ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
ΒΑΘΜΟΙ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΟΠΛΙΤΩΝ
Άρθρο 57
Βαθμοί Επαγγελματιών Οπλιτών
Οι βαθμοί των Επαγγελματιών Οπλιτών (εφεξής: ΕΠΟΠ) και η αντιστοιχία τους μεταξύ των Κλάδων και των ΚΣ των ΕΔ είναι κατά σειρά εξέλιξης οι ακόλουθοι:
| ΣΞ και ΚΣ | ΠΝ | ΠΑ |
| Στρατιώτης | Ναύτης | Σμηνίτης |
| Δεκανέας Β΄ Τάξης | Δίοπος Β΄ Τάξης | Υποσμηνίας Β΄ Τάξης |
| Δεκανέας Α΄ Τάξης | Δίοπος Α΄ Τάξης | Υποσμηνίας Α΄ Τάξης |
| Λοχίας Β΄ Τάξης | Κελευστής Β΄ Τάξης | Σμηνίας Β΄ Τάξης |
| Λοχίας Α΄ Τάξης | Κελευστής Α΄ Τάξης | Σμηνίας Α΄ Τάξης |
| Λοχίας Βοηθός Επιτελούς | Κελευστής Βοηθός Επιτελούς | Σμηνίας Βοηθός Επιτελούς |
| Επιλοχίας Β΄ Τάξης | Επικελευστής Β΄ Τάξης | Επισμηνίας Β΄ Τάξης |
| Επιλοχίας Α΄ Τάξης | Επικελευστής Α΄ Τάξης | Επισμηνίας Α΄ Τάξης |
| Επιλοχίας Βοηθός Επιτελούς | Επικελευστής Βοηθός Επιτελούς | Επισμηνίας Βοηθός Επιτελούς |
| Επιλοχίας Διοίκησης Γ΄ Τάξης | Επικελευστής Διοίκησης Γ΄ Τάξης | Επισμηνίας Διοίκησης Γ΄ Τάξης |
| Επιλοχίας Διοίκησης Β΄ Τάξης | Επικελευστής Διοίκησης Β΄ Τάξης | Επισμηνίας Διοίκησης Β΄ Τάξης |
| Επιλοχίας Διοίκησης Α΄ Τάξης | Επικελευστής Διοίκησης Α΄ Τάξης | Επισμηνίας Διοίκησης Α΄ Τάξης |
Άρθρο 58
Αξιολόγηση Επαγγελματιών Οπλιτών
- Οι ΕΠΟΠ αξιολογούνται ως προς την επαγγελματική τους ικανότητα, την απόδοση, την επάρκεια και τη γενική τους εικόνα τακτικά και έκτακτα.
- Για την αξιολόγησή τους θεσπίζεται σύστημα αξιολόγησης, το οποίο διέπεται από τις αρχές της αξιοκρατίας και της αμεροληψίας.
Άρθρο 59
Οργανικές θέσεις και εξέλιξη Επαγγελματιών Οπλιτών
- Οι ΕΠΟΠ και οι ΕΜΘ καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις των ΕΠΟΠ, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους ανά έτος.
- Οι ΕΠΟΠ προάγονται αποκλειστικά για κάλυψη κενών οργανικών θέσεων ανώτερων βαθμών.
- Η εξέλιξη των υπηρετούντων ΕΠΟΠ, συμπεριλαμβανομένων των ΕΜΘ, αποτυπώνεται στο Παράρτημα Β΄.
Άρθρο 60
Ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό των Επαγγελματιών Οπλιτών
- Οι ΕΠΟΠ κρίνονται για προαγωγή εφόσον έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό τους. Ο χρόνος αυτός έχει ως εξής:
α) οκτώ (8) έτη στον βαθμό του Στρατιώτη και αντιστοίχων, τα οποία μειώνονται σε επτά (7) έτη για όσους πριν από την κατάταξή τους είχαν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις ή την εθελοντική στράτευση του Μέρους ΙΑ΄,
β) τέσσερα (4) έτη στον βαθμό του Δεκανέα Β΄ Τάξης και αντιστοίχων,
γ) τρία (3) έτη στον βαθμό του Δεκανέα Α΄ Τάξης και αντιστοίχων,
δ) πέντε (5) έτη στον βαθμό του Λοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων,
ε) στον βαθμό του Λοχία Α΄ Τάξης:
εα) τρία (3) έτη για προαγωγή στον βαθμό του Λοχία Βοηθού Επιτελούς και αντιστοίχων ή
εβ) πέντε (5) έτη για προαγωγή στον βαθμό του Επιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων,
στ) δύο (2) έτη στον βαθμό του Λοχία Βοηθού Επιτελούς και αντιστοίχων,
ζ) πέντε (5) έτη στον βαθμό του Επιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων,
η) στον βαθμό του Επιλοχία Α΄ Τάξης και αντιστοίχων:
ηα) τρία (3) έτη για προαγωγή στον βαθμό του Επιλοχία Βοηθού Επιτελούς και αντιστοίχων ή
ηβ) πέντε (5) έτη για προαγωγή στον βαθμό του Επιλοχία Διοίκησης Γ΄ Τάξης και αντιστοίχων,
θ) δύο (2) έτη στον βαθμό του Επιλοχία Βοηθού Επιτελούς,
ι) δύο (2) έτη στον βαθμό του Επιλοχία Διοίκησης Γ΄ Τάξης και αντιστοίχων και
ια) δύο (2) έτη στον βαθμό του Επιλοχία Διοίκησης Β΄ Τάξης και αντιστοίχων.
- Για τον υπολογισμό του χρόνου της παρ. 1 του παρόντος εφαρμόζεται αναλόγως η παρ. 4 του άρθρου 11. Τα στοιχεία i) των υποπερ. αα) και αβ) της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11 εφαρμόζονται για το σύνολο των ΕΠΟΠ ανεξαρτήτως βαθμού.
- Αν συντρέχουν περισσότερες υποπεριπτώσεις της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11, όπως αυτό εφαρμόζεται αναλόγως σύμφωνα με την παρ. 2 του παρόντος, ο συνολικός χρόνος που προσμετράται δεν μπορεί να είναι περισσότερος από το ένα τρίτο (1/3) του ελάχιστου χρόνου παραμονής ανά βαθμό.
Άρθρο 61
Συμβούλια κρίσεων Επαγγελματιών Οπλιτών
- Αρμόδια συμβούλια για τις κρίσεις των ΕΠΟΠ είναι τα συμβούλια κρίσεων των μόνιμων υπαξιωματικών του άρθρου 44.
- Οι ΕΠΟΠ κρίνονται:
α) για τη μονιμοποίησή τους:
αα) ως «κατάλληλοι», όταν στη γενική ικανότητα τα ουσιαστικά τους προσόντα έχουν βαθμολογία τουλάχιστον «λίαν καλώς» και είναι κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων τους, διαφορετικά ως
αβ) «ακατάλληλοι»,
β) όταν συμπληρώνουν πέντε (5) έτη υπηρεσίας ή κατόπιν υποβολής της έκθεσης της περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 13 του ν. 2936/2001 (Α΄ 166) ως:
βα) «διατηρητέοι», εφόσον είναι κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους, σύμφωνα με τη γενική τους απόδοση στα ουσιαστικά τους προσόντα ή
ββ) «αποστρατευτέοι», εφόσον δεν πληρούν τις προϋποθέσεις να κριθούν ως «διατηρητέοι» λόγω ουσιώδους έλλειψης στα ουσιαστικά τους προσόντα ή έχουν τελέσει σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα και
γ) για προαγωγή, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 60 και τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στην απόφαση της παρ. 4 του άρθρου 64 ως:
γα) «προακτέοι επ’ ανδραγαθία», σύμφωνα με τις προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρου 17,
γβ) «προακτέοι κατ’ επιλογή», εφόσον έχουν στα ουσιαστικά τους προσόντα βαθμολογία «εξαίρετα»,
γγ) «προακτέοι», εφόσον έχουν στα ουσιαστικά τους προσόντα βαθμολογία τουλάχιστον «λίαν καλώς»,
γδ) «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό», εφόσον δεν πληρούν τις προϋποθέσεις να κριθούν ως «προακτέοι» αλλά είναι κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους ή
γε) «αποστρατευτέοι», σύμφωνα με την υποπερ. ββ) της περ. β).
- Για την εφαρμογή της περ. γ) της παρ. 2 του παρόντος, εξαιρουμένης της υποπερ. γα), σε περίπτωση ισάξιων κρινόμενων ΕΠΟΠ, επιλέγονται εκείνοι που πληρούν κατά σειρά τα κριτήρια που καθορίζονται στην απόφαση της παρ. 1 του άρθρου 64.
Άρθρο 62
Ειδικές διατάξεις για τις κρίσεις Επαγγελματιών Οπλιτών
- Οι ΕΠΟΠ προάγονται στον βαθμό του Λοχία Βοηθού Επιτελούς, Επιλοχία Βοηθού Επιτελούς, Επιλοχία Διοίκησης Γ΄ Τάξης, Επιλοχία Διοίκησης Β΄ Τάξης και Επιλοχία Διοίκησης Α΄ Τάξης και αντιστοίχων αποκλειστικά ως «προακτέοι κατ’ επιλογή».
- Η προαγωγή ΕΠΟΠ στον βαθμό του Δεκανέα Β΄ Τάξης και αντιστοίχων προϋποθέτει την προηγούμενη κρίση τους ως «κατάλληλων» για μονιμοποίηση, σύμφωνα με την υποπερ. αα) της περ. α) της παρ. 2 του άρθρου 61.
- Οι ΕΠΟΠ ειδικών καταστάσεων του άρθρου 99 δεν μπορούν να κριθούν ως «προακτέοι κατ’ επιλογή».
- Με την επιφύλαξη της παρ. 1 του άρθρου 13 του ν. 2936/2001 (Α΄166), οι ΕΠΟΠ απολύονται από τις ΕΔ, όταν κρίνονται ως:
α) «ακατάλληλοι» για μονιμοποίηση, σύμφωνα με την υποπερ. αβ) της περ. α) της παρ. 2 του άρθρου 61,
β) «αποστρατευτέοι», σύμφωνα με τις περ. β) και γ) της παρ. 2 του άρθρου 61. Η πράξη απόλυσης εκδίδεται εντός (1) μηνός από την κύρωση του σχετικού πίνακα.
γ) «Διατηρητέοι στον αυτό βαθμό», σύμφωνα με την υποπερ. γδ) της περ. γ) της παρ. 2 του άρθρου 61, σε δύο (2) συνεχόμενες κρίσεις στον ίδιο βαθμό ή τρεις (3) φορές στη σταδιοδρομία τους συνολικά.
Άρθρο 63
Αναλογική εφαρμογή διατάξεων Μέρους Γ΄
- Η παρ. 9 του άρθρου 52 εφαρμόζεται αναλόγως και για τους ΕΠΟΠ.
- Το άρθρο 53 εφαρμόζεται αναλόγως για ΕΠΟΠ και ΕΜΘ μέχρι του βαθμού του Ανθυπασπιστή. Οι λοιπές διατάξεις του Μέρους Γ΄ εφαρμόζονται αναλόγως και για όσα θέματα δεν ρυθμίζονται στο παρόν Μέρος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄
ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕΝΕς ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Δ΄
Άρθρο 64
Εξουσιοδοτικές διατάξεις Μέρους Δ΄
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από εισήγηση του ΣΑΓΕ, καθορίζονται τα ουσιαστικά και τα τυπικά προσόντα των ΕΠΟΠ, ο τύπος και το περιεχόμενο των εκθέσεων αξιολόγησης, των σημειωμάτων ικανότητας και των ειδικών εκθέσεων απόλυσης, τα αρμόδια όργανα, καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 58 και της παρ. 3 του άρθρου 61.
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ και δεν δημοσιεύεται, καθορίζεται ο αριθμός των οργανικών θέσεων ΕΠΟΠ και ΕΜΘ, η κατανομή τους κατά κατηγορία, βαθμό και ανά έτος και ρυθμίζεται κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή της παρ. 1 του άρθρου 59.
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται ύστερα από εισήγηση του ΣΑΓΕ, καθορίζονται η ένταξη των ΕΠΟΠ σε επετηρίδες και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος Μέρους.
- Με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ, η οποία εκδίδεται μετά από γνώμη του οικείου ανώτατου συμβουλίου, ή του ΣΑΓΕ για τα ΚΣ μπορεί να καθορίζονται ως προϋποθέσεις προαγωγής των ΕΠΟΠ η συμπλήρωση χρόνου ειδικής υπηρεσίας σε συγκεκριμένες θέσεις και η φοίτησή τους σε σχολεία ή κέντρα εκπαίδευσης των ΕΔ για την εφαρμογή της περ. γ) της παρ. 2 του άρθρου 61.
Άρθρο 65
Καταργούμενη διάταξη Μέρους Δ΄
Από την έναρξη ισχύος του παρόντος, καταργείται το άρθρο 8 του ν. 2936/2001 (Α΄ 166), περί βαθμών και προαγωγών.




Θεσμική Παρέμβαση για τη Διασφάλιση της Ισονομίας και της Επιχειρησιακής Επάρκειας των Ενόπλων Δυνάμεων
Με το παρόν σχέδιο νόμου εισάγονται αλλαγές που, αντί να ενισχύσουν το ανθρώπινο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων, δημιουργούν ένα καθεστώς άνισης μεταχείρισης, στασιμότητας και πλήρους υποβάθμισης στελεχών που αποτελούν τον κορμό της επιχειρησιακής λειτουργίας τους.
Η κρίση δεν είναι θεωρητική. Είναι υπαρκτή, πολυεπίπεδη και —εάν δεν διορθωθεί— οδηγεί με ταχείς ρυθμούς σε αποσταθεροποίηση του προσωπικού και αποδυνάμωση της άμυνας της χώρας.
1. Παρατεταμένη στασιμότητα στους βαθμούς: Μηχανισμός διάλυσης του προσωπικού
Το προτεινόμενο σταδιοδρομικό προβλέπει για στελέχη ΣΜΥ–ΕΜΘ–ΕΠΟΠ μία πορεία με:
• μακρά παραμονή στους ίδιους βαθμούς,
• ουσιαστική κατάργηση της προοπτικής εξέλιξης,
• άνιση αντιμετώπιση σε σχέση με άλλες προελεύσεις.
Ένα τέτοιο σύστημα δεν αποτελεί μεταρρύθμιση.
Αποτελεί θεσμοθετημένη επαγγελματική απαξίωση.
Καμία υπηρεσία δεν μπορεί να λειτουργήσει όταν στερεί από το προσωπικό της την ελάχιστη προσδοκία εξέλιξης — πόσο μάλλον οι Ένοπλες Δυνάμεις.
2. Οι ΕΔ κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς προσωπικό
Η επίδραση των ρυθμίσεων αυτών είναι αναπόφευκτη:
• Οι νέες κατατάξεις θα μειωθούν κατακόρυφα.
• Το υπάρχον προσωπικό θα στραφεί μαζικά σε παραιτήσεις ή εναλλακτικές λύσεις.
• Οι μονάδες πρώτης γραμμής θα βρεθούν υποστελεχωμένες, με άμεσες συνέπειες στην επιχειρησιακή ετοιμότητα.
Κανένα σταδιοδρομικό, όσο καλοδιατυπωμένο και αν φαίνεται θεωρητικά, δεν μπορεί να εφαρμοστεί εάν κανείς δεν θέλει να υπηρετήσει.
3. Η άνιση μεταχείριση μεταξύ στελεχών υπονομεύει την ισονομία και την πειθαρχία του σώματος
Είναι αδιανόητο:
• να παρέχεται προνομιακή μεταχείριση σε ειδικά προγράμματα (π.χ. έφεδροι αξιωματικοί που γίνονται μόνιμοι χωρίς ποτέ να υπηρετήσουν εκτός τόπου κατοικίας),
• ενώ ταυτόχρονα τα στελέχη που επί δεκαετίες «κρατούν» τις ΕΔ με θυσίες, συνεχείς μεταθέσεις και οικονομικό κόστος,
να αντιμετωπίζονται με στασιμότητα, υποβάθμιση και απουσία προοπτικής.
Η ισονομία δεν είναι διαπραγματεύσιμη.
Η άνιση μεταχείριση υποσκάπτει την πειθαρχία και το ηθικό.
4. Η πραγματική επιχειρησιακή λειτουργία αγνοείται
Τα στελέχη πρώτης γραμμής:
• υπηρετούν σε ακριτικές μονάδες,
• μετατίθενται συνεχώς,
• επιβαρύνονται οικονομικά χωρίς κανένα επίδομα στέγης, μετακίνησης ή στοιχειώδη διευκόλυνση,
• στερούνται ουσιαστικής αναγνώρισης και προοπτικής.
Η Πολιτεία δεν μπορεί να απαιτεί πλήρη αφοσίωση όταν δεν παρέχει ούτε τα βασικά θεμέλια αξιοπρέπειας και σταδιοδρομίας.
5. Άμεσες διορθωτικές κινήσεις – Ουσιαστικές, όχι επιφανειακές
Για να καταστεί το νομοσχέδιο λειτουργικό και δίκαιο απαιτούνται:
α. Αναθεώρηση όλων των προβλέψεων περί στασιμότητας και πλαφόν βαθμών
Εξέλιξη με σαφή, αντικειμενικά και ενιαία κριτήρια για όλα τα στελέχη.
β. Θεσμική ισότητα μεταξύ προελεύσεων
Ίδια δικαιώματα, ίδια υποχρεώσεις, ίδιες ευκαιρίες αξιοποίησης.
γ. Στρατηγική στελέχωσης με βάση ανάγκες, όχι πρόσκαιρες ρυθμίσεις
Όχι προνομιακά καθεστώτα για κάποιους, ενώ οι υπηρετούντες “ματώνουν” για να κρατήσουν τις μονάδες λειτουργικές.
δ. Κίνητρα παραμονής και προσέλκυσης προσωπικού
Στέγη, οικονομική ενίσχυση, αξιοκρατική εξέλιξη και ουσιαστικό σεβασμό.
ε. Σύστημα σταδιοδρομίας που συνδέεται με πραγματικά καθήκοντα και ευθύνες
Όχι υποβάθμιση στελεχών που καθημερινά ασκούν καθήκοντα ανώτερων βαθμών.
6. Το μήνυμα είναι σαφές: Αυτό το νομοσχέδιο χρειάζεται ουσιαστική επαναδιαμόρφωση
Οι ΕΔ δεν μπορούν να βασιστούν σε προσωπικό:
• χωρίς προοπτική,
• χωρίς δικαιοσύνη,
• χωρίς κίνητρα,
• χωρίς μέλλον.
Η ασφάλεια της χώρας δεν μπορεί να στηρίζεται στην εθελοτυφλία.
Χρειάζεται σοβαρότητα, αξιοκρατία, και πραγματική πολιτική βούληση.
Το παρόν σχόλιο κατατίθεται με σεβασμό προς τον θεσμικό διάλογο, αλλά και με την ακλόνητη πεποίθηση ότι οι Ενόπλες Δυνάμεις αξίζουν καλύτερη μεταχείριση από αυτήν που περιγράφεται στο παρόν σχέδιο νόμου.
Η στασιμότητα στους βαθμούς (ΣΜΥ – ΕΠΟΠ – ΕΜΘ) διαλύει το κίνητρο παραμονής και θέτει σε κίνδυνο τη στελέχωση των ΕΔ
Ένα από τα πλέον ανησυχητικά σημεία του νέου νομοσχεδίου είναι η νομοθετημένη στασιμότητα στους βαθμούς για τα στελέχη προελεύσεως ΣΜΥ, ΕΠΟΠ και ΕΜΘ.
Η ρύθμιση αυτή δε δημιουργεί απλώς αδικίες — δημιουργεί υπαρξιακό κενό στο σύστημα σταδιοδρομίας των Ενόπλων Δυνάμεων.
1. Με τη στασιμότητα κανείς δεν θα επιλέγει να καταταγεί
Για ποιον λόγο να καταταγεί κάποιος ως ΕΠΟΠ, όταν:
γνωρίζει ότι θα “κολλήσει” σε έναν βαθμό για 15, 20 ή και περισσότερα χρόνια,
ενώ οι απαιτήσεις, οι μεταθέσεις, οι κίνδυνοι και οι ευθύνες παραμένουν οι ίδιες ή αυξάνονται;
Για ποιον λόγο να επιλέξει κάποιος τη ΣΜΥ, όταν γνωρίζει ότι θα καθηλωθεί σε βαθμούς που δεν αντανακλούν την πραγματική προσφορά του, τα προσόντα του και τα καθήκοντα που καλείται να εκτελέσει;
Ένα σταδιοδρομικό που δεν επιτρέπει εξέλιξη δεν προσελκύει κανέναν.
2. Οι ΕΔ κινδυνεύουν με μαζική απομείωση προσωπικού
Ο συνδυασμός:
• στασιμότητας,
• ανεπαρκών απολαβών,
• έλλειψης ουσιαστικών κινήτρων,
• εξαντλητικών μεταθέσεων,
• και απουσίας στέγασης/οικονομικής στήριξης,
• οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε μαζική αποχώρηση και απογοήτευση του προσωπικού.
Δεν είναι υπερβολή: οι ΕΔ θα βρεθούν χωρίς στελέχη στα κρίσιμα επίπεδα.
Και όταν “αδειάσει” η βάση, δεν υπάρχει πυραμίδα.
3. Η λογική “όλοι στάσιμοι” δεν είναι μεταρρύθμιση — είναι αποδόμηση
Η εξέλιξη στην ιεραρχία δεν αποτελεί προνόμιο.
Είναι λειτουργικός μηχανισμός:
• ανανέωσης,
• κινήτρων,
• επιβράβευσης,
• επαγγελματικής αξιοπρέπειας.
Όταν καταργείται αυτή η δυνατότητα, καταργείται ο ίδιος ο επαγγελματισμός.
Κανένας οργανισμός, πόσο μάλλον αμυντικός, δεν μπορεί να λειτουργήσει με προσωπικό που γνωρίζει από την πρώτη μέρα ότι δεν θα εξελιχθεί ποτέ.
4. Οι συνέπειες για την ασφάλεια της χώρας είναι πραγματικές
Εάν δεν υπάρξει άμεσα διόρθωση:
• ο αριθμός των νέων ΕΠΟΠ θα καταρρεύσει,
• η ΣΜΥ θα πάψει να αποτελεί ελκυστική επιλογή,
• οι ΕΜΘ θα παραμένουν εγκλωβισμένοι χωρίς πραγματική προοπτική,
• οι μονάδες πρώτης γραμμής θα αποψιλωθούν.
Αυτή η εξέλιξη δημιουργεί κενά στην επιχειρησιακή επάρκεια και μεταθέτει τεράστια βάρη σε λιγοστά άτομα.
Καμία σοβαρή χώρα δεν μπορεί να το θεωρήσει αυτό “μεταρρύθμιση”.
5. Άμεσα αναγκαίες διορθώσεις
1. Ανασχεδιασμός του σταδιοδρομικού με πραγματικές βαθμολογικές προοπτικές.
2. Ενιαίο και αντικειμενικό σύστημα εξέλιξης για όλα τα στελέχη.
3. Προσαρμογή των οργανικών θέσεων ώστε να αντανακλούν τις επιχειρησιακές ανάγκες.
4. Σαφές πλαίσιο προαγωγών που σέβεται την εμπειρία, την εκπαίδευση, τα προσόντα και τα καθήκοντα.
5. Οικονομικά και κοινωνικά κίνητρα ώστε οι ΕΔ να παραμείνουν ελκυστικό επάγγελμα και όχι λύση ανάγκης.
Οι τεράστιες κοινωνικές ανισότητες που δημιουργούνται σε μεταθέσεις, στέγαση και οικονομική επιβάρυνση των στελεχών πρώτης γραμμής
Ένα από τα πιο σοβαρά και υποτιμημένα ζητήματα του νομοσχεδίου είναι ότι ενισχύει δραματικά την ανισότητα μεταξύ:
των στελεχών που υπηρετούν πραγματικά στην πρώτη γραμμή,
και όσων εντάσσονται “εκτός συστήματος” μέσω των νέων ειδικών προγραμμάτων, απολαμβάνοντας προνόμια χωρίς καμία από τις αντίστοιχες υποχρεώσεις.
1. Τα στελέχη πρώτης γραμμής σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος — χωρίς καμία υποστήριξη
Σήμερα, τα στελέχη που υπηρετούν στα νησιά, στις ακριτικές περιοχές και σε μονάδες υψηλής επιχειρησιακής ετοιμότητας:
• μετατίθενται συνεχώς, συχνά κάθε 2 χρόνια,
• πληρώνουν από την τσέπη τους ενοίκια πανάκριβα και συχνά δυσβάσταχτα,
• δεν λαμβάνουν επίδομα ενοικίου,
• καλούνται να ταξιδέψουν 15–20 ώρες με οικονομικά εισιτήρια χωρίς καμπίνα, μόνο και μόνο για να δουν τις οικογένειές τους.
Όλα αυτά αποτελούν σκληρή οικονομική και ψυχολογική επιβάρυνση, που έχει άμεση επίπτωση στην καθημερινότητα και τη μακροχρόνια παραμονή στο στράτευμα.
2. Την ίδια στιγμή, οι συμμετέχοντες στα ειδικά προγράμματα (ΕΠΘ), απολαμβάνουν προνόμια χωρίς τις αντίστοιχες υποχρεώσεις
Οι νέοι συμμετέχοντες στα “ειδικά προγράμματα θητείας”:
• θα υπηρετούν στον τόπο κατοικίας τους,
• θα λαμβάνουν κανονικό μισθό,
• χωρίς μεταθέσεις,
• χωρίς οικονομικά βάρη,
• χωρίς ενοίκια,
• χωρίς 20ωρα ταξίδια,
• χωρίς καμία από τις πιέσεις που αντιμετωπίζουν τα υπάρχοντα στελέχη.
Έτσι δημιουργείται ένα σύστημα δύο ταχυτήτων, όπου οι “προνομιούχοι” υπηρετούν σε συνθήκες απόλυτης ασφάλειας και άνεσης, ενώ οι ήδη υπηρετούντες επωμίζονται όλα τα βάρη.
Αυτό δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε λειτουργικό για τη συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων.
3. Υποσχέσεις στέγασης «ως το 2030» — αλλά μόνο για τους ήδη προνομιούχους
Η εξαγγελία για κατασκευή στρατιωτικών κατοικιών μέχρι το 2030:
• χωρίς πρόβλεψη για χαμηλόβαθμους (ΕΠΟΠ),
• και με ρητή προτεραιότητα στους αξιωματικούς.
Ακόμη κι αν υλοποιηθεί, τα στελέχη πρώτης γραμμής θα μείνουν εκτός, λαμβάνοντας “ό,τι περισσέψει”.
Αυτό δεν μπορεί να αποτελεί πολιτική στήριξης προσωπικού.
4. Συνέπειες για τη στελέχωση — και για την εθνική ασφάλεια
Με αυτό το πλαίσιο:
• Κανείς δεν θα επιλέγει να γίνει ΕΠΟΠ ή να παραμείνει στις ΕΔ.
• Θα υπάρξει σοβαρό πρόβλημα προσέλκυσης προσωπικού.
• Ο Στρατός θα μείνει χωρίς στελέχη στις κρίσιμες μονάδες.
• Το κράτος θα κληθεί να “βρει λύσεις” υπό πίεση — και τότε οι αποφάσεις δεν θα είναι ούτε οργανωμένες ούτε ασφαλείς για τη χώρα.
Η πολιτεία οφείλει να αντιληφθεί ότι χωρίς αξιοπρεπή διαβίωση, δεν υπάρχει προσωπικό, και χωρίς προσωπικό, δεν υπάρχει άμυνα.
5. Τι απαιτείται άμεσα
1. Επίδομα ενοικίου σε όλους τους μετατιθέμενους, αναλογικά με την περιοχή.
2. Κάλυψη εξόδων μετακίνησης (τουλάχιστον 3 αεροπορικά εισιτήρια ετησίως/ ακτοπλοϊκά με καμπίνα).
3. Προτεραιότητα στέγασης στα στελέχη πρώτης γραμμής, όχι στους ήδη ευνοημένους.
4. Περιορισμός των μεταθέσεων σε εύλογα διαστήματα.
5. Αναθεώρηση των ειδικών προγραμμάτων, ώστε να μην δημιουργείται “προσωπικό δύο κατηγοριών”.
«Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να
ισχύσουν
για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη
στις
Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη
υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ
μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας
δικαίου
και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το
καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών
μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι
στελέχη με
την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα,
εξελίσσονται
διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις
Ένοπλες
Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο
βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις
Ένοπλες
Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου»
28 Νοε«Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
Με εκτίμηση
Το νέο “Σώμα Υπαξιωματικών”: Ένα κλειστό, δυσλειτουργικό σύστημα που εγκλωβίζει το προσωπικό
Το προτεινόμενο νέο πλαίσιο για το “Σώμα Υπαξιωματικών” δεν λύνει τα πραγματικά προβλήματα του προσωπικού· τα ενισχύει.
Αντί να δημιουργεί ενιαία εξέλιξη και επαγγελματική προοπτική, εισάγει ένα περίπλοκο, ασαφές και περιοριστικό σύστημα, με άνιση αντιμετώπιση μεταξύ στελεχών με ίδια ή ανώτερη εμπειρία.
1. Ένα Σώμα με πολλαπλές ταχύτητες
Οι ΣΜΥ, οι ΕΠΟΠ και οι ΕΜΘ εντάσσονται μεν τυπικά στο ίδιο σώμα, αλλά με:
• διαφορετικά όρια εξέλιξης,
• διαφορετικές “οροφές” βαθμών,
• διαφορετικούς χρόνους παραμονής,
• και μερικές φορές με υποβιβασμό βαθμολογικής τάξης.
Αυτό δεν αποτελεί “μεταρρύθμιση”, αλλά κατακερματισμό του προσωπικού.
2. Η στασιμότητα γίνεται καθεστώς
Το νέο μοντέλο:
• αυξάνει τις παραμονές ανά βαθμό,
• προσθέτει ενδιάμεσα κλιμάκια χωρίς λόγο,
• δημιουργεί φαινομενική κινητικότητα ενώ στην πράξη παγιώνει την καθήλωση.
Για τα στελέχη πρώτης γραμμής, που σηκώνουν το βάρος των δύσκολων μονάδων, των συνεχών μεταθέσεων και της επιχειρησιακής πίεσης, η στασιμότητα στους βαθμούς σημαίνει:
• μειωμένες αποδοχές,
• καμία αναγνώριση εμπειρίας,
• απώλεια κινήτρων,
• μακροπρόθεσμη υποβάθμιση της ίδιας της επιχειρησιακής ετοιμότητας των ΕΔ.
3. Ένα σώμα που δεν επιβραβεύει την πραγματική υπηρεσία
Προβλέπεται ότι ορισμένες κατηγορίες θα φτάνουν μέχρι Ανθυπασπιστή με δυσανάλογα αυστηρά κριτήρια, ενώ άλλες καθηλώνονται στον Επιλοχία ή στον Αρχιλοχία, ακόμη κι αν:
• έχουν υπηρετήσει σε νησιά, ακριτικές μονάδες,
• έχουν εκτεθεί σε κινδύνους,
• έχουν αναλάβει ευθύνες αξιωματικού επί σειρά ετών.
Η μη αναγνώριση ευδόκιμης υπηρεσίας και της πραγματικής προσφοράς δεν συνάδει με σύγχρονο στρατό χώρας-μέλους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
4. Η παντελής απουσία κινήτρων
Το Σώμα Υπαξιωματικών, όπως σχεδιάζεται, δεν δίνει:
• ορατή διαδρομή εξέλιξης,
• οικονομικά κίνητρα,
• επαγγελματική αναβάθμιση μέσω σπουδών ή εμπειρίας,
• καμία προοπτική για τα επόμενα 20–30 χρόνια υπηρεσίας.
Έτσι, η υπηρεσία καθίσταται “μονόδρομος χωρίς έξοδο”, κάτι που θα αποτρέψει νέες προσλήψεις και θα οδηγήσει σε τεράστιο κενό προσωπικού τα αμέσως επόμενα χρόνια.
5. Η μόνη ρεαλιστική λύση
Χρειάζεται ένα σώμα:
• ενιαίο,
• αξιοκρατικό,
• με κοινά κριτήρια,
• με ξεκάθαρα όρια προαγωγών,
• που να ανταμείβει την εμπειρία, τη σκληρή υπηρεσία, την εκπαίδευση και τις ειδικότητες υψηλού κινδύνου.
Ένα σώμα που να δίνει πραγματική προοπτική και όχι αδιέξοδο.
Το νομοσχέδιο έρχεται με μία εφαρμογή αναδρομικότητος 30 ετών. Δεν γνωρίζουμε που έχει ξανασυμβεί αυτό. Αλλάζει όλη την δομή των ενόπλων δυνάμεων και της ιεραρχίας σε μια ημέρα και όχι σε βαθος 15ετίας όπως παρουσιάζετε. Η γενική ιδέα του σώματος Υπαξιωματικών είναι σωστή καθώς δεν υπάρχουν πλέον υπαξιωματικοί σε ικανούς αριθμούς να ανταπεξέλθουν σε υποχρεώσεις και καθηκοντα. Οι ΑΑΣΣΥ για παράδειγμα γινονται ΑΘΥΠΑΣΠΙΣΤΕΣ στα 13-14 ετη υπηρεσιας οπότε και αλλάζουν πολλές απο τις υποχρεώσεις τους..Δεν είναι όμως θεμιτό να ισχύει σε ανθρώπους που υπέγραψαν με το κράτος μια ΄συμβαση εργασίας εξέλιξης ουσιαστικά, είτε προέρχονται απο ΑΣΣΥ είτε απο προκυρήξεις ΕΠΟΠ οι οποίοι μπηκαν με προσοντολόγιο και μοριοδότηση. Ο νόμος πρεπει και οφείλει να έχει ισχύ για όσους νέους μπουν και υπογράψουν την σύμβασή τους με αυτόν.
Μεχρι σήμερα δεν έχετε εφαρμόσει όπως θα έπρεπε τις μετατάξεις στους Υπαξιωματικούς και ΕΠΟΠ, δεν έχετε αναγνωρίσει σε κατόχους πανεπηστημιακού τίτλου ΕΠΟΠ έναν βαθμο επιπλέον όπως στους ΥΠΑΞ ΑΣΣΥ, δεν έχετε εφαρμόσει το σημαντικότερο όλων που είναι το καθηκοντολόγιο και όπως φαίνεται πάλι δεν θεσπίζετε καθηκοντολόγιο ενω καθηλώνετε το προσωπικό σε χαμηλούς βαθμούς ιεραρχικά και τους ήδη υπηρετούντες στον ίδιο βαθμο για 13-20 έτη. Δεν έχει συμβεί σε κανέναν στρατό αυτο. Κατάφορη αδικία για ΑΑΣΥ και ΕΠΟΠ.
Οι αυξήσεις στους υπαξιωματικούς είναι πολύ μικρές(παράδειγμα:Αρχιλοχίας με 23 ετη υπηρεσίας ,συζευγμένος με 2 τέκνα ΚΑΘΑΡΗ αύξηση 55ευρώ, ενώ εσείς διαφημίζετε τις αυξήσεις Αντιπλοιάρχων κυβερνητών πολεμικού πλοίου με επιδόματα στόλου, πλεύσιμα, ευθύνης και κυβερνητικό, στους πολίτες).
Κύριοι το προσωπικό δεν αντέχει άλλο, υπηρεσίες πάνω απο τα νομοθετημένα, ωράρια εξαντλητικά, μακριά απο τις οικογένειές μας και έρχεστε να μας καθηλώσετε ιεραρχικά με μια μικρή αύξηση, κρίσεις εξαίρετες αλλιώς αποστρατεία. Όλοι εκτελούν καθήκοντα ανωτέρων τους και γιαυτό ειναι επιτακτικό να θεσπίσετε ΚΑΘΗΚΟΝΤΟΛΟΓΙΟ. Επίσης θα ήταν συνετό να δώσετε μια δεύτερη πενταετία στα 6,67% σε όλους όσοι έχουν πάνω απο 25 έτη υπηρεσίας ώστε να μπορέσουν να φύγουν αξιοπρεπώς.
Ευχαριστώ για τον χρόνο σας
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτο ύν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
Το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα που δεν έχει λάβει σοβαρά υπόψη ο νομοθέτης είναι ότι η στασιμότητα στους βαθμούς, όπως προβλέπεται για ΕΠΟΠ, ΕΜΘ και ΣΜΥ, θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε μαζική αποχώρηση και μηδενικό ενδιαφέρον νέων για κατάταξη. Όταν ένας νέος βλέπει ότι θα παραμείνει επί δεκαετίες στον ίδιο βαθμό, χωρίς πραγματική εξέλιξη και με τεράστια οικονομικά βάρη (μεταθέσεις, ενοίκια, μετακινήσεις), απλώς δεν θα δηλώσει.
Και τότε το ερώτημα είναι απλό: ποιος θα επανδρώσει τις Ένοπλες Δυνάμεις;
Το κενό αυτό δεν είναι θεωρητικό—είναι υπαρκτό και θα δημιουργήσει αλυσιδωτά προβλήματα στην ασφάλεια της χώρας. Οι ΕΔ έχουν ανάγκη από επαγγελματίες, εκπαιδευμένους, αφοσιωμένους ανθρώπους που έχουν περάσει χρόνια σε μονάδες και όχι λύσεις «εκ των ενόντων» την τελευταία στιγμή.
Αντί το νέο σταδιοδρομικό να ενισχύει την παραμονή και το κύρος του προσωπικού, ουσιαστικά το ωθεί στην έξοδο.
Η χώρα δεν αντέχει τέτοια κενά.
Η πραγματική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να τιμωρεί το προσωπικό ούτε να δημιουργεί δύο και τρεις ταχύτητες στελεχών. Χρειάζονται κίνητρα, όχι εμπόδια. Χρειάζεται αξιοκρατία, όχι στασιμότητα. Και πάνω από όλα χρειάζεται σεβασμός σε όσους κρατούν τις μονάδες ζωντανές.
Αν δεν διορθωθούν άμεσα οι βασικές αδικίες, το πρόβλημα επάνδρωσης θα είναι το μικρότερο από όσα θα ακολουθήσουν.
Το παρόν νομοσχέδιο παρουσιάζεται ως «εκσυγχρονισμός» της σταδιοδρομικής εξέλιξης, όμως σκόπιμα αποσιωπά ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που διαλύουν το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων εδώ και δεκαετίες:
την οικονομική και οικογενειακή εξόντωση που υφίστανται τα στελέχη πρώτης γραμμής.
Η πραγματικότητα είναι απλή και αδιαμφισβήτητη:
1. Τα στελέχη των ΕΔ μετακινούνται σαν νομάδες, χωρίς κανένα ουσιαστικό αντιστάθμισμα
Κάθε 2–3 χρόνια:
• ξήλωμα σπιτιού,
• νέα μίσθωση,
• έξοδα μετακόμισης,
• αλλαγή σχολείου για παιδιά,
• διπλά νοικοκυριά σε αρκετές περιπτώσεις,
• απομάκρυνση από τον τόπο καταγωγής,
• απομόνωση οικογένειας,
• αδυναμία δημιουργίας σταθερής ζωής.
Όλα αυτά εξ ολοκλήρου από την τσέπη του στελέχους.
Δεν υφίσταται:
• επίδομα ενοικίου,
• επίδομα μετακίνησης,
• πραγματικό επίδομα μετάθεσης,
• καμία δομική υποστήριξη στέγασης.
Το μήνυμα που περνά το κράτος είναι σαφές και προσβλητικό:
Η προσφορά, η εμπειρία και η θυσία της οικογένειας του στρατιωτικού δεν αξίζουν καμία μέριμνα.
3. Το προσωπικό πρώτης γραμμής ζει με διαρκή οικονομική αιμορραγία
Ένας ΕΠΟΠ, ένας ΕΜΘ ή ένας χαμηλόβαθμος ΣΜΥ:
• πληρώνει ενοίκιο σε νησί ή παραμεθόριο με εξωφρενικές τιμές,
• δεν δικαιούται ούτε στοιχειώδες επίδομα στέγασης,
• ταξιδεύει προς και από την πατρίδα του με 20ωρα ακτοπλοϊκά, χωρίς καμπίνα,
• ξοδεύει μεγάλο μέρος του μισθού σε μετακινήσεις,
• δεν μπορεί να αποταμιεύσει ούτε 1€ για οικογένεια ή μέλλον.
Κανένα άλλο σώμα ασφαλείας δεν αντιμετωπίζει τέτοια ποιότητα ζωής.
Καμία άλλη κατηγορία στελεχών του Δημοσίου δεν επιβαρύνεται τόσο βαριά.
4. Η επίκληση για “στέγαση μέχρι το 2030” είναι κενή περιεχομένου
Ακόμη και αν δημιουργηθούν στρατιωτικές κατοικίες:
• η προτεραιότητα θα δοθεί στους αξιωματικούς,
• οι χαμηλόβαθμοι θα μείνουν ξανά «εκτός»,
• η υλοποίηση θα καθυστερήσει χρόνια,
• το πρόβλημα είναι τώρα, όχι σε μια δεκαετία.
• Η παραμέληση του προσωπικού που σηκώνει το πραγματικό βάρος της καθημερινής λειτουργίας των ΕΔ
δεν μπορεί να συνεχιστεί ούτε μία μέρα ακόμη.
5. Όταν η οικογένεια του στελέχους καταρρέει, καταρρέει και το στράτευμα
Ο στρατιωτικός που ζει:
• μακριά από τον τόπο του,
• με συνεχή οικονομική πίεση,
• με εξουθενωμένες μεταθέσεις,
• χωρίς προοπτική εξέλιξης,
δεν μπορεί να παραμείνει πλήρως αφοσιωμένος στην αποστολή του.
Η Εθνική Άμυνα χτίζεται πάνω σε ανθρώπους με αξιοπρεπή ζωή — όχι με προσωπικό που παλεύει για την επιβίωση.
Το νομοσχέδιο αγνοεί αυτή τη βασική αλήθεια, γεγονός που το καθιστά επικίνδυνα αποκομμένο από την πραγματικότητα του Στρατεύματος.
Συμπέρασμα
Η απουσία ουσιαστικής μέριμνας για μεταθέσεις, επιδόματα, στέγαση και οικογενειακή σταθερότητα αποτελεί:
• υποβάθμιση,
• αδικία,
• εξόντωση προσωπικού,
• θεσμική αδιαφορία,
• και άμεση απειλή για την επάνδρωση και την επιχειρησιακή λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η Πολιτεία οφείλει να στηρίξει αυτούς που στηρίζουν την άμυνα της χώρας —
όχι να τους ωθεί εκτός επαγγέλματος.
«ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΟΣ»
Η θεσμοθέτηση στασιμότητας στους βαθμούς για ΕΠΟΠ, ΕΜΘ και αποφοίτους ΣΜΥ δεν αποτελεί απλώς μια αδικία·
αποτελεί θεσμικό και επιχειρησιακό αυτοκτονικό βήμα για τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Εάν το προσωπικό γνωρίζει εκ των προτέρων ότι:
• δεν θα εξελιχθεί,
• δεν θα αμειφθεί αναλόγως,
• δεν θα αναγνωριστούν οι σπουδές του,
• δεν θα επιβραβευθεί η πολυετής υπηρεσία,
• δεν θα υπάρξει αξιοκρατική προοπτική,
τότε κανένας σοβαρός νέος δεν θα επιλέξει τις ΕΔ ως επάγγελμα.
Παράλληλα, όσοι ήδη υπηρετούν —ιδίως όσοι έχουν φτάσει ένα σημείο καριέρας χωρίς καμία προοπτική— θα οδηγηθούν μοιραία σε:
• μαζικά αιτήματα αποστρατείας,
• αποχωρήσεις,
• εξάντληση αδειών άνευ αποδοχών,
• μείωση διαθεσιμότητας,
• πλήρη επαγγελματική αποστασιοποίηση.
Η αποστράτευση ικανών και εκπαιδευμένων στελεχών
θα κλονίσει το σύστημα επάνδρωσης σε κρίσιμους τομείς, όπως:
Η αποστράτευση ικανών και εκπαιδευμένων στελεχών
θα κλονίσει το σύστημα επάνδρωσης σε κρίσιμους τομείς.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν λειτουργούν με “εύκολες λύσεις” ούτε με προσωπικό χωρίς εμπειρία.
Το επιχειρησιακό κόστος μιας τέτοιας αποδυνάμωσης δεν αποκαθίσταται ούτε “αύριο”, ούτε “σε τρία χρόνια”.
Απαιτούνται δεκαετίες για να δημιουργηθεί ξανά το επίπεδο εμπειρίας και επαγγελματισμού που τώρα απειλείται.
Τέλος, η υποτίμηση των στελεχών πρώτης γραμμής οδηγεί αναπόφευκτα σε ένα επικίνδυνο μονοπάτι:
Όταν το κράτος απαξιώνει το μόνιμο, εκπαιδευμένο και πιστοποιημένο στρατιωτικό προσωπικό, τότε εξαναγκάζεται να αναζητά πρόχειρες εναλλακτικές λύσεις που δεν διασφαλίζουν την αναγκαία επιχειρησιακή ποιότητα και την εθνική ασφάλεια.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να λειτουργούν με «μπαλώματα».
Δεν μπορούν να υποκαθιστούν την εμπειρία με προσωρινές λύσεις.
Δεν μπορούν να στηρίζονται σε προσωπικό που δεν έχει ούτε τη μακρόχρονη εκπαίδευση ούτε την επιχειρησιακή ετοιμότητα των σημερινών στελεχών.
Γι’ αυτό και η ψήφιση του παρόντος σταδιοδρομικού πλαισίου θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη υπονόμευση της επάνδρωσης των Ενόπλων Δυνάμεων των τελευταίων δεκαετιών.
«Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
Είναι ντροπή ! Τόσα χρόνια χαμένα με ιδρώτα και αίμα άγχος και προβλήματα ελάχιστες χαρές! Απλά μας ξςφτιλιζουν! Ότι ισχύσει θα πρέπει να ισχύει για αυτούς που θέλουν να μπουν από εδώ και πέρα ! Όλα τα άλλα είναι παράνομα και άλλα λόγια να αγαπιόμαστε! Θα κινηθούμε όπως πρέπει για όλα τα νόμιμα δικαιώματα μας ! Δεν θα περάσει έτσι!
👉 Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων.
👉 Το υπό διαβούλευση πολυνομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ, και ειδικότερα το νέο βαθμολόγιο, επιφέρει εκτεταμένες ανατροπές στη σταδιοδρομία και στα κατοχυρωμένα δικαιώματα των ήδη υπηρετούντων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Τα άρθρα και τα παραρτήματα που το συνοδεύουν δημιουργούν αδικίες, αναδρομικότητα και θεσμική αστάθεια.
1. Επιπτώσεις ανά κατηγορία στελεχών (Σύμφωνα με τα άρθρα 26, 36 και 59)
Αξιωματικοί ΑΣΕΙ
Οι ρυθμίσεις της παρ. 3 του άρθρου 26 συνδέουν την εξέλιξη με τις Νομοθετημένες Οργανικές Θέσεις (ΝΟΘ), οδηγώντας σε αβεβαιότητα, καθυστερήσεις και ακόμη και περιορισμό στον καταληκτικό βαθμό.
Απόφοιτοι ΑΣΣΥ (Παράρτημα Α – άρθρο 36)
Από 1/1/2026 επέρχεται καθήλωση και απώλεια 1–6 βαθμών, με κατάργηση βαθμών που ίσχυαν επί δεκαετίες. Οι καταληκτικοί βαθμοί μειώνονται δραστικά και η σταδιοδρομία ανατρέπεται πλήρως.
ΕΜΘ (Παράρτημα Β – άρθρο 59)
Από 1/1/2026 οι ΕΜΘ χάνουν έως 2 βαθμούς και στερούνται τον αποστρατευτικό βαθμό Λοχαγού. Οι Ανθυπασπιστές ΕΜΘ υφίστανται ακόμη μεγαλύτερη απώλεια (έως 3 βαθμούς).
ΕΠΟΠ (Παράρτημα Β – άρθρο 59)
Αυξάνεται ο αριθμός βαθμών από 5 σε 12, οδηγώντας σε συστημική καθήλωση στα χαμηλά κλιμάκια χωρίς ρεαλιστική προοπτική εξέλιξης.
2. Προαγωγές βάσει ΝΟΘ
Με το νέο πλαίσιο, οι προαγωγές δεν βασίζονται πλέον στον χρόνο υπηρεσίας αλλά αποκλειστικά στις ΝΟΘ, καταργώντας την προβλεψιμότητα, αυξάνοντας την αβεβαιότητα και ενισχύοντας τον κίνδυνο βαθμολογικής καθήλωσης.
3. Κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις
Οι αλλαγές των άρθρων 26, 36 και 59 επηρεάζουν άμεσα:
– μέρισμα, εφάπαξ και ΒΟΕΑ,
– προτεραιότητα στέγασης/παραθερισμού,
– δυνατότητα υπηρεσίας στο εξωτερικό,
– πρόσβαση τέκνων σε βρεφονηπιακούς σταθμούς.
4. Αναδρομικότητα – Παραβίαση προστατευόμενης εμπιστοσύνης
Οι ρυθμίσεις των άρθρων 36 και 59 επιφέρουν πρακτική αναδρομικότητα έως 34 ετών, αιφνιδιάζοντας στελέχη που κατατάχθηκαν με άλλο καθεστώς και είχαν θεμελιωμένες προσδοκίες εξέλιξης.
5. Έλλειψη μεταβατικών ρυθμίσεων
Το νομοσχέδιο δεν προβλέπει μεταβατικό πλαίσιο για τους ήδη υπηρετούντες, παραβιάζοντας την αρχή της χρηστής διοίκησης. Κάθε νέο βαθμολόγιο πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στους νεοεισερχόμενους.
6. Υποβάθμιση ΑΣΣΥ – Δομικά προβλήματα νέου “Σώματος Υπαξιωματικών”
Η μη αναβάθμιση των ΑΣΣΥ σε ισοτιμία με ΑΕΙ και η μείωση βαθμών οδηγούν σε απαξίωση των σχολών. Το νέο «Σώμα Υπαξιωματικών» δεν προσφέρει ουσιαστική υπηρεσιακή προοπτική και ενισχύει ανισότητες μεταξύ στελεχών με όμοια προσόντα.
7. Κίνδυνος εξαίρεσης στελεχών ειδικών καταστάσεων από το Επίδομα Ιδιαίτερων Συνθηκών
Το άρθρο 79 εισάγει σοβαρό προβληματισμό, καθώς αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να εξαιρούνται Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων από την καταβολή του επιδόματος ιδιαίτερων συνθηκών.
Η συγκεκριμένη διατύπωση μπορεί να οδηγήσει σε αυθαίρετες περικοπές ενός κρίσιμου επιδόματος, το οποίο συνδέεται άμεσα με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του στρατιωτικού επαγγέλματος.
8. Συμπέρασμα – Αίτημα
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω – και ιδίως τα άρθρα 26, 36, 59 και 79 – καθίσταται σαφές ότι το παρόν βαθμολόγιο δημιουργεί αδικίες και αποδιοργανώνει την υπηρεσιακή εξέλιξη.
Ζητείται:
– άμεση αναθεώρηση ή απόσυρση των επίμαχων άρθρων,
– θέσπιση πλήρων μεταβατικών διατάξεων για όλους τους υπηρετούντες,
– διασφάλιση σταθερής, δίκαιης και προβλέψιμης εξέλιξης.
Μόνο έτσι θα διατηρηθεί η αξιοπιστία του συστήματος και θα ενισχυθεί η ελκυστικότητα των παραγωγικών σχολών και των προκηρυσσόμενων διαγωνισμών.
Το νέο “Σώμα Υπαξιωματικών”: Στασιμότητα, άνιση εξέλιξη και θεσμική υποβάθμιση ΣΜΥ – ΕΠΟΠ – ΕΜΘ
Το προτεινόμενο «Σώμα Υπαξιωματικών» όχι μόνο δεν επιλύει τις υπάρχουσες στρεβλώσεις, αλλά δημιουργεί ένα ακόμα πιο δυσλειτουργικό και άδικο σταδιοδρομικό πλαίσιο για όλα τα υπηρετούντα στελέχη (ΣΜΥ – ΕΠΟΠ – ΕΜΘ).
Παρά τις διακηρύξεις περί “ενιαίας πορείας”, το σχέδιο νόμου οδηγεί στην πράξη σε:
• περισσότερη στασιμότητα,
• μείωση βαθμών,
• κλειδωμένες οροφές εξέλιξης,
• πλήρη υποτίμηση των χαμηλοβαθμων στελεχών,
• και ακόμη μεγαλύτερη διαφοροποίηση μεταξύ ίδιων κατηγοριών προσωπικού.
1. Ένα «ενιαίο» σώμα με… τρεις ταχύτητες
Αντί να επιλύει τις ανισότητες, το σώμα υπαξιωματικών διαιωνίζει και ενισχύει τη διάκριση μεταξύ:
Αποφοίτων ΣΜΥ,
ΕΜΘ παλαιών και νέων καθεστώτων,
ΕΠΟΠ με 20+ χρόνια υπηρεσίας,
και δημοσιονομικά ευνοημένων νέων εισερχομένων από ειδικά προγράμματα.
Το αποτέλεσμα είναι ένα σώμα όπου όλοι υπάγονται τυπικά στην ίδια κατηγορία, αλλά με τελείως διαφορετικές προοπτικές, όπου άλλοι φτάνουν βαθμούς και θέσεις ευθύνης και άλλοι εγκλωβίζονται από την πρώτη μέρα.
2. Μείωση και κατακερματισμός βαθμών — καμία ορατή προοπτική
Αντί να εξορθολογήσει, το σχέδιο νόμου:
• πολλαπλασιάζει άσκοπα βαθμούς (“Α’, Β’, Διοικήσεως”, “βοηθοί επιτελείς” κ.λπ.),
• δημιουργεί εσωτερική γραφειοκρατία χωρίς λειτουργικό όφελος,
• και περιορίζει τον χρόνο παραμονής σε κάθε βαθμό τόσο ώστε η πλειοψηφία των στελεχών να μην προλαβαίνει να φτάσει σε αξιοπρεπές επίπεδο εξέλιξης.
Για ΕΠΟΠ και ΕΜΘ, η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη:
ο βαθμολογικός τους ορίζοντας χαμηλώνει πρακτικά, ακόμη κι αν τυπικά αλλάζουν οι τίτλοι των βαθμών.
3. Ειδική στοχοποίηση των χαμηλόβαθμων και πάλι
Οι ρυθμίσεις αυτές επαναφέρουν το μόνιμο πρόβλημα:
• Οι χαμηλόβαθμοι είναι αυτοί που σηκώνουν το βάρος των επιχειρησιακών αναγκών, αλλά λαμβάνουν τη μικρότερη θεσμική προοπτική.
• Μεταθέσεις, υπηρεσίες, πρώτες γραμμές, οικογενειακό κόστος — όλα αυτά αφορούν τους χαμηλόβαθμους.
Όμως το νέο καθεστώς τους δίνει:
• καμία μέριμνα για εξέλιξη,
• καμία ουσιαστική αναγνώριση σπουδών,
• καμία αξιοποίηση εμπειρίας,
• καμία ευκαιρία για πρόσβαση σε θέσεις ευθύνης.
Αντίθετα, η κορυφή του σώματος παραμένει προνομιακή και απροσπέλαστη.
4. Χάθηκε το νόημα του “υπαξιωματικού”
Ο υπαξιωματικός παραδοσιακά αποτελεί την ραχοκοκαλιά του στρατεύματος, τον συνδετικό κρίκο εκπαίδευσης – πειθαρχίας – επιχειρησιακής λειτουργίας.
Με το νέο νόμο, ο υπαξιωματικός μετατρέπεται σε γραφειοκρατικό τίτλο, χωρίς ρόλο, χωρίς περιεχόμενο και χωρίς εξέλιξη.
Δεν δημιουργείται κανένα σύστημα:
• επαγγελματικής εξειδίκευσης,
• πραγματικών καθηκόντων ανά βαθμό,
• λειτουργικών ευθυνών,
• ούτε αντιστοίχισης βαθμών με επιχειρησιακές ανάγκες.
Έτσι χάνονται όλα όσα κάνουν το Σώμα Υπαξιωματικών πραγματικό φορέα ισχύος σε κάθε σύγχρονη στρατιωτική δομή.
5. Το σχέδιο νόμου δεν έχει κριτήρια – δεν έχει δίκαιες διαδικασίες – δεν έχει ίσους όρους
Δεν υπάρχει:
• μέριμνα για τους ΕΠΟΠ/ΕΜΘ/ΣΜΥ
• καμία πρόβλεψη για αξιοκρατικές κρίσεις,
• καμία διασφάλιση αντικειμενικών κριτηρίων,
• καμία μετεξέλιξη βασισμένη σε εμπειρία, εκπαίδευση ή αποτελεσματικότητα.
Αντίθετα, εισάγονται διατάξεις “κόφτες”, ηλικιακά όρια και διαδικασίες που θα οδηγούν πολλούς σε αναγκαστική αποστρατεία την ώρα που υπάρχουν τεράστιες ανάγκες σε έμπειρο προσωπικό.
6. Πλήρης θεσμική κατολίσθηση για ΕΠΟΠ – ΕΜΘ –ΣΜΥ
Οι κατηγορίες αυτές —που έχουν επωμιστεί το μεγαλύτερο βάρος της τελευταίας 20ετίας— υποβαθμίζονται με τρόπο που δεν συνάδει ούτε με αρχές ισονομίας ούτε με αρχές χρηστής διοίκησης.
Το σχέδιο νόμου οδηγεί:
• σε καθηλωμένους βαθμούς,
• σε αναγκαστική στασιμότητα,
• σε θεσμική υποβάθμιση σε σχέση με νεοεισερχόμενους από ειδικά προγράμματα θητείας (ΕΠΘ),
• σε πλήρη απαξίωση των πραγματικών επιχειρησιακών εμπειριών.
Αν αυτό αποτελεί «μεταρρύθμιση», τότε η λέξη έχει χάσει το νόημά της.
Αίτημα
Απαιτείται πλήρης επανασχεδιασμός του Σώματος Υπαξιωματικών με:
• σαφή επαγγελματικά δικαιώματα,
• πραγματική αντιστοίχιση καθηκόντων – βαθμών – εμπειρίας,
• ενιαία και δίκαιη εξέλιξη για ΣΜΥ – ΕΠΟΠ – ΕΜΘ,
• αξιοποίηση πτυχίων,
• και ένα ενιαίο σύστημα κρίσεων που δεν θα παράγει στασιμότητα και ανασφάλεια.
Με το παρόν σχέδιο νόμου, οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν ενισχύονται — αποδυναμώνονται, και μάλιστα από το πιο κρίσιμο τμήμα τους: το προσωπικό της πρώτης γραμμής.
Θεσμική Στοχοποίηση της Αδικίας μεταξύ ΕΠΟΠ – Ειδικών Προγραμμάτων Θητείας (ΕΠΘ) – Στελεχών ΕΛ.ΑΣ./ΛΣ/ΠΣ
Το προτεινόμενο σταδιοδρομικό πλαίσιο αποτυγχάνει να αντιμετωπίσει το πιο κραυγαλέο ζήτημα θεσμικής ισότητας που υπάρχει σήμερα στις Ένοπλες Δυνάμεις: τη δραματική διάκριση ανάμεσα στα ήδη υπηρετούντα στελέχη και τα νέα “Ειδικά Προγράμματα Θητείας” (ΕΠΘ), αλλά και ταυτόχρονα σε σύγκριση με τα αντίστοιχα σώματα ασφαλείας όπου η αξιοποίηση πτυχίων είναι πλήρως κατοχυρωμένη.
Στα Σώματα Ασφαλείας (ΕΛΑΣ, ΠΣ, ΛΣ), οι πτυχιούχοι κατατάσσονται σε ανώτερη εκπαιδευτική και μισθολογική κατηγορία, απολαμβάνουν ταχεία υπηρεσιακή εξέλιξη, ειδικά επιδόματα, αναγνώριση τίτλων σπουδών, και εντάσσονται σε βαθμολογικό καθεστώς αντίστοιχο των προσόντων τους.
Στις ΕΔ, οι αντίστοιχοι πτυχιούχοι ΕΠΟΠ —οι οποίοι μάλιστα υπηρετούν σε καθεστώς αυξημένης επικινδυνότητας— αγνοούνται πλήρως, παραμένουν στη χαμηλότερη εκπαιδευτική κατηγορία και αποκλείονται από κάθε μηχανισμό αξιοποίησης.
Την ίδια στιγμή, με τα Ειδικά Προγράμματα Θητείας, πολίτες χωρίς καμία προϋπηρεσία, χωρίς καμία υπηρεσία πρώτης γραμμής, χωρίς μεταθέσεις, χωρίς οικογενειακή επιβάρυνση και χωρίς το παραμικρό κόστος υπηρεσιακής ζωής, αποκτούν:
• προνομιακή εκπαίδευση,
• ειδική μισθολογική αντιμετώπιση,
• δυνατότητα πολυετούς παραμονής,
• πλήρη αξιοποίηση πτυχίων,
• και έμμεση είσοδο σε επετηρίδες.
Όλα αυτά ενώ το υπάρχον προσωπικό —με πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες, με υπηρεσία σε μονάδες πρώτης γραμμής, με χρόνια μεταθέσεων, με οικονομική εξόντωση λόγω ενοικίων και μετακινήσεων— αντιμετωπίζεται ως “δεδομένο” και θεσμικά αόρατο.
Από πλευράς συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 Συντάγματος) και της αρχής της χρηστής διοίκησης, η κατάσταση αυτή είναι μη αποδεκτή και πρέπει να τροποποιηθεί άμεσα.
Η Πολιτεία οφείλει:
1. Να προηγείται πάντοτε η αξιοποίηση του υπάρχοντος προσωπικού.
Πριν δοθεί οποιαδήποτε δυνατότητα ένταξης σε επετηρίδες ή ειδικά καθεστώτα σε πολίτες, πρέπει να προβλέπεται διαφανής, θεσμοθετημένη και αξιοκρατική διαδικασία αξιοποίησης των ήδη υπηρετούντων στελεχών (ΕΠΟΠ – ΕΜΘ – ΣΜΥ).
2. Να αναγνωριστούν οι τίτλοι σπουδών των υπηρετούντων στελεχών.
Η μη αξιοποίηση πτυχιούχων ΕΠΟΠ δεν συνιστά απλώς αδικία· συνιστά υπηρεσιακή υποβάθμιση προσωπικού υψηλών προσόντων, ενώ το ίδιο το κράτος παραδέχεται—μέσω των ΕΠΘ—ότι χρειάζεται εξειδικευμένο προσωπικό.
3. Να υπάρξει ενιαίο θεσμικό πλαίσιο εξέλιξης για όλους.
Δεν μπορεί ο νέος εισερχόμενος πολίτης να έχει ευνοϊκότερη εξέλιξη από το στέλεχος που υπηρετεί σε μονάδες υψηλού κινδύνου.
4. Να εξισωθεί το καθεστώς με αυτό των Σωμάτων Ασφαλείας.
Δεν υπάρχει καμία λογική οι πτυχιούχοι σε ΠΣ–ΛΣ–ΕΛΑΣ να λαμβάνουν προαγωγές και μισθολογική αναγνώριση, ενώ οι πτυχιούχοι ΕΠΟΠ να παραμένουν καθηλωμένοι στον χαμηλότερο βαθμό αξιοποίησης.
5. Να θεσπιστεί υποχρεωτική υπηρεσία πρώτης γραμμής για κάθε νέο φορέα ένταξης.
Οποιοσδήποτε προέρχεται από ΕΠΘ ή άλλη ειδική διαδικασία πρέπει να υπηρετεί υποχρεωτικά σε μονάδες αιχμής —όπως ήδη κάνουν οι ΕΠΟΠ— ώστε να μην υπάρχουν δύο “ταχύτητες” στελεχών εντός της ίδιας Δύναμης.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να λειτουργούν με προσωπικό δύο κατηγοριών: εκείνους που υπηρετούν και θυσιάζονται καθημερινά, και εκείνους που εισέρχονται από παράθυρα νομοθεσίας.
Αν δεν υπάρξει εξορθολογισμός ΤΩΡΑ, θα εδραιωθεί μια αδικία που θα υπονομεύει τη συνοχή και το ηθικό των στελεχών για δεκαετίες.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
Προτεινόμενο Πλαίσιο για τη ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ
Το «Σώμα Υπαξιωματικών» που προτείνεται πρέπει να υπηρετεί την ενότητα, την αξιοκρατία και την επιχειρησιακή συνοχή. Σήμερα κινδυνεύει να γίνει μηχανισμός στασιμότητας και θεσμικής αδικίας. Προτείνουμε ένα ρεαλιστικό, θεσμικά θωρακισμένο πλαίσιο σταδιοδρομίας — όχι ευχολόγια.
Κύριες αρχές (αμετάκλητες)
• Προτεραιότητα στην αξιοποίηση του ήδη υπηρετούντος προσωπικού για κάλυψη κενών.
• Αναγνώριση τυπικών προσόντων (πτυχία ΑΕΙ/ΤΕΙ) κατά την κατάθεση δικαιολογητικών στη μονάδα — άμεση καταχώρηση στο φάκελο και κρίση για μετάταξη.
• Διακριτοί δρόμοι σταδιοδρομίας: (α) Παραδοσιακή ιεραρχική πορεία (ΣΜΥ κ.λπ.), (β) Εξειδικευμένη επαγγελματική πορεία για πτυχιούχους/ειδικούς (ειδικός κλάδος/ειδικός επιστήμων), (γ) Μεταβατικό/bridging πρόγραμμα για να καλυφθούν κενά χωρίς απώλεια εμπειρίας.
Συγκεκριμένες ρυθμίσεις (προτάσεις προς ενσωμάτωση)
1. Αναγνώριση πτυχίων: όποιος ΕΠΟΠ προσκομίσει πτυχίο στο φάκελό του αναγνωρίζεται αυτοδίκαια σε σχέση με ειδικότητες — δικαίωμα μετάταξης/διαγωνισμού σε συναφές αντικείμενο εντός 12 μήνων από κατάθεση.
2. Bridging program: Κοινό, σύντομο πρόγραμμα (3–6 μήνες) που «γεφυρώνει» πρακτικά τυχόν κενά μεταξύ υπηρεσιακής εμπειρίας ΕΠΟΠ και απαιτήσεων σχολής/ειδικότητας — ώστε να μην απαιτείται επαναφοίτηση πολλών ετών.
3. Οροφές παραμονής σε βαθμό: ανώτατος χρόνος παραμονής στον πρωτοβάθμιο βαθμό
(Στρατιώτης) 1-2 έτη, στον επόμενο έως 4 έτη — μετά αυτόματη πρόσβαση σε κρίση/δοκιμασία προαγωγής ή ειδική αξιολόγηση για εξέλιξη.
4. Αυτόματη μοριοδότηση/πλεονέκτημα για κρίσεις όσων υπηρετούν >3 χρόνια στην πρώτη γραμμή (αποδεδειγμένη υπηρεσία σε ακριτικά/μάχιμα φυλάκια).
5. Μεταθέσεις/στέγαση/επιδοτήσεις: άμεσο επίδομα στέγασης για μετατιθέμενους σε απομακρυσμένες περιοχές, αποζημίωση μετακόμισης, κάλυψη ταξιδίων επιστροφής (2-3 φορές/έτος) με προτεραιότητα σε όσους υπηρετούν >3 έτη μακριά από οικογένεια.
6. Ειδικοί κλάδοι για πτυχιούχους: δημιουργία επετηρίδας «Ειδικών Στελεχών» (όχι κατ’ ανάγκη Αξιωματικών ΣΜΥ) για πτυχιούχους τεχνολογικών/επιστημονικών ειδικοτήτων με διαδρομή ανάλογη των Αξιωματικών Ειδικών Επιστημόνων.
7. Ενιαία μισθολογική αναγνώριση προσόντων: πτυχίο ΑΕΙ = μισθολογική προσαύξηση κλπ.
8. Δικλείδες ασφαλείας: κάθε τροποποίηση να συνοδεύεται από διάταξη προστασίας υπηρετούντων (transition clause) — κανείς δεν πρέπει να χάσει αναδρομικά δικαιώματα που ήδη απέκτησε.
Αναμενόμενο αποτέλεσμα
• Αύξηση προσέλκυσης νέων χωρίς να θυσιάσουμε τους παλιούς.
• Μείωση αποχώρησης από κόπωση/έλλειψη προοπτικής.
• Επιχειρησιακή συνέπεια και θεσμική νομιμότητα.
Τις μονάδες του Ελληνικού Στρατού τις κρατάνε οι ΕΠΟΠ πλέον. Εκτελούν χρέη από στρατιώτη μέχρι δκτές λόχων, δρίτες ουλαμών-δριων συντηρήσεως, διευθυντές γραφείων κλπ. Για πρώτη φορά υπάρχει ετοιμοπόλεμος και αξιόμαχος στρατός. Αναφερόμαστε σε πλέον έμπειρα στελέχη που άνα πάσα ώρα και στιγμή χωρίς επιπλέον εκπαίδευση να βρεθούν στην μάχη ή σε κάποια άσκηση. Οι βαθμολογική εξέλιξη δηλώνει την εμπειρία εκτός της επιβράβευσης, κι αυτή την στιγμή σταματάτε να την αναγνωρίζετε.
Η πολιτεία ζητά εκσυγχρονισμό· το παρόν νομοσχέδιο προτείνει αποδόμηση.
Τρία πράγματα πρέπει να γίνουν ΑΜΕΣΑ: (α) αναγνώριση και αξιοποίηση των προσόντων των ΕΠΟΠ/ΕΜΘ πριν την εισροή νέων διαδρομών μονιμοποίησης, (β) άμεση ρύθμιση μεταθέσεων/στέγασης/επιδομάτων για όσους υπηρετούν στην πρώτη γραμμή, (γ) θέσπιση δεσμευτικών ορίων παραμονής σε κάθε βαθμό ώστε να μην υπάρχουν βιογραφίες «παγίδα».
Εάν το κράτος εννοεί τον εκσυγχρονισμό, θα ξεκινήσει από το να στηρίξει αυτούς που ήδη κρατάνε τη γραμμή — και όχι να δημιουργήσει νέες κατηγορίες προνομίων για άλλους.
Η διαβούλευση πρέπει να κλείσει με διάταξη-προτεραιότητα: «πρώτα αξιοποίηση του εν ενεργεία προσωπικού — μετά συμπλήρωση κενών με εξωτερικούς.
Το προτεινόμενο νέο βαθμολόγιο δεν δύναται να εφαρμοστεί σε στελέχη που ήδη υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις ή φοιτούν στις Στρατιωτικές Σχολές, διότι αντίκειται σε θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος και του διοικητικού δικαίου. Ειδικότερα, η άμεση εφαρμογή του σε εν ενεργεία στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ – μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει:
α) την αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον ανατρέπει απρόβλεπτα το ισχύον καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, επί του οποίου τα στελέχη είχαν θεμελιώσει δικαιολογημένη υπηρεσιακή προσδοκία,
β) την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικούμενου, καθώς μεταβάλλει αιφνιδιαστικά ουσιώδεις όρους της υπηρεσιακής τους πορείας, και
γ) την αρχή της ισότητας, διότι εισάγει άνιση μεταχείριση μεταξύ στελεχών με ταυτόσημα προσόντα, εκπαίδευση και προέλευση, αποκλειστικά βάσει της ημερομηνίας κατάταξης.
Δεδομένου ότι η ανατροπή θεμελιωμένων υπηρεσιακών προσδοκιών χωρίς επαρκή μεταβατική περίοδο έχει χαρακτηρισθεί από τη νομολογία ως μη σύννομη, καθίσταται επιβεβλημένο, εφόσον το προτεινόμενο βαθμολόγιο δεν αποσυρθεί, να ισχύσει αποκλειστικά για όσους καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις μετά τη θέση σε ισχύ του νέου νόμου, διασφαλίζοντας την αρχή της συνέχειας της διοικητικής δράσης και την προστασία των δικαιωμάτων των ήδη υπηρετούντων.
Ως εκ τούτων, και για λόγους προστασίας της συνταγματικής τάξης, της υπηρεσιακής συνέπειας, της ίσης μεταχείρισης και της επιχειρησιακής συνοχής των Ενόπλων Δυνάμεων, ζητείται:
η απόσυρση του προτεινόμενου βαθμολογίου ή, τουλάχιστον, η εφαρμογή του αποκλειστικά στους μελλοντικούς κατατασσόμενους, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα ήδη υπηρετούντα στελέχη δεν θα υποστούν αναιτιολόγητες και δυσμενείς μεταβολές στη βαθμολογική τους εξέλιξη.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγικο δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν στα ήδη υπηρετούντα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.Να εφαρμοστη με μεταβατικοτητα στους ΕΠ.ΟΠ που θα μπουνε μελλοντικα.
Δεν μπορεί η Πολιτεία να αλλάζει μονομερώς το υπηρεσιακό πλαίσιο ανθρώπων που έχουν δομήσει τον επαγγελματικό και οικογενειακό τους σχεδιασμό πάνω σε νόμους που ίσχυαν επί δεκαετίες.Ο μισθός σήμερα για της απαιτήσεις(μεταθεσεις,ενοικια,προσωπικος εξοπλισμος κτλ) που εχει αυτη η δουλεία ειναι μη βιώσιμος, τουλάχιστον δώστε το δικαίωμα να μπορεί όποιος θέλει να δουλέψει νόμιμα στον ιδιωτικό τομέα.θεωρώ οτι αυτος ο υποβιβασμός των ΕΠ.ΟΠ θα οδηγήση στην παραίτηση των υπηρετουντων και στην μη προσέλευση νεων στο στρατευμα.Τέλος δωστε το δικαίωμα εξαγοράς επιπλέον μια 5ετία(σύνολο 10)ωστε να αποφευγθει η γηρανση του προσωπικού.
Το νομοσχέδιο, και ειδικά τα άρθρα που αφορούν τη σταδιοδρομία και την υπηρεσιακή κατάσταση των Εθελοντών Μακράς Θητείας (ΕΜΘ), παρουσιάζει σοβαρές νομικές και θεσμικές ελλείψεις:
1. Η εισαγωγή αυστηρών οργανικών θέσεων και βαθμολογικών “οροφών” δημιουργεί έναν μηχανισμό στασιμότητας, που στην πράξη αποκλείει την πλειοψηφία των ΕΜΘ από ουσιαστική εξέλιξη, παρότι αποτελούν προσωπικό με πολυετή εμπειρία και αποδεδειγμένη επιχειρησιακή συνεισφορά. Η βαθμολογική καθηλώση που θα προκύψει δεν εδράζεται σε πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες αλλά σε διοικητικό περιορισμό, υποβαθμίζοντας τον ρόλο τους εντός της ιεραρχίας.
2. Δεν λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες των ΕΜΘ: η μακροχρόνια υπηρεσία, η επιχειρησιακή εξειδίκευση, η κάλυψη κρίσιμων θέσεων σε μονάδες πρώτης γραμμής και η πολυετής εμπειρία που συχνά υπερβαίνει κατά πολύ άλλες κατηγορίες προσωπικού. Η μη αναγνώριση των πραγματικών προσόντων τους οδηγεί σε στρεβλή και άδικη αξιολόγηση.
3. Το νομοσχέδιο αποτυγχάνει να θεσπίσει ένα συνεκτικό σύστημα εξέλιξης που να επιτρέπει στους ΕΜΘ να φτάνουν στον βαθμό που ανταποκρίνεται στο σύνολο των υπηρεσιακών τους χαρακτηριστικών. Η απουσία μεταβατικών ρυθμίσεων επιτείνει την αδικία, καθώς δεν λαμβάνει υπόψη ότι η κατηγορία αυτή υπάγεται διαχρονικά σε συνεχείς αλλαγές νομοθεσίας χωρίς σταθερό υπηρεσιακό καθεστώς.
4. Η έλλειψη αξιολόγησης επιπτώσεων (impact assessment) για τη συγκεκριμένη κατηγορία προσωπικού καθιστά το νομοσχέδιο προβληματικό. Οι αλλαγές αυτές αγγίζουν όχι μόνο μισθολογικά και βαθμολογικά ζητήματα, αλλά και ζητήματα κοινωνικής μέριμνας, συνταξιοδοτικής προοπτικής και στρατηγικής στελέχωσης των Ενόπλων Δυνάμεων. Τα θέματα αυτά απαιτούν εμπεριστατωμένη μελέτη που δεν αποτυπώνεται στο κείμενο.
5. Το νομοσχέδιο δεν αναγνωρίζει την ακαδημαϊκή κατάρτιση των πτυχιούχων ΑΕΙ που υπηρετούν ως ΕΜΘ, καθώς δεν προβλέπει αναβάθμιση ή αντίστοιχη εξέλιξη σύμφωνα με τα νέα πρότυπα των Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτό οδηγεί σε αδικία και υποβαθμίζει τον ρόλο των πλέον εκπαιδευμένων στελεχών, αγνοώντας την αξία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα.
Συνολικά το νομοσχέδιο δεν συναδει με τις θεμελιώδεις αρχές ισότητας, αξιοκρατίας και ορθής διοίκησης που διέπουν το στρατιωτικό προσωπικό. Η πλήρης επανεξέταση των άρθρων που αφορούν τους ΕΜΘ είναι αναγκαία, ώστε να διασφαλιστεί η νόμιμη, δίκαιη και διαφανής εξέλιξή τους, η οποία θα υπηρετεί ταυτόχρονα την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το νομοσχέδιο, και ειδικά τα άρθρα που αφορούν τη σταδιοδρομία και την υπηρεσιακή κατάσταση των Εθελοντών Μακράς Θητείας (ΕΜΘ), παρουσιάζει σοβαρές νομικές και θεσμικές ελλείψεις
1. Η εισαγωγή αυστηρών οργανικών θέσεων και βαθμολογικών “οροφών” δημιουργεί έναν μηχανισμό στασιμότητας, που στην πράξη αποκλείει την πλειοψηφία των ΕΜΘ από ουσιαστική εξέλιξη, παρότι αποτελούν προσωπικό με πολυετή εμπειρία και αποδεδειγμένη επιχειρησιακή συνεισφορά. Η βαθμολογική καθηλώση που θα προκύψει δεν εδράζεται σε πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες αλλά σε διοικητικό περιορισμό, υποβαθμίζοντας τον ρόλο τους εντός της ιεραρχίας.
2. Δεν λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες των ΕΜΘ: η μακροχρόνια υπηρεσία, η επιχειρησιακή εξειδίκευση, η κάλυψη κρίσιμων θέσεων σε μονάδες πρώτης γραμμής και η πολυετής εμπειρία που συχνά υπερβαίνει κατά πολύ άλλες κατηγορίες προσωπικού. Η μη αναγνώριση των πραγματικών προσόντων τους οδηγεί σε στρεβλή και άδικη αξιολόγηση.
3. Το νομοσχέδιο αποτυγχάνει να θεσπίσει ένα συνεκτικό σύστημα εξέλιξης που να επιτρέπει στους ΕΜΘ να φτάνουν στον βαθμό που ανταποκρίνεται στο σύνολο των υπηρεσιακών τους χαρακτηριστικών. Η απουσία μεταβατικών ρυθμίσεων επιτείνει την αδικία, καθώς δεν λαμβάνει υπόψη ότι η κατηγορία αυτή υπάγεται διαχρονικά σε συνεχείς αλλαγές νομοθεσίας χωρίς σταθερό υπηρεσιακό καθεστώς.
4. Η έλλειψη αξιολόγησης επιπτώσεων για τη συγκεκριμένη κατηγορία προσωπικού καθιστά το νομοσχέδιο προβληματικό. Οι αλλαγές αυτές αγγίζουν όχι μόνο μισθολογικά και βαθμολογικά ζητήματα, αλλά και ζητήματα κοινωνικής μέριμνας, συνταξιοδοτικής προοπτικής και στρατηγικής στελέχωσης των Ενόπλων Δυνάμεων. Τα θέματα αυτά απαιτούν εμπεριστατωμένη μελέτη που δεν αποτυπώνεται στο νέο νομοσχέδιο.
5. Το νομοσχέδιο δεν αναγνωρίζει την ακαδημαϊκή κατάρτιση των πτυχιούχων ΑΕΙ που υπηρετούν ως ΕΜΘ, καθώς δεν προβλέπει αναβάθμιση ή αντίστοιχη εξέλιξη σύμφωνα με τα νέα πρότυπα των Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτό οδηγεί σε αδικία και υποβαθμίζει τον ρόλο των πλέον εκπαιδευμένων στελεχών, αγνοώντας την αξία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα.
Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν συνάδουν με τις θεμελιώδεις αρχές ισότητας, αξιοκρατίας και ορθής διοίκησης που διέπουν το στρατιωτικό προσωπικό. Η πλήρης επανεξέταση των άρθρων που αφορούν τους ΕΜΘ είναι αναγκαία, ώστε να διασφαλιστεί η νόμιμη, δίκαιη και διαφανής εξέλιξή τους, η οποία θα υπηρετεί ταυτόχρονα την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου»
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των ΕΠΟΠ δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους είδει υπηρετούντες.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου
Να μην ισχυσουν οιαλλαγες στο βαθμολογιο για τους ειδη εποπ που υπηρετουν εδω και χρονια
Πρέπει, ειδικά για τους ΕΠΟΠ, επειδή μπαίνουν στο στράτευμα σε μεγάλη ηλικία και επειδή δεν είναι από παραγωγικές σχολές, να μπορούν να εξαγοράσουν, πέραν από τα 5 πλασματικά έτη και έξτρα από 1 έως και 5 επιπλέον έτη (μέγιστο τα 10 έτη πλασματικά δηλαδή) έτσι ώστε ο καθένας να μπορεί να συμπληρώσει τα έτη που απαιτούνται για πλήρη σύνταξη και να βγαίνει στην σύνταξη νωρίτερα. Δεν μπορεί ένας ΕΠΟΠ ηλικίας 50 ή 55 ετών να κάνει αυτά που έκανε σε ηλικία 25 ή 30 ετών. Και να αποφευχθεί η γήρανση του στρατεύματος.
Το προτεινόμενο σταδιοδρομικό πλαίσιο και η σύσταση ενός ενιαίου «Σώματος Υπαξιωματικών» όχι μόνο δεν επιλύει τα χρόνια προβλήματα στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά αντίθετα δημιουργεί ένα ασταθές, αντιφατικό και άδικο οικοδόμημα, το οποίο ακυρώνει τον ίδιο τον λειτουργικό πυρήνα του στρατεύματος.
1. Το νέο μόρφωμα: «Σώμα Υπαξιωματικών»
Η ΣΜΥ χάνει τον χαρακτήρα της ως σχολή παραγωγής υπαξιωματικών.
Οι ΕΜΘ και ΕΠΟΠ υποτιμώνται και καθηλώνονται.
Και τελικά διαμορφώνεται ένα σύστημα στο οποίο όλοι βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε στασιμότητα, απλώς με διαφορετικά σημεία εκκίνησης.
2. Εισάγει τεχνητές «οροφές» και μειώσεις βαθμών
Δεν υπάρχει προηγούμενο σε ευρωπαϊκό στρατό όπου στελέχη μάχιμων ειδικοτήτων, με 15–25 χρόνια υπηρεσίας, να προορίζονται για στασιμότητα ή ακόμη και για υποβάθμιση σε σχέση με τις σημερινές πραγματικές δυνατότητες εξέλιξης.
2. Εισάγει τεχνητές «οροφές» και μειώσεις βαθμών
Δεν υπάρχει προηγούμενο σε ευρωπαϊκό στρατό όπου στελέχη μάχιμων ειδικοτήτων, με 15–25 χρόνια υπηρεσίας, να προορίζονται για στασιμότητα ή ακόμη και για υποβάθμιση σε σχέση με τις σημερινές πραγματικές δυνατότητες εξέλιξης.
Αυτό δεν είναι εκσυγχρονισμός·
είναι θεσμική οπισθοδρόμηση.
3. Ακυρώνει τον επαγγελματικό βίο χιλιάδων στελεχών
Στρατιωτικοί που:
• έχουν υπηρετήσει σε νησιά, παραμεθόριες περιοχές, προκεχωρημένα φυλάκια,
• έχουν επωμιστεί δεκάδες μεταθέσεις,
• έχουν πληρώσει από την τσέπη τους ενοίκια, μετακινήσεις, διπλές κατοικίες,
• έχουν εκπαιδευτεί επί δεκαετίες στις ειδικότητές τους,
• εμφανίζονται τώρα ως στελέχη δεύτερης κατηγορίας σε ένα νέο πλαίσιο το οποίο αδυνατεί να τους εντάξει αξιοκρατικά.
4. Δημιουργεί έναν στρατό πολλών ταχυτήτων
Τη στιγμή που:
νέοι θεσμοί όπως οι Έφεδροι Αξιωματικοί Ειδικών Προγραμμάτων αποκτούν μονοπάτι μονιμοποίησης,
πολίτες εισέρχονται με προνομιακές συνθήκες, παραμένοντας στον τόπο κατοικίας τους,
δημιουργούνται διαδρομές εξέλιξης χωρίς υπηρεσία πρώτης γραμμής,
τα στελέχη των ΕΔ που στηρίζουν το στράτευμα εδώ και δεκαετίες βρίσκονται στο περιθώριο.
Αυτό δεν είναι αναδιοργάνωση.
Είναι κατάρρευση της εσωτερικής ισορροπίας του προσωπικού.
5. Απομακρύνει τις ΕΔ από το συνταγματικό τους ρόλο
Όταν καταργείται η αξιοκρατία, η σαφής ιεραρχία και η θεσμική συνέχεια, το στράτευμα παύει να λειτουργεί ως επαγγελματικό σώμα με πειθαρχία και συνοχή.
Κανένας στρατός δεν μπορεί να λειτουργήσει με προσωπικό:
μόνιμα απογοητευμένο,
εργασιακά απαξιωμένο,
βαθμολογικά καθηλωμένο,
και σε απόσταση από την προοπτική ορθολογικής εξέλιξης.
Σήμερα, με το προτεινόμενο πλαίσιο, χάνεται το νόημα του ίδιου του στρατεύματος.
6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η λύση δεν είναι η συρρίκνωση του ρόλου των υπαξιωματικών.
Η λύση είναι η ενίσχυσή τους.
Όχι ένα ενιαίο σώμα “χαμηλής οροφής”,
αλλά ένα πραγματικά σύγχρονο, διαβαθμισμένο, αξιοκρατικό και λειτουργικό σύστημα εξέλιξης, που να:
σέβεται τον κόπο, τις θυσίες και την εμπειρία,
ενώνει και δεν διχάζει,
προστατεύει τον πυρήνα της ιεραρχίας,
και κυρίως κρατά το στράτευμα ζωντανό και λειτουργικό.
Αυτό το νομοσχέδιο, όπως είναι, δεν υπηρετεί καμία από αυτές τις αρχές.
Να ισχυσει το βαθμολογικο απο τις νεοτερες σειρες ΕΠΟΠ και οχι για οσους μπηκαν εως το 2010. Να υπαρξει μεταβατικο σταδιο. Σε 20 ετη θα εχουν αποστρατευτει σχεδον ολες αυτες οι σειρες που μπηκαν εως και το 2010. Δεν ειναι δυνατον ενω εχουμε 6,7 και 8 ετη στο βαθμο να παραμενουμε για εξτρα 13 14 και 15 χρονια στον ιδιο βαθμο.
ο Μέρος Δ του πολυνομοσχεδίου, στα άρθρα 57 έως 65, αγγίζει άμεσα τον θεσμό των Επαγγελματιών Οπλιτών. Αποτελεί, όμως, τη χειρότερη χρονική στιγμή για να ανοίξει ένα τόσο κρίσιμο κεφάλαιο, τη στιγμή που ολόκληρος ο θεσμός βρίσκεται ήδη σε κατάσταση δυσαρέσκειας και απογοήτευσης. Οι ΕΠΟΠ, οι άνθρωποι που κρατούν στην πλάτη τους το μεγαλύτερο μέρος της επιχειρησιακής ετοιμότητας του Στρατού Ξηράς, βλέπουν για ακόμη μια φορά να μιλούν γι’ αυτούς χωρίς αυτούς.
Η πραγματικότητα είναι μία: ο θεσμός των ΕΠΟΠ έχει αφεθεί για χρόνια χωρίς ουσιαστική μέριμνα, παρά την τεράστια προσφορά του. Η πλειοψηφία των συναδέλφων αισθάνεται ότι αντιμετωπίζεται ως αριθμός και όχι ως κρίσιμο προσωπικό, ως γρανάζια ενός μηχανισμού που λειτουργεί καθημερινά χάρη στη δική τους προσπάθεια, αυταπάρνηση και επαγγελματισμό.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, έρχεται το σημερινό τραγικό περιστατικό να υπενθυμίσει σε όλους –πολιτεία και κοινωνία– τι πραγματικά σημαίνει να είσαι ΕΠΟΠ. Στην εκπαίδευση, κατά την εκτέλεση καθήκοντος, συνάδελφος ΕΠΟΠ έχασε τη ζωή του από έκρηξη χειροβομβίδας. Άλλος συνάδελφος ΕΠΟΠ ακρωτηριάστηκε και δίνει μάχη να κρατηθεί στη ζωή. Αυτός είναι ο αγώνας των ΕΠΟΠ. Αυτή είναι η πραγματικότητα πίσω από τα άρθρα και τα νομοσχέδια: άνθρωποι που καθημερινά, σιωπηλά, βάζουν το κορμί τους μπροστά.
Γι’ αυτό και η κατάθεση του νομοσχεδίου αυτή τη στιγμή αποτελεί λάθος μήνυμα, λάθος συγκυρία και λάθος προσέγγιση. Δεν μπορεί η Πολιτεία, την ημέρα που ένας ΕΠΟΠ πέφτει στο καθήκον, να συζητά παρεμβάσεις για έναν θεσμό που ήδη νιώθει βαθιά αδικημένος. Δεν μπορεί να τολμά να αγγίζει έναν θεσμό που –όπως όλοι γνωρίζουν– αποτελεί τα πραγματικά γρανάζια του Ελληνικού Στρατού.
Η απαίτηση των ΕΠΟΠ είναι σαφής και δίκαιη:
Να μην αγγιχτεί ο θεσμός με πρόχειρες ή αποσπασματικές ρυθμίσεις.
Να προηγηθεί ουσιαστικός διάλογος, σεβασμός και αναγνώριση.
Να υπάρξει επιτέλους μέριμνα για εκείνους που κρατούν την επιχειρησιακή λειτουργία όρθια.
Οι ΕΠΟΠ δεν ζητούν προνόμια. Ζητούν δικαιοσύνη.
Ζητούν να αναγνωριστεί η πραγματικότητα: ότι είναι η ραχοκοκαλιά του στρατεύματος και καθημερινά αποδεικνύουν πως τιμούν τον όρκο τους, ακόμη και με το αίμα τους.
Το νομοσχέδιο αυτό, στη σημερινή του μορφή και συγκυρία, δεν σέβεται τον αγώνα τους.
Και οφείλει η Πολιτεία να το ακούσει.
Για τους ΕΠΟΠ 2004 θα ήταν μεγάλη αδικία να μην προχωρήσει η προαγωγή τους στον βαθμό του ΑΛΧΙΑ αφού έχουν παραμείνει το προβλεπόμενο χρονικό διάστημα στον βαθμό του ΕΠΧΙΑ και εφόσον έχουν δημοσιευτεί με σχετική διαταγή οι Κρίσεις 2026 στον βαθμό του Αλχια .Είναι κρίμα και άδικο να χαθεί αυτήν η Ηθική αμοιβή της προαγωγής στον βαθμό του ΑΛΧΙΑ για 26 ημέρες…Θεωρώ επίσης μεγάλη αδικία και διάκριση το ΜΕΡΟΣ Γ δλδ το βαθμολογικό των ΑΣΣΥ να έχει ισχύ από 1-1-27 και το βαθμολογικό των ΕΠΟΠ ΜΕΡΟΣ Δ να έχει ισχύ από την δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως
Για τους ΕΠΟΠ 2004 θα ήταν μεγάλη αδικία να μην προχωρήσει η προαγωγή τους στον βαθμό του ΑΛΧΙΑ αφού έχουν παραμείνει το προβλεπόμενο χρονικό διάστημα στον βαθμό του ΕΠΧΙΑ και εφόσον έχουν δημοσιευτεί με σχετική διαταγή οι Κρίσεις 2026 στον βαθμό του Αλχια .Είναι κρίμα και άδικο να χαθεί αυτήν η Ηθική αμοιβή της προαγωγής στον βαθμό του ΑΛΧΙΑ για 26 ημέρες…Θεωρώ επίσης μεγάλη αδικία και διάκριση το ΜΕΡΟΣ Γ δλδ το βαθμολογικό των ΑΣΣΥ να έχει ισχύ από 1-1-27 και το βαθμολογικό των ΕΠΟΠ ΜΕΡΟΣ Δ να έχει ισχύ από την δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως
Σύνδεσμος
Το υπό διαβούλευση πολυνομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ, και ειδικότερα το νέο βαθμολόγιο, επιφέρει εκτεταμένες ανατροπές στη σταδιοδρομία και στα κατοχυρωμένα δικαιώματα των ήδη υπηρετούντων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Τα άρθρα και τα παραρτήματα που το συνοδεύουν δημιουργούν αδικίες, αναδρομικότητα και θεσμική αστάθεια.
1. Επιπτώσεις ανά κατηγορία στελεχών (Σύμφωνα με τα άρθρα 26, 36 και 59)
Αξιωματικοί ΑΣΕΙ
Οι ρυθμίσεις της παρ. 3 του άρθρου 26 συνδέουν την εξέλιξη με τις Νομοθετημένες Οργανικές Θέσεις (ΝΟΘ), οδηγώντας σε αβεβαιότητα, καθυστερήσεις και ακόμη και περιορισμό στον καταληκτικό βαθμό.
Απόφοιτοι ΑΣΣΥ (Παράρτημα Α – άρθρο 36)
Από 1/1/2026 επέρχεται καθήλωση και απώλεια 1–6 βαθμών, με κατάργηση βαθμών που ίσχυαν επί δεκαετίες. Οι καταληκτικοί βαθμοί μειώνονται δραστικά και η σταδιοδρομία ανατρέπεται πλήρως.
ΕΜΘ (Παράρτημα Β – άρθρο 59)
Από 1/1/2026 οι ΕΜΘ χάνουν έως 2 βαθμούς και στερούνται τον αποστρατευτικό βαθμό Λοχαγού. Οι Ανθυπασπιστές ΕΜΘ υφίστανται ακόμη μεγαλύτερη απώλεια (έως 3 βαθμούς).
ΕΠΟΠ (Παράρτημα Β – άρθρο 59)
Αυξάνεται ο αριθμός βαθμών από 5 σε 12, οδηγώντας σε συστημική καθήλωση στα χαμηλά κλιμάκια χωρίς ρεαλιστική προοπτική εξέλιξης.
2. Προαγωγές βάσει ΝΟΘ
Με το νέο πλαίσιο, οι προαγωγές δεν βασίζονται πλέον στον χρόνο υπηρεσίας αλλά αποκλειστικά στις ΝΟΘ, καταργώντας την προβλεψιμότητα, αυξάνοντας την αβεβαιότητα και ενισχύοντας τον κίνδυνο βαθμολογικής καθήλωσης.
3. Κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις
Οι αλλαγές των άρθρων 26, 36 και 59 επηρεάζουν άμεσα:
– μέρισμα, εφάπαξ και ΒΟΕΑ,
– προτεραιότητα στέγασης/παραθερισμού,
– δυνατότητα υπηρεσίας στο εξωτερικό,
– πρόσβαση τέκνων σε βρεφονηπιακούς σταθμούς.
4. Αναδρομικότητα – Παραβίαση προστατευόμενης εμπιστοσύνης
Οι ρυθμίσεις των άρθρων 36 και 59 επιφέρουν πρακτική αναδρομικότητα έως 34 ετών, αιφνιδιάζοντας στελέχη που κατατάχθηκαν με άλλο καθεστώς και είχαν θεμελιωμένες προσδοκίες εξέλιξης.
5. Έλλειψη μεταβατικών ρυθμίσεων
Το νομοσχέδιο δεν προβλέπει μεταβατικό πλαίσιο για τους ήδη υπηρετούντες, παραβιάζοντας την αρχή της χρηστής διοίκησης. Κάθε νέο βαθμολόγιο πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στους νεοεισερχόμενους.
6. Υποβάθμιση ΑΣΣΥ – Δομικά προβλήματα νέου “Σώματος Υπαξιωματικών”
Η μη αναβάθμιση των ΑΣΣΥ σε ισοτιμία με ΑΕΙ και η μείωση βαθμών οδηγούν σε απαξίωση των σχολών. Το νέο «Σώμα Υπαξιωματικών» δεν προσφέρει ουσιαστική υπηρεσιακή προοπτική και ενισχύει ανισότητες μεταξύ στελεχών με όμοια προσόντα.
7. Κίνδυνος εξαίρεσης στελεχών ειδικών καταστάσεων από το Επίδομα Ιδιαίτερων Συνθηκών
Το άρθρο 79 εισάγει σοβαρό προβληματισμό, καθώς αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να εξαιρούνται Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων από την καταβολή του επιδόματος ιδιαίτερων συνθηκών.
Η συγκεκριμένη διατύπωση μπορεί να οδηγήσει σε αυθαίρετες περικοπές ενός κρίσιμου επιδόματος, το οποίο συνδέεται άμεσα με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του στρατιωτικού επαγγέλματος.
8. Συμπέρασμα – Αίτημα
Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω – και ιδίως τα άρθρα 26, 36, 59 και 79 – καθίσταται σαφές ότι το παρόν βαθμολόγιο δημιουργεί αδικίες και αποδιοργανώνει την υπηρεσιακή εξέλιξη.
Ζητείται:
– άμεση αναθεώρηση ή απόσυρση των επίμαχων άρθρων,
– θέσπιση πλήρων μεταβατικών διατάξεων για όλους τους υπηρετούντες,
– διασφάλιση σταθερής, δίκαιης και προβλέψιμης εξέλιξης.
Μόνο έτσι θα διατηρηθεί η αξιοπιστία του συστήματος και θα ενισχυθεί η ελκυστικότητα των παραγωγικών σχολών και των προκηρυσσόμενων διαγωνισμών.
Το παρόν νομοσχέδιο δημιουργεί ένα σοβαρό θεσμικό παράδοξο: αναβαθμίζει θεαματικά τις δυνατότητες εισόδου νέων στελεχών από την κοινωνία (π.χ. έφεδροι αξιωματικοί, ειδικά προγράμματα θητείας), χωρίς όμως να έχει προηγουμένως διασφαλιστεί η λειτουργική, βαθμολογική και υπηρεσιακή αξιοποίηση του ήδη υπηρετούντος προσωπικού, το οποίο συγκροτεί τον κορμό των επιχειρησιακών Μονάδων.
Οι ΕΠΟΠ:
υπηρετούν στην πρώτη γραμμή,
φέρουν τα κύρια βάρη του επιχειρησιακού έργου,διαθέτουν ανώτερα ακαδημαϊκά προσόντα από παλαιότερες γενιές,
• εκτελούν καθήκοντα υπαξιωματικών και αξιωματικών, όπως προβλέπουν οι κανονισμοί (ΣΚ 20-2),
* και αποτελούν το πιο έμπειρο προσωπικό σε κομβικές ειδικότητες.
Η Πολιτεία δεν μπορεί να προχωρά σε διαρκείς «παράλληλες οδούς» παραγωγής στελεχών, αφήνοντας σε βαθμολογικό και υπηρεσιακό τέλμα όσους ήδη υπηρετούν.
Το αυτονόητο είναι πρώτα να αποκατασταθεί και να ενεργοποιηθεί η βαθμολογική και υπηρεσιακή εξέλιξη του υπάρχοντος προσωπικού.
Μόνο αν καλυφθούν αυτές οι ανάγκες—και όπου υπάρχει πραγματικό λειτουργικό κενό—να προκηρύσσονται θέσεις για πολίτες ή εφέδρους.
Αλλιώς, το μήνυμα που δίνεται είναι ότι τα στελέχη της πρώτης γραμμής αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμα και “δεύτερης κατηγορίας”, ενώ η Πολιτεία επενδύει θεσμικά μόνο στην είσοδο νέων και όχι στην εξέλιξη των ήδη υπηρετούντων.
Αυτό δεν είναι λειτουργικό ούτε δίκαιο ούτε επιχειρησιακά ασφαλές.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου
Αναγκαία θεσμική αποκατάσταση της υπηρεσιακής εικόνας και εξέλιξης των Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠΟΠ)
Οι Επαγγελματίες Οπλίτες αποτελούν σήμερα μια κρίσιμη, πολυάριθμη και απολύτως εξειδικευμένη κατηγορία στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Η πραγματικότητα όμως της υπηρεσιακής τους εξέλιξης απέχει σημαντικά από την πραγματικότητα των προσόντων τους, των καθηκόντων που ασκούν και της ευθύνης που φέρουν στο καθημερινό επιχειρησιακό περιβάλλον.
1. Πραγματικά προσόντα – πραγματική ευθύνη
Η ίδια η Πολιτεία, μέσω των προκηρύξεων ΕΠΟΠ, αναγνώρισε έμπρακτα την αξία των ακαδημαϊκών προσόντων. Η μοριοδότηση πτυχίων ΑΕΙ/ΤΕΙ, ΙΕΚ, ξένων γλωσσών και προϋπηρεσίας, δημιούργησε ένα προσωπικό με σαφώς ανώτερο μορφωτικό επίπεδο από το παρελθόν. Πολλοί ΕΠΟΠ κατέχουν πτυχία ή μεταπτυχιακούς τίτλους υψηλής συνάφειας με τις ανάγκες των ΕΔ.
Η εκπαίδευσή τους περιλαμβάνει:
• 14 εβδομάδες βασικής στρατιωτικής εκπαίδευσης,
• έως και 113 εβδομάδες εκπαίδευσης ειδικότητας,
• στρατιωτική εκπαίδευση βαθμοφόρου,
• συνεχή επιχειρησιακή εκπαίδευση,
• επιπλέον μετεκπαίδευση μετά τη μονιμοποίηση.
Συνεπώς, συνδυάζουν ακαδημαϊκά προσόντα, εξειδικευμένη τεχνική εκπαίδευση, και πολυετή επιχειρησιακή εμπειρία στην πρώτη γραμμή.
2. Συγκριτική αδικία με Σώματα Ασφαλείας (ΕΛ.ΑΣ., Π.Σ., Λ.Σ.)
Στα υπόλοιπα Σώματα Ασφαλείας:
• οι πτυχιούχοι κατατάσσονται σε θέσεις ανώτερου επιπέδου,
• διαθέτουν προβλεπόμενες διαδικασίες προαγωγής,
• έχουν σαφείς βαθμολογικές και μισθολογικές διαδρομές,
• αναγνωρίζονται τα προσόντα τους τόσο στην εξέλιξη όσο και στις αποδοχές.
Στις Ένοπλες Δυνάμεις, αντιθέτως, οι ΕΠΟΠ:
• παραμένουν σε βαθμολογική στασιμότητα,
• δεν αξιοποιούνται σύμφωνα με τα προσόντα τους,
• εκτελούν καθήκοντα υπαξιωματικών και αξιωματικών χωρίς αντίστοιχη αναγνώριση,
• δεν έχουν θεσμική διέξοδο ουσιαστικής εξέλιξης,
• και συχνά υποκαθιστούν κενά κρίσιμων ειδικοτήτων, χωρίς αντίστοιχη θεσμική
αντιμετώπιση.
3. Γιατί το ζήτημα δεν είναι “συνδικαλιστικό” αλλά Επιχειρησιακό – Εθνικής Άμυνας
Οι ΕΠΟΠ υπηρετούν στην πρώτη γραμμή, στις πιο απαιτητικές και υψηλού κινδύνου ειδικότητες.
Τα πρόσφατα δυστυχήματα αναδεικνύουν, με απόλυτο σεβασμό στη μνήμη των συναδέλφων, ότι το επιχειρησιακό περιβάλλον απαιτεί προσωπικό:
• κατάλληλα εκπαιδευμένο,
• έμπειρο,
• σταθερό,
• και θεσμικά θωρακισμένο.
Η στασιμότητα, η υποβάθμιση και η υποανταμοιβή στελεχών που φέρουν το κύριο βάρος του επιχειρησιακού έργου δεν είναι πολυτέλεια – είναι κίνδυνος για τη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων.
4. Για το ζήτημα των Εφέδρων Αξιωματικών / πολιτών που αποκτούν μόνιμη θέση
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να βασίσουν την παραγωγή στελεχών:
• σε ΔΕΑ-εφέδρους χωρίς εμπειρία πρώτης γραμμής,
• σε πολίτες που εισέρχονται εκτός οργανωμένης δομής παραγωγής,
• σε “παράλληλες διαδρομές” που υποβαθμίζουν όσους υπηρετούν σε επιχειρησιακές θέσεις.
Είναι αδιανόητο ο ΕΠΟΠ με πτυχίο, ικανότητες, επιχειρησιακή γνώση, ευθύνη προσωπικού και αποδεδειγμένη εμπειρία να παραμένει εκτός προαγωγών, ενώ εισερχόμενοι από τον ιδιωτικό τομέα να αποκτούν μόνιμες θέσεις αξιωματικού.
Η στελέχωση πρέπει να καλύπτει πρώτα το υπάρχον προσωπικό.
Μόνο αν υπάρχει έλλειψη διαγωνισμοί από πολίτες.
5. Τι απαιτείται άμεσα:
1. Θεσμοθετημένη βαθμολογική εξέλιξη ΕΠΟΠ έως και τον βαθμό του αξιωματικού σε πτυχιούχους ΑΕΙ, με καθαρά υπηρεσιακά κριτήρια (προσόντα, εκπαίδευση).
2. Αναγνώριση των ακαδημαϊκών προσόντων με μισθολογική και υπηρεσιακή αντιστοίχιση, όπως ισχύει στα Σώματα Ασφαλείας και σε ευρωπαϊκούς στρατούς.
3. Οργανωμένη διαδικασία αξιοποίησης ειδικοτήτων, ώστε κάθε πτυχιούχος να χρησιμοποιείται σε συναφές αντικείμενο.
4. Σεβασμός στην προϋπηρεσία, την εμπειρία και τις αυξημένες ευθύνες των ΕΠΟΠ.
5. Κατάργηση διαδρομών παράκαμψης (όπως μόνιμη κατάταξη πολιτών/εφέδρων) που υποβαθμίζουν τα στελέχη πρώτης γραμμής.
6. Αναπροσαρμογή μισθολογικών κλιμακίων – ειδικά όσων φέρουν πτυχία ή επιτελούν καθήκοντα ανώτερου βαθμού.
7. Εφαρμογή ενιαίων επιδομάτων ανά καθήκον, όχι ανά βαθμό, όπως προβλέπουν οι στρατιωτικοί κανονισμοί.
Οι ΕΠΟΠ δεν ζητούν χάρη. Ζητούν δικαιοσύνη, ισονομία και αξιοποίηση βάσει προσόντων.
Αποτελούν τον κορμό των επιχειρησιακών Μονάδων και η Πολιτεία οφείλει να τους εντάξει θεσμικά στο ίδιο πλαίσιο αξιοκρατίας που ισχύει στα υπόλοιπα Σώματα και στους ευρωπαϊκούς στρατούς.
Αεροπλάνα αγοράζουμε. Καράβια αγοράζουμε τανκς αγοράζουμε ποιος θα μείνει να τα δουλεύει αυτά το σκέφτηκε κανείς. Όλοι να φύγουμε θέλουμε χθες και νέος Κόσμος δε θέλει να έρθει. Μάλλον κάτι δεν κάνετε σωστά. Πάρτε το αλλιώς
Οπλίτες λέγονται όλοι μέχρι τον βαθμό του στρατιώτη έως και του αρχιλοχία. Το ότι δεν μας αφήνεται να φτάσουμε εκεί και μας σταματάτε στον βαθμό του επιλοχία 2 πράγματα μας δείχνει 1ον θέμα οικονομικό να μην πάρουμε αυξήσεις και 2ον ότι δεν μας υπολογίζεται. Έτσι και αλλιώς είτε επιλοχίες είτε αρχιλοχίες μέσα σε μια μονάδα κάνουμε καθήκοντα από στρατιώτη έως και λοχαγού. Δεν μας υπολογίζεται πουθενά ούτε στα ΚΑΑΥ ούτε στα ΣΟΑ ΣΟΜΥ ΣΟΕΠΟΠ. Λόγω μορίων που δεν θα πάρουμε ποτέ λόγο βαθμού. Καλά είναι να μας αξιολογούν οι ανώτεροι μήπως όμως πρέπει και οι κατώτεροι να αξιολογούν τους ανώτερους; Τέλος θα πω πως έχω 5μελη οικογένεια και κάθε χρόνο σκέφτομαι να αφήσω την Ελλάδα και να πάω στο εξωτερικό διότι δεν μπορώ πλέον να προσφέρω ούτε τα βασικά στα παιδιά μου.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου»
«Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
1. Σύμφωνα με το άρθρο 1§1 του Ν. 2936/2001 οι Επαγγελματίες Οπλίτες (εφεξής ΕΠ.ΟΠ.), κατατάσσονται: «Για την αντιμετώπιση των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων σε κατώτερα στελέχη, προκειμένου να καλυφθούν θέσεις επιχειρησιακών και τεχνικών ειδικοτήτων, οι οποίες, απαιτούν σημαντική εκπαίδευση και εξειδίκευση, κατατάσσονται και υπηρετούν ως Μόνιμοι Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠ.ΟΠ.) Έλληνες πολίτες.».
2. Σύμφωνα με το άρθρο 13§8 για τους εθελοντές και τις εθελόντριες (εφεξής ΕΜΘ) του Ν.1848/1989 (ΦΕΚ 112 Α) ισχύουν: «Για τους ανθυπασπιστές υφίστανται ξεχωριστές οργανικές θέσεις, ενώ για τους υπαξιωματικούς εθελοντές και εθελόντριες μακράς θητείας είναι κοινές, υπολογισμένες στο βαθμό του Αρχιλοχία, Αρχικελευστή και Αρχισμηνία αντίστοιχα.».
3. Επιπλέον, σύμφωνα με τον Ν.2936/2001 (ΦΕΚ 166 Α) και το άρθρο 15§4, για τους εθελοντές και τις εθελόντριες του Ν.1848/1989 (ΦΕΚ 112 Α) ισχύουν: «Οι ήδη υπάρχουσες και πληρωθείσες οργανικές θέσεις εθελοντών πενταετούς υπηρεσίας – εθελοντών μακράς θητείας (Ε.Π.Υ.- Ε.Μ.Θ.) καθίστανται προσωποπαγείς, καταργούμενες με την καθ` οιονδήποτε τρόπο έξοδο των ήδη υπηρετούντων από την ενεργό υπηρεσία του στρατεύματος. Επίσης καταργούνται οι ήδη προβλεπόμενες και μη πληρωθείσες οργανικές θέσεις Ε.Π.Υ. – Ε.Μ.Θ..».
4. Δεδομένου ότι οι ΕΜΘ αποτελούν έναν ξεχωριστό και προγενέστερο Θεσμό από τους ΕΠ.ΟΠ.
5. Του γεγονότος ότι ο κοινός νομοθέτης έχει καθορίσει διαφορετικούς λόγους και σκοπούς κατάταξης ως προς την αξιοποίησή τους, για τον κάθε έναν ξεχωριστό θεσμό.
6. Τον προβλέψεων της ανωτέρου παραγράφου (3), περί προσωποπαγών θέσεων αυτών που καταλαμβάνουν οι ΕΜΘ, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με αυτές που καταλαμβάνουν οι ΕΠ.ΟΠ..
7. Του γεγονότος ότι επί του σ/ν στη δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για τη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, υπό τον τίτλο: «Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (σταδιοδρομία και εξέλιξη αξιωματικών, μονίμων υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων, μισθολογικές ρυθμίσεις για το στρατιωτικό προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, αναδιοργάνωση ακαδημαϊκής εκπαίδευσης των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατολογία των Ελλήνων, εθελοντική στράτευση γυναικών και άλλες διατάξεις)», υφίστανται οι ακόλουθες διαπιστώσεις προς επεξεργασία και ρύθμιση σύμφωνα με τα προλεγθέντα.
8. Παρακαλώ όπως εξετάσετε τα ακόλουθα:
α. Στο ανωτέρω αναφερόμενο της παραγράφου 7 (του παρόντος σχολίου), σε δημόσια διαβούλευση σ/ν, και συγκεκριμένα στο προς διαβούλευση άρθρο 59 «Οργανικές θέσεις και εξέλιξη Επαγγελματιών Οπλιτών», στην παράγραφο (1) αναφέρεται ότι: «σκοπούντε οι ακόλουθες ρυθμίσεις:
1ο. Οι ΕΠΟΠ και οι ΕΜΘ καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις των ΕΠΟΠ, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους ανά έτος.
2ο. Οι ΕΠΟΠ προάγονται αποκλειστικά για κάλυψη κενών οργανικών θέσεων ανώτερων βαθμών.
3ο. Η εξέλιξη των υπηρετούντων ΕΠΟΠ, συμπεριλαμβανομένων των ΕΜΘ, αποτυπώνεται στο Παράρτημα Β΄.».
β. Δεν είναι φρόνιμο αρχαιότερος και διακριτός θεσμός, με προσωποπαγείς θέσεις όπως αυτός των ΕΜΘ, να ενσωματώνεται σε μεταγενέστερο και με άλλο νομικό πλαίσιο θεσμό σαν αυτόν των ΕΠ.ΟΠ., ο οποίος μάλιστα έχει διαφορετικό μέχρι σήμερα σκοπό σύστασης όπως και βαθμολογικό προαγωγικό σύστημα. Ο θεσμός των ΕΜΘ προάγεται σήμερα μέχρι τον διοικητικό βαθμό κατώτερου αξιωματικού, δηλαδή του Λοχαγού και αντιστοίχων των Κλάδων των Ε.Δ., ενώ ό θεσμός των ΕΠ.ΟΠ. μέχρι τον διοικητικό βαθμό υπαξιωματικού, δηλαδή αυτόν του Αρχιλοχία και αντιστοίχων των Κλάδων των Ε.Δ..
γ. Επιπλέον στο παράρτημα «Β» του υπό σχολιασμού σ/ν, για το έτος 2001 αποτυπώνεται η εξέλιξη ΕΜΘ των καταταγέντων του όμοιου έτους (2001), γεγονός το οποίο είναι ΑΝΑΚΡΙΒΕΣ καθώς το 2001 κατατάχθηκαν ΕΠ.ΟΠ. και όχι ΕΜΘ, γεγονός που συνεπάγεται ότι σήμερα δεν υπάρχουν Αρχιλοχίες και αντίστοιχοι ΕΜΘ, καθώς η τελευταία σειρά κατατάχθηκε το έτος 2000 και κατέχουν ανώτερο διοικητικό βαθμό, δηλαδή αυτόν του Ανθυπασπιστή και αντίστοιχων.
δ. Επιπρόσθετα, στο άρθρο 57 του υπό διαβούλευση σ/ν, με τίτλο: «Βαθμοί Επαγγελματιών Οπλιτών», ο καταληκτικός βαθμός των ΕΠ.ΟΠ. είναι αυτός του «Επιλοχίας Διοίκησης Α΄ Τάξης», γεγονός του ότι η ενσωμάτωση που επιχειρείται με το άρθρο 59, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τον κατεχόμενο βαθμό των ΕΜΘ οι οποίοι κάποιοι εξ αυτών σήμερα υπηρετούν με το βαθμό του Υπολοχαγού και αντίστοιχων και οι τελευταίοι εξ αυτών με τον διοικητικό βαθμό του Ανθυπασπιστή και αντίστοιχων. Δηλαδή διοικητικών βαθμών κατά πολύ ανώτερων των ΕΠ.ΟΠ.. Αυτό έχει σαν συνέπεια οι Ανθυπασπιστές και οι Αξιωματικοί ΕΜΘ, να παραμένουν στον φέροντα βαθμό μέχρι την αποστρατεία τους και μάλιστα ο βαθμός του Ανθυπασπιστή να μην υπάρχει πουθενά μέσα σε κάποιο πίνακά ταξινόμησης διοικητικών βαθμών! Επιπλέον αποτέλεσμα της μη ύπαρξης ταξινόμησης του διοικητικού βαθμού του Ανθυπασπιστή εξ ΕΜΘ, αποτελεί το ότι το υπό διαβούλευση σ/ν δεν καθορίζει καταληκτικό και αποστρατευτικό βαθμό για τους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές και αντίστοιχους των Κλάδων των Ε.Δ..
ε. Εφόσον υπάρχει ασάφεια σύμφωνα με την διατύπωση του ανωτέρω (δ) εδαφίου, το υπό διαβούλευση σ/ν ΔΕΝ προβλέπει πουθενά μετατάξεις στο Σώμα των Αξιωματικών για τους πτυχιούχους ΑΕΙ, ΕΜΘ.
9. Για τους παραπάνω αναφερθέντες λόγους, και με δεδομένο ότι οι ΕΜΘ κατατάχθηκαν στις ΕΔ έως και 26 ετών, γεγονός που συνεπάγει ότι θα αποστρατευτούν αυτεπάγγελτα, με 34 έτη πραγματικής υπηρεσίας, λόγω κατάληψής τους από το 60ο έτος της ηλικίας τους, παρακαλώ όπως εξετάσετε τα ακόλουθα:
α. Την πρόβλεψη ξεχωριστής κατηγορίας ΕΜΘ στο παρόν και υπό διαβούλευση σ/ν, η οποία θα είναι ξεχωριστή από αυτή των ΕΠ.ΟΠ.
β. Την ταξινόμηση του διοικητικού βαθμού του Ανθυπασπιστή εξ ΕΜΘ μέσα στο σύνολο τις βαθμολογικής πυραμίδας των διοικητικών βαθμών των Ενόπλων Δυνάμεων, στην θέση ακριβώς πριν από τον διοικητικό βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων.
γ. Την ρεαλιστική πρόβλεψη για απόδοση καταληκτικού βαθμού στους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές και αντίστοιχων, λαμβάνοντας υπόψη τα ηλικιακά όρια κατάταξής τους στις Ε.Δ. που ήταν το 26ο έτος της ηλικίας τους. Δηλαδή η απόδοση να πραγματοποιηθεί πριν το 29ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας.
δ. Την ρεαλιστική πρόβλεψη για απόδοση αποστρατευτικού βαθμού στους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές, αυτόν του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων, λαμβάνοντας υπόψη τα ηλικιακά όρια κατάταξής τους στις Ε.Δ., που ήταν το 26ο έτος της ηλικίας τους. Δηλαδή η απόδοση να πραγματοποιηθεί το πριν 34ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας.
ε. Την πρόβλεψη για τους Ανθυπασπιστές ΕΜΘ, πτυχιούχους ΑΕΙ, για την προαγωγή τους στον βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων στο 26ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας. Την λήψη καταληκτικού βαθμού Υπολοχαγού και αντίστοιχων στο 30ο έτος πραγματικής υπηρεσίας και την λήψη αποστρατευτικού βαθμού πριν το 34ο έτος πραγματικής υπηρεσίας.
10. Παραμένω στην διάθεσή σας.
ΣΤΟ ΠΑΡΆΡΤΗΜΑ Β ΤΟΝ ΕΠΟΠ 2006 ΤΟΝ ΚΑΝΕΤΕ ΑΠΕΥΘΕΊΑΣ Επιλοχία Α Ταξης το 2027 ενώ τον ΕΠΟΠ 2007 ( 10 μήνες διάφορα έχουν οι αυτές σειρές) τον κάνετε 4 χρόνια μετά. Γιατί???
Θα πρεπει να δωθει το περιθώριο αλλαγης(αναδρομικότητα στους νεοεισελθεντες)στο στρατευμα η ας δωθει εξτρα χρόνος αναγνώρισης η η δυνατότητα αποχώρησης στην 25ετια οπως προ μνημονίων διοτι αλλάζει ριζικά η φυση και η καθημερινότητα μετα το παρών νομοσχεδιο.. επισης θα πρεπει να δοθει η δυνατότητα μεταταξης σε σωμα σε στελεχη τεχνικών ειδικοτήτων που εγκλωβίζονται στα οπλα με αποτελέσμα στασιμότητα της πραγματικής αποστολης τους για την οποία προσλήφθηκαν ας γίνουμε ολοι λιγο πιο επαγγελματίες το 2026 το τσουβαλιασμα των προηγούμενων ετων δν οδήγησε πουθενά
✔️ Μέρος Α
«Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν στα ήδη υπηρετούντα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Η άμεση και χωρίς μεταβατικές διατάξεις ανατροπή των κανόνων εξέλιξης παραβιάζει κατάφωρα τις συνταγματικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης.
Δεν μπορεί η Πολιτεία να αλλάζει μονομερώς το υπηρεσιακό πλαίσιο ανθρώπων που έχουν δομήσει τον επαγγελματικό και οικογενειακό τους σχεδιασμό πάνω σε νόμους που ίσχυαν επί δεκαετίες.
Το πολυνομοσχέδιο καταργεί επίσης τον ν.δ. 445/1974 (Α’ 160), έναν από τους θεμελιώδεις νόμους που καθόριζαν τη βαθμολογική εξέλιξη, τη σειρά προαγωγών και τις σταθερές του συστήματος υπηρεσιακής ιεραρχίας.
Η κατάργηση αυτού του πλαισίου «από τη μια μέρα στην άλλη» οδηγεί σε ριζική ανατροπή της βαθμολογικής πορείας χιλιάδων στελεχών, δημιουργώντας αδικίες και διαφοροποιήσεις χωρίς αντικειμενικά κριτήρια.
Παράλληλα, η κατάργηση του Ν. 1400/73 για τα στελέχη «Ελαφράς Υπηρεσίας» και «Υπηρεσίας Γραφείου» επιβάλλει στα ήδη υπηρετούντα στελέχη να ξαναπεράσουν από Υγειονομικές Επιτροπές, ώστε να κριθεί εκ νέου αν θα αλλάξουν καθήκοντα.
Η διαδικασία αυτή αμφισβητεί παλαιότερες υπηρεσιακές κρίσεις, δημιουργεί ανασφάλεια και πρακτικά αναιρεί θεμελιωμένα δικαιώματα ανθρώπων που κρίθηκαν ιατρικά με βάση το τότε ισχύον νομικό πλαίσιο.
Όλα τα παραπάνω παραβιάζουν ευθέως την αρχή της ισότητας, δημιουργώντας στελέχη δύο ταχυτήτων, με μοναδικό κριτήριο τον χρόνο κατάταξης και τις συμπτωματικές υγειονομικές επανεξετάσεις που μέχρι σήμερα δεν απαιτούνταν.
Για όλους αυτούς τους λόγους, εάν οι διατάξεις αυτές δεν αποσυρθούν, τότε οφείλουν να ισχύσουν αποκλειστικά για όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις μετά τη θέση σε ισχύ του νέου νόμου — και σε καμία περίπτωση για τα ήδη υπηρετούντα στελέχη.»
Η καρδιά των ενόπλων δυνάμεων είναι οι υπαξιωματικοί. Όλες οι τεχνικές ειδικότητες είναι υπαξιωματικοί στις υγειονομικές τεχνικές ειδικότητες μόνο υπαξιωματικοί (ΕΜΘ και ΕΠΟΠ). Με την απαξίωση των υπαξιωματικών απαξιώνεται και ο ίδιος ο στρατός. Αν θέλουμε πολλούς υπαξιωματικούς ας δημιουργηθούν οι σωστές προϋποθέσεις για να έρθουν νέοι όχι να απαξιώνουν οι ήδη υπηρετούντες.
✔️ Μέρος Α
«Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν στα ήδη υπηρετούντα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Η άμεση και χωρίς μεταβατικές διατάξεις ανατροπή των κανόνων εξέλιξης παραβιάζει κατάφωρα τις συνταγματικές αρχές της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης.
Δεν μπορεί η Πολιτεία να αλλάζει μονομερώς το υπηρεσιακό πλαίσιο ανθρώπων που έχουν δομήσει τον επαγγελματικό και οικογενειακό τους σχεδιασμό πάνω σε νόμους που ίσχυαν επί δεκαετίες.
Το πολυνομοσχέδιο καταργεί επίσης τον ν.δ. 445/1974 (Α’ 160), έναν από τους θεμελιώδεις νόμους που καθόριζαν τη βαθμολογική εξέλιξη, τη σειρά προαγωγών και τις σταθερές του συστήματος υπηρεσιακής ιεραρχίας.
Η κατάργηση αυτού του πλαισίου «από τη μια μέρα στην άλλη» οδηγεί σε ριζική ανατροπή της βαθμολογικής πορείας χιλιάδων στελεχών, δημιουργώντας αδικίες και διαφοροποιήσεις χωρίς αντικειμενικά κριτήρια.
Παράλληλα, η κατάργηση του Ν. 1400/73 για τα στελέχη «Ελαφράς Υπηρεσίας» και «Υπηρεσίας Γραφείου» επιβάλλει στα ήδη υπηρετούντα στελέχη να ξαναπεράσουν από Υγειονομικές Επιτροπές, ώστε να κριθεί εκ νέου αν θα αλλάξουν καθήκοντα.
Η διαδικασία αυτή αμφισβητεί παλαιότερες υπηρεσιακές κρίσεις, δημιουργεί ανασφάλεια και πρακτικά αναιρεί θεμελιωμένα δικαιώματα ανθρώπων που κρίθηκαν ιατρικά με βάση το τότε ισχύον νομικό πλαίσιο.
Όλα τα παραπάνω παραβιάζουν ευθέως την αρχή της ισότητας, δημιουργώντας στελέχη δύο ταχυτήτων, με μοναδικό κριτήριο τον χρόνο κατάταξης και τις συμπτωματικές υγειονομικές επανεξετάσεις που μέχρι σήμερα δεν απαιτούνταν.
Για όλους αυτούς τους λόγους, εάν οι διατάξεις αυτές δεν αποσυρθούν, τότε οφείλουν να ισχύσουν αποκλειστικά για όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις μετά τη θέση σε ισχύ του νέου νόμου — και σε καμία περίπτωση για τα ήδη υπηρετούντα στελέχη.»