Αρχική Διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας - Ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2226 του Συμβουλίου της 17ης Οκτωβρίου 2023 και της Οδηγίας (ΕΕ) 2025/872...ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (Άρθρα 97-117)

ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ (Άρθρα 97-117)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Α.Ε. ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

 

Άρθρο 97

Προσλήψεις των θυγατρικών εταιρειών της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας ΑΕ – Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 103 ν. 5079/2023

Στο πρώτο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 103 του ν. 5079/2023 (Α΄215), περί ρυθμίσεων για την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία Α.Ε., μετά τις λέξεις «με αναλογική εφαρμογή των άρθρων» προστίθενται οι λέξεις «29Α και» και η παρ. 3 διαμορφώνεται ως εξής:

«3. Οι προσλήψεις της Εταιρείας γίνονται με αναλογική εφαρμογή των άρθρων 29Α και 30 έως 32 του ν. 4972/2022. Επιτρέπεται ο δανεισμός ή η διάθεση υπαλλήλων μεταξύ της Εταιρείας και των θυγατρικών της. Είναι δυνατή η απόσπαση στρατιωτικού προσωπικού του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας στην Εταιρεία μετά από απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κατά παρέκκλιση της παρ. 4 του άρθρου 8 του ν. 3978/2011 (Α’ 137) και κάθε άλλης διάταξης. Το στρατιωτικό προσωπικό που υπηρετεί στην Εταιρεία υπάγεται διοικητικά στην Υπηρεσία Πολεμικής Αεροπορίας Ελέγχου Αεροπορικής Βιομηχανίας και αμείβεται σύμφωνα με τον ν. 4472/2017 (Α’ 74), η δε δαπάνη μισθοδοσίας του αποσπασμένου προσωπικού βαρύνει την Εταιρεία. Ο χρόνος υπηρεσίας στην Εταιρεία του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων λογίζεται, για κάθε συνέπεια, ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας στον Κλάδο που ανήκουν.».

 

Άρθρο 98

Συνδεδεμένες εταιρείες με την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία ΑΕ – Προσθήκη παρ. 4Β στο άρθρο 1 του ν. 3429/2005

Στο άρθρο 1 του ν. 3429/2005 (Α΄ 314), περί των ορισμών και του πεδίου εφαρμογής αυτού, προστίθεται παρ. 4Β ως εξής:

«4Β. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του ενωσιακού δικαίου και εφόσον δεν αποτελούν φορείς της Γενικής Κυβέρνησης, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143), τα συνδεδεμένα νομικά πρόσωπα της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία Α.Ε.» και τον διακριτικό τίτλο «Ε.Α.Β. Α.Ε.», όταν δεν εξυπηρετούν σκοπό δημοσίου συμφέροντος, δεν είναι δημόσιες επιχειρήσεις, κατά την έννοια του παρόντος νόμου, δεν είναι αναθέτουσες αρχές, δεν συνάπτουν δημόσιες συμβάσεις, δεν εφαρμόζονται οι κανόνες του δημοσίου λογιστικού και υπάγονται στον ν. 4548/2018 (Α’ 104), περί ανωνύμων εταιρειών.».

 

Άρθρο 99

Χορήγηση επιδόματος ειδικών συνθηκών στους εργαζομένους στις εγκαταστάσεις της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας ΑΕ – Αντικατάσταση άρθρου 7 ν. 4690/2020

Το άρθρο 7 του ν. 4690/2020 (Α’ 104), περί της χορήγησης επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας στους εργαζομένους στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, αντικαθίσταται ως εξής:

«Άρθρο 7

Χορήγηση επιδόματος ειδικών συνθηκών στους εργαζομένους στις εγκαταστάσεις της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας ΑΕ

  1. Στους εργαζομένους στις εγκαταστάσεις της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας Ανώνυμη Εταιρεία (ΕΑΒ ΑΕ) στον Δήμο Τανάγρας της Περιφερειακής Ενότητας Βοιωτίας χορηγείται μηνιαίο επίδομα ειδικών συνθηκών. Το ύψος του επιδόματος καθορίζεται, ανά κατηγορία, ως εξής:

α) Διακόσια (200) ευρώ για την κατηγορία Α΄,

β) Εκατόν πενήντα (150) ευρώ για την κατηγορία Β΄,

γ) Εκατόν πέντε (105) ευρώ για την κατηγορία Γ΄.

  1. Στην κατηγορία Α΄ συμπεριλαμβάνονται:

α) Οι χρώστες Α/Φ, οι πλύντες Α/Φ, οι τεχνικοί επιφανειακών διεργασιών και οι αντίστοιχοι επιθεωρητές ελέγχου ποιότητας,

β) Οι επιθεωρητές NDT μη καταστροφικών ελέγχων αεροσκαφών και οι αντίστοιχοι επιθεωρητές ελέγχου ποιότητας, εφόσον εργάζονται στα συνεργεία χρώσης Α/Φ, αντιδιαβρωτικής προστασίας και επιμεταλλώσεων και

γ) Οι ηλεκτρολόγοι των υποσταθμών ρεύματος υψηλής τάσης.

  1. Στην κατηγορία Β΄ συμπεριλαμβάνονται:

α) το άμεσο παραγωγικό προσωπικό και οι αντίστοιχοι επιθεωρητές ελέγχου ποιότητας,

β) το τεχνικό προσωπικό συντήρησης εγκαταστάσεων,

γ) οι ιατροί, οι νοσηλευτές και οι οδηγοί ασθενοφόρου,

δ) οι τεχνικοί ασφαλείας και οι τεχνικοί προστασίας περιβάλλοντος,

ε) οι πυροσβέστες, οι συντηρητές συστημάτων πυρασφαλείας και οι φύλακες ασφάλειας εγκαταστάσεων.

  1. Στην κατηγορία Γ΄ περιλαμβάνεται το λοιπό έμμεσο προσωπικό της εταιρείας, πλην των εργαζομένων οι οποίοι ασκούν αποκλειστικά διοικητικά καθήκοντα.
  2. Το ανωτέρω επίδομα καταβάλλεται και για όσο διάστημα οι εργαζόμενοι τελούν σε θεσμοθετημένες άδειες (κανονικές, συνδικαλιστικές, ειδικές, εκπαιδευτικές μικρής διάρκειας έως δύο (2) μηνών, διευκόλυνσης υπαλλήλων με οικογενειακές υποχρεώσεις, μητρότητας και ανατροφής παιδιού) σε βραχυχρόνια αναρρωτική άδεια έως έξι (6) ημέρες κατ’ έτος, καθώς και σε αυτή που χορηγείται από δημόσια νοσοκομεία, κέντρα υγείας του Δημοσίου, πανεπιστημιακές κλινικές, νοσηλευτικούς σχηματισμούς του τέως Ι.Κ.Α. και ιδιωτικές κλινικές, εφόσον έχει προηγηθεί νοσηλεία σε αυτές, η οποία αποδεικνύεται με σχετικά παραστατικά στοιχεία.
  3. Σε περίπτωση απομάκρυνσης του εργαζομένου, για οποιονδήποτε λόγο, όπως, ενδεικτικά, η μετακίνηση, η απόσπαση, η μετάθεση, η μετάταξη, η διάθεση από τα καθήκοντα και τις συνθήκες, τα οποία δικαιολογούν τη χορήγηση του επιδόματος, διακόπτεται ισοχρόνως η καταβολή του, με ευθύνη του οικείου προϊσταμένου και του οικείου Διευθυντή, εκτός εάν η οικεία μονάδα συνιστά αυτοτελή Τομέα, ευθύνονται ο οικείος Γενικός Διευθυντής ή, ελλείψει αυτού, ο Διευθύνων Σύμβουλος.
  4. Ποσά που καταβλήθηκαν μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος ως επίδομα του άρθρου 7 του ν. 4690/2020, ανεξαρτήτως του ύψους τους, λογίζεται ότι καταβλήθηκαν νόμιμα και δεν αναζητούνται.
  5. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Εθνικής Άμυνας δύναται να αναπροσαρμόζονται το ύψος του επιδόματος του παρόντος, οι κατηγορίες χορήγησής του και οι εργαζόμενοι που εμπίπτουν στις κατηγορίες αυτές.».

 

Άρθρο 100

Πρόσληψη στρατιωτικών εν αποστρατεία στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία Α.Ε. – Προσθήκη παρ. 5 στο άρθρο 8 του ν. 3978/2011

Στο άρθρο 8 του ν. 3978/2011 (Α’ 137), περί των κανόνων διαφάνειας και δεοντολογίας που εφαρμόζουν τα όργανα των Ενόπλων Δυνάμεων, προστίθεται παρ. 5 ως εξής:

«5. Η παρ. 4 δεν εφαρμόζεται για την πρόσληψη εν αποστρατεία στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία ΑΕ (ΕΑΒ ΑΕ), με συμβάσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου. Τα ως άνω στελέχη:

α) κατατάσσονται σε μισθολογικά κλιμάκια βάσει της προϋπηρεσίας τους στις Ένοπλες Δυνάμεις,

β) εξαιρούνται από την εφαρμογή της παρ. 2 του άρθρου 20 του ν. 4387/2016 (Α’ 85), περί απασχόλησης συνταξιούχων.

Με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΑΒ ΑΕ, καθορίζονται η διάρκεια των συμβάσεων, τα προσόντα, η διαδικασία επιλογής και κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή του παρόντος.».

 

Άρθρο 101

Κίνητρο παραμονής στην εργασία εργαζομένων και καταβολές προς το προσωπικό της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας ΑΕ – Τροποποίηση παρ. 5 και 6 άρθρου 78 ν. 5195/2025

  1. Στην παρ. 5 του άρθρου 78 του ν. 5195/2025 (Α’ 73), περί ρυθμίσεων για την Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία Α.Ε., μετά τις λέξεις «που καταβλήθηκαν» προστίθενται οι λέξεις «και καταβάλλονται» και μετά τις λέξεις «θεωρούνται νόμιμα» προστίθενται οι λέξεις «και δεν αναζητούνται» και η παρ. 5 διαμορφώνεται ως εξής:

«5. Ποσά που καταβλήθηκαν και καταβάλλονται στο προσωπικό της ΕΑΒ ΑΕ ως κίνητρο παραμονής στην εργασία και τα οποία προβλέπονται στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, κατά παρέκκλιση του άρθρου 2 του α.ν. 173/1967 (Α’ 189) σε συνδυασμό με την παρ. 13 του άρθρου 21 του ν. 3144/2003 (Α’ 111), θεωρούνται νόμιμα και δεν αναζητούνται.».

  1. Στην παρ. 6 του άρθρου 78 του ν. 5195/2025 μετά από τις λέξεις «σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2,» προστίθεται ο αριθμός «3,» και η παρ. 6 διαμορφώνεται ως εξής:

«6. Καταβολές προς το προσωπικό της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας (ΕΑΒ) Α.Ε. που έχουν γίνει μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2, 3, 4 και 5, θεωρούνται νόμιμες και δεν αναζητούνται.».

 

Άρθρο 102

Εκμεταλλεύσεις εξυπηρέτησης προσωπικού – Τροποποίηση παρ. 6 και προσθήκη παρ. 6Α και 6Β στο άρθρο 18 του ν.δ. 721/1970

  1. Η παρ. 6 του άρθρου 18 του ν.δ. 721/1970 (Α΄ 251), περί εκμεταλλεύσεων εξυπηρέτησης προσωπικού αντικαθίσταται ως εξής:

«6. Τμήμα των κερδών των Εκμεταλλεύσεων εξυπηρέτησης προσωπικού, το οποίο καθορίζεται κάθε φορά με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, παραχωρείται στα Ασφαλιστικά Ταμεία των οικείων Κλάδων. Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας δύναται, με απόφασή του, να διαθέτει πάσης φύσης περιουσιακά στοιχεία, τα οποία αποκτήθηκαν από κεφάλαια των εν λόγω Εκμεταλλεύσεων πριν από την ισχύ του παρόντος ή και μετά από αυτήν, στο Μετοχικό Ταμείο του οικείου Κλάδου, είτε με τίμημα, το οποίο καθορίζεται στην ίδια απόφαση και περιέρχεται στα κεφάλαια εκτός του Κρατικού Προϋπολογισμού, είτε δωρεάν.».

  1. Στο άρθρο 18 του ν.δ. 721/1970, περί εκμεταλλεύσεων εξυπηρέτησης προσωπικού προστίθενται παρ. 6Α και 6Β ως εξής:

«6Α. Αν ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας ή το εξουσιοδοτούμενο από αυτόν όργανο αποφασίσει την οριστική διακοπή λειτουργίας ή την ανασυγκρότηση Εκμετάλλευσης εξυπηρέτησης προσωπικού για έναν ή για όλους τους Κλάδους, η περιουσία της Εκμετάλλευσης, κατά το μέρος που προέρχεται από κεφάλαια εκτός του Κρατικού Προϋπολογισμού, δύναται να περιέρχεται σε έναν ή περισσότερους από τους παρακάτω φορείς:

α) Στα Μετοχικά Ταμεία των οικείων Κλάδων, ως έκτακτος πόρος τους,

β) στους οικείους Ειδικούς Κλάδους Οικονομικής Ενίσχυσης Μερισματούχων, ως έκτακτος πόρος τους,

γ) σε άλλη Εκμετάλλευση του οικείου Κλάδου, η οποία λειτουργεί με παραπλήσιο σκοπό με αυτόν της διαλυόμενης ή ανασυγκροτούμενης και αναλαμβάνει την εξυπηρέτηση προσωπικού για λογαριασμό της, με σκοπό τη χρηματοοικονομική ενίσχυση του κεφαλαίου της.

6Β. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, μετά από γνώμη του Ανώτατου Συμβουλίου του οικείου Κλάδου των άρθρων 18 έως 20 του ν. 2292/1995 (Α΄ 35), καθορίζονται ο τρόπος διάθεσης των κεφαλαίων και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή της παρ. 6Α.».

  1. Τα κεφάλαια Εκμεταλλεύσεων εξυπηρέτησης προσωπικού που κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος τηρούνται προσωρινά σε άλλη Εκμετάλλευση λόγω οριστικής διακοπής της λειτουργίας τους ή της ανασυγκρότησης τους, δύνανται να διατίθενται σύμφωνα με την παρ. 6Α του άρθρου 18 του ν.δ. 721/1970.

 

Άρθρο 103

Σύσταση Μητρώου Επιχειρήσεων για διάθεση ψηφιακών αγαθών (eMarketplace)

  1. Στο πλαίσιο συγχρηματοδοτούμενων δράσεων που υλοποιούνται για τη διάθεση ψηφιακών αγαθών μέσω ψηφιακής χρεωστικής κάρτας ή με χρήση επιταγής (voucher) ή με άλλο πρόσφορο μέσο, η παροχή των ψηφιακών αγαθών γίνεται αποκλειστικά μέσω ψηφιακής αγοράς (eMarketplace) από επιχειρήσεις οι οποίες: α) καλύπτουν τις ελάχιστες απαιτήσεις της εκάστοτε δράσης και ιδίως να είναι σε λειτουργία και η δραστηριότητά τους επιτρέπει τη χορήγηση/πώληση των επιλέξιμων δαπανών της εκάστοτε δράσης, και β) έχουν εγγραφεί υποχρεωτικά στο μητρώο της παρ. 2.
  2. Συστήνεται στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης Μητρώο Επιχειρήσεων, οι οποίες δραστηριοποιούνται ιδίως στους κλάδους Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών και φέρουν τους Κωδικούς Αριθμούς Δραστηριότητας που εξειδικεύονται στις σχετικές αποφάσεις της εκάστοτε δράσης για τη διάθεση ψηφιακών αγαθών.
  3. α) Με κοινή απόφαση των Υπουργών Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Ανάπτυξης, καθορίζονται τα ειδικότερα ζητήματα υπαγωγής και λειτουργίας του μητρώου της παρ. 2, ο χρόνος έναρξης και κάθε άλλο αναγκαίο θέμα, τεχνικό ή λεπτομερειακό, για την εφαρμογή του παρόντος.

β) Με απόφαση του Υπουργού Ψηφιακής Διακυβέρνησης δύναται να μεταβάλλεται η υπαγωγή του Μητρώου της παρ. 2 και να υπάγεται και σε εποπτευόμενους φορείς του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ – REFORM GREECE ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ

Άρθρο 104

Μετατροπή της σχέσης εργασίας της θέσης δημοσιογράφου του Ελληνικού Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης Διοικητικών Μεταρρυθμίσεων – Reform Greece – Τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 81 ν. 5225/2025

Στο πρώτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 81 του ν. 5225/2025 (Α’ 152), περί της σύστασης θέσεων προσωπικού, πριν από τη λέξη «Χρόνου», η λέξη «Ορισμένου» αντικαθίσταται από τη λέξη «Αορίστου» και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής:

«2. Επιπλέον των θέσεων της παρ. 1, συνιστώνται μία (1) θέση νομικού συμβούλου για τη στελέχωση του Γραφείου Νομικής Υποστήριξης και μία (1) θέση δημοσιογράφου με σχέση εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου για τη στελέχωση του Γραφείου Επικοινωνίας. Η έκδοση του Εσωτερικού Κανονισμού της παρ. 2 του άρθρου 90 δεν αποτελεί προϋπόθεση για τις προσλήψεις της παρούσας.»

 

Άρθρο 105

Πλήρωση της θέσης νομικού συμβούλου και δημοσιογράφου του Ελληνικού Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης Διοικητικών Μεταρρυθμίσεων – Reform Greece – Τροποποίηση παρ. 2 άρθρου 82 ν. 5225/2025

Στην παρ. 2 του άρθρου 82 του ν. 5225/2025 (Α’ 152), περί της στελέχωσης, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις:

α) στο πρώτο εδάφιο, οι λέξεις «σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων (ν. 4194/2013, Α’ 208)» αντικαθίστανται από τις λέξεις «με απόφαση του Γενικού Διευθυντή, ύστερα από δημόσια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και μετά από εισήγηση Τριμελούς Επιτροπής Αξιολόγησης των υποψηφιοτήτων»,

β) προστίθενται νέα εδάφια, δεύτερο και τρίτο,

γ) στο νέο τέταρτο εδάφιο, μετά από τις λέξεις «Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης» διαγράφονται οι λέξεις «του Κέντρου»,

δ) και προστίθενται εδάφια πέμπτο και έκτο, και η παρ. 2 διαμορφώνεται ως εξής:

«2. Η πλήρωση της θέσης του νομικού συμβούλου της παρ. 2 του άρθρου 81 διενεργείται με απόφαση του Γενικού Διευθυντή, ύστερα από δημόσια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και μετά από εισήγηση Τριμελούς Επιτροπής Αξιολόγησης των υποψηφιοτήτων.

Η Τριμελής Επιτροπή Αξιολόγησης αποτελείται από τον Υπηρεσιακό Γραμματέα του Υπουργείου Εσωτερικών, τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης και τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Διεθνούς Συνεργασίας και Μεταρρυθμίσεων, με τους νόμιμους αναπληρωτές τους.

Για την επιλογή του νομικού συμβούλου εφαρμόζονται τα κριτήρια της περ. η΄ της παρ. 2 του άρθρου 43 του Κώδικα Δικηγόρων (ν. 4194/2013, Α’ 208).

Η πλήρωση της θέσης του δημοσιογράφου της παρ. 2 του άρθρου 81 διενεργείται με απόφαση του Γενικού Διευθυντή, μετά από εισήγηση της Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης.

Οι υποψήφιοι για τη θέση του δημοσιογράφου πρέπει να είναι είτε μέλη αναγνωρισμένου στην Ελλάδα επαγγελματικού σωματείου δημοσιογράφων είτε να διαθέτουν τουλάχιστον διετή προϋπηρεσία σε ημερήσια πολιτική ή οικονομική εφημερίδα, σε περιοδικό ευρείας κυκλοφορίας ή στη ραδιοφωνία ή την τηλεόραση, η οποία αποδεικνύεται από την καταβολή εισφορών στον οικείο ασφαλιστικό φορέα με την ιδιότητα του δημοσιογράφου.

Η θέση του δημοσιογράφου δύναται να καλύπτεται και με απόσπαση υπαλλήλων αντίστοιχων προσόντων από φορείς του δημόσιου τομέα, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις περί αποσπάσεων.».

 

Άρθρο 106

Διεύρυνση δυνατοτήτων στελέχωσης Ελληνικού Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης Διοικητικών Μεταρρυθμίσεων – Μεταβατική διοικητική και οικονομική υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης Διοικητικών Μεταρρυθμίσεων – Reform Greece – Μεταβατική ρύθμιση για τη συγκρότηση της Τριμελούς Επιτροπής Αξιολόγησης και την εισήγηση για την πλήρωση θέσεων προσωπικού – Προσθήκη παρ. 4 και 5 στο άρθρο 90 και τροποποίηση παρ. 1, αντικατάσταση παρ. 5 και προσθήκη παρ. 7 στο άρθρο 91 του ν. 5225/2025

  1. Στο άρθρο 90 του ν. 5225/2025 (Α΄ 152), περί εξουσιοδοτικών διατάξεων, προστίθενται παρ. 4, 5 και 6 ως εξής:

«4. Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών δύναται να παραταθεί το χρονικό διάστημα του πρώτου εδαφίου της παρ. 5 του άρθρου 91.

  1. Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών διαπιστώνεται η έναρξη λειτουργίας των Υπηρεσιών του Κέντρου και η λήξη της μεταβατικής περιόδου της οικονομικής και διοικητικής υποστήριξης από τη Γενική Διεύθυνσης Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών του τομέα Διοικητικής Ανασυγκρότησης του Υπουργείου Εσωτερικών για την εφαρμογή της παρ. 5 του άρθρου 91.
  2. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών , δύναται να ρυθμίζεται και κάθε άλλο ειδικότερα ζήτημα για την ομαλή ολοκλήρωση της μετάβασης.».
  3. Στην παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5225/2025, περί μεταβατικών διατάξεων του Μέρους Β΄ αυτού, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στο πρώτο εδάφιο μετά τη λέξη «Κυβέρνησης» προστίθενται οι λέξεις «μη εφαρμοζόμενης της προϋπόθεσης της παρ. 4 του άρθρου 4 του ν. 4440/2016 (Α’ 224)», περί προϋποθέσεων συμμετοχής στο Ενιαίο Σύστημα Κινητικότητας, β) το δεύτερο εδάφιο διαγράφεται και η παρ. 1 διαμορφώνεται ως εξής:

«1. Κατά τα δύο (2) πρώτα έτη λειτουργίας του Κέντρου επιτρέπεται η απόσπαση προσωπικού σε αυτό σύμφωνα με το άρθρο 31 του ν. 4873/2021 (Α’ 248), περί κινητικότητας υπαλλήλων σε νεοσύστατες υπηρεσίες φορέων Γενικής Κυβέρνησης μη εφαρμοζόμενης της προϋπόθεσης της παρ. 4 του άρθρου 4 του ν. 4440/2016 (Α’ 224), περί προϋποθέσεων συμμετοχής στο Ενιαίο Σύστημα Κινητικότητας. Οι αποσπώμενοι στο Κέντρο εξακολουθούν να λαμβάνουν το σύνολο των αποδοχών τους, από τον φορέα προέλευσης, με τα πάσης φύσεως, γενικά ή ειδικά, επιδόματα της οργανικής τους θέσης με τις προϋποθέσεις καταβολής τους. Η διάρκεια των αποσπάσεων της παρούσας είναι τριετής. Ο χρόνος της απόσπασης θεωρείται ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας στον φορέα στον οποίο οι υπάλληλοι ανήκουν οργανικά.».

  1. Η παρ. 5 του άρθρου 91 του ν. 5225/2025, αντικαθίσταται, ως εξής:

«5. Μεταβατικά και για το χρονικό διάστημα μέχρι την έγκριση του πρώτου προϋπολογισμού του Ν.Π.Ι.Δ. «ΕΛ.Κ.Ε.ΔΙ.Μ. – Reform Greece» (Κέντρο) και το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2026, η υποστήριξη των κάθε είδους διοικητικών, οικονομικών, τεχνικών θέματών και θεμάτων πληροφορικής του Κέντρου, διενεργείται από τις κατά περίπτωση αρμόδιες υπηρεσίες της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Εσωτερικών του τομέα Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Για τον σκοπό αυτό:

α) Οι απαιτούμενες πιστώσεις για την κάλυψη των πάσης φύσεως αναγκών και λειτουργικών δαπανών του Κέντρου, συμπεριλαμβανομένης της δαπάνης για την καταβολή της μισθοδοσίας του προσωπικού καθώς και κάθε είδους τακτικών και έκτακτων αποδοχών, αποζημιώσεων και πρόσθετων παροχών, βαρύνουν τον προϋπολογισμό του Ειδικού Φορέα 1007-207-0000000 «Γενική Γραμματεία Δημόσιας Διοίκησης».

β) Το Υπουργείο Εσωτερικών, τομέας Διοικητικής Ανασυγκρότησης, ως Αναθέτουσα Αρχή, δια της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών, συνάπτει πάσης φύσεως συμβάσεις και συμφωνίες προς την εξυπηρέτηση των αναγκών του Κέντρου.

γ) Μετά την ολοκλήρωση της μεταβατικής περιόδου του πρώτου εδαφίου, το Κέντρο αντικαθιστά αυτοδίκαια το Υπουργείο Εσωτερικών ως αναθέτουσα αρχή και αντισυμβαλλόμενος σε όλες τις πάσης φύσεως ενεργές και συνεχιζόμενες συμβάσεις, συμφωνίες και συμβόλαια που συνάπτονται προς εξυπηρέτηση των αναγκών του από το Υπουργείο Εσωτερικών και καθίσταται φορέας όλων των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτές.».

  1. Στο άρθρο 91 του ν. 5225/2025, προστίθεται παρ. 7 ως εξής:

«7. Μέχρι την πλήρωση των θέσεων των Διευθύνσεων του παρόντος νόμου, η Τριμελής Επιτροπή Αξιολόγησης του πρώτου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 82 συγκροτείται με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών από υπαλλήλους που υπηρετούν στη Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Διοικητικών Υπηρεσιών (Τομέας Διοικητικής Ανασυγκρότησης) του Υπουργείου Εσωτερικών.

Για το ίδιο χρονικό διάστημα, η εισήγηση της Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης του δεύτερου εδαφίου της παρ. 2 του άρθρου 82 για την πλήρωση της θέσης του δημοσιογράφου παρέχεται από τις υπηρεσίες που ασκούν την προσωρινή διοικητική υποστήριξη του Κέντρου σύμφωνα με την παρ. 5 του παρόντος άρθρου.».

 

Άρθρο 107

Εκτέλεση επισκευών και συντηρήσεων σε μισθωμένα σχολικά κτίρια – Τροποποίηση παρ. 12 άρθρου 5 ν. 1894/1990

Στην παρ. 12 του άρθρου 5 του ν. 1894/1990 (Α’ 110), περί σχολικής περιουσίας και λειτουργίας σχολείων επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στο πρώτο εδάφιο: αα) οι λέξεις «οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης» αντικαθίστανται από τις λέξεις «στους δήμους», αβ) οι λέξεις «τις οικείες νομαρχίες» αντικαθίστανται από τις λέξεις «τις οικείες περιφέρειες», β) στο δεύτερο εδάφιο, βα) οι λέξεις «η επισκευή ή η συντήρηση θα έχει» αντικαθίστανται από τις λέξεις «οι εργασίες επισκευής ή συντήρησης έχουν ως», ββ) οι λέξεις «για την πρόληψη καταστάσεων επικίνδυνων» αντικαθίστανται από τις λέξεις «ή την πρόληψη ατυχημάτων και την άρση συνθηκών επικίνδυνων», βγ) οι λέξεις «μετά από πρόταση του διευθυντή του αντίστοιχου σχολείου» αντικαθίστανται από τις λέξεις «, εφόσον προταθεί από τον διευθυντή του αντίστοιχου σχολείου και τον σύλλογο διδασκόντων κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του ή χαρακτηριστούν ως απολύτως απαραίτητες για τη λειτουργία του σχολείου από την αρμόδια Επιτροπή Καταλληλότητας και Επιλογής Κτιρίου» και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, η παρ. 12 διαμορφώνεται ως εξής:

«12. Η ευθύνη και η αρμοδιότητα για επισκευές μεγάλης κλίμακας στο φέροντα οργανισμό, στις στέγες και στις εγκαταστάσεις των σχολικών κτιρίων ανήκει στους δήμους, και εφόσον αυτοί δηλώσουν ότι αδυνατούν ασκείται από τις οικείες περιφέρειες, οι οποίες επιχορηγούνται με τις σχετικές πιστώσεις. Οι διατάξεις της παραγράφου αυτής ισχύουν και για τα μισθωμένα διδακτήρια, με την προϋπόθεση ότι οι εργασίες επισκευής ή συντήρησης έχουν ως αποκλειστικό σκοπό τη βελτίωση της λειτουργίας των διαφόρων κτιριακών, υδραυλικών και ηλεκτρομηχανολογικών εγκαταστάσεων ή την πρόληψη ατυχημάτων και την άρση συνθηκών επικίνδυνων για τη σωματική ακεραιότητα και την υγεία των μαθητών και των εργαζομένων, εφόσον προταθεί από τον διευθυντή του αντίστοιχου σχολείου και τον σύλλογο διδασκόντων κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του ή χαρακτηριστούν ως απολύτως απαραίτητες για τη λειτουργία του σχολείου από την αρμόδια Επιτροπή Καταλληλότητας και Επιλογής Κτιρίου. Η έγκριση της διάθεσης της απαιτούμενης πίστωσης για τον σκοπό αυτόν γίνεται με απόφαση του οικείου οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης ύστερα από εισήγηση της αρμόδιας τεχνικής υπηρεσίας.».

 

Άρθρο 108

Παράταση μισθώσεων ακινήτων τρίτων από δήμους

Μισθώσεις ακινήτων για τη στέγαση σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, παιδικών και βρεφονηπιακών δημοτικών σταθμών, δομών κοινωνικής πρόνοιας, καθώς και αθλητικών εγκαταστάσεων των δήμων, των περιφερειών και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου αυτών, οι οποίες είτε λήγουν εντός του τρέχοντος έτους ή έχουν λήξει κατά τη δημοσίευση του παρόντος και ο μισθωτής εξακολουθεί να παραμένει στο μίσθιο, δύνανται να παραταθούν από τη λήξη τους και για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει τα τρία (3) έτη από τη δημοσίευση του παρόντος, με απόφαση του οικείου συμβουλίου που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία των μελών του και κατόπιν συμφωνίας των αντισυμβαλλομένων. Το καταβαλλόμενο μίσθωμα της ανωτέρω παράτασης προκύπτει κατόπιν διαπραγμάτευσης βάση εισήγησης του αρμόδιου οργάνου.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΕΘΝΙΚΟ ΦΟΡΕΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ

 

Άρθρο 109

Αναστολή αύξησης επιτοκίου οφειλών προς φορείς κοινωνικής ασφάλισης – Τροποποίηση άρθρου 34 ν. 5006/2022

Στο πρώτο εδάφιο του άρθρου 34 του ν. 5006/2022 (Α’ 239), περί αναστολής της αύξησης των επιτοκίων σε περίπτωση εκπρόθεσμης καταβολής και σε περίπτωση πάγιας ρύθμισης οφειλών προς ασφαλιστικούς οργανισμούς, η ημερομηνία «12.9.2025» αντικαθίσταται από την ημερομηνία «12.9.2027» και το άρθρο 34 διαμορφώνεται ως εξής:

«Άρθρο 34

Αναστολή αύξησης επιτοκίων σε περίπτωση εκπρόθεσμης καταβολής και σε περίπτωση πάγιας ρύθμισης οφειλών προς ασφαλιστικούς οργανισμούς

Ως επιτόκιο επί της κύριας οφειλής, με το οποίο επιβαρύνονται οφειλές προς φορείς κοινωνικής ασφάλισης, οι οποίες υπάγονται στις ρυθμίσεις των υποπαρ. ΙΑ.1 και ΙΑ.2 της παρ. ΙΑ του άρθρου πρώτου του ν. 4152/2013 (Α’ 107) από 13.9.2022 έως 12.9.2027, ορίζεται αυτό που ίσχυσε κατά την 13.9.2022 και προσδιορίσθηκε σύμφωνα με την περ. 8 της υποπαρ. ΙΑ.1 και την περ. 11 της υποπαρ. ΙΑ.2 του άρθρου πρώτου του ν. 4152/2013. Το επιτόκιο αυτό μεταβάλλεται και προσδιορίζεται εκ νέου, μόνο εάν μεταβληθεί το επιτόκιο των πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σωρευτικά κατά πέντε (5) ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με αυτό που ίσχυε κατά την 1η.1.2014. Χρηματικά ποσά, τα οποία έχουν καταβληθεί με επιτόκιο που ίσχυε πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος, αναζητούνται, στον βαθμό που υπερβαίνουν τα οφειλόμενα με βάση το επιτόκιο του πρώτου εδαφίου.

Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης αναπροσαρμόζεται το ανωτέρω επιτόκιο, και ρυθμίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή του παρόντος.».

 

Άρθρο 110

Καθορισμός αρμόδιου φορέα υποβολής αίτησης απονομής επικουρικής σύνταξης σε περίπτωση διαδοχικού χρόνου ασφάλισης – Προσθήκη παρ. 5 στο άρθρο 96Α του ν. 4387/2016

Στο άρθρο 96Α του ν. 4387/2016 (Α’ 85), περί της ενοποίησης των προϋποθέσεων απονομής επικουρικής σύνταξης, προστίθεται παρ. 5, ως εξής:

«5. Στις περιπτώσεις που υφίσταται διαδοχικός χρόνος ασφάλισης σε περισσότερους από έναν εντασσόμενους φορείς, τομείς, κλάδους ή λογαριασμούς αποκλειστικά εντός του Κλάδου Επικουρικής Ασφάλισης του e-ΕΦΚΑ, οι πράξεις απονομής της επικουρικής σύνταξης εκδίδονται από τον πρώην εντασσόμενο φορέα, τομέα κλάδο ή λογαριασμό, στον οποίο έχει υποβληθεί η σχετική αίτηση. Ολόκληρος ο χρόνος της διαδοχικής ασφάλισης υπολογίζεται από τον απονέμοντα φορέα ως χρόνος που διανύθηκε στην ασφάλισή του, τόσο για τη θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος, όσο και για τον καθορισμό του ποσού της σύνταξης.».

 

Άρθρο 111

Συνταξιοδότηση πασχόντων από κληρονομική σιδηροβλαστική αναιμία, φωκομέλεια και μυασθένειες – μυοπάθειες με τις διατάξεις του ν. 612/1977

Το άρθρο 1 του ν. 612/1977 (Α΄ 164), περί της συνταξιοδότησης τυφλών λόγω γήρατος, εφαρμόζεται και στους ασφαλισμένους του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.) με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον εξήντα επτά τοις εκατό (67%) σε μία από τις κάτωθι παθήσεις: α) κληρονομική σιδηροβλαστική αναιμία, β) φωκομέλεια, γ) μυασθένεια, δ) μυοπάθειες.

 

Άρθρο 112

Τήρηση Ταμειακών Διαθεσίμων από το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (Τ.Ε.Κ.Α.), στην Τράπεζα της Ελλάδος – Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 38 ν. 4826/2021

Στην παρ. 3 του άρθρου 38 του ν. 4826/2021 (Α’ 160), περί των έργων, των προμηθειών και των υποχρεώσεων του Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (Τ.Ε.Κ.Α.), προστίθεται δεύτερο εδάφιο και το άρθρο 38 διαμορφώνεται ως εξής:

«Άρθρο 38

Έργα, προμήθειες και υποχρεώσεις του Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης ως Φορέα της Γενικής Κυβέρνησης

  1. Οι συμβάσεις, που συνάπτονται γραπτώς και από επαχθή αιτία μεταξύ ενός ή περισσότερων οικονομικών φορέων και του Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (Τ.Ε.Κ.Α.) και έχουν ως αντικείμενο την εκτέλεση έργων, την εκπόνηση μελετών, την προμήθεια αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, ρυθμίζονται με Κανονισμό Προμηθειών που εκδίδεται από το Δ.Σ., κατά παρέκκλιση κάθε αντίθετης γενικής ή ειδικής διάταξης. Για τις διαδικασίες προμηθειών και υπηρεσιών μελετών, έργων, με αξία άνω των ορίων που ορίζονται στα άρθρα 5 και 6 του ν. 4412/2016 (Α` 147), εφαρμόζονται οι διατάξεις του ν. 4412/2016.
  2. Το Ταμείο εξαιρείται από κάθε διάταξη που εφαρμόζεται σε νομικά πρόσωπα που έχουν ενταχθεί στο Μητρώο Φορέων Γενικής Κυβέρνησης, το οποίο τηρείται από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛ.ΣΤΑΤ.), σύμφωνα με την περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α` 143).
  3. Εάν το Ταμείο ενταχθεί στο Μητρώο Φορέων Γενικής Κυβέρνησης, οι διατάξεις του ν. 4270/2014 και τα κατ` εξουσιοδότηση αυτού εκδοθέντα προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις, εφαρμόζονται σε αυτό μόνο ως προς την κατάρτιση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής (Μ.Π.Δ.Σ.), την κατάρτιση του ετήσιου Κρατικού Προϋπολογισμού, καθώς και την υποβολή δημοσιονομικών αναφορών, οι οποίες αφορούν μόνο στα ακόλουθα:

α) στην τήρηση των διαδικασιών και προθεσμιών αναφορικά με την κατάρτιση του Μ.Π.Δ.Σ. και του ετήσιου Κρατικού Προϋπολογισμού, όπως αυτές περιγράφονται στα άρθρα 45 και 54 του ν. 4270/2014,

β) στην υποβολή ετήσιου προϋπολογισμού και οποιασδήποτε αναπροσαρμογής του κατά τη διάρκεια του έτους (προϋπολογιστικά),

γ) στην υποβολή μηνιαίας αναφοράς εκτέλεσης προϋπολογισμού και χρηματοδότησης (απολογιστικά) και

δ) στην υποβολή μηνιαίων μισθολογικών στοιχείων (απολογιστικά).

Ανεξάρτητα από την ένταξή του στο Μητρώο Φορέων της Γενικής Κυβέρνησης, το Ταμείο δύναται να τηρεί ταμειακά διαθέσιμα στην Ταμειακή Διαχείριση και στο Κοινό Κεφάλαιο στην Τράπεζα της Ελλάδος.

  1. Κάθε αναγκαία λεπτομέρεια για την ανάληψη υποχρεώσεων του Ταμείου έναντι τρίτων περιλαμβάνεται στον Κανονισμό Οικονομικής Οργάνωσης και Λογιστικής Λειτουργίας του Ταμείου.».

 

Άρθρο 113

Χορήγηση ασφαλιστικής ενημερότητας από το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης – Προσθήκη παρ. 6 στο άρθρο 44 του ν. 4826/2021

Στο άρθρο 44 του ν. 4826/2021 (Α’ 160), περί των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Ταμείο Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (Τ.Ε.Κ.Α.), επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) το δεύτερο εδάφιο της παρ. 5 διαγράφεται, β) προστίθεται παρ. 6 και το άρθρο 44 διαμορφώνεται ως εξής:

«Άρθρο 44

Ληξιπρόθεσμες εισφορές

  1. Εάν οι ασφαλιστικές εισφορές, που αφορούν στην επικουρική ασφάλιση του παρόντος, καταβληθούν εκπρόθεσμα από τον υπόχρεο, βαρύνονται με τους τόκους και τις προσαυξήσεις που προβλέπονται για τις ασφαλιστικές εισφορές υποχρεωτικής ασφάλισης.
  2. Οι απαιτήσεις του Ταμείου Επικουρικής Κεφαλαιοποιητικής Ασφάλισης (Τ.Ε.Κ.Α.) για ληξιπρόθεσμες εισφορές εισπράττονται σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε.) από το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (Κ.Ε.Α.Ο.) και εφαρμόζονται αναλογικά οι διατάξεις που ισχύουν για τον Κλάδο Επικουρικής Ασφάλισης του e-ΕΦΚΑ. Οι απαιτήσεις του προηγούμενου εδαφίου χαρακτηρίζονται ως άμεσα εισπράξιμες και εισπράττονται κατά προτεραιότητα.
  3. Αν δεν καταβληθούν οι ληξιπρόθεσμες ασφαλιστικές εισφορές, εφαρμόζονται οι διατάξεις του α.ν. 86/1967 (Α` 136). Ειδικά για τις ληξιπρόθεσμες ασφαλιστικές εισφορές στο Τ.Ε.Κ.Α., η ποινική δίωξη των οφειλετών δεν αναστέλλεται με τη ρύθμιση ή μερική καταβολή τους και η πλήρης εξόφληση συνιστά υποχρεωτικό λόγο εξάλειψης του αξιοποίνου.
  4. Η καταβολή από τον εργοδότη προς το Ταμείο του συνόλου των ληξιπρόθεσμων εισφορών εργαζομένου και εργοδότη συνιστά προϋπόθεση για την έγκυρη καταγγελία σχέσης ή σύμβασης εργασίας του εργαζομένου.
  5. Για τη χορήγηση αποδεικτικού ασφαλιστικής ενημερότητας από το Τ.Ε.Κ.Α., δεν λαμβάνονται υπόψη καθυστερούμενες ή ληξιπρόθεσμες βασικές οφειλές του αιτούντος, βεβαιωμένες στο Τ.Ε.Κ.Α. μέχρι του ποσού των εκατό (100) ευρώ.
  6. Οφειλές προς το Τ.Ε.Κ.Α. μπορούν να ρυθμιστούν σε τμηματικές καταβολές.».

 

Άρθρο 114

Επενδυτικά προγράμματα ή σχέδια σε μισθώσεις ακινήτων του e-ΕΦΚΑ

  1. Σε μισθώσεις ακινήτων για την άσκηση επιχείρησης, στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των οποίων έχει υπεισέλθει ή υπεισέρχεται το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (ν.π.δ.δ.) με την επωνυμία «Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ)», εφόσον η συμβατική διάρκειά τους υπερβαίνει τα είκοσι (20) έτη και τo καταβλητέο μίσθωμα ή οιασδήποτε άλλης φύσης αντάλλαγμα συνίσταται τουλάχιστον κατά ένα μέρος από ένα ποσό σε συγκεκριμένο ποσοστό επί του ετήσιου κύκλου των εργασιών της επιχείρησης, ποσά που έχουν διατεθεί προ της έναρξης ισχύος του παρόντος ή διατίθενται από τον μισθωτή, κατά το μέρος που υπερβαίνουν τα δύο εκατομμύρια (2.000.000,00) ευρώ, για την υλοποίηση ή εξαιτίας της υλοποίησης επενδυτικού προγράμματος ή σχεδίου που δεν προβλέπεται ή συμφωνείται ή μεγαλύτερου σε αξία αυτού που προβλέπεται ως υποχρεωτική επένδυση του μισθωτή, και που συντελούν στην επαύξηση της αξίας του μίσθιου ακινήτου, συμψηφίζονται με το μέρος των καταβλητέων μισθωμάτων ή του ανταλλάγματος που υπολογίζεται σε ποσοστό επί του ετήσιου κύκλου των εργασιών της επιχείρησης.
  2. Ο συμψηφισμός της παρ. 1 δεν υπερβαίνει το ποσό των δέκα εκατομμυρίων (10.000.000,00) ευρώ, στο οποίο δεν συμπεριλαμβάνεται το ποσό που αντιστοιχεί στην αξία του επενδυτικού προγράμματος ή σχεδίου που τυχόν έχει προβλεφθεί ως υποχρεωτική επένδυση. Ο συμψηφισμός εκτείνεται στα έτη που διαρκεί η μίσθωση και τα οποία έπονται της ολοκλήρωσης του επενδυτικού προγράμματος ή σχεδίου ή της έναρξης ισχύος του παρόντος, για επενδυτικά προγράμματα ή σχέδια της παρ. 1 που έχουν ολοκληρωθεί πριν από την έναρξη ισχύος του. Αν κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος υφίστανται οφειλόμενα ποσά μισθωμάτων ή ανταλλάγματος, δύναται και τα ποσά αυτά να συμπεριληφθούν στον συμψηφισμό της παρ. 1, κατόπιν ειδικού αιτήματος του μισθωτή που συνυποβάλλεται με το αίτημα της παρ. 3.
  3. Επενδυτικά προγράμματα ή σχέδια που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος υπάγονται στις διατάξεις του κατόπιν υποβολής αιτήματος εκ μέρους του μισθωτή εντός έξι (6) μηνών από την ολοκλήρωση του επενδυτικού προγράμματος ή σχεδίου ή από την έναρξη ισχύος του παρόντος, για επενδυτικά προγράμματα ή σχέδια της παρ. 1 που έχουν ολοκληρωθεί πριν από την έναρξη ισχύος του. Το Διοικητικό Συμβούλιο του e-ΕΦΚΑ αποφαίνεται α) για τη συνδρομή των προϋποθέσεων εφαρμογής του παρόντος και την υπαγωγή των συγκεκριμένων επενδυτικών προγραμμάτων ή σχεδίων στις διατάξεις του, β) για την αξία του ολοκληρωθέντος επενδυτικού προγράμματος ή σχεδίου ή των ποσών που έχουν αναλωθεί εξαιτίας της υλοποίησής του που επιτρέπεται να συμψηφισθούν και γ) για το ύψος των ποσών που συμψηφίζονται. Η απόφαση του δευτέρου εδαφίου λαμβάνεται από το Διοικητικό Συμβούλιο της Εταιρείας με την επωνυμία «Εταιρεία Αξιοποίησης Ακίνητης Περιουσίας Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-EΦKA) Μονοπρόσωπη Α.Ε.», εφόσον οι μισθώσεις της παρ. 1 αφορούν σε ακίνητα, τα οποία περιλαμβάνονται σε διαπιστωτική πράξη της παρ. 1 του άρθρου 12 του ν. 4892/2022 (A’ 28).
  4. Με την εμπρόθεσμη υποβολή του αιτήματος της παρ. 3 η παραγραφή αξιώσεων μισθωτή και εκμισθωτή που διαπιστώνεται ότι δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος, η οποία δεν έχει συντελεσθεί κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος ή δεν έχει διακοπεί ή ανασταλεί για άλλο λόγο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αναστέλλεται από την έναρξη ισχύος του παρόντος μέχρι την έκδοση της απόφασης του δευτέρου εδαφίου της παρ. 3 και την έναρξη της διαδικασίας του συμψηφισμού που προβλέπεται στο παρόν άρθρο.
  5. Με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, η οποία εκδίδεται ύστερα από εισήγηση του Γενικού Γραμματέα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, για όσα ζητήματα εφαρμογής του παρόντος άρθρου δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των οργάνων διοίκησης του e-ΕΦΚΑ, ή του Διοικητή του e-ΕΦΚΑ επί ζητημάτων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του e-ΕΦΚΑ με βάση την παρ. 3, δύναται να ρυθμίζονται ειδικότερα, ουσιαστικά ή διαδικαστικά, ζητήματα αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, όπως ιδίως τα σχετικά με την αποτίμηση της αξίας του επενδυτικού προγράμματος ή σχεδίου ή με το ύψος των ποσών που αναλώθηκαν εξαιτίας αυτών και της υλοποίησής τους που υπάγονται στο παρόν άρθρο, τον υπολογισμό των συμψηφιστέων ποσών, τη μέθοδο ή διαδικασία που ακολουθείται για την αποτίμηση ή τον υπολογισμό, τα αρμόδια όργανα που επιλαμβάνονται αυτών, την εκ μέρους του μισθωτή υποβολή της αίτησης του πρώτου εδαφίου της παρ. 3 και την εκ μέρους του αρμοδίου οργάνου διοίκησης λήψη της απόφασης του δευτέρου εδαφίου της παρ. 3.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄

ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΝΩΤΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ

ΣΧΟΛΕΣ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

 

Άρθρο 115

Δημιουργία πληροφοριακού συστήματος στατιστικών στοιχείων φοιτητών των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων

  1. Στο Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού (Υ.ΠΑΙ.Θ.Α.) δημιουργείται πληροφοριακό σύστημα στατιστικών στοιχείων για τους φοιτητές των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Α.Ε.Ι.) της χώρας, το οποίο υλοποιείται, με πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, από το Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. και λειτουργεί κεντρικά σε αυτό. Το πληροφοριακό σύστημα του πρώτου εδαφίου έχει ως σκοπό τη συλλογή, τήρηση και επεξεργασία ανωνυμοποιημένων δεδομένων για την παραγωγή αξιόπιστων στατιστικών στοιχείων που αφορούν τη σύνθεση και τα χαρακτηριστικά του φοιτητικού πληθυσμού με στόχο τον σχεδιασμό, την αξιολόγηση και τον ανασχεδιασμό των πολιτικών στον τομέα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, τη βελτίωση της λειτουργίας των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων της χώρας και γενικότερα την υποστήριξη του στρατηγικού σχεδιασμού της πολιτείας στον τομέα της Ανώτατης Εκπαίδευσης.
  2. Το πληροφοριακό σύστημα του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 συλλέγει, μέσω διαλειτουργικότητας, ανωνυμοποιημένα στατιστικά στοιχεία από τα φοιτητολόγια που διατηρούν και διαχειρίζονται τα Α.Ε.Ι.. Η διασύνδεση των φοιτητολογίων των Α.Ε.Ι. με το πληροφοριακό σύστημα είναι υποχρεωτική.
  3. Οι υποδομές και οι υπηρεσίες του πληροφοριακού συστήματος του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 ανήκουν στο Υ.ΠΑΙ.Θ.Α., ως Διαχειριστή Φορέα και Υπεύθυνο Επεξεργασίας, και αρμόδια υπηρεσία για τη συντήρηση και τη λειτουργία του ορίζεται η Γενική Διεύθυνση Ψηφιακών Συστημάτων, Υποδομών και Εξετάσεων του ίδιου υπουργείου.
  4. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και Ψηφιακής Διακυβέρνησης: α) δύναται να ορίζεται άλλη οργανική μονάδα του Υ.ΠΑΙ.Θ.Α., στην οποία μπορεί να ανατίθεται η συντήρηση και λειτουργία του πληροφοριακού συστήματος του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 του παρόντος, καθορίζεται η έναρξη της παραγωγικής λειτουργίας του πληροφοριακού συστήματος, εξειδικεύονται οι κατηγορίες πληροφοριών και πάσης φύσεως δεδομένων που καταχωρίζονται στο πληροφοριακό σύστημα, ορίζονται ο χρόνος διατήρησης και η διαδικασία διαγραφής τους, καθορίζονται οι οργανικές μονάδες και οι κατηγορίες του προσωπικού του Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. που έχουν αρμοδιότητα πρόσβασης σε κάθε κατηγορία πληροφοριών και δεδομένων και η διαδικασία πρόσβασης αυτών, καθώς και τα πρόσωπα ή οι φορείς, στους οποίους μπορεί να κοινοποιούνται πληροφορίες και δεδομένα του πληροφοριακού συστήματος και εξειδικεύονται οι σκοποί, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία της κοινοποίησης και β) ρυθμίζεται κάθε σχετικό θέμα, περιλαμβανομένων των θεμάτων της παρ. 3 του άρθρου 28 του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων – Γ.Κ.Π.Δ.) και του ν. 4624/2019 (Α’ 137), που αφορά στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την οργανική μονάδα που αναλαμβάνει τη συντήρηση και λειτουργία του πληροφοριακού συστήματος, περιλαμβανομένων των τεχνικών και οργανωτικών μέτρων που εφαρμόζονται για την ασφάλεια της επεξεργασίας.
  5. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Ψηφιακής Διακυβέρνησης και του κατά περίπτωση αρμόδιου Υπουργού: α) Διατίθενται διαλειτουργικότητες, κατά το κεφάλαιο ΙΒ’ του Μέρους Α’ του ν. 4727/2020, του πληροφοριακού συστήματος του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 του παρόντος με άλλα πληροφοριακά συστήματα και αρχεία φορέων του δημοσίου τομέα, όπως αυτός ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α’ ́ 143), β) καθορίζονται οι κατηγορίες πληροφοριών και δεδομένων που τυγχάνουν επεξεργασίας και γ) ρυθμίζεται κάθε σχετικό θέμα με την εφαρμογή του Γ.Κ.Π.Δ και του ν. 4624/2019, που αφορά στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, περιλαμβανομένων των τεχνικών και οργανωτικών μέτρων που εφαρμόζονται για την ασφάλεια της επεξεργασίας και ρυθμίζεται κάθε σχετικό τεχνικό ή λεπτομερειακό θέμα.

 

Άρθρο 116

Παράταση χρονικού ορίου συμμετοχής αποφοίτων ειδικοτήτων Σχολών Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης σε εξετάσεις πιστοποίησης επαγγελματικής κατάρτισης – Μεταβατική διάταξη – Τροποποίηση παρ. 15Α άρθρου 169 ν. 4763/2020

Στην παρ. 15Α του άρθρου 169 του ν. 4763/2020 (Α’ 254), περί μεταβατικών διατάξεων, οι λέξεις «έως την 31η.12.2025» αντικαθίσταται από τις λέξεις «έως την 31η.12.2027», και μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, η παρ. 15Α διαμορφώνεται ως εξής:

«15Α. Απόφοιτοι ειδικοτήτων Σχολών Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης (Σ.Α.Ε.Κ.) που ολοκλήρωσαν επαγγελματική κατάρτιση του ν. 2009/1992 (Α’ 18) και του ν. 4186/2013 (Α’ 193), οι οποίοι δεν έχουν λάβει Δίπλωμα Επαγγελματικής Ειδικότητας, Εκπαίδευσης και Κατάρτισης, επιπέδου πέντε (5) του Εθνικού Πλαισίου Προσόντων (Ε.Π.Π.), μετά από πιστοποίηση, συμμετέχουν, έως την 31η.12.2027, σε εξετάσεις πιστοποίησης επαγγελματικής κατάρτισης με τους καταλόγους ερωτήσεων που ισχύουν μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος.».

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄

ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ ΣΤ΄

 

Άρθρο 117

Καταργούμενες διατάξεις Μέρους ΣΤ’

Από την έναρξη ισχύος του παρόντος καταργούνται:

α) οι παρ. 2 και 3 του άρθρου 78 του ν. 4941/2022 (Α΄ 113), περί του κινήτρου παραγωγικότητας των εργαζομένων της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας Α.Ε.

β) η παρ. 11 του άρθρου 19 του ν. 4387/2016 (Α’ 85), περί εφαρμογής του άρθρου αυτού και στον κλάδο επικουρικής ασφάλισης του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης και Εφάπαξ Παροχών.

 

Σχόλια
  • 14 Απριλίου 2026, 08:42 | Μανόλης Καυκαλάς

    Υπόμνημα για το Μέρος ΣΤ΄Κεφάλαιο Γ΄άρθρα 109-114 αρμοδιότητας Υπουργείου Κοινωνικής Ασφάλισης

    Προς
    – Υπουργείο Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης
    * Υπουργό κ. Κεραμέως Νίκη
    * Υφυπουργό (Κοινωνικής Ασφάλισης) κ. Ευθυμίου Άννα
    * Γενικό Γραμματέα Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Τσαγκαρόπουλο Κωνσταντίνο
    – Γενική Γραμματεία Συντονισμού της Προεδρίας της Κυβέρνησης
    * Υπουργό Επικρατείας κ. Σκέρτσο Χρήστο-Γεώργιο
    * Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό κ. Κοντογεώργη Αθανάσιο
    * Γενική Γραμματέα κ. Δραμαλιώτη Παρασκευή – Προϊσταμένη Τομέα κ. Κρόμπα Άννα – Προϊστάμενο Τμήματος Εργασιακών και Κοινωνικών Πολιτικών κ. Βελισσάρη Θεόδωρο
    – Ελληνικό Κοινοβούλιο
    * Πρόεδρο της Βουλής κ. Κακλαμάνη Νικήτα-Μιχαήλ
    * Κοινοβουλευτικά κόμματα
    * κ.κ. Βουλεύτριες & Βουλευτές μέλη της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και Βουλεύτριες & Βουλευτές Κομμάτων της Βουλής

    ΘΕΜΑ: Πρόταση νομοθετικής πρωτοβουλίας για την αποκατάσταση των Επικουρικών συντάξεων των Συνταξιούχων από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.

    Ιστορική αναδρομή
    – Με τα νομοθετικά τετελεσμένα (fait accompli) του άρθρου 24 του ν.4618/2019 και την εν συνεχεία αντικατάστασή του με το άρθρο 63 του ν.4680/2020 [με διαδικασίες fast-track και παρά την ρητή πρόβλεψη του άρθρου 71 παρ.3 του ν.2084/92, χωρίς προηγηθείσα διαβούλευση και με αμφιλεγόμενη -ως προς την επάρκεια και την πληρότητα- Αναλογιστική Μελέτη, χωρίς μικρο/μακροοικονομικές προβλέψεις], χιλιάδες Συνταξιούχοι και Εργαζόμενοι της ΕΤΕ, δικαιούχοι προγράμματος μετεργασιακής Παροχής καταβαλλόμενη από την ΕΤΕ, εντάχθηκαν (ως φυσικά πρόσωπα) εκόντες άκοντες στο τ.ΕΤΕΑΕΠ (νύν Κλάδος Επικουρικής Ασφάλισης του e-ΕΦΚΑ). Μάλιστα, χωρίς την -ανά Συνταξιούχο- έκδοση Ατομικής αναλυτικής αρχικής και τροποποιητικής Διοικητικής πράξης-απόφασης απονομής Επικουρικής σύνταξης (κατά τον τύπο και το περιεχόμενο, αφού πρόκειται για νέα ΚοινωνικοΑσφαλιστική συνθήκη), παρά την απορρέουσα -για τον ΕΦΚΑ- υποχρέωση από το ν.2690/1999 ΦΕΚ 45/Α/9-3-1999 Κύρωσης του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας και χωρίς την προβλεπόμενη άσκηση δικαιώματος επιφύλαξης και υποβολής ένστασης/θεραπείας, εκ μέρους των Επικουρούμενων.

    – Αυτά τα “νέας κοπής”-ad hoc παραδείγματα εγχώριας νομοθέτησης (κατά το νομικό κόσμο:»γονατογραφήματα» και δείγμα απαξίας του νομικού πολιτισμού & προσβολής του δικαιϊκού συστήματος) επέμβασης, κατάργησης και μη αναγνώρισης συμβατικών αξιώσεων των Συνταξιούχων της ΕΤΕ σε Περιουσιακό τους δικαίωμα, ακολούθησαν μετά το γεγονός ότι από τον Νοέμβριο του 2017 και εντεύθεν, η Διοίκηση της ΕΤΕ (επικαλούμενη ψευδώς και υποκριτικά: «αδυναμία πληρωμής & συστημικό κίνδυνο»!), αθετώντας μονομερώς συνεστημένη διμερή συμβατική-ενοχική συμφωνία μεταξύ Εργαζομένων και Εργοδότη (που δεν επιβλήθηκε ούτε από ΚοινωνικοΑσφαλιστικό νόμο ούτε και συνιστά οντότητα Ασφαλιστικού Φορέα), και χωρίς την εκ μέρους της λογοδοσία και ανάληψη ευθύνης, διέκοψε την «κατά δέσμια υποχρέωσή της» χορήγηση ποσού μετεργασιακής Παροχής, μέσω του Λογαριασμού Επικουρήσεως Προσωπικού ΕΤΕ (ΛΕΠΕΤΕ), στους δικαιούχους συνταξιοδοτούμενους από την ΕΤΕ.
    • Παροχή, καθορισμένη βάσει μαθηματικού τύπου, περιοδικά καταβαλλόμενη (ανά μήνα και δια βίου), αμιγώς μισθολογικού χαρακτήρα (ως αντάλλαγμα των παρασχεθεισών υπηρεσιών), η οποία, ως Αμοιβή, ως Περιουσία και ως Συμβατική αξίωση, αναγνωρίζεται και προστατεύεται, από Ελληνική & Ευρωπαϊκή νομολογία συμβατά με τις γενικώς παραδεδεγμένες αρχές και κεκτημένου του Ευρω-Ενωσιακού Δικαίου (αυξημένης τυπικής ισχύος κατά το πρωτογενές και το παράγωγο Δίκαιο) αλλά και από υπερνομοθετικής ισχύος Δικαίου Συνθήκες και Διεθνείς Συμβάσεις για τον σεβασμό της «Περιουσίας του Προσώπου & του ημερομισθίου» [εν προκειμένω: άρθρο 157 παρ.2 Σ.Λ.Ε.Ε., άρθρο 1 της 95/1949 Δ.Σ.Ε.(ν.3248/1955), της παρ.2 άρθρου 3 του ν.2112/1920, 1ο άρθρο του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου σε συνδυασμό με το 8ο άρθρο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κ.ά. διατάξεις του Α.Κ.].

    – Η Παροχή αυτή αναδράμει από το 1949, όταν το τότε Γενικό Συμβούλιο της ΕΤΕ (σημερινό Δ.Σ.) αποφάσισε με δική του βούληση την δημιουργία προγράμματος μετεργασιακής Επικουρικής Παροχής των Υπαλλήλων της αφού αποχωρήσουν από την υπηρεσία, με την ανεπιφύλακτη έκδοση αποφάσεων απονομής της από την ίδια την ΕΤΕ, μέσω της αρμόδιας υπηρεσίας της, ενταγμένης στο οργανόγραμμά της, με την επωνυμία Ασφαλιστικοί Οργανισμοί Προσωπικού ΕΤΕ (Α.Ο.Π.Ε.Τ.Ε.).

    – Πυρήνας του προγράμματος είναι ο Κανονισμός του [ο οποίος συντάχθηκε, στο πλαίσιο των προβλέψεων και της δυνατότητας κατά το ΑΚ 361 και το άρθρο 4 παρ.7 του α.ν. 1022/1946., ως εσωτερική κανονιστική πράξη, με την κυριαρχική βούληση της Διοίκησης της ΕΤΕ που αποφάσιζε και για τις μετέπειτα τροποποιήσεις του], στο πλαίσιο του οποίου συστήθηκε Λογαριασμός Επικουρήσεως Προσωπικού ΕΤΕ (ΛΕΠΕΤΕ), κοινός έντοκος καταθετικός -μή κερδοσκοπικός- Λογαριασμός συγκέντρωσης Περιουσίας [λογαριασμός για ορισμένο ασφαλιστικό σκοπό, στερούμενος νομικής προσωπικότητας, δικαιοπρακτικής ικανότητας & διαδίκου καθώς και οντότητας υπόσχεσης πληρωμής] τροφοδοτούμενος κατά βάση από τις εισφορές 12,5% επί όλων των ονομαστικών τακτικών και εκτάκτων αποδοχών του Προσωπικού [των οποίων την παρακράτηση διενεργούσε η ίδια η ΕΤΕ, καθώς ήταν μέρος των μηνιαίων Αμοιβών επί τη βάσει προσχώρησης των από προσλήψεως Ατομικών όρων Εργασίας-παροχής υπηρεσιών] αλλά και άλλες πηγές πόρων & προσόδων, χωρίς την παραμικρή καταβολή Κοινωνικού πόρου ή Κρατική συμμετοχή, με σκοπό τον σχηματισμό και διατήρηση εξασφαλιστικού Αποθεματικού Κεφαλαίου.
    • Η ευθύνη και οι αποφάσεις διαχείρισης εισροών, εκροών και θεματοφυλακής του Λογαριασμού ανήκει (τύποις και ουσία και κατά κυριαρχικό και εγγυοδοτικό λόγο/ρόλο) στις εκάστοτε Διοικήσεις της ΕΤΕ. Υπ΄όψιν ότι, τόσο ο Κανονισμός όσο και ο Λογαριασμός Επικουρήσεως Προσωπικού ΕΤΕ δεν έχουν πάψει να υφίστανται οργανικά (έστω και λειτουργικά αδρανείς, με εργοδοτική ευθύνη) αφού δεν υπάρχει κάν νόμος ή τυπική πράξη κατάργησής τους, ως πρόγραμμα αμιγώς διμερούς συμφωνίας (τράπεζα-προσωπικό) μετεργασιακής Παροχής, οπότε το αξίωμα «pacta sunt servanda rebus sic stantibus» ισχύει στο ακέραιο (άρθρο 288 Α.Κ.).

    – Ωστόσο, όπως απεκαλύφθη, οι Διοικήσεις της ΕΤΕ, παρεκλίνοντας συστηματικά της εφαρμογής μερικών εκ των βασικών αρχών του Κώδικα Εταιρικής-Τραπεζικής Διακυβέρνησης, εν κρυπτώ και παραβύστω, προέβησαν σε αδικοπρακτική συμπεριφορά, σε καταχρηστική άσκηση δικαιώματος και σε καταστρατήγηση της Αρχής της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών και της χρηστής, επωφελούς-βέλτιστης και σύννομης διαχείρισης των διαθεσίμων και των πόρων του προγράμματος (ex ante και ex post, παραβιάζοντας το Εποπτικό πλαίσιο και παρά τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής, βάζοντας «όλα τ΄αυγά στο ίδιο καλάθι» δηλ. χωρίς αντιστάθμιση και διασπορά κινδύνου με το ενδεχόμενο περίπτωσης που εμπίπτει στο άρθρο 390 του Π.Κ.).
    • Δεν τήρησαν τα υπεσχημένα, σε σχέση με τον ιδρυτικό & μακροπρόθεσμο σκοπό και την βιώσιμη προοπτική του Λογαριασμού και χρησιμοποίησαν αντ΄αυτού, ως «καύσιμη ύλη», τα Περιουσιακά του στοιχεία (από τα οποία έλκουν δικαιώματα οι συνδικαιούχοι -κατ΄ιδανικά μερίδια- της Παροχής) χάριν των επιχειρηματικών συμφερόντων, σκοπών και επιδιώξεων της ΕΤΕ [όπως π.χ. για Αυξήσεις του Μετοχικού της Κεφαλαίου, για αμφιβόλου αποκόμιση υπεραξίας από αγοραπωλησίες και παρατεταμένες διακρατήσεις Τίτλων & Αξιογράφων και υψηλού ρίσκου οικονομίες κλίμακος μέσω εξαγορών ή συμπράξεων].

    Η σημερινή συνθήκη και οι υφιστάμενες συνέπειες
    – Ο εξαναγκασμός και ο τρόπος με τον οποίο μεθοδεύτηκε η ένταξη/υπαγωγή των ήδη και μελλοντικών Συνταξιούχων ΕΤΕ (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ) στο Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης συνετελέσθη, κατ΄αρχάς, με τη νομοθετική κατασκευή του άρθρου 24 του ν.4618/2019 η οποία σκοπίμως ενέταξε-ενσωμάτωσε τα συμβατικής προέλευσης δικαιώματα των δικαιούχων καταβολής Επικουρικής Παροχής από την ΕΤΕ στο γενικό καθεστώς της Δημόσιας Επικουρικής Ασφάλισης, εισάγοντας μάλιστα υβριδικό τρόπο/καθεστώς υπολογισμού Επικουρικής σύνταξης, διαφορετικό και υποδεέστερο από αυτόν που εφαρμόζεται στους λοιπούς Ασφαλισμένους προερχομένων του τ.ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ & τ.ΕΤΕΑΕΠ που δικαιώνονται Επικουρικής σύνταξης, ο οποίος επέφερε:
    1) την άμεση και καθολική περικοπή κατά μ.ο. 45% μηνιαίως (ετήσια απώλεια κατά μ.ο. 70% συμπεριλαμβανομένης της περικοπής 13ης και 14ης Παροχής), εν σχέσει με το ποσό της έως τον Νοέμβριο του 2017 καταβαλλόμενης από την ΕΤΕ Παροχής.
    2) Την ολοσχερή στέρηση πιθανότητας απόληψης της μεταργασιακής Παροχής: (α) σε αυτούς που έκτοτε αφυπηρέτησαν, δικαιούχοι με θεμελιωμένο δικαίωμα στην Παροχή και (β) σε αυτούς που θα αφυπηρετούν, ανάλογα με την ασφαλιστική προσδοκία, όπως αυτή προκύπτει από τον διανυθέντα χρόνο συμμετοχής στο πρόγραμμα Παροχής.

    – Εν συνεχεία, με το άρθρο 63 του ν.4680/2020, από το οποίο παράγονται (σύμφυτα και αδιαίρετα) τα εξής αποτελέσματα:
    α) η εμπέδωση καθεστώτος αδικαιολόγητης εξαίρεσης και άνισης μεταχείρισης, όχι μόνο σε σχέση με το υφιστάμενο ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο για τους υπόλοιπους εν Ελλάδι Επικουρούμενους αλλά ακόμη και μεταξύ ημών των ιδίων, με ίδιες εισφοροδοτούσες αποδοχές και με ίδιο ασφαλιστικό χρόνο,
    β) η σκανδαλωδώς ελλιπής χρηματοδότηση αλλά και η βραχύβια αποσβεστική χρονολογία (έως το 2032) “εξάντλησης της υποχρέωσης της ΕΤΕ” προς το Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης.

    – Συγκεκριμένα, από την σημειακή καταγραφή των επιμέρους διατάξεων του ισχύοντος άρθρου 63 του ν.4680/2020, σταχυολογούνται οι παρακάτω -χωρίς νομοθετικό προηγούμενο- στρεβλώσεις:
    1η) Βάσει της παραγράφου 2: για τον καθορισμό της βάσης υπολογισμού του ύψους της καταβλητέας Επικουρικής σύνταξης, επιβάλλεται αναιτιολόγητα ο διαχωρισμός των Συντ/χων της ΕΤΕ, αναλόγως του ημερολογιακού έτους που υπέβαλαν την αίτηση συνταξιοδότησης, σε αυτούς έως τις 31/12/2018 και σε αυτούς από 1/1/2019 και εντεύθεν.
    – Η συνέπεια της αυθαίρετης μεταξύ τους ημερολογιακής διαφοράς αποτυπώνεται με τα εξής ανισομερή χαρακτηριστικά:
    (α) για τους έως την 31η/12ου/2018 συνταξιοδοτηθέντες, η Επικουρική σύνταξη εξάγεται βάσει του συντάξιμου μισθού που υπολογίστηκε η Επικουρική Παροχή, όπως προσδιορίζεται στον Κανονισμό Επικούρησης ΕΤΕ και πέραν τούτου -γι΄αυτή την κατηγορία Επικουρούμενων και μόνον- συμπεριλαμβάνεται το «εργαστηριακό εφεύρημα» ποσού «Προσωπικής διαφοράς!».
    (β) για τους από την 1η/1ου/2019 και εντεύθεν συνταξιοδοτηθέντες & συνταξιοδοτούμενους, η Επικουρική σύνταξη εξάγεται βάσει των ασφαλιστέων αποδοχών (εφ΄όλων, τακτικών και εκτάκτων), όπως προσδιορίζονται στη παρ.5.βα. του άρθρου 96 του ν.4387/2016 και αντικαταστάθηκε με την παρ.5.βαα. του άρθρου 44 του ν.4670/2020, και χωρίς το άχθος της «Προσωπικής διαφοράς» και την εν αναμονή περικοπή της, των προηγουμένων της (α) κατηγορίας.
    – Ακριβώς λόγω αυτής της νομοθετικής πρακτικής, με αυτή την προαναφερθείσα αναιτιολόγητη και αυθαίρετη διαφοροποίηση της ημερομηνίας της αίτησης και της βάσης υπολογισμού, καταγράφεται διαφορά έως 50%!, μεταξύ του ύψους των καταβλητέων Επικουρικών συντάξεων των έως την 31η/12ου/2018 συνταξιοδοτηθέντων και των από 1ης/1ου/2019 και εντεύθεν.
    – Ένα άλλο ανορθόδοξο που συντρέχει είναι ότι, σε μερίδα Συντ/χων, της περιόδου από 13 Μαΐου 2016 έως και 31 Δεκεμβρίου 2018, ενώ για την Κύρια σύνταξή τους η βάση υπολογισμού υπακούει στα άρθρα 8 και 28 του ν.4387/2016 [οπότε και η Επικουρική σύνταξη θα όφειλε αντίστοιχα να υπολογίζεται βάσει της παρ.5.βαα. του άρθρου 44 του ν.4670/2020 σε αντικατάσταση της παρ.5.βα. του άρθρου 96 του ν.4387/2016], ωστόσο η Επικουρική τους σύνταξη υπολογίζεται βάσει των αποδοχών αυτών όπως προσδιορίζονται στον Κανονισμό Επικούρησης Προσωπικού ΕΤΕ/ΛΕΠΕΤΕ!
    2η) Βάσει της παραγράφου 5: εφαρμόζεται «εργαστηριακής κατασκευής» «Προσωπική διαφορά»*, με την αναιτιολόγητη και αυθαίρετη επιλογή του καταβλητέου ποσού της σύνταξης κατά την 31η/12ου/2019, αλλά και νομοθετείται a priori η περικοπή της από την 1η/1ου/2025**, επιφέροντας στις καταβαλλόμενες σήμερα μηνιαίες Επικουρικές συντάξεις (σε σχέση με την μηνιαία Επικουρική Παροχή/ΛΕΠΕΤΕ), πέραν της κατά μ.ο. 45% αρχικής περικοπής, πρόσθετη περικοπή κατά 33%!
    * Προκύπτει από την διαφορά του ποσοστού αναπλήρωσης 0,675% της αρχικής νομοθέτησης του άρθρου 24 του ν.4618/2019 (Πετρόπουλου) και του αντίστοιχου 0,45% της τροπολογίας του άρθρου 63 του ν.4680/2020 (Βρούτση).
    ** Με πρόσφατη τροπολογία (άρθρο 16 του ν.5163/2024) αναβλήθηκε η περικοπή της από 1ης/1ου/2025 την 1η/1ου/2028

    – Παράγωγο από τον συνδυασμό των παραγράφων 2 και 5 του άρθρου 63 του ν.4680/20 [ειδικά για τους συνταξιοδοτηθέντες έως την 31η/12ου/2018 με το άχθος της Προσωπικής διαφοράς και την εν αναμονή περικοπή της], είναι ότι οι Επικουρικές συντάξεις τους θα καταλήξουν να προσομοιάζουν με προνοιακό επίδομα ανασφάλιστου υπερήλικα από τον ΟΠΕΚΑ, με συνέπεια και την δραματική μείωση της εισφοροδότησης στον Φορέα Υγείας (ΤΥΠΕΤ) αλλά και την επιδείνωση των ήδη υποτιμημένων και βεβαρημένων οικογενειακών προϋπολογισμών τους και περισσότερο, αυτών με δανειακές υποχρεώσεις καθιστώντας τους από συνεπείς σε «αναξιόχρεους», χωρίς δική τους υπαιτιότητα, εξαιτίας αιφνίδιας και βίαιης μεταβολής της οικονομικής τους κατάστασης, λόγω εξωγενούς αιτίου (άρθρο 388 Α.Κ.).
    3η) Βάσει της παραγράφου 6: από την 1η/1ου/2025 και εφεξής*, οι Επικουρικές συντάξεις των ήδη και μελλοντικών Συνταξιούχων ΕΤΕ (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ ΠΠΕΘΝΑΚ), οι οποίες λόγω πληθωρισμού & αυξανόμενου τιμαρίθμου βαίνουν -κατ΄έτος- απαξιούμενες και υπολειπόμενες σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΙ καθολικά από οποιαδήποτε και οψέποτε αυξητική αναπροσαρμογή.
    * [παρετάθη από την 1η/1ου/2028 και εφεξής, βάσει τροπολογίας με το άρθρο 16 του ν.5163/2024]
    4η) Βάσει της παραγράφου 8: η Ε.Τ.Ε., ως «επιπρόσθετη εισφορά» στο Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης, θα καταβάλει ποσοστό 12% επί των ονομαστικών αποδοχών του αριθμού των Εργαζομένων σε αυτήν κατά την 31η Δεκεμβρίου εκάστου ημερολογιακού έτους από το 2018 έως το 2032.
    – Εν τοις πράγμασι, η διάταξη αυτή κατά το περιεχόμενο και την εφαρμογή της, αξιολογείται ως ιδιαιτέρως ευνοϊκή υπέρ της ΕΤΕ, καθώς, αριθμητικά, η βάση υπολογισμού της «επιπρόσθετης εισφοράς» συρρικνούται συν τω χρόνω, εξαιτίας της μείωσης του αριθμού των Εργαζομένων στην ΕΤΕ, λόγω των συνεχών και μαζικών προγραμμάτων «εθελούσιων εξόδων» και της επακόλουθης εκθετικής συρρίκνωσης της βάσης υπολογισμού των συρόμενων υπολειπόμενων τακτικών Αμοιβών και των όποιων «επίσημων» μεταβλητών εργοδοτικών Παροχών, του κατ΄έτος αριθμού των Εργαζομένων.
    • Υπ΄όψιν ότι, μόνο την τελευταία περίοδο 2019-2026, έχουν εξωθηθεί «εθελουσίως προς την έξοδο» από την ΕΤΕ περί τα 5.000 άτομα [στο πλαίσιο της «εργαλειοθήκης» της Γενικής Δ/νσης Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής/D.G. Comp για «ψηφιακό μετασχηματισμό» και «τραπεζική ολοκλήρωση»], με την υποπολλαπλάσια υπο/αντικατάστασή τους από επισφαλείς και «σκιώδεις», ως προς τις Εργασιακές σχέσεις και το ύψος & είδος αμοιβής Εργασίας, προσλήψεις.

    – Αποτέλεσμα είναι: η εκ μέρους της ΕΤΕ εισφοροδότηση/χρηματοδότηση στο Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης να καθίσταται αντιστρόφως ανάλογη ως προς το ύψος της συνολικής δαπάνης καταβολής των Επικουρικών συντάξεων στους νύν και στους μελλοντικούς Συνταξιούχους (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ) και συνεπώς, λόγω αυτού του δυναμικού αρνητικού ισοζυγίου (διευρυνόμενης ανισοκατανομής της συνταξιοδοτικής δαπάνης), για την κάλυψη του υπόλοιπου και μεγαλύτερου μέρους της διαφοράς της δαπάνης, η αναλογικά αυξανόμενη επιβάρυνση του Δημοσίου (Κοινωνικός Προϋπολογισμός Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης).
    – Γεγονός, προδήλως μεροληπτικό υπέρ της ΕΤΕ, που αποτελεί και την γενεσιουργό αιτία και το αιτιατό αυτών των εξαιρετικά, με σαφή αρνητικό κοινωνικό πρόσημο, ετεροβαρών και διαιρετικών διατάξεων εις βάρος των Συντ/χων της ΕΤΕ, που σε συνδυασμό με τον συντελεστή συσσώρευσης κεφαλαίου και της επιβολής «μηχανισμού εξισορρόπησης των ελλειμμάτων» (εξισορρόπηση εσόδων και δαπανών του Δημόσιου Φορέα Επικουρικής Ασφάλισης), οι σημερινές και μελλοντικές Επικουρικές συντάξεις τους να τίθενται σε διακινδύνευση «εξαύλωσης», με ότι αυτό συνεπάγεται για τον βιοπορισμό και τον οικογενειακό-οικονομικό προγραμματισμό των Επικουρούμενων Συνταξιούχων.
    – Όπως δεν πρέπει επίσης να διαλάθει, ότι αυτή η κρατική ρύθμιση υποκατάστασης των συμβατικών δεσμεύσεων και της εκπλήρωσής τους από την ΕΤΕ, εν πολλοίς λειτουργεί υπέρ της βελτίωσης της χρηματοοικονομικής της εικόνας ως: οιονεί ανακεφαλαιοποίηση της, βελτίωση της κεφαλαιακής της επάρκειας και έμμεση ενίσχυση της ρευστότητας και της κερδοφορίας της (ήδη ανθηρής & καλπάζουσας), αφού αναμφίλεκτα αποσυνδέονται-αποσβένονται πτωτικά και βραχύβια οι ενοχικές της υποχρεώσεις έναντι των δικαιούχων της μετεργασιακής Παροχής αλλά και μετατίθενται οι αποκλειστικά δικές της ευθύνες στις «πλάτες» του Δημοσίου Συστήματος Επικουρικής Ασφάλισης.
    5η) Βάσει της παραγράφου 9: η Επικουρική σύνταξη στους ήδη και μελλοντικούς Συνταξιούχους της ΕΤΕ (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ ΠΠΕΘΝΑΚ) απονέμεται με συντελεστή αναπλήρωσης του κοινού καθεστώτος του τ.ΕΤΕΑΕΠ 0,45%, παρά το ότι ως Ασφαλισμένοι κατέβαλαν εισφορές 12,5%, ΕΞΑΙΡΕΙΤΑΙ της εφαρμογής της παρ.1 του άρθρου 30 του ν.4387/2016 και του άρθρου 25 του ν.4445/2016, λόγω των αυξημένων καταβληθεισών εισφορών άνω του βασικού ασφαλίστρου του τ.ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ 6%, για προσαύξηση του ετήσιου ποσοστού αναπλήρωσης σε 0,93750%.
    Αναγκαία η αλλαγή των πραγμάτων
    – Βάσει των προεκτεθέντων και υπό την επήρεια της Συνταγματικής επιταγής για την προστασία του Δημόσιου Συστήματος Επικουρικής Ασφάλισης και των Επικουρούμενων Συνταξιούχων, η Πολιτεία επιδεικνύοντας την δέουσα πολιτική βούληση, καλείται αναπόδραστα να αναγνωρίσει την ανάγκη αλλαγής του σημερινού status και να παρέμβει ώστε να θεραπεύσει μία πρωτοφανή στα νομοθετικά χρονικά περίπτωση προφανούς νομικού παράδοξου και επιτομή αντινομίας [ένδειξη άρρητης-ανομολόγητης κρίσης αξιοπιστίας του κοινού νομοθέτη και συγχρόνως, δείγμα «απονομιμοποίησης» του τεκμηρίου νομιμότητας της Διοίκησης] εις βάρος κανόνων καλής νομοθέτησης, της αρχής Ασφάλειας του Δικαίου, του Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλισης και της αρχής της προστατευόμενης εμπιστοσύνης & καλής πίστης του διοικουμένου, με θύματα θεσμοποιημένης κοινωνικής κατολίσθησης & οικονομικής καθίζησης και συγχρόνως, υπεξαίρεσης/διασπάθισης των Περιουσιακών τους στοιχείων-δικαιωμάτων, τους σημερινούς & μελλοντικούς Συνταξιούχους των προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ.

    – Ένας υπεύθυνος νομοθέτης, πρέπει να λαμβάνει υπόψιν τις πραγματικές συνέπειες των αποφάσεών του στη ζωή των Πολιτών. Όταν, η νομοθεσία παράγει συστηματικά αρνητικά αποτελέσματα και δεν υπάρχει πολιτική βούληση ουσιαστικής διόρθωσης των πραγμάτων, τότε απουσιάζει η ηθική της ευθύνης και επικρατεί η κυνική εξυπηρέτηση συμφερόντων (κατά Max Weber διάκριση).
    Αντιλήψεις, πρακτικές και ερμηνείες (νομοθετικές, δικαστικές και πολιτικές) που αντικαθιστούν τους κανόνες του κράτους δικαίου με την αυθαιρεσία, που «νομιμοποιούνται» να στερούν κατά το δοκούν δικαιώματα (με υποκρυπτόμενη πολιτική σκοπιμότητα), που επιβάλλουν αδικαιολόγητες διακρίσεις υπέρ αλλότριων «ισχυρών» συμφερόντων ποδοπατώντας τη νομιμότητα, είναι ΜΗ ανεκτές.
    Κατά την έννοια αυτή, δεν νοείται και δεν μπορεί να είναι αποδεκτό, να υφίσταται διαφορετικό καθεστώς και διαφορετικές κατηγορίες Επικουρικών συντάξεων (δυστυχώς το ίδιο ισχύει και για τις Κύριες), παράγωγο μιάς αλυσιτελούς και εσφαλμένης πρακτικής νομοθετικού δυαδισμού (με ακατανόητους δικανικούς & νομικίστικους συλλογισμούς), εν ονόματι ενός ανερμάτιστου «Δικαίου της ανάγκης!», εις βάρος ακόμη και του ίδιου του Δημοσίου συμφέροντος. Μάλιστα, εν γνώσει του ότι εκφεύγει του Συνταγματικού πλαισίου [όπως π.χ. έχει ήδη κρίνει το ΣτΕ για την αντισυνταγματικότητα Μνημονιακών περικοπών 2012-2016 και της διαφορετικής αντιμετώπισης των Συνταξιούχων], παραβιάζοντας/καταλύοντας θεμελιώδεις Κανόνες και Αρχές της ισονομίας, της ισότητας, της ανταποδοτικότητας, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της χρηστής διοίκησης.

    Πρόταση-πλαίσιο επανορθωτικών διατάξεων
    – Για την άρση αυτών των αυθαίρετων εξαιρέσεων & αποκλεισμού, διακριτής μεταχείρισης και την εξάλειψη των αδικιών μεταξύ ασφαλιστικά ισοδυνάμων Συνταξιούχων (ομοίου εργασιακού και ασφαλιστικού προφίλ), η αλλαγή των πραγμάτων μπορεί να επέλθει ΜΟΝΟ με την πλήρη και οριστική απάλειψη των ως άνω ελαττωματικών παραγράφων του άρθρου 63 του ν.4680/2020.
    – Αλλαγή που θα συνάδει με τις κείμενες διατάξεις, με την «erga omnes» ισχύ τους, ως προς τον από το τ.ΕΤΕΑΕΠ υπολογισμό & χορήγηση Επικουρικής σύνταξης και θα συνίσταται αδιάρρηκτα, με την εφεξής και στο διηνεκές «κανονικοποίηση» των σημερινών ψευδώνυμων Επικουρικών συντάξεων (των προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ σημερινών & μελλοντικών Συντ/χων της ΕΤΕ), με τον καθολικό επανυπολογισμό του ύψους τους βάσει των προβλέψεων του ν.4387/2016 και 4670/2020 και των συναφών εφαρμοστικών εγκυκλίων: Φ80020/οικ.49618/Δ15.831/2017, Φ80000/οικ.51391/1153/11.10.2018 και Φ80020/10553/Δ16.οικ.265/2020, από τον οποίο επανυπολογισμό, το σύνολο της δαπάνης θα καλύπτεται και θα προέρχεται, εφεξής, στο διηνεκές και εις ολόκληρον αποκλειστικά και μόνον από την ΕΤΕ, ως έχουσα ενεστώσα και απαράγραπτη την ευθεία, διαρκή και σε ισχύ ευθύνη και υποχρέωση της έναντι των δικαιούχων της Επικουρικής Παροχής (ΛΕΠΕΤΕ).

    – Ως εκ τούτου, ως υλική βάση & προϋπόθεση καλής νομοθέτησης, προτείνεται ρητή νομοθετική-διορθωτική τροπολογία με τις ακόλουθες διατάξεις, στην θέση των προς απάλειψη παραγράφων 2, 5, 6, 8, 9 του άρθρου 63 του ν.4680/2020.
    α) «Εφεξής και στο διηνεκές, ανά 3ετία, με Υπουργική απόφαση (είτε του Υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων είτε του Υπουργείου Οικονομίας & Οικονομικών) θα εντέλλεται η Εθνική Αναλογιστική Αρχή, να εκπονεί Αναλογιστική ή άλλη Οικονομοτεχνική Μελέτη [με αμοιβαία αποδεκτά & παραδεκτά: την μεθοδολογία, τις αναλογιστικές παραδοχές, την πιστοποίηση στοιχείων, τα επιτόκια αναφοράς-αναγωγής κ.ά.], της οποίας τα αποτελέσματα θα καθορίζουν και θα αναπροσαρμόζουν το ύψος του ποσού της υποχρεωτικής και απαιτούμενης εισφοράς από την Ε.Τ.Ε. και ο τρόπος καταβολής της προς το Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης, η οποία ισοβίως και καθολικά θα καλύπτει εξ ολοκλήρου την δαπάνη καταβολής των Επικουρικών συντάξεων των ήδη και μελλοντικών Συνταξιούχων (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ ΠΠΕΘΝΑΚ)».
    – Παράμετροι-παράγοντες που θα συνέχονται σωρευτικά για τον υπολογισμό του εκάστοτε ύψους της υποχρέωσης της ΕΤΕ έναντι του Δημοσίου Συστήματος Επικουρικής Ασφάλισης θα είναι εφεξής και στο διηνεκές:
    β) «ο κατ΄έτος και δια βίου αριθμός των Συντ/χων [των ήδη και μελλοντικών, προερχόμενων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ] που είναι δικαιούχοι-λήπτες Επικουρικής σύνταξης»
    γ) «το ύψος των καταβλητέων Επικουρικών συντάξεων (ανά Συνταξιούχο), ο επανυπολογισμός των οποίων θα είναι ομοιόμορφος, ισότιμος και καθολικός υπακούοντας στις προβλέψεις της κείμενης νομοθεσίας περί του υπολογισμού της Επικουρικής σύνταξης και ειδικότερα, των διατάξεων: (i) της παρ.5.βαα. του άρθρου 44 του 4670/2020 σε αντικατάσταση της παρ.5.βα. του άρθρου 96 του ν.4387/2016 για τον προσδιορισμό/καθορισμό των συντάξιμων αποδοχών, βάσει των ασφαλιστέων αποδοχών και (ii) του άρθρου 30 παρ.1 του ν.4387/2016 και του άρθρου 25 του ν.4445/2016 για την προσαύξηση, κατά 0,075% για κάθε επιπλέον ποσοστιαία (1%) μονάδα εισφοράς, του ετήσιου συντελεστή αναπλήρωσης σε 0,93750%, λόγω των υπέρτερων του κοινού καθεστώτος 6% του τ.ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ δεδουλευμένων εισφορών που κατεβλήθησαν».
    – Τούτων δοθέντων, ως εκ της θεσμικής σας θέσεως και κατά καθήκον, θα παρακαλούσα για την προσήκουσα προσοχή και το ενδιαφέρον σας. Προσβλέπω στο να «αφουγκραστείτε» το πρόβλημα, όχι μόνον για την αναγνώριση του δικαίου μας, αλλά και στην αποφασιστική συμβολή σας για την υλοποίηση -στο δια ταύτα- της ουσιαστικής αποκατάστασης-εξομάλυνσης των αδικιών-βλαβών εις βάρος των χιλιάδων Συνταξιούχων της ΕΤΕ, που δυστυχώς, είναι τα εξιλαστήρια θύματα (με «τιμωρητικούς όρους») επιλεκτικής μονομέρειας, άνισης μεταχείρισης, σκοπούμενης οικονομικής βλάβης, φαλκίδευσης και εξαναγκαστικής απεμπόλησης των θεμελιωμένων και απαράγραπτων δικαιωμάτων τους, που εγείρει ζητήματα πολιτικής, ηθικής και νομικής-συνταγματικής τάξης.
    Μετά από 30…35…40 χρόνια Εργασίας και Ασφαλιστικής προσδοκίας, δεν τους αξίζει τέτοια τύχη και τέτοια απαξιωτική αντιμετώπιση.

    Αθήνα, 14 Απριλίου 2026

    Καυκαλάς Εμμανουήλ
    Συνταξιούχος Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος

  • 14 Απριλίου 2026, 00:50 | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑΙΜΑΣ

    Η Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας, ως θεσμικός εκπρόσωπος ασθενών με Θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) και Δρεπανοκυτταρική Νόσο, υποβάλλει την παρούσα παρέμβαση για τη συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου, στο πεδίο εφαρμογής του ν. 612/1977.

    Η υφιστάμενη διατύπωση του άρθρου 111 περιορίζει την εφαρμογή του νόμου σε συγκεκριμένες μορφές ασθενειών, αποκλείοντας ασθενείς με ενδιάμεση ή α-θαλασσαιμία που είναι μεταγγισιοεξαρτώμενοι. Αυτό δημιουργεί ανισότητα μεταξύ ομοειδών περιπτώσεων, καθώς το θεραπευτικό φορτίο και οι επιπλοκές είναι αντίστοιχες.

    Προτείνεται η προσθήκη στο άρθρο 111 ως εξής:
    «Το άρθρο 1 του ν. 612/1977 (Α΄ 164) εφαρμόζεται και στους ασφαλισμένους του e-ΕΦΚΑ με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67% σε περίπτωση μεταγγισιοεξαρτώμενης θαλασσαιμίας ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου».

    Η βαρύτητα της νόσου καθορίζεται από τη μεταγγισιοεξάρτηση και τις πολυσυστηματικές επιπλοκές, όπως αιμοσιδήρωση και καρδιολογικές, ηπατικές και ενδοκρινικές βλάβες. Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα είναι κοινά για όλες τις μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές.

    Σύμφωνα με τον ΕΠΠΠΑ (ΦΕΚ 6282/Β/2021), η κλινική βαρύτητα δεν πρέπει να αποδίδεται αποκλειστικά στον γονότυπο αλλά στη λειτουργική κατάσταση του ασθενούς.

    Η Επιστημονική Επιτροπή του Υπουργείου Εργασίας έχει επισημάνει ότι η βαρύτητα καθορίζεται από τη μεταγγισιοεξάρτηση και όχι από τον γονιδιακό τύπο.

    Ζητείται η ίση μεταχείριση όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων ασθενών με θαλασσαιμία, ώστε να διασφαλιστεί η κοινωνική δικαιοσύνη και η ίση εφαρμογή της νομοθεσίας.

  • 14 Απριλίου 2026, 00:29 | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑΙΜΑΣ

    Η Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας, ως θεσμικός εκπρόσωπος ασθενών με Θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) και Δρεπανοκυτταρική Νόσο, υποβάλλει την παρούσα παρέμβαση για τη συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου, στο πεδίο εφαρμογής του ν. 612/1977. Η εισήγηση βασίζεται στον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΕΠΠΠΑ, ΦΕΚ 6282/Β/2021), στην Εισήγηση της Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής Υπουργείου Εργασίας (Α.Π. 12/2022) και στην Ιατρική Γνωμοδότηση του Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο».
    Η τρέχουσα διατύπωση του άρθρου 111 περιορίζει την εφαρμογή του ν. 612/1977 σε συγκεκριμένες μορφές ασθενειών, αποκλείοντας ασθενείς με Ενδιάμεση ή Α-θαλασσαιμία που είναι μεταγγισιοεξαρτώμενοι. Αυτό δημιουργεί ανισότητα μεταξύ ομοειδών περιπτώσεων, καθώς όλοι οι μεταγγισιοεξαρτώμενοι ασθενείς υφίστανται το ίδιο θεραπευτικό βάρος και πολυσυστηματικές επιπλοκές, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου.
    Προτείνεται η προσθήκη στο άρθρο 111 ως εξής:
    Το άρθρο 1 του ν. 612/1977 (Α΄ 164), περί της συνταξιοδότησης τυφλών λόγω γήρατος, εφαρμόζεται και στους ασφαλισμένους του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.) με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67% σε μία από τις κάτωθι παθήσεις: α) κληρονομική σιδηροβλαστική αναιμία, β) φωκομέλεια, γ) μυασθένεια, δ) μυοπάθειες, ε) μεταγγισιοεξαρτώμενη Θαλασσαιμία ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου»
    Με την προσθήκη αυτή διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση όλων των ασθενών, αντιστοιχεί στην επιστημονική τεκμηρίωση και διατηρεί τη συνταγματική συμβατότητα (άρθρα 4, 21 και 25).
    Η βαρύτητα της νόσου της Θαλασσαιμίας καθορίζεται από τη μεταγγισιοεξάρτηση και τις πολυσυστηματικές επιπλοκές, στις οποίες περιλαμβάνονται η χρόνια αιμοσιδήρωση, η ανάγκη αποσιδήρωσης, καρδιακές, ηπατικές και ενδοκρινικές επιπλοκές.
    Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα είναι κοινά για όλες τις μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές της Νόσου.

    Σύμφωνα με τον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΕΠΠΠΑ)- ΦΕΚ 6282/Β/2021, ο όρος «ομόζυγος» δεν ανταποκρίνεται στην κλινική βαρύτητα και πρέπει να χρησιμοποιείται ο όρος «μεταγγισιοεξαρτώμενος».
    Η Ιατρική Γνωμοδότηση του Κέντρου Εμπειρομογνωμοσύνης Παρακολούθησης Αιμοσφαιρινοπαθειών και Επιπλοκών τους, του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο» επιβεβαιώνει ότι οι μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές, ανεξαρτήτως γονοτύπου, όπως β-θαλασσαιμία major, σοβαρές μορφές Α-θαλασσαιμίας (HbH), Ενδιάμεση θαλασσαιμία με ανάγκη τακτικών μεταγγίσεων και άλλες σπάνιες συνδυαστικές αιμοσφαιρινοπάθειες, είναι κλινικά και θεραπευτικά ισοδύναμες με τη β-ομόζυγο μορφή.
    Η Ειδική Επιστημονική Επιτροπή του Υπουργείου Εργασίας επισημαίνει ότι η βαρύτητα και οι επιπλοκές καθορίζονται από την μετάγγιση αίματος και είναι η βάση για την απόδοση ποσοστού αναπηρίας και όχι ο γονιδιακός τύπος.
    Η νομολογία του ΣτΕ επιβάλλει ίση μεταχείριση όμοιων καταστάσεων με αντικειμενικά και εύλογα κριτήρια (ΣτΕ 1972/2012, 4741/2014, 660/2018). Η τρέχουσα διάκριση βάσει γονιδιακού τύπου χωρίς αναφορά στη μεταγγισιοεξάρτηση και την κλινική βαρύτητα δεν συνάδει με τις παραπάνω αρχές.
    Ο αριθμός των ασθενών με γονότυπο διαφορετικό από τη β-ομόζυγο θαλασσαιμία είναι σχετικά μικρός, περιορίζοντας τον συνολικό αριθμό των εν δυνάμει δικαιούχων και τον δημοσιονομικό αντίκτυπο της εφαρμογής του ν. 612/1977. Οι περισσότεροι ασθενείς με μεταγγισιοεξαρτώμενη θαλασσαιμία δεν μπορούν να εργαστούν λόγω του πολυσυστηματικού και προοδευτικού χαρακτήρα του νοσήματος, που απαιτεί συχνές νοσηλείες, χρόνια αιμοσιδήρωση, ανάγκη αποσιδήρωσης και συνοδές επιπλοκές όπως καρδιολογικές, ηπατικές, οστικές, ενδοκρινολογικές και άλλες. Παράλληλα, η θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) είναι γενετικό νόσημα του οποίου ο πληθυσμός μειώνεται με τον προγεννητικό έλεγχο.

    Η Ομοσπονδία έχει επανειλημμένα αιτηθεί την εφαρμογή του ν. 612/1977 για όλους τους μεταγγισιοεξαρτώμενους ασθενείς με Θαλασσαιμία, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου. Η καθυστέρηση δημιουργεί σοβαρές ανισότητες και δυσβάσταχτο κοινωνικό βάρος.

    Με βάση τα παραπάνω, ζητούμε τη συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας στο άρθρο 111 του ν. 612/1977, εξασφαλίζοντας ίση μεταχείριση, κοινωνική δικαιοσύνη και προστασία για μια ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα πολιτών.

  • 14 Απριλίου 2026, 00:40 | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑΙΜΑΣ

    ΘΕΜΑ: Παρέμβαση επί του άρθρου 111 του σχεδίου νόμου – Συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας

    Η Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας, ως θεσμικός εκπρόσωπος ασθενών με Θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) και Δρεπανοκυτταρική Νόσο, υποβάλλει την παρούσα παρέμβαση για τη συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου, στο πεδίο εφαρμογής του ν. 612/1977. Η εισήγηση βασίζεται στον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΕΠΠΠΑ, ΦΕΚ 6282/Β/2021), στην Εισήγηση της Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής Υπουργείου Εργασίας (Α.Π. 12/2022) και στην Ιατρική Γνωμοδότηση του Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο».
    Η τρέχουσα διατύπωση του άρθρου 111 περιορίζει την εφαρμογή του ν. 612/1977 σε συγκεκριμένες μορφές ασθενειών, αποκλείοντας ασθενείς με Ενδιάμεση ή Α-θαλασσαιμία που είναι μεταγγισιοεξαρτώμενοι. Αυτό δημιουργεί ανισότητα μεταξύ ομοειδών περιπτώσεων, καθώς όλοι οι μεταγγισιοεξαρτώμενοι ασθενείς υφίστανται το ίδιο θεραπευτικό βάρος και πολυσυστηματικές επιπλοκές, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου.
    Προτείνεται η προσθήκη στο άρθρο 111 ως εξής:
    Το άρθρο 1 του ν. 612/1977 (Α΄ 164), περί της συνταξιοδότησης τυφλών λόγω γήρατος, εφαρμόζεται και στους ασφαλισμένους του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.) με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67% σε μία από τις κάτωθι παθήσεις: α) κληρονομική σιδηροβλαστική αναιμία, β) φωκομέλεια, γ) μυασθένεια, δ) μυοπάθειες, ε) μεταγγισιοεξαρτώμενη Θαλασσαιμία ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου»
    Με την προσθήκη αυτή διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση όλων των ασθενών, αντιστοιχεί στην επιστημονική τεκμηρίωση και διατηρεί τη συνταγματική συμβατότητα (άρθρα 4, 21 και 25).
    Η βαρύτητα της νόσου της Θαλασσαιμίας καθορίζεται από τη μεταγγισιοεξάρτηση και τις πολυσυστηματικές επιπλοκές, στις οποίες περιλαμβάνονται η χρόνια αιμοσιδήρωση, η ανάγκη αποσιδήρωσης, καρδιακές, ηπατικές και ενδοκρινικές επιπλοκές.
    Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα είναι κοινά για όλες τις μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές της Νόσου.

    Σύμφωνα με τον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΕΠΠΠΑ)- ΦΕΚ 6282/Β/2021, ο όρος «ομόζυγος» δεν ανταποκρίνεται στην κλινική βαρύτητα και πρέπει να χρησιμοποιείται ο όρος «μεταγγισιοεξαρτώμενος».
    Η Ιατρική Γνωμοδότηση του Κέντρου Εμπειρομογνωμοσύνης Παρακολούθησης Αιμοσφαιρινοπαθειών και Επιπλοκών τους, του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο» επιβεβαιώνει ότι οι μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές, ανεξαρτήτως γονοτύπου, όπως β-θαλασσαιμία major, σοβαρές μορφές Α-θαλασσαιμίας (HbH), Ενδιάμεση θαλασσαιμία με ανάγκη τακτικών μεταγγίσεων και άλλες σπάνιες συνδυαστικές αιμοσφαιρινοπάθειες, είναι κλινικά και θεραπευτικά ισοδύναμες με τη β-ομόζυγο μορφή.
    Η Ειδική Επιστημονική Επιτροπή του Υπουργείου Εργασίας επισημαίνει ότι η βαρύτητα και οι επιπλοκές καθορίζονται από την μετάγγιση αίματος και είναι η βάση για την απόδοση ποσοστού αναπηρίας και όχι ο γονιδιακός τύπος.
    Η νομολογία του ΣτΕ επιβάλλει ίση μεταχείριση όμοιων καταστάσεων με αντικειμενικά και εύλογα κριτήρια (ΣτΕ 1972/2012, 4741/2014, 660/2018). Η τρέχουσα διάκριση βάσει γονιδιακού τύπου χωρίς αναφορά στη μεταγγισιοεξάρτηση και την κλινική βαρύτητα δεν συνάδει με τις παραπάνω αρχές.
    Ο αριθμός των ασθενών με γονότυπο διαφορετικό από τη β-ομόζυγο θαλασσαιμία είναι σχετικά μικρός, περιορίζοντας τον συνολικό αριθμό των εν δυνάμει δικαιούχων και τον δημοσιονομικό αντίκτυπο της εφαρμογής του ν. 612/1977. Οι περισσότεροι ασθενείς με μεταγγισιοεξαρτώμενη θαλασσαιμία δεν μπορούν να εργαστούν λόγω του πολυσυστηματικού και προοδευτικού χαρακτήρα του νοσήματος, που απαιτεί συχνές νοσηλείες, χρόνια αιμοσιδήρωση, ανάγκη αποσιδήρωσης και συνοδές επιπλοκές όπως καρδιολογικές, ηπατικές, οστικές, ενδοκρινολογικές και άλλες. Παράλληλα, η θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) είναι γενετικό νόσημα του οποίου ο πληθυσμός μειώνεται με τον προγεννητικό έλεγχο.

    Η Ομοσπονδία έχει επανειλημμένα αιτηθεί την εφαρμογή του ν. 612/1977 για όλους τους μεταγγισιοεξαρτώμενους ασθενείς με Θαλασσαιμία, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου. Η καθυστέρηση δημιουργεί σοβαρές ανισότητες και δυσβάσταχτο κοινωνικό βάρος.

    Με βάση τα παραπάνω, ζητούμε τη συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας στο άρθρο 111 του ν. 612/1977, εξασφαλίζοντας ίση μεταχείριση, κοινωνική δικαιοσύνη και προστασία για μια ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα πολιτών.

  • 14 Απριλίου 2026, 00:55 | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑΙΜΑΣ

    Η Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας, ως θεσμικός εκπρόσωπος ασθενών με Θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) και Δρεπανοκυτταρική Νόσο, υποβάλλει την παρούσα παρέμβαση για τη συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου, στο πεδίο εφαρμογής του ν. 612/1977. Η εισήγηση βασίζεται στον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΕΠΠΠΑ, ΦΕΚ 6282/Β/2021), στην Εισήγηση της Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής Υπουργείου Εργασίας (Α.Π. 12/2022) και στην Ιατρική Γνωμοδότηση του Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο».
    Η τρέχουσα διατύπωση του άρθρου 111 περιορίζει την εφαρμογή του ν. 612/1977 σε συγκεκριμένες μορφές ασθενειών, αποκλείοντας ασθενείς με Ενδιάμεση ή Α-θαλασσαιμία που είναι μεταγγισιοεξαρτώμενοι. Αυτό δημιουργεί ανισότητα μεταξύ ομοειδών περιπτώσεων, καθώς όλοι οι μεταγγισιοεξαρτώμενοι ασθενείς υφίστανται το ίδιο θεραπευτικό βάρος και πολυσυστηματικές επιπλοκές, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου.
    Προτείνεται η προσθήκη στο άρθρο 111 ως εξής:
    Το άρθρο 1 του ν. 612/1977 (Α΄ 164), περί της συνταξιοδότησης τυφλών λόγω γήρατος, εφαρμόζεται και στους ασφαλισμένους του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.) με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67% σε μία από τις κάτωθι παθήσεις: α) κληρονομική σιδηροβλαστική αναιμία, β) φωκομέλεια, γ) μυασθένεια, δ) μυοπάθειες, ε) μεταγγισιοεξαρτώμενη Θαλασσαιμία ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου»
    Με την προσθήκη αυτή διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση όλων των ασθενών, αντιστοιχεί στην επιστημονική τεκμηρίωση και διατηρεί τη συνταγματική συμβατότητα (άρθρα 4, 21 και 25).
    Η βαρύτητα της νόσου της Θαλασσαιμίας καθορίζεται από τη μεταγγισιοεξάρτηση και τις πολυσυστηματικές επιπλοκές, στις οποίες περιλαμβάνονται η χρόνια αιμοσιδήρωση, η ανάγκη αποσιδήρωσης, καρδιακές, ηπατικές και ενδοκρινικές επιπλοκές.
    Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα είναι κοινά για όλες τις μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές της Νόσου.

    Σύμφωνα με τον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΕΠΠΠΑ)- ΦΕΚ 6282/Β/2021, ο όρος «ομόζυγος» δεν ανταποκρίνεται στην κλινική βαρύτητα και πρέπει να χρησιμοποιείται ο όρος «μεταγγισιοεξαρτώμενος».
    Η Ιατρική Γνωμοδότηση του Κέντρου Εμπειρομογνωμοσύνης Παρακολούθησης Αιμοσφαιρινοπαθειών και Επιπλοκών τους, του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο» επιβεβαιώνει ότι οι μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές, ανεξαρτήτως γονοτύπου, όπως β-θαλασσαιμία major, σοβαρές μορφές Α-θαλασσαιμίας (HbH), Ενδιάμεση θαλασσαιμία με ανάγκη τακτικών μεταγγίσεων και άλλες σπάνιες συνδυαστικές αιμοσφαιρινοπάθειες, είναι κλινικά και θεραπευτικά ισοδύναμες με τη β-ομόζυγο μορφή.
    Η Ειδική Επιστημονική Επιτροπή του Υπουργείου Εργασίας επισημαίνει ότι η βαρύτητα και οι επιπλοκές καθορίζονται από την μετάγγιση αίματος και είναι η βάση για την απόδοση ποσοστού αναπηρίας και όχι ο γονιδιακός τύπος.
    Η νομολογία του ΣτΕ επιβάλλει ίση μεταχείριση όμοιων καταστάσεων με αντικειμενικά και εύλογα κριτήρια (ΣτΕ 1972/2012, 4741/2014, 660/2018). Η τρέχουσα διάκριση βάσει γονιδιακού τύπου χωρίς αναφορά στη μεταγγισιοεξάρτηση και την κλινική βαρύτητα δεν συνάδει με τις παραπάνω αρχές.
    Ο αριθμός των ασθενών με γονότυπο διαφορετικό από τη β-ομόζυγο θαλασσαιμία είναι σχετικά μικρός, περιορίζοντας τον συνολικό αριθμό των εν δυνάμει δικαιούχων και τον δημοσιονομικό αντίκτυπο της εφαρμογής του ν. 612/1977. Οι περισσότεροι ασθενείς με μεταγγισιοεξαρτώμενη θαλασσαιμία δεν μπορούν να εργαστούν λόγω του πολυσυστηματικού και προοδευτικού χαρακτήρα του νοσήματος, που απαιτεί συχνές νοσηλείες, χρόνια αιμοσιδήρωση, ανάγκη αποσιδήρωσης και συνοδές επιπλοκές όπως καρδιολογικές, ηπατικές, οστικές, ενδοκρινολογικές και άλλες. Παράλληλα, η θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) είναι γενετικό νόσημα του οποίου ο πληθυσμός μειώνεται με τον προγεννητικό έλεγχο.

    Η Ομοσπονδία έχει επανειλημμένα αιτηθεί την εφαρμογή του ν. 612/1977 για όλους τους μεταγγισιοεξαρτώμενους ασθενείς με Θαλασσαιμία, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου. Η καθυστέρηση δημιουργεί σοβαρές ανισότητες και δυσβάσταχτο κοινωνικό βάρος.

  • 14 Απριλίου 2026, 00:49 | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑΙΜΑΣ

    ΘΕΜΑ: Παρέμβαση επί του άρθρου 111 του σχεδίου νόμου – Συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας

    Η Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας, ως θεσμικός εκπρόσωπος ασθενών με Θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) και Δρεπανοκυτταρική Νόσο, υποβάλλει την παρούσα παρέμβαση για τη συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου, στο πεδίο εφαρμογής του ν. 612/1977. Η εισήγηση βασίζεται στον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΕΠΠΠΑ, ΦΕΚ 6282/Β/2021), στην Εισήγηση της Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής Υπουργείου Εργασίας (Α.Π. 12/2022) και στην Ιατρική Γνωμοδότηση του Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο».
    Η τρέχουσα διατύπωση του άρθρου 111 περιορίζει την εφαρμογή του ν. 612/1977 σε συγκεκριμένες μορφές ασθενειών, αποκλείοντας ασθενείς με Ενδιάμεση ή Α-θαλασσαιμία που είναι μεταγγισιοεξαρτώμενοι. Αυτό δημιουργεί ανισότητα μεταξύ ομοειδών περιπτώσεων, καθώς όλοι οι μεταγγισιοεξαρτώμενοι ασθενείς υφίστανται το ίδιο θεραπευτικό βάρος και πολυσυστηματικές επιπλοκές, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου.
    Προτείνεται η προσθήκη στο άρθρο 111 ως εξής:
    «Το άρθρο 1 του ν. 612/1977 (Α΄ 164), περί της συνταξιοδότησης τυφλών λόγω γήρατος, εφαρμόζεται και στους ασφαλισμένους του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.) με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67% σε μία από τις κάτωθι παθήσεις: α) κληρονομική σιδηροβλαστική αναιμία, β) φωκομέλεια, γ) μυασθένεια, δ) μυοπάθειες, ε) μεταγγισιοεξαρτώμενη Θαλασσαιμία ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου».
    Με την προσθήκη αυτή διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση όλων των ασθενών, αντιστοιχεί στην επιστημονική τεκμηρίωση και διατηρεί τη συνταγματική συμβατότητα (άρθρα 4, 21 και 25).
    Η βαρύτητα της νόσου της Θαλασσαιμίας καθορίζεται από τη μεταγγισιοεξάρτηση και τις πολυσυστηματικές επιπλοκές, στις οποίες περιλαμβάνονται η χρόνια αιμοσιδήρωση, η ανάγκη αποσιδήρωσης, καρδιακές, ηπατικές και ενδοκρινικές επιπλοκές.
    Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα είναι κοινά για όλες τις μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές της Νόσου.

    Σύμφωνα με τον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΕΠΠΠΑ)- ΦΕΚ 6282/Β/2021, ο όρος «ομόζυγος» δεν ανταποκρίνεται στην κλινική βαρύτητα και πρέπει να χρησιμοποιείται ο όρος «μεταγγισιοεξαρτώμενος».
    Η Ιατρική Γνωμοδότηση του Κέντρου Εμπειρομογνωμοσύνης Παρακολούθησης Αιμοσφαιρινοπαθειών και Επιπλοκών τους, του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο» επιβεβαιώνει ότι οι μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές, ανεξαρτήτως γονοτύπου, όπως β-θαλασσαιμία major, σοβαρές μορφές Α-θαλασσαιμίας (HbH), Ενδιάμεση θαλασσαιμία με ανάγκη τακτικών μεταγγίσεων και άλλες σπάνιες συνδυαστικές αιμοσφαιρινοπάθειες, είναι κλινικά και θεραπευτικά ισοδύναμες με τη β-ομόζυγο μορφή.
    Η Ειδική Επιστημονική Επιτροπή του Υπουργείου Εργασίας επισημαίνει ότι η βαρύτητα και οι επιπλοκές καθορίζονται από την μετάγγιση αίματος και είναι η βάση για την απόδοση ποσοστού αναπηρίας και όχι ο γονιδιακός τύπος.
    Η νομολογία του ΣτΕ επιβάλλει ίση μεταχείριση όμοιων καταστάσεων με αντικειμενικά και εύλογα κριτήρια (ΣτΕ 1972/2012, 4741/2014, 660/2018). Η τρέχουσα διάκριση βάσει γονιδιακού τύπου χωρίς αναφορά στη μεταγγισιοεξάρτηση και την κλινική βαρύτητα δεν συνάδει με τις παραπάνω αρχές.
    Ο αριθμός των ασθενών με γονότυπο διαφορετικό από τη β-ομόζυγο θαλασσαιμία είναι σχετικά μικρός, περιορίζοντας τον συνολικό αριθμό των εν δυνάμει δικαιούχων και τον δημοσιονομικό αντίκτυπο της εφαρμογής του ν. 612/1977. Οι περισσότεροι ασθενείς με μεταγγισιοεξαρτώμενη θαλασσαιμία δεν μπορούν να εργαστούν λόγω του πολυσυστηματικού και προοδευτικού χαρακτήρα του νοσήματος, που απαιτεί συχνές νοσηλείες, χρόνια αιμοσιδήρωση, ανάγκη αποσιδήρωσης και συνοδές επιπλοκές όπως καρδιολογικές, ηπατικές, οστικές, ενδοκρινολογικές και άλλες. Παράλληλα, η θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) είναι γενετικό νόσημα του οποίου ο πληθυσμός μειώνεται με τον προγεννητικό έλεγχο.

    Η Ομοσπονδία έχει επανειλημμένα αιτηθεί την εφαρμογή του ν. 612/1977 για όλους τους μεταγγισιοεξαρτώμενους ασθενείς με Θαλασσαιμία, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου. Η καθυστέρηση δημιουργεί σοβαρές ανισότητες και δυσβάσταχτο κοινωνικό βάρος.

    Με βάση τα παραπάνω, ζητούμε τη συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας στο άρθρο 111 του ν. 612/1977, εξασφαλίζοντας ίση μεταχείριση, κοινωνική δικαιοσύνη και προστασία για μια ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα πολιτών.

  • 14 Απριλίου 2026, 00:25 | Μανόλης Καυκαλάς

    Υπόμνημα για το Μέρος ΣΤ΄ Κεφάλαιο Γ΄(άρθρα 109-114) αρμοδιότητας Υπουργείου Κοινωνικής Ασφάλισης

    Προς
    – Υπουργείο Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης
    * Υπουργό κ. Κεραμέως Νίκη
    * Υφυπουργό (Κοινωνικής Ασφάλισης) κ. Ευθυμίου Άννα
    * Γενικό Γραμματέα Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Τσαγκαρόπουλο Κωνσταντίνο
    – Γενική Γραμματεία Συντονισμού της Προεδρίας της Κυβέρνησης
    * Υπουργό Επικρατείας κ. Σκέρτσο Χρήστο-Γεώργιο
    * Υφυπουργό στον Πρωθυπουργό κ. Κοντογεώργη Αθανάσιο
    * Γενική Γραμματέα κ. Δραμαλιώτη Παρασκευή – Προϊσταμένη Τομέα κ. Κρόμπα Άννα – Προϊστάμενο Τμήματος Εργασιακών και Κοινωνικών Πολιτικών κ. Βελισσάρη Θεόδωρο
    – Ελληνικό Κοινοβούλιο
    * Πρόεδρο της Βουλής κ. Κακλαμάνη Νικήτα-Μιχαήλ
    * Κοινοβουλευτικά κόμματα
    * κ.κ. Βουλεύτριες & Βουλευτές μέλη της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και Βουλεύτριες & Βουλευτές Κομμάτων της Βουλής

    ΘΕΜΑ: Πρόταση νομοθετικής πρωτοβουλίας για την αποκατάσταση των Επικουρικών συντάξεων των Συνταξιούχων από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.

    Ιστορική αναδρομή
    – Με τα νομοθετικά τετελεσμένα (fait accompli) του άρθρου 24 του ν.4618/2019 και την εν συνεχεία αντικατάστασή του με το άρθρο 63 του ν.4680/2020 [με διαδικασίες fast-track και παρά την ρητή πρόβλεψη του άρθρου 71 παρ.3 του ν.2084/92, χωρίς προηγηθείσα διαβούλευση και με αμφιλεγόμενη -ως προς την επάρκεια και την πληρότητα- Αναλογιστική Μελέτη, χωρίς μικρο/μακροοικονομικές προβλέψεις], χιλιάδες Συνταξιούχοι και Εργαζόμενοι της ΕΤΕ, δικαιούχοι προγράμματος μετεργασιακής Παροχής καταβαλλόμενη από την ΕΤΕ, εντάχθηκαν (ως φυσικά πρόσωπα) εκόντες άκοντες στο τ.ΕΤΕΑΕΠ (νύν Κλάδος Επικουρικής Ασφάλισης του e-ΕΦΚΑ). Μάλιστα, χωρίς την -ανά Συνταξιούχο- έκδοση Ατομικής αναλυτικής αρχικής και τροποποιητικής Διοικητικής πράξης-απόφασης απονομής Επικουρικής σύνταξης (κατά τον τύπο και το περιεχόμενο, αφού πρόκειται για νέα ΚοινωνικοΑσφαλιστική συνθήκη), παρά την απορρέουσα -για τον ΕΦΚΑ- υποχρέωση από το ν.2690/1999 ΦΕΚ 45/Α/9-3-1999 Κύρωσης του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας και χωρίς την προβλεπόμενη άσκηση δικαιώματος επιφύλαξης και υποβολής ένστασης/θεραπείας, εκ μέρους των Επικουρούμενων.

    – Αυτά τα “νέας κοπής”-ad hoc παραδείγματα εγχώριας νομοθέτησης (κατά το νομικό κόσμο:»γονατογραφήματα» και δείγμα απαξίας του νομικού πολιτισμού & προσβολής του δικαιϊκού συστήματος) επέμβασης, κατάργησης και μη αναγνώρισης συμβατικών αξιώσεων των Συνταξιούχων της ΕΤΕ σε Περιουσιακό τους δικαίωμα, ακολούθησαν μετά το γεγονός ότι από τον Νοέμβριο του 2017 και εντεύθεν, η Διοίκηση της ΕΤΕ (επικαλούμενη ψευδώς και υποκριτικά: «αδυναμία πληρωμής & συστημικό κίνδυνο»!), αθετώντας μονομερώς συνεστημένη διμερή συμβατική-ενοχική συμφωνία μεταξύ Εργαζομένων και Εργοδότη (που δεν επιβλήθηκε ούτε από ΚοινωνικοΑσφαλιστικό νόμο ούτε και συνιστά οντότητα Ασφαλιστικού Φορέα), και χωρίς την εκ μέρους της λογοδοσία και ανάληψη ευθύνης, διέκοψε την «κατά δέσμια υποχρέωσή της» χορήγηση ποσού μετεργασιακής Παροχής, μέσω του Λογαριασμού Επικουρήσεως Προσωπικού ΕΤΕ (ΛΕΠΕΤΕ), στους δικαιούχους συνταξιοδοτούμενους από την ΕΤΕ.

    • Παροχή, καθορισμένη βάσει μαθηματικού τύπου, περιοδικά καταβαλλόμενη (ανά μήνα και δια βίου), αμιγώς μισθολογικού χαρακτήρα (ως αντάλλαγμα των παρασχεθεισών υπηρεσιών), η οποία, ως Αμοιβή, ως Περιουσία και ως Συμβατική αξίωση, αναγνωρίζεται και προστατεύεται, από Ελληνική & Ευρωπαϊκή νομολογία συμβατά με τις γενικώς παραδεδεγμένες αρχές και κεκτημένου του Ευρω-Ενωσιακού Δικαίου (αυξημένης τυπικής ισχύος κατά το πρωτογενές και το παράγωγο Δίκαιο) αλλά και από υπερνομοθετικής ισχύος Δικαίου Συνθήκες και Διεθνείς Συμβάσεις για τον σεβασμό της «Περιουσίας του Προσώπου & του ημερομισθίου» [εν προκειμένω: άρθρο 157 παρ.2 Σ.Λ.Ε.Ε., άρθρο 1 της 95/1949 Δ.Σ.Ε.(ν.3248/1955), της παρ.2 άρθρου 3 του ν.2112/1920, 1ο άρθρο του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου σε συνδυασμό με το 8ο άρθρο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κ.ά. διατάξεις του Α.Κ.].

    – Η Παροχή αυτή αναδράμει από το 1949, όταν το τότε Γενικό Συμβούλιο της ΕΤΕ (σημερινό Δ.Σ.) αποφάσισε με δική του βούληση την δημιουργία προγράμματος μετεργασιακής Επικουρικής Παροχής των Υπαλλήλων της αφού αποχωρήσουν από την υπηρεσία, με την ανεπιφύλακτη έκδοση αποφάσεων απονομής της από την ίδια την ΕΤΕ, μέσω της αρμόδιας υπηρεσίας της, ενταγμένης στο οργανόγραμμά της, με την επωνυμία Ασφαλιστικοί Οργανισμοί Προσωπικού ΕΤΕ (Α.Ο.Π.Ε.Τ.Ε.).

    – Πυρήνας του προγράμματος είναι ο Κανονισμός του [ο οποίος συντάχθηκε, στο πλαίσιο των προβλέψεων και της δυνατότητας κατά το ΑΚ 361 και το άρθρο 4 παρ.7 του α.ν. 1022/1946., ως εσωτερική κανονιστική πράξη, με την κυριαρχική βούληση της Διοίκησης της ΕΤΕ που αποφάσιζε και για τις μετέπειτα τροποποιήσεις του], στο πλαίσιο του οποίου συστήθηκε Λογαριασμός Επικουρήσεως Προσωπικού ΕΤΕ (ΛΕΠΕΤΕ), κοινός έντοκος καταθετικός -μή κερδοσκοπικός- Λογαριασμός συγκέντρωσης Περιουσίας [λογαριασμός για ορισμένο ασφαλιστικό σκοπό, στερούμενος νομικής προσωπικότητας, δικαιοπρακτικής ικανότητας & διαδίκου καθώς και οντότητας υπόσχεσης πληρωμής] τροφοδοτούμενος κατά βάση από τις εισφορές 12,5% επί όλων των ονομαστικών τακτικών και εκτάκτων αποδοχών του Προσωπικού [των οποίων την παρακράτηση διενεργούσε η ίδια η ΕΤΕ, καθώς ήταν μέρος των μηνιαίων Αμοιβών επί τη βάσει προσχώρησης των από προσλήψεως Ατομικών όρων Εργασίας-παροχής υπηρεσιών] αλλά και άλλες πηγές πόρων & προσόδων, χωρίς την παραμικρή καταβολή Κοινωνικού πόρου ή Κρατική συμμετοχή, με σκοπό τον σχηματισμό και διατήρηση εξασφαλιστικού Αποθεματικού Κεφαλαίου.

    • Η ευθύνη και οι αποφάσεις διαχείρισης εισροών, εκροών και θεματοφυλακής του Λογαριασμού ανήκει (τύποις και ουσία και κατά κυριαρχικό και εγγυοδοτικό λόγο/ρόλο) στις εκάστοτε Διοικήσεις της ΕΤΕ. Υπ΄όψιν ότι, τόσο ο Κανονισμός όσο και ο Λογαριασμός Επικουρήσεως Προσωπικού ΕΤΕ δεν έχουν πάψει να υφίστανται οργανικά (έστω και λειτουργικά αδρανείς, με εργοδοτική ευθύνη) αφού δεν υπάρχει κάν νόμος ή τυπική πράξη κατάργησής τους, ως πρόγραμμα αμιγώς διμερούς συμφωνίας (τράπεζα-προσωπικό) μετεργασιακής Παροχής, οπότε το αξίωμα «pacta sunt servanda rebus sic stantibus» ισχύει στο ακέραιο (άρθρο 288 Α.Κ.).

    – Ωστόσο, όπως απεκαλύφθη, οι Διοικήσεις της ΕΤΕ, παρεκλίνοντας συστηματικά της εφαρμογής μερικών εκ των βασικών αρχών του Κώδικα Εταιρικής-Τραπεζικής Διακυβέρνησης, εν κρυπτώ και παραβύστω, προέβησαν σε αδικοπρακτική συμπεριφορά, σε καταχρηστική άσκηση δικαιώματος και σε καταστρατήγηση της Αρχής της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών και της χρηστής, επωφελούς-βέλτιστης και σύννομης διαχείρισης των διαθεσίμων και των πόρων του προγράμματος (ex ante και ex post, παραβιάζοντας το Εποπτικό πλαίσιο και παρά τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής, βάζοντας «όλα τ΄αυγά στο ίδιο καλάθι» δηλ. χωρίς αντιστάθμιση και διασπορά κινδύνου με το ενδεχόμενο περίπτωσης που εμπίπτει στο άρθρο 390 του Π.Κ.).

    • Δεν τήρησαν τα υπεσχημένα, σε σχέση με τον ιδρυτικό & μακροπρόθεσμο σκοπό και την βιώσιμη προοπτική του Λογαριασμού και χρησιμοποίησαν αντ΄αυτού, ως «καύσιμη ύλη», τα Περιουσιακά του στοιχεία (από τα οποία έλκουν δικαιώματα οι συνδικαιούχοι -κατ΄ιδανικά μερίδια- της Παροχής) χάριν των επιχειρηματικών συμφερόντων, σκοπών και επιδιώξεων της ΕΤΕ [όπως π.χ. για Αυξήσεις του Μετοχικού της Κεφαλαίου, για αμφιβόλου αποκόμιση υπεραξίας από αγοραπωλησίες και παρατεταμένες διακρατήσεις Τίτλων & Αξιογράφων και υψηλού ρίσκου οικονομίες κλίμακος μέσω εξαγορών ή συμπράξεων].

    Η σημερινή συνθήκη και οι υφιστάμενες συνέπειες
    – Ο εξαναγκασμός και ο τρόπος με τον οποίο μεθοδεύτηκε η ένταξη/υπαγωγή των ήδη και μελλοντικών Συνταξιούχων ΕΤΕ (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ) στο Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης συνετελέσθη, κατ΄αρχάς, με τη νομοθετική κατασκευή του άρθρου 24 του ν.4618/2019 η οποία σκοπίμως ενέταξε-ενσωμάτωσε τα συμβατικής προέλευσης δικαιώματα των δικαιούχων καταβολής Επικουρικής Παροχής από την ΕΤΕ στο γενικό καθεστώς της Δημόσιας Επικουρικής Ασφάλισης, εισάγοντας μάλιστα υβριδικό τρόπο/καθεστώς υπολογισμού Επικουρικής σύνταξης, διαφορετικό και υποδεέστερο από αυτόν που εφαρμόζεται στους λοιπούς Ασφαλισμένους προερχομένων του τ.ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ & τ.ΕΤΕΑΕΠ που δικαιώνονται Επικουρικής σύνταξης, ο οποίος επέφερε:
    1) την άμεση και καθολική περικοπή κατά μ.ο. 45% μηνιαίως (ετήσια απώλεια κατά μ.ο. 70% συμπεριλαμβανομένης της περικοπής 13ης και 14ης Παροχής), εν σχέσει με το ποσό της έως τον Νοέμβριο του 2017 καταβαλλόμενης από την ΕΤΕ Παροχής.
    2) Την ολοσχερή στέρηση πιθανότητας απόληψης της μεταργασιακής Παροχής: (α) σε αυτούς που έκτοτε αφυπηρέτησαν, δικαιούχοι με θεμελιωμένο δικαίωμα στην Παροχή και (β) σε αυτούς που θα αφυπηρετούν, ανάλογα με την ασφαλιστική προσδοκία, όπως αυτή προκύπτει από τον διανυθέντα χρόνο συμμετοχής στο πρόγραμμα Παροχής.

    – Εν συνεχεία, με το άρθρο 63 του ν.4680/2020, από το οποίο παράγονται (σύμφυτα και αδιαίρετα) τα εξής αποτελέσματα:
    α) η εμπέδωση καθεστώτος αδικαιολόγητης εξαίρεσης και άνισης μεταχείρισης, όχι μόνο σε σχέση με το υφιστάμενο ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο για τους υπόλοιπους εν Ελλάδι Επικουρούμενους αλλά ακόμη και μεταξύ ημών των ιδίων, με ίδιες εισφοροδοτούσες αποδοχές και με ίδιο ασφαλιστικό χρόνο,
    β) η σκανδαλωδώς ελλιπής χρηματοδότηση αλλά και η βραχύβια αποσβεστική χρονολογία (έως το 2032) “εξάντλησης της υποχρέωσης της ΕΤΕ” προς το Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης.

    – Συγκεκριμένα, από την σημειακή καταγραφή των επιμέρους διατάξεων του ισχύοντος άρθρου 63 του ν.4680/2020, σταχυολογούνται οι παρακάτω -χωρίς νομοθετικό προηγούμενο- στρεβλώσεις:

    1η) Βάσει της παραγράφου 2: για τον καθορισμό της βάσης υπολογισμού του ύψους της καταβλητέας Επικουρικής σύνταξης, επιβάλλεται αναιτιολόγητα ο διαχωρισμός των Συντ/χων της ΕΤΕ, αναλόγως του ημερολογιακού έτους που υπέβαλαν την αίτηση συνταξιοδότησης, σε αυτούς έως τις 31/12/2018 και σε αυτούς από 1/1/2019 και εντεύθεν.

    – Η συνέπεια της αυθαίρετης μεταξύ τους ημερολογιακής διαφοράς αποτυπώνεται με τα εξής ανισομερή χαρακτηριστικά:
    (α) για τους έως την 31η/12ου/2018 συνταξιοδοτηθέντες, η Επικουρική σύνταξη εξάγεται βάσει του συντάξιμου μισθού που υπολογίστηκε η Επικουρική Παροχή, όπως προσδιορίζεται στον Κανονισμό Επικούρησης ΕΤΕ και πέραν τούτου -γι΄αυτή την κατηγορία Επικουρούμενων και μόνον- συμπεριλαμβάνεται το «εργαστηριακό εφεύρημα» ποσού «Προσωπικής διαφοράς!».
    (β) για τους από την 1η/1ου/2019 και εντεύθεν συνταξιοδοτηθέντες & συνταξιοδοτούμενους, η Επικουρική σύνταξη εξάγεται βάσει των ασφαλιστέων αποδοχών (εφ΄όλων, τακτικών και εκτάκτων), όπως προσδιορίζονται στη παρ.5.βα. του άρθρου 96 του ν.4387/2016 και αντικαταστάθηκε με την παρ.5.βαα. του άρθρου 44 του ν.4670/2020, και χωρίς το άχθος της «Προσωπικής διαφοράς» και την εν αναμονή περικοπή της, των προηγουμένων της (α) κατηγορίας.
    – Ακριβώς λόγω αυτής της νομοθετικής πρακτικής, με αυτή την προαναφερθείσα αναιτιολόγητη και αυθαίρετη διαφοροποίηση της ημερομηνίας της αίτησης και της βάσης υπολογισμού, καταγράφεται διαφορά έως 50%!, μεταξύ του ύψους των καταβλητέων Επικουρικών συντάξεων των έως την 31η/12ου/2018 συνταξιοδοτηθέντων και των από 1ης/1ου/2019 και εντεύθεν.

    – Ένα άλλο ανορθόδοξο που συντρέχει είναι ότι, σε μερίδα Συντ/χων, της περιόδου από 13 Μαΐου 2016 έως και 31 Δεκεμβρίου 2018, ενώ για την Κύρια σύνταξή τους η βάση υπολογισμού υπακούει στα άρθρα 8 και 28 του ν.4387/2016 [οπότε και η Επικουρική σύνταξη θα όφειλε αντίστοιχα να υπολογίζεται βάσει της παρ.5.βαα. του άρθρου 44 του ν.4670/2020 σε αντικατάσταση της παρ.5.βα. του άρθρου 96 του ν.4387/2016], ωστόσο η Επικουρική τους σύνταξη υπολογίζεται βάσει των αποδοχών αυτών όπως προσδιορίζονται στον Κανονισμό Επικούρησης Προσωπικού ΕΤΕ/ΛΕΠΕΤΕ!

    2η) Βάσει της παραγράφου 5: εφαρμόζεται «εργαστηριακής κατασκευής» «Προσωπική διαφορά»*, με την αναιτιολόγητη και αυθαίρετη επιλογή του καταβλητέου ποσού της σύνταξης κατά την 31η/12ου/2019, αλλά και νομοθετείται a priori η περικοπή της από την 1η/1ου/2025**, επιφέροντας στις καταβαλλόμενες σήμερα μηνιαίες Επικουρικές συντάξεις (σε σχέση με την μηνιαία Επικουρική Παροχή/ΛΕΠΕΤΕ), πέραν της κατά μ.ο. 45% αρχικής περικοπής, πρόσθετη περικοπή κατά 33%!
    * Προκύπτει από την διαφορά του ποσοστού αναπλήρωσης 0,675% της αρχικής νομοθέτησης του άρθρου 24 του ν.4618/2019 (Πετρόπουλου) και του αντίστοιχου 0,45% της τροπολογίας του άρθρου 63 του ν.4680/2020 (Βρούτση).
    ** Με πρόσφατη τροπολογία (άρθρο 16 του ν.5163/2024) αναβλήθηκε η περικοπή της από 1ης/1ου/2025 την 1η/1ου/2028

    – Παράγωγο από τον συνδυασμό των παραγράφων 2 και 5 του άρθρου 63 του ν.4680/20 [ειδικά για τους συνταξιοδοτηθέντες έως την 31η/12ου/2018 με το άχθος της Προσωπικής διαφοράς και την εν αναμονή περικοπή της], είναι ότι οι Επικουρικές συντάξεις τους θα καταλήξουν να προσομοιάζουν με προνοιακό επίδομα ανασφάλιστου υπερήλικα από τον ΟΠΕΚΑ, με συνέπεια και την δραματική μείωση της εισφοροδότησης στον Φορέα Υγείας (ΤΥΠΕΤ) αλλά και την επιδείνωση των ήδη υποτιμημένων και βεβαρημένων οικογενειακών προϋπολογισμών τους και περισσότερο, αυτών με δανειακές υποχρεώσεις καθιστώντας τους από συνεπείς σε «αναξιόχρεους», χωρίς δική τους υπαιτιότητα, εξαιτίας αιφνίδιας και βίαιης μεταβολής της οικονομικής τους κατάστασης, λόγω εξωγενούς αιτίου (άρθρο 388 Α.Κ.).

    3η) Βάσει της παραγράφου 6: από την 1η/1ου/2025 και εφεξής*, οι Επικουρικές συντάξεις των ήδη και μελλοντικών Συνταξιούχων ΕΤΕ (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ ΠΠΕΘΝΑΚ), οι οποίες λόγω πληθωρισμού & αυξανόμενου τιμαρίθμου βαίνουν -κατ΄έτος- απαξιούμενες και υπολειπόμενες σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΙ καθολικά από οποιαδήποτε και οψέποτε αυξητική αναπροσαρμογή.
    * [παρετάθη από την 1η/1ου/2028 και εφεξής, βάσει τροπολογίας με το άρθρο 16 του ν.5163/2024]

    4η) Βάσει της παραγράφου 8: η Ε.Τ.Ε., ως «επιπρόσθετη εισφορά» στο Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης, θα καταβάλει ποσοστό 12% επί των ονομαστικών αποδοχών του αριθμού των Εργαζομένων σε αυτήν κατά την 31η Δεκεμβρίου εκάστου ημερολογιακού έτους από το 2018 έως το 2032.

    – Εν τοις πράγμασι, η διάταξη αυτή κατά το περιεχόμενο και την εφαρμογή της, αξιολογείται ως ιδιαιτέρως ευνοϊκή υπέρ της ΕΤΕ, καθώς, αριθμητικά, η βάση υπολογισμού της «επιπρόσθετης εισφοράς» συρρικνούται συν τω χρόνω, εξαιτίας της μείωσης του αριθμού των Εργαζομένων στην ΕΤΕ, λόγω των συνεχών και μαζικών προγραμμάτων «εθελούσιων εξόδων» και της επακόλουθης εκθετικής συρρίκνωσης της βάσης υπολογισμού των συρόμενων υπολειπόμενων τακτικών Αμοιβών και των όποιων «επίσημων» μεταβλητών εργοδοτικών Παροχών, του κατ΄έτος αριθμού των Εργαζομένων.

    • Υπ΄όψιν ότι, μόνο την τελευταία περίοδο 2019-2026, έχουν εξωθηθεί «εθελουσίως προς την έξοδο» από την ΕΤΕ περί τα 5.000 άτομα [στο πλαίσιο της «εργαλειοθήκης» της Γενικής Δ/νσης Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής/D.G. Comp για «ψηφιακό μετασχηματισμό» και «τραπεζική ολοκλήρωση»], με την υποπολλαπλάσια υπο/αντικατάστασή τους από επισφαλείς και «σκιώδεις», ως προς τις Εργασιακές σχέσεις και το ύψος & είδος αμοιβής Εργασίας, προσλήψεις.

    – Αποτέλεσμα είναι: η εκ μέρους της ΕΤΕ εισφοροδότηση/χρηματοδότηση στο Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης να καθίσταται αντιστρόφως ανάλογη ως προς το ύψος της συνολικής δαπάνης καταβολής των Επικουρικών συντάξεων στους νύν και στους μελλοντικούς Συνταξιούχους (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ) και συνεπώς, λόγω αυτού του δυναμικού αρνητικού ισοζυγίου (διευρυνόμενης ανισοκατανομής της συνταξιοδοτικής δαπάνης), για την κάλυψη του υπόλοιπου και μεγαλύτερου μέρους της διαφοράς της δαπάνης, η αναλογικά αυξανόμενη επιβάρυνση του Δημοσίου (Κοινωνικός Προϋπολογισμός Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης).

    – Γεγονός, προδήλως μεροληπτικό υπέρ της ΕΤΕ, που αποτελεί και την γενεσιουργό αιτία και το αιτιατό αυτών των εξαιρετικά, με σαφή αρνητικό κοινωνικό πρόσημο, ετεροβαρών και διαιρετικών διατάξεων εις βάρος των Συντ/χων της ΕΤΕ, που σε συνδυασμό με τον συντελεστή συσσώρευσης κεφαλαίου και της επιβολής «μηχανισμού εξισορρόπησης των ελλειμμάτων» (εξισορρόπηση εσόδων και δαπανών του Δημόσιου Φορέα Επικουρικής Ασφάλισης), οι σημερινές και μελλοντικές Επικουρικές συντάξεις τους να τίθενται σε διακινδύνευση «εξαύλωσης», με ότι αυτό συνεπάγεται για τον βιοπορισμό και τον οικογενειακό-οικονομικό προγραμματισμό των Επικουρούμενων Συνταξιούχων.

    – Όπως δεν πρέπει επίσης να διαλάθει, ότι αυτή η κρατική ρύθμιση υποκατάστασης των συμβατικών δεσμεύσεων και της εκπλήρωσής τους από την ΕΤΕ, εν πολλοίς λειτουργεί υπέρ της βελτίωσης της χρηματοοικονομικής της εικόνας ως: οιονεί ανακεφαλαιοποίηση της, βελτίωση της κεφαλαιακής της επάρκειας και έμμεση ενίσχυση της ρευστότητας και της κερδοφορίας της (ήδη ανθηρής & καλπάζουσας), αφού αναμφίλεκτα αποσυνδέονται-αποσβένονται πτωτικά και βραχύβια οι ενοχικές της υποχρεώσεις έναντι των δικαιούχων της μετεργασιακής Παροχής αλλά και μετατίθενται οι αποκλειστικά δικές της ευθύνες στις «πλάτες» του Δημοσίου Συστήματος Επικουρικής Ασφάλισης.

    5η) Βάσει της παραγράφου 9: η Επικουρική σύνταξη στους ήδη και μελλοντικούς Συνταξιούχους της ΕΤΕ (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ ΠΠΕΘΝΑΚ) απονέμεται με συντελεστή αναπλήρωσης του κοινού καθεστώτος του τ.ΕΤΕΑΕΠ 0,45%, παρά το ότι ως Ασφαλισμένοι κατέβαλαν εισφορές 12,5%, ΕΞΑΙΡΕΙΤΑΙ της εφαρμογής της παρ.1 του άρθρου 30 του ν.4387/2016 και του άρθρου 25 του ν.4445/2016, λόγω των αυξημένων καταβληθεισών εισφορών άνω του βασικού ασφαλίστρου του τ.ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ 6%, για προσαύξηση του ετήσιου ποσοστού αναπλήρωσης σε 0,93750%.

    Αναγκαία η αλλαγή των πραγμάτων
    – Βάσει των προεκτεθέντων και υπό την επήρεια της Συνταγματικής επιταγής για την προστασία του Δημόσιου Συστήματος Επικουρικής Ασφάλισης και των Επικουρούμενων Συνταξιούχων, η Πολιτεία επιδεικνύοντας την δέουσα πολιτική βούληση, καλείται αναπόδραστα να αναγνωρίσει την ανάγκη αλλαγής του σημερινού status και να παρέμβει ώστε να θεραπεύσει μία πρωτοφανή στα νομοθετικά χρονικά περίπτωση προφανούς νομικού παράδοξου και επιτομή αντινομίας [ένδειξη άρρητης-ανομολόγητης κρίσης αξιοπιστίας του κοινού νομοθέτη και συγχρόνως, δείγμα «απονομιμοποίησης» του τεκμηρίου νομιμότητας της Διοίκησης] εις βάρος κανόνων καλής νομοθέτησης, της αρχής Ασφάλειας του Δικαίου, του Δικαίου Κοινωνικής Ασφάλισης και της αρχής της προστατευόμενης εμπιστοσύνης & καλής πίστης του διοικουμένου, με θύματα θεσμοποιημένης κοινωνικής κατολίσθησης & οικονομικής καθίζησης και συγχρόνως, υπεξαίρεσης/διασπάθισης των Περιουσιακών τους στοιχείων-δικαιωμάτων, τους σημερινούς & μελλοντικούς Συνταξιούχους των προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ.

    – Ένας υπεύθυνος νομοθέτης, πρέπει να λαμβάνει υπόψιν τις πραγματικές συνέπειες των αποφάσεών του στη ζωή των Πολιτών. Όταν, η νομοθεσία παράγει συστηματικά αρνητικά αποτελέσματα και δεν υπάρχει πολιτική βούληση ουσιαστικής διόρθωσης των πραγμάτων, τότε απουσιάζει η ηθική της ευθύνης και επικρατεί η κυνική εξυπηρέτηση συμφερόντων (κατά Max Weber διάκριση).
    Αντιλήψεις, πρακτικές και ερμηνείες (νομοθετικές, δικαστικές και πολιτικές) που αντικαθιστούν τους κανόνες του κράτους δικαίου με την αυθαιρεσία, που «νομιμοποιούνται» να στερούν κατά το δοκούν δικαιώματα (με υποκρυπτόμενη πολιτική σκοπιμότητα), που επιβάλλουν αδικαιολόγητες διακρίσεις υπέρ αλλότριων «ισχυρών» συμφερόντων ποδοπατώντας τη νομιμότητα, είναι ΜΗ ανεκτές.
    Κατά την έννοια αυτή, δεν νοείται και δεν μπορεί να είναι αποδεκτό, να υφίσταται διαφορετικό καθεστώς και διαφορετικές κατηγορίες Επικουρικών συντάξεων (δυστυχώς το ίδιο ισχύει και για τις Κύριες), παράγωγο μιάς αλυσιτελούς και εσφαλμένης πρακτικής νομοθετικού δυαδισμού (με ακατανόητους δικανικούς & νομικίστικους συλλογισμούς), εν ονόματι ενός ανερμάτιστου «Δικαίου της ανάγκης!», εις βάρος ακόμη και του ίδιου του Δημοσίου συμφέροντος. Μάλιστα, εν γνώσει του ότι εκφεύγει του Συνταγματικού πλαισίου [όπως π.χ. έχει ήδη κρίνει το ΣτΕ για την αντισυνταγματικότητα Μνημονιακών περικοπών 2012-2016 και της διαφορετικής αντιμετώπισης των Συνταξιούχων], παραβιάζοντας/καταλύοντας θεμελιώδεις Κανόνες και Αρχές της ισονομίας, της ισότητας, της ανταποδοτικότητας, της απαγόρευσης των διακρίσεων και της χρηστής διοίκησης.

    Πρόταση-πλαίσιο επανορθωτικών διατάξεων
    – Για την άρση αυτών των αυθαίρετων εξαιρέσεων & αποκλεισμού, διακριτής μεταχείρισης και την εξάλειψη των αδικιών μεταξύ ασφαλιστικά ισοδυνάμων Συνταξιούχων (ομοίου εργασιακού και ασφαλιστικού προφίλ), η αλλαγή των πραγμάτων μπορεί να επέλθει ΜΟΝΟ με την πλήρη και οριστική απάλειψη των ως άνω ελαττωματικών παραγράφων του άρθρου 63 του ν.4680/2020.
    – Αλλαγή που θα συνάδει με τις κείμενες διατάξεις, με την «erga omnes» ισχύ τους, ως προς τον από το τ.ΕΤΕΑΕΠ υπολογισμό & χορήγηση Επικουρικής σύνταξης και θα συνίσταται αδιάρρηκτα, με την εφεξής και στο διηνεκές «κανονικοποίηση» των σημερινών ψευδώνυμων Επικουρικών συντάξεων (των προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ σημερινών & μελλοντικών Συντ/χων της ΕΤΕ), με τον καθολικό επανυπολογισμό του ύψους τους βάσει των προβλέψεων του ν.4387/2016 και 4670/2020 και των συναφών εφαρμοστικών εγκυκλίων: Φ80020/οικ.49618/Δ15.831/2017, Φ80000/οικ.51391/1153/11.10.2018 και Φ80020/10553/Δ16.οικ.265/2020, από τον οποίο επανυπολογισμό, το σύνολο της δαπάνης θα καλύπτεται και θα προέρχεται, εφεξής, στο διηνεκές και εις ολόκληρον αποκλειστικά και μόνον από την ΕΤΕ, ως έχουσα ενεστώσα και απαράγραπτη την ευθεία, διαρκή και σε ισχύ ευθύνη και υποχρέωση της έναντι των δικαιούχων της Επικουρικής Παροχής (ΛΕΠΕΤΕ).

    – Ως εκ τούτου, ως υλική βάση & προϋπόθεση καλής νομοθέτησης, προτείνεται ρητή νομοθετική-διορθωτική τροπολογία με τις ακόλουθες διατάξεις, στην θέση των προς απάλειψη παραγράφων 2, 5, 6, 8, 9 του άρθρου 63 του ν.4680/2020.

    α) «Εφεξής και στο διηνεκές, ανά 3ετία, με Υπουργική απόφαση (είτε του Υπουργείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων είτε του Υπουργείου Οικονομίας & Οικονομικών) θα εντέλλεται η Εθνική Αναλογιστική Αρχή, να εκπονεί Αναλογιστική ή άλλη Οικονομοτεχνική Μελέτη [με αμοιβαία αποδεκτά & παραδεκτά: την μεθοδολογία, τις αναλογιστικές παραδοχές, την πιστοποίηση στοιχείων, τα επιτόκια αναφοράς-αναγωγής κ.ά.], της οποίας τα αποτελέσματα θα καθορίζουν και θα αναπροσαρμόζουν το ύψος του ποσού της υποχρεωτικής και απαιτούμενης εισφοράς από την Ε.Τ.Ε. και ο τρόπος καταβολής της προς το Δημόσιο Σύστημα Επικουρικής Ασφάλισης, η οποία ισοβίως και καθολικά θα καλύπτει εξ ολοκλήρου την δαπάνη καταβολής των Επικουρικών συντάξεων των ήδη και μελλοντικών Συνταξιούχων (προερχομένων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ ΠΠΕΘΝΑΚ)».
    – Παράμετροι-παράγοντες που θα συνέχονται σωρευτικά για τον υπολογισμό του εκάστοτε ύψους της υποχρέωσης της ΕΤΕ έναντι του Δημοσίου Συστήματος Επικουρικής Ασφάλισης θα είναι εφεξής και στο διηνεκές:
    β) «ο κατ΄έτος και δια βίου αριθμός των Συντ/χων [των ήδη και μελλοντικών, προερχόμενων από τον ΛΕΠΕΤΕ και ΕΛΕΠ ΕΤΕ-ΠΠΕΘΝΑΚ] που είναι δικαιούχοι-λήπτες Επικουρικής σύνταξης»
    γ) «το ύψος των καταβλητέων Επικουρικών συντάξεων (ανά Συνταξιούχο), ο επανυπολογισμός των οποίων θα είναι ομοιόμορφος, ισότιμος και καθολικός υπακούοντας στις προβλέψεις της κείμενης νομοθεσίας περί του υπολογισμού της Επικουρικής σύνταξης και ειδικότερα, των διατάξεων: (i) της παρ.5.βαα. του άρθρου 44 του 4670/2020 σε αντικατάσταση της παρ.5.βα. του άρθρου 96 του ν.4387/2016 για τον προσδιορισμό/καθορισμό των συντάξιμων αποδοχών, βάσει των ασφαλιστέων αποδοχών και (ii) του άρθρου 30 παρ.1 του ν.4387/2016 και του άρθρου 25 του ν.4445/2016 για την προσαύξηση, κατά 0,075% για κάθε επιπλέον ποσοστιαία (1%) μονάδα εισφοράς, του ετήσιου συντελεστή αναπλήρωσης σε 0,93750%, λόγω των υπέρτερων του κοινού καθεστώτος 6% του τ.ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ δεδουλευμένων εισφορών που κατεβλήθησαν».

    – Τούτων δοθέντων, ως εκ της θεσμικής σας θέσεως και κατά καθήκον, θα παρακαλούσα για την προσήκουσα προσοχή και το ενδιαφέρον σας. Προσβλέπω στο να «αφουγκραστείτε» το πρόβλημα, όχι μόνον για την αναγνώριση του δικαίου μας, αλλά και στην αποφασιστική συμβολή σας για την υλοποίηση -στο δια ταύτα- της ουσιαστικής αποκατάστασης-εξομάλυνσης των αδικιών-βλαβών εις βάρος των χιλιάδων Συνταξιούχων της ΕΤΕ, που δυστυχώς, είναι τα εξιλαστήρια θύματα (με «τιμωρητικούς όρους») επιλεκτικής μονομέρειας, άνισης μεταχείρισης, σκοπούμενης οικονομικής βλάβης, φαλκίδευσης και εξαναγκαστικής απεμπόλησης των θεμελιωμένων και απαράγραπτων δικαιωμάτων τους, που εγείρει ζητήματα πολιτικής, ηθικής και νομικής-συνταγματικής τάξης.
    Μετά από 30…35…40 χρόνια Εργασίας και Ασφαλιστικής προσδοκίας, δεν τους αξίζει τέτοια τύχη και τέτοια απαξιωτική αντιμετώπιση.

    Αθήνα, 14 Απριλίου 2026
    Καυκαλάς Εμμανουήλ
    Συνταξιούχος Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος

  • 13 Απριλίου 2026, 23:59 | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑΙΜΙΑΣ

    ΘΕΜΑ: Παρέμβαση επί του άρθρου 111 του σχεδίου νόμου – Συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας

    Η Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας, ως θεσμικός εκπρόσωπος ασθενών με Θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) και Δρεπανοκυτταρική Νόσο, υποβάλλει την παρούσα παρέμβαση για τη συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου, στο πεδίο εφαρμογής του ν. 612/1977. Η εισήγηση βασίζεται στον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΕΠΠΠΑ, ΦΕΚ 6282/Β/2021), στην Εισήγηση της Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής Υπουργείου Εργασίας (Α.Π. 12/2022) και στην Ιατρική Γνωμοδότηση του Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο».
    Η τρέχουσα διατύπωση του άρθρου 111 περιορίζει την εφαρμογή του ν. 612/1977 σε συγκεκριμένες μορφές ασθενειών, αποκλείοντας ασθενείς με Ενδιάμεση ή Α-θαλασσαιμία που είναι μεταγγισιοεξαρτώμενοι. Αυτό δημιουργεί ανισότητα μεταξύ ομοειδών περιπτώσεων, καθώς όλοι οι μεταγγισιοεξαρτώμενοι ασθενείς υφίστανται το ίδιο θεραπευτικό βάρος και πολυσυστηματικές επιπλοκές, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου.
    Προτείνεται η προσθήκη στο άρθρο 111 ως εξής:
    «Το άρθρο 1 του ν. 612/1977 (Α΄ 164), περί της συνταξιοδότησης τυφλών λόγω γήρατος, εφαρμόζεται και στους ασφαλισμένους του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.) με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67% σε μία από τις κάτωθι παθήσεις: α) κληρονομική σιδηροβλαστική αναιμία, β) φωκομέλεια, γ) μυασθένεια, δ) μυοπάθειες, ε) μεταγγισιοεξαρτώμενη Θαλασσαιμία ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου».
    Με την προσθήκη αυτή διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση όλων των ασθενών, αντιστοιχεί στην επιστημονική τεκμηρίωση και διατηρεί τη συνταγματική συμβατότητα (άρθρα 4, 21 και 25).
    Η βαρύτητα της νόσου της Θαλασσαιμίας καθορίζεται από τη μεταγγισιοεξάρτηση και τις πολυσυστηματικές επιπλοκές, στις οποίες περιλαμβάνονται η χρόνια αιμοσιδήρωση, η ανάγκη αποσιδήρωσης, καρδιακές, ηπατικές και ενδοκρινικές επιπλοκές.
    Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα είναι κοινά για όλες τις μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές της Νόσου.

    Σύμφωνα με τον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΕΠΠΠΑ)- ΦΕΚ 6282/Β/2021, ο όρος «ομόζυγος» δεν ανταποκρίνεται στην κλινική βαρύτητα και πρέπει να χρησιμοποιείται ο όρος «μεταγγισιοεξαρτώμενος».
    Η Ιατρική Γνωμοδότηση του Κέντρου Εμπειρομογνωμοσύνης Παρακολούθησης Αιμοσφαιρινοπαθειών και Επιπλοκών τους, του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο» επιβεβαιώνει ότι οι μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές, ανεξαρτήτως γονοτύπου, όπως β-θαλασσαιμία major, σοβαρές μορφές Α-θαλασσαιμίας (HbH), Ενδιάμεση θαλασσαιμία με ανάγκη τακτικών μεταγγίσεων και άλλες σπάνιες συνδυαστικές αιμοσφαιρινοπάθειες, είναι κλινικά και θεραπευτικά ισοδύναμες με τη β-ομόζυγο μορφή.
    Η Ειδική Επιστημονική Επιτροπή του Υπουργείου Εργασίας επισημαίνει ότι η βαρύτητα και οι επιπλοκές καθορίζονται από την μετάγγιση αίματος και είναι η βάση για την απόδοση ποσοστού αναπηρίας και όχι ο γονιδιακός τύπος.
    Η νομολογία του ΣτΕ επιβάλλει ίση μεταχείριση όμοιων καταστάσεων με αντικειμενικά και εύλογα κριτήρια (ΣτΕ 1972/2012, 4741/2014, 660/2018). Η τρέχουσα διάκριση βάσει γονιδιακού τύπου χωρίς αναφορά στη μεταγγισιοεξάρτηση και την κλινική βαρύτητα δεν συνάδει με τις παραπάνω αρχές.
    Ο αριθμός των ασθενών με γονότυπο διαφορετικό από τη β-ομόζυγο θαλασσαιμία είναι σχετικά μικρός, περιορίζοντας τον συνολικό αριθμό των εν δυνάμει δικαιούχων και τον δημοσιονομικό αντίκτυπο της εφαρμογής του ν. 612/1977. Οι περισσότεροι ασθενείς με μεταγγισιοεξαρτώμενη θαλασσαιμία δεν μπορούν να εργαστούν λόγω του πολυσυστηματικού και προοδευτικού χαρακτήρα του νοσήματος, που απαιτεί συχνές νοσηλείες, χρόνια αιμοσιδήρωση, ανάγκη αποσιδήρωσης και συνοδές επιπλοκές όπως καρδιολογικές, ηπατικές, οστικές, ενδοκρινολογικές και άλλες. Παράλληλα, η θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) είναι γενετικό νόσημα του οποίου ο πληθυσμός μειώνεται με τον προγεννητικό έλεγχο.

    Η Ομοσπονδία έχει επανειλημμένα αιτηθεί την εφαρμογή του ν. 612/1977 για όλους τους μεταγγισιοεξαρτώμενους ασθενείς με Θαλασσαιμία, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου. Η καθυστέρηση δημιουργεί σοβαρές ανισότητες και δυσβάσταχτο κοινωνικό βάρος.

    Με βάση τα παραπάνω, ζητούμε τη συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας στο άρθρο 111 του ν. 612/1977, εξασφαλίζοντας ίση μεταχείριση, κοινωνική δικαιοσύνη και προστασία για μια ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα πολιτών.

  • 8 Απριλίου 2026, 11:29 | δημητρης

    Θα γράψω απλοϊκά για να γίνω αντιληπτός
    θα ήθελα να ενημερωθώ ποιος είναι αυτός που το έγραψε αυτό το νομοθέτημα ? προφανώς δεν γνωρίζει τι κάνει η εταιρεία. (εκτός και είναι κάποιο τζιμάνι της εταιρείας γιατί έχουμε πολλούς, που διοικούν αλλά δεν γνωρίζουν γιατί δεν έχουν δουλέψει ποτέ στην ειδικότητα τους)
    ας σχολιάσω
    “Το στρατιωτικό προσωπικό που υπηρετεί στην εταιρεία υπάγεται διοικητικά στην υπηρεσία πολεμικής αεροπορίας ελέγχου αεροπορικής βιομηχανίας και αμείβεται σύμφωνα με τον ν. 4472/2017 (α’ 74), η δε δαπάνη μισθοδοσίας του αποσπασμένου προσωπικού βαρύνει την εταιρεία”
    Είναι η εταιρεία στρατόπεδο για να έρχονται στρατιωτικοί ? εάν είναι της ΥΠΑΕΑΒ γιατί δεν τους πληρώνει ο στρατός ? όταν η εταιρεία έχει οικονομικά προβλήματα , πως έρχονται στρατιωτικοί για να αυξήσουν τις δαπάνες?
    Αυτό που δεν έχουν καταλάβει οι στρατιωτικοί είναι ότι άλλο στρατιωτική διοίκηση και άλλο βιομηχανική διοίκηση .(διαφορετικά ο οποιοσδήποτε να γίνει ναύαρχος που έχει τελείωση διοίκηση επιχειρήσεων και να διοίκηση το στόλο. . δυστυχώς έχουμε απτά αποτελέσματα καταστροφής όταν την διοικούσαν την εταιρεία στρατιωτικοί)
    δεν έχω κάτι με τους στρατιωτικούς , αλλά δεν είναι παντογνώστες όπως το παίζουν.

    άρθρο 99
    χορήγηση επιδόματος ειδικών συνθηκών στους εργαζομένους στις εγκαταστάσεις της ελληνικής αεροπορικής βιομηχανίας ΑΕ – αντικατάσταση άρθρου 7 ν. 4690/2020
    Ποιος είναι αυτός ο φωστήρας, που θα διχάσει τους εργαζόμενους με το επικίνδυνο και ανθυγιεινό . πχ ο μηχανικός που μπαίνει στις πτέρυγες και τρώει όλες τις αναθυμιάσεις από το καύσιμο στις δεξαμενές γιατί θα πάρει 150 και ο χρεώστης 200? ο χρώστης που βάφει τις εγκαταστάσεις μετα θα πάει να βάψει (μην ξεχνάτε ότι την εταιρεία την κάνατε δημοσιά υπηρεσία , οπότε και αυτός θα δουλεύει σαν υπάλληλος του υπουργείου). Αποτέλεσμα μηδέν
    Ο τεχνικός ασφάλειας που η δουλειά του είναι μέσα στα κτίρια παραγωγής και εισπνέει όλα τα χημικά (κύριοι ξέρετε πόσα χημικά υπάρχουν στην εταιρεία και χρησιμοποιούνται? ΝΑ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΩ 1500 ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΧΗΜΙΚΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΑ) γιατί 150 και όχι 200.
    Κύριοι από τότε που ιδρύθηκε η εταιρεία και επειδή τυχαίνει να είμαι ο παλαιότερος και γνώστης της επιχείρησης παίρναμε επικίνδυνο 25%και ανθυγιεινό 15%, σύνολο 40%. το μόνο κτίριο που δεν έπαιρνε βαρέα και επίδομα ήταν οι διοικητικές υπηρεσίες, που στεγάζονται σε ένα κτίριο. Όλα τα άλλα κτίρια επιβαρύνονται με χημικά και κακές συνθήκες γιαυτό και τόσο υψηλό επίδομα. εμείς δεν είμαστε ΟΤΑ

    άρθρο 100
    πρόσληψη στρατιωτικών εν αποστρατεία στην ελληνική αεροπορική βιομηχανία α.ε. – προσθήκη παρ. 5 στο άρθρο 8 του ν. 3978/2011
    Να θεωρήσω ρουσφέτι για τους στρατιωτικούς να έρχονται να κάνουν τι ? όπως έγραψα να δίνουν εντολές η να τους μάθουμε την δουλειά . Εάν ήθελε να τους αξιοποίηση να τους διέθετε στις μονάδες που υπηρετούσαν σαν πολιτικό προσωπικό, (θα απέδιδαν πιο καλά λόγω γνώσης του αντικειμένου της μονάδας) χωρίς την ιδιότητα του στρατιωτικού και κάτω από τις διαταγές των ενεργεία στρατιωτικών. Το μόνο που θα κάνει είναι να έρθουν να κάθονται και να καθυστερούν την παραγωγή γιατί θα πρέπει να διαβάζουν και να εκτελούν εργασίες που δεν έχουν κάνει ποτέ και να ρωτούν δεξιά και αριστερά για να τους μάθουν. (και αυτό είναι σε έλλειψη η μεταφοράς γνώσης)

    κλείνοντας γιατί δεν ανοίγουν τις μετατάξεις μιας και όλοι οι δημόσιοι είμαστε ίσοι όπως λέει το σύνταγμα .
    Να φύγουν όσοι θέλουν (θα μείνουν οι γενικοί και κάποιοι διευθυντές από το καλό κλίμα που έχετε φτιάξει εσείς(οι πολιτικοί που νομοθετείτε στα υπουργεία)) και να φέρετε στρατιωτικούς να κάθονται και να δω ποιος θα βγάλει παραγωγή.
    όποιος έγραψε αυτό το νόμο δεν έχει ιδέα από βιομηχανία, γιαυτό και είναι κατεστραμμένη .
    επίσης το αεροπλάνο δεν είναι αυτοκίνητο, είναι τόσο πολύπλοκο και θέλει γνώση, εμπειρία, συνεχή εκπαίδευση και πιστοποίηση και «δεν έχει δεν βαριέσαι»
    πέρα ότι έχει γίνει εταιρεία τροχονόμος , με το να έρχονται άτομα και στα 2-3 χρονιά να φεύγουν και να έρχονται νέοι και φτου από την αρχή. Όλη αυτή η κατάσταση αυξάνει την παραγωγικότητα να είστε σίγουροι.

    Πιστεύω να έγινα κατανοητός

  • 8 Απριλίου 2026, 03:04 | Κωνσταντίνος

    Στο άρθρο 109,θα πρέπει να ορισθεί ένα μικρό περιθώριο πλέον του επιτοκίου της ΕΚΤ (ενιαίο για οφειλές προς εφορία και εφκα), και όχι να συμπεριφέρεται το ΔΗΜΌΣΙΟ ως τοκογλύφος επιβαρύνοντας υπερμετρα τους οφειλέτες.

    Οι τρέχουσες οικονομικές συνθήκες κάνουν αναγκαία την ΕΠΑΝΑΦΟΡΆ ορίου στην προσαύξηση οφειλών (ή και την ΆΜΕΣΗ διαγραφή των προσαυξήσεων ΕΙΔΙΚΆ στις οφειλές υγείας, δεδομένου ότι όταν υπάρχει οφειλή ΔΕΝ υπάρχει ΠΑΡΟΧΗ προς τους ασφαλισμένους).

  • 8 Απριλίου 2026, 00:23 | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑΙΜΙΑΣ

    ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 111 – ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΓΓΙΣΙΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΘΑΛΑΣΣΑΙΜΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΓΟΝΙΔΙΑΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

    Η Ελληνική Ομοσπονδία Θαλασσαιμίας, ως θεσμικός εκπρόσωπος ασθενών με Θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) και Δρεπανοκυτταρική Νόσο, υποβάλλει την παρούσα παρέμβαση για τη συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου, στο πεδίο εφαρμογής του ν. 612/1977. Η εισήγηση βασίζεται στον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΕΠΠΠΑ, ΦΕΚ 6282/Β/2021), στην Εισήγηση της Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής Υπουργείου Εργασίας (Α.Π. 12/2022) και στην Ιατρική Γνωμοδότηση του Κέντρου Εμπειρογνωμοσύνης του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο».

    Η τρέχουσα διατύπωση του άρθρου 111 περιορίζει την εφαρμογή του ν. 612/1977 σε συγκεκριμένες μορφές ασθενειών, αποκλείοντας ασθενείς με Ενδιάμεση ή Α-θαλασσαιμία που είναι μεταγγισιοεξαρτώμενοι. Αυτό δημιουργεί ανισότητα μεταξύ ομοειδών περιπτώσεων, καθώς όλοι οι μεταγγισιοεξαρτώμενοι ασθενείς υφίστανται το ίδιο θεραπευτικό βάρος και πολυσυστηματικές επιπλοκές, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου.

    Προτείνεται η προσθήκη στο άρθρο 111 ως εξής:
    «Το άρθρο 1 του ν. 612/1977 (Α΄ 164), περί της συνταξιοδότησης τυφλών λόγω γήρατος, εφαρμόζεται και στους ασφαλισμένους του Ηλεκτρονικού Εθνικού Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.) με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67% σε μία από τις κάτωθι παθήσεις: α) κληρονομική σιδηροβλαστική αναιμία, β) φωκομέλεια, γ) μυασθένεια, δ) μυοπάθειες, ε) μεταγγισιοεξαρτώμενη Θαλασσαιμία ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου».

    Με την προσθήκη αυτή διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση όλων των ασθενών, αντιστοιχεί στην επιστημονική τεκμηρίωση και διατηρεί τη συνταγματική συμβατότητα (άρθρα 4, 21 και 25).
    Η βαρύτητα της νόσου της Θαλασσαιμίας καθορίζεται από τη μεταγγισιοεξάρτηση και τις πολυσυστηματικές επιπλοκές, στις οποίες περιλαμβάνονται η χρόνια αιμοσιδήρωση, η ανάγκη αποσιδήρωσης, καρδιακές, ηπατικές και ενδοκρινικές επιπλοκές.
    Τα θεραπευτικά πρωτόκολλα είναι κοινά για όλες τις μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές της Νόσου.

    Σύμφωνα με τον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (ΕΠΠΠΑ)- ΦΕΚ 6282/Β/2021, ο όρος «ομόζυγος» δεν ανταποκρίνεται στην κλινική βαρύτητα και πρέπει να χρησιμοποιείται ο όρος «μεταγγισιοεξαρτώμενος».
    Η Ιατρική Γνωμοδότηση του Κέντρου Εμπειρομογνωμοσύνης Παρακολούθησης Αιμοσφαιρινοπαθειών και Επιπλοκών τους, του Γ.Ν.Α. «Ιπποκράτειο» επιβεβαιώνει ότι οι μεταγγισιοεξαρτώμενες μορφές, ανεξαρτήτως γονοτύπου, όπως β-θαλασσαιμία major, σοβαρές μορφές Α-θαλασσαιμίας (HbH), Ενδιάμεση θαλασσαιμία με ανάγκη τακτικών μεταγγίσεων και άλλες σπάνιες συνδυαστικές αιμοσφαιρινοπάθειες, είναι κλινικά και θεραπευτικά ισοδύναμες με τη β-ομόζυγο μορφή.

    Η Ειδική Επιστημονική Επιτροπή του Υπουργείου Εργασίας επισημαίνει ότι η βαρύτητα και οι επιπλοκές καθορίζονται από την μετάγγιση αίματος και είναι η βάση για την απόδοση ποσοστού αναπηρίας και όχι ο γονιδιακός τύπος.
    Η νομολογία του ΣτΕ επιβάλλει ίση μεταχείριση όμοιων καταστάσεων με αντικειμενικά και εύλογα κριτήρια (ΣτΕ 1972/2012, 4741/2014, 660/2018). Η τρέχουσα διάκριση βάσει γονιδιακού τύπου χωρίς αναφορά στη μεταγγισιοεξάρτηση και την κλινική βαρύτητα δεν συνάδει με τις παραπάνω αρχές.

    Ο αριθμός των ασθενών με γονότυπο διαφορετικό από τη β-ομόζυγο θαλασσαιμία είναι σχετικά μικρός, περιορίζοντας τον συνολικό αριθμό των εν δυνάμει δικαιούχων και τον δημοσιονομικό αντίκτυπο της εφαρμογής του ν. 612/1977. Οι περισσότεροι ασθενείς με μεταγγισιοεξαρτώμενη θαλασσαιμία δεν μπορούν να εργαστούν λόγω του πολυσυστηματικού και προοδευτικού χαρακτήρα του νοσήματος, που απαιτεί συχνές νοσηλείες, χρόνια αιμοσιδήρωση, ανάγκη αποσιδήρωσης και συνοδές επιπλοκές όπως καρδιολογικές, ηπατικές, οστικές, ενδοκρινολογικές και άλλες. Παράλληλα, η θαλασσαιμία (Μεσογειακή Αναιμία) είναι γενετικό νόσημα του οποίου ο πληθυσμός μειώνεται με τον προγεννητικό έλεγχο.

    Η Ομοσπονδία έχει επανειλημμένα αιτηθεί την εφαρμογή του ν. 612/1977 για όλους τους μεταγγισιοεξαρτώμενους ασθενείς με Θαλασσαιμία, ανεξαρτήτως γονιδιακού τύπου. Η καθυστέρηση δημιουργεί σοβαρές ανισότητες και δυσβάσταχτο κοινωνικό βάρος.

    Με βάση τα παραπάνω, ζητούμε τη συμπερίληψη όλων των μεταγγισιοεξαρτώμενων μορφών Θαλασσαιμίας στο άρθρο 111 του ν. 612/1977, εξασφαλίζοντας ίση μεταχείριση, κοινωνική δικαιοσύνη και προστασία για μια ιδιαίτερα ευάλωτη ομάδα πολιτών.

  • 7 Απριλίου 2026, 22:04 | ΑΡΤΕΜΙΣ ΜΠΙΜΠΑ

    Το εδάφιο β΄ του άρθρου 117, περί κατάργησης των διατάξεων της παραγράφου 11 του άρθρου 19 του ν. 4387/2016 δε δικαιολογείται από τις διατάξεις του άρθρου 110 του παρόντος Νόμου δεδομένου ότι η υπό κατάργηση παράγραφος καλύπτει και άλλα ζητήματα διαδοχικής ασφάλισης πέρα της διαδικασίας αρμοδιότητα. Επιπλέον το άρθρο 110 θα έπρεπε να ενταχθεί στο άρθρο 19 του ν. 4387/2016 που αφορά τις διατάξεις της διαδοχικής ασφάλισης και τη διαδικασία της αρμοδιότητας. Απαιτείται προσεκτικότερη εξέταση των διατάξεων και των συνεπειών αυτών κατά τη θέσπισή τους.

  • 6 Απριλίου 2026, 15:04 | ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ

    ΑΠΟ ΤΟ ΑΡ. 108 ΛΕΙΠΟΥΝ ΟΙ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΩΝ ΔΟΜΩΝ ΤΩΝ ΟΤΑ

  • 6 Απριλίου 2026, 15:02 | ΣΩΤΗΡΙΟΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ

    ΑΠΟ ΤΟ ΑΡ.108 ΑΠΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΟΙ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΓΙΑ ΣΤΕΓΑΣΗ Π Ο Λ Ι Τ Ι Σ Τ Ι Κ Ω Ν ΔΟΜΩΝ ΤΩΝ ΟΤΑ.
    Σ.Α.ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ
    ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

  • 6 Απριλίου 2026, 14:51 | Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία (Ε.Σ.Α.μεΑ.)

    Η Ε.Σ.Α.μεΑ. προτείνει και αιτείται τα εξής:

    Άρθρο 111 Συνταξιοδότηση πασχόντων από κληρονομική σιδηροβλαστική αναιμία, φωκομέλεια και μυασθένειες – μυοπάθειες με τις διατάξεις του ν. 612/1977

    Στο άρθρο αυτό αναφέρεται ότι το άρθρο 1 του ν. 612/1977 (Α΄ 164), περί της συνταξιοδότησης τυφλών λόγω γήρατος, εφαρμόζεται και στους ασφαλισμένους του e-Ε.Φ.Κ.Α. με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον εξήντα επτά τοις εκατό (67%) σε μία από τις κάτωθι παθήσεις: α) κληρονομική σιδηροβλαστική αναιμία, β) φωκομέλεια, γ) μυασθένεια, δ) μυοπάθειες.
    Θεωρούμε θετική αυτή την πρόβλεψη, αλλά κρίνουμε απαραίτητο, το άρθρο 1 του ν. 612/1977, για λόγους ισονομίας και ίσης μεταχείρισης, να εφαρμόζεται και στους ασφαλισμένους του e-Ε.Φ.Κ.Α. με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον εξήντα επτά τοις εκατό (67%) σε μία από τις κάτωθι κατηγορίες αναπηρίας: α) συγγενείς καρδιοπάθειες, β) κώφωση – βαρηκοΐα, γ) ενδιάμεση θαλασσαιμία, δ) αιμοσφαιρινoπάθεια H.

    Επίσης, ζητείται η επικαιροποίηση και διόρθωση της παρωχημένης και εσφαλμένης ορολογίας «τυφλοί εξ αμφοτέρων οφθαλμών» που περιλαμβάνεται στον ν. 612/1977, με αντικατάστασή της από τη σύγχρονη και επιστημονικά ορθή διατύπωση που χρησιμοποιείται στον Ε.Π.Π.Π.Α., ήτοι «άτομα με οπτική αναπηρία με ποσοστό 80% και άνω».
    Η διατήρηση της υφιστάμενης διατύπωσης δημιουργεί σοβαρά πρακτικά προβλήματα, καθώς οι αποφάσεις που εκδίδονται από τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.) δεν αντιστοιχίζονται με τις κατηγορίες δικαιούχων του ν. 612/1977. Ως εκ τούτου, προκύπτει αδυναμία υπαγωγής των ενδιαφερομένων στις σχετικές διατάξεις, με αποτέλεσμα να παρεμποδίζεται η συνταξιοδότησή τους.
    Συνεπώς η εναρμόνιση της ορολογίας του ν.612/77 με τον Ε.Π.Π.Π.Α. «άτομα με οπτική αναπηρία με ποσοστό 80% και άνω» κρίνεται επιβεβλημένη.

    Επιπρόσθετα, ζητάμε τη συμπερίληψη νέου άρθρου μετά το άρθρο 116 ως εξής:
    Άρθρο 116Α «Χρόνος ολοκλήρωσης της πρακτικής άσκησης- μαθητείας των καταρτιζόμενων των Σχολών Ανώτερης Επαγγελματικής Κατάρτισης – Πρακτική άσκηση – Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 27 του ν.4763/2020 Πρακτική άσκηση – όπως έχει τροποποιηθεί με το άρθρο 150 παρ. 1 ν. 5224/2025.
    Η παρ. 1 του άρθρου 27 του ν.4763/2020 «Πρακτική άσκηση, Μαθητεία» συμπληρώνεται από τη φράση: «Δύναται δε να ολοκληρωθεί δίχως χρονικό περιορισμό για τα άτομα με αναπηρία που φέρουν πιστοποίηση ΚΕΠΑ στην οποία βεβαιώνεται ανικανότητα για κάθε βιοποριστικό επάγγελμα ή ισοδύναμο αυτού», και η παρ. 1 διαμορφώνεται ως εξής (βλ. έντονη γραμματοσειρά):
    «1. Οι καταρτιζόμενοι των Σ.Α.Ε.Κ. δύναται να πραγματοποιούν την πρακτική άσκηση ή τη μαθητεία σε φυσικά πρόσωπα , ν.π.δ.δ., ν.π.ι.δ., δημόσιες υπηρεσίες. ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού και επιχειρήσεις με του όρους και τις προϋποθέσεις του παρόντος με ευθύνη της Σ.Α.Ε.Κ. στην οποία φοιτούν. Η περίοδος της πρακτικής άσκησης μπορεί να είναι συνεχιζόμενη ή τμηματική, ύστερα από την επιτυχή ολοκλήρωση της θεωρητικής και εργαστηριακής κατάρτισης, του τέταρτου εξαμήνου, εκτός αν ορίζεται άλλως στους Οδηγούς Κατάρτισης και πρέπει να ολοκληρωθεί , σε κάθε περίπτωση, εντός τριάντα έξι (36) μηνών από τη λήξη του τελευταίου εξαμήνου θεωρητικής και εργαστηριακής κατάρτισης. Δύναται δε να ολοκληρωθεί δίχως χρονικό περιορισμό για τα άτομα με αναπηρία που φέρουν πιστοποίηση ΚΕΠΑ στην οποία βεβαιώνεται ανικανότητα για κάθε βιοποριστικό επάγγελμα ή ισοδύναμο αυτού.»

  • 3 Απριλίου 2026, 14:42 | ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΚΛΗΣ

    Στο άρθρο 110 του παρόντος αναφέρεστε γενικώς για τις επικουρικές συντάξεις εντός του e-ΕΦΚΑ, ήτοι γήρατος, αναπηρίας και θανάτου. Η συνταξιοδότηση λόγω αναπηρίας δεν είναι συνήθως ορισμένου χρόνου με ειδικές προϋποθέσεις (που ήταν ασφαλισμένος κατά την επέλευση του ασφαλιστικού αυτού κινδύνου;
    Ειδικές προϋποθέσεις δεν ισχύουν και για τις περιπτώσεις συνταξιοδότησης λόγω θανάτου;
    Μήπως, για αυτό το λόγο διαχωρίζονται και στο άρθρο 116 του ν. 5078/2023, που ενιαιοποιεί τις προϋποθέσεις θεμελίωσης (15 έτη άνευ ορίου ηλικίας) των επικουρικών φορέων εντός του e-ΕΦΚΑ;
    Μήπως να επανεξετάζατε τη διάταξη δεδομένου ότι πάσχει σε αρκετά σημεία;

  • 3 Απριλίου 2026, 13:34 | ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΓΚΛΗΣ

    Όσον αφορά το άρθρο 110 με θέμα : «Καθορισμός αρμόδιου φορέα υποβολής αίτησης απονομής επικουρικής σύνταξης σε περίπτωση διαδοχικού χρόνου ασφάλισης – Προσθήκη παρ. 5 στο άρθρο 96Α του ν. 4387/2016″ σας γνωρίζω ότι : α) η ορθή – δόκιμη διατύπωση θα έπρεπε να είναι : «που έχει διανυθεί διαδοχικός χρόνος …….» αντί του : «υφίσταται διαδοχικός χρόνος …….».
    Επιπλέον πρέπει να προστεθεί ότι : β) «η συνταξιοδοτική απόφαση εκδίδεται από τον πρώην τελευταίο ενταχθέντα επικουρικό φορέα, λογαριασμό ……….», δεδομένου ότι σε διαφορετική περίπτωση οι ασφαλισμένοι θα κάνουν την αίτηση συνταξιοδότησης σε όποιον πρώην ενταχθέντα επικουρικό φορέα νομίζουν ότι θα εκδώσει ταχύτερα την συνταξιοδοτική απόφαση ή είναι εγγύτερα στον τόπο κατοικίας τους.
    Η συγκεκριμένη διάταξη, εφόσον δεν αφορά τον τρόπο υπολογισμού της επικουρικής σύνταξης ή της ενοποίησης των προϋποθέσεων απονομής επικουρικής σύνταξης πρέπει να ενταχθεί στο άρθρο 19 του ν. 4387/2016, όπως ισχύει και το οποίο αναφέρεται στις διατάξεις του συνυπολογισμού διαδοχικού χρόνου ασφάλισης εντός των κλάδων του e-ΕΦΚΑ και όχι στο άρθρο 96Α΄.

Σχόλια