Στο άρθρο 404 του Κώδικα Εργατικού Δικαίου (π.δ. 62/2025, Α΄ 121), με το οποίο κωδικοποιήθηκε το άρθρο 11 του ν. 1876/1990 (Α΄ 27), περί της προσχώρησης και επέκτασης της εφαρμογής, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην υποπερ. α) της περ. 2.1., μετά από τις λέξεις «προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης», προστίθενται οι λέξεις «, εφόσον η αιτούσα οργάνωση εργαζομένων ή εργοδοτών έχει εγγραφεί στο αντίστοιχο Μητρώο της παρ. 4 του άρθρου 399», β) στην υποπερ. β) της περ. 2.2., βα) οι λέξεις «πενήντα τοις εκατό (50%)» αντικαθίστανται από τις λέξεις «σαράντα τοις εκατό (40%)», ββ) προστίθεται νέο, δεύτερο, εδάφιο, και το άρθρο 404 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 404
Προσχώρηση και επέκταση εφαρμογής
1. Συνδικαλιστικές οργανώσεις και εργοδότες που δεν δεσμεύονται από συλλογική σύμβαση εργασίας μπορούν να προσχωρήσουν από κοινού σε συλλογική σύμβαση εργασίας που αφορά την κατηγορία τους. Συνδικαλιστική οργάνωση εργαζομένων μπορεί να προσχωρήσει σε συλλογική σύμβαση εργασίας, από την οποία δεσμεύεται ήδη ο εργοδότης. Η προσχώρηση γίνεται με ιδιωτικό έγγραφο, που γνωστοποιείται στα μέρη που έχουν συνάψει τη συλλογική σύμβαση εργασίας, κατατίθεται στις κατά τόπους υπηρεσίες του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και καταχωρίζεται στο ειδικό βιβλίο συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Στην περίπτωση της προσχώρησης ισχύουν οι παρ. 2, 3, 4, 5 και 6 του άρθρου 398. Προσχώρηση σε επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας δεν είναι δυνατό να γίνει από εργοδότη ή συνδικαλιστική οργάνωση άλλης επιχείρησης.
2. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης είναι δυνατόν να εγκριθεί το πόρισμα του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας και να κηρυχθεί γενικώς υποχρεωτική, για όλους τους εργαζομένους, συλλογική σύμβαση εργασίας ή διαιτητική απόφαση με τους εξής όρους:
2.1. Για την επέκταση συλλογικής σύμβασης εργασίας ή διαιτητικής απόφασης απαιτείται:
α) Αίτηση που υποβάλλεται από οποιοδήποτε από τους δεσμευόμενους από αυτή προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, εφόσον η αιτούσα οργάνωση εργαζομένων ή εργοδοτών έχει εγγραφεί στο αντίστοιχο Μητρώο της παρ. 4 του άρθρου 399.
β) Τεκμηρίωση των επιπτώσεων της επέκτασης στην ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση και κοινοποίηση αυτής στο Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας.
2.2. Το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας γνωμοδοτεί αιτιολογημένα προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, λαμβάνοντας υπόψη:
α) Την αίτηση για επέκταση.
β) Την τεκμηριωμένη βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου ότι η συλλογική ρύθμιση δεσμεύει ήδη εργοδότες, που απασχολούν ποσοστό μεγαλύτερο του σαράντα τοις εκατό (40%) των εργαζομένων του κλάδου ή του επαγγέλματος. Η παρούσα προϋπόθεση δεν απαιτείται αν η κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας συνάπτεται ή συνυπογράφεται και από την τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση εργαζομένων «Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος» (Γ.Σ.Ε.Ε.), καθώς και από μία ευρύτερης εκπροσώπησης ή πανελλήνιας έκτασης οργάνωση εργοδοτών από εκείνες που συμμετέχουν στη διαδικασία καθορισμού του κατώτατου μισθού, σύμφωνα με την παρ. 5 του άρθρου 141, εφόσον είναι η πλέον αντιπροσωπευτική στον συγκεκριμένο κλάδο που εμπίπτει στο πεδίο αρμοδιότητάς της.
γ) Το πόρισμα διαβούλευσης των δεσμευομένων μερών, ενώπιον του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, για την αναγκαιότητα της επέκτασης και τις επιπτώσεις της στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, τη λειτουργία του ανταγωνισμού και την απασχόληση.
2.3. Επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα και βρίσκονται σε καθεστώς προπτωχευτικής ή παραπτωχευτικής ή πτωχευτικής διαδικασίας ή εξωδικαστικού συμβιβασμού ή οικονομικής εξυγίανσης, ανεξαρτήτως εάν στην επεκτεινόμενη συλλογική ρύθμιση προβλέπονται εξαιρέσεις από την εφαρμογή όρων για εργαζόμενους σε επιχειρήσεις, σύμφωνα με την παρ. 8 του άρθρου 396, μπορούν να εξαιρούνται από το πρώτο εδάφιο της παρ. 2, μετά από αιτιολογημένη γνώμη του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, ως προς όρους ή ως προς το σύνολο της συλλογικής σύμβασης εργασίας ή διαιτητικής απόφασης, που κηρύσσεται υποχρεωτική.
3. Η επέκταση ισχύει από την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης στην Εφημερίδα Κυβερνήσεως και η ισχύς της λήγει τρεις (3) μήνες μετά την πάροδο ισχύος της συλλογικής ρύθμισης.
4. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, μετά από γνώμη της Ολομέλειας του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, είναι δυνατόν να εξειδικεύονται οι περιπτώσεις των επιχειρήσεων που εξαιρούνται και κάθε σχετικό θέμα για την εφαρμογή της παρούσας διάταξης, ιδίως για τη λήψη μέτρων προστασίας των υφιστάμενων θέσεων εργασίας, ειδικά για κάθε επιχείρηση.
5. Για τους εργαζόμενους στη γεωργία, κτηνοτροφία και συναφείς εργασίες καθώς και για τους κατ’ οίκον εργαζόμενους, οι παραπάνω διατάξεις για την προσχώρηση και επέκταση συλλογικής σύμβασης εργασίας ισχύουν για τις συμβάσεις που συνάπτονται αντίστοιχα στους κλάδους αυτούς.».
Η παράγραφος 2 του Άρθρου 9, όπως διατυπώνεται σήμερα και ειδικότερα οι υποπαράγραφοι 2.1. και 2.2., δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο κατάχρησης της διαδικασίας επέκτασης Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
Με την υφιστάμενη διατύπωση, καθίσταται εξαιρετικά εύκολο να συνάπτονται ΣΣΕ με εργοδοτικές οργανώσεις που, παρότι εκπροσωπούν ελάχιστο ποσοστό των εργαζομένων ενός κλάδου (ενδεικτικά ακόμη και 2%), συμμετέχουν ως μέλη των εθνικών κοινωνικών εταίρων και, μέσω της συνυπογραφής τους, οι εν λόγω ΣΣΕ να επεκτείνονται αυτομάτως στο σύνολο του κλάδου.
Το αποτέλεσμα είναι μια ΣΣΕ που αφορά ουσιαστικά ένα πολύ μικρό μέρος των εργαζομένων να επιβάλλεται στο 100% των επιχειρήσεων και των εργαζομένων του κλάδου. Το φαινόμενο αυτό έχει ήδη παρατηρηθεί στο παρελθόν, ιδίως σε κλάδους όπου δραστηριοποιούνται περισσότερες από μία πανελλήνιας έκτασης εργοδοτικές οργανώσεις.
Ιδιαίτερα προβληματική είναι η δεύτερη πρόταση της περίπτωσης 2.2.β, η οποία ορίζει ότι:
«Η παρούσα προϋπόθεση δεν απαιτείται αν η κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας συνάπτεται ή συνυπογράφεται και από την τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση εργαζομένων Γ.Σ.Ε.Ε. και από μία ευρύτερης εκπροσώπησης ή πανελλήνιας έκτασης οργάνωση εργοδοτών…»
Η διάταξη αυτή καταργεί στην πράξη την απαίτηση κάλυψης «ποσοστού μεγαλύτερου του σαράντα τοις εκατό (40%) των εργαζομένων», μετατρέποντας ένα κρίσιμο ποσοτικό κριτήριο από απαραίτητη προϋπόθεση σε στοιχείο που απλώς «λαμβάνεται υπόψη» από το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας.
Η επέκταση μιας ΣΣΕ ή διαιτητικής απόφασης χωρίς σαφές, αποδείξιμο και υποχρεωτικό ποσοτικό όριο αντιπροσωπευτικότητας υπονομεύει τη νομιμοποίηση της συλλογικής ρύθμισης και οδηγεί σε σοβαρές θεσμικές στρεβλώσεις.
Για τους λόγους αυτούς, ζητείται:
• η διαγραφή της δεύτερης πρότασης της περίπτωσης 2.2.β, και
• η ρητή κατοχύρωση ότι το ποσοστό κάλυψης εργαζομένων άνω του 40% αποτελεί απαραίτητη και μη εξαιρέσιμη προϋπόθεση για την επέκταση Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ή Διαιτητικής Απόφασης.
Η ΣΣΕ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΑΦΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΙΣΧΥ
Θα πρότεινα κυρίως σε μεγάλες επιχειρήσεις και αλυσίδες καταστημάτων να δίνεται το επίδομα γάμου υποχρεωτικά και με το νόμο για να μην το παραγραφει καμία επιχείρηση, είναι κάτι που πρέπει να δίνεται.
Λόγω του ότι πολλοί εργαζόμενοι δεν παίρνουν επίδομα γάμου και έχουν χάσει τις τριετιες τους στα χρόνια των μνημονίων και οι μισθοί πολύ χαμηλή, προτείνουμε να δίνεται το επίδομα γάμου υποχρεωτικά για όλους τους εργαζόμενους που είναι παντρεμένοι, δεν γίνεται να παίρνουν τα ίδια με κάποιον που δεν είναι παντρεμένος και δεν έχει και οικογένεια, πολλές αλυσίδες σούπερ μάρκετ δεν δίνουν, άλλοι διάφοροι κλάδοι δεν δίνουν, γενικά σε μεγάλες επιχειρήσεις και αλυσίδες θα έπρεπε να είναι υποχρεωτική η καταβολή επιδόματος γάμου, κάντε το νόμο να δίνεται υποχρεωτικά βοηθήστε τις οικογένειες να ζήσουν.
Προς:
Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
Θέμα:
Παρατηρήσεις επί του Άρθρο 9 — Ρόλος ΓΣΕΕ στην επέκταση συλλογικών συμβάσεων
Το Πανελλήνιο Σωματείο Ασφάλειας Προσώπων, Υποδομών, Χρηματαποστολών «Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ» συμμετέχει στη δημόσια διαβούλευση καταθέτοντας τις ακόλουθες παρατηρήσεις επί του συγκεκριμένου άρθρου.
Η ενίσχυση του ρόλου της ΓΣΕΕ δεν πρέπει να λειτουργεί σε βάρος της αυτοτέλειας των πρωτοβάθμιων σωματείων.
Τα κλαδικά σωματεία οφείλουν να διατηρούν ουσιαστικό λόγο στη διαμόρφωση και επέκταση των συλλογικών ρυθμίσεων, ιδίως σε κλάδους με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά όπως η ιδιωτική ασφάλεια.
Ζητούμε διασφάλιση της συμμετοχής των πρωτοβάθμιων οργανώσεων στις αποφάσεις που αφορούν άμεσα τους εργαζόμενους.
Ζητούμε την αναθεώρηση του άρθρου, ώστε η μη εγγραφή να μην συνεπάγεται απώλεια θεμελιωδών συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.
Η παρούσα παρέμβαση κατατίθεται με στόχο τη διασφάλιση των εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και την ενίσχυση του κοινωνικού διαλόγου.
Για το Διοικητικό Συμβούλιο
του Σωματείου «ΟΔΥΣΣΕΑΣ»
Ο Πρόεδρος
Ηλιόπουλος Κωνσταντίνος
Η Γενική Γραμματέας
Ντεβέρου Μαρία
Επικοινωνία:
Φιλελλήνων 3, Σύνταγμα, 1ος Όροφος, Τ.Κ. 10557
Τηλέφωνο: +306995132224
Email: somateioodysseas@gmail.com
Με τη μνημονιακή ρύθμιση του άρθρου 43 του ν. 4484/2017 (ΦΕΚ Α’ 110), υπό τον τίτλο: «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας στις διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ)2016/881 και άλλες διατάξεις» που αφορά τις μη μισθολογικές παροχές απαγορεύεται η σύναψη συλλογικών συμβάσεων εργασίας για μια σειρά θέματα όπως για ασφαλιστήρια συμβόλαια (παραγραφοσ 5 του ενλόγω νόμου).
Η διάταξη αυτή είναι άδικη και συνεχίζει να μπλοκάρει παροχές σε φορείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα που έχουν συλλογικές συμβάσεις και είναι αυτοχρηματοδοτούμενοι.
Με τις διατάξεις για τις μη μισθολογικές παροχές καταργούνται και δεν επιτρέπεται και ούτε δίνεται η δυνατότητα επιπλέον ιατροφαρμακευτικής ασφάλισης του προσωπικού των φορέων της κυβέρνησης και επομένως αποσυμφόρησης του κρατικού νοσοκομειακού δυναμικού στους δύσκολους ιατρικά καιρούς που διανύουμε.
Είναι προφανές ότι η κατάργηση της παραγράφου 5 του άρθρου 43 του ν.4484/2017 έχει ξεχαστεί!!!
Υποβάλλω το παρόν σχόλιο ως γενική παρατήρηση!
Οι ηδη υπογεγραμενες ΣΣΕ θα γινουν υποχρεωτικες?Γιατι το νομοσχεδθο δεν προβλεπει αυτες που ειναι κατετεθημενες στο ΑΣΕ να μην γινουν υποχρεωτικες?