Το άρθρο 1527 του Αστικού Κώδικα (π.δ. 456/1984, Α’ 164), περί κληρονομίας που επάγεται σε ανήλικο τέκνο και ευθύνης των γονέων, αντικαθίσταται ως εξής:
«Άρθρο 1527
Για την κληρονομία που επάγεται σε ανήλικο τέκνο οι γονείς του μπορούν να υποβάλουν τη δήλωση της παρ. 1 του άρθρου 1892 μόνο μετά από άδεια δικαστηρίου. Η άδεια χορηγείται εφόσον: 1. οι γονείς δηλώσουν ότι θα ευθύνονται για τις υποχρεώσεις της κληρονομίας εις ολόκληρον με το τέκνο και 2. η αξία της περιουσίας τους ισούται ή υπερβαίνει την αξία της ατομικής περιουσίας του τέκνου κατά τον χρόνο κατάθεσης της αίτησης. Η υποβολή της δήλωσης δεν επιφέρει επίταση της ευθύνης του τέκνου έναντι των δανειστών της κληρονομίας και με την ατομική του περιουσία. Δικαίωμα αναγωγής των γονέων κατά του τέκνου αποκλείεται.
Αν οι γονείς παραλείψουν να υποβάλουν τη δήλωση ή δεν τους χορηγήθηκε η σχετική άδεια του δικαστηρίου, το τέκνο ευθύνεται και με την ατομική του περιουσία έναντι των δανειστών της κληρονομίας για την περίπτωση που οι γονείς διέθεσαν αντικείμενα της κληρονομίας. Το ίδιο ισχύει και αν η αξία της κληρονομίας μειώθηκε από την πλημμελή διαχείριση των γονέων, η οποία οφείλεται σε δόλο ή βαριά τους αμέλεια.».
Η νέα ρύθμιση είναι ιδιαιτέρως περίπλοκη και εν τέλει επιτρέπει μόνο εν μέρει την ελεύθερη διαχείριση και διάθεση. Ακόμη και αν το δικαστήριο παράσχει άδεια και οι γονείς δηλώσουν, στο όνομα του ανηλίκου, ότι θα διαχειρίζονται και θα διαθέτουν την κληρονομική μερίδα του ανηλίκου ελεύθερα, εξακολουθεί να απαιτείται (ορθώς) εκ νέου χορήγηση δικαστικής άδειας για τις κυριότερες πράξεις διαχείρισης (βλ. ΑΚ 1526, 1624).
Εξάλλου, δεν αποσαφηνίζεται πλήρως η σχέση της ειδικής ρύθμισης του άρθρου 1527 με το νέο άρθρο 1895. Είναι άκυρες οι πράξεις διάθεσης που έγιναν από τους γονείς, εφόσον ματαιώνουν την ικανοποίηση των δανειστών της κληρονομίας (ΑΚ 1895 παρ. 2 εδ. β΄); Η σειρά εκπλήρωσης των οφειλών έναντι κληρονομικών δανειστών, μεριδούχων, των κληροδοσιών, των τρόπων και των δωρεών αιτία θανάτου (ΑΚ 1895 παρ. 4) δεσμεύει και τους γονείς στο πλαίσιο της γονικής διοίκησης;
Τέλος, γιατί να αποκλειστεί η εφαρμογή του νέου άρθρου 1527 στην επιτροπεία; Η κατάργηση του 1625 παρ. 2 περί κληρονομίας που επάγεται στον υπό επιτροπεία ανήλικο (και στον συμπαραστατούμενο, ΑΚ 1682) δημιουργεί αξιολογική αντινομία: ενώ οι γονείς του ανηλίκου έχουν την ευχέρεια ελεύθερης διαχείρισης και διάθεσης (υπό τους περιορισμούς των ΑΚ 1526, 1624), ο επίτροπος του ανηλίκου φαίνεται να υπόκειται μόνο στους γενικούς κανόνες των νέων άρθρων 1892 επ. Συνεπώς, δικαιούται να δηλώσει ότι θα διαχειρίζεται και θα διαθέτει ελεύθερα την κληρονομία του ανηλίκου, χωρίς να απαιτείται δικαστική άδεια και χωρίς ευθύνη του ίδιου έναντι των δανειστών της κληρονομίας;
Ν.Ζ.
Δεδομένης της αυξημένης ανάγκης για προστασία του ανηλίκου που προκύπτει σύμφωνα με το νέο άρθρο 1527 ΑΚ θα πρέπει σε περίπτωση παράλειψης ή μη χορήγησης σχετικής άδειας του δικαστηρίου στους γονείς σύμφωνα με το νέο ΑΚ 1527 να προστεθεί και σε αυτή την περίπτωση η πρόβλεψη, ότι η ευθύνη του γονέων θα είναι εις ολόκληρον με αυτή του τέκνου έναντι των δανειστών της κληρονομίας για την περίπτωση που οι γονείς διέθεσαν αντικείμενα της κληρονομίας. Το ίδιο ισχύει και αν η αξία της κληρονομίας μειώθηκε από την πλημμελή διαχείριση των γονέων, η οποία οφείλεται σε δόλο ή βαριά τους αμέλεια.