ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
Άρθρο 32
Προέλευση και βαθμοί μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί προέρχονται από:
α) αποφοίτους ΑΣΜΥ,
β) μετατασσόμενους Επαγγελματίες Οπλίτες, σύμφωνα με το άρθρο 67, και
γ) ιδιώτες ή οπλίτες οι οποίοι κατατάσσονται στις ΕΔ με διαγωνισμό.
- Οι βαθμοί των μόνιμων υπαξιωματικών και η αντιστοιχία τους μεταξύ των Κλάδων και των ΚΣ των ΕΔ είναι κατά σειρά εξέλιξης οι ακόλουθοι:
| ΣΞ και ΚΣ | ΠΝ | ΠΑ |
| Επιλοχίας Β΄ Τάξης | Επικελευστής Β΄ Τάξης | Επισμηνίας Β΄ Τάξης |
| Επιλοχίας Α΄ Τάξης | Επικελευστής Α΄ Τάξης | Επισμηνίας Α΄ Τάξης |
| Επιλοχίας Ανεξάρτητης Υπομονάδας | Επικελευστής Ανεξάρτητης Υπομονάδας | Επισμηνίας Ανεξάρτητης Υπομονάδας |
| Αρχιλοχίας Β΄ Τάξης | Αρχικελευστής Β΄ Τάξης | Αρχισμηνίας Β΄ Τάξης |
| Αρχιλοχίας Α΄ Τάξης | Αρχικελευστής Α΄ Τάξης | Αρχισμηνίας Α΄ Τάξης |
| Αρχιλοχίας Μονάδας | Αρχικελευστής Μονάδας | Αρχισμηνίας Μονάδας |
| Ανθυπασπιστής Β΄ Τάξης | ||
| Ανθυπασπιστής Α΄ Τάξης | ||
| Ανθυπασπιστής Διοίκησης Σχηματισμού | ||
| Ανθυπασπιστής Διοίκησης Μείζονος Διοίκησης – Μείζονος Σχηματισμού | ||
| Ανθυπασπιστής Διοίκησης Γενικού Επιτελείου | ||
| Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ | ||
Άρθρο 33
Διακρίσεις και ειδικότητες μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΣΞ διακρίνονται σε:
α) Όπλων:
αα) Μαχίμων,
αβ) Τεχνικής Υποστήριξης (Τεχνίτες Όπλων) και
αγ) Διοικητικής Υποστήριξης (Φροντιστές) και
β) Σωμάτων:
βα) Τεχνικού, με τις γενικές ειδικότητες:
- i) Διοικητικών και
- ii) Τεχνιτών,
ββ) Εφοδιασμού-Μεταφορών, με τις γενικές ειδικότητες:
- i) Διοικητικών και
- ii) Τεχνικών,
βγ) Υλικού Πολέμου, με τις γενικές ειδικότητες:
- i) Διοικητικών,
- ii) Τεχνικών και
iii) Πυροτεχνουργών,
βδ) Υγειονομικού, με τις γενικές ειδικότητες:
- i) Υγειονομικών – Διοικητικής Υποστήριξης και
- ii) Τεχνικής Υποστήριξης,
βε) Μουσικού,
βστ) Ταχυδρομικού,
βζ) Γεωγραφικού,
βη) Οικονομικού και
βθ) Στρατιωτικών Γραμματέων.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί πληρωμάτων του ΠΝ διακρίνονται σε:
α) Διοικητικής Υποστήριξης και
β) Τεχνικής Υποστήριξης.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί της ΠΑ διακρίνονται σε:
α) Τεχνολογικής Υποστήριξης με τις ειδικότητες:
αα) Μηχανοσυνθέτη,
αβ) Μηχανικού Μεταφορικών Μέσων και Μηχανημάτων,
αγ) Τηλεπικοινωνιών – Ηλεκτρονικών,
αδ) Ηλεκτρολόγου,
αε) Οπλουργού και
αστ) Συντηρητή Εγκαταστάσεων,
β) Επιχειρησιακής Υποστήριξης με τις ειδικότητες:
βα) Ραδιοναυτίλου,
ββ) Ελεγκτή Αναχαίτισης,
βγ) Άμυνας Αεροδρομίων,
βδ) Μετεωρολόγου και
βε) Πληροφοριών και
γ) Διοικητικής και Εφοδιαστικής Υποστήριξης με τις ειδικότητες:
γα) Στρατολόγου,
γβ) Ταμιακού και
γγ) Υλικονόμου.
- Στους Κλάδους των ΕΔ και ΚΣ τηρούνται επετηρίδες μόνιμων υπαξιωματικών.
Άρθρο 34
Οργανικές θέσεις μόνιμων υπαξιωματικών
Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους ανά έτος, κατά κατηγορία και βαθμό.
Άρθρο 35
Αξιολόγηση μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΕΔ αξιολογούνται ως προς την επαγγελματική τους ικανότητα, την απόδοση, την επάρκεια και τη γενική τους εικόνα τακτικά σε ετήσια βάση και έκτακτα.
- Για την αξιολόγησή τους θεσπίζεται σύστημα αξιολόγησης, το οποίο διέπεται από τις αρχές της αξιοκρατίας και της αμεροληψίας.
- Οι παρ. 3 και 4 του άρθρου 7 εφαρμόζονται και για την αξιολόγηση των μόνιμων υπαξιωματικών.
- Το άρθρο 35 του ν. 3883/2010 (Α΄ 167), περί ειδικών εκθέσεων αποστρατείας, εφαρμόζεται αναλόγως για τους μόνιμους υπαξιωματικούς.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄
ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
Άρθρο 36
Εξέλιξη υπηρετούντων υπαξιωματικών, Ανθυπασπιστών και αξιωματικών που προέρχονται από Ανθυπασπιστές
Η εξέλιξη των υπηρετούντων αξιωματικών που προέρχονται από υπαξιωματικούς και των υπηρετούντων Ανθυπασπιστών και υπαξιωματικών αποτυπώνεται στο Παράρτημα Α΄.
Άρθρο 37
Ιεραρχία και αρχαιότητα μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί έχουν μεταξύ τους σχέση ανώτερου ή κατώτερου, ανάλογα με τον βαθμό τους. Ομοιόβαθμοι μόνιμοι υπαξιωματικοί έχουν μεταξύ τους σχέση αρχαιότερου ή νεότερου.
- Η αρχαιότητα μεταξύ των μόνιμων υπαξιωματικών του ίδιου Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ καθορίζεται από:
α) Την ημερομηνία απόκτησης του βαθμού τους. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί αποκτούν τον βαθμό τους από την ημερομηνία υπογραφής της οικείας διοικητικής πράξης.
β) Εφόσον η ημερομηνία της περ. α) είναι κοινή, από τη σειρά αποφοίτησής τους από την οικεία ΑΣΜΥ.
- Η αρχαιότητα μεταξύ των μόνιμων υπαξιωματικών ανεξαρτήτως Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ, καθορίζεται από το έτος απόκτησης του βαθμού τους. Όταν αυτό είναι κοινό, καθορίζεται από το προβάδισμα των Κλάδων και των ΚΣ των ΕΔ της παρ. 8 του άρθρου 8.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί απόφοιτοι ΑΣΜΥ είναι αρχαιότεροι των λοιπών.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί βαθμού Ανθυπασπιστή Α΄ Τάξης έως και Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ είναι αρχαιότεροι των Δοκίμων Εφέδρων Αξιωματικών (εφεξής: ΔΕΑ).
- Η αρχαιότητα μόνιμων υπαξιωματικών, που προέρχονται από την ενοποίηση Σωμάτων, Γενικών Ειδικοτήτων ή Εξειδικεύσεων καθορίζεται με βάση τη σειρά αποφοίτησης από την οικεία σχολή σε συνδυασμό με τις παρ. 1 έως 3. Σε περίπτωση μη ενιαίας σειράς αποφοίτησης από την οικεία σχολή, τίθενται τελευταίοι μεταξύ των ομοιόβαθμών τους, με βάση την ημερομηνία υπογραφής της διοικητικής πράξης, του ενοποιημένου Όπλου ή Σώματος ή γενικής ειδικότητας.
Άρθρο 38
Επετηρίδες μόνιμων υπαξιωματικών
Σε κάθε Κλάδο των ΕΔ και στο ΓΕΕΘΑ για τα ΚΣ τηρείται επετηρίδα για τους μόνιμους υπαξιωματικούς, σύμφωνα με το άρθρο 33 ως ακολούθως:
α) στον ΣΞ:
αα) για τους μόνιμους υπαξιωματικούς Όπλων, ενιαία κατά γενική σειρά αρχαιότητας ανά υποκατηγορία και
αβ) για τους μόνιμους υπαξιωματικούς Σωμάτων, ξεχωριστά κατά Σώμα και γενική ειδικότητα,
β) Στο ΠΝ:
βα) Διοικητικής Υποστήριξης και
ββ) Τεχνικής Υποστήριξης.
γ) στην ΠΑ:
γα) Τεχνολογικής Υποστήριξης,
γβ) Επιχειρησιακής Υποστήριξης,
γγ) Διοικητικής Υποστήριξης και
γδ) για τους υπαξιωματικούς αποφοίτους ΣΜΥΑ, ενιαία επετηρίδα κατά σειρά αρχαιότητας, και
δ) στα ΚΣ ενιαία επετηρίδα ανά ΚΣ.
Άρθρο 39
Καταληκτικοί βαθμοί μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι καταληκτικοί βαθμοί των μόνιμων υπαξιωματικών είναι οι εξής:
α) Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ για τους μόνιμους υπαξιωματικούς των Κλάδων των ΕΔ οι οποίοι προέρχονται από ΑΣΜΥ,
β) Ανθυπασπιστής Διοίκησης Μείζονος Διοίκησης – Μείζονος Σχηματισμού για τους μόνιμους υπαξιωματικούς των ΚΣ,
γ) Ανθυπασπιστής Β΄ Τάξης για:
γα) τους μόνιμους υπαξιωματικούς ειδικών καταστάσεων και
γβ) όσους έχουν καταταγεί με διαγωνισμό και
δ) Αρχιλοχίας Α΄ Τάξης και αντίστοιχοι για όσους έχουν μεταταχθεί από ΕΠΟΠ.
- Στον βαθμό του Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ προάγονται εκ περιτροπής από τον ΣΞ, το ΠΝ και την ΠΑ μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι προέρχονται από ΑΣΜΥ.
- Στον βαθμό του Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας και αντιστοίχων και Αρχιλοχία Μονάδας και αντιστοίχων προάγονται αποκλειστικά μόνιμοι υπαξιωματικοί ενεργού υπηρεσίας οι οποίοι προέρχονται από ΑΣΜΥ.
Άρθρο 40
Ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό μόνιμου υπαξιωματικού
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κρίνονται για προαγωγή, εφόσον έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό τους ή τον ελάχιστο χρόνο υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού. Ο χρόνος αυτός έχει ως εξής:
α) δύο (2) έτη στον βαθμό του Επιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων,
β) στον βαθμό του Επιλοχία Α΄ Τάξης και αντιστοίχων:
βα) ένα (1) έτος για την προαγωγή στον βαθμό του Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας και αντιστοίχων ή
ββ) δύο (2) έτη ή τέσσερα (4) έτη συνολικής υπηρεσίας υπαξιωματικού για την προαγωγή στον βαθμό του Αρχιλοχία Β΄ Τάξης,
γ) ένα (1) έτος στον βαθμό του Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας και αντιστοίχων,
δ) επτά (7) έτη στον βαθμό του Αρχιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων ή ένδεκα (11) έτη συνολικής υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού,
ε) στον βαθμό του Αρχιλοχία Α΄ Τάξης και αντιστοίχων:
εα) πέντε (5) έτη για την προαγωγή στον βαθμό του Αρχιλοχία Μονάδας και αντιστοίχων ή
εβ) επτά (7) έτη ή δεκαοκτώ (18) έτη συνολικής υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού για την προαγωγή στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Β΄,
στ) δύο (2) έτη στον βαθμό του Αρχιλοχία Μονάδας και αντιστοίχων,
ζ) επτά (7) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Β΄ Τάξης ή είκοσι πέντε (25) έτη συνολικής υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού,
η) επτά (7) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Α΄ Τάξης ή τριάντα δύο (32) έτη συνολικής υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού,
θ) δύο (2) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού,
ι) δύο (2) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Μείζονος Διοίκησης – Μείζονος Σχηματισμού και
ια) δύο (2) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Γενικού Επιτελείου.
- Για τον υπολογισμό του χρόνου της παρ. 1 εφαρμόζεται αναλόγως η παρ. 4 του άρθρου 11. Τα στοιχεία i) των υποπερ. αα) και αβ) της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11 εφαρμόζονται για μόνιμους υπαξιωματικούς μέχρι και του βαθμού του Ανθυπασπιστή Α΄ Τάξης και αντιστοίχως τα στοιχεία ii) των υποπερ. αα) και αβ) της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11 εφαρμόζονται για τους λοιπούς βαθμούς μόνιμων υπαξιωματικών.
- Αν συντρέχουν περισσότερες υποπεριπτώσεις της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11, όπως αυτό εφαρμόζεται αναλόγως σύμφωνα με την παρ. 2 του παρόντος, ο συνολικός χρόνος που προσμετράται δεν μπορεί να είναι περισσότερος από το ένα τρίτο (1/3) του ελάχιστου χρόνου παραμονής ανά βαθμό.
Άρθρο 41
Χρόνος διοίκησης και ειδικής υπηρεσίας
- Μόνιμοι υπαξιωματικοί, εξαιρουμένων όσων τελούν σε ειδική κατάσταση, υπηρετούν σε συγκεκριμένες θέσεις και επιχειρησιακές μονάδες για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με τον βαθμό τους.
- Χρόνος διοίκησης είναι ο χρόνος κατά τον οποίο ο μόνιμος υπαξιωματικός υπηρετεί στις θέσεις της παρ. 1 ασκώντας διοίκηση. Χρόνος ειδικής υπηρεσίας είναι ο χρόνος κατά τον οποίο ο μόνιμος υπαξιωματικός υπηρετεί στις θέσεις της παρ. 1 χωρίς να ασκεί διοίκηση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄
ΚΡΙΣΕΙΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
Άρθρο 42
Συμβούλια κρίσεων μόνιμων υπαξιωματικών
- Αρμόδια συμβούλια για τις τακτικές και έκτακτες κρίσεις των μόνιμων υπαξιωματικών είναι:
α) το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών,
β) τα Συμβούλια Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών (εφεξής: ΣΥΚΜΥ) των Κλάδων των ΕΔ, τα οποία είναι:
βα) το ΣΥΚΜΥ του ΣΞ,
ββ) το ΣΥΚΜΥ του ΠΝ και
βγ) το ΣΥΚΜΥ της ΠΑ και
γ) το ΣΥΚΜΥ των ΚΣ.
- Οι αρμοδιότητες, τα μέλη και η λειτουργία των συμβουλίων κρίσεων καθορίζονται στα άρθρα 43 έως 45 και στο Δεύτερο Κεφάλαιο του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ν. 2690/1999, Α΄ 45).
Άρθρο 43
Αρμοδιότητες, σύνθεση και λειτουργία Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων ως συμβουλίου κρίσεων μόνιμων υπαξιωματικών
- Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών είναι αρμόδιο για την κρίση:
α) του Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ για τη διατήρησή του στην ενέργεια ή την αποστρατεία του και
β) των Ανθυπασπιστών Διοίκησης Γενικού Επιτελείου για τη διατήρησή τους στην ενέργεια, την προαγωγή ή την αποστρατεία τους.
- Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών αποτελείται από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ ως Πρόεδρο και τους αρχηγούς των λοιπών ΓΕ ως μέλη. Εισηγητής με δικαίωμα ψήφου ορίζεται:
α) ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, για την κρίση του Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ ή
β) ο Αρχηγός του οικείου ΓΕ, σε κάθε άλλη περίπτωση.
- Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών συγκαλείται μέχρι τη 10η Απριλίου του έτους των τακτικών κρίσεων με διαταγή του προέδρου του και βρίσκεται σε απαρτία με παρόντα το σύνολο των μελών του. Γραμματέας ορίζεται ο διευθυντής της Γραμματείας ΣΑΓΕ.
- Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών ολοκληρώνει το έργο του στο πλαίσιο των τακτικών κρίσεων εντός του μηνός Απριλίου του έτους των τακτικών κρίσεων.
Άρθρο 44
Αρμοδιότητες, σύνθεση και λειτουργία των Συμβουλίων Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών
- Τα ΣΥΚΜΥ των Κλάδων των ΕΔ και των ΚΣ είναι αρμόδια για την κρίση:
α) Ανθυπασπιστών Διοίκησης Μείζονος Διοίκησης – Μείζονος Σχηματισμού και Ανθυπασπιστών Διοίκησης Σχηματισμού του οικείου Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ και
β) λοιπών μόνιμων υπαξιωματικών του οικείου Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ, οι οποίοι μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους των κρίσεων συμπληρώνουν τους ελάχιστους χρόνους παραμονής του άρθρου 40.
- Το ΣΥΚΜΥ του ΣΞ αποτελείται από:
α) τον Διευθυντή Β΄ Κλάδου του ΓΕΣ ως Πρόεδρο,
β) τον Διευθυντή ή τον Υποδιευθυντή της Διεύθυνσης Προσωπικού (Β1) του ΓΕΣ,
γ) δύο (2) Συνταγματάρχες Όπλων,
δ) έναν (1) Συνταγματάρχη Σωμάτων,
ε) τον Διευθυντή του 1ου Επιτελικού Γραφείου της οικείας Διεύθυνσης Προσωπικού Όπλου ή Σώματος, αν δεν υφίσταται Διεύθυνση, εφόσον είναι ανώτερος Αξιωματικός, αλλιώς έναν ανώτερο Αξιωματικό της Διεύθυνσης ή Σώματος του κρινόμενου και
στ) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΣ ως εισηγητή με δικαίωμα ψήφου.
- Καθήκοντα γραμματέα στο ΣΥΚΜΥ του ΣΞ ασκεί ανώτερος αξιωματικός της Γραμματείας του ΑΣΣ.
- Το ΣΥΚΜΥ του ΠΝ αποτελείται από:
α) τον Αρχιεπιστολέα του ΓΕΝ ως Πρόεδρο,
β) τον Διευθυντή του Β΄ Κλάδου του ΓΕΝ,
γ) έναν (1) Αρχιπλοίαρχο Μάχιμο,
δ) έναν (1) Πλοίαρχο Μάχιμο,
ε) έναν (1) Πλοίαρχο Μηχανικό και
στ) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΝ ως εισηγητή με δικαίωμα ψήφου.
- Καθήκοντα γραμματέα στο ΣΥΚΜΥ του ΠΝ ασκεί ένας (1) ανώτερος αξιωματικός του Β΄ Κλάδου του ΓΕΝ.
- Το ΣΥΚΜΥ της ΠΑ αποτελείται από:
α) τον Διευθυντή Β΄ Κλάδου του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας ως Πρόεδρο,
β) τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Στρατιωτικού Προσωπικού (Β1) του ΓΕΑ,
γ) δύο (2) Σμήναρχους Ιπτάμενους,
δ) τον Τμηματάρχη Προαγωγών της Διεύθυνσης Στρατιωτικού Προσωπικού (Β1) του ΓΕΑ και
ε) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΑ ως εισηγητή με δικαίωμα ψήφου.
- Καθήκοντα γραμματέα στο ΣΥΚΜΥ της ΠΑ ασκεί ένας (1) αξιωματικός της Γραμματείας του Ανωτάτου Αεροπορικού Συμβουλίου.
- Το ΣΥΚΜΥ των ΚΣ αποτελείται από:
α) τον Διευθυντή Β΄ Κλάδου του ΓΕΕΘΑ ως Πρόεδρο,
β) τον Διευθυντή της Διεύθυνσης του ΚΣ του κρινόμενου,
γ) τον Διευθυντή Προσωπικού (Β1) του ΓΕΕΘΑ,
δ) δύο (2) Ταξίαρχους ή αντίστοιχους, οι οποίοι υπηρετούν στο ΓΕΕΘΑ και
ε) τον Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ ως εισηγητή με δικαίωμα ψήφου.
- Καθήκοντα γραμματέα στο ΣΥΚΜΥ των ΚΣ ασκεί ο Γραμματέας του ΣΠΑΚΣ.
- Τα ΣΥΚΜΥ συγκροτούνται με διαταγή του αρχηγού του οικείου ΓΕ.
- Τα ΣΥΚΜΥ συνεδριάζουν τακτικά εντός του μηνός Απριλίου και βρίσκονται σε απαρτία με παρόντα τα τρία τέταρτα (3/4) των μελών τους.
Άρθρο 45
Συμβούλιο Μόνιμων Υπαξιωματικών Γενικών Επιτελείων
- Στο ΓΕΕΘΑ συστήνεται Συμβούλιο Μόνιμων Υπαξιωματικών Γενικών Επιτελείων (εφεξής: ΣΜΥΓΕ).
- Το ΣΜΥΓΕ είναι αρμόδιο για:
α) την υποβολή προτάσεων στους Αρχηγούς των ΓΕ για τη ρύθμιση ζητημάτων εκπαίδευσης, κατάρτισης, επιχειρησιακής αξιοποίησης, διοικητικής μέριμνας, βελτίωσης των συνθηκών εργασίας και διαβίωσης και κάθε άλλου θέματος που αφορά σε μόνιμους υπαξιωματικούς και
β) τις διαδικαστικές ενέργειες και την προετοιμασία που απαιτούνται για τις κρίσεις των μόνιμων υπαξιωματικών.
- Το ΣΜΥΓΕ αποτελείται από:
α) τον Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ, ως πρόεδρο, και
β) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΣ ,
γ) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΝ,
δ) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΑ, ως μέλη.
- Καθήκοντα Γραμματέα ΣΜΥΓΕ ανατίθενται σε μόνιμο υπαξιωματικό του ΓΕΕΘΑ.
- Το ΣΜΥΓΕ συγκροτείται με διαταγή του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ. Συγκαλείται με διαταγή του Προέδρου του και συνεδριάζει τακτικά ετησίως έναν (1) μήνα πριν από τις τακτικές κρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών και έκτακτα οποτεδήποτε.
Άρθρο 46
Είδη κρίσεων μόνιμων υπαξιωματικών
- Υπό την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κρίνονται ως:
α) «προακτέοι επ’ ανδραγαθία»,
β) «προακτέοι κατ’ επιλογή»,
γ) «προακτέοι κατ’ εκλογή»,
δ) «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα»,
ε) «διατηρητέοι»,
στ) «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό»,
ζ) «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» και
η) «αποστρατευτέοι».
- Ως «προακτέοι επ’ ανδραγαθία» κρίνονται μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι δεν φέρουν τον καταληκτικό τους βαθμό, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρου 17.
- Ως «προακτέοι κατ’ επιλογή» κρίνονται μόνιμοι υπαξιωματικοί για προαγωγή στους βαθμούς του Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας και αντιστοίχων, Αρχιλοχία Μονάδας και αντιστοίχων και Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού έως Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ, οι οποίοι όπως προκύπτει από τον ατομικό τους φάκελο:
α) έχουν βαθμολογία «εξαίρετα» σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα,
β) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στο βαθμό τους,
γ) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας στον βαθμό,
δ) έχουν αποφοιτήσει επιτυχώς από τα ανά βαθμό υποχρεωτικά σχολεία και
ε) έχουν υγεία και φυσική κατάσταση, η οποία τους επιτρέπει να εκπληρώνουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους σε καιρό ειρήνης και πολέμου.
- Ως «προακτέοι κατ’ εκλογή» κρίνονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι:
α) έχουν βαθμολογία τουλάχιστον «λίαν καλώς» σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα,
β) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό τους,
γ) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας στον βαθμό,
δ) έχουν αποφοιτήσει επιτυχώς από τα ανά βαθμό υποχρεωτικά σχολεία και
ε) έχουν υγεία και φυσική κατάσταση, η οποία τους επιτρέπει να εκπληρώνουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους σε καιρό ειρήνης και πολέμου.
- Ως «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα» κρίνονται:
α) μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι:
αα) έχουν βαθμολογία τουλάχιστον «καλώς» σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα,
αβ) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό τους,
αγ) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας στον βαθμό,
αδ) έχουν αποφοιτήσει επιτυχώς από τα ανά βαθμό υποχρεωτικά σχολεία και
αε) έχουν υγεία και φυσική κατάσταση, η οποία τους επιτρέπει να εκπληρώνουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους σε καιρό ειρήνης και πολέμου και
β) οι μόνιμοι υπαξιωματικοί βαθμού Επιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων, οι οποίοι δεν έχουν ολοκληρώσει το σκέλος της πρακτικής άσκησης στην οικεία ΑΣΜΥ.
- Ως «διατηρητέοι» κρίνονται:
α) ο Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ μέχρι δύο (2) φορές στον βαθμό του,
β) οι μόνιμοι υπαξιωματικοί βαθμού Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού έως Ανθυπασπιστή Διοίκησης Γενικού Επιτελείου, εφόσον δεν έχουν κριθεί ως «προακτέοι κατ’ επιλογή», μέχρι τρεις (3) φορές στον βαθμό τους.
- Ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό» κρίνονται μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι έχουν βαθμολογία «μέτρια» στα ουσιαστικά προσόντα που απαιτούνται για την προαγωγή σε ανώτερο βαθμό, αλλά είναι κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους. Όσοι κρίνονται τρεις (3) συνεχόμενες φορές στον βαθμό τους ή τέσσερις (4) φορές συνολικά στη σταδιοδρομία τους ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό», αποστρατεύονται άμεσα με τον βαθμό τους.
- Ως «ευδοκίμως τερματίσαντες» κρίνονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι:
α) συμπληρώνουν τριάντα πέντε (35) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας εντός του έτους των κρίσεων και δεν έχει καταστεί δυνατή η προαγωγή τους στον επόμενο βαθμό,
β) στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού έως και τον βαθμό του Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ:
βα) έχουν συμπληρώσει τον μέγιστο αριθμό κρίσεών τους ως «διατηρητέων» ή
ββ) έχουν αποδώσει το μέγιστο των δυνατοτήτων τους και της προσφοράς τους και δεν κρίνεται σκόπιμη η περαιτέρω παραμονή τους στην ενέργεια.
- Ως «αποστρατευτέοι» κρίνονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι έχουν βαθμολογία «μέτρια» στα ουσιαστικά προσόντα που απαιτούνται για την προαγωγή σε ανώτερο βαθμό και κρίνονται ακατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους, εξαιτίας ουσιώδους έλλειψης των προσόντων αυτών, καθώς και όσοι έχουν βαθμολογία «μη αποδεκτά» σε ουσιαστικά προσόντα που απαιτούνται για την προαγωγή σε ανώτερο βαθμό. Επίσης, ως «αποστρατευτέοι» κρίνονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, εφόσον έχει υποβληθεί έκθεση αποστρατείας, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 35 του ν. 3883/2010 (Α’ 167).
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων κρίνονται ως:
α) «προακτέοι κατ’ εκλογή»,
β) «πρακτέοι κατ’ αρχαιότητα»,
γ) «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό»,
δ) «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους», όταν συμπληρώνουν τριάντα πέντε (35) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας και
ε) «αποστρατευτέοι», εφόσον παρουσιάζουν έλλειψη ουσιαστικών προσόντων σύμφωνα με την ειδική έκθεση αποστρατείας και την παρ. 9.
- Ειδικά για τις κρίσεις «προακτέος κατ’ επιλογή», «προακτέος κατ’ εκλογή», «προακτέος κατ’ αρχαιότητα» και «διατηρητέος στον αυτό βαθμό»:
α) η εκτίμηση των προσόντων γίνεται για την τελευταία δεκαετία και ιδίως στον φερόμενο βαθμό και
β) η έλλειψη ουσιαστικού προσόντος που δεν επηρέασε αρνητικά την κρίση στους νεότερους βαθμούς, μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς την κρίση στους ανώτερους βαθμούς.
- Για την εφαρμογή του άρθρου 50, οι κρίσεις «προακτέος κατ’ αρχαιότητα», «διατηρητέος στον αυτό βαθμό» και «αποστρατευτέος» είναι δυσμενείς.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι κρίνονται ως «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα», καθίστανται νεότεροι των λοιπών μόνιμων υπαξιωματικών που κρίθηκαν στις ίδιες κρίσεις ως «προακτέοι κατ’ εκλογή», προάγονται την ίδια ημερομηνία με αυτούς και διατηρούν τη μεταξύ τους σειρά αρχαιότητας.
Άρθρο 47
Κρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κρίνονται κάθε έτος στις τακτικές κρίσεις, οι οποίες διενεργούνται τον μήνα Απρίλιο. Στις τακτικές κρίσεις κρίνονται:
α) όσοι φέρουν βαθμό από Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού μέχρι και Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ και
β) όσοι μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους των κρίσεων συμπληρώνουν τους ελάχιστους χρόνους παραμονής των άρθρων 40 και 41 και αποφοιτούν από τα οικεία υποχρεωτικά σχολεία των ΕΔ.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κρίνονται σε έκτακτες κρίσεις οποτεδήποτε. Σε αυτές κρίνονται μόνιμοι υπαξιωματικοί για προαγωγή, εφόσον πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις της περ. β) της παρ. 1 και τα κριτήρια προαγωγής του άρθρου 51, καθώς και:
α) εκείνοι για τους οποίους παύει ο οποιοσδήποτε νόμιμος λόγος που εμπόδιζε την κρίση ή την προαγωγή τους και
β) εκείνοι για τους οποίους υποβάλλεται ειδική έκθεση αποστρατείας.
Άρθρο 48
Διαδικασία πριν από τις κρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών
- Μέχρι τη 15η Φεβρουαρίου κάθε έτους οι αρμόδιες Διευθύνσεις των Κλάδων των ΕΔ και των ΚΣ καταρτίζουν ονομαστικές καταστάσεις μόνιμων υπαξιωματικών που πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις για να κριθούν στις επόμενες τακτικές κρίσεις.
- Οι καταστάσεις της παρ. 1 κοινοποιούνται ηλεκτρονικά στους κρινόμενους μόνιμους υπαξιωματικούς μέσω των υπηρεσιών τους μέχρι την 1η Μαρτίου.
Άρθρο 49
Διαδικασία κατά τις κρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών
- Το αρμόδιο συμβούλιο κρίσεων κρίνει, βάσει των στοιχείων του ατομικού φακέλου του κρινόμενου μόνιμου υπαξιωματικού και σύμφωνα με την τεκμηριωμένη προσωπική αντίληψη των μελών του και αποφασίζει με φανερή ψηφοφορία και με ειδική αιτιολογία.
- Εάν για κάποιον από τους κρινόμενους δεν τέθηκαν υπόψη του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων ουσιώδη στοιχεία, το συμβούλιο αυτό βεβαιώνει στα πρακτικά την έλλειψη και αναβάλλει την κρίση του μέχρι να προσκομιστούν τα ελλείποντα στοιχεία σε επόμενη συνεδρίαση και πάντως όχι για περισσότερο από τρεις (3) μήνες. Στην επόμενη συνεδρίαση το αρμόδιο συμβούλιο κρίσεων αποφασίζει οριστικά και η κρίση του ανατρέχει στον χρόνο της αρχικής συνεδρίασης.
- Για κάθε συνεδρίαση τηρούνται πρακτικά, στα οποία καταγράφονται αναλυτικά τα στοιχεία των παρ. 1 και 2, η αιτιολόγηση της κρίσης του συμβουλίου και ονομαστικά τα μέλη που μειοψήφησαν και περίληψη της άποψής τους.
Άρθρο 50
Ενδικοφανείς προσφυγές κατά κρίσεων μόνιμων υπαξιωματικών
- Η δυσμενής κρίση του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων κοινοποιείται στον κρινόμενο μόνιμο υπαξιωματικό αμελλητί. Ο κρινόμενος έχει δικαίωμα άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής κατά της απόφασης του συμβουλίου εντός προθεσμίας πέντε (5) εργάσιμων ημερών από την κοινοποίησή της. Αρμόδιος για την απάντηση της ενδικοφανούς προσφυγής είναι ο Αρχηγός του οικείου ΓΕ, εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την άσκησή της και κατόπιν αιτιολογημένης γνώμης του οικείου συμβουλίου. Η άσκηση της ενδικοφανούς προσφυγής δεν αναστέλλει τη διαδικασία των κρίσεων.
- Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας των κρίσεων κυρώνονται οι πίνακες των κριθέντων ανά βαθμό, επετηρίδα και ανά είδος κρίσης από:
α) τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας για τους Ανθυπασπιστές Διοίκησης Γενικού Επιτελείου και τον Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ και
β) τον Αρχηγό του οικείου ΓΕ για τους λοιπούς μόνιμους υπαξιωματικούς.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄
ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
Άρθρο 51
Κριτήρια προαγωγής μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί προάγονται σύμφωνα με κύρια και επικουρικά κριτήρια.
- Τα κύρια κριτήρια προαγωγής είναι:
α) οι βαθμολογίες τους στις εκθέσεις και σημειώματα αξιολόγησης και
β) ο χρόνος υπηρεσίας τους σε θέσεις διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας.
- Τα επικουρικά κριτήρια προαγωγής είναι αυτά των αξιωματικών, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 25.
- Για τους μόνιμους υπαξιωματικούς που συμμετέχουν σε πολεμικές επιχειρήσεις, την περίοδο κατά την οποία η Χώρα τελεί σε κατάσταση πολέμου, συντάσσεται Έκθεση Πολεμικής Δράσης.
Άρθρο 52
Προαγωγή μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί μπορούν να προάγονται μέχρι τον καταληκτικό τους βαθμό, σύμφωνα με τα κριτήρια προαγωγής του άρθρου 51.
- Τα κύρια και επικουρικά κριτήρια προαγωγής απαριθμούνται στις παρ. 2 και 3 του άρθρου 51 και στις παρ. 2 και 3 του άρθρου 25 κατά φθίνουσα σειρά βαρύτητας. Τα κύρια κριτήρια προαγωγής λαμβάνονται υπόψη από τα αρμόδια συμβούλια κρίσεων υποχρεωτικά και τα επικουρικά εκτιμώνται ελεύθερα. Για την εκτίμηση των κριτηρίων εφαρμόζεται η παρ. 4 του άρθρου 25.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί προάγονται για την κάλυψη κενών οργανικών θέσεων μόνιμων υπαξιωματικών ανώτερων βαθμών. Ο αριθμός των κενών οργανικών θέσεων ανά βαθμό προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ όσων προβλέπονται στην απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται κατ’ εξουσιοδότηση της παρ. 2 του άρθρου 54 και του αριθμού των μόνιμων υπαξιωματικών που κατέχουν οργανική θέση στον βαθμό τους. Οι θέσεις των μόνιμων υπαξιωματικών που αποβιώνουν ή κηρύσσονται σε αφάνεια θεωρούνται κενές από την επόμενη ημέρα του θανάτου ή της κήρυξής τους σε αφάνεια και όσων αποστρατεύονται από τις ΕΔ για οποιονδήποτε λόγο από την ημερομηνία υπογραφής της σχετικής διοικητικής πράξης.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί προάγονται σύμφωνα με την κατάταξή τους σε πίνακα προακτέων κατά τη σειρά αρχαιότητάς τους, όπως αυτή προκύπτει από τη θέση τους στην οικεία επετηρίδα. Οι πίνακες αυτοί:
α) για τους Ανθυπασπιστές Α΄ Τάξης έως και τους Ανθυπασπιστές Διοίκησης Γενικού Επιτελείου ισχύουν μέχρι την πλήρωση των κενών οργανικών θέσεων και
β) για τους Επιλοχίες Β΄ Τάξης και αντιστοίχους έως και τους Ανθυπασπιστές Β΄ Τάξης ισχύουν μέχρι την κύρωση των πινάκων των επομένων τακτικών ή εκτάκτων κρίσεων.
- Οι παρ. 5, 6 και 9 του άρθρου 26 εφαρμόζονται αναλόγως για τους μόνιμους υπαξιωματικούς.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι φέρουν μέχρι και τον βαθμό του Ανθυπασπιστή Β΄ Τάξης, προάγονται με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ και οι λοιποί με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.
- Σε μόνιμους υπαξιωματικούς οι οποίοι αποβιώνουν κατά την εκτέλεση υπηρεσίας, η οποία συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο και προδήλως και αναμφισβήτητα λόγω αυτού, απονέμεται με προεδρικό διάταγμα από την προηγουμένη του θανάτου τους ο βαθμός που φέρει ο ανώτερος στην ενέργεια αξιωματικός ή μόνιμος υπαξιωματικός της ίδιας προέλευσης, κατόπιν απόφασης του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων. Ειδικά για την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου νοείται ότι ο θανών έχει τόσα έτη υπηρεσίας όσα έχει ο αρχαιότερος αντίστοιχος στην ενέργεια στρατιωτικός που φέρει τον απονεμόμενο βαθμό. Αν ο θάνατός τους δεν συνέβη κατά την εκτέλεση υπηρεσίας, τους απονέμεται με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ από την προηγούμενη του θανάτου τους ο αμέσως ανώτερος βαθμός, εφόσον τον φέρει εν ενεργεία αξιωματικός για την κατηγορία τους, κατόπιν απόφασης του αρμοδίου συμβουλίου κρίσεων.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποβιώνουν τίθενται σε αυτεπάγγελτη αποστρατεία με ημερομηνία διαγραφής αυτή του θανάτου τους.
- Η παρ. 4 του άρθρου 23 εφαρμόζεται αναλόγως για τους μόνιμους υπαξιωματικούς -οι οποίοι προάγονται επ’ ανδραγαθία.
Άρθρο 53
Αποστρατευτικός βαθμός και τιμητικές διακρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών
- Μόνιμοι υπαξιωματικοί μέχρι και του βαθμού του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Γενικού Επιτελείου, οι οποίοι κρίνονται ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους», προάγονται με απόφαση του οικείου συμβουλίου κρίσεων στον ανώτερο σε αποστρατεία βαθμό. Ο αποστρατευτικός βαθμός τους απονέμεται έναν (1) μήνα πριν από την έκδοση της διοικητικής πράξης αποστρατείας τους.
- Ο Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ, ο οποίος κρίνεται ως «ευδοκίμως τερματίσας τη σταδιοδρομία του», προάγεται με απόφαση του ΣΑΓΕ του άρθρου 43 στον αποστρατευτικό βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντιστοίχων την ίδια ημέρα με αυτήν της διαγραφής του από τις ΕΔ.
- Ως προς τον χρόνο της αποστρατείας των μόνιμων υπαξιωματικών:
α) όσοι κρίνονται ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» αποστρατεύονται εντός ενός (1) μηνός από την απονομή αποστρατευτικού βαθμού και
β) όσοι κρίνονται ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό» ή «αποστρατευτέοι» αποστρατεύονται εντός ενός (1) μηνός από την κύρωση του οικείου πίνακα κρίσης.
- Μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι αποστρατεύονται για λόγους υγείας ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους», προάγονται στον επόμενο βαθμό, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις της κρίσης «διατηρητέου στον αυτό βαθμό», και αποστρατεύονται εντός ενός (1) μηνός.
- Αρμόδιος για την έκδοση της διοικητικής πράξης αποστρατείας των μόνιμων υπαξιωματικών είναι ο Αρχηγός του ΓΕ στο οποίο υπάγονται.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄
εξουσιοδοτικεσ, μεταβατικεσ και καταργουμενες ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Γ΄
Άρθρο 54
Εξουσιοδοτικές διατάξεις Μέρους Γ΄
- Για την εφαρμογή του άρθρου 33:
α) με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κατόπιν γνώμης του ΣΑΓΕ μετά από εισήγηση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ, δύναται να ιδρύονται, να καταργούνται ή να συγχωνεύονται Σώματα, γενικές ειδικότητες ή εξειδικεύσεις της ίδιας γενικής ειδικότητας μόνιμων υπαξιωματικών και τέχνες του ιδίου Κλάδου των ΕΔ και
β) με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ, δύναται να καταρτίζονται, να καταργούνται και να συγχωνεύονται οι επετηρίδες των μόνιμων υπαξιωματικών.
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ και δεν δημοσιεύεται, καθορίζεται ο αριθμός των οργανικών θέσεων μόνιμων υπαξιωματικών, η κατανομή τους κατά κατηγορία, βαθμό και ανά έτος και ρυθμίζεται κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 34.
- Με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ, καθορίζονται τα ουσιαστικά προσόντα των μόνιμων υπαξιωματικών, οι προϋποθέσεις, το αντικείμενο, τα κριτήρια, ο χρόνος, η συχνότητα, ο τύπος, η κλίμακα, η διαδικασία και τα όργανα σύνταξης εκθέσεων αξιολόγησης και σημειωμάτων ικανότητας, οι αρμόδιες υπηρεσίες για την τήρησή τους, τα στοιχεία που περιέχονται στον ατομικό φάκελο των μόνιμων υπαξιωματικών, η διαδικασία υποβολής και εξέτασης διοικητικών προσφυγών, η σύνταξη των εκθέσεων πολεμικής δράσης και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 35 και της παρ. 4 του άρθρου 51.
- Με αποφάσεις των Αρχηγών των οικείων ΓΕ, οι οποίες εκδίδονται μετά από γνώμη του Ανώτατου κατά Κλάδο Συμβουλίου ή του ΣΑΓΕ για τα ΚΣ, καθορίζονται ο χρόνος, οι θέσεις διοίκησης και ειδικής υπηρεσίας των μόνιμων υπαξιωματικών, το μεταβατικό στάδιο εφαρμογής της απόφασης αυτής και κάθε άλλο αναγκαίο θέμα για την εφαρμογή του άρθρου 41.
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από εισήγηση του ΣΑΓΕ, καθορίζονται τα σταδιοδρομικά σχολεία των μόνιμων υπαξιωματικών, ο τόπος, το είδος και η διάρκεια της εκπαίδευσης ή μετεκπαίδευσης, τα ειδικά σχολεία των μόνιμων υπαξιωματικών στα οποία η επιτυχής αποφοίτηση δεν αποτελεί τυπικό προσόν για την προαγωγή τους, καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την παρ. 2 του άρθρου 51.
- Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Άμυνας και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών που εκδίδεται μετά από πρόταση των οικείων ΓΕ, ορίζεται ο αριθμός των ιδιωτών ή οπλιτών που κατατάσσονται ή ανακατατάσσονται ως μόνιμοι υπαξιωματικοί για κάθε έτος, ανάλογα με τις ανάγκες των ΓΕ για την εφαρμογή της περ. γ) της παρ. 1 του άρθρου 32. Πριν από την έκδοση της κοινής απόφασης του πρώτου εδαφίου, με γνωμάτευση του ΣΑΓΕ κατανέμεται στα ΓΕ, ανάλογα με τις ανάγκες τους, ο αριθμός των θέσεων των ιδιωτών ή οπλιτών που κατατάσσονται ή ανακατατάσσονται που προκηρύσσεται κάθε έτος.
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, μετά από πρόταση των ΓΕ, καθορίζονται τα προσόντα, οι προϋποθέσεις, τα δικαιολογητικά που απαιτούνται, η διαδικασία, καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την κατάταξη ή ανακατάταξη των ιδιωτών ή οπλιτών ως μόνιμων υπαξιωματικών, για την εφαρμογή της περ. γ) της παρ. 1 του άρθρου 32.
Άρθρο 55
Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Γ΄
- Η προαγωγή μόνιμων υπαξιωματικών για το έτος 2026 γίνεται αποκλειστικά για κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων, όπως αυτές εξειδικεύονται με την απόφαση της παρ. 2 του άρθρου 54, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 52.
- Ειδικά για τις κρίσεις του έτους 2026 οι πίνακες κρινόμενων μόνιμων υπαξιωματικών καταρτίζονται μέχρι τη 15η.2.2026 και κοινοποιούνται στους κρινόμενους μόνιμους υπαξιωματικούς μέσω των υπηρεσιών τους μέχρι την 1η.3.2026.
Άρθρο 56
Καταργούμενες διατάξεις Μέρους Γ΄
Από την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους, καταργείται το ν.δ. 445/1974 (Α΄ 160), περί ιεραρχίας και προαγωγών των Ανθυπασπιστών και Μόνιμων και Εθελοντών Οπλιτών Ενόπλων Δυνάμεων.




Απαράδεκτο το υφιστάμενο νομοσχέδιο.
Υπάρχει κάτι άλλο να κάνετε μετά από αυτο;
Υπάρχει άλλος πάτος στο βαρέλι;
Πραγματικά ήθελε μεγάλη προσπάθεια να διχάσεις το ένστολο προσωπικό μεταξύ Αξιωματικών και Υπαξιωματικών, ένα κόσμο που στάθηκε στο ύψος του τόσο στο οικονομικό κραχ της χώρας, όσο και στην πανδημία και στις κρίσεις με την Τουρκία, έχοντας ψηλά τη σημαία χωρίς ΜΙΖΕΡΙΑ.
Με αυτο το νομοσχέδιο μηδενίζεται η σταδιοδρομία στελεχών με πάνω από 30 χρόνια υπηρεσίας.
Εξαφανίζεται η εξέλιξη όλων των ΑΣΣΥ χωρίς κριτήρια και σοβαρή αιτιολόγηση παραβλέποντας και ανατρέποντας νόμους και διαδικασίες ετών.
Δεν έχετε κανέναν ηθικό φραγμό και δεν σέβεστε κανένα δικαίωμα ισονομίας, ισότητας και το περί δικαίου αίσθημα.
Ζητάτε από τα στελέχη να έχουν αίσθημα καθήκοντος όταν εσείς τους κατακρεουργείτε το ηθικό.
Μόνη ελπίδα για προοπτική η απόσυρση!!!
Υπάρχει κάτι άλλο να κάνετε μετά από αυτο;
Υπάρχει άλλος πάτος στο βαρέλι;
Πραγματικά ήθελε μεγάλη προσπάθεια να διχάσεις το ένστολο προσωπικό μεταξύ Αξιωματικών και Υπαξιωματικών, ένα κόσμο που στάθηκε στο ύψος του τόσο στο οικονομικό κραχ της χώρας, όσο και στην πανδημία και στις κρίσεις με την Τουρκία, έχοντας ψηλά τη σημαία χωρίς ΜΙΖΕΡΙΑ.
Με αυτο το νομοσχέδιο μηδενίζεται η σταδιοδρομία στελεχών με πάνω από 30 χρόνια υπηρεσίας.
Εξαφανίζεται η εξέλιξη όλων των ΑΣΣΥ χωρίς κριτήρια και σοβαρή αιτιολόγηση παραβλέποντας και ανατρέποντας νόμους και διαδικασίες ετών.
Δεν έχετε κανέναν ηθικό φραγμό και δεν σέβεστε κανένα δικαίωμα ισονομίας, ισότητας και το περί δικαίου αίσθημα.
Ζητάτε από τα στελέχη να έχουν αίσθημα καθήκοντος όταν εσείς τους κατακρεουργείτε το ηθικό.
Μόνη ελπίδα για προοπτική η απόσυρση!!!
Το πολυνομοσχέδιο του ΥΕΘΑ δεν θα αντέξει μόλις συνειδητοποίησουν
τη ζημιά που προκαλεί στην ΠΑ και στο ΠΝ θα καταρρεύσει
Υπάρχει κάτι άλλο να κάνετε μετά από αυτο;
Υπάρχει άλλος πάτος στο βαρέλι;
Πραγματικά ήθελε μεγάλη προσπάθεια να διχάσεις το ένστολο προσωπικό μεταξύ Αξιωματικών και Υπαξιωματικών, ένα κόσμο που στάθηκε στο ύψος του τόσο στο οικονομικό κραχ της χώρας, όσο και στην πανδημία και στις κρίσεις με την Τουρκία, έχοντας ψηλά τη σημαία χωρίς ΜΙΖΕΡΙΑ.
Με αυτο το νομοσχέδιο μηδενίζεται η σταδιοδρομία στελεχών με πάνω από 30 χρόνια υπηρεσίας.
Εξαφανίζεται η εξέλιξη όλων των ΑΣΣΥ χωρίς κριτήρια και σοβαρή αιτιολόγηση παραβλέποντας και ανατρέποντας νόμους και διαδικασίες ετών.
Δεν έχετε κανέναν ηθικό φραγμό και δεν σέβεστε κανένα δικαίωμα ισονομίας, ισότητας και το περί δικαίου αίσθημα.
Ζητάτε από τα στελέχη να έχουν αίσθημα καθήκοντος όταν εσείς τους κατακρεουργείτε το ηθικό.
Μόνη ελπίδα για προοπτική η απόσυρση!!!
Υπάρχει κάτι άλλο να κάνετε μετά από αυτο;
Υπάρχει άλλος πάτος στο βαρέλι;
Πραγματικά ήθελε μεγάλη προσπάθεια να διχάσεις το ένστολο προσωπικό μεταξύ Αξιωματικών και Υπαξιωματικών, ένα κόσμο που στάθηκε στο ύψος του τόσο στο οικονομικό κραχ της χώρας, όσο και στην πανδημία και στις κρίσεις με την Τουρκία, έχοντας ψηλά τη σημαία χωρίς ΜΙΖΕΡΙΑ.
Με αυτο το νομοσχέδιο μηδενίζεται η σταδιοδρομία στελεχών με πάνω από 30 χρόνια υπηρεσίας.
Εξαφανίζεται η εξέλιξη όλων των ΑΣΣΥ χωρίς κριτήρια και σοβαρή αιτιολόγηση παραβλέποντας και ανατρέποντας νόμους και διαδικασίες ετών.
Δεν έχετε κανέναν ηθικό φραγμό και δεν σέβεστε κανένα δικαίωμα ισονομίας, ισότητας και το περί δικαίου αίσθημα.
Ζητάτε από τα στελέχη να έχουν αίσθημα καθήκοντος όταν εσείς τους κατακρεουργείτε το ηθικό.
Μόνη ελπίδα για προοπτική η απόσυρση!!!
Με το παρόν σχόλιο επιθυμώ να θέσω υπόψη σας ορισμένα κρίσιμα νομικά, συνταγματικά και διοικητικά ζητήματα που ανακύπτουν από τις ρυθμίσεις του Τμήματος Γ’ (άρθρα 32–56) του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και το Παράρτημα Β, τα οποία αφορούν τη βαθμολογική εξέλιξη του προσωπικού Εθελοντών Μακράς Θητείας (ΕΜΘ).
Οι ρυθμίσεις αυτές επηρεάζουν άμεσα τόσο την υπηρεσιακή κατάσταση όσο και τα δικαιώματα ενός σημαντικού αριθμού στελεχών, ιδίως όσων έχουν καταταγεί κατά τα έτη 1996–2000 και παραμένουν ουσιαστικά στάσιμοι, την ώρα που οι ΕΜΘ μέχρι το έτος κατάταξης 1995 προάγονται στον βαθμό του Ανθυπολοχαγού.
Το Παράρτημα Β που συνοδεύει το Σχέδιο Νόμου αποτυπώνει με σαφήνεια την ανωτέρω διαφοροποίηση, σύμφωνα με την οποία οι ΕΜΘ 1991–1995 λαμβάνουν αξιωματικούς βαθμούς, ενώ οι ΕΜΘ 1996–2000 παραμένουν στον βαθμό του Ανθυπασπιστή ή και χαμηλότερα μέχρι τη συνταξιοδότησή τους, χωρίς ρεαλιστική προοπτική περαιτέρω εξέλιξης.ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ-Β
Η επιλογή του νομοθέτη να θέσει το έτος κατάταξης 1995 ως όριο για την προαγωγή σε αξιωματικό βαθμό, αφήνοντας ένα μεγάλο τμήμα ομοιογενών στελεχών αποκλεισμένο από την ίδια εξέλιξη, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας, ισότητας, αξιοκρατίας, αναλογικότητας, προστασίας επαγγελματικών δικαιωμάτων και συμμόρφωσης προς το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Ακολουθεί αναλυτική τεκμηρίωση.
1. Παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 §1 Συντ.)
Η διαφοροποίηση μεταξύ ΕΜΘ πριν και μετά το 1995 στερείται οποιασδήποτε αντικειμενικής, τεχνικής ή υπηρεσιακής αιτιολόγησης.
Η νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει επανειλημμένως κρίνει ότι η διαφορετική υπηρεσιακή μεταχείριση επιτρέπεται μόνο όταν στηρίζεται σε πραγματικές, ουσιαστικές και λογικές διαφορές, οι οποίες απουσιάζουν εν προκειμένω.
Η διάκριση που εισάγεται βασίζεται αποκλειστικά στο τυπικό κριτήριο του έτους κατάταξης, το οποίο δεν αποτελεί συνταγματικά ανεκτό λόγο διαφοροποίησης εντός της ίδιας υπηρεσιακής κατηγορίας.
2. Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας (άρθρο 25 §1 Συντ.)
Η απόλυτη και μόνιμη αποστέρηση των ΕΜΘ 1996–2000 από τον βαθμό του ανθυπολοχαγού:
• δεν είναι κατάλληλη για εξυπηρέτηση κάποιας συγκεκριμένης επιχειρησιακής ανάγκης,
• δεν είναι αναγκαία, αφού υπήρχαν ηπιότερες και πιο ισόρροπες λύσεις,
• δεν είναι ανάλογη, διότι δημιουργεί ακραία δυσμενή μεταχείριση εις βάρος μιας ομοιογενούς ομάδας στελεχών.
Η αναλογικότητα λειτουργεί ως θεσμικό φρένο σε νομοθετικές επιλογές που παράγουν δυσανάλογα αποτελέσματα, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση.
3. Παραβίαση της αρχής της αξιοκρατίας και της υπηρεσιακής εξέλιξης (άρθρο 103 Συντ.)
Η υπηρεσιακή εξέλιξη των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλει να στηρίζεται σε:
• αντικειμενικά κριτήρια,
• αξιοκρατικές διαδικασίες,
• διαφανείς κανόνες.
Το έτος κατάταξης δεν αποτελεί κριτήριο ούτε για την επιχειρησιακή ικανότητα, ούτε για την υπηρεσιακή απόδοση, ούτε για την ιεραρχική σειρά εντός βαθμού.
Η διαφοροποίηση αυτή οδηγεί σε αξιοκρατικά κενά και υποβαθμίζει τον θεσμό των ΕΜΘ.
4. Νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας – Απαγόρευση αυθαίρετης διάκρισης
Το ΣτΕ έχει καταστήσει σαφές ότι:
• (ΣτΕ 1917/2014) Δεν επιτρέπεται διαφορετική μεταχείριση εντός της ίδιας κατηγορίας υπαλλήλων όταν δεν υφίσταται ουσιαστική διαφορά.
• (ΣτΕ 171/2020) Η υπηρεσιακή εξέλιξη πρέπει να θεμελιώνεται σε αντικειμενικούς, αξιοκρατικούς λόγους, όχι σε τυπικά κριτήρια.
• (ΣτΕ 2332/2017) Η διοίκηση οφείλει να σέβεται τη χρηστή διοίκηση και τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών.
Στην υπό κρίση περίπτωση, οι ΕΜΘ 1996–2000 δεν διαφέρουν σε τίποτα ουσιαστικό από τους ΕΜΘ 1991–1995 ως προς:
• καθήκοντα,
• προσόντα,
• επιχειρησιακό ρόλο,
• υποχρεώσεις,
• δικαιώματα.
Συνεπώς η διακριτική μεταχείριση συνιστά ανεπίτρεπτη άνιση μεταχείριση κατά την κρίση του ΣτΕ.
5. Αντίθεση προς το Ενωσιακό Δίκαιο – Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ΕΕ (Άρθρα 20 & 21)
Το ενωσιακό δίκαιο απαγορεύει διακρίσεις λόγω:
• ηλικίας,
• έτους πρόσληψης,
• ή άλλων κριτηρίων χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει επανειλημμένα κρίνει ότι η αυθαίρετη θέσπιση «ορίων–τομών» (cut-off dates), όταν δεν εξυπηρετεί αναγκαίο και θεμιτό σκοπό, συνιστά αδικαιολόγητη διάκριση.
Η διάκριση μεταξύ «ΕΜΘ έως 1995» και «ΕΜΘ μετά το 1995» αποτελεί ακριβώς τέτοια περίπτωση.
6. Παραβίαση άρθρου 14 ΕΣΔΑ – Απαγόρευση διακρίσεων
Το άρθρο 14 ΕΣΔΑ προστατεύει από διακρίσεις εντός επαγγελματικών κατηγοριών.
Η διαφοροποίηση εν προκειμένω:
• δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά στοιχεία,
• δεν επιδιώκει θεμιτό σκοπό,
• παράγει δυσανάλογη βλάβη στους νεότερους ΕΜΘ.
Κατά συνέπεια, η ρύθμιση βρίσκεται σε προφανή αντίθεση με το ευρωπαϊκό δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
7. Παραβίαση της χρηστής διοίκησης και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
Οι ΕΜΘ 1996–2000:
• υπηρέτησαν δεκαετίες
• με προσδοκία αντίστοιχης υπηρεσιακής εξέλιξης
• σύμφωνα με το προηγούμενο καθεστώς.
Η ξαφνική θέσπιση ενός ορίου διαχωρισμού χωρίς αιτία και ο ουσιαστικός αποκλεισμός μιας ολόκληρης ομάδας στελεχών από την προαγωγή σε αξιωματικούς βαθμούς παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προς τη διοίκηση.
8. Συνέπειες για στελέχη με αναπηρία – Παραβίαση της CRPD (ΟΗΕ)
Για όσα στελέχη ΕΜΘ εντάσσονται στις ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 111 παρ. ζ (ειδικές καταστάσεις), η διαφοροποίηση στην υπηρεσιακή εξέλιξη μπορεί να συνιστά:
• έμμεση διάκριση λόγω αναπηρίας (άρθρο 27 CRPD),
• παραβίαση του δικαιώματος στην εργασία,
• παραβίαση της προστασίας της επαγγελματικής τους θέσης.
Η CRPD, την οποία η Ελλάδα έχει κυρώσει, επιβάλλει την ίση μεταχείριση και την αποφυγή μέτρων που οδηγούν άτομα με αναπηρία σε υποβάθμιση ή στασιμότητα.Οι ρυθμίσεις του Τμήματος Γ’ και του Παραρτήματος Β σχετικά με τη βαθμολογική εξέλιξη των ΕΜΘ δημιουργούν:
• αντισυνταγματική διάκριση,
• προσβολή της αξιοκρατίας,
• παραβίαση της αναλογικότητας,
• παράβαση του ενωσιακού και διεθνούς δικαίου,
• στασιμότητα και υπηρεσιακή αδικία για εκατοντάδες στελέχη,
• κίνδυνο καταρρεύσεως ενώπιον του ΣτΕ λόγω αδικαιολόγητης άνισης μεταχείρισης.
Πρόκειται για ρύθμιση που χρήζει αναθεώρησης, ώστε να αποκατασταθεί η ισότητα και η αξιοκρατική εξέλιξη του συνόλου των ΕΜΘ, ιδίως εκείνων που έχουν καταταγεί κατά τα έτη 1996–2000.»
Επίσης το παρακάτω σχόλιο όπου υποβάλει και πρόταση:
» Τα Παραρτήματα του σχεδίου νόμου βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση με το άρθρο 11, όσον αφορά τη βαθμολογική εξέλιξη των ήδη υπηρετούντων αξιωματικών. Με την εφαρμογή τους δεν τηρείται ο ελάχιστος χρόνος παραμονής στους βαθμούς (Ανθυπολοχαγού, Υπολοχαγού κ.λπ.), όπως ρητώς ορίζει το άρθρο 11.
Η επιλογή αυτή συνιστά παραβίαση της αρχής της ισότητας, καθώς δεν προβλέπεται αντίστοιχη μεταχείριση ή μεταβατικό πλαίσιο για την Κατηγορία Α (ΣΣΕ), ενώ ταυτόχρονα διαφοροποιείται αυθαίρετα η υπηρεσιακή εξέλιξη μεταξύ στελεχών ίδιων κατηγοριών και ετών υπηρεσίας.
Προτείνεται, συνεπώς, να εφαρμοστεί το άρθρο 11 και στους ήδη υπηρετούντες αξιωματικούς των Κατηγοριών Β και Γ, ώστε να κρίνονται για προαγωγή με βάση τους χρόνους που αυτό προβλέπει. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται:
ομαλή μετάβαση πενταετίας (5 ετών) για τους ΕΜΘ,
ομαλή μετάβαση δεκαεξαετίας (16 ετών) για τους αποφοίτους ΑΣΣΥ, και διατηρείται η υπηρεσιακή συνέχεια χωρίς αιφνίδια ανατροπή. Σε αντίθετη περίπτωση, παραβιάζεται και η αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, καθώς ανατρέπεται αιφνιδίως η ήδη διαμορφωμένη υπηρεσιακή και βαθμολογική προοπτική, την οποία η Διοίκηση είχε δημιουργήσει και διατηρήσει επί σειρά ετών.
Περαιτέρω, η εφαρμογή των Παραρτημάτων θα οδηγήσει σε σοβαρή διατάραξη της στρατιωτικής ιεραρχίας, ενδεικτικά:
Υπολοχαγοί προέλευσης ΣΜΥ, οι οποίοι σήμερα είναι ανώτεροι Ανθυπολοχαγών ΣΣΕ, θα καταστούν νεότεροι αυτών.
Ανθυπολοχαγοί ΕΜΘ, που προηγούνται ιεραρχικά Ανθυπασπιστών ΣΜΥ, θα βρεθούν ξαφνικά νεότεροι λόγω μη προαγωγής τους σε Υπολοχαγούς.
Οι στρεβλώσεις αυτές πλήττουν την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και δημιουργούν υπηρεσιακή αστάθεια.
Τέλος, η μη πρόβλεψη ομαλής μετάβασης θα οδηγήσει με μαθηματική βεβαιότητα σε:
πολλαπλές αγωγές για ηθική βλάβη και προσβολή δικαιωμάτων υπηρεσιακής εξέλιξης, εξώθηση στελεχών σε πρόωρη αποστρατεία, με αποτέλεσμα τη μείωση της ενεργού στρατιωτικής δύναμης κατά τρόπο αδικαιολόγητο και επιζήμιο.’
Το νομοσχέδιο που τέθηκε εδώ σε διαβούλευση από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν αποτελεί μια ουσιαστική πρωτοβουλία ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας. Αντίθετα, προκαλεί τη μεγαλύτερη ανατροπή που έχει επιχειρηθεί εδώ και δεκαετίες στη δομή, τη σταδιοδρομία και τη συνοχή του προσωπικού τους.
Πρόκειται για μια αλλαγή που δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες αποτρεπτικής ισχύος, ούτε στις πραγματικές απαιτήσεις ενός σύγχρονου στρατεύματος, αλλά σε επικοινωνιακούς σχεδιασμούς που όχι μόνο αγνοούν το ανθρώπινο δυναμικό πάνω στο οποίο στηρίζεται η άμυνα της χώρας, αλλά πλήττουν σοβαρά και το ηθικό του.
Η κατάργηση της δυνατότητας των αποφοίτων ΑΣΣΥ να προάγονται σε βαθμούς αξιωματικών ακυρώνει στην πράξη έναν θεσμό που στήριξε τις ΕΔ για περισσότερο από 150 χρόνια. Η καθηλωτική επίπτωση στη σταδιοδρομία των ήδη υπηρετούντων, οι οποίοι είχαν εισέλθει με διαφορετικό νομοθετικό καθεστώς, δεν συνιστά μόνο άδικο μέτρο, αλλά πλήγμα στην εμπιστοσύνη των στελεχών προς την ίδια την Πολιτεία. Με παράδοξο τρόπο, ενώ οι ΑΣΣΥ «ανωτατοποιούνται» ακαδημαϊκά, οι απόφοιτοί τους υποβιβάζονται επαγγελματικά, χάνοντας μέχρι και έξι βαθμούς εξέλιξης και υποχρεωμένοι να υπηρετήσουν σε μια δομή χωρίς προοπτική.
Ακόμη πιο προβληματική είναι η σύσταση δύο παράλληλων σωμάτων υπαξιωματικών, που δεν συναντάται σε καμία δυτική στρατιωτική δομή. Οι ΕΠΟΠ βλέπουν τον καταληκτικό βαθμό να απομακρύνεται μέχρι τα 39 χρόνια υπηρεσίας, τις προαγωγές να περιορίζονται δραστικά και τον κίνδυνο αποστρατείας στα 35 χρόνια να λειτουργεί ως μόνιμη απειλή.
Όλα αυτά λειτουργούν αποτρεπτικά και για την είσοδο νέων ανθρώπων στο στράτευμα και για τη συγκράτηση των στελεχών με εμπειρία, σε μια περίοδο που οι Ένοπλες Δυνάμεις χρειάζονται επειγόντως και νέα στελέχη και αξιοποίηση της υπάρχουσας εμπειρίας, ιδιαίτερα σε ειδικότητες υψηλής τεχνολογίας.
Το νέο μισθολόγιο, αντί να αντιμετωπίσει τις πραγματικές ανάγκες των χαμηλότερων βαθμών, ενισχύει κυρίως τους ανώτερους και ανώτατους, αφήνοντας τους υπαξιωματικούς χωρίς ουσιαστική οικονομική ανακούφιση και οδηγώντας ορισμένους ακόμη και σε μειώσεις που θα καλυφθούν με προσωπική διαφορά.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
ΝΑ ΠΡΟΑΓΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΠΟ ΣΧΟΛΕΣ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΩΣ ΤΟΝ ΒΑΘΜΟ ΤΟΥ ΛΟΧΑΓΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟ ΕΠΟΠ ΕΩΣ ΤΟΥ ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΗ.ΑΛΛΙΩΣ Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΣ.——–ΚΥΡΙΕ ΔΕΝΔΙΑ Η ΜΟΝΗ ΣΥΜΦΕΡΟΥΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΡΟΤΕΙΝΩ.—-ΑΝ ΕΠΙΜΕΙΝΕΤΕ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΕΜΠΑΘΕΙΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ.ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΟΜΠΛΕΞΙΚΟΙ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΣΑΣ ΕΠΕΙΣΑΝ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΑΥΤΟ ΠΡ
ΑΓΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΚΙΑ ΤΟΥΣ.ΑΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΤΕΛΙΚΑ ΑΥΤΟ ΘΑ ΧΑΕΙ ΚΑΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΝΔ ΘΑ ΤΙΜΩΡΗΘΕΙ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΙΚΑΙΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΝ ΛΑΟ.ΚΑΤΑΛΗΓΩ ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ.ΑΣ ΜΗΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΒΑΘΜΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΩΝ.ΝΑ ΦΤΑΝΟΥΝ ΩΣ ΛΟΧΑΓΟΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΟΠ ΩΣ ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΩΝ.ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΜΟΥ 6985763#64
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Να αποκατασταθούν οι ήδη υπηρετούντες. Απαράδεκτο να αλλάζει η εγκύκλιος κατάταξης του κάθε στελέχους. Η απαξίωση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απομάκρυνση του κόσμου από τις ΕΔ. Οι Συριανοί υπαξιωματικοί θα είναι Αφγανοί και Πακιστανοί, όπου σύμφωνα και με τον κ. ΥΕΘΑ (βλ.σχετικές δηλώσεις) θα πρέπει να μπορούν να επανδρώνουν τις ΕΔ αν δεν μπορούν οι έχοντες την ιθαγένεια. Άκρως επικίνδυνο και δυστυχώς το μόνο αληθινό και ακριβές. Ντροπή
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
19 ολόκληρα χρόνια μέσα σε γραμμές πτήσεων, σε υπόστεγα, σε readiness, εκατοντάδες υπηρεσίες σε αργίες, αμέτρητες μέρες μακρυά από οικογένειες, με κίνδυνο της σωματικής μας ακεραιότητας και δεν αξιζει σε μας να γίνουμε αξιωματικοί αλλά σε κάποιους που με τα ευρώ τους μπορούν να εξαγοράσουν τα πάντα!!!! Αποσύρετε το έκτρωμα αυτό πριν είναι πολύ αργά! Δεν έχουμε χρόνο για άλλες απώλειες! Σκεφτείτε σοβαρά τη πατρίδα που υπηρετείτε και κοιτάξτε να είστε όσο μπορείτε πιο κοντά σε όλους εμάς γιατί εμείς σταθήκαμε στο ύψος μας όλα τα πέτρινα χρόνια !!!
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Αυτό που δεν έχετε καταλάβει εσείς οι «εγκέφαλοι» αυτού του νομοσχεδίου εκτρώματος είναι ότι αυτά τα παιδιά οι ΑΣΣΥ σας έκαναν χάρη που ξεκινούσαν την καριέρα τους στις ένοπλες δυνάμεις σαν υπαξιωματικοί ενώ καληστα θα μπορούσαν να είναι και ΑΣΕΙ…Εκεί που μας χρωστούσαν μας πήραν και το βόδι που λέει και ο σοφός λαός μας…Ε όχι !!! Αυτό πάει πολύ!!! Θα σας κάνουν δώρο την απουσία τους και καλή σας τύχη…
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Με το νομοσχέδιο έκτρωμα που καταθέσατε διαλύεται τις ΕΔ,για πολιτικά παιχνίδια και προσωπικές αξιώσεις.Την απάντηση αν το ψηφίσετε θα την πάρετε από την εργασιακή μας αδιαφορία και το εκλογικό αποτέλεσμα όταν προσφύγουμε στις κάλπες και αυτό είναι δέσμευση από το προσωπικό των ΕΔ.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
Καταφανέστατη εμπάθεια προς τους αποφοίτους ΑΣΣΥ. Μακάρι να αποσυρθεί.
1. Σε καμία χώρα δεν υφίσταται ανώτατη στρατιωτική εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου η οποία να οδηγεί σε σταδιοδρομία υπαξιωματικού με καταληκτικό βαθμό Ανθυπασπιστή.
Σε όλες τις χώρες, οι απόφοιτοι των ανώτατων στρατιωτικών σχολών εντάσσονται στο Σώμα Αξιωματικών. Δεν υπάρχει διεθνές παράδειγμα όπου το κράτος εκπαιδεύει στελέχη σε επίπεδο πανεπιστημίου και εν συνεχεία τα καθηλώνει βαθμολογικά σε κατηγορία υπαξιωματικών.
Η Ελλάδα θα είναι η πρώτη χώρα που θα ζητά απόφοιτο «ανώτατης σχολής» να υπηρετεί σε καριέρα υπαξιωματικού. Αναπόφευκτα, αργά ή γρήγορα, θα τεθούν νομικά ζητήματα ισότιμης εξέλιξης με τους αποφοίτους ΑΣΕΙ.
2. Διεθνώς δεν υπάρχει προηγούμενο όπου το κράτος αφαιρεί βαθμολογικά και υπηρεσιακά δικαιώματα από στελέχη που ήδη υπηρετούν, τα οποία εισήλθαν με σαφώς κατοχυρωμένη νομική εξέλιξη (έως Σμήναρχοι/Αντισμήναρχοι κλπ).
Σε όλες τις δυτικές χώρες όπου έγιναν μεταρρυθμίσεις προσωπικού:
α) Οι ήδη υπηρετούντες διατήρησαν τα κεκτημένα,
β) Είχαν επιλογή ένταξης στο νέο σύστημα,
γ) Ο όρος «αναβάθμιση» δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ για κατάργηση δικαιώματος προαγωγής.
Η αναδρομική στέρηση εξέλιξης παραβιάζει τις αρχές:
α) της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης,
β) της χρηστής διοίκησης,
γ) της προστασίας της υπηρεσιακής κατάστασης,
δ) της ίσης μεταχείρισης.
Αυτό που επιχειρείται είναι νέος ορισμός της λέξης «αναβάθμιση», δηλαδή, κόβουμε αυτά που είχες και απαιτούμαι να μας εκφράσεις τις ευχαριστίες σου.
3. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που διατηρεί δύο παράλληλες κατηγορίες υπαξιωματικών με ανόμοια εξέλιξη και τώρα προσθέτει:
α) ανώτατου τύπου σχολή που παράγει υπαξιωματικούς,
β) νομοθετημένη απαγόρευση εξέλιξης για αποφοίτους «ανώτατης» σχολής,
γ) αναδρομική αλλαγή επαγγελματικών δικαιωμάτων (ανήκουστο σε ΝΑΤΟϊκή χώρα).
Νομοθετική διάταξη που μειώνει την υπηρεσιακή προοπτική ήδη υπηρετούντων στελεχών δεν μπορεί να εφαρμοστεί, καθώς αποτελεί αναδρομική δυσμενή μεταβολή.
4. Πουθενά δεν υπάρχουν “βαθμοί διοίκησης”. Οι τίτλοι τύπου Command Sergeant Major στις ΗΠΑ είναι θέσεις, όχι νέοι βαθμοί.
Το STANAG 2116 του ΝΑΤΟ προβλέπει ενιαία αντιστοίχιση βαθμών OR–1 έως OR–9 χωρίς πρόσθετους «υπο-βαθμούς».
Η πρακτική του νομοσχεδίου δεν έχει διεθνή βάση. Επινοεί βαθμούς που δεν αναγνωρίζει κανείς στον πλανήτη. Όπως δεν υπάρχει βαθμός διοικητή μονάδας, υποδιοικητή μονάδας κ.λ.π δεν μπορεί να υπάρχει και βαθμός Επιλοχία Υπομονάδας, Αρχιλοχία Μονάδας κ.λ.π.
5. Με το Άρθρο 131 (Ονομασία Μόνιμων Υπαξιωματικών) «οι σπουδαστές των ΑΣΜΥ, οι οποίοι ολοκληρώνουν επιτυχώς τα τρία (3) πρώτα έτη σπουδών, ονομάζονται μόνιμοι υπαξιωματικοί και λαμβάνουν σχετική βεβαίωση.
Με το Άρθρο 122 (Προγράμματα πρώτου κύκλου σπουδών)
α. Τα προγράμματα πρώτου κύκλου σπουδών των ΑΣΜΥ διαρκούν οκτώ (8) πλήρη ακαδημαϊκά εξάμηνα εκ των οποίων το καθένα αντιστοιχεί σε τριάντα (30) πιστωτικές μονάδες (European Credit Transfer and Accumulation System – ECTS).
Από την πρόβλεψη του άρθρου 122 προκύπτει ότι το πρόγραμμα σπουδών του 4ου έτους θα υλοποιείται σε σχολεία εφαρμογής του ΣΞ ή μονάδες και υπηρεσίες του ΠΝ και της ΠΑ το οποίο προφανώς θα «βαπτίζεται πρακτική εκπαίδευση. Αυτό δημιουργεί σωρεία αντιφάσεων:
(1). Η πρακτική εκπαίδευση ενός έτους είναι ασύμβατη με τα ακαδημαϊκά πρότυπα (2–4 μήνες στα ΑΕΙ),
(2). Αν το 4ο έτος είναι πρακτική στις μονάδες, δημιουργείται σύγχυση με τα κριτήρια προαγωγών,
(3). Δεν διευκρινίζεται αν οι σπουδαστές θα μισθοδοτούνται ως υπαξιωματικοί ή ως δόκιμοι,
(4). Δεν είναι δυνατόν η υπηρεσιακή ιδιότητα να προηγείται του ακαδημαϊκού τίτλου.
Η ίδια η δομή των άρθρων υπονομεύει την έννοια της «ανωτατοποίησης». Σε κάθε περίπτωση, δεν μιλάμε για σοβαρό σχεδιασμό.
6. Άρθρο 66 – Μετατάξεις στο σώμα αξιωματικών
Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί μπορούν να μετατάσσονται στο Σώμα των αξιωματικών με καταληκτικό βαθμό Ταγματάρχη. Δικαίωμα μετάταξης έχουν μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι:
α) προέρχονται από ΑΣΜΥ,
β) έχουν συμπληρώσει δεκατέσσερα (14) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας,
γ) κατέχουν πτυχίο ή δίπλωμα τμήματος ή σχολής ΑΕΙ της ημεδαπής ή ακαδημαϊκά ισοδύναμο ή ισότιμο τίτλο σχολών της αλλοδαπής,
Η απαίτηση συμπλήρωσης 14 ετών πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας (στην πράξη 17–18) είναι αυθαίρετη και δεν βασίζεται σε αντικειμενικά υπηρεσιακά κριτήρια.
Η προϋπόθεση να κατέχει ο υποψήφιος πτυχίο ΑΕΙ ακυρώνει τον ίδιο τον νόμο. Δηλαδή: Αν οι ΑΣΜΥ είναι πραγματικά ανώτατες σχολές γιατί απαιτείται επιπλέον πτυχίο ΑΕΙ; Προφανώς γιατί με αυτό ουσιαστικά προεξοφλείται ότι οι ΑΣΜΥ δεν θα αναγνωριστούν ποτέ ως ανώτατες. Το ομολογεί το ίδιο το άρθρο του νόμου.
7. Άρθρο 106 – Περιορισμοί συμμετοχής σε ενώσεις και ΟΤΑ
Το άρθρο απαγορεύει σε μόνιμους υπαξιωματικούς και αξιωματικούς να συμμετέχουν σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων που «ασκούν κριτική» σε θέματα διοίκησης των ΕΔ καθώς και να κατέχουν οποιαδήποτε θέση σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού
Όμως:
α) Το άρθρο 12 Συντάγματος προστατεύει απολύτως τη συμμετοχή σε σωματεία. Αλλεπάλληλες δικαστικές αποφάσεις έχουν κρίνει ότι, η δυνατότητα να συμμετέχουν όσοι υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις σε ενώσεις, συλλόγους ή σωματεία, δεν εξαρτάται από την προηγούμενη άδεια ή έγκριση της αρμόδιας υπηρεσίας τους ή του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων καθώς είναι ευθέως αντίθετη με το περιεχόμενο του άρθρου 12 παρ.1 του Συντάγματος,
β) Ο Άρειος Πάγος έχει ρητά αναγνωρίσει το δικαίωμα των στρατιωτικών στον συνδικαλισμό,
γ) Ο Ν. 4804/2021 επιτρέπει ρητά στους υπαξιωματικούς να εκλέγονται σε ΟΤΑ (οι αξιωματικοί αποκλείονται, όχι οι υπαξιωματικοί),
δ) Πολλοί υπαξιωματικοί σήμερα υπηρετούν νόμιμα ως δημοτικοί ή περιφερειακοί σύμβουλοι, αντιδήμαρχοι κ.λπ.
Ποιος θα κρίνει αν ασκείται κριτική από νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων και πώς θα εφαρμοστεί διάταξη που αντιφάσκει με το Σύνταγμα, τη νομολογία και άλλον ισχύοντα νόμο;
Συμπέρασμα
Ο «χάρτης μετάβασης στη νέα εποχή» αποτελεί ένα κακοσχεδιασμένο νομοθετικό πλαίσιο που δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα υποτίθεται ότι λύνει. Οι περισσότερες από τις παραπάνω στρεβλώσεις ισχύουν και για τους ΕΠΟΠ.
Το νομοσχέδιο αυτό καθηλώνει όλους τους εν ενεργεία αποφοίτους ΑΣΣΥ στον φέροντα βαθμό μέχρι την αποστρατεία τους.Ειναι καθ’όλα απαράδεκτο και δημιουργεί στα υπηρετούντα στελέχη αίσθημα αδικίας και μείωση κινήτρου απόδοσης στην εργασία τους.Εχει κατακερματίσει το ηθικό τους και την αξιοπρέπεια τους σε τέτοιο βαθμό που να σκέφτεται μεγάλος αριθμός τους την παραίτηση-φυγη από τις Ένοπλες Δυνάμεις.Πρεπει άμεσα να αποσυρθεί από την διαβούλευση και να μην ψηφιστεί από την πλειοψηφία των βουλευτών της ολομέλειας, εάν ακόμη υπάρχει επάνω τους η λέξη φιλότιμο και αξιοπρέπεια.
Παραβιάζετε τουλαχιστον 5 νόμους του Συντάγματος καθώς και πολλαπλες γνωμοδοτήσεις του ΣτΕ.
Ντροπή και μόνο ντροπή.
Οι βλαπτικές μεταβολές στο βαθμολόγιο των στελεχών προερχομένων από τις ΑΣΣΥ, όπως προωθούνται στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο, κινδυνεύουν να δημιουργήσουν προσωπικό “ήσσονος προσπάθειας”.
Όταν ένας άνθρωπος μένει 5–10 χρόνια καθηλωμένος στον ίδιο βαθμό χωρίς προοπτική, η διάθεση για ουσιαστική προσπάθεια μηδενίζεται.
Κι αυτό δεν είναι θέμα χαρακτήρα — είναι θέμα συστήματος.
Όταν το σύστημα τιμωρεί την προσπάθεια και επιβραβεύει τη στασιμότητα, το αποτέλεσμα είναι αναπόφευκτο:
στελέχη απογοητευμένα, άτολμα και χωρίς κίνητρο να προσφέρουν περισσότερα.
Αν αυτός είναι ο σκοπός του νέου βαθμολογίου, τότε μιλάμε για μια επικίνδυνη υπονόμευση του μέλλοντος των Ενόπλων Δυνάμεων.
Πόσα άρθρα παραβιάζει η αναδρομικότητα γνωρίζετε; Το αποτέλεσμα απο την προσφυγή των θιγομένων το γνωρίζετε. Άρα που αποσκοπεί όλο αυτο; Επίδειξη δύναμης η απλή άγνοια;
Πρωτόγνωρα πράγματα
Η αναδρομικότητα του νομοσχεδίου απαγορεύεται απο το σύνταγμα (άρθρο 2). Εκτός αν ο σκοπός σας είναι η δεδομένη προσφυγή των στελεχών στα αρμόδια δικαστήρια με δεδομένο αποτέλεσμα.
Φοβάμαι πως όλες αυτές οι βλαπτικές μεταβολές στο βαθμολόγιο των από τις ΑΣΣΥ προερχομένων, που θα προκύψουν από το υπό ψήφιση νομοσχέδιο, θα δημιουργήσουν στελέχη “ήσσονος προσπάθειας”.
Στελέχη που απλώς θα πηγαίνουν το πρωί καθαροί και ξυρισμένοι, θα κάνουν τα απολύτως τυπικά και θα φεύγουν με την παύση εργασίας.
Όταν δεν περιμένεις καμία σοβαρή βαθμολογική εξέλιξη, όταν μένεις 5–10 χρόνια καθηλωμένος στον ίδιο βαθμό χωρίς προοπτική, η διάθεση για ουσιαστική προσπάθεια και απόδοση μηδενίζεται.
Και αυτό δεν είναι ζήτημα χαρακτήρα — είναι ζήτημα συστήματος.
Όταν το σύστημα τιμωρεί την προσπάθεια και επιβραβεύει τη στασιμότητα, το αποτέλεσμα είναι αναπόφευκτο:
προσωπικό απογοητευμένο, άτολμο και χωρίς κανένα κίνητρο να προσφέρει το κάτι παραπάνω.
Και το μεγαλύτερο ερώτημα είναι:
Ποιος πραγματικά ωφελείται από τη δημιουργία μιας ολόκληρης γενιάς στελεχών χωρίς προοπτική;
Το νομοσχέδιο αυτό συνιστά μια επικίνδυνη και ασύντακτη ανατροπή, δίχως στρατηγική, δίχως σεβασμό στην ιστορία των Ενόπλων Δυνάμεων και δίχως καμία αντίληψη για τη σημασία του ανθρώπινου δυναμικού. Απαξιώνει στελέχη, καταστρέφει καριέρες και συνθλίβει την αξιοπρέπεια ανθρώπων που υπηρετούν με πίστη και υψηλό φρόνημα.
● Απαξίωση 150 ετών στρατιωτικής παράδοσης
Η κατάργηση της προαγωγής των αποφοίτων ΑΣΣΥ σε αξιωματικούς αποτελεί πλήγμα σε έναν θεσμό που επί ενάμιση αιώνα στήριξε την επιχειρησιακή συνέχεια του Στρατεύματος. Οι άνθρωποι που σηκώνουν το κύριο βάρος της λειτουργίας των Μονάδων υποβιβάζονται σε ρόλο χωρίς προοπτική, εγκλωβισμένοι σε βαθμούς που δεν ανταποκρίνονται στην προσφορά και στις ικανότητές τους.
● Επικίνδυνη πολυδιάσπαση του προσωπικού
Η ίδρυση δύο παράλληλων σωμάτων υπαξιωματικών είναι μια ακατανόητη και προβληματική επιλογή, που κανένας σοβαρός στρατός στον κόσμο δεν εφαρμόζει.
Οι ΑΣΣΥ, ΕΠΥ/ΕΜΘ & ΕΠΟΠ βλέπουν τις προαγωγές τους να παγώνουν, το μέλλον τους να θολώνει και την αποστρατεία να κρέμεται ως μόνιμη απειλή.
● Αναδρομική & άμεση εφαρμογή
Είναι ντροπή να υπάρχει αναδρομική ισχύ σε αυτό το έκτρωμα. Αλλάζει με τη βία τα όνειρα παιδιών για τη ζωή τους που κάναν συνειδητή επιλογή τις υπηρεσίες τους στην πατρίδα και εμπιστεύτηκαν το κράτος μας.
Μόνο βαθιά ανήθικοι άνθρωποι αλλάζουν τους όρους του παιχνιδιού ενώ αυτό «παίζεται» ξεγελώντας ξεδιάντροπα τους συμμετέχοντες.
Αυτό δεν είναι «μεταρρύθμιση» — είναι διάλυση.
● Μισθολόγιο-πρόκληση
Το προτεινόμενο μισθολόγιο αποτελεί κατάφωρη αδικία:
– ενισχύει μόνο τις ανώτερες βαθμίδες,
– αφήνει υπαξιωματικούς και χαμηλόβαθμα στελέχη χωρίς ουσιαστικό όφελος,
– συχνά «καλύπτει» μειώσεις μέσω της λεγόμενης «προσωπικής διαφοράς».
Η προσωπική διαφορά δεν είναι αύξηση. Είναι λογιστικό τέχνασμα που κρύβει απώλειες.
Η κοροϊδία αυτή πρέπει να σταματήσει.
● Υπερσυγκέντρωση εξουσίας
Ακόμη πιο εξοργιστικό είναι ότι στο νομοσχέδιο η ρύθμιση κάθε διαδικασίας ανατίθεται με μία υπογραφή. Η αναφορά στη δικαιοδοσία του υπουργού επαναλαμβάνεται δεκάδες φορές, μετατρέποντας την Εθνική Άμυνα σε χώρο προσωπικών αποφάσεων και όχι θεσμικής λειτουργίας.
Αυτό δεν λέγεται μέριμνα· λέγεται αυθαιρεσία.
● Όσοι στήριξαν την Πατρίδα, ανταμείβονται με απαξίωση
Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων στάθηκαν στην πρώτη γραμμή: σε πυρκαγιές, πλημμύρες, χιονιάδες· στην κρίση του Έβρου· στις απαιτήσεις του Αιγαίου· στις καθημερινές αποστολές κοινωνικής προσφοράς.
Οι άνθρωποι αυτοί κράτησαν τη σημαία ψηλά όταν όλα έδειχναν να λυγίζουν.
Και η «ανταμοιβή» τους;
Ένα νομοσχέδιο που γκρεμίζει ό,τι εκείνοι κράτησαν όρθιο.
Αξιότιμοι κύριοι, το νομοσχέδιο αυτό εκπονήθηκε σίγουρα όχι από στελέχη ΑΣΣΥ καθόσον δεν εξυπηρετεί ούτε την ανέλιξη τους σε αξιωματικούς και θεωρώ ότι θα προσβληθεί από χιλιάδες ΑΣΣΥ ως προς την συνταγματικότητα λόγω της αναδρομικής εφαρμογής του και την απουσία των απαραίτητων μεταβατικών διατάξεων για τα παλαιά στελέχη. Ειδικότερα πως είναι δυνατόν με τον ισχύοντα νόμο να υπάρχουν προαπαιτούμενα όπως η φοίτηση από σχολεία αξιωματικών εξ ανθυπασπιστών, η απόκτηση πτυχίων πανεπιστημίου, η υπηρέτηση σε Γενικά επιτελεία, τα προσόντα και τόσα άλλα προαπαιτούμενα για την εξέλιξη μέχρι τον βαθμό του ταγματάρχη των ΑΣΣΥ και τόσα άλλα που πάσχιζαν δεκαετίες για να τα αποκτήσουν και εσείς με ένα νόμο τα αναιρειτε? Ο προηγούμενος νομοθέτης έκρινε λάθος και τα αναιρειτε? Φυσικά ΚΑΤΑΝΟΕΙ ΚΑΙ Ο ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗΣ την υπέρβαση λογικής που υπάρχει την οριζόντια ισοπέδωση όλων στην στασιμότητα και το νέο carrer path της επαγγελματικής και βαθμολογικής υποβαθμισης
Η κατάσταση στην οποία θέλετε να επιβάλετε στους Αποφοίτους Σχολών Υπαξιωματικών είναι αδιανόητη!
Μιλάτε για καλυτέρευση συνθηκών ποικιλοτρόπως και όλη η διαβούλευση είναι υπονόμευση δικαιωμάτων και γελοιότητες.
Απαιτούμε να μην ψηφιστεί!
Εάν περάσει κάτι τέτοιο ο δρόμος για παραίτηση είναι μονόδρομος.
Κοροϊδεύετε τον κόσμο.
Ντροπή!
Θέλουν στρατό που να ικανοποιεί τα συμφέροντα της Ευρώπης και όχι της χώρας μας. Πιστεύετε ότι οι Ευρωπαίοι θα ρθουν να μας σώσουν; Η ιστορία έδειξε ότι οι μεγάλες και φίλιες δυνάμεις μας εγκατέλειψαν την ύστατη στιγμή. Γιατί δεν κάνουν κάτι για την Κύπρο και ασχολούνται με την Ουκρανία; Θα μας βοηθήσουν να επεκτείνουμε τα χωρικά μας υδατα στα 12ν.μ. στο Αιγαίο, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο; Αν δεν ταιριάζουν τα συμφέροντα μας, να είστε σίγουροι ότι θα μας προδώσουν. Πως θα αντιμετωπίσουμε μια τέτοια κατάσταση; Το έχετε σκεφτεί αυτό; Αλλά τι σας νοιάζει, θα συνεχίσετε μια χαρά τη ζωή σας στο εξωτερικό.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση, ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης, στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.). Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά ετών βάση συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου.
Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010, 2170/2012, 1317/2008, 2752/2003).
Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκ φεύγει των ορίων του συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Αυτό που θα καταφέρετε με το απαράδεκτο αυτό Νομοθέτημα είναι να διαλύσετε το στράτευμα, να οδηγήσετε το προσωπικό σε πολλαπλές παραιτήσεις, να του καταρρακώσετε το ηθικό,να ανοίξετε τις κερκόπορτες για την ιδιωτική πρωτοβουλία στις Ε.Δ και στο τέλος να κλείσετε τις Ανώτατες όπως ονομάζετε σχολΈς ΑΣΣΥ. Στο οικονομικό σκέλος επειδή το εφάπαξ, οι προικοδοτήσεις τέκνων και η σύνταξη όπως και κυρίως τα μερίσματα εξαρτώνται κυρίως από το βαθμολογικό αντί για τις αυξήσεις που ευαγγελίζεστε θα έχετε πραγματοποιήσει μια γενναία και ανήθικη μείωση συντάξεων στους απόστρατους από εδώ και στο εξής.
Ένα νομοσχέδιο πλήρης απογοήτευση για το σύνολο του προσωπικού που εργάζεται στις ένοπλες δυνάμεις που είναι ήδη αρκετά απογοητευμένο. Νέοι δεν μπαίνουν στις σχολές μας, οι οποίες στο άμεσο μέλλον θα είναι ακόμα πιο άδειες. Οι παραιτήσεις συνεχίζονται με αμείωτο και αυξανόμενο ρυθμο. Το στράτευμα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς ανθρώπους έμπειρους και με υψηλό ηθικό.
Είναι θέμα χρόνου να παραδώσουμε τη χώρα στο έλεος της.
Λυπάμαι.
Οι ρυθμίσεις που τίθενται για τη σταδιοδρομία των στελεχών προερχόμενων από τις ΑΣΣΥ δεν συνιστούν «βελτίωση» ούτε «μετάβαση»· αποτελούν οπισθοχώρηση εις βάρος ανθρώπων που υπηρετούν δεκαετίες. Η πολιτεία ουσιαστικά υπαναχωρεί από όσα η ίδια νομοθέτησε και υποσχέθηκε, αλλοιώνοντας μονομερώς όρους υπηρεσιακής εξέλιξης που αποτέλεσαν προϋπόθεση εισαγωγής σε στρατιωτικές σχολές πριν από 30 και πλέον χρόνια.Όσοι επιλέξαμε την πορεία αυτή, στηριχθήκαμε σε θεσπισμένο πλαίσιο βαθμολογικής εξέλιξης. Δεν είναι λογικό ούτε ηθικό να απαιτείται κάθε τόσο να καταφεύγουμε στα δικαστήρια για να προστατεύσουμε τα στοιχειώδη. Η κατάργηση ρυθμίσεων που αποκατέστησαν αδικίες, όπως το άρθρο 52 του ν. 5018/2023, επαναφέρει στελέχη με πάνω από τρεις δεκαετίες υπηρεσίας σε καθεστώς στασιμότητας. Είναι αδιανόητο να καλούνται να «πληρώσουν» ξανά το κόστος μιας μετάβασης που έχει ήδη κριθεί και θεραπευτεί από τον ίδιο νομοθέτη.Πολλοί υπηρετούντες απόφοιτοι ΑΣΣΥ, ανταποκρινόμενοι στις απαιτήσεις της υπηρεσίας και στη βάση του ν. 3883/2010, προχώρησαν με προσωπικό κόστος στην απόκτηση πτυχίου ΑΕΙ, προκειμένου να φτάσουν στον καταληκτικό βαθμό. Η σημερινή ρύθμιση απαξιώνει αυτή την προσπάθεια. Ο χρόνος, τα έξοδα και η προσωπική θυσία τους δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται σαν μια αχρείαστη «παράκαμψη» που δεν αναγνωρίζεται εκ των υστέρων.Επιπλέον, είναι διεθνής ιδιομορφία να αποφοιτά κανείς από ανώτατη στρατιωτική σχολή και να μην έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί ως αξιωματικός, ανεξαρτήτως εμπειρίας και πραγματικών προσόντων. Το στράτευμα δεν μπορεί να στερηθεί στελέχη με πολυετή επιχειρησιακή γνώση, για να τα αντικαταστήσει με νεότερους θεωρητικά καταρτισμένους, αλλά χωρίς την απαραίτητη εμπειρία που απαιτείται για να σταθεί η ιεραρχία στα πόδια της.Η απαξίωση των ΑΣΣΥ ήδη αποτυπώνεται στα δεδομένα: οι εισακτέοι στις σχολές μειώνονται χρόνο με τον χρόνο και οι παραιτήσεις των νεότερων στελεχών αυξάνονται με ανησυχητικό ρυθμό. Αν η πολιτεία μετατρέψει τη σταδιοδρομία των υπαξιωματικών σε αδιέξοδο, απλώς θα επιταχύνει την απομάκρυνση ικανών νέων από το στράτευμα και θα αποτρέψει μελλοντικούς υποψηφίους. Καμία χώρα δεν μπορεί να διατηρήσει ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις όταν οι βασικοί πυλώνες της αντιμετωπίζονται ως προσωπικό δεύτερης κατηγορίας.Το ζήτημα δεν είναι «αναβάθμιση» ενός σώματος εις βάρος κάποιου άλλου. Δεν αναβαθμίζεται κανείς υποβαθμίζοντας τον διπλανό του. Η αξιοκρατία, ο σεβασμός και η συνέπεια του κράτους απέναντι στους ανθρώπους που το υπηρετούν είναι οι βάσεις που κρατούν τις Ένοπλες Δυνάμεις λειτουργικές και ενωμένες. Οι στρατιωτικοί δεν πρέπει να αισθάνονται ότι υπηρετούν σε μια βαθμίδα που η πολιτεία θεωρεί λιγότερο χρήσιμη ή λιγότερο τιμητική. Η υπηρέτηση της πατρίδας δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως μειονέκτημα.Ζητώ να μην καταργηθεί η ρύθμιση του 2023 (γνωστή ως «ρύθμιση Παναγιωτόπουλου»), να μη θιγεί το θεσμικό πλαίσιο του ν. 4494/2017 και να διασφαλιστεί ότι οι σειρές ΑΣΣΥ 1991–1993 και όσοι προσελήφθησαν με τα ίδια δεδομένα θα ολοκληρώσουν κανονικά τη βαθμολογική τους εξέλιξη μέχρι την αποστρατεία. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή θα οδηγήσει σε απογοήτευση, αδικίες, νέες παραιτήσεις και, τελικά, σε σοβαρή υπηρεσιακή υποβάθμιση.Αυτό που διακυβεύεται δεν είναι μόνο ο βαθμός ενός στελέχους. Είναι η αξιοπιστία του κράτους απέναντι στους ανθρώπους που το στηρίζουν και η δυνατότητα της χώρας να έχει πραγματική, και όχι θεωρητική, άμυνα.
Το νέο νομοσχέδιο για τους απόφοιτους ΑΣΣΥ δεν είναι απλώς άδικο, είναι μια κατάφωρη προσβολή, καθώς ξαφνικά βρισκόμαστε εγκλωβισμένοι βαθμολογικά. Μετά από δύο δεκαετίες προσφοράς, αφοσίωσης και συνεχών υποχρεώσεων, βλέπω τους κανόνες να αλλάζουν μονομερώς, χωρίς καμία μέριμνα για τις συνέπειες.
Προσωπικά αισθάνομαι τεράστια εξαπάτηση για την επιλογή μου το 2003 να περάσω στη ΣΤΥΑ. Επένδυσα τη ζωή μου, τις δυνατότητές μου και την επαγγελματική μου πορεία σε ένα σύστημα που υποσχόταν αξιοκρατία και σταθερότητα. Και τώρα βρίσκομαι να πληρώνω το κόστος αλλαγών που όχι μόνο δεν διορθώνουν προβλήματα, αλλά τα δημιουργούν… Και τα δημιουργούν εις βάρος ανθρώπων που έχουν αποδείξει την αξία, την εμπειρία και την αφοσίωσή τους, αφήνοντάς τους χωρίς προοπτική και χωρίς σεβασμό για την προσφορά τους.
Δεν μπορεί να λέγεται “εκσυγχρονισμός” ένα πλαίσιο που ακυρώνει την εμπειρία, τη διαδρομή και την αξιοπρέπεια ανθρώπων. Αν αυτό θεωρείται μεταρρύθμιση, τότε κάτι πάει βαθιά λάθος.
Αν η πολιτεία θεωρεί ότι η αφοσίωση είναι δεδομένη και οι άνθρωποι αναλώσιμοι, κάνει ένα τεράστιο λάθος. Το νομοσχέδιο χρειάζεται ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ.