Άρθρο 1
Σκοπός
Σκοπός του παρόντος είναι:
α) ο εξορθολογισμός και η βελτίωση του πλαισίου σταδιοδρομίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και η ενίσχυση της αξιοκρατίας στην εξέλιξή τους,
β) η εισαγωγή νέων μισθολογικών ρυθμίσεων για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων,
γ) ο εκσυγχρονισμός και η ενοποίηση των ρυθμίσεων για την κατάσταση των στελεχών,
δ) η αναβάθμιση της λειτουργίας των στρατιωτικών σχολών των Ενόπλων Δυνάμεων,
ε) η παροχή ολοκληρωμένης εκπαίδευσης στους οπλίτες για τη βέλτιστη δυνατότητα υπεράσπισης της πατρίδας, την παροχή πιστοποιημένης επιμόρφωσης για τη διασύνδεση με την αγορά εργασίας, καθώς και την αύξηση της στελέχωσης των υπηρεσιών των Ενόπλων Δυνάμεων και ειδικότερα αυτών που εδρεύουν σε παραμεθόριες περιοχές και
στ) η αύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας των εφέδρων.
Άρθρο 2
Αντικείμενο
Αντικείμενο του παρόντος είναι:
α) η θεσμοθέτηση οργανικών θέσεων των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) κατά Κλάδο των Ενόπλων Δυνάμεων, προέλευση, βαθμό και κατηγορία,
β) η αναδιαμόρφωση της συγκρότησης των Συμβουλίων Κρίσεων των αξιωματικών,
γ) η αναδιαμόρφωση των προϋποθέσεων παραμονής των αξιωματικών ανά βαθμό,
δ) η θέσπιση νέων βαθμών των μόνιμων υπαξιωματικών των Κλάδων και των Κοινών Σωμάτων (ΚΣ) των ΕΔ,
ε) η διενέργεια προαγωγών αποκλειστικά για κάλυψη κενών οργανικών θέσεων ανωτέρων βαθμών,
στ) η θέσπιση νέων βαθμών των Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠΟΠ) ως Υπαξιωματικών Ειδικής Προέλευσης (ΥΕΠ),
ζ) η ρύθμιση των προϋποθέσεων και της διαδικασίας μετάταξης των μόνιμων υπαξιωματικών, αποφοίτων των Ανωτάτων Σχολών Μόνιμων Υπαξιωματικών (ΑΣΜΥ), στο σώμα αξιωματικών,
η) η αναδιάρθρωση των βασικών μισθών και των μισθολογικών κλιμακίων των στελεχών των ΕΔ, τα οποία συνδέονται με τα έτη υπηρεσίας και την κατηγορία προέλευσης,
θ) η δημιουργία μισθολογικών βαθμίδων ανά κατηγορία προέλευσης, στις οποίες αποτυπώνεται η σταδιακή μισθολογική τους εξέλιξη σύμφωνα με τους νέους βαθμούς,
ι) η ενιαία ρύθμιση των ζητημάτων που αφορούν στις καταστάσεις των αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών και ο σαφής διαχωρισμός των καταστάσεων σε κύριες και πρόσθετες,
ια) η σύσταση της Διακλαδικής Διοίκησης Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης (ΔΙΔΑΕ), ο καθορισμός των αρμοδιοτήτων και των οργάνων της,
ιβ) η σύμπραξη της Σχολής Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ) και της Ανώτατης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου (ΑΔΙΣΠΟ) με τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΕΙ) και τα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΣΕΙ) για την εκπόνηση Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ),
ιγ) η ρύθμιση ζητημάτων που αφορούν στην υποχρέωση στράτευσης,
ιδ) η αναμόρφωση της στρατολογικής νομοθεσίας και ιδίως των ρυθμίσεων που αφορούν στη χορήγηση αναβολής σε σπουδαστές δευτεροβάθμιας ή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, στη χορήγηση αναβολής σε μόνιμους κατοίκους εξωτερικού και στην κρίση της δυνατότητας στράτευσης όσων πάσχουν από ψυχικά νοσήματα,
ιε) ο καθορισμός του πλαισίου εκπαίδευσης των οπλιτών,
ιστ) ο καθορισμός διαδικασίας για την επιμόρφωση των οπλιτών στα Κέντρα Διά Βίου Μάθησης (ΚΔΒΜ) των ΕΔ,
ιζ) ο καθορισμός πλαισίου για τις τοποθετήσεις και μεταθέσεις των οπλιτών,
ιη) η ρύθμιση θεμάτων μετεκπαίδευσης εφεδρείας και η θέσπιση του θεσμού του ενεργού εθελοντή έφεδρου,
ιθ) η θεσμοθέτηση εθελοντικής στράτευσης γυναικών,
κ) η παροχή κινήτρου σε ανυπότακτους για κατάταξη στις ΕΔ έως την 31η.12.2027,
κα) η ρύθμιση θεμάτων υγειονομικής εξέτασης και απόλυσης των ΕΠΟΠ και
κβ) η ρύθμιση θεμάτων που αφορούν στη στρατιωτική δικαιοσύνη.
Άρθρο 3
Βασικές έννοιες
- Τις Ένοπλες Δυνάμεις (εφεξής: ΕΔ) της χώρας αποτελούν:
α) οι Κλάδοι, οι οποίοι είναι:
αα) ο Στρατός Ξηράς (εφεξής: ΣΞ),
αβ) το Πολεμικό Ναυτικό (εφεξής: ΠΝ) και
αγ) η Πολεμική Αεροπορία (εφεξής: ΠΑ) και
β) τα Κοινά Σώματα (εφεξής: ΚΣ), τα οποία είναι
βα) το Νομικό Σώμα,
ββ) το Σώμα Οικονομικών Επιθεωρητών,
βγ) το Σώμα Πληροφορικής,
βδ) το Σώμα Στρατιωτικών Δικαστικών Γραμματέων και
βε) το Σώμα Στρατιωτικών Ιερέων.
- Γενικά Επιτελεία (εφεξής: ΓΕ) των Ενόπλων Δυνάμεων είναι:
α) το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (εφεξής: ΓΕΕΘΑ),
β) το Γενικό Επιτελείο Στρατού (εφεξής: ΓΕΣ),
γ) το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (εφεξής: ΓΕΝ) και
δ) το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (εφεξής: ΓΕΑ).
- Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (εφεξής: ΑΣΕΙ) είναι:
α) η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (εφεξής: ΣΣΕ),
β) η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (εφεξής: ΣΝΔ) και
γ) η Σχολή Ικάρων (εφεξής: ΣΙ).
- Ανώτατες Σχολές Μόνιμων Υπαξιωματικών (εφεξής: ΑΣΜΥ) είναι:
α) η Σχολή Μόνιμων Υπαξιωματικών (εφεξής: ΣΜΥ),
β) η Σχολή Μόνιμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (εφεξής: ΣΜΥΝ) και
γ) η Σχολή Μόνιμων Υπαξιωματικών Αεροπορίας (εφεξής: ΣΜΥΑ).
Υπάρχει η αίσθηση (ΔΕΝ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΚΤΡΩΜΑ), ότι όλα αυτά συνηγορούν, σε μια προσπάθεια, ώστε ιδιώτες να εισέλθουν και σε αυτό το τελευταίο προπύργιο που ονομάζεται Ελληνικός Στρατός. Να εκμεταλλεύονται και να συντηρούν οπλικά συστήματα, άνθρωποι που μπορεί να μην έχουν κανέναν να τους περιμένει σπίτι σε αυτή τη χώρα. Πιστεύει κανείς ότι θα ενδιαφερθούν σε καταστάσεις εντάσεων ή σύρραξης;
ΑΠΟΣΥΡΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΚΕΨΗ
Εγώ παραιτούμαι. Μην με υπολογίζετε σε αυτά εδώ.
Οι αλλαγές που εισάγονται δεν αποτελούν βελτίωση ή εκσυγχρονισμό, αλλά συνιστούν αιφνιδιαστική ανατροπή κατοχυρωμένων υπηρεσιακών προσδοκιών, η οποία θίγει θεμελιώδεις αρχές δικαίου, ισότητας και αξιοκρατίας.
1. Αναδρομική εφαρμογή
Η εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης. Στελέχη με ίδια προσόντα και εκπαίδευση θα εξελίσσονται πλέον διαφορετικά, μόνο λόγω του χρόνου κατάταξής τους. Αυτό δημιουργεί σοβαρές εσωτερικές ανισορροπίες και προκαλεί εύλογη αγανάκτηση στο προσωπικό των Μονάδων.
2. Υποβάθμιση της κατηγορίας ΑΣΣΥ
Οι απόφοιτοι των ΑΣΣΥ αποτελούν κρίσιμο και αναντικατάστατο πυλώνα της επιχειρησιακής λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Η προτεινόμενη υποβάθμιση της σταδιοδρομίας τους δεν είναι μόνο άδικη, αλλά και επικίνδυνη για τη συνοχή και την αποτελεσματικότητα των Μονάδων.
3. Ανατροπή της αποκατάστασης των ΕΜΘ
Η Πολιτεία έχει ήδη αναγνωρίσει στο παρελθόν τις αδικίες εις βάρος των ΕΜΘ και προέβη σε διορθωτικές παρεμβάσεις. Το παρόν σχέδιο νόμου ουσιαστικά αναιρεί αυτή την αποκατάσταση και εισάγει νέες στρεβλώσεις, προτείνοντας ακόμη και την κάλυψη οργανικών θέσεων ΕΠΟΠ από ΕΜΘ, παρά τις διαφορετικές υπηρεσιακές και ηλικιακές πραγματικότητές τους.
4. Διαιώνιση του προβλήματος των ΕΠΟΠ
Η κατηγορία των ΕΠΟΠ παραμένει χωρίς πραγματική προοπτική υπηρεσιακής εξέλιξης επί δύο δεκαετίες. Το νέο βαθμολόγιο όχι μόνο δεν λύνει τις παθογένειες, αλλά τις παγιώνει, αφαιρώντας μάλιστα και έναν βαθμό, γεγονός που επιβαρύνει ακόμη περισσότερο μια ήδη στρεσογόνα υπηρεσιακή πορεία.
ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΣΠΕΕ ΣΑΜΟΥ ΤΗΣ ΠΟΜΕΝΣ
Εφόσον δεν αποσυρθεί πλήρως το προτεινόμενο βαθμολόγιο, ζητούμε να ισχύσει αποκλειστικά για όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις μετά τη θέση σε ισχύ του νόμου, διασφαλίζοντας τα δικαιώματα και τις προσδοκίες των ήδη υπηρετούντων στελεχών.Η Πολιτεία οφείλει να σεβαστεί το προσωπικό που υπηρετεί σήμερα, τα χρόνια προσφοράς του, τις οικογένειες που στηρίζει και τις δεσμεύσεις που η ίδια η Πολιτεία δημιούργησε κατά την πρόσληψη και εκπαίδευσή του.Η Ε.Σ.ΠΕ.Ε. Σάμου
Δεν είναι δυνατόν ένα νομοσχέδιο να πιάνει 34 χρόνια πίσω.
Η δυσαρέσκεια των στελεχών όλων των προελεύσεων – ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ (μονιμοποιηθέντων και μη) – είναι εκτεταμένη και απολύτως δικαιολογημένη. Οι αλλαγές αυτές δεν συνιστούν μεταρρύθμιση· αποτελούν αιφνιδιαστική ανατροπή κατοχυρωμένων προσδοκιών και συνθηκών υπηρεσίας.Πρώτον, η αναδρομική εφαρμογή του βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου, της προστατευόμενης εμπιστοσύνης και της ισότητας. Στελέχη με τα ίδια προσόντα και την ίδια εκπαίδευση θα εξελίσσονται πλέον διαφορετικά, μόνο λόγω χρόνου κατάταξης. Μια τέτοια ρύθμιση είναι άδικη και δημιουργεί επικίνδυνες υπηρεσιακές ανισορροπίες.Δεύτερον, η υποβάθμιση της κατηγορίας των ΑΣΣΥ δεν έχει προηγούμενο. Πρόκειται για στελέχη που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της επιχειρησιακής λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Η συρρίκνωση του ρόλου και της αξιοποίησής τους θα πλήξει σοβαρά τη συνοχή και την ετοιμότητα των Μονάδων.
Τρίτον, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είχε αναγνωρίσει στο παρελθόν τις αδικίες σε βάρος των ΕΜΘ και είχε προχωρήσει στην αποκατάσταση με την απόδοση δύο βαθμών. Με το προτεινόμενο νομοσχέδιο, αυτή η αποκατάσταση ουσιαστικά ακυρώνεται. Δεν είναι δυνατόν να προβλέπεται σήμερα κάλυψη οργανικών θέσεων ΕΠΟΠ από ΕΜΘ, όταν οι δύο κατηγορίες έχουν εντελώς διαφορετική εξέλιξη, ηλικιακά χαρακτηριστικά και υπηρεσιακά καθήκοντα.Τέταρτον, το διαχρονικό πρόβλημα των ΕΠΟΠ παραμένει άλυτο: στασιμότητα στον ίδιο βαθμό για πολλά χρόνια, απουσία πραγματικής προοπτικής εξέλιξης και έλλειψη σαφούς θεσμικού πλαισίου που να εγγυάται μια αξιοπρεπή υπηρεσιακή πορεία. Το νέο βαθμολόγιο όχι μόνο δεν επιλύει αυτές τις αδικίες – τις παγιώνει και τους αφαιρεί έναν ακόμη βαθμό.
⸻
Για όλους τους παραπάνω λόγους, η θέση μας είναι ξεκάθαρη:
Αν δεν αποσυρθεί εξ ολοκλήρου το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, τότε πρέπει να εφαρμοστεί μόνο στους νέους κατατασσόμενους, μετά τη θέση του νόμου σε ισχύ.
Η Πολιτεία οφείλει να σεβαστεί το προσωπικό που υπηρετεί σήμερα, τα χρόνια προσφοράς του, τις οικογένειές του και τις προσδοκίες που η ίδια έχει δημιουργήσει.
Αναφέρεται ότι ο πρώτος από τους σκοπούς του παρόντος νομοσχεδίου είναι:
<>.
Κατ’ ευφημισμόν, και μόνο, έχει συνταχθεί αυτή η πρόταση, αφού στα παραρτήματα Α και Β βλέπουμε στελέχη να μένουν στάσιμα μέχρι και 16 χρόνια στον ίδιο βαθμό! (ΑΣΣΥ 2008 ανθυπολοχαγοί μέχρι το 2041).
Η κατάθεση αυτού του νομοσχεδίου χωρίς ανάλυση επιπτώσεων και αιτιολογικές έκθεσης πρέπει να ανησυχεί όλους του βουλευτές. Δεν υπάρχει συνέχεια στο νομοθετικό έργο της κυβέρνησης και εξαπάτησε ίδιες την ψήφισαν το 2023
Η δυσαρέσκεια των στελεχών όλων των προελεύσεων – ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ (μονιμοποιηθέντων και μη) – είναι εκτεταμένη και απολύτως δικαιολογημένη. Οι αλλαγές αυτές δεν συνιστούν μεταρρύθμιση· αποτελούν αιφνιδιαστική ανατροπή κατοχυρωμένων προσδοκιών και συνθηκών υπηρεσίας.Πρώτον, η αναδρομική εφαρμογή του βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου, της προστατευόμενης εμπιστοσύνης και της ισότητας. Στελέχη με τα ίδια προσόντα και την ίδια εκπαίδευση θα εξελίσσονται πλέον διαφορετικά, μόνο λόγω χρόνου κατάταξης. Μια τέτοια ρύθμιση είναι άδικη και δημιουργεί επικίνδυνες υπηρεσιακές ανισορροπίες.Δεύτερον, η υποβάθμιση της κατηγορίας των ΑΣΣΥ δεν έχει προηγούμενο. Πρόκειται για στελέχη που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της επιχειρησιακής λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Η συρρίκνωση του ρόλου και της αξιοποίησής τους θα πλήξει σοβαρά τη συνοχή και την ετοιμότητα των Μονάδων.Τρίτον, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είχε αναγνωρίσει στο παρελθόν τις αδικίες σε βάρος των ΕΜΘ και είχε προχωρήσει στην αποκατάσταση με την απόδοση δύο βαθμών. Με το προτεινόμενο νομοσχέδιο, αυτή η αποκατάσταση ουσιαστικά ακυρώνεται. Δεν είναι δυνατόν να προβλέπεται σήμερα κάλυψη οργανικών θέσεων ΕΠΟΠ από ΕΜΘ, όταν οι δύο κατηγορίες έχουν εντελώς διαφορετική εξέλιξη, ηλικιακά χαρακτηριστικά και υπηρεσιακά καθήκοντα.Τέταρτον, το διαχρονικό πρόβλημα των ΕΠΟΠ παραμένει άλυτο: στασιμότητα στον ίδιο βαθμό για πολλά χρόνια, απουσία πραγματικής προοπτικής εξέλιξης και έλλειψη σαφούς θεσμικού πλαισίου που να εγγυάται μια αξιοπρεπή υπηρεσιακή πορεία. Το νέο βαθμολόγιο όχι μόνο δεν επιλύει αυτές τις αδικίες – τις παγιώνει και τους αφαιρεί έναν ακόμη βαθμό.
⸻
Για όλους τους παραπάνω λόγους, η θέση μας είναι ξεκάθαρη:
Αν δεν αποσυρθεί εξ ολοκλήρου το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, τότε πρέπει να εφαρμοστεί μόνο στους νέους κατατασσόμενους, μετά τη θέση του νόμου σε ισχύ.
Η Πολιτεία οφείλει να σεβαστεί το προσωπικό που υπηρετεί σήμερα, τα χρόνια προσφοράς του, τις οικογένειές του και τις προσδοκίες που η ίδια έχει δημιουργήσει.
Η απόσυρση αυτού του νομοσχεδίου είναι η μόνη λύση. Σκοτώνει τις σχολές υπαξιωματικών και απαξιώνει όλα τα στελέχη εξ αυτών και φυσικά πλήττει όλο το στράτευμα. Δημιουργεί στρατό δύο ταχυτήτων καθώς και αφαιρεί κάθε είδους φιλοδοξία ή φιλότιμου που υπήρχε μέχρι τώρα στη σταδιοδρομία ενός υπαξιωματικού.
Το πολυνομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ για τους μόνιμους υπαξιωματικούς αφήνει μια πικρή γεύση. Άνθρωποι που υπηρέτησαν με αυταπάρνηση, που στάθηκαν στα σύνορα, στις ασκήσεις, στις δύσκολες ώρες της πατρίδας, νιώθουν τώρα πως ο κόπος τους δεν αναγνωρίζεται. Η υποβάθμιση της θέσης και των προοπτικών τους δεν είναι απλώς ένα τυπικό ζήτημα – αγγίζει βαθιά την αξιοπρέπεια και το φιλότιμο ανθρώπων που αφιέρωσαν τη ζωή τους στην υπηρεσία.
Κι όλα αυτά μοιάζουν να έρχονται σε αντίθεση με τις αξίες που μεγαλώσαμε ως λαός: την πίστη, την αλληλεγγύη, τον σεβασμό προς εκείνον που κοπιάζει. Η χριστιανική παράδοση μας δίδαξε να τιμούμε τον αγωνιστή, να στέκομαστε δίπλα στον άνθρωπο, όχι να τον αφήνουμε να νιώθει μόνος και αδικημένος.
Αξίζει στους υπαξιωματικούς κάτι καλύτερο. Αξίζει να ακούγονται, να αναγνωρίζονται, να προχωρούν μπροστά με αξιοπρέπεια. Γιατί πίσω από κάθε στολή υπάρχει ένας άνθρωπος — με οικογένεια, με όνειρα, με ψυχή.
Το πολυνομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ σχετικά με τους μόνιμους υπαξιωματικούς προκαλεί έντονη ανησυχία, καθώς η υποβάθμιση του ρόλου και της εξέλιξής τους υποτιμά έμπρακτα την πολύχρονη προσφορά τους στις Ένοπλες Δυνάμεις. Μια τέτοια προσέγγιση φαίνεται να έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές της χριστιανικής παράδοσης, η οποία διδάσκει σεβασμό, δικαιοσύνη και αναγνώριση του κόπου των ανθρώπων που προσφέρουν με πίστη και αφοσίωση στο σύνολο. Αντί να ενισχύεται και να τιμάται η προσφορά τους, αφήνεται η εντύπωση ότι θυσιάζεται στο όνομα διοικητικών επιλογών, κάτι που μπορεί να πλήξει το ηθικό και την συνοχή του προσωπικού. Η συζήτηση πρέπει να συνεχιστεί με σοβαρότητα και πνεύμα δικαιοσύνης, ώστε να διασφαλιστεί ένα πλαίσιο που θα τιμά την παράδοση και τον άνθρωπο που υπηρετεί.
Είναι απαράδεκτα αυτά που γίνονται αντί να βελτιώνεται τα πράγματα τα κάνετε χειρότερα
Η στρατιωτική ηγεσία που έχουμε είναι επιπέδου στρατηγών Α παγκοσμίου πολέμου, από αυτούς με τα άκαπνα παράσημα, τα πούρα και το μπράντυ, σαράντα χιλιόμετρα πίσω από τα χαρακώματα να διατάζουν μετωπικές επιθέσεις σε πολυβόλα για να μην χάσουν την δουλειά τους. Τέτοιοι μας διοικούν. Οι μάσκες έπεσαν.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου»
Το υπό διαβούλευση πολυνομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ, και ειδικότερα το νέο βαθμολόγιο, επιφέρει εκτεταμένες ανατροπές στη σταδιοδρομία και στα κατοχυρωμένα δικαιώματα των ήδη υπηρετούντων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Τα άρθρα και τα παραρτήματα που το συνοδεύουν δημιουργούν αδικίες, αναδρομικότητα και θεσμική αστάθεια.
1. Επιπτώσεις ανά κατηγορία στελεχών (Σύμφωνα με τα άρθρα 26, 36 και 59)
Αξιωματικοί ΑΣΕΙ
Οι ρυθμίσεις της παρ. 3 του άρθρου 26 συνδέουν την εξέλιξη με τις Νομοθετημένες Οργανικές Θέσεις (ΝΟΘ), οδηγώντας σε αβεβαιότητα, καθυστερήσεις και ακόμη και περιορισμό στον καταληκτικό βαθμό.
Απόφοιτοι ΑΣΣΥ (Παράρτημα Α – άρθρο 36)
Από 1/1/2026 επέρχεται καθήλωση και απώλεια 1–6 βαθμών, με κατάργηση βαθμών που ίσχυαν επί δεκαετίες. Οι καταληκτικοί βαθμοί μειώνονται δραστικά και η σταδιοδρομία ανατρέπεται πλήρως.
ΕΜΘ (Παράρτημα Β – άρθρο 59)
Από 1/1/2026 οι ΕΜΘ χάνουν έως 2 βαθμούς και στερούνται τον αποστρατευτικό βαθμό Λοχαγού. Οι Ανθυπασπιστές ΕΜΘ υφίστανται ακόμη μεγαλύτερη απώλεια (έως 3 βαθμούς).
ΕΠΟΠ (Παράρτημα Β – άρθρο 59)
Αυξάνεται ο αριθμός βαθμών από 5 σε 12, οδηγώντας σε συστημική καθήλωση στα χαμηλά κλιμάκια χωρίς ρεαλιστική προοπτική εξέλιξης.
2. Προαγωγές βάσει ΝΟΘ
Με το νέο πλαίσιο, οι προαγωγές δεν βασίζονται πλέον στον χρόνο υπηρεσίας αλλά αποκλειστικά στις ΝΟΘ, καταργώντας την προβλεψιμότητα, αυξάνοντας την αβεβαιότητα και ενισχύοντας τον κίνδυνο βαθμολογικής καθήλωσης.
3. Κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις
Οι αλλαγές των άρθρων 26, 36 και 59 επηρεάζουν άμεσα:
– μέρισμα, εφάπαξ και ΒΟΕΑ,
– προτεραιότητα στέγασης/παραθερισμού,
– δυνατότητα υπηρεσίας στο εξωτερικό,
– πρόσβαση τέκνων σε βρεφονηπιακούς σταθμούς.
4. Αναδρομικότητα – Παραβίαση προστατευόμενης εμπιστοσύνης
Οι ρυθμίσεις των άρθρων 36 και 59 επιφέρουν πρακτική αναδρομικότητα έως 34 ετών, αιφνιδιάζοντας στελέχη που κατατάχθηκαν με άλλο καθεστώς και είχαν θεμελιωμένες προσδοκίες εξέλιξης.
5. Έλλειψη μεταβατικών ρυθμίσεων
Το νομοσχέδιο δεν προβλέπει μεταβατικό πλαίσιο για τους ήδη υπηρετούντες, παραβιάζοντας την αρχή της χρηστής διοίκησης. Κάθε νέο βαθμολόγιο πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στους νεοεισερχόμενους.
6. Υποβάθμιση ΑΣΣΥ – Δομικά προβλήματα νέου “Σώματος Υπαξιωματικών”
Η μη αναβάθμιση των ΑΣΣΥ σε ισοτιμία με ΑΕΙ και η μείωση βαθμών οδηγούν σε απαξίωση των σχολών. Το νέο «Σώμα Υπαξιωματικών» δεν προσφέρει ουσιαστική υπηρεσιακή προοπτική και ενισχύει ανισότητες μεταξύ στελεχών με όμοια προσόντα.
7. Κίνδυνος εξαίρεσης στελεχών ειδικών καταστάσεων από το Επίδομα Ιδιαίτερων Συνθηκών
Το άρθρο 79 εισάγει σοβαρό προβληματισμό, καθώς αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να εξαιρούνται Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων από την καταβολή του επιδόματος ιδιαίτερων συνθηκών.
Η συγκεκριμένη διατύπωση μπορεί να οδηγήσει σε αυθαίρετες περικοπές ενός κρίσιμου επιδόματος, το οποίο συνδέεται άμεσα με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του στρατιωτικού επαγγέλματος.
8. Συμπέρασμα – Αίτημα
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω – και ιδίως τα άρθρα 26, 36, 59 και 79 – καθίσταται σαφές ότι το παρόν βαθμολόγιο δημιουργεί αδικίες και αποδιοργανώνει την υπηρεσιακή εξέλιξη.
Ζητείται:
– άμεση αναθεώρηση ή απόσυρση των επίμαχων άρθρων,
– θέσπιση πλήρων μεταβατικών διατάξεων για όλους τους υπηρετούντες,
– διασφάλιση σταθερής, δίκαιης και προβλέψιμης εξέλιξης.
Μόνο έτσι θα διατηρηθεί η αξιοπιστία του συστήματος και θα ενισχυθεί η ελκυστικότητα των παραγωγικών σχολών και των προκηρυσσόμενων διαγωνισμών.
Αμεση αποσυρση του νομοσχεδιου.
Με αλλες εγκυκλιους πριν 27 χρονια μπηκαμε στις σχολες.Δεν ειναι δυνατον να αλλαζει η συμβαση εργασιας χωρις να ερωτηθουμε.
Οι αυξησεις ειναι μηδαμινες καο στο τελος σε βαθος χρονου βγαινουμε ζημειωμενοι.
ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ! Το νομοσχέδιο όχι μόνο δεν αναβαθμίζει μισθολογικά και βαθμολογικά τους υπαξιωματικούς αλλά αφαιρεί όλο το μέλλον τους και οδηγεί με ακρίβεια στο κλείσιμο των σχολών των υπαξιωματικών γιατί κανείς δεν θα θέλει μια τέτοια σταδιοδρομία στο στράτευμα!! ΌΧΙ ΣΤΟ ΣΏΜΑ ΤΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΏΝ!!Η ραχοκοκαλιά του στρατεύματος δεν πρέπει να σπάσει γιατί θα σπάσει και η άμυνα της χώρας!!!
Γιατί δεν αναλύεται τι καθήκοντα θα εκτελούν οι Αξιωματικοί και οι Υπαξιωματικοί. Βλέπω να ψάχνουμε Διμοιρίτες, Διοικητές Υπομονάδων …
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
Ανατροπή θεσμικών δεσμεύσεων και αποδυνάμωση της εμπιστοσύνης προς το κράτοςΑξιότιμες Κυρίες και Αξιότιμοι Κύριοι Βουλευτές,Σας απευθύνομαι με την παράκληση να μην ψηφίσετε το υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.Το νομοσχέδιο αυτό κλονίζει την εμπιστοσύνη των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων — και ευρύτερα των πολιτών — προς τις θεσμικές δεσμεύσεις του κράτους, καθώς ανατρέπει υπηρεσιακά δεδομένα δεκαετιών.Συγκεκριμένα:
Όσοι επέλεξαν στρατιωτική σταδιοδρομία το έκαναν με βάση το πλαίσιο και τις δεσμεύσεις της πολιτείας. Μεταξύ αυτών και οι απόφοιτοι των τριετούς φοίτησης Σχολών Μονίμων Υπαξιωματικών, οι οποίοι γνώριζαν ότι θα εξελιχθούν μέχρι τον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη, και οι κάτοχοι πτυχίου ΑΕΙ μέχρι τον βαθμό του Συνταγματάρχη.
Με το παρόν νομοσχέδιο, η συντριπτική τους πλειοψηφία καθηλώνεται στον βαθμό του Αρχιλοχία, γεγονός που ανατρέπει πλήρως τον σχεδιασμό ζωής και σταδιοδρομίας που έκαναν όταν κατατάχθηκαν.Έπειτα από 35 χρόνια υπηρεσίας στις Ένοπλες Δυνάμεις, θεωρώ ότι η συγκεκριμένη ρύθμιση θα αποθαρρύνει νέους από το να επιλέξουν τις τριετούς φοίτησης σχολές και θα οδηγήσει σταδιακά στην απαξίωσή τους.Αναγνωρίζω ότι κάθε κυβέρνηση έχει το δικαίωμα να διαμορφώνει πολιτική.
Δεν έχει όμως το δικαίωμα να ανατρέπει με αναδρομική ισχύ θεμελιωμένες υπηρεσιακές δεσμεύσεις όσων ήδη υπηρετούν ή φοιτούν στις στρατιωτικές σχολές.Η ψήφιση του νομοσχεδίου ως έχει θα οδηγήσει τους θιγόμενους στη δικαστική οδό. Εκεί, το Υπουργείο Άμυνας θα κληθεί να αποδείξει ποιο δημόσιο συμφέρον εξυπηρετεί η ανατροπή αυτών των δεσμεύσεων.Εφόσον το νομοσχέδιο προχωρήσει, οι νέες ρυθμίσεις πρέπει να ισχύσουν αποκλειστικά για όσους θα καταταγούν μετά την ψήφισή του, ώστε να μην παραβιαστεί η αρχή της συνέχειας και της αξιοπιστίας του κράτους.Σας καλώ να προστατεύσετε την εμπιστοσύνη των Ελλήνων πολιτών και την αξιοκρατία στις Ένοπλες Δυνάμεις.Με εκτίμηση,
Κωνσταντίνος Παπαδόπουλος
Συνταγματάρχης ε.α.
Απόφοιτος Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών 1988
Με τις ρυθμίσεις αυτές οι σχολές υπαξιωματικών θα κλείσουν!!! Μόνο αναβάθμιση δεν είναι αυτό το νομοσχέδιο!! ΌΧΙ ΣΤΟ ΣΏΜΑ ΤΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΏΝ!!!Οι σχολές υπαξιωματικών έχουν ιστορία 70+ χρόνων και στήριξαν τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας σε δύσκολους καιρούς!!! Μην παίζετε με την άμυνα της χώρας!!!Μην υποβαθμίζετε το έμψυχο δυναμικό του στρατεύματος!!!
Στερείτε από τους Υπαξιωματιμους την βαθμολογική εξέλιξη με την οποία μπήκαν στις στρατιωτικές σχολές.Ο καθένας μας μπήκε πριν χρόνια με μια βαθμολογική εξέλιξη.Η αξιοπρέπεια μετράει περισσότερο από τα 💰.
Να πάρετε πίσω το νομοσχέδιο που καταστρέφει τις σχολές Υξκων.ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ!!
Ζητούμε την άμεση απόσυρση του πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, το οποίο όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του προσωπικού, αλλά οδηγεί σε βαθμολογική και μισθολογική υποβάθμιση, δημιουργώντας αδικίες και ανισότητες.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο καταρρίπτει θεμελιώδη επαγγελματικά και υπηρεσιακά κεκτημένα, χωρίς ουσιαστικό διάλογο και χωρίς να λαμβάνει υπόψη την καθημερινή προσφορά και τις ιδιαίτερες συνθήκες υπηρεσίας του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η προώθησή του υπονομεύει την υπηρεσιακή εξέλιξη, την αξιοκρατία και την επαγγελματική προοπτική χιλιάδων στελεχών.
Καλούμε την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΘΑ να επανεξετάσει άμεσα το περιεχόμενο του πολυνομοσχεδίου, να ανοίξει πραγματικό διάλογο με τους εκπροσώπους του προσωπικού και να προχωρήσει σε δίκαιες και βιώσιμες λύσεις, που θα ενισχύουν — και όχι θα απαξιώνουν — το ανθρώπινο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η αξιοπρέπεια, η επαγγελματική αναγνώριση και η δικαιοσύνη δεν είναι διαπραγματεύσιμες.
Επειδή το νομοσχέδιο δεν συνοδεύεται από αιτιολογική έκθεση,να μας πει ο κύριος υπουργός από ποια δεξαμενη θα αντλήσει υπαξιωματικούς, καθώς κατά την ταπεινή μου άποψη θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο το κλείσιμο των σχολών ΑΣΣΥ και οι παραιτήσεις χιλιάδων στελεχών.Αποσυρση ΑΜΕΣΑ της λαιμητομου αυτής μεταμφιεσμενης σε νομοσχέδιο.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου.
Οι εμπνευστες του νομοσχεδιου προφανως χαρακτηριζονται ως τουλαχιστον κομπλεξικοι και αλαζονες.Δεν δικαιολογειται αλλιως τετοια εμπαθεια προς τους υπαξιωματικους. Οι εισηγητες προς τον υπουργο καλο ειναι να τον ενημερωσουν σωστα για τις επιπτωσεις αυτου. Στο Στρατο μπορει να ειναι εφικτες οι αλλαγες ομως σε ΠΑ και ΠΝ οπου επικρατει οργανωση εργοστασιου θα γινει χαμος. Κριμα, πολυ κριμα.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
Συγκριτική αδικία εις βάρος των ΕΠΟΠ – Ο μόνος κλάδος του κράτους χωρίς αξιοποίηση προσόντων, μετάταξη, επετηρίδες, κοινωνικά μέτρα και προοπτική εξέλιξης.Είναι σήμερα αυτονόητο σε κάθε ένστολο φορέα της Ελληνικής Δημοκρατίας ότι:👉 Τα πτυχία αναγνωρίζονται.👉 Οι τίτλοι σπουδών αξιοποιούνται.👉 Υπάρχει διαδρομή εξέλιξης ανάλογα με τα προσόντα.👉 Τα κοινωνικά μέτρα εφαρμόζονται χωρίς όρους μονιμότητας.👉 Οι μετατάξεις και οι βαθμολογικές αλλαγές ρυθμίζονται θεσμικά.Αυτό ισχύει στην ΕΛ.ΑΣ., στο Πυροσβεστικό Σώμα, στο Λιμενικό, στην Πολιτική Προστασία, στους ειδικούς φρουρούς, στους συνοριοφύλακες, στους λιμενοφύλακες, στους πυροσβέστες πενταετούς, ακόμη και στους ΕΦΕΔΡΟΥΣ Αξιωματικούς εν έτει 2025.Μόνη εξαίρεση:
οι Επαγγελματίες Οπλίτες των Ενόπλων Δυνάμεων.Οι ΕΠΟΠ:1. Δεν μπορούν να μεταταχθούν σε ειδικότητες ανάλογες του πτυχίου τους.2. Δεν έχουν καμία πρόσβαση σε επετηρίδες Ειδικών Επιστημόνων.3. Δεν έχουν καμία διαδρομή ένταξης σε αξιωματικούς βάσει προσόντων.4. Δεν λαμβάνουν καν μισθολογική αναγνώριση πτυχίου.5. Δεν καλύπτονται από τα ευεργετικά μέτρα αν δεν είναι μόνιμοι.6. Υφίστανται υπηρεσιακή εξουθένωση πολλών ετών (παραμεθόριος, συνεχείς μεταθέσεις).7. Μένουν στάσιμοι βαθμολογικά επί δεκαετίες.8. Δεν έχουν καμία ουσιαστική θεσμική προστασία.Την ίδια στιγμή, πολίτες μέσω Ειδικών Προγραμμάτων Θητείας – χωρίς επιχειρησιακή εμπειρία, χωρίς παραμεθόριο, χωρίς κινδύνους – αποκτούν βαθμούς, επετηρίδες, δυνατότητες εξέλιξης και μελλοντική υπηρεσιακή αξιοποίηση.Αυτή η ασυμμετρία δεν συναντάται πουθενά αλλού στον δημόσιο τομέα.Το νομοσχέδιο οφείλει να διορθώσει αυτή τη θεσμική ανισότητα
– όχι χάριν των ΕΠΟΠ, αλλά χάριν της ισονομίας και της αξιοκρατίας που το Σύνταγμα επιβάλλει
Η απόσυρση αυτού του νομοσχεδίου είναι η μόνη λύση. Σκοτώνει τις σχολές υπαξιωματικών και απαξιώνει όλα τα στελέχη εξ αυτών και φυσικά πλήττει όλο το στράτευμα. Δημιουργεί στρατό δύο ταχυτήτων καθώς και αφαιρεί κάθε είδους φιλοδοξία ή φιλότιμου που υπήρχε μέχρι τώρα στη σταδιοδρομία ενός υπαξιωματικού.
Άρθρο 44 παρ.2 (στ)
Αρμοδιότητες, σύνθεση και λειτουργία των Συμβουλίων Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών
Δίνεται ψήφος στο ΣΥΚΜΥ στον αρχαιότερο ανθυπασπιστή διοίκησης ΓΕΣ χωρίς ωστόσο στην παρούσα φάση το συγκεκριμένο στέλεχος να ξεκαθαρίζεται εάν είναι και ο αρχαιότερος ανθυπασπιστής του Γενικού Επιτελείου, καθιστώντας έτσι την κρίση ανωτέρων του ως μη ηθικά επιτρεπόμενη μιας και δεν μπορεί να έχει πλήρη εικόνα της σταδιοδρομίας του συνόλου των υπαξιωματικών. Εάν και εφόσον υπάρχει η διάθεση δικαιώματος ψήφου από τον αρχαιότερο υπαξιωματικό θα έπρεπε να αναφέρεται στον αρχαιότερο υπαξιωματικό του κάθε Όπλου και Σώματος για να είναι πιο λειτουργικός ο θεσμός.
Το πολυνομοσχέδιο πρέπει να ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ!!! Πραγματικά αναρωτιέμαι ποιοι το σχεδίασαν. Δεν έλαβαν υπόψη στοιχειώδη συνταγματικά δικαιωματα,!!! Τους κρατάτε ακόμα;
Για ακόμη μια φορά η κυβέρνηση ξεχνάει αυτά που έχει υποσχεθεί στις προγραμματικές δηλώσεις πριν τις εκλογές αλλά και αυτά που υποστήριζαν οι βουλευτές και υπουργοι από το βήμα της Βουλής. Για ακόμα μια φορά η εξαπάτηση, η κοροϊδία κυριαρχούν στις πράξεις αυτής της κυβέρνησης. Καταφέρατε το αδιανόητο, Να διαδηλώνουν οι Στρατιωτικοί για τα αυτονόητα και εσείς ( κυβέρνηση) να έχετε αυτιά και μάτια κλειστά. Έστω και την τελευταία στιγμή ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΡΑ.
ΟΧΙ στο Σώμα Υπαξιωματικων!
ΟΧΙ στην υποβάθμιση των αποφοίτων ΑΣΣΥ!
Άμεση απόσυρση του νομοσχεδιου!Όχι στην ταφόπλακα.
Άρθρο 36
Εξέλιξη υπηρετούντων υπαξιωματικών, Ανθυπασπιστών και αξιωματικών που προέρχονται από Ανθυπασπιστές
Η στασιμότητα της προαγωγής των αξιωματικών από ΑΣΣΥ αναγράφεται μόνο στο Παράρτημα «Α» χωρίς αιτιολόγηση στο κυρίως κείμενο του νομοσχεδίου.
Άρθρο 32
Προέλευση και βαθμοί μόνιμων υπαξιωματικών
Σύμφωνα με το σύνταγμα της Ελλάδας Άρθρο 77 παρ.2 (νόμος που δεν ορίζει διαφορετικά δεν έχει αναδρομική δύναμη και επιτρέπεται η αναδρομική ισχύς, υπό προϋποθέσεις, αρκεί να μην παραβιάζονται συνταγματικά δικαιώματα (πχ. ασφάλεια δικαίου, προστατευόμενη εμπιστοσύνη του πολίτη) καταλύεται η εμπιστοσύνη καθώς οι εισερχόμενοι σε ΑΣΣΥ υπηρετούντες, γνώριζαν την σταδιοδρομική τους εξέλιξη και αποφάσισαν να υπηρετήσουν και να σταδιοδρομήσουν στις Ένοπλες Δυνάμεις με συγκεκριμένες προδιαγραφές αποδεχόμενοι τον εγκλεισμό τους δύο(2) και τρία(3) χρόνια αντίστοιχα. Με τη συγκεκριμένη αναδιαμόρφωση καταργούνται αυτά τα χρόνια και ισοψηφίζονται με τους προερχόμενους από προκηρύξεις. Σε έτερους στρατούς δεν υφίστανται σχολές υπαξιωματικών υπό την μορφή των ελληνικών δεδομένων παρά μόνο προκηρυσσόμενες θέσεις.
Προτείνεται απόσυρση του Σ. Ν και
Σύσταση Επιτροπής Εργασίας με:
. Εκπροσώπους όλων των ομοσπονδιών και συλλόγων
. Αρχηγούς και απόστρατους πρώην αρχηγούς
. Ανεξάρτητους ακαδημαϊκούς και νομικούς
. Εκπροσώπους ΥΠΕΘΑ και ΓΕΕΘΑ
και με δημόσια διαφάνεια να καταρτιστεί νέο σχέδιο νόμου
με τις απαραίτητες αλλά και κοινά αποδεκτές ρυθμίσεις.
Με την ψήφιση και την θέση σε ισχύ του συγκεκριμένου νομοθετήματος φαίνεται ότι καταστρατηγούνται Συνταγματικά θεμελιωμένες αρχές και αρχές του κράτους δικαίου. Ειδικότερα, η εφαρμογή του νόμου, θα επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στους διοικούμενους και δη εν ενεργεία στρατιωτικούς, καθόσον πλήττονται καίρια:
Α. Η Αρχή της Ισότητας
Στο άρθρο 4 του Συντάγματος καθορίζεται η αρχή της ισότητας. Ειδικότερα το εν λόγω άρθρο προβλέπει: «1. Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. 2. Oι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. 3. Έλληνες πολίτες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος. Επιτρέπεται να αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια μόνο σε περίπτωση που κάποιος απέκτησε εκούσια άλλη ιθαγένεια ή που ανέλαβε σε ξένη χώρα υπηρεσία αντίθετη προς τα εθνικά συμφέροντα, με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία που προβλέπει ειδικότερα ο νόμος. 4. Mόνο Έλληνες πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους. 5. Oι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους. 6. Κάθε Έλληνας που μπορεί να φέρει όπλα είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων. 7. Τίτλοι ευγένειας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται σε Έλληνες πολίτες.»
Γενικώς
Από την διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος, προκύπτει δέσμευση του νομοθέτη, ο οποίος δεν δύναται, κατά τη ρύθμιση ουσιωδώς όμοιων πραγμάτων, σχέσεων ή καταστάσεων και κατηγοριών προσώπων, να μεταχειρίζεται τις περιπτώσεις αυτές κατά τρόπο ανόμοιο, εισάγοντας εξαιρέσεις και κάνοντας διακρίσεις, εκτός αν η διαφορετική ρύθμιση δεν είναι αυθαίρετη αλλά επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος, η συνδρομή του οποίου υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων. (Α.Π. 7/2012 – Τμήμα Β1).
– Η συνταγματική αρχή της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος) δεσμεύει και το νομοθέτη, ο οποίος στη ρύθμιση ουσιωδώς όμοιων πραγμάτων, σχέσεων ή καταστάσεων και κατηγοριών προσώπων, δεν δύναται να μεταχειρίζεται τις περιπτώσεις αυτές κατά τρόπο ανόμοιο, εισάγοντας εξαιρέσεις και κάνοντας εν γένει διακρίσεις, εκτός εάν η διαφορετική τους ρύθμιση δεν είναι αυθαίρετη, διότι επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων.
Συνεπώς εάν γίνει με νόμο δικαιολογημένη ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων και αποκλειστεί από τη ρύθμιση αυτή, κατ’ αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση, άλλη κατηγορία προσώπων, ως προς την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που δικαιολογεί την ειδική εκείνη μεταχείριση, η διάταξη, που εισάγει τη δυσμενή αυτή διάκριση είναι ανίσχυρη, ως αντισυνταγματική. Προς αποκατάσταση δε της άνω συνταγματικής αρχής της ισότητας, πρέπει να εφαρμοστεί και για εκείνους εις βάρος των οποίων η δυσμενής διάκριση, η διάταξη που ισχύει για την κατηγορία υπέρ της οποίας θεσπίστηκε η ειδική ρύθμιση, γιατί μόνο με τον τρόπο αυτό αίρεται η κατά παράβαση των άνω διατάξεων του Συντάγματος δημιουργούμενη ανισότητα. (Α.Π. 17/2012 – Τμήμα Β1)
Β. Ισότητα έναντι του νόμου και ισότητα του νόμου έναντι των πολιτών
– Η διάταξη του άρθρου 4 παρ.1 του Συντάγματος, η οποία ορίζει «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου», καθιερώνει όχι μόνο την ισότητα των Ελλήνων έναντι του νόμου, αλλά και την ισότητα του νόμου έναντι αυτών.
Ως εκ τούτου, υποχρεώνει τον κοινό νομοθέτη, όταν πρόκειται να ρυθμίσει ουσιωδώς όμοια πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις και κατηγορίες προσώπων, να μη μεταχειρίζεται κατά τρόπο ανόμοιο τις περιπτώσεις αυτές εισάγοντας εξαιρέσεις ή κάνοντας διακρίσεις, εκτός αν αυτό επιβάλλεται από λόγους κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων (ΟλΑΠ 23/2004, ΟλΑΠ 11/2003).
Αν από το νόμο γίνεται ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων και αποκλείεται από αυτή κατ’ αδικαιολόγητη, δυσμενή διάκριση, άλλη κατηγορία προσώπων, για την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που επιβάλλει την ειδική ρύθμιση, η διάταξη που εισάγει τη δυσμενή μεταχείριση είναι ανίσχυρη, ως αντισυνταγματική. (Α.Π. 430/2012 – Τμήμα Β2)
Επί μισθών, συντάξεων – παροχών
Τα ίδια ισχύουν και όταν η ειδική ρύθμιση αφορά μισθό, σύνταξη ή άλλη παροχή προς δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο και, γενικώς, μισθωτό, οπότε σε περίπτωση, κατά την οποία γίνεται αδικαιολόγητη διάκριση, τα δικαστήρια επιδικάζουν την παροχή και σε εκείνους που αδικαιολόγητα εξαιρούνται, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παραβιάζεται από τη Δικαιοσύνη η αρχή της διακρίσεως των εξουσιών που θεσπίζεται από τα άρθρα 1, 26, 73 επ. και 87 επ. του Συντάγματος, αφού τα δικαστήρια στην περίπτωση αυτή υποχρεούνται, σύμφωνα με τα άρθρα 87 παρ.1 και 2, 93 παρ.4 και 120 παρ.2 του Συντάγματος, να ασκήσουν έλεγχο στο έργο της νομοθετικής εξουσίας, να εφαρμόσουν σε όλη την έκταση την αρχή της ισότητας και με βάση την αρχή αυτή να καταλήξουν στην εφαρμογή του νόμου που περιέχει την ευνοϊκή ρύθμιση.
Αν τα δικαστήρια περιορίζονταν να κηρύξουν μόνο την αντισυνταγματικότητα της διατάξεως που εισάγει τη δυσμενή διάκριση, χωρίς να επεκτείνουν την ειδική, ευνοϊκή ρύθμιση και υπέρ εκείνου σε βάρος του οποίου έγινε η δυσμενής διάκριση, τότε θα παρέμενε η αντισυνταγματική ανισότητα και δεν θα είχε ουσιαστικό περιεχόμενο η ζητούμενη δικαστική προστασία.
Αυτό δεν αντίκειται στο άρθρο 80 παρ.1 του Συντάγματος, κατά το οποίο «Μισθός, σύνταξη, χορηγία ή αμοιβή ούτε εγγράφεται στον προϋπολογισμό του Κράτους ούτε παρέχεται χωρίς οργανικό ή άλλο ειδικό νόμο», διότι ο νόμος υπάρχει και είναι αυτός που περιέχει την ευνοϊκή διάταξη (ΟλΑΠ 28/1992). (Α.Π. 430/2012 – Τμήμα Β2).
Γ. Αρχή της Αναλογικότητας
Στο άρθρο 25 §1 Συντάγματος καθορίζεται η αρχή της αναλογικότητας. Ειδικότερα η §1 ορίζει ότι τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.
Η αρχή της αναλογικότητος αναγνωρίζεται ήδη με το άρθρο 25 παρ. 1 εδάφιο τελευτ. του Συντάγματος. Σύμφωνα με την αρχή αυτή οι επιβαλλόμενοι από το νόμο περιορισμοί πρέπει να είναι
α) αναγκαίοι υπό την έννοιαν ότι δεν υπάρχει άλλος πρόσφορος τρόπος για την επίτευξη του επιδιωκομένου από τη σχετική ρύθμιση σκοπού και
β) να τελούν σε αρμόζουσα αναλογία με αυτόν, έτσι ώστε οι επιπτώσεις που προκαλούνται στον θιγόμενο στο δικαίωμά του να μην είναι δυσανάλογα επαχθείς, η σχέση δε μεταξύ μέσου και σκοπού πρέπει να είναι εύλογη, ώστε να αποτρέπονται υπέρμετρα επαχθείς συνέπειες στον θιγόμενο. (Α.Π. 1450/2012 – Τμήμα Ε΄)
– Η αρχή της αναλογικότητας είναι γενική αρχή του δικαίου, συνεπώς ίσχυε και προ της ρητής αποτυπώσεώς της στο Σύνταγμα κατά την προαναφερθείσα αναθεώρησή του.
Οι περιορισμοί ατομικών δικαιωμάτων είναι κατάλληλοι, ήτοι πρόσφοροι για την πραγμάτωση του επιδιωκόμενου σκοπού, αναγκαίοι, ήτοι επάγονται τον ελάχιστο δυνατό περιορισμό για ιδιώτες και κοινό, εν στενή εννοία αναλογικοί, ήτοι τελούν σε εύλογη σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό, ώστε η ωφέλεια εξ αυτών δεν υπολείπεται τυχόν βλάβης. (ΑΠ 150/2013)
– Στο ιδιωτικό δίκαιο, επίκληση της αρχής κατ’ αρ. 25 παρ.1 εδ.δ Σ, μπορεί να γίνει αν ο κοινός νομοθέτης θέσπισε υπέρμετρους περιορισμούς ατομικών δικαιωμάτων, οπότε ο δικαστής μπορεί να μην τον εφαρμόσει (αρ. 93 παρ.4 Σ), είτε κατέλιπε κενό, οπότε η αρχή της αναλογικότητας εφαρμόζεται επικουρικά. (ΑΠ 150/2013)
Ελευθερία συμβάσεων στον εργασιακό χώρο. Προστασία και περιορισμοί βάσει Αρχής Αναλογικότητας
– Με τη διάταξη 5 παρ. 1 Συντάγματος, ανάγεται σε δικαίωμα (ατομικό) η συμμετοχή στην οικονομική ζωή της χώρας και κατοχυρώνεται η οικονομική ελευθερία. Ειδική πλευρά της οικονομικής ελευθερίας είναι η ελευθερία της εργασίας (ως ατομικό δικαίωμα), δηλαδή το δικαίωμα καθενός να εργάζεται και να επιλέγει ελεύθερα το είδος, τον τόπο και το χρόνο της εργασίας του.
Η ελευθερία αυτή περιλαμβάνει την ελευθερία των συμβάσεων (ελευθερία σύναψης και καταγγελίας της σύμβασης, ελευθερία επιλογής του αντισυμβαλλομένου, ελευθερία διαμόρφωσης του περιεχομένου της σύμβασης κλπ), όπως προβλέπεται ειδικότερα στη διάταξη του άρθρου 361 ΑΚ (Ολ.ΑΠ. 33/2002).
Η με τη διάταξη αυτή καθιερούμενη προστασία της οικονομικής και επαγγελματικής ελευθερίας δεν είναι απόλυτη και είναι δυνατόν να επιβάλλονται νομοθετικοί περιορισμοί, εφ’ όσον αυτοί είναι αντικειμενικοί και δικαιολογούνται από λόγους γενικότερου δημόσιου ή κοινωνικού συμφέροντος. Όρο παραδοχής των περιορισμών αυτών αποτελεί και ο υπό τούτων σεβασμός της αρχής της αναλογικότητας.
Η αρχή αυτή, αναγνωριζόμενη παγίως, ως ισχύουσα, από τη νομολογία των δικαστηρίων και πριν από την αναγωγή της σε ρητή συνταγματική έννοια με την αναθεώρηση του Συντάγματος από τη Ζ’ Αναθεωρητική Βουλή την 18.4.2001 (άρθρο 25 παρ. 1 εδ. β ) και κατά το χρόνο δημοσιεύσεως του νόμου 1969/1991, ο οποίος κατά τις παρακάτω σκέψεις εισάγει περιορισμό ατομικού δικαιώματος συνταγματικά προστατευομένου, απαιτεί όπως οι από το νομοθέτη ή τη διοίκηση επιβαλλόμενοι περιορισμοί στην άσκηση των ατομικών δικαιωμάτων οριοθετούνται με βάση τα εννοιολογικά στοιχεία της προσφορότητας και της αναγκαιότητας του λαμβανόμενου μέτρου και της αναλογίας του προς τον επιδιωκόμενο με αυτό σκοπό (Ολ.ΑΠ. 10/2003). (Α.Π. 1636/2012 – Τμήμα Β1).
Στο άρθρο 103 του Συντάγματος καθορίζεται η αρχή της Αξιοκρατίας και της Υπηρεσιακής εξέλιξης. Ειδικότερα στο εν λόγω άρθρο επισημαίνονται τα εξής:
«1. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εκτελεστές της θέλησης του Κράτους και υπηρετούν το Λαό· οφείλουν πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην Πατρίδα. Τα προσόντα και ο τρόπος του διορισμού τους ορίζονται από το νόμο.
2. Κανένας δεν μπορεί να διοριστεί υπάλληλος σε οργανική θέση που δεν είναι νομοθετημένη. Εξαιρέσεις μπορεί να προβλέπονται από ειδικό νόμο, για να καλυφθούν απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες με προσωπικό που προσλαμβάνεται για ορισμένη χρονική περίοδο με σχέση ιδιωτικού δικαίου.
3. Οργανικές θέσεις ειδικού Επιστημονικού καθώς και τεχνικού ή βοηθητικού προσωπικού μπορούν να πληρούνται με προσωπικό που προσλαμβάνεται με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Νόμος ορίζει τους όρους για την πρόσληψη, καθώς και τις ειδικότερες εγγυήσεις τις οποίες έχει το προσωπικό που προσλαμβάνεται.
4. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρχουν. Αυτοί εξελίσσονται μισθολογικά σύμφωνα με τους όρους του νόμου και, εκτός από τις περιπτώσεις που αποχωρούν λόγω ορίου ηλικίας ή παύονται με δικαστική απόφαση, δεν μπορούν να μετατεθούν χωρίς γνωμοδότηση ούτε να υποβιβαστούν ή να παυθούν χωρίς απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου, που αποτελείται τουλάχιστον κατά τα δύο τρίτα από μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους.
Κατά των αποφάσεων των συμβουλίων αυτών επιτρέπεται προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπως νόμος ορίζει.
5. Με νόμο μπορεί να εξαιρούνται από τη μονιμότητα ανώτατοι διοικητικοί υπάλληλοι που κατέχουν θέσεις εκτός της υπαλληλικής ιεραρχίας, οι διοριζόμενοι απευθείας με βαθμό πρεσβευτικό, οι υπάλληλοι της Προεδρίας της Δημοκρατίας και των γραφείων του Πρωθυπουργού, των Υπουργών και Υφυπουργών.
6. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων έχουν εφαρμογή και στους υπαλλήλους της Βουλής, οι οποίοι κατά τα λοιπά διέπονται εξ ολοκλήρου από τον Κανονισμό της, καθώς και στους υπαλλήλους των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου.
7. Η πρόσληψη υπαλλήλων στο Δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, πλην των περιπτώσεων της παραγράφου 5, γίνεται είτε με διαγωνισμό είτε με επιλογή σύμφωνα με προκαθορισμένα και αντικειμενικά κριτήρια και υπάγεται στον έλεγχο ανεξάρτητης αρχής, όπως νόμος ορίζει.
Νόμος μπορεί να προβλέπει ειδικές διαδικασίες επιλογής που περιβάλλονται με αυξημένες εγγυήσεις διαφάνειας και αξιοκρατίας ή ειδικές διαδικασίες επιλογής προσωπικού για θέσεις το αντικείμενο των οποίων περιβάλλεται από ειδικές συνταγματικές εγγυήσεις ή προσιδιάζει σε σχέση εντολής.
8. Νόμος ορίζει τους όρους, και τη χρονική διάρκεια των σχέσεων εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, για την κάλυψη είτε οργανικών θέσεων και πέραν των προβλεπομένων στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 είτε πρόσκαιρων είτε απρόβλεπτων και επειγουσών αναγκών κατά το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2. Νόμος ορίζει επίσης τα καθήκοντα που μπορεί να ασκεί το προσωπικό του προηγούμενου εδαφίου. Απαγορεύεται η από το νόμο μονιμοποίηση προσωπικού που υπάγεται στο πρώτο εδάφιο ή η μετατροπή των συμβάσεών του σε αορίστου χρόνου. Οι απαγορεύσεις της παραγράφου αυτής ισχύουν και ως προς τους απασχολουμένους με σύμβαση έργου.
9. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη συγκρότηση και τις αρμοδιότητες του «Συνηγόρου του Πολίτη» που λειτουργεί ως ανεξάρτητη αρχή.
Χαρακτηριστική ως προς την παραβίαση του εν λόγω άρθρου είναι αποφάσεις των Ανωτάτων Δικαστηρίων της Ελλάδας. Ενδεικτικά παραθέτω μερικές αποφάσεις.
Α.Π. 753/2025 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΕΜΜΙΣΘΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΝΠΔΔ. – Η διάκριση μεταξύ εμμίσθων δικηγόρων που ασχολούνται με τη δικαστική εκπροσώπηση και τον χειρισμό δικαστικών υποθέσεων του εντολέα τους και εκείνων που έχουν αποκλειστικά την ιδιότητα του νομικού ή δικαστικού συμβούλου έχει σημασία για την ακολουθητέα διαδικασία πρόσληψής τους στους φορείς του δημόσιου τομέα. Ορθά και αιτιολογημένα έγινε δεκτό 1) ότι η αναιρεσίβλητη δικηγορική εταιρεία προσελήφθη από το αναιρεσείον ΝΠΔΔ ως νομικός σύμβουλος και ότι, ως εκ τούτου, η σχετική σύμβαση υπαγόταν στις εξαιρέσεις του άρθρου 43 παρ. 2 Ν. 4194/2013, που ορίζει ότι ο νομικός σύμβουλος προσλαμβάνεται στους φορείς του δημόσιου τομέα με απόφαση του αρμοδίου οργάνου του φορέα και δεν απαιτείται η τήρηση της διαδικασίας πρόσληψης με επιλογή κατόπιν προκήρυξης και 2) ότι ο δικηγόρος – μέλος της αναιρεσίβλητης εταιρείας, που εκπροσώπησε το αναιρεσείον ενώπιον του ΣτΕ, ενήργησε στα πλαίσια σύμβασης εντολής ανεξάρτητης από την σύμβαση ανάθεσης νομικής υποστήριξης. Απορρίπτει – (8, 42, 43, 46 Ν. 4194/2013, 6, 7 Ν. 4610/2019, 10, 328 Ν. 4412/2016, 103 παρ. 2 Συντ.).
Α.Π. 459/2025 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ – ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΠΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ. ΥΠΟΚΡΥΠΤΟΜΕΝΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΜΙΣΘΟΙ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ – ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. – Το Εφετείο, απορρίπτοντας κατ’ουσίαν την έφεση των εναγόντων αναιρεσειόντων και επικυρώνοντας έτσι την πρωτόδικη απόφαση με την οποία η αγωγή τους απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, δεν έσφαλε αφού, με βάση τα εκτιθέμενα στην αγωγή, εφόσον οι επικαλούμενες συμβάσεις καταρτίστηκαν από το έτος 2003 και εφεξής, δηλαδή μετά την έναρξη ισχύος του άρθρου 103 παρ. 7 και 8 του Συντάγματος (από 17-4-2001) το εναγόμενο αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, δεν είχε τη νομική δυνατότητα να καταρτίσει με τους ενάγοντες αναιρεσείοντες σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ούτε απολιπόταν πεδίο εκτίμησης από το δικαστήριο για τον ορθό νομικό χαρακτηρισμό των ένδικων συμβάσεων ορισμένου χρόνου, ως συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου ακόμη και εάν οι αναιρεσείοντες εξυπηρετούσαν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του αναιρεσίβλητου. Ούτε, επίσης, παραβίασε τις διατάξεις της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες αφενός μεν δεν επιβάλλουν, σε περίπτωση σύναψης τέτοιων διαδοχικών συμβάσεων, τον χαρακτηρισμό αυτών ως συμβάσεων αορίστου χρόνου, καθόσον τούτο προβλέπεται ως μέτρο δυνητικό, αφετέρου δε τα προς εφαρμογή της Οδηγίας προβλεπόμενα δικαιώματα του μισθωτού και οι προβλεπόμενες κυρώσεις, σύμφωνα με το άρθρο 7 Π.Δ/τος 164/2004, είναι επαρκή για την αποτελεσματική προστασία των απασχολουμένων με διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου μισθωτών, που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δημόσιου φορέα, όπου απασχολούνται. Η ειδικότερη αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε παλαιότερη διαδικασία διορισμού μόνιμων εκπαιδευτικών και πρόσληψης αναπληρωτών παρά τη θέσπιση των νεότερων διατάξεων του Ν. 4589/2019 που ρυθμίζουν πλέον τη διαδικασία πρόσληψης είτε μόνιμων είτε αναπληρωτών εκπαιδευτικών είναι αβάσιμη γιατί το δικαστήριο έκρινε επί του αιτήματος της ένδικης αγωγής να αναγνωριστεί ότι οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου που συνήψαν με το εναγόμενο αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο συνιστούν για τον καθένα απ’αυτούς μία ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και όχι επί αιτήματος διορισμού τους ως μόνιμων ή την πρόσληψή τους ως αναπληρωτών, σύμφωνα με το πάγιο σύστημα που εισήγαγε ο Ν. 4589/2019. Απορρίπτει – (8 παρ. 1, 3 Ν. 2112/1920, 25 παρ. 1,3, 103 παρ. 7 και 8 Συντ., 53, 54, 55, 56 παρ. 1, 61, 62 Ν. 4589/2019, 281, 648, 671 ΑΚ, Οδηγία 1999/70).
ΣτΕ 253/2024
ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ – ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΑΝΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ – ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΑΙΤΟΥΣΩΝ ΟΤΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΑ ΔΕΝ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΗΚΑΝ ΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΦΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΟΣΩΝ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ – ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ – ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ – ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΕΣΩ ΑΣΕΠ – ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΠΙΝΑΚΩΝ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει εκδοθεί κατά πρόδηλη παραγνώριση των κριτηρίων της εξουσιοδοτικής διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 62 του ν. 4589/2019, κατά το μέρος που αφορά τον καθορισμό, για το σχολικό έτος 2020-2021, 171 κενών θέσεων της ειδικότητας ΠΕ 91.01 Θεατρικών Σπουδών του κλάδου ΠΕ 91 Θεατρικής Αγωγής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και τον μη καθορισμό κενών θέσεων της ανωτέρω ειδικότητας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση- Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίον προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την απορρέουσα από το άρθρο 103 του Συντάγματος αρχή της ορθολογικής οργάνωσης και στελέχωσης της δημόσιας υπηρεσίας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος – Αβάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως, περί παράβασης των συνταγματικών αρχών της ισότητας και αξιοκρατίας – Απόρριψη – (αρθρ. 53, 54, 56, 61, 62 ν. 4589/2019, 4, 5, 103 Συντ).
ΣτΕ 254/2024
ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΕΣΩ ΑΣΕΠ – ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΠΙΝΑΚΩΝ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ – ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΑΝΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ – ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ – ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΑΙΤΟΥΣΩΝ ΓΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΗΚΑΝ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει εκδοθεί κατά πρόδηλη παραγνώριση των κριτηρίων της εξουσιοδοτικής διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 62 του ν. 4589/2019, κατά το μέρος που αφορά τον καθορισμό, για το σχολικό έτος 2020-2021, 171 κενών θέσεων της ειδικότητας ΠΕ 91.01 Θεατρικών Σπουδών του κλάδου ΠΕ 91 Θεατρικής Αγωγής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και τον μη καθορισμό κενών θέσεων της ανωτέρω ειδικότητας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση- Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίον προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την απορρέουσα από το άρθρο 103 του Συντάγματος αρχή της ορθολογικής οργάνωσης και στελέχωσης της δημόσιας υπηρεσίας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος – Αβάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως, περί παράβασης των συνταγματικών αρχών της ισότητας και αξιοκρατίας – Απόρριψη – (αρθρ. 53, 54, 56, 61, 62 ν. 4589/2019, 4, 5, 103 Συντ).
ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΙΝΑΚΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ (ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΝΘΥΠΑΣΤΥΝΟΜΩΝ ΤΕΜΑ) –ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΡΑΠΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ – ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΡΑΠΤΩΝ – ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΠΕΡΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ – ΡΗΤΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ Ή ΕΦΕΣΗΣ – ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΠΕΡΙ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΞΙΟΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ – ΑΝΕΚΚΛΗΤΟ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Ο επίδικος κατά παράλειψη των εφεσίβλητων, πίνακας επιτυχόντων είναι πλημμελής, διότι ερείδεται στις αναφερθείσες, εκτός εξουσιοδότησης τεθείσες, ρυθμίσεις του π.δ. 82/2006, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα, μετά το στάδιο της αναβαθμολόγησης, να μην περιλαμβάνονται αυτοί στους επιτυχόντες και για τον λόγο αυτό, ο εν λόγω πίνακας καθίσταται ακυρωτέος όπως ορθώς κρίθηκε με την εκκαλούμενη απόφαση – Απόρριψη κρινόμενης – (άρθρ. 7, 8, 10 ν. 3686/2008, άρθρα 1, 5Α του ν. 702/1977, 103, 4, 5 Συντ).
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ – ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΝΥΠΑΣΤΥΝΟΜΩΝ (ΤΕΜΑ) – ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ, ΤΡΟΠΟΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΟΡΙΟΔΟΤΗΣΗΣ – ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΠΕΡΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ ΓΡΑΠΤΩΝ – ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΠΙΝΑΚΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗ – ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ Ή ΕΦΕΣΗΣ – ΑΝΕΚΚΛΗΤΟ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Η εκκαλούμενη απόφαση φέρει αιτιολογία που συνίσταται στο ότι οι διατάξεις των παραγράφων 5 και 6 του άρθρου 18 Α του π.δ. 82/2006, δεν προβλέπουν ειδικώς θεσπιζόμενο, απόλυτα ακριβή και ιδιαίτερα ασφαλή τρόπο κάλυψης τόσο των ονομάτων των υποψηφίων και του αύξοντος αριθμού που έχουν λάβει τα γραπτά κατά την πρώτη εξέτασή τους, όσο και των βαθμολογιών της αρχικής Εξεταστικής Επιτροπής, τούτο δε σε συνδυασμό με το ότι αφενός στο προηγούμενο της αναβαθμολόγησης στάδιο έχουν ήδη αποκαλυφθεί τα ονόματα των γραπτών των υποψηφίων και οι αρχικές βαθμολογίες τους, αφετέρου η σχετική διαδικασία αναβαθμολόγησης κινείται κατόπιν αίτησης των υποψηφίων, έχει ως συνέπεια να μην αποκλείεται το ενδεχόμενο ταυτοποίησης των γραπτών κατά το στάδιο της αναβαθμολόγησης, κατά παράβαση των συνταγματικών αρχών της ισότητας, της αξιοκρατίας, της αναλογικότητας και του κράτους δικαίου, αλλά και της αρχής της διαφάνειας – Απόρριψη κρινόμενης – (άρθρ. 7, 8, 10 ν. 3686/2008, άρθρα 1, 5Α του ν. 702/1977, 103, 4, 5 Συντ).
Δ. Αρχή της ίσης μεταχείρισης των προσώπων
Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) διαθέτει ένα από τα πιο προηγμένα νομικά πλαίσια σε θέματα καταπολέμησης των διακρίσεων. Εντούτοις, το πλαίσιο αυτό πρέπει να συμπληρωθεί προκειμένου να διευρύνει το πεδίο της αρχής της ίσης μεταχείρισης των προσώπων.
ΠΡΑΞΗ
Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου της 2ης Ιουλίου 2008 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης των προσώπων ανεξαρτήτως θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.
ΣΥΝΟΨΗ
Στόχος της παρούσας πρότασης οδηγίας είναι να προστατεύσει τα άτομα από διακρίσεις λόγω αναπηρίας, ηλικίας, γενετήσιου προσανατολισμού, θρησκείας ή πεποιθήσεών τους.
Η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης συμπληρώνει το νομικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), το οποίο αποτελείται από τις οδηγίες περί ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών εκτός της αγοράς εργασίας και ίσης μεταχείρισης στην απασχόληση και την εργασία.
Πεδίο εφαρμογής
Η αρχή της ίσης μεταχείρισης συνδέεται με την απαγόρευση των άμεσων διακρίσεων * και των έμμεσων * διακρίσεων. Eφαρμόζεται σε όλα τα πρόσωπα, στον δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, καθώς και στους δημόσιους φορείς. Το πεδίο της καλύπτει τους τομείς κοινωνικής προστασίας (συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής ασφάλισης και της υγειονομικής περίθαλψης), των κοινωνικών πλεονεκτημάτων, της εκπαίδευσης, καθώς και την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της στέγασης και των μεταφορών, και την παροχή αυτών.
Μέτρα και συγκεκριμένες προσαρμογές θα πρέπει να προβλέπονται εκ των προτέρων, ώστε να επιτρέπουν στα άτομα με αναπηρία την αποτελεσματική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Ωστόσο, αυτά τα μέτρα δεν πρέπει να συνιστούν δυσανάλογη επιβάρυνση. Αυτή η επιβάρυνση μπορεί να αντισταθμιστεί με μέτρα που εφαρμόζονται ήδη στο πλαίσιο των εθνικών πολιτικών ίσης μεταχείρισης.
Η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης όπως προβλέπεται από την πρόταση οδηγίας δε θέτει εν αμφιβόλω την εθνική νομοθεσία που σχετίζεται με τον λαϊκό χαρακτήρα και την οργάνωση εκ μέρους των κρατών μελών των εκπαιδευτικών τους συστημάτων. Η αρχή δεν εφαρμόζεται στις διαφορές μεταχείρισης λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, όσον αφορά την πρόσβαση σε εκπαιδευτικά ιδρύματα βάσει θρησκείας ή πεποιθήσεων. Επίσης, το πεδίο της πρότασης δεν καλύπτει τις διαφορές μεταχείρισης λόγω υπηκοότητας και λόγω νομικής κατάστασης των αλλοδαπών στην επικράτεια των κρατών μελών.
Tα κράτη μέλη θα μπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν διατάξεις που είναι ευνοϊκότερες για την προστασία της αρχής της ίσης μεταχείρισης από εκείνες που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, καθώς και μέτρα θετικής διάκρισης που θα αντισταθμίζουν τα μειονεκτήματα που συνδέονται με θρησκεία ή πεποιθήσεις, αναπηρία, ηλικία ή γενετήσιο προσανατολισμό.
Έννομα μέσα προστασίας
Κάθε πρόσωπο που θεωρεί ότι έχει υποστεί βλάβη από τη μη τήρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, ή που έχει έννομο συμφέρον να εξασφαλίσει ότι αυτή τηρείται, πρέπει να έχει πρόσβαση σε δικαστικές και διοικητικές διαδικασίες.
Τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για την προσαρμογή του δικαστικού τους συστήματος, μεταξύ άλλων μοιράζοντας το βάρος της απόδειξης ανάμεσα στον ενάγοντα και τον εναγόμενο και με την εισαγωγή μέτρων που θα επιτρέπουν την προστασία των προσώπων που υπέβαλαν καταγγελία για λόγους διάκρισης έναντι ενδεχόμενων αντιποίνων.
Πρέπει επίσης να θεσπίσουν ανεξάρτητους φορείς, τον οποίων οι αρμοδιότητες θα περιλαμβάνουν:
την παροχή στήριξης προς τα θύματα ως προς τις νομικές διαδικασίες τους,
τη δημοσίευση ερευνών και εκθέσεων σχετικά με τις διακρίσεις.
Πλαίσιο
Η πρόταση οδηγίας βασίζεται στις προτεραιότητες της ανανεωμένης κοινωνικής ατζέντας και της στρατηγικής-πλαίσιο για την απαγόρευση των διακρίσεων και ίσες ευκαιρίες για όλους.
Είναι σύμφωνη με τις αρχές της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
(Πηγή: https://eur-lex.europa.eu/EL/legal-content/summary/the-principle-of-equal-treatment-between-persons.html )
Στα άρθρα 20 και 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθορίζονται τα εξής:
«20. – Ισότητα έναντι του νόμου.
Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι έναντι του νόμου.
21. Απαγόρευση διακρίσεων.
1. Απαγορεύεται κάθε διάκριση ιδίως λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, εθνοτικής καταγωγής ή κοινωνικής προέλευσης, γενετικών χαρακτηριστικών, γλώσσας, θρησκείας ή πεποιθήσεων, πολιτικών φρονημάτων ή κάθε άλλης γνώμης, ιδιότητας μέλους εθνικής μειονότητας, περιουσίας, γέννησης, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.
2. Εντός του πεδίου εφαρμογής των Συνθηκών και με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεών τους, απαγορεύεται κάθε διάκριση λόγω ιθαγενείας.
Στο άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθορίζεται Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθορίζονται τα εξής
Ε. Η θεμελιώδης αρχή της μη αναδρομικότητας του νόμου
Ρητή ρύθμιση :
Α΄ ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΣ
– άρθρο 2 Α.Κ. : “Ο νόμος ορίζει για το μέλλον, δεν έχει αναδρομική δύναμη και διατηρεί την ισχύ του εφόσον άλλος κανόνας δικαίου δεν τον καταργήσει ρητά ή σιωπηρά.”.
– άρθρο 77 παρ. 2 Συντ. : “Νόμος που δεν είναι πράγματι ερμηνευτικός ισχύει μόνο από τη δημοσίευσή του.”
Β΄ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ
– άρθρο 7 παρ. 1 Συντ. : “Έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο που να ισχύει πριν από την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της. Ποτέ δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που προβλεπόταν κατά την τέλεση της πράξης.”
– άρθρο 78 παρ. 2 Συντ. : “Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που εκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε.”
– άρθρο 107 παρ. 1 Συντ. : “Η πριν από την 21 Απριλίου 1967 νομοθεσία με αυξημένη τυπική ισχύ για την προστασία κεφαλαίων εξωτερικού* διατηρεί την αυξημένη τυπική ισχύ που είχε και εφαρμόζεται και στα κεφάλαια που θα εισάγονται στο εξής.”.
* Ν.Δ. 2687/1953 “Περί επενδύσεων και προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού”.
άρθρο 8 παρ. 5 :
Απαγόρευση αναδρομικής επιβολής φόρων σε επιχειρήσεις που ιδρύθηκαν με κεφάλαια εξωτερικού.
I. Aναδρομική και άμεση εφαρμογή του νόμου
Θ Ε Ω Ρ Ι Α
Α. ΄ΕΝΝΟΙΑ
– Διάκριση : Γνήσια – μη γνήσια αναδρομικότητα ή, κατ’άλλη διατύπωση, αναδρομική – άμεση εφαρμογή
– Ορισμός : κριτήριο κατά πόσον η αλλαγή του νομικού καθεστώτος εκτείνεται πράγματι στο παρελθόν, υπό την έννοια ότι ο νέος νόμος είτε ρυθμίζει γεγονότα και σχέσεις που είχαν υπάρξει αποκλειστικά στο παρελθόν είτε καταλαμβάνει γεγονότα και σχέσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν κατά τη δημοσίευσή του, η νέα ρύθμιση όμως ανατρέχει στον προ της δημοσίευσης χρόνο [γνήσια αναδρομή].
Β. ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
Εξισορρόπηση δημοκρατικής αρχής και αρχής του Κράτους δικαίου
1. ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
α. Κρατούσα άποψη
– Κατά κανόνα επιτρεπτή (Συνταγματικό θεμέλιο : δημοκρατική αρχή [σιωπηρά: «παντοδυναμία του νομοθέτη»] )
– Κατ’εξαίρεση μη επιτρεπτή η αναδρομή του νομοθέτη όταν η αναδρομή:
αα. προσκρούει στην αρχή της ισότητας (ή άλλο συνταγματικό δικαίωμα)
ββ. προσκρούει στην αρχή της διακρίσεως των εξουσιών
β. Μη κρατούσα άποψη
– Ιδιαίτερο, αυτοτελές συνταγματικό πρόβλημα : ζήτημα νομιμοποίησης του νομοθέτη και όχι (αποκλειστικός) έλεγχος των “αποτελεσμάτων/επιδράσεων” των αναδρομικών νόμων.
– Κατά κανόνα μη επιτρεπτή (Συνταγματικό θεμέλιο : δημοκρατική αρχή και αρχή του Κράτους δικαίου)
– Κατ’εξαίρεση επιτρεπτή η αναδρομή του νομοθέτη όταν :
αα. το νομικό καθεστώς που αλλάζει αναδρομικά προέρχεται από ένα νομοθέτη που στερείτο δημοκρατικής νομιμοποίησης ή
ββ. η παλαιά ρύθμιση προσέκρουε σε ένα δημοκρατικό-δικαιοκρατικό Σύνταγμα
– Και όταν η αναδρομική εφαρμογή είναι κατά τα ανωτέρω επιτρεπτή θα πρέπει ο νέος νόμος:
αα. να μη προσκρούει στην αρχή της ασφάλειας του δικαίου (λ.χ. κατά κανόνα επί “ευμενών” νόμων) ή
ββ. να είναι επιτακτικά επιβεβλημένος για την αποκατάσταση της ουσιαστικής δικαιοσύνης [η οποία απορρέει και αυτή, όπως και η αρχή της ασφάλειας του δικαίου, από την αρχή του Κράτους δικαίου] και
γγ. να μη ανατρέχει παρά μόνο σε εύλογο χρόνο.
– Μετά τον τελευταίο τριπλό έλεγχο η οριστική απόφαση για τη συνταγματικότητα του νόμου (του οποίου η αναδρομική εφαρμογή έχει κριθεί επιτρεπτή) εξαρτάται, τέλος, από την (κατά τα λοιπά) συμφωνία του με το Σύνταγμα.
2. ΑΜΕΣΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
– Συνταγματικό θεμέλιο : δημοκρατική αρχή.
– Κατά κανόνα επιτρεπτή.
– Κατά κανόνα όχι περιορισμοί από την αρχή του Κράτους δικαίου : μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί η αρχή του Κράτους δικαίου να θεμελιώσει περιορισμούς του νομοθέτη (π.χ. ρητή δέσμευση διατήρησης φορολογικών προνομίων επί ένα ορισμένο χρονικό διάστημα).
– Έλεγχος της (κατά τα λοιπά) συμφωνίας του νόμου με το Σύνταγμα (ιδιαίτερα με τα θεμελιώδη δικαιώματα).
(Πηγή: ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ – Θερινό εξάμηνο 2016 Καθηγ. Τζούλια Ηλιοπούλου-Στράγγα, σελ. 1-4)
ΣΤ. Η Θεμελιώδης αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης
Η δράση της Δημόσιας Διοίκησης όπως αυτή εκδηλώνεται δια των οργάνων της και των εξ αυτών αποφάσεων, διέπεται από την αρχή της νομιμότητας και ασκείται με τέτοιο τρόπο, ώστε πρωτίστως να ικανοποιείται το δημόσιο συμφέρον. Εντός του ανωτέρου πλαισίου προκύπτει η ανάγκη προστασίας του διοικουμένου, τα συμφέροντα και τα δικαιώματα του οποίου κατοχυρώνονται από τις διατάξεις υπερνομοθετικής ισχύος τις σχετικές με τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και προβλέπονται από τη νομοθεσία, αλλά μπορεί να θιγούν από τη δράση της Διοίκησης. Βασική προστατευτική αρχή που κείται υπέρ του διοικουμένου είναι «η αρχή της χρηστής διοίκησης» που επιβάλλει στα διοικητικά όργανα να ασκούν τις αρμοδιότητές τους σύμφωνα με το κοινό αίσθημα δικαίου, ούτως, ώστε κατά την εφαρμογή των κανόνων να αποφεύγονται ανεπιεικείς και απλώς δογματικές ερμηνευτικές εκδοχές και να επιδιώκεται η προσαρμογή των κανόνων δικαίου στις επικρατούσες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες και απαιτήσεις. Εκδηλώσεις δε της ανωτέρω αρχής αποτελούν οι ειδικότερες, με συνταγματικά ερείσματα, αρχές της αναλογικότητας και της προστατευόμενης (ή δικαιολογημένης) εμπιστοσύνης του διοικουμένου στη Διοίκηση (ΣτΕ 907/1997, 12/1999 αλλά και ΣτΕ 2845/1994, 1709/1997,542/1999).
Υπέρβαση δε των ορίων δράσης της Διοίκησης πέραν των αρχών αυτών, συνιστά κακή χρήση της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης και συνεπώς λόγο ακυρώσεως των διοικητικών πράξεων που εξεδόθησαν κατά παράβαση των ανωτέρω αρχών. (Σπηλιωτόπουλος Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου, 2002, υπό αρ. 83, 513,514 κλπ). Κατά πάγια νομολογία του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (ενδεικτικώς, ΣτΕ 1358/2011) κατά γενική αρχή του δικαίου της κοινωνικής ασφαλίσεως δεν είναι επιτρεπτή η μετά πάροδον ευλόγου χρόνου ανάκληση ευνοϊκών για τους ασφαλισμένους πράξεων των ασφαλιστικών Οργανισμών, έστω και (υποθετικώς εν προκειμένω) παρανόμων, από τις οποίες οι ασφαλισμένοι απέκτησαν καλόπιστα δικαιώματα. Η εφαρμογή όμως της αρχής αυτής τελεί υπό τη βασική προϋπόθεση ότι οι ευνοϊκές αυτές πράξεις εκδόθηκαν χωρίς να υπάρχει κακόπιστη συμπεριφορά, ενέργεια ή παράλειψη του ασφαλισμένου που ωφελήθηκε έναντι του συγκεκριμένου ασφαλιστικού Οργανισμού (Σ.τ.Ε. 770/2007, 1334/2009). Το ζήτημα όμως κατά πόσον η πάροδος ορισμένου χρόνου από την έκδοση της διοικητικής πράξεως υπερβαίνει ή όχι τον εύλογο χρόνο εξαρτάται από το δικαστήριο κατά περίπτωση (ΣτΕ 1334/2009).
Όπως έχει επανειλημμένα κριθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας, η αναζήτηση οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία, όταν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από την γέννησή της οφειλής, αντίκειται στην αρχή της χρηστής Διοίκησης, ειδικά αν η αναζήτηση συνεπάγεται σοβαρές συνέπειες στην οικονομική κατάσταση του οφειλέτη, και αν ο οφειλέτης συμπεριφέρθηκε καλόπιστα και με ειλικρίνεια προς το ταμείο (ΣτΕ 1179/1993).
Αντίθετα, αν ο οφειλέτης έδρασε με δόλο, η αναζήτηση είναι εφικτή, όμως η συνδρομή του δόλου , που αποτελεί τη νόμιμη βάση της αναζήτησης , πρέπει να βεβαιώνεται με πλήρως αιτιολογημένη σχετική κρίση (ΣτΕ 4348/1988, 4454/1987, , 3213/1981, Δ.Εφ.Αθ 3μελές 2362/1995 κ.ά.). Σε καμία περίπτωση δεν είναι δόλια η συμπεριφορά του οφειλέτη, όταν με δική του βούληση αποκαλύψει τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται το νόμιμο της οφειλής (ΔΠρΑθ 3μελές 3826/1994). Προκειμένου να κριθεί η συνδρομή ή όχι του δόλου, λαμβάνεται υπ’ όψη και η πολυπλοκότητα της νομοθεσίας (ΔΕφΑθ 3μελές 2362/1995). Επίσης, στην αρχή της χρηστής διοίκησης αντίκειται η αναζήτηση οφειλής που δημιουργείται επειδή ο οφειλέτης ακολούθησε τις οδηγίες που του έδωσε η διοίκηση (ΣτΕ 2893/93, ΔΠρΑθ 3μελές 3826/1994, κα).
Οι αρχές του κοινωνικοασφαλιστικού δικαίου, που αποτελούν σημαντικό διαμορφωτικό παράγοντα της κοινωνικής ασφάλισης, υπαγορεύουν στα ασφαλιστικά όργανα να ενεργούν κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να προστατεύουν και να διασφαλίζουν τα κοινωνικά δικαιώματα των ασφαλισμένων. Οι ασφαλιστικοί οργανισμοί οφείλουν προεχόντως να εξυπηρετούν το κοινωνικό συμφέρον, να δρουν με βάση τις αρχές της καλής πίστης, της χρηστής διοίκησης και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του ασφαλισμένου και να προστατεύουν τη νομική κατάσταση του ασφαλισμένου, ώστε να μη διαψεύδεται η προσδοκία του, που δημιούργησαν οι ενέργειες των ασφαλιστικών οργάνων, ως προς τη λήψη των παροχών. Είναι, λοιπόν, πάντοτε άξια προστασίας η εμπιστοσύνη που δείχνει ο ασφαλισμένος στις δηλώσεις του ασφαλιστικού του φορέα. Το σφάλμα του ασφαλιστικού φορέα δεν μπορεί, σύμφωνα με την αρχή της χρηστής διοίκησης, να αποβαίνει σε βάρος του ασφαλισμένου (ΣτΕ 1501/09). Επίσης, σύμφωνα με τη θεωρία, η διοίκηση διέπεται από την αρχή της συνεπούς συμπεριφοράς. Η ασυνεπής, αντιφατική συμπεριφορά της διοίκησης (venire contra factum prorium) προσβάλλει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του ασφαλισμένου απέναντί της και μπορεί να συνεπάγεται την παρανομία της διοικητικής πράξεως. Επομένως, αντιβαίνει στην απαγόρευση του venire contra factum prorium, κάθε αμφισβήτηση της κοινωνικοασφαλιστικής κατάστασης που διαμορφώθηκε με τη σύμπραξη του ασφαλιστικού φορέα, χωρίς την υπαιτιότητα του ασφαλισμένου. Οι ασφαλιστικοί οργανισμοί έχουν υποχρέωση να μην ανακαλούν τις σχετικές με τέτοια κατάσταση διοικητικές πράξεις. Όταν από τη συμπεριφορά της διοίκησης, συνισταμένη σε θετικές ενέργειες, δημιουργείται από μακρού χρόνου στον καλόπιστο διοικούμενο η σταθερή και δικαιολογημένη πεποίθηση ότι δικαιούται της παροχής και ότι μια πραγματική κατάσταση που τον αφορά και σχετίζεται με συγκεκριμένη κρατική δραστηριότητα θα συνεχιστεί και στο μέλλον με τον ίδιο τρόπο, δεν είναι επιτρεπτή, κατά το στάδιο επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου η αμφισβήτηση του κύρους της ασφαλιστικής κατάστασης (ΣτΕ 1172/1983), όταν μάλιστα η αμφισβήτηση αυτή θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την οικονομική του σταθερότητα ( έτσι και η από 25-07-2012 με αριθμ. πρωτ 14421/26726/2012 Επιστολή του Συνηγόρου του Πολίτη προς το Περιφερειακό Υποκατάστημα ΙΚΑ- ΕΤΑΜ Θεσσαλονίκης).
Ειδικότερα, η εφαρμογή των διατάξεων του νομοθετήματος (όταν τεθεί σε εφαρμογή κατόπιν ψήφισής του) θα επιφέρει μεγάλο πλήγμα στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων, καθόσον:
1. Το σύνολο των εν ενεργεία στελεχών, οι οποίοι είναι απόφοιτοι ΑΣΣΥ, καθηλώνονται στον βαθμό που φέρουν την στιγμή που τίθεται σε ισχύ ο νόμος. Μακροπρόθεσμα, η παραμονή στον αυτό βαθμό, θα περιορίσει σημαντικά (θα συρρικνώσει) τις οικονομικές απολαβές (παρούσες και μελλοντικές) διότι θα περιοριστεί η εφάπαξ παροχή , τα μερίσματα και άλλες παροχές.
2. Στο άρθρο 36 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου καθορίζεται ότι η εξέλιξη των υπηρετούντων Αξιωματικών που προέρχονται από Υπαξιωματικούς και των υπηρετούντων Ανθυπασπιστών και Υπαξιωματικών αποτυπώνεται στο Παράρτημα Α. Στο Παράρτημα λοιπόν, τα εν ενεργεία στελέχη που φέρουν βαθμό Αξιωματικού όλων των θεσμών (κυρίως όμως πλήττονται οι Αξιωματικοί προερχόμενοι από ΑΣΣΥ), θα απωλέσουν από δύο έως έξι βαθμούς. Αλλά και στελέχη που φέρουν τον βαθμό Υπαξιωματικού (και περιμένουν να εξελιχθούν σε Αξιωματικούς) καθηλώνονται στον βαθμό που φέρουν. Ουσιαστικά ο νομοθέτης επιλέγει την καθήλωση στον βαθμό που φέρουν δίχως να επίκειται δημοσιονομικός εκτροχιασμός (είχαν την ευκαιρία να το πράξουν κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης) και κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
3. Στο άρθρο 6 γίνεται μνεία για τις οργανικές θέσεις Αξιωματικών και καθορίζεται ότι οι Αξιωματικοί καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους, ανά έτος, κατά κατηγορία και βαθμό. Στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 28 προσδιορίζεται ότι με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ και δεν δημοσιεύεται, καθορίζεται ο αριθμός των οργανικών θέσεων των αξιωματικών, η κατανομή τους κατά κατηγορία, βαθμό και ανά έτος και ρυθμίζεται κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 6. Η έννοια της οργανικής θέσης προϋποθέτει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που οφείλει να έχει ο διοικούμενος προκειμένου να καταλάβει την συγκεκριμένη θέση. Αυτό εγκυμονεί κινδύνους καθώς θα περιορίσει σε σημαντικό βαθμό την κάλυψη θέσεων και ενδεχομένως να δημιουργηθούν κενά.
4. Στο άρθρο 25 παρ. 4 εδ. α αναφέρεται ότι, ως προς την εκτίμηση των κριτηρίων προαγωγής βαρύνουσα σημασία θα αποτελούν οι συνήθεις πειθαρχικές ποινές, που έχουν επιβληθεί στον κρινόμενο για παραπτώματα που έχει τελέσει, σε χρόνο από τον οποίο έχει παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δέκα (10) ετών, δεν λαμβάνονται υπόψη, εκτός αν το αρμόδιο συμβούλιο αποφανθεί διαφορετικά με ειδικά αιτιολογημένη κρίση του. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μια ποινή που έχει επιβληθεί σε έναν απόφοιτο ΑΣΕΙ, τα πρώτα χρόνια εξόδου από την σχολή, θα τον ακολουθεί εσαεί. Ειδικότερα, στους Αξιωματικούς θα ενυπάρχει ο φόβος, κατάσταση η οποία αντίκειται τόσο στις θεμελιώδεις αρχές ενός ευνομούμενου κράτους όσο και στις αρχές διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού.
5. Στο άρθρο 66 του υπόψη νομοσχεδίου που τιτλοφορείται «Μετατάξεις στο Σώμα των αξιωματικών» περιγράφονται τα προσόντα που πρέπει να έχει ένας απόφοιτος ΑΣΜΥ για να μεταταχθεί στο σώμα των Αξιωματικών. Προς μεγάλη λοιπόν έκπληξη, μια από τις προϋποθέσεις αποτελεί και η απόκτηση πανεπιστημιακού τίτλου συναφούς με το στρατιωτικό επάγγελμα. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ένας απόφοιτος ΑΣΜΥ, με δύο πτυχία ισότιμα με πανεπιστημιακούς τίτλους, θα μπορεί να υποβάλει αίτηση για μετάταξη στο σώμα Αξιωματικών. Και διερωτώμεθα πολλοί από εμάς. Είναι δυνατόν ένα στέλεχος, το οποίο θα κατέχει δύο πανεπιστημιακούς τίτλους, να παραμείνει στο στράτευμα με την ελπίδα να μεταταχθεί στο σώμα Αξιωματικών και να φθάσει στον καταληκτικό βαθμό του Ταγματάρχη (!), την ώρα που ιδιώτης ο οποίος θα ενταχθεί στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις (μόνο με πτυχίο πανεπιστημίου) θα έχει τη δυνατότητα να φθάσει μέχρι το βαθμό του Συνταγματάρχη. Η απάντηση προφανώς είναι αρνητική.
6. Στην δεύτερη παράγραφο του πρώτου εδαφίου του άρθρου 106 του υπόψη νομοσχεδίου πλήττεται η αρχή της ισότητας μεταξύ των διοικουμένων. Το δικαίωμα που ρητά αναφέρεται οφείλει να επεκταθεί σε όλα τα στελέχη τα οποία έχουν αποκτήσει πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Επίσης, δεν αναφέρονται τα ένδικα μέσα και βοηθήματα που έχει ο διοικούμενος σε περίπτωσης άρνησης του Αρχηγού του οικείου Γενικού Επιτελείου να χορηγήσει την άδεια διδασκαλίας.
7. Στο άρθρο 108 του υπόψη πολυνομοσχεδίου καθορίζονται οι οικονομικές επιπτώσεις που βαραίνουν τα στελέχη που παραιτούνται ή αποτάσσονται από τις ΕΔ ή αποστρατεύονται λόγω δυσμενούς κρίσης ή λόγω υποβολής ειδικής έκθεσης αποστρατείας. Ειδικότερα τα εν λόγω στελέχη υποχρεούνται να καταβάλλουν υπέρ του Δημοσίου αποζημίωση ίση με το γινόμενο του συνόλου των καθαρών αποδοχών του βαθμού τους, συμπεριλαμβανομένων των ποσών που αναλογούν στον φόρο εισοδήματος, επί τους υπολειπόμενους μήνες υποχρέωσης παραμονής τους στις ΕΔ σύμφωνα με το άρθρο 107. Όσοι έχουν εκπαιδευτεί με δαπάνη της υπηρεσίας στο εξωτερικό, καταβάλλουν επιπλέον και το ύψος της δαπάνης αυτής. Πρόκειται ουσιαστικά για μια τιμωρητική διάταξη (θα είχε νόημα να πλήρωνε κάποια αποζημίωση προς το δημόσιο όταν η απόκτηση του πτυχίου της Στρατιωτικής Σχολής θα είχε αντίστοιχο ανταποδοτικό όφελος).
8. Στο άρθρο 147 που τροποποιεί το άρθρο 21 ν. 3187/2003 (Εκπαιδευτικό προσωπικό με στρατιωτική ιδιότητα), στις προϋποθέσεις που πρέπει να φέρουν τα μέλη του Στρατιωτικού Διδακτικού Προσωπικού περιλαμβάνεται και ο βαθμός που πρέπει να φέρουν. Να υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν πολλά αξιόλογα στελέχη με τίτλους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (προπτυχιακά, μεταπτυχιακά και διδακτορικά) τα οποία είναι ικανότατα να εισηγηθούν και να εκπαιδεύσουν. Προτείνεται η τροποποίηση και να συμπεριλάβει από το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Τα ως άνω αναγραφόμενα στην παρούσα παράγραφο να ισχύσουν και για την παράγραφο 10.
9. Με το άρθρο 280 τροποποιείται το άρθρο 27 του 2304/1995 (Α΄ 83), περί ασυμβίβαστων, όπου προστίθεται παρ. 6 ως εξής: «6. Δικαστικοί λειτουργοί των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι δυνατόν να αποσπαστούν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από απόφαση του οικείου ανώτατου δικαστικού συμβουλίου. Η απόσπαση αυτή γίνεται για την εκτέλεση νομοπαρασκευαστικών έργων, με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση που διαρκεί όσο η θητεία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και λήγει αυτοδικαίως με τη με οποιονδήποτε τρόπο λήξη της θητείας του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Μετά τη λήξη της απόσπασης, ο δικαστικός λειτουργός επανέρχεται αυτοδικαίως και υποχρεωτικώς στην οργανική θέση του.». Επισημαίνεται ότι κύριος ρόλος των δικαστικών λειτουργών των Ενόπλων Δυνάμεων είναι η αναζήτηση της αλήθειας (των πραγματικών περιστατικών της κρινόμενης υπόθεσης) και η απονομή της Δικαιοσύνης. Υπάρχει εδώ το αξιοπερίεργο, το οποίο δεν έχει επιλυθεί μέχρι τώρα και σχετίζεται με την ανάληψη καθηκόντων. Πρακτικά ενώ δικαστικός λειτουργός σε μία μετάθεση λειτουργεί ως Εισαγγελέας, εάν πάρει μετάθεση ίσως ασκήσει τα καθήκοντα του προέδρου. Φρόνιμο είναι επίσης να επέλθει άμεση τροποποίηση διατάξεων του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ο ΝΠΚ και ο ΝΚΠΔ τέθηκε σε ισχύ το 2019).
Εν κατακλείδι στο υπόψη πολυνομοσχέδιο υπάρχουν διατάξεις που χρήζουν αναθεώρησης/επικαιροποίησης. Υπάρχουν όμως και διατάξεις που πρέπει να καταργηθούν όπως είναι η δημιουργία του Σώματος Υπαξιωματικών και η καθήλωση στον βαθμό που φέρουν τώρα οι Αξιωματικοί προερχόμενοι από ΑΣΣΥ.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
Καλημέρα σας,
Το εν λόγω νομοσχέδιο, είναι κατάφορα επιθετικό έναντι της ραχοκοκαλιάς των Ενόπλων Δυνάμεων και πλήττει βάναυσα τα έως τώρα κατοχυρωμένα δικαιώματα τους, όσον αφορά τη βαθμολογική τους εξέλιξη και κατά συνέπεια και τις οικονομικές απολαβές αυτών.Τα ανωτέρω αφαιρούν βιαίως δύο πολύ σημαντικά κίνητρα που έχουν τόσο όλοι όσοι θέλουν να ακολουθήσουν αυτό το επάγγελμα-λειτούργημα όσο και όσοι είναι ΕΝ-ΕΝ στρατιωτικοί.Τα αποτελέσματα δε των προ λεγομένων είναι ήδη ορατά, αφού πλέον υπάρχουν πολλές κενές θέσεις τόσο στις προσλήψεις που προκηρύσσονται στις Ε.Δ. όσο και στην προσέλευση σπουδαστών στις στρατιωτικές σχολές. Το πρόβλημα αυτό θα εντείνεται και θα είναι ορατό όλο και περισσότερο κάθε χρόνο. Επιπλέον η μείωση των ΕΝ-ΕΝ στρατιωτικών, θα επιφέρει μείωση των εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία, το οποίο συνεπάγεται και μείωση των ήδη χαμηλών συντάξεων για τα ε.α. στελέχη.Αφουγκραζόμενος την αγωνία των ΕΝ-ΕΝ συναδέλφων, σας μεταφέρω ότι αυτό το νομοσχέδιο έχει δημιουργήσει μεγάλη αναταραχή και αναβρασμό στα στελέχη, έχει χαθεί το καθαρό μυαλό, όλοι ψάχνουν τρόπους να αποστρατευτούν και να επιλέξουν άλλο επάγγελμα. Αυτή η κατάσταση μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να έχει στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ε.Δ., η οποία βασίζεται στον ανθρώπινο παράγοντα και στη τήρηση των ποιοτικών προτύπων εργασίας. Απεύχομαι για αυτό τα χειρότερα.Το στρατιωτικό προσωπικό των Ε.Δ. έως σήμερα, γαλουχήθηκε και διακατέχεται από υψηλό φρόνημα, αγάπη για την Πατρίδα και υπέρμετρο ζήλο στην εργασία και προσφορά σε αυτήν. Αυτό το διαπιστώσαμε στο πεδίο, κατά την περίοδο πραγματικών καταστάσεων-κρίσεων, όπου παρόλο που ανακλήθηκε ένα ορισμένο ποσοστό, οικειοθελώς παρουσιάστηκε σχεδόν το σύνολο αυτών, αποδίδοντας στα καθήκοντά τους τα μέγιστα, με υπέρμετρο ζήλο και αξιοθαύμαστα επιχειρησιακά αποτελέσματα.Αυτά χρειάζονται οι Ε.Δ., και το νέο νομοσχέδιο μόνο τα αντίθετα αποτελέσματα μπορεί να έχει, αφού πολεμά ένα αποδοτικό κλίμα που υπάρχει και έχει κτιστεί όλα αυτά τα χρόνια, οδηγώντας την κατάσταση εκτός ελέγχου.Οι υπαξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων είναι η καρδιά και το μυαλό στο πεδίο των επιχειρήσεων. Είναι αυτοί που, με την άρτια επαγγελματική κατάρτηση και γνώση του αντικειμένου τους, δίνουν λύσεις σε οποιαδήποτε αντιξοότητα και πρόβλημα προκύψει στο πεδίο, έτσι ώστε να πραγματοποιούνται οι αποστολές στο ακέραιο. Το γεγονός αυτό δε, είναι ευρέως αποδεκτό από όλες τις αντίστοιχες αποστολές άλλων χωρών, όπως διαπιστώσαμε, κατά την διάρκεια συμμετοχής μας σε Νατοϊκές Ασκήσεις. Εκεί όπου οι άλλοι σταματούσαν, η δική μας αποστολή συνέχιζε μέχρι τέλους. Με το νομοσχέδιο αυτό όμως, όλα αυτά θα χαθούν.Κατόπιν των ανωτέρω απαιτούμε:1) ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ, ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΟΥ.
2) ΤΗΝ ΕΚ ΝΕΟΥ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ, ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ, ΕΝ-ΕΝ ΚΑΙ Ε.Α
Οι τροποποιήσεις στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει, ούτε είναι θεμιτό, να εφαρμόζονται σε όσους ήδη υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις ή φοιτούν στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα εν ενεργεία στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ — μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθώς μεταβάλλει αιφνιδιαστικά το υφιστάμενο πλαίσιο βαθμολογικής εξέλιξης χωρίς επαρκείς μεταβατικές ρυθμίσεις.
Παράλληλα, αντίκειται και στην αρχή της ισότητας, αφού στελέχη με κοινή προέλευση, ταυτόσημη εκπαίδευση και ισοδύναμα προσόντα θα αντιμετωπίζονται διαφορετικά αποκλειστικά λόγω της ημερομηνίας κατάταξής τους στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Για τους λόγους αυτούς, εφόσον δεν αποσυρθεί το προτεινόμενο νέο βαθμολόγιο, αυτό θα πρέπει να εφαρμοστεί μόνο στα στελέχη που θα καταταγούν μετά την έναρξη ισχύος του νέου νόμου.
Άρθρο 25
Κριτήρια προαγωγής αξιωματικών
Εφόσον ένας αξιωματικός από ΑΣΣΥ πληρεί τις προϋποθέσεις προαγωγής, πως προεξοφλάται στο εν λόγω νομοσχέδιο σύμφωνα με το Παράρτημα Α ότι δεν θα προαχθεί και ποιός ο λόγος κρίσεως και έκτισης χρόνου διοικήσεως από τούδε.
ΑΡΘΡΟ 17 παρ.8
Σύμφωνα με το άρθρο η αποστρατεία καθίσταται στα 35 χρόνια πραγματικής υπηρεσίας, χωρίς να διευκρινίζεται αν αυτό αποτελεί και λόγο λήψης σύνταξης ή μεταβάλλεται σε υποχρεωτική η αναγνώριση 5 ετών πλασματικής υπηρεσίας προκειμένου έπειτα από υπηρεσία τόσων ετών να λάβουν τα στελέχη σύνταξη.
Απόσυρση!!!!!
Το παρόν Νομοσχέδιο δημιουργεί ρήγμα στο εσωτερικό του στρατεύματος υπονομεύοντας τη συνοχή του προσωπικού με ολέθριες συνέπειες για την Άμυνα της Χώρας μας!!
Καλημέρα σας,
Το εν λόγω νομοσχέδιο, είναι κατάφορα επιθετικό έναντι της ραχοκοκαλιάς των Ενόπλων Δυνάμεων και πλήττει βάναυσα τα έως τώρα κατοχυρωμένα δικαιώματα τους, όσον αφορά τη βαθμολογική τους εξέλιξη και κατά συνέπεια και τις οικονομικές απολαβές αυτών.
Τα ανωτέρω αφαιρούν βιαίως δύο πολύ σημαντικά κίνητρα που έχουν τόσο όλοι όσοι θέλουν να ακολουθήσουν αυτό το επάγγελμα-λειτούργημα όσο και όσοι είναι ΕΝ-ΕΝ στρατιωτικοί.
Τα αποτελέσματα δε των προ λεγομένων είναι ήδη ορατά, αφού πλέον υπάρχουν πολλές κενές θέσεις τόσο στις προσλήψεις που προκηρύσσονται στις Ε.Δ. όσο και στην προσέλευση σπουδαστών στις στρατιωτικές σχολές. Το πρόβλημα αυτό θα εντείνεται και θα είναι ορατό όλο και περισσότερο κάθε χρόνο. Επιπλέον η μείωση των ΕΝ-ΕΝ στρατιωτικών, θα επιφέρει μείωση των εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία, το οποίο συνεπάγεται και μείωση των ήδη χαμηλών συντάξεων για τα ε.α. στελέχη.
Αφουγκραζόμενος την αγωνία των ΕΝ-ΕΝ συναδέλφων, σας μεταφέρω ότι αυτό το νομοσχέδιο έχει δημιουργήσει μεγάλη αναταραχή και αναβρασμό στα στελέχη, έχει χαθεί το καθαρό μυαλό, όλοι ψάχνουν τρόπους να αποστρατευτούν και να επιλέξουν άλλο επάγγελμα. Αυτή η κατάσταση μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να έχει στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ε.Δ., η οποία βασίζεται στον ανθρώπινο παράγοντα και στη τήρηση των ποιοτικών προτύπων εργασίας. Απεύχομαι για αυτό τα χειρότερα.
Το στρατιωτικό προσωπικό των Ε.Δ. έως σήμερα, γαλουχήθηκε και διακατέχεται από υψηλό φρόνημα, αγάπη για την Πατρίδα και υπέρμετρο ζήλο στην εργασία και προσφορά σε αυτήν. Αυτό το διαπιστώσαμε στο πεδίο, κατά την περίοδο πραγματικών καταστάσεων-κρίσεων, όπου παρόλο που ανακλήθηκε ένα ορισμένο ποσοστό, οικειοθελώς παρουσιάστηκε σχεδόν το σύνολο αυτών, αποδίδοντας στα καθήκοντά τους τα μέγιστα, με υπέρμετρο ζήλο και αξιοθαύμαστα επιχειρησιακά αποτελέσματα.
Αυτά χρειάζονται οι Ε.Δ., και το νέο νομοσχέδιο μόνο τα αντίθετα αποτελέσματα μπορεί να έχει, αφού πολεμά ένα αποδοτικό κλίμα που υπάρχει και έχει κτιστεί όλα αυτά τα χρόνια, οδηγώντας την κατάσταση εκτός ελέγχου.
Οι υπαξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων είναι η καρδιά και το μυαλό στο πεδίο των επιχειρήσεων. Είναι αυτοί που, με την άρτια επαγγελματική κατάρτηση και γνώση του αντικειμένου τους, δίνουν λύσεις σε οποιαδήποτε αντιξοότητα και πρόβλημα προκύψει στο πεδίο, έτσι ώστε να πραγματοποιούνται οι αποστολές στο ακέραιο. Το γεγονός αυτό δε, είναι ευρέως αποδεκτό από όλες τις αντίστοιχες αποστολές άλλων χωρών, όπως διαπιστώσαμε, κατά την διάρκεια συμμετοχής μας σε Νατοϊκές Ασκήσεις. Εκεί όπου οι άλλοι σταματούσαν, η δική μας αποστολή συνέχιζε μέχρι τέλους. Με το νομοσχέδιο αυτό όμως, όλα αυτά θα χαθούν.
Κατόπιν των ανωτέρω απαιτούμε:
1) ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ, ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΟΥ.
2) ΤΗΝ ΕΚ ΝΕΟΥ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ, ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ, ΕΝ-ΕΝ ΚΑΙ Ε.Α.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου”.
Ζητούμε την άμεση απόσυρση του πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, το οποίο όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του προσωπικού, αλλά οδηγεί σε βαθμολογική και μισθολογική υποβάθμιση, δημιουργώντας αδικίες και ανισότητες.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο καταρρίπτει θεμελιώδη επαγγελματικά και υπηρεσιακά κεκτημένα, χωρίς ουσιαστικό διάλογο και χωρίς να λαμβάνει υπόψη την καθημερινή προσφορά και τις ιδιαίτερες συνθήκες υπηρεσίας του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η προώθησή του υπονομεύει την υπηρεσιακή εξέλιξη, την αξιοκρατία και την επαγγελματική προοπτική χιλιάδων στελεχών.
Καλούμε την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΘΑ να επανεξετάσει άμεσα το περιεχόμενο του πολυνομοσχεδίου, να ανοίξει πραγματικό διάλογο με τους εκπροσώπους του προσωπικού και να προχωρήσει σε δίκαιες και βιώσιμες λύσεις, που θα ενισχύουν — και όχι θα απαξιώνουν — το ανθρώπινο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η αξιοπρέπεια, η επαγγελματική αναγνώριση και η δικαιοσύνη δεν είναι διαπραγματεύσιμες.
ΟΧΙ στο Σώμα Υπαξιωματικων!
ΟΧΙ στην υποβάθμιση των αποφοίτων ΑΣΣΥ!
Άμεση απόσυρση του νομοσχεδιου!Όχι στην ταφόπλακα.
Το εν λόγω πολυνομοσχέδιο οδηγεί σε μισθολογική και πλήρη βαθμολογική καθήλωση χιλιάδων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Όσοι επέλεξαν στρατιωτική σταδιοδρομία το έκαναν με βάση το τότε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο. Μεταξύ αυτών και οι απόφοιτοι των, τριετούς φοίτησης πλέον, Σχολών Μονίμων Υπαξιωματικών οι οποίοι γνώριζαν ότι θα εξελιχθούν μέχρι τον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη, και οι κάτοχοι πτυχίου ΑΕΙ μέχρι τον βαθμό του Συνταγματάρχη.
Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει σοβαρές αστοχίες, οικονομικές και υπηρεσιακές στρεβλώσεις, καθώς και ρυθμίσεις που δημιουργούν ανισότητες και αδικίες στο ένστολο προσωπικό με αποτέλεσμα οι άμεσα θιγόμενοι κυρίως Υπαξιωματικοί και Αξιωματικοί προελεύσεως από Σχολές Υπαξιωματικών να μην είναι προσηλωμένοι και απερίσπαστοι στο έργο τους που δεν είναι άλλο από την προάσπιση της πατρίδας.
Το νομοσχέδιο πρέπει να αποσυρθεί και να συνταχθεί εκ νέου από μηδενική βάση.
Το πολυνομοσχέδιο πρέπει να ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ !!!Σκοπός του είναι η διάλυση των ενόπλων δυνάμεων. Πραγματικά ΛΥΠΑΜΑΙ για αυτούς που το σχεδίασαν. ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΣΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ. ΑΜΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ .
Συγκριτική αδικία εις βάρος των ΕΠΟΠ – Ο μόνος κλάδος του κράτους χωρίς αξιοποίηση προσόντων, μετάταξη, επετηρίδες, κοινωνικά μέτρα και προοπτική εξέλιξης.
Είναι σήμερα αυτονόητο σε κάθε ένστολο φορέα της Ελληνικής Δημοκρατίας ότι:
👉 Τα πτυχία αναγνωρίζονται.
👉 Οι τίτλοι σπουδών αξιοποιούνται.
👉 Υπάρχει διαδρομή εξέλιξης ανάλογα με τα προσόντα.
👉 Τα κοινωνικά μέτρα εφαρμόζονται χωρίς όρους μονιμότητας.
👉 Οι μετατάξεις και οι βαθμολογικές αλλαγές ρυθμίζονται θεσμικά.
Αυτό ισχύει στην ΕΛ.ΑΣ., στο Πυροσβεστικό Σώμα, στο Λιμενικό, στην Πολιτική Προστασία, στους ειδικούς φρουρούς, στους συνοριοφύλακες, στους λιμενοφύλακες, στους πυροσβέστες πενταετούς, ακόμη και στους ΕΦΕΔΡΟΥΣ Αξιωματικούς εν έτει 2025.
Μόνη εξαίρεση:
οι Επαγγελματίες Οπλίτες των Ενόπλων Δυνάμεων.
Οι ΕΠΟΠ:
1. Δεν μπορούν να μεταταχθούν σε ειδικότητες ανάλογες του πτυχίου τους.
2. Δεν έχουν καμία πρόσβαση σε επετηρίδες Ειδικών Επιστημόνων.
3. Δεν έχουν καμία διαδρομή ένταξης σε αξιωματικούς βάσει προσόντων.
4. Δεν λαμβάνουν καν μισθολογική αναγνώριση πτυχίου.
5. Δεν καλύπτονται από τα ευεργετικά μέτρα αν δεν είναι μόνιμοι.
6. Υφίστανται υπηρεσιακή εξουθένωση πολλών ετών (παραμεθόριος, συνεχείς μεταθέσεις).
7. Μένουν στάσιμοι βαθμολογικά επί δεκαετίες.
8. Δεν έχουν καμία ουσιαστική θεσμική προστασία.
Την ίδια στιγμή, πολίτες μέσω Ειδικών Προγραμμάτων Θητείας – χωρίς επιχειρησιακή εμπειρία, χωρίς παραμεθόριο, χωρίς κινδύνους – αποκτούν βαθμούς, επετηρίδες, δυνατότητες εξέλιξης και μελλοντική υπηρεσιακή αξιοποίηση.
Αυτή η ασυμμετρία δεν συναντάται πουθενά αλλού στον δημόσιο τομέα.
Το νομοσχέδιο οφείλει να διορθώσει αυτή τη θεσμική ανισότητα
– όχι χάριν των ΕΠΟΠ, αλλά χάριν της ισονομίας και της αξιοκρατίας που το Σύνταγμα επιβάλλει.
Επί της αρχής
Συντασσόμαστε με τις διαμαρτυρίες για το ότι δημοσιεύεται πολυνομοσχέδιο τέτοιου μεγέθους χωρίς την απαιτούμενη Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης και χωρίς δυνατότητα σχολιασμού κατ’ άρθρο όπως προβλέπει το άρθρο 61 του ν. 4622/2019 περί καλής νομοθέτησης.
Το εν λόγω πολυνομοσχέδιο οδηγεί σε μισθολογική και πλήρη βαθμολογική καθήλωση χιλιάδων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Όσοι επέλεξαν στρατιωτική σταδιοδρομία το έκαναν με βάση το τότε ισχύον νομοθετικό πλαίσιο. Μεταξύ αυτών και οι απόφοιτοι των, τριετούς φοίτησης πλέον, Σχολών Μονίμων Υπαξιωματικών οι οποίοι γνώριζαν ότι θα εξελιχθούν μέχρι τον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη, και οι κάτοχοι πτυχίου ΑΕΙ μέχρι τον βαθμό του Συνταγματάρχη.
Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει σοβαρές αστοχίες, οικονομικές και υπηρεσιακές στρεβλώσεις, καθώς και ρυθμίσεις που δημιουργούν ανισότητες και αδικίες στο ένστολο προσωπικό με αποτέλεσμα οι άμεσα θιγόμενοι κυρίως Υπαξιωματικοί και Αξιωματικοί προελεύσεως από Σχολές Υπαξιωματικών να μην είναι προσηλωμένοι και απερίσπαστοι στο έργο τους που δεν είναι άλλο από την προάσπιση της πατρίδας.
Το νομοσχέδιο πρέπει να αποσυρθεί και να συνταχθεί εκ νέου από μηδενική βάση.
Απόφοιτος ΑΣΣΥ 2003 – Πολεμικό Ναυτικό