν υποβληθεί τότε να ισχύουν τα πρόστιμα αλλά με περιορισμό μέχρι το ποσό του φόρου που είναι να καταβληθεί
Για τις λοιπές δηλώσεις πληροφοριακού χαρακτήρα κανονικά αφού δεν υπάρχει φόρος προς καταβολή – δεν θα πρέπει να υπάρχει και πρόστιμο , αλλά για μην καταστρατηγηθεί και δεν γίνονται αυτές οι υποβολές θεωρώ ΟΚ τα 100€ αλλά να θεωρείται σαν το Ε9 μία παράβαση ανά έτος με μέγιστο ποσό των 100€ (έφαγε πρόστιμο επιχείρηση 1200€ για μη υποβολή δηλώσεων intrastat- λόγω παρερμηνείας μιας διάταξης για τα OSS των λιανικών συναλλαγών) τυπική παράβαση καθώς δεν υπάρχει ίχνος φοροδιαφυγής καθώς όλα είχαν δηλωθεί στις άλλες πλατφόρμες της ΑΑΔΕ – ενώ αν δεν εκοβε 9 αποδείξεις αξίας 499€ θα πληρώνε μόνο 250€ )
Είναι πραγματικά απαράδεκτο να μην καταργείτε τα πρόστιμα για εκπρόθεσμες υποβολές μηδενικού φόρου.
Τροποποιήστε άμεσα αυτην την αδικία!
Οι λογιστές θα πρέπει να εισακούγονται ως συνεργάτες σας.
Μας τιμωρείτε καθημερινά.
ΑΛΛΑΞΤΕ ΑΜΕΣΑ ΤΑ ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΜΗΔΕΝΙΚΟΥ ΦΟΡΟΥ!
Η προτεινόμενη προσθήκη της παρ. 1Α στο άρθρο 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας κινείται, κατ’ αρχήν, προς τη σωστή κατεύθυνση, ωστόσο απαιτείται σαφέστερη και γενικότερη διατύπωση ώστε να θεραπεύσει ουσιαστικά μια διαχρονική στρέβλωση της φορολογικής διοίκησης: την επιβολή προστίμων σε περιπτώσεις όπου δεν υφίσταται πραγματική φορολογική ζημία για το Δημόσιο.
🔹 Προτεινόμενη διατύπωση
Προτείνεται η υιοθέτηση της ακόλουθης διατύπωσης:
«1Α. Το πρόστιμο της παρ. 1 δεν επιβάλλεται στις περιπτώσεις φορολογουμένων που είναι υπόχρεοι σε τήρηση απλογραφικού ή διπλογραφικού λογιστικού συστήματος, οι οποίοι παραλείπουν να υποβάλουν ή υποβάλλουν εκπρόθεσμα δήλωση παρακρατούμενου φόρου ή δήλωση Φ.Π.Α., από την οποία δεν προκύπτει ποσό φόρου προς καταβολή.»
🔹 Αιτιολογική βάση της πρότασης
Η επιβολή προστίμων σε μηδενικές δηλώσεις (είτε Φ.Π.Α. είτε παρακρατούμενων φόρων) παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας, η οποία αποτελεί θεμελιώδη αρχή τόσο του διοικητικού δικαίου όσο και της φορολογικής δικαιοσύνης.
Στις περιπτώσεις αυτές:
• Δεν προκύπτει φορολογική υποχρέωση, άρα δεν υπάρχει απώλεια εσόδων για το Δημόσιο.
• Η παράβαση είναι καθαρά τυπικού χαρακτήρα.
• Η επιβολή προστίμου λειτουργεί τιμωρητικά και όχι συμμορφωτικά, χωρίς ουσιαστικό δημοσιονομικό όφελος.
🔹 Πρακτικές συνέπειες της ισχύουσας κατάστασης
Η υφιστάμενη πρακτική:
• Επιβαρύνει δυσανάλογα μικρές επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες.
• Δημιουργεί περιττό διοικητικό φόρτο τόσο για τους φορολογούμενους όσο και για τη διοίκηση.
• Οδηγεί σε σωρεία ενδικοφανών προσφυγών και δικαστικών διαφορών για υποθέσεις χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο.
🔹 Αναγκαιότητα θεσμικής αποκατάστασης
Η προτεινόμενη ρύθμιση:
• Επαναφέρει την ουσιαστική διάσταση της φορολογικής συμμόρφωσης.
• Ευθυγραμμίζεται με την αρχή της χρηστής διοίκησης.
• Μειώνει τη γραφειοκρατία και το διοικητικό κόστος.
• Ενισχύει το αίσθημα δικαίου και εμπιστοσύνης των πολιτών προς τη φορολογική διοίκηση.
🔹 Συμπέρασμα
Η αποσύνδεση των προστίμων από καθαρά τυπικές παραβάσεις χωρίς φορολογικό αποτέλεσμα αποτελεί αναγκαία μεταρρύθμιση. Η προτεινόμενη προσθήκη της παρ. 1Α πρέπει να υιοθετηθεί, ώστε το σύστημα κυρώσεων να καταστεί δικαιότερο, αναλογικότερο και λειτουργικότερο.
Η αλήθεια είναι μία και οφείλετε να την πείτε ανοιχτά στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στα επιμελητήρια, στους συλλόγους και σε κάθε επαγγελματία. Βρίσκεται στη σελίδα 48 του κρατικού προϋπολογισμού για το 2026 και αποτιμάται σε 870.000.000€ από φορολογικά πρόστιμα.
Μια δημόσια διοίκηση που θέλει να στηρίξει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις φροντίζει να τις προστατεύει. Αντιθέτως εσείς με σταθερή συνέπεια δημιουργείτε συνθήκες επιβολής προστίμων μέσω της εντατικοποίησης, των προχειροφτιαγμένων πλατφορμών, και των κακογραμμένων νόμων και εγκυκλίων. Στις συνθήκες επιβολής προστίμων νομοτελειακά και ο πιο τυπικός επαγγελματίας θα κάνει εκ παραδρομής κάποιο σφάλμα.
Όταν η δημόσια διοίκηση δεν προστατεύει τον επαγγελματία από το πρόστιμο και δε ξεχωρίζει το εκ παραδρομής σφάλμα από την απάτη είναι μια δημόσια διοίκηση που λειτουργεί με εισπρακτικό χαρακτήρα και όχι με χαρακτήρα συμμόρφωσης.
Μετά την απαράδεκτη Ε.2059/2025 έρχεστε απλά να επαναφέρετε τα πρόστιμα στα 100€. Η ανωτέρω τροποποίηση οφείλει αρχικά να συμπεριλάβει υπόψη της την εγκύκλιο Α.1099/2019 που προβλέπει ρητά ότι δεν υπάρχει πρόστιμο για μηδενικές αρχικές δηλώσεις Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών και δευτερευόντως θα έπρεπε να καταργεί συνολικά τα πρόστιμα για δηλώσεις πληροφοριακού χαρακτήρα και μηδενικού φόρου κάθε φύσεως, ιδιαίτερα όταν το σφάλμα ή την παράλειψη την αναγνωρίζει ο ίδιος ο φορολογούμενος.
Θα μπορούσε επίσης μια δημόσια διοίκηση που στέκεται δίπλα στους πολίτες της, σε κάθε περίπτωση(ανεξαρτήτως φύσης δήλωσης και αποτελέσματος), για να ξεχωρίζει το εκ παραδρομής σφάλμα από την απάτη ή την αδιαφορία να θεσμοθετήσει ικανό διάστημα έγγραφων εξηγήσεων το οποίο θα αποτελούσε και περίοδο συμμόρφωσης (πχ 10ήμερο)σε όλες τις περιπτώσεις, χωρίς κανένα πρόστιμο εφόσον συμμορφώνεται εντός του ικανού αυτού διαστήματος.
Α. Με τις διατάξεις του άρθρου 37 του υπό διαβούλευση, μπορεί να θεραπεύεται το πρόβλημα που είχε αναδειχθεί για τα πρόστιμα των μηδενικών και πιστωτικών δηλώσεων ΦΠΑ (πλέον θα είναι 100 ευρώ), ωστόσο, αναφορικά με τις εκπρόθεσμες μηδενικές δηλώσεις από μισθωτή εργασία (ΦΜΥ) συνάγεται εκ των διατάξεων πως θα επιβάλλεται πρόστιμο 100 εν αντιθέσει με όσα είχαν γίνει δεκτά από τη Διοίκηση για μη επιβολή κυρώσεων στις περιπτώσεις αυτές (ΠΟΛ. 1072/2015, Α. 1099/2019 και Ε. 2059/2025). Συνεπώς, θα πρέπει να προστεθεί νέα διάταξη βάσει της οποίας να ορίζεται ρητώς πως δεν επιβάλλεται πρόστιμο και στις περιπτώσεις εκπρόθεσμων αρχικών μηδενικών δηλώσεων ΦΜΥ.
Επίσης, η Α.Α.Δ.Ε. πρέπει να επέμβει ώστε να πάψει το φαινόμενο της επιβολής κυρώσεων για περιπτώσεις εκπρόθεσμων τροποποιητικών δηλώσεων ΦΠΑ όταν η αρχική δήλωση έχει υποβληθεί εμπρόθεσμα. Παρατηρείται εδώ και χρόνια πως οι Δ.Ο.Υ. επιβάλλουν πρόστιμα σε αυτές τις περιπτώσεις παρότι δεν προβλέπεται και οι φορολογούμενοι αναγκάζονται να προσφύγουν στην Δ.Ε.Δ. η οποία και κάνει δεκτές τις προσφυγές τους. Για να μην δαπανώνται άσκοπα εργατοώρες τόσο από τους φορολογούμενους, όσο και από τις υπηρεσίες εν συνεχεία για την μελέτη των ενδικοφανών προσφυγών και την έκδοση αποφάσεων, πρέπει να εξευρεθεί τεχνικά ένας τρόπος ώστε για τις εν λόγω τροποποιητικές δηλώσεις να μην αποστέλλονται καταστάσεις στις Δ.Ο.Υ. (έχει τον τρόπο η Α.Α.Δ.Ε. να ελέγχει αν η τροποποιητική αφορά σε δήλωση που είχε αρχικώς υποβληθεί εμπρόθεσμα).
Τέλος, για την αποφυγή άσκοπων υποβολών μηδενικών δηλώσεων παρακρατούμενου φόρου από επιχειρηματική δραστηριότητα (π.χ. αμοιβές < 300 που δεν έχει παρακρατηθεί φόρος), που δεν έχουν κάποιο νόημα για τη Διοίκηση, καλό είναι σε κάποια εγκύκλιο να αναφερθεί πως δεν υφίσταται προαιρετική υποβολή και εν συνεχεία η εφαρμογή της Α.Α.Δ.Ε. να προσαρμοστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να μη δέχεται τέτοιες μηδενικές δηλώσεις, ούτε προαιρετικά.
Β. Επίσης, στις υπό διαβούλευση διατάξεις, μολονότι αποτελεί πάγιο αίτημα της λογιστικής και επιχειρηματικής κοινότητας, δεν έχει προστεθεί παρόμοια διάταξη με αυτή που ισχύει για τη φορολογία εισοδήματος [για τη μη επιβολή προστίμου σε υποβολή εκπρόθεσμης αρχικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φυσικού προσώπου ή νομικού προσώπου ή νομικής οντότητας, από την οποία το ποσό φόρου που προκύπτει προς καταβολή είναι έως εκατό (100) ευρώ ή εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φυσικού προσώπου ή νομικού προσώπου ή νομικής οντότητας, από την οποία το επιπλέον ποσό φόρου που προκύπτει προς καταβολή, σε σχέση με την αρχική δήλωση, είναι έως εκατό (100) ευρώ], και σε άλλες δηλώσεις που αφορούν σε τέλη ή φόρους που μνημονεύονται στο Παράρτημα Α του ΚΦΔ.
Για το Άρθρο 37 περί προστίμων δηλώσεων παρακρατούμενου φόρου και ΦΠΑ, προτείνεται η τροποποίηση της διάταξης ώστε να προβλεφθεί ρητά η μη επιβολή προστίμων για εκπρόθεσμες δηλώσεις μηδενικές, πιστωτικές, καθώς και χρεωστικές δηλώσεις μικρού ύψους (έως 100€), για τους ακόλουθους λόγους:
Πρώτον, η επιβολή προστίμου 100€ σε περιπτώσεις μηδενικών ή πιστωτικών δηλώσεων είναι προδήλως δυσανάλογη, δεδομένου ότι δεν προκύπτει φορολογική επιβάρυνση για το Δημόσιο. Η κύρωση δεν συνδέεται με πραγματική δημοσιονομική ζημία και ως εκ τούτου χάνει τον αποτρεπτικό και δίκαιο χαρακτήρα της.
Δεύτερον, στις περιπτώσεις χρεωστικών δηλώσεων πολύ μικρού ποσού (έως 100€), το πρόστιμο ισούται ή και υπερβαίνει τον οφειλόμενο φόρο, γεγονός που παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και οδηγεί σε υπέρμετρη επιβάρυνση των φορολογουμένων.
Τρίτον, η επιβολή προστίμων σε τέτοιες περιπτώσεις πλήττει κυρίως μικρές επιχειρήσεις και επαγγελματίες με χαμηλή δραστηριότητα ή περιστασιακές συναλλαγές, επιβαρύνοντάς τους υπέρμετρα για τυπικές παραβάσεις χωρίς ουσιαστικό αντίκτυπο.
Τέταρτον, η ήδη προβλεπόμενη διαγραφή αναδρομικά των προστίμων ύψους 250€ και 500€ για μηδενικές και πιστωτικές δηλώσεις αναδεικνύει έμπρακτα την αναγνώριση της αδικίας των σχετικών κυρώσεων. Ωστόσο, η διατήρηση του προστίμου των 100€ κινείται στην ίδια προβληματική κατεύθυνση και δεν επιλύει ουσιαστικά το ζήτημα.
Πέμπτον, η επιβολή τέτοιων προστίμων αυξάνει τον διοικητικό φόρτο τόσο για τη φορολογική διοίκηση όσο και για τους φορολογούμενους (ενστάσεις, αιτήσεις διαγραφής, συμψηφισμοί), χωρίς αντίστοιχο δημοσιονομικό όφελος.
Έκτον, η καθιέρωση ενός ορίου ανοχής (π.χ. έως 100€) για την επιβολή προστίμων ευθυγραμμίζεται με την αρχή της χρηστής διοίκησης και ενισχύει τη φορολογική συμμόρφωση, καθώς οι φορολογούμενοι αντιλαμβάνονται το σύστημα ως δικαιότερο και πιο λογικό.
Κατόπιν των ανωτέρω, προτείνεται η ρητή πρόβλεψη στη διάταξη ότι δεν επιβάλλεται πρόστιμο για:
α) μηδενικές δηλώσεις,
β) πιστωτικές δηλώσεις, και
γ) χρεωστικές δηλώσεις με οφειλόμενο ποσό έως 100 ευρώ.
Η εν λόγω τροποποίηση θα ενισχύσει την αναλογικότητα, θα μειώσει τις άσκοπες διοικητικές επιβαρύνσεις και θα συμβάλει σε ένα δικαιότερο και αποτελεσματικότερο φορολογικό πλαίσιο.
Για το Άρθρο 36 περί Φορολογικών Δεσμευτικών Απαντήσεων (Φ.Δ.Α.), εκφράζεται η έντονη αντίθεση ως προς την εισαγωγή του συγκεκριμένου θεσμού και προτείνεται η πλήρης κατάργησή του για τους ακόλουθους λόγους:
Πρώτον, η εισαγωγή εξατομικευμένων δεσμευτικών απαντήσεων υποκαθιστά την ανάγκη για σαφείς, γενικής εφαρμογής διοικητικές οδηγίες και εγκυκλίους, οδηγώντας σε κατακερματισμό της ερμηνείας της φορολογικής νομοθεσίας και ενδεχόμενη ανασφάλεια δικαίου.
Δεύτερον, η δυνατότητα λήψης δεσμευτικής ερμηνείας κατόπιν καταβολής σημαντικού παραβόλου δημιουργεί την εντύπωση ότι η πρόσβαση σε ασφαλή φορολογική ερμηνεία αποτελεί προνόμιο όσων διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα. Η πρακτική αυτή ενδέχεται να πλήξει την εμπιστοσύνη προς τη φορολογική διοίκηση.
Τέταρτον, η δεσμευτικότητα των απαντήσεων είναι περιορισμένη, καθώς εξαρτάται από τη μη μεταβολή των πραγματικών περιστατικών, της νομοθεσίας και της νομολογίας. Συνεπώς, δεν παρέχει ουσιαστική και διαρκή ασφάλεια στους φορολογουμένους.
Πέμπτον,το προβλεπόμενο υψηλό κόστος υποβολής αίτησης (15.000€ έως 50.000€) καθιστά τον μηχανισμό πρακτικά απρόσιτο για τη συντριπτική πλειονότητα των επιχειρήσεων, ιδίως για τις μικρές και μεσαίες. Αυτό δημιουργεί σαφή ανισότητα μεταξύ των φορολογουμένων και αντίκειται στην αρχή της ίσης μεταχείρισης..
Έκτον, η εφαρμογή του θεσμού ενδέχεται να επιβαρύνει διοικητικά τη φορολογική διοίκηση, δεσμεύοντας πόρους για την εξυπηρέτηση περιορισμένου αριθμού υποθέσεων υψηλού κόστους, εις βάρος της ευρύτερης εξυπηρέτησης των πολιτών και επιχειρήσεων.
Τέλος, ήδη υπάρχουν εναλλακτικοί μηχανισμοί παροχής καθοδήγησης (όπως εγκύκλιοι και οδηγίες), οι οποίοι μπορούν να ενισχυθούν και να καταστούν πιο αποτελεσματικοί χωρίς την ανάγκη εισαγωγής ενός δαπανηρού και δυνητικά άνισου συστήματος.
Επί του άρθρου 37.
Κατάπτυστη ρύθμιση, αναγκαιότητα απαλλαγής από πρόστιμα δηλώσεων πληροφοριακού χαρακτήρα. Για μηδενικές δηλώσεις φόρου μισθωτών υπηρεσιών δεν προβλεπόταν διοικητικό πρόστιμο ενώ τώρα επιβάλλεται €100 ευρώ. Προφανώς και δεν εξυπηρετείται η έννοια της χρηστής διοίκησης αλλά και η αρχή της αναλογικότητας καθώς για εκπρόθεσμες δηλώσεις φόρου με μικροποσά λίγων ευρώ προβλέπονται διοικητικά πρόστιμα 250/500 ευρώ ανάλογα με την κατηγορία βιβλίων. Είναι απολύτως επιβεβλημένη η αναθεώρηση της διάταξης αλλά και της πολιτικής επιβολής των κυρώσεων η οποίες έχουν τιμωρητικό και εκδικητικό χαρακτήρα και όχι χαρακτήρα συμμόρφωσης με το φορολογικό δίκαιο.
Πήραμε το μηδενικό πρόστιμο και το κάναμε 250/500 σε ενα βράδυ με μια εγκύκλιο. Ερχόμαστε τώρα και το κάνουμε 100. Τελικά τι έγινε; Το μειωσαμε απο 250/500 σε 100 ή το αυξησαμε απο μηδέν σε 100;
Για μια φορά αυτή η χώρα, η κυβέρνηση και η φορολογική διοίκηση δεν μπορούν να είναι σοβαρές επιτέλους; Το άρθρο 37 ειναι ενα παράδειγμα γιατι αυτή την χώρα δεν πρόκειται ποτε να την πάρει σοβαρά κανένας και γιατι μια ζωή θα είμαστε οι φτωχοί συγγενείς της Ευρώπης.
Να υπαρξει αλλαγη στο κομματι των μηδενικων δηλωσεων καθως και των πιστωτικων ωστε να μην υποβάλετε προστιμο για αυτες τις δηλωσεις. Δεν υπαρχει αναλογικοτητα σε μια δηλωση ΦΜΥ μηδενικη ειτε ακομα και των 5-10 ευρω να μπαινει προστιμο ακομα και 100 ευρω. Θα πρεπει να διορθωθει οπωσδηποτε αυτο. Να μηδενιστουν τα προστιμα για τις εκπροθεσμες μηδενικες και πιστωτικες δηλωτικες υποχρεωσεις καινα οριστει ενιαιο 100 ευρω προστιμο για τα υπολοιπα.
Επί του άρθρου 36
Η πρόβλεψη καταβολής παραβόλου από 5.000€ έως 50.000€ για την υποβολή αιτήματος Φορολογικής Δεσμευτικής Απάντησης είναι απαράδεκτη και εκτός πραγματικότητας.
Στην ουσία ζητείται από τον φορολογούμενο να πληρώσει για να του εξηγηθεί πώς θα εφαρμόσει σωστά τη φορολογική νομοθεσία, σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από συνεχείς αλλαγές, ασάφειες και έλλειψη σαφών οδηγιών. Αυτό από μόνο του δημιουργεί σοβαρό θέμα ισονομίας.
Με τη ρύθμιση αυτή, η ασφάλεια δικαίου μετατρέπεται σε υπηρεσία επί πληρωμή, προσβάσιμη μόνο σε μεγάλες επιχειρήσεις, ενώ οι μικρότεροι επαγγελματίες καλούνται να λειτουργούν με αβεβαιότητα και τον κίνδυνο μελλοντικών προστίμων.
Είναι αδιανόητο η δημόσια διοίκηση να μην παρέχει σαφή και δεσμευτική καθοδήγηση σε όλους τους φορολογούμενους και να απαιτεί σημαντικά χρηματικά ποσά για κάτι που θα έπρεπε να αποτελεί βασική υποχρέωσή της.
Σε συνδυασμό με τον συνεχή καταιγισμό υποχρεώσεων και αλλαγών που ήδη αντιμετωπίζουν επιχειρήσεις και λογιστές, η ρύθμιση αυτή ενισχύει ακόμη περισσότερο το αίσθημα αβεβαιότητας και αδικίας.
Επί του άρθρου 37
Η επιβολή προστίμου (100€) σε εκπρόθεσμες δηλώσεις ΦΠΑ και παρακρατούμενων φόρων, ακόμη και όταν δεν προκύπτει ποσό προς καταβολή ή υπάρχει πιστωτικό υπόλοιπο, είναι απαράδεκτη και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί με κανένα ουσιαστικό φορολογικό επιχείρημα. Στις περιπτώσεις αυτές δεν υπάρχει καμία ζημία για το Δημόσιο ούτε οποιοδήποτε στοιχείο φοροδιαφυγής, πρόκειται για καθαρά τυπικές δηλώσεις που μέχρι σήμερα ορθά δεν επιβαρύνονταν με πρόστιμα, όπως χαρακτηριστικά συνέβαινε με τις μηδενικές δηλώσεις ΦΜΥ.
Η ρύθμιση αυτή δεν λύνει κάποιο πρόβλημα αλλά απλώς μετατρέπει ένα άδικο καθεστώς προστίμων 250/500 ευρώ σε ένα επίσης άδικο πρόστιμο 100 ευρώ, διατηρώντας την ίδια λανθασμένη λογική, δηλαδή την επιβολή κύρωσης χωρίς φορολογικό αντικείμενο. Στην πράξη τιμωρείται η διαδικασία και όχι η ουσία, επιβαρύνοντας αδικαιολόγητα επιχειρήσεις και λογιστές που δεν έχουν προκαλέσει καμία δημοσιονομική απώλεια.
Είναι προφανές ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση έχει καθαρά φοροεισπρακτικό χαρακτήρα και δεν σχετίζεται με την ενίσχυση της φορολογικής συμμόρφωσης. Παράλληλα, είναι αδιανόητο να λειτουργούμε για χρόνια με ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, όπου δεν επιβάλλονταν πρόστιμα σε τέτοιες περιπτώσεις, και εκ των υστέρων να επιχειρείται ουσιαστικά ανατροπή του, ακόμη και με αναδρομική λογική, επιβαρύνοντας τους συνεπείς φορολογούμενους.
Η ορθή προσέγγιση είναι σαφής και αυτονόητη, να μην επιβάλλεται κανένα πρόστιμο σε δηλώσεις από τις οποίες δεν προκύπτει φόρος προς καταβολή ή προκύπτει πιστωτικό υπόλοιπο, καθώς και να υπάρξει ένα εύλογο κατώφλι μικρών ποσών, κάτω από το οποίο να μην επιβάλλονται πρόστιμα, ώστε να αποκατασταθεί η αναλογικότητα και η κοινή λογική στο σύστημα.
Για το άρθρο 37
Όποιος στέλνει εκπρόθεσμα φμυ, παρακρατούμενο, τέλη και φπα δεν σημαίνει ότι γίνεται εν γνώση του.
Θα πρέπει να υπάρχει ειδοποιήση τουλάχιστον 3 ημέρες πιο πριν από την ΑΑΔΕ και ηλεκτρονικά αλλά και Τηλεφωνικά, διότι προφανώς έχει ξεχαστεί λόγω των συνεχόμενων υποχρεώσεων.
Ακόμα και για πρόστιμο Σε περιοχή που απαγορεύεται το παρκάρισμα, υπάρχουν οι σχετικές πινακίδες που προειδοποιούν τον οδηγό να μην το παρκάρει.
Έτσι θα ήταν σωστό να υπάρχει μια προειδοποίηση για να ξέρει ο συναλλασσόμενος και φορολογούμενος ότι έχει κάποιες μέρες για να μην πάρει το πρόστιμο αυτό.
Ακόμα και στον ελληνικό στρατό πριν βεβαιωθεί παράβαση υπάρχει πάντοτε προειδοποίηση πρώτα.
Να πάρετε υπόψη σας ότι οι λογιστές προσπαθούμε να ενημερώνουν και να επιμορφώνουν τους πελάτες και φορολογούμενος και αυτός είναι ο ρόλος μας. Το θέμα δεν είναι οι φορολογούμενοι να μισήσουν το κράτος και να κάνουν του κεφαλιού τους χωρίς να μας ενημερώνουν γιατί αυτό θα συμβεί σε περίπτωση μίσους.
Τα πρόστιμα επίσης πρέπει να είναι Αναλογικά. Για να γνωρίζει και ο φορολογούμενος τις υποχρεώσεις του ότι έχουνε κάποιο ταβάνι. Γνωρίζουμε όλοι ότι εάν υπερβεί αυτό το ταβάνι μπορεί να του καταστρέψει την καριέρα ακόμα και την ίδια την επιχείρηση. Η ανταγωνιστικότητα τότε Θα μεταβληθεί σε παραβατικότητα από πάρα πολλούς.
ΑΡΘΡΟ 36
Αρχικά, αναδεικνύεται η έλλειψη σαφήνειας και η πολυπλοκότητα του νομικού πλαισίου.
Στη συνέχεια, ως λύση, προτείνεται η καταβολή χρηματικής αμοιβής από τον φορολογούμενο προκειμένου να λάβει διευκρινίσεις από τη διοίκηση.
Αντί αυτού, προτείνεται η δημιουργία ενός κατανοητού και πλήρους κανονιστικού πλαισίου, που θα καθιστά την εν λόγω διαδικασία αχρείαστη.
ΑΡΘΡΟ 37
Σε ένα ευνομούμενο και προοδευτικό κράτος, η συμμόρφωση των φορολογουμένων και του λογιστικού/φοροτεχνικού κόσμου επιτυγχάνεται μέσω της επιβράβευσης της συνέπειας και της ενίσχυσης της εμπιστοσύνης προς τη φορολογική διοίκηση.
Αντιθέτως, οι προτεινόμενες διατάξεις αναδεικνύουν έναν έντονα εισπρακτικό χαρακτήρα, οριζόντια αυστηρότητα και έλλειψη σεβασμού προς το σύνολο των φορολογουμένων.
Προτείνεται η μη επιβολή προστίμων σε εκπρόθεσμες αρχικές δηλώσεις με ποσό φόρου έως 100 ευρώ, καθώς και σε εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις, εφόσον το επιπλέον ποσό φόρου δεν υπερβαίνει τα 100 ευρώ.
Άρθρο 37
Η επιβολή του φόρου των 100 ευρώ στις εκπρόθεσμες δηλώσεις, ακόμη και όταν δεν προκύπτει φόρος προς καταβολή, φαίνεται να αντιβαίνει στην αρχική πρόθεση του νομοθέτη και να επιβαρύνει άδικα τους φορολογούμενους. Είναι απαραίτητο να επανεξεταστεί αυτή η πρακτική, ώστε να διασφαλιστεί ότι η φορολογική πολιτική θα λειτουργεί προς όφελος της συμμόρφωσης και της δικαιοσύνης, αντί να επιβαρύνει επιπλέον τους πολίτες με πρόστιμα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Μια πιο ανθρώπινη και σύγχρονη προσέγγιση θα βοηθούσε στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και στην ανακούφιση του κόσμου που ήδη αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες.
Για το άρθρο 37
Όποιος στέλνει εκπρόθεσμα φμυ, παρακρατούμενο, τέλη και φπα δεν σημαίνει ότι γίνεται εν γνώση του.
Θα πρέπει να υπάρχει ειδοποιήση τουλάχιστον 3 εργάσιμες ημέρες πιο πριν από την ΑΑΔΕ και ηλεκτρονικά αλλά και Τηλεφωνικά, διότι προφανώς έχει ξεχαστεί λόγω των συνεχόμενων υποχρεώσεων.
Ακόμα και για πρόστιμο Σε περιοχή που απαγορεύεται το παρκάρισμα, υπάρχουν οι σχετικές πινακίδες που προειδοποιούν τον οδηγό να μην το παρκάρει.
Έτσι θα ήταν σωστό να υπάρχει μια προειδοποίηση για να ξέρει ο συναλλασσόμενος και φορολογούμενος ότι έχει κάποιες μέρες για να μην πάρει το πρόστιμο αυτό.
Ακόμα και στον ελληνικό στρατό πριν βεβαιωθεί παράβαση υπάρχει πάντοτε προειδοποίηση πρώτα.
Να πάρετε υπόψη σας ότι οι λογιστές προσπαθούμε να ενημερώνουν και να επιμορφώνουν τους πελάτες και φορολογούμενους και αυτός είναι ο ρόλος μας. Το θέμα δεν είναι οι φορολογούμενοι να μισήσουν το κράτος και να κάνουν του κεφαλιού τους χωρίς να μας ενημερώνουν γιατί αυτό θα συμβεί σε περίπτωση μίσους.
Τα πρόστιμα επίσης πρέπει να είναι Αναλογικά. Για να γνωρίζει και ο φορολογούμενος τις υποχρεώσεις του ότι έχουνε κάποιο ταβάνι. Γνωρίζουμε όλοι ότι εάν υπερβεί αυτό το ταβάνι μπορεί να του καταστρέψει την καριέρα ακόμα και την ίδια την επιχείρηση. Η ανταγωνιστικότητα τότε Θα μεταβληθεί σε παραβατικότητα από πάρα πολλούς.
Προτείνω την κατωτέρω αλλαγή.
Άρθρο 37
Πρόστιμα για παράλειψη υποβολής ή εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης παρακρατούμενου φόρου ή δήλωσης Φόρου Προστιθέμενης Αξίας – Εξαίρεση από την επιβολή προστίμων της φορολογικής νομοθεσίας λόγω ανηλικότητας – Προσθήκη παρ. 1Α και 13 και τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 53 Κώδικα Φορολογικής ΔιαδικασίαςΣτο άρθρο 53 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ν. 5104/2024, Α΄ 58), περί κυρώσεων για παράλειψη υποβολής ή εκπρόθεσμη υποβολή φορολογικών δηλώσεων και δηλώσεων πληροφοριακού χαρακτήρα και παράλειψη χορήγησης στοιχείων που ζητούνται από τη Φορολογική Διοίκηση, προστίθεται παρ. 1Α ως εξής:
«1Α. Το πρόστιμο της παρ. 1 δεν επιβάλλεται στις περιπτώσεις φορολογουμένων που είναι υπόχρεοι σε τήρηση απλογραφικού ή διπλογραφικού λογιστικού συστήματος, οι οποίοι παραλείπουν να υποβάλουν ή υποβάλλουν εκπρόθεσμα δήλωση παρακρατούμενου φόρου ή δήλωση Φ.Π.Α., από την οποία δεν προκύπτει ποσό φόρου προς καταβολή ή προκύπτει πιστωτικό υπόλοιπο.».
Σχετικά με το άρθρο 37 του νομοσχεδίου
Με τη νέα παράγραφο 1Α στο άρθρο 53 του ΚΦΔ, που προβλέπει το νομοσχέδιο, εισάγεται πλέον ρητή διάταξη για την επιβολή προστίμου 100 ευρώ όσον αφορά τις εκπρόθεσμες αρχικές δηλώσεις παρακρατούμενων φόρων και ΦΠΑ, για τις οποίες δεν προκύπτει φόρος για καταβολή (πιστωτικές/μηδενικές), από υπόχρεους σε δήλωση με απλογραφικό ή διπλογραφικό λογιστικό σύστημα. Σε συνδυασμό με την απαλοιφή της λέξης «Ειδικά» στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, θεραπεύεται το πρόβλημα που είχε δημιουργήσει η ερμηνεία της Ε.2059/2025 αναφορικά με τα πρόστιμα των αρχικών μηδενικών ή πιστωτικών δηλώσεων ΦΠΑ για υπόχρεους σε τήρηση βιβλιών (από 250/500 ευρώ σε 100 ευρώ)
Ωστόσο, καθώς η διάταξη είναι πλέον ρητή για τις εκπρόθεσμες δηλώσεις ΦΠΑ αλλά και για τις δηλώσεις παρακρατούμενων φόρων από τις οποίες δεν προκύπτει φόρος για καταβολή (μηδενικές/πιστωτικές), δεν μπορεί πλέον να ισχύει ταυτόχρονα και η πρόβλεψη για μη επιβολή προστίμου στις μηδενικές δηλώσεις ΦΜΥ, η οποία προβλέπεται στην εγκύκλιο Α.1099/201 και την οποία επικαλείται η Ε.2059/2025 στην παρ. 3.3.
Συνεπώς, εφόσον ισχύσει η νέα διάταξη της παρ. 1Α σε συνδυασμό με την παρ. 2 του άρθρου 53 του ΚΦΔ, το πρόστιμο για τις συγκεκριμένες δηλώσεις ΦΜΥ με μηδενικό ποσό φόρου θα ανέρχεται πλέον σε 100 ευρώ, από 0 ευρώ που ίσχυε μέχρι σήμερα.
Επιπλέον των ανωτέρω, πρέπει επιτέλους να προβλεφθεί παρόμοια διάταξη για τη μη επιβολή προστίμων σε εκπρόθεσμες αρχικές δηλώσεις με ποσό φόρου έως 100 ευρώ, όπως ισχύει, σύμφωνα με την παρ. 7 του άρθρου 53 του ΚΦΔ, για τις δηλώσεις εισοδήματος, και για τις λοιπές δηλώσεις που αναφέρονται στο παράρτημα του ΚΦΔ.
Αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας να καταβάλλει υπόχρεος σε δήλωση, π.χ. περιβαλλοντικού τέλους ή τέλους διαμονής, πρόστιμο 250 ή 500 ευρώ για ποσά φόρου, π.χ. 5 ευρώ ή 10 ευρώ ή ακόμη και μερικών λεπτών του ευρώ. Σε καμία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν επιβάλλονται τέτοια πρόστιμα για μικροποσά.
Η προσθήκη στην παρ. 7 του άρθρου 53 του ΚΦΔ μίας τέτοιας διάταξης (μη επιβολή προστίμου για αρχικές δηλώσεις με ποσό φόρου έως 100 ευρώ) θα θεράπευε και το πρόβλημα που δημιουργεί η νέα διάταξη 1Α για τις μηδενικές ΦΜΥ.
Να προσθέσω εδώ ότι θα ελαφρυνθεί και το έργο της ΔΕΔ εάν υπάρξει μια τέτοια διάταξη καθώς η τελευταία ασχολείται με εκατοντάδες υποθέσεις ανά μήνα για την επιβολή μικροπροστίμων σε τέτοιες εκπρόθεσμες δηλώσεις.
Σχετικά με το άρθρο 37 του νομοσχεδίου
Με τη νέα παράγραφο 1Α στο άρθρο 53 του ΚΦΔ, που προβλέπει το νομοσχέδιο, εισάγεται πλέον ρητή διάταξη για την επιβολή προστίμου 100 ευρώ όσον αφορά τις εκπρόθεσμες αρχικές δηλώσεις παρακρατούμενων φόρων και ΦΠΑ, για τις οποίες δεν προκύπτει φόρος για καταβολή (πιστωτικές/μηδενικές), από υπόχρεους σε δήλωση με απλογραφικό ή διπλογραφικό λογιστικό σύστημα. Σε συνδυασμό με την απαλοιφή της λέξης «Ειδικά» στην παράγραφο 2 του ίδιου άρθρου, θεραπεύεται το πρόβλημα που είχε δημιουργήσει η ερμηνεία της Ε.2059/2025 αναφορικά με τα πρόστιμα των αρχικών μηδενικών ή πιστωτικών δηλώσεων ΦΠΑ για υπόχρεους σε τήρηση βιβλιών (από 250/500 ευρώ σε 100 ευρώ)
Ωστόσο, καθώς η διάταξη είναι πλέον ρητή για τις εκπρόθεσμες δηλώσεις ΦΠΑ αλλά και για τις δηλώσεις παρακρατούμενων φόρων από τις οποίες δεν προκύπτει φόρος για καταβολή (μηδενικές/πιστωτικές), δεν μπορεί πλέον να ισχύει ταυτόχρονα και η πρόβλεψη για μη επιβολή προστίμου στις μηδενικές δηλώσεις ΦΜΥ, η οποία προβλέπεται στην εγκύκλιο Α.1099/201 και την οποία επικαλείται η Ε.2059/2025 στην παρ. 3.3.
Συνεπώς, εφόσον ισχύσει η νέα διάταξη της παρ. 1Α σε συνδυασμό με την παρ. 2 του άρθρου 53 του ΚΦΔ, το πρόστιμο για τις συγκεκριμένες δηλώσεις ΦΜΥ με μηδενικό ποσό φόρου θα ανέρχεται πλέον σε 100 ευρώ, από 0 ευρώ που ίσχυε μέχρι σήμερα.
Επιπλέον των ανωτέρω, πρέπει επιτέλους να προβλεφθεί παρόμοια διάταξη για τη μη επιβολή προστίμων σε εκπρόθεσμες αρχικές δηλώσεις με ποσό φόρου έως 100 ευρώ, όπως ισχύει, σύμφωνα με την παρ. 7 του άρθρου 53 του ΚΦΔ, για τις δηλώσεις εισοδήματος, και για τις λοιπές δηλώσεις που αναφέρονται στο παράρτημα του ΚΦΔ.
Αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας να καταβάλλει υπόχρεος σε δήλωση, π.χ. περιβαλλοντικού τέλους ή τέλους διαμονής, πρόστιμο 250 ή 500 ευρώ για ποσά φόρου, π.χ. 5 ευρώ ή 10 ευρώ ή ακόμη και μερικών λεπτών του ευρώ. Σε καμία χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν επιβάλλονται τέτοια πρόστιμα για μικροποσά.
Η προσθήκη στην παρ. 7 του άρθρου 53 του ΚΦΔ μίας τέτοιας διάταξης (μη επιβολή προστίμου για αρχικές δηλώσεις με ποσό φόρου έως 100 ευρώ) θα θεράπευε και το πρόβλημα που δημιουργεί η νέα διάταξη 1Α για τις μηδενικές ΦΜΥ.
Επιπλέον θα ελαφρύνει και το έργο της ΔΕΔ η οποία ασχολείται με εκατοντάδες υποθέσεις ανα μήνα για την επιβολή μικροπροστίμων σε τέτοιες εκπρόθεσμες δηλώσεις.
ΕΙΣΤΕ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΣΕ ΜΗΔΕΝΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ ΤΙ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΣΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ
Επι του άρθρου 36. Σίγουρα δεν εμπίπτει στα πλαίσια της χρηστής δημόσιας διοίκησης πρόστιμα για δηλώσεις πληροφοριακού χαρακτήρα. Αμεση απόσυρση των προστίμων για δηλώσεις που δεν προκύπτει φόρος προς καταβολή.
Επίσης είναι απαράδεκτο για μια εκπρόθεσμη δήλωση με μικρά ποσά να επιβάλλονται εξοντωτικά πρόστιμα. Πχ 500 € για μια εκπρόθεσμη δήλωση που ο φόρος που είναι να πληρωθεί είναι 80€.
Ειναι απαράδεκτο να τιμωρείτε με την ίδια αυστηρότητα αυτόν που ξέχασε τη δήλωση για δύο ημέρες με αυτόν που την απέκρυψε για δύο χρόνια.
Αν πρέπει να υπάρχει πρόστιμο για εκπρόθεσμη υποβολή (μιάς και έχουμε ένα προυπολογισμό που προβλέπει πρόστιμα 1,13 δισ. ευρώ, άρα σκοπιμότητα) τότε να είναι ώς εξής:
Προσαύξηση 0,73% ανά μήνα για τους 3 πρώτους μήνες μετά την ημερομηνία λήξης υποβολής.
Επειτα 1,46% ανα μήνα για τους επόμενους 6 μήνες.
Επειτα 2,92% για κάθε μήνα πέραν αυτου με ανώτερο το έτος.
Λάβετε υπ΄όψιν τα εξής: Το σύνταγμα ορίζει την αρχή της αναλογικότητας άρα Το πρόστιμο πρέπει να συμβαδίζει με το ύψος του οφειλόμενου φόρου. Σκοπός είναι η συμμόρφωση όχι η τιμωρία.
ΕΧΕΤΕ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ ΖΟΜΠΙ ΟΛΟ ΤΟΝ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ ΚΛΑΔΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΙΜΟΛΑΓΝΕΙΑ!
Είναι παρανοϊκό επιχειρήσεις και λογιστές να ανεχόμαστε όλες τις αστοχίες της Φορολογικής Διοίκησης και εσείς να επιβάλλετε πρόστιμα που αρχικά ήταν μηδενικά , μετά 250/500 & τώρα τα θέλετε 100€ !
Και αυτό είναι απλά το κερασάκι σε όλο το προστιμολάγνο σύστημα που επιβάλλετε σε μια ευνοούμενη Δημοκρατία .
Τα άρθρα 36 και 37 είναι κατάπτυστα, μνημεία κακής διακυβέρνησης. Θα έπρεπε να ντρέπεστε και που τα φέρετε προς ψήφιση.
Είναι εξοργιστικά θλιβερό να μην παράγεται τίποτα σε αυτή τη χώρα, εκτός απο πρόστιμα….
Μια αχανής ηλεκτρονική γραφειοκρατία που τιμωρεί τους καθημερινούς αιμοδότες αυτού του κράτους.
Είναι δυνατόν για δήλωση πληροφοριακου χαρακτήρα να επιβάλλεται πρόστιμο?
Ξεκάθαρα εχθρικό περιβάλλον για το επιχειρειν γενικότερα.
Μέχρι και τον Αύγουστο του 2025, για μηδενικές και πιστωτικές δηλώσεις δεν υπήρχαν πρόστιμα.
Από τον Αύγουστο του 2025 άρχισαν να επιβάλουν πρόστιμα 250/500 ευρώ, για τις ως αν δηλώσεις ενώ δεν έχουν κανένα δημοσιονομικό κόστος.
Η τροποποίηση ρίχνει τα ποσά των ως άνω προστίμων στα 100 ευρώ.. δεν βγαζει νοημα για μηδενικα.Δεν αντεχει αλλο ο κοσμος. κατεβαστε και τα 250/500 ειναι τα μεγαλυτερα σε ολοι την ευρωπη αναλογικα
Γερμανία :
Δεν πέφτει αυτόματα πρόστιμο για κάθε καθυστέρηση
Υπάρχει έννοια εκτίμησης (discretion)
Σε μηδενικές δηλώσεις:
συνήθως καμία κύρωση ή απλή ειδοποίηση
Πρόστιμα μπαίνουν όταν:
υπάρχει φόρος
ή επαναλαμβανόμενη αδιαφορία
Ηνωμένο Βασίλειο
Υπάρχει penalty system με κλιμάκωση
Αν δεν υπάρχει φόρος:
συχνά μικρό ή καθόλου πρόστιμο στην αρχή
Δίνουν:
grace periods
warning letters
Γαλλία
Πρόστιμα συνδέονται με:
ποσό φόρου και καθυστέρηση
Σε μηδενικές:
συνήθως χωρίς ουσιαστική κύρωση
Έχουν έντονα:
μειώσεις προστίμων
ευκαιρίες διόρθωσης
Ολλανδία
Πολύ “compliance-based system”
Πρώτα:
ειδοποίηση / reminder
Μετά:
πρόστιμο μόνο αν συνεχίζεται
Μηδενικές:
πολύ χαμηλή προτεραιότητα για κύρωση
Ιταλία
Έχουν σύστημα “ravvedimento operoso”
δηλαδή:
αν διορθώσεις μόνος σου:
πολύ μικρό πρόστιμο
ή σχεδόν μηδενικό
Ισπανία
Πρόστιμα υπάρχουν, αλλά:
βασίζονται σε ποσοστό επί του φόρου
Αν δεν υπάρχει φόρος:
συνήθως πολύ χαμηλή κύρωση ή warning
Πολωνία
Υπάρχει έννοια:
“active repentance” (czynny żal)
Δηλαδή:
αν δηλώσεις το λάθος μόνος σου:
γλιτώνεις πρόστιμο
Σε μηδενικές:
σχεδόν πάντα χωρίς κύρωση αν διορθωθεί
Η Ελλάδα πάει να τιμωρεί τη διαδικασία, όχι το αποτέλεσμα
Αναγκαιότητα πλήρους απαλλαγής από πρόστιμα σε μηδενικές δηλώσεις
Η προτεινόμενη ρύθμιση για την επιβολή προστίμου 100€ σε εκπρόθεσμες δηλώσεις παρακρατούμενων φόρων και ΦΠΑ, ακόμη και όταν δεν προκύπτει ποσό προς καταβολή, αποτελεί μεν βελτίωση σε σχέση με το προηγούμενο καθεστώς, όπου επιβάλλονταν πρόστιμα 250€ και 500€, όμως δεν επιλύει το βασικό πρόβλημα.
Σύμφωνα με το νέο πλαίσιο, διατηρείται η διάκριση:
100€ για μηδενικές δηλώσεις
250€ / 500€ για χρεωστικές δηλώσεις
Ωστόσο, η επιβολή οποιουδήποτε προστίμου σε περιπτώσεις χωρίς φορολογική υποχρέωση παραμένει προβληματική.
Πρόστιμο χωρίς φορολογικό αντικείμενο
Σε μηδενικές ή πιστωτικές δηλώσεις:
δεν υπάρχει απώλεια εσόδων για το Δημόσιο
δεν υπάρχει φορολογική ζημία
δεν υπάρχει στοιχείο φοροδιαφυγής
Η κύρωση, συνεπώς, δεν εξυπηρετεί φορολογικό σκοπό αλλά λειτουργεί αποκλειστικά ως διοικητική επιβάρυνση.
Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας
Η επιβολή ίδιου προστίμου:
σε μηδενική δήλωση
και σε δήλωση με πραγματική φορολογική υποχρέωση
αγνοεί πλήρως τη βαρύτητα της παράβασης.
Η αρχή της αναλογικότητας επιβάλλει σαφή σύνδεση μεταξύ κύρωσης και οικονομικού αποτελέσματος — κάτι που στην περίπτωση των μηδενικών δηλώσεων δεν υφίσταται.
Το πρόβλημα δεν είναι το ύψος του προστίμου, αλλά η επιβολή του χωρίς αντικείμενο.
Υπονόμευση της εμπιστοσύνης και της συμμόρφωσης
Η επιβολή προστίμων σε περιπτώσεις χωρίς ουσιαστική φορολογική υποχρέωση:
δημιουργεί αίσθημα αδικίας
ενισχύει τη δυσπιστία προς τη φορολογική διοίκηση
μετατρέπει τη συμμόρφωση σε καθαρά τυπική διαδικασία
Καλλιεργείται αμυντική στάση.
Αυτό που πάει να κάνει το κράτος είναι:
👉 να “μαζέψει πειθαρχία” με εύκολο τρόπο
Γιατί:
οι μηδενικές δηλώσεις είναι πολλές
είναι εύκολο να βάλεις μαζικά πρόστιμα
δεν χρειάζεται έλεγχος
📌 Δηλαδή είναι διοικητικά εύκολο έσοδο
Το πρόβλημα όμως
Αυτό δημιουργεί:
άδικη πίεση σε λογιστές
φόβο αντί για συμμόρφωση
χαζά λάθη που κοστίζουν χωρίς λόγο
και το πιο σημαντικό:
👉 δεν πιάνει φοροδιαφυγή
👉 πιάνει τους ήδη συνεπείς
Σχετικά με το Άρθρο 37 του σχεδίου νόμου:
Το συγκεκριμένο άρθρο συνεχίζει την απαράδεκτη λογική επιβολής προστίμου ακόμα και σε εκπρόθεσμες μηδενικές δηλώσεις παρακρατούμενων φόρων και Φ.Π.Α., από τις οποίες δεν προκύπτει κανένα ποσό προς καταβολή στο Δημόσιο.
Τι ακριβώς τιμωρεί η επιβολή οποιουδήποτε προστίμου σε μηδενική δήλωση, όταν δεν έχει προκύψει καμία ζημία για το κράτος; Η προηγούμενη εφαρμογή με 250€/500€ ήταν εξωφρενική, και η «διόρθωση» στα 100€ είναι κοροϊδία.
Επιπλέον, η αναδρομική ισχύς δείχνει απλά ότι μοναδικός σκοπός είναι η είσπραξη, και όχι η φορολογική συμμόρφωση. Είναι αδιανόητο να λειτουργούμε με ένα νομοθετικό πλαίσιο και να έρχεστε να το αλλάζετε αναδρομικά εκ των υστέρων.
Το πιο προφανές παράδειγμα:
Μια επιχείρηση με μηδενικό μισθολόγιο για έναν μήνα (π.χ. λόγω απουσίας προσωπικού ή εποχικότητας) είχε υποβάλει εκπρόθεσμα τη δήλωση παρακρατούμενου φόρου. Το αποτέλεσμα τώρα; Πρόστιμο 100€, παρόλο που εξ’ αρχής δεν οφείλει ούτε ένα λεπτό φόρου στο Δημόσιο.
Αντί να καταλάβετε ότι λογιστές και επαγγελματίες πνίγονται από την υπερβολική γραφειοκρατία με τις συνεχείς αλλαγές και να απλουστεύσετε τις φορολογικές διαδικασίες, έχετε βάλει στόχο να κάνετε την κατάσταση όλο και πιο ανυπόφορη. Δεν έχετε αντιληφθεί ότι τα επόμενα χρόνια απλά δεν θα υπάρχουν αρκετοί λογιστές στον κλάδο να εξυπηρετήσουν τις επιχειρήσεις, γιατί κανείς δεν αντέχει άλλο αυτή την γραφειοκρατική παράνοια.
Πρόταση: Να καταργηθεί πλήρως η επιβολή οποιουδήποτε προστίμου για εκπρόθεσμες μηδενικές (ή πιστωτικές) δηλώσεις παρακρατούμενων φόρων και Φ.Π.Α., όταν δεν προκύπτει ποσό προς καταβολή. Η υποβολή τέτοιων δηλώσεων πρέπει να παραμείνει πληροφοριακού χαρακτήρα, χωρίς κυρώσεις, όπως ίσχυε ορθά για χρόνια και όπως ισχύει σε όλες τις άλλες χώρες της Ε.Ε.
Πλήρη κατάργηση προστίμων σε δηλώσεις που δεν προκύπτει φόρος . Επίσης εξορθολογισμός προστίμων σε όλο το φορολογικό σύστημα . Τα προστιματα που υπάρχουν είναι εκτος πραγματικότητας .
Τα πρόστιμα ήταν μηδενικά.
Τον Αύγουστο τα έκαναν 250/500.
Και τώρα τα κάνουν 100 και θα λένε ότι τα μείωσαν κιόλας.