Άρθρο 71
Σύνθεση πρωτοβάθμιων επιτροπών καθορισμού ορίων αιγιαλού, παραλίας, παλαιού αιγιαλού, όχθης, παρόχθιας ζώνης και παλαιάς όχθης – Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 5 ν. 5092/2024
Στην παρ. 3 του άρθρου 5 του ν. 5092/2024 (Α΄ 33), περί οριοθέτησης αιγιαλού, παραλίας και παλαιού αιγιαλού, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στο πρώτο εδάφιο αα) η περ. γ) αντικαθίσταται, αβ) στην περ. δ) διαγράφονται οι λέξεις «που εδρεύει στην ίδια περιφερειακή ενότητα ή περιφέρεια», β) προστίθεται νέο δεύτερο εδάφιο, γ) στο νέο τρίτο εδάφιο, οι λέξεις «της παρούσας» αντικαθίστανται από τις λέξεις «των επιτροπών του πρώτου ή του δευτέρου εδαφίου, κατά περίπτωση,» και η παρ. 3 διαμορφώνεται ως εξής:
«3. Ο καθορισμός των ορίων του αιγιαλού, της παραλίας και του παλαιού αιγιαλού γίνεται με απόφαση επιτροπής, η οποία συγκροτείται σε επίπεδο περιφερειακής ενότητας με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και αποτελείται από: α) τον προϊστάμενο της Κτηματικής Υπηρεσίας ως πρόεδρο, β) έναν μηχανικό της Κτηματικής Υπηρεσίας με ειδικότητα τοπογράφου ή πολιτικού μηχανικού και, αν δεν υπάρχει, έναν τεχνολόγο τοπογράφο μηχανικό, ενώ αν η Κτηματική Υπηρεσία δεν διαθέτει μηχανικό των ανωτέρω ειδικοτήτων, συμμετέχει στην Επιτροπή μηχανικός άλλης δημόσιας υπηρεσίας, γ) εκπρόσωπο της αρμόδιας Λιμενικής Αρχής, δ) υπάλληλο δημόσιας υπηρεσίας με ειδικότητα γεωλόγου και, αν δεν υπάρχει, γεωλόγο που είναι εγγεγραμμένος στο Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, και ε) υπάλληλο της Διεύθυνσης Χωροταξίας και Περιβάλλοντος της οικείας αποκεντρωμένης διοίκησης. Ο καθορισμός των ορίων της όχθης, παλαιάς όχθης και παρόχθιας ζώνης γίνεται με απόφαση επιτροπής, η οποία συγκροτείται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και στην οποία συμμετέχουν ως μέλη τα πρόσωπα των περ. α), β), δ) και ε) της επιτροπής του πρώτου εδαφίου και, επιπλέον, συμμετέχουν ένας (1) μηχανικός δημόσιας υπηρεσίας με ειδικότητα τοπογράφου ή πολιτικού μηχανικού με εξειδίκευση υδραυλικού μηχανικού και, αν δεν υπάρχει, υδραυλικός μηχανικός που είναι εγγεγραμμένος στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας και, αν δεν υπάρχει, μηχανικός δημόσιας υπηρεσίας με ειδικότητα τοπογράφου ή πολιτικού μηχανικού και εφόσον πρόκειται για προστατευόμενη περιοχή, ένας (1) υπάλληλος της οικείας Μονάδας Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών του Οργανισμού Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής με ειδικότητα, ιδίως, μηχανικού περιβάλλοντος ή περιβαλλοντολόγου. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μετά από εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών δύναται να συσταθεί και δεύτερη επιτροπή, στην οποία μπορούν να συμμετέχουν μέλη με τις ιδιότητες των επιτροπών του πρώτου ή του δευτέρου εδαφίου, κατά περίπτωση, χωρίς περιορισμό συνδεόμενο με τοπική αρμοδιότητα.».
Άρθρο 72
Ρυθμίσεις για την παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας σε όμορη επιχείρηση ή σωματείο – Τροποποίηση άρθρου 11 ν. 5092/2024
- Στο άρθρο 11 του ν. 5092/2024 (Α΄ 33), περί διαδικασίας παραχώρησης απλής χρήσης σε όμορη επιχείρηση ή σωματείο, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην παρ. 1α, αα) στο πρώτο εδάφιο, μετά τη λέξη «παραχώρηση» προστίθενται οι λέξεις «κάθε είδους», αβ) προστίθεται τέταρτο εδάφιο, β) προστίθενται παρ. 1β και 1γ, και το άρθρο 11 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 11
Διαδικασία παραχώρησης απλής χρήσης σε όμορη επιχείρηση ή σωματείο
- Με σύμβαση που συνάπτει ο φορέας που είναι αρμόδιος για την παραχώρηση, όπως αυτός προσδιορίζεται στην παρ. 1 του άρθρου 7, επιτρέπεται η παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας χωρίς δημοπρασία, για χρονικό διάστημα από ένα (1) έως τρία (3) έτη, στις εξής επιχειρήσεις και ναυταθλητικά σωματεία, μετά από αίτημά τους, εφόσον λειτουργούν νόμιμα σε χώρο όμορο του τμήματος αιγιαλού και παραλίας:
α) κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα,
β) ενοικιαζόμενα επιπλωμένα δωμάτια διαμερίσματα της υποπερ. γγ’ της περ. β’ της παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 4276/2014 (Α΄ 155),
γ) οργανωμένες τουριστικές κατασκηνώσεις (camping),
δ) καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, και
ε) ναυταθλητικά σωματεία που φέρουν την ειδική αθλητική αναγνώριση της παρ. 1 του άρθρου 8 του ν. 2725/1999 (Α΄ 121) και είναι εγγεγραμμένα στο ηλεκτρονικό μητρώο αθλητικών σωματείων του άρθρου 142 του ν. 4714/2020 (Α’ 148).
1α. Με τη διαδικασία και υπό τους όρους του παρόντος άρθρου επιτρέπεται η παραχώρηση κάθε είδους απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας χωρίς δημοπρασία, για χρονικό διάστημα από ένα (1) έως τρία (3) έτη, και σε Δήμους και δημοτικές ανώνυμες εταιρείες του άρθρου 266 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (ν. 3463/2006, Α΄ 114). Δεν επιτρέπεται να παραχωρηθούν περισσότερα από τρία (3) τμήματα αιγιαλού και παραλίας στον ίδιο δήμο ή σε ανώνυμη εταιρεία του άρθρου 266 του δήμου αυτού. Δεν επιτρέπεται η περαιτέρω παραχώρηση τμήματος αιγιαλού και παραλίας που παραχωρείται σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο. Ειδικά για τα έτη 2024 και 2025, το αντάλλαγμα υπέρ του Δημοσίου για την παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης, υδάτινου στοιχείου, θάλασσας, λιμνοθάλασσας, μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών σε δημοτικές ανώνυμες εταιρείες του άρθρου 266 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (ν. 3463/2006, Α΄ 114), δυνάμει συμβάσεων παραχώρησης που έχουν συναφθεί κατ’ εφαρμογή του άρθρου 13 του ν. 2971/2001 (Α΄ 285), ορίζεται σε ποσοστό δέκα τοις εκατό (10 %) επί των ακαθάριστων εσόδων από την άσκηση των δραστηριοτήτων του σκοπού της παραχώρησης, όπως αυτά προκύπτουν από τους ισολογισμούς των ανωτέρω εταιρειών και απαγορεύεται η καταβολή οποιουδήποτε ανταλλάγματος προς τους δήμους.
1β. Εφόσον η επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 έχει υποβάλει εμπροθέσμως αίτηση για την παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού ή παραλίας, η εξέταση της οποίας εκκρεμεί ενώπιον της αρμόδιας Κτηματικής Υπηρεσίας, είναι δυνατή η χορήγηση προσωρινής παραχώρησης απλής χρήσης, κατόπιν συμπληρωματικής αίτησης, η οποία υποβάλλεται σε έντυπη μορφή από την επιχείρηση ή το σωματείο μετά την παρέλευση διαστήματος τουλάχιστον δέκα (10) ημερών από την ημερομηνία υποβολής της αρχικής αίτησης. Η απόφαση προσωρινής παραχώρησης ισχύει μέχρι την υπογραφή της σύμβασης παραχώρησης και περιέχει τους όρους και τις προδιαγραφές των άρθρων 2, 3, 5 και 6 της υπό στοιχεία 57878/ΕΞ 2024/22.4.2024 κοινής απόφασης των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Περιβάλλοντος και Ενέργειας «Εξειδίκευση α) γενικών όρων και περιορισμών για την παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης, παρόχθιας ζώνης, υδάτινου στοιχείου θάλασσας, λιμνοθάλασσας, λίμνης και κοίτης πλεύσιμου ποταμού, καθώς και όρων με σκοπό τη διασφάλιση της κοινοχρησίας και της προστασίας του περιβάλλοντος, β) των τεχνικών προδιαγραφών των κινητών στοιχείων που τοποθετούνται στον αιγιαλό και την παραλία προς εξυπηρέτηση του κοινού και ορισμός προτύπων συμβάσεων παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας» (Β΄ 2419). Προϋπόθεση για την εξέταση της συμπληρωματικής αίτησης είναι η καταβολή από τον αιτούντα παραβόλου ίσου με το ύψος του προστίμου που αντιστοιχεί σε περίπτωση αυθαίρετης κατάληψης σύμφωνα με την περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 19. Εφόσον ο έλεγχος των δικαιολογητικών της αρχικής αίτησης ολοκληρωθεί επιτυχώς, το παράβολο επιστρέφεται στον αιτούντα, αφότου συμψηφισθεί με το συνολικό αντάλλαγμα της παραχώρησης. Εφόσον η αρχική αίτηση απορριφθεί, το παράβολο καταπίπτει υπέρ του Δημοσίου στο σύνολό του. Σε περίπτωση απόρριψης της αρχικής αίτησης λόγω μη υποβολής, εκπρόθεσμής ή ελλιπούς υποβολής των νόμιμων δικαιολογητικών, στον αιτούντα επιβάλλεται, πέραν της κατάπτωσης του παραβόλου, αποκλεισμός από κάθε διαδικασία παραχώρησης αιγιαλού και παραλίας για ένα (1) έτος μετά από την επιβολή της κύρωσης.
1γ. Εφόσον η επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 είχε υποβάλει στο παρελθόν αίτηση παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας και έχουν επιβληθεί σε βάρος του οι διοικητικές κυρώσεις του πρώτου εδαφίου της περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 19 λόγω αυθαίρετης κατάληψης αιγιαλού ή παραλίας, δύναται να υποβάλει νέα αίτηση για τη σύναψη σύμβασης παραχώρησης οποτεδήποτε στην αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία σε έντυπη μορφή. Προϋπόθεση για την εξέταση της νέας αίτησης αποτελεί η προηγούμενη εξόφληση, από τον αιτούντα, του συνόλου του επιβληθέντος προστίμου. Διοικητικές κυρώσεις αποκλεισμού από μελλοντικές διαδικασίες παραχώρησης που έχουν επιβληθεί παύουν να ισχύουν εφεξής. Σε περίπτωση δεύτερης παράβασης, στον παραβάτη επιβάλλονται οι κυρώσεις του δευτέρου εδαφίου της περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 19. Η παρούσα εφαρμόζεται για συμβάσεις παραχώρησης που συνάπτονται εντός του έτους 2026. Η παρ. 1β εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις της παρούσας.
- Η επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 θεωρείται όμορο του παραχωρούμενου τμήματος αιγιαλού και παραλίας και όταν ανάμεσα στον χώρο που δραστηριοποιείται η επιχείρηση ή το σωματείο και τον αιγιαλό ή την παραλία, κατά περίπτωση, παρεμβάλλεται οδός, πλατεία ή άλλος κοινόχρηστος χώρος, ιδιωτικό ακίνητο που ανήκει ή μισθώνεται από την επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου ή στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤ.Α.Δ.). Αν το ακίνητο που παρεμβάλλεται ανήκει στην ΕΤ.Α.Δ., το αίτημα της παρ. 1 διαβιβάζεται από τον ενδιαφερόμενο ταυτόχρονα και στην ΕΤ.Α.Δ. και η αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία επεκτείνει το αντικείμενο της σύμβασης παραχώρησης απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας και στο ενδιάμεσο τμήμα ακινήτου αρμοδιότητας της ΕΤ.Α.Δ.. Το αντάλλαγμα για την παραχώρηση του ακινήτου του πρώτου εδαφίου καθορίζεται από την ΕΤ.Α.Δ. ανά τετραγωνικό μέτρο χρήσης, ανά ζώνες, με απόφαση του αρμοδίου οργάνου της, η οποία εκδίδεται μέχρι τη 15η Ιανουαρίου κάθε έτους και κοινοποιείται στην αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία. Το τίμημα για το παραχωρούμενο ακίνητο καταβάλλεται σε ετήσια βάση από τον παραχωρησιούχο, άπαξ και απευθείας στον λογαριασμό της ΕΤ.Α.Δ. κατά την υπογραφή της σύμβασης. Η σύμβαση τίθεται σε ισχύ, αφού προσυπογραφεί και από το αρμόδιο όργανο της ΕΤ.Α.Δ.. Αν παρέλθει άπρακτο χρονικό διάστημα τριάντα (30) ημερών από την υποβολή του αιτήματος της παρ. 1, τεκμαίρεται σιωπηρώς η συναίνεση της ΕΤ.Α.Δ.. Η ΕΤ.Α.Δ. έχει δικαίωμα να αρνηθεί τη σύναψη της σύμβασης, ιδίως, αν το ιδιωτικό ακίνητο αρμοδιότητάς της που παρεμβάλλεται, έχει ενταχθεί σε πρόγραμμα αξιοποίησης σύμφωνα με τον Κανονισμό της.
- Το παραχωρούμενο τμήμα αιγιαλού και παραλίας σε όμορες επιχειρήσεις ή σωματεία οριοθετείται από: α) την προβολή των ορίων του χώρου όπου δραστηριοποιείται η επιχείρηση ή το σωματείο, όπως βαίνουν κάθετα προς την ακτογραμμή και από β) παράλληλη γραμμή τεσσάρων (4) μέτρων από την ακτογραμμή και την προβολή αυτής προς την επιχείρηση, ώστε το παραχωρούμενο εμβαδόν να μην υπερβαίνει τα πεντακόσια (500) τετραγωνικά μέτρα και σε κάθε περίπτωση, σε συνδυασμό και με άλλες παραχωρήσεις απλής χρήσης, καταλείπεται ελεύθερο τουλάχιστον το πενήντα τοις εκατό (50%) του εμβαδού ή του μήκους του μετώπου του διακριτού τμήματος αιγιαλού και παραλίας, εντός του οποίου βρίσκεται. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η παραχώρηση μεγαλύτερης επιφάνειας, εφόσον καταλείπεται ελεύθερο το ποσοστό του πρώτου εδαφίου, αν η όμορη επιχείρηση υπάγεται στις περ. α) και γ) της παρ. 1 του παρόντος ή είναι σύνθετο τουριστικό κατάλυμα των υποπερ. αα), ββ), δδ), εε) και ζζ) της περ. α) της παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 4276/2014 (Α’ 155).
- Δεν παραχωρούνται αιγιαλός και παραλία για απλή χρήση σε όμορη επιχείρηση, όταν το μήκος ή πλάτος αυτού είναι μικρότερο των τεσσάρων (4) μέτρων ή όταν το συνολικό εμβαδόν του αιγιαλού είναι μικρότερο των εκατόν πενήντα (150) τετραγωνικών μέτρων εκτός από τις περιπτώσεις που είναι σε ισχύ άδειες λειτουργίας επιχείρησης και μέχρι τη λήξη τους. Κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται η παραχώρηση αιγιαλού και παραλίας του πρώτου εδαφίου σε ξενοδοχειακά καταλύματα σύμφωνα με τους όρους του παρόντος.
- Σε περίπτωση ύπαρξης συνεχόμενων όμορων επιχειρήσεων ή σωματείων, καταλείπεται ελεύθερη ζώνη πλάτους έξι (6) τουλάχιστον μέτρων μεταξύ των ορίων τους. Σε αυτήν την περίπτωση, το εμβαδόν του παραχωρούμενου χώρου της παρ. 3 μειώνεται έως το ήμισυ, προκειμένου να καταλείπεται ελεύθερο τουλάχιστον το πενήντα τοις εκατό (50%) του εμβαδού ή του μήκους του μετώπου του διακριτού τμήματος αιγιαλού και παραλίας εντός του οποίου βρίσκεται. Κατ’ εξαίρεση, το πλάτος της ελεύθερης ζώνης μειώνεται κατά πενήντα τοις εκατό (50%), εφόσον η πρόσοψη της επιχείρησης ή του ναυταθλητικού σωματείου έχει μήκος μικρότερο των έξι (6) μέτρων. Ειδικά σε περιπτώσεις επιχειρήσεων που βρίσκονται σε εφαπτόμενα κτίρια, το πλάτος της ελεύθερης ζώνης μειώνεται στα τέσσερα (4) μέτρα.
- Το τίμημα της παραχώρησης είναι αυτό που προκύπτει σύμφωνα με τον μαθηματικό τύπο της παρ. 5 του άρθρου 10, προσαυξημένο κατά είκοσι τοις εκατό (20%).
- Αν υπάρχουν περισσότερες επιχειρήσεις ή σωματεία, των οποίων η προβολή καλύπτει την ίδια έκταση αιγιαλού και παραλίας ή αν υπάρχουν περισσότερες επιχειρήσεις ή σωματεία όμορες στην πλατεία που παρεμβάλλεται μέχρι την έκταση αιγιαλού και παραλίας που πρόκειται να παραχωρηθεί, η συνολική παραχώρηση δεν υπερβαίνει τα όρια της παρ. 3 και γίνεται προς όλους τους δικαιούχους που την έχουν ζητήσει σε διακριτά τμήματα της έκτασης, εμβαδού ανάλογου με την πρόσοψη κάθε επιχείρησης.
- Κύριο ξενοδοχειακό κατάλυμα ή οργανωμένη τουριστική κατασκήνωση (camping) στην οποία έχει παραχωρηθεί η απλή χρήση όμορου τμήματος αιγιαλού και παραλίας, σύμφωνα με το παρόν, δύναται να παραχωρήσει τμήμα του παραχωρηθέντος τμήματος αιγιαλού ή παραλίας σε τρίτο φυσικό ή νομικό πρόσωπο για την άσκηση δραστηριοτήτων θαλάσσιων μέσων αναψυχής ή άλλης συναφούς επιχείρησης, εφόσον διαθέτει όλες τις νόμιμες άδειες και εγκρίσεις που προβλέπονται στην υπ’ αρ. 2131.4/64444/6.9.2021 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Περιβάλλοντος και Ενέργειας και Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής και στον Γενικό Κανονισμό Λιμένα υπ’ αρ. 20, όπως εκάστοτε ισχύουν. Το καταβαλλόμενο αντάλλαγμα δεν υπερβαίνει το μέρος του ανταλλάγματος που αναλογεί στην έκταση της περαιτέρω παραχώρησης. Η σύμβαση μεταξύ του παραχωρησιούχου και του τρίτου υποβάλλεται στην Κτηματική Υπηρεσία. Ο παραχωρησιούχος εξακολουθεί να ευθύνεται για την τήρηση των όρων της παραχώρησης από κοινού και εις ολόκληρον με το πρόσωπο προς το οποίο έχει παραχωρηθεί περαιτέρω η απλή χρήση τμήματος του παραχωρηθέντος αιγιαλού και παραλίας.
- Ειδικά για τους αιγιαλούς και τις παραλίες που διαχειρίζεται η Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου, η παραχώρηση απλής χρήσης σε όμορες επιχειρήσεις και σωματεία γίνεται σύμφωνα με τον κανονισμό της.».
Άρθρο 73
Εξ αποστάσεως διαπίστωση παραβάσεων σε αιγιαλό ή παραλία – Τροποποίηση παρ. 3 άρθρου 17 ν. 5092/2024
Στην παρ. 3 του άρθρου 17 του ν. 5092/2024 (Α΄33), περί ελέγχων, προστίθεται τρίτο εδάφιο, και η παρ. 3 διαμορφώνεται ως εξής:
«3. Τα όργανα της παρ. 1 διενεργούν αυτοψία στον αιγιαλό ή την παραλία και συντάσσουν επί τόπου σχετικό πόρισμα – έκθεση αυτοψίας, στο οποίο περιγράφονται οι διαπιστωθείσες παραβάσεις. Το πόρισμα του πρώτου εδαφίου περιέχει φωτογραφική τεκμηρίωση των διαπιστώσεων, η οποία μπορεί να γίνει με φωτογραφική λήψη εκ του σύνεγγυς ή εξ αποστάσεως, ιδίως με τη χρήση συστημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών που λειτουργούν στον αέρα αυτόνομα ή τηλεκατευθυνόμενα (τηλεπισκόπηση) ή με αξιοποίηση δορυφορικών λήψεων. Εφόσον η φωτογραφική τεκμηρίωση των διαπιστώσεων πραγματοποιείται με φωτογραφική λήψη εξ αποστάσεως ή με αξιοποίηση δορυφορικών λήψεων, δεν απαιτείται η διενέργεια αυτοψίας και το σχετικό πόρισμα συντάσσεται από τα όργανα της παρ. 1 και επιδίδεται στον παραβάτη σύμφωνα με την παρ. 4, η οποία εφαρμόζεται αναλόγως.».
Άρθρο 74
Ρυθμίσεις για διοικητικές κυρώσεις λόγω παράβασης του ν. 5092/2024 για επιχειρήσεις που επλήγησαν από την κακοκαιρία «Daniel» – Προσθήκη παρ. 7 στο άρθρο 19 του ν. 5092/2024
- Στο άρθρο 19 του ν. 5092/2024 (Α΄ 33), περί διοικητικών κυρώσεων, προστίθεται παρ. 7, ως εξής:
«7. Φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή οντότητες, που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρ. 1 του άρθρου 43 του ν. 5184/2025 (Α΄ 34) δύνανται να συμμετέχουν στις διαδικασίες παραχώρησης των άρθρων 10 και 11, κατά περίπτωση, ανεξαρτήτως της τυχόν προηγούμενης επιβολής διοικητικών κυρώσεων σύμφωνα με το παρόν άρθρο. Στην περίπτωση αυτή, διοικητικές κυρώσεις αποκλεισμού από μελλοντικές διαδικασίες παραχώρησης που έχουν επιβληθεί παύουν να ισχύουν εφεξής. Ειδικά για το έτος 2026, oι αιτήσεις παραχώρησης του άρθρου 11 από τα πρόσωπα ή τις οντότητες του πρώτου εδαφίου υποβάλλονται οποτεδήποτε στις αρμόδιες Κτηματικές Υπηρεσίες σε έντυπη μορφή.».
- Η παρ. 1 καταλαμβάνει διοικητικές κυρώσεις αποκλεισμού από μελλοντικές διαδικασίες παραχώρησης που έχουν επιβληθεί πριν άπό την έναρξη ισχύος του παρόντος.
Άρθρο 75
Μεταβατικές ρυθμίσεις για την παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας σε όμορη επιχείρηση ή σωματείο για το έτος 2026 – Προσθήκη παρ. 11 στο άρθρο 23 του ν. 5092/2024
Στο άρθρο 23 του ν. 5092/2024 (Α΄ 33), περί μεταβατικών διατάξεων, προστίθεται παρ. 11 ως εξής:
«11. Μέχρι την 31η.12.2026, όσες επιχειρήσεις ή σωματεία της παρ. 1 του άρθρου 11 έχουν υποβάλει εμπροθέσμως αίτηση παραχώρησης απλής χρήσης για τμήμα αιγιαλού ή παραλίας, το οποίο ταυτίζεται ή αποτελεί μέρος τμήματος που είχε παραχωρηθεί στις ανωτέρω επιχειρήσεις ή σωματεία δυνάμει σύμβασης παραχώρησης που έληξε εντός του έτους 2025, δύνανται να ασκούν νομίμως εντός του αιτούμενου τμήματος τη δραστηριότητα που προβλεπόταν στη σύμβαση παραχώρησης. Εφόσον το αιτούμενο τμήμα υπερβαίνει σε έκταση το τμήμα που είχε παραχωρηθεί στην επιχείρηση ή το σωματείο δυνάμει της σύμβασης παραχώρησης του πρώτου εδαφίου, η δραστηριοποίηση περιορίζεται στο τμήμα που είχε παραχωρηθεί. Προϋπόθεση για τη δραστηριοποίηση των ανωτέρω επιχειρήσεων ή σωματείων είναι η προηγούμενη προσκόμιση υπεύθυνης δήλωσης στην αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία περί της συνδρομής των προϋποθέσεων του πρώτου εδαφίου. Εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την προσκόμιση της υπεύθυνης δήλωσης, η επιχείρηση ή το σωματείο καταβάλλει προσωρινό αντάλλαγμα το οποίο ισούται με το ετήσιο αντάλλαγμα της σύμβασης παραχώρησης του πρώτου εδαφίου. Σε περίπτωση σύναψης νέας σύμβασης παραχώρησης, κατόπιν εξέτασης των δικαιολογητικών της αρχικής αίτησης, ισχύουν οι όροι της νέας σύμβασης και το καταβληθέν προσωρινό αντάλλαγμα συμψηφίζεται με το συνολικό αντάλλαγμα που προβλέπεται σε αυτήν. Σε περίπτωση προσκόμισης αναληθούς υπεύθυνης δήλωσης σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο, στην επιχείρηση ή στο σωματείο επιβάλλονται πρόστιμο ίσο με το τετραπλάσιο του ετήσιου ανταλλάγματος της σύμβασης παραχώρησης του πρώτου εδαφίου και αποκλεισμός από κάθε διαδικασία παραχώρησης αιγιαλού και παραλίας για πέντε (5) έτη μετά από την επιβολή της κύρωσης.».
Στο άρθρο 72 να προστεθεί ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δήμου
Το άρθρο 72, με το οποίο τροποποιείται το άρθρο 11 του Ν. 5092/2024, ρυθμίζει τις προϋποθέσεις παραχώρησης απλής χρήσης τμημάτων αιγιαλού και παραλίας σε όμορες επιχειρήσεις και σωματεία.
Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 11, η ιδιότητα της όμορης επιχείρησης δεν χάνεται όταν μεταξύ της επιχείρησης και της παραχωρούμενης έκτασης παρεμβάλλονται κοινόχρηστοι χώροι, οδοί, πλατείες, ακίνητα του Δημοσίου, ιδιωτικές εκτάσεις ή ακίνητα της ΕΤΑΔ.
Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει αντίστοιχη πρόβλεψη για ακίνητα που ανήκουν στους Δήμους. Σε αρκετές περιοχές της χώρας παρεμβάλλονται δημοτικά οικόπεδα ή εκτάσεις, τα οποία έχουν καταγραφεί στο Κτηματολόγιο ως δημοτική περιουσία, χωρίς όμως να εξυπηρετούν κάποια λειτουργική ή κοινωφελή χρήση. Η απουσία σχετικής πρόβλεψης δημιουργεί άνιση μεταχείριση μεταξύ επιχειρήσεων που βρίσκονται ουσιαστικά στην ίδια θέση.
Για τον λόγο αυτό προτείνεται η προσθήκη των ακινήτων των Δήμων στις περιπτώσεις που δεν διακόπτουν την ομορότητα, όπως ακριβώς ισχύει ήδη για τα ακίνητα του Δημοσίου και της ΕΤΑΔ. Με τη συγκεκριμένη συμπλήρωση αποσαφηνίζεται το νομοθετικό πλαίσιο, περιορίζονται οι ερμηνευτικές ασάφειες και εξασφαλίζεται η ίση εφαρμογή του νόμου σε όλες τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε παραθαλάσσιες περιοχές.
Πρόταση συμπλήρωσης του άρθρου 72, με το οποίο τροποποιείται το άρθρο 11 του Ν. 5092/2024
Στο άρθρο 72, που αφορά τις ρυθμίσεις για την παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας σε όμορες επιχειρήσεις ή σωματεία και τροποποιεί το άρθρο 11 του Ν. 5092/2024, καθορίζονται οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες μια επιχείρηση θεωρείται όμορη προς την παραχωρούμενη έκταση.
Ειδικότερα, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 11, η ομορότητα εξακολουθεί να υφίσταται ακόμη και όταν μεταξύ της επιχείρησης και της παραχωρούμενης έκτασης παρεμβάλλονται κοινόχρηστοι χώροι, πλατείες, δρόμοι, ακίνητα του Δημοσίου, ιδιωτικοί χώροι ή ακίνητα της ΕΤΑΔ.
Ωστόσο, η διάταξη δεν περιλαμβάνει τα ακίνητα που ανήκουν στους Δήμους. Στην πράξη, σε πολλές περιπτώσεις παρεμβάλλονται μεταξύ της επιχείρησης και του αιγιαλού δημοτικά ακίνητα ή οικόπεδα, τα οποία έχουν καταχωριστεί στο Κτηματολόγιο ως ιδιοκτησία των Δήμων, διαθέτουν ΚΑΕΚ και παραμένουν αναξιοποίητα ή δεν εξυπηρετούν κάποια δημοτική χρήση.
Για λόγους ίσης μεταχείρισης και προκειμένου να διατηρείται η έννοια της ομορότητας όπως ήδη προβλέπεται για τα ακίνητα του Δημοσίου, προτείνεται η συμπλήρωση της παραγράφου 2 του άρθρου 11, ώστε να περιλαμβάνονται ρητά και τα ακίνητα των Δήμων μεταξύ των περιπτώσεων που δεν διακόπτουν την ομορότητα μιας επιχείρησης με την παραχωρούμενη έκταση αιγιαλού ή παραλίας.
Με τον τρόπο αυτό αποφεύγονται ερμηνευτικά ζητήματα και διασφαλίζεται η ίση αντιμετώπιση επιχειρήσεων που βρίσκονται σε αντίστοιχες πραγματικές συνθήκες, ανεξαρτήτως του αν το παρεμβαλλόμενο ακίνητο ανήκει στο Δημόσιο ή σε Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Προταση για συμπλήρωση του αρθρου 72 που τροποποιεί το αρθρο 11 του Νόμου 5092/2024
Στο άρθρο 72 Ρυθμίσεις για την παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας σε όμορη επιχείρηση ή σωματείο – Τροποποίηση άρθρου 11 ν. 5092/2024 αναφέρει την διαδικασία για τις επιχειρήσεις που είναι όμορες με την παραχωρούμενη έκταση στον αιγιαλό και την παραλία
Η διάταξη στο άρθρο 11 παράγραφος 2 αναφέρει ότι όταν ανάμεσα στην παραχωρούμενη έκταση οταν υπάρχει πλατεία κοινόχρηστος χώρος δρόμος ακίνητο του δημοσίου ιδιωτικός χώρος η ακίνητο της ΕΤΑΔ η ομορότητα ισχύει
Δεν συμπεριλαμβάνει όμως τα ακίνητα των Δήμων που πολλές φορές είναι ανάμεσα στην επιχείρηση και στην παραχωρούμενη έκταση οικόπεδα και έχουν λάβει καεκ ως δημοτικά και δεν χρησιμοποιούνται απο τους δήμους
Για αυτό προτείνουμε να συμπεριληφθούν στην τροποποίηση του αρθρου 11 παρ 2 και τα ακίνητα των Δήμων πέραν των κοινοχρήστων ωστε να διατηρείται η ομορότητα οπως προβλέπεται απο το νομοθέτη για τα ακίνητα του Δημοσίου.
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 11 ,ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 72 στην παρ.2 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 11 αναφερει ότι
Η επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 θεωρείται όμορο του παραχωρούμενου τμήματος αιγιαλού και παραλίας και όταν ανάμεσα στον χώρο που δραστηριοποιείται η επιχείρηση ή το σωματείο και τον αιγιαλό ή την παραλία, κατά περίπτωση, παρεμβάλλεται οδός, πλατεία ή άλλος κοινόχρηστος χώρος, ιδιωτικό ακίνητο που ανήκει ή μισθώνεται από την επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου ή στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤ.Α.Δ.).
ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΦΘΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΟΙΚΟΠΕΔΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
Η επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 θεωρείται όμορο του παραχωρούμενου τμήματος αιγιαλού και παραλίας και όταν ανάμεσα στον χώρο που δραστηριοποιείται η επιχείρηση ή το σωματείο και τον αιγιαλό ή την παραλία, κατά περίπτωση, παρεμβάλλεται οδός, πλατεία ή άλλος κοινόχρηστος χώρος, ιδιωτικό ακίνητο που ανήκει ή μισθώνεται από την επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δήμου ,ή στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤ.Α.Δ.).
Διαδικασία παραχώρησης απλής χρήσης σε όμορη επιχείρηση ή σωματείο
Προταση για συμπλήρωση του αρθρου 72 που τροποποιεί το αρθρο 11 του Νόμου 5092/2024
Στο άρθρο 72 Ρυθμίσεις για την παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας σε όμορη επιχείρηση ή σωματείο – Τροποποίηση άρθρου 11 ν. 5092/2024 αναφέρει την διαδικασία για τις επιχειρήσεις που είναι όμορες με την παραχωρούμενη έκταση στον αιγιαλό και την παραλία
Η διάταξη στο άρθρο 11 παράγραφος 2 αναφέρει ότι όταν ανάμεσα στην παραχωρούμενη έκταση οταν υπάρχει πλατεία κοινόχρηστος χώρος δρόμος ακίνητο του δημοσίου ιδιωτικός χώρος η ακίνητο της ΕΤΑΔ η ομορότητα ισχύει
Δεν συμπεριλαμβάνει όμως τα ακίνητα των Δήμων που πολλές φορές είναι ανάμεσα στην επιχείρηση και στην παραχωρούμενη έκταση οικόπεδα και έχουν λάβει καεκ ως δημοτικά και δεν χρησιμοποιούνται απο τους δήμους
Για αυτό προτείνουμε να συμπεριληφθούν στην τροποποίηση του αρθρου 11 παρ 2 και τα ακίνητα των Δήμων πέραν των κοινοχρήστων ωστε να διατηρείται η ομορότητα οπως προβλέπεται απο το νομοθέτη για τα ακίνητα του Δημοσίου.
Στο νομοσχεδιο του Υπουργειο Οικονομικών που τίθεται προς διαβουλευση στο αρθρο 72 τροποποιείται το αρθρο 11 στην παρ. 2 σχετικά με την ομορότητα των επιχειρήσεων .
Αναφερει οτι (Η επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 θεωρείται όμορο του παραχωρούμενου τμήματος αιγιαλού και παραλίας και όταν ανάμεσα στον χώρο που δραστηριοποιείται η επιχείρηση ή το σωματείο και τον αιγιαλό ή την παραλία, κατά περίπτωση, παρεμβάλλεται οδός, πλατεία ή άλλος κοινόχρηστος χώρος, ιδιωτικό ακίνητο που ανήκει ή μισθώνεται από την επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου ή στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤ.Α.Δ.). )
Στην συγκεκριμένη παράγραφο δεν διασαφηνίζει ρητά για τα ακίνητα των Δήμων ενώ προβλέπει για τα ακίνητα του Δημοσιου .Παρακαλούμε οπως συμπεριληφθεί στην διάταξη και τα ακίνητα των Δήμων που βρίσκονται ανάμεσα στην παραχωρούμενη έκταση και στην δραστηριότητα της επιχείρησης ,όπως προβλέπει και για δημοτικούς κοινόχρηστους χώρους δρόμους πλατείες .
Με την εφαρμογή του Νομου 5092/2024 αρθρο 11 παραγραφος 2 ανέκυψαν προβλήματα σχετικά με την διατήρηση της ομορότητας σε επιχειρήσεις που μπροστά απο την δραστηριότητα τους υπάρχει ακίνητο που εχει λάβει καεκ και ανήκει σε Δήμο.
Αυτά συνήθως είναι μικρά οικόπεδα λωρίδες εφαπτόμενες στην παραλία που καλύπτουν μερος της πρόσοψης της επιχείρησης πολλές φορές 3 με 4 μετρα και δεν τους εχει αποδοθεί λογω μεγεθους ο χαρακτηρας του κοινοχρήστου,με αποτέλεσμα στην γραμματικη ερμηνεία του Νόμου να μην μπορεί να θεωρηθεί μια επιχείρηση ομορη στο σημεόο που παρεμβάλεται το δημοτικό οικόπεδο ενω σε αντίστοιχη περίπτωση τα οικόπεδα του δημοσίου συμπεριλαμβάνονται στην εν λόγω διάταξη και θεωρούνται ομορες οι επιχειρήσεις του παραχωρούμενου τμήματος αιγιαλού και παραλίας και όταν ανάμεσα στον χώρο που δραστηριοποιείται η επιχείρηση ή το σωματείο και τον αιγιαλό ή την παραλία, κατά περίπτωση, παρεμβάλλεται οδός, πλατεία ή άλλος κοινόχρηστος χώρος, ιδιωτικό ακίνητο που ανήκει ή μισθώνεται από την επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου.
Με την τροποποίηση του αρθρου 11 του Νομου 5092/74 σύμφωνα με το νεο άρθρο 72 παράγραφος προτείνουμε να προστεθεί στην παράγραφο 2 του αρθρου 11 ο ορος ακινητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του δημοσίου η του Δήμου .
Με την εφαρμογή του Νομου 5092/2024 αρθρο 11 παραγραφος 2 ανέκυψαν προβλήματα σχετικά με την διατηρηση της ομορότητας σε επιχειρήσεις που μπροστά απο την δραστηριότητα τους υπάρχει ακίνητο που εχει λάβει καεκ και ανηκει σε Δημο.
Αυτά συνήθως ειναι μικρά οικόπεδα λωρίδες εφαπτόμενες στην παραλία που καλύπτουν μερος της πρόσοψης της επιχείρησης πολλές φορές 3 με 4 μετρα και δεν τους εχει αποδοθεί λογω μεγεθους ο χαρακτηρας του κοινοχρήστου,με αποτέλεσμα στην γραμματικη ερμηνεία του Νόμου να μην μπορεί να θεωρηθεί ομορη στο σημειο που παρεμβάλεται το δημοτικό οικόπεσο ενω σε αντίστοιψη περίπτωση τα οικόπεδα του δημσίου συμπεριλαμβάνονται στην εν λόγω διάταξη και θεωρούνται ομορες οι επιχειρήσεις
Με την τροποποίση του αρθρου 11 του Νομου 5092/74 συμφωνα με το νεο αρθρο 72 παραγραφος προτεινουμε να προστεθει στην παραγραφο 2 του αρθρου ακινητο που ανήκει στην ιδιωτικη περιουσια του δημοσίου η του Δήμου .
Στο άρθρο 72 όπου προτείνεται η τροποποίηση του άρθρου 11 στην παρ.2 αναφέρει ότι
Η επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 θεωρείται όμορο του παραχωρούμενου τμήματος αιγιαλού και παραλίας και όταν ανάμεσα στον χώρο που δραστηριοποιείται η επιχείρηση ή το σωματείο και τον αιγιαλό ή την παραλία, κατά περίπτωση, παρεμβάλλεται οδός, πλατεία ή άλλος κοινόχρηστος χώρος, ιδιωτικό ακίνητο που ανήκει ή μισθώνεται από την επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου ή στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤ.Α.Δ.).
Το συγκεκριμένο άρθρο εξαιρεί τα ακίνητα των Δήμων που παρεμβάλλονται μεταξύ επιχειρήσεων με την παραλία .Υπάρχουν μικρές δημοτικές εκτάσεις όπως λωρίδες μικρά οικόπεδα όπου έχουν δικό τους ΚΑΕΚ και παρεμβάλλονται μεταξύ των επιχειρήσεων με αποτέλεσμα η επιχείρηση που βρίσκεται όπισθεν του δημοτικού ακινήτου να χάνει την ομορότητα της Σε αντίθεση με τα ακίνητα του Δημοσίου που περιλαμβάνονται στο άρθρο 11 και δίδουν την ομορότητα στις επιχειρήσεις
Για αυτό προτείνεται στο άρθρο 72 στη τροποποίηση του άρθρου 11 να προστεθεί μετά την φράση ακίνητο που ανήκει στη ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου ,να προστεθεί (ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δήμου)
και η παράγραφος να είναι ολοκληρωμένη ως εξής
Η επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 θεωρείται όμορο του παραχωρούμενου τμήματος αιγιαλού και παραλίας και όταν ανάμεσα στον χώρο που δραστηριοποιείται η επιχείρηση ή το σωματείο και τον αιγιαλό ή την παραλία, κατά περίπτωση, παρεμβάλλεται οδός, πλατεία ή άλλος κοινόχρηστος χώρος, ιδιωτικό ακίνητο που ανήκει ή μισθώνεται από την επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δήμου ,ή στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤ.Α.Δ.).
ΠΡΟΣ:
Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
ΘΕΜΑ:
Πρόταση επί του υπό διαβούλευση Σχεδίου Νόμου – Παραχώρηση κοινόχρηστων παραθαλάσσιων χώρων εντός Χερσαίων Ζωνών Λιμένα σε όμορες επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος
Αξιότιμες Κυρίες, Αξιότιμοι Κύριοι,
Με την παρούσα καταθέτω πρόταση στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης του υπό εξέταση Σχεδίου Νόμου, με σκοπό τη συμπλήρωση των προτεινόμενων διατάξεων που αφορούν την παραχώρηση κοινόχρηστων παραθαλάσσιων χώρων και τη δημιουργία ενός συνεκτικού θεσμικού πλαισίου για τις παραθαλάσσιες περιοχές που βρίσκονται εντός Χερσαίων Ζωνών Λιμένα (Χ.Ζ.Λ.).
Οι προτεινόμενες μεταβατικές ρυθμίσεις για το έτος 2026 κινούνται αναμφίβολα προς θετική κατεύθυνση, καθώς αντιμετωπίζουν πρακτικά ζητήματα που ανέκυψαν κατά την εφαρμογή του Ν. 5092/2024 και συμβάλλουν στη διασφάλιση της συνέχισης της οικονομικής δραστηριότητας σε παράκτιες περιοχές της χώρας.
Ωστόσο, διαπιστώνεται ότι οι υπό διαβούλευση διατάξεις αφορούν αποκλειστικά την παραχώρηση τμημάτων αιγιαλού και παραλίας, χωρίς να αντιμετωπίζουν αντίστοιχες περιπτώσεις παραθαλάσσιων κοινόχρηστων χώρων που βρίσκονται εντός εγκεκριμένων Χερσαίων Ζωνών Λιμένα.
Σε πολλές νησιωτικές και παράκτιες περιοχές της Ελλάδας, οι Χερσαίες Ζώνες Λιμένα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του παραλιακού μετώπου και φιλοξενούν επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος οι οποίες λειτουργούν νόμιμα, εξυπηρετούν κατοίκους και επισκέπτες και συμβάλλουν ουσιαστικά στην τοπική οικονομία και τον τουρισμό.
Ιδιαίτερα στα νησιά και στους μικρούς δημοτικούς ή περιφερειακούς λιμένες, η Χερσαία Ζώνη Λιμένα δεν αποτελεί έναν απομονωμένο τεχνικό ή εμπορικό χώρο, αλλά το βασικό παραλιακό μέτωπο του οικισμού, όπου αναπτύσσονται λειτουργίες αναψυχής, εστίασης, εμπορίου και κοινωνικής δραστηριότητας. Στις περιπτώσεις αυτές, η διάκριση μεταξύ αιγιαλού, παραλιακού κοινόχρηστου χώρου και Χερσαίας Ζώνης Λιμένα είναι συχνά διοικητική και όχι λειτουργική, καθώς πρόκειται ουσιαστικά για έναν ενιαίο αστικό και τουριστικό χώρο που εξυπηρετεί τις ίδιες ανάγκες των πολιτών και των επισκεπτών.
Ως αποτέλεσμα, δημιουργούνται περιπτώσεις κατά τις οποίες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο ίδιο παραλιακό μέτωπο αντιμετωπίζονται διαφορετικά αποκλειστικά λόγω του διοικητικού καθεστώτος της έκτασης, παρότι οι πραγματικές συνθήκες λειτουργίας είναι απολύτως όμοιες.
Η παρούσα πρόταση εδράζεται:
• στις αρχές της ίσης μεταχείρισης και της αναλογικότητας,
• στη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της νησιωτικότητας του άρθρου 101 παρ. 4 του Συντάγματος, σύμφωνα με την οποία ο κοινός νομοθέτης και η διοίκηση οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες των νησιωτικών περιοχών,
• στη βασική φιλοσοφία του Ν. 5092/2024 περί οργανωμένης και ελεγχόμενης παραχώρησης κοινόχρηστων παραθαλάσσιων χώρων σε όμορες επιχειρήσεις,
• στις διατάξεις της λιμενικής νομοθεσίας, σύμφωνα με τις οποίες είναι δυνατή η παραχώρηση χώρων εντός Χερσαίων Ζωνών Λιμένα για χρήσεις συμβατές με τη λειτουργία του λιμένα και το δημόσιο συμφέρον,
• και στην ανάγκη ύπαρξης ενός σαφούς, ενιαίου και διαφανούς πλαισίου διαχείρισης των παραθαλάσσιων κοινόχρηστων χώρων.
Για τους λόγους αυτούς προτείνεται να θεσπιστεί ειδική διάταξη που θα παρέχει τη δυνατότητα παραχώρησης κοινόχρηστων παραθαλάσσιων χώρων εντός Χερσαίων Ζωνών Λιμένα σε όμορες επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος για την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων, υπό συγκεκριμένες και αυστηρές προϋποθέσεις.
Ειδικότερα προτείνεται:
Η παραχώρηση να εγκρίνεται από τον αρμόδιο φορέα διοίκησης και εκμετάλλευσης του λιμένα και από κάθε άλλη συναρμόδια αρχή.
Να διασφαλίζεται ότι δεν παρακωλύεται η λειτουργία του λιμένα, η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, η κυκλοφορία πεζών, η πρόσβαση των οχημάτων έκτακτης ανάγκης και η ανεμπόδιστη διέλευση ατόμων με αναπηρία.
Να διατηρείται πλήρως ο κοινόχρηστος χαρακτήρας του χώρου και να εξασφαλίζεται επαρκής ελεύθερη ζώνη κυκλοφορίας.
Να επιτρέπονται αποκλειστικά ήπιες, μη μόνιμες και πλήρως αναστρέψιμες κατασκευές μικρής κλίμακας, όπως ξύλινα δάπεδα ή ξύλινες διαμορφώσεις εξομάλυνσης υψομετρικών διαφορών, χωρίς χρήση οπλισμένου σκυροδέματος, χωρίς μόνιμη θεμελίωση και χωρίς αλλοίωση των γεωμετρικών χαρακτηριστικών της Χερσαίας Ζώνης Λιμένα.
Να προβλέπεται υποχρεωτική απομάκρυνση των κατασκευών μετά τη λήξη της παραχώρησης και πλήρης αποκατάσταση του χώρου στην πρότερη κατάσταση.
Να παρέχεται η δυνατότητα καθορισμού ενιαίων αισθητικών και μορφολογικών προδιαγραφών ανά λιμένα ή παραλιακό μέτωπο, ώστε να διασφαλίζεται η αρχιτεκτονική συνοχή, η προστασία του τοπίου και η αναβάθμιση της εικόνας των τουριστικών προορισμών.
Προτεινόμενη νομοθετική προσθήκη
«Κατ’ εξαίρεση, δύναται να παραχωρούνται κοινόχρηστοι παραθαλάσσιοι χώροι εντός εγκεκριμένων Χερσαίων Ζωνών Λιμένα σε όμορες επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος για την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται με απόφαση του αρμόδιου φορέα διοίκησης και εκμετάλλευσης του λιμένα και εφόσον δεν παρακωλύεται η λειτουργία του λιμένα, η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και η ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών.
Στους χώρους αυτούς δύνανται να επιτρέπονται ήπιες, μη μόνιμες και πλήρως αναστρέψιμες κατασκευές μικρής κλίμακας από φυσικά υλικά, χωρίς μόνιμη θεμελίωση, χωρίς χρήση σκυροδέματος και χωρίς αλλοίωση του κοινόχρηστου χαρακτήρα της ζώνης.»
Η προτεινόμενη ρύθμιση δεν αποσκοπεί στη δημιουργία νέων δομημένων επιφανειών ούτε στη μεταβολή του χαρακτήρα των λιμενικών ζωνών. Αντιθέτως, στοχεύει στη δημιουργία ενός σαφούς και λειτουργικού θεσμικού πλαισίου, το οποίο θα επιτρέπει την ασφαλή, ελεγχόμενη και αισθητικά αναβαθμισμένη αξιοποίηση παραθαλάσσιων κοινόχρηστων χώρων εντός Χερσαίων Ζωνών Λιμένα, όπου αυτό είναι συμβατό με τη λειτουργία του λιμένα και το δημόσιο συμφέρον.
Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζονται η ίση μεταχείριση των επιχειρήσεων, η ενίσχυση της τοπικής και νησιωτικής οικονομίας, η αναβάθμιση των παραλιακών μετώπων, η προστασία του δημόσιου χώρου και η αποτελεσματικότερη διαχείριση των παραθαλάσσιων περιοχών με όρους νομιμότητας, ασφάλειας, προσβασιμότητας και περιβαλλοντικής προστασίας.
Με εκτίμηση,
Σκιάθος, 06 Ιουνίου 2026
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Ζ. ΚΟΥΚΙΑΣ
Μηχανικός Έργων Υποδομής Τ.Ε.
Κάτοικος Σκιάθου
Στο άρθρο 72 όπου προτείνεται η τροποποίηση του άρθρου 11 στην παρ.2 αναφερει ότι
Η επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 θεωρείται όμορο του παραχωρούμενου τμήματος αιγιαλού και παραλίας και όταν ανάμεσα στον χώρο που δραστηριοποιείται η επιχείρηση ή το σωματείο και τον αιγιαλό ή την παραλία, κατά περίπτωση, παρεμβάλλεται οδός, πλατεία ή άλλος κοινόχρηστος χώρος, ιδιωτικό ακίνητο που ανήκει ή μισθώνεται από την επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου ή στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤ.Α.Δ.).
Το συγκεκριμένο άρθρο εξαιρεί τα ακίνητα των Δήμων που παρεμβάλλονται μεταξύ επιχειρήσεων με την παραλία .Υπάρχουν μικρές δημοτικές εκτάσεις όπως λωρίδες μικρά οικόπεδα όπου έχουν δικό τους ΚΑΕΚ και παρεμβάλλονται μεταξύ των επιχειρήσεων με αποτέλεσμα η επιχείρηση που βρίσκεται όπισθεν του δημοτικού ακινήτου να χάνει την ομορότητα της Σε αντίθεση με τα ακίνητα του Δημοσίου που περιλαμβάνονται στο άρθρο 11 και δίδουν την ομορότητα στις επιχειρήσεις
Για αυτό προτείνεται στο άρθρο 72 στη τροποποίηση του άρθρου 11 να προστεθεί μετά την φράση ακίνητο που ανήκει στη ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου ,να προστεθεί (ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δήμου)
και η παράγραφος να είναι ολοκληρωμένη ως εξής
Η επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 θεωρείται όμορο του παραχωρούμενου τμήματος αιγιαλού και παραλίας και όταν ανάμεσα στον χώρο που δραστηριοποιείται η επιχείρηση ή το σωματείο και τον αιγιαλό ή την παραλία, κατά περίπτωση, παρεμβάλλεται οδός, πλατεία ή άλλος κοινόχρηστος χώρος, ιδιωτικό ακίνητο που ανήκει ή μισθώνεται από την επιχείρηση ή το σωματείο της παρ. 1 ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου ή ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δήμου ,ή στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤ.Α.Δ.).
Χρειάζεται να μπει μια προσθήκη στην επικείμενη τροποποίηση του άρθρου 11 παρ. 2 του ν. 5092/2024 του ανωτέρω προς διαβούλευση νομοσχεδίου (έστω και με τροπολογία) ως εδάφιο β, που να λέει ρητά ότι «Αν μεταξύ των χώρων στους οποίους ασκείται η δραστηριότητα της επιχείρησης και των κοινοχρήστων χώρων μεσολαβεί ακίνητο που ανήκει στην ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου, της ανωτέρω παραχώρησης δεν απαιτείται να προηγηθεί η απόκτηση εμπράγματου ή ενοχικού δικαιώματος επί του ακινήτου αυτού και η επέκταση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και επ` αυτού, προκειμένου να αποκτηθεί η ιδιότητα του όμορου».
Δηλαδή να πει το ακριβώς αντίθετο από αυτό που έλεγε ο παλιός νόμος (ν 2971/2001) ο οποίος μέχρι να καταργηθεί το 2024 ζητούσε εμπράγματο ή ενοχικό δικαίωμα για τους ανωτέρω χώρους.
Αν και κατά τη γνώμη μου είναι πλήρως ξεκάθαρο ότι δεν χρειάζεται μισθώσεις πλέον για τα ιδιωτικά ακίνητα του Δημοσίου για να αποκτήσει μια επιχείρηση ομορότητα, οι Κτηματικές Υπηρεσίες εμμένουν στις παλαιότερες θέσεις τους και συνεχίζουν να ζητούν μισθώσεις και για τα ιδιωτικά ακίνητα του Δημοσίου (π.χ. ΥΠΑΑΤ), με αποτέλεσμα να δημιουργείται πολύ μεγάλη ταλαιπωρία και οικονομική ζημία σε όλες τις παραθαλάσσιες επιχειρήσεις στην Ελλάδα.
Πρόκειται για ένα σοβαρότατο θέμα για όλες τις παραθαλάσσιες επιχειρήσεις της Ελλάδας, το οποίο παρακαλώ θερμά να αντιμετωπιστεί με τη δέουσα προσοχή προς αποφυγή δικαστικών διενέξεων των επιχειρήσεων με το Υπουργείο Οικονομικών για ερμηνευτικά ζητήματα εκεί που δεν υφίστανται.
Με την εφαρμογή του Ν. 5092/2024 έχει ανακύψει σημαντικό ζήτημα άνισης μεταχείρισης μεταξύ επιχειρήσεων υγειονομικού ενδιαφέροντος (εστιατόρια – ταβέρνες έναντι αναψυκτηρίων – beach bars) ως προς τις επιτρεπόμενες χρήσεις των παραχωρούμενων τμημάτων αιγιαλού και παραλίας.
Συγκεκριμένα, είναι γνωστό ότι το ισχύον πλαίσιο προβλέπει δύο διαφορετικούς τρόπους παραχώρησης κοινόχρηστων τμημάτων αιγιαλού και παραλίας: αφενός μέσω πλειοδοτικής δημοπρασίας και αφετέρου μέσω απευθείας παραχώρησης σε όμορες επιχειρήσεις. Ωστόσο, οι επιτρεπόμενες χρήσεις διαφοροποιούνται σημαντικά ανάλογα με τη διαδικασία που ακολουθείται.
Στην περίπτωση της απευθείας παραχώρησης σε όμορη επιχείρηση παρέχεται η δυνατότητα παραχώρησης με σκοπό την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων, ενώ στην περίπτωση της παραχώρησης μέσω πλειοδοτικής δημοπρασίας η ίδια χρήση (ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων) δεν επιτρέπεται, καθώς οι επιτρεπόμενες δραστηριότητες περιορίζονται αποκλειστικά βάσει του άρθρου 8 παρ. 1 εδ. γ’ του Ν. 5092/2024 στην τοποθέτηση ομπρελών και ξαπλωστρών, στην ανάπτυξη θαλάσσιων μέσων αναψυχής και λοιπών κινητών στοιχείων.
Έτσι, ιδιαίτερα προβληματική εμφανίζεται η διαφοροποίηση των επιτρεπόμενων χρήσεων του ίδιου κοινόχρηστου χώρου αιγιαλού ανάλογα με τη διαδικασία παραχώρησής του. Πρόκειται για μία προφανή κανονιστική αντίφαση, καθώς η νομιμότητα μιας χρήσης δεν εξαρτάται από τα φυσικά χαρακτηριστικά της έκτασης, την προστασία του αιγιαλού ή την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, αλλά αποκλειστικά από τη διοικητική διαδικασία που ακολουθήθηκε για την παραχώρησή της.
Εν ολίγοις δηλαδή, ο ίδιος χώρος αιγιαλού θεωρείται κατάλληλος για ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων όταν παραχωρείται ως όμορος, αλλά ακατάλληλος για την ίδια ακριβώς χρήση όταν παραχωρείται μέσω ανοικτής διαγωνιστικής διαδικασίας.
Η διαφοροποίηση αυτή δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά, περιβαλλοντικά ή πολεοδομικά κριτήρια και οδηγεί σε άνιση μεταχείριση σε βάρος συγκεκριμένων επιχειρήσεων (εστιατόρια – ταβέρνες έναντι των ευνοούμενων, αναψυκτηρίων – beach-bars). Παράλληλα, δημιουργεί στρέβλωση του ανταγωνισμού και σοβαρά ζητήματα συμβατότητας με τις αρχές της ισότητας και της χρηστής διοίκησης, καθώς η ίδια χρήση κρίνεται άλλοτε επιτρεπτή και άλλοτε απαγορευμένη για τον ίδιο κοινόχρηστο χώρο, αποκλειστικά με βάση μόνο τον τρόπο παραχώρησής του.
Το πρόβλημα καθίσταται ακόμη εντονότερο για πολλές επιχειρήσεις εστίασης, (εστιατόρια – ταβέρνες) οι οποίες, παρά το γεγονός ότι λειτουργούν επί δεκαετίες σε παραθαλάσσιες περιοχές, αδυνατούν να χαρακτηριστούν ως «όμορες» λόγω ιδιοκτησιακών ή γεωμορφολογικών ιδιαιτεροτήτων, οι οποίες αποκλείουν την υπαγωγή τους στο καθεστώς της όμορης παραχώρησης. Ως αποτέλεσμα, οι επιχειρήσεις αυτές στερούνται πλήρως της δυνατότητας ανάπτυξης τραπεζοκαθισμάτων, παρότι θα μπορούσαν να μισθώσουν νόμιμα την ίδια έκταση μέσω δημοπρασίας αν ο σκοπός της παραχώρησης δεν ήταν η ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων αλλά η ανάπτυξη ομπρελών και ξαπλωστρών.
Επιπλέον, ακόμη και όταν υφίσταται δυνατότητα όμορης παραχώρησης, οι προς παραχώρηση εκτάσεις είναι αυστηρά προκαθορισμένες με βάση την πρόσοψη της επιχείρησης και συχνά δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές λειτουργικές ανάγκες της. Αντίθετα, μέσω της διαδικασίας δημοπρασίας παρέχεται μεγαλύτερη ευελιξία ως προς τη θέση και τη διαμόρφωση της παραχωρούμενης έκτασης, χωρίς όμως να επιτρέπεται η ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων.
Κατ’ αποτέλεσμα, το ισχύον πλαίσιο οδηγεί σε ουσιαστικό αποκλεισμό μεγάλου αριθμού επιχειρήσεων εστίασης (εστιατόρια – ταβέρνες) από τη δυνατότητα νόμιμης ανάπτυξης της δραστηριότητάς τους στον αιγιαλό (ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων), δημιουργώντας συνθήκες άνισης μεταχείρισης και αθέμιτης διαφοροποίησης μεταξύ επιχειρήσεων που παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες και δραστηριοποιούνται στις ίδιες περιοχές. Εάν συνεχίσει να υφίσταται η ανωτέρω διάκριση, πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις, οι οποίες εξαρτώνται αποκλειστικά από την παραχώρηση χώρων για την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων, κινδυνεύουν με παύση της λειτουργίας τους.
Σε συνέχεια των ανωτέρω, κρίνεται αναγκαία η τροποποίηση του άρθρου 8 του Ν. 5092/2024, ώστε να επιτρέπεται ρητά η τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων και στις παραχωρήσεις που πραγματοποιούνται μέσω πλειοδοτικής δημοπρασίας, υπό τους ίδιους όρους, περιορισμούς και ποσοτικά όρια που ισχύουν για τις λοιπές επιτρεπόμενες χρήσεις. Άλλωστε, προκύπτει από τα ανωτέρω ότι η νομιμότητα της ανωτέρω χρήσης προβλέπεται στην περίπτωση παραχώρησης εκτάσεων σε όμορες επιχειρήσεις.
Παράλληλα, κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθεί η δυνατότητα τροποποίησης της επιτρεπόμενης χρήσης εκτάσεων που ήδη έχουν παραχωρηθεί μέσω πλειοδοτικής δημοπρασίας, κατόπιν έγκρισης της αρμόδιας υπηρεσίας.
Η προτεινόμενη ρύθμιση θα αποκαταστήσει την ίση μεταχείριση μεταξύ των επιχειρήσεων, θα εξασφαλίσει ενιαία εφαρμογή της νομοθεσίας, θα ενισχύσει τον υγιή ανταγωνισμό και θα συμβάλει στη βιωσιμότητα των παραθαλάσσιων επιχειρήσεων εστίασης, χωρίς να θίγεται η προστασία του αιγιαλού, η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών και ο κοινόχρηστος χαρακτήρας των παραλιών. Αντιθέτως, θα δημιουργήσει ένα σαφές, διαφανές και λειτουργικό πλαίσιο, το οποίο θα εξυπηρετεί τόσο το δημόσιο συμφέρον όσο και την ορθολογική αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΡΥΘΜΙΣΗ:
Τροποποίηση του άρθρου 8 παρ. 1 εδ. γ’ του Ν. 5092/2024 προκειμένου να υφίσταται ρητή αναφορά στην χρήση του αιγιαλού για την τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων ως εξής:
«γ) Περιορίζει την ανάπτυξη των ομπρελών, ξαπλωστρών και τραπεζοκαθισμάτων, καθώς και των θαλάσσιων μέσων αναψυχής και λοιπών κινητών στοιχείων σε ποσοστό του εμβαδού της παραχωρούμενης έκτασης που δεν υπερβαίνει το εξήντα τοις εκατό (60%) ή το τριάντα τοις εκατό (30%), αν πρόκειται για προστατευόμενο αιγιαλό και παραλία της παρ. 1 του άρθρου 4, ώστε να διασφαλίζονται η διέλευση του κοινού κάθετα και παράλληλα προς τη θάλασσα και η ύπαρξη ελεύθερης ζώνης από την ακτογραμμή πλάτους τουλάχιστον τεσσάρων (4) μέτρων.»
Τροποποίηση της παρ. 4 του άρθρου 8 του Ν. 5092/2024 «4. Οι υποχρεώσεις του παραχωρησιούχου μνημονεύονται στη σύμβαση παραχώρησης.» ως εξής:
«4. Οι υποχρεώσεις του παραχωρησιούχου μνημονεύονται στη σύμβαση παραχώρησης. Οι δικαιούχοι παραχώρησης απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού ή παραλίας που έχουν ήδη υπογράψει σχετική σύμβαση με την αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία, δύνανται, διαρκούσης της σύμβασης, να αιτηθούν την τροποποίηση της επιτρεπόμενης χρήσης της παραχωρηθείσας έκτασης. Η τροποποίηση μπορεί να αφορά την ολική ή μερική αλλαγή της χρήσης σε τοποθέτηση τραπεζοκαθισμάτων, υπό τους όρους και περιορισμούς που προβλέπονται στο άρθρο 8 παρ. 1 και στις εκάστοτε αποφάσεις παραχώρησης. Η εξέταση του αιτήματος και η τυχόν έγκρισή του γίνεται από την αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία εντός χρονικού διαστήματος τριάντα (30) ημερών.»
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ: Η ενσωμάτωση των τραπεζοκαθισμάτων στο εδ. γ’ της παρ. 1 του άρθρου 8 του Ν. 5092/2024, αποσκοπεί στην εξασφάλιση ενιαίου και διαφανούς πλαισίου για όλες τις επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος, ανεξαρτήτως του τρόπου παραχώρησης, και στην άρση των υφιστάμενων νομοθετικών και κανονιστικών αντιφάσεων που περιορίζουν τη λειτουργική δυνατότητα ανάπτυξης καθιστικού χώρου για τους λουόμενους και τους πελάτες των ανωτέρω επιχειρήσεων.
Άρθρο 72
Ρυθμίσεις για την παραχώρηση απλής χρήσης τμήματος αιγιαλού και παραλίας σε όμορη επιχείρηση ή σωματείο – Τροποποίηση άρθρου 11 ν. 5092/2024
«Άρθρο 11
Διαδικασία παραχώρησης απλής χρήσης σε όμορη επιχείρηση ή σωματείο
1β <>
1)ΤΙ ΚΩΔΙΚΟΣ ΠΑΡΑΒΟΛΟΥ????
2)Η ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗΣ?
3)ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΣΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ ΑΦΟΥ ΘΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΙ ΣΑΝ ΠΡΟΣΤΙΜΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗΣ, ΕΙΔΙΚΑ ΕΑΝ ΑΥΤΗ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ 1 ΕΤΟΣ!!!
4)ΠΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΜΕΡΙΚΗ ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΒΟΛΟΥ? ΔΗΛ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΕΙ ΤΟ ΠΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΑΦΕΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ?
Μια εναλλακτική πρόταση ρύθμισης, η οποία αντικαθιστά την οριζόντια απόσταση των τεσσάρων (4) μέτρων με ένα ευέλικτο, αναλογικό σύστημα, θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής:
«Η ζώνη ελεύθερης διέλευσης από την ακτογραμμή ορίζεται αναλογικά με βάση το συνολικό πραγματικό πλάτος του διαθέσιμου αιγιαλού και της παραλίας, όπως αυτό αποτυπώνεται στο εγκεκριμένο διάγραμμα της παραχώρησης.
Σε ακτές με συνολικό πλάτος άνω των δέκα μέτρων, η παράλληλη ζώνη ελεύθερης διέλευσης παραμένει στα τέσσερα μέτρα από την ακτογραμμή.
Σε περιπτώσεις στενών ή διαβρωμένων ακτών με συνολικό πλάτος ίσο ή μικρότερο των δέκα μέτρων, η ζώνη ελεύθερης διέλευσης ορίζεται σε ποσοστό σαράντα τοις εκατό του εκάστοτε συνολικού πλάτους, με ελάχιστο απόλυτο όριο ελεύθερης ζώνης τα δύο (2) μέτρα από την ακτογραμμή, προκειμένου να διασφαλίζεται σε κάθε περίπτωση η ασφαλής διέλευση των λουομένων και των οχημάτων έκτακτης ανάγκης.
Σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου το συνολικό πλάτος της ακτής είναι μικρότερο των πέντε μέτρων, δεν επιτρέπεται η τοποθέτηση στοιχείων εκμετάλλευσης, όπως ομπρέλες και ξαπλώστρες, και ο χώρος παραμένει αποκλειστικά για ελεύθερη χρήση.»
Θέμα: Πρόταση για τη θεσμοθέτηση ευέλικτης και αμιγώς τεχνοκρατικής Τριμελούς Επιτροπής Καθορισμού Αιγιαλού
Με την παρούσα παρέμβαση στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης, προτείνεται η αναδιατύπωση της διάταξης που αφορά τη σύνθεση της Επιτροπής, με σκοπό τη μετατροπή της από πενταμελή σε τριμελή.
Ο καθορισμός των ορίων του αιγιαλού, της παραλίας και του παλαιού αιγιαλού αποτελεί μια διαδικασία τεχνική, η οποία βασίζεται αποκλειστικά σε επιστημονικά δεδομένα, όπως η τοπογραφική αποτύπωση, η γεωμορφολογία της ακτής και η δυναμική του κυματισμού. Ως εκ τούτου, η συμμετοχή μελών με αμιγώς διοικητικό ή εποπτικό χαρακτήρα, όπως ο εκπρόσωπος της Λιμενικής Αρχής, δεν προσφέρει ουσιαστική τεχνική προστιθέμενη αξία, καθώς το αντικείμενο απαιτεί εξειδικευμένες επιστημονικές γνώσεις που ξεπερνούν τη δικαιοδοσία και την εκπαίδευση των στελεχών του Λιμενικού Σώματος.
Αξίζει να επισημανθεί ότι στο παρελθόν η εν λόγω επιτροπή λειτουργούσε επιτυχώς ως τριμελής, γεγονός που αποδείκνυε στην πράξη ότι ένα μικρότερο και πιο ευέλικτο σχήμα μπορεί να φέρει εις πέρας το συγκεκριμένο έργο με μεγαλύτερη ταχύτητα. Η επαναφορά της τριμελούς σύνθεσης κρίνεται απαραίτητη για την άρση των γραφειοκρατικών αγκυλώσεων, τη διασφάλιση της απαρτίας και την επιτάχυνση των διαδικασιών, οι οποίες συχνά βαλτώνουν εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των συμμετεχόντων.
Κατόπιν αυτών, προτείνεται η τροποποίηση της παραγράφου ως εξής:
«Ο καθορισμός των ορίων του αιγιαλού, της παραλίας και του παλαιού αιγιαλού γίνεται με απόφαση επιτροπής, η οποία συγκροτείται σε επίπεδο περιφερειακής ενότητας με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και αποτελείται από:
α) τον προϊστάμενο της Κτηματικής Υπηρεσίας ως πρόεδρο,
β) έναν μηχανικό της Κτηματικής Υπηρεσίας με ειδικότητα τοπογράφου ή πολιτικού μηχανικού και, αν δεν υπάρχει, έναν τεχνολόγο τοπογράφο μηχανικό, ενώ αν η Κτηματική Υπηρεσία δεν διαθέτει μηχανικό των ανωτέρω ειδικοτήτων, συμμετέχει στην Επιτροπή μηχανικός άλλης δημόσιας υπηρεσίας,
γ) υπάλληλο δημόσιας υπηρεσίας με ειδικότητα γεωλόγου και, αν δεν υπάρχει, γεωλόγο που είναι εγγεγραμμένος στο Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας.
Οι λοιπές εμπλεκόμενες υπηρεσίες (Λιμενική Αρχή, Διευθύνσεις της Αποκεντρωμένης Διοίκησης) δύνανται να εκφέρουν εγγράφως τη γνώμη τους κατά το στάδιο της προετοιμασίας, χωρίς όμως να αποτελούν μέλη της Επιτροπής, ώστε να διασφαλίζεται ο αμιγώς τεχνοκρατικός χαρακτήρας των τελικών αποφάσεων».
Σύμφωνα με το αρθρο 10 του 5092/2024 επιτρέπεται η παραχώρηση τμήματος απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας, κατόπιν πλειοδοτικής διαδικασίας, για χρονικό διάστημα από 1 εώς 3 έτη.
Στο εν λόγω άρθρο έχει παραλειφθεί η πρόβλεψη της ύπαρξης όμορου κτιρίου επαγγελματικής χρήσεως, το οποίο βρίσκεται μεν σε αδράνεια (επί του παρόντος δεν δραστηριοποιείται σε αυτό κάποια ενεργή επιχείρηση), ωστόσο όμως στο μέλλον θα μπορούσε να λάβει χώρα η λειτουργία κάποιου καταστήματος π.χ. υγειονομικού ενδιαφέροντος.
Κατά τον τρόπο αυτό, με βάσει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, παραχωρούνται τμήματα απλής χρήσης σε παραπλήσια καταστήματα για διάστημα 3 ετών από τις κτηματικές υπηρεσίες της χώρας, τα οποία μπορεί να είναι ακόμα και εφαπτόμενα κενών κτιρίων όπως αυτά περιγράφηκαν προηγουμένως, με αποτέλεσμα τα τελευταία να μην μπορούν να αξιοποιηθούν εν τοις πράγμασι ως π.χ. καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος από τους ιδιοκτήτες τους ή να διατεθούν προς ενοικίαση για τον σκοπό αυτό, διότι ο προβαλλόμενος χώρος τους είναι δεσμευμένος επί τριετίας.
Έτσι λοιπόν, σε αυτή την περίπτωση, αφενός καθίσταται αδύνατη η δημιουργία νέων βιώσιμων επιχειρήσεων, αφού δεν μπορούν να κάνουν αίτηση για απλή παραχώρηση τμήματος αιγιαλού και παραλίας που βρίσκεται έμπροσθέν ή στον προβαλλόμενο χώρο τους σύμφωνα με το άρθρο 11 του ίδιου νόμου, όπως θα δικαιούνταν σε κάθε άλλη περίπτωση και αφετέρου κενά κτίρια μένουν μη αξιοποιήσιμα, καθώς βρίσκονται σε de facto ομηρία.
Για το λόγο αυτό προτείνεται η ύπαρξη σχετικής πρόνοιας από το νομοθέτη, ήτοι να είναι μεν δυνατή η παραχώρηση των εν λόγω τμημάτων κατά τη διαδικασία του άρθρου 10, αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις (ύπαρξη κενού όμορου κτιρίου επαγγελματικής χρήσεως) να πραγματοποιείται είτε για 1 έτος, είτε για 3 έτη, υπό την επιφύλαξη όμως, πως αν δραστηριοποιηθεί σχετικό κατάστημα (το οποίο δικαιούται προβαλλόμενο χώρο βάσει του άρθρου 11)και υποβάλλει αίτημα παραχώρησης, από το επόμενο έτος παύει αυτοδικαίως η ισχύς της σύμβασης. Άλλωστε, σε αυτή την περίπτωση δεν τίθεται θέμα επιστροφής του αντιτίμου, καθώς αυτά καταβάλλονται ετήσια από τους μισθωτές και όχι εφάπαξ συνολικά για τα τρία έτη σύμφωνα με τη νομοθεσία.