ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
ΒΑΘΜΟΙ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΟΠΛΙΤΩΝ
Άρθρο 57
Βαθμοί Επαγγελματιών Οπλιτών
Οι βαθμοί των Επαγγελματιών Οπλιτών (εφεξής: ΕΠΟΠ) και η αντιστοιχία τους μεταξύ των Κλάδων και των ΚΣ των ΕΔ είναι κατά σειρά εξέλιξης οι ακόλουθοι:
| ΣΞ και ΚΣ | ΠΝ | ΠΑ |
| Στρατιώτης | Ναύτης | Σμηνίτης |
| Δεκανέας Β΄ Τάξης | Δίοπος Β΄ Τάξης | Υποσμηνίας Β΄ Τάξης |
| Δεκανέας Α΄ Τάξης | Δίοπος Α΄ Τάξης | Υποσμηνίας Α΄ Τάξης |
| Λοχίας Β΄ Τάξης | Κελευστής Β΄ Τάξης | Σμηνίας Β΄ Τάξης |
| Λοχίας Α΄ Τάξης | Κελευστής Α΄ Τάξης | Σμηνίας Α΄ Τάξης |
| Λοχίας Βοηθός Επιτελούς | Κελευστής Βοηθός Επιτελούς | Σμηνίας Βοηθός Επιτελούς |
| Επιλοχίας Β΄ Τάξης | Επικελευστής Β΄ Τάξης | Επισμηνίας Β΄ Τάξης |
| Επιλοχίας Α΄ Τάξης | Επικελευστής Α΄ Τάξης | Επισμηνίας Α΄ Τάξης |
| Επιλοχίας Βοηθός Επιτελούς | Επικελευστής Βοηθός Επιτελούς | Επισμηνίας Βοηθός Επιτελούς |
| Επιλοχίας Διοίκησης Γ΄ Τάξης | Επικελευστής Διοίκησης Γ΄ Τάξης | Επισμηνίας Διοίκησης Γ΄ Τάξης |
| Επιλοχίας Διοίκησης Β΄ Τάξης | Επικελευστής Διοίκησης Β΄ Τάξης | Επισμηνίας Διοίκησης Β΄ Τάξης |
| Επιλοχίας Διοίκησης Α΄ Τάξης | Επικελευστής Διοίκησης Α΄ Τάξης | Επισμηνίας Διοίκησης Α΄ Τάξης |
Άρθρο 58
Αξιολόγηση Επαγγελματιών Οπλιτών
- Οι ΕΠΟΠ αξιολογούνται ως προς την επαγγελματική τους ικανότητα, την απόδοση, την επάρκεια και τη γενική τους εικόνα τακτικά και έκτακτα.
- Για την αξιολόγησή τους θεσπίζεται σύστημα αξιολόγησης, το οποίο διέπεται από τις αρχές της αξιοκρατίας και της αμεροληψίας.
Άρθρο 59
Οργανικές θέσεις και εξέλιξη Επαγγελματιών Οπλιτών
- Οι ΕΠΟΠ και οι ΕΜΘ καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις των ΕΠΟΠ, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους ανά έτος.
- Οι ΕΠΟΠ προάγονται αποκλειστικά για κάλυψη κενών οργανικών θέσεων ανώτερων βαθμών.
- Η εξέλιξη των υπηρετούντων ΕΠΟΠ, συμπεριλαμβανομένων των ΕΜΘ, αποτυπώνεται στο Παράρτημα Β΄.
Άρθρο 60
Ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό των Επαγγελματιών Οπλιτών
- Οι ΕΠΟΠ κρίνονται για προαγωγή εφόσον έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό τους. Ο χρόνος αυτός έχει ως εξής:
α) οκτώ (8) έτη στον βαθμό του Στρατιώτη και αντιστοίχων, τα οποία μειώνονται σε επτά (7) έτη για όσους πριν από την κατάταξή τους είχαν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις ή την εθελοντική στράτευση του Μέρους ΙΑ΄,
β) τέσσερα (4) έτη στον βαθμό του Δεκανέα Β΄ Τάξης και αντιστοίχων,
γ) τρία (3) έτη στον βαθμό του Δεκανέα Α΄ Τάξης και αντιστοίχων,
δ) πέντε (5) έτη στον βαθμό του Λοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων,
ε) στον βαθμό του Λοχία Α΄ Τάξης:
εα) τρία (3) έτη για προαγωγή στον βαθμό του Λοχία Βοηθού Επιτελούς και αντιστοίχων ή
εβ) πέντε (5) έτη για προαγωγή στον βαθμό του Επιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων,
στ) δύο (2) έτη στον βαθμό του Λοχία Βοηθού Επιτελούς και αντιστοίχων,
ζ) πέντε (5) έτη στον βαθμό του Επιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων,
η) στον βαθμό του Επιλοχία Α΄ Τάξης και αντιστοίχων:
ηα) τρία (3) έτη για προαγωγή στον βαθμό του Επιλοχία Βοηθού Επιτελούς και αντιστοίχων ή
ηβ) πέντε (5) έτη για προαγωγή στον βαθμό του Επιλοχία Διοίκησης Γ΄ Τάξης και αντιστοίχων,
θ) δύο (2) έτη στον βαθμό του Επιλοχία Βοηθού Επιτελούς,
ι) δύο (2) έτη στον βαθμό του Επιλοχία Διοίκησης Γ΄ Τάξης και αντιστοίχων και
ια) δύο (2) έτη στον βαθμό του Επιλοχία Διοίκησης Β΄ Τάξης και αντιστοίχων.
- Για τον υπολογισμό του χρόνου της παρ. 1 του παρόντος εφαρμόζεται αναλόγως η παρ. 4 του άρθρου 11. Τα στοιχεία i) των υποπερ. αα) και αβ) της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11 εφαρμόζονται για το σύνολο των ΕΠΟΠ ανεξαρτήτως βαθμού.
- Αν συντρέχουν περισσότερες υποπεριπτώσεις της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11, όπως αυτό εφαρμόζεται αναλόγως σύμφωνα με την παρ. 2 του παρόντος, ο συνολικός χρόνος που προσμετράται δεν μπορεί να είναι περισσότερος από το ένα τρίτο (1/3) του ελάχιστου χρόνου παραμονής ανά βαθμό.
Άρθρο 61
Συμβούλια κρίσεων Επαγγελματιών Οπλιτών
- Αρμόδια συμβούλια για τις κρίσεις των ΕΠΟΠ είναι τα συμβούλια κρίσεων των μόνιμων υπαξιωματικών του άρθρου 44.
- Οι ΕΠΟΠ κρίνονται:
α) για τη μονιμοποίησή τους:
αα) ως «κατάλληλοι», όταν στη γενική ικανότητα τα ουσιαστικά τους προσόντα έχουν βαθμολογία τουλάχιστον «λίαν καλώς» και είναι κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων τους, διαφορετικά ως
αβ) «ακατάλληλοι»,
β) όταν συμπληρώνουν πέντε (5) έτη υπηρεσίας ή κατόπιν υποβολής της έκθεσης της περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 13 του ν. 2936/2001 (Α΄ 166) ως:
βα) «διατηρητέοι», εφόσον είναι κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους, σύμφωνα με τη γενική τους απόδοση στα ουσιαστικά τους προσόντα ή
ββ) «αποστρατευτέοι», εφόσον δεν πληρούν τις προϋποθέσεις να κριθούν ως «διατηρητέοι» λόγω ουσιώδους έλλειψης στα ουσιαστικά τους προσόντα ή έχουν τελέσει σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα και
γ) για προαγωγή, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 60 και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην απόφαση της παρ. 4 του άρθρου 64 ως:
γα) «προακτέοι επ’ ανδραγαθία», σύμφωνα με τις προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρου 17,
γβ) «προακτέοι κατ’ επιλογή», εφόσον έχουν στα ουσιαστικά τους προσόντα βαθμολογία «εξαίρετα»,
γγ) «προακτέοι», εφόσον έχουν στα ουσιαστικά τους προσόντα βαθμολογία τουλάχιστον «λίαν καλώς»,
γδ) «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό», εφόσον δεν πληρούν τις προϋποθέσεις να κριθούν ως «προακτέοι» αλλά είναι κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους ή
γε) «αποστρατευτέοι», σύμφωνα με την υποπερ. ββ) της περ. β).
- Για την εφαρμογή της περ. γ) της παρ. 2 του παρόντος, εξαιρουμένης της υποπερ. γα), σε περίπτωση ισάξιων κρινόμενων ΕΠΟΠ, επιλέγονται εκείνοι που πληρούν κατά σειρά τα κριτήρια που καθορίζονται στην απόφαση της παρ. 1 του άρθρου 64.
Άρθρο 62
Ειδικές διατάξεις για τις κρίσεις Επαγγελματιών Οπλιτών
- Οι ΕΠΟΠ προάγονται στον βαθμό του Λοχία Βοηθού Επιτελούς, Επιλοχία Βοηθού Επιτελούς, Επιλοχία Διοίκησης Γ΄ Τάξης, Επιλοχία Διοίκησης Β΄ Τάξης και Επιλοχία Διοίκησης Α΄ Τάξης και αντιστοίχων αποκλειστικά ως «προακτέοι κατ’ επιλογή».
- Η προαγωγή ΕΠΟΠ στον βαθμό του Δεκανέα Β΄ Τάξης και αντιστοίχων προϋποθέτει την προηγούμενη κρίση τους ως «κατάλληλων» για μονιμοποίηση, σύμφωνα με την υποπερ. αα) της περ. α) της παρ. 2 του άρθρου 61.
- Οι ΕΠΟΠ ειδικών καταστάσεων του άρθρου 99 δεν μπορούν να κριθούν ως «προακτέοι κατ’ επιλογή».
- Με την επιφύλαξη της παρ. 1 του άρθρου 13 του ν. 2936/2001 (Α΄166), οι ΕΠΟΠ απολύονται από τις ΕΔ, όταν κρίνονται ως:
α) «ακατάλληλοι» για μονιμοποίηση, σύμφωνα με την υποπερ. αβ) της περ. α) της παρ. 2 του άρθρου 61,
β) «αποστρατευτέοι», σύμφωνα με τις περ. β) και γ) της παρ. 2 του άρθρου 61. Η πράξη απόλυσης εκδίδεται εντός (1) μηνός από την κύρωση του σχετικού πίνακα.
γ) «Διατηρητέοι στον αυτό βαθμό», σύμφωνα με την υποπερ. γδ) της περ. γ) της παρ. 2 του άρθρου 61, σε δύο (2) συνεχόμενες κρίσεις στον ίδιο βαθμό ή τρεις (3) φορές στη σταδιοδρομία τους συνολικά.
Άρθρο 63
Αναλογική εφαρμογή διατάξεων Μέρους Γ΄
- Η παρ. 9 του άρθρου 52 εφαρμόζεται αναλόγως και για τους ΕΠΟΠ.
- Το άρθρο 53 εφαρμόζεται αναλόγως για ΕΠΟΠ και ΕΜΘ μέχρι του βαθμού του Ανθυπασπιστή. Οι λοιπές διατάξεις του Μέρους Γ΄ εφαρμόζονται αναλόγως και για όσα θέματα δεν ρυθμίζονται στο παρόν Μέρος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄
ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕΝΕς ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Δ΄
Άρθρο 64
Εξουσιοδοτικές διατάξεις Μέρους Δ΄
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από εισήγηση του ΣΑΓΕ, καθορίζονται τα ουσιαστικά και τα τυπικά προσόντα των ΕΠΟΠ, ο τύπος και το περιεχόμενο των εκθέσεων αξιολόγησης, των σημειωμάτων ικανότητας και των ειδικών εκθέσεων απόλυσης, τα αρμόδια όργανα, καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 58 και της παρ. 3 του άρθρου 61.
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ και δεν δημοσιεύεται, καθορίζεται ο αριθμός των οργανικών θέσεων ΕΠΟΠ και ΕΜΘ, η κατανομή τους κατά κατηγορία, βαθμό και ανά έτος και ρυθμίζεται κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή της παρ. 1 του άρθρου 59.
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται ύστερα από εισήγηση του ΣΑΓΕ, καθορίζονται η ένταξη των ΕΠΟΠ σε επετηρίδες και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος Μέρους.
- Με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ, η οποία εκδίδεται μετά από γνώμη του οικείου ανώτατου συμβουλίου, ή του ΣΑΓΕ για τα ΚΣ μπορεί να καθορίζονται ως προϋποθέσεις προαγωγής των ΕΠΟΠ η συμπλήρωση χρόνου ειδικής υπηρεσίας σε συγκεκριμένες θέσεις και η φοίτησή τους σε σχολεία ή κέντρα εκπαίδευσης των ΕΔ για την εφαρμογή της περ. γ) της παρ. 2 του άρθρου 61.
Άρθρο 65
Καταργούμενη διάταξη Μέρους Δ΄
Από την έναρξη ισχύος του παρόντος, καταργείται το άρθρο 8 του ν. 2936/2001 (Α΄ 166), περί βαθμών και προαγωγών.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
» Με το παρόν σχόλιο επιθυμώ να θέσω υπόψη σας ορισμένα κρίσιμα νομικά, συνταγματικά και διοικητικά ζητήματα που ανακύπτουν από τις ρυθμίσεις του Τμήματος Γ’ (άρθρα 32–56) του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και το Παράρτημα Β, τα οποία αφορούν τη βαθμολογική εξέλιξη του προσωπικού Εθελοντών Μακράς Θητείας (ΕΜΘ).
Οι ρυθμίσεις αυτές επηρεάζουν άμεσα τόσο την υπηρεσιακή κατάσταση όσο και τα δικαιώματα ενός σημαντικού αριθμού στελεχών, ιδίως όσων έχουν καταταγεί κατά τα έτη 1996–2000 και παραμένουν ουσιαστικά στάσιμοι, την ώρα που οι ΕΜΘ μέχρι το έτος κατάταξης 1995 προάγονται στον βαθμό του Ανθυπολοχαγού.
Το Παράρτημα Β που συνοδεύει το Σχέδιο Νόμου αποτυπώνει με σαφήνεια την ανωτέρω διαφοροποίηση, σύμφωνα με την οποία οι ΕΜΘ 1991–1995 λαμβάνουν αξιωματικούς βαθμούς, ενώ οι ΕΜΘ 1996–2000 παραμένουν στον βαθμό του Ανθυπασπιστή ή και χαμηλότερα μέχρι τη συνταξιοδότησή τους, χωρίς ρεαλιστική προοπτική περαιτέρω εξέλιξης.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ-Β
Η επιλογή του νομοθέτη να θέσει το έτος κατάταξης 1995 ως όριο για την προαγωγή σε αξιωματικό βαθμό, αφήνοντας ένα μεγάλο τμήμα ομοιογενών στελεχών αποκλεισμένο από την ίδια εξέλιξη, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας, ισότητας, αξιοκρατίας, αναλογικότητας, προστασίας επαγγελματικών δικαιωμάτων και συμμόρφωσης προς το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Ακολουθεί αναλυτική τεκμηρίωση.
1. Παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 §1 Συντ.)
Η διαφοροποίηση μεταξύ ΕΜΘ πριν και μετά το 1995 στερείται οποιασδήποτε αντικειμενικής, τεχνικής ή υπηρεσιακής αιτιολόγησης.
Η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει επανειλημμένως κρίνει ότι η διαφορετική υπηρεσιακή μεταχείριση επιτρέπεται μόνο όταν στηρίζεται σε πραγματικές, ουσιαστικές και λογικές διαφορές, οι οποίες απουσιάζουν εν προκειμένω.
Η διάκριση που εισάγεται βασίζεται αποκλειστικά στο τυπικό κριτήριο του έτους κατάταξης, το οποίο δεν αποτελεί συνταγματικά ανεκτό λόγο διαφοροποίησης εντός της ίδιας υπηρεσιακής κατηγορίας.
2. Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας (άρθρο 25 §1 Συντ.)
Η απόλυτη και μόνιμη αποστέρηση των ΕΜΘ 1996–2000 από τον βαθμό του ανθυπολοχαγού:
• δεν είναι κατάλληλη για εξυπηρέτηση κάποιας συγκεκριμένης επιχειρησιακής ανάγκης,
• δεν είναι αναγκαία, αφού υπήρχαν ηπιότερες και πιο ισόρροπες λύσεις,
• δεν είναι ανάλογη, διότι δημιουργεί ακραία δυσμενή μεταχείριση εις βάρος μιας ομοιογενούς ομάδας στελεχών.
Η αναλογικότητα λειτουργεί ως θεσμικό φρένο σε νομοθετικές επιλογές που παράγουν δυσανάλογα αποτελέσματα, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση.
3. Παραβίαση της αρχής της αξιοκρατίας και της υπηρεσιακής εξέλιξης (άρθρο 103 Συντ.)
Η υπηρεσιακή εξέλιξη των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλει να στηρίζεται σε:
• αντικειμενικά κριτήρια,
• αξιοκρατικές διαδικασίες,
• διαφανείς κανόνες.
Το έτος κατάταξης δεν αποτελεί κριτήριο ούτε για την επιχειρησιακή ικανότητα, ούτε για την υπηρεσιακή απόδοση, ούτε για την ιεραρχική σειρά εντός βαθμού.
Η διαφοροποίηση αυτή οδηγεί σε αξιοκρατικά κενά και υποβαθμίζει τον θεσμό των ΕΜΘ.
4. Νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας – Απαγόρευση αυθαίρετης διάκρισης
Το ΣτΕ έχει καταστήσει σαφές ότι:
• (ΣτΕ 1917/2014) Δεν επιτρέπεται διαφορετική μεταχείριση εντός της ίδιας κατηγορίας υπαλλήλων όταν δεν υφίσταται ουσιαστική διαφορά.
• (ΣτΕ 171/2020) Η υπηρεσιακή εξέλιξη πρέπει να θεμελιώνεται σε αντικειμενικούς, αξιοκρατικούς λόγους, όχι σε τυπικά κριτήρια.
• (ΣτΕ 2332/2017) Η διοίκηση οφείλει να σέβεται τη χρηστή διοίκηση και τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών.
Στην υπό κρίση περίπτωση, οι ΕΜΘ 1996–2000 δεν διαφέρουν σε τίποτα ουσιαστικό από τους ΕΜΘ 1991–1995 ως προς:
• καθήκοντα,
• προσόντα,
• επιχειρησιακό ρόλο,
• υποχρεώσεις,
• δικαιώματα.
Συνεπώς η διακριτική μεταχείριση συνιστά ανεπίτρεπτη άνιση μεταχείριση κατά την κρίση του ΣτΕ.
5. Αντίθεση προς το Ενωσιακό Δίκαιο – Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ΕΕ (Άρθρα 20 & 21)
Το ενωσιακό δίκαιο απαγορεύει διακρίσεις λόγω:
• ηλικίας,
• έτους πρόσληψης,
• ή άλλων κριτηρίων χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει επανειλημμένα κρίνει ότι η αυθαίρετη θέσπιση «ορίων–τομών» (cut-off dates), όταν δεν εξυπηρετεί αναγκαίο και θεμιτό σκοπό, συνιστά αδικαιολόγητη διάκριση.
Η διάκριση μεταξύ «ΕΜΘ έως 1995» και «ΕΜΘ μετά το 1995» αποτελεί ακριβώς τέτοια περίπτωση.
6. Παραβίαση άρθρου 14 ΕΣΔΑ – Απαγόρευση διακρίσεων
Το άρθρο 14 ΕΣΔΑ προστατεύει από διακρίσεις εντός επαγγελματικών κατηγοριών.
Η διαφοροποίηση εν προκειμένω:
• δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία,
• δεν επιδιώκει θεμιτό σκοπό,
• παράγει δυσανάλογη βλάβη στους νεότερους ΕΜΘ.
Κατά συνέπεια, η ρύθμιση βρίσκεται σε προφανή αντίθεση με το ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
7. Παραβίαση της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
Οι ΕΜΘ 1996–2000:
• υπηρέτησαν δεκαετίες
• με προσδοκία αντίστοιχης υπηρεσιακής εξέλιξης
• σύμφωνα με το προηγούμενο καθεστώς.
Η ξαφνική θέσπιση ενός ορίου διαχωρισμού χωρίς αιτία και ο ουσιαστικός αποκλεισμός μιας ολόκληρης ομάδας στελεχών από την προαγωγή σε αξιωματικούς βαθμούς παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προς τη διοίκηση.
8. Συνέπειες για στελέχη με αναπηρία – Παραβίαση της CRPD (ΟΗΕ)
Για όσα στελέχη ΕΜΘ εντάσσονται στις ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 111 παρ. ζ (ειδικές καταστάσεις), η διαφοροποίηση στην υπηρεσιακή εξέλιξη μπορεί να συνιστά:
• έμμεση διάκριση λόγω αναπηρίας (άρθρο 27 CRPD),
• παραβίαση του δικαιώματος στην εργασία,
• παραβίαση της προστασίας της επαγγελματικής τους θέσης.
Η CRPD, την οποία η Ελλάδα έχει κυρώσει, επιβάλλει την ίση μεταχείριση και την αποφυγή μέτρων που οδηγούν άτομα με αναπηρία σε υποβάθμιση ή στασιμότητα.Οι ρυθμίσεις του Τμήματος Γ’ και του Παραρτήματος Β σχετικά με τη βαθμολογική εξέλιξη των ΕΜΘ δημιουργούν:
• αντισυνταγματική διάκριση,
• προσβολή της αξιοκρατίας,
• παραβίαση της αναλογικότητας,
• παράβαση του ενωσιακού και διεθνούς δικαίου,
• στασιμότητα και υπηρεσιακή αδικία για εκατοντάδες στελέχη,
• κίνδυνο καταρρεύσεως ενώπιον του ΣτΕ λόγω αδικαιολόγητης άνισης μεταχείρισης.
Πρόκειται για ρύθμιση που χρήζει αναθεώρησης, ώστε να αποκατασταθεί η ισότητα και η αξιοκρατική εξέλιξη του συνόλου των ΕΜΘ, ιδίως εκείνων που έχουν καταταγεί κατά τα έτη 1996–2000.»
Επίσης το παρακάτω σχόλιο όπου υποβάλει και πρόταση:
» Τα Παραρτήματα του σχεδίου νόμου βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση με το άρθρο 11, όσον αφορά τη βαθμολογική εξέλιξη των ήδη υπηρετούντων αξιωματικών. Με την εφαρμογή τους δεν τηρείται ο ελάχιστος χρόνος παραμονής στους βαθμούς (Ανθυπολοχαγού, Υπολοχαγού κ.λπ.), όπως ρητώς ορίζει το άρθρο 11.
Η επιλογή αυτή συνιστά παραβίαση της αρχής της ισότητας, καθώς δεν προβλέπεται αντίστοιχη μεταχείριση ή μεταβατικό πλαίσιο για την Κατηγορία Α (ΣΣΕ), ενώ ταυτόχρονα διαφοροποιείται αυθαίρετα η υπηρεσιακή εξέλιξη μεταξύ στελεχών ίδιων κατηγοριών και ετών υπηρεσίας.
Προτείνεται, συνεπώς, να εφαρμοστεί το άρθρο 11 και στους ήδη υπηρετούντες αξιωματικούς των Κατηγοριών Β και Γ, ώστε να κρίνονται για προαγωγή με βάση τους χρόνους που αυτό προβλέπει. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται:
ομαλή μετάβαση πενταετίας (5 ετών) για τους ΕΜΘ,
ομαλή μετάβαση δεκαεξαετίας (16 ετών) για τους αποφοίτους ΑΣΣΥ, και διατηρείται η υπηρεσιακή συνέχεια χωρίς αιφνίδια ανατροπή. Σε αντίθετη περίπτωση, παραβιάζεται και η αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, καθώς ανατρέπεται αιφνιδίως η ήδη διαμορφωμένη υπηρεσιακή και βαθμολογική προοπτική, την οποία η Διοίκηση είχε δημιουργήσει και διατηρήσει επί σειρά ετών.
Περαιτέρω, η εφαρμογή των Παραρτημάτων θα οδηγήσει σε σοβαρή διατάραξη της στρατιωτικής ιεραρχίας, ενδεικτικά:
Υπολοχαγοί προέλευσης ΣΜΥ, οι οποίοι σήμερα είναι ανώτεροι Ανθυπολοχαγών ΣΣΕ, θα καταστούν νεότεροι αυτών.
Ανθυπολοχαγοί ΕΜΘ, που προηγούνται ιεραρχικά Ανθυπασπιστών ΣΜΥ, θα βρεθούν ξαφνικά νεότεροι λόγω μη προαγωγής τους σε Υπολοχαγούς.
Οι στρεβλώσεις αυτές πλήττουν την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και δημιουργούν υπη
Είμαι Επ.Οπ.στην Πολεμική Αεροπορία με τον Βαθμό του Επισμηνια με 20 χρόνια υπηρεσίας κ το 2027 θα προαχθω στον καταλυτικο βαθμό βάσης της προκήρυξης ένταξης μου του Ασμια με πλήρη εξειδίκευση στην ειδικότητα μου με όλα τα προβλεπόμενα σχολεία κ με άριστη βαθμολογία στα προσόντα χωρίς ποινές.Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
Είμαι ΕΠΟΠ 1ής σειράς και όταν βγήκε η προκήρυξη έκανα τα χαρτιά μου και πέρασα. Θυμάμαι καλά ότι για την μονιμοποίηση έλεγε ότι επιθυμείς α χρειαζόταν 10 χρόνια. Τελικά Με α από ένα χρόνο που μπήκε η δεύτερη σέ τα την κάναν στα 7 χρόνια. Γνωρίζαμε όλοι μας ότι θα μπορούσαμε να βγούμε με σύνταξη οποιος θα ήθελε ( μειωμένη μεν) στα 25 χρόνια υπηρεσίας. Αυτό το αλλάξανε και το κάναν 40 χρόνια. Δεν θέλουν νεαρό στρατό θέλουν γερασμένο όπως και έγινε. Τώρα βλέπω ότι δεν θέλουν καθόλου. Βλέπουν ότι εδώ και 3-4 χρόνια δεν μπαίνουν νέοι στις σχολές αλλά δεν τους νοιάζει και αντί να δώσουν κίνητρα να μπούνε μέσα οι νέοι αυτοί θέλουν να τους διώξει και αυτούς που είναι μέσα.
Το νομοσχέδιο αδικεί τους υπηρετούντες στο 100%. Εφόσον πρόκειται για ρυθμιστικές διατάξεις που αφορούν όλους τους υπαξιωματικούς όλων των προελεύσεων μήπως θα έπρεπε να μιλήσετε με αυτούς? Ζητήστε μία επιτροπή από όλα τα σώματα με προτάσεις και λύσεις για βιώσιμο μέλλον και όχι η υποβάθμιση γιατί περί αυτού πρόκειται.
Άρθρο 59
Θέμα: Αναβάθμιση οργανικών θέσεων & ορθολογική κατανομή
Είναι αναγκαία η αναθεώρηση της κατανομής οργανικών θέσεων ΕΠΟΠ με βάση πραγματικές λειτουργικές ανάγκες των Μονάδων, και όχι σταθερά σχήματα προηγούμενων δεκαετιών.
Προτείνεται:
καταγραφή πραγματικών αναγκών ανά όπλο/σώμα,
προτεραιότητα σε Μονάδες υψηλής απαίτησης όπου υπηρετούν ήδη εξειδικευμένοι ΕΠΟΠ,
ενίσχυση οργανικών θέσεων όπου καλύπτονται πάγιες ανάγκες.
Πρόκειται για τεχνική αλλά κρίσιμη παρέμβαση που θα μειώσει κενά και θα αυξήσει την αποτελεσματικότητα της Διοίκησης.
Το νομοσχέδιο είναι άδικο για όσους υπηρετούν αν το θέλουν τόσο πολύ να ισχύει για αυτούς που θα μπουν από εδώ και πέρα και θα γνωρίζουν τι τους περιμένει
Προτείνω να προστεθεί ρητή διάταξη που να προβλέπει την υποχρέωση ανάκλησης διορισμού σε περίπτωση υποβολής πλαστού πτυχίου κατά την πρόσληψη ΕΠΟΠ, κατά το πρότυπο του άρθρου 20 του υπαλληλικού κώδικα, διότι ελλείψει ρητής προς τούτο διάταξης η Διοίκηση ενδέχεται να αποφεύγει να προβεί σε ανάκληση. Απόδειξη ότι δεν υφίσταται νομολογία των διοικητικών δικαστηρίων με περιπτώσεις ανάκλησης πρόσληψης ΕΠΟΠ που κατέθεσαν πλαστό πτυχίο.
Να μην ισχύσει η αναδρομικότητα είναι άδικο να έχουν γίνει κάποιες σειρές αρχικευλευστες και κάποιες άλλες όχι ενώ υπογράψαμε την ίδια προκυρηξη. Έχουμε σοβαρή υποστελεχωσει στο Π.Ν 300 παραιτήσεις φέτος με το νομοσχέδιο θα φτάσουμε της 500 συν ότι δεν θα μπαίνει κάνεις. Το πράγμα δεν μπορείτε πλέον να το μαζέψετε ειδικά στο ναυτικό με το νομοσχέδιο πάμε για κλεισιμο.
Το νομοσχεδιο είναι καταστροφή για τον υπαξιωματικό και την ραχοκοκαλιά των ΕΔ.
Ο κληρωτός Δεκανέας με θητεία ενός έτους θα μπορει να διατάξει στέλεχος με εμπειρια 7-8 ετων με τον βαθμό του ΕΠΟΠ στρατιώτη.
Δηλαδή ένας κληρωτός δεκανέαςθα είναι αρχηγός πληρώματος σε άρμα μάχης αξίας 60εκ ευρώ ή ακόμα χειρότερα ένας ΕΠΟΠ ναύτης θα είναι για 8 χρόνια σε φρεγάτα σκούπα, μάπα, Καλλιόπη, ματσακόνι στην κουβέρτα. Σας φαίνεται φυσιολογικό;
Μετά αναρωτιόμαστε γιατί έχουμε τόσες παραιτήσεις;;
Αν ήταν έτσι ο κληρωτός αξιωματικός ΔΕΑ θα διέταζε τον Ανθ/γό της Ευελπίδων….
Το υπό διαβούλευση πολυνομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ, και ειδικότερα το νέο βαθμολόγιο, επιφέρει εκτεταμένες ανατροπές στη σταδιοδρομία και στα κατοχυρωμένα δικαιώματα των ήδη υπηρετούντων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Τα άρθρα και τα παραρτήματα που το συνοδεύουν δημιουργούν αδικίες, αναδρομικότητα και θεσμική αστάθεια.
1. Επιπτώσεις ανά κατηγορία στελεχών (Σύμφωνα με τα άρθρα 26, 36 και 59)
Αξιωματικοί ΑΣΕΙ
Οι ρυθμίσεις της παρ. 3 του άρθρου 26 συνδέουν την εξέλιξη με τις Νομοθετημένες Οργανικές Θέσεις (ΝΟΘ), οδηγώντας σε αβεβαιότητα, καθυστερήσεις και ακόμη και περιορισμό στον καταληκτικό βαθμό.
Απόφοιτοι ΑΣΣΥ (Παράρτημα Α – άρθρο 36)
Από 1/1/2026 επέρχεται καθήλωση και απώλεια 1–6 βαθμών, με κατάργηση βαθμών που ίσχυαν επί δεκαετίες. Οι καταληκτικοί βαθμοί μειώνονται δραστικά και η σταδιοδρομία ανατρέπεται πλήρως.
ΕΜΘ (Παράρτημα Β – άρθρο 59)
Από 1/1/2026 οι ΕΜΘ χάνουν έως 2 βαθμούς και στερούνται τον αποστρατευτικό βαθμό Λοχαγού. Οι Ανθυπασπιστές ΕΜΘ υφίστανται ακόμη μεγαλύτερη απώλεια (έως 3 βαθμούς).
ΕΠΟΠ (Παράρτημα Β – άρθρο 59)
Αυξάνεται ο αριθμός βαθμών από 5 σε 12, οδηγώντας σε συστημική καθήλωση στα χαμηλά κλιμάκια χωρίς ρεαλιστική προοπτική εξέλιξης.
2. Προαγωγές βάσει ΝΟΘ
Με το νέο πλαίσιο, οι προαγωγές δεν βασίζονται πλέον στον χρόνο υπηρεσίας αλλά αποκλειστικά στις ΝΟΘ, καταργώντας την προβλεψιμότητα, αυξάνοντας την αβεβαιότητα και ενισχύοντας τον κίνδυνο βαθμολογικής καθήλωσης.
3. Κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις
Οι αλλαγές των άρθρων 26, 36 και 59 επηρεάζουν άμεσα:
– μέρισμα, εφάπαξ και ΒΟΕΑ,
– προτεραιότητα στέγασης/παραθερισμού,
– δυνατότητα υπηρεσίας στο εξωτερικό,
– πρόσβαση τέκνων σε βρεφονηπιακούς σταθμούς.
4. Αναδρομικότητα – Παραβίαση προστατευόμενης εμπιστοσύνης
Οι ρυθμίσεις των άρθρων 36 και 59 επιφέρουν πρακτική αναδρομικότητα έως 34 ετών, αιφνιδιάζοντας στελέχη που κατατάχθηκαν με άλλο καθεστώς και είχαν θεμελιωμένες προσδοκίες εξέλιξης.
5. Έλλειψη μεταβατικών ρυθμίσεων
Το νομοσχέδιο δεν προβλέπει μεταβατικό πλαίσιο για τους ήδη υπηρετούντες, παραβιάζοντας την αρχή της χρηστής διοίκησης. Κάθε νέο βαθμολόγιο πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στους νεοεισερχόμενους.
6. Υποβάθμιση ΑΣΣΥ – Δομικά προβλήματα νέου “Σώματος Υπαξιωματικών”
Η μη αναβάθμιση των ΑΣΣΥ σε ισοτιμία με ΑΕΙ και η μείωση βαθμών οδηγούν σε απαξίωση των σχολών. Το νέο «Σώμα Υπαξιωματικών» δεν προσφέρει ουσιαστική υπηρεσιακή προοπτική και ενισχύει ανισότητες μεταξύ στελεχών με όμοια προσόντα.
7. Κίνδυνος εξαίρεσης στελεχών ειδικών καταστάσεων από το Επίδομα Ιδιαίτερων Συνθηκών
Το άρθρο 79 εισάγει σοβαρό προβληματισμό, καθώς αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να εξαιρούνται Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων από την καταβολή του επιδόματος ιδιαίτερων συνθηκών.
Η συγκεκριμένη διατύπωση μπορεί να οδηγήσει σε αυθαίρετες περικοπές ενός κρίσιμου επιδόματος, το οποίο συνδέεται άμεσα με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του στρατιωτικού επαγγέλματος.
8. Συμπέρασμα – Αίτημα
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω – και ιδίως τα άρθρα 26, 36, 59 και 79 – καθίσταται σαφές ότι το παρόν βαθμολόγιο δημιουργεί αδικίες και αποδιοργανώνει την υπηρεσιακή εξέλιξη.
Ζητείται:
– άμεση αναθεώρηση ή απόσυρση των επίμαχων άρθρων,
– θέσπιση πλήρων μεταβατικών διατάξεων για όλους τους υπηρετούντες,
– διασφάλιση σταθερής, δίκαιης και προβλέψιμης εξέλιξης.
Μόνο έτσι θα διατηρηθεί η αξιοπιστία του συστήματος και θα ενισχυθεί η ελκυστικότητα των παραγωγικών σχολών και των προκηρυσσόμενων διαγωνισμών.
Άμεση και πλήρη κατάργηση του προτεινόμενου νομοσχεδίου.
Εναλλακτικά, και σε περίπτωση που η πλήρης κατάργηση δεν κριθεί εφικτή κατά την παρούσα φάση, προτείνω τουλάχιστον την καθιέρωση μεταβατικής διάταξης σύμφωνα με την οποία οι ρυθμίσεις των εν λόγω παραρτημάτων θα ισχύσουν αποκλειστικά και μόνο για τους νεοεισερχόμενους στις Ένοπλες Δυνάμεις από την ημερομηνία δημοσίευσης του νόμου και εφεξής,ώστε οι υποψήφιοι μελλοντικοί στρατιωτικοί θα γνωρίζουν εκ των προτέρων και με απόλυτη σαφήνεια το πλαίσιο που θα διέπει την σταδιοδρομία τους.ειναι άδικο για όλα τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων ανεξαιρέτως κατηγορίας που υπηρετούν.
Προτείνεται οι οργανικές θέσεις των ΕΠΟΠ που θα καταλαμβάνουν οι ΕΜΘ να προστεθεί η λέξη και οι Υπαξιωματικοί από «ΑΣΣΥ». (Για παροχή εμπειρίας και γνώσεων που θα είναι σημαντικό για την μετέπειτα σταδιοδρομία τους. Επίσης η μεταλαμπάδευση γνώσεων που θα πάρουν από τους ΕΜΘ και τους ΕΠΟΠ που θα συναντήσουν σε Μονάδες και σε διάφορα πόστα που ήταν μόνο ΕΜΘ και ΕΠΟΠ θα είναι σοβαρό σχολείο για την μετέπειτα εξέλιξή τους).Να χορηγηθεί επίδομα ευθύνης και στα στελέχη κατηγορίας Γ, ανάλογα της βαρύτητας των καθηκόντων τους.Η απώλεια βαθμών για τους ΕΜΘ, καθώς και η μη ένταξη σε κατηγορίες με υψηλότερο βαθμολογικό συντελεστή, οδηγούν σε μειωμένο εφάπαξ. Για τους ΕΜΘ η μη προαγωγή σε βαθμούς αξιωματικού αποκλείει από τα μερίσματα που αντιστοιχούν στις κατηγορίες αυτές, γεγονός που διαμορφώνει πρόσθετη απόκλιση σε σχέση με άλλες ομάδες στελεχών.Μεταβατική πρόβλεψη διασφάλισης οικονομικής ισότητας, ώστε να μην υπάρξει απώλεια σύνταξης, εφάπαξ και μερισμάτων λόγω διαφορετικής βαθμολογικής δομής.Για τους ΕΜΘ 1996–2000 η επιλογή του νομοθέτη να θέσει το έτος κατάταξης 1995 ως όριο για την προαγωγή σε αξιωματικό βαθμό, αφήνοντας ένα μεγάλο τμήμα ομοιογενών στελεχών αποκλεισμένο από την ίδια εξέλιξη, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας, ισότητας, αξιοκρατίας, αναλογικότητας, προστασίας επαγγελματικών δικαιωμάτων και συμμόρφωσης προς το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο. Ακολουθεί αναλυτική τεκμηρίωση.1. Παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 §1 Συντ.)
Η διαφοροποίηση μεταξύ ΕΜΘ πριν και μετά το 1995 στερείται οποιασδήποτε αντικειμενικής, τεχνικής ή υπηρεσιακής αιτιολόγησης.
Η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει επανειλημμένως κρίνει ότι η διαφορετική υπηρεσιακή μεταχείριση επιτρέπεται μόνο όταν στηρίζεται σε πραγματικές, ουσιαστικές και λογικές διαφορές, οι οποίες απουσιάζουν εν προκειμένω.
Η διάκριση που εισάγεται βασίζεται αποκλειστικά στο τυπικό κριτήριο του έτους κατάταξης, το οποίο δεν αποτελεί συνταγματικά ανεκτό λόγο διαφοροποίησης εντός της ίδιας υπηρεσιακής κατηγορίας.2. Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας (άρθρο 25 §1 Συντ.)
Η απόλυτη και μόνιμη αποστέρηση των ΕΜΘ 1996–2000 από τον βαθμό του ανθυπολοχαγού:
• δεν είναι κατάλληλη για εξυπηρέτηση κάποιας συγκεκριμένης επιχειρησιακής ανάγκης,
• δεν είναι αναγκαία, αφού υπήρχαν ηπιότερες και πιο ισόρροπες λύσεις,
• δεν είναι ανάλογη, διότι δημιουργεί ακραία δυσμενή μεταχείριση εις βάρος μιας ομοιογενούς ομάδας στελεχών.
Η αναλογικότητα λειτουργεί ως θεσμικό φρένο σε νομοθετικές επιλογές που παράγουν δυσανάλογα αποτελέσματα, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση.3. Παραβίαση της αρχής της αξιοκρατίας και της υπηρεσιακής εξέλιξης (άρθρο 103 Συντ.)
Η υπηρεσιακή εξέλιξη των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλει να στηρίζεται σε:
• αντικειμενικά κριτήρια,
• αξιοκρατικές διαδικασίες,
• διαφανείς κανόνες.
Το έτος κατάταξης δεν αποτελεί κριτήριο ούτε για την επιχειρησιακή ικανότητα, ούτε για την υπηρεσιακή απόδοση, ούτε για την ιεραρχική σειρά εντός βαθμού.
Η διαφοροποίηση αυτή οδηγεί σε αξιοκρατικά κενά και υποβαθμίζει τον θεσμό των ΕΜΘ.4. Νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας – Απαγόρευση αυθαίρετης διάκρισης
Το ΣτΕ έχει καταστήσει σαφές ότι:
• (ΣτΕ 1917/2014) Δεν επιτρέπεται διαφορετική μεταχείριση εντός της ίδιας κατηγορίας υπαλλήλων όταν δεν υφίσταται ουσιαστική διαφορά.
• (ΣτΕ 171/2020) Η υπηρεσιακή εξέλιξη πρέπει να θεμελιώνεται σε αντικειμενικούς, αξιοκρατικούς λόγους, όχι σε τυπικά κριτήρια.
• (ΣτΕ 2332/2017) Η διοίκηση οφείλει να σέβεται τη χρηστή διοίκηση και τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών.
Στην υπό κρίση περίπτωση, οι ΕΜΘ 1996–2000 δεν διαφέρουν σε τίποτα ουσιαστικό από τους ΕΜΘ 1991–1995 ως προς:
• καθήκοντα,
• προσόντα,
• επιχειρησιακό ρόλο,
• υποχρεώσεις,
• δικαιώματα.
Συνεπώς η διακριτική μεταχείριση συνιστά ανεπίτρεπτη άνιση μεταχείριση κατά την κρίση του ΣτΕ.5. Αντίθεση προς το Ενωσιακό Δίκαιο – Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ΕΕ (Άρθρα 20 & 21)
Το ενωσιακό δίκαιο απαγορεύει διακρίσεις λόγω:
• ηλικίας,
• έτους πρόσληψης,
• ή άλλων κριτηρίων χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει επανειλημμένα κρίνει ότι η αυθαίρετη θέσπιση «ορίων–τομών» (cut-off dates), όταν δεν εξυπηρετεί αναγκαίο και θεμιτό σκοπό, συνιστά αδικαιολόγητη διάκριση.
Η διάκριση μεταξύ «ΕΜΘ έως 1995» και «ΕΜΘ μετά το 1995» αποτελεί ακριβώς τέτοια περίπτωση.6. Παραβίαση άρθρου 14 ΕΣΔΑ – Απαγόρευση διακρίσεων
Το άρθρο 14 ΕΣΔΑ προστατεύει από διακρίσεις εντός επαγγελματικών κατηγοριών.
Η διαφοροποίηση εν προκειμένω:
• δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία,
• δεν επιδιώκει θεμιτό σκοπό,
• παράγει δυσανάλογη βλάβη στους νεότερους ΕΜΘ.
Κατά συνέπεια, η ρύθμιση βρίσκεται σε προφανή αντίθεση με το ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.7. Παραβίαση της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
Οι ΕΜΘ 1996–2000:
• υπηρέτησαν δεκαετίες
• με προσδοκία αντίστοιχης υπηρεσιακής εξέλιξης
• σύμφωνα με το προηγούμενο καθεστώς.
Η ξαφνική θέσπιση ενός ορίου διαχωρισμού χωρίς αιτία και ο ουσιαστικός αποκλεισμός μιας ολόκληρης ομάδας στελεχών από την προαγωγή σε αξιωματικούς βαθμούς παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προς τη διοίκηση.8. Συνέπειες για στελέχη με αναπηρία – Παραβίαση της CRPD (ΟΗΕ)
Για όσα στελέχη ΕΜΘ εντάσσονται στις ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 111 παρ. ζ (ειδικές καταστάσεις), η διαφοροποίηση στην υπηρεσιακή εξέλιξη μπορεί να συνιστά:
• έμμεση διάκριση λόγω αναπηρίας (άρθρο 27 CRPD),
• παραβίαση του δικαιώματος στην εργασία,
• παραβίαση της προστασίας της επαγγελματικής τους θέσης.
Η CRPD, την οποία η Ελλάδα έχει κυρώσει, επιβάλλει την ίση μεταχείριση και την αποφυγή μέτρων που οδηγούν άτομα με αναπηρία σε υποβάθμιση ή στασιμότητα.Οι ρυθμίσεις του Τμήματος Γ’ και του Παραρτήματος Β σχετικά με τη βαθμολογική εξέλιξη των ΕΜΘ δημιουργούν:
• αντισυνταγματική διάκριση,
• προσβολή της αξιοκρατίας,
• παραβίαση της αναλογικότητας,
• παράβαση του ενωσιακού και διεθνούς δικαίου,
• στασιμότητα και υπηρεσιακή αδικία για εκατοντάδες στελέχη,
• κίνδυνο καταρρεύσεως ενώπιον του ΣτΕ λόγω αδικαιολόγητης άνισης μεταχείρισης.
Πρόκειται για ρύθμιση που χρήζει αναθεώρησης, ώστε να αποκατασταθεί η ισότητα και η αξιοκρατική εξέλιξη του συνόλου των ΕΜΘ, ιδίως εκείνων που έχουν καταταγεί κατά τα έτη 1996–20.
Ψηφίζοντας αυτό το (πολύ)νομοσχέδιο είναι ξεκάθαρος υποβιβασμός για όλο το στράτευμα!!! Θα υπάρξει διαχωρισμός και διχόνοια ανάμεσα σε αξιωματικούς και υπαξιωματικούς σύμφωνα με τις αυξήσεις που έχουν προαναγγείλει! Καταργούν νόμους και θεσμούς με το έτσι θέλω !!! Πραγματικά όλα αυτά που δώσαμε και δίνουμε τόσα χρόνια πάνε πεταμένα στα σκουπίδια!!! Πάρτε το πίσω τώρα δν έπρεπε να σας περάσει ούτε καν ως σκέψη!!!!
Προτείνεται οι οργανικές θέσεις των ΕΠΟΠ που θα καταλαμβάνουν οι ΕΜΘ να προστεθεί η λέξη και οι Υπαξιωματικοί από «ΑΣΣΥ». (Για παροχή εμπειρίας και γνώσεων που θα είναι σημαντικό για την μετέπειτα σταδιοδρομία τους. Επίσης η μεταλαμπάδευση γνώσεων που θα πάρουν από τους ΕΜΘ και τους ΕΠΟΠ που θα συναντήσουν σε Μονάδες και σε διάφορα πόστα που ήταν μόνο ΕΜΘ και ΕΠΟΠ θα είναι σοβαρό σχολείο για την μετέπειτα εξέλιξή τους).Να χορηγηθεί επίδομα ευθύνης και στα στελέχη κατηγορίας Γ, ανάλογα της βαρύτητας των καθηκόντων τους.Η απώλεια βαθμών για τους ΕΜΘ, καθώς και η μη ένταξη σε κατηγορίες με υψηλότερο βαθμολογικό συντελεστή, οδηγούν σε μειωμένο εφάπαξ. Για τους ΕΜΘ η μη προαγωγή σε βαθμούς αξιωματικού αποκλείει από τα μερίσματα που αντιστοιχούν στις κατηγορίες αυτές, γεγονός που διαμορφώνει πρόσθετη απόκλιση σε σχέση με άλλες ομάδες στελεχών.Μεταβατική πρόβλεψη διασφάλισης οικονομικής ισότητας, ώστε να μην υπάρξει απώλεια σύνταξης, εφάπαξ και μερισμάτων λόγω διαφορετικής βαθμολογικής δομής.Για τους ΕΜΘ 1996–2000 η επιλογή του νομοθέτη να θέσει το έτος κατάταξης 1995 ως όριο για την προαγωγή σε αξιωματικό βαθμό, αφήνοντας ένα μεγάλο τμήμα ομοιογενών στελεχών αποκλεισμένο από την ίδια εξέλιξη, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας, ισότητας, αξιοκρατίας, αναλογικότητας, προστασίας επαγγελματικών δικαιωμάτων και συμμόρφωσης προς το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο. Ακολουθεί αναλυτική τεκμηρίωση.1. Παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 §1 Συντ.)
Η διαφοροποίηση μεταξύ ΕΜΘ πριν και μετά το 1995 στερείται οποιασδήποτε αντικειμενικής, τεχνικής ή υπηρεσιακής αιτιολόγησης.
Η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει επανειλημμένως κρίνει ότι η διαφορετική υπηρεσιακή μεταχείριση επιτρέπεται μόνο όταν στηρίζεται σε πραγματικές, ουσιαστικές και λογικές διαφορές, οι οποίες απουσιάζουν εν προκειμένω.
Η διάκριση που εισάγεται βασίζεται αποκλειστικά στο τυπικό κριτήριο του έτους κατάταξης, το οποίο δεν αποτελεί συνταγματικά ανεκτό λόγο διαφοροποίησης εντός της ίδιας υπηρεσιακής κατηγορίας.2. Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας (άρθρο 25 §1 Συντ.)
Η απόλυτη και μόνιμη αποστέρηση των ΕΜΘ 1996–2000 από τον βαθμό του ανθυπολοχαγού:
• δεν είναι κατάλληλη για εξυπηρέτηση κάποιας συγκεκριμένης επιχειρησιακής ανάγκης,
• δεν είναι αναγκαία, αφού υπήρχαν ηπιότερες και πιο ισόρροπες λύσεις,
• δεν είναι ανάλογη, διότι δημιουργεί ακραία δυσμενή μεταχείριση εις βάρος μιας ομοιογενούς ομάδας στελεχών.
Η αναλογικότητα λειτουργεί ως θεσμικό φρένο σε νομοθετικές επιλογές που παράγουν δυσανάλογα αποτελέσματα, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση.3. Παραβίαση της αρχής της αξιοκρατίας και της υπηρεσιακής εξέλιξης (άρθρο 103 Συντ.)
Η υπηρεσιακή εξέλιξη των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλει να στηρίζεται σε:
• αντικειμενικά κριτήρια,
• αξιοκρατικές διαδικασίες,
• διαφανείς κανόνες.
Το έτος κατάταξης δεν αποτελεί κριτήριο ούτε για την επιχειρησιακή ικανότητα, ούτε για την υπηρεσιακή απόδοση, ούτε για την ιεραρχική σειρά εντός βαθμού.
Η διαφοροποίηση αυτή οδηγεί σε αξιοκρατικά κενά και υποβαθμίζει τον θεσμό των ΕΜΘ.4. Νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας – Απαγόρευση αυθαίρετης διάκρισης
Το ΣτΕ έχει καταστήσει σαφές ότι:
• (ΣτΕ 1917/2014) Δεν επιτρέπεται διαφορετική μεταχείριση εντός της ίδιας κατηγορίας υπαλλήλων όταν δεν υφίσταται ουσιαστική διαφορά.
• (ΣτΕ 171/2020) Η υπηρεσιακή εξέλιξη πρέπει να θεμελιώνεται σε αντικειμενικούς, αξιοκρατικούς λόγους, όχι σε τυπικά κριτήρια.
• (ΣτΕ 2332/2017) Η διοίκηση οφείλει να σέβεται τη χρηστή διοίκηση και τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών.
Στην υπό κρίση περίπτωση, οι ΕΜΘ 1996–2000 δεν διαφέρουν σε τίποτα ουσιαστικό από τους ΕΜΘ 1991–1995 ως προς:
• καθήκοντα,
• προσόντα,
• επιχειρησιακό ρόλο,
• υποχρεώσεις,
• δικαιώματα.
Συνεπώς η διακριτική μεταχείριση συνιστά ανεπίτρεπτη άνιση μεταχείριση κατά την κρίση του ΣτΕ.5. Αντίθεση προς το Ενωσιακό Δίκαιο – Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ΕΕ (Άρθρα 20 & 21)
Το ενωσιακό δίκαιο απαγορεύει διακρίσεις λόγω:
• ηλικίας,
• έτους πρόσληψης,
• ή άλλων κριτηρίων χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει επανειλημμένα κρίνει ότι η αυθαίρετη θέσπιση «ορίων–τομών» (cut-off dates), όταν δεν εξυπηρετεί αναγκαίο και θεμιτό σκοπό, συνιστά αδικαιολόγητη διάκριση.
Η διάκριση μεταξύ «ΕΜΘ έως 1995» και «ΕΜΘ μετά το 1995» αποτελεί ακριβώς τέτοια περίπτωση.6. Παραβίαση άρθρου 14 ΕΣΔΑ – Απαγόρευση διακρίσεων
Το άρθρο 14 ΕΣΔΑ προστατεύει από διακρίσεις εντός επαγγελματικών κατηγοριών.
Η διαφοροποίηση εν προκειμένω:
• δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία,
• δεν επιδιώκει θεμιτό σκοπό,
• παράγει δυσανάλογη βλάβη στους νεότερους ΕΜΘ.
Κατά συνέπεια, η ρύθμιση βρίσκεται σε προφανή αντίθεση με το ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.7. Παραβίαση της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
Οι ΕΜΘ 1996–2000:
• υπηρέτησαν δεκαετίες
• με προσδοκία αντίστοιχης υπηρεσιακής εξέλιξης
• σύμφωνα με το προηγούμενο καθεστώς.
Η ξαφνική θέσπιση ενός ορίου διαχωρισμού χωρίς αιτία και ο ουσιαστικός αποκλεισμός μιας ολόκληρης ομάδας στελεχών από την προαγωγή σε αξιωματικούς βαθμούς παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προς τη διοίκηση.8. Συνέπειες για στελέχη με αναπηρία – Παραβίαση της CRPD (ΟΗΕ)
Για όσα στελέχη ΕΜΘ εντάσσονται στις ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 111 παρ. ζ (ειδικές καταστάσεις), η διαφοροποίηση στην υπηρεσιακή εξέλιξη μπορεί να συνιστά:
• έμμεση διάκριση λόγω αναπηρίας (άρθρο 27 CRPD),
• παραβίαση του δικαιώματος στην εργασία,
• παραβίαση της προστασίας της επαγγελματικής τους θέσης.
Η CRPD, την οποία η Ελλάδα έχει κυρώσει, επιβάλλει την ίση μεταχείριση και την αποφυγή μέτρων που οδηγούν άτομα με αναπηρία σε υποβάθμιση ή στασιμότητα.Οι ρυθμίσεις του Τμήματος Γ’ και του Παραρτήματος Β σχετικά με τη βαθμολογική εξέλιξη των ΕΜΘ δημιουργούν:
• αντισυνταγματική διάκριση,
• προσβολή της αξιοκρατίας,
• παραβίαση της αναλογικότητας,
• παράβαση του ενωσιακού και διεθνούς δικαίου,
• στασιμότητα και υπηρεσιακή αδικία για εκατοντάδες στελέχη,
• κίνδυνο καταρρεύσεως ενώπιον του ΣτΕ λόγω αδικαιολόγητης άνισης μεταχείρισης.
Πρόκειται για ρύθμιση που χρήζει αναθεώρησης, ώστε να αποκατασταθεί η ισότητα και η αξιοκρατική εξέλιξη του συνόλου των ΕΜΘ, ιδίως εκείνων που έχουν καταταγεί κατά τα έτη 1996–20.
24 Νοεμβρίου 2025, 20:20 | Μιχάλης Μόνιμος ΣύνδεσμοςΠροτείνεται οι οργανικές θέσεις των ΕΠΟΠ που θα καταλαμβάνουν οι ΕΜΘ να προστεθεί η λέξη και οι Υπαξιωματικοί από «ΑΣΣΥ». (Για παροχή εμπειρίας και γνώσεων που θα είναι σημαντικό για την μετέπειτα σταδιοδρομία τους. Επίσης η μεταλαμπάδευση γνώσεων που θα πάρουν από τους ΕΜΘ και τους ΕΠΟΠ που θα συναντήσουν σε Μονάδες και σε διάφορα πόστα που ήταν μόνο ΕΜΘ και ΕΠΟΠ θα είναι σοβαρό σχολείο για την μετέπειτα εξέλιξή τους).Να χορηγηθεί επίδομα ευθύνης και στα στελέχη κατηγορίας Γ, ανάλογα της βαρύτητας των καθηκόντων τους.Η απώλεια βαθμών για τους ΕΜΘ, καθώς και η μη ένταξη σε κατηγορίες με υψηλότερο βαθμολογικό συντελεστή, οδηγούν σε μειωμένο εφάπαξ. Για τους ΕΜΘ η μη προαγωγή σε βαθμούς αξιωματικού αποκλείει από τα μερίσματα που αντιστοιχούν στις κατηγορίες αυτές, γεγονός που διαμορφώνει πρόσθετη απόκλιση σε σχέση με άλλες ομάδες στελεχών.Μεταβατική πρόβλεψη διασφάλισης οικονομικής ισότητας, ώστε να μην υπάρξει απώλεια σύνταξης, εφάπαξ και μερισμάτων λόγω διαφορετικής βαθμολογικής δομής.Για τους ΕΜΘ 1996–2000 η επιλογή του νομοθέτη να θέσει το έτος κατάταξης 1995 ως όριο για την προαγωγή σε αξιωματικό βαθμό, αφήνοντας ένα μεγάλο τμήμα ομοιογενών στελεχών αποκλεισμένο από την ίδια εξέλιξη, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας, ισότητας, αξιοκρατίας, αναλογικότητας, προστασίας επαγγελματικών δικαιωμάτων και συμμόρφωσης προς το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο. Ακολουθεί αναλυτική τεκμηρίωση.1. Παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 §1 Συντ.)
Η διαφοροποίηση μεταξύ ΕΜΘ πριν και μετά το 1995 στερείται οποιασδήποτε αντικειμενικής, τεχνικής ή υπηρεσιακής αιτιολόγησης.
Η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει επανειλημμένως κρίνει ότι η διαφορετική υπηρεσιακή μεταχείριση επιτρέπεται μόνο όταν στηρίζεται σε πραγματικές, ουσιαστικές και λογικές διαφορές, οι οποίες απουσιάζουν εν προκειμένω.
Η διάκριση που εισάγεται βασίζεται αποκλειστικά στο τυπικό κριτήριο του έτους κατάταξης, το οποίο δεν αποτελεί συνταγματικά ανεκτό λόγο διαφοροποίησης εντός της ίδιας υπηρεσιακής κατηγορίας.2. Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας (άρθρο 25 §1 Συντ.)
Η απόλυτη και μόνιμη αποστέρηση των ΕΜΘ 1996–2000 από τον βαθμό του ανθυπολοχαγού:
• δεν είναι κατάλληλη για εξυπηρέτηση κάποιας συγκεκριμένης επιχειρησιακής ανάγκης,
• δεν είναι αναγκαία, αφού υπήρχαν ηπιότερες και πιο ισόρροπες λύσεις,
• δεν είναι ανάλογη, διότι δημιουργεί ακραία δυσμενή μεταχείριση εις βάρος μιας ομοιογενούς ομάδας στελεχών.
Η αναλογικότητα λειτουργεί ως θεσμικό φρένο σε νομοθετικές επιλογές που παράγουν δυσανάλογα αποτελέσματα, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση.3. Παραβίαση της αρχής της αξιοκρατίας και της υπηρεσιακής εξέλιξης (άρθρο 103 Συντ.)
Η υπηρεσιακή εξέλιξη των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλει να στηρίζεται σε:
• αντικειμενικά κριτήρια,
• αξιοκρατικές διαδικασίες,
• διαφανείς κανόνες.
Το έτος κατάταξης δεν αποτελεί κριτήριο ούτε για την επιχειρησιακή ικανότητα, ούτε για την υπηρεσιακή απόδοση, ούτε για την ιεραρχική σειρά εντός βαθμού.
Η διαφοροποίηση αυτή οδηγεί σε αξιοκρατικά κενά και υποβαθμίζει τον θεσμό των ΕΜΘ.4. Νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας – Απαγόρευση αυθαίρετης διάκρισης
Το ΣτΕ έχει καταστήσει σαφές ότι:
• (ΣτΕ 1917/2014) Δεν επιτρέπεται διαφορετική μεταχείριση εντός της ίδιας κατηγορίας υπαλλήλων όταν δεν υφίσταται ουσιαστική διαφορά.
• (ΣτΕ 171/2020) Η υπηρεσιακή εξέλιξη πρέπει να θεμελιώνεται σε αντικειμενικούς, αξιοκρατικούς λόγους, όχι σε τυπικά κριτήρια.
• (ΣτΕ 2332/2017) Η διοίκηση οφείλει να σέβεται τη χρηστή διοίκηση και τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών.
Στην υπό κρίση περίπτωση, οι ΕΜΘ 1996–2000 δεν διαφέρουν σε τίποτα ουσιαστικό από τους ΕΜΘ 1991–1995 ως προς:
• καθήκοντα,
• προσόντα,
• επιχειρησιακό ρόλο,
• υποχρεώσεις,
• δικαιώματα.
Συνεπώς η διακριτική μεταχείριση συνιστά ανεπίτρεπτη άνιση μεταχείριση κατά την κρίση του ΣτΕ.5. Αντίθεση προς το Ενωσιακό Δίκαιο – Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ΕΕ (Άρθρα 20 & 21)
Το ενωσιακό δίκαιο απαγορεύει διακρίσεις λόγω:
• ηλικίας,
• έτους πρόσληψης,
• ή άλλων κριτηρίων χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει επανειλημμένα κρίνει ότι η αυθαίρετη θέσπιση «ορίων–τομών» (cut-off dates), όταν δεν εξυπηρετεί αναγκαίο και θεμιτό σκοπό, συνιστά αδικαιολόγητη διάκριση.
Η διάκριση μεταξύ «ΕΜΘ έως 1995» και «ΕΜΘ μετά το 1995» αποτελεί ακριβώς τέτοια περίπτωση.6. Παραβίαση άρθρου 14 ΕΣΔΑ – Απαγόρευση διακρίσεων
Το άρθρο 14 ΕΣΔΑ προστατεύει από διακρίσεις εντός επαγγελματικών κατηγοριών.
Η διαφοροποίηση εν προκειμένω:
• δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία,
• δεν επιδιώκει θεμιτό σκοπό,
• παράγει δυσανάλογη βλάβη στους νεότερους ΕΜΘ.
Κατά συνέπεια, η ρύθμιση βρίσκεται σε προφανή αντίθεση με το ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.7. Παραβίαση της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
Οι ΕΜΘ 1996–2000:
• υπηρέτησαν δεκαετίες
• με προσδοκία αντίστοιχης υπηρεσιακής εξέλιξης
• σύμφωνα με το προηγούμενο καθεστώς.
Η ξαφνική θέσπιση ενός ορίου διαχωρισμού χωρίς αιτία και ο ουσιαστικός αποκλεισμός μιας ολόκληρης ομάδας στελεχών από την προαγωγή σε αξιωματικούς βαθμούς παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προς τη διοίκηση.8. Συνέπειες για στελέχη με αναπηρία – Παραβίαση της CRPD (ΟΗΕ)
Για όσα στελέχη ΕΜΘ εντάσσονται στις ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 111 παρ. ζ (ειδικές καταστάσεις), η διαφοροποίηση στην υπηρεσιακή εξέλιξη μπορεί να συνιστά:
• έμμεση διάκριση λόγω αναπηρίας (άρθρο 27 CRPD),
• παραβίαση του δικαιώματος στην εργασία,
• παραβίαση της προστασίας της επαγγελματικής τους θέσης.
Η CRPD, την οποία η Ελλάδα έχει κυρώσει, επιβάλλει την ίση μεταχείριση και την αποφυγή μέτρων που οδηγούν άτομα με αναπηρία σε υποβάθμιση ή στασιμότητα.Οι ρυθμίσεις του Τμήματος Γ’ και του Παραρτήματος Β σχετικά με τη βαθμολογική εξέλιξη των ΕΜΘ δημιουργούν:
• αντισυνταγματική διάκριση,
• προσβολή της αξιοκρατίας,
• παραβίαση της αναλογικότητας,
• παράβαση του ενωσιακού και διεθνούς δικαίου,
• στασιμότητα και υπηρεσιακή αδικία για εκατοντάδες στελέχη,
• κίνδυνο καταρρεύσεως ενώπιον του ΣτΕ λόγω αδικαιολόγητης άνισης μεταχείρισης.
Πρόκειται για ρύθμιση που χρήζει αναθεώρησης, ώστε να αποκατασταθεί η ισότητα και η αξιοκρατική εξέλιξη του συνόλου των ΕΜΘ, ιδίως εκείνων που έχουν καταταγεί κατά τα έτη 1996–20.
Έχετε αύξηση τους μισθούς των ανώτατων αξιωματικών από 50% έως και 100% και στους υπόλοιπους έχετε δώσει κάτι υπόλοιπα του τύπου 5%, 8%, 12% κ.α. δηλαδή αυτοί που σας συμβούλεψαν αύξησαν τους μισθούς τους και δώσανε και τα περισσεύματα στους υπόλοιπους για να πούνε ότι κάτι δώσανε και αυτό γιατί καταργήσατε τους Ε.Ο.Θ. και χάσανε τρελά λεφτά που περνάνε χωρίς να δουλεύουνε και είπαν να βγάλουν την χασουρα.
Πάμε τώρα στο βαθμολογικό. Πρώτη φορά και πιστεύω παγκόσμιο φαινόμενο θα είναι να κάθεται κάποιος 20 χρόνια στον ίδιο βαθμό. Εάν θέλετε να το κάνετε αυτό το πράγμα να το ξεκινήσετε από αυτούς που θα εισάγουν στις στρατιωτικές σχολές και στους ΕΠ.ΟΠ. από το 2026 και θα δείτε ότι όχι μόνο θα έχετε κενές θέσεις στις σχολές αλλά δεν θα υπάρχουν σχολές γιατί πολύ απλά κανένας δεν θα πάει. Ξεχνάτε κύριοι της κυβέρνησης και κύριοι αξιωματικοί καριέρας σε ποιους στηριζεστε για να φτάσετε εκεί. Όσο για τον πιο επιτυχημένο υπουργό που λένε όλοι ας ρωτήσουμε τους στρατιωτικούς την γνώμη τους.
Εάν θέλετε να γίνει ένα σωστό σώμα υπαξιωματικών ξεκινήστε να μιλάτε με τους υπαξιωματικούς και να είστε σίγουροι ότι θα βρεθεί λύση αλλά όχι να τα ισοπεδώνουμε όλα. Και για το μισθολογικό μειώστε τους μισθούς των ανώτατων και αυξήστε τους μισθούς όλων για μια ξιοπρεπει διαβίωση.
Θα έρθουν φρεγάτες, αεροπλάνα και όλοι οι υπόλοιποι εξοπλισμοί που λέει ο υπουργός αλλά μάλλον στην ατζέντα 2030 δεν έχει πουθενά το προσωπικό για να χειριστή όλα αυτά. Κάποιος δεν του εξήγησε ότι από μόνοι τους οι εξοπλισμοί δεν δουλεύουν.
Με λίγα λόγια: απόσυρση του νομοσχεδίου και συζήτηση από την βάση με τους υπαξιωματικούς
Άμεση ακύρωση του νομοσχεδίου εμπαιγμός για άλλη μια φορά προς όλους τους συναδέλφους.
Τελικά η υπηρεσία μας από την μια μας ζητάει να δώσουμε το κάτι παραπάνω στην δουλειά και όταν μας τύχη ένα πρόβλημα υγείας και αναγκαστικά οι γιατροί σε βγάζουν ελαφράς υπηρεσίας για να είναι καλυμμένη η υπηρεσία σε τιμωρεί, και οι κύριοι αξκοι από Ευελπίδων όταν σε βλέπουν στην μονάδα σου λένε αφού περπατάς δεν έχεις πρόβλημα, αν το πρόβλημα είναι οι ελαφράς υπηρεσίας ας μας μεταταξουν σε κάποιο δήμο η κάποια νομαρχία όπως κάνουν και με τους πολίτες του υπόλοιπου δημοσίου τομέα,να μην δημιουργούμε και πρόβλημα σε ορισμένους ευέλπιδες αξκους για όλα υπάρχει λύση απλά η ηγεσία δεν θέλει να δώσει λύση
Νομοσχέδιο ταφόπλακα, αλλάξτε το.
Κύριοι τίς κυβέρνησης.Σταματήστε όσο είναι νωρίς το πολυνομοσχέδιο απαξίωσης των υπαξιωματικών, των ανθρώπων υπαξιωματικών που καθημερινά δίνουν μάχη σε Ελλάδα αλλά και εξωτερικό και βγάζουν την Ελλάδα αλλά και την υπηρεσία ασπροπρόσωπη.Οδηγήται μαθηματικά πλέον σε ένα στρατό αξιωματικών με τεράστιες διαφορές μισθολογικά αλλά και ηθικά.Παρακαλώ να έχετε υπόψη ότι αυτούς που σήμερα θέλετε να μειώσετε με αυτό το πολυνομοσχέδιο… αύριο ή πατρίδα θα τους χρειαστεί στην πρώτη γραμμή.Το πρόβλημα που διαπιστώσε ό νομοθέτης ήταν όι αξιωματικοί που προέρχονται από άλλη προέλευση?Τώρα που θέλετε ένα στρατό γεμάτο επιλοχίες σάς λύνει τα χέρια? Δεν νομίζω… Δείτε και ακούστε τα πραγματικά προβλήματα που έχουν όι στρατιωτικοί και σταματήστε να επιτέλους να απαξιώνεται το ηθικό του προσωπικού.
Στο Σχέδιο Νόμου δεν τηρείται το βαθμολόγιο που προβλέπεται στις Εγκυκλίους του ΓΕΕΘΑ Προκήρυξης Διαγωνισμού Επιλογής των Σπουδαστών στις Στρατιωτικές Σχολές και δεν τηρούνται τα βαθμολόγια των Ενημερωτικών Επαγγελματικών Προσανατολισμών, οι Οδηγοί Σπουδών και οι Οδηγοί Σταδιοδρομικής Εξέλιξης Στελεχών. Ίδια αντιμετώπιση έχουν και οι προκηρύξεις των ΕΠΟΠ.
Με αυτό τον τρόπο χάνεται η αξιοπιστία και η εμπιστοσύνη των εισακτέων στην όποια Διοίκηση οι οποίοι εισήλθαν στις Ένοπλες Δυνάμεις με μία Εγκύκλιο, με μία Προκήρυξη η οποία είχε συγκεκριμένο στραδιοδομικό πλαίσιο.
Το Σχέδιο Νόμου κινείται υποβαθμίζει κατάπτυστα τις Σχολές Μονίμων Υπαξιωματικών και κινείται εντελώς προς την λάθος κατεύθυνση με πιθανές απρόβλεπτες συνέπειες.
Η Πολιτεία οφείλει να δώσει στους Έλληνες Στρατιωτικούς πραγματικά κίνητρα για να επιλέξουν να υπηρετήσουν στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Με το παρόν σχέδιο νόμου υποβαθμίζονται βαθμολογικά και θίγονται όλες οι προελεύσεις ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ.
Οι βαθμολογικές απώλειες θα σημαίνουν και οικονομικές απώλειες στο μισθό, στη σύνταξη, στην απονομή μερίσματος, στο εφάπαξ, στο ΒΟΕΑ για τα τέκνα κ.α.
Η αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων επιτυγχάνεται με το υπάρχον πλαίσιο διαχρονικά. Η διατάραξη του ισχύοντος πλαισίου μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες καταστάσεις.
Το Φεβρουάριο του έτους 2023 στη συζήτηση και ψήφιση του Νόμου 5018/2023 η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας υποσχέθηκαν και δεσμεύτηκαν να επιλύσουν διαπιστωμένα προβλήματα βαθμολογικής φύσεως των Στελεχών
Οι Διοικητικές βαθμολογικές – μισθολογικές διακρίσεις δεν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.
Oι Στρατιωτικοί αναμένουν την στήριξη της Πολιτείας. Δεν επιθυμούν να υποστούν δυσμενείς συνέπειες και ευελπιστούν να ανακάμψει το ηθικό τους που προάγει το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας.
Θα ήταν έντιμο οι σειρές ΕΠΟΠ που θέλουν 1-3 χρόνια να γίνουν Αρχιλοχίες και περίμεναν τόσο καιρό να γίνουν αλλιώς κάτι διαφορετικό θα είναι ανέντιμο! 20+χρόνια στον ίδιο βαθμό αυτό του Επιλοχία είναι απαράδεκτο και μοναδικό στον κόσμο, αν υπάρχει κατανόηση από την ηγεσία και όντως θέλουν να βοηθήσουν τα στελέχη πρέπει να ξανασκεφτούν το λάθος που πάνε να κάνουν αλλιώς μόνο ντροπή τους!
Κάποιοι δεν έχουν καταλάβει ακόμα πόσο σημαντικοί είναι οι πιο ταπεινοί θεσμοί. Δεν έμαθαν ποιοι βγάζουν όλη τη «βρώμικη» δουλειά για την εύρυθμη λειτουργία των μονάδων. Αν δεν ξέρετε πόση δουλειά πέφτει σε μία πτέρυγα για να λειτουργεί σωστά ή και μόνο για ένα πέρασμα ή επίσκεψη ή μία τελετή έστω, ρωτήστε και ρωτήστε ποιος τη κάνει. Πάντως όχι όλοι όσοι παίρνουν τις παχυλές αυξήσεις αλλά κυρίως αυτοί που χάνουν και την ελάχιστη εξέλιξη που θα είχαν και θα πρέπει να κρατάνε φτυάρι μέχρι τα 60 τους και την σύνταξη.
Κύριε Υπουργέ,
Έχουν ήδη κατατεθεί αναλυτικά σχόλια για όλα τα επιμέρους άρθρα που αφορούν τους Επαγγελματίες Οπλίτες.
Με το παρόν, θέλω απλώς να καταθέσω μια τελευταία, συνολική έκκληση:
Ο θεσμός των ΕΠΟΠ βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή.
Η σταδιοδρομία, οι μεταθέσεις, η αξιοποίηση πτυχίων, η επαγγελματική προοπτική και η μέριμνα της Πολιτείας καθορίζουν όχι μόνο τη ζωή χιλιάδων στελεχών, αλλά και τη βιωσιμότητα του ίδιου του Στρατεύματος.
Οι ΕΠΟΠ ήταν, είναι και θα είναι η πραγματική ραχοκοκαλιά των μονάδων πρώτης γραμμής.
Γι’ αυτό και ζητάμε μόνο το αυτονόητο:
Δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και ίσες δυνατότητες εξέλιξης.
Τα σχόλια που έχουν υποβληθεί περιγράφουν με ακρίβεια τα σημεία που χρειάζονται άμεση βελτίωση.
Δεν πρόκειται για υπερβολές ή αιτήματα «ειδικών προνομίων», αλλά για ελάχιστες προϋποθέσεις ώστε ο θεσμός να επιβιώσει και στο μέλλον να παραμείνει ελκυστικός για νέους ανθρώπους.
Με τιμή.
Έκκληση Δικαιοσύνης για τους ΕΠΟΠ
Κατά τη διάρκεια της δημόσιας διαβούλευσης, έγινε ξεκάθαρο ότι το μεγαλύτερο κενό του σχεδίου νόμου αφορά την αξιοποίηση των πτυχιούχων ΕΠΟΠ και την επιβεβλημένη προσαρμογή της σταδιοδρομίας τους στις σημερινές πραγματικές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων.
Οι ΕΠΟΠ υπηρετούν πλέον πάνω από 20 χρόνια, αποτελούν τον βασικό κορμό εμπειρίας στις Μονάδες και σε μεγάλο ποσοστό είναι πτυχιούχοι ΑΕΙ και ΤΕΙ, συχνά με μεταπτυχιακά, εξειδικεύσεις, σεμινάρια και πραγματική επιχειρησιακή αξία.
Ωστόσο, το θεσμικό πλαίσιο παραμένει στάσιμο, δημιουργώντας συνθήκες άνισης μεταχείρισης, έλλειψης προοπτικής και πλήρους υποαξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού.
Με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης, ζητούμε:
1. Άμεση αναγνώριση όλων των πτυχίων ΑΕΙ–ΤΕΙ από την ημέρα κατάθεσης
Όχι μετά από 12–15 έτη υπηρεσίας.
Ούτε μετά από χρονοβόρες κρίσεις και αόριστες διαδικασίες.
Η αναγνώριση του τίτλου σπουδών είναι θεμελιώδες δικαίωμα.
2. Μετάταξη Πτυχιούχων ΑΕΙ στην επετηρίδα Αξιωματικών Ειδικών Επιστημόνων
Όπως ορίζει το πνεύμα του νόμου, η επετηρίδα αυτή είναι ο φυσικός χώρος για την αξιοποίηση των πτυχιούχων στελεχών.
Η μη συμπερίληψη των ΕΠΟΠ δεν έχει καμία τεχνική, επιχειρησιακή ή νομική βάση.
3. Μετάταξη Πτυχιούχων ΤΕΙ/ΑΕΙ στην επετηρίδα της ΣΜΥ
Για όλες τις ειδικότητες που δεν υπάγονται στους ειδικούς επιστήμονες.
Η ΣΜΥ ήδη δέχεται πτυχιούχους μέσω κατατακτηρίων και η ένταξη των ΕΠΟΠ είναι πλήρως συμβατή.
4. Ειδική μέριμνα για μη μόνιμους ΕΠΟΠ – ειδικά όσους επιμελούνται ΑμεΑ
Η άμεση, υποχρεωτική και χωρίς καθυστερήσεις μετάθεση στο τόπο στήριξης του ΑμεΑ πρέπει να καταστεί ΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ και όχι διακριτική ευχέρεια.
5. Δίκαιες και αξιοκρατικές κρίσεις
Με διαφάνεια, αντικειμενικά κριτήρια, κοινωνικά κριτήρια και πραγματικά υπηρεσιακά δεδομένα.
Κλείνοντας
Το προσωπικό δεν είναι αναλώσιμο.
Είναι επένδυση.
Είναι ανθρώπινο κεφάλαιο υψηλής αξίας.
Καλούμε την πολιτική ηγεσία να προχωρήσει σε πραγματική μεταρρύθμιση, όχι σε αποσπασματικές λύσεις.
Οι ΕΠΟΠ του 2025 δεν είναι οι ΕΠΟΠ του 2001 και η νομοθεσία πρέπει να το αναγνωρίσει.
Αν η Πολιτεία θέλει σύγχρονες και αξιόμαχες Ένοπλες Δυνάμεις, τότε οφείλει να αξιοποιήσει στο μέγιστο αυτούς που έχουν ήδη αποδείξει την αξία τους.
Είναι ΑΔΙΚΟ η νέα επετηρίδα να ισχύσει από τώρα. Εφαρμογή από 1/1/27 για όσους επιλέξουν ΣΜΥ ή ΕΠΟΠ, έτσι ώστε να ξέρουν τι θα αντιμετωπίσουν.
2. Στο μελλοντικό εφάπαξ και στη μελλοντική σύνταξη να ληφθεί υπόψη ο μισθός που προκύπτει μαζί με τον εκάστοτε συντελεστή του νέου μισθολογίου.
3. Να καταργηθεί η εισφορά αλληλεγγύης υπέρ ανεργίας 2%, καθώς η Κυβέρνηση είχε υποσχεθεί ότι θα την καταργούσε όταν αυτή θα έπεφτε κάτω από 10%. Αυτή την περίοδο η ανεργία ανέρχεται, βάσει των επισήμων στοιχείων, σε 8,1%.
4. Να εξετασθεί η δυνατότητα χορήγησης 13ου και 14ου μισθού (τα δικαιούμαστε) και αν αυτό δεν καταστεί δυνατό, να δοθεί μόνιμο ετήσιο επίδομα Χριστουγέννων, Πάσχα και καλοκαιριού.
5. Να χορηγηθεί επίδομα ευθύνης και στα στελέχη κατηγορίας Γ, ανάλογα της βαρύτητας των καθηκόντων τους.
6. Να δοθεί άλλη μία 5ετία ή έστω 3ετία με ποσοστό 6,67%, προκειμένου να αποσυμφορηθεί το σύστημα από στελέχη μεγάλης ηλικίας (άνω των 50 ετών), έτσι ώστε να ανανεωθεί με νεότερο προσωπικό.
7.Προβλεψη για τους ΕΠΟΠ 50+ να αλλάξει η πολιτική χρησιμοποιηση, γιατί δεν μπορούν λόγω ηλικιας να εκτελούν ίδιες υπηρεσίες που εκτελούσαν όταν ήταν 20 και 30 ετών.
ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΟΥΝ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΣΜΟ ΤΟΝ ΕΠΟΠ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΑΥΤΩΝ.
ΚΥΡΙΟΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ, ΕΔΩ ΝΑ ΣΑΣ ΔΩ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΘΑ ΕΙΣΤΕ ΟΙ ΕΠΟΠ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 26000. ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ!!
Οι Επαγγελματίες Οπλίτες αποτελούν πλέον το πιο πολυετές και έμπειρο προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Πολλοί εξ αυτών είναι πτυχιούχοι ΑΕΙ–ΤΕΙ, με αποδεδειγμένη υπηρεσιακή επάρκεια και αδιάλειπτη επιχειρησιακή προσφορά.
Ωστόσο, το θεσμικό πλαίσιο δεν τους επιτρέπει να αξιοποιήσουν τα προσόντα τους. Η Πολιτεία οφείλει να θεσμοθετήσει:
1. Άμεση αναγνώριση τίτλων σπουδών από την ημερομηνία κατάθεσης.
2. Μετάταξη πτυχιούχων ΑΕΙ στην επετηρίδα Αξιωματικών Ειδικών Επιστημόνων.
3. Μετάταξη πτυχιούχων ΤΕΙ/ΑΕΙ στην επετηρίδα της ΣΜΥ για ειδικότητες που δεν υπάγονται σε ειδικούς επιστήμονες.
4. Ρεαλιστικό όριο ετών υπηρεσίας (όχι 12–15 χρόνια).
5. Δίκαια κοινωνικά κριτήρια στις κρίσεις για μη μόνιμους ΕΠΟΠ.
Οι ΕΠΟΠ του σήμερα δεν έχουν καμία σχέση με τους ΕΠΟΠ του 2001. Είναι στελέχη υψηλής κατάρτισης, σε μεγάλο ποσοστό πτυχιούχοι, με εμπειρία, μετεκπαίδευση και πλήρη υπηρεσιακή ωριμότητα.
Η Πολιτεία δεν πρέπει να αφήσει την ευκαιρία να χαθεί.
Υποχρεωτική άμεση μετάθεση μη μόνιμων ΕΠΟΠ που έχουν στην επιμέλειά τους ΑμεΑ
Η διάταξη πρέπει να εξασφαλίζει ρητά ότι οι μη μόνιμοι ΕΠΟΠ που έχουν στην επιμέλειά τους άτομο ΑμεΑ μετατίθενται ΑΜΕΣΑ στον τόπο στήριξης του ΑμεΑ, χωρίς διαδικαστικές καθυστερήσεις, εισηγήσεις συμβουλίων ή παρατάσεις.
Η συγκεκριμένη κατηγορία στελεχών είναι η πλέον ευάλωτη και η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει τους φροντιστές ΑμεΑ χωρίς εξαιρέσεις.
Με βάση τις αρχές της ίσης μεταχείρισης, της χρηστής διοίκησης, της αναλογικότητας και της μη διάκρισης, καθώς και το άρθρο 103 Συντ., επισημαίνεται ότι η μη αναγνώριση των πτυχίων των υπηρετούντων ΕΠΟΠ για μετάταξη σε επετηρίδες αξκών (ειδικών επιστημόνων και ΣΜΥ) δημιουργεί άνιση μεταχείριση προς στελέχη ίδιας εκπαίδευσης και ίδιου πραγματικού προσόντος.
Η δε προϋπόθεση 12–15 ετών δεν ερείδεται σε κανένα λειτουργικό ή υπηρεσιακό κριτήριο και έρχεται σε αντίθεση με την ratio του ν.3883/2010 που σκοπό έχει την ορθολογικότερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού.
Η άμεση αναγνώριση των τίτλων σπουδών και η επιτρεπτή μετάταξη από την κατάθεση του πτυχίου αποτελεί όχι προνόμιο αλλά νομική υποχρέωση της Διοίκησης.
Με το παρόν σχόλιο ζητούμε την αυτονόητη αποκατάσταση μίας πολυετούς αδικίας εις βάρος των ΕΠΟΠ: την άμεση αναγνώριση των πτυχίων μας και τη θεσμικά κατοχυρωμένη δυνατότητα μετάταξης σε επετηρίδες αξκων ειδικών επιστημόνων (ΑΕΙ), παραγωγικών υπαξιωματικών (ΑΕΙ–ΤΕΙ), ΧΩΡΙΣ καθυστερήσεις 12–15 ετών.
Δεν μπορεί το σύστημα να παραμένει παρωχημένο όταν οι ΕΠΟΠ έχουν υπηρετήσει πάνω από δύο δεκαετίες και κατέχουν τίτλους σπουδών που η ίδια η Πολιτεία απαιτεί από τις παραγωγικές σχολές.
Δεν μπορεί το σύστημα να παραμένει παρωχημένο όταν οι ΕΠΟΠ έχουν υπηρετήσει πάνω από δύο δεκαετίες και κατέχουν τίτλους σπουδών που η ίδια η Πολιτεία απαιτεί από τις παραγωγικές σχολές.
Αιτούμαστε:
1. Άμεση ισχύ από την κατάθεση του πτυχίου, όχι μετά δεκαετίες.
2. Ένταξη πτυχιούχων ΑΕΙ στην επετηρίδα ειδικών επιστημόνων.
3. Ένταξη πτυχιούχων ΤΕΙ/ΑΕΙ στην επετηρίδα ΣΜΥ όπου δεν καλύπτουν ειδικότητες ειδικών επιστημόνων.
Η Πολιτεία δεν μπορεί να διεκδικεί τον τίτλο ενός σύγχρονου στρατεύματος, όταν αποκλείει αυτούς που ήδη είναι μορφωμένοι, επιχειρησιακά έμπειροι και έχουν στηρίξει τις Ένοπλες Δυνάμεις στα πιο απαιτητικά χρόνια.
Οι όποιες αλλαγές πρέπει να εφαρμοστούν από εδώ και πέρα, και όχι στους ήδη υπηρετούντες.
Το παρόν σχόλιο καταθέτει μια ενιαία και απολύτως τεκμηριωμένη πρόταση, η οποία αφορά τη σταδιοδρομία, την αξιοκρατία, τη διαχείριση προσόντων και την κοινωνική προστασία των Επαγγελματιών Οπλιτών. Πρόκειται για ζητήματα που αγγίζουν την ουσία της λειτουργίας του θεσμού, την ισονομία του προσωπικού και –κυρίως– την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.
1. Άμεση και αυτοδίκαιη αναγνώριση πτυχίων με μετάταξη στην αντίστοιχη υπηρεσιακή επετηρίδα
Στο σύνολο του Δημοσίου και στο σύνολο των ειδικών κατηγοριών των ΕΔ (Ολυμπιονίκες, Ειδικοί Επιστήμονες, απόφοιτοι ΑΣΣΥ/ΑΣΕΙ) η αναγνώριση προσόντων οδηγεί αυτομάτως σε αντίστοιχη υπηρεσιακή αξιοποίηση.
Μόνο οι πτυχιούχοι ΕΠΟΠ —παρά το ότι εισέρχονται ήδη με τίτλους σπουδών ΑΕΙ/ΤΕΙ— παραμένουν για χρόνια σε άσχετες ειδικότητες, καταλήγοντας να απαξιωθούν υπηρεσιακά και επιστημονικά.
Η καθυστέρηση 10–15 ετών για μετάταξη δεν συνάδει με κανένα σύγχρονο πλαίσιο διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού. Είναι αναποτελεσματική, άδικη και κοστίζει επιχειρησιακά.
Προτείνεται:
• άμεση και αυτοδίκαιη μετάταξη όλων των πτυχιούχων ΕΠΟΠ σε ανάλογη υπηρεσιακή επετηρίδα, με την κατάθεση του πτυχίου.
• χωρίς πρόσθετα χρόνια αναμονής.
• χωρίς επιτροπές που απλώς επιμηκύνουν το πρόβλημα.
• χωρίς εξαιρέσεις ανά κλάδο ή όπλο.
Οι ΕΔ διαθέτουν ήδη το προσωπικό που χρειάζονται — απλώς δεν το αξιοποιούν.
2. Θεσμοθέτηση Ειδικής Επετηρίδας Πτυχιούχων ΕΠΟΠ
Η άνιση μεταχείριση μεταξύ:
• Ειδικών Επιστημόνων (Αξκών ΕΕ),
• Ολυμπιονικών,
• Πτυχιούχων παραγωγικών σχολών
σε σχέση με τους πραγματικούς πτυχιούχους που εισήλθαν μέσω ΕΠΟΠ, δημιουργεί ένα διοικητικό παράδοξο και μία εμφανή στρέβλωση.
Η χώρα επενδύει σε ανθρώπους με σπουδές και τεχνογνωσία, αλλά δεν τους επιτρέπει να προσφέρουν στο αντικείμενό τους.
3. Επιχειρησιακή και οικονομική αναγκαιότητα
Σήμερα, Μονάδες και Υπηρεσίες στερούνται:
μηχανικούς,
τεχνικούς,
πληροφορικούς,
προσωπικό διοίκησης,
εξειδίκευση σε υποστήριξη συστημάτων,
επιστημονικό προσωπικό διαφόρων κλάδων,
ενώ οι πτυχιούχοι ΕΠΟΠ παραμένουν σε άσχετα καθήκοντα.
Το αποτέλεσμα είναι:
• χαμηλότερη επιχειρησιακή ετοιμότητα,
• αυξημένη ανάγκη για εξωτερικούς συνεργάτες,
• σπατάλη πόρων,
• ηθική κατάρρευση του προσωπικού.
4. Ειδική προστασία για μη μόνιμους ΕΠΟΠ που επιμελούνται ΑμεΑ
Η παράλειψη πρόβλεψης υποχρεωτικής μετάθεσης στον τόπο συμφερόντων για μη μόνιμους ΕΠΟΠ που έχουν την επιμέλεια ΑμεΑ ≥67% δημιουργεί ζήτημα συνταγματικό, κοινωνικό και ανθρωπιστικό.
Σε αντίθεση με τους μόνιμους στρατιωτικούς, οι μη μόνιμοι ΕΠΟΠ δεν διαθέτουν κανένα θεσμικό εργαλείο προστασίας, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται να υπηρετούν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από άτομα τα οποία έχουν νομική και οικογενειακή υποχρέωση να φροντίζουν.
Προτείνεται:
• άμεση, υποχρεωτική και αμετάθετη τοποθέτηση στον τόπο συμφερόντων,
• χωρίς επιτροπές, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς χρονοκαθυστέρηση,
• εφαρμογή από την ημερομηνία κατάθεσης δικαιολογητικών.
Αυτό δεν είναι προνόμιο. Είναι υποχρέωση του κράτους δικαίου.
5. Σταθερότητα θεσμού – Δικαιοσύνη – Προοπτική
Οι ΕΠΟΠ αποτελούν τη βασική ραχοκοκαλιά της παραμεθορίου και του καθημερινού έργου των ΕΔ.
Δεν μπορεί ο θεσμός να στηρίζεται στους ανθρώπους αυτούς, αλλά να τους στερεί:
• την αναγνώριση προσόντων,
• την εργασιακή ασφάλεια,
• την εξέλιξη,
• την οικογενειακή προστασία.
Το στράτευμα δεν μπορεί να προσελκύσει νέο προσωπικό αν τα υφιστάμενα στελέχη δεν έχουν προοπτική.
Η παρούσα μεταρρύθμιση αποτελεί ίσως την τελευταία ευκαιρία για:
• αποκατάσταση μιας διαχρονικής αδικίας,
• νομοθέτηση αξιοκρατίας,
• ενίσχυση επιχειρησιακών δυνατοτήτων,
• σταθεροποίηση του θεσμού.
Τελική Πρόταση / Σύντομη Απόφαση
Ζητείται:
1. Άμεση και αυτοδίκαιη μετάταξη πτυχιούχων ΕΠΟΠ σε αντίστοιχες υπηρεσιακές επετηρίδες.
2. Θεσμοθέτηση ειδικής επετηρίδας πτυχιούχων ΕΠΟΠ (ΑΕΙ/ΤΕΙ).
3. Μείωση του χρόνου προϋπηρεσίας για μετάταξη σε 0–3 έτη.
4. Υποχρεωτική προστασία ΑμεΑ ≥67% για μη μόνιμους ΕΠΟΠ με άμεση τοποθέτηση στον τόπο συμφερόντων.
5. Εναρμόνιση των διατάξεων με το Σύνταγμα και τη διεθνή προστασία δικαιωμάτων.
Πιο χειρότερο νομοσχέδιο δεν γίνεται, καταστροφή για τους μόνιμους υπαξιωματικούς, ΕΜΘ, και ΕΠΟΠ, και η πλήρης βαθμολογική απαξίωση.
Με την επικείμενη αλλαγή στη βαθμολογική εξέλιξη του θεσμού μας, δημιουργείται μια πραγματικότητα άδικη και άνιση. Συνάδελφοι που προέρχονται από τον ίδιο θεσμό έχουν ήδη εξελιχθεί σε αξιωματικούς, όμως η δική μου σειρά όπως και τρεις ακόμη αποκλείεται από την ίδια δυνατότητα, χωρίς καμία αντικειμενική αιτιολόγηση. Το ζήτημα όμως δεν σταματά εκεί. Το νομοσχέδιο επιφέρει περικοπές στα μερίσματα της σύνταξης, εφάπαξ αλλά και στην προικοδότηση των παιδιών μου παροχές που δεν είναι “προνόμια”, αλλά δικαιώματα που έχουν θεμελιωθεί με χρόνια υπηρεσίας, κόπου και οικογενειακών στερήσεων. Όταν πλήττεται η αξιοπρέπειά μου ως στέλεχος και η οικονομική μου ασφάλεια ως οικογενειάρχης, πώς μπορώ να αποδώσω τα μέγιστα; Η υπηρεσία μας απαιτεί προσήλωση, επαγγελματισμό και ψυχραιμία αλλά αυτά απαιτούν και μια Πολιτεία που στέκεται δίκαια απέναντι στους ανθρώπους της. Ζητώ λοιπόν αυτό που είναι αυτονόητο: ισονομία, συνέπεια και σεβασμό στον θεσμό που υπηρέτησα και συνεχίζω να υπηρετώ με αφοσίωση.
Πως οι ΕΜΘ γίνεται να καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις ΕΠΟΠ ενώ δεν υφίστανται θέσεις ΕΠΟΠ στους βαθμούς Ανθιπασπιστη Ανθυποσμηναγου Υποσμηναγόυ,ενω εχουν δικια τους επετηρίδα και διαφορετική προέλευση, ( δεν ξέρω καινούργια εφεύρεση). ΟΙ ΕΠΟΠ 2001 2002 2003 ΑΡΧΙΛΟΧΙΕΣ ΑΡΧΙΣΜΗΝΙΕΣ ποιες οργανικές θέσεις καταλαμβάνουν αφού στο ο Θεός να το λέει νομοσχέδιο δεν υφίσταται τέτοιος βαθμός
Το νομοσχέδιο απαξιώνει τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και αποτρέπει τους νέους να σκεφτούν να εισέλθουν ειτε μέσω ΣΜΥΑ είτε μέσω του θεσμού των ΕΠΟΠ. Παρακαλώ την άμεση απόσυρση του.
Νομοσχέδιο 19 ταχυτήτων γραμμένο στο πόδι γιατί δεν μπορείς να το πεις αλλιώς.ΔΕΑ 10 μηνών ονομάζεται Ανθυπολοχαγός τους τελευταίους τρεις μήνες ενώ οι ΕΜΘ 30 και πλέον ετών υπηρεσίας όχι.Βαθμοί που η ίδια κυβέρνηση θεσμοθέτησε για τους ΕΜΘ τους παίρνει πίσω εν μια νυκτι γιατί κάποιος «επιστήμονας» που σκέφτηκε το νομοσχέδιο είχε άλλη άποψη και μάλλον κάποιο ζόρι με την συγκεκριμένη κατηγορία στελεχών.Επειδή οι ΑΣΣΥ έφταναν Σχές και καλά έκαναν αφού τους δίναν το δικαίωμα και αφού γέμισαν από Σχες έρχεται ο «επιστήμονας» και κόβει βαθμούς, χρήματα και όνειρα των υπολοίπων με το έτσι θέλω.Θα μπορούσα να γράφω συνέχεια για τις αδικίες όλα αυτά τα χρόνια αλλά θα πρότεινα ή να τον πάρει πίσω το νομοσχέδιο ή να είναι εφεξής, από τους επόμενους που θα διαλέξουν τις ένοπλες δυνάμεις (δεν νομίζω να είναι επιλογή κάποιων πλέον με αυτά που θα γίνουν).Ο γείτονας είναι εδώ περιμένοντας την αδυναμία μας, τόσα χρόνια οι ένοπλες δυνάμεις είναι έτοιμες για παν ενδεχόμενο και το αποδείξαμε το 2020 στον Έβρο και στα νησιά και το αποδεικνύουν καθημερινά, φωτιές, πλημμύρες, χιόνια, δίπλα σε κάθε Έλληνα πολίτη σε κάθε στιγμή.ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ.
Προτείνεται οι οργανικές θέσεις των ΕΠΟΠ που θα καταλαμβάνουν οι ΕΜΘ να προστεθεί η λέξη και οι Υπαξιωματικοί από «ΑΣΣΥ». (Για παροχή εμπειρίας και γνώσεων που θα είναι σημαντικό για την μετέπειτα σταδιοδρομία τους. Επίσης η μεταλαμπάδευση γνώσεων που θα πάρουν από τους ΕΜΘ και τους ΕΠΟΠ που θα συναντήσουν σε Μονάδες και σε διάφορα πόστα που ήταν μόνο ΕΜΘ και ΕΠΟΠ θα είναι σοβαρό σχολείο για την μετέπειτα εξέλιξή τους).
Να χορηγηθεί επίδομα ευθύνης και στα στελέχη κατηγορίας Γ, ανάλογα της βαρύτητας των καθηκόντων τους.
Η απώλεια βαθμών για τους ΕΜΘ, καθώς και η μη ένταξη σε κατηγορίες με υψηλότερο βαθμολογικό συντελεστή, οδηγούν σε μειωμένο εφάπαξ.
Για τους ΕΜΘ η μη προαγωγή σε βαθμούς αξιωματικού αποκλείει από τα μερίσματα που αντιστοιχούν στις κατηγορίες αυτές, γεγονός που διαμορφώνει πρόσθετη απόκλιση σε σχέση με άλλες ομάδες στελεχών.
Μεταβατική πρόβλεψη διασφάλισης οικονομικής ισότητας, ώστε να μην υπάρξει απώλεια σύνταξης, εφάπαξ και μερισμάτων λόγω διαφορετικής βαθμολογικής δομής.
Για τους ΕΜΘ 1996–2000 η επιλογή του νομοθέτη να θέσει το έτος κατάταξης 1995 ως όριο για την προαγωγή σε αξιωματικό βαθμό, αφήνοντας ένα μεγάλο τμήμα ομοιογενών στελεχών αποκλεισμένο από την ίδια εξέλιξη, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας, ισότητας, αξιοκρατίας, αναλογικότητας, προστασίας επαγγελματικών δικαιωμάτων και συμμόρφωσης προς το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Ακολουθεί αναλυτική τεκμηρίωση.1. Παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 §1 Συντ.)
Η διαφοροποίηση μεταξύ ΕΜΘ πριν και μετά το 1995 στερείται οποιασδήποτε αντικειμενικής, τεχνικής ή υπηρεσιακής αιτιολόγησης.
Η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει επανειλημμένως κρίνει ότι η διαφορετική υπηρεσιακή μεταχείριση επιτρέπεται μόνο όταν στηρίζεται σε πραγματικές, ουσιαστικές και λογικές διαφορές, οι οποίες απουσιάζουν εν προκειμένω.
Η διάκριση που εισάγεται βασίζεται αποκλειστικά στο τυπικό κριτήριο του έτους κατάταξης, το οποίο δεν αποτελεί συνταγματικά ανεκτό λόγο διαφοροποίησης εντός της ίδιας υπηρεσιακής κατηγορίας.2. Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας (άρθρο 25 §1 Συντ.)
Η απόλυτη και μόνιμη αποστέρηση των ΕΜΘ 1996–2000 από τον βαθμό του ανθυπολοχαγού:
• δεν είναι κατάλληλη για εξυπηρέτηση κάποιας συγκεκριμένης επιχειρησιακής ανάγκης,
• δεν είναι αναγκαία, αφού υπήρχαν ηπιότερες και πιο ισόρροπες λύσεις,
• δεν είναι ανάλογη, διότι δημιουργεί ακραία δυσμενή μεταχείριση εις βάρος μιας ομοιογενούς ομάδας στελεχών.
Η αναλογικότητα λειτουργεί ως θεσμικό φρένο σε νομοθετικές επιλογές που παράγουν δυσανάλογα αποτελέσματα, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση.3. Παραβίαση της αρχής της αξιοκρατίας και της υπηρεσιακής εξέλιξης (άρθρο 103 Συντ.)
Η υπηρεσιακή εξέλιξη των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλει να στηρίζεται σε:
• αντικειμενικά κριτήρια,
• αξιοκρατικές διαδικασίες,
• διαφανείς κανόνες.
Το έτος κατάταξης δεν αποτελεί κριτήριο ούτε για την επιχειρησιακή ικανότητα, ούτε για την υπηρεσιακή απόδοση, ούτε για την ιεραρχική σειρά εντός βαθμού.
Η διαφοροποίηση αυτή οδηγεί σε αξιοκρατικά κενά και υποβαθμίζει τον θεσμό των ΕΜΘ.4. Νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας – Απαγόρευση αυθαίρετης διάκρισης
Το ΣτΕ έχει καταστήσει σαφές ότι:
• (ΣτΕ 1917/2014) Δεν επιτρέπεται διαφορετική μεταχείριση εντός της ίδιας κατηγορίας υπαλλήλων όταν δεν υφίσταται ουσιαστική διαφορά.
• (ΣτΕ 171/2020) Η υπηρεσιακή εξέλιξη πρέπει να θεμελιώνεται σε αντικειμενικούς, αξιοκρατικούς λόγους, όχι σε τυπικά κριτήρια.
• (ΣτΕ 2332/2017) Η διοίκηση οφείλει να σέβεται τη χρηστή διοίκηση και τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών.
Στην υπό κρίση περίπτωση, οι ΕΜΘ 1996–2000 δεν διαφέρουν σε τίποτα ουσιαστικό από τους ΕΜΘ 1991–1995 ως προς:
• καθήκοντα,
• προσόντα,
• επιχειρησιακό ρόλο,
• υποχρεώσεις,
• δικαιώματα.
Συνεπώς η διακριτική μεταχείριση συνιστά ανεπίτρεπτη άνιση μεταχείριση κατά την κρίση του ΣτΕ.5. Αντίθεση προς το Ενωσιακό Δίκαιο – Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ΕΕ (Άρθρα 20 & 21)
Το ενωσιακό δίκαιο απαγορεύει διακρίσεις λόγω:
• ηλικίας,
• έτους πρόσληψης,
• ή άλλων κριτηρίων χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει επανειλημμένα κρίνει ότι η αυθαίρετη θέσπιση «ορίων–τομών» (cut-off dates), όταν δεν εξυπηρετεί αναγκαίο και θεμιτό σκοπό, συνιστά αδικαιολόγητη διάκριση.
Η διάκριση μεταξύ «ΕΜΘ έως 1995» και «ΕΜΘ μετά το 1995» αποτελεί ακριβώς τέτοια περίπτωση.6. Παραβίαση άρθρου 14 ΕΣΔΑ – Απαγόρευση διακρίσεων
Το άρθρο 14 ΕΣΔΑ προστατεύει από διακρίσεις εντός επαγγελματικών κατηγοριών.
Η διαφοροποίηση εν προκειμένω:
• δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία,
• δεν επιδιώκει θεμιτό σκοπό,
• παράγει δυσανάλογη βλάβη στους νεότερους ΕΜΘ.
Κατά συνέπεια, η ρύθμιση βρίσκεται σε προφανή αντίθεση με το ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.7. Παραβίαση της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
Οι ΕΜΘ 1996–2000:
• υπηρέτησαν δεκαετίες
• με προσδοκία αντίστοιχης υπηρεσιακής εξέλιξης
• σύμφωνα με το προηγούμενο καθεστώς.
Η ξαφνική θέσπιση ενός ορίου διαχωρισμού χωρίς αιτία και ο ουσιαστικός αποκλεισμός μιας ολόκληρης ομάδας στελεχών από την προαγωγή σε αξιωματικούς βαθμούς παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προς τη διοίκηση.8. Συνέπειες για στελέχη με αναπηρία – Παραβίαση της CRPD (ΟΗΕ)
Για όσα στελέχη ΕΜΘ εντάσσονται στις ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 111 παρ. ζ (ειδικές καταστάσεις), η διαφοροποίηση στην υπηρεσιακή εξέλιξη μπορεί να συνιστά:
• έμμεση διάκριση λόγω αναπηρίας (άρθρο 27 CRPD),
• παραβίαση του δικαιώματος στην εργασία,
• παραβίαση της προστασίας της επαγγελματικής τους θέσης.
Η CRPD, την οποία η Ελλάδα έχει κυρώσει, επιβάλλει την ίση μεταχείριση και την αποφυγή μέτρων που οδηγούν άτομα με αναπηρία σε υποβάθμιση ή στασιμότητα.
Οι ρυθμίσεις του Τμήματος Γ’ και του Παραρτήματος Β σχετικά με τη βαθμολογική εξέλιξη των ΕΜΘ δημιουργούν:
• αντισυνταγματική διάκριση,
• προσβολή της αξιοκρατίας,
• παραβίαση της αναλογικότητας,
• παράβαση του ενωσιακού και διεθνούς δικαίου,
• στασιμότητα και υπηρεσιακή αδικία για εκατοντάδες στελέχη,
• κίνδυνο καταρρεύσεως ενώπιον του ΣτΕ λόγω αδικαιολόγητης άνισης μεταχείρισης.
Πρόκειται για ρύθμιση που χρήζει αναθεώρησης, ώστε να αποκατασταθεί η ισότητα και η αξιοκρατική εξέλιξη του συνόλου των ΕΜΘ, ιδίως εκείνων που έχουν καταταγεί κατά τα έτη 1996–20.
Άδικο για τον θεσμό των ΕΠΟΠ η βαθμολογική εξέλιξη τους διότι με την πάροδο των ετών δεν είναι δυνατόν να μας έχουν με τον ίδιο βαθμό με ένα 25 ή 30 και να βάλουμε ένα 50 με 55 ετών να κάνει τα ίδια πράγματα είναι απλά αδύνατο πρέπει να μην πειράξουν τίποτα δεν θα είναι σωστό.
Απαράδεκτο!!!Με αυτό το νομοσχέδιο έρχεται ταφόπλακα για τις ένοπλες Δυνάμεις,οι σχολές Μον.Υπαξ θα κλείσουν όλες!ποιοι θα συντηρούν αεροσκάφη κ πλοία;οι ΕΜΘ υποβιβάζονται,πληρης απαξίωση γι’αυτόν το θεσμό όλοι σκεφτόμαστε την παραίτηση.
Είναι δυνατόν να μπει κάποιος να δουλέψει και να λέτε αλλά και άλλα να ισχύουν; Πώς θα μπει κάποιος όταν δεν μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς; Πώς θα φύγει κάποιος από τον τόπο του για δουλειά σε άλλο μέρος που δεν έχετε σκεφτεί καν πως θα βγει με τόσα που πρέπει να δώσει για να ζήσει με τα υψηλά ενοίκια που εσείς δεν έχετε κάνει τίποτα απολύτως όλα αυτά τα χρόνια.. και κυρίως ποιος θα σας λάβει στα σοβαρά ας μου κάποιος για ποιο λόγο να μπει η να μείνει σε αυτή τη δουλειά;
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΝΑ ΙΣΧΥΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΗΔΗ ΥΠΗΡΕΤΟΥΝΤΕΣ !!!!!ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΡΙΣΤΕΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΩΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΣΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΥΤΗΝ , ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥΣ.ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ ΣΤΕΛΕΧΗ ΙΔΙΑΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΑΛΛΟΙ ΝΑ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΑΝΘΛΓΟΙ …..(ΑΣΣΥ)….ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ ΣΤΕΛΕΧΗ (ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΜΑΚΡΑΣ ΘΗΤΕΙΑΣ ) ΝΑ ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΛΓΟΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΑΝΘΣΤΕΣ!!!!!ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΒΛΕΠΩ ΠΡΟΣΩΡΙΝΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΚΌΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΚΑΙ ΕΦΑΠΑΞ ΣΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ!!!!!!!
Αξιότιμοι κυρίες και κύριοι,
Με το παρόν υπόμνημα, θέτουμε υπόψη σας κρίσιμα ζητήματα συνταγματικότητας και συμβατότητας με το Ενωσιακό Δίκαιο, τα οποία ανακύπτουν από τις διατάξεις του υπό διαβούλευση Σχεδίου Νόμου.
Το υπό διαβούλευση Σχέδιο Νόμου πάσχει εξ αρχής από δομική αντιφατικότητα που υπονομεύει την αξιοπιστία και τη νομιμότητά του. Ενώ το Άρθρο 1 διακηρύσσει ρητώς ως θεμελιώδη σκοπό την «ενίσχυση της αξιοκρατίας», το Παράρτημα Β εισάγει το έτος 1995 ως αυθαίρετο χρονικό ορόσημο («cut-off date») για την προαγωγή, χωρίς καμία πρόβλεψη αξιολόγησης ουσιαστικών προσόντων ή απόδοσης. Η ρύθμιση αυτή καθιστά το νομοσχέδιο αυτοαναιρούμενο, καθώς η βαθμολογική εξέλιξη εξαρτάται αποκλειστικά από ένα τυχαίο χρονικό σημείο και όχι από την αξία του στελέχους, κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής της αξιοκρατίας (άρθρο 103 Συντ.). Ως εκ τούτου, η σχετική διάταξη χρήζει άμεσης απόσυρσης και επανεξέτασης.
Όπως εξηγείται παρακάτω οι προτεινόμενες ρυθμίσεις (Τμήμα Γ’) πάσχουν νομικά, καθώς εισάγουν ανεπίτρεπτες διακρίσεις και παραβιάζουν τον πυρήνα προστατευόμενων δικαιωμάτων.
ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΚΗ ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΕΜΘ (ΣΕΙΡΕΣ 1996-2000): Η ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΤΟΥ «CUT-OFF DATE»
Το Παράρτημα Β του Σχεδίου Νόμου θέτει το έτος 1995 ως «ορόσημο» (cut-off date), αποκλείοντας τους ΕΜΘ σειρών 1996-2000 από την προαγωγή σε Αξιωματικούς. Η ρύθμιση αυτή είναι νομικά έωλη διότι:
Έλλειψη Αντικειμενικού Κριτηρίου Διαφοροποίησης (Άρθρο 4 §1 Συντ.): Η ημερομηνία κατάταξης, ως αμιγώς χρονικό κριτήριο, δεν συνιστά από μόνη της αποχρώντα λόγο διαφοροποίησης, όταν δεν συνοδεύεται από ουσιώδη διαφορά στα προσόντα, την εκπαίδευση ή τα καθήκοντα (ΣτΕ 1917/2014). Η δημιουργία δύο ταχυτήτων εντός της ίδιας κατηγορίας υπαλλήλων (ΕΜΘ) παραβιάζει την αρχή της ισότητας.
Παραβίαση της Αρχής της Αναλογικότητας (Άρθρο 25 Συντ.) – Το Τεστ των Τριών Σταδίων: Σύμφωνα με την πάγια νομολογία (ΣτΕ 2626/2018, ΟλΣτΕ 1400/2022), κάθε περιοριστικό μέτρο πρέπει να ελέγχεται σε τρία στάδια:
α) Καταλληλότητα: Η πλήρης στέρηση της εξέλιξης δεν είναι κατάλληλο μέτρο για την επίτευξη οποιουδήποτε διοικητικού στόχου (π.χ. ιεραρχική δομή), καθώς οδηγεί σε αποδιοργάνωση και αίσθημα αδικίας.
β) Αναγκαιότητα: Το μέτρο δεν είναι αναγκαίο, καθώς υπάρχουν ηπιότερες λύσεις (π.χ. σταδιακή εξέλιξη, μεταβατικές διατάξεις) αντί του απόλυτου αποκλεισμού.
γ) Αυστηρή Αναλογικότητα (en strictu sensu): Η βλάβη που υφίστανται τα στελέχη (ηθική και υπηρεσιακή) είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με το όποιο δημοσιονομικό ή οργανωτικό όφελος του Δημοσίου.
ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ ΖΗΤΟΥΜΕ:
Την απόσυρση του ηλικιακού ορίου (cut-off date) του 1995 από το Παράρτημα Β και την ισότιμη βαθμολογική εξέλιξη των ΕΜΘ 1996-2000
Υποχρεωτική μετάθεση μη μόνιμων ΕΠΟΠ που έχουν την επιμέλεια ΑΜΕΑ
Ζητείται η ρητή και υποχρεωτική πρόβλεψη άμεσης τοποθέτησης και παραμονής στον τόπο συμφερόντων για κάθε μη μόνιμο ΕΠΟΠ που έχει την επιμέλεια ατόμου με αναπηρία ≥67%. Η παράλειψη σχετικής διάταξης δημιουργεί σοβαρό κοινωνικό και ανθρωπιστικό ζήτημα, καθώς οι συγκεκριμένοι στρατιωτικοί δεν έχουν τη δυνατότητα προστασίας που διαθέτουν οι μόνιμοι. Η άμεση μετάθεση και μη μετακίνησή τους δεν είναι προνόμιο, αλλά ελάχιστη πράξη κοινωνικής δικαιοσύνης και σεβασμού στο Σύνταγμα και στη διεθνή προστασία των ΑμεΑ. Η ρύθμιση αυτή πρέπει να είναι υποχρεωτική, όχι προαιρετική, και να ισχύει από τη στιγμή υποβολής των δικαιολογητικών.
Ισότητα ΕΠΟΠ με Ειδικές κατηγορίες (Ολυμπιονίκες, ΕΕ, ΣΜΥ κ.λπ.)
Άρθρα: 62 & 67
Αξιωματικοί ειδικών κατηγοριών (όπως Ολυμπιονίκες) απολαμβάνουν ειδικές επετηρίδες και υπηρεσιακά προνόμια λόγω κοινωνικής προσφοράς. Αντίστοιχα, οι Αξιωματικοί Ειδικών Επιστημόνων εντάσσονται αυτοδίκαια σε βαθμούς ανάλογους των προσόντων τους. Δεν είναι δυνατόν πτυχιούχοι ΕΠΟΠ ΑΕΙ/ΤΕΙ να στερούνται κάθε αντίστοιχης πρόβλεψης και να παραμένουν για χρόνια σε θέσεις άσχετες των σπουδών τους. Προτείνεται η θεσμοθέτηση αντίστοιχης “ειδικής επετηρίδας ΕΠΟΠ πτυχιούχων”, με άμεση ένταξη σε βαθμό ανάλογο των προσόντων, ώστε να αρθεί η εμφανής άνιση μεταχείριση και να υπάρξει ενιαίο πλαίσιο αξιοκρατίας.
Επιχειρησιακά Οφέλη Αξιοποίησης Πτυχιούχων ΕΠΟΠ
Άρθρα: 59 & 62
Η μη αξιοποίηση των πτυχιούχων ΕΠΟΠ στις πραγματικές ειδικότητες των σπουδών τους δεν είναι απλώς ζήτημα αδικίας∙ αποτελεί σοβαρή επιχειρησιακή απώλεια. Σήμερα, Μονάδες έχουν ανάγκη από μηχανικούς, πληροφορικούς, διοικητικούς, τεχνικούς, υγείας, άθλησης, εργαστηρίων, υποστήριξης συστημάτων, αλλά το πτυχιούχο προσωπικό παραμένει καθηλωμένο σε άσχετα καθήκοντα, ενώ οι αντίστοιχες υπηρεσίες καταφεύγουν σε εξωτερικούς συνεργάτες ή υπερωριακή επιβάρυνση άλλων κλάδων. Η άμεση ένταξη των πτυχιούχων ΕΠΟΠ στις επετηρίδες/ειδικότητες που αντιστοιχούν στα προσόντα τους ενισχύει το στράτευμα χωρίς κόστος, αυξάνει την επιχειρησιακή διαθεσιμότητα και μειώνει την εξάρτηση από τρίτους. Κάθε μέρα που περνά χωρίς αναγνώριση των προσόντων τους είναι απώλεια για τη χώρα και τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Αρχίζω και ντρέπομαι που αρρώστησα και βγήκα Ε.Υ. Αρχίζω και ντρέπομαι που αρρώστησε κ η σύζυγος με 67% αναπηρίας . Δεν ξέρω τι να της πω αν κοπούν χρήματα από τον μισθό μου . Τι θα πω στα 2 παιδάκια μου όταν θα τους κόψω το φροντιστήριο στα αγγλικά που αυτή τι στιγμή είναι στα 148 ευρώ τον μήνα. Δεν ξέρω τι θα τους πω ότι θα κόψουν τις αθλητικές δραστηριότητες . Δεν ξέρω τι θα τους πω όταν θα γυρίσουμε στο σπίτι των παππούδων/γιαγιάδων. ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΑΡΡΏΣΤΗΣΑΜΕ Κ.ΔΕΝΔΙΑ. ΕΙΛΙΚΡΙΝΆ ΣΥΓΝΩΜΗ.