Άρθρο 47
Σκοπός
Σκοπός του παρόντος Μέρους είναι η ενίσχυση της δίκαιης μισθολογικής μεταχείρισης των δικαστικών λειτουργών και υπαλλήλων, η άρση υφιστάμενων ανισοτήτων στις αποδοχές και στη μισθολογική εξέλιξη ειδικών κατηγοριών προσωπικού, καθώς και η κατοχύρωση της ασφάλειας δικαίου στο μισθολογικό καθεστώς αυτών, με γνώμονα την ελκυστικότητα και την αποτελεσματικότητα της δικαστικής λειτουργίας.
Άρθρο 48
Αντικείμενο
Αντικείμενο του παρόντος Μέρους είναι:
α) η αναπροσαρμογή των μισθολογικών προσαυξήσεων των δικαστικών λειτουργών λόγω μη προαγωγής ελλείψει κενών θέσεων, με παράλληλη επέκταση του ρυθμιστικού πεδίου των ανωτέρω προσαυξήσεων στους Ειρηνοδίκες, τους Δόκιμους Ειρηνοδίκες και τους πρωτοδίκες ειδικής και γενικής επετηρίδας,
β) ο καθορισμός του εισαγωγικού μισθολογικού κλιμακίου των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου και η προσμέτρηση του ήδη διανυθέντος χρόνου υπηρεσίας τους για τη μισθολογική τους εξέλιξη,
γ) ο καθορισμός ανώτατου ορίου αποδοχών για τα μέλη συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών που κατέχουν και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα σε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης, και
δ) η ρύθμιση της μισθολογικής εξέλιξης υπαλλήλων με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (Ι.Δ.Α.Χ.), καθώς και μονιμοποιηθέντων πρώην υπαλλήλων Ι.Δ.Α.Χ. που διατήρησαν το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησής τους.
Οι Γενικοί Διευθυντές του Δημοσίου των ν.π.δ.δ και των ΟΤΑ
α΄και β΄ βαθμού αποτελούν την κορυφή της υπαλληλικής
ιεραρχίας της Δημόσιας Διοίκησης και προσφέρουν σημαντικό
έργο στη βελτίωση της λειτουργίας της και των παρεχομένων
υπηρεσιών προς τους πολίτες.
Για το λόγο αυτόν άλλωστε, οι πάσης φύσεως αποδοχές των
Γενικών Διευθυντών καθορίζονταν, μαζί με τις αποδοχές των
Γενικών και Ειδικών Γραμματέων, με κοινή απόφαση των
Υπουργών Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης
και Οικονομικών, κατ ΄εξαίρεση των διατάξεων του
μισθολογίου των μονίμων υπαλλήλων του Δημοσίου, των ΟΤΑ
και των λοιπών ν.π.δ.δ ( άρθρο 15 ν.2470/1997 και άρθρο 14
ν.3205/2003).
Οι συντάξεις των Γενικών Διευθυντών έφθαναν, πριν από το
2011, στο ύψος των 3000,00-3500,00 ευρώ μηνιαίως.
Σήμερα έχουν περιορισθεί στα 1500,00 ευρώ περίπου και οι
περισσότεροι διατηρούν προσωπική διαφορά. Να σημειωθεί
ακόμη ότι ουδείς συνταξιούχος Γεν. Διευθυντής έτυχε των
διαφόρων ευεργετημάτων που εχορηγούντο κατ΄ έτος στους
συνταξιούχους( π.χ fouel pass, market pass, τουρισμός για
όλους, επιστροφή ενοικίου, επίδομα θέρμανσης ή του
επιδόματος των 300 , 250 ή 200 ευρώ στο τέλος κάθε χρόνου).
Αξίζει να υπενθυμισθεί εδώ ότι με την 2020/2020 απόφαση της Ολομέλειας του ΕΛ.ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ κρίθηκε ότι , η προβλεπόμενη σύνταξη για κάθε κατηγορία συνταξιούχων πρέπει να τελεί σε εύλογη αναλογία προς τις αποδοχές ενεργείας αυτών, χωρίς εξάρτηση του δικαιώματος σε αυτήν άλλη εκτός από την υπηρεσιακή τους κατάσταση όταν τελούσαν στην ενέργεια.
Για όλους τους ανωτέρω λόγους θεωρούμε εύλογο και δίκαιο
να συμπεριληφθούν και οι συνταξιούχοι Γενικοί Διευθυντές του Δημοσίου των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ στο άρθρο 37 του νομοσχεδίου του
υπουργείου Οικονομικών «Μέτρα αντιμετώπισης της
ενεργειακής κρίσης και ενίσχυσης του διαθεσίμου
εισοδήματος των πολιτών …..και λοιπές διατάξεις» το οποίο
βρίσκεται σε διαβούλευση.
Σας Ευχαριστώ πολυ.
Να τροποποιηθεί το Άρθρο 47 με προσθήκη και των μελών ΔΕΠ (Διδακτικό Ερευνητικό Προσωπικό) των ΑΕΙ. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ σε αιτιολόγηση, ο καθένας γνωρίζει και ιδιαίτερα οι κοινοβουλευτικοί, για την συμβολή τους σε όλους τους τομείς της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής δραστηριότητας
Η μισθολογική αναγνώριση της προϋπηρεσίας του ιδιωτικού τομέα αποτελεί ένα δίκαιο και αναγκαίο βήμα για τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης. Όταν το κράτος αρνείται να επιβραβεύσει οικονομικά την εμπειρία που αποκτήθηκε εκτός των τειχών του, υποτιμά την πραγματική αξία και τις δεξιότητες των εργαζομένων του.
Η πλήρης ευθυγράμμιση των μισθολογικών κλιμακίων με τα συνολικά έτη εργασίας, αποκαθιστά το αίσθημα ισονομίας και δικαιοσύνης. Παράλληλα, εξαλείφει μια τεχνητή διάκριση που κρατά εγκλωβισμένους έμπειρους επαγγελματίες σε εισαγωγικούς μισθούς, αναγνωρίζοντας έμπρακτα ότι η παραγωγική εργασία έχει την ίδια ακριβώς αξία όπου και αν προσφέρθηκε.
Επιπλέον, το μέτρο αυτό λειτουργεί ως ισχυρό κίνητρο για την προσέλκυση αξιόλογων στελεχών από την ελεύθερη αγορά, ενισχύοντας το δημόσιο με τεχνογνωσία και νέες νοοτροπίες. Σε μια εποχή που οι απαιτήσεις για αποτελεσματικότητα και ψηφιακό μετασχηματισμό αυξάνονται, η εισροή έμπειρου δυναμικού μπορεί να βελτιώσει ριζικά τις παρεχόμενες υπηρεσίες προς τον πολίτη. Αντίθετα, η μισθολογική υποβάθμιση της ιδιωτικής προϋπηρεσίας λειτουργεί αποτρεπτικά για την κινητικότητα των εργαζομένων, στερεί από το κράτος πολύτιμη εμπειρία και συντηρεί έναν αναχρονιστικό διαχωρισμό που βλάπτει τελικά την ίδια τη λειτουργία του δημόσιου τομέα.
Επιβάλλεται η μισθολογική αναγνώριση της προυπηρεσιας στον ιδιωτικό τομέα στους δικαστικούς υπαλλήλους, δεν νοείται στο χώρο της δικαιοσύνης να υφιστάμεθα μια τόσο μεγάλη αδικία, σε ένα κράτος δικαίου. Έχουμε πτυχία,μεταπτυχιακά,συναφή προϋπηρεσία,ξένες γλώσσες κ.α. και παλεύουμε για δικαιώματα που για κάποιους άλλους είναι αυτονόητα.
Προτείνεται η προσθήκη διάταξης που να προβλέπει την πλήρη μισθολογική αναγνώριση της συναφούς προϋπηρεσίας που έχει αποκτηθεί στον ιδιωτικό τομέα για τους υπαλλήλους του Δημοσίου, τη στιγμή μάλιστα που αυτή πριμοδοτείται και στους διαγωνισμούς ΑΣΕΠ.
Η υφιστάμενη μισθολογική αντιμετώπιση υπαλλήλων που διαθέτουν πολυετή και αποδεδειγμένα συναφή επαγγελματική εμπειρία εκτός Δημοσίου δημιουργεί συνθήκες άνισης μεταχείρισης και δεν συνάδει με τις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας, ενώ έρχεται σε αντίθεση με τον διακηρυγμένο στόχο του εκσυγχρονισμού της Δημόσιας Διοίκησης και της προσέλκυσης στελεχών υψηλής κατάρτισης και εξειδίκευσης.
Είναι προβληματικό το γεγονός ότι εργαζόμενος που επιλέγει να διοριστεί στο Δημόσιο μετά από πολυετή επαγγελματική πορεία στον ιδιωτικό τομέα, αντιμετωπίζεται μισθολογικά σχεδόν ως νεοεισερχόμενος στην αγορά εργασίας. Η πρακτική αυτή υποβαθμίζει την αξία της εργασιακής εμπειρίας και δημιουργεί αντικίνητρα για τη στελέχωση της Δημόσιας Διοίκησης από έμπειρους επαγγελματίες.
Το νομοσχέδιο δεν επιλύει την άνιση μεταχείριση μεταξύ των εργαζομένων! Πού είναι η μισθολογική αναγνώριση της συναφούς προϋπηρεσίας του ιδιωτικού τομέα στο δημόσιο για επιτυχόντες διαγωνισμών ΑΣΕΠ; Πού είναι η αναγνώριση της προϋπηρεσίας σε προγράμματα stage του ΟΑΕΔ;