ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
Άρθρο 32
Προέλευση και βαθμοί μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί προέρχονται από:
α) αποφοίτους ΑΣΜΥ,
β) μετατασσόμενους Επαγγελματίες Οπλίτες, σύμφωνα με το άρθρο 67, και
γ) ιδιώτες ή οπλίτες οι οποίοι κατατάσσονται στις ΕΔ με διαγωνισμό.
- Οι βαθμοί των μόνιμων υπαξιωματικών και η αντιστοιχία τους μεταξύ των Κλάδων και των ΚΣ των ΕΔ είναι κατά σειρά εξέλιξης οι ακόλουθοι:
| ΣΞ και ΚΣ | ΠΝ | ΠΑ |
| Επιλοχίας Β΄ Τάξης | Επικελευστής Β΄ Τάξης | Επισμηνίας Β΄ Τάξης |
| Επιλοχίας Α΄ Τάξης | Επικελευστής Α΄ Τάξης | Επισμηνίας Α΄ Τάξης |
| Επιλοχίας Ανεξάρτητης Υπομονάδας | Επικελευστής Ανεξάρτητης Υπομονάδας | Επισμηνίας Ανεξάρτητης Υπομονάδας |
| Αρχιλοχίας Β΄ Τάξης | Αρχικελευστής Β΄ Τάξης | Αρχισμηνίας Β΄ Τάξης |
| Αρχιλοχίας Α΄ Τάξης | Αρχικελευστής Α΄ Τάξης | Αρχισμηνίας Α΄ Τάξης |
| Αρχιλοχίας Μονάδας | Αρχικελευστής Μονάδας | Αρχισμηνίας Μονάδας |
| Ανθυπασπιστής Β΄ Τάξης | ||
| Ανθυπασπιστής Α΄ Τάξης | ||
| Ανθυπασπιστής Διοίκησης Σχηματισμού | ||
| Ανθυπασπιστής Διοίκησης Μείζονος Διοίκησης – Μείζονος Σχηματισμού | ||
| Ανθυπασπιστής Διοίκησης Γενικού Επιτελείου | ||
| Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ | ||
Άρθρο 33
Διακρίσεις και ειδικότητες μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΣΞ διακρίνονται σε:
α) Όπλων:
αα) Μαχίμων,
αβ) Τεχνικής Υποστήριξης (Τεχνίτες Όπλων) και
αγ) Διοικητικής Υποστήριξης (Φροντιστές) και
β) Σωμάτων:
βα) Τεχνικού, με τις γενικές ειδικότητες:
- i) Διοικητικών και
- ii) Τεχνιτών,
ββ) Εφοδιασμού-Μεταφορών, με τις γενικές ειδικότητες:
- i) Διοικητικών και
- ii) Τεχνικών,
βγ) Υλικού Πολέμου, με τις γενικές ειδικότητες:
- i) Διοικητικών,
- ii) Τεχνικών και
iii) Πυροτεχνουργών,
βδ) Υγειονομικού, με τις γενικές ειδικότητες:
- i) Υγειονομικών – Διοικητικής Υποστήριξης και
- ii) Τεχνικής Υποστήριξης,
βε) Μουσικού,
βστ) Ταχυδρομικού,
βζ) Γεωγραφικού,
βη) Οικονομικού και
βθ) Στρατιωτικών Γραμματέων.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί πληρωμάτων του ΠΝ διακρίνονται σε:
α) Διοικητικής Υποστήριξης και
β) Τεχνικής Υποστήριξης.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί της ΠΑ διακρίνονται σε:
α) Τεχνολογικής Υποστήριξης με τις ειδικότητες:
αα) Μηχανοσυνθέτη,
αβ) Μηχανικού Μεταφορικών Μέσων και Μηχανημάτων,
αγ) Τηλεπικοινωνιών – Ηλεκτρονικών,
αδ) Ηλεκτρολόγου,
αε) Οπλουργού και
αστ) Συντηρητή Εγκαταστάσεων,
β) Επιχειρησιακής Υποστήριξης με τις ειδικότητες:
βα) Ραδιοναυτίλου,
ββ) Ελεγκτή Αναχαίτισης,
βγ) Άμυνας Αεροδρομίων,
βδ) Μετεωρολόγου και
βε) Πληροφοριών και
γ) Διοικητικής και Εφοδιαστικής Υποστήριξης με τις ειδικότητες:
γα) Στρατολόγου,
γβ) Ταμιακού και
γγ) Υλικονόμου.
- Στους Κλάδους των ΕΔ και ΚΣ τηρούνται επετηρίδες μόνιμων υπαξιωματικών.
Άρθρο 34
Οργανικές θέσεις μόνιμων υπαξιωματικών
Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους ανά έτος, κατά κατηγορία και βαθμό.
Άρθρο 35
Αξιολόγηση μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΕΔ αξιολογούνται ως προς την επαγγελματική τους ικανότητα, την απόδοση, την επάρκεια και τη γενική τους εικόνα τακτικά σε ετήσια βάση και έκτακτα.
- Για την αξιολόγησή τους θεσπίζεται σύστημα αξιολόγησης, το οποίο διέπεται από τις αρχές της αξιοκρατίας και της αμεροληψίας.
- Οι παρ. 3 και 4 του άρθρου 7 εφαρμόζονται και για την αξιολόγηση των μόνιμων υπαξιωματικών.
- Το άρθρο 35 του ν. 3883/2010 (Α΄ 167), περί ειδικών εκθέσεων αποστρατείας, εφαρμόζεται αναλόγως για τους μόνιμους υπαξιωματικούς.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄
ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
Άρθρο 36
Εξέλιξη υπηρετούντων υπαξιωματικών, Ανθυπασπιστών και αξιωματικών που προέρχονται από Ανθυπασπιστές
Η εξέλιξη των υπηρετούντων αξιωματικών που προέρχονται από υπαξιωματικούς και των υπηρετούντων Ανθυπασπιστών και υπαξιωματικών αποτυπώνεται στο Παράρτημα Α΄.
Άρθρο 37
Ιεραρχία και αρχαιότητα μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί έχουν μεταξύ τους σχέση ανώτερου ή κατώτερου, ανάλογα με τον βαθμό τους. Ομοιόβαθμοι μόνιμοι υπαξιωματικοί έχουν μεταξύ τους σχέση αρχαιότερου ή νεότερου.
- Η αρχαιότητα μεταξύ των μόνιμων υπαξιωματικών του ίδιου Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ καθορίζεται από:
α) Την ημερομηνία απόκτησης του βαθμού τους. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί αποκτούν τον βαθμό τους από την ημερομηνία υπογραφής της οικείας διοικητικής πράξης.
β) Εφόσον η ημερομηνία της περ. α) είναι κοινή, από τη σειρά αποφοίτησής τους από την οικεία ΑΣΜΥ.
- Η αρχαιότητα μεταξύ των μόνιμων υπαξιωματικών ανεξαρτήτως Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ, καθορίζεται από το έτος απόκτησης του βαθμού τους. Όταν αυτό είναι κοινό, καθορίζεται από το προβάδισμα των Κλάδων και των ΚΣ των ΕΔ της παρ. 8 του άρθρου 8.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί απόφοιτοι ΑΣΜΥ είναι αρχαιότεροι των λοιπών.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί βαθμού Ανθυπασπιστή Α΄ Τάξης έως και Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ είναι αρχαιότεροι των Δοκίμων Εφέδρων Αξιωματικών (εφεξής: ΔΕΑ).
- Η αρχαιότητα μόνιμων υπαξιωματικών, που προέρχονται από την ενοποίηση Σωμάτων, Γενικών Ειδικοτήτων ή Εξειδικεύσεων καθορίζεται με βάση τη σειρά αποφοίτησης από την οικεία σχολή σε συνδυασμό με τις παρ. 1 έως 3. Σε περίπτωση μη ενιαίας σειράς αποφοίτησης από την οικεία σχολή, τίθενται τελευταίοι μεταξύ των ομοιόβαθμών τους, με βάση την ημερομηνία υπογραφής της διοικητικής πράξης, του ενοποιημένου Όπλου ή Σώματος ή γενικής ειδικότητας.
Άρθρο 38
Επετηρίδες μόνιμων υπαξιωματικών
Σε κάθε Κλάδο των ΕΔ και στο ΓΕΕΘΑ για τα ΚΣ τηρείται επετηρίδα για τους μόνιμους υπαξιωματικούς, σύμφωνα με το άρθρο 33 ως ακολούθως:
α) στον ΣΞ:
αα) για τους μόνιμους υπαξιωματικούς Όπλων, ενιαία κατά γενική σειρά αρχαιότητας ανά υποκατηγορία και
αβ) για τους μόνιμους υπαξιωματικούς Σωμάτων, ξεχωριστά κατά Σώμα και γενική ειδικότητα,
β) Στο ΠΝ:
βα) Διοικητικής Υποστήριξης και
ββ) Τεχνικής Υποστήριξης.
γ) στην ΠΑ:
γα) Τεχνολογικής Υποστήριξης,
γβ) Επιχειρησιακής Υποστήριξης,
γγ) Διοικητικής Υποστήριξης και
γδ) για τους υπαξιωματικούς αποφοίτους ΣΜΥΑ, ενιαία επετηρίδα κατά σειρά αρχαιότητας, και
δ) στα ΚΣ ενιαία επετηρίδα ανά ΚΣ.
Άρθρο 39
Καταληκτικοί βαθμοί μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι καταληκτικοί βαθμοί των μόνιμων υπαξιωματικών είναι οι εξής:
α) Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ για τους μόνιμους υπαξιωματικούς των Κλάδων των ΕΔ οι οποίοι προέρχονται από ΑΣΜΥ,
β) Ανθυπασπιστής Διοίκησης Μείζονος Διοίκησης – Μείζονος Σχηματισμού για τους μόνιμους υπαξιωματικούς των ΚΣ,
γ) Ανθυπασπιστής Β΄ Τάξης για:
γα) τους μόνιμους υπαξιωματικούς ειδικών καταστάσεων και
γβ) όσους έχουν καταταγεί με διαγωνισμό και
δ) Αρχιλοχίας Α΄ Τάξης και αντίστοιχοι για όσους έχουν μεταταχθεί από ΕΠΟΠ.
- Στον βαθμό του Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ προάγονται εκ περιτροπής από τον ΣΞ, το ΠΝ και την ΠΑ μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι προέρχονται από ΑΣΜΥ.
- Στον βαθμό του Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας και αντιστοίχων και Αρχιλοχία Μονάδας και αντιστοίχων προάγονται αποκλειστικά μόνιμοι υπαξιωματικοί ενεργού υπηρεσίας οι οποίοι προέρχονται από ΑΣΜΥ.
Άρθρο 40
Ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό μόνιμου υπαξιωματικού
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κρίνονται για προαγωγή, εφόσον έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό τους ή τον ελάχιστο χρόνο υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού. Ο χρόνος αυτός έχει ως εξής:
α) δύο (2) έτη στον βαθμό του Επιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων,
β) στον βαθμό του Επιλοχία Α΄ Τάξης και αντιστοίχων:
βα) ένα (1) έτος για την προαγωγή στον βαθμό του Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας και αντιστοίχων ή
ββ) δύο (2) έτη ή τέσσερα (4) έτη συνολικής υπηρεσίας υπαξιωματικού για την προαγωγή στον βαθμό του Αρχιλοχία Β΄ Τάξης,
γ) ένα (1) έτος στον βαθμό του Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας και αντιστοίχων,
δ) επτά (7) έτη στον βαθμό του Αρχιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων ή ένδεκα (11) έτη συνολικής υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού,
ε) στον βαθμό του Αρχιλοχία Α΄ Τάξης και αντιστοίχων:
εα) πέντε (5) έτη για την προαγωγή στον βαθμό του Αρχιλοχία Μονάδας και αντιστοίχων ή
εβ) επτά (7) έτη ή δεκαοκτώ (18) έτη συνολικής υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού για την προαγωγή στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Β΄,
στ) δύο (2) έτη στον βαθμό του Αρχιλοχία Μονάδας και αντιστοίχων,
ζ) επτά (7) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Β΄ Τάξης ή είκοσι πέντε (25) έτη συνολικής υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού,
η) επτά (7) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Α΄ Τάξης ή τριάντα δύο (32) έτη συνολικής υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού,
θ) δύο (2) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού,
ι) δύο (2) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Μείζονος Διοίκησης – Μείζονος Σχηματισμού και
ια) δύο (2) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Γενικού Επιτελείου.
- Για τον υπολογισμό του χρόνου της παρ. 1 εφαρμόζεται αναλόγως η παρ. 4 του άρθρου 11. Τα στοιχεία i) των υποπερ. αα) και αβ) της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11 εφαρμόζονται για μόνιμους υπαξιωματικούς μέχρι και του βαθμού του Ανθυπασπιστή Α΄ Τάξης και αντιστοίχως τα στοιχεία ii) των υποπερ. αα) και αβ) της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11 εφαρμόζονται για τους λοιπούς βαθμούς μόνιμων υπαξιωματικών.
- Αν συντρέχουν περισσότερες υποπεριπτώσεις της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11, όπως αυτό εφαρμόζεται αναλόγως σύμφωνα με την παρ. 2 του παρόντος, ο συνολικός χρόνος που προσμετράται δεν μπορεί να είναι περισσότερος από το ένα τρίτο (1/3) του ελάχιστου χρόνου παραμονής ανά βαθμό.
Άρθρο 41
Χρόνος διοίκησης και ειδικής υπηρεσίας
- Μόνιμοι υπαξιωματικοί, εξαιρουμένων όσων τελούν σε ειδική κατάσταση, υπηρετούν σε συγκεκριμένες θέσεις και επιχειρησιακές μονάδες για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με τον βαθμό τους.
- Χρόνος διοίκησης είναι ο χρόνος κατά τον οποίο ο μόνιμος υπαξιωματικός υπηρετεί στις θέσεις της παρ. 1 ασκώντας διοίκηση. Χρόνος ειδικής υπηρεσίας είναι ο χρόνος κατά τον οποίο ο μόνιμος υπαξιωματικός υπηρετεί στις θέσεις της παρ. 1 χωρίς να ασκεί διοίκηση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄
ΚΡΙΣΕΙΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
Άρθρο 42
Συμβούλια κρίσεων μόνιμων υπαξιωματικών
- Αρμόδια συμβούλια για τις τακτικές και έκτακτες κρίσεις των μόνιμων υπαξιωματικών είναι:
α) το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών,
β) τα Συμβούλια Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών (εφεξής: ΣΥΚΜΥ) των Κλάδων των ΕΔ, τα οποία είναι:
βα) το ΣΥΚΜΥ του ΣΞ,
ββ) το ΣΥΚΜΥ του ΠΝ και
βγ) το ΣΥΚΜΥ της ΠΑ και
γ) το ΣΥΚΜΥ των ΚΣ.
- Οι αρμοδιότητες, τα μέλη και η λειτουργία των συμβουλίων κρίσεων καθορίζονται στα άρθρα 43 έως 45 και στο Δεύτερο Κεφάλαιο του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ν. 2690/1999, Α΄ 45).
Άρθρο 43
Αρμοδιότητες, σύνθεση και λειτουργία Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων ως συμβουλίου κρίσεων μόνιμων υπαξιωματικών
- Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών είναι αρμόδιο για την κρίση:
α) του Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ για τη διατήρησή του στην ενέργεια ή την αποστρατεία του και
β) των Ανθυπασπιστών Διοίκησης Γενικού Επιτελείου για τη διατήρησή τους στην ενέργεια, την προαγωγή ή την αποστρατεία τους.
- Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών αποτελείται από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ ως Πρόεδρο και τους αρχηγούς των λοιπών ΓΕ ως μέλη. Εισηγητής με δικαίωμα ψήφου ορίζεται:
α) ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, για την κρίση του Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ ή
β) ο Αρχηγός του οικείου ΓΕ, σε κάθε άλλη περίπτωση.
- Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών συγκαλείται μέχρι τη 10η Απριλίου του έτους των τακτικών κρίσεων με διαταγή του προέδρου του και βρίσκεται σε απαρτία με παρόντα το σύνολο των μελών του. Γραμματέας ορίζεται ο διευθυντής της Γραμματείας ΣΑΓΕ.
- Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών ολοκληρώνει το έργο του στο πλαίσιο των τακτικών κρίσεων εντός του μηνός Απριλίου του έτους των τακτικών κρίσεων.
Άρθρο 44
Αρμοδιότητες, σύνθεση και λειτουργία των Συμβουλίων Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών
- Τα ΣΥΚΜΥ των Κλάδων των ΕΔ και των ΚΣ είναι αρμόδια για την κρίση:
α) Ανθυπασπιστών Διοίκησης Μείζονος Διοίκησης – Μείζονος Σχηματισμού και Ανθυπασπιστών Διοίκησης Σχηματισμού του οικείου Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ και
β) λοιπών μόνιμων υπαξιωματικών του οικείου Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ, οι οποίοι μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους των κρίσεων συμπληρώνουν τους ελάχιστους χρόνους παραμονής του άρθρου 40.
- Το ΣΥΚΜΥ του ΣΞ αποτελείται από:
α) τον Διευθυντή Β΄ Κλάδου του ΓΕΣ ως Πρόεδρο,
β) τον Διευθυντή ή τον Υποδιευθυντή της Διεύθυνσης Προσωπικού (Β1) του ΓΕΣ,
γ) δύο (2) Συνταγματάρχες Όπλων,
δ) έναν (1) Συνταγματάρχη Σωμάτων,
ε) τον Διευθυντή του 1ου Επιτελικού Γραφείου της οικείας Διεύθυνσης Προσωπικού Όπλου ή Σώματος, αν δεν υφίσταται Διεύθυνση, εφόσον είναι ανώτερος Αξιωματικός, αλλιώς έναν ανώτερο Αξιωματικό της Διεύθυνσης ή Σώματος του κρινόμενου και
στ) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΣ ως εισηγητή με δικαίωμα ψήφου.
- Καθήκοντα γραμματέα στο ΣΥΚΜΥ του ΣΞ ασκεί ανώτερος αξιωματικός της Γραμματείας του ΑΣΣ.
- Το ΣΥΚΜΥ του ΠΝ αποτελείται από:
α) τον Αρχιεπιστολέα του ΓΕΝ ως Πρόεδρο,
β) τον Διευθυντή του Β΄ Κλάδου του ΓΕΝ,
γ) έναν (1) Αρχιπλοίαρχο Μάχιμο,
δ) έναν (1) Πλοίαρχο Μάχιμο,
ε) έναν (1) Πλοίαρχο Μηχανικό και
στ) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΝ ως εισηγητή με δικαίωμα ψήφου.
- Καθήκοντα γραμματέα στο ΣΥΚΜΥ του ΠΝ ασκεί ένας (1) ανώτερος αξιωματικός του Β΄ Κλάδου του ΓΕΝ.
- Το ΣΥΚΜΥ της ΠΑ αποτελείται από:
α) τον Διευθυντή Β΄ Κλάδου του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας ως Πρόεδρο,
β) τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Στρατιωτικού Προσωπικού (Β1) του ΓΕΑ,
γ) δύο (2) Σμήναρχους Ιπτάμενους,
δ) τον Τμηματάρχη Προαγωγών της Διεύθυνσης Στρατιωτικού Προσωπικού (Β1) του ΓΕΑ και
ε) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΑ ως εισηγητή με δικαίωμα ψήφου.
- Καθήκοντα γραμματέα στο ΣΥΚΜΥ της ΠΑ ασκεί ένας (1) αξιωματικός της Γραμματείας του Ανωτάτου Αεροπορικού Συμβουλίου.
- Το ΣΥΚΜΥ των ΚΣ αποτελείται από:
α) τον Διευθυντή Β΄ Κλάδου του ΓΕΕΘΑ ως Πρόεδρο,
β) τον Διευθυντή της Διεύθυνσης του ΚΣ του κρινόμενου,
γ) τον Διευθυντή Προσωπικού (Β1) του ΓΕΕΘΑ,
δ) δύο (2) Ταξίαρχους ή αντίστοιχους, οι οποίοι υπηρετούν στο ΓΕΕΘΑ και
ε) τον Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ ως εισηγητή με δικαίωμα ψήφου.
- Καθήκοντα γραμματέα στο ΣΥΚΜΥ των ΚΣ ασκεί ο Γραμματέας του ΣΠΑΚΣ.
- Τα ΣΥΚΜΥ συγκροτούνται με διαταγή του αρχηγού του οικείου ΓΕ.
- Τα ΣΥΚΜΥ συνεδριάζουν τακτικά εντός του μηνός Απριλίου και βρίσκονται σε απαρτία με παρόντα τα τρία τέταρτα (3/4) των μελών τους.
Άρθρο 45
Συμβούλιο Μόνιμων Υπαξιωματικών Γενικών Επιτελείων
- Στο ΓΕΕΘΑ συστήνεται Συμβούλιο Μόνιμων Υπαξιωματικών Γενικών Επιτελείων (εφεξής: ΣΜΥΓΕ).
- Το ΣΜΥΓΕ είναι αρμόδιο για:
α) την υποβολή προτάσεων στους Αρχηγούς των ΓΕ για τη ρύθμιση ζητημάτων εκπαίδευσης, κατάρτισης, επιχειρησιακής αξιοποίησης, διοικητικής μέριμνας, βελτίωσης των συνθηκών εργασίας και διαβίωσης και κάθε άλλου θέματος που αφορά σε μόνιμους υπαξιωματικούς και
β) τις διαδικαστικές ενέργειες και την προετοιμασία που απαιτούνται για τις κρίσεις των μόνιμων υπαξιωματικών.
- Το ΣΜΥΓΕ αποτελείται από:
α) τον Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ, ως πρόεδρο, και
β) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΣ ,
γ) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΝ,
δ) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΑ, ως μέλη.
- Καθήκοντα Γραμματέα ΣΜΥΓΕ ανατίθενται σε μόνιμο υπαξιωματικό του ΓΕΕΘΑ.
- Το ΣΜΥΓΕ συγκροτείται με διαταγή του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ. Συγκαλείται με διαταγή του Προέδρου του και συνεδριάζει τακτικά ετησίως έναν (1) μήνα πριν από τις τακτικές κρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών και έκτακτα οποτεδήποτε.
Άρθρο 46
Είδη κρίσεων μόνιμων υπαξιωματικών
- Υπό την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κρίνονται ως:
α) «προακτέοι επ’ ανδραγαθία»,
β) «προακτέοι κατ’ επιλογή»,
γ) «προακτέοι κατ’ εκλογή»,
δ) «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα»,
ε) «διατηρητέοι»,
στ) «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό»,
ζ) «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» και
η) «αποστρατευτέοι».
- Ως «προακτέοι επ’ ανδραγαθία» κρίνονται μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι δεν φέρουν τον καταληκτικό τους βαθμό, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρου 17.
- Ως «προακτέοι κατ’ επιλογή» κρίνονται μόνιμοι υπαξιωματικοί για προαγωγή στους βαθμούς του Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας και αντιστοίχων, Αρχιλοχία Μονάδας και αντιστοίχων και Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού έως Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ, οι οποίοι όπως προκύπτει από τον ατομικό τους φάκελο:
α) έχουν βαθμολογία «εξαίρετα» σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα,
β) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στο βαθμό τους,
γ) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας στον βαθμό,
δ) έχουν αποφοιτήσει επιτυχώς από τα ανά βαθμό υποχρεωτικά σχολεία και
ε) έχουν υγεία και φυσική κατάσταση, η οποία τους επιτρέπει να εκπληρώνουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους σε καιρό ειρήνης και πολέμου.
- Ως «προακτέοι κατ’ εκλογή» κρίνονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι:
α) έχουν βαθμολογία τουλάχιστον «λίαν καλώς» σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα,
β) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό τους,
γ) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας στον βαθμό,
δ) έχουν αποφοιτήσει επιτυχώς από τα ανά βαθμό υποχρεωτικά σχολεία και
ε) έχουν υγεία και φυσική κατάσταση, η οποία τους επιτρέπει να εκπληρώνουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους σε καιρό ειρήνης και πολέμου.
- Ως «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα» κρίνονται:
α) μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι:
αα) έχουν βαθμολογία τουλάχιστον «καλώς» σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα,
αβ) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό τους,
αγ) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας στον βαθμό,
αδ) έχουν αποφοιτήσει επιτυχώς από τα ανά βαθμό υποχρεωτικά σχολεία και
αε) έχουν υγεία και φυσική κατάσταση, η οποία τους επιτρέπει να εκπληρώνουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους σε καιρό ειρήνης και πολέμου και
β) οι μόνιμοι υπαξιωματικοί βαθμού Επιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων, οι οποίοι δεν έχουν ολοκληρώσει το σκέλος της πρακτικής άσκησης στην οικεία ΑΣΜΥ.
- Ως «διατηρητέοι» κρίνονται:
α) ο Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ μέχρι δύο (2) φορές στον βαθμό του,
β) οι μόνιμοι υπαξιωματικοί βαθμού Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού έως Ανθυπασπιστή Διοίκησης Γενικού Επιτελείου, εφόσον δεν έχουν κριθεί ως «προακτέοι κατ’ επιλογή», μέχρι τρεις (3) φορές στον βαθμό τους.
- Ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό» κρίνονται μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι έχουν βαθμολογία «μέτρια» στα ουσιαστικά προσόντα που απαιτούνται για την προαγωγή σε ανώτερο βαθμό, αλλά είναι κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους. Όσοι κρίνονται τρεις (3) συνεχόμενες φορές στον βαθμό τους ή τέσσερις (4) φορές συνολικά στη σταδιοδρομία τους ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό», αποστρατεύονται άμεσα με τον βαθμό τους.
- Ως «ευδοκίμως τερματίσαντες» κρίνονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι:
α) συμπληρώνουν τριάντα πέντε (35) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας εντός του έτους των κρίσεων και δεν έχει καταστεί δυνατή η προαγωγή τους στον επόμενο βαθμό,
β) στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού έως και τον βαθμό του Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ:
βα) έχουν συμπληρώσει τον μέγιστο αριθμό κρίσεών τους ως «διατηρητέων» ή
ββ) έχουν αποδώσει το μέγιστο των δυνατοτήτων τους και της προσφοράς τους και δεν κρίνεται σκόπιμη η περαιτέρω παραμονή τους στην ενέργεια.
- Ως «αποστρατευτέοι» κρίνονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι έχουν βαθμολογία «μέτρια» στα ουσιαστικά προσόντα που απαιτούνται για την προαγωγή σε ανώτερο βαθμό και κρίνονται ακατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους, εξαιτίας ουσιώδους έλλειψης των προσόντων αυτών, καθώς και όσοι έχουν βαθμολογία «μη αποδεκτά» σε ουσιαστικά προσόντα που απαιτούνται για την προαγωγή σε ανώτερο βαθμό. Επίσης, ως «αποστρατευτέοι» κρίνονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, εφόσον έχει υποβληθεί έκθεση αποστρατείας, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 35 του ν. 3883/2010 (Α’ 167).
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων κρίνονται ως:
α) «προακτέοι κατ’ εκλογή»,
β) «πρακτέοι κατ’ αρχαιότητα»,
γ) «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό»,
δ) «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους», όταν συμπληρώνουν τριάντα πέντε (35) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας και
ε) «αποστρατευτέοι», εφόσον παρουσιάζουν έλλειψη ουσιαστικών προσόντων σύμφωνα με την ειδική έκθεση αποστρατείας και την παρ. 9.
- Ειδικά για τις κρίσεις «προακτέος κατ’ επιλογή», «προακτέος κατ’ εκλογή», «προακτέος κατ’ αρχαιότητα» και «διατηρητέος στον αυτό βαθμό»:
α) η εκτίμηση των προσόντων γίνεται για την τελευταία δεκαετία και ιδίως στον φερόμενο βαθμό και
β) η έλλειψη ουσιαστικού προσόντος που δεν επηρέασε αρνητικά την κρίση στους νεότερους βαθμούς, μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς την κρίση στους ανώτερους βαθμούς.
- Για την εφαρμογή του άρθρου 50, οι κρίσεις «προακτέος κατ’ αρχαιότητα», «διατηρητέος στον αυτό βαθμό» και «αποστρατευτέος» είναι δυσμενείς.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι κρίνονται ως «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα», καθίστανται νεότεροι των λοιπών μόνιμων υπαξιωματικών που κρίθηκαν στις ίδιες κρίσεις ως «προακτέοι κατ’ εκλογή», προάγονται την ίδια ημερομηνία με αυτούς και διατηρούν τη μεταξύ τους σειρά αρχαιότητας.
Άρθρο 47
Κρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κρίνονται κάθε έτος στις τακτικές κρίσεις, οι οποίες διενεργούνται τον μήνα Απρίλιο. Στις τακτικές κρίσεις κρίνονται:
α) όσοι φέρουν βαθμό από Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού μέχρι και Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ και
β) όσοι μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους των κρίσεων συμπληρώνουν τους ελάχιστους χρόνους παραμονής των άρθρων 40 και 41 και αποφοιτούν από τα οικεία υποχρεωτικά σχολεία των ΕΔ.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κρίνονται σε έκτακτες κρίσεις οποτεδήποτε. Σε αυτές κρίνονται μόνιμοι υπαξιωματικοί για προαγωγή, εφόσον πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις της περ. β) της παρ. 1 και τα κριτήρια προαγωγής του άρθρου 51, καθώς και:
α) εκείνοι για τους οποίους παύει ο οποιοσδήποτε νόμιμος λόγος που εμπόδιζε την κρίση ή την προαγωγή τους και
β) εκείνοι για τους οποίους υποβάλλεται ειδική έκθεση αποστρατείας.
Άρθρο 48
Διαδικασία πριν από τις κρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών
- Μέχρι τη 15η Φεβρουαρίου κάθε έτους οι αρμόδιες Διευθύνσεις των Κλάδων των ΕΔ και των ΚΣ καταρτίζουν ονομαστικές καταστάσεις μόνιμων υπαξιωματικών που πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις για να κριθούν στις επόμενες τακτικές κρίσεις.
- Οι καταστάσεις της παρ. 1 κοινοποιούνται ηλεκτρονικά στους κρινόμενους μόνιμους υπαξιωματικούς μέσω των υπηρεσιών τους μέχρι την 1η Μαρτίου.
Άρθρο 49
Διαδικασία κατά τις κρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών
- Το αρμόδιο συμβούλιο κρίσεων κρίνει, βάσει των στοιχείων του ατομικού φακέλου του κρινόμενου μόνιμου υπαξιωματικού και σύμφωνα με την τεκμηριωμένη προσωπική αντίληψη των μελών του και αποφασίζει με φανερή ψηφοφορία και με ειδική αιτιολογία.
- Εάν για κάποιον από τους κρινόμενους δεν τέθηκαν υπόψη του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων ουσιώδη στοιχεία, το συμβούλιο αυτό βεβαιώνει στα πρακτικά την έλλειψη και αναβάλλει την κρίση του μέχρι να προσκομιστούν τα ελλείποντα στοιχεία σε επόμενη συνεδρίαση και πάντως όχι για περισσότερο από τρεις (3) μήνες. Στην επόμενη συνεδρίαση το αρμόδιο συμβούλιο κρίσεων αποφασίζει οριστικά και η κρίση του ανατρέχει στον χρόνο της αρχικής συνεδρίασης.
- Για κάθε συνεδρίαση τηρούνται πρακτικά, στα οποία καταγράφονται αναλυτικά τα στοιχεία των παρ. 1 και 2, η αιτιολόγηση της κρίσης του συμβουλίου και ονομαστικά τα μέλη που μειοψήφησαν και περίληψη της άποψής τους.
Άρθρο 50
Ενδικοφανείς προσφυγές κατά κρίσεων μόνιμων υπαξιωματικών
- Η δυσμενής κρίση του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων κοινοποιείται στον κρινόμενο μόνιμο υπαξιωματικό αμελλητί. Ο κρινόμενος έχει δικαίωμα άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής κατά της απόφασης του συμβουλίου εντός προθεσμίας πέντε (5) εργάσιμων ημερών από την κοινοποίησή της. Αρμόδιος για την απάντηση της ενδικοφανούς προσφυγής είναι ο Αρχηγός του οικείου ΓΕ, εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την άσκησή της και κατόπιν αιτιολογημένης γνώμης του οικείου συμβουλίου. Η άσκηση της ενδικοφανούς προσφυγής δεν αναστέλλει τη διαδικασία των κρίσεων.
- Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας των κρίσεων κυρώνονται οι πίνακες των κριθέντων ανά βαθμό, επετηρίδα και ανά είδος κρίσης από:
α) τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας για τους Ανθυπασπιστές Διοίκησης Γενικού Επιτελείου και τον Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ και
β) τον Αρχηγό του οικείου ΓΕ για τους λοιπούς μόνιμους υπαξιωματικούς.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄
ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
Άρθρο 51
Κριτήρια προαγωγής μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί προάγονται σύμφωνα με κύρια και επικουρικά κριτήρια.
- Τα κύρια κριτήρια προαγωγής είναι:
α) οι βαθμολογίες τους στις εκθέσεις και σημειώματα αξιολόγησης και
β) ο χρόνος υπηρεσίας τους σε θέσεις διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας.
- Τα επικουρικά κριτήρια προαγωγής είναι αυτά των αξιωματικών, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 25.
- Για τους μόνιμους υπαξιωματικούς που συμμετέχουν σε πολεμικές επιχειρήσεις, την περίοδο κατά την οποία η Χώρα τελεί σε κατάσταση πολέμου, συντάσσεται Έκθεση Πολεμικής Δράσης.
Άρθρο 52
Προαγωγή μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί μπορούν να προάγονται μέχρι τον καταληκτικό τους βαθμό, σύμφωνα με τα κριτήρια προαγωγής του άρθρου 51.
- Τα κύρια και επικουρικά κριτήρια προαγωγής απαριθμούνται στις παρ. 2 και 3 του άρθρου 51 και στις παρ. 2 και 3 του άρθρου 25 κατά φθίνουσα σειρά βαρύτητας. Τα κύρια κριτήρια προαγωγής λαμβάνονται υπόψη από τα αρμόδια συμβούλια κρίσεων υποχρεωτικά και τα επικουρικά εκτιμώνται ελεύθερα. Για την εκτίμηση των κριτηρίων εφαρμόζεται η παρ. 4 του άρθρου 25.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί προάγονται για την κάλυψη κενών οργανικών θέσεων μόνιμων υπαξιωματικών ανώτερων βαθμών. Ο αριθμός των κενών οργανικών θέσεων ανά βαθμό προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ όσων προβλέπονται στην απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται κατ’ εξουσιοδότηση της παρ. 2 του άρθρου 54 και του αριθμού των μόνιμων υπαξιωματικών που κατέχουν οργανική θέση στον βαθμό τους. Οι θέσεις των μόνιμων υπαξιωματικών που αποβιώνουν ή κηρύσσονται σε αφάνεια θεωρούνται κενές από την επόμενη ημέρα του θανάτου ή της κήρυξής τους σε αφάνεια και όσων αποστρατεύονται από τις ΕΔ για οποιονδήποτε λόγο από την ημερομηνία υπογραφής της σχετικής διοικητικής πράξης.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί προάγονται σύμφωνα με την κατάταξή τους σε πίνακα προακτέων κατά τη σειρά αρχαιότητάς τους, όπως αυτή προκύπτει από τη θέση τους στην οικεία επετηρίδα. Οι πίνακες αυτοί:
α) για τους Ανθυπασπιστές Α΄ Τάξης έως και τους Ανθυπασπιστές Διοίκησης Γενικού Επιτελείου ισχύουν μέχρι την πλήρωση των κενών οργανικών θέσεων και
β) για τους Επιλοχίες Β΄ Τάξης και αντιστοίχους έως και τους Ανθυπασπιστές Β΄ Τάξης ισχύουν μέχρι την κύρωση των πινάκων των επομένων τακτικών ή εκτάκτων κρίσεων.
- Οι παρ. 5, 6 και 9 του άρθρου 26 εφαρμόζονται αναλόγως για τους μόνιμους υπαξιωματικούς.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι φέρουν μέχρι και τον βαθμό του Ανθυπασπιστή Β΄ Τάξης, προάγονται με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ και οι λοιποί με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.
- Σε μόνιμους υπαξιωματικούς οι οποίοι αποβιώνουν κατά την εκτέλεση υπηρεσίας, η οποία συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο και προδήλως και αναμφισβήτητα λόγω αυτού, απονέμεται με προεδρικό διάταγμα από την προηγουμένη του θανάτου τους ο βαθμός που φέρει ο ανώτερος στην ενέργεια αξιωματικός ή μόνιμος υπαξιωματικός της ίδιας προέλευσης, κατόπιν απόφασης του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων. Ειδικά για την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου νοείται ότι ο θανών έχει τόσα έτη υπηρεσίας όσα έχει ο αρχαιότερος αντίστοιχος στην ενέργεια στρατιωτικός που φέρει τον απονεμόμενο βαθμό. Αν ο θάνατός τους δεν συνέβη κατά την εκτέλεση υπηρεσίας, τους απονέμεται με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ από την προηγούμενη του θανάτου τους ο αμέσως ανώτερος βαθμός, εφόσον τον φέρει εν ενεργεία αξιωματικός για την κατηγορία τους, κατόπιν απόφασης του αρμοδίου συμβουλίου κρίσεων.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποβιώνουν τίθενται σε αυτεπάγγελτη αποστρατεία με ημερομηνία διαγραφής αυτή του θανάτου τους.
- Η παρ. 4 του άρθρου 23 εφαρμόζεται αναλόγως για τους μόνιμους υπαξιωματικούς -οι οποίοι προάγονται επ’ ανδραγαθία.
Άρθρο 53
Αποστρατευτικός βαθμός και τιμητικές διακρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών
- Μόνιμοι υπαξιωματικοί μέχρι και του βαθμού του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Γενικού Επιτελείου, οι οποίοι κρίνονται ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους», προάγονται με απόφαση του οικείου συμβουλίου κρίσεων στον ανώτερο σε αποστρατεία βαθμό. Ο αποστρατευτικός βαθμός τους απονέμεται έναν (1) μήνα πριν από την έκδοση της διοικητικής πράξης αποστρατείας τους.
- Ο Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ, ο οποίος κρίνεται ως «ευδοκίμως τερματίσας τη σταδιοδρομία του», προάγεται με απόφαση του ΣΑΓΕ του άρθρου 43 στον αποστρατευτικό βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντιστοίχων την ίδια ημέρα με αυτήν της διαγραφής του από τις ΕΔ.
- Ως προς τον χρόνο της αποστρατείας των μόνιμων υπαξιωματικών:
α) όσοι κρίνονται ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» αποστρατεύονται εντός ενός (1) μηνός από την απονομή αποστρατευτικού βαθμού και
β) όσοι κρίνονται ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό» ή «αποστρατευτέοι» αποστρατεύονται εντός ενός (1) μηνός από την κύρωση του οικείου πίνακα κρίσης.
- Μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι αποστρατεύονται για λόγους υγείας ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους», προάγονται στον επόμενο βαθμό, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις της κρίσης «διατηρητέου στον αυτό βαθμό», και αποστρατεύονται εντός ενός (1) μηνός.
- Αρμόδιος για την έκδοση της διοικητικής πράξης αποστρατείας των μόνιμων υπαξιωματικών είναι ο Αρχηγός του ΓΕ στο οποίο υπάγονται.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄
εξουσιοδοτικεσ, μεταβατικεσ και καταργουμενες ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Γ΄
Άρθρο 54
Εξουσιοδοτικές διατάξεις Μέρους Γ΄
- Για την εφαρμογή του άρθρου 33:
α) με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κατόπιν γνώμης του ΣΑΓΕ μετά από εισήγηση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ, δύναται να ιδρύονται, να καταργούνται ή να συγχωνεύονται Σώματα, γενικές ειδικότητες ή εξειδικεύσεις της ίδιας γενικής ειδικότητας μόνιμων υπαξιωματικών και τέχνες του ιδίου Κλάδου των ΕΔ και
β) με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ, δύναται να καταρτίζονται, να καταργούνται και να συγχωνεύονται οι επετηρίδες των μόνιμων υπαξιωματικών.
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ και δεν δημοσιεύεται, καθορίζεται ο αριθμός των οργανικών θέσεων μόνιμων υπαξιωματικών, η κατανομή τους κατά κατηγορία, βαθμό και ανά έτος και ρυθμίζεται κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 34.
- Με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ, καθορίζονται τα ουσιαστικά προσόντα των μόνιμων υπαξιωματικών, οι προϋποθέσεις, το αντικείμενο, τα κριτήρια, ο χρόνος, η συχνότητα, ο τύπος, η κλίμακα, η διαδικασία και τα όργανα σύνταξης εκθέσεων αξιολόγησης και σημειωμάτων ικανότητας, οι αρμόδιες υπηρεσίες για την τήρησή τους, τα στοιχεία που περιέχονται στον ατομικό φάκελο των μόνιμων υπαξιωματικών, η διαδικασία υποβολής και εξέτασης διοικητικών προσφυγών, η σύνταξη των εκθέσεων πολεμικής δράσης και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 35 και της παρ. 4 του άρθρου 51.
- Με αποφάσεις των Αρχηγών των οικείων ΓΕ, οι οποίες εκδίδονται μετά από γνώμη του Ανώτατου κατά Κλάδο Συμβουλίου ή του ΣΑΓΕ για τα ΚΣ, καθορίζονται ο χρόνος, οι θέσεις διοίκησης και ειδικής υπηρεσίας των μόνιμων υπαξιωματικών, το μεταβατικό στάδιο εφαρμογής της απόφασης αυτής και κάθε άλλο αναγκαίο θέμα για την εφαρμογή του άρθρου 41.
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από εισήγηση του ΣΑΓΕ, καθορίζονται τα σταδιοδρομικά σχολεία των μόνιμων υπαξιωματικών, ο τόπος, το είδος και η διάρκεια της εκπαίδευσης ή μετεκπαίδευσης, τα ειδικά σχολεία των μόνιμων υπαξιωματικών στα οποία η επιτυχής αποφοίτηση δεν αποτελεί τυπικό προσόν για την προαγωγή τους, καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την παρ. 2 του άρθρου 51.
- Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Άμυνας και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών που εκδίδεται μετά από πρόταση των οικείων ΓΕ, ορίζεται ο αριθμός των ιδιωτών ή οπλιτών που κατατάσσονται ή ανακατατάσσονται ως μόνιμοι υπαξιωματικοί για κάθε έτος, ανάλογα με τις ανάγκες των ΓΕ για την εφαρμογή της περ. γ) της παρ. 1 του άρθρου 32. Πριν από την έκδοση της κοινής απόφασης του πρώτου εδαφίου, με γνωμάτευση του ΣΑΓΕ κατανέμεται στα ΓΕ, ανάλογα με τις ανάγκες τους, ο αριθμός των θέσεων των ιδιωτών ή οπλιτών που κατατάσσονται ή ανακατατάσσονται που προκηρύσσεται κάθε έτος.
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, μετά από πρόταση των ΓΕ, καθορίζονται τα προσόντα, οι προϋποθέσεις, τα δικαιολογητικά που απαιτούνται, η διαδικασία, καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την κατάταξη ή ανακατάταξη των ιδιωτών ή οπλιτών ως μόνιμων υπαξιωματικών, για την εφαρμογή της περ. γ) της παρ. 1 του άρθρου 32.
Άρθρο 55
Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Γ΄
- Η προαγωγή μόνιμων υπαξιωματικών για το έτος 2026 γίνεται αποκλειστικά για κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων, όπως αυτές εξειδικεύονται με την απόφαση της παρ. 2 του άρθρου 54, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 52.
- Ειδικά για τις κρίσεις του έτους 2026 οι πίνακες κρινόμενων μόνιμων υπαξιωματικών καταρτίζονται μέχρι τη 15η.2.2026 και κοινοποιούνται στους κρινόμενους μόνιμους υπαξιωματικούς μέσω των υπηρεσιών τους μέχρι την 1η.3.2026.
Άρθρο 56
Καταργούμενες διατάξεις Μέρους Γ΄
Από την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους, καταργείται το ν.δ. 445/1974 (Α΄ 160), περί ιεραρχίας και προαγωγών των Ανθυπασπιστών και Μόνιμων και Εθελοντών Οπλιτών Ενόπλων Δυνάμεων.




Το παρόν νομοσχέδιο εισάγει ρυθμίσεις που δημιουργούν σοβαρές ανισότητες και λειτουργικές στρεβλώσεις στο πλαίσιο υπηρεσιακής εξέλιξης των υπαξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων. Ακόμη και χωρίς την εξέταση των στελεχών που διαθέτουν πανεπιστημιακού επιπέδου προσόντα, οι προτεινόμενες διατάξεις αποδυναμώνουν την προβλεψιμότητα, τη διαφάνεια και την αξιοκρατία του συστήματος. Όταν δε συνυπολογιστούν οι υπαξιωματικοί που κατέχουν πτυχίο ΑΕΙ, η αδικία και η απορρύθμιση καθίστανται εντονότερες.
Με βάση την υφιστάμενη νομοθεσία, τα ακαδημαϊκά προσόντα ανώτατης εκπαίδευσης συνεκτιμώνται στη βαθμολογική και κατ’ επέκταση στη μισθολογική εξέλιξη. Το νέο νομοσχέδιο καταργεί τη συνεκτίμηση αυτή. Η μη αναγνώριση ακαδημαϊκών προσόντων (πτυχίο ΑΕΙ) αποτελεί οπισθοδρόμηση σε σχέση με το προϊσχύον καθεστώς, οδηγεί σε απώλεια κινήτρων επιμόρφωσης και περιορίζει την ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων να αξιοποιήσουν προσωπικό υψηλής εξειδίκευσης. Υπο το πρίσμα των ανωτέρω, το νομοσχέδιο δεν ευθυγραμμίζεται με την εθνική στρατηγική αναβάθμισης των στρατιωτικών σχολών υπαξιωματικών και τις οδηγίες της Πολιτείας περί αναγνώρισης δεξιοτήτων και ακαδημαϊκών τίτλων, κάτι που έρχεται σε ασυμβατότητα με εθνικές και ευρωπαϊκές αρχές διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού και επιδρά αρνητικά στη διατήρηση ικανών στελεχών στο σύστημα.
Για την αποφυγή περαιτέρω λειτουργικών προβλημάτων, προτείνεται η ενσωμάτωση στο νομοσχέδιο των ακόλουθων προβλέψεων:
– Ρητή αναγνώριση πτυχίων ΑΕΙ στη βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη.
– Επαναφορά τουλάχιστον των προβλέψεων του προϊσχύοντος καθεστώτος.
– Θεσμοθετημένη διασύνδεση ακαδημαϊκών προσόντων με καθήκοντα αυξημένης ευθύνης και επιτελικές θέσεις.
Το νομοσχέδιο, στην παρούσα μορφή του, παράγει μη αιτιολογημένες ανισότητες, αποδυναμώνει την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και υποβαθμίζει τα προσόντα των υπαξιωματικών – ιδίως όσων κατέχουν πτυχίο ΑΕΙ. Απαιτείται τεχνική, λειτουργική και θεσμική επανεξέταση των διατάξεων ώστε να διασφαλιστεί ένα σταθερό, προβλέψιμο, αξιοκρατικό πλαίσιο εξέλιξης για όλους.
Το παρόν νομοσχέδιο εισάγει ρυθμίσεις που δημιουργούν σοβαρές ανισότητες και λειτουργικές στρεβλώσεις στο πλαίσιο υπηρεσιακής εξέλιξης των υπαξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων. Ακόμη και χωρίς την εξέταση των στελεχών που διαθέτουν πανεπιστημιακού επιπέδου προσόντα, οι προτεινόμενες διατάξεις αποδυναμώνουν την προβλεψιμότητα, τη διαφάνεια και την αξιοκρατία του συστήματος. Όταν δε συνυπολογιστούν οι υπαξιωματικοί που κατέχουν πτυχίο ΑΕΙ, η αδικία και η απορρύθμιση καθίστανται εντονότερες.
Με βάση την υφιστάμενη νομοθεσία, τα ακαδημαϊκά προσόντα ανώτατης εκπαίδευσης συνεκτιμώνται στη βαθμολογική και κατ’ επέκταση στη μισθολογική εξέλιξη. Το νέο νομοσχέδιο καταργεί τη συνεκτίμηση αυτή. Η μη αναγνώριση ακαδημαϊκών προσόντων (πτυχίο ΑΕΙ) αποτελεί οπισθοδρόμηση σε σχέση με το προϊσχύον καθεστώς, οδηγεί σε απώλεια κινήτρων επιμόρφωσης και περιορίζει την ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων να αξιοποιήσουν προσωπικό υψηλής εξειδίκευσης. Υπο το πρίσμα των ανωτέρω, το νομοσχέδιο δεν ευθυγραμμίζεται με την εθνική στρατηγική αναβάθμισης των στρατιωτικών σχολών υπαξιωματικών και τις οδηγίες της Πολιτείας περί αναγνώρισης δεξιοτήτων και ακαδημαϊκών τίτλων, κάτι που έρχεται σε ασυμβατότητα με εθνικές και ευρωπαϊκές αρχές διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού και επιδρά αρνητικά στη διατήρηση ικανών στελεχών στο σύστημα.
Για την αποφυγή περαιτέρω λειτουργικών προβλημάτων, προτείνεται η ενσωμάτωση στο νομοσχέδιο των ακόλουθων προβλέψεων:
– Ρητή αναγνώριση πτυχίων ΑΕΙ στη βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη.
– Επαναφορά τουλάχιστον των προβλέψεων του προϊσχύοντος καθεστώτος.
– Θεσμοθετημένη διασύνδεση ακαδημαϊκών προσόντων με καθήκοντα αυξημένης ευθύνης και επιτελικές θέσεις.
Το νομοσχέδιο, στην παρούσα μορφή του, παράγει μη αιτιολογημένες ανισότητες, αποδυναμώνει την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και υποβαθμίζει τα προσόντα των υπαξιωματικών – ιδίως όσων κατέχουν πτυχίο ΑΕΙ. Απαιτείται τεχνική, λειτουργική και θεσμική επανεξέταση των διατάξεων ώστε να διασφαλιστεί ένα σταθερό, προβλέψιμο, αξιοκρατικό πλαίσιο εξέλιξης για όλους.
Αυτό το νομοσχέδιο πρέπει να αποσυρθεί άμεσα, καθώς δεν θεραπεύει αλλά δημιουργεί προβλήματα στο προσωπικό των ΕΔ. Οι ΑΣΣΥ ειδικά που είναι όχι μόνο η ραχοκοκαλιά αλλά και τα μεσαία στελέχη, ουσιαστικά τους καταργούν. Αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία έναν θεσμό να τον αναβαθμίζει μέσω υποβάθμισης έως 7 βαθμούς. Αφήστε την παρούσα κατάσταση ως έχει και κάντε διάλογο με τους ΑΣΣΥ για να σας πουν τι βελτιώσεις πρέπει να γίνουν, αυτοί θα σας βοηθήσουν με τις προτάσεις τους .
Το νομοσχέδιο μας προσβάλει ηθικά γιατί δείχνει απαξίωση των κόπων μας 30 ετών.
Το νομοσχέδιο υποβαθμίζει ξεκάθαρα τους υπαξιωματικούς, ακυρώνει τις θεσμοθετημένες προοπτικές εξέλιξης με τις οποίες εισήχθησαν στις σχολές και δημιουργεί σοβαρές ανισότητες που πλήττουν την αξιοκρατία και τη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων.
Άδικο,απαράδεκτο,εμπαθές…Όχι στο σώμα Υπαξιωματικών.
Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση,
ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης,
στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται
στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.
1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.).
Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται
να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά
ετών βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου. Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών
ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης,
η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.
2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και
ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη
αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010,
2170/2012, 1317/2008, 2752/2003). Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.
3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση
το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή
τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης
εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη
συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να
τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί
ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει
μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.
5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή,
την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει
να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και
αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκφεύγει των ορίων του
συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
Απαξιώνεται το φιλότιμο του στρατεύματος και τίθεται σε κίνδυνο η συνοχή και η λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων
Το υπό δημόσια διαβούλευση νομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ, δεν συνοδεύεται από Ανάλυση Συνεπειών Ρυθμίσεων (ΑΣΡ), ούτε από άλλο έγγραφο που να τεκμηριώνει τις οικονομικές, κοινωνικές, διοικητικές ή άλλες επιπτώσεις της εφαρμογής του.
Αυτή η έλλειψη καθιστά τη διαδικασία:
παράνομη σύμφωνα με τον Ν. 4048/2012 (Άρθρα 7–8),
αντισυνταγματική ως προς τις απαιτήσεις του Άρθρου 76 του Συντάγματος (υποχρέωση αιτιολογικής έκθεσης),
παραβίαση των κανονιστικών υποχρεώσεων της Βουλής για εισαγωγή νομοσχεδίου προς συζήτηση
Νομικό πλαίσιο
Νόμος 4048/2012 – Άρθρο 7
Κάθε σχέδιο νόμου συνοδεύεται από Ανάλυση Συνεπειών Ρυθμίσεων, στην οποία τεκμηριώνονται οι επιπτώσεις της εφαρμογής του νόμου σε οικονομικό, κοινωνικό, διοικητικό και θεσμικό επίπεδο.»
Άρθρο 76 Σύνταγμα
Κάθε νόμος συνοδεύεται από αιτιολογική έκθεση που τεκμηριώνει την αναγκαιότητα και σκοπιμότητα των ρυθμίσεων.»
Κανονισμός της Βουλής
Η εισαγωγή νομοσχεδίου στη Βουλή προϋποθέτει πλήρη τεκμηρίωση, αιτιολογική έκθεση και συνοδευτικά έγγραφα.
Η μη ύπαρξη αυτών των στοιχείων καθιστά τη διαδικασία νομικά ελλιπή και παράνομη.
Συγκεκριμένες παρανομίες
Έλλειψη Ανάλυσης Συνεπειών Ρυθμίσεων (ΑΣΡ)
Δεν υπάρχει δημοσίως προσβάσιμη ΑΣΡ από την πρώτη μέρα της διαβούλευσης.
Αυτό παραβιάζει ρητά το άρθρο 7 του Ν. 4048/2012
Έλλειψη τεκμηρίωσης οικονομικών, κοινωνικών και διοικητικών συνεπειών
Δεν υπάρχει αναφορά κόστους/οφέλους, επιπτώσεων σε φορείς ή εναλλακτικές λύσεις.
Μη τήρηση της διαδικασίας δημοσιοποίησης
Ο νόμος απαιτεί συνοδευτικά έγγραφα από την πρώτη μέρα, όχι κατά την διάρκεια της διαβούλευσης ή πριν τη λήξη της.
Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης
Παραβιάζονται οι αρχές αναγκαιότητας, σαφήνειας, αναλογικότητας, διαφάνειας και ασφάλειας δικαίου.
Συνέπειες της παρανομίας
Το νομοσχέδιο δεν θα έπρεπε να εισαχθεί στη Βουλή για συζήτηση χωρίς πλήρη τεκμηρίωση.
Υπάρχει νομικό έρεισμα για προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας για ακύρωση του νόμου, εάν ψηφιστεί χωρίς ΑΣΡ
Υπάρχει έλλειμμα διαφάνειας και ουσιαστικής διαβούλευσης με πολίτες και φορείς.
Να μας πείτε και που έχει κολλήσει το νομοσχέδιο,νομοτεχνικα από την πρώτη του έκδοση μέχρι τώρα και πως πήρε την έγκριση από το αντίστοιχο γραφείο…
Να πείτε την αλήθεια όμως ε;;
Αλλά καλύτερα και για εσάς και για εμάς υπάρχει λύση:
Απόσυρση ΤΩΡΑ
Στο παρόν σχέδιο νόμου το ΜΕΡΟΣ Δ, όσον αφορά τους Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠΟΠ), δημιουργεί μια ξεκάθαρη εικόνα αδικίας και άνισης μεταχείρισης, η οποία έρχεται σε αντίθεση τόσο με την αρχή της ισονομίας όσο και με τη βασική λογική της υπηρεσιακής εξέλιξης στο στράτευμα. Για το λόγο αυτό, αντί των άρθρων της Διαβούλευσης για τους ΕΠΟΠ προτείνεται τα άρθρα του ΜΕΡΟΥΣ Δ να αντικατασταθούν όπως παρακάτω:
ΘΕΜΑ: ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΟΠΛΙΤΩΝ
ΣΧΕΤ.: α. Ν. 2936/2001 (ΦΕΚ Α’ 166) Επαγγελματίες Οπλίτες & άλλες διατάξεις, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει μέχρι σήμερα.
β. Φ.400/10/11/Σ.28088//18-8-2011 ΓΕΝ/Β3-Ι (Α/ΓΕΝ)
γ. Ν. 3979/2011 (ΦΕΚ Α’138)
δ. ΑΔ Φ.411.5/40/211538/Σ.1573//14 ΜΑΡ 2014//ΓΕΝ/Β3-ΙV
ε. ΕΠ Φ. 411.5/68/212069/Σ.2069//7 ΑΠΡ 2016//ΓΕΝ/Β3-ΙV
1. Βαθμολογική Εξέλιξη
Η περαιτέρω βαθμολογική εξέλιξη των Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠΟΠ) έως και το βαθμό του Σημαιοφόρου και αντιστοίχων, με ταυτόχρονη τροποποίηση των χρόνων παραμονής σε κάθε βαθμό, θα λύσει αφενός το σταδιοδρομικό πρόβλημα και αφετέρου θα αναπτερώσει το ηθικό των στελεχών, αφού η πολιτεία θα αναγνωρίσει έμπρακτα την προσφορά τους στις Ε.Δ.. Αυτό θα λειτουργήσει σαν αντικίνητρο περαιτέρω παραιτήσεων και σαν επιπλέον κίνητρο για να δηλώνουν όλο και περισσότεροι πολίτες επιθυμία για κατάταξη στις Ένοπλες Δυνάμεις και κυρίως στο Πολεμικό Ναυτικό. Συνεπώς λύση του προβλήματος δύναται να υπάρξει με τροποποίηση του άρθρου 8 του (α) σχετικού και πρόβλεψη για προαγωγή στους βαθμούς του Ανθυπασπιστή και του Σημαιοφόρου με αντίστοιχη τροποποίηση των χρόνων παραμονής στον κάθε βαθμό. Για την ομαλή επίτευξη των ανωτέρω της παρούσης παραγράφου καθώς και του συνόλου των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο θεσμός των ΕΠΟΠ προτείνονται οι παρακάτω αναγκαίες τροποποιήσεις όσον αφορά την βαθμολογική εξέλιξη τους:
α. Για αυτούς που έχουν κάνει στρατιωτική θητεία, βαθμολογική εξέλιξη υπολογίζοντας την μέγιστη ηλικία κατάταξης
(ηλικία 28 ετών, 6 χρόνια στο βαθμό του Διόπου και αντιστοίχων),
(ηλικία 34 ετών, 5 χρόνια στο βαθμό του Κελευστή και αντιστοίχων),
(ηλικία 39 ετών, 5 χρόνια στο βαθμό του Επικελευστή και αντιστοίχων ),
(ηλικία 44 ετών, 5 χρόνια στο βαθμό του Αρχικελευστή και αντιστοίχων),
(ηλικία 49 ετών 5 χρόνια στο βαθμό του Ανθυπασπιστή),
(ηλικία 54 ετών βαθμός του Σημαιοφόρου και αντιστοίχων)
με αποστρατευτικό βαθμό τον επόμενο από τον κατέχοντα την ημέρα της αποστρατείας, δηλαδή του Ανθυποπλοιάρχου και αντιστοίχων.
β. Αντίστοιχα (υπολογίζοντας το χαμηλότερο όριο ηλικίας κατάταξης
(ηλικία 18 ετών 6 χρόνια στο βαθμό του Διόπου και αντιστοίχων),
(ηλικία 24 ετών 5 χρόνια στο βαθμό του Κελευστή και αντιστοίχων),
(ηλικία 29 ετών 5 χρόνια στο βαθμό του Επικελευστή και αντιστοίχων),
(ηλικία 34 ετών, 5 χρόνια στο βαθμό του Αρχικελευστή και αντιστοίχων),
(ηλικία 39 ετών 5 χρόνια στο βαθμό του Ανθυπασπιστή),
(ηλικία 44 ετών βαθμός του Σημαιοφόρου και αντιστοίχων)
με αποστρατευτικό βαθμό τον επόμενο από τον κατέχοντα την ημέρα της αποστρατείας, δηλαδή του Ανθυποπλοιάρχου και αντιστοίχων.
γ. Για αυτούς που δεν έχουν κάνει στρατιωτική θητεία και θύλη προσωπικό βαθμολογική εξέλιξη υπολογίζοντας την μέγιστη ηλικία κατάταξης
(ηλικία 28 ετών 7 χρόνια στο βαθμό του Διόπου και αντιστοίχων),
(ηλικία 35 ετών, 5 χρόνια στο βαθμό του Κελευστή και αντιστοίχων),
(ηλικία 40 ετών, 5 χρόνια στο βαθμό του Επικελευστή και αντιστοίχων),
(ηλικία 45 ετών, 5 χρόνια στο βαθμό του Αρχικελευστή και αντιστοίχων),
(ηλικία50 ετών 5 χρόνια στο βαθμό του Ανθυπασπιστή),
(ηλικία 55 ετών βαθμός του Σημαιοφόρου και αντιστοίχων)
με αποστρατευτικό βαθμό τον επόμενο απο τον κατέχοντα την ημέρα της αποστρατείας δηλαδή του Ανθυποπλοιάρχου και αντιστοίχων.
δ. Αντίστοιχα (υπολογίζοντας το χαμηλότερο όριο ηλικίας κατάταξης
(ηλικία18 ετών 7 χρόνια στο βαθμό του Διόπου και αντιστοίχων),
(ηλικία 25 ετών 5 χρόνια στο βαθμό του Κελευστή και αντιστοίχων),
(ηλικία 30 ετών 5 χρόνια στο βαθμό του Επικελευστή και αντιστοίχων),
(ηλικία 35 ετών, 5 χρόνια στο βαθμό του Αρχικελευστή και αντιστοίχων),
(40 ετών 5 χρόνια στο βαθμό του Ανθυπασπιστή),
(ηλικία 45 ετών βαθμός του Σημαιοφόρου και αντιστοίχων )
με αποστρατευτικό βαθμό τον επόμενο από τον κατέχοντα την ημέρα της αποστρατείας δηλαδή του Ανθυποπλοιάρχου και αντιστοίχων.
2. ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΜΕΓΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΙΚΟΥ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΣΕ ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΠΛΟΙΑ.
Για το Πολεμικό Ναυτικό, αποτελεί επιτακτική ανάγκη η εκπόνηση μίας διαταγής που να καθορίζει/ ρυθμίζει τον μέγιστο χρόνο παραμονής σε Πολεμικά Πλοία λόγω της ιδιαίτερης φύσης συνθηκών επί αυτών. Η διαταγή αυτή θα πρέπει αφενός να ορίζει σαφώς ένα ηλικιακό όριο, πέρα από το οποίο να απαγορεύεται η υπηρεσία επί Πολεμικών Πλοίων και αφετέρου να καθορίζονται επιμέρους χρονικά διαστήματα κατά την συνεχή υπηρεσία σε Πολεμικά Πλοία όπου το στέλεχος θα μετατίθεται σε υπηρεσία ξηράς για «αποσυμπίεση» και ανάκτηση δυνάμεων. Συνεπώς λύση είναι ο καθορισμός, για τους ΕΠΟΠ, του τεσσαρακοστού πέμπτου (45) ηλικιακού έτους ως το μέγιστο ηλικιακό όριο για υπηρεσία επί Πολεμικών Πλοίων. Επιπλέον, για κάθε έξι (6) έτη συνεχόμενης υπηρεσίας επί Πολεμικών Πλοίων, να καθοριστεί λήψη μετάθεσης και διετής (2) παραμονής σε υπηρεσίες ξηράς για τους λόγους που προαναφέρθηκαν.
3. ΑΠΟΣΤΡΑΤΕΙΑ ΕΠΟΠ
Στα πλαίσια και την εναρμόνηση των ισχύοντων νόμων που διακατέχουν όλους τους υπόλοιπους Στρατιωτικούς, Αποστρατεία με 40 (35πραγματικά +5 πλασματικά) έτη υπηρεσίας ή 60 ετών ότι έρθει πρώτο μιας και λόγω της υπάρχουσας βαθμολογικής εξέλιξης των ΕΠΟΠ, δεν δύναται για όλους τους ΕΠΟΠ αυτό το προνόμιο, να προστεθεί και δικαίωμα μειωμένης σύνταξης μετά τη συμπλήρωση πραγματικής 25ετίας:
α. Πχ καποιος ο οποίος κατατάχθηκε 28 ετών, στην ηλικία των 53 ετών θα έχει 25 πραγματικά χρόνια, συν 5 πλασματικά αναγνωρισμένα. Σύνολο 30 χρόνια υπηρεσίας. Και φεύγει με σύνταξη 30 ετών υπηρεσίας κάνοντας χρήση δικαιώματος μειωμένης σύνταξης και αν έχει συμπληρώνει (ένσημα, θητεία κτλ) ή συνεχίζει μεχρι την ηλικία των 60 ετών για κατοχύρωση πλήρης σύνταξης με 37 χρόνια υπηρεσίας.
β. Πχ κάποιος ο οποίος κατατάχθηκε 18 ετών, στην ηλικία των 43 ετών θα έχει 25 χρόνια συν 5 πλασματικά αναγνωρισμένα. Σύνολο 30 χρόνια υπηρεσίας. Και φεύγει με σύνταξη 30 ετών υπηρεσίας κάνοντας χρήση δικαιώματος μειωμένης σύνταξης και αν έχει συμπληρώνει (ένσημα, θητεία κτλ) ή συνεχίζει μέχρι τη συμπλήρωση των 40 ετών υπηρεσίας μέχρι την ηλικία των 53 για κατοχύρωση πλήρης σύνταξης. Για την ομαλή επίτευξη των ανωτέρω της παρούσης παραγράφου καθώς και του συνόλου των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο θεσμός των ΕΠΟΠ προτείνονται οι αναγκαίες τροποποιήσεις, όσον αφορά την βαθμολογική εξέλιξη τους, ως αναφέρονται στη παράγραφο 1 της παρούσης.
2. ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΑ (Για το σύνολο του στρατιωτικού προσωπικού).
α. Να γίνει μελέτη ώστε ο μισθός να καλύπτει τα σημερινά δεδομένα της κοινωνίας μας.
β. Τροποποίηση της ΚΥΑ περί οικονομικής αποζημίωσης νυχτερινών στα ρεαλιστικά δεδομένα και πληρωμή των βαρδιών που εκτελούνται σε επίσημες αργίες του κράτους και τα ΠΣΚ. Επίσης δικαίωμα αποζημίωσης υπερεργασίας όταν εκτελούνται υπηρεσίες ή αντικείμενα πέραν των προβλεπόμενων.
γ. Υπάρχει η μεγάλη αδικία της αναγνώρισης της πλασματικής 5αετίας που κοστίζει 3000 ευρώ για τα σώματα ασφαλείας και 6000 ευρώ στις Ένοπλες δυνάμεις. π.χ. Στην Αστυνομία μπορείς να την αναγνωρίσεις και ως χρόνο βαθμολογικό και μισθολογικό οπότε μεγαλύτερες αποδοχές. Στις Ένοπλες Δυνάμεις μόνο συντάξιμο, επίσης πλέον παίρνουν πλασματική 5ετια όσοι έχουν υπηρετήσει σε μάχιμες μονάδες, 5ετια και όσοι δεν έχουν υπηρετήσει σε μάχιμες μονάδες. Θα πρέπει να δωθεί άλλη μια τριετία σε αυτούς που έχουν πραγματική μάχιμη 5ετια έστω για ηθική ικανοποίηση.
δ. Φοροελάφρυνση/ φοροαπαλλαγή, αφορολόγητο για την συνεισφορά τους στην κοινωνία.
ε. Εκπτώσεις ή δωρεάν στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και δικαίωμα σε όλα τα επιδόματα κοινωνικού χαραχτήρα (ενοικίου, θέρμανσης κτλ).
3. 24ωρες ΒΑΡΔΙΕΣ
α. Το σχετικό (β.) υποχρεώνει τους Διοικούντες να εκτελείται συγκεκριμένος ανώτερος αριθμός βαρδιών το οποίο βασίζεται στο σχετικό (γ.) Να ενσωματωθεί με /τροποποίηση προσθήκη στο αντίστοιχο προεδρικό διάταγμα ώστε να θεωρείται ιεραρχικώς ανώτερο έγγραφο με σκοπό την απαρέγκλητη τήρησή του.
β. Στην περίπτωση που δεν τηρείται το ανωτέρω να γίνεται πληρωμή υπερεργασίας λόγω υπέρβασης του 40ωρου.
γ. Λόγω έλειψης κόσμου, συμπληρώνονται οι 24ωρες βάρδιες κυρίως από τους ΕΠΟΠ, με αποτέλεσμα να υπερβαίνουν το προβλεπόμενο όριο των βαρδιών. Θα πρέπει να νομοθετηθεί ένα πλαίσιο που να ορίζει ισομερή κατανομή βαρδιών όλου του προσωπικού στην κάθε υπηρεσία ανά περίπτωση.
4. ΜΕΡΙΜΝΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ
α. Μεταθέσεις: Τα σχετικά (δ.), (ε.) καθορίζουν τον ελάχιστο χρόνο παραμονής των ΕΠΟΠ στα Πολεμικά Πλοία αναλόγως εξειδίκευσης βαθμού και ειδικότητας. Δυστυχώς δεν τηρούνται τα ελάχιστα όρια κατά το μεγαλύτερο ποσοστό στους ΕΠΟΠ Αυτή τη στιγμή το σύνολο των ΕΠΟΠ υπηρετεί στα πλοία ανελλιπώς. Ηλικίες από 39 έως 52 ετών πλέον. (Το σύνολο αυτών, είναι 23 χρόνια σε Πολεμικά Πλοία συνεχόμενα). Που σημαίνει ότι όλοι έχουν ολοκληρώσει τον ελάχιστο χρόνο (με το παραπάνω) και παραμένουν στα πλοία επανδρώνοντας το μεγαλύτερο ποσοστό Υπαξιωματικών, στα Πολεμικά Πλοία. Κάποιοι μάλιστα εκτελούν ακόμα καθήκοντα ναυτών, ασχέτως βαθμού (Επικελευστές) σε αρκετά από τα Πολεμικά Πλοία. Αυτό λόγω της φύσης της αποστολής του Πολεμικού Ναυτικού δημιουργεί την αβεβαιότητα των ΕΠΟΠ για τη σταδιοδρομική τους και προσωπικής τους εξέλιξης και το τονίζω αυτό, (Οικογένεια, παιδιά κτλ) μεγαλώνουν τα παιδιά χωρίς τον πατέρα τους ή τη μητέρα τους με ότι συνέπειες μπορεί να έχει αυτό (διαζύγια, παραιτήσεις κτλ). Θα πρέπει να δωθεί μια λύση σαυτό το σοβαρότατο πρόβλημα ορίζοντας ανώτερο όριο (ηλικίας ή χρόνου διοικήσεως) στα πλοία, σε συνδυασμό, με ισομερής σε χρόνο παραμονής, εναλλαγής των Υπαξιωματικών όλων των θεσμών που υπηρετούν σε υπηρεσία στεριάς με τους Υπαξιωματικούς που υπηρετούν σε Πολεμικά Πλοία αναλόγως τις ειδικότητες προς επίλυση και του διαχωρισμού που γίνεται μεταξύ Υπαξιωματικών όλων των θεσμών ώς προτείνεται στην παράγραφο 2 της παρούσης.
β. Αναγνώριση πτυχίων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αυτή τη στιγμή ισχύει η αναγνώριση μετά την παρέλευση 12 ετών υπηρεσίας. Να γίνεται αναγνώριση όπως και σε όλο τον υπόλοιπο Δημόσιο τομέα.
γ. Μη Μονιμοποιηθέντες ΕΠΟΠ. Να γίνει τροποποίηση στις αντίστοιχες αποφάσεις και να θεωρηθούν ως Στρατιωτικοί και Στελέχη των Ενόπλεων Δυνάμεων ώστε να λαμβάνουν τα ευεργετήματα της μέριμνας προσωπικού όπως όλα τα υπόλοιπα στελέχη.
5. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Τυχόν υιοθέτηση των ανωτέρω προτάσεων θεωρώ βέβαιο ότι θα δώσει νέα πνοή στο θεσμό των ΕΠΟΠ. Κατά την άποψη μου, θα μειωθούν σε μεγάλο βαθμό οι παραιτήσεις που αποτελούν πληγή για τις Ένοπλες Δυνάμεις και κυρίως για το Πολεμικό Ναυτικό διότι θα υφίσταται σταδιοδρομική προοπτική και αίσθηση δικαίου στο κατώτερο προσωπικό, καθώς ο κύριος λόγος παραιτήσεων είναι η αβεβαιότητα που επικρατεί σε σχέση με αυτά τα ζητήματα. Επιπροσθέτως, τα στελέχη θα συνειδητοποιήσουν ότι η Διοίκηση και κατά συνέπεια η Πολιτεία είναι δίπλα τους, αφουγκράζεται τα προβλήματα τους και δίνει λύσεις σε αυτά εκτιμώντας την προσφορά τους στο σύνολο της κοινωνίας.
Ως απόφοιτος της Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ), δηλώνω την πλήρη αδυναμία μου να αποδεχθώ ένα νομοσχέδιο που αναιρεί θεμελιωμένα δικαιώματα. Ενώ υπηρετούμε με αφοσίωση και υψηλό επαγγελματισμό επί σειρά ετών, συμβάλλοντας καθοριστικά στο έργο των Ενόπλων Δυνάμεων, αντί για αναγνώριση, εισπράττουμε απαξίωση και υποβάθμιση. Η στέρηση βαθμών είναι μία προσβλητική πράξη που πλήττει άμεσα το ηθικό μας. Απαιτούμε τον οφειλόμενο σεβασμό και την άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου.
Οταν φτάνουμε πλέον στην Βουλή των Ελλήνων και η Αξιωματική Αντιπολίτευση ξεφτιλίζει τους Αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων, ας καταλάβουν και οι Αρχηγοί ότι δεν είναι σε κανένα απυρόβλητο.
Μπορεί να κρύβονται πίσω από τις προθέσεις του Πρωθυπουργού και κυρίως του Υπουργού αλλά η δική τους υστεροφημία πλήττεται ανεπανόρθωτα.
Εννοείται πως κανένας δεν θα τους θυμάται στον πολιτικό κόσμο αλλά είναι πολύ στενάχωρο ότι δεν τους ενδιαφέρει πως θα τους θυμούνται εντός των Ενόπλων Δυνάμεων.
Σε λίγους μήνες όλοι οι Αρχηγοί θα είναι σπίτια τους. Συνταξιούχοι με ότι σημαίνει αυτό.
Προσπαθούν με νύχια και με δόντια να κρατηθούν σε μια καρέκλα. Γιατί ; Με ποιο σκοπό ;
Πεπρωμένο φυγείν αδύνατον.
Ενα θα μείνει στην ιστορία.
Η αδιαφορία των Αρχηγών για την πλήρη απαξίωση του προσωπικού. Δεν έχετε τολμήσει να πείτε το που παραμικρό. Όσες φωνές Ανωτάτων Αξιωματικών που μιλήσαν για το νομοσχέδιο έκτρωμα, θάφτηκαν με συνοπτικές διαδικασίες. Είναι δυνατόν οι Αρχηγοί των Επιτελείων να έχουν επιδείξει τέτοια αδιαφορία ; Είναι δυνατόν να μην έχουν παραιτηθεί μπροστά στο εξευτελιστικό αυτό νομοσχέδιο ; Πώς θα φαινόταν αλήθεια, σε έναν Ταγματάρχη, σε έναν Πλωτάρχη, σε έναν Επισμηναγό να τους έλεγε το ίδιο τους το Υπουργείο «κρίνω ότι θα μείνετε στάσιμοι από εδώ και στο εξής γιατί έτσι κρίνω και έτσι κάνω κέφι». Μιλάμε για ατίμωση ενός Στρατιωτικού. Πέρα από την οικονομική κρίση που επέρχεται, γιατί μιλάμε για κανονική κλοπή χρημάτων, μιλάμε για ατίμωση.
Αυτό γίνεται με τους Ανθυπασπιστές. Αυτο ακριβώς.
Κρίνει το Υπουργείο και κάποιοι συμπλεγματικοί τεχνοκράτες μαζί με κάτι ασπρομάλληδες απόστρατους της Ευελπίδων οτι αυτό είναι το σωστό. Να φέρουν ένα ατιμωτικό Νομοσχέδιο για τους Υπαξιωματικούς. Μην ντρεπόμαστε τις λέξεις. Οταν τον κρατάς στάσιμο για δεκαετίες, τον ξεφτιλίζεις. Που ακούστηκε να τελειώνεις ΣΧΟΛΗ από Πανελλήνιες, να κάθεσαι πάνω από 3 χρόνια και η σταδιοδρομία να είναι ΕΝΑΣ ΕΜΕΤΟΣ.
Ντρέπεται και η ντροπή με αυτό το νομοσχέδιο.
Ντρέπεται και η ντροπή με τους ελάχιστους αυτούς Στρατιωτικούς που συμφωνούν, ξεχνώντας ποιοι φτιάχνουν το νομοσχέδιο και ξεχνώντας ότι είναι ανήθικη η σχέση που διατηρείτε μεταξύ κυβέρνησης και Αξιωματικών για το ποιοι θα γίνουν Αρχηγοί και πως θα γίνουν.
Είναι απαράδεκτο η κομματική ιδιότητα των ΕΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ και των ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ να ξεφτιλίζει την ιδιότητα τους ως ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ.
Το νομοσχέδιο είναι ένα σάπιο πτώμα.
Φτάσατε στο σημείο το σχέδιο νόμου που φέρατε να είναι ακόμα χειρότερο από το προσχέδιο που είχατε διαρρεύσει σε όλα τα συστημικά ΜΜΕ. Αλήθεια, πόση κακία και πόσο κόμπλεξ κουβαλάτε οι σχεδιαστές του νομοσχεδίου ; Τι θέματα έχετε άλυτα στην ζωή σας ;
Μιλάτε για μεταβατική περίοδο 20 ετών (γελάνε κι οι κότες) ενώ η αλήθεια είναι ότι μιλάμε για την στασιμότητα των ήδη υπηρετούντων. Μιλάμε για την ατίμωση τους. Και έχετε το θράσος να νομίζετε ότι όλοι είναι ηλίθιοι και να σας πιστεύουν.
ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΣΑΣ θα μείνουν στην ιστορία.
Και αν υπάρχει Κράτος Δικαίου θα λογοδοτήσετε για το κακό που θα προκύψει από την απαξίωση του προσωπικού. Για τις εκατοντάδες κενές θέσεις των Σχολών που ως δια μαγείας τις μειώνεται και άλλο για το 2026 μήπως καλυφθούν οι θέσεις και το παρουσιάσετε ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΩΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ στους ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας.
Θα μείνετε στην ιστορία για την απάθεια σας στις συνεχείς παραιτήσεις των στελεχών που έφτασαν στο σημείο να μην περιμένουν για να φύγουν ούτε τα ελάχιστα χρόνια που απαιτούνται για να μην πληρώσουν. Ακόμα και αυτούς τους παρουσιάσετε κατι σαν προδότες. Ναι γιατί δεν είναι πιόνια στην φαρέτρα σας. Θέλετε Στρατιωτικούς που να δηλώνουν υποταγή στην κομματική ιδιότητα τους.
Θα μείνετε στην ιστορία ως αυτοί που έκλεψαν τα λεφτά των Αξιωματιξων εξ Υπαξιωματικών και των Υπαξιωματικών γενικότερα. Και των ΑΣΕΙ θα τα κλέψετε αλλά προς το παρών δεν το έχουν καταλάβει.
Θα μείνετε στην ιστορία για τις εκατοντάδες απολύσεις Συνταγματαρχών και αντίστοιχων γιατί έτσι κάνατε κέφι. Ετσι κρίνατε, γούστο σας και καπέλο σας.
Θα μείνετε στην ιστορία για τα ψεύδη σας μέσα στην Βουλή για κτηνιάτρους, βίλες, πισίνες, διαμερίσματα, υπόγεια, γκαρσονιέρες και κοτέτσια.
Θα μείνετε στην ιστορία για τα κλειστά στρατόπεδα που τάχα μου γίνεται για εξοικονόμηση πόρων αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει κόσμος να τα λειτουργήσει.
Θα μείνετε στην ιστορία για την αγορά φρεγατών που πρόσφατα τις βγάλετε κάτι σαν άχρηστες.
Την ίδια την ύπαρξη του ΣΤΟΛΟΥ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ αμφισβητήσατε. Αλλά οι Αρχηγοί …. μούγκα.
Ανακαλύψατε τα μη επανδρωμένα συστήματα τον Δεκέμβριο του 2025 την ώρα που οι γείτονες παράγουν χιλιάδες καθημερινά. Να δούμε με ποιους θα τα πετάτε τα μη επανδρωμένα. Με τους Λοχίες ; Με τους Ανθυπασπιστές ; Θα ψάχνετε να τους βρείτε.
Από εδώ και στο εξής, κανένας δεν θα έχει να χάσει τίποτα.
Απολύτως τίποτα.
Οι ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ θα μείνουν στην ιστορία. Όσοι ψηφίσουν το νομοσχέδιο θα μείνουν στην ιστορία. Θα τοὺς μνημονεύουν για πάντα στις Ένοπλες Δυνάμεις. Σε όλη την Ελλάδα. Το τι θα λέγεται για αυτούς ας το μαντέψουν οι ίδιοι. Είπαμε, μπορεί να πιστεύουν ότι ιθαγενείς οι Έλληνες και να τους πουλάνε καθρεφτάκια αλλά όχι και έτσι. Την ταπείνωση και την ξεφτίλα δεν την δέχεται κανένας.
Πολιτικά, η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ έχει τελειώσει για το σύνολο των Υπαξιωματικών και των οικογενειών τους. Και όλο αυτό θα μεγαλώσει μόλις αποκαλυφθεί η αλήθεια του Νομοσχεδίου. Θα μείνουν οι κλακαδόροι της Νέας Δημοκρατίας και του Υπουργού. Για όσους στρατιωτικούς συγχαίρουν τον Υπουργό για αυτό το Νομοσχέδιο μόνο οίκτος και ντροπή. Ευτυχώς είναι ελάχιστοι γιατί ολοένα και περισσότεροι Αξιωματικοί ΑΣΕΙ συνειδητοποιούν ότι αργά ή γρήγορα τα απόνερα του Νομοσχεδίου θα τους αγγίξουν με τρόπο που ίσως δεν έχουν φανταστεί ακόμα. Θα γίνουν και αυτοί έρμαια ενός συστήματος που θα προάγει ελάχιστους και τα καθήκοντα τους θα είναι τόσα πολλά που θα αδύνατον να εκτελέσουν.
Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί με σεβασμό οδηγούσαν τις Ένοπλες Δυνάμεις στην σωστή κατεύθυνση. Κανένας δεν τους σύγκρινε, κανένας δεν είχε αυταπάτες για το τι πρεσβεύει ο καθένας. Σαφής διαχωρισμός πάντα υπήρχε και αν υπήρχαν ποτέ φαινόμενα έλλειψης ευγένειας ή σεβασμού, αυτά ήταν ελάχιστα και θα υπάρχουν πάντα αφού έχουν με τον άνθρωπο και όχι με τον βαθμό.
Σύντομα (αν όχι ήδη) τα φανεί πόσο λαθός είναι ή μη ύπαρξη Αξιωματικών εξ Υπαξιωματικών. Σύντομα θα καταλάβουν όλοι το αδιέξοδο. Το κακό είναι ότι για τα επόμενα χρόνια δεν θα φανεί το μέγεθος της αποτυχίας αφού θα υπάρχουν Αξιωματικοί εξ Υπαξιωματικών για να καλύπτουν θέσεις.
Υ.Γ. Έχει γραφτεί και από άλλους. Είναι δυνατόν να συζητάμε αν έχουν θέσεις ευθύνης οι Αξιωματικοί εξ Υπαξιωματικών;;; Δεν είναι πιλότοι ;;; Δεν είναι Κυβερνήτες σε πλοία ;;; Δεν είναι Ελεγκτές Εναέριας Κυκλοφορίας;;; Δεν είναι Υποδιοικητές ή ακόμα και Διοικητές ;;; Είναι δυνατόν να συζητάμε περί ευθυνών και άλλα τέτοιες αηδίες ;;;
ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΕΚΤΡΩΜΑ.
Οι βουλευτές έχουν την πλήρη ευθύνη για την ψήφιση τους.
Ένας προς ένας, μια προς μια σε όλη την εκλογική επικράτεια.
Δεν είναι το θέμα ο Υπαξιωματικός. Το θέμα είναι εθνικό πρωτίστως και εν συνεχεία ηθικό.
Να μην υπάρξουν ΝΕΑ ΤΕΜΠΗ. Να μην υπάρξει ΝΕΑ ΛΙΒΥΗ.
Οι άνθρωποι που σηκώνουν στις πλάτες τους τη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται με απαξίωση. Το νομοσχέδιο τους προσβάλλει και αποδυναμώνει τις ΕΔ.
Άμεση και χωρίς υπεκφυγές απόσυρση. Τώρα.
Η καταστροφή τον ΑΣΣΥ. Τεράστια αδικία. Μάλλον έρχεται η ιδιωτικοποίηση στην συντήρηση.
Το νομοσχέδιο προσβάλλει την προσπάθεια και την αφοσίωση των στελεχών, μειώνει όσους κρατούν καθημερινά τις ΕΔ σε λειτουργία και υπονομεύει την αποτελεσματικότητα και το μέλλον του στρατεύματος.
Το εν λόγω πολύνομοσχέδιο πρέπει να αποσυρθεί καθώς ειδικότερα το νέο βαθμολόγιο, επιφέρει εκτεταμένες ανατροπές στη σταδιοδρομία και στα κατοχυρωμένα δικαιώματα των ήδη υπηρετούντων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Τα άρθρα και τα παραρτήματα που το συνοδεύουν δημιουργούν αδικίες, αναδρομικότητα και θεσμική αστάθεια. Για τους απόφοιτους ΑΣΣΥ (Παράρτημα Α – άρθρο 36) από 1/1/2026 επέρχεται καθήλωση και απώλεια 1–6 βαθμών, με κατάργηση βαθμών που ίσχυαν επί δεκαετίες. Οι καταληκτικοί βαθμοί μειώνονται δραστικά και η σταδιοδρομία ανατρέπεται πλήρως
Παρατίθενται τεχνική και νομική αξιολόγηση του νομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ, βάσει των αρχών της ισότητας, αναλογικότητας, συνέχειας της διοίκησης, προστασίας θεμελιωδών προσδοκιών και νομολογίας του ΣτΕ:
Α. Υφίσταται έλλειψη ανάλυσης πεδίων κατά τη διαβούλευση.
Το νομοσχέδιο στερείται αιτιολογικής έκθεσης, έκθεσης γενικών συνεπειών, έκθεσης νομιμότητας όπου σύμφωνα με το άρθρο 62 παρ. 2 περ. στ του ν. 4622/2019, η έκθεση νομιμότητας εστιάζει στη συνταγματικότητα των διατάξεων και τη συμφωνία τους με το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Η απουσία τεκμηρίωσης στη δημόσια διαβούλευση συνιστά, σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, προσχηματική διαδικασία συμμετοχής, αδυναμία ουσιαστικής αξιολόγησης, παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, κατά συνέπεια η διαβούλευση δεν εκπληρώνει τον σκοπό της.
Β. Διαρρηγνύεται η αρχής της ισότητας συμφώνως του άρθρου 4 Συντάγματος,
διότι στελέχη οδηγούνται σε διαφορετικό καταληκτικό βαθμό χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Συγκεκριμένα, η νομολογία του ΣτΕ (1917/1998, 2193/2016, 2287/2015) επιβάλλει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ όμοιων κατηγοριών προσωπικού απαιτεί ειδική τεκμηρίωση και αντικειμενικό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοια τεκμηρίωση δεν υφίσταται στο νομοσχέδιο.
Γ. Δυσμενής μεταβολή υπηρεσιακής κατάστασης με την κατάργηση επί σειρά ετών, θεμελιωμένων προσδοκιών.
Το νομοσχέδιο καταργεί προσδοκίες βαθμολογικής εξέλιξης που έχουν δημιουργηθεί από την Πολιτεία σε βάθος χρόνου.
Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012),
«Οι θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες προστατεύονται και δεν επιτρέπεται η αυθαίρετη νομοθετική ανατροπή τους.» Το νομοσχέδιο ανατρέπει την υφιστάμενη βαθμολογική εξέλιξη, την προοπτική προαγωγών, τους καταληκτικούς βαθμούς και τις διαδρομές καριέρας που το Κράτος είχε θεσπίσει, δίχως ειδική αιτιολόγηση για αυτή την ανατροπή.
Δ. Θίγονται αναδρομικά χιλιάδες στελέχη που έχουν ήδη θεμελιώσει ή θα θεμελιώσουν άμεσα δικαίωμα προαγωγής εφόσον συμπληρώνουν χρόνο υπηρεσίας, διαθέτουν τυπικά και υπηρεσιακά κριτήρια προσόντα και αξιολογήσεις,
τα οποία τα καθιστούν ώριμα για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και το νομοσχέδιο, τους στερεί την προαγωγή αυτή εκ των υστέρων, παρότι όλα τα δεδομένα έχουν ήδη θεμελιωθεί και η Πολιτεία έχει δημιουργήσει νόμιμες προσδοκίες. Η προαγωγή αποτελεί ώριμο δικαίωμα ή άμεσα θεμελιούμενη προσδοκία. Συμφώνως του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012):
«Η διοίκηση οφείλει να μη μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές καταστάσεις που έχουν ήδη ωριμάσει ή τελούν σε άμεση θεμελίωση.»
Η απουσία μεταβατικών διατάξεων συνιστά δυσμενή αναδρομικότητα η οποία παραβιαζει, την ασφάλεια δικαίου, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και την αρχή της αναλογικότητας. Συγκεκριμένα για το ζήτημα της αναδρομικότητας, το νομοσχέδιο, μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές προοπτικές χωρίς να προβλέπει εξαιρετική ρητή αναδρομική εφαρμογή. Σύμφωνα με τη νομολογία (ΣτΕ 1501/2014, 1682/2012) ορίζεται ότι οι δυσμενείς μεταβολές χωρίς τέτοια πρόβλεψη είναι ανίσχυρες, άρα οι υφιστάμενοι καταληκτικοί βαθμοί και οι υπηρεσιακές προσδοκίες παραμένουν σε ισχύ.
Ε. Υφίσταται αντίθεση με τη νομολογία για τα αντικειμενικά κριτήρια κρίσεων και προαγωγών. Η απόφαση ΔΕφΑθ 1578/2021 έκρινε ότι η βαθμολογική εξέλιξη απαιτεί αντικειμενικά κριτήρια και ότι δεν επιτρέπονται συστήματα, ούτε ταξικές διαφοροποιήσεις χωρίς αιτιολόγηση. Το νομοσχέδιο δημιουργεί ακριβώς τέτοιες διαφοροποιήσεις.
ΣΤ. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης
Με την κατάργηση ρυθμίσεων του ν. 5018/2023 χωρίς ειδική τεκμηρίωση, αντιβαίνει στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης (ΣτΕ 3226/2004, 460/2013).
Η πρωτοφανής αυτή μεταστροφή πολιτικής μέσα σε μόλις δύο έτη δημιουργεί διοικητική αστάθεια.
Ζ. Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης διότι δεν παρατίθενται επιχειρησιακά δεδομένα, δημοσιονομική ανάλυση, SWOT Analysis, εκτίμηση επιπτώσεων στη δομή, τη λειτουργία και τη συνοχή των ΕΔ. Αυτό αντίκειται σε νομολογία περί αιτιολογημένης διοικητικής δράσης (ΣτΕ 1150/2018, 1113/2020, 3470/2014).
Συμπερασματικά: Το νομοσχέδιο δεν είναι τεκμηριωμένο, δεν σέβεται θεμελιωμένες προσδοκίες, δεν είναι συμβατό με τη νομολογία, δεν περιέχει μεταβατικές ρυθμίσεις, δεν στηρίζεται σε αρχές καλής νομοθέτησης. Συνιστάται η άμεση απόσυρση του και η επανεξέτασή του με πλήρης αιτιολογική έκθεση, τεκμηρίωση επιχειρησιακών και δημοσιονομικών επιπτώσεων, σαφείς μεταβατικές διατάξεις,
με σεβασμό στη νομολογία και στη θεσμική συνέχεια.
5 Δεκεμβρίου 2025, 07:41 | ΑΘΑΝΑΣΙΟΣΜόνιμος ΣύνδεσμοςΟι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις ΕΔ.
Παρατίθενται τεχνική και νομική αξιολόγηση του νομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ, βάσει των αρχών της ισότητας, αναλογικότητας, συνέχειας της διοίκησης, προστασίας θεμελιωδών προσδοκιών και νομολογίας του ΣτΕ:
Α. Υφίσταται έλλειψη ανάλυσης πεδίων κατά τη διαβούλευση.
Το νομοσχέδιο στερείται αιτιολογικής έκθεσης, έκθεσης γενικών συνεπειών, έκθεσης νομιμότητας όπου σύμφωνα με το άρθρο 62 παρ. 2 περ. στ του ν. 4622/2019, η έκθεση νομιμότητας εστιάζει στη συνταγματικότητα των διατάξεων και τη συμφωνία τους με το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Η απουσία τεκμηρίωσης στη δημόσια διαβούλευση συνιστά, σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, προσχηματική διαδικασία συμμετοχής, αδυναμία ουσιαστικής αξιολόγησης, παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, κατά συνέπεια η διαβούλευση δεν εκπληρώνει τον σκοπό της.
Β. Διαρρηγνύεται η αρχής της ισότητας συμφώνως του άρθρου 4 Συντάγματος,
διότι στελέχη οδηγούνται σε διαφορετικό καταληκτικό βαθμό χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Συγκεκριμένα, η νομολογία του ΣτΕ (1917/1998, 2193/2016, 2287/2015) επιβάλλει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ όμοιων κατηγοριών προσωπικού απαιτεί ειδική τεκμηρίωση και αντικειμενικό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοια τεκμηρίωση δεν υφίσταται στο νομοσχέδιο.
Γ. Δυσμενής μεταβολή υπηρεσιακής κατάστασης με την κατάργηση επί σειρά ετών, θεμελιωμένων προσδοκιών.
Το νομοσχέδιο καταργεί προσδοκίες βαθμολογικής εξέλιξης που έχουν δημιουργηθεί από την Πολιτεία σε βάθος χρόνου.
Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012),
«Οι θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες προστατεύονται και δεν επιτρέπεται η αυθαίρετη νομοθετική ανατροπή τους.» Το νομοσχέδιο ανατρέπει την υφιστάμενη βαθμολογική εξέλιξη, την προοπτική προαγωγών, τους καταληκτικούς βαθμούς και τις διαδρομές καριέρας που το Κράτος είχε θεσπίσει, δίχως ειδική αιτιολόγηση για αυτή την ανατροπή.
Δ. Θίγονται αναδρομικά χιλιάδες στελέχη που έχουν ήδη θεμελιώσει ή θα θεμελιώσουν άμεσα δικαίωμα προαγωγής εφόσον συμπληρώνουν χρόνο υπηρεσίας, διαθέτουν τυπικά και υπηρεσιακά κριτήρια προσόντα και αξιολογήσεις,
τα οποία τα καθιστούν ώριμα για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και το νομοσχέδιο, τους στερεί την προαγωγή αυτή εκ των υστέρων, παρότι όλα τα δεδομένα έχουν ήδη θεμελιωθεί και η Πολιτεία έχει δημιουργήσει νόμιμες προσδοκίες. Η προαγωγή αποτελεί ώριμο δικαίωμα ή άμεσα θεμελιούμενη προσδοκία. Συμφώνως του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012):
«Η διοίκηση οφείλει να μη μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές καταστάσεις που έχουν ήδη ωριμάσει ή τελούν σε άμεση θεμελίωση.»
Η απουσία μεταβατικών διατάξεων συνιστά δυσμενή αναδρομικότητα η οποία παραβιαζει, την ασφάλεια δικαίου, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και την αρχή της αναλογικότητας. Συγκεκριμένα για το ζήτημα της αναδρομικότητας, το νομοσχέδιο, μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές προοπτικές χωρίς να προβλέπει εξαιρετική ρητή αναδρομική εφαρμογή. Σύμφωνα με τη νομολογία (ΣτΕ 1501/2014, 1682/2012) ορίζεται ότι οι δυσμενείς μεταβολές χωρίς τέτοια πρόβλεψη είναι ανίσχυρες, άρα οι υφιστάμενοι καταληκτικοί βαθμοί και οι υπηρεσιακές προσδοκίες παραμένουν σε ισχύ.
Ε. Υφίσταται αντίθεση με τη νομολογία για τα αντικειμενικά κριτήρια κρίσεων και προαγωγών. Η απόφαση ΔΕφΑθ 1578/2021 έκρινε ότι η βαθμολογική εξέλιξη απαιτεί αντικειμενικά κριτήρια και ότι δεν επιτρέπονται συστήματα, ούτε ταξικές διαφοροποιήσεις χωρίς αιτιολόγηση. Το νομοσχέδιο δημιουργεί ακριβώς τέτοιες διαφοροποιήσεις.
ΣΤ. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης
Με την κατάργηση ρυθμίσεων του ν. 5018/2023 χωρίς ειδική τεκμηρίωση, αντιβαίνει στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης (ΣτΕ 3226/2004, 460/2013).
Η πρωτοφανής αυτή μεταστροφή πολιτικής μέσα σε μόλις δύο έτη δημιουργεί διοικητική αστάθεια.
Ζ. Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης διότι δεν παρατίθενται επιχειρησιακά δεδομένα, δημοσιονομική ανάλυση, SWOT Analysis, εκτίμηση επιπτώσεων στη δομή, τη λειτουργία και τη συνοχή των ΕΔ. Αυτό αντίκειται σε νομολογία περί αιτιολογημένης διοικητικής δράσης (ΣτΕ 1150/2018, 1113/2020, 3470/2014).
Συμπερασματικά: Το νομοσχέδιο δεν είναι τεκμηριωμένο, δεν σέβεται θεμελιωμένες προσδοκίες, δεν είναι συμβατό με τη νομολογία, δεν περιέχει μεταβατικές ρυθμίσεις, δεν στηρίζεται σε αρχές καλής νομοθέτησης. Συνιστάται η άμεση απόσυρση του και η επανεξέτασή του με πλήρης αιτιολογική έκθεση, τεκμηρίωση επιχειρησιακών και δημοσιονομικών επιπτώσεων, σαφείς μεταβατικές διατάξεις,
με σεβασμό στη νομολογία και στη θεσμική συνέχεια.
Μπήκα στη ΣΤΥΑ με υψηλή βαθμολογία και υψηλό επίπεδο γνώσεων, και εργάστηκα με συνέπεια για χρόνια. Το νομοσχέδιο, όμως, απαξιώνει αυτή την προσπάθεια και δημιουργεί την αίσθηση ότι στελέχη με πραγματική μόρφωση και δυνατότητες δεν είναι επιθυμητά. Αυτό υποτιμά το φιλότιμο του στρατεύματος και βλάπτει τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Το Β’ Μέρος του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου εισάγει διατάξεις που πλήττουν ευθέως τη θεσμική θέση και την υπηρεσιακή προοπτική των Αξιωματικών προέλευσης ΑΣΣΥ, καθώς ενισχύουν υφιστάμενες ανισότητες, παγιώνουν κλειστές οροφές βαθμών, επιβάλλουν δυσανάλογες χρονικές και ηλικιακές προϋποθέσεις προαγωγής και δημιουργούν ένα καθεστώς δομικής υποβάθμισης που αγνοεί την πολυετή επιχειρησιακή εμπειρία και την πραγματική συμβολή των στελεχών αυτών στο αξιόμαχο. Το προτεινόμενο σύστημα προαγωγών δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένο επιχειρησιακό σχεδιασμό, παράγει σοβαρές δυσλειτουργίες, διαρρηγνύει την ομοιογένεια του Σώματος και αναιρεί βασικές αρχές αξιοκρατίας, ισονομίας και αντικειμενικότητας, καταλήγοντας σε υπηρεσιακή στασιμότητα για μια ολόκληρη κατηγορία Αξιωματικών. Υπό αυτές τις συνθήκες, το Β’ Μέρος δεν εξυπηρετεί τον εξορθολογισμό του συστήματος εξέλιξης ούτε τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων και γι’ αυτό απαιτείται άμεση απόσυρση ή ριζική τροποποίησή του ώστε να απαλειφθούν τα διακριτικά κριτήρια, να αποκατασταθεί η ισότιμη μεταχείριση και να διαμορφωθεί ένα σύγχρονο, δίκαιο και λειτουργικό πλαίσιο βαθμολογικής εξέλιξης των Αξιωματικών εξ ΑΣΣΥ.
Παρατίθενται τεχνική και νομική αξιολόγηση του νομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ, βάσει των αρχών της ισότητας, αναλογικότητας, συνέχειας της διοίκησης, προστασίας θεμελιωδών προσδοκιών και νομολογίας του ΣτΕ:
Α. Υφίσταται έλλειψη ανάλυσης πεδίων κατά τη διαβούλευση.
Το νομοσχέδιο στερείται αιτιολογικής έκθεσης, έκθεσης γενικών συνεπειών, έκθεσης νομιμότητας όπου σύμφωνα με το άρθρο 62 παρ. 2 περ. στ του ν. 4622/2019, η έκθεση νομιμότητας εστιάζει στη συνταγματικότητα των διατάξεων και τη συμφωνία τους με το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Η απουσία τεκμηρίωσης στη δημόσια διαβούλευση συνιστά, σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, προσχηματική διαδικασία συμμετοχής, αδυναμία ουσιαστικής αξιολόγησης, παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, κατά συνέπεια η διαβούλευση δεν εκπληρώνει τον σκοπό της.
Β. Διαρρηγνύεται η αρχής της ισότητας συμφώνως του άρθρου 4 Συντάγματος,
διότι στελέχη οδηγούνται σε διαφορετικό καταληκτικό βαθμό χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Συγκεκριμένα, η νομολογία του ΣτΕ (1917/1998, 2193/2016, 2287/2015) επιβάλλει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ όμοιων κατηγοριών προσωπικού απαιτεί ειδική τεκμηρίωση και αντικειμενικό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοια τεκμηρίωση δεν υφίσταται στο νομοσχέδιο.
Γ. Δυσμενής μεταβολή υπηρεσιακής κατάστασης με την κατάργηση επί σειρά ετών, θεμελιωμένων προσδοκιών.
Το νομοσχέδιο καταργεί προσδοκίες βαθμολογικής εξέλιξης που έχουν δημιουργηθεί από την Πολιτεία σε βάθος χρόνου.
Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012),
«Οι θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες προστατεύονται και δεν επιτρέπεται η αυθαίρετη νομοθετική ανατροπή τους.» Το νομοσχέδιο ανατρέπει την υφιστάμενη βαθμολογική εξέλιξη, την προοπτική προαγωγών, τους καταληκτικούς βαθμούς και τις διαδρομές καριέρας που το Κράτος είχε θεσπίσει, δίχως ειδική αιτιολόγηση για αυτή την ανατροπή.
Δ. Θίγονται αναδρομικά χιλιάδες στελέχη που έχουν ήδη θεμελιώσει ή θα θεμελιώσουν άμεσα δικαίωμα προαγωγής εφόσον συμπληρώνουν χρόνο υπηρεσίας, διαθέτουν τυπικά και υπηρεσιακά κριτήρια προσόντα και αξιολογήσεις,
τα οποία τα καθιστούν ώριμα για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και το νομοσχέδιο, τους στερεί την προαγωγή αυτή εκ των υστέρων, παρότι όλα τα δεδομένα έχουν ήδη θεμελιωθεί και η Πολιτεία έχει δημιουργήσει νόμιμες προσδοκίες. Η προαγωγή αποτελεί ώριμο δικαίωμα ή άμεσα θεμελιούμενη προσδοκία. Συμφώνως του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012):
«Η διοίκηση οφείλει να μη μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές καταστάσεις που έχουν ήδη ωριμάσει ή τελούν σε άμεση θεμελίωση.»
Η απουσία μεταβατικών διατάξεων συνιστά δυσμενή αναδρομικότητα η οποία παραβιαζει, την ασφάλεια δικαίου, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και την αρχή της αναλογικότητας. Συγκεκριμένα για το ζήτημα της αναδρομικότητας, το νομοσχέδιο, μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές προοπτικές χωρίς να προβλέπει εξαιρετική ρητή αναδρομική εφαρμογή. Σύμφωνα με τη νομολογία (ΣτΕ 1501/2014, 1682/2012) ορίζεται ότι οι δυσμενείς μεταβολές χωρίς τέτοια πρόβλεψη είναι ανίσχυρες, άρα οι υφιστάμενοι καταληκτικοί βαθμοί και οι υπηρεσιακές προσδοκίες παραμένουν σε ισχύ.
Ε. Υφίσταται αντίθεση με τη νομολογία για τα αντικειμενικά κριτήρια κρίσεων και προαγωγών. Η απόφαση ΔΕφΑθ 1578/2021 έκρινε ότι η βαθμολογική εξέλιξη απαιτεί αντικειμενικά κριτήρια και ότι δεν επιτρέπονται συστήματα, ούτε ταξικές διαφοροποιήσεις χωρίς αιτιολόγηση. Το νομοσχέδιο δημιουργεί ακριβώς τέτοιες διαφοροποιήσεις.
ΣΤ. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης
Με την κατάργηση ρυθμίσεων του ν. 5018/2023 χωρίς ειδική τεκμηρίωση, αντιβαίνει στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης (ΣτΕ 3226/2004, 460/2013).
Η πρωτοφανής αυτή μεtταστροφή πολιτικής μέσα σε μόλις δύο έτη δημιουργεί διοικητική αστάθεια.
Ζ. Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης διότι δεν παρατίθενται επιχειρησιακά δεδομένα, δημοσιονομική ανάλυση, SWOT Analysis, εκτίμηση επιπτώσεων στη δομή, τη λειτουργία και τη συνοχή των ΕΔ. Αυτό αντίκειται σε νομολογία περί αιτιολογημένης διοικητικής δράσης (ΣτΕ 1150/2018, 1113/2020, 3470/2014).
Συμπερασματικά: Το νομοσχέδιο δεν είναι τεκμηριωμένο, δεν σέβεται θεμελιωμένες προσδοκίες, δεν είναι συμβατό με τη νομολογία, δεν περιέχει μεταβατικές ρυθμίσεις, δεν στηρίζεται σε αρχές καλής νομοθέτησης. Συνιστάται η άμεση απόσυρση του και η επανεξέτασή του με πλήρης αιτιολογική έκθεση, τεκμηρίωση επιχειρησιακών και δημοσιονομικών επιπτώσεων, σαφείς μεταβατικές διατάξεις,
με σεβασμό στη νομολογία και στη θεσμική συνέχεια.
Το νομοσχέδιο αυτό υποτιμά το φιλότιμο του στρατεύματος, απαξιώνει όσους υπηρετούν με αφοσίωση και θέτει σε κίνδυνο τη λειτουργικότητα και το μέλλον των Ενόπλων Δυνάμεων.
Παρατίθενται τεχνική και νομική αξιολόγηση του νομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ, βάσει των αρχών της ισότητας, αναλογικότητας, συνέχειας της διοίκησης, προστασίας θεμελιωδών προσδοκιών και νομολογίας του ΣτΕ:
Α. Υφίσταται έλλειψη ανάλυσης πεδίων κατά τη διαβούλευση.
Το νομοσχέδιο στερείται αιτιολογικής έκθεσης, έκθεσης γενικών συνεπειών, έκθεσης νομιμότητας όπου σύμφωνα με το άρθρο 62 παρ. 2 περ. στ του ν. 4622/2019, η έκθεση νομιμότητας εστιάζει στη συνταγματικότητα των διατάξεων και τη συμφωνία τους με το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Η απουσία τεκμηρίωσης στη δημόσια διαβούλευση συνιστά, σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, προσχηματική διαδικασία συμμετοχής, αδυναμία ουσιαστικής αξιολόγησης, παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, κατά συνέπεια η διαβούλευση δεν εκπληρώνει τον σκοπό της.
Β. Διαρρηγνύεται η αρχής της ισότητας συμφώνως του άρθρου 4 Συντάγματος,
διότι στελέχη οδηγούνται σε διαφορετικό καταληκτικό βαθμό χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Συγκεκριμένα, η νομολογία του ΣτΕ (1917/1998, 2193/2016, 2287/2015) επιβάλλει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ όμοιων κατηγοριών προσωπικού απαιτεί ειδική τεκμηρίωση και αντικειμενικό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοια τεκμηρίωση δεν υφίσταται στο νομοσχέδιο.
Γ. Δυσμενής μεταβολή υπηρεσιακής κατάστασης με την κατάργηση επί σειρά ετών, θεμελιωμένων προσδοκιών.
Το νομοσχέδιο καταργεί προσδοκίες βαθμολογικής εξέλιξης που έχουν δημιουργηθεί από την Πολιτεία σε βάθος χρόνου.
Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012),
«Οι θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες προστατεύονται και δεν επιτρέπεται η αυθαίρετη νομοθετική ανατροπή τους.» Το νομοσχέδιο ανατρέπει την υφιστάμενη βαθμολογική εξέλιξη, την προοπτική προαγωγών, τους καταληκτικούς βαθμούς και τις διαδρομές καριέρας που το Κράτος είχε θεσπίσει, δίχως ειδική αιτιολόγηση για αυτή την ανατροπή.
Δ. Θίγονται αναδρομικά χιλιάδες στελέχη που έχουν ήδη θεμελιώσει ή θα θεμελιώσουν άμεσα δικαίωμα προαγωγής εφόσον συμπληρώνουν χρόνο υπηρεσίας, διαθέτουν τυπικά και υπηρεσιακά κριτήρια προσόντα και αξιολογήσεις,
τα οποία τα καθιστούν ώριμα για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και το νομοσχέδιο, τους στερεί την προαγωγή αυτή εκ των υστέρων, παρότι όλα τα δεδομένα έχουν ήδη θεμελιωθεί και η Πολιτεία έχει δημιουργήσει νόμιμες προσδοκίες. Η προαγωγή αποτελεί ώριμο δικαίωμα ή άμεσα θεμελιούμενη προσδοκία. Συμφώνως του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012):
«Η διοίκηση οφείλει να μη μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές καταστάσεις που έχουν ήδη ωριμάσει ή τελούν σε άμεση θεμελίωση.»
Η απουσία μεταβατικών διατάξεων συνιστά δυσμενή αναδρομικότητα η οποία παραβιαζει, την ασφάλεια δικαίου, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και την αρχή της αναλογικότητας. Συγκεκριμένα για το ζήτημα της αναδρομικότητας, το νομοσχέδιο, μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές προοπτικές χωρίς να προβλέπει εξαιρετική ρητή αναδρομική εφαρμογή. Σύμφωνα με τη νομολογία (ΣτΕ 1501/2014, 1682/2012) ορίζεται ότι οι δυσμενείς μεταβολές χωρίς τέτοια πρόβλεψη είναι ανίσχυρες, άρα οι υφιστάμενοι καταληκτικοί βαθμοί και οι υπηρεσιακές προσδοκίες παραμένουν σε ισχύ.
Ε. Υφίσταται αντίθεση με τη νομολογία για τα αντικειμενικά κριτήρια κρίσεων και προαγωγών. Η απόφαση ΔΕφΑθ 1578/2021 έκρινε ότι η βαθμολογική εξέλιξη απαιτεί αντικειμενικά κριτήρια και ότι δεν επιτρέπονται συστήματα, ούτε ταξικές διαφοροποιήσεις χωρίς αιτιολόγηση. Το νομοσχέδιο δημιουργεί ακριβώς τέτοιες διαφοροποιήσεις.
ΣΤ. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης
Με την κατάργηση ρυθμίσεων του ν. 5018/2023 χωρίς ειδική τεκμηρίωση, αντιβαίνει στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης (ΣτΕ 3226/2004, 460/2013).
Η πρωτοφανής αυτή μεταστροφή πολιτικής μέσα σε μόλις δύο έτη δημιουργεί διοικητική αστάθεια.
Ζ. Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης διότι δεν παρατίθενται επιχειρησιακά δεδομένα, δημοσιονομική ανάλυση, SWOT Analysis, εκτίμηση επιπτώσεων στη δομή, τη λειτουργία και τη συνοχή των ΕΔ. Αυτό αντίκειται σε νομολογία περί αιτιολογημένης διοικητικής δράσης (ΣτΕ 1150/2018, 1113/2020, 3470/2014).
Συμπερασματικά: Το νομοσχέδιο δεν είναι τεκμηριωμένο, δεν σέβεται θεμελιωμένες προσδοκίες, δεν είναι συμβατό με τη νομολογία, δεν περιέχει μεταβατικές ρυθμίσεις, δεν στηρίζεται σε αρχές καλής νομοθέτησης. Συνιστάται η άμεση απόσυρση του και η επανεξέτασή του με πλήρης αιτιολογική έκθεση, τεκμηρίωση επιχειρησιακών και δημοσιονομικών επιπτώσεων, σαφείς μεταβατικές διατάξεις,
με σεβασμό στη νομολογία και στη θεσμική συνέχεια.
Το Β’ Μέρος του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου εισάγει διατάξεις που πλήττουν ευθέως τη θεσμική θέση και την υπηρεσιακή προοπτική των Αξιωματικών προέλευσης ΑΣΣΥ, καθώς ενισχύουν υφιστάμενες ανισότητες, παγιώνουν κλειστές οροφές βαθμών, επιβάλλουν δυσανάλογες χρονικές και ηλικιακές προϋποθέσεις προαγωγής και δημιουργούν ένα καθεστώς δομικής υποβάθμισης που αγνοεί την πολυετή επιχειρησιακή εμπειρία και την πραγματική συμβολή των στελεχών αυτών στο αξιόμαχο. Το προτεινόμενο σύστημα προαγωγών δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένο επιχειρησιακό σχεδιασμό, παράγει σοβαρές δυσλειτουργίες, διαρρηγνύει την ομοιογένεια του Σώματος και αναιρεί βασικές αρχές αξιοκρατίας, ισονομίας και αντικειμενικότητας, καταλήγοντας σε υπηρεσιακή στασιμότητα για μια ολόκληρη κατηγορία Αξιωματικών. Υπό αυτές τις συνθήκες, το Β’ Μέρος δεν εξυπηρετεί τον εξορθολογισμό του συστήματος εξέλιξης ούτε τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων και γι’ αυτό απαιτείται άμεση απόσυρση ή ριζική τροποποίησή του ώστε να απαλειφθούν τα διακριτικά κριτήρια, να αποκατασταθεί η ισότιμη μεταχείριση και να διαμορφωθεί ένα σύγχρονο, δίκαιο και λειτουργικό πλαίσιο βαθμολογικής εξέλιξης των Αξιωματικών εξ ΑΣΣΥ.
Παρατίθενται τεχνική και νομική αξιολόγηση του νομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ, βάσει των αρχών της ισότητας, αναλογικότητας, συνέχειας της διοίκησης, προστασίας θεμελιωδών προσδοκιών και νομολογίας του ΣτΕ:
Α. Υφίσταται έλλειψη ανάλυσης πεδίων κατά τη διαβούλευση.
Το νομοσχέδιο στερείται αιτιολογικής έκθεσης, έκθεσης γενικών συνεπειών, έκθεσης νομιμότητας όπου σύμφωνα με το άρθρο 62 παρ. 2 περ. στ του ν. 4622/2019, η έκθεση νομιμότητας εστιάζει στη συνταγματικότητα των διατάξεων και τη συμφωνία τους με το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Η απουσία τεκμηρίωσης στη δημόσια διαβούλευση συνιστά, σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, προσχηματική διαδικασία συμμετοχής, αδυναμία ουσιαστικής αξιολόγησης, παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, κατά συνέπεια η διαβούλευση δεν εκπληρώνει τον σκοπό της.
Β. Διαρρηγνύεται η αρχής της ισότητας συμφώνως του άρθρου 4 Συντάγματος,
διότι στελέχη οδηγούνται σε διαφορετικό καταληκτικό βαθμό χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Συγκεκριμένα, η νομολογία του ΣτΕ (1917/1998, 2193/2016, 2287/2015) επιβάλλει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ όμοιων κατηγοριών προσωπικού απαιτεί ειδική τεκμηρίωση και αντικειμενικό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοια τεκμηρίωση δεν υφίσταται στο νομοσχέδιο.
Γ. Δυσμενής μεταβολή υπηρεσιακής κατάστασης με την κατάργηση επί σειρά ετών, θεμελιωμένων προσδοκιών.
Το νομοσχέδιο καταργεί προσδοκίες βαθμολογικής εξέλιξης που έχουν δημιουργηθεί από την Πολιτεία σε βάθος χρόνου.
Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012),
«Οι θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες προστατεύονται και δεν επιτρέπεται η αυθαίρετη νομοθετική ανατροπή τους.» Το νομοσχέδιο ανατρέπει την υφιστάμενη βαθμολογική εξέλιξη, την προοπτική προαγωγών, τους καταληκτικούς βαθμούς και τις διαδρομές καριέρας που το Κράτος είχε θεσπίσει, δίχως ειδική αιτιολόγηση για αυτή την ανατροπή.
Δ. Θίγονται αναδρομικά χιλιάδες στελέχη που έχουν ήδη θεμελιώσει ή θα θεμελιώσουν άμεσα δικαίωμα προαγωγής εφόσον συμπληρώνουν χρόνο υπηρεσίας, διαθέτουν τυπικά και υπηρεσιακά κριτήρια προσόντα και αξιολογήσεις,
τα οποία τα καθιστούν ώριμα για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και το νομοσχέδιο, τους στερεί την προαγωγή αυτή εκ των υστέρων, παρότι όλα τα δεδομένα έχουν ήδη θεμελιωθεί και η Πολιτεία έχει δημιουργήσει νόμιμες προσδοκίες. Η προαγωγή αποτελεί ώριμο δικαίωμα ή άμεσα θεμελιούμενη προσδοκία. Συμφώνως του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012):
«Η διοίκηση οφείλει να μη μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές καταστάσεις που έχουν ήδη ωριμάσει ή τελούν σε άμεση θεμελίωση.»
Η απουσία μεταβατικών διατάξεων συνιστά δυσμενή αναδρομικότητα η οποία παραβιαζει, την ασφάλεια δικαίου, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και την αρχή της αναλογικότητας. Συγκεκριμένα για το ζήτημα της αναδρομικότητας, το νομοσχέδιο, μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές προοπτικές χωρίς να προβλέπει εξαιρετική ρητή αναδρομική εφαρμογή. Σύμφωνα με τη νομολογία (ΣτΕ 1501/2014, 1682/2012) ορίζεται ότι οι δυσμενείς μεταβολές χωρίς τέτοια πρόβλεψη είναι ανίσχυρες, άρα οι υφιστάμενοι καταληκτικοί βαθμοί και οι υπηρεσιακές προσδοκίες παραμένουν σε ισχύ.
Ε. Υφίσταται αντίθεση με τη νομολογία για τα αντικειμενικά κριτήρια κρίσεων και προαγωγών. Η απόφαση ΔΕφΑθ 1578/2021 έκρινε ότι η βαθμολογική εξέλιξη απαιτεί αντικειμενικά κριτήρια και ότι δεν επιτρέπονται συστήματα, ούτε ταξικές διαφοροποιήσεις χωρίς αιτιολόγηση. Το νομοσχέδιο δημιουργεί ακριβώς τέτοιες διαφοροποιήσεις.
ΣΤ. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης
Με την κατάργηση ρυθμίσεων του ν. 5018/2023 χωρίς ειδική τεκμηρίωση, αντιβαίνει στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης (ΣτΕ 3226/2004, 460/2013).
Η πρωτοφανής αυτή μεταστροφή πολιτικής μέσα σε μόλις δύο έτη δημιουργεί διοικητική αστάθεια.
Ζ. Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης διότι δεν παρατίθενται επιχειρησιακά δεδομένα, δημοσιονομική ανάλυση, SWOT Analysis, εκτίμηση επιπτώσεων στη δομή, τη λειτουργία και τη συνοχή των ΕΔ. Αυτό αντίκειται σε νομολογία περί αιτιολογημένης διοικητικής δράσης (ΣτΕ 1150/2018, 1113/2020, 3470/2014).
Συμπερασματικά: Το νομοσχέδιο δεν είναι τεκμηριωμένο, δεν σέβεται θεμελιωμένες προσδοκίες, δεν είναι συμβατό με τη νομολογία, δεν περιέχει μεταβατικές ρυθμίσεις, δεν στηρίζεται σε αρχές καλής νομοθέτησης. Συνιστάται η άμεση απόσυρση του και η επανεξέτασή του με πλήρης αιτιολογική έκθεση, τεκμηρίωση επιχειρησιακών και δημοσιονομικών επιπτώσεων, σαφείς μεταβατικές διατάξεις,
με σεβασμό στη νομολογία και στη θεσμική συνέχεια.
Το νομοσχέδιο δεν πρέπει να κατατεθεί. Είναι κακό για την χώρα. Το έχετε καταλάβει πλέον και όσοι το συνέταξαν. Δείξτε μια κίνηση καλής θελήσεως, αποσύρετε το άμεσα. Η όλη συζήτηση και μόνο περί αυτού κάνει ζημιά στις ΕΔ και δεν έχουμε την πολυτέλεια με τέτοιο γείτονα να μπαίνουμε από το πουθενά σε περιπέτειες βγάζοντας οι ίδιοι με τα χέρια μας τα μάτια μας. Μην μας αναγκάζετε να καταφύγουμε στα δικαστήρια, γιατί αυτά τελικά θα είναι ο μονόδρομός μας σε περίπτωση που κατατεθεί το νσ και ψηφιστεί και το ξέρετε ότι αυτά θα μας δικαιώσουν διότι το νσ είναι γεμάτο αντισυνταγματικότητα. Για ποιο λόγο να μπαίνουμε σε τέτοιες διαδικασίες.
ΑΠΟΣΥΡΣΗ του νομοσχεδίου με αναδρομική ισχύ 34 ετών.
Δεν επιλύει ΚΑΝΕΝΑ πρόβλημα.
Το Μέρος Β’ του νομοσχεδίου χρειάζεται ουσιαστική αναθεώρηση πριν την υποβολή του στη Βουλή. Απαιτούνται διαφανείς μελέτες, καθαροί κανόνες εξέλιξης, προστασία των ήδη υπηρετούντων, δημοσιευμένα κριτήρια αξιολόγησης και πραγματικός διάλογος με τους φορείς των στελεχών. Οτιδήποτε λιγότερο θα οδηγήσει σε διάρρηξη της υπηρεσιακής συνοχής και σε ένα βαθμολόγιο που δεν θα υπηρετεί ούτε την αξιοκρατία ούτε την επιχειρησιακή λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το Β’ Μέρος του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου εισάγει διατάξεις που πλήττουν ευθέως τη θεσμική θέση και την υπηρεσιακή προοπτική των Αξιωματικών προέλευσης ΑΣΣΥ, καθώς ενισχύουν υφιστάμενες ανισότητες, παγιώνουν κλειστές οροφές βαθμών, επιβάλλουν δυσανάλογες χρονικές και ηλικιακές προϋποθέσεις προαγωγής και δημιουργούν ένα καθεστώς δομικής υποβάθμισης που αγνοεί την πολυετή επιχειρησιακή εμπειρία και την πραγματική συμβολή των στελεχών αυτών στο αξιόμαχο. Το προτεινόμενο σύστημα προαγωγών δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένο επιχειρησιακό σχεδιασμό, παράγει σοβαρές δυσλειτουργίες, διαρρηγνύει την ομοιογένεια του Σώματος και αναιρεί βασικές αρχές αξιοκρατίας, ισονομίας και αντικειμενικότητας, καταλήγοντας σε υπηρεσιακή στασιμότητα για μια ολόκληρη κατηγορία Αξιωματικών. Υπό αυτές τις συνθήκες, το Β’ Μέρος δεν εξυπηρετεί τον εξορθολογισμό του συστήματος εξέλιξης ούτε τις ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων και γι’ αυτό απαιτείται άμεση απόσυρση ή ριζική τροποποίησή του ώστε να απαλειφθούν τα διακριτικά κριτήρια, να αποκατασταθεί η ισότιμη μεταχείριση και να διαμορφωθεί ένα σύγχρονο, δίκαιο και λειτουργικό πλαίσιο βαθμολογικής εξέλιξης των Αξιωματικών εξ ΑΣΣΥ……
Πλήρης απαξίωση του σημαντικότερου συντελεστή δομής των ενόπλων δυνάμεων,
Οι Αξιωματικοί ΑΣΣΥ αποτελούν έναν από τους πλέον παραγωγικούς και επιχειρησιακά κρίσιμους πυλώνες των Ενόπλων Δυνάμεων. Οποιαδήποτε μεταρρύθμιση στο βαθμολόγιο οφείλει να διαφυλάσσει τη θεσμική ισορροπία μεταξύ των διαφορετικών προελεύσεων Αξιωματικών. Η απουσία ρητών διασφαλίσεων ενδέχεται να δημιουργήσει ασύμμετρες δυνατότητες εξέλιξης, γεγονός που δύναται να επηρεάσει αρνητικά τη συνοχή και τη λειτουργικότητα του συστήματος διοίκησης
Παρατίθενται τεχνική και νομική αξιολόγηση του νομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ, βάσει των αρχών της ισότητας, αναλογικότητας, συνέχειας της διοίκησης, προστασίας θεμελιωδών προσδοκιών και νομολογίας του ΣτΕ:
Α. Υφίσταται έλλειψη ανάλυσης πεδίων κατά τη διαβούλευση.
Το νομοσχέδιο στερείται αιτιολογικής έκθεσης, έκθεσης γενικών συνεπειών, έκθεσης νομιμότητας όπου σύμφωνα με το άρθρο 62 παρ. 2 περ. στ του ν. 4622/2019, η έκθεση νομιμότητας εστιάζει στη συνταγματικότητα των διατάξεων και τη συμφωνία τους με το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Η απουσία τεκμηρίωσης στη δημόσια διαβούλευση συνιστά, σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, προσχηματική διαδικασία συμμετοχής, αδυναμία ουσιαστικής αξιολόγησης, παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, κατά συνέπεια η διαβούλευση δεν εκπληρώνει τον σκοπό της.
Β. Διαρρηγνύεται η αρχής της ισότητας συμφώνως του άρθρου 4 Συντάγματος,
διότι στελέχη οδηγούνται σε διαφορετικό καταληκτικό βαθμό χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Συγκεκριμένα, η νομολογία του ΣτΕ (1917/1998, 2193/2016, 2287/2015) επιβάλλει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ όμοιων κατηγοριών προσωπικού απαιτεί ειδική τεκμηρίωση και αντικειμενικό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοια τεκμηρίωση δεν υφίσταται στο νομοσχέδιο.
Γ. Δυσμενής μεταβολή υπηρεσιακής κατάστασης με την κατάργηση επί σειρά ετών, θεμελιωμένων προσδοκιών.
Το νομοσχέδιο καταργεί προσδοκίες βαθμολογικής εξέλιξης που έχουν δημιουργηθεί από την Πολιτεία σε βάθος χρόνου.
Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012),
«Οι θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες προστατεύονται και δεν επιτρέπεται η αυθαίρετη νομοθετική ανατροπή τους.» Το νομοσχέδιο ανατρέπει την υφιστάμενη βαθμολογική εξέλιξη, την προοπτική προαγωγών, τους καταληκτικούς βαθμούς και τις διαδρομές καριέρας που το Κράτος είχε θεσπίσει, δίχως ειδική αιτιολόγηση για αυτή την ανατροπή.
Δ. Θίγονται αναδρομικά χιλιάδες στελέχη που έχουν ήδη θεμελιώσει ή θα θεμελιώσουν άμεσα δικαίωμα προαγωγής εφόσον συμπληρώνουν χρόνο υπηρεσίας, διαθέτουν τυπικά και υπηρεσιακά κριτήρια προσόντα και αξιολογήσεις,
τα οποία τα καθιστούν ώριμα για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και το νομοσχέδιο, τους στερεί την προαγωγή αυτή εκ των υστέρων, παρότι όλα τα δεδομένα έχουν ήδη θεμελιωθεί και η Πολιτεία έχει δημιουργήσει νόμιμες προσδοκίες. Η προαγωγή αποτελεί ώριμο δικαίωμα ή άμεσα θεμελιούμενη προσδοκία. Συμφώνως του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012):
«Η διοίκηση οφείλει να μη μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές καταστάσεις που έχουν ήδη ωριμάσει ή τελούν σε άμεση θεμελίωση.»
Η απουσία μεταβατικών διατάξεων συνιστά δυσμενή αναδρομικότητα η οποία παραβιαζει, την ασφάλεια δικαίου, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και την αρχή της αναλογικότητας. Συγκεκριμένα για το ζήτημα της αναδρομικότητας, το νομοσχέδιο, μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές προοπτικές χωρίς να προβλέπει εξαιρετική ρητή αναδρομική εφαρμογή. Σύμφωνα με τη νομολογία (ΣτΕ 1501/2014, 1682/2012) ορίζεται ότι οι δυσμενείς μεταβολές χωρίς τέτοια πρόβλεψη είναι ανίσχυρες, άρα οι υφιστάμενοι καταληκτικοί βαθμοί και οι υπηρεσιακές προσδοκίες παραμένουν σε ισχύ.
Ε. Υφίσταται αντίθεση με τη νομολογία για τα αντικειμενικά κριτήρια κρίσεων και προαγωγών. Η απόφαση ΔΕφΑθ 1578/2021 έκρινε ότι η βαθμολογική εξέλιξη απαιτεί αντικειμενικά κριτήρια και ότι δεν επιτρέπονται συστήματα, ούτε ταξικές διαφοροποιήσεις χωρίς αιτιολόγηση. Το νομοσχέδιο δημιουργεί ακριβώς τέτοιες διαφοροποιήσεις.
ΣΤ. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης
Με την κατάργηση ρυθμίσεων του ν. 5018/2023 χωρίς ειδική τεκμηρίωση, αντιβαίνει στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης (ΣτΕ 3226/2004, 460/2013).
Η πρωτοφανής αυτή μεταστροφή πολιτικής μέσα σε μόλις δύο έτη δημιουργεί διοικητική αστάθεια.
Ζ. Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης διότι δεν παρατίθενται επιχειρησιακά δεδομένα, δημοσιονομική ανάλυση, SWOT Analysis, εκτίμηση επιπτώσεων στη δομή, τη λειτουργία και τη συνοχή των ΕΔ. Αυτό αντίκειται σε νομολογία περί αιτιολογημένης διοικητικής δράσης (ΣτΕ 1150/2018, 1113/2020, 3470/2014).
Συμπερασματικά: Το νομοσχέδιο δεν είναι τεκμηριωμένο, δεν σέβεται θεμελιωμένες προσδοκίες, δεν είναι συμβατό με τη νομολογία, δεν περιέχει μεταβατικές ρυθμίσεις, δεν στηρίζεται σε αρχές καλής νομοθέτησης. Συνιστάται η άμεση απόσυρση του και η επανεξέτασή του με πλήρης αιτιολογική έκθεση, τεκμηρίωση επιχειρησιακών και δημοσιονομικών επιπτώσεων, σαφείς μεταβατικές διατάξεις,
με σεβασμό στη νομολογία και στη θεσμική συνέχεια.
Παρατίθενται τεχνική και νομική αξιολόγηση του νομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ, βάσει των αρχών της ισότητας, αναλογικότητας, συνέχειας της διοίκησης, προστασίας θεμελιωδών προσδοκιών και νομολογίας του ΣτΕ:
Α. Υφίσταται έλλειψη ανάλυσης πεδίων κατά τη διαβούλευση.
Το νομοσχέδιο στερείται αιτιολογικής έκθεσης, έκθεσης γενικών συνεπειών, έκθεσης νομιμότητας όπου σύμφωνα με το άρθρο 62 παρ. 2 περ. στ του ν. 4622/2019, η έκθεση νομιμότητας εστιάζει στη συνταγματικότητα των διατάξεων και τη συμφωνία τους με το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Η απουσία τεκμηρίωσης στη δημόσια διαβούλευση συνιστά, σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, προσχηματική διαδικασία συμμετοχής, αδυναμία ουσιαστικής αξιολόγησης, παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, κατά συνέπεια η διαβούλευση δεν εκπληρώνει τον σκοπό της.
Β. Διαρρηγνύεται η αρχής της ισότητας συμφώνως του άρθρου 4 Συντάγματος,
διότι στελέχη οδηγούνται σε διαφορετικό καταληκτικό βαθμό χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Συγκεκριμένα, η νομολογία του ΣτΕ (1917/1998, 2193/2016, 2287/2015) επιβάλλει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ όμοιων κατηγοριών προσωπικού απαιτεί ειδική τεκμηρίωση και αντικειμενικό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοια τεκμηρίωση δεν υφίσταται στο νομοσχέδιο.
Γ. Δυσμενής μεταβολή υπηρεσιακής κατάστασης με την κατάργηση επί σειρά ετών, θεμελιωμένων προσδοκιών.
Το νομοσχέδιο καταργεί προσδοκίες βαθμολογικής εξέλιξης που έχουν δημιουργηθεί από την Πολιτεία σε βάθος χρόνου.
Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012),
«Οι θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες προστατεύονται και δεν επιτρέπεται η αυθαίρετη νομοθετική ανατροπή τους.» Το νομοσχέδιο ανατρέπει την υφιστάμενη βαθμολογική εξέλιξη, την προοπτική προαγωγών, τους καταληκτικούς βαθμούς και τις διαδρομές καριέρας που το Κράτος είχε θεσπίσει, δίχως ειδική αιτιολόγηση για αυτή την ανατροπή.
Δ. Θίγονται αναδρομικά χιλιάδες στελέχη που έχουν ήδη θεμελιώσει ή θα θεμελιώσουν άμεσα δικαίωμα προαγωγής εφόσον συμπληρώνουν χρόνο υπηρεσίας, διαθέτουν τυπικά και υπηρεσιακά κριτήρια προσόντα και αξιολογήσεις,
τα οποία τα καθιστούν ώριμα για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και το νομοσχέδιο, τους στερεί την προαγωγή αυτή εκ των υστέρων, παρότι όλα τα δεδομένα έχουν ήδη θεμελιωθεί και η Πολιτεία έχει δημιουργήσει νόμιμες προσδοκίες. Η προαγωγή αποτελεί ώριμο δικαίωμα ή άμεσα θεμελιούμενη προσδοκία. Συμφώνως του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012):
«Η διοίκηση οφείλει να μη μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές καταστάσεις που έχουν ήδη ωριμάσει ή τελούν σε άμεση θεμελίωση.»
Η απουσία μεταβατικών διατάξεων συνιστά δυσμενή αναδρομικότητα η οποία παραβιαζει, την ασφάλεια δικαίου, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και την αρχή της αναλογικότητας. Συγκεκριμένα για το ζήτημα της αναδρομικότητας, το νομοσχέδιο, μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές προοπτικές χωρίς να προβλέπει εξαιρετική ρητή αναδρομική εφαρμογή. Σύμφωνα με τη νομολογία (ΣτΕ 1501/2014, 1682/2012) ορίζεται ότι οι δυσμενείς μεταβολές χωρίς τέτοια πρόβλεψη είναι ανίσχυρες, άρα οι υφιστάμενοι καταληκτικοί βαθμοί και οι υπηρεσιακές προσδοκίες παραμένουν σε ισχύ.
Ε. Υφίσταται αντίθεση με τη νομολογία για τα αντικειμενικά κριτήρια κρίσεων και προαγωγών. Η απόφαση ΔΕφΑθ 1578/2021 έκρινε ότι η βαθμολογική εξέλιξη απαιτεί αντικειμενικά κριτήρια και ότι δεν επιτρέπονται συστήματα, ούτε ταξικές διαφοροποιήσεις χωρίς αιτιολόγηση. Το νομοσχέδιο δημιουργεί ακριβώς τέτοιες διαφοροποιήσεις.
ΣΤ. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης
Με την κατάργηση ρυθμίσεων του ν. 5018/2023 χωρίς ειδική τεκμηρίωση, αντιβαίνει στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης (ΣτΕ 3226/2004, 460/2013).
Η πρωτοφανής αυτή μεταστροφή πολιτικής μέσα σε μόλις δύο έτη δημιουργεί διοικητική αστάθεια.
Ζ. Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης διότι δεν παρατίθενται επιχειρησιακά δεδομένα, δημοσιονομική ανάλυση, SWOT Analysis, εκτίμηση επιπτώσεων στη δομή, τη λειτουργία και τη συνοχή των ΕΔ. Αυτό αντίκειται σε νομολογία περί αιτιολογημένης διοικητικής δράσης (ΣτΕ 1150/2018, 1113/2020, 3470/2014).
Συμπερασματικά: Το νομοσχέδιο δεν είναι τεκμηριωμένο, δεν σέβεται θεμελιωμένες προσδοκίες, δεν είναι συμβατό με τη νομολογία, δεν περιέχει μεταβατικές ρυθμίσεις, δεν στηρίζεται σε αρχές καλής νομοθέτησης. Συνιστάται η άμεση απόσυρση του και η επανεξέτασή του με πλήρης αιτιολογική έκθεση, τεκμηρίωση επιχειρησιακών και δημοσιονομικών επιπτώσεων, σαφείς μεταβατικές διατάξεις,
με σεβασμό στη νομολογία και στη θεσμική συνέχεια.
Με το παρον νομοσχεδιο κ τις διαταξεις για τους Υπαξκους, μηδενιζονται ολα αυτα τα χρονια προσφορας των ανθρωπων αυτων και παραλληλα αφαιρουμε το δικαιωμα στην νεα γενια να ελπιζει σε κατι… Λυπηρο και συναμμα τραγικο γιατι ολες αυτες οι γενεες που υπηρετησαν, δεν εδωσαν στο παραμικρο το δικαιωμα της αμφισβητησης…
Να αποσυρθει το Νομοσχεδιο εστω κτην τελευταια στιγμη
Παρατίθενται τεχνική και νομική αξιολόγηση του νομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ, βάσει των αρχών της ισότητας, αναλογικότητας, συνέχειας της διοίκησης, προστασίας θεμελιωδών προσδοκιών και νομολογίας του ΣτΕ:
Α. Υφίσταται έλλειψη ανάλυσης πεδίων κατά τη διαβούλευση.
Το νομοσχέδιο στερείται αιτιολογικής έκθεσης, έκθεσης γενικών συνεπειών, έκθεσης νομιμότητας όπου σύμφωνα με το άρθρο 62 παρ. 2 περ. στ του ν. 4622/2019, η έκθεση νομιμότητας εστιάζει στη συνταγματικότητα των διατάξεων και τη συμφωνία τους με το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Η απουσία τεκμηρίωσης στη δημόσια διαβούλευση συνιστά, σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, προσχηματική διαδικασία συμμετοχής, αδυναμία ουσιαστικής αξιολόγησης, παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, κατά συνέπεια η διαβούλευση δεν εκπληρώνει τον σκοπό της.
Β. Διαρρηγνύεται η αρχής της ισότητας συμφώνως του άρθρου 4 Συντάγματος,
διότι στελέχη οδηγούνται σε διαφορετικό καταληκτικό βαθμό χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Συγκεκριμένα, η νομολογία του ΣτΕ (1917/1998, 2193/2016, 2287/2015) επιβάλλει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ όμοιων κατηγοριών προσωπικού απαιτεί ειδική τεκμηρίωση και αντικειμενικό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοια τεκμηρίωση δεν υφίσταται στο νομοσχέδιο.
Γ. Δυσμενής μεταβολή υπηρεσιακής κατάστασης με την κατάργηση επί σειρά ετών, θεμελιωμένων προσδοκιών.
Το νομοσχέδιο καταργεί προσδοκίες βαθμολογικής εξέλιξης που έχουν δημιουργηθεί από την Πολιτεία σε βάθος χρόνου.
Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012),
«Οι θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες προστατεύονται και δεν επιτρέπεται η αυθαίρετη νομοθετική ανατροπή τους.» Το νομοσχέδιο ανατρέπει την υφιστάμενη βαθμολογική εξέλιξη, την προοπτική προαγωγών, τους καταληκτικούς βαθμούς και τις διαδρομές καριέρας που το Κράτος είχε θεσπίσει, δίχως ειδική αιτιολόγηση για αυτή την ανατροπή.
Δ. Θίγονται αναδρομικά χιλιάδες στελέχη που έχουν ήδη θεμελιώσει ή θα θεμελιώσουν άμεσα δικαίωμα προαγωγής εφόσον συμπληρώνουν χρόνο υπηρεσίας, διαθέτουν τυπικά και υπηρεσιακά κριτήρια προσόντα και αξιολογήσεις,
τα οποία τα καθιστούν ώριμα για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και το νομοσχέδιο, τους στερεί την προαγωγή αυτή εκ των υστέρων, παρότι όλα τα δεδομένα έχουν ήδη θεμελιωθεί και η Πολιτεία έχει δημιουργήσει νόμιμες προσδοκίες. Η προαγωγή αποτελεί ώριμο δικαίωμα ή άμεσα θεμελιούμενη προσδοκία. Συμφώνως του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012):
«Η διοίκηση οφείλει να μη μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές καταστάσεις που έχουν ήδη ωριμάσει ή τελούν σε άμεση θεμελίωση.»
Η απουσία μεταβατικών διατάξεων συνιστά δυσμενή αναδρομικότητα η οποία παραβιαζει, την ασφάλεια δικαίου, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και την αρχή της αναλογικότητας. Συγκεκριμένα για το ζήτημα της αναδρομικότητας, το νομοσχέδιο, μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές προοπτικές χωρίς να προβλέπει εξαιρετική ρητή αναδρομική εφαρμογή. Σύμφωνα με τη νομολογία (ΣτΕ 1501/2014, 1682/2012) ορίζεται ότι οι δυσμενείς μεταβολές χωρίς τέτοια πρόβλεψη είναι ανίσχυρες, άρα οι υφιστάμενοι καταληκτικοί βαθμοί και οι υπηρεσιακές προσδοκίες παραμένουν σε ισχύ.
Ε. Υφίσταται αντίθεση με τη νομολογία για τα αντικειμενικά κριτήρια κρίσεων και προαγωγών. Η απόφαση ΔΕφΑθ 1578/2021 έκρινε ότι η βαθμολογική εξέλιξη απαιτεί αντικειμενικά κριτήρια και ότι δεν επιτρέπονται συστήματα, ούτε ταξικές διαφοροποιήσεις χωρίς αιτιολόγηση. Το νομοσχέδιο δημιουργεί ακριβώς τέτοιες διαφοροποιήσεις.
ΣΤ. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης
Με την κατάργηση ρυθμίσεων του ν. 5018/2023 χωρίς ειδική τεκμηρίωση, αντιβαίνει στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης (ΣτΕ 3226/2004, 460/2013).
Η πρωτοφανής αυτή μεταστροφή πολιτικής μέσα σε μόλις δύο έτη δημιουργεί διοικητική αστάθεια.
Ζ. Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης διότι δεν παρατίθενται επιχειρησιακά δεδομένα, δημοσιονομική ανάλυση, SWOT Analysis, εκτίμηση επιπτώσεων στη δομή, τη λειτουργία και τη συνοχή των ΕΔ. Αυτό αντίκειται σε νομολογία περί αιτιολογημένης διοικητικής δράσης (ΣτΕ 1150/2018, 1113/2020, 3470/2014).
Συμπερασματικά: Το νομοσχέδιο δεν είναι τεκμηριωμένο, δεν σέβεται θεμελιωμένες προσδοκίες, δεν είναι συμβατό με τη νομολογία, δεν περιέχει μεταβατικές ρυθμίσεις, δεν στηρίζεται σε αρχές καλής νομοθέτησης. Συνιστάται η άμεση απόσυρση του και η επανεξέτασή του με πλήρης αιτιολογική έκθεση, τεκμηρίωση επιχειρησιακών και δημοσιονομικών επιπτώσεων, σαφείς μεταβατικές διατάξεις,
με σεβασμό στη νομολογία και στη θεσμική συνέχεια.
Παρατίθενται τεχνική και νομική αξιολόγηση του νομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ, βάσει των αρχών της ισότητας, αναλογικότητας, συνέχειας της διοίκησης, προστασίας θεμελιωδών προσδοκιών και νομολογίας του ΣτΕ:
Α. Υφίσταται έλλειψη ανάλυσης πεδίων κατά τη διαβούλευση.
Το νομοσχέδιο στερείται αιτιολογικής έκθεσης, έκθεσης γενικών συνεπειών, έκθεσης νομιμότητας όπου σύμφωνα με το άρθρο 62 παρ. 2 περ. στ του ν. 4622/2019, η έκθεση νομιμότητας εστιάζει στη συνταγματικότητα των διατάξεων και τη συμφωνία τους με το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Η απουσία τεκμηρίωσης στη δημόσια διαβούλευση συνιστά, σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, προσχηματική διαδικασία συμμετοχής, αδυναμία ουσιαστικής αξιολόγησης, παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, κατά συνέπεια η διαβούλευση δεν εκπληρώνει τον σκοπό της.
Β. Διαρρηγνύεται η αρχής της ισότητας συμφώνως του άρθρου 4 Συντάγματος,
διότι στελέχη οδηγούνται σε διαφορετικό καταληκτικό βαθμό χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Συγκεκριμένα, η νομολογία του ΣτΕ (1917/1998, 2193/2016, 2287/2015) επιβάλλει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ όμοιων κατηγοριών προσωπικού απαιτεί ειδική τεκμηρίωση και αντικειμενικό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοια τεκμηρίωση δεν υφίσταται στο νομοσχέδιο.
Γ. Δυσμενής μεταβολή υπηρεσιακής κατάστασης με την κατάργηση επί σειρά ετών, θεμελιωμένων προσδοκιών.
Το νομοσχέδιο καταργεί προσδοκίες βαθμολογικής εξέλιξης που έχουν δημιουργηθεί από την Πολιτεία σε βάθος χρόνου.
Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012),
«Οι θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες προστατεύονται και δεν επιτρέπεται η αυθαίρετη νομοθετική ανατροπή τους.» Το νομοσχέδιο ανατρέπει την υφιστάμενη βαθμολογική εξέλιξη, την προοπτική προαγωγών, τους καταληκτικούς βαθμούς και τις διαδρομές καριέρας που το Κράτος είχε θεσπίσει, δίχως ειδική αιτιολόγηση για αυτή την ανατροπή.
Δ. Θίγονται αναδρομικά χιλιάδες στελέχη που έχουν ήδη θεμελιώσει ή θα θεμελιώσουν άμεσα δικαίωμα προαγωγής εφόσον συμπληρώνουν χρόνο υπηρεσίας, διαθέτουν τυπικά και υπηρεσιακά κριτήρια προσόντα και αξιολογήσεις,
τα οποία τα καθιστούν ώριμα για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και το νομοσχέδιο, τους στερεί την προαγωγή αυτή εκ των υστέρων, παρότι όλα τα δεδομένα έχουν ήδη θεμελιωθεί και η Πολιτεία έχει δημιουργήσει νόμιμες προσδοκίες. Η προαγωγή αποτελεί ώριμο δικαίωμα ή άμεσα θεμελιούμενη προσδοκία. Συμφώνως του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012):
«Η διοίκηση οφείλει να μη μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές καταστάσεις που έχουν ήδη ωριμάσει ή τελούν σε άμεση θεμελίωση.»
Η απουσία μεταβατικών διατάξεων συνιστά δυσμενή αναδρομικότητα η οποία παραβιαζει, την ασφάλεια δικαίου, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και την αρχή της αναλογικότητας. Συγκεκριμένα για το ζήτημα της αναδρομικότητας, το νομοσχέδιο, μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές προοπτικές χωρίς να προβλέπει εξαιρετική ρητή αναδρομική εφαρμογή. Σύμφωνα με τη νομολογία (ΣτΕ 1501/2014, 1682/2012) ορίζεται ότι οι δυσμενείς μεταβολές χωρίς τέτοια πρόβλεψη είναι ανίσχυρες, άρα οι υφιστάμενοι καταληκτικοί βαθμοί και οι υπηρεσιακές προσδοκίες παραμένουν σε ισχύ.
Ε. Υφίσταται αντίθεση με τη νομολογία για τα αντικειμενικά κριτήρια κρίσεων και προαγωγών. Η απόφαση ΔΕφΑθ 1578/2021 έκρινε ότι η βαθμολογική εξέλιξη απαιτεί αντικειμενικά κριτήρια και ότι δεν επιτρέπονται συστήματα, ούτε ταξικές διαφοροποιήσεις χωρίς αιτιολόγηση. Το νομοσχέδιο δημιουργεί ακριβώς τέτοιες διαφοροποιήσεις.
ΣΤ. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης
Με την κατάργηση ρυθμίσεων του ν. 5018/2023 χωρίς ειδική τεκμηρίωση, αντιβαίνει στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης (ΣτΕ 3226/2004, 460/2013).
Η πρωτοφανής αυτή μεταστροφή πολιτικής μέσα σε μόλις δύο έτη δημιουργεί διοικητική αστάθεια.
Ζ. Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης διότι δεν παρατίθενται επιχειρησιακά δεδομένα, δημοσιονομική ανάλυση, SWOT Analysis, εκτίμηση επιπτώσεων στη δομή, τη λειτουργία και τη συνοχή των ΕΔ. Αυτό αντίκειται σε νομολογία περί αιτιολογημένης διοικητικής δράσης (ΣτΕ 1150/2018, 1113/2020, 3470/2014).
Συμπερασματικά: Το νομοσχέδιο δεν είναι τεκμηριωμένο, δεν σέβεται θεμελιωμένες προσδοκίες, δεν είναι συμβατό με τη νομολογία, δεν περιέχει μεταβατικές ρυθμίσεις, δεν στηρίζεται σε αρχές καλής νομοθέτησης. Συνιστάται η άμεση απόσυρση του και η επανεξέτασή του με πλήρης αιτιολογική έκθεση, τεκμηρίωση επιχειρησιακών και δημοσιονομικών επιπτώσεων, σαφείς μεταβατικές διατάξεις,
με σεβασμό στη νομολογία και στη θεσμική συνέχεια.
Με αυτό το νομοσχέδιο επέρχεται η απόλυτη αδικία που θα οδηγήσει στην καταρράκωση του ηθικού των στελεχών και ιδιαίτερα των ΑΣΣΥ. Τα στελέχη των ΑΣΣΥ ξεκινούνε από χαμηλούς βαθμούς και φτάνουν σε βαθμούς ανώτερου αξιωματικού αποτελώντας έναν ισχυρό και παραγωγικό συνδετικό κρίκο. Πχ ένα στέλεχος που ξεκίνησε σαν τεχνίτης υπαξιωματικός μετά από χρόνια θα είναι έμπειρος αξιωματικός έτοιμος να διοικήσει αυτά τα μικρά κλιμάκια τα οποία υπηρέτησε σαν υπξκος ο ίδιος. Είναι ιδιαίτερα λειτουργικός λοιπόν ο ρόλος και η εξέλιξη των ΑΣΣΥ διότι έχουν την εμπειρία και τον βαθμό μετά από κάποια χρόνια να διοικήσουν τεχνικά κλίμακια, αλλά και κλιμάκια διοικητικής μέριμνας. Καθηλώνοντας τους σε υπαξιωματικούς αυτά τα κλιμάκια θα μπορέσουν να τα διοικήσουν οι απόφοιτοι ΑΣΕΙ; Θα φτάνουν δηλαδή αριθμητικά ή θα έχουν την κατάλληλη εμπειρία για να το κάνουν; Πέρα από αυτό σε κάθε μονάδα να είναι κατά μέσο όρο 2 αξιωματικοί εκ ΑΣΣΥ. Το να ήταν αυτοί οι άνθρωποι υπαξιωματικοί, θα κέρδιζαν οι Μονάδες τόσους πολλούς υπξκους;. Οι απόφοιτοι ΑΣΣΥ είναι μία εργασιακή ομάδα η οποία είναι γαλουχημένοι μέσα σε απαιτητικές παραγωγικές σχολές που μπήκαν με πανελλήνιες, με ταπεινή, σωστή και ιδιαίτερα παραγωγική εργασιακή κουλτούρα, μην τους πειράξετε διότι θα τους «χάσετε».
Παρατίθενται τεχνική και νομική αξιολόγηση του νομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ, βάσει των αρχών της ισότητας, αναλογικότητας, συνέχειας της διοίκησης, προστασίας θεμελιωδών προσδοκιών και νομολογίας του ΣτΕ:
Α. Υφίσταται έλλειψη ανάλυσης πεδίων κατά τη διαβούλευση.
Το νομοσχέδιο στερείται αιτιολογικής έκθεσης, έκθεσης γενικών συνεπειών, έκθεσης νομιμότητας όπου σύμφωνα με το άρθρο 62 παρ. 2 περ. στ του ν. 4622/2019, η έκθεση νομιμότητας εστιάζει στη συνταγματικότητα των διατάξεων και τη συμφωνία τους με το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Η απουσία τεκμηρίωσης στη δημόσια διαβούλευση συνιστά, σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, προσχηματική διαδικασία συμμετοχής, αδυναμία ουσιαστικής αξιολόγησης, παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, κατά συνέπεια η διαβούλευση δεν εκπληρώνει τον σκοπό της.
Β. Διαρρηγνύεται η αρχής της ισότητας συμφώνως του άρθρου 4 Συντάγματος,
διότι στελέχη οδηγούνται σε διαφορετικό καταληκτικό βαθμό χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Συγκεκριμένα, η νομολογία του ΣτΕ (1917/1998, 2193/2016, 2287/2015) επιβάλλει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ όμοιων κατηγοριών προσωπικού απαιτεί ειδική τεκμηρίωση και αντικειμενικό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοια τεκμηρίωση δεν υφίσταται στο νομοσχέδιο.
Γ. Δυσμενής μεταβολή υπηρεσιακής κατάστασης με την κατάργηση επί σειρά ετών, θεμελιωμένων προσδοκιών.
Το νομοσχέδιο καταργεί προσδοκίες βαθμολογικής εξέλιξης που έχουν δημιουργηθεί από την Πολιτεία σε βάθος χρόνου.
Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012),
«Οι θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες προστατεύονται και δεν επιτρέπεται η αυθαίρετη νομοθετική ανατροπή τους.» Το νομοσχέδιο ανατρέπει την υφιστάμενη βαθμολογική εξέλιξη, την προοπτική προαγωγών, τους καταληκτικούς βαθμούς και τις διαδρομές καριέρας που το Κράτος είχε θεσπίσει, δίχως ειδική αιτιολόγηση για αυτή την ανατροπή.
Δ. Θίγονται αναδρομικά χιλιάδες στελέχη που έχουν ήδη θεμελιώσει ή θα θεμελιώσουν άμεσα δικαίωμα προαγωγής εφόσον συμπληρώνουν χρόνο υπηρεσίας, διαθέτουν τυπικά και υπηρεσιακά κριτήρια προσόντα και αξιολογήσεις,
τα οποία τα καθιστούν ώριμα για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και το νομοσχέδιο, τους στερεί την προαγωγή αυτή εκ των υστέρων, παρότι όλα τα δεδομένα έχουν ήδη θεμελιωθεί και η Πολιτεία έχει δημιουργήσει νόμιμες προσδοκίες. Η προαγωγή αποτελεί ώριμο δικαίωμα ή άμεσα θεμελιούμενη προσδοκία. Συμφώνως του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012):
«Η διοίκηση οφείλει να μη μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές καταστάσεις που έχουν ήδη ωριμάσει ή τελούν σε άμεση θεμελίωση.»
Η απουσία μεταβατικών διατάξεων συνιστά δυσμενή αναδρομικότητα η οποία παραβιαζει, την ασφάλεια δικαίου, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και την αρχή της αναλογικότητας. Συγκεκριμένα για το ζήτημα της αναδρομικότητας, το νομοσχέδιο, μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές προοπτικές χωρίς να προβλέπει εξαιρετική ρητή αναδρομική εφαρμογή. Σύμφωνα με τη νομολογία (ΣτΕ 1501/2014, 1682/2012) ορίζεται ότι οι δυσμενείς μεταβολές χωρίς τέτοια πρόβλεψη είναι ανίσχυρες, άρα οι υφιστάμενοι καταληκτικοί βαθμοί και οι υπηρεσιακές προσδοκίες παραμένουν σε ισχύ.
Ε. Υφίσταται αντίθεση με τη νομολογία για τα αντικειμενικά κριτήρια κρίσεων και προαγωγών. Η απόφαση ΔΕφΑθ 1578/2021 έκρινε ότι η βαθμολογική εξέλιξη απαιτεί αντικειμενικά κριτήρια και ότι δεν επιτρέπονται συστήματα, ούτε ταξικές διαφοροποιήσεις χωρίς αιτιολόγηση. Το νομοσχέδιο δημιουργεί ακριβώς τέτοιες διαφοροποιήσεις.
ΣΤ. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης
Με την κατάργηση ρυθμίσεων του ν. 5018/2023 χωρίς ειδική τεκμηρίωση, αντιβαίνει στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης (ΣτΕ 3226/2004, 460/2013).
Η πρωτοφανής αυτή μεταστροφή πολιτικής μέσα σε μόλις δύο έτη δημιουργεί διοικητική αστάθεια.
Ζ. Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης διότι δεν παρατίθενται επιχειρησιακά δεδομένα, δημοσιονομική ανάλυση, SWOT Analysis, εκτίμηση επιπτώσεων στη δομή, τη λειτουργία και τη συνοχή των ΕΔ. Αυτό αντίκειται σε νομολογία περί αιτιολογημένης διοικητικής δράσης (ΣτΕ 1150/2018, 1113/2020, 3470/2014).
Συμπερασματικά: Το νομοσχέδιο δεν είναι τεκμηριωμένο, δεν σέβεται θεμελιωμένες προσδοκίες, δεν είναι συμβατό με τη νομολογία, δεν περιέχει μεταβατικές ρυθμίσεις, δεν στηρίζεται σε αρχές καλής νομοθέτησης. Συνιστάται η άμεση απόσυρση του και η επανεξέτασή του με πλήρης αιτιολογική έκθεση, τεκμηρίωση επιχειρησιακών και δημοσιονομικών επιπτώσεων, σαφείς μεταβατικές διατάξεις,
με σεβασμό στη νομολογία και στη θεσμική συνέχεια.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις ΕΔ.
Απαράδεκτο και αντισυνταγματικό το παρόν νομοσχέδιο όσον αφορά την αναδρομική εφαρμογή του στους αποφοίτους ΑΣΣΥ. Ανακόλουθο και αφερέγκυο το κράτος εργοδότης και για τη βαθμολογική εξέλιξη αλλα και για τη μισθολογική. Θέλετε μετά να έρθουν νέοι στις ΕΔ.
Απόσυρση του νομοσχεδίου.
Πολύ λάθος το νομοσχέδιο! Δεν θα μπαίνει κανένας στην σχολή!!!
Είναι ανήθικο και άδικο να υπάρχει αναδρομικοτητα 30 χρόνων σε στελέχη που μπήκαν με άλλες προϋποθέσεις στις ΑΣΣΥ. Η αντισυνταγματικότητα του νομοσχεδίου θα κριθεί στις δικαστικές αίθουσες
Παρατίθενται τεχνική και νομική αξιολόγηση του νομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ, βάσει των αρχών της ισότητας, αναλογικότητας, συνέχειας της διοίκησης, προστασίας θεμελιωδών προσδοκιών και νομολογίας του ΣτΕ:
Α. Υφίσταται έλλειψη ανάλυσης πεδίων κατά τη διαβούλευση.
Το νομοσχέδιο στερείται αιτιολογικής έκθεσης, έκθεσης γενικών συνεπειών, έκθεσης νομιμότητας όπου σύμφωνα με το άρθρο 62 παρ. 2 περ. στ του ν. 4622/2019, η έκθεση νομιμότητας εστιάζει στη συνταγματικότητα των διατάξεων και τη συμφωνία τους με το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
Η απουσία τεκμηρίωσης στη δημόσια διαβούλευση συνιστά, σοβαρό θεσμικό έλλειμμα, προσχηματική διαδικασία συμμετοχής, αδυναμία ουσιαστικής αξιολόγησης, παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, κατά συνέπεια η διαβούλευση δεν εκπληρώνει τον σκοπό της.
Β. Διαρρηγνύεται η αρχής της ισότητας συμφώνως του άρθρου 4 Συντάγματος,
διότι στελέχη οδηγούνται σε διαφορετικό καταληκτικό βαθμό χωρίς αντικειμενική αιτιολόγηση.
Συγκεκριμένα, η νομολογία του ΣτΕ (1917/1998, 2193/2016, 2287/2015) επιβάλλει ότι οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ όμοιων κατηγοριών προσωπικού απαιτεί ειδική τεκμηρίωση και αντικειμενικό λόγο δημοσίου συμφέροντος. Τέτοια τεκμηρίωση δεν υφίσταται στο νομοσχέδιο.
Γ. Δυσμενής μεταβολή υπηρεσιακής κατάστασης με την κατάργηση επί σειρά ετών, θεμελιωμένων προσδοκιών.
Το νομοσχέδιο καταργεί προσδοκίες βαθμολογικής εξέλιξης που έχουν δημιουργηθεί από την Πολιτεία σε βάθος χρόνου.
Σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012),
«Οι θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες προστατεύονται και δεν επιτρέπεται η αυθαίρετη νομοθετική ανατροπή τους.» Το νομοσχέδιο ανατρέπει την υφιστάμενη βαθμολογική εξέλιξη, την προοπτική προαγωγών, τους καταληκτικούς βαθμούς και τις διαδρομές καριέρας που το Κράτος είχε θεσπίσει, δίχως ειδική αιτιολόγηση για αυτή την ανατροπή.
Δ. Θίγονται αναδρομικά χιλιάδες στελέχη που έχουν ήδη θεμελιώσει ή θα θεμελιώσουν άμεσα δικαίωμα προαγωγής εφόσον συμπληρώνουν χρόνο υπηρεσίας, διαθέτουν τυπικά και υπηρεσιακά κριτήρια προσόντα και αξιολογήσεις,
τα οποία τα καθιστούν ώριμα για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και το νομοσχέδιο, τους στερεί την προαγωγή αυτή εκ των υστέρων, παρότι όλα τα δεδομένα έχουν ήδη θεμελιωθεί και η Πολιτεία έχει δημιουργήσει νόμιμες προσδοκίες. Η προαγωγή αποτελεί ώριμο δικαίωμα ή άμεσα θεμελιούμενη προσδοκία. Συμφώνως του ΣτΕ (Ολ. 668/2012, 3030/2011, 2770/2012):
«Η διοίκηση οφείλει να μη μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές καταστάσεις που έχουν ήδη ωριμάσει ή τελούν σε άμεση θεμελίωση.»
Η απουσία μεταβατικών διατάξεων συνιστά δυσμενή αναδρομικότητα η οποία παραβιαζει, την ασφάλεια δικαίου, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και την αρχή της αναλογικότητας. Συγκεκριμένα για το ζήτημα της αναδρομικότητας, το νομοσχέδιο, μεταβάλλει δυσμενώς υπηρεσιακές προοπτικές χωρίς να προβλέπει εξαιρετική ρητή αναδρομική εφαρμογή. Σύμφωνα με τη νομολογία (ΣτΕ 1501/2014, 1682/2012) ορίζεται ότι οι δυσμενείς μεταβολές χωρίς τέτοια πρόβλεψη είναι ανίσχυρες, άρα οι υφιστάμενοι καταληκτικοί βαθμοί και οι υπηρεσιακές προσδοκίες παραμένουν σε ισχύ.
Ε. Υφίσταται αντίθεση με τη νομολογία για τα αντικειμενικά κριτήρια κρίσεων και προαγωγών. Η απόφαση ΔΕφΑθ 1578/2021 έκρινε ότι η βαθμολογική εξέλιξη απαιτεί αντικειμενικά κριτήρια και ότι δεν επιτρέπονται συστήματα, ούτε ταξικές διαφοροποιήσεις χωρίς αιτιολόγηση. Το νομοσχέδιο δημιουργεί ακριβώς τέτοιες διαφοροποιήσεις.
ΣΤ. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης
Με την κατάργηση ρυθμίσεων του ν. 5018/2023 χωρίς ειδική τεκμηρίωση, αντιβαίνει στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης (ΣτΕ 3226/2004, 460/2013).
Η πρωτοφανής αυτή μεταστροφή πολιτικής μέσα σε μόλις δύο έτη δημιουργεί διοικητική αστάθεια.
Ζ. Παραβίαση αρχών καλής νομοθέτησης διότι δεν παρατίθενται επιχειρησιακά δεδομένα, δημοσιονομική ανάλυση, SWOT Analysis, εκτίμηση επιπτώσεων στη δομή, τη λειτουργία και τη συνοχή των ΕΔ. Αυτό αντίκειται σε νομολογία περί αιτιολογημένης διοικητικής δράσης (ΣτΕ 1150/2018, 1113/2020, 3470/2014).
Συμπερασματικά: Το νομοσχέδιο δεν είναι τεκμηριωμένο, δεν σέβεται θεμελιωμένες προσδοκίες, δεν είναι συμβατό με τη νομολογία, δεν περιέχει μεταβατικές ρυθμίσεις, δεν στηρίζεται σε αρχές καλής νομοθέτησης. Συνιστάται η άμεση απόσυρση του και η επανεξέτασή του με πλήρης αιτιολογική έκθεση, τεκμηρίωση επιχειρησιακών και δημοσιονομικών επιπτώσεων, σαφείς μεταβατικές διατάξεις,
με σεβασμό στη νομολογία και στη θεσμική συνέχεια.
Το υπό διαβούλευση πολυνομοσχέδιο επιφέρει ουσιώδη και δυσμενή αλλοίωση του θεσμικού πλαισίου που διέπει τους Μόνιμους Υπαξιωματικούς, περιορίζοντας δραστικά τη βαθμολογική τους εξέλιξη κατά έναν έως έξι βαθμούς και μεταβάλλοντας πλήρως τη δομή της υπηρεσιακής τους πορείας. Η παρέμβαση αυτή δεν συνιστά απλή οργανωτική αναπροσαρμογή, αλλά πλήττει ευθέως θεμελιώδη υπηρεσιακά δικαιώματα.
Οι προτεινόμενες διατάξεις υποβαθμίζουν τον ρόλο και την αποστολή των σχολών Μονίμων Υπαξιωματικών, οδηγώντας σε λειτουργική συρρίκνωση και θεσμική απαξίωση του εκπαιδευτικού τους έργου. Η εξέλιξη αυτή θέτει σε κίνδυνο την επιτελική και επιχειρησιακή συνοχή των Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ ταυτόχρονα αποδυναμώνει την ποιότητα των μελλοντικών στελεχών. Υποψήφιοι υψηλών επιδόσεων δεν έχουν πλέον λόγο να επιλέξουν τις σχολές Μονίμων Υπαξιωματικών, όταν με ελάχιστα υψηλότερη επίδοση στις ΑΣΕΙ εξασφαλίζουν σημαντικά ανώτερα αξιώματα και πραγματική προοπτική σταδιοδρομίας. Αυτό αναμένεται να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα, την εμπειρία και τη δέσμευση του ανθρώπινου δυναμικού των ΕΔ σε βάθος χρόνου.
Ιδιαίτερα προβληματική είναι η αναδρομική εφαρμογή των ρυθμίσεων, που πλήττει στελέχη τα οποία εντάχθηκαν στις σχολές με συγκεκριμένο και σαφώς γνωστό κανονιστικό πλαίσιο, ακόμη και δύο δεκαετίες πριν. Η αναδρομικότητα αντιβαίνει στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικούμενου και ανατρέπει θεμελιώδεις παραμέτρους βάσει των οποίων τα στελέχη επέλεξαν την επαγγελματική τους πορεία.
Επιπλέον, το νομοσχέδιο έρχεται σε αντίθεση με τις ισχύουσες εγκυκλίους εισαγωγής, οι οποίες έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα και δημιουργούν νόμιμες προσδοκίες για τους υποψηφίους και τις οικογένειές τους. Η αιφνίδια ανατροπή τους πλήττει την προβλεψιμότητα της διοίκησης και υπονομεύει τη συνέχεια του κράτους απέναντι στο προσωπικό των ΕΔ.
Σε επίπεδο στρατηγικού σχεδιασμού, οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν ενισχύουν την ελκυστικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων, ούτε διασφαλίζουν επαρκές και καταλλήλως εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Αντιθέτως, αποθαρρύνουν την προσέλκυση νέων υποψηφίων και μειώνουν τα κίνητρα εξέλιξης των ήδη υπηρετούντων, σε μια περίοδο που η χώρα έχει ανάγκη από ισχυρές, όχι αποδυναμωμένες, Ένοπλες Δυνάμεις.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, το πολυνομοσχέδιο δεν προωθεί εκσυγχρονισμό, αλλά συνιστά συστηματική υποβάθμιση κρίσιμων θεσμών των ΕΔ, με σοβαρές επιπτώσεις στην επιχειρησιακή ετοιμότητα, τη διοικητική συνοχή και την αξιοπιστία της Πολιτείας έναντι του προσωπικού της. Η ψήφισή του θα αποτελούσε βήμα οπισθοδρόμησης με σημαντικές θεσμικές και λειτουργικές συνέπειες.
Όχι στο σώμα Υπαξιωματικών. Ζητείται η απόσυρση του άρθρου και η χορήγηση βαθμολογικών προαγωγών στο προσωπικό, σύμφωνα με την εγκύκλιο κατάταξης κάθε τάξης.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, να αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, και εάν αυτό δεν είναι εφικτό τουλάχιστον να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου.
Πραγματικά ανάξιο σχολιασμού. Οδηγείτε σε επικίνδυνες ατραπούς. Διχάζετε και καταστρέφετε το στρατό και το αξιόμαχό του. Δεν ραγίζετε απλά το γυαλί της εμπιστοσύνης στο κράτος. Το σπάτε. Αίσχος.
Με το υπάρχων σύστημα ένας απόφοιτος σχολής υπξκών μπορούσε να φτάσει στο βαθμό του Συνταγματάρχη (με πτυχίοΑΕΙ ή Αντισυνταγματάρχη χωρίς πτυχίο), ενώ με το νέο νομοσχέδιο ένας απόφοιτος σχολής υπξκών χωρίς πτυχίο ΑΕΙ λαμβάνει καταληκτικό βαθμό Ανθυπασπιστή.
Αυτό δεν είναι απλή “αναδιοργάνωση”, αλλά ανατροπή καριέρας, μετά από 10–20 χρόνια υπηρεσίας και μάλιστα όχι λόγω αξιολόγησης, αλλά λόγω αλλαγής νομοθεσίας. Σε οποιονδήποτε άλλο κλάδο του δημοσίου θα θεωρούνταν αντισυνταγματικό εάν με νόμο αλλοιωνόταν τόσο δραστικά η βαθμολογική εξέλιξη ενός υπαλλήλου που ήδη υπηρετεί. Με το νέο νομοσχέδιο ένας απόφοιτος σχολής υπξκών με πτυχίο ΑΕΙ λαμβάνει καταληκτικό βαθμό Ταγματάρχη. Δηλαδή, ακόμα κι αν υπηρετείς 15 χρόνια, με ανάλογη εμπειρία, με εκπαιδεύσεις και απόκτηση τίτλου ΑΕΙ με προσωπικό χρόνο και κόστος χάνεις 2 βαθμούς σε σχέση με το παλιό πλαίσιο. Δηλαδή το κράτος σού λέει: “Σπούδασε, αλλά θα έχεις παρ’ όλα αυτά χειρότερο career path από αυτό που σου υποσχέθηκε όταν μπήκες”. Αυτό είναι ξεκάθαρη αναδρομική υποβάθμιση. Αν κάποιος είναι ήδη Επιλοχίας / Αρχιλοχίας / Ανθ/στής και του “παγώνει” το ταβάνι για πάντα στον Ανθυπασπιστή αυτό σημαίνει:
• κανένα κίνητρο,
• καμία προοπτική,
• κανένα περιθώριο ανέλιξης.
Είναι στασιμότητα 15ετίας.
Οι νεότεροι θα μπουν εξαρχής στο νέο σύστημα και θα ξέρουν από την αρχή τι τους περιμένει, οι παλαιότεροι όμως βλέπουν να γκρεμίζεται η καριέρα τους. Όταν κάποιος μπαίνει στο στράτευμα, αποδέχεται συγκεκριμένο καθεστώς εξέλιξης. Η αλλαγή στο ενδιάμεσο της σταδιοδρομίας αποτελεί θεμελιώδη παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΥΠΞΚΩΝ
ΑΜΕΣΗ ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΟΜΈΝΩΝ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΚΩΜ ΠΡΟΑΓΩΓΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΚΥΚΛΙΟ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕ ΤΑΞΗΣ.
Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.
Οι Μόνιμοι Αξκοί ΑΣΣΥ Πτυχιούχοι ΑΕΙ εξελίσσονται μέχρι βαθμού Συνταγματάρχου και αντίστοιχων βαθμών άλλων κλάδων Εν. Δυνάμεων σύμφωνα με το άρθρο 23 παρ. 5γ Ν. 3883/10.
Πρόταση: Διατήρηση υφιστάμενης ανωτέρω νομοθεσίας αναφορικά με την βαθμολογική εξέλιξη των Αξ/κων Μονίμων από κατηγορία ΑΣΣΥ. Επιπρόσθετα, μετάταξη (δίχως προϋποθέσεις/ όρους που ικανοποιούν και ικανοποιούνται από «προύχοντες») στο σώμα Αξ/κων ΑΣΕΙ από την στιγμή απόκτησης πτυχίου ΑΕΙ ακολουθώντας αντίστοιχα την βαθμολογική τους εξέλιξη (έως τον βαθμό του Συνταγματάρχη και αντίστοιχων των υπολοίπων κλάδων), μισθολογική αποκατάσταση απόκτησης πτυχίου ΑΕΙ και ετερων τίτλων από την ημέρα κτήσης τους.
Σημαντική διαπίστωση είναι πως αρκετοί Αξ/κοι εξ ΑΣΣΥ διαθέτουν πτυχίο ΑΕΙ καθώς και μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους και κινδυνεύουν να υπερκεραστουν βαθμολογικά από προσωπικό ΕΜΘ (αποφοίτων ακόμη και γυμνασίων) ενώ στην πραγματικότητα κατέχουν ακόμη και ανώτερη ακαδημαϊκή εκπαίδευση από Αξ/κους εξ ΑΣΕΙ.