Άρθρο 114
Έναρξη ισχύος
- Με την επιφύλαξη των παρ. 2 έως 9, η ισχύς του παρόντος νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επιμέρους διατάξεις του.
- Η ισχύς του άρθρου 12, περί μείωσης ελάχιστου ορίου οφειλών προς το Δημόσιο και τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης για την ένταξη των οφειλών στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, αρχίζει σε έναν (1) μήνα από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
- Η ισχύς του άρθρου 13, περί δυνατότητας αποπληρωμής και διάσωσης της κύριας κατοικίας με ρευστοποίηση των λοιπών ακινήτων στο πλαίσιο του εξωδικαστικού μηχανισμού ρύθμισης οφειλών, αρχίζει σε δύο (2) μήνες από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
4.Το Μέρος Β΄ τίθεται σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2017, εκτός από:
α) το άρθρο 42, περί καταβολής ειδικής σύνταξης στην οικογένεια όσων απεβίωσαν στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών, το οποίο ισχύει από την 1η Μαρτίου 2023,
β) το άρθρο 43, περί αύξησης ορίου ηλικίας καταβολής σύνταξης σε τέκνα συνταξιούχων της παρ. 3 του άρθρου 4 του ν. 4387/2016 (Α’ 85), το οποίο ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2026.
- Το Μέρος Γ΄ τίθεται σε ισχύ από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου, εκτός από:
α) το άρθρο 49, περί μισθολογικών προσαυξήσεων δικαστικών λειτουργών, το οποίο ισχύει από την 1η Ιουλίου 2026.
β) το άρθρο 50, περί χρόνου υπηρεσίας και εισαγωγικού μισθολογικού κλιμακίου των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου, το οποίο ισχύει από την 1η Ιούλιου 2026.
γ) το άρθρο 51, περί ανώτατου ορίου αποδοχών μελών συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών που κατέχουν και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα, το οποίο ισχύει από την 22α Δεκεμβρίου 2023.
δ) την παρ. 1 του άρθρου 52, περί ρύθμισης θεμάτων μισθολογικής εξέλιξης υπαλλήλων μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης, η οποία ισχύει από την 24η Ιουνίου 2023.
ε) το άρθρο 53, περί επέκτασης εφαρμογής του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, το άρθρο 54, περί αποδοχών του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης, το άρθρο 55, περί Προσωπικού Προεδρίας της Δημοκρατίας, και το άρθρο 56, περί αποδοχών Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος, ισχύουν από την 1η Ιουλίου 2026.
- Η παρ. 2 του άρθρου 76, περί ρυθμίσεων για την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Ανώνυμη Εταιρεία, ισχύει από την 27η Μαΐου 2016.
- Το άρθρο 81, περί εγγραφής πιστώσεων Ανεξάρτητων Διοικητικών Αρχών, ισχύει από τον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2027.
- Για το άρθρο 99 περί αποζημιώσεων ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας σε περιπτώσεις τοκετού ή λοχείας και διαχείριση αποθεματικού:
α) η παρ. 1 ισχύει από τις 24 Οκτωβρίου 2025 και
β) η παρ. 3 εφαρμόζεται από το έτος 2026 για ποσά που παρέμειναν αδιάθετα από το έτος 2023.
- Τα άρθρα 100 έως 109 ισχύουν από την 1η Μαΐου 2026.
Θέμα: Ανάγκη μεταβατικής προστασίας για οχήματα που είχαν αγοραστεί πριν από την έναρξη της διαβούλευσης
Η προτεινόμενη μείωση της απαλλαγής στο τέλος ταξινόμησης των υβριδικών αυτοκινήτων δημιουργεί σοβαρό ζήτημα για οχήματα που είχαν ήδη αγοραστεί από το εξωτερικό πριν από την ανακοίνωση της πρόθεσης της κυβέρνησης μέσω της δημόσιας διαβούλευσης.
Η εισαγωγή μεταχειρισμένου αυτοκινήτου δεν είναι στιγμιαία πράξη. Από την αγορά μέχρι την άφιξη του οχήματος στην Ελλάδα και τον εκτελωνισμό του μπορεί να μεσολαβήσουν εβδομάδες. Απαιτούνται μεταφορά, CMR, αποστολή πρωτότυπης ξένης άδειας, έκδοση ή εξεύρεση COC, βεβαιώσεις λιανικής τιμής προ φόρων και λοιπά δικαιολογητικά. Δεν είναι όλα αυτά υπό τον έλεγχο του αγοραστή ή του εισαγωγέα.
Σύμφωνα με τη διαδικασία που περιγράφει η ΑΑΔΕ, για κοινοτικά οχήματα υποβάλλεται Δ.Α.Ο. κατά την άφιξη και η ειδική δήλωση για τη βεβαίωση και καταβολή των φορολογικών επιβαρύνσεων υποβάλλεται μέχρι τη 15η ημέρα του επόμενου μήνα από την άφιξη. Επομένως, ο χρόνος εκτελωνισμού είναι μεταγενέστερο διοικητικό στάδιο και όχι ο χρόνος κατά τον οποίο ο εισαγωγέας έλαβε την οικονομική απόφαση.
Είναι άδικο μία συναλλαγή που αποφασίστηκε, συμφωνήθηκε και πληρώθηκε με βάση το ισχύον καθεστώς να φορολογηθεί αργότερα με βαρύτερο καθεστώς, μόνο επειδή η μεταφορά, τα έγγραφα ή οι διοικητικές διαδικασίες δεν είχαν ολοκληρωθεί μέχρι τη δημοσίευση του νόμου στο ΦΕΚ.
Το άρθρο 114 προβλέπει γενικά ότι η ισχύς του νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στο ΦΕΚ, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά στις επιμέρους διατάξεις. Ζητείται να οριστεί διαφορετικά για το άρθρο 9, ώστε να προστατευθούν οι καλόπιστοι εισαγωγείς και αγοραστές που είχαν ήδη δεσμευθεί πριν από τη δημόσια ανακοίνωση της αλλαγής.
Προτείνεται να προστεθεί ειδική μεταβατική διάταξη ως εξής:
Ειδικά για την εφαρμογή του άρθρου 9, οι προϊσχύουσες διατάξεις της παρ. 6 του άρθρου 136 του Εθνικού Τελωνειακού Κώδικα εξακολουθούν να εφαρμόζονται για οχήματα για τα οποία, πριν από την ημερομηνία ανάρτησης του παρόντος σχεδίου νόμου σε δημόσια διαβούλευση, είχε συναφθεί δεσμευτική σύμβαση αγοράς ή είχε εκδοθεί τιμολόγιο, proforma invoice ή απόφαση κατακύρωσης δημοπρασίας, με αναγραφή του αριθμού πλαισίου του οχήματος, και είχε καταβληθεί μέσω πιστωτικού ιδρύματος προκαταβολή ή εξόφληση προς τον πωλητή. Η εφαρμογή του προηγούμενου εδαφίου προϋποθέτει την είσοδο του οχήματος στη χώρα εντός εξήντα (60) ή ενενήντα (90) ημερών από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και την εμπρόθεσμη υποβολή των προβλεπόμενων τελωνειακών δηλώσεων.
Με αυτόν τον τρόπο προστατεύονται οι καλόπιστες συναλλαγές, χωρίς να ανοίγει παράθυρο καταστρατήγησης. Δεν προστατεύεται όποιος αγοράσει μετά τη διαβούλευση. Προστατεύεται μόνο όποιος μπορεί να αποδείξει ότι είχε ήδη δεσμευτεί οικονομικά για συγκεκριμένο όχημα, πριν γίνει γνωστή η πρόθεση αλλαγής του νόμου.
Η εναλλακτική, δηλαδή η εφαρμογή του νέου καθεστώτος σε όλα τα οχήματα που δεν έχουν προλάβει να εκτελωνιστούν μέχρι τη δημοσίευση στο ΦΕΚ, είναι άδικη και πρακτικά τιμωρεί τη συνήθη καθυστέρηση της διαδικασίας εισαγωγής.
Δεν μπορεί η Πολιτεία από τη μία να δημιουργεί ειδικό μεταβατικό παράθυρο για στοκ οχημάτων που θα τύχουν ευνοϊκότερης μεταχείρισης και από την άλλη να αγνοεί όσους είχαν ήδη αγοράσει, πληρώσει και δεσμευτεί πριν ανακοινωθεί η αλλαγή του νόμου.
Αν πρέπει να υπάρξει μεταβατική διάταξη, η δίκαιη βάση δεν είναι ποιος πρόλαβε να εκτελωνίσει, αλλά ποιος είχε ήδη αγοράσει καλόπιστα πριν από τη διαβούλευση.
Το σωστό σημείο τομής είναι:
η δεσμευτική αγορά συγκεκριμένου οχήματος με VIN και τραπεζική πληρωμή πριν από την έναρξη της διαβούλευσης.
Όχι ο εκτελωνισμός. Όχι η έκδοση πινακίδων. Όχι η τύχη του ποιος πήρε γρηγορότερα χαρτιά από αντιπροσωπεία ή μεταφορική.
Σχόλιο για το άρθρο 53 : Επισημαίνεται θετικά το γεγονός ότι αναγνωρίζεται η ανάγκη επέκτασης της προσωπικής διαφοράς.
Ωστόσο, προτείνεται:
α. πλήρης απαλοιφή του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 53 που ορίζει ότι:
«Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως.»
β. αντικατάσταση της φράσης του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 53 «…στο προσωπικό που έχει διοριστεί ή μεταταχθεί» από τη φράση «στο προσωπικό που υπηρετεί»
γ. αναδρομικότητα
καθώς η ρύθμιση πλαφόν 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά:
α. αντιφάσκει με τον σκοπό του νομοσχεδίου. Ενώ το άρθρο 47 επικαλείται την άρση των υφιστάμενων ανισοτήτων στις αποδοχές και τη μισθολογική εξέλιξη, το άρθρο 53 διατηρεί ουσιαστικά τις ίδιες ανισότητες μέσω του πλαφόν
β. δεν αίρει τις μισθολογικές ανισότητες αλλά τις αναπαράγει. Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς συνοδεύεται από έναν περιορισμό που διατηρεί σημαντικές αποκλίσεις στις αποδοχές υπαλλήλων που τελούν υπό τις ίδιες υπηρεσιακές συνθήκες
γ. υπονομεύει την εσωτερική συνοχή των υπηρεσιών. Η συνύπαρξη υπαλλήλων με ίδιες αρμοδιότητες αλλά διαφορετικές αποδοχές δημιουργεί αίσθημα αδικίας, μειώνει το ηθικό και επιβαρύνει το εργασιακό κλίμα
δ. αποτελεί επιπρόσθετο μηχανισμό ελέγχου δαπάνης στον αντίστοιχα εφαρμοζόμενο του άρθρου 206 του ν. 5193/2025 ενώ παράλληλα δημιουργεί συνθήκη ακόμα δυσμενέστερης μεταχείρισης των νεότερων υπαλλήλων
ε. λειτουργεί αποτρεπτικά για την προσέλκυση και διατήρηση εξειδικευμένου προσωπικού. Η προοπτική μόνιμα χαμηλότερων αποδοχών, καθιστά λιγότερο ελκυστική την υπηρεσία.
στ. έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της ίσης μεταχείρισης και εγείρονται ζητήματα συμβατότητας με τα άρθρα 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1 του Συντάγματος, Η διαφορετική μισθολογική αντιμετώπιση βασίζεται αποκλειστικά σε χρονικό κριτήριο καθώς υπάλληλοι που βρίσκονται υπό τις ίδιες πραγματικές και νομικές συνθήκες αντιμετωπίζονται διαφορετικά.
ζ. συνιστά σαφή ανακολουθία έναντι των προηγούμενων νομοθετικών ρυθμίσεων (ν. 4569/2018, ν. 4635/2019, ν. 5042/2023 και ν. 5043/2023) για τον επιλεγμένο μηχανισμό άρσης μισθολογικών ανισοτήτων, οι οποίες δεν προέβλεπαν ανώτατο όριο.
Συμπερασματικά, η κατάργηση του συγκεκριμένου περιορισμού αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ουσιαστική αποκατάσταση της μισθολογικής ισότητας, την εφαρμογή ενιαίων κανόνων για όλους τους υπαλλήλους και την επίτευξη του ίδιου του σκοπού του νομοσχεδίου περί άρσης των υφιστάμενων ανισοτήτων.
Το ΜΕΡΟΣ Β το ξεκινούν επίτηδες από 01 – 01 – 2017.
Αν δεν τους τσακώναμε στα πράσα , το 2023 , θα βάζανε έναρξη ισχύος τη 01 – 01 – 1827!!
Το άρθρο 49, περί μισθολογικών προσαυξήσεων δικαστικών λειτουργών, το οποίο έχει ημερομηνία έναρξης ισχύος την 1η Ιουλίου 2026, θα έπρεπε να έχει ημερομηνία έναρξης ισχύος αναδρομικά μια διετία πίσω ή τουλάχιστον την 16 Σεπτεμβρίου 2024, ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η ενοποίηση του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας. Μόνο έτσι θα αποφευχθεί η άσκηση ομαδικών αγωγών αντιστίχων των αγωγών ΚΑΦΦΕ, οι οποίες άνετα μπορούν να ασκηθούν λόγω μη παρόδου της διετίας. Ειδικά για τους πρώην ειρηνοδίκες δημιουργείται και η εξής αδικία, οι β’ και γ’ τάξης που είχαν συμπληρώσει 7 έτη υπηρεσίας έλαβαν ορθώς τον βασικό μισθό του Προέδρου Πρωτοδικών από την 16η Σεπτεμβρίου 2024. Αν τεθεί έναρξη ισχύος της διάταξης η 1-7-2026 οι πρώην ειρηνοδίκες α’ και β΄ τάξης, οι οποίοι έιχαν συμπηρώσει 12ετία την 16-9-2024 δεν θα λάβουν την μισθολογική προσαύξηση αναδρομικά από την 16η Σεπτεμβρίου 2024, όπως και οι συνάδελφοί τους και αυτό θα οδηγήσει σε άσκηση ομαδικών αγωγών.
Θεωρώ ότι το άρθρο 49, περί μισθολογικών προσαυξήσεων δικαστικών λειτουργών, το οποίο έχει ημερομηνία έναρξης ισχύος την 1η Ιουλίου 2026, θα έπρεπε να έχει ημερομηνία έναρξη ισχύος αναδρομικά την 16 Σεπτεμβρίου 2024, ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η ενοποίηση του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας, καθώς και οι πρώην ειρηνοδίκες β’ και γ’ τάξης που είχαν συμπληρώσει 7 έτη υπηρεσίας έλαβαν ορθώς τον βασικό μισθό του Προέδρου Πρωτοδικών από την 16η Σεπτεμβρίου 2024. Για ποιό λόγο να υπάρξει διαφοροποίηση για τους πρώην ειρηνοδίκες α’ τάξης, οι οποίοι έλαβαν τον μισθό του Προέδρου Πρωτοδικών μετά την συμπλήρωση 16 ετών υπηρεσίας και μάλιστα όχι αυτόματα, αλλά μετά από συνεδρίαση του δικαστικού συμβουλίου. Θα πρέπει και αυτοί να λάβουν την μισθολογική προσαύξηση αναδρομικά από την 16η Σεπτεμβρίου 2024, όπως και οι συνάδελφοί τους, προκειμένου να αποφευχθεί η άσκηση ομαδικών αγωγών.
Μηπως η σωστη ημερομηνια στην παραγραφο 2
«4.Το Μέρος Β΄ τίθεται σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2017, εκτός από:»
ειναι 1η Ιανουαριου 2027 και οχι 2017?