Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Β΄ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 4-31)

ΜΕΡΟΣ Β΄ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 4-31)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 4

Βαθμοί αξιωματικών

 

  1. Οι βαθμοί των αξιωματικών και η αντιστοιχία τους μεταξύ των Κλάδων και των ΚΣ των ΕΔ είναι κατά σειρά εξέλιξης οι ακόλουθοι:
 ΣΞ και ΚΣΠΝΠΑ
νέοιΑνθυπολοχαγόςΣημαιοφόροςΑνθυποσμηναγός
ΥπολοχαγόςΑνθυποπλοίαρχοςΥποσμηναγός
ΛοχαγόςΥποπλοίαρχοςΣμηναγός
ανώτεροιΤαγματάρχηςΠλωτάρχηςΕπισμηναγός
ΑντισυνταγματάρχηςΑντιπλοίαρχοςΑντισμήναρχος
ΣυνταγματάρχηςΠλοίαρχοςΣμήναρχος
ανώτατοιΤαξίαρχοςΑρχιπλοίαρχοςΤαξίαρχος
ΥποστράτηγοςΥποναύαρχοςΥποπτέραρχος
ΑντιστράτηγοςΑντιναύαρχοςΑντιπτέραρχος
ΣτρατηγόςΝαύαρχοςΠτέραρχος
  1. Νέοι αξιωματικοί είναι οι αξιωματικοί βαθμού Ανθυπολοχαγού έως Λοχαγού και οι αντίστοιχοι. Ανώτεροι αξιωματικοί είναι οι αξιωματικοί βαθμού Ταγματάρχη έως Συνταγματάρχη και οι αντίστοιχοι. Ανώτατοι αξιωματικοί είναι οι αξιωματικοί βαθμού Ταξιάρχου έως Στρατηγού και οι αντίστοιχοι.
  2. Όπου στην κείμενη νομοθεσία αναφέρεται ο όρος «κατώτεροι αξιωματικοί», νοούνται οι νέοι αξιωματικοί.

 

Άρθρο 5

Διακρίσεις και ειδικότητες

 

  1. Οι Αξιωματικοί του ΣΞ διακρίνονται σε:

α) Όπλων:

αα) Πεζικού,

αβ) Ιππικού-Τεθωρακισμένων,

αγ) Πυροβολικού,

αδ) Μηχανικού,

αε) Διαβιβάσεων – Ηλεκτρονικού Πολέμου και

αστ) Αεροπορίας Στρατού και

β) Σωμάτων:

βα) Τεχνικού,

ββ) Εφοδιασμού – Μεταφορών,

βγ) Υλικού Πολέμου,

βδ) Υγειονομικού, με τις γενικές ειδικότητες:

  1. i) Ιατρού,
  2. ii) Οδοντιάτρου,

iii) Κτηνιάτρου,

  1. iv) Φαρμακοποιού,
  2. v) Ψυχολόγου και
  3. vi) Νοσηλευτικής,

βε) Οικονομικού,

βστ) Γεωγραφικού,

βζ) Διοικητικής Υποστήριξης με τις γενικές ειδικότητες:

  1. i) Στρατιωτικών Γραμματέων,
  2. ii) Διερμηνέων και

iii) Φροντιστών,

βη) Μουσικού,

βθ) Τεχνικής Υποστήριξης Όπλων:

  1. i) Πεζικού,
  2. ii) Ιππικού – Τεθωρακισμένων,

iii) Πυροβολικού,

  1. iv) Μηχανικού,
  2. v) Διαβιβάσεων – Ηλεκτρονικού Πολέμου και
  3. vi) Αεροπορίας Στρατού και

βι) Τεχνικής Υποστήριξης Σωμάτων:

  1. i) Τεχνικού,
  2. ii) Εφοδιασμού – Μεταφορών,

iii) Υλικού Πολέμου και

  1. iv) Υγειονομικού.
  2. Οι Αξιωματικοί του ΠΝ διακρίνονται σε:

α) Μάχιμους,

β) Μηχανικούς,

γ) Σωμάτων:

γα) Υγειονομικού, με τις γενικές ειδικότητες:

  1. i) Ιατρού,
  2. ii) Οδοντιάτρου,

iii) Κτηνιάτρου,

  1. iv) Φαρμακοποιού,
  2. v) Ψυχολόγου και
  3. vi) Νοσηλευτικής και

γβ) Οικονομικού,

δ) Ειδικών Επιστημόνων,

ε) Διοικητικής Υποστήριξης, στις οποίες εντάσσονται οι γενικές ειδικότητες:

εα) Διαχειριστή,

εβ) Αρμενιστή,

εγ) Επιχειρήσεων / Επικοινωνιών,

εδ) Ειδικοτήτων Υποστήριξης,

εε) Εσχαρέα,

εστ) Μουσικού,

εζ) Δύτη,

εη) Παραϊατρικών Ειδικοτήτων,

εθ) Αναλυτή Πληροφοριών / Επικοινωνιών Δικτύων,

ει) Φρουρού Ναυτικών Εγκαταστάσεων και

εια) Πυροσβέστη και

στ) Τεχνικής Υποστήριξης, στις οποίες εντάσσονται οι γενικές ειδικότητες:

στα) Τεχνικού Όπλων,

στβ) Ηλεκτρολόγου,

στγ) Τεχνικού Μηχανολογικών Συστημάτων,

στδ) Τεχνικού Ηλεκτρονικών Συστημάτων,

στε) Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και Δικτύων,

στστ) Τεχνικού Συνεργείων,

στζ) Σχεδιαστή,

στη) Τεχνικού Ιατρικών Μηχανημάτων,

στθ) Τεχνικού Αεροσκαφών,

στι) Τεχνικού Ηλεκτρολόγου,

στια) Τεχνικού Τηλεπικοινωνιών Ηλεκτρονικών και

στιβ) Τεχνικού Ελασματουργού-Μηχανουργού.

  1. Οι Αξιωματικοί της ΠΑ διακρίνονται σε:

α) Ιπτάμενους,

β) Μηχανικούς με τις γενικές ειδικότητες:

βα) Αεροσκαφών,

ββ) Τηλεπικοινωνιών – Ηλεκτρονικών και

βγ) Αεροπορικών Εγκαταστάσεων,

γ) Αεράμυνας και

δ) Σωμάτων:

δα) Υγειονομικού, με τις γενικές ειδικότητες:

  1. i) Ιατρού,
  2. ii) Οδοντιάτρου,

iii) Κτηνιάτρου,

  1. iv) Φαρμακοποιού,
  2. v) Ψυχολόγου και
  3. vi) Νοσηλευτικής,

δβ) Οικονομικού,

ε) Εφοδιαστών,

στ) Διοικητικών,

ζ) Μετεωρολόγων,

η) Ειδικών Επιστημόνων,

θ) Ραδιοναυτίλων,

ι) Τεχνικής Υποστήριξης (Μηχανικών, Οπλουργών, Αεράμυνας, Ηλεκτρολόγων, Τηλεπικοινωνιών-Ηλεκτρονικών, Συντηρητών Αεροπορικών Εγκαταστάσεων και Εφοδιαστών),

ια) Διοικητικής Υποστήριξης (Διοικητικών, Πληροφοριών, Μετεωρολόγων, Οικονομικών, Άμυνας Αεροδρομίων) και

ιβ) Μουσικών.

  1. Οι αξιωματικοί των ΚΣ διακρίνονται σε:

α) Νομικού,

β) Οικονομικών Επιθεωρητών,

γ) Πληροφορικής,

δ) Στρατιωτικών Δικαστικών Γραμματέων και

ε) Στρατιωτικών Ιερέων.

 

Άρθρο 6

Οργανικές θέσεις αξιωματικών

 

Οι αξιωματικοί καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους, ανά έτος, κατά κατηγορία και βαθμό.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΕΞΕΛΙΞΗ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 7

Αξιολόγηση αξιωματικών

 

  1. Οι αξιωματικοί των ΕΔ αξιολογούνται ως προς την επαγγελματική τους ικανότητα, την απόδοση, την επάρκεια και τη γενική τους εικόνα τακτικά σε ετήσια βάση και έκτακτα.
  2. Για την αξιολόγησή τους θεσπίζεται σύστημα αξιολόγησης, το οποίο διέπεται από τις αρχές της αξιοκρατίας και της αμεροληψίας.
  3. Η κλίμακα βαθμολόγησης για την αξιολόγηση των αξιωματικών είναι ονομαστική και εκατονταβάθμια και έχει ως εξής:

α) «εξαίρετα», για βαθμολογία από ενενήντα έξι (96) έως εκατό (100),

β) «άριστα», για βαθμολογία από ενενήντα ένα (91) έως ενενήντα πέντε (95),

γ) «λίαν καλώς», για βαθμολογία από ογδόντα επτά (87) έως ενενήντα (90),

δ) «καλώς», για βαθμολογία από εβδομήντα έξι (76) έως ογδόντα έξι (86),

ε) «μέτρια», για βαθμολογία από εξήντα (60) έως εβδομήντα πέντε (75) και

στ) «μη αποδεκτά», για βαθμολογία έως πενήντα εννέα (59).

  1. Βαθμολογία από «μη αποδεκτά» έως και «καλώς» καθώς και «εξαίρετα» αιτιολογείται ειδικά και εμπεριστατωμένα και στηρίζεται σε συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, καθώς και σε στοιχεία του ατομικού φακέλου του αξιολογούμενου αξιωματικού. Η απόδειξη των πραγματικών περιστατικών βαραίνει τον αξιολογητή, ο οποίος φέρει την αντίστοιχη πειθαρχική και ποινική ευθύνη, σύμφωνα με το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2020, Α΄95).

 

Άρθρο 8

Ιεραρχία και αρχαιότητα αξιωματικών

 

  1. Οι αξιωματικοί έχουν μεταξύ τους σχέση ανώτερου ή κατώτερου, ανάλογα με τον βαθμό τους. Ομοιόβαθμοι αξιωματικοί έχουν μεταξύ τους σχέση αρχαιότερου ή νεότερου.
  2. Ο ΣΞ προβαδίζει των λοιπών Κλάδων των ΕΔ, το ΠΝ προβαδίζει της ΠΑ και νεότερα όλων είναι τα ΚΣ.
  3. Η αρχαιότητα μεταξύ αξιωματικών του ίδιου Κλάδου των ΕΔ καθορίζεται ως εξής:

α) Στον ΣΞ:

αα) αρχαιότερος είναι ο Αρχηγός ΓΕΣ,

αβ) ο Γενικός Επιθεωρητής Στρατού και ο Υπαρχηγός ΓΕΣ είναι αρχαιότεροι των ομοιοβάθμων τους,

αγ) οι ανώτατοι αξιωματικοί Όπλων είναι αρχαιότεροι των ανωτάτων αξιωματικών Σωμάτων,

αδ) οι αξιωματικοί που προέρχονται από τη ΣΣΕ, τη Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων (εφεξής: ΣΣΑΣ) και τη Σχολή Αξιωματικών Νοσηλευτικής (εφεξής: ΣΑΝ) είναι αρχαιότεροι των λοιπών,

αε) η αρχαιότητα των ανώτερων και νέων αξιωματικών καθορίζεται από το έτος απόκτησης του βαθμού τους. Όταν αυτό συμπίπτει:

  1. i) οι αξιωματικοί Όπλων είναι αρχαιότεροι,
  2. ii) η αρχαιότητα μεταξύ των αξιωματικών Σωμάτων καθορίζεται από τη σειρά αποφοίτησής τους από τη ΣΣΕ ή, όταν δεν προέρχονται από τη ΣΣΕ, σύμφωνα με τη σειρά απαρίθμησης της κατηγορίας τους στην παρ. 1 του άρθρου 5 και

αστ) η αρχαιότητα μεταξύ Ανθυπολοχαγών που προέρχονται από τη ΣΣΕ καθορίζεται από τη σειρά αποφοίτησής τους, διακριτά για τα Όπλα και τα Σώματα.

β) Στο ΠΝ:

βα) αρχαιότερος είναι ο Αρχηγός ΓΕΝ,

ββ) ο Αρχηγός Στόλου είναι αρχαιότερος των ομοιοβάθμων του,

βγ) οι ανώτατοι Μάχιμοι και Μηχανικοί αξιωματικοί είναι αρχαιότεροι των λοιπών,

βδ) οι αξιωματικοί οι οποίοι προέρχονται από τη ΣΝΔ, τη ΣΣΑΣ και τη ΣΑΝ είναι αρχαιότεροι των λοιπών,

βε) η αρχαιότητα ανώτερων και νέων αξιωματικών καθορίζεται από το έτος απόκτησης του βαθμού τους. Όταν αυτό συμπίπτει:

  1. i) οι Μάχιμοι είναι αρχαιότεροι των Μηχανικών και οι Μηχανικοί αρχαιότεροι των λοιπών και
  2. ii) η αρχαιότητα μεταξύ των λοιπών αξιωματικών καθορίζεται από τη σειρά απαρίθμησης της κατηγορίας τους στην παρ. 2 του άρθρου 5 και

βστ) η αρχαιότητα μεταξύ Σημαιοφόρων που προέρχονται από τη ΣΝΔ καθορίζεται από τη σειρά αποφοίτησής τους, διακριτά αφενός για τους Μάχιμους και τους Μηχανικούς αξιωματικούς, αφετέρου για τους αξιωματικούς Σωμάτων.

γ) Στην ΠΑ:

γα) αρχαιότερος είναι ο Αρχηγός ΓΕΑ,

γβ) ο Αρχηγός Τακτικής Αεροπορίας είναι αρχαιότερος των ομοιοβάθμων του,

γγ) οι ανώτατοι Ιπτάμενοι αξιωματικοί είναι αρχαιότεροι των λοιπών,

γδ) οι αξιωματικοί οι οποίοι προέρχονται από τη ΣΙ, τη ΣΣΑΣ και τη ΣΑΝ είναι αρχαιότεροι των λοιπών,

γε) η αρχαιότητα ανώτερων και νέων αξιωματικών καθορίζεται από το έτος απόκτησης του βαθμού τους. Όταν αυτό συμπίπτει:

  1. i) οι Ιπτάμενοι αξιωματικοί είναι αρχαιότεροι και
  2. ii) η αρχαιότητα μεταξύ των λοιπών αξιωματικών καθορίζεται από τη σειρά απαρίθμησης της κατηγορίας τους στην παρ. 3 του άρθρου 5,

γστ) η αρχαιότητα μεταξύ Ανθυποσμηναγών που προέρχονται από τη ΣΙ καθορίζεται από τη σειρά αποφοίτησής τους, διακριτά για τους Ιπτάμενους αξιωματικούς και τους λοιπούς και

γζ) η αρχαιότητα μεταξύ Ιπταμένων Ανθυποσμηναγών που αποφοίτησαν από την ίδια τάξη της ΣΙ καθορίζεται σύμφωνα με το πηλίκο της διαίρεσης του αθροίσματος των παρακάτω αριθμών δια του τρία (3):

  1. i) του αθροίσματος των βαθμών τους στη ΣΙ υπολογιζόμενων στο διπλάσιο και
  2. ii) του αθροίσματος της βαθμολογίας τους σε κάθε στάδιο της πτητικής τους εκπαίδευσης μετά την αποφοίτησή τους από τη ΣΙ, διαιρούμενου με τον αριθμό των σταδίων πτητικής εκπαίδευσης που έχουν διέλθει.
  3. Η αρχαιότητα μεταξύ αξιωματικών του ίδιου ΚΣ καθορίζεται από το έτος απόκτησης του βαθμού τους.
  4. Η αρχαιότητα μεταξύ αξιωματικών ανεξαρτήτως Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ καθορίζεται ως εξής:

α) η αρχαιότητα μεταξύ των Αρχηγών ΓΕΣ, ΓΕΝ και ΓΕΑ καθορίζεται από την ημερομηνία δημοσίευσης του προεδρικού διατάγματος διορισμού τους στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Όταν αυτή είναι κοινή, η αρχαιότητα καθορίζεται σύμφωνα με το προβάδισμα των Κλάδων των ΕΔ και των ΚΣ της παρ. 2,

β) η αρχαιότητα μεταξύ του Γενικού Επιθεωρητή Στρατού, του Υπαρχηγού ΓΕΣ, του Αρχηγού Στόλου και του Αρχηγού Τακτικής Αεροπορίας καθορίζεται από την ημερομηνία τοποθέτησής τους,

γ) οι ανώτατοι αξιωματικοί Όπλων του ΣΞ, Μάχιμοι και Μηχανικοί του ΠΝ και Ιπτάμενοι της ΠΑ είναι αρχαιότεροι των ομοιοβάθμων τους των Κλάδων των ΕΔ και των ΚΣ,

δ) η αρχαιότητα μεταξύ αξιωματικών οι οποίοι έχουν προαχθεί στον βαθμό τους μέχρι και τον μήνα Απρίλιο του ίδιου έτους καθορίζεται σύμφωνα με το προβάδισμα των Κλάδων των ΕΔ και των ΚΣ της παρ. 2,

ε) οι μόνιμοι από την εφεδρεία αξιωματικοί είναι νεότεροι των μόνιμων εν ενεργεία,

στ) οι αξιωματικοί που έχουν τεθεί Εκτός Οργανικών Θέσεων (εφεξής: ΕΟΘ) είναι νεότεροι των ομοιοβάθμων τους της ίδιας κατηγορίας του άρθρου 5. Εφόσον υπηρετούν σε θέσεις εκτός του οικείου Κλάδου ή, για τους αξιωματικούς των ΚΣ, εκτός του οικείου ΓΕ, είναι νεότεροι του συνόλου των ομοιοβάθμων τους.

ζ) Το έτος αποφοίτησης των Ανθυπολοχαγών και αντιστοίχων που προέρχονται από τη ΣΣΑΣ θεωρείται ότι είναι αυτό που προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ της διάρκειας του προγράμματος σπουδών του οικείου Ανώτατου Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (εφεξής: ΑΕΙ) από αυτήν των ΑΣΕΙ,

η) ως προς τους αξιωματικούς οι οποίοι κατατάσσονται με διαγωνισμό:

ηα) η μεταξύ τους αρχαιότητα καθορίζεται από τη βαθμολογία τους στον διαγωνισμό και, σε περίπτωση υποχρεωτικής φοίτησής τους σε στρατιωτικές σχολές ή κέντρα εφαρμογής, από τον μέσο όρο μεταξύ της βαθμολογίας αυτής και της βαθμολογίας τους στη στρατιωτική σχολή ή στο κέντρο εφαρμογής και

ηβ) εφόσον προσόν κατάταξής τους είναι η κατοχή πτυχίου ΑΕΙ, καθίστανται νεότεροι των αξιωματικών αποφοίτων ΑΣΕΙ, ΣΣΑΣ και της ΣΑΝ και αρχαιότεροι των λοιπών,

θ) όσοι κατατάσσονται στις ΕΔ με βαθμό ανώτερο του Ανθυπολοχαγού και αντιστοίχων και όσοι μονιμοποιούνται σε καιρό πολέμου είναι νεότεροι όσων ομοιόβαθμών τους υπηρετούν κατά την κατάταξη ή τη μονιμοποίησή τους,

ι) οι αξιωματικοί που προέρχονται από εθελοντές του ν.δ. 445/1974 (Α΄ 160) και του ν. 705/1977 (Α΄ 279) είναι νεότεροι όσων προέρχονται από ΑΣΕΙ, τη ΣΣΑΣ, τη ΣΑΝ ή τις ΑΣΜΥ και

ια) οι αξιωματικοί που προέρχονται από μονιμοποιημένους Εθελοντές Μακράς Θητείας (ΕΜΘ) είναι νεότεροι των ομοιόβαθμών τους.

  1. Με την επιφύλαξη των παρ. 1 έως 5 η αρχαιότητα των αξιωματικών καθορίζεται από την ημερομηνία υπογραφής του προεδρικού διατάγματος με το οποίο τους απονεμήθηκε ο βαθμός τους και, σε περίπτωση κοινής ημερομηνίας, σύμφωνα με τη σειρά απαρίθμησης της κατηγορίας τους στο άρθρο 5.
  2. Οι αξιωματικοί που προάγονται «κατ’ αρχαιότητα» καθίστανται νεότεροι των αξιωματικών της ίδιας επετηρίδας, οι οποίοι προάγονται «κατ’ εκλογή» στις ίδιες κρίσεις και διατηρούν τη μεταξύ τους σειρά αρχαιότητας.
  3. Οι αξιωματικοί που προάγονται «κατ’ απόλυτη εκλογή» καθίστανται νεότεροι των αξιωματικών της ίδιας επετηρίδας, οι οποίοι προάγονται «κατ’ αρχαιότητα» στις ίδιες κρίσεις και διατηρούν τη μεταξύ τους σειρά αρχαιότητας.

 

Άρθρο 9

Επετηρίδες αξιωματικών

 

  1. Ως προς τους αξιωματικούς του ΣΞ:

α) για τους προερχόμενους από τη ΣΣΕ, τηρείται γενική επετηρίδα Όπλων και γενική επετηρίδα Σωμάτων,

β) για τους προερχόμενους από τη ΣΣΑΣ, τη ΣΑΝ και τους κατατασσόμενους με διαγωνισμό τηρείται ιδιαίτερη επετηρίδα για κάθε Σώμα και ειδικότητα και

γ) για τους προερχόμενους από υπαξιωματικούς τηρείται ιδιαίτερη επετηρίδα, στην οποία εγγράφονται βάσει της ημερομηνίας προαγωγής σε βαθμό αξιωματικού και βάσει της σειράς των Όπλων και Σωμάτων.

  1. Ως προς τους λοιπούς αξιωματικούς:

α) τηρείται ιδιαίτερη επετηρίδα για κάθε ειδικότητα,

β) για τους μονιμοποιηθέντες ΕΜΘ του ΣΞ, του ΠΝ και της ΠΑ τηρείται ιδιαίτερη επετηρίδα, στην οποία εγγράφονται βάσει της ημερομηνίας προαγωγής τους σε βαθμό αξιωματικού,

γ) για τους αξιωματικούς Διοικητικής Υποστήριξης και Τεχνικής Υποστήριξης του ΠΝ καθώς και των Ειδικοτήτων Τεχνικής Υποστήριξης και Διοικητικής Υποστήριξης της ΠΑ, τηρείται ιδιαίτερη επετηρίδα, ανάλογα με την προέλευσή τους, στην οποία εγγράφονται βάσει της ημερομηνίας προαγωγής τους σε βαθμό αξιωματικού,

δ) οι αξιωματικοί της ΠΑ, οι οποίοι προέρχονται από την κατηγορία των κατατασσόμενων με διαγωνισμό, εγγράφονται στην επετηρίδα της ειδικότητάς τους μετά τους υπηρετούντες ομοιοβάθμους τους και εξομοιώνονται πλήρως με τους τελευταίους ως προς τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά τους,

ε) για τους αξιωματικούς της ΠΑ, οι οποίοι προέρχονται από την κατηγορία μονιμοποιηθέντων εθελοντών του ν.δ. 445/1974 (Α΄ 160) και του ν. 705/1977 (Α΄ 279) τηρείται ιδιαίτερη επετηρίδα, στην οποία εγγράφονται βάσει της ημερομηνίας προαγωγής τους σε βαθμό αξιωματικού,

στ) για κάθε ΚΣ τηρείται ιδιαίτερη επετηρίδα και

ζ) ειδικά για το ΚΣ Πληροφορικής τηρείται ιδιαίτερη επετηρίδα ανάλογα και με την προέλευση των στελεχών, που εντάσσονται ή μετατάσσονται σε αυτό.

  1. Οι αξιωματικοί Υπηρεσίας Γραφείου και Ελαφράς Υπηρεσίας του ΣΞ και των ΚΣ, όπως και οι αξιωματικοί Υπηρεσίας Ξηράς του ΠΝ παραμένουν ενταγμένοι στις επετηρίδες τους, χωρίς να χάνουν την αρχαιότητά τους και δεν καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις. Κρίνονται όπως και οι λοιποί ομοιόβαθμοί τους και, αν κριθούν προακτέοι, προάγονται με την προαγωγή του αμέσως αρχαιότερού τους.
  2. Οι αξιωματικοί Υπηρεσίας Εδάφους της ΠΑ παραμένουν ενταγμένοι στην επετηρίδα της ειδικότητας από την οποία προέρχονται, δεν καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις, πλην όμως χάνουν τη σειρά αρχαιότητάς τους και καθίστανται νεότεροι των αξιωματικών που ονομάστηκαν μόνιμοι αξιωματικοί κατά την ίδια ημερομηνία με αυτούς. Αυτοί κρίνονται όπως και οι λοιποί ομοιόβαθμοί τους και, αν κριθούν προακτέοι, προάγονται με την προαγωγή του αμέσως αρχαιότερού τους.
  3. Οι αξιωματικοί των ειδικών καταστάσεων δεν μπορούν να προαχθούν σε βαθμό ανώτερο εκείνου που προβλέπεται ως καταληκτικός για το Όπλο, το Σώμα ή την ειδικότητα από την οποία προέρχονται.

 

Άρθρο 10

Καταληκτικοί βαθμοί αξιωματικών

 

  1. Οι καταληκτικοί βαθμοί των αξιωματικών του ΣΞ είναι οι εξής:

α) Στρατηγός για τους αξιωματικούς Όπλων,

β) Αντιστράτηγος για τους αξιωματικούς Τεχνικού, Εφοδιασμού-Μεταφορών και Υλικού Πολέμου,

γ) Υποστράτηγος για τους αξιωματικούς Υγειονομικού Ιατρούς και Οικονομικού,

δ) Ταξίαρχος για τους αξιωματικούς Υγειονομικού Οδοντίατρους, Φαρμακοποιούς, Ψυχολόγους, Κτηνίατρους και Νοσηλευτικής και τους αξιωματικούς Γεωγραφικού,

ε) Συνταγματάρχης για τους αξιωματικούς οι οποίοι:

εα) έχουν καταταγεί με διαγωνισμό για πλήρωση κενών οργανικών θέσεων αξιωματικών ή

εβ) με την επιφύλαξη των περ. στ) και ζ), δεν έχουν ασκήσει διοίκηση σε μονάδες εκστρατείας για τις ειδικότητες που είναι υποχρεωτική,

στ) Αντισυνταγματάρχης για όσους έχουν αποκτήσει την ιδιότητα του εφέδρου εν ενεργεία αξιωματικού ως διακεκριμένοι αθλητές, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 39 του ν. 3883/2010 (Α΄167) και

ζ) Ταγματάρχης για τους λοιπούς.

  1. Οι καταληκτικοί βαθμοί των αξιωματικών του ΠΝ είναι οι εξής:

α) Ναύαρχος για τους Μάχιμους αξιωματικούς,

β) Αντιναύαρχος για τους Μηχανικούς αξιωματικούς,

γ) Υποναύαρχος για τους αξιωματικούς Υγειονομικού Ιατρούς και Οικονομικούς,

δ) Αρχιπλοίαρχος για τους αξιωματικούς Υγειονομικού Οδοντίατρους, Κτηνίατρους, Φαρμακοποιούς, Ψυχολόγους και Νοσηλευτικής,

ε) Πλοίαρχος για τους αξιωματικούς Ειδικούς Επιστήμονες,

στ) Αντιπλοίαρχος για όσους έχουν αποκτήσει την ιδιότητα του εφέδρου εν ενεργεία αξιωματικού ως διακεκριμένοι αθλητές, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 39 του ν. 3883/2010 και

ζ) Πλωτάρχης για τους λοιπούς.

  1. Οι καταληκτικοί βαθμοί των αξιωματικών της ΠΑ είναι οι εξής:

α) Πτέραρχος για τους Ιπτάμενους αξιωματικούς,

β) Αντιπτέραρχος για τους Μηχανικούς αξιωματικούς,

γ) Υποπτέραρχος για τους αξιωματικούς Αεράμυνας, Υγειονομικού Ιατρούς, Οικονομικούς, Εφοδιαστές, Διοικητικούς και Μετεωρολόγους,

δ) Ταξίαρχος για τους αξιωματικούς Υγειονομικού Οδοντίατρους, Κτηνίατρους, Φαρμακοποιούς, Ψυχολόγους και Νοσηλευτικής,

ε) Σμήναρχος για τους αξιωματικούς Ειδικούς Επιστήμονες,

στ) Αντισμήναρχος για όσους έχουν αποκτήσει την ιδιότητα του εφέδρου εν ενεργεία αξιωματικού ως διακεκριμένοι αθλητές, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 39 του ν. 3883/2010 και

ζ) Επισμηναγός για τους λοιπούς.

  1. Οι καταληκτικοί βαθμοί των αξιωματικών των ΚΣ είναι οι εξής:

α) Υποστράτηγος για τους αξιωματικούς Νομικού, Οικονομικών Επιθεωρητών και Πληροφορικής,

β) Ταξίαρχος για τους αξιωματικούς Στρατιωτικούς Δικαστικούς Γραμματείς και Στρατιωτικούς Ιερείς, εφόσον είναι πτυχιούχοι ΑΣΕΙ, της ΣΣΑΣ, της ΣΑΝ ή ΑΕΙ, και Συνταγματάρχης για τους λοιπούς.

  1. Με την επιφύλαξη των περιπτώσεων στις οποίες, σύμφωνα με το παρόν άρθρο, ορίζεται για κατηγορίες αξιωματικών καταληκτικός βαθμός κατώτερος του Συνταγματάρχη και αντιστοίχων, καταληκτικός βαθμός για τους αξιωματικούς ειδικών καταστάσεων των ΕΔ είναι αυτός του Συνταγματάρχη και αντιστοίχων.

 

Άρθρο 11

Ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό αξιωματικού

 

  1. Οι αξιωματικοί κρίνονται για προαγωγή εφόσον έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό τους, ή τον ελάχιστο χρόνο συνολικής πραγματικής υπηρεσίας αξιωματικού. Ο χρόνος αυτός έχει ως εξής:

α) τέσσερα (4) έτη στον βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντιστοίχων,

β) πέντε (5) έτη στον βαθμό του Υπολοχαγού και αντιστοίχων ή εννέα (9) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού,

γ) έξι (6) έτη στον βαθμό του Λοχαγού και αντιστοίχων ή δεκαπέντε (15) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού,

δ) έξι (6) έτη στον βαθμό του Ταγματάρχη και αντιστοίχων ή είκοσι ένα (21) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού,

ε) στον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη και αντιστοίχων:

εα) πέντε (5) έτη ή είκοσι έξι (26) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού ειδικά για την κρίση τους ως «προακτέων κατ’ απόλυτη εκλογή» ή

εβ) έξι (6) έτη ή είκοσι επτά (27) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού για:

  1. i) τους αξιωματικούς των ΚΣ Στρατιωτικών Δικαστικών Γραμματέων και Στρατιωτικών Ιερέων και
  2. ii) τους λοιπούς αξιωματικούς, εφόσον είναι απόφοιτοι της Ανώτατης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου (εφεξής: ΑΔΙΣΠΟ). Εφόσον δεν είναι απόφοιτοι της ΑΔΙΣΠΟ, ο χρόνος αυτός παρατείνεται έως τα εννέα (9) έτη στον βαθμό ή τα τριάντα (30) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού.

στ) τέσσερα (4) έτη στον βαθμό του Συνταγματάρχη και αντιστοίχων και τριάντα ένα (31) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού,

ζ) δύο (2) έτη στον βαθμό του Ταξιάρχου και αντιστοίχων ή, κατ’ εξαίρεση, ένα (1) έτος αποκλειστικά στις περιπτώσεις κατά τις οποίες:

ζα) πρέπει να πληρωθεί θέση διευθυντή ΚΣ από Υποστράτηγο ή

ζβ) δεν είναι δυνατή η συγκρότηση των ανώτατων συμβουλίων των Κλάδων των ΕΔ των άρθρων 18 έως 20 του ν. 2292/1995 (Α΄35) και

η) ένα (1) έτος στον βαθμό του Υποστρατήγου και αντιστοίχων και τρία (3) έτη συνολικής υπηρεσίας ως ανωτάτου αξιωματικού, εξαιρουμένων των Υποναυάρχων και Υποπτεράρχων οι οποίοι κρίνονται για πλήρωση θέσης Αρχηγού ΓΕΝ ή ΓΕΑ αντίστοιχα.

  1. Για τους Ανθυπολοχαγούς και αντίστοιχους, οι οποίοι προέρχονται από τη ΣΣΑΣ, ο ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό της περ. α) της παρ. 1 μειώνεται κατά τα έτη της διαφοράς της χρονικής διάρκειας του προγράμματος σπουδών μεταξύ του οικείου ΑΕΙ και των ΑΣΕΙ. Η διαφορά αυτή προσμετράται και για τον υπολογισμό της συνολικής υπηρεσίας τους ως αξιωματικών.
  2. Για όσους κατατάσσονται στις ΕΔ:

α) με βαθμό Ανθυπολοχαγού και αντιστοίχων και εφόσον για την κατάταξή τους είναι απαραίτητο προσόν η κατοχή πτυχίου ΑΕΙ, ο ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό του Ανθυπολοχαγού μειώνεται σύμφωνα με την παρ. 2 και

β) με βαθμό ανώτερο του Ανθυπολοχαγού και αντιστοίχων, στον υπολογισμό του ελάχιστου χρόνου συνολικής υπηρεσίας τους ως αξιωματικών προσμετράται και το άθροισμα των ελάχιστων χρόνων παραμονής των βαθμών που είναι κατώτεροι του βαθμού με τον οποίο κατατάχθηκαν.

  1. Στον υπολογισμό του χρόνου της παρ. 1:

α) προσμετράται και ο χρόνος στον οποίο ο αξιωματικός τελεί,

αα) σε νοσηλεία μέχρι:

  1. i) δώδεκα (12) μήνες για νέους και ανώτερους αξιωματικούς και
  2. ii) δύο (2) μήνες για ανώτατους αξιωματικούς,

αβ) σε αναρρωτική άδεια μέχρι:

  1. i) δώδεκα (12) μήνες για νέους και ανώτερους αξιωματικούς και
  2. ii) δύο (2) μήνες για ανώτατους αξιωματικούς,

αγ) σε εκπαιδευτική άδεια μέχρι (24) μήνες και

αδ) σε αιχμαλωσία, εκτός εάν καταδικαστεί τελεσίδικα για αδίκημα που σχετίζεται με αυτήν και

β) δεν προσμετράται ο χρόνος στον οποίο ο αξιωματικός τελεί:

βα) σε πρόσκαιρη παύση ή προσωρινή απόλυση,

ββ) σε διαθεσιμότητα,

βγ) σε προσωρινή κράτηση ή εκτίει ποινή στερητική της ελευθερίας του,

βδ) σε λιποταξία, εφόσον δεν έχει εκδοθεί απαλλακτικό βούλευμα ή αθωωτική δικαστική απόφαση και

βε) σε άδεια άνευ αποδοχών.

  1. Αν συντρέχει μία ή περισσότερες περιπτώσεις της περ. α) της παρ. 4, ο συνολικός χρόνος που προσμετράται δεν μπορεί να είναι περισσότερος από τον μισό του ελάχιστου χρόνου παραμονής ανά βαθμό.

 

Άρθρο 12

Χρόνος διοίκησης και ειδικής υπηρεσίας αξιωματικών

 

  1. Αξιωματικοί μέχρι και τον βαθμό του Συνταγματάρχη και αντιστοίχων, εξαιρουμένων των αξιωματικών ειδικών καταστάσεων ή ΕΟΘ, υπηρετούν σε συγκεκριμένες θέσεις και επιχειρησιακές μονάδες για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα σύμφωνα με τον βαθμό τους.
  2. Επιχειρησιακές μονάδες είναι:

α) για τον ΣΞ οι μονάδες εκστρατείας,

β) για το ΠΝ οι μονάδες στόλου και τα πτητικά μέσα του ΠΝ και

γ) για την ΠΑ οι μονάδες τακτικής αεροπορίας και οι μονάδες αεροσκαφών της Διοίκησης Αεροπορικής Υποστήριξης και της Διοίκησης Αεροπορικής Εκπαίδευσης.

  1. Ειδικά για τους Αντισυνταγματάρχες και αντιστοίχους και Συνταγματάρχες και αντιστοίχους, οι θέσεις της παρ. 1 συμπεριλαμβάνουν τις θέσεις Διοικητών Μονάδας, Διευθυντών Στρατιωτικών Γραφείων και Διευθυντών στις Γενικές Διευθύνσεις του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
  2. Χρόνος διοίκησης είναι ο χρόνος κατά τον οποίο ο αξιωματικός υπηρετεί στις θέσεις της παρ. 1 ασκώντας διοίκηση. Χρόνος ειδικής υπηρεσίας είναι ο χρόνος κατά τον οποίο ο αξιωματικός υπηρετεί στις θέσεις της παρ. 1 χωρίς να ασκεί διοίκηση.
  3. Για τη συμπλήρωση χρόνου διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας στον βαθμό προσμετράται επιπλέον:

α) ειδικά για τον βαθμό του Αντισυνταγματάρχη και αντιστοίχων και του Συνταγματάρχη και αντιστοίχων, ο χρόνος που ο αξιωματικός έχει υπηρετήσει σε θέση χρόνου διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας στον αμέσως κατώτερο βαθμό κατά το μέρος που υπερβαίνει τον απαιτούμενο χρόνο για τον βαθμό αυτόν,

β) ο χρόνος κατά τον οποίο υπηρετεί σε θέση χρόνου διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας ανώτερου βαθμού, εφόσον δεν έχει τοποθετηθεί σε αυτήν προσωρινά και για την αναπλήρωση αξιωματικού που απουσιάζει,

γ) ο χρόνος που τελεί σε κανονική ή ειδική άδεια και

δ) ο χρόνος που τελεί σε νοσηλεία ή αναρρωτική άδεια λόγω πάθησης που συνέβη κατά την εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής. Ο υπολογισμός του χρόνου της παρούσας περίπτωσης δεν μπορεί να υπερβαίνει το μισό του απαιτούμενου χρόνου διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

ΚΡΙΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 13

Συμβούλια κρίσεων αξιωματικών

 

  1. Αρμόδια συμβούλια για τις τακτικές και έκτακτες κρίσεις των αξιωματικών είναι:

α) το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (εφεξής: ΣΑΓΕ) Κρίσεων Αξιωματικών,

β) τα Ανώτατα Συμβούλια Κρίσεων (εφεξής: ΑΣΚ) των Κλάδων των ΕΔ, τα οποία είναι:

βα) το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο (εφεξής: ΑΣΣ) Κρίσεων,

ββ) το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο (εφεξής: ΑΝΣ) Κρίσεων και

βγ) το Ανώτατο Αεροπορικό Συμβούλιο (εφεξής: ΑΑΣ) Κρίσεων και

γ) Τα Συμβούλια Προαγωγών Αξιωματικών (εφεξής: ΣΠΑ).

  1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 14 και 15, περί αρμοδιοτήτων, σύνθεσης και λειτουργίας των συμβουλίων κρίσεων, για τα λοιπά ζητήματα εφαρμόζεται το Δεύτερο Κεφάλαιο του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ν. 2690/1999, Α΄ 45), περί συλλογικών οργάνων διοίκησης.

 

Άρθρο 14

Αρμοδιότητες, σύνθεση και λειτουργία Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων ως συμβουλίου κρίσεων αξιωματικών

 

  1. Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Αξιωματικών είναι αρμόδιο για:

α) την κρίση Αντιστρατήγων και των αντίστοιχων για τη διατήρησή τους στην ενέργεια ή την αποστρατεία τους,

β) την κρίση Υποστρατήγων σε έκτακτες κρίσεις,

γ) την κρίση Υποναυάρχων, Υποπτεράρχων και των ανώτατων αξιωματικών των ΚΣ και

δ) την κρίση Αρχιπλοιάρχων και Ταξιάρχων ΠΑ για προαγωγή.

  1. Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Αξιωματικών αποτελείται από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) ως Πρόεδρο και τους αρχηγούς των λοιπών ΓΕ ως μέλη. Εισηγητής με δικαίωμα ψήφου ορίζεται ο Αρχηγός του ΓΕ στο οποίο ανήκει ο κρινόμενος αξιωματικός ή, όταν κρίνεται αξιωματικός των ΚΣ, το νεότερο μέλος του. Στο ΣΑΓΕ Κρίσεων Αξιωματικών μετέχουν επιπλέον, ασκώντας καθήκοντα εισηγητή με δικαίωμα ψήφου:

α) για τις κρίσεις Υποστρατήγων και αντιστοίχων, Αρχιπλοιάρχων και Ταξιάρχων ΠΑ για προαγωγή, ένας (1) Αντιστράτηγος ή αντίστοιχος του οικείου Κλάδου ο οποίος υπηρετεί σε θέση εσωτερικού, και

β) για τις κρίσεις Ταξιάρχων ΚΣ για τη διατήρησή τους στην ενέργεια ή την αποστρατεία τους, ο διευθυντής του οικείου ΚΣ, εφόσον η θέση του έχει πληρωθεί.

  1. Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Αξιωματικών συγκαλείται με διαταγή του Προέδρου του και βρίσκεται σε απαρτία με παρόντα όλα τα μέλη του. Γραμματέας ορίζεται ο διευθυντής της Γραμματείας ΣΑΓΕ.
  2. Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Αξιωματικών ολοκληρώνει το έργο του στο πλαίσιο των τακτικών κρίσεων μέχρι τη 10η Μαρτίου του έτους των τακτικών κρίσεων.

 

Άρθρο 15

Αρμοδιότητες, σύνθεση και λειτουργία Ανωτάτων Συμβουλίων Κρίσεων αξιωματικών

 

  1. Το ΑΣΣ Κρίσεων είναι αρμόδιο για τις παρακάτω κρίσεις των αξιωματικών του ΣΞ:

α) τις τακτικές κρίσεις των Υποστρατήγων και

β) τις κρίσεις των Ταξιάρχων και Συνταγματαρχών.

  1. Το ΑΣΣ Κρίσεων αποτελείται από:

α) τον Αρχηγό ΓΕΣ ως Πρόεδρο και

β) όλους τους υπηρετούντες σε οργανική θέση Αντιστρατήγου ως μέλη, εκτός από τον Υπαρχηγό και τον Επιτελάρχη του ΓΕΣ.

  1. Εισηγητής με δικαίωμα ψήφου στο ΑΣΣ Κρίσεων ορίζεται:

α) ο Διευθυντής του οικείου Όπλου ή Σώματος. Ειδικά για τους αξιωματικούς Σωμάτων, εφόσον στο οικείο Σώμα δεν υπάρχει θέση διευθυντή ή ο διευθυντής δεν είναι ανώτατος αξιωματικός, εισηγητής ορίζεται ο Διευθυντής του Β΄ Κλάδου του ΓΕΣ.

β) Το νεότερο μέλος του Συμβουλίου, αν ο κρινόμενος είναι:

βα) αρχαιότερος του εισηγητή ή του αντικαταστάτη του,

ββ) ο Διευθυντής Όπλου ή Σώματος ή

βγ) Ταξίαρχος και ο Διευθυντής του οικείου Όπλου ή Σώματος είναι Ταξίαρχος.

  1. Το ΑΝΣ Κρίσεων είναι αρμόδιο για τις κρίσεις των Αρχιπλοιάρχων, εκτός όσων κρίνονται από το ΣΑΓΕ Κρίσεων Αξιωματικών σύμφωνα με το άρθρο 14, των Πλοιάρχων και των Αντιπλοιάρχων.
  2. Το ΑΝΣ Κρίσεων αποτελείται από:

α) τον Αρχηγό ΓΕΝ ως Πρόεδρο,

β) τον Αρχηγό Στόλου,

γ) έναν (1) Αντιναύαρχο Μάχιμο και

δ) δύο (2) Υποναύαρχους Μάχιμους ή, αν δεν υπάρχει Αντιναύαρχος Μάχιμος της περ. γ), τρεις (3) Υποναύαρχους Μάχιμους, ως μέλη. Όταν ο κρινόμενος είναι Μηχανικός, το νεότερο μέλος του Συμβουλίου αντικαθίσταται από Αντιναύαρχο Μηχανικό.

  1. Εισηγητής με δικαίωμα ψήφου στο ΑΝΣ Κρίσεων ορίζεται:

α) ο Διευθυντής Δ΄ Κλάδου του ΓΕΝ, για τις κρίσεις των αξιωματικών Μηχανικών,

β) ο αρχαιότερος αξιωματικός του οικείου Σώματος, για τις κρίσεις των αξιωματικών Σωμάτων,

γ) ο Διευθυντής Β΄ Κλάδου του ΓΕΝ, για τις κρίσεις των λοιπών αξιωματικών ή

δ) το νεότερο μέλος του Συμβουλίου, όταν ο εισηγητής ή ο αντικαταστάτης του σύμφωνα με τις περ. α) έως γ) είναι ο κρινόμενος ή είναι νεότερος του κρινόμενου αξιωματικού.

  1. Το ΑΑΣ Κρίσεων είναι αρμόδιο για τις κρίσεις των Ταξιάρχων της ΠΑ, εκτός όσων κρίνονται από το ΣΑΓΕ Κρίσεων Αξιωματικών σύμφωνα με το άρθρο 14, των Σμηνάρχων και των Αντισμηνάρχων.
  2. Το ΑΑΣ Κρίσεων αποτελείται από:

α) τον Αρχηγό ΓΕΑ ως Πρόεδρο,

β) τον Αρχηγό Τακτικής Αεροπορίας,

γ) έναν (1) Αντιπτέραρχο Ιπτάμενο και

δ) δύο (2) Υποπτέραρχους Ιπτάμενους ή, εάν δεν υπάρχει Αντιπτέραρχος Ιπτάμενος της περ. γ),, τρεις (3) Υποπτέραρχους Ιπτάμενους, ως μέλη. Όταν ο κρινόμενος είναι:

δα) Μηχανικός ή Αεράμυνας, το νεότερο μέλος του Συμβουλίου αντικαθίσταται από τον αρχαιότερο αξιωματικό Μηχανικό ή Αεράμυνας αντίστοιχα.

δβ) Εφοδιαστής, Διοικητικός ή Μετεωρολόγος, το νεότερο μέλος του Συμβουλίου αντικαθίσταται από τον αρχαιότερο αξιωματικό της οικείας γενικής ειδικότητας.

  1. Εισηγητής με δικαίωμα ψήφου στο ΑΑΣ Κρίσεων ορίζεται αξιωματικός αρχαιότερος του κρινόμενου και συγκεκριμένα:

α) ο Διευθυντής Β΄ Κλάδου ΓΕΑ για τις κρίσεις των Ιπτάμενων εάν δεν υφίσταται ανώτατος αξιωματικός της ειδικότητας του κρινόμενου ή αυτός είναι μέλος του Συμβουλίου,

β) για τις κρίσεις Μηχανικών, ανώτατος αξιωματικός Μηχανικός,

γ) για τις κρίσεις των αξιωματικών Αεράμυνας, ανώτατος αξιωματικός Αεράμυνας,

δ) για τις κρίσεις των αξιωματικών Υγειονομικού, ανώτατος αξιωματικός Ιατρός,

ε) για τις κρίσεις των αξιωματικών Τεχνικής Υποστήριξης, ανώτατος αξιωματικός Ιπτάμενος ή Μηχανικός και

στ) για τις κρίσεις των λοιπών αξιωματικών, ανώτατος αξιωματικός της οικείας ειδικότητας.

  1. Τα ΑΣΚ συγκαλούνται με διαταγή του αρχηγού του οικείου Κλάδου, μετά από πρόταση των οικείων Ανώτατων Συμβουλίων Ολομέλειας των άρθρων 18 έως 20 του ν. 2292/1995 (Α΄35). Με την ίδια διαταγή ορίζονται δύο (2) ανώτατοι αξιωματικοί του οικείου Κλάδου ως αναπληρωματικά μέλη. Σε κάθε ΑΣΚ λειτουργεί γραμματεία, στην οποία προΐσταται ανώτατος ή ανώτερος αξιωματικός του οικείου Κλάδου.
  2. Τα ΑΣΚ συνεδριάζουν τακτικά μετά το πέρας των εργασιών του ΣΑΓΕ Κρίσεων Αξιωματικών, όπως ορίζεται στο άρθρο 14, και ολοκληρώνουν το έργο τους μέχρι τη 10η Απριλίου.

 

Άρθρο 16

Συμβούλια Προαγωγών Αξιωματικών

 

  1. Τα ΣΠΑ είναι:

α) Τα ΣΠΑ Στρατού (ΣΠΑΣ):

αα) Το ΣΠΑΣ 1, αρμόδιο για τις τακτικές και έκτακτες κρίσεις Αντισυνταγματαρχών και Ταγματαρχών Όπλων. Αποτελείται από τον Υπαρχηγό ΓΕΣ ως Πρόεδρο και πέντε (5) ανώτατους αξιωματικούς Όπλων ΣΞ ως μέλη.

αβ) Το ΣΠΑΣ 2, αρμόδιο για τις τακτικές και έκτακτες κρίσεις Αντισυνταγματαρχών και Ταγματαρχών Σωμάτων. Αποτελείται από τον Επιτελάρχη ΓΕΣ ως Πρόεδρο και πέντε (5) ανώτατους αξιωματικούς ΣΞ ως μέλη, εκ των οποίων τουλάχιστον τρεις (3) είναι Σωμάτων.

αγ) Το ΣΠΑΣ 3, αρμόδιο για τις τακτικές και έκτακτες κρίσεις νέων αξιωματικών. Αποτελείται από τον Διευθυντή Β΄ Κλάδου του ΓΕΣ ως Πρόεδρο και πέντε (5) Ταξίαρχους ΣΞ ως μέλη.

β) Το ΣΠΑ Ναυτικού (ΣΠΑΝ), αρμόδιο για τις κρίσεις των Πλωταρχών και νέων αξιωματικών. Αποτελείται από τον Υπαρχηγό ΓΕΝ ως πρόεδρο και πέντε (5) ανώτατους αξιωματικούς ΠΝ ως μέλη, εκ των οποίων τουλάχιστον δύο (2) είναι Σωμάτων.

γ) Το ΣΠΑ Αεροπορίας (ΣΠΑΑ), αρμόδιο για τις κρίσεις των Επισμηναγών και νέων αξιωματικών. Αποτελείται από τον Υπαρχηγό ΓΕΑ ως Πρόεδρο και πέντε (5) ανώτατους αξιωματικούς ΠΑ ως μέλη, εκ των οποίων Ιπτάμενοι δεν είναι περισσότεροι από τρεις (3).

δ) Το ΣΠΑ ΚΣ (ΣΠΑΚΣ), αρμόδιο για τις κρίσεις ανώτερων και νέων αξιωματικών. Αποτελείται από τον Υπαρχηγό ΓΕΕΘΑ ως Πρόεδρο και τους διευθυντές Β΄ Κλάδου των ΓΕ και έναν (1) υποστράτηγο ΚΣ ως μέλη.

  1. Για τον ορισμό εισηγητών με δικαίωμα ψήφου στα ΣΠΑΣ, στο ΣΠΑΝ και στο ΣΠΑΑ εφαρμόζονται αναλόγως οι παρ. 3, 6 και 9 του άρθρου 15. Στο ΣΠΑΚΣ εισηγητής με δικαίωμα ψήφου ορίζεται ο αρχαιότερος ανώτατος αξιωματικός του οικείου ΚΣ ή, εάν δεν υπάρχει, το νεότερο μέλος του Συμβουλίου.
  2. Τα ΣΠΑ συγκροτούνται με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την ολοκλήρωση των κρίσεων ανώτατων αξιωματικών. Τα ΣΠΑΣ, το ΣΠΑΝ και το ΣΠΑΑ συγκροτούνται μετά από πρόταση του οικείου Ανώτατου Συμβουλίου Βασικής Σύνθεσης των άρθρων 18 έως 20 του ν. 2292/1995 (Α’ 35).
  3. Με την ίδια διαταγή ορίζονται δύο (2) ανώτατοι αξιωματικοί ως αναπληρωματικά μέλη του οικείου ΣΠΑ, καθώς και ανώτερος ή ανώτατος αξιωματικός του οικείου ΓΕ ως γραμματέας.
  4. Τα ΣΠΑ συνεδριάζουν τακτικά μετά το πέρας των εργασιών των ΑΣΚ, όπως αυτό ορίζεται στην παρ. 11 του άρθρου 15, και ολοκληρώνουν το έργο τους μέχρι τη 10η Απριλίου.

 

Άρθρο 17

Είδη κρίσεων αξιωματικών

 

  1. Υπό την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, οι αξιωματικοί κρίνονται ως:

α) «προακτέοι επ’ ανδραγαθία»,

β) «προακτέοι κατ’ απόλυτη εκλογή»,

γ) «προακτέοι κατ’ εκλογή»,

δ) «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα»,

ε) «διατηρητέοι»,

στ) «διατηρητέοι επί θητεία»,

ζ) «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό»,

η) «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους»,

θ) «μη διατηρητέοι» και

ι) «αποστρατευτέοι».

  1. Ως «προακτέοι επ’ ανδραγαθία» κρίνονται αξιωματικοί, οι οποίοι δεν φέρουν τον καταληκτικό τους βαθμό, όταν συμμετέχουν σε στρατιωτικές ή ανθρωπιστικές επιχειρήσεις ή επιχειρήσεις πολιτικής προστασίας στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό και διακρίνονται στο πεδίο των επιχειρήσεων αυτών, σύμφωνα με τα στοιχεία της οικείας έκθεσης επιχειρήσεων ή πολεμικής δράσης, για πράξεις εξαιρετικού θάρρους, γενναιότητας, αυταπάρνησης και προσφοράς προς την πατρίδα ή προς σύμμαχη χώρα, τον άνθρωπο ή το περιβάλλον.
  2. Ως «προακτέοι κατ’ απόλυτη εκλογή» κρίνονται όσοι, σύμφωνα με τα στοιχεία του ατομικού τους φακέλου, πληρούν σωρευτικά τις εξής προϋποθέσεις:

α) έχουν συμπληρώσει πέντε (5) έτη στον βαθμό ή είκοσι έξι (26) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού,

β) έχουν ασκήσει τα καθήκοντά τους σε όλους τους βαθμούς με βαθμό «εξαίρετα»,

γ) έχουν κριθεί ως «προακτέοι κατ’ εκλογή» στο σύνολο των προηγούμενων προαγωγών τους,

δ) έχουν αποφοιτήσει με βαθμό «άριστα» από υποχρεωτικά για την προαγωγή σχολεία της ειδικότητάς τους και από την ΑΔΙΣΠΟ,

ε) έχουν συμπληρώσει χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας τουλάχιστον δέκα (10) ετών,

στ) έχουν ευρεία και ποικίλη διοικητική και επιτελική εμπειρία και ικανότητα στον φερόμενο και στους προηγούμενους βαθμούς και

ζ) έχουν υπηρετήσει σε Επιτελείο ως Διευθυντές Επιτελικής Διεύθυνσης Μείζονος Διοίκησης – Σχηματισμού, της Διοίκησης Διοικητικής Μέριμνας Ναυτικού, της Διοίκησης Ναυτικής Εκπαίδευσης, της Διοίκησης Αεροπορικής Υποστήριξης ή της Διοίκησης Αεροπορικής Εκπαίδευσης ή ως τμηματάρχες ή διευθυντές σε ΓΕ ή σε Γενικές Διευθύνσεις του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ή ως Διευθυντές Στρατιωτικού Γραφείου του Υπουργού Εθνικής Άμυνας ή Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Άμυνας ή Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας ή Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

  1. Ως «προακτέοι κατ’ εκλογή» κρίνονται:

α) ανώτατοι αξιωματικοί, οι οποίοι, όπως προκύπτει από τον ατομικό τους φάκελο:

αα) έχουν ασκήσει τα καθήκοντά τους στον φερόμενο βαθμό με βαθμό «εξαίρετα»,

αβ) έχουν ευρεία και ποικίλη διοικητική και επιτελική εμπειρία και ικανότητα, όπως αυτή συνάγεται από τις θέσεις που υπηρέτησαν στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό, ώστε να διασφαλίζεται ότι θα ανταποκριθούν απόλυτα στα καθήκοντα οποιασδήποτε διοικητικής ή επιτελικής θέσης προβλέπεται για τον βαθμό τους,

αγ) έχουν αποφοιτήσει από την ΑΔΙΣΠΟ με βαθμό τουλάχιστον «λίαν καλώς» και

αδ) έχουν συμπληρώσει τον χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας,

β) ανώτεροι αξιωματικοί, οι οποίοι, όπως προκύπτει από τον ατομικό τους φάκελο:

βα) έχουν ασκήσει τα καθήκοντά τους στον φερόμενο βαθμό με βαθμό «άριστα»,

ββ) έχουν αποφοιτήσει με βαθμό τουλάχιστον «λίαν καλώς» από τα ανά ειδικότητα υποχρεωτικά για την προαγωγή σχολεία,

βγ) έχουν συμπληρώσει τον χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας και

βδ) είναι Συνταγματάρχες που έχουν αποφοιτήσει από την ΑΔΙΣΠΟ, εξαιρουμένων των αξιωματικών της υποπερ. εα) της περ. ε) της παρ. 1 του άρθρου 11.

γ) Ειδικά οι Αντισυνταγματάρχες και αντίστοιχοι με έξι (6) έτη στον βαθμό ή είκοσι επτά (27) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού και, με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, εφόσον είναι απόφοιτοι ΑΔΙΣΠΟ. Εφόσον δεν είναι απόφοιτοι ΑΔΙΣΠΟ, οι χρόνοι του προηγούμενου εδαφίου παρατείνονται μέχρι τα εννέα (9) έτη στον βαθμό ή τα τριάντα (30) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού.

δ) Νέοι αξιωματικοί, οι οποίοι, όπως προκύπτει από τον ατομικό τους φάκελο, έχουν όλα τα προσόντα της περ. β) των ανώτερων αξιωματικών και επιπλέον μέσο όρο βαθμολογίας τουλάχιστον «άριστα» στις εκθέσεις και στα σημειώματα αξιολόγησής τους στον βαθμό τους.

  1. Ως «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα» κρίνονται:

α) αξιωματικοί μέχρι και βαθμού Αντισυνταγματάρχη και αντίστοιχων, οι οποίοι έχουν ασκήσει τα καθήκοντά τους στον κατεχόμενο βαθμό με βαθμό «λίαν καλώς» και

β) νέοι αξιωματικοί οι οποίοι έχουν ενταχθεί σε πενταετή προγράμματα σπουδών ΑΣΕΙ και δεν έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς τις σπουδές τους στη χρονική διάρκεια του προγράμματος σπουδών τους, προσαυξημένη κατά δύο (2) έτη.

  1. Ως «διατηρητέοι» κρίνονται:

α) ανώτατοι αξιωματικοί, οι οποίοι ασκούν τα καθήκοντά τους με βαθμό «εξαίρετα»,

β) Συνταγματάρχες και αντίστοιχοι, οι οποίοι δεν συμπληρώνουν τριάντα τρία (33) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους των κρίσεων και ασκούν τα καθήκοντά τους με βαθμό τουλάχιστον «άριστα»,

γ) αξιωματικοί μέχρι βαθμού Αντισυνταγματάρχη και αντίστοιχων, οι οποίοι φέρουν τον καταληκτικό τους βαθμό και, σύμφωνα με τα στοιχεία του ατομικού τους φακέλου, είναι κατάλληλοι για την αποτελεσματική άσκηση των καθηκόντων τους και

δ) αξιωματικοί οι οποίοι έχουν τεθεί ΕΟΘ και είναι κατάλληλοι για την αποτελεσματική ενάσκηση των καθηκόντων τους.

  1. Ως «διατηρητέοι επί θητεία» κρίνονται Υποστράτηγοι και αντίστοιχοι και Ταξίαρχοι και αντίστοιχοι, οι οποίοι είναι κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων τους και επιθυμούν να παραμείνουν στον βαθμό τους και στη θέση στην οποία υπηρετούν, χωρίς δυνατότητα περαιτέρω προαγωγής.
  2. Ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό» κρίνονται αξιωματικοί μέχρι βαθμού Αντισυνταγματάρχη και αντίστοιχων, οι οποίοι δεν έχουν συμπληρώσει τριάντα πέντε (35) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας, είναι κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων τους και, παρότι δεν έχουν ασκήσει τα καθήκοντά τους στον κατεχόμενο βαθμό με βαθμό τουλάχιστον «λίαν καλώς», εκτιμάται με βάση τη συνεκτίμηση των προσόντων τους σε όλη τη σταδιοδρομία τους, ότι μπορούν να τα αποκτήσουν στο μέλλον.
  3. Ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» κρίνονται:

α) Υποστράτηγοι και αντίστοιχοι και Ταξίαρχοι και αντίστοιχοι, οι οποίοι έχουν συμπληρώσει τέσσερα (4) έτη στον βαθμό και δεν προάγονται λόγω έλλειψης κενών οργανικών θέσεων.

β) Αξιωματικοί ανεξαρτήτως βαθμού, οι οποίοι έχουν συμπληρώσει πραγματική συντάξιμη υπηρεσία τουλάχιστον τριάντα πέντε (35) ετών και των οποίων η προαγωγή στον επόμενο βαθμό δεν κατέστη δυνατή. Ειδικά για τους αξιωματικούς οι οποίοι έχουν καταταγεί στις ΕΔ με βαθμό ανώτερο του Ανθυπολοχαγού και αντιστοίχων, στον χρόνο της πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας τους δεν προσμετράται αυτός που αντιστοιχεί στους κατώτερους βαθμούς εκείνου με τον οποίο κατατάχθηκε στις ΕΔ και δεν δύναται να παραμείνουν στην ενέργεια μετά τη συμπλήρωση του εξηκοστού (60ού) έτους της ηλικίας τους.

γ) Κατ’ εξαίρεση της περ. β) Συνταγματάρχες και αντίστοιχοι, οι οποίοι έχουν αποδώσει το μέγιστο των δυνατοτήτων τους και δεν κρίνεται σκόπιμη η περαιτέρω παραμονή τους στην ενέργεια.

  1. Ως «μη διατηρητέοι» κρίνονται αξιωματικοί οι οποίοι έχουν τεθεί ΕΟΘ και πλέον δεν πληρούν τις σχετικές προϋποθέσεις.
  2. Ως «αποστρατευτέοι» κρίνονται αξιωματικοί οι οποίοι δεν διαθέτουν τα απαιτούμενα για προαγωγή προσόντα και, λόγω ουσιώδους έλλειψης των προσόντων τους στον φερόμενο βαθμό, δεν είναι κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων τους.
  3. Για την εφαρμογή της παρ. 6 του άρθρου 21, δυσμενείς είναι οι κρίσεις «προακτέος κατ’ αρχαιότητα», «ευδοκίμως τερματίσας τη σταδιοδρομία του», εξαιρουμένης της περ. α) της παρ. 9, «διατηρητέος στον αυτό βαθμό», «μη διατηρητέος» και «αποστρατευτέος».

 

Άρθρο 18

Κρίσεις αξιωματικών ανά βαθμό

 

  1. Ως «προακτέοι επ’ ανδραγαθία» και «προακτέοι κατ’ εκλογή» μπορεί να κριθεί το σύνολο των αξιωματικών οι οποίοι δεν φέρουν τον καταληκτικό τους βαθμό.
  2. Με την επιφύλαξη της παρ. 1:

α) Οι νέοι αξιωματικοί μπορούν να κριθούν ως:

αα) «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα»,

αβ) «διατηρητέοι»,

αγ) «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό» ή

αδ) «αποστρατευτέοι».

β) Οι ανώτεροι αξιωματικοί μπορούν να κριθούν ως εξής:

βα) οι Ταγματάρχες και αντίστοιχοι ως:

  1. i) «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα»
  2. ii) «διατηρητέοι»,

iii) «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό»,

  1. iv) «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» ή
  2. v) «αποστρατευτέοι»,

ββ) οι Αντισυνταγματάρχες και αντίστοιχοι ως:

  1. i) «προακτέοι κατ’ απόλυτη εκλογή», εφόσον είναι απόφοιτοι ΑΣΕΙ Όπλων του ΣΞ, Μάχιμοι του ΠΝ ή Ιπτάμενοι της ΠΑ, για την κάλυψη ποσοστού μέχρι πέντε τοις εκατό (5%) των αντιστοίχων κενών οργανικών θέσεων Συνταγματαρχών,
  2. ii) «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα»,

iii) «διατηρητέοι»,

  1. iv) «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό»,
  2. v) «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» ή
  3. vi) «αποστρατευτέοι» και

βγ) οι Συνταγματάρχες και αντίστοιχοι ως:

  1. i) «διατηρητέοι»,
  2. ii) «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» ή

iii) «αποστρατευτέοι» και

γ) οι ανώτατοι αξιωματικοί μπορούν να κριθούν ως εξής:

γα) «διατηρητέοι»,

γβ) «διατηρητέοι επί θητεία», εφόσον το επιθυμούν,

γγ) «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» ή

γδ) «αποστρατευτέοι».

  1. Αξιωματικοί οι οποίοι κρίνονται ως «διατηρητέοι επί θητεία» παραμένουν στον βαθμό και στη θέση τους μέχρι τις επόμενες τακτικές ή έκτακτες κρίσεις και μπορούν στο εξής να κριθούν μόνο ως «διατηρητέοι επί θητεία», «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» ή «αποστρατευτέοι». Αν κριθούν σε δύο (2) διαδοχικές κρίσεις ως «διατηρητέοι επί θητεία», στις επόμενες τακτικές ή έκτακτες κρίσεις κρίνονται υποχρεωτικά ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» και κατόπιν για προαγωγή στον ανώτερο σε αποστρατεία βαθμό ως προακτέοι ή μη προακτέοι σύμφωνα με τις παρ. 1 έως 3 του άρθρου 27.
  2. Αξιωματικοί οι οποίοι κρίνονται ως «διατηρητέοι» ή ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό» παραμένουν στον βαθμό τους μέχρι τις επόμενες τακτικές ή έκτακτες κρίσεις.
  3. Αποστρατεύονται άμεσα με τον βαθμό τους:

α) Ανθυπολοχαγοί και αντίστοιχοι και Υπολοχαγοί και αντίστοιχοι αν κριθούν σε δύο (2) διαδοχικές κρίσεις ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό»,

β) Λοχαγοί και αντίστοιχοι έως Αντισυνταγματάρχες και αντίστοιχοι, αν κριθούν σε δύο (2) διαδοχικές κρίσεις ή τρεις (3) φορές συνολικά ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό» και

γ) όσοι κρίνονται ως «αποστρατευτέοι».

 

Άρθρο 19

Τακτικές κρίσεις αξιωματικών

 

Οι αξιωματικοί κρίνονται κάθε έτος στις τακτικές κρίσεις, οι οποίες διενεργούνται τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο, εφόσον πληρούν μία από τις παρακάτω τυπικές προϋποθέσεις:

α) είναι ανώτατοι αξιωματικοί, πλην των Αρχηγών των ΓΕ,

β) είναι ανώτεροι ή νέοι αξιωματικοί και μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους των κρίσεων συμπληρώνουν τους ελάχιστους χρόνους παραμονής του άρθρου 11,

γ) είναι Συνταγματάρχες και αντίστοιχοι και μέχρι την 30η Απριλίου του έτους των κρίσεων συμπληρώνουν τουλάχιστον ένα (1) έτος παραμονής στον βαθμό τους,

δ) έχουν τεθεί ΕΟΘ ή

ε) φέρουν τον καταληκτικό τους βαθμό και συμπληρώνουν μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους των κρίσεων τριάντα πέντε (35) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας.

 

Άρθρο 20

Διαδικασία πριν από τις τακτικές κρίσεις αξιωματικών

 

  1. Μέχρι την 31η Οκτωβρίου κάθε έτους τα ΓΕ καταρτίζουν πίνακες με ονομαστικές καταστάσεις των κρινόμενων αξιωματικών, οι οποίοι πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις του άρθρου 19.
  2. Οι πίνακες αυτοί κοινοποιούνται ηλεκτρονικά στους κρινόμενους αξιωματικούς μέσω των υπηρεσιών τους μέχρι την 15η Νοεμβρίου.
  3. Ο κρινόμενος αξιωματικός έχει δικαίωμα να υποβάλει εγγράφως τις απόψεις του σχετικά με τα στοιχεία που περιέχονται στις εκθέσεις και στα σημειώματα αξιολόγησής του και στον ατομικό του φάκελο, οι οποίες περιέρχονται στον γραμματέα των αρμοδίων συμβουλίων κρίσεων μέχρι την 15η Δεκεμβρίου.
  4. Το αρμόδιο συμβούλιο κρίσεων, αν το κρίνει απαραίτητο, ζητάει την αυτοπρόσωπη παρουσία του κρινόμενου, προκειμένου να υποστηρίξει τις απόψεις του προφορικά.
  5. Οι αξιωματικοί της παρ. 7 του άρθρου 17, οι οποίοι υπηρετούν στις θέσεις του τρίτου εδαφίου της παρ. 3 του άρθρου 18, υποβάλλουν μέχρι την 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους αναφορά με την οποία γνωστοποιούν τη βούλησή τους, εφόσον δεν κριθούν ως «προακτέοι κατ’ εκλογή» στις κρίσεις του επόμενου έτους, να κριθούν ως «διατηρητέοι επί θητεία». Η αναφορά αυτή είναι ελεύθερα ανακλητή οποτεδήποτε.

 

Άρθρο 21

Διαδικασία κρίσεων αξιωματικών

 

  1. Κατά τη συνεδρίαση του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων, ο εισηγητής θέτει υπόψη του λεπτομερή στοιχεία που περιέχονται στον ατομικό φάκελο του κρινόμενου.
  2. Το αρμόδιο συμβούλιο κρίσεων κρίνει, βάσει των στοιχείων του ατομικού φακέλου του κρινόμενου αξιωματικού και των απόψεων του κρινόμενου αξιωματικού της παρ. 3 του άρθρου 20 και σύμφωνα με την τεκμηριωμένη προσωπική αντίληψη των μελών του.
  3. Εάν για κάποιον από τους κρινόμενους δεν τέθηκαν υπόψη του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων ουσιώδη στοιχεία, το συμβούλιο αυτό βεβαιώνει στα πρακτικά την έλλειψη και αναβάλλει την κρίση του μέχρι να προσκομιστούν τα ελλείποντα στοιχεία σε επόμενη συνεδρίαση και πάντως όχι για περισσότερο από τρεις (3) μήνες. Στην επόμενη συνεδρίαση το αρμόδιο συμβούλιο κρίσεων αποφασίζει οριστικά και η κρίση του ανατρέχει στον χρόνο της αρχικής συνεδρίασης.
  4. Το αρμόδιο συμβούλιο κρίσεων αποφασίζει με φανερή ψηφοφορία και με ειδική αιτιολογία. Τα μέλη του ψηφίζουν κατ’ αντίστροφη σειρά αρχαιότητας.
  5. Για κάθε συνεδρίαση τηρούνται πρακτικά, στα οποία καταγράφονται αναλυτικά τα στοιχεία των παρ. 1 έως 4, η αιτιολόγηση της κρίσης του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων, ονομαστικά τα μέλη που μειοψήφησαν και περίληψη της άποψής τους.
  6. Η δυσμενής κρίση του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων κοινοποιείται στον κρινόμενο αμελλητί. Μετά την κοινοποίησή της, ο κρινόμενος έχει δικαίωμα άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής κατά της απόφασης του συμβουλίου εντός προθεσμίας πέντε (5) εργάσιμων ημερών. Αρμόδιος για την εξέταση της ενδικοφανούς προσφυγής της είναι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, εντός πενήντα (50) ημερών από την άσκησή της και κατόπιν αιτιολογημένης γνώμης του οικείου συμβουλίου κρίσεων. Η άσκηση της ενδικοφανούς προσφυγής δεν αναστέλλει τη διαδικασία των κρίσεων.
  7. Μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών των κρίσεων ενώπιον των αρμοδίων συμβουλίων συντάσσονται πίνακες των κρινόμενων αξιωματικών ανά είδος κρίσης, οι οποίοι κυρώνονται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας.

 

Άρθρο 22

Έκτακτες κρίσεις αξιωματικών

 

  1. Οι έκτακτες κρίσεις γίνονται οποτεδήποτε. Σε αυτές κρίνονται:

α) Αντιστράτηγοι και αντίστοιχοι,

β) Υποστράτηγοι και αντίστοιχοι και Ταξίαρχοι και αντίστοιχοι,

γ) Συνταγματάρχες και αντίστοιχοι, όταν:

γα) συμπληρώνουν κατά το ημερολογιακό έτος διενέργειας των κρίσεων τουλάχιστον τριάντα ένα (31) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού ή

γβ) κενώνονται οργανικές θέσεις ανωτέρων βαθμών και κατά το ημερολογιακό έτος διενέργειας των κρίσεων συμπληρώνουν τέσσερα (4) έτη στον βαθμό και τριάντα ένα (31) έτη συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού,

δ) αξιωματικοί για τους οποίους παύει οποιοσδήποτε νόμιμος λόγος δεν επέτρεπε την κρίση ή την προαγωγή τους,

ε) αξιωματικοί για τους οποίους υποβάλλονται ειδικές εκθέσεις αποστρατείας, σύμφωνα με το άρθρο 35 του ν. 3883/2010 (Α΄ 167),

στ) αξιωματικοί μέχρι τον βαθμό του Υποστρατήγου και αντιστοίχων, οι οποίοι:

στα) αποστρατεύονται για λόγους υγείας ως:

  1. i) «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους», εφόσον, κατ’ εξαίρεση, πληρούν τις προϋποθέσεις κρίσης τους ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό», προάγονται στον επόμενο βαθμό, εφόσον δεν φέρουν τον καταληκτικό τους βαθμό, και αποστρατεύονται εντός ενός (1) μηνός με προεδρικό διάταγμα ή
  2. ii) «αποστρατευτέοι»,

στβ) απεβίωσαν εν ενεργεία, ως:

  1. i) «προακτέοι», εφόσον δεν φέρουν τον καταληκτικό τους βαθμό και πληρούν τις προϋποθέσεις κρίσης «διατηρητέου», εφόσον φέρουν βαθμό από Συνταγματάρχη και αντιστοίχων έως και Υποστράτηγο και αντιστοίχων, είτε «διατηρητέου στον αυτό βαθμό», οπότε προάγονται αναδρομικά από την προηγούμενη ημέρα του θανάτου τους, ή
  2. ii) «μη προακτέοι» και

ζ) όσοι άλλοι προβλέπονται στον παρόντα.

  1. Οι προαγωγές σε βαθμούς ανώτατων αξιωματικών γίνονται αποκλειστικά με έκτακτες κρίσεις, κάθε φορά που κενώνονται οργανικές θέσεις.

 

Άρθρο 23

Ειδικές διατάξεις κρίσεων και προαγωγών αξιωματικών

 

  1. Αξιωματικοί που τελούν σε συνήθη ή μακρά αναρρωτική άδεια, άδεια κύησης-τοκετού, άδεια ανατροφής ή ειδική άδεια λόγω υιοθεσίας τέκνου που χορηγείται σύμφωνα με την απόφαση που εκδίδεται κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 13 του ν. 4361/2016 (Α΄ 10), περί αδειών του στρατιωτικού προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων κρίνονται και προάγονται σύμφωνα με τις προϋποθέσεις των λοιπών αξιωματικών.
  2. Αναστέλλεται η κρίση αξιωματικών:

α) οι οποίοι έχουν παραπεμφθεί ενώπιον πειθαρχικού συμβουλίου με ερώτημα επιβολής καταστατικής πειθαρχικής ποινής, μέχρι την έκδοση ανέκκλητης ενώπιον της διοίκησης απαλλακτικής απόφασης,

β) οι οποίοι εκτίουν καταστατική πειθαρχική ποινή πρόσκαιρης παύσης ή προσωρινής απόλυσης. Μετά την έκτισή της κρίνονται και, εφόσον κριθούν προακτέοι, προάγονται μετά την προαγωγή του αμέσως νεότερού τους αξιωματικού και εφόσον πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις προαγωγής και

γ) οι οποίοι τελούν σε διαθεσιμότητα ή σε άδεια άνευ αποδοχών.

  1. Αναστέλλεται η κρίση για προαγωγή αξιωματικών κατά των οποίων ασκήθηκε ποινική δίωξη για κακούργημα ή έχουν καταδικαστεί σε στερητική της ελευθερίας ποινή ή τελούν σε προσωρινή κράτηση, αιχμαλωσία, λιποταξία ή σε αυτεπάγγελτη διαθεσιμότητα, μέχρι την έκδοση αμετάκλητης δικαστικής απόφασης ή αμετάκλητου δικαστικού βουλεύματος.
  2. Οι Αξιωματικοί που προάγονται επ’ ανδραγαθία εντάσσονται στην οικεία επετηρίδα μετά τους ομοιόβαθμούς τους και αποκτούν τον βαθμό τους από την υπογραφή της σχετικής διοικητικής πράξης. Για τον υπολογισμό της συνολικής τους υπηρεσίας ως αξιωματικών για την εφαρμογή του άρθρου 11, προσμετράται το χρονικό διάστημα από τότε που απέκτησε τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων ο μετά την επ’ ανδραγαθία προαγωγή τους αμέσως νεότερός τους αξιωματικός.
  3. Αξιωματικοί που είναι εγγεγραμμένοι στους πίνακες προακτέων και πριν από την προαγωγή τους εμπίπτουν στις περιπτώσεις της παρ. 2 δεν προάγονται και κρίνονται εκ νέου από τα αρμόδια συμβούλια, όταν εκλείψουν οι λόγοι της αναστολής.

 

Άρθρο 24

Αξιωματικοί Εκτός Οργανικών Θέσεων

 

  1. Αξιωματικοί οι οποίοι κρίνονται ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» δύνανται, εφόσον το επιθυμούν, να τίθενται κατ’ εξαίρεση ΕΟΘ, με απόφαση του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων, όταν δεν έχουν συμπληρώσει πραγματική στρατιωτική συντάξιμη υπηρεσία τριάντα πέντε (35) ετών.
  2. Οι αξιωματικοί που τίθενται ΕΟΘ:

α) τοποθετούνται στην τελευταία θέση της επετηρίδας των ομοιοβάθμων τους, διατηρώντας τη μεταξύ τους σειρά αρχαιότητας,

β) δεν κρίνονται για προαγωγή, παρά μόνο ως «προακτέοι επ’ ανδραγαθία»,

γ) δεν μπορούν να καταλάβουν τις οργανικές θέσεις του άρθρου 6 για το υπόλοιπο της σταδιοδρομίας τους και

δ) κρίνονται στις τακτικές κρίσεις κάθε έτους:

δα) μέχρι τη συμπλήρωση πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας τριάντα πέντε (35) ετών ως «διατηρητέοι», «μη διατηρητέοι» ή «αποστρατευτέοι» και

δβ) μετά τη συμπλήρωση πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας τριάντα πέντε (35) ετών ως «προακτέοι» ή «μη προακτέοι» σύμφωνα με τις παρ. 2 και 3 του άρθρου 27.

  1. Οι αξιωματικοί Υπηρεσίας Γραφείου, Ελαφράς Υπηρεσίας του ΣΞ και των ΚΣ, Υπηρεσίας Ξηράς του ΠΝ και Υπηρεσίας Εδάφους της ΠΑ παραμένουν στις επετηρίδες τους και δεν καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις. Κρίνονται όπως οι ομοιόβαθμοί τους και αν κριθούν ως «προακτέοι», προάγονται με την προαγωγή του αμέσως αρχαιότερού τους. Η φοίτησή τους στη Σχολή Πολέμου Στρατού Ξηράς, στη Σχολή Πολέμου Πολεμικού Ναυτικού, στη Σχολή Πολέμου Πολεμικής Αεροπορίας και στην ΑΔΙΣΠΟ είναι προαιρετική και γίνεται μόνο μετά από επιθυμία τους και γνωμάτευση της Ανώτατης Υγειονομικής Επιτροπής του οικείου Κλάδου του ν.δ. 1327/1973 (Α΄ 16).

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄

ΠΡΟΑΓΩΓΕΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 25

Κριτήρια προαγωγής αξιωματικών

 

  1. Οι αξιωματικοί προάγονται σύμφωνα με κύρια και επικουρικά κριτήρια.
  2. Τα κύρια κριτήρια προαγωγής είναι:

α) η απόδοση του αξιωματικού στον φερόμενο βαθμό, όπως αυτή προκύπτει από τις βαθμολογίες και την αξιολόγησή του στις οικείες εκθέσεις και τα οικεία σημειώματα αξιολόγησης, λαμβάνοντας υπόψη ιδιαίτερα την επαγγελματική του επάρκεια, την αποτελεσματικότητα, την ανάληψη πρωτοβουλιών και την προσήλωσή του στη νομιμότητα,

β) η βαρύτητα των θέσεων στις οποίες έχει υπηρετήσει ως αξιωματικός και

γ) ο χρόνος διοικητικής και επιχειρησιακής του εμπειρίας και συγκεκριμένα:

γα) ο χρόνος υπηρεσίας του σε θέσεις ευθύνης ή διοίκησης,

γβ) ο χρόνος συμμετοχής του σε επιχειρήσεις ή αποστολές αυξημένης επιχειρησιακής ευθύνης, εφόσον έχει συμμετάσχει σε αυτές με διαταγή ΓΕΕΘΑ,

γγ) ο χρόνος υπηρεσίας τους σε διεθνείς οργανισμούς ή σε θέσεις αυξημένης ευθύνης εξωτερικού και

γδ) ο συνολικός χρόνος υπηρεσίας του σε θέσεις διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας.

  1. Τα επικουρικά κριτήρια προαγωγής είναι:

α) ο βαθμός και η σειρά αποφοίτησης από σχολεία υποχρεωτικής φοίτησης των ΕΔ,

β) ο βαθμός και η σειρά αποφοίτησης από παραγωγική σχολή των ΕΔ,

γ) το διδακτορικό δίπλωμα πανεπιστημιακού ή τεχνολογικού τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης της ημεδαπής ή ακαδημαϊκά ισοδύναμος ή ισότιμος τίτλος της αλλοδαπής, σε γνωστικό αντικείμενο συναφές με το υπηρεσιακό τους αντικείμενο,

δ) ο μεταπτυχιακός τίτλος σπουδών διάρκειας τουλάχιστον ενός (1) ακαδημαϊκού έτους από ΑΕΙ, πανεπιστημιακού ή τεχνολογικού τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης της ημεδαπής ή ακαδημαϊκά ισοδύναμος ή ισότιμος τίτλος της αλλοδαπής, σε γνωστικό αντικείμενο συναφές με το υπηρεσιακό τους αντικείμενο,

ε) ο βαθμός άλλου τίτλου σπουδών, εφόσον είναι της ίδιας εκπαιδευτικής βαθμίδας με τον βασικό τίτλο σπουδών,

στ) το επίπεδο γνώσης ξένης γλώσσας, όπως αποδεικνύεται σύμφωνα με το άρθρο 10 του π.δ. 85/2022 (Α΄ 232)

ζ) η δημοσίευση συγγραφικού έργου και οι ανακοινώσεις σε επιστημονικά συνέδρια σχετικά με το υπηρεσιακό τους αντικείμενο,

η) οι εισηγήσεις και ανακοινώσεις σε συνέδρια σχετικά με το υπηρεσιακό τους αντικείμενο,

θ) η συμμετοχή σε επιτροπές ή ομάδες εργασίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό σχετικά με το υπηρεσιακό τους αντικείμενο,

ι) η συμμετοχή σε όργανα διοίκησης νομικών προσώπων, όταν αυτή αποφασίζεται από τη διοίκηση λόγω των επαγγελματικών τους προσόντων και

ια) οι ηθικές αμοιβές που τους έχουν απονεμηθεί κατά την περίοδο της αξιολόγησης.

  1. Ως προς την εκτίμηση των κριτηρίων προαγωγής:

α) Συνήθεις πειθαρχικές ποινές που έχουν επιβληθεί στον κρινόμενο για παραπτώματα που έχει τελέσει, σε χρόνο από τον οποίο έχει παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δέκα (10) ετών, δεν λαμβάνονται υπόψη, εκτός αν το αρμόδιο συμβούλιο αποφανθεί διαφορετικά με ειδικά αιτιολογημένη κρίση του.

β) Η τελική εικόνα του αξιωματικού αναφέρεται αποκλειστικά στο χρονικό διάστημα του βαθμού του. Ελάττωμα, αδυναμία ή έλλειψη προσόντος, που δεν επηρέασε δυσμενώς την κρίση του σε προηγούμενους βαθμούς, λαμβάνεται υπόψη μόνο όταν από την εγγραφή του στην έκθεση ή στο σημείωμα αξιολόγησης ή στον ατομικό φάκελο του αξιωματικού δεν έχει παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δέκα (10) ετών.

γ) Αμετάκλητη καταδίκη για οποιοδήποτε κακούργημα, για κλοπή, υπεξαίρεση, φθορά ξένης ιδιοκτησίας, απάτη, απάτη με υπολογιστή, απάτη σχετική με τις επιχορηγήσεις, εκβίαση, πλαστογραφία, δωροδοκία και δωροληψία, παράνομη βεβαίωση ή είσπραξη δικαιωμάτων του Δημοσίου, απιστία, αποδοχή και διάθεση προϊόντων εγκλήματος, παράβαση καθήκοντος, παραβίαση μυστικών της Πολιτείας από αμέλεια, κατασκοπεία, υφαρπαγή ψευδούς βεβαίωσης, πλαστογραφία, πλαστογραφία πιστοποιητικών, υπεξαγωγή εγγράφων, ανθρωποκτονία, εμπορία ανθρώπων, συκοφαντική δυσφήμιση, τα αδικήματα του εικοστού δεύτερου Κεφαλαίου του Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019, Α’ 95), περί προσβολών ατομικού απορρήτου και επικοινωνίας, του δέκατου ένατου Κεφαλαίου του Ποινικού Κώδικα περί εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής και για το αδίκημα του άρθρου 379Α του Ποινικού Κώδικα, περί διακεκριμένων περιπτώσεων στο πλαίσιο εγκληματικής οργάνωσης, καθώς και για τα αδικήματα των άρθρων 19, 20, 21, 23, 25, 26, 27, 31, 32, 33, 35, 40, 41, 46 έως και 48, 51, 70, 83, 85, 92, 93, 95, 98, 99, 100, 102 έως και 108, 112, 114 έως και 117, 121, 123, 124, 126, 128, 130 έως και 138, 140 και 142 έως και 147, 149 έως και 155 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ν. 2287/1995, Α΄ 20), λαμβάνεται υπόψη οποτεδήποτε.

 

Άρθρο 26

Προαγωγή αξιωματικών

 

  1. Οι αξιωματικοί μπορούν να προάγονται μέχρι τον καταληκτικό τους βαθμό, σύμφωνα με τα κριτήρια προαγωγής του άρθρου 25.
  2. Τα κύρια και επικουρικά κριτήρια προαγωγής απαριθμούνται στις παρ. 1 και 3 του άρθρου 25 κατά φθίνουσα σειρά βαρύτητας. Τα κύρια κριτήρια προαγωγής λαμβάνονται υπόψη από τα αρμόδια συμβούλια κρίσεων υποχρεωτικά και τα επικουρικά εκτιμώνται ελεύθερα.
  3. Οι αξιωματικοί προάγονται για την κάλυψη κενών οργανικών θέσεων αξιωματικών ανώτερων βαθμών και των αντίστοιχων διοικητικών θέσεων, εξαιρουμένων όσων προάγονται «επ’ ανδραγαθία». Ο αριθμός των κενών οργανικών θέσεων ανά βαθμό περιλαμβάνει τις κενές θέσεις που υπήρχαν, καθώς και όσες κενώθηκαν ή δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της ισχύος των πινάκων των τακτικών κρίσεων. Οι θέσεις όσων αποβιώνουν ή αυτών που κηρύσσονται σε αφάνεια θεωρούνται κενές από την επομένη του θανάτου τους ή της κήρυξής τους σε αφάνεια και αυτών που για οποιονδήποτε άλλον λόγο εξέρχονται από τις Ένοπλες Δυνάμεις ή τίθενται ΕΟΘ από την υπογραφή της σχετικής διοικητικής πράξης.
  4. Οι προαγωγές σε θέσεις ανώτατων αξιωματικών διενεργούνται άμεσα, ανεξάρτητα από τη συμπλήρωση του ελάχιστου χρόνου παραμονής στον βαθμό ή συνολικής υπηρεσίας αξιωματικού.
  5. Οι αξιωματικοί προάγονται σύμφωνα με την κατάταξή τους σε πίνακα προακτέων κατά τη σειρά αρχαιότητάς τους και κατά είδος κρίσης, όπως αυτό προκύπτει από τη θέση τους στην οικεία επετηρίδα. Στους πίνακες αυτούς οι «προακτέοι κατ’ εκλογή» προηγούνται των «προακτέων κατ’ αρχαιότητα». Οι πίνακες ισχύουν:

α) για ανώτατους αξιωματικούς και για Συνταγματάρχες και αντίστοιχους, μέχρι την πλήρωση των κενών οργανικών θέσεων και

β) για τους λοιπούς αξιωματικούς, μέχρι την κύρωση των πινάκων των επομένων τακτικών ή εκτάκτων κρίσεων.

  1. Κενές οργανικές θέσεις αξιωματικών οποιουδήποτε βαθμού, οι οποίες δεν μπορεί να καλυφθούν λόγω αδυναμίας προαγωγής αξιωματικών, θεωρούνται προσωρινά ως κενές οργανικές θέσεις του αμέσως κατώτερου βαθμού και πληρούνται από αξιωματικό του κατώτερου βαθμού. αξιωματικό του
  2. Σε αξιωματικούς οι οποίοι αποβιώνουν κατά την εκτέλεση υπηρεσίας, η οποία συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο και προδήλως και αναμφισβήτητα λόγω αυτού, απονέμεται με προεδρικό διάταγμα από την προηγουμένη του θανάτου τους ο καταληκτικός τους βαθμός, κατόπιν απόφασης του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων. Ο βαθμός αυτός δεν δύναται να είναι ανώτερος του Αντιστρατήγου ή αντιστοίχων. Ειδικά για την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου νοείται ότι ο θανών έχει τόσα έτη υπηρεσίας όσα έχει ο αντίστοιχος στην ενέργεια αξιωματικός κατά το πρώτο έτος της προαγωγής του στον καταληκτικό βαθμό, κατά τη συνήθη υπηρεσιακή εξέλιξη.
  3. Αξιωματικοί οι οποίοι δεν έχουν κριθεί ή δεν έχουν προαχθεί, επειδή δεν έχουν συμπληρώσει τον χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας του άρθρου 12, ή δεν έχουν αποφοιτήσει από υποχρεωτικά για προαγωγή σχολεία για λόγους που ανάγονται στη διοίκηση, όταν οι προϋποθέσεις αυτές πληρωθούν, προάγονται αναδρομικά ανεξαρτήτως της ύπαρξης κενών οργανικών θέσεων.
  4. Οι αξιωματικοί προάγονται με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.

 

Άρθρο 27

Αποστρατευτικός βαθμός και τιμητικές διακρίσεις αξιωματικών

 

  1. Αξιωματικοί μέχρι και του βαθμού του Υποστρατήγου και αντιστοίχων, οι οποίοι κρίνονται ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» σύμφωνα με την παρ. 9 του άρθρου 17, κρίνονται από τα ίδια συμβούλια κρίσεων για προαγωγή στον ανώτερο σε αποστρατεία βαθμό ως «προακτέοι» ή «μη προακτέοι».
  2. «Προακτέοι» στον ανώτερο σε αποστρατεία βαθμό, σύμφωνα με την παρ. 1, κρίνονται αξιωματικοί, εφόσον η βαθμολογία της γενικής ικανότητας στις εκθέσεις αξιολόγησής τους κατά την τελευταία δεκαετία ήταν τουλάχιστον σε βαθμό:

α) «εξαίρετα» για τους Υποστρατήγους και αντιστοίχους και

β) «λίαν καλώς» για τους λοιπούς.

  1. Οι αξιωματικοί που κρίνονται ως «προακτέοι» προάγονται με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ένα (1) μήνα πριν από την έκδοση του προεδρικού διατάγματος της αποστρατείας τους. Το προεδρικό διάταγμα αποστρατείας εκδίδεται εντός προθεσμίας έξι (6) μηνών από την κρίση του αρμόδιου Συμβουλίου Κρίσεων. Εάν ο κρινόμενος αξιωματικός δεν συμπληρώνει εντός της προθεσμίας αυτής τριάντα πέντε (35) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας, το διάταγμα εκδίδεται αμέσως μετά τη συμπλήρωσή της.
  2. Με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και κατόπιν απόφασης του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (εφεξής: ΚΥΣΕΑ) μπορεί να προάγονται σε αποστρατεία Αρχηγοί των ΓΕ των Κλάδων των ΕΔ στον βαθμό του Στρατηγού και αντιστοίχων σε αποστρατεία.
  3. Με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, κατόπιν απόφασης του αρμοδίου συμβουλίου κρίσεων, μπορεί να διατηρούν επί τιμή τον τίτλο της θέσης τους σε αποστρατεία οι εξής αξιωματικοί:

α) με απόφαση του ΚΥΣΕΑ οι αρχηγοί ΓΕ,

β) με απόφαση του ΣΑΓΕ:

βα) ο Γενικός Επιθεωρητής Στρατού,

ββ) ο Αρχηγός Στόλου,

βγ) ο Αρχηγός Τακτικής Αεροπορίας,

βδ) ο Υπαρχηγός ΓΕΕΘΑ,

βε) ο Υπαρχηγός ΓΕΣ,

βστ) οι Αντιστράτηγοι και αντίστοιχοι, οι οποίοι υπηρέτησαν σε οργανικές θέσεις του βαθμού τους,

βζ) οι Υποστράτηγοι και αντίστοιχοι, οι οποίοι υπηρέτησαν σε οργανικές θέσεις του βαθμού τους για χρονικό διάστημα τουλάχιστον έξι (6) μηνών,

βη) όσοι έχουν διατελέσει μέλη των Ανωτάτων Συμβουλίων των Κλάδων των ΕΔ και

βθ) ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Φρουράς.

  1. Τα αρμόδια συμβούλια αποφασίζουν για τη διατήρηση επί τιμή του τίτλου της θέσης του αξιωματικού με βάση την προσωπική αντίληψη των μελών τους για τον κρινόμενο, τα επαγγελματικά και ηθικά του προσόντα και την προσφορά του στις ΕΔ και στη χώρα.
  2. Μεταγενέστερη προαγωγή αξιωματικών που τελούν σε αποστρατεία για λόγους συμμόρφωσης της διοίκησης με δικαστική απόφαση δεν θίγει τον επί τιμή τίτλο τους.
  3. Με το προεδρικό διάταγμα της παρ. 5 μπορεί να στερούνται του επί τιμή τίτλου τους αξιωματικοί, εφόσον με απόφαση του αρμοδίου συμβουλίου κρίσεων, κριθεί ότι ασκούν επάγγελμα κατά τρόπο που δεν συνάδει με τον τίτλο τους ή καταδικασθούν από δικαστήριο για πράξεις που αντιβαίνουν στην τιμή και την αξιοπρέπεια.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄

ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΙΚΕΣ, ΤΕΛΙΚΕΣ, ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Β΄

 

Άρθρο 28

Εξουσιοδοτικές διατάξεις Μέρους Β΄

 

  1. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ και δεν δημοσιεύεται, καθορίζεται ο αριθμός των οργανικών θέσεων των αξιωματικών, η κατανομή τους κατά κατηγορία, βαθμό και ανά έτος και ρυθμίζεται κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 6.
  2. Με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας μετά από γνώμη του ΣΑΓΕ, καθορίζονται τα ουσιαστικά προσόντα των στελεχών των ΕΔ, οι προϋποθέσεις αξιολόγησης, το αντικείμενο και τα κριτήρια αξιολόγησης, ο χρόνος, η συχνότητα, ο τύπος, η διαδικασία και τα όργανα αξιολόγησης, τα δικαιώματα και οι εγγυήσεις υπέρ των αξιωματικών σε σχέση με αυτήν, οι διαδικασίες υποβολής και εξέτασης των διοικητικών προσφυγών, η εξειδίκευση των προϋποθέσεων εφαρμογής της παρ. 1 του άρθρου 35 του ν. 3883/2010 (Α΄ 167) και κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 7.
  3. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του Αρχηγού ΓΕΑ, καθορίζονται οι όροι και η διαδικασία επανακαθορισμού της αρχαιότητας, τα αρμόδια όργανα και κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή της υποπερ. γζ) της περ. γ) της παρ. 3 του άρθρου 8.
  4. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ και εισήγηση προς αυτό του Αρχηγού του οικείου ΓΕ, καθορίζονται οι χρόνοι διοίκησης και ειδικής υπηρεσίας των αξιωματικών ανά Κλάδο των ΕΔ, ανά ΚΣ και ανά βαθμό, η βαρύτητα των θέσεων της περ. β) της παρ. 2 του άρθρου 25 και κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή των άρθρων 12 και 25.
  5. Με απόφαση του ΣΑΓΕ, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του οικείου ανώτατου συμβουλίου των Κλάδων των ΕΔ ή, για τα ΚΣ, του ΓΕΕΘΑ, καθορίζονται οι επιπλέον θέσεις διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας των αξιωματικών του άρθρου 12.
  6. Με απόφαση του ΣΑΓΕ καθορίζονται τον Νοέμβριο του προηγούμενου έτους των κρίσεων οι θέσεις, οι οποίες μπορεί να καλυφθούν με αξιωματικούς που επιθυμούν να κριθούν ως «διατηρητέοι επί θητεία», για την εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 18.
  7. Με αποφάσεις των Ανωτάτων Συμβουλίων των Κλάδων των ΕΔ και του ΣΑΓΕ για τα ΚΣ τον Ιανουάριο κάθε έτους καθορίζεται ο συνολικός αριθμός των αξιωματικών που μπορεί να τεθούν ΕΟΘ ως ποσοστό επί του αριθμού των οργανικών θέσεων κάθε βαθμού, για την εφαρμογή του άρθρου 24.
  8. Με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας μετά από εισήγηση του ΣΑΓΕ, καθορίζονται ζητήματα που αφορούν στους ανώτατους αξιωματικούς οι οποίοι διατηρούν τον επί τιμή τίτλο τους και κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 27.

 

Άρθρο 29

Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Β΄

 

  1. Για το σύνολο των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων που φέρουν βαθμό ανώτατου αξιωματικού και για Συνταγματάρχες και αντίστοιχους του Υγειονομικού Σώματος γενικής ειδικότητας Ιατρού, οι οποίοι μέχρι την 31η.12.2012 συμπλήρωσαν είκοσι πέντε (25) έτη πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας εξακολουθούν να ισχύουν τα άρθρα:

α) 5 έως 10,

β) 11, πλην των παρ. 11 και 12 αυτού,

γ) 12 έως 14 και

δ) 16 έως 22 του ν. 2439/1996 (Α΄ 219).

Το άρθρο 12 του ν. 2439/1996, περί ειδών κρίσεων εφαρμόζεται και για όσα στελέχη των ΕΔ συμπληρώνουν τον χρόνο προαγωγής στον επόμενο βαθμό σύμφωνα με το άρθρο 11 του παρόντος, εφόσον κρίνονται για προαγωγή στον ίδιο βαθμό ανώτατου αξιωματικού εντός της ίδιας επετηρίδας, στις ίδιες έκτακτες κρίσεις με τα ανωτέρω στελέχη που μέχρι την 31η.12.2012 συμπλήρωσαν είκοσι πέντε (25) έτη πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας. Για τους αξιωματικούς του πρώτου εδαφίου εφαρμόζεται αναλόγως η παρ. 1 του άρθρου 22 του παρόντος.

  1. Μέχρι την έναρξη ισχύος της υποπερ. εβ) της περ. ε) της παρ. 1 του άρθρου 11 του παρόντος εφαρμόζεται η περ. ε΄ της παρ. 3 του άρθρου 27 του ν. 3883/2010 (Α΄ 167).
  2. Ειδικά για τις κρίσεις του έτους 2026, οι θέσεις της παρ. 3 του άρθρου 18 καθορίζονται μέχρι την 31η.12.2025.
  3. Κατ’ εξαίρεση της παρ. 5 του άρθρου 18, αξιωματικοί μέχρι του βαθμού του Αντισυνταγματάρχη και αντιστοίχων, οι οποίοι έχουν κριθεί σε δύο (2) διαδοχικές κρίσεις ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό», εφόσον στις τακτικές κρίσεις του έτους 2026 κριθούν ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό» αποστρατεύονται άμεσα με τον βαθμό τους.
  4. Μέχρι την έκδοση της απόφασης της παρ. 3 του άρθρου 28 του παρόντος, εξακολουθεί να ισχύει η παρ. 16 του άρθρου 36 του ν. 3883/2010.
  5. Ειδικά για τη διενέργεια των τακτικών κρίσεων του 2026, οι ονομαστικοί πίνακες της παρ. 1 του άρθρου 20 καταρτίζονται μέχρι την 31η.12.2025 και οι προθεσμίες των παρ. 2 και 3 του ίδιου άρθρου παρατείνονται μέχρι την 5η.1.2026 και την 20ή.1.2026, αντίστοιχα.

 

Άρθρο 30

Τελικές διατάξεις Μέρους Β΄

 

  1. Αριθμητική βαθμολογία ενενήντα ένα (91) έως ενενήντα πέντε (95), η οποία έχει τεθεί σε αξιολόγηση αξιωματικών, η οποία αντιστοιχεί στην ονομαστική βαθμολογία «λίαν καλώς» του άρθρου 29 του ν. 3883/2010 (Α΄ 167), αντιστοιχεί στην κλίμακα «άριστα» της παρ. 3 του άρθρου 7 του παρόντος.
  2. Για την εφαρμογή του ν. 3883/2010, η ιεραρχία και αρχαιότητα των αξιωματικών καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 8 του παρόντος.

 

Άρθρο 31

Καταργούμενες διατάξεις Μέρους Β΄

 

Από την έναρξη ισχύος του παρόντος καταργούνται:

α) τα άρθρα 3, 9 έως 29, 31 έως 34, 36 και 37 του ν. 3883/2010 (Α΄ 167), περί υπηρεσιακής εξέλιξης και ιεραρχίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και θεμάτων διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατολογίας και συναφών διατάξεων, και

β) το άρθρο 37 του ν. 4494/2017 (Α΄ 165), περί ρύθμισης θεμάτων κρίσεων και προαγωγών αξιωματικών από Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών και μονιμοποιηθέντων εθελοντών.

Σχόλια 1 … 9 10 11 12 13 … 19
  • 30 Νοεμβρίου 2025, 21:39 | Chris

    Ο χαρακτηρισμός «νέοι» βρίσκεται στα όρια της γελοιότητας και αντανακλά τον υποτιμητικό και αναχρονιστικό τρόπο σκέψης της πολιτικής αρχής του Υπουργείου, ίσως και ανώτατων χακί στελεχών οι οποίοι θα γευτούν τους καρπούς του φανταστικού αυτού νομοσχεδίου στις Μονάδες τους όταν θα τους αποκαλούν έτσι χαιδευτικά οι στρατεύσιμοι και δεν θα μπορούν να πουν και τίποτα.

    Αφήστε τις σχολές εκτός των πολιτικών σας παιχνιδιών. Καλύψτε τις ανάγκες ρύθμισης της λανθασμένης (ποιός φταίει άραγε γι αυτό;) πυραμίδας με τις υπόλοιπες προελεύσεις εκτός και στόχος είναι να δωθεί η συντήρηση των πανάκριβων οπλικών συστημάτων στους ιδιώτες καθώς οι σχολές δεν θα καλύπτουν τις θέσεις τους και θα αναγκαστούν να κλείσουν.

    Απαράδεκτη και πιθανότατα αντισυνταγματική η αναδρομική υποβάθμιση όσων μπήκαν στις ΕΔ με συγκεκριμένες προοπτικές πριν από είκοσι και τριάντα χρόνια.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 21:32 | Chris

    Ο χαρακτηρισμός «νέοι» βρίσκεται στα όρια της γελοιότητας και αντανακλά τον υποτιμητικό και αναχρονιστικό τρόπο σκέψης της πολιτικής αρχής του Υπουργείου, ίσως και ανώτατων χακί στελεχών οι οποίοι θα γευτούν τους καρπούς του φανταστικού αυτού νομοσχεδίου στις Μονάδες τους όταν θα τους αποκαλούν έτσι χαιδευτικά οι στρατεύσιμοι και δεν θα μπορούν να πουν και τίποτα.

    Αφήστε τις σχολές εκτός των πολιτικών σας παιχνιδιών. Καλύψτε τις ανάγκες ρύθμισης της λανθασμένης (ποιός φταίει άραγε γι αυτό;) πυραμίδας με τις υπόλοιπες προελεύσεις εκτός και στόχος είναι να δωθεί η συντήρηση των πανάκριβων οπλικών συστημάτων στους ιδιώτες καθώς οι σχολές δεν θα καλύπτουν τις θέσεις τους και θα αναγκαστούν να κλείσουν.

    Απαράδεκτη και αντισυνταγματική η αναδρομική υποβάθμιση όσων μπήκαν στις ΕΔ με συγκεκριμένες προοπτικές πριν από είκοσι και τριάντα χρόνια.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 21:06 | Κώστας

    Απαξίωση των αξιωματικών ΑΣΣΥ. Διάλυση της μεσαίας τάξης των στρατιωτικών με αποτελέσματα που θα φανούν σε λίγα χρόνια. Το στράτευμα θα χάσει τη δυναμικότητα του και οι ιδιωτικές εταιρείες θα αναλάβουν να φέρουν εις πέρας το έργο που απαιτείται με αρνητικές συνέπειες…. καλή τύχη στον ελληνικό λαό

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 20:34 | Φέρωνας ΖΠ

    Υπουργέ,
    Τόσο επονείδιστο και απαράδεκτο νομοσχέδιο για τα στελέχη των Ε.Δ.και ΚΚΥΡΙΩΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΥΣ ΑΣΣΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΟΠ Δ Ε Ν Ε Χ Ε Ι ΚΑΤΕΒΑΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΥΕΘΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΑ … ΥΠΉΡΞΑΝ ΥΕΘΑ ΑΔΙΑΦΟΡΟΙ ΠΟΥ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΝΟΜΟΘΈΤΗΣΑΝ ΑΡΝΗΤΙΚΑ Κ ΑΣΧΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΣ…ΥΠΗΡΞΑΝ ΥΕΘΑ ΠΟΥ ΝΟΜΟΘΈΤΗΣΑΝ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑ(ΕΛΑΧΙΣΤΟΤΑΤΟΙ ΑΛΛΑ ΥΠΗΡΞΑΝ)…ΟΜΩΣ ΝΟΜΟΘΕΤΟΝΤΑΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ Κε Υπουργέ ,κινδυνεύετε να λάβετε «επάξια» τον τίτλο του «ΜΑΚΡΑΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΥ ΥΕΘΑ ΑΠΟ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ»,ΔΥΣΤΥΧΩΣ …

    ΛΥΠΑΜΑΙ ΚΕ ΥΠΟΥΡΓΕ …ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ’10-’18 ΕΙΜΑΣΤΕ ,ΟΥΤΕ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΥΠΑΡΧΕΙ,ΩΣΤΕ ΝΑ ΒΑΖΑΜΕ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ «ΠΛΑΤΕΣ» ΑΠΑΙΤΗΘΟΥΝ ΣΑΝ ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΡΚΟΙ,ΟΠΩΣ ΚΑΝΑΜΕ ΤΌΤΕ Κ ΘΑ ΚΑΝΑΜΕ ΑΓΟΓΓΥΣΤΑ ΟΠΟΤΕΔΗΠΟΤΕ Κ ΕΑΝ ΑΠΑΙΤΗΤΟ …ΓΙΑΥΤΟ Κ Η Η ΒΟΥΛΗΣΗ ΣΑΣ ΝΑ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣΕΤΕ ΚΑΤ’ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΡΟΔΙΔΕΙ ΜΙΑ ΕΜΠΑΘΕΙΑ Α Ν Ε Ξ Η Γ Η Τ Η ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΥΠΞΚΟΥΣ Κ ΑΞΚΟΥΣ ΑΣΣΥ …

    Γ Ι Α Τ Ι Τ Ο Σ Η ΕΜΠΑΘΕΙΑ;;;

    ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΙΣ ΚΑΛΠΕΣ._

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 18:56 | Σωτήριος

    Οι ρυθμίσεις της παρ. 3 του άρθρου 26 συνδέουν την εξέλιξη με τις Νομοθετημένες Οργανικές Θέσεις (ΝΟΘ), οδηγώντας σε αβεβαιότητα, καθυστερήσεις και ακόμη και περιορισμό στον καταληκτικό βαθμό.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 18:31 | ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ

    Στο παρόν νομοσχέδιο και στο Παράρτημα «Α» αυτού, δεν περιλαμβάνεται ρύθμιση για τους Αξιωματικούς εξ ΑΣΣΥ Τάξεως 1992, πτυχιούχους ΑΕΙ, οι οποίοι εξακολουθούν να υπηρετούν έχοντας ήδη συμπληρώσει 35 έτη πραγματικής υπηρεσίας.

    Οι συμμαθητές τους που δεν απέκτησαν πτυχίο ΑΕΙ ολοκλήρωσαν τη σταδιοδρομία τους κατά το τρέχον έτος και δεν επηρεάστηκαν από το νέο νομοσχέδιο. Είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί και για τους υπόλοιπους, που είναι πτυχιούχοι ΑΕΙ, η ομαλή ολοκλήρωση της επαγγελματικής τους πορείας.

    Θεωρώ απαραίτητη την πρόβλεψη ειδικών μεταβατικών ρυθμίσεων, ώστε για λόγους ισότητας και ισονομίας να μη θιγεί το υφιστάμενο σταδιοδρομικό καθεστώς για το σύνολο της Τάξεως 1992.

    Συνοψίζοντας, κρίνεται αναγκαίο οι πτυχιούχοι ΑΕΙ Τάξεως 1992 να ενταχθούν στο άρθρο 29, προκειμένου να παραμείνουν στις διατάξεις του ν. 2439/1996.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 18:41 | ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ν.Γ.

    Στο παρόν νομοσχέδιο και στο Παράρτημα «Α» αυτού, δεν περιλαμβάνεται ρύθμιση για τους Αξιωματικούς εξ ΑΣΣΥ Τάξεως 1992, πτυχιούχους ΑΕΙ, οι οποίοι εξακολουθούν να υπηρετούν έχοντας ήδη συμπληρώσει 35 έτη πραγματικής υπηρεσίας.

    Οι συμμαθητές τους που δεν απέκτησαν πτυχίο ΑΕΙ ολοκλήρωσαν τη σταδιοδρομία τους κατά το τρέχον έτος και δεν επηρεάστηκαν από το νέο νομοσχέδιο. Είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί και για τους υπόλοιπους, που είναι πτυχιούχοι ΑΕΙ, η ομαλή ολοκλήρωση της επαγγελματικής τους πορείας.

    Θεωρώ απαραίτητη την πρόβλεψη ειδικών μεταβατικών ρυθμίσεων, ώστε για λόγους ισότητας και ισονομίας να μη θιγεί το υφιστάμενο σταδιοδρομικό καθεστώς για το σύνολο της Τάξεως 1992.

    Συνοψίζοντας, κρίνεται αναγκαίο οι πτυχιούχοι ΑΕΙ Τάξεως 1992 να ενταχθούν στο άρθρο 29, προκειμένου να παραμείνουν στις διατάξεις του ν. 2439/1996.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 17:12 | ΓΕΩΡΓΙΟΣ

    Το υπό ψήφιση πολυνομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ δεν προβλέπει σαφή σταδιοδρομικό ορίζοντα για τους αξιωματικούς προερχόμενους από Ανθστές και μονίμους υπαξιωματικούς που μετατάχθηκαν στο Σώμα των Αξκών, ώστε να διασφαλίζεται η ολοκλήρωση της σταδιοδρομίας τους στα 35 έτη υπηρεσίας και να λαμβάνουν τον αντίστοιχο αποστρατευτικό βαθμό.

    Με τις νέες ρυθμίσεις δημιουργείται ανισότητα, καθώς οι αξιωματικοί της συγκεκριμένης κατηγορίας θα μπορούν να λαμβάνουν την κρίση «ευδοκίμως τερματίσας τη σταδιοδρομία του» και τον σχετικό αποστρατευτικό βαθμό μόνο τη χρονιά που κρίνονται για προαγωγή και όχι με τη συμπλήρωση 35ετίας, όπως ισχύει ή προβλέπεται για άλλες κατηγορίες.

    Έτσι, η υπόψη κατηγορία αξιωματικών παραμένει στην υπηρεσία και μετά τα 35 έτη, μέχρι την επόμενη κρίση για προαγωγή, σε αντίθεση με Αξκούς προερχόμενους από ΑΣΕΙ ή διαγωνισμό, για τους οποίους υπάρχουν σαφείς και σταθερές ρυθμίσεις.

    Για λόγους ίσης μεταχείρισης και υπηρεσιακής συνέπειας, είναι αναγκαίο να υπάρξει ειδική ρύθμιση στο άρθρο 19, ώστε οι μεταταγέντες αξιωματικοί να εντάσσονται στις τακτικές κρίσεις με τη συμπλήρωση 35 ετών υπηρεσίας, όπως συμβαίνει με τους Σχες και τους αντίστοιχους.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 17:32 | Λάζαρος

    Δεν συμφωνω

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 17:57 | ΣΠΥΡΟΣ

    κ.ΥΕΘΑ,
    παρακαλούμε να διατηρήσετε την κάτωθι ρύθμιση αποκατάστασης του προκατόχου σας στο ΥΠΕΘΑ, κ.Παναγιωτόπουλου, στην αμέσως προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ.

    Με την υπόψη ρύθμιση αποκαταστάθηκε η πολυετής διαμαρτυρία των ΑΣΣΥ ετών κατάταξης 91 92 93, που βρίσκονται πλέον στη δύση της καριέρας τους.

    Τι είδους μετάβαση επικαλείστε όταν επηρεάζονται βαθμολογικά στελέχη ΑΣΣΥ με 32 και άνω έτη υπηρεσίας;

    Ποιο στέλεχος μπορεί να σηκώσει τέτοια ηθική απαξίωση;

    Ξεπερνά κάθε λογική και διαφαίνεται ως τιμωρητική εκ νέου καθήλωση τους,από το ίδιο κυβερνών κόμμα, μόλις 2 έτη μετά τη σοφή πολιτική απόφαση του κ.Παναγιώτοπολου.

    Γεγονός παράδοξο, όσο και πρωτοφανές στην κοινοβουλευτική πρακτική του κυβερνώντος κόμματος, που διαρρήγνυει την έννοια της φυσικής συνέχειας της πολιτικής του και κατά συνέπεια την εμπιστοσύνη των στελεχών στους θεσμούς.

    Μάλιστα μάταια άπαντες περίμεναν η εν λόγω, ρύθμιση Παναγιωτόπουλου, να αποτελέσει οδηγό στο σχεδιασμό της υπηρεσιακής εξέλιξης των επόμενων σειρών ΑΣΣΥ, σε συνάρτηση με την ακαδημαϊκή τους αναβάθμιση ως ΑΕΙ και την αναγνώριση των πτυχίων μετά από δεκαετίες, στις οποίες υπέστησαν την αλλοίωση του θεσμικού τους ρόλου, ειδικότερα υπηρετώντας ως Αξιωματικοί.

    Παρακαλούμε να διατηρήσετε στο ακέραιο την ρύθμιση του άρθρου 52 του ν.5018/23, αφαιρώντας τις σχετικές τελικές διατάξεις περί κατάργησης του άρθρου 37 του ν.4494/2017 από το παρόν πολυνομοσχέδιο και περαιτέρω τροποποιώντας το Παράρτημα ‘Α’ του σχεδίου, ώστε οι ΑΣΣΥ 91 92 93

    να συνεχίσουν να λαμβάνουν τον καταληκτικό του Συνταγματάρχη και αντίστοιχων έως την αποστρατεία τους, το έτος 2028.

    Γενικότερα θα πρότεινα, με γνώμονα το εθνικό συμφέρον να επανεξετάσετε τις εισηγήσεις, για τόσο βαριές, απότομες και σημαντικές μεταβολές στον Θεσμό των ΑΣΣΥ, θεσμός ο οποίος υπηρετεί πάνω από έναν αιώνα στις ΕΔ. Μήπως τελικά αντί αναβάθμισής του, εξαφανιστεί από το «χάρτη»;

    Παραπομπή:

    » Άρθρο 52 του ν.5018/2023

    Ρύθμιση θεμάτων κρίσεων και προαγωγών αξιωματικών εξ Ανωτέρων Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών και μονιμοποιηθέντων εθελοντών – μονιμοποιηθεισών εθελοντριών – Τροποποίηση άρθρου 37 ν. 4494/2017

    Στο άρθρο 37 του ν. 4494/2017 (Α’ 165) επέρχονται οι εξής αλλαγές: α) στο πρώτο εδάφιο μετατίθεται η προθεσμία μέχρι την οποία συμπληρώνεται η εικοσιπενταετία πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας, β) προστίθεται νέο πέμπτο εδάφιο και το άρθρο 37 διαμορφώνεται ως εξής:

    «Άρθρο 37

    Ρύθμιση θεμάτων κρίσεων και προαγωγών αξιωματικών εξ ΑΣΣΥ και μονιμοποιηθέντων εθελοντών – μονιμοποιηθεισών εθελοντριών

    Οι διατάξεις των άρθρων 5 έως 10, 11 πλην των παρ. 11 και 12, 12 έως 14 και 16 έως 22 του ν. 2439/1996 (Α’ 219) ισχύουν και για τους εν ενεργεία αξιωματικούς που προέρχονται από Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ), καθώς και τους αντίστοιχους που προέρχονται από την κατηγορία των μονιμοποιηθέντων εθελοντών του ν. 445/1974 (Α’ 160) και των μονιμοποιηθεισών εθελοντριών του ν. 705/1977 (Α’ 279), οι οποίοι συμπλήρωσαν είκοσι πέντε (25) έτη πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας μέχρι τις 31.12.2018. Για τους αξιωματικούς του πρώτου εδαφίου, ο χρόνος των περ. β’ και γ’ της παρ. 8 του άρθρου 5 του ν. 2439/1996 υπολογίζεται ως χρόνος υπηρεσίας μονίμου αξιωματικού πέρα από τα δεκατρία (13) έτη από την ημερομηνία κατάταξής τους. Για τους αξιωματικούς που δυνάμει του παρόντος άρθρου αποκτούν δικαίωμα αναδρομικής βαθμολογικής προαγωγής, δεν γεννάται δικαίωμα αναδρομικής καταβολής των αντίστοιχων αποδοχών. Για τους αξιωματικούς του πρώτου εδαφίου που προέρχονται από την κατηγορία των μονιμοποιηθέντων εθελοντών του ν. 445/1974 και των μονιμοποιηθεισών εθελοντριών του ν. 705/1977 δεν είναι απαραίτητη η συμπλήρωση του προσόντος του χρόνου διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας του άρθρου 6 του ν. 2439/1996. Για τους αξιωματικούς του πρώτου εδαφίου που προέρχονται από ΑΣΣΥ δεν είναι απαραίτητη η συμπλήρωση του προσόντος του χρόνου διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας του άρθρου 6 του ν. 2439/1996 στον βαθμό του Λοχαγού και αντιστοίχων.Ειδικά για τους αξιωματικούς του πρώτου εδαφίου των ειδικοτήτων Ραδιοναυτίλων, Τεχνικής Υποστήριξης και Υπηρεσιών Υποστήριξης της Πολεμικής Αεροπορίας ισχύουν επιπλέον τα καθοριζόμενα στην περ. δ’ της παρ. 8 του άρθρου 3 του ν. 2439/1996.».

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 15:53 | ΣΥΔ 34

    Εισήλθα σε Σχολή Υπαξιωματικών με βαθμό πανελληνίων 18,4 γνωρίζοντας τα θετικά και τα αρνητικά της επιλογής μου. Σε όλα αυτά τα έτη υλοποιήθηκαν πολλές μεταρρυθμίσεις και περικοπές δημιουργώντας μία τελείως διαφορετική επαγγελματική και οικονομική κατάσταση εις βάρος μας.
    Το παρόν Νομοσχέδιο όμως δεν είναι καν άξιο σχολιασμού.
    Πέραν την αντισυνταγματικότητας και της άνευ προηγουμένου αναδρομικότητας που ενέχει είναι απαξιωτικό, υποτιμητικό, οικονομικά επιζήμιο και επιχειρεί να δημιουργήσει μία μικρή elit (η οποία εισέρχεται με 10 πλέον στις πανελλήνιες) και ένα σώμα από είλωτες (με προφανώς πολύ χαμηλό επίπεδο).
    Δεν έχει όμως υπολογιστεί μία τεράστια λεπτομέρεια, δεν υπάρχει επιθυμία για είλωτες πλέον και αυτό υποβαθμίζει δραματικά το αξιόμαχο.
    Σε κανένα άλλο Υπουργείο ή τομέα του Δημοσίου δεν υπάρχει άρνηση εισαγωγής και 100αδες παραιτήσεις.
    Οι σύμβουλοι του Νομοσχεδίου είναι εκτός πραγματικότητας και του καθημερινού αγώνα που δίνεται στις Μονάδες και προωθούν ωφελιμιστικά την περαιτέρω υποβάθμιση των υπαξιωματικών.
    Εξετάστε την επαναφορά της δυνατότητας αποχώρησης ή του αμετάθετου στα 30 έτη γιατί η κατάσταση που δημιουργείται θα είναι μη αναστρέψιμη.
    Τα 40 έτη με μεταθέσεις είναι το σοβαρότερο αντικίνητρο της ανανέωσης του Στρατεύματος.
    Η ψήφιση του Νομοσχεδίου θα εκμηδενίσει τις επιθυμίες ένταξης των νέων στις ΕΔ και θα επιφέρει χιλιάδες παραιτήσεις.
    Η ψήφιση του Νομοσχεδίου είναι εθνικά επιζήμια.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 14:35 | PgB

    Είναι το τέταρτο σταδιοδρομικό – βαθμολογικό νομοσχέδιο στο οποίο θα υπαχθώ από την στιγμή που εισήλθα στις ΕΔ.
    Σε όλα τα προηγούμενα ΝΣ, για τους Αξ/κούς ΑΣΣΥ, με την προβλεπόμενη περίοδο μεταβατικότητας διατηρούνταν προβλέψεις όπως :

    1. Της αποστρατείας με τον επόμενο καταληκτικό Βαθμό

    2. Της προσωπικής εξέλιξης μέσω σπουδών εκτός ΕΔ κ.α

    Στο συγκεκριμένο ΝΣ δεν υπάρχουν οι ανωτέρω προβλέψεις και θα πρέπει με κάποιο τρόπο να ενσωματωθούν

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 13:42 | Π-Γ Μ

    Από τα ανωτέρω άρθρα δεν προβλέπεται πουθενά η μεταβατικότητα που ανέφερε ο κος Υπουργός και ειδικότερα στους Αξιωματικούς προέλευσης ΑΣΣΥ κατόχους πτυχίων ΑΕΙ και μεταπτυχιακών τόσο ως κριτήριο προαγωγής όσο και ως κριτήριο του καταληκτικού – αποστρατευτικού βαθμού όπως προβλεπόταν στα τρία προηγούμενα νομοσχέδια (1989, 1996,2010)και ειδικότερα στον Ν.3883/10 Άρθρο 23.ΚΑΤΑΛΗΚΤΙΚΟΙ ΒΑΘΜΟΙ προβλέπεται:

    (3) Συνταγματάρχης για τους Αξιωματικούς που:

    (α) Δεν κρίνονται κατάλληλοι για την άσκηση διοίκησης μονάδας εκστρατείας.

    (β) Προέρχονται από Υπαξιωματικούς αποφοίτους ΑΣΣΥ πτυχιούχους ΑΕΙ.

    Εισήγηση: Να υπάρξει πρόβλεψη για τους αποφοίτους ΑΣΣΥ ΗΔΗ κατόχους πτυχίου ΑΕΙ ο καταληκτικός Βαθμός να είναι ο επόμενος από τον προβλεπόμενο πχ Λοχαγός να έχει καταληκτικό Ταγματάρχη, Ταγματάρχης να έχει καταληκτικό Αντισυνταγματάρχη. Η κρίση για την προαγωγή τους στον επόμενο βαθμό να γίνεται ένα χρόνο πριν την προβλεπόμενη αποστρατεία τους ή νωρίτερα σε περίπτωση ύπαρξης κενών οργανικών θέσεων. Η πρόβλεψη αυτή να ισχύσει μέχρι και οι τελευταίοι αξιωματικοί προερχόμενοι εκ των ΑΣΣΥ αποστρατευτουν.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 12:13 | ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΟΡΡΟΠΟΥΛΟΣ

    Επί του άρθρου 7 Αξιολόγηση αξιωματικών.
    Η εκατοντάβαθμια κλίμακα εει αποτύχει λόγω συσσώρευσης της βαθμολογίας στο ανώτερα επίπεδα.
    Προτείνεται 6 βαθμιος κλίμακα ως ακολούθως.
    Α – ΕΞΑΙΡΕΤΑ
    Β – ΑΡΙΣΤΑ
    Γ – ΠΟΛΎ ΚΑΛΟΑ
    Δ – ΚΑΛΑ
    Ε – ΜΕΤΡΙΑ
    ΣΤ – ΜΗ ΑΠΟΔΕΚΤΑ
    Επίσης να συμπεριληφθεί η υποχρεωτική περιγραφική έκθεση από τον αξιολογητή για τον αξιολογούμενο.
    Η ποινικοποίηση του βαθμολογητή ειναι προς τη λάθος κατεύθυνση και ειδικά με το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα (Ψευδής βεβαίωση, νόθευση κ.λπ). Σημειώνω οτι ο Ν 4619 ειναι του 2019 και οχι του 2020 που γράφεται λανθασμένα.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 11:24 | Γεώργιος

    Για όσους υποστηρίζουν τον Υπουργό και τα φερέφωνα του.
    «Στις 18 Δεκεμβρίου θα παραλάβω την πρώτη Φ/Γ στην Γαλλία».
    Κύριε Δένδια, την Φρεγάτα την παραλαμβάνει το πλήρωμά της, εσείς απλώς παρίστασθε στην τελετή παραλαβής ως εκπρόσωπος της Κυβέρνησης. Την Φρεγάτα θα την παραλάβουν ο ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ, ο ΥΠΑΡΧΟΣ, ο Α ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ, οι ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ, οι ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ του ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ. Αυτοί την παραλαμβάνουν. Ουδείς άλλος. Είστε απλά ένας Δημόσιος Υπάλληλος που γίνατε μεταξύ άλλων Υπουργός. Και πάλι ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ είστε και έτσι θα σας θυμούνται, εάν σας θυμάται κάποιος. Σίγουρα όχι ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΣ.
    Πείτε όχι στο Νομοσχέδιο αγαπητοί συνάδελφοι. Πείτε όχι. Ως ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ πρέπει να διασφαλίζουμε τους κατώτερους συναδέλφους μας. Βγαίνουν κατά χιλιάδες στους δρόμους. Είναι δυνατόν η Ηγεσία μας να αδιαφορεί;;; Είναι δυνατόν εμείς ως συνάδελφοί τους να αδιαφορούμε;;; Με ποιους θα δουλέψουμε αύριο ;;;

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 09:54 | Ελένη

    Μπορεί να ειναι η ΣΣΑΣ αρχαιοτερη σχολη της ΣΑΝ και να υπαρχουν ειδικότητες της ΣΣΑΣ νεότερες σε αρχαιοτητα;Κάπου λίγο έλεος..Επίσης υπάρχουν και ειδικότητες σωμάτων προελεύσεως ΣΙ ή ΣΝΔ..Το εχετε υπόψιν σας;

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 09:59 | ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ. Κ

    Καλημέρα θα ήθελα να πω τα εξής όσον αφορά το συγκεκριμένο πολυνομοσχεδιο ..Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει 1) την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς της βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. 2) παραβιαζει την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται με διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις»ενοπλες δυναμεις ..Τα Παραρτήματα του σχεδίου νόμου βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση με το άρθρο 11, όσον αφορά τη βαθμολογική εξέλιξη των ήδη υπηρετούντων αξιωματικών προερχόμενοι από τον θεσμό των Εθελοντών Μακράς Θητείας (ΕΜΘ) της κατηγορίας Γ.
    Με την εφαρμογή τους δεν τηρείται ο ελάχιστος χρόνος παραμονής στους βαθμούς (Ανθυπολοχαγού, Υπολοχαγού κ.λπ.), όπως ρητώς ορίζει το άρθρο 11.
    Η επιλογή αυτή συνιστά παραβίαση της αρχής της ισότητας, καθώς δεν προβλέπεται αντίστοιχη μεταχείριση ή μεταβατικό πλαίσιο, ενώ ταυτόχρονα διαφοροποιείται αυθαίρετα η υπηρεσιακή εξέλιξη μεταξύ στελεχών.Επισης μη πρόβλεψη ομαλής μετάβασης θα οδηγήσει με μαθηματική βεβαιότητα σε πολλαπλές αγωγές για ηθική βλάβη και προσβολή δικαιωμάτων υπηρεσιακής εξέλιξης, εξώθηση στελεχών σε πρόωρη αποστρατεία, με αποτέλεσμα τη μείωση της ενεργού στρατιωτικής δύναμης κατά τρόπο αδικαιολόγητο και επιζήμιο.» Ένοπλες Δυνάμεις.
    Για τους παραπάνω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το  βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» 

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 08:22 | Μαριανθη

    Το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (ΓΕΝ) ανακοίνωσε τα αποτελέσματα του Διαγωνισμού πρόσληψης Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠΟΠ), στο Πολεμικό Ναυτικό.

    141 είναι οι επιτυχόντες για τις 315 προκηρυχθείσες θέσεις της δεύτερης Προκήρυξης ΕΠΟΠ 2025.

    Από αυτούς ούτε οι μισοί δεν θα μείνουν και οι μισοί από αυτούς θα φύγουν μόλις σας γνωρίσουν.

    Αποτύχατε παταγωδώς παντού.

    Κριθήκατε ανεπαρκείς και αποτυχημένοι.

    Το μέλλον μόνο ως έτσι θα σας βλέπει.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 08:13 | Απόφοιτος ΑΣΣΥ

    Άμεση απόσυρση του Νομοσχεδίου εκτρώματος και μετά από ουσιαστική συζήτηση με Στρατιωτικούς, να έρθει καινούργιο.
    Ναι. Χρειάζονται αλλαγές. Ναι, συμφωνώ και εγώ. Δεν μπορεί ένας Απόφοιτος ΑΣΣΥ να φτανει στον βαθμό του Συνταγματάρχη. Ναι, συμφωνώ και σε αλλά θέματα σταδιοδρομίας. ΑΛΛΑ. Αλλά όχι έτσι. Οχι από το 100 να πάμε στο 0. Με το Νομοσχέδιο του 2010 πήγαμε από το 100, στο 70.
    Οχι να πάμε και στο 0 με το Νομοσχέδιο Δένδια. Ουτε στο 0. Στο μείον 100 παμε με το αυτό το έκτρωμα.
    ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΤΩΡΑ.
    Αν υπάρχει Πρωθυπουργός σε αυτή την χώρα θα έπρεπε μετά την χθεσινή πορεία από χιλιάδες Στρατιωτικούς να παραιτήσει όλη την Ηγεσία της Εθνικής Άμυνας. Πολιτική και Στρατιωτική. Δεν είναι δυνατόν να διαδηλώνουν τόσες χιλιάδες κόσμου και να κάνεις ότι δεν βλέπεις ή δεν καταλαβαίνεις.
    Έχετε χάσει ως Άνθρωποι και ως Στρατιωτικοί την εμπιστοσύνη χιλιάδων στελεχών από κάθε μεριά της χώρας μας. Αν υπήρχε η λέξη ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ στο λεξικό σας, θα είχατε φύγει χθες.
    Δεν είναι μόνο αντισυνταγματικό το Νομοσχέδιο, είναι ταπεινωτικό για όλους που υπηρετούν ήδη.
    Πάρτε το πίσω τώρα και μην κλέψετε τα λεφτά χιλιάδων στελεχών.
    Πάρτε το πίσω τώρα και να έρθει καινούργιο, του οποίου η ισχύς θα ξεκινάει το επόμενο ακαδημαϊκό έτος των Σχολών ή οποιαδήποτε μορφής εισόδου στις τάξεις των ΕΔ.
    Είναι δυνατόν να λέτε σε έναν Ανθυπασπιστή ότι θα κάτσει στον ίδιο βαθμό αλλά 20 χρόνια ;
    ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΛΙΓΟ ;
    Είναι δυνατόν να λέτε σε χιλιάδες στελέχη ότι δεν θα προαχθείτε ξανά ;
    ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΛΙΓΟ ;
    Συνειδητοποιείτε τι πάτε να κάνετε (το κάνετε ήδη) σχετικά με τις εργασιακές σχέσεις ;
    Έχετε το θράσος και το τελικό σχέδιο νόμου που φέρατε να είναι χειρότερο και από το προσχέδιο που είχατε διαρρεύσει σε όλα τα ΜΜΕ, γνήσια φερέφωνα του συστήματος που δημιουργήσατε την εποχή που ζούμε.
    ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΛΙΓΟ ;
    Το έκτρωμα προσχέδιο να το κάνετε ακόμα χειρότερο στο τελικό σχέδιο νόμου ;
    ΜΑ ΠΟΣΟ ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ ΚΟΜΠΛΕΞ έχετε στην ψυχή σας ;
    Θα μιλήσετε ποτέ για αυτά ;
    Ποιοι κρύβονται πίσω από όλο αυτό το μακελειό ;
    ΠΟΙΟΙ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΕΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΕ ΒΑΘΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΙΣΘΟΥΣ ;
    Ποιο κρύβονται πίσω από την ατίμωση του εν ενεργεία ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥ ;
    Δεν υπάρχουν λόγια για να σας χαρακτηρίσει κάποιος.
    Υ.Γ. Όσοι χαίρονται με το νομοσχέδιο, τους καταλαβαίνω. Κρύβονται πίσω από φούστες άλλων και παίρνουν αυξήσεις που βγαίνουν από τις τσέπες άλλων. Κλέβοντας άλλους. Γιατί «άλλοι» είναι. Συνάδελφοι όταν τους συμφέρει, «άλλοι» όλη την υπόλοιπη ζωή τους. Το να χαίρεστε με την στεναχώρια του διπλανού σας όμως, ξεπερνάει κάθε όριο. Όσοι το κάνετε, εσείς οι λίγοι. Αν νοιωθετε ετσι, να ξέρετε ότι είστε λίγοι ως άνθρωποι, όχι μόνο ως Στρατιωτικοί. Δηλώνετε υποταγή σε ένα σύστημα που θα σας πετάξει σαν στημένες λεμονόκουπες όταν κάνει κέφι αυτό.
    ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΥΣ ΑΝΩΤΑΤΟΥΣ, ΣΤΟΥΣ ΠΤΕΡΑΡΧΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΑΥΑΡΧΟΥΣ ΠΟΥ ΜΙΛΗΣΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΤΡΩΜΑ. ΜΠΡΑΒΟ τους που μίλησαν για το προσωπικό τους. Άλλες εποχές, άλλα ήθη. Με τέτοιους ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ έκανες τα πάντα χωρίς στο ζητήσουν. ΣΕ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ δεν τολμούσε ο πολιτικός ΝΑ ΤΟΥ ΞΕΦΤΙΛΙΣΕΙ (όχι να του μειώσει) ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ. Άλλες εποχές, άλλα ήθη. Κατάντια.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 03:45 | Θωμάς ΠΑ ΑΣΕΙ

    Άρθρο 7 παρ. 4 «Βαθμολογία από «μη αποδεκτά» έως και «καλώς» καθώς και «εξαίρετα» αιτιολογείται ειδικά και εμπεριστατωμένα και στηρίζεται σε συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά, καθώς και σε στοιχεία του ατομικού φακέλου του αξιολογούμενου αξιωματικού.»: Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της τακτικής περιόδου αξιολόγησης δεν παρουσιάζεται η ανάγκη για ενέργειες πέραν του καλώς εννοούμενου καθήκοντος, αλλά ο Αξιωματικός εκτελεί πλήρως τα ανατιθέμενα καθήκοντα, τότε χάνει (χωρίς δική του υπαιτιότητα) τη δυνατότητα να βαθμολογηθεί «εξαίρετα»;

    Άρθρο 8 παρ. 3.γε) «η αρχαιότητα ανώτερων και νέων αξιωματικών καθορίζεται από το έτος απόκτησης του βαθμού τους. Όταν αυτό συμπίπτει:
    1. i) οι Ιπτάμενοι αξιωματικοί είναι αρχαιότεροι και
    2. ii) η αρχαιότητα μεταξύ των λοιπών αξιωματικών καθορίζεται από τη σειρά απαρίθμησης της κατηγορίας τους στην παρ. 3 του άρθρου 5,
    γστ) η αρχαιότητα μεταξύ Ανθυποσμηναγών που προέρχονται από τη ΣΙ καθορίζεται από τη σειρά αποφοίτησής τους, διακριτά για τους Ιπτάμενους αξιωματικούς και τους λοιπούς»: ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! Ίσως το μοναδικό θετικό σημείο…

    Άρθρο 8: Ας διορθωθεί η αρίθμηση των παραγράφων 4 και 5…

    Άρθρο 10 παρ. 3.ζ): Καταληκτικός βαθμός για Αξιωματικούς εξ ΑΣΣΥ κλπ της ΠΑ είναι Επισμηναγός. Κατάφωρη αδικία και ανατροπή των προβλεπόμενων στην προκήρυξη με βάση την οποία εισήχθησαν σε ΑΣΣΥ.

    Άρθρο 11: Δεν δίνεται η δυνατότητα συμπλήρωσης 40 ετών πραγματικής υπηρεσίας. Υποχρεωτική η αναγνώριση (με πληρωμή) πενταετίας, ενώ και τα 35 έτη πραγματικής υπηρεσίας φαίνεται δύσκολο να επιτευχθούν. Δεν θα απονέμεται πλήρης σύνταξη;;;

    Άρθρο 12 παρ. 2.γ) και 3: κρίσιμες Μονάδες για Μηχανικούς ΠΑ (ΕΤΗΜ, ΚΕΑ, ΕΡΓ ΕΕ&ΜΜ, 206ΠΑΥ, ΥΕΚΕ, ΥΠΗΔ, ΥΠΕΠΑ) δεν συμπεριλαμβάνονται… Ενώ στην παρ. 3 συμπεριλαμβάνονται ως «επιχειρησιακά» τα Στρατιωτικά Γραφεία και οι Γενικές Διευθύνσεις… Μάλιστα…

    Άρθρο 17 παρ. 3: Μία αξιολόγηση μη «εξαίρετα» ή προαγωγή «κατ’ αρχαιότητα» ή αποφοίτηση από σχολείο με «λίαν καλώς» στην καριέρα μπορεί να κοστίσει την προαγωγή σε Συνταγματάρχη και αντίστοιχους με προαγωγή κατ’ απόλυτη εκλογή»…

    Άρθρο 17 υποπαρ. 3.στ) είναι τελείως αόριστη…

    Άρθρο 18 παρ.5.α) και 5.β): Θα αποστρατεύονται οι Αξιωματικού εξ ΑΣΣΥ 1996 και εντεύθεν που δεν θα είναι δυνατό να προαχθούν βάσει του Παραρτήματος Α; Θα αποστρατεύονται οι Αξιωματικού εξ ΕΜΘ 1993 έως 1995 που δεν θα είναι δυνατό να προαχθούν βάσει του Παραρτήματος Β;

    Άρθρο 24: Επαναλαμβάνεται η πρόβλεψη για 35 έτη συντάξιμης υπηρεσίας και όχι 40…

    Άρθρο 26: Είναι λοιπόν πιθανή η μη προαγωγή παρά την κάλυψη όλων των κριτηρίων, λόγω μη ύπαρξης κενών οργανικών θέσεων… Να προστεθεί αρθρο ως κατωτέρω:
    «Σε περίπτωση που δεν καταστεί δυνατή η προαγωγή Αξιωματικών μέχρι και βαθμού Αντισυνταγματάρχη και αντιστοίχων, που έχουν συμπληρώσει τον προβλεπόμενο χρόνο παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό, συμφώνως των διατάξεων της παρ. 1 του άρθρου 11 του παρόντος, λόγω έλλειψης κενών οργανικών θέσεων, αυτοί παραμένουν στον ίδιο βαθμό ως διατηρητέοι μέχρι τις επόμενες τακτικές ή έκτακτες κρίσεις και μετά την παραμονή δύο (2) ετών στον ίδιο βαθμό, προάγονται ανεξαρτήτως ύπαρξης κενών οργανικών θέσεων.»

    Άρθρο 28: Η εφαρμογή του Μέρους Β εξαρτάται από την έκδοση σειράς ΥΑ και ΠΔ…

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 00:41 | ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΟΡΡΟΠΟΥΛΟΣ

    Επί του Άρθρου 8 παρ 3 Ιεραρχία και αρχαιότητα αξιωματικών αποτελεί θετική εξέλιξη το προβάδισμα αρχαιότητας να καθορίζεται από το έτος κτήσης βαθμού μέ-χρι το βαθμού του Σμχου με προβάδισμα εντός του ιδίου έτους των Ιπταμένων Αξιωματικών (παρ 3γε).
    Πρέπει να επισημανθεί οτι οι Μηχανικοί ανώτατοι αξιωματικοί της ΠΑ θα πρέπει να εναρμονιστούν ως προς το προβάδισμα αρχαιότητας με τους αντίστοιχους του ΠΝ (παρ 2βγ) και προτείνονται οι κάτωθι τροποποιήσεις των σχετικών διατάξεων του άρθρου 8 του νόμου :
    Παρ. 3γγ) οι ανώτατοι Ιπτάμενοι και Μηχανικοί αξιωματικοί είναι αρχαιότεροι των λοιπών,
    Παρ, 5γ) οι ανώτατοι αξιωματικοί Όπλων του ΣΞ, Μάχιμοι και Μηχανικοί του ΠΝ και Ιπτάμενοι και Μηχανικοί της ΠΑ είναι αρχαιότεροι των ομοιοβάθμων τους των Κλάδων των ΕΔ και των ΚΣ

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 00:57 | ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΧΑΣ

    Κε Υπουργέ ως Αξκός της ΠΑ πρεοελεύσεως ΕΜΘ σας συγχαίρω για την προσπάθεια σας προκειμένου η πατρίδα να αποκτήσει σύγχρονα και αποτελεσματικά οπλικά συστήματα.
    Η δημιουργία του ΕΛΚΑΤ ήταν στη σωστή κατεύθυνση. Στο χέρι σας είναι να αποτελέσει την έναρξη στην αναγέννηση της πολεμικής μας βιομηχανίας.

    Ως Ανθυποσμηναγός ΕΜΘ σας αναφέρω ότι δημιουργείτε αναντιστοιχία των λόγων και των πράξεων της κυβέρνησή σας. Το νομοσχέδιο σας υπονομεύει ΟΛΗ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ.
    Σύμφωνα με την παρουσίαση που κάνατε διαπιστώσατε ανισορροπία στην ιεραρχική πυραμίδα και σύνθεση του σημερινού στρατεύματος, με την υφιστάμενη αναλογία μεταξύ αξιωματικών και υπαξιωματικών να είναι 1: 0,8. Σας ρωτώ τα ΣΤΕΛΕΧΗ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ για αυτό? Προφανώς ΟΧΙ αυτά εκτελούν τις εντολές σας. Και αν μετά από μικρό χρονικό διάστημα ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΕΙ, ότι υπάρχει άλλο πρόβλημα για παράδειγμα σε άλλη πυραμίδα, τότε θα αρχίσει η ίδια διαδικασία και σε άλλους τομείς?

    Δεν υπάρχει αναδρομικότητα της προαγωγής για τα στελέχη, κανονικά για όλα τα στελέχη, που υπηρετούν πάνω από τριάντα έτη. Σας έχουν συμβουλεύσει κακώς.

    Όλες οι προαγωγές έχουν κριτήρια, νομοθετημένα από τους προκατόχους σας.
    Όλοι τους ήταν ΛΑΘΟΣ? και της κυβέρνηση σας?

    Διαπιστώσατε ότι το στράτευμα είχε πολλούς Αξκούς Συνταγματάρχες (Πχους, Σμχους) και αποφασίσατε την μείωσή τους με την αποστρατεία τους, τώρα θεωρείτε ότι οι κατώτεροι Αξκοί (ΑΣΣΥ,ΕΜΘ) είμαστε πλεονάζοντες? και διαδίδετε ότι δεν είναι δυνατόν να προέρχεται από το σώμα των υπαξιωματικών και των ΕΠΟΠ/ ΕΜΘ το 65% των αξιωματικών που υπηρετούν σήμερα στο στράτευμα.
    ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΚΑΤΩΤΕΡΟΥΣ (ΝΕΟΙ), ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ, ΑΞΚΟΥΣ ΠΟΥ ΒΓΑΖΟΥΝ ΟΛΗ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΟΤΙ ΗΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΟΙ ΑΠΟ ΟΣΟΥΣ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΟΥΝ ΟΙ ΜΟΝΑΔΕΣ? ΟΙ ΜΟΝΑΔΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗ ΔΟΜΗ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΑ!!! ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ.

    ΜΙΑ ΣΗΜΕΙΩΣΗ, ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΘΙΞΩ ΤΟΥΣ ΑΞΙΟΤΙΜΟΥΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΕΠΟΠ,
    ΚΕ ΥΠΟΥΡΓΕ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΠΡΟΕΛΕΥΣΕΩΣ ΕΠΟΠ ΑΚΟΜΑ!!!

    Οι ΑΣΣΥ πλέον χάνουν 6 βαθμούς και θα καθηλώνονται στο βαθμό του ΑΝΘΣΤΗ, από τους ΕΜΘ αφαιρούνται μέχρι 3 βαθμούς ΟΠΟΥ Η ΙΔΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ πριν 2 χρόνια τους έδωσε, οι ΕΠΟΠ χάνουν 1 βαθμό και πλέον θα μείνουν στάσιμοι στο βαθμό του ΕΠΧΙΑ. Αυτό δεν είναι ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ!!!

    Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων.

    Δεν υπάρχει μελέτη σε βάθος χρόνου ένα στέλεχος τι χάνει από το ΕΦΑΠΑΞ, ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ, ΒΟΕΑ, ΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΣΟΑ – ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΜΟ. ΜΑΣ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΟΛΕΣΕΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΠΟΔΟΧΕΣ – ΠΑΡΟΧΕΣ?

    ΜΑΛΛΟΝ ΚΑΝΕΙΣ!!!

    Το νομοσχέδιο ως έχει, προβλέπει μετά την έκδοση ΦΕΚ και ΥΑ για την κατά περίπτωση εφαρμογή του. Θα γίνει όπως στην περίπτωση μας, καταληκτικός βαθμός ΛΟΧΑΓΟΥ με κριτήρια που θα προβλέπονταν από τα ΓΕ αλλά δεν εκδόθηκαν ποτέ ή θα αποστρατευόμαστε με το καταπληκτικό «τίθενται σε αποστρατεία» αντί του ορθού «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» ως αξιωματικοί που έχουν συμπληρώσει πραγματική συντάξιμη υπηρεσία τριάντα πέντε (35) ετών και δεν διαθέτουν τα απαιτούμενα για προαγωγή προσόντα ούτε θεωρούνται κατάλληλοι για την ενάσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους, λόγω ουσιώδους έλλειψης των προσόντων αυτών στον κατεχόμενο βαθμό? από πού ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ?

    Για να μην αναφερθούμε ότι με προεδρικό διάταγμα που εκδόθηκε την 30 Ιανουαρίου 2024 με πρόταση του Υφυπουργού Εθνικής Άμυνας, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.1848/1989 άρθρο 13 παρ. 4 και Ν. 383/2010 άρθρο 26 παρ. 1 και 32 οι καταταγέντες συνάδελφοι έτους 1988 Εθελοντές Μακράς Θητείας του Στρατού Ξηράς, προήχθησαν σε Λοχαγούς σε αποστρατεία ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» (ΦΕΚ 452/07 Φεβ 24).

    Για το νομοσχέδιο προτείνονται τα παρακάτω:
    Λόγω του ότι δεν υπάρχουν Αξκοί ΕΠΟΠ να αναγραφεί:

    Άρθρο 59
    Οργανικές θέσεις και εξέλιξη ΕΜΘ/Επαγγελματιών Οπλιτών
    1. Οι ΕΜΘ καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις Αξκών, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους ανά έτος.
    2. Οι ΕΠΟΠ καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις των ΕΠΟΠ, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους ανά έτος.
    2. Οι ΕΠΟΠ προάγονται αποκλειστικά για κάλυψη κενών οργανικών θέσεων ανώτερων βαθμών.
    3. Η εξέλιξη των υπηρετούντων ΕΠΟΠ, συμπεριλαμβανομένων των ΕΜΘ, αποτυπώνεται στο Παράρτημα Β΄.

    Να τροποποιηθεί το Παράρτημα Β’ με καταληκτικό βαθμό Υπολοχαγού και αντιστοίχων για τους ήδη Αξκούς ΕΜΘ και καταληκτικό βαθμό Ανθυπολοχαγού και αντιστοίχων των ήδη Ανθυπαπιστών. Είναι δίκαιο μετά από τριάντα πέντε – είκοσι πέντε χρόνια υπηρεσίας ως Υπαξιωματικοί και Αξιωματικοί να φέρουμε με αντικειμενικά κριτήρια τους ανωτέρω καταληκτικούς βαθμούς. Ο θεσμός μας ήδη το 2035 θα καταργηθεί.

    Ο κατά το όφελος και την επιτυχή αποστολή της Υπηρεσίας σκεπτόμενος
    Αξκός ΕΜΘ με τριάντα τέσσερα έτη ΠΕΡΗΦΑΝΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ.

    Ανθυποσμηναγός Κώστας Μίχας

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 22:33 | Στελής Δράκος

    ΝΑΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ…όπως είναι και προυπήρχε.
    ΌΧΙ ΑΛΛΗ ΕΘΝΙΚΉ ΑΣΥΝΕΙΔΗΣΊΑ από μέρους σας. Ξέρω ότι φλεγματικοί άνθρωποι σαν και εσας δεν προσβάλλονται εύκολα και απαξιώ να αναφερθώ περαιτερω. Το μόνο που σίγουρα μπορώ να πω είναι πως κάποιος ΔΕΑ στη θητεία του πρέπει να έφαγε πολύ καψόνι και το πληρώνουμε τώρα εμείς. Ω της κομπλεξικότητας ο λόγος. Υγεία και κακό γείτονα να έχουν οι ιθύνοντες νόες αυτού του νομοσχεδίου.
    Πάρτε πίσω το απαράδεκτο μισθολόγιο-βαθμολόγιο. Θα κάνετε Ατζέντα 2030 χωρίς υφιστάμενο προσωπικό.Να μην ισχύσει ούτε για τους μέλλοντες συναδέλφους.Ένα νομοσχέδιο όλο εμπαιγμούς ,υπερσυγκέντρωση εξουσιών και φοβικότητα.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 22:10 | ΑΣΣΥ 93

    Η κατάργηση της ρύθμισης του άρθρου 52 του ν. 5018/2023 αποτελεί σοβαρή οπισθοδρόμηση για τα στελέχη ΑΣΣΥ 1991–1993. Μετά από δεκαετίες υπηρεσίας και αφού επιτέλους αποκαταστάθηκε η βαθμολογική τους εξέλιξη, τώρα επανέρχονται σε καθεστώς αδικίας και καθήλωσης.Δεν μπορεί να υπάρξει «μετάβαση» που να δικαιολογεί νέα επιβάρυνση για στελέχη με πάνω από 32 χρόνια υπηρεσίας. Η ηθική τους αποδυνάμωση υπονομεύει την εμπιστοσύνη τους στους θεσμούς και πλήττει τη συνέχεια της πολιτικής που το ίδιο κόμμα θέσπισε το 2023.Ζητώ τη διατήρηση της ρύθμισης Παναγιωτόπουλου, τη μη κατάργηση του άρθρου 37 του ν. 4494/2017 και τη διασφάλιση ότι οι σειρές ΑΣΣΥ 91–93 θα φτάσουν κανονικά στον καταληκτικό βαθμό έως την αποστρατεία τους.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 21:52 | ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ

    ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΣΑΣ.
    ΤΟ ΠΡΟΣ ΨΗΦΙΣΗ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΤΕΘΕΙ ΣΕ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ ΘΕΣΜΙΚΑ ΚΑΙ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΔΩΘΕΙ ΧΡΟΝΟΣ ΝΑ ΚΑΤΑΤΕΘΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΑΜΕΣΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΘΕΣΜΙΚΗΣ ΤΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗΣ.
    ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΜΕΤΕΞΕΛΙΞΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΨΗΦΙΣΤΟΥΝ ΘΑ ΕΠΗΡΡΕΑΣΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΤΗ ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΙΣΧΥ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΙΣΧΥ ΚΑΙ ΘΕΣΗ.
    ΤΙΘΕΝΤΑΙ ΕΥΛΟΓΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΟΠΩΣ: ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΜΕΣΗ ΙΣΧΥ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ AΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ,ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΧΕΙ ΑΜΕΣΑ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟ ΣΕ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟ -ΕΦΑΠΑΞ ΚΑΙ ΜΕΤΟΧΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ;
    EINAI ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΙΣΧΥ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΠΟΥ ΣΕ 2-3-4 ΕΤΗ ΘΑ ΟΔΗΓΗΘΕΙ ΣΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ;
    EINAI ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΕΙΣΑΧΘΕΙ ΣΕ ΣΧΟΛΕΣ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΜΕ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΥΨΗΛΟΤΑΤΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ ΙΚΑΝΟΤΑΤΟΙ ΝΕΑΡΟΙ ΚΑΙ ΝΕΑΡΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΡΕΙΤΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ ΣΕ ΒΑΘΜΟΥΣ ΑΞΚΩΝ;
    ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΟΙ ΣΧΟΛΕΣ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΝΩΤΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ ΤΟΥΣ ΝΑ ΧΑΝΟΥΝ ΒΑΘΜΟΥΣ-ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ;
    ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΙ ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ ΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΥΠΑΞΚΩΝ ΑΣΚΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΑΣΚΟΥΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΜΟΥΝ ΑΛΛΩΝ ΠΡΟΝΟΜΙΩΝ,ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΧΡΟΝΟ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ ΣΧΟΛΩΝ ΑΞΚΩΝ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΘΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΧΡΟΝΟ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΩΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΓΡΑΦΕΙΩΝ, ΕΠΙΠΛΕΟΝ Ο ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΕΙ ΜΕ ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑ.
    ΜΕ ΠΟΙΑ ΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΘΗΚΑΝ ΑΛΛΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΠΡΟΑΓΟΜΕΝΟΙ ΕΝ ΤΩ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΝΥΚΤΟΣ ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑΛΗΚΤΙΚΟΥΣ ΒΑΘΜΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΟΣΛΗΦΘΗΚΑΝ;
    ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΕΜΦΕΤΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΜΕ ΥΛΙΚΟ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΓΙΑΤΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΟΝΤΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΘΕΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥΣ. ΟΜΩΣ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΕΤΕ ΠΡΟΣ ΨΗΦΙΣΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΕΙΤΕ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΥΣ ΑΣΣΥ, ΟΙ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΕΣΤΕ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΕ ΔΙΑΡΚΩΣ ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ ΜΙΚΡΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΠΟΤΥΠΩΜΑ ΤΟΥΛΧΑΙΣΤΟΝ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝΚΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΟΡΑΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΙΣΟΝΟΜΙΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟ ΕΛΛΕΙΠΟΥΝ.
    ΤΟ ΠΙΟ ΠΙΘΑΝΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΤΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΩΣ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ ΕΧΕΤΕ ΧΑΣΕΙ ΤΟ ΗΘΙΚΟ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΒΑΛΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΘΑ ΦΑΝΟΥΝ ΣΤΑ ΠΡΟΣΕΧΗ ΧΡΟΝΙΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΘΑ ΧΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΠΕΠΕΙΡΑΜΕΝΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΕΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΙΝΗΘΟΥΝ ΣΕ ΑΛΛΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΕΓΗ.
    ΣΑΦΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΘΕΛΗΣΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΣΑΙ.ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ ΓΙΑΤΙ ΟΔΗΓΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 19:17 | Αθανάσιος Ασβεστάς

    Η πρακτική διορισμού αθλητών σε θέσεις αξιωματικών χωρίς να ακολουθείται η θεσμοθετημένη εκπαιδευτική και επαγγελματική διαδικασία υπονομεύει βασικές αρχές της ισονομίας, της αξιοκρατίας και της ορθής λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων.

    Δημιουργείται παρέκκλιση από τα τυποποιημένα συστήματα επιλογής και εκπαίδευσης.
    Οι Ένοπλες Δυνάμεις λειτουργούν βάσει συγκεκριμένων θεσμικών μηχανισμών επιλογής (διαγωνισμοί, υγειονομικές/ψυχοτεχνικές δοκιμασίες, φυσική κατάσταση, εκπαιδευτικά προγράμματα Σχολών Αξιωματικών). Η απευθείας κατάταξη αθλητών εισάγει εξωγενές πρότυπο πρόσληψης που δεν εναρμονίζεται με τα ισχύοντα κανονιστικά πλαίσια, δημιουργώντας λειτουργική και νομική ασυμμετρία.

    Κίνδυνος αποδιοργάνωσης της ιεραρχικής δομής και της επιχειρησιακής συνέχειας.
    Οι οργανισμοί με στρατιωτική ή αστυνομική δομή στηρίζονται στην ομοιογένεια εκπαίδευσης του προσωπικού. Η εισαγωγή στελεχών χωρίς κοινό υπόβαθρο εκπαίδευσης και χωρίς ολοκλήρωση των προβλεπόμενων σχολών μπορεί να δημιουργήσει επιχειρησιακά κενά, περιορίζει τη διαλειτουργικότητα και εισάγει «ασυνεπείς κόμβους» στην αλυσίδα διοίκησης.

    Αναίρεση των πλαισίων επαγγελματικών προσόντων (qualification frameworks)
    Οι βαθμοί αξιωματικών αντιστοιχούν σε συγκεκριμένα επαγγελματικά προσόντα, πιστοποιημένες δεξιότητες και ώρες εκπαίδευσης. Η αυτόματη αναγνώριση αθλητικών διακρίσεων ως ισοδύναμων με διοικητικά ή επιχειρησιακά προσόντα οδηγεί σε αντιστοίχιση ετερογενών κριτηρίων, κάτι που αντίκειται στις αρχές επαγγελματικών πλαισίων προσόντων (π.χ. EQF/NQF).

    Διακριτική μεταχείριση και θεσμικός κίνδυνος δημιουργίας παράλληλων κατηγοριών προσωπικού.
    Η παροχή διοικητικού βαθμού χωρίς αντικειμενικά, επαγγελματικά κριτήρια εισάγει σαφώς προνομιακή μεταχείριση μίας ομάδας. Τέτοιες εξαιρέσεις όχι μόνο πλήττουν την αρχή της ίσης πρόσβασης σε δημόσιες θέσεις, αλλά και δημιουργούν «διπλό σύστημα» προσωπικού —ένα που περνά από αξιολόγηση και ένα που δεν περνά— με αρνητικές συνέπειες για τη δικαιοκρατική λειτουργία των θεσμών.

    Ελλιπής συνάφεια αθλητικών επιτευγμάτων με διοικητικές/επιχειρησιακές αρμοδιότητες. Η κατάταξη σε βαθμό αξιωματικού συνεπάγεται διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, λήψη επιχειρησιακών αποφάσεων, εφαρμογή κανονιστικών πλαισίων και ανάληψη ευθύνης σε περιστάσεις κρίσιμης σημασίας. Τα αθλητικά προσόντα δεν τεκμηριώνουν επαρκή συνάφεια με τα απαιτούμενα job-specific competencies, οδηγώντας σε δυνητική υποβάθμιση της λειτουργικής ασφάλειας.

    Για την προστασία της επιχειρησιακής συνοχής, της θεσμικής νομιμότητας και της επαγγελματικής επάρκειας, οι βαθμοί αξιωματικών πρέπει να απονέμονται αποκλειστικά μέσω διαδικασιών που περιλαμβάνουν τυποποιημένη εκπαίδευση, αξιολόγηση και πιστοποίηση. Η αθλητική αριστεία μπορεί να υποστηριχθεί με κίνητρα εντός του αθλητικού συστήματος, όχι με μη συναφή διοικητικά αξιώματα.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 18:48 | Δημήτρης Καμπάνης

    Διατήρηση και ενίσχυση της βαθμολογικής εξέλιξης των πτυχιούχων ΑΕΙ προερχομένων από ΑΣΣΥ, τουλάχιστον μέχρι τον βαθμό που ισχύει σήμερα.

    Πλήρη θεσμική αναγνώριση των πανεπιστημιακών και μεταπτυχιακών τίτλων που αποκτήθηκαν.

    Θεσμοθέτηση ενιαίων και αντικειμενικών κριτηρίων εξέλιξης, τα οποία θα λαμβάνουν υπόψη τα πραγματικά τυπικά και ουσιαστικά προσόντα κάθε στελέχους.

    Αποκατάσταση της ισονομίας εντός των Ενόπλων Δυνάμεων εξασφαλίζοντας ισότιμη αξιοποίηση της εκπαίδευσης όλων των στελεχών.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 18:09 | Γιαννουλάκος Δημήτρης

    θελω να καταθέσω την άποψη μου για το πολυνομοσχέδιο οσο αφορά το σταδιοδρομικο και οικονομικο κομμάτι του νομοσχεδιου.Καταρχην λείπει μέχρι τώρα η αιτιολογικη έκθεση ώστε να μας εξηγεί το σκεπτικο του νομοθετήματος.
    1.Να μας εξηγήσουν πως είναι δυνατόν να έρχεται ενα νομοθετιμα και να εχει
    εφαρμογή 33 χρονιά με αναδρομική ισχύει στους ήδη υπηρετούντες.
    2.Οι ΑΣΣΥ πλέον χάνουν 6 βαθμούς και θα καθηλώνονται στο βαθμο του ΑΝΘΣΤΗ, από τους ΕΜΘ αφαιρούνε μέχρι 3 βαθμούς ΟΠΟΥ Η ΙΔΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ πριν 2 χρονια τους έδωσε, οι ΕΠΟΠ χάνουν 1 βαθμο και πλέον θα μείνουν στάσιμοι στο βαθμο του ΕΠΧΙΑ.Αρα για ποια αναβάθμιση μιλάει το υπουργείο.
    3.Να μας εξηγήσουν πως ενας ΔΕΑ 3 μήνες πριν την απόλυση του θα προάγεται σε ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟ αλλά δεν μπορεί ένα στέλεχος που προέρχεται από ΑΣΣΥ η από ΕΜΘ.
    5.Που ειναι η ρυθμιση για την πληρωμη μας για την εργασία περα του 40ωρου και για την Υπερεργασία που παρέχουμε γιατί δεν πληρωνόμαστε για την εργασία μας περα του πενθημέρου που είναι το αδιάθετο ρεπό μετα από την 24ωρη υπηρεσία, υπηρετούμε σε νομούς Παραμεθοριους-Προβληματικους-Απομακρισμενους γιατί δεν μας χορηγεί η πολιτεία το επίδομα που λαμβάνουν ολοι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι αλλα και το πολιτικο προσωπικο του ΥΠΕΘΑ.
    6.Αμερικανικα μοντέλα δεν μπορούν να εφαρμοστούν στο αρπα κολλα χωρίς σχέδιο αλλα και με μισθούς Βουλγαρίας.
    7.Δηλαδη με 2αρνητικες βαθμολογίες το στέλεχος θα μείνει στάσιμος και δεν θα προάγεται ΞΑΝΑ.
    8.ΠΛΗΡΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΣΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 17:44 | Απόφοιτος ΑΣΕΙ – Τάξη 2007

    Θολώσαμε από το κάζο των Υπαξιωματικών και δεν βλέπουμε ότι εκτός από αυξήσεις προαγωγές θα βλέπουμε αναλόγως πολιτικών πεποιθήσεων.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 17:01 | georgios

    Με την ψήφιση και την θέση σε ισχύ του συγκεκριμένου νομοθετήματος φαίνεται ότι καταστρατηγούνται Συνταγματικά θεμελιωμένες αρχές και αρχές του κράτους δικαίου. Ειδικότερα, η εφαρμογή του νόμου, θα επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στους διοικούμενους και δη εν ενεργεία στρατιωτικούς, καθόσον πλήττονται καίρια:
    Α. Η Αρχή της Ισότητας
    Στο άρθρο 4 του Συντάγματος καθορίζεται η αρχή της ισότητας. Ειδικότερα το εν λόγω άρθρο προβλέπει: «1. Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. 2. Oι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. 3. Έλληνες πολίτες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος. Επιτρέπεται να αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια μόνο σε περίπτωση που κάποιος απέκτησε εκούσια άλλη ιθαγένεια ή που ανέλαβε σε ξένη χώρα υπηρεσία αντίθετη προς τα εθνικά συμφέροντα, με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία που προβλέπει ειδικότερα ο νόμος. 4. Mόνο Έλληνες πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους. 5. Oι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους. 6. Κάθε Έλληνας που μπορεί να φέρει όπλα είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων. 7. Τίτλοι ευγένειας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται σε Έλληνες πολίτες.»
    Γενικώς
    Από την διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος, προκύπτει δέσμευση του νομοθέτη, ο οποίος δεν δύναται, κατά τη ρύθμιση ουσιωδώς όμοιων πραγμάτων, σχέσεων ή καταστάσεων και κατηγοριών προσώπων, να μεταχειρίζεται τις περιπτώσεις αυτές κατά τρόπο ανόμοιο, εισάγοντας εξαιρέσεις και κάνοντας διακρίσεις, εκτός αν η διαφορετική ρύθμιση δεν είναι αυθαίρετη αλλά επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος, η συνδρομή του οποίου υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων. (Α.Π. 7/2012 – Τμήμα Β1).
    – Η συνταγματική αρχή της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος) δεσμεύει και το νομοθέτη, ο οποίος στη ρύθμιση ουσιωδώς όμοιων πραγμάτων, σχέσεων ή καταστάσεων και κατηγοριών προσώπων, δεν δύναται να μεταχειρίζεται τις περιπτώσεις αυτές κατά τρόπο ανόμοιο, εισάγοντας εξαιρέσεις και κάνοντας εν γένει διακρίσεις, εκτός εάν η διαφορετική τους ρύθμιση δεν είναι αυθαίρετη, διότι επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων.
    Συνεπώς εάν γίνει με νόμο δικαιολογημένη ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων και αποκλειστεί από τη ρύθμιση αυτή, κατ’ αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση, άλλη κατηγορία προσώπων, ως προς την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που δικαιολογεί την ειδική εκείνη μεταχείριση, η διάταξη, που εισάγει τη δυσμενή αυτή διάκριση είναι ανίσχυρη, ως αντισυνταγματική. Προς αποκατάσταση δε της άνω συνταγματικής αρχής της ισότητας, πρέπει να εφαρμοστεί και για εκείνους εις βάρος των οποίων η δυσμενής διάκριση, η διάταξη που ισχύει για την κατηγορία υπέρ της οποίας θεσπίστηκε η ειδική ρύθμιση, γιατί μόνο με τον τρόπο αυτό αίρεται η κατά παράβαση των άνω διατάξεων του Συντάγματος δημιουργούμενη ανισότητα. (Α.Π. 17/2012 – Τμήμα Β1)
    Β. Ισότητα έναντι του νόμου και ισότητα του νόμου έναντι των πολιτών
    – Η διάταξη του άρθρου 4 παρ.1 του Συντάγματος, η οποία ορίζει «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου», καθιερώνει όχι μόνο την ισότητα των Ελλήνων έναντι του νόμου, αλλά και την ισότητα του νόμου έναντι αυτών.
    Ως εκ τούτου, υποχρεώνει τον κοινό νομοθέτη, όταν πρόκειται να ρυθμίσει ουσιωδώς όμοια πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις και κατηγορίες προσώπων, να μη μεταχειρίζεται κατά τρόπο ανόμοιο τις περιπτώσεις αυτές εισάγοντας εξαιρέσεις ή κάνοντας διακρίσεις, εκτός αν αυτό επιβάλλεται από λόγους κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων (ΟλΑΠ 23/2004, ΟλΑΠ 11/2003).
    Αν από το νόμο γίνεται ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων και αποκλείεται από αυτή κατ’ αδικαιολόγητη, δυσμενή διάκριση, άλλη κατηγορία προσώπων, για την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που επιβάλλει την ειδική ρύθμιση, η διάταξη που εισάγει τη δυσμενή μεταχείριση είναι ανίσχυρη, ως αντισυνταγματική. (Α.Π. 430/2012 – Τμήμα Β2)
    Επί μισθών, συντάξεων – παροχών
    Τα ίδια ισχύουν και όταν η ειδική ρύθμιση αφορά μισθό, σύνταξη ή άλλη παροχή προς δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο και, γενικώς, μισθωτό, οπότε σε περίπτωση, κατά την οποία γίνεται αδικαιολόγητη διάκριση, τα δικαστήρια επιδικάζουν την παροχή και σε εκείνους που αδικαιολόγητα εξαιρούνται, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παραβιάζεται από τη Δικαιοσύνη η αρχή της διακρίσεως των εξουσιών που θεσπίζεται από τα άρθρα 1, 26, 73 επ. και 87 επ. του Συντάγματος, αφού τα δικαστήρια στην περίπτωση αυτή υποχρεούνται, σύμφωνα με τα άρθρα 87 παρ.1 και 2, 93 παρ.4 και 120 παρ.2 του Συντάγματος, να ασκήσουν έλεγχο στο έργο της νομοθετικής εξουσίας, να εφαρμόσουν σε όλη την έκταση την αρχή της ισότητας και με βάση την αρχή αυτή να καταλήξουν στην εφαρμογή του νόμου που περιέχει την ευνοϊκή ρύθμιση.
    Αν τα δικαστήρια περιορίζονταν να κηρύξουν μόνο την αντισυνταγματικότητα της διατάξεως που εισάγει τη δυσμενή διάκριση, χωρίς να επεκτείνουν την ειδική, ευνοϊκή ρύθμιση και υπέρ εκείνου σε βάρος του οποίου έγινε η δυσμενής διάκριση, τότε θα παρέμενε η αντισυνταγματική ανισότητα και δεν θα είχε ουσιαστικό περιεχόμενο η ζητούμενη δικαστική προστασία.
    Αυτό δεν αντίκειται στο άρθρο 80 παρ.1 του Συντάγματος, κατά το οποίο «Μισθός, σύνταξη, χορηγία ή αμοιβή ούτε εγγράφεται στον προϋπολογισμό του Κράτους ούτε παρέχεται χωρίς οργανικό ή άλλο ειδικό νόμο», διότι ο νόμος υπάρχει και είναι αυτός που περιέχει την ευνοϊκή διάταξη (ΟλΑΠ 28/1992). (Α.Π. 430/2012 – Τμήμα Β2).
    Γ. Αρχή της Αναλογικότητας
    Στο άρθρο 25 §1 Συντάγματος καθορίζεται η αρχή της αναλογικότητας. Ειδικότερα η §1 ορίζει ότι τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.
    Η αρχή της αναλογικότητος αναγνωρίζεται ήδη με το άρθρο 25 παρ. 1 εδάφιο τελευτ. του Συντάγματος. Σύμφωνα με την αρχή αυτή οι επιβαλλόμενοι από το νόμο περιορισμοί πρέπει να είναι
    α) αναγκαίοι υπό την έννοιαν ότι δεν υπάρχει άλλος πρόσφορος τρόπος για την επίτευξη του επιδιωκομένου από τη σχετική ρύθμιση σκοπού και
    β) να τελούν σε αρμόζουσα αναλογία με αυτόν, έτσι ώστε οι επιπτώσεις που προκαλούνται στον θιγόμενο στο δικαίωμά του να μην είναι δυσανάλογα επαχθείς, η σχέση δε μεταξύ μέσου και σκοπού πρέπει να είναι εύλογη, ώστε να αποτρέπονται υπέρμετρα επαχθείς συνέπειες στον θιγόμενο. (Α.Π. 1450/2012 – Τμήμα Ε΄)
    – Η αρχή της αναλογικότητας είναι γενική αρχή του δικαίου, συνεπώς ίσχυε και προ της ρητής αποτυπώσεώς της στο Σύνταγμα κατά την προαναφερθείσα αναθεώρησή του.
    Οι περιορισμοί ατομικών δικαιωμάτων είναι κατάλληλοι, ήτοι πρόσφοροι για την πραγμάτωση του επιδιωκόμενου σκοπού, αναγκαίοι, ήτοι επάγονται τον ελάχιστο δυνατό περιορισμό για ιδιώτες και κοινό, εν στενή εννοία αναλογικοί, ήτοι τελούν σε εύλογη σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό, ώστε η ωφέλεια εξ αυτών δεν υπολείπεται τυχόν βλάβης. (ΑΠ 150/2013)
    – Στο ιδιωτικό δίκαιο, επίκληση της αρχής κατ’ αρ. 25 παρ.1 εδ.δ Σ, μπορεί να γίνει αν ο κοινός νομοθέτης θέσπισε υπέρμετρους περιορισμούς ατομικών δικαιωμάτων, οπότε ο δικαστής μπορεί να μην τον εφαρμόσει (αρ. 93 παρ.4 Σ), είτε κατέλιπε κενό, οπότε η αρχή της αναλογικότητας εφαρμόζεται επικουρικά. (ΑΠ 150/2013)
    Ελευθερία συμβάσεων στον εργασιακό χώρο. Προστασία και περιορισμοί βάσει Αρχής Αναλογικότητας
    – Με τη διάταξη 5 παρ. 1 Συντάγματος, ανάγεται σε δικαίωμα (ατομικό) η συμμετοχή στην οικονομική ζωή της χώρας και κατοχυρώνεται η οικονομική ελευθερία. Ειδική πλευρά της οικονομικής ελευθερίας είναι η ελευθερία της εργασίας (ως ατομικό δικαίωμα), δηλαδή το δικαίωμα καθενός να εργάζεται και να επιλέγει ελεύθερα το είδος, τον τόπο και το χρόνο της εργασίας του.
    Η ελευθερία αυτή περιλαμβάνει την ελευθερία των συμβάσεων (ελευθερία σύναψης και καταγγελίας της σύμβασης, ελευθερία επιλογής του αντισυμβαλλομένου, ελευθερία διαμόρφωσης του περιεχομένου της σύμβασης κλπ), όπως προβλέπεται ειδικότερα στη διάταξη του άρθρου 361 ΑΚ (Ολ.ΑΠ. 33/2002).
    Η με τη διάταξη αυτή καθιερούμενη προστασία της οικονομικής και επαγγελματικής ελευθερίας δεν είναι απόλυτη και είναι δυνατόν να επιβάλλονται νομοθετικοί περιορισμοί, εφ’ όσον αυτοί είναι αντικειμενικοί και δικαιολογούνται από λόγους γενικότερου δημόσιου ή κοινωνικού συμφέροντος. Όρο παραδοχής των περιορισμών αυτών αποτελεί και ο υπό τούτων σεβασμός της αρχής της αναλογικότητας.
    Η αρχή αυτή, αναγνωριζόμενη παγίως, ως ισχύουσα, από τη νομολογία των δικαστηρίων και πριν από την αναγωγή της σε ρητή συνταγματική έννοια με την αναθεώρηση του Συντάγματος από τη Ζ’ Αναθεωρητική Βουλή την 18.4.2001 (άρθρο 25 παρ. 1 εδ. β ) και κατά το χρόνο δημοσιεύσεως του νόμου 1969/1991, ο οποίος κατά τις παρακάτω σκέψεις εισάγει περιορισμό ατομικού δικαιώματος συνταγματικά προστατευομένου, απαιτεί όπως οι από το νομοθέτη ή τη διοίκηση επιβαλλόμενοι περιορισμοί στην άσκηση των ατομικών δικαιωμάτων οριοθετούνται με βάση τα εννοιολογικά στοιχεία της προσφορότητας και της αναγκαιότητας του λαμβανόμενου μέτρου και της αναλογίας του προς τον επιδιωκόμενο με αυτό σκοπό (Ολ.ΑΠ. 10/2003). (Α.Π. 1636/2012 – Τμήμα Β1).
    Στο άρθρο 103 του Συντάγματος καθορίζεται η αρχή της Αξιοκρατίας και της Υπηρεσιακής εξέλιξης. Ειδικότερα στο εν λόγω άρθρο επισημαίνονται τα εξής:
    «1. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εκτελεστές της θέλησης του Κράτους και υπηρετούν το Λαό· οφείλουν πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην Πατρίδα. Τα προσόντα και ο τρόπος του διορισμού τους ορίζονται από το νόμο.
    2. Κανένας δεν μπορεί να διοριστεί υπάλληλος σε οργανική θέση που δεν είναι νομοθετημένη. Εξαιρέσεις μπορεί να προβλέπονται από ειδικό νόμο, για να καλυφθούν απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες με προσωπικό που προσλαμβάνεται για ορισμένη χρονική περίοδο με σχέση ιδιωτικού δικαίου.
    3. Οργανικές θέσεις ειδικού Επιστημονικού καθώς και τεχνικού ή βοηθητικού προσωπικού μπορούν να πληρούνται με προσωπικό που προσλαμβάνεται με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Νόμος ορίζει τους όρους για την πρόσληψη, καθώς και τις ειδικότερες εγγυήσεις τις οποίες έχει το προσωπικό που προσλαμβάνεται.
    4. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρχουν. Αυτοί εξελίσσονται μισθολογικά σύμφωνα με τους όρους του νόμου και, εκτός από τις περιπτώσεις που αποχωρούν λόγω ορίου ηλικίας ή παύονται με δικαστική απόφαση, δεν μπορούν να μετατεθούν χωρίς γνωμοδότηση ούτε να υποβιβαστούν ή να παυθούν χωρίς απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου, που αποτελείται τουλάχιστον κατά τα δύο τρίτα από μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους.
    Κατά των αποφάσεων των συμβουλίων αυτών επιτρέπεται προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπως νόμος ορίζει.
    5. Με νόμο μπορεί να εξαιρούνται από τη μονιμότητα ανώτατοι διοικητικοί υπάλληλοι που κατέχουν θέσεις εκτός της υπαλληλικής ιεραρχίας, οι διοριζόμενοι απευθείας με βαθμό πρεσβευτικό, οι υπάλληλοι της Προεδρίας της Δημοκρατίας και των γραφείων του Πρωθυπουργού, των Υπουργών και Υφυπουργών.
    6. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων έχουν εφαρμογή και στους υπαλλήλους της Βουλής, οι οποίοι κατά τα λοιπά διέπονται εξ ολοκλήρου από τον Κανονισμό της, καθώς και στους υπαλλήλους των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου.
    7. Η πρόσληψη υπαλλήλων στο Δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, πλην των περιπτώσεων της παραγράφου 5, γίνεται είτε με διαγωνισμό είτε με επιλογή σύμφωνα με προκαθορισμένα και αντικειμενικά κριτήρια και υπάγεται στον έλεγχο ανεξάρτητης αρχής, όπως νόμος ορίζει.
    Νόμος μπορεί να προβλέπει ειδικές διαδικασίες επιλογής που περιβάλλονται με αυξημένες εγγυήσεις διαφάνειας και αξιοκρατίας ή ειδικές διαδικασίες επιλογής προσωπικού για θέσεις το αντικείμενο των οποίων περιβάλλεται από ειδικές συνταγματικές εγγυήσεις ή προσιδιάζει σε σχέση εντολής.
    8. Νόμος ορίζει τους όρους, και τη χρονική διάρκεια των σχέσεων εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, για την κάλυψη είτε οργανικών θέσεων και πέραν των προβλεπομένων στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 είτε πρόσκαιρων είτε απρόβλεπτων και επειγουσών αναγκών κατά το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2. Νόμος ορίζει επίσης τα καθήκοντα που μπορεί να ασκεί το προσωπικό του προηγούμενου εδαφίου. Απαγορεύεται η από το νόμο μονιμοποίηση προσωπικού που υπάγεται στο πρώτο εδάφιο ή η μετατροπή των συμβάσεών του σε αορίστου χρόνου. Οι απαγορεύσεις της παραγράφου αυτής ισχύουν και ως προς τους απασχολουμένους με σύμβαση έργου.
    9. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη συγκρότηση και τις αρμοδιότητες του «Συνηγόρου του Πολίτη» που λειτουργεί ως ανεξάρτητη αρχή.
    Χαρακτηριστική ως προς την παραβίαση του εν λόγω άρθρου είναι αποφάσεις των Ανωτάτων Δικαστηρίων της Ελλάδας. Ενδεικτικά παραθέτω μερικές αποφάσεις.
    Α.Π. 753/2025 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
    ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΕΜΜΙΣΘΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΝΠΔΔ. – Η διάκριση μεταξύ εμμίσθων δικηγόρων που ασχολούνται με τη δικαστική εκπροσώπηση και τον χειρισμό δικαστικών υποθέσεων του εντολέα τους και εκείνων που έχουν αποκλειστικά την ιδιότητα του νομικού ή δικαστικού συμβούλου έχει σημασία για την ακολουθητέα διαδικασία πρόσληψής τους στους φορείς του δημόσιου τομέα. Ορθά και αιτιολογημένα έγινε δεκτό 1) ότι η αναιρεσίβλητη δικηγορική εταιρεία προσελήφθη από το αναιρεσείον ΝΠΔΔ ως νομικός σύμβουλος και ότι, ως εκ τούτου, η σχετική σύμβαση υπαγόταν στις εξαιρέσεις του άρθρου 43 παρ. 2 Ν. 4194/2013, που ορίζει ότι ο νομικός σύμβουλος προσλαμβάνεται στους φορείς του δημόσιου τομέα με απόφαση του αρμοδίου οργάνου του φορέα και δεν απαιτείται η τήρηση της διαδικασίας πρόσληψης με επιλογή κατόπιν προκήρυξης και 2) ότι ο δικηγόρος – μέλος της αναιρεσίβλητης εταιρείας, που εκπροσώπησε το αναιρεσείον ενώπιον του ΣτΕ, ενήργησε στα πλαίσια σύμβασης εντολής ανεξάρτητης από την σύμβαση ανάθεσης νομικής υποστήριξης. Απορρίπτει – (8, 42, 43, 46 Ν. 4194/2013, 6, 7 Ν. 4610/2019, 10, 328 Ν. 4412/2016, 103 παρ. 2 Συντ.).
    Α.Π. 459/2025 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
    ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ – ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΠΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ. ΥΠΟΚΡΥΠΤΟΜΕΝΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΜΙΣΘΟΙ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ – ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. – Το Εφετείο, απορρίπτοντας κατ’ουσίαν την έφεση των εναγόντων αναιρεσειόντων και επικυρώνοντας έτσι την πρωτόδικη απόφαση με την οποία η αγωγή τους απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, δεν έσφαλε αφού, με βάση τα εκτιθέμενα στην αγωγή, εφόσον οι επικαλούμενες συμβάσεις καταρτίστηκαν από το έτος 2003 και εφεξής, δηλαδή μετά την έναρξη ισχύος του άρθρου 103 παρ. 7 και 8 του Συντάγματος (από 17-4-2001) το εναγόμενο αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, δεν είχε τη νομική δυνατότητα να καταρτίσει με τους ενάγοντες αναιρεσείοντες σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ούτε απολιπόταν πεδίο εκτίμησης από το δικαστήριο για τον ορθό νομικό χαρακτηρισμό των ένδικων συμβάσεων ορισμένου χρόνου, ως συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου ακόμη και εάν οι αναιρεσείοντες εξυπηρετούσαν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του αναιρεσίβλητου. Ούτε, επίσης, παραβίασε τις διατάξεις της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες αφενός μεν δεν επιβάλλουν, σε περίπτωση σύναψης τέτοιων διαδοχικών συμβάσεων, τον χαρακτηρισμό αυτών ως συμβάσεων αορίστου χρόνου, καθόσον τούτο προβλέπεται ως μέτρο δυνητικό, αφετέρου δε τα προς εφαρμογή της Οδηγίας προβλεπόμενα δικαιώματα του μισθωτού και οι προβλεπόμενες κυρώσεις, σύμφωνα με το άρθρο 7 Π.Δ/τος 164/2004, είναι επαρκή για την αποτελεσματική προστασία των απασχολουμένων με διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου μισθωτών, που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δημόσιου φορέα, όπου απασχολούνται. Η ειδικότερη αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε παλαιότερη διαδικασία διορισμού μόνιμων εκπαιδευτικών και πρόσληψης αναπληρωτών παρά τη θέσπιση των νεότερων διατάξεων του Ν. 4589/2019 που ρυθμίζουν πλέον τη διαδικασία πρόσληψης είτε μόνιμων είτε αναπληρωτών εκπαιδευτικών είναι αβάσιμη γιατί το δικαστήριο έκρινε επί του αιτήματος της ένδικης αγωγής να αναγνωριστεί ότι οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου που συνήψαν με το εναγόμενο αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο συνιστούν για τον καθένα απ’αυτούς μία ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και όχι επί αιτήματος διορισμού τους ως μόνιμων ή την πρόσληψή τους ως αναπληρωτών, σύμφωνα με το πάγιο σύστημα που εισήγαγε ο Ν. 4589/2019. Απορρίπτει – (8 παρ. 1, 3 Ν. 2112/1920, 25 παρ. 1,3, 103 παρ. 7 και 8 Συντ., 53, 54, 55, 56 παρ. 1, 61, 62 Ν. 4589/2019, 281, 648, 671 ΑΚ, Οδηγία 1999/70).
    ΣτΕ 253/2024
    ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ – ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΑΝΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ – ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΑΙΤΟΥΣΩΝ ΟΤΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΑ ΔΕΝ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΗΚΑΝ ΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΦΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΟΣΩΝ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ – ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ – ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ – ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΕΣΩ ΑΣΕΠ – ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΠΙΝΑΚΩΝ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει εκδοθεί κατά πρόδηλη παραγνώριση των κριτηρίων της εξουσιοδοτικής διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 62 του ν. 4589/2019, κατά το μέρος που αφορά τον καθορισμό, για το σχολικό έτος 2020-2021, 171 κενών θέσεων της ειδικότητας ΠΕ 91.01 Θεατρικών Σπουδών του κλάδου ΠΕ 91 Θεατρικής Αγωγής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και τον μη καθορισμό κενών θέσεων της ανωτέρω ειδικότητας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση- Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίον προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την απορρέουσα από το άρθρο 103 του Συντάγματος αρχή της ορθολογικής οργάνωσης και στελέχωσης της δημόσιας υπηρεσίας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος – Αβάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως, περί παράβασης των συνταγματικών αρχών της ισότητας και αξιοκρατίας – Απόρριψη – (αρθρ. 53, 54, 56, 61, 62 ν. 4589/2019, 4, 5, 103 Συντ).
    ΣτΕ 254/2024
    ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΕΣΩ ΑΣΕΠ – ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΠΙΝΑΚΩΝ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ – ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΑΝΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ – ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ – ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΑΙΤΟΥΣΩΝ ΓΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΗΚΑΝ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει εκδοθεί κατά πρόδηλη παραγνώριση των κριτηρίων της εξουσιοδοτικής διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 62 του ν. 4589/2019, κατά το μέρος που αφορά τον καθορισμό, για το σχολικό έτος 2020-2021, 171 κενών θέσεων της ειδικότητας ΠΕ 91.01 Θεατρικών Σπουδών του κλάδου ΠΕ 91 Θεατρικής Αγωγής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και τον μη καθορισμό κενών θέσεων της ανωτέρω ειδικότητας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση- Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίον προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την απορρέουσα από το άρθρο 103 του Συντάγματος αρχή της ορθολογικής οργάνωσης και στελέχωσης της δημόσιας υπηρεσίας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος – Αβάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως, περί παράβασης των συνταγματικών αρχών της ισότητας και αξιοκρατίας – Απόρριψη – (αρθρ. 53, 54, 56, 61, 62 ν. 4589/2019, 4, 5, 103 Συντ).
    ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΙΝΑΚΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ (ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΝΘΥΠΑΣΤΥΝΟΜΩΝ ΤΕΜΑ) –ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΡΑΠΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ – ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΡΑΠΤΩΝ – ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΠΕΡΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ – ΡΗΤΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ Ή ΕΦΕΣΗΣ – ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΠΕΡΙ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΞΙΟΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ – ΑΝΕΚΚΛΗΤΟ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Ο επίδικος κατά παράλειψη των εφεσίβλητων, πίνακας επιτυχόντων είναι πλημμελής, διότι ερείδεται στις αναφερθείσες, εκτός εξουσιοδότησης τεθείσες, ρυθμίσεις του π.δ. 82/2006, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα, μετά το στάδιο της αναβαθμολόγησης, να μην περιλαμβάνονται αυτοί στους επιτυχόντες και για τον λόγο αυτό, ο εν λόγω πίνακας καθίσταται ακυρωτέος όπως ορθώς κρίθηκε με την εκκαλούμενη απόφαση – Απόρριψη κρινόμενης – (άρθρ. 7, 8, 10 ν. 3686/2008, άρθρα 1, 5Α του ν. 702/1977, 103, 4, 5 Συντ).
    ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ – ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΝΥΠΑΣΤΥΝΟΜΩΝ (ΤΕΜΑ) – ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ, ΤΡΟΠΟΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΟΡΙΟΔΟΤΗΣΗΣ – ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΠΕΡΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ ΓΡΑΠΤΩΝ – ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΠΙΝΑΚΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗ – ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ Ή ΕΦΕΣΗΣ – ΑΝΕΚΚΛΗΤΟ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Η εκκαλούμενη απόφαση φέρει αιτιολογία που συνίσταται στο ότι οι διατάξεις των παραγράφων 5 και 6 του άρθρου 18 Α του π.δ. 82/2006, δεν προβλέπουν ειδικώς θεσπιζόμενο, απόλυτα ακριβή και ιδιαίτερα ασφαλή τρόπο κάλυψης τόσο των ονομάτων των υποψηφίων και του αύξοντος αριθμού που έχουν λάβει τα γραπτά κατά την πρώτη εξέτασή τους, όσο και των βαθμολογιών της αρχικής Εξεταστικής Επιτροπής, τούτο δε σε συνδυασμό με το ότι αφενός στο προηγούμενο της αναβαθμολόγησης στάδιο έχουν ήδη αποκαλυφθεί τα ονόματα των γραπτών των υποψηφίων και οι αρχικές βαθμολογίες τους, αφετέρου η σχετική διαδικασία αναβαθμολόγησης κινείται κατόπιν αίτησης των υποψηφίων, έχει ως συνέπεια να μην αποκλείεται το ενδεχόμενο ταυτοποίησης των γραπτών κατά το στάδιο της αναβαθμολόγησης, κατά παράβαση των συνταγματικών αρχών της ισότητας, της αξιοκρατίας, της αναλογικότητας και του κράτους δικαίου, αλλά και της αρχής της διαφάνειας – Απόρριψη κρινόμενης – (άρθρ. 7, 8, 10 ν. 3686/2008, άρθρα 1, 5Α του ν. 702/1977, 103, 4, 5 Συντ).
    Δ. Αρχή της ίσης μεταχείρισης των προσώπων
    Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) διαθέτει ένα από τα πιο προηγμένα νομικά πλαίσια σε θέματα καταπολέμησης των διακρίσεων. Εντούτοις, το πλαίσιο αυτό πρέπει να συμπληρωθεί προκειμένου να διευρύνει το πεδίο της αρχής της ίσης μεταχείρισης των προσώπων.
    ΠΡΑΞΗ
    Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου της 2ης Ιουλίου 2008 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης των προσώπων ανεξαρτήτως θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.
    ΣΥΝΟΨΗ
    Στόχος της παρούσας πρότασης οδηγίας είναι να προστατεύσει τα άτομα από διακρίσεις λόγω αναπηρίας, ηλικίας, γενετήσιου προσανατολισμού, θρησκείας ή πεποιθήσεών τους.
    Η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης συμπληρώνει το νομικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), το οποίο αποτελείται από τις οδηγίες περί ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών εκτός της αγοράς εργασίας και ίσης μεταχείρισης στην απασχόληση και την εργασία.
    Πεδίο εφαρμογής
    Η αρχή της ίσης μεταχείρισης συνδέεται με την απαγόρευση των άμεσων διακρίσεων * και των έμμεσων * διακρίσεων. Eφαρμόζεται σε όλα τα πρόσωπα, στον δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, καθώς και στους δημόσιους φορείς. Το πεδίο της καλύπτει τους τομείς κοινωνικής προστασίας (συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής ασφάλισης και της υγειονομικής περίθαλψης), των κοινωνικών πλεονεκτημάτων, της εκπαίδευσης, καθώς και την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της στέγασης και των μεταφορών, και την παροχή αυτών.
    Μέτρα και συγκεκριμένες προσαρμογές θα πρέπει να προβλέπονται εκ των προτέρων, ώστε να επιτρέπουν στα άτομα με αναπηρία την αποτελεσματική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Ωστόσο, αυτά τα μέτρα δεν πρέπει να συνιστούν δυσανάλογη επιβάρυνση. Αυτή η επιβάρυνση μπορεί να αντισταθμιστεί με μέτρα που εφαρμόζονται ήδη στο πλαίσιο των εθνικών πολιτικών ίσης μεταχείρισης.
    Η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης όπως προβλέπεται από την πρόταση οδηγίας δε θέτει εν αμφιβόλω την εθνική νομοθεσία που σχετίζεται με τον λαϊκό χαρακτήρα και την οργάνωση εκ μέρους των κρατών μελών των εκπαιδευτικών τους συστημάτων. Η αρχή δεν εφαρμόζεται στις διαφορές μεταχείρισης λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, όσον αφορά την πρόσβαση σε εκπαιδευτικά ιδρύματα βάσει θρησκείας ή πεποιθήσεων. Επίσης, το πεδίο της πρότασης δεν καλύπτει τις διαφορές μεταχείρισης λόγω υπηκοότητας και λόγω νομικής κατάστασης των αλλοδαπών στην επικράτεια των κρατών μελών.
    Tα κράτη μέλη θα μπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν διατάξεις που είναι ευνοϊκότερες για την προστασία της αρχής της ίσης μεταχείρισης από εκείνες που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, καθώς και μέτρα θετικής διάκρισης που θα αντισταθμίζουν τα μειονεκτήματα που συνδέονται με θρησκεία ή πεποιθήσεις, αναπηρία, ηλικία ή γενετήσιο προσανατολισμό.
    Έννομα μέσα προστασίας
    Κάθε πρόσωπο που θεωρεί ότι έχει υποστεί βλάβη από τη μη τήρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, ή που έχει έννομο συμφέρον να εξασφαλίσει ότι αυτή τηρείται, πρέπει να έχει πρόσβαση σε δικαστικές και διοικητικές διαδικασίες.
    Τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για την προσαρμογή του δικαστικού τους συστήματος, μεταξύ άλλων μοιράζοντας το βάρος της απόδειξης ανάμεσα στον ενάγοντα και τον εναγόμενο και με την εισαγωγή μέτρων που θα επιτρέπουν την προστασία των προσώπων που υπέβαλαν καταγγελία για λόγους διάκρισης έναντι ενδεχόμενων αντιποίνων.
    Πρέπει επίσης να θεσπίσουν ανεξάρτητους φορείς, τον οποίων οι αρμοδιότητες θα περιλαμβάνουν:
    την παροχή στήριξης προς τα θύματα ως προς τις νομικές διαδικασίες τους,
    τη δημοσίευση ερευνών και εκθέσεων σχετικά με τις διακρίσεις.
    Πλαίσιο
    Η πρόταση οδηγίας βασίζεται στις προτεραιότητες της ανανεωμένης κοινωνικής ατζέντας και της στρατηγικής-πλαίσιο για την απαγόρευση των διακρίσεων και ίσες ευκαιρίες για όλους.
    Είναι σύμφωνη με τις αρχές της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
    (Πηγή: https://eur-lex.europa.eu/EL/legal-content/summary/the-principle-of-equal-treatment-between-persons.html )
    Στα άρθρα 20 και 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθορίζονται τα εξής:
    «20. – Ισότητα έναντι του νόμου.
    Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι έναντι του νόμου.
    21. Απαγόρευση διακρίσεων.
    1. Απαγορεύεται κάθε διάκριση ιδίως λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, εθνοτικής καταγωγής ή κοινωνικής προέλευσης, γενετικών χαρακτηριστικών, γλώσσας, θρησκείας ή πεποιθήσεων, πολιτικών φρονημάτων ή κάθε άλλης γνώμης, ιδιότητας μέλους εθνικής μειονότητας, περιουσίας, γέννησης, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.

    2. Εντός του πεδίου εφαρμογής των Συνθηκών και με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεών τους, απαγορεύεται κάθε διάκριση λόγω ιθαγενείας.
    Στο άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθορίζεται Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθορίζονται τα εξής
    Ε. Η θεμελιώδης αρχή της μη αναδρομικότητας του νόμου
    Ρητή ρύθμιση :
    Α΄ ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΣ
    – άρθρο 2 Α.Κ. : “Ο νόμος ορίζει για το μέλλον, δεν έχει αναδρομική δύναμη και διατηρεί την ισχύ του εφόσον άλλος κανόνας δικαίου δεν τον καταργήσει ρητά ή σιωπηρά.”.
    – άρθρο 77 παρ. 2 Συντ. : “Νόμος που δεν είναι πράγματι ερμηνευτικός ισχύει μόνο από τη δημοσίευσή του.”
    Β΄ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ
    – άρθρο 7 παρ. 1 Συντ. : “Έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο που να ισχύει πριν από την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της. Ποτέ δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που προβλεπόταν κατά την τέλεση της πράξης.”
    – άρθρο 78 παρ. 2 Συντ. : “Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που εκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε.”
    – άρθρο 107 παρ. 1 Συντ. : “Η πριν από την 21 Απριλίου 1967 νομοθεσία με αυξημένη τυπική ισχύ για την προστασία κεφαλαίων εξωτερικού* διατηρεί την αυξημένη τυπική ισχύ που είχε και εφαρμόζεται και στα κεφάλαια που θα εισάγονται στο εξής.”.
    * Ν.Δ. 2687/1953 “Περί επενδύσεων και προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού”.
    άρθρο 8 παρ. 5 :
    Απαγόρευση αναδρομικής επιβολής φόρων σε επιχειρήσεις που ιδρύθηκαν με κεφάλαια εξωτερικού.
    I. Aναδρομική και άμεση εφαρμογή του νόμου

    Θ Ε Ω Ρ Ι Α
    Α. ΄ΕΝΝΟΙΑ
    – Διάκριση : Γνήσια – μη γνήσια αναδρομικότητα ή, κατ’άλλη διατύπωση, αναδρομική – άμεση εφαρμογή
    – Ορισμός : κριτήριο κατά πόσον η αλλαγή του νομικού καθεστώτος εκτείνεται πράγματι στο παρελθόν, υπό την έννοια ότι ο νέος νόμος είτε ρυθμίζει γεγονότα και σχέσεις που είχαν υπάρξει αποκλειστικά στο παρελθόν είτε καταλαμβάνει γεγονότα και σχέσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν κατά τη δημοσίευσή του, η νέα ρύθμιση όμως ανατρέχει στον προ της δημοσίευσης χρόνο [γνήσια αναδρομή].
    Β. ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
    Εξισορρόπηση δημοκρατικής αρχής και αρχής του Κράτους δικαίου
    1. ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
    α. Κρατούσα άποψη
    – Κατά κανόνα επιτρεπτή (Συνταγματικό θεμέλιο : δημοκρατική αρχή [σιωπηρά: «παντοδυναμία του νομοθέτη»] )
    – Κατ’εξαίρεση μη επιτρεπτή η αναδρομή του νομοθέτη όταν η αναδρομή:
    αα. προσκρούει στην αρχή της ισότητας (ή άλλο συνταγματικό δικαίωμα)
    ββ. προσκρούει στην αρχή της διακρίσεως των εξουσιών
    β. Μη κρατούσα άποψη
    – Ιδιαίτερο, αυτοτελές συνταγματικό πρόβλημα : ζήτημα νομιμοποίησης του νομοθέτη και όχι (αποκλειστικός) έλεγχος των “αποτελεσμάτων/επιδράσεων” των αναδρομικών νόμων.
    – Κατά κανόνα μη επιτρεπτή (Συνταγματικό θεμέλιο : δημοκρατική αρχή και αρχή του Κράτους δικαίου)
    – Κατ’εξαίρεση επιτρεπτή η αναδρομή του νομοθέτη όταν :
    αα. το νομικό καθεστώς που αλλάζει αναδρομικά προέρχεται από ένα νομοθέτη που στερείτο δημοκρατικής νομιμοποίησης ή
    ββ. η παλαιά ρύθμιση προσέκρουε σε ένα δημοκρατικό-δικαιοκρατικό Σύνταγμα
    – Και όταν η αναδρομική εφαρμογή είναι κατά τα ανωτέρω επιτρεπτή θα πρέπει ο νέος νόμος:
    αα. να μη προσκρούει στην αρχή της ασφάλειας του δικαίου (λ.χ. κατά κανόνα επί “ευμενών” νόμων) ή
    ββ. να είναι επιτακτικά επιβεβλημένος για την αποκατάσταση της ουσιαστικής δικαιοσύνης [η οποία απορρέει και αυτή, όπως και η αρχή της ασφάλειας του δικαίου, από την αρχή του Κράτους δικαίου] και
    γγ. να μη ανατρέχει παρά μόνο σε εύλογο χρόνο.
    – Μετά τον τελευταίο τριπλό έλεγχο η οριστική απόφαση για τη συνταγματικότητα του νόμου (του οποίου η αναδρομική εφαρμογή έχει κριθεί επιτρεπτή) εξαρτάται, τέλος, από την (κατά τα λοιπά) συμφωνία του με το Σύνταγμα.
    2. ΑΜΕΣΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
    – Συνταγματικό θεμέλιο : δημοκρατική αρχή.
    – Κατά κανόνα επιτρεπτή.
    – Κατά κανόνα όχι περιορισμοί από την αρχή του Κράτους δικαίου : μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί η αρχή του Κράτους δικαίου να θεμελιώσει περιορισμούς του νομοθέτη (π.χ. ρητή δέσμευση διατήρησης φορολογικών προνομίων επί ένα ορισμένο χρονικό διάστημα).
    – Έλεγχος της (κατά τα λοιπά) συμφωνίας του νόμου με το Σύνταγμα (ιδιαίτερα με τα θεμελιώδη δικαιώματα).
    (Πηγή: ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ – Θερινό εξάμηνο 2016 Καθηγ. Τζούλια Ηλιοπούλου-Στράγγα, σελ. 1-4)
    ΣΤ. Η Θεμελιώδης αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης
    Η δράση της Δημόσιας Διοίκησης όπως αυτή εκδηλώνεται δια των οργάνων της και των εξ αυτών αποφάσεων, διέπεται από την αρχή της νομιμότητας και ασκείται με τέτοιο τρόπο, ώστε πρωτίστως να ικανοποιείται το δημόσιο συμφέρον. Εντός του ανωτέρου πλαισίου προκύπτει η ανάγκη προστασίας του διοικουμένου, τα συμφέροντα και τα δικαιώματα του οποίου κατοχυρώνονται από τις διατάξεις υπερνομοθετικής ισχύος τις σχετικές με τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και προβλέπονται από τη νομοθεσία, αλλά μπορεί να θιγούν από τη δράση της Διοίκησης. Βασική προστατευτική αρχή που κείται υπέρ του διοικουμένου είναι «η αρχή της χρηστής διοίκησης» που επιβάλλει στα διοικητικά όργανα να ασκούν τις αρμοδιότητές τους σύμφωνα με το κοινό αίσθημα δικαίου, ούτως, ώστε κατά την εφαρμογή των κανόνων να αποφεύγονται ανεπιεικείς και απλώς δογματικές ερμηνευτικές εκδοχές και να επιδιώκεται η προσαρμογή των κανόνων δικαίου στις επικρατούσες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες και απαιτήσεις. Εκδηλώσεις δε της ανωτέρω αρχής αποτελούν οι ειδικότερες, με συνταγματικά ερείσματα, αρχές της αναλογικότητας και της προστατευόμενης (ή δικαιολογημένης) εμπιστοσύνης του διοικουμένου στη Διοίκηση (ΣτΕ 907/1997, 12/1999 αλλά και ΣτΕ 2845/1994, 1709/1997,542/1999).
    Υπέρβαση δε των ορίων δράσης της Διοίκησης πέραν των αρχών αυτών, συνιστά κακή χρήση της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης και συνεπώς λόγο ακυρώσεως των διοικητικών πράξεων που εξεδόθησαν κατά παράβαση των ανωτέρω αρχών. (Σπηλιωτόπουλος Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου, 2002, υπό αρ. 83, 513,514 κλπ). Κατά πάγια νομολογία του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (ενδεικτικώς, ΣτΕ 1358/2011) κατά γενική αρχή του δικαίου της κοινωνικής ασφαλίσεως δεν είναι επιτρεπτή η μετά πάροδον ευλόγου χρόνου ανάκληση ευνοϊκών για τους ασφαλισμένους πράξεων των ασφαλιστικών Οργανισμών, έστω και (υποθετικώς εν προκειμένω) παρανόμων, από τις οποίες οι ασφαλισμένοι απέκτησαν καλόπιστα δικαιώματα. Η εφαρμογή όμως της αρχής αυτής τελεί υπό τη βασική προϋπόθεση ότι οι ευνοϊκές αυτές πράξεις εκδόθηκαν χωρίς να υπάρχει κακόπιστη συμπεριφορά, ενέργεια ή παράλειψη του ασφαλισμένου που ωφελήθηκε έναντι του συγκεκριμένου ασφαλιστικού Οργανισμού (Σ.τ.Ε. 770/2007, 1334/2009). Το ζήτημα όμως κατά πόσον η πάροδος ορισμένου χρόνου από την έκδοση της διοικητικής πράξεως υπερβαίνει ή όχι τον εύλογο χρόνο εξαρτάται από το δικαστήριο κατά περίπτωση (ΣτΕ 1334/2009).
    Όπως έχει επανειλημμένα κριθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας, η αναζήτηση οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία, όταν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από την γέννησή της οφειλής, αντίκειται στην αρχή της χρηστής Διοίκησης, ειδικά αν η αναζήτηση συνεπάγεται σοβαρές συνέπειες στην οικονομική κατάσταση του οφειλέτη, και αν ο οφειλέτης συμπεριφέρθηκε καλόπιστα και με ειλικρίνεια προς το ταμείο (ΣτΕ 1179/1993).
    Αντίθετα, αν ο οφειλέτης έδρασε με δόλο, η αναζήτηση είναι εφικτή, όμως η συνδρομή του δόλου , που αποτελεί τη νόμιμη βάση της αναζήτησης , πρέπει να βεβαιώνεται με πλήρως αιτιολογημένη σχετική κρίση (ΣτΕ 4348/1988, 4454/1987, , 3213/1981, Δ.Εφ.Αθ 3μελές 2362/1995 κ.ά.). Σε καμία περίπτωση δεν είναι δόλια η συμπεριφορά του οφειλέτη, όταν με δική του βούληση αποκαλύψει τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται το νόμιμο της οφειλής (ΔΠρΑθ 3μελές 3826/1994). Προκειμένου να κριθεί η συνδρομή ή όχι του δόλου, λαμβάνεται υπ’ όψη και η πολυπλοκότητα της νομοθεσίας (ΔΕφΑθ 3μελές 2362/1995). Επίσης, στην αρχή της χρηστής διοίκησης αντίκειται η αναζήτηση οφειλής που δημιουργείται επειδή ο οφειλέτης ακολούθησε τις οδηγίες που του έδωσε η διοίκηση (ΣτΕ 2893/93, ΔΠρΑθ 3μελές 3826/1994, κα).
    Οι αρχές του κοινωνικοασφαλιστικού δικαίου, που αποτελούν σημαντικό διαμορφωτικό παράγοντα της κοινωνικής ασφάλισης, υπαγορεύουν στα ασφαλιστικά όργανα να ενεργούν κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να προστατεύουν και να διασφαλίζουν τα κοινωνικά δικαιώματα των ασφαλισμένων. Οι ασφαλιστικοί οργανισμοί οφείλουν προεχόντως να εξυπηρετούν το κοινωνικό συμφέρον, να δρουν με βάση τις αρχές της καλής πίστης, της χρηστής διοίκησης και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του ασφαλισμένου και να προστατεύουν τη νομική κατάσταση του ασφαλισμένου, ώστε να μη διαψεύδεται η προσδοκία του, που δημιούργησαν οι ενέργειες των ασφαλιστικών οργάνων, ως προς τη λήψη των παροχών. Είναι, λοιπόν, πάντοτε άξια προστασίας η εμπιστοσύνη που δείχνει ο ασφαλισμένος στις δηλώσεις του ασφαλιστικού του φορέα. Το σφάλμα του ασφαλιστικού φορέα δεν μπορεί, σύμφωνα με την αρχή της χρηστής διοίκησης, να αποβαίνει σε βάρος του ασφαλισμένου (ΣτΕ 1501/09). Επίσης, σύμφωνα με τη θεωρία, η διοίκηση διέπεται από την αρχή της συνεπούς συμπεριφοράς. Η ασυνεπής, αντιφατική συμπεριφορά της διοίκησης (venire contra factum prorium) προσβάλλει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του ασφαλισμένου απέναντί της και μπορεί να συνεπάγεται την παρανομία της διοικητικής πράξεως. Επομένως, αντιβαίνει στην απαγόρευση του venire contra factum prorium, κάθε αμφισβήτηση της κοινωνικοασφαλιστικής κατάστασης που διαμορφώθηκε με τη σύμπραξη του ασφαλιστικού φορέα, χωρίς την υπαιτιότητα του ασφαλισμένου. Οι ασφαλιστικοί οργανισμοί έχουν υποχρέωση να μην ανακαλούν τις σχετικές με τέτοια κατάσταση διοικητικές πράξεις. Όταν από τη συμπεριφορά της διοίκησης, συνισταμένη σε θετικές ενέργειες, δημιουργείται από μακρού χρόνου στον καλόπιστο διοικούμενο η σταθερή και δικαιολογημένη πεποίθηση ότι δικαιούται της παροχής και ότι μια πραγματική κατάσταση που τον αφορά και σχετίζεται με συγκεκριμένη κρατική δραστηριότητα θα συνεχιστεί και στο μέλλον με τον ίδιο τρόπο, δεν είναι επιτρεπτή, κατά το στάδιο επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου η αμφισβήτηση του κύρους της ασφαλιστικής κατάστασης (ΣτΕ 1172/1983), όταν μάλιστα η αμφισβήτηση αυτή θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την οικονομική του σταθερότητα ( έτσι και η από 25-07-2012 με αριθμ. πρωτ 14421/26726/2012 Επιστολή του Συνηγόρου του Πολίτη προς το Περιφερειακό Υποκατάστημα ΙΚΑ- ΕΤΑΜ Θεσσαλονίκης).
    Ειδικότερα, η εφαρμογή των διατάξεων του νομοθετήματος (όταν τεθεί σε εφαρμογή κατόπιν ψήφισής του) θα επιφέρει μεγάλο πλήγμα στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων, καθόσον:
    1. Το σύνολο των εν ενεργεία στελεχών, οι οποίοι είναι απόφοιτοι ΑΣΣΥ, καθηλώνονται στον βαθμό που φέρουν την στιγμή που τίθεται σε ισχύ ο νόμος. Μακροπρόθεσμα, η παραμονή στον αυτό βαθμό, θα περιορίσει σημαντικά (θα συρρικνώσει) τις οικονομικές απολαβές (παρούσες και μελλοντικές) διότι θα περιοριστεί η εφάπαξ παροχή , τα μερίσματα και άλλες παροχές.
    2. Στο άρθρο 36 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου καθορίζεται ότι η εξέλιξη των υπηρετούντων Αξιωματικών που προέρχονται από Υπαξιωματικούς και των υπηρετούντων Ανθυπασπιστών και Υπαξιωματικών αποτυπώνεται στο Παράρτημα Α. Στο Παράρτημα λοιπόν, τα εν ενεργεία στελέχη που φέρουν βαθμό Αξιωματικού όλων των θεσμών (κυρίως όμως πλήττονται οι Αξιωματικοί προερχόμενοι από ΑΣΣΥ), θα απωλέσουν από δύο έως έξι βαθμούς. Αλλά και στελέχη που φέρουν τον βαθμό Υπαξιωματικού (και περιμένουν να εξελιχθούν σε Αξιωματικούς) καθηλώνονται στον βαθμό που φέρουν. Ουσιαστικά ο νομοθέτης επιλέγει την καθήλωση στον βαθμό που φέρουν δίχως να επίκειται δημοσιονομικός εκτροχιασμός (είχαν την ευκαιρία να το πράξουν κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης) και κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
    3. Στο άρθρο 6 γίνεται μνεία για τις οργανικές θέσεις Αξιωματικών και καθορίζεται ότι οι Αξιωματικοί καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους, ανά έτος, κατά κατηγορία και βαθμό. Στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 28 προσδιορίζεται ότι με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ και δεν δημοσιεύεται, καθορίζεται ο αριθμός των οργανικών θέσεων των αξιωματικών, η κατανομή τους κατά κατηγορία, βαθμό και ανά έτος και ρυθμίζεται κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 6. Η έννοια της οργανικής θέσης προϋποθέτει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που οφείλει να έχει ο διοικούμενος προκειμένου να καταλάβει την συγκεκριμένη θέση. Αυτό εγκυμονεί κινδύνους καθώς θα περιορίσει σε σημαντικό βαθμό την κάλυψη θέσεων και ενδεχομένως να δημιουργηθούν κενά.
    4. Στο άρθρο 25 παρ. 4 εδ. α αναφέρεται ότι, ως προς την εκτίμηση των κριτηρίων προαγωγής βαρύνουσα σημασία θα αποτελούν οι συνήθεις πειθαρχικές ποινές, που έχουν επιβληθεί στον κρινόμενο για παραπτώματα που έχει τελέσει, σε χρόνο από τον οποίο έχει παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δέκα (10) ετών, δεν λαμβάνονται υπόψη, εκτός αν το αρμόδιο συμβούλιο αποφανθεί διαφορετικά με ειδικά αιτιολογημένη κρίση του. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μια ποινή που έχει επιβληθεί σε έναν απόφοιτο ΑΣΕΙ, τα πρώτα χρόνια εξόδου από την σχολή, θα τον ακολουθεί εσαεί. Ειδικότερα, στους Αξιωματικούς θα ενυπάρχει ο φόβος, κατάσταση η οποία αντίκειται τόσο στις θεμελιώδεις αρχές ενός ευνομούμενου κράτους όσο και στις αρχές διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού.
    5. Στο άρθρο 66 του υπόψη νομοσχεδίου που τιτλοφορείται «Μετατάξεις στο Σώμα των αξιωματικών» περιγράφονται τα προσόντα που πρέπει να έχει ένας απόφοιτος ΑΣΜΥ για να μεταταχθεί στο σώμα των Αξιωματικών. Προς μεγάλη λοιπόν έκπληξη, μια από τις προϋποθέσεις αποτελεί και η απόκτηση πανεπιστημιακού τίτλου συναφούς με το στρατιωτικό επάγγελμα. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ένας απόφοιτος ΑΣΜΥ, με δύο πτυχία ισότιμα με πανεπιστημιακούς τίτλους, θα μπορεί να υποβάλει αίτηση για μετάταξη στο σώμα Αξιωματικών. Και διερωτώμεθα πολλοί από εμάς. Είναι δυνατόν ένα στέλεχος, το οποίο θα κατέχει δύο πανεπιστημιακούς τίτλους, να παραμείνει στο στράτευμα με την ελπίδα να μεταταχθεί στο σώμα Αξιωματικών και να φθάσει στον καταληκτικό βαθμό του Ταγματάρχη (!), την ώρα που ιδιώτης ο οποίος θα ενταχθεί στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις (μόνο με πτυχίο πανεπιστημίου) θα έχει τη δυνατότητα να φθάσει μέχρι το βαθμό του Συνταγματάρχη. Η απάντηση προφανώς είναι αρνητική.
    6. Στην δεύτερη παράγραφο του πρώτου εδαφίου του άρθρου 106 του υπόψη νομοσχεδίου πλήττεται η αρχή της ισότητας μεταξύ των διοικουμένων. Το δικαίωμα που ρητά αναφέρεται οφείλει να επεκταθεί σε όλα τα στελέχη τα οποία έχουν αποκτήσει πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Επίσης, δεν αναφέρονται τα ένδικα μέσα και βοηθήματα που έχει ο διοικούμενος σε περίπτωσης άρνησης του Αρχηγού του οικείου Γενικού Επιτελείου να χορηγήσει την άδεια διδασκαλίας.
    7. Στο άρθρο 108 του υπόψη πολυνομοσχεδίου καθορίζονται οι οικονομικές επιπτώσεις που βαραίνουν τα στελέχη που παραιτούνται ή αποτάσσονται από τις ΕΔ ή αποστρατεύονται λόγω δυσμενούς κρίσης ή λόγω υποβολής ειδικής έκθεσης αποστρατείας. Ειδικότερα τα εν λόγω στελέχη υποχρεούνται να καταβάλλουν υπέρ του Δημοσίου αποζημίωση ίση με το γινόμενο του συνόλου των καθαρών αποδοχών του βαθμού τους, συμπεριλαμβανομένων των ποσών που αναλογούν στον φόρο εισοδήματος, επί τους υπολειπόμενους μήνες υποχρέωσης παραμονής τους στις ΕΔ σύμφωνα με το άρθρο 107. Όσοι έχουν εκπαιδευτεί με δαπάνη της υπηρεσίας στο εξωτερικό, καταβάλλουν επιπλέον και το ύψος της δαπάνης αυτής. Πρόκειται ουσιαστικά για μια τιμωρητική διάταξη (θα είχε νόημα να πλήρωνε κάποια αποζημίωση προς το δημόσιο όταν η απόκτηση του πτυχίου της Στρατιωτικής Σχολής θα είχε αντίστοιχο ανταποδοτικό όφελος).
    8. Στο άρθρο 147 που τροποποιεί το άρθρο 21 ν. 3187/2003 (Εκπαιδευτικό προσωπικό με στρατιωτική ιδιότητα), στις προϋποθέσεις που πρέπει να φέρουν τα μέλη του Στρατιωτικού Διδακτικού Προσωπικού περιλαμβάνεται και ο βαθμός που πρέπει να φέρουν. Να υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν πολλά αξιόλογα στελέχη με τίτλους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (προπτυχιακά, μεταπτυχιακά και διδακτορικά) τα οποία είναι ικανότατα να εισηγηθούν και να εκπαιδεύσουν. Προτείνεται η τροποποίηση και να συμπεριλάβει από το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Τα ως άνω αναγραφόμενα στην παρούσα παράγραφο να ισχύσουν και για την παράγραφο 10.
    9. Με το άρθρο 280 τροποποιείται το άρθρο 27 του 2304/1995 (Α΄ 83), περί ασυμβίβαστων, όπου προστίθεται παρ. 6 ως εξής: «6. Δικαστικοί λειτουργοί των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι δυνατόν να αποσπαστούν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από απόφαση του οικείου ανώτατου δικαστικού συμβουλίου. Η απόσπαση αυτή γίνεται για την εκτέλεση νομοπαρασκευαστικών έργων, με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση που διαρκεί όσο η θητεία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και λήγει αυτοδικαίως με τη με οποιονδήποτε τρόπο λήξη της θητείας του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Μετά τη λήξη της απόσπασης, ο δικαστικός λειτουργός επανέρχεται αυτοδικαίως και υποχρεωτικώς στην οργανική θέση του.». Επισημαίνεται ότι κύριος ρόλος των δικαστικών λειτουργών των Ενόπλων Δυνάμεων είναι η αναζήτηση της αλήθειας (των πραγματικών περιστατικών της κρινόμενης υπόθεσης) και η απονομή της Δικαιοσύνης. Υπάρχει εδώ το αξιοπερίεργο, το οποίο δεν έχει επιλυθεί μέχρι τώρα και σχετίζεται με την ανάληψη καθηκόντων. Πρακτικά ενώ δικαστικός λειτουργός σε μία μετάθεση λειτουργεί ως Εισαγγελέας, εάν πάρει μετάθεση ίσως ασκήσει τα καθήκοντα του προέδρου. Φρόνιμο είναι επίσης να επέλθει άμεση τροποποίηση διατάξεων του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ο ΝΠΚ και ο ΝΚΠΔ τέθηκε σε ισχύ το 2019).
    Εν κατακλείδι στο υπόψη πολυνομοσχέδιο υπάρχουν διατάξεις που χρήζουν αναθεώρησης/επικαιροποίησης. Υπάρχουν όμως και διατάξεις που πρέπει να καταργηθούν όπως είναι η δημιουργία του Σώματος Υπαξιωματικών και η καθήλωση στον βαθμό που φέρουν τώρα οι Αξιωματικοί προερχόμενοι από ΑΣΣΥ.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 14:54 | ΜΕ ΦΩΝΑΖΑΝ ΚΑΤΩΤΕΡΟ

    Και τώρα με φωνάζουν «Νέο».
    Το να κάνεις ένα κακό νομοσχέδιο θέλει κάποια προσπάθεια. Το να φτιάξεις τέτοιο έκτρωμα θέλει άλλου τύπου ικανότητες. Πρέπει να είσαι πολύ πονηρός και πάρα πολύ κακός ως άνθρωπος. Κομπλεξικός και δειλός.
    Το μόνο που σας ενδιαφέρει και έχετε τυφλωθεί από αυτό (καταστρατηγώντας κάθε νομιμότητα) είναι να ταπεινώσετε τους Υπαξιωματικούς και τους Απόφοιτους ΑΣΣΥ. Φτάσατε στο σημείο να κλέβετε τα λεφτά τους.
    Κατευθύνετε όλα τα ΜΜΕ με χυδαίο τρόπο και σήμερα υπάρχουν παντού άρθρα για το ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ που το παρουσιάζουν κάτι σαν ΕΠΟΣ.
    Σήμερα που θα γίνει η μεγαλύτερη παράσταση διαμαρτυρίας ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ.
    ΜΑΥΡΟ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ (aka ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ).
    ΜΑΥΡΟ ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
    ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΑΡΑ ΕΣΑΣ.
    ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ (αδιάφορο ποιος) ΠΑΡΑ ΕΣΕΙΣ.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 13:45 | ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΑΝΤΖΑΡΗΣ

    Το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, το οποίο αναρτήθηκε για δημόσια διαβούλευση στις 20 Νοεμβρίου 2025, έχει δημοσιοποιηθεί κατά παράβαση θεμελιωδών κανόνων της νομοθετικής διαδικασίας και κατά παράλειψη νομικώς υποχρεωτικών συνοδευτικών στοιχείων. Συγκεκριμένα, το αναρτηθέν κείμενο δεν συνοδεύεται από την προβλεπόμενη από τον νόμο Ανάλυση Συνεπειών Ρυθμίσεων, ούτε από επαρκή τεκμηρίωση των επιπτώσεων που επιφέρει η προτεινόμενη ρύθμιση σε οικονομικό, κοινωνικό, διοικητικό ή θεσμικό επίπεδο.
    Η έλλειψη αυτή αντιβαίνει ευθέως στις διατάξεις του Νόμου 4048/2012 περί «Αρχών Καλής Νομοθέτησης», ο οποίος προβλέπει ρητά ότι κάθε σχέδιο νόμου οφείλει να συνοδεύεται, από το στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης, από πλήρη και αναλυτική τεκμηρίωση των συνεπειών του. Η Ανάλυση Συνεπειών Ρυθμίσεων δεν αποτελεί τυπική προαιρετική συνοδεία αλλά αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της νομοπαρασκευαστικής διαδικασίας, αναπόσπαστα συνδεδεμένο με την αιτιολογία και την αναγκαιότητα της προτεινόμενης ρύθμισης.
    Η παράλειψη αυτή προσκρούει επίσης στο Άρθρο 76 του Συντάγματος, το οποίο επιβάλλει τη συνοδεία κάθε νομοθετικής πρωτοβουλίας με πλήρη αιτιολογική έκθεση, η οποία οφείλει να τεκμηριώνει την αναγκαιότητα, τη σκοπιμότητα και τις επιπτώσεις των προτεινόμενων διατάξεων. Η πράξη της δημοσιοποίησης νομοσχεδίου χωρίς σαφή και τεκμηριωμένη ανάλυση συνεπειών υπονομεύει την αρχή της διαφάνειας και στερεί από τους συμμετέχοντες στη διαβούλευση τη δυνατότητα ουσιαστικής και εμπεριστατωμένης τοποθέτησης.
    Περαιτέρω, η απουσία της εν λόγω ανάλυσης συνιστά παραβίαση του Κανονισμού της Βουλής, ο οποίος επιβάλλει την πλήρη νομοτεχνική και επιστημονική τεκμηρίωση των νομοθετικών πρωτοβουλιών πριν από την εισαγωγή τους προς συζήτηση. Η έλλειψη της Ανάλυσης Συνεπειών συνιστά παραβίαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας και δημιουργεί λόγους ακύρωσης στο πλαίσιο ενδεχόμενης δικαστικής προσβολής ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, εφόσον ο νόμος ψηφιστεί υπό τις παρούσες συνθήκες.
    Η δημόσια διαβούλευση αποτελεί θεσμικό εργαλείο ενίσχυσης της δημοκρατικής συμμετοχής και όχι απλό τυπικό στάδιο. Η μη παροχή των νόμιμα απαιτούμενων στοιχείων καθιστά αδύνατη την ουσιαστική αξιολόγηση του νομοσχεδίου και συνιστά σοβαρή θεσμική και νομική παράλειψη εκ μέρους του αρμόδιου Υπουργείου.
    Χωρίς την δημοσιοποίηση της πλήρους Ανάλυσης Συνεπειών Ρυθμίσεων σύμφωνα με τον Ν. 4048/2012,
    Η αποκατάσταση της νομιμότητας και της διαφάνειας της διαδικασίας,
    Και συνέχεια της διαδικασίας υπό τις παρούσες συνθήκες συνιστά κατάδηλη παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, υπονομεύει τη συνταγματική τάξη και δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο ακυρότητας της νομοθετικής διαδικασίας στο σύνολό της.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 12:38 | Νικόλαος Μπόκας

    Με την ψήφιση και την θέση σε ισχύ του συγκεκριμένου νομοθετήματος φαίνεται ότι καταστρατηγούνται Συνταγματικά θεμελιωμένες αρχές και αρχές του κράτους δικαίου. Ειδικότερα, η εφαρμογή του νόμου, θα επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στους διοικούμενους και δη εν ενεργεία στρατιωτικούς, καθόσον πλήττονται καίρια:
    Α. Η Αρχή της Ισότητας
    Στο άρθρο 4 του Συντάγματος καθορίζεται η αρχή της ισότητας. Ειδικότερα το εν λόγω άρθρο προβλέπει: «1. Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. 2. Oι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. 3. Έλληνες πολίτες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος. Επιτρέπεται να αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια μόνο σε περίπτωση που κάποιος απέκτησε εκούσια άλλη ιθαγένεια ή που ανέλαβε σε ξένη χώρα υπηρεσία αντίθετη προς τα εθνικά συμφέροντα, με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία που προβλέπει ειδικότερα ο νόμος. 4. Mόνο Έλληνες πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους. 5. Oι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους. 6. Κάθε Έλληνας που μπορεί να φέρει όπλα είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων. 7. Τίτλοι ευγένειας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται σε Έλληνες πολίτες.»
    Γενικώς
    Από την διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος, προκύπτει δέσμευση του νομοθέτη, ο οποίος δεν δύναται, κατά τη ρύθμιση ουσιωδώς όμοιων πραγμάτων, σχέσεων ή καταστάσεων και κατηγοριών προσώπων, να μεταχειρίζεται τις περιπτώσεις αυτές κατά τρόπο ανόμοιο, εισάγοντας εξαιρέσεις και κάνοντας διακρίσεις, εκτός αν η διαφορετική ρύθμιση δεν είναι αυθαίρετη αλλά επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος, η συνδρομή του οποίου υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων. (Α.Π. 7/2012 – Τμήμα Β1).
    – Η συνταγματική αρχή της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος) δεσμεύει και το νομοθέτη, ο οποίος στη ρύθμιση ουσιωδώς όμοιων πραγμάτων, σχέσεων ή καταστάσεων και κατηγοριών προσώπων, δεν δύναται να μεταχειρίζεται τις περιπτώσεις αυτές κατά τρόπο ανόμοιο, εισάγοντας εξαιρέσεις και κάνοντας εν γένει διακρίσεις, εκτός εάν η διαφορετική τους ρύθμιση δεν είναι αυθαίρετη, διότι επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων.
    Συνεπώς εάν γίνει με νόμο δικαιολογημένη ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων και αποκλειστεί από τη ρύθμιση αυτή, κατ’ αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση, άλλη κατηγορία προσώπων, ως προς την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που δικαιολογεί την ειδική εκείνη μεταχείριση, η διάταξη, που εισάγει τη δυσμενή αυτή διάκριση είναι ανίσχυρη, ως αντισυνταγματική. Προς αποκατάσταση δε της άνω συνταγματικής αρχής της ισότητας, πρέπει να εφαρμοστεί και για εκείνους εις βάρος των οποίων η δυσμενής διάκριση, η διάταξη που ισχύει για την κατηγορία υπέρ της οποίας θεσπίστηκε η ειδική ρύθμιση, γιατί μόνο με τον τρόπο αυτό αίρεται η κατά παράβαση των άνω διατάξεων του Συντάγματος δημιουργούμενη ανισότητα. (Α.Π. 17/2012 – Τμήμα Β1)
    Β. Ισότητα έναντι του νόμου και ισότητα του νόμου έναντι των πολιτών
    – Η διάταξη του άρθρου 4 παρ.1 του Συντάγματος, η οποία ορίζει «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου», καθιερώνει όχι μόνο την ισότητα των Ελλήνων έναντι του νόμου, αλλά και την ισότητα του νόμου έναντι αυτών.
    Ως εκ τούτου, υποχρεώνει τον κοινό νομοθέτη, όταν πρόκειται να ρυθμίσει ουσιωδώς όμοια πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις και κατηγορίες προσώπων, να μη μεταχειρίζεται κατά τρόπο ανόμοιο τις περιπτώσεις αυτές εισάγοντας εξαιρέσεις ή κάνοντας διακρίσεις, εκτός αν αυτό επιβάλλεται από λόγους κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων (ΟλΑΠ 23/2004, ΟλΑΠ 11/2003).
    Αν από το νόμο γίνεται ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων και αποκλείεται από αυτή κατ’ αδικαιολόγητη, δυσμενή διάκριση, άλλη κατηγορία προσώπων, για την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που επιβάλλει την ειδική ρύθμιση, η διάταξη που εισάγει τη δυσμενή μεταχείριση είναι ανίσχυρη, ως αντισυνταγματική. (Α.Π. 430/2012 – Τμήμα Β2)
    Επί μισθών, συντάξεων – παροχών
    Τα ίδια ισχύουν και όταν η ειδική ρύθμιση αφορά μισθό, σύνταξη ή άλλη παροχή προς δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο και, γενικώς, μισθωτό, οπότε σε περίπτωση, κατά την οποία γίνεται αδικαιολόγητη διάκριση, τα δικαστήρια επιδικάζουν την παροχή και σε εκείνους που αδικαιολόγητα εξαιρούνται, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παραβιάζεται από τη Δικαιοσύνη η αρχή της διακρίσεως των εξουσιών που θεσπίζεται από τα άρθρα 1, 26, 73 επ. και 87 επ. του Συντάγματος, αφού τα δικαστήρια στην περίπτωση αυτή υποχρεούνται, σύμφωνα με τα άρθρα 87 παρ.1 και 2, 93 παρ.4 και 120 παρ.2 του Συντάγματος, να ασκήσουν έλεγχο στο έργο της νομοθετικής εξουσίας, να εφαρμόσουν σε όλη την έκταση την αρχή της ισότητας και με βάση την αρχή αυτή να καταλήξουν στην εφαρμογή του νόμου που περιέχει την ευνοϊκή ρύθμιση.
    Αν τα δικαστήρια περιορίζονταν να κηρύξουν μόνο την αντισυνταγματικότητα της διατάξεως που εισάγει τη δυσμενή διάκριση, χωρίς να επεκτείνουν την ειδική, ευνοϊκή ρύθμιση και υπέρ εκείνου σε βάρος του οποίου έγινε η δυσμενής διάκριση, τότε θα παρέμενε η αντισυνταγματική ανισότητα και δεν θα είχε ουσιαστικό περιεχόμενο η ζητούμενη δικαστική προστασία.
    Αυτό δεν αντίκειται στο άρθρο 80 παρ.1 του Συντάγματος, κατά το οποίο «Μισθός, σύνταξη, χορηγία ή αμοιβή ούτε εγγράφεται στον προϋπολογισμό του Κράτους ούτε παρέχεται χωρίς οργανικό ή άλλο ειδικό νόμο», διότι ο νόμος υπάρχει και είναι αυτός που περιέχει την ευνοϊκή διάταξη (ΟλΑΠ 28/1992). (Α.Π. 430/2012 – Τμήμα Β2).
    Γ. Αρχή της Αναλογικότητας
    Στο άρθρο 25 §1 Συντάγματος καθορίζεται η αρχή της αναλογικότητας. Ειδικότερα η §1 ορίζει ότι τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.
    Η αρχή της αναλογικότητος αναγνωρίζεται ήδη με το άρθρο 25 παρ. 1 εδάφιο τελευτ. του Συντάγματος. Σύμφωνα με την αρχή αυτή οι επιβαλλόμενοι από το νόμο περιορισμοί πρέπει να είναι
    α) αναγκαίοι υπό την έννοιαν ότι δεν υπάρχει άλλος πρόσφορος τρόπος για την επίτευξη του επιδιωκομένου από τη σχετική ρύθμιση σκοπού και
    β) να τελούν σε αρμόζουσα αναλογία με αυτόν, έτσι ώστε οι επιπτώσεις που προκαλούνται στον θιγόμενο στο δικαίωμά του να μην είναι δυσανάλογα επαχθείς, η σχέση δε μεταξύ μέσου και σκοπού πρέπει να είναι εύλογη, ώστε να αποτρέπονται υπέρμετρα επαχθείς συνέπειες στον θιγόμενο. (Α.Π. 1450/2012 – Τμήμα Ε΄)
    – Η αρχή της αναλογικότητας είναι γενική αρχή του δικαίου, συνεπώς ίσχυε και προ της ρητής αποτυπώσεώς της στο Σύνταγμα κατά την προαναφερθείσα αναθεώρησή του.
    Οι περιορισμοί ατομικών δικαιωμάτων είναι κατάλληλοι, ήτοι πρόσφοροι για την πραγμάτωση του επιδιωκόμενου σκοπού, αναγκαίοι, ήτοι επάγονται τον ελάχιστο δυνατό περιορισμό για ιδιώτες και κοινό, εν στενή εννοία αναλογικοί, ήτοι τελούν σε εύλογη σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό, ώστε η ωφέλεια εξ αυτών δεν υπολείπεται τυχόν βλάβης. (ΑΠ 150/2013)
    – Στο ιδιωτικό δίκαιο, επίκληση της αρχής κατ’ αρ. 25 παρ.1 εδ.δ Σ, μπορεί να γίνει αν ο κοινός νομοθέτης θέσπισε υπέρμετρους περιορισμούς ατομικών δικαιωμάτων, οπότε ο δικαστής μπορεί να μην τον εφαρμόσει (αρ. 93 παρ.4 Σ), είτε κατέλιπε κενό, οπότε η αρχή της αναλογικότητας εφαρμόζεται επικουρικά. (ΑΠ 150/2013)
    Ελευθερία συμβάσεων στον εργασιακό χώρο. Προστασία και περιορισμοί βάσει Αρχής Αναλογικότητας
    – Με τη διάταξη 5 παρ. 1 Συντάγματος, ανάγεται σε δικαίωμα (ατομικό) η συμμετοχή στην οικονομική ζωή της χώρας και κατοχυρώνεται η οικονομική ελευθερία. Ειδική πλευρά της οικονομικής ελευθερίας είναι η ελευθερία της εργασίας (ως ατομικό δικαίωμα), δηλαδή το δικαίωμα καθενός να εργάζεται και να επιλέγει ελεύθερα το είδος, τον τόπο και το χρόνο της εργασίας του.
    Η ελευθερία αυτή περιλαμβάνει την ελευθερία των συμβάσεων (ελευθερία σύναψης και καταγγελίας της σύμβασης, ελευθερία επιλογής του αντισυμβαλλομένου, ελευθερία διαμόρφωσης του περιεχομένου της σύμβασης κλπ), όπως προβλέπεται ειδικότερα στη διάταξη του άρθρου 361 ΑΚ (Ολ.ΑΠ. 33/2002).
    Η με τη διάταξη αυτή καθιερούμενη προστασία της οικονομικής και επαγγελματικής ελευθερίας δεν είναι απόλυτη και είναι δυνατόν να επιβάλλονται νομοθετικοί περιορισμοί, εφ’ όσον αυτοί είναι αντικειμενικοί και δικαιολογούνται από λόγους γενικότερου δημόσιου ή κοινωνικού συμφέροντος. Όρο παραδοχής των περιορισμών αυτών αποτελεί και ο υπό τούτων σεβασμός της αρχής της αναλογικότητας.
    Η αρχή αυτή, αναγνωριζόμενη παγίως, ως ισχύουσα, από τη νομολογία των δικαστηρίων και πριν από την αναγωγή της σε ρητή συνταγματική έννοια με την αναθεώρηση του Συντάγματος από τη Ζ’ Αναθεωρητική Βουλή την 18.4.2001 (άρθρο 25 παρ. 1 εδ. β ) και κατά το χρόνο δημοσιεύσεως του νόμου 1969/1991, ο οποίος κατά τις παρακάτω σκέψεις εισάγει περιορισμό ατομικού δικαιώματος συνταγματικά προστατευομένου, απαιτεί όπως οι από το νομοθέτη ή τη διοίκηση επιβαλλόμενοι περιορισμοί στην άσκηση των ατομικών δικαιωμάτων οριοθετούνται με βάση τα εννοιολογικά στοιχεία της προσφορότητας και της αναγκαιότητας του λαμβανόμενου μέτρου και της αναλογίας του προς τον επιδιωκόμενο με αυτό σκοπό (Ολ.ΑΠ. 10/2003). (Α.Π. 1636/2012 – Τμήμα Β1).
    Στο άρθρο 103 του Συντάγματος καθορίζεται η αρχή της Αξιοκρατίας και της Υπηρεσιακής εξέλιξης. Ειδικότερα στο εν λόγω άρθρο επισημαίνονται τα εξής:
    «1. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εκτελεστές της θέλησης του Κράτους και υπηρετούν το Λαό· οφείλουν πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην Πατρίδα. Τα προσόντα και ο τρόπος του διορισμού τους ορίζονται από το νόμο.
    2. Κανένας δεν μπορεί να διοριστεί υπάλληλος σε οργανική θέση που δεν είναι νομοθετημένη. Εξαιρέσεις μπορεί να προβλέπονται από ειδικό νόμο, για να καλυφθούν απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες με προσωπικό που προσλαμβάνεται για ορισμένη χρονική περίοδο με σχέση ιδιωτικού δικαίου.
    3. Οργανικές θέσεις ειδικού Επιστημονικού καθώς και τεχνικού ή βοηθητικού προσωπικού μπορούν να πληρούνται με προσωπικό που προσλαμβάνεται με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Νόμος ορίζει τους όρους για την πρόσληψη, καθώς και τις ειδικότερες εγγυήσεις τις οποίες έχει το προσωπικό που προσλαμβάνεται.
    4. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρχουν. Αυτοί εξελίσσονται μισθολογικά σύμφωνα με τους όρους του νόμου και, εκτός από τις περιπτώσεις που αποχωρούν λόγω ορίου ηλικίας ή παύονται με δικαστική απόφαση, δεν μπορούν να μετατεθούν χωρίς γνωμοδότηση ούτε να υποβιβαστούν ή να παυθούν χωρίς απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου, που αποτελείται τουλάχιστον κατά τα δύο τρίτα από μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους.
    Κατά των αποφάσεων των συμβουλίων αυτών επιτρέπεται προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπως νόμος ορίζει.
    5. Με νόμο μπορεί να εξαιρούνται από τη μονιμότητα ανώτατοι διοικητικοί υπάλληλοι που κατέχουν θέσεις εκτός της υπαλληλικής ιεραρχίας, οι διοριζόμενοι απευθείας με βαθμό πρεσβευτικό, οι υπάλληλοι της Προεδρίας της Δημοκρατίας και των γραφείων του Πρωθυπουργού, των Υπουργών και Υφυπουργών.
    6. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων έχουν εφαρμογή και στους υπαλλήλους της Βουλής, οι οποίοι κατά τα λοιπά διέπονται εξ ολοκλήρου από τον Κανονισμό της, καθώς και στους υπαλλήλους των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου.
    7. Η πρόσληψη υπαλλήλων στο Δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, πλην των περιπτώσεων της παραγράφου 5, γίνεται είτε με διαγωνισμό είτε με επιλογή σύμφωνα με προκαθορισμένα και αντικειμενικά κριτήρια και υπάγεται στον έλεγχο ανεξάρτητης αρχής, όπως νόμος ορίζει.
    Νόμος μπορεί να προβλέπει ειδικές διαδικασίες επιλογής που περιβάλλονται με αυξημένες εγγυήσεις διαφάνειας και αξιοκρατίας ή ειδικές διαδικασίες επιλογής προσωπικού για θέσεις το αντικείμενο των οποίων περιβάλλεται από ειδικές συνταγματικές εγγυήσεις ή προσιδιάζει σε σχέση εντολής.
    8. Νόμος ορίζει τους όρους, και τη χρονική διάρκεια των σχέσεων εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, για την κάλυψη είτε οργανικών θέσεων και πέραν των προβλεπομένων στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 είτε πρόσκαιρων είτε απρόβλεπτων και επειγουσών αναγκών κατά το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2. Νόμος ορίζει επίσης τα καθήκοντα που μπορεί να ασκεί το προσωπικό του προηγούμενου εδαφίου. Απαγορεύεται η από το νόμο μονιμοποίηση προσωπικού που υπάγεται στο πρώτο εδάφιο ή η μετατροπή των συμβάσεών του σε αορίστου χρόνου. Οι απαγορεύσεις της παραγράφου αυτής ισχύουν και ως προς τους απασχολουμένους με σύμβαση έργου.
    9. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη συγκρότηση και τις αρμοδιότητες του «Συνηγόρου του Πολίτη» που λειτουργεί ως ανεξάρτητη αρχή.
    Χαρακτηριστική ως προς την παραβίαση του εν λόγω άρθρου είναι αποφάσεις των Ανωτάτων Δικαστηρίων της Ελλάδας. Ενδεικτικά παραθέτω μερικές αποφάσεις.
    Α.Π. 753/2025 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
    ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΕΜΜΙΣΘΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΝΠΔΔ. – Η διάκριση μεταξύ εμμίσθων δικηγόρων που ασχολούνται με τη δικαστική εκπροσώπηση και τον χειρισμό δικαστικών υποθέσεων του εντολέα τους και εκείνων που έχουν αποκλειστικά την ιδιότητα του νομικού ή δικαστικού συμβούλου έχει σημασία για την ακολουθητέα διαδικασία πρόσληψής τους στους φορείς του δημόσιου τομέα. Ορθά και αιτιολογημένα έγινε δεκτό 1) ότι η αναιρεσίβλητη δικηγορική εταιρεία προσελήφθη από το αναιρεσείον ΝΠΔΔ ως νομικός σύμβουλος και ότι, ως εκ τούτου, η σχετική σύμβαση υπαγόταν στις εξαιρέσεις του άρθρου 43 παρ. 2 Ν. 4194/2013, που ορίζει ότι ο νομικός σύμβουλος προσλαμβάνεται στους φορείς του δημόσιου τομέα με απόφαση του αρμοδίου οργάνου του φορέα και δεν απαιτείται η τήρηση της διαδικασίας πρόσληψης με επιλογή κατόπιν προκήρυξης και 2) ότι ο δικηγόρος – μέλος της αναιρεσίβλητης εταιρείας, που εκπροσώπησε το αναιρεσείον ενώπιον του ΣτΕ, ενήργησε στα πλαίσια σύμβασης εντολής ανεξάρτητης από την σύμβαση ανάθεσης νομικής υποστήριξης. Απορρίπτει – (8, 42, 43, 46 Ν. 4194/2013, 6, 7 Ν. 4610/2019, 10, 328 Ν. 4412/2016, 103 παρ. 2 Συντ.).
    Α.Π. 459/2025 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
    ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ – ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΠΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ. ΥΠΟΚΡΥΠΤΟΜΕΝΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΜΙΣΘΟΙ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ – ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. – Το Εφετείο, απορρίπτοντας κατ’ουσίαν την έφεση των εναγόντων αναιρεσειόντων και επικυρώνοντας έτσι την πρωτόδικη απόφαση με την οποία η αγωγή τους απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, δεν έσφαλε αφού, με βάση τα εκτιθέμενα στην αγωγή, εφόσον οι επικαλούμενες συμβάσεις καταρτίστηκαν από το έτος 2003 και εφεξής, δηλαδή μετά την έναρξη ισχύος του άρθρου 103 παρ. 7 και 8 του Συντάγματος (από 17-4-2001) το εναγόμενο αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, δεν είχε τη νομική δυνατότητα να καταρτίσει με τους ενάγοντες αναιρεσείοντες σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ούτε απολιπόταν πεδίο εκτίμησης από το δικαστήριο για τον ορθό νομικό χαρακτηρισμό των ένδικων συμβάσεων ορισμένου χρόνου, ως συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου ακόμη και εάν οι αναιρεσείοντες εξυπηρετούσαν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του αναιρεσίβλητου. Ούτε, επίσης, παραβίασε τις διατάξεις της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες αφενός μεν δεν επιβάλλουν, σε περίπτωση σύναψης τέτοιων διαδοχικών συμβάσεων, τον χαρακτηρισμό αυτών ως συμβάσεων αορίστου χρόνου, καθόσον τούτο προβλέπεται ως μέτρο δυνητικό, αφετέρου δε τα προς εφαρμογή της Οδηγίας προβλεπόμενα δικαιώματα του μισθωτού και οι προβλεπόμενες κυρώσεις, σύμφωνα με το άρθρο 7 Π.Δ/τος 164/2004, είναι επαρκή για την αποτελεσματική προστασία των απασχολουμένων με διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου μισθωτών, που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δημόσιου φορέα, όπου απασχολούνται. Η ειδικότερη αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε παλαιότερη διαδικασία διορισμού μόνιμων εκπαιδευτικών και πρόσληψης αναπληρωτών παρά τη θέσπιση των νεότερων διατάξεων του Ν. 4589/2019 που ρυθμίζουν πλέον τη διαδικασία πρόσληψης είτε μόνιμων είτε αναπληρωτών εκπαιδευτικών είναι αβάσιμη γιατί το δικαστήριο έκρινε επί του αιτήματος της ένδικης αγωγής να αναγνωριστεί ότι οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου που συνήψαν με το εναγόμενο αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο συνιστούν για τον καθένα απ’αυτούς μία ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και όχι επί αιτήματος διορισμού τους ως μόνιμων ή την πρόσληψή τους ως αναπληρωτών, σύμφωνα με το πάγιο σύστημα που εισήγαγε ο Ν. 4589/2019. Απορρίπτει – (8 παρ. 1, 3 Ν. 2112/1920, 25 παρ. 1,3, 103 παρ. 7 και 8 Συντ., 53, 54, 55, 56 παρ. 1, 61, 62 Ν. 4589/2019, 281, 648, 671 ΑΚ, Οδηγία 1999/70).
    ΣτΕ 253/2024
    ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ – ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΑΝΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ – ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΑΙΤΟΥΣΩΝ ΟΤΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΑ ΔΕΝ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΗΚΑΝ ΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΦΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΟΣΩΝ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ – ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ – ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ – ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΕΣΩ ΑΣΕΠ – ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΠΙΝΑΚΩΝ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει εκδοθεί κατά πρόδηλη παραγνώριση των κριτηρίων της εξουσιοδοτικής διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 62 του ν. 4589/2019, κατά το μέρος που αφορά τον καθορισμό, για το σχολικό έτος 2020-2021, 171 κενών θέσεων της ειδικότητας ΠΕ 91.01 Θεατρικών Σπουδών του κλάδου ΠΕ 91 Θεατρικής Αγωγής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και τον μη καθορισμό κενών θέσεων της ανωτέρω ειδικότητας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση- Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίον προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την απορρέουσα από το άρθρο 103 του Συντάγματος αρχή της ορθολογικής οργάνωσης και στελέχωσης της δημόσιας υπηρεσίας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος – Αβάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως, περί παράβασης των συνταγματικών αρχών της ισότητας και αξιοκρατίας – Απόρριψη – (αρθρ. 53, 54, 56, 61, 62 ν. 4589/2019, 4, 5, 103 Συντ).
    ΣτΕ 254/2024
    ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΕΣΩ ΑΣΕΠ – ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΠΙΝΑΚΩΝ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ – ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΑΝΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ – ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ – ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΑΙΤΟΥΣΩΝ ΓΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΗΚΑΝ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει εκδοθεί κατά πρόδηλη παραγνώριση των κριτηρίων της εξουσιοδοτικής διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 62 του ν. 4589/2019, κατά το μέρος που αφορά τον καθορισμό, για το σχολικό έτος 2020-2021, 171 κενών θέσεων της ειδικότητας ΠΕ 91.01 Θεατρικών Σπουδών του κλάδου ΠΕ 91 Θεατρικής Αγωγής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και τον μη καθορισμό κενών θέσεων της ανωτέρω ειδικότητας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση- Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίον προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την απορρέουσα από το άρθρο 103 του Συντάγματος αρχή της ορθολογικής οργάνωσης και στελέχωσης της δημόσιας υπηρεσίας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος – Αβάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως, περί παράβασης των συνταγματικών αρχών της ισότητας και αξιοκρατίας – Απόρριψη – (αρθρ. 53, 54, 56, 61, 62 ν. 4589/2019, 4, 5, 103 Συντ).
    ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΙΝΑΚΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ (ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΝΘΥΠΑΣΤΥΝΟΜΩΝ ΤΕΜΑ) –ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΡΑΠΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ – ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΡΑΠΤΩΝ – ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΠΕΡΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ – ΡΗΤΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ Ή ΕΦΕΣΗΣ – ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΠΕΡΙ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΞΙΟΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ – ΑΝΕΚΚΛΗΤΟ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Ο επίδικος κατά παράλειψη των εφεσίβλητων, πίνακας επιτυχόντων είναι πλημμελής, διότι ερείδεται στις αναφερθείσες, εκτός εξουσιοδότησης τεθείσες, ρυθμίσεις του π.δ. 82/2006, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα, μετά το στάδιο της αναβαθμολόγησης, να μην περιλαμβάνονται αυτοί στους επιτυχόντες και για τον λόγο αυτό, ο εν λόγω πίνακας καθίσταται ακυρωτέος όπως ορθώς κρίθηκε με την εκκαλούμενη απόφαση – Απόρριψη κρινόμενης – (άρθρ. 7, 8, 10 ν. 3686/2008, άρθρα 1, 5Α του ν. 702/1977, 103, 4, 5 Συντ).
    ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ – ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΝΥΠΑΣΤΥΝΟΜΩΝ (ΤΕΜΑ) – ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ, ΤΡΟΠΟΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΟΡΙΟΔΟΤΗΣΗΣ – ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΠΕΡΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ ΓΡΑΠΤΩΝ – ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΠΙΝΑΚΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗ – ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ Ή ΕΦΕΣΗΣ – ΑΝΕΚΚΛΗΤΟ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Η εκκαλούμενη απόφαση φέρει αιτιολογία που συνίσταται στο ότι οι διατάξεις των παραγράφων 5 και 6 του άρθρου 18 Α του π.δ. 82/2006, δεν προβλέπουν ειδικώς θεσπιζόμενο, απόλυτα ακριβή και ιδιαίτερα ασφαλή τρόπο κάλυψης τόσο των ονομάτων των υποψηφίων και του αύξοντος αριθμού που έχουν λάβει τα γραπτά κατά την πρώτη εξέτασή τους, όσο και των βαθμολογιών της αρχικής Εξεταστικής Επιτροπής, τούτο δε σε συνδυασμό με το ότι αφενός στο προηγούμενο της αναβαθμολόγησης στάδιο έχουν ήδη αποκαλυφθεί τα ονόματα των γραπτών των υποψηφίων και οι αρχικές βαθμολογίες τους, αφετέρου η σχετική διαδικασία αναβαθμολόγησης κινείται κατόπιν αίτησης των υποψηφίων, έχει ως συνέπεια να μην αποκλείεται το ενδεχόμενο ταυτοποίησης των γραπτών κατά το στάδιο της αναβαθμολόγησης, κατά παράβαση των συνταγματικών αρχών της ισότητας, της αξιοκρατίας, της αναλογικότητας και του κράτους δικαίου, αλλά και της αρχής της διαφάνειας – Απόρριψη κρινόμενης – (άρθρ. 7, 8, 10 ν. 3686/2008, άρθρα 1, 5Α του ν. 702/1977, 103, 4, 5 Συντ).
    Δ. Αρχή της ίσης μεταχείρισης των προσώπων
    Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) διαθέτει ένα από τα πιο προηγμένα νομικά πλαίσια σε θέματα καταπολέμησης των διακρίσεων. Εντούτοις, το πλαίσιο αυτό πρέπει να συμπληρωθεί προκειμένου να διευρύνει το πεδίο της αρχής της ίσης μεταχείρισης των προσώπων.
    ΠΡΑΞΗ
    Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου της 2ης Ιουλίου 2008 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης των προσώπων ανεξαρτήτως θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.
    ΣΥΝΟΨΗ
    Στόχος της παρούσας πρότασης οδηγίας είναι να προστατεύσει τα άτομα από διακρίσεις λόγω αναπηρίας, ηλικίας, γενετήσιου προσανατολισμού, θρησκείας ή πεποιθήσεών τους.
    Η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης συμπληρώνει το νομικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), το οποίο αποτελείται από τις οδηγίες περί ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών εκτός της αγοράς εργασίας και ίσης μεταχείρισης στην απασχόληση και την εργασία.
    Πεδίο εφαρμογής
    Η αρχή της ίσης μεταχείρισης συνδέεται με την απαγόρευση των άμεσων διακρίσεων * και των έμμεσων * διακρίσεων. Eφαρμόζεται σε όλα τα πρόσωπα, στον δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, καθώς και στους δημόσιους φορείς. Το πεδίο της καλύπτει τους τομείς κοινωνικής προστασίας (συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής ασφάλισης και της υγειονομικής περίθαλψης), των κοινωνικών πλεονεκτημάτων, της εκπαίδευσης, καθώς και την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της στέγασης και των μεταφορών, και την παροχή αυτών.
    Μέτρα και συγκεκριμένες προσαρμογές θα πρέπει να προβλέπονται εκ των προτέρων, ώστε να επιτρέπουν στα άτομα με αναπηρία την αποτελεσματική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Ωστόσο, αυτά τα μέτρα δεν πρέπει να συνιστούν δυσανάλογη επιβάρυνση. Αυτή η επιβάρυνση μπορεί να αντισταθμιστεί με μέτρα που εφαρμόζονται ήδη στο πλαίσιο των εθνικών πολιτικών ίσης μεταχείρισης.
    Η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης όπως προβλέπεται από την πρόταση οδηγίας δε θέτει εν αμφιβόλω την εθνική νομοθεσία που σχετίζεται με τον λαϊκό χαρακτήρα και την οργάνωση εκ μέρους των κρατών μελών των εκπαιδευτικών τους συστημάτων. Η αρχή δεν εφαρμόζεται στις διαφορές μεταχείρισης λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, όσον αφορά την πρόσβαση σε εκπαιδευτικά ιδρύματα βάσει θρησκείας ή πεποιθήσεων. Επίσης, το πεδίο της πρότασης δεν καλύπτει τις διαφορές μεταχείρισης λόγω υπηκοότητας και λόγω νομικής κατάστασης των αλλοδαπών στην επικράτεια των κρατών μελών.
    Tα κράτη μέλη θα μπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν διατάξεις που είναι ευνοϊκότερες για την προστασία της αρχής της ίσης μεταχείρισης από εκείνες που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, καθώς και μέτρα θετικής διάκρισης που θα αντισταθμίζουν τα μειονεκτήματα που συνδέονται με θρησκεία ή πεποιθήσεις, αναπηρία, ηλικία ή γενετήσιο προσανατολισμό.
    Έννομα μέσα προστασίας
    Κάθε πρόσωπο που θεωρεί ότι έχει υποστεί βλάβη από τη μη τήρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, ή που έχει έννομο συμφέρον να εξασφαλίσει ότι αυτή τηρείται, πρέπει να έχει πρόσβαση σε δικαστικές και διοικητικές διαδικασίες.
    Τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για την προσαρμογή του δικαστικού τους συστήματος, μεταξύ άλλων μοιράζοντας το βάρος της απόδειξης ανάμεσα στον ενάγοντα και τον εναγόμενο και με την εισαγωγή μέτρων που θα επιτρέπουν την προστασία των προσώπων που υπέβαλαν καταγγελία για λόγους διάκρισης έναντι ενδεχόμενων αντιποίνων.
    Πρέπει επίσης να θεσπίσουν ανεξάρτητους φορείς, τον οποίων οι αρμοδιότητες θα περιλαμβάνουν:
    την παροχή στήριξης προς τα θύματα ως προς τις νομικές διαδικασίες τους,
    τη δημοσίευση ερευνών και εκθέσεων σχετικά με τις διακρίσεις.
    Πλαίσιο
    Η πρόταση οδηγίας βασίζεται στις προτεραιότητες της ανανεωμένης κοινωνικής ατζέντας και της στρατηγικής-πλαίσιο για την απαγόρευση των διακρίσεων και ίσες ευκαιρίες για όλους.
    Είναι σύμφωνη με τις αρχές της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
    (Πηγή: https://eur-lex.europa.eu/EL/legal-content/summary/the-principle-of-equal-treatment-between-persons.html )
    Στα άρθρα 20 και 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθορίζονται τα εξής:
    «20. – Ισότητα έναντι του νόμου.
    Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι έναντι του νόμου.
    21. Απαγόρευση διακρίσεων.
    1. Απαγορεύεται κάθε διάκριση ιδίως λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, εθνοτικής καταγωγής ή κοινωνικής προέλευσης, γενετικών χαρακτηριστικών, γλώσσας, θρησκείας ή πεποιθήσεων, πολιτικών φρονημάτων ή κάθε άλλης γνώμης, ιδιότητας μέλους εθνικής μειονότητας, περιουσίας, γέννησης, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.

    2. Εντός του πεδίου εφαρμογής των Συνθηκών και με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεών τους, απαγορεύεται κάθε διάκριση λόγω ιθαγενείας.
    Στο άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθορίζεται Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθορίζονται τα εξής
    Ε. Η θεμελιώδης αρχή της μη αναδρομικότητας του νόμου
    Ρητή ρύθμιση :
    Α΄ ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΣ
    – άρθρο 2 Α.Κ. : “Ο νόμος ορίζει για το μέλλον, δεν έχει αναδρομική δύναμη και διατηρεί την ισχύ του εφόσον άλλος κανόνας δικαίου δεν τον καταργήσει ρητά ή σιωπηρά.”.
    – άρθρο 77 παρ. 2 Συντ. : “Νόμος που δεν είναι πράγματι ερμηνευτικός ισχύει μόνο από τη δημοσίευσή του.”
    Β΄ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ
    – άρθρο 7 παρ. 1 Συντ. : “Έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο που να ισχύει πριν από την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της. Ποτέ δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που προβλεπόταν κατά την τέλεση της πράξης.”
    – άρθρο 78 παρ. 2 Συντ. : “Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που εκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε.”
    – άρθρο 107 παρ. 1 Συντ. : “Η πριν από την 21 Απριλίου 1967 νομοθεσία με αυξημένη τυπική ισχύ για την προστασία κεφαλαίων εξωτερικού* διατηρεί την αυξημένη τυπική ισχύ που είχε και εφαρμόζεται και στα κεφάλαια που θα εισάγονται στο εξής.”.
    * Ν.Δ. 2687/1953 “Περί επενδύσεων και προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού”.
    άρθρο 8 παρ. 5 :
    Απαγόρευση αναδρομικής επιβολής φόρων σε επιχειρήσεις που ιδρύθηκαν με κεφάλαια εξωτερικού.
    I. Aναδρομική και άμεση εφαρμογή του νόμου

    Θ Ε Ω Ρ Ι Α
    Α. ΄ΕΝΝΟΙΑ
    – Διάκριση : Γνήσια – μη γνήσια αναδρομικότητα ή, κατ’άλλη διατύπωση, αναδρομική – άμεση εφαρμογή
    – Ορισμός : κριτήριο κατά πόσον η αλλαγή του νομικού καθεστώτος εκτείνεται πράγματι στο παρελθόν, υπό την έννοια ότι ο νέος νόμος είτε ρυθμίζει γεγονότα και σχέσεις που είχαν υπάρξει αποκλειστικά στο παρελθόν είτε καταλαμβάνει γεγονότα και σχέσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν κατά τη δημοσίευσή του, η νέα ρύθμιση όμως ανατρέχει στον προ της δημοσίευσης χρόνο [γνήσια αναδρομή].
    Β. ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
    Εξισορρόπηση δημοκρατικής αρχής και αρχής του Κράτους δικαίου
    1. ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
    α. Κρατούσα άποψη
    – Κατά κανόνα επιτρεπτή (Συνταγματικό θεμέλιο : δημοκρατική αρχή [σιωπηρά: «παντοδυναμία του νομοθέτη»] )
    – Κατ’εξαίρεση μη επιτρεπτή η αναδρομή του νομοθέτη όταν η αναδρομή:
    αα. προσκρούει στην αρχή της ισότητας (ή άλλο συνταγματικό δικαίωμα)
    ββ. προσκρούει στην αρχή της διακρίσεως των εξουσιών
    β. Μη κρατούσα άποψη
    – Ιδιαίτερο, αυτοτελές συνταγματικό πρόβλημα : ζήτημα νομιμοποίησης του νομοθέτη και όχι (αποκλειστικός) έλεγχος των “αποτελεσμάτων/επιδράσεων” των αναδρομικών νόμων.
    – Κατά κανόνα μη επιτρεπτή (Συνταγματικό θεμέλιο : δημοκρατική αρχή και αρχή του Κράτους δικαίου)
    – Κατ’εξαίρεση επιτρεπτή η αναδρομή του νομοθέτη όταν :
    αα. το νομικό καθεστώς που αλλάζει αναδρομικά προέρχεται από ένα νομοθέτη που στερείτο δημοκρατικής νομιμοποίησης ή
    ββ. η παλαιά ρύθμιση προσέκρουε σε ένα δημοκρατικό-δικαιοκρατικό Σύνταγμα
    – Και όταν η αναδρομική εφαρμογή είναι κατά τα ανωτέρω επιτρεπτή θα πρέπει ο νέος νόμος:
    αα. να μη προσκρούει στην αρχή της ασφάλειας του δικαίου (λ.χ. κατά κανόνα επί “ευμενών” νόμων) ή
    ββ. να είναι επιτακτικά επιβεβλημένος για την αποκατάσταση της ουσιαστικής δικαιοσύνης [η οποία απορρέει και αυτή, όπως και η αρχή της ασφάλειας του δικαίου, από την αρχή του Κράτους δικαίου] και
    γγ. να μη ανατρέχει παρά μόνο σε εύλογο χρόνο.
    – Μετά τον τελευταίο τριπλό έλεγχο η οριστική απόφαση για τη συνταγματικότητα του νόμου (του οποίου η αναδρομική εφαρμογή έχει κριθεί επιτρεπτή) εξαρτάται, τέλος, από την (κατά τα λοιπά) συμφωνία του με το Σύνταγμα.
    2. ΑΜΕΣΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
    – Συνταγματικό θεμέλιο : δημοκρατική αρχή.
    – Κατά κανόνα επιτρεπτή.
    – Κατά κανόνα όχι περιορισμοί από την αρχή του Κράτους δικαίου : μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί η αρχή του Κράτους δικαίου να θεμελιώσει περιορισμούς του νομοθέτη (π.χ. ρητή δέσμευση διατήρησης φορολογικών προνομίων επί ένα ορισμένο χρονικό διάστημα).
    – Έλεγχος της (κατά τα λοιπά) συμφωνίας του νόμου με το Σύνταγμα (ιδιαίτερα με τα θεμελιώδη δικαιώματα).
    (Πηγή: ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ – Θερινό εξάμηνο 2016 Καθηγ. Τζούλια Ηλιοπούλου-Στράγγα, σελ. 1-4)
    ΣΤ. Η Θεμελιώδης αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης
    Η δράση της Δημόσιας Διοίκησης όπως αυτή εκδηλώνεται δια των οργάνων της και των εξ αυτών αποφάσεων, διέπεται από την αρχή της νομιμότητας και ασκείται με τέτοιο τρόπο, ώστε πρωτίστως να ικανοποιείται το δημόσιο συμφέρον. Εντός του ανωτέρου πλαισίου προκύπτει η ανάγκη προστασίας του διοικουμένου, τα συμφέροντα και τα δικαιώματα του οποίου κατοχυρώνονται από τις διατάξεις υπερνομοθετικής ισχύος τις σχετικές με τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και προβλέπονται από τη νομοθεσία, αλλά μπορεί να θιγούν από τη δράση της Διοίκησης. Βασική προστατευτική αρχή που κείται υπέρ του διοικουμένου είναι «η αρχή της χρηστής διοίκησης» που επιβάλλει στα διοικητικά όργανα να ασκούν τις αρμοδιότητές τους σύμφωνα με το κοινό αίσθημα δικαίου, ούτως, ώστε κατά την εφαρμογή των κανόνων να αποφεύγονται ανεπιεικείς και απλώς δογματικές ερμηνευτικές εκδοχές και να επιδιώκεται η προσαρμογή των κανόνων δικαίου στις επικρατούσες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες και απαιτήσεις. Εκδηλώσεις δε της ανωτέρω αρχής αποτελούν οι ειδικότερες, με συνταγματικά ερείσματα, αρχές της αναλογικότητας και της προστατευόμενης (ή δικαιολογημένης) εμπιστοσύνης του διοικουμένου στη Διοίκηση (ΣτΕ 907/1997, 12/1999 αλλά και ΣτΕ 2845/1994, 1709/1997,542/1999).
    Υπέρβαση δε των ορίων δράσης της Διοίκησης πέραν των αρχών αυτών, συνιστά κακή χρήση της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης και συνεπώς λόγο ακυρώσεως των διοικητικών πράξεων που εξεδόθησαν κατά παράβαση των ανωτέρω αρχών. (Σπηλιωτόπουλος Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου, 2002, υπό αρ. 83, 513,514 κλπ). Κατά πάγια νομολογία του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (ενδεικτικώς, ΣτΕ 1358/2011) κατά γενική αρχή του δικαίου της κοινωνικής ασφαλίσεως δεν είναι επιτρεπτή η μετά πάροδον ευλόγου χρόνου ανάκληση ευνοϊκών για τους ασφαλισμένους πράξεων των ασφαλιστικών Οργανισμών, έστω και (υποθετικώς εν προκειμένω) παρανόμων, από τις οποίες οι ασφαλισμένοι απέκτησαν καλόπιστα δικαιώματα. Η εφαρμογή όμως της αρχής αυτής τελεί υπό τη βασική προϋπόθεση ότι οι ευνοϊκές αυτές πράξεις εκδόθηκαν χωρίς να υπάρχει κακόπιστη συμπεριφορά, ενέργεια ή παράλειψη του ασφαλισμένου που ωφελήθηκε έναντι του συγκεκριμένου ασφαλιστικού Οργανισμού (Σ.τ.Ε. 770/2007, 1334/2009). Το ζήτημα όμως κατά πόσον η πάροδος ορισμένου χρόνου από την έκδοση της διοικητικής πράξεως υπερβαίνει ή όχι τον εύλογο χρόνο εξαρτάται από το δικαστήριο κατά περίπτωση (ΣτΕ 1334/2009).
    Όπως έχει επανειλημμένα κριθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας, η αναζήτηση οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία, όταν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από την γέννησή της οφειλής, αντίκειται στην αρχή της χρηστής Διοίκησης, ειδικά αν η αναζήτηση συνεπάγεται σοβαρές συνέπειες στην οικονομική κατάσταση του οφειλέτη, και αν ο οφειλέτης συμπεριφέρθηκε καλόπιστα και με ειλικρίνεια προς το ταμείο (ΣτΕ 1179/1993).
    Αντίθετα, αν ο οφειλέτης έδρασε με δόλο, η αναζήτηση είναι εφικτή, όμως η συνδρομή του δόλου , που αποτελεί τη νόμιμη βάση της αναζήτησης , πρέπει να βεβαιώνεται με πλήρως αιτιολογημένη σχετική κρίση (ΣτΕ 4348/1988, 4454/1987, , 3213/1981, Δ.Εφ.Αθ 3μελές 2362/1995 κ.ά.). Σε καμία περίπτωση δεν είναι δόλια η συμπεριφορά του οφειλέτη, όταν με δική του βούληση αποκαλύψει τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται το νόμιμο της οφειλής (ΔΠρΑθ 3μελές 3826/1994). Προκειμένου να κριθεί η συνδρομή ή όχι του δόλου, λαμβάνεται υπ’ όψη και η πολυπλοκότητα της νομοθεσίας (ΔΕφΑθ 3μελές 2362/1995). Επίσης, στην αρχή της χρηστής διοίκησης αντίκειται η αναζήτηση οφειλής που δημιουργείται επειδή ο οφειλέτης ακολούθησε τις οδηγίες που του έδωσε η διοίκηση (ΣτΕ 2893/93, ΔΠρΑθ 3μελές 3826/1994, κα).
    Οι αρχές του κοινωνικοασφαλιστικού δικαίου, που αποτελούν σημαντικό διαμορφωτικό παράγοντα της κοινωνικής ασφάλισης, υπαγορεύουν στα ασφαλιστικά όργανα να ενεργούν κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να προστατεύουν και να διασφαλίζουν τα κοινωνικά δικαιώματα των ασφαλισμένων. Οι ασφαλιστικοί οργανισμοί οφείλουν προεχόντως να εξυπηρετούν το κοινωνικό συμφέρον, να δρουν με βάση τις αρχές της καλής πίστης, της χρηστής διοίκησης και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του ασφαλισμένου και να προστατεύουν τη νομική κατάσταση του ασφαλισμένου, ώστε να μη διαψεύδεται η προσδοκία του, που δημιούργησαν οι ενέργειες των ασφαλιστικών οργάνων, ως προς τη λήψη των παροχών. Είναι, λοιπόν, πάντοτε άξια προστασίας η εμπιστοσύνη που δείχνει ο ασφαλισμένος στις δηλώσεις του ασφαλιστικού του φορέα. Το σφάλμα του ασφαλιστικού φορέα δεν μπορεί, σύμφωνα με την αρχή της χρηστής διοίκησης, να αποβαίνει σε βάρος του ασφαλισμένου (ΣτΕ 1501/09). Επίσης, σύμφωνα με τη θεωρία, η διοίκηση διέπεται από την αρχή της συνεπούς συμπεριφοράς. Η ασυνεπής, αντιφατική συμπεριφορά της διοίκησης (venire contra factum prorium) προσβάλλει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του ασφαλισμένου απέναντί της και μπορεί να συνεπάγεται την παρανομία της διοικητικής πράξεως. Επομένως, αντιβαίνει στην απαγόρευση του venire contra factum prorium, κάθε αμφισβήτηση της κοινωνικοασφαλιστικής κατάστασης που διαμορφώθηκε με τη σύμπραξη του ασφαλιστικού φορέα, χωρίς την υπαιτιότητα του ασφαλισμένου. Οι ασφαλιστικοί οργανισμοί έχουν υποχρέωση να μην ανακαλούν τις σχετικές με τέτοια κατάσταση διοικητικές πράξεις. Όταν από τη συμπεριφορά της διοίκησης, συνισταμένη σε θετικές ενέργειες, δημιουργείται από μακρού χρόνου στον καλόπιστο διοικούμενο η σταθερή και δικαιολογημένη πεποίθηση ότι δικαιούται της παροχής και ότι μια πραγματική κατάσταση που τον αφορά και σχετίζεται με συγκεκριμένη κρατική δραστηριότητα θα συνεχιστεί και στο μέλλον με τον ίδιο τρόπο, δεν είναι επιτρεπτή, κατά το στάδιο επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου η αμφισβήτηση του κύρους της ασφαλιστικής κατάστασης (ΣτΕ 1172/1983), όταν μάλιστα η αμφισβήτηση αυτή θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την οικονομική του σταθερότητα ( έτσι και η από 25-07-2012 με αριθμ. πρωτ 14421/26726/2012 Επιστολή του Συνηγόρου του Πολίτη προς το Περιφερειακό Υποκατάστημα ΙΚΑ- ΕΤΑΜ Θεσσαλονίκης).
    Ειδικότερα, η εφαρμογή των διατάξεων του νομοθετήματος (όταν τεθεί σε εφαρμογή κατόπιν ψήφισής του) θα επιφέρει μεγάλο πλήγμα στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων, καθόσον:
    1. Το σύνολο των εν ενεργεία στελεχών, οι οποίοι είναι απόφοιτοι ΑΣΣΥ, καθηλώνονται στον βαθμό που φέρουν την στιγμή που τίθεται σε ισχύ ο νόμος. Μακροπρόθεσμα, η παραμονή στον αυτό βαθμό, θα περιορίσει σημαντικά (θα συρρικνώσει) τις οικονομικές απολαβές (παρούσες και μελλοντικές) διότι θα περιοριστεί η εφάπαξ παροχή , τα μερίσματα και άλλες παροχές.
    2. Στο άρθρο 36 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου καθορίζεται ότι η εξέλιξη των υπηρετούντων Αξιωματικών που προέρχονται από Υπαξιωματικούς και των υπηρετούντων Ανθυπασπιστών και Υπαξιωματικών αποτυπώνεται στο Παράρτημα Α. Στο Παράρτημα λοιπόν, τα εν ενεργεία στελέχη που φέρουν βαθμό Αξιωματικού όλων των θεσμών (κυρίως όμως πλήττονται οι Αξιωματικοί προερχόμενοι από ΑΣΣΥ), θα απωλέσουν από δύο έως έξι βαθμούς. Αλλά και στελέχη που φέρουν τον βαθμό Υπαξιωματικού (και περιμένουν να εξελιχθούν σε Αξιωματικούς) καθηλώνονται στον βαθμό που φέρουν. Ουσιαστικά ο νομοθέτης επιλέγει την καθήλωση στον βαθμό που φέρουν δίχως να επίκειται δημοσιονομικός εκτροχιασμός (είχαν την ευκαιρία να το πράξουν κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης) και κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
    3. Στο άρθρο 6 γίνεται μνεία για τις οργανικές θέσεις Αξιωματικών και καθορίζεται ότι οι Αξιωματικοί καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους, ανά έτος, κατά κατηγορία και βαθμό. Στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 28 προσδιορίζεται ότι με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ και δεν δημοσιεύεται, καθορίζεται ο αριθμός των οργανικών θέσεων των αξιωματικών, η κατανομή τους κατά κατηγορία, βαθμό και ανά έτος και ρυθμίζεται κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 6. Η έννοια της οργανικής θέσης προϋποθέτει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που οφείλει να έχει ο διοικούμενος προκειμένου να καταλάβει την συγκεκριμένη θέση. Αυτό εγκυμονεί κινδύνους καθώς θα περιορίσει σε σημαντικό βαθμό την κάλυψη θέσεων και ενδεχομένως να δημιουργηθούν κενά.
    4. Στο άρθρο 25 παρ. 4 εδ. α αναφέρεται ότι, ως προς την εκτίμηση των κριτηρίων προαγωγής βαρύνουσα σημασία θα αποτελούν οι συνήθεις πειθαρχικές ποινές, που έχουν επιβληθεί στον κρινόμενο για παραπτώματα που έχει τελέσει, σε χρόνο από τον οποίο έχει παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δέκα (10) ετών, δεν λαμβάνονται υπόψη, εκτός αν το αρμόδιο συμβούλιο αποφανθεί διαφορετικά με ειδικά αιτιολογημένη κρίση του. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μια ποινή που έχει επιβληθεί σε έναν απόφοιτο ΑΣΕΙ, τα πρώτα χρόνια εξόδου από την σχολή, θα τον ακολουθεί εσαεί. Ειδικότερα, στους Αξιωματικούς θα ενυπάρχει ο φόβος, κατάσταση η οποία αντίκειται τόσο στις θεμελιώδεις αρχές ενός ευνομούμενου κράτους όσο και στις αρχές διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού.
    5. Στο άρθρο 66 του υπόψη νομοσχεδίου που τιτλοφορείται «Μετατάξεις στο Σώμα των αξιωματικών» περιγράφονται τα προσόντα που πρέπει να έχει ένας απόφοιτος ΑΣΜΥ για να μεταταχθεί στο σώμα των Αξιωματικών. Προς μεγάλη λοιπόν έκπληξη, μια από τις προϋποθέσεις αποτελεί και η απόκτηση πανεπιστημιακού τίτλου συναφούς με το στρατιωτικό επάγγελμα. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ένας απόφοιτος ΑΣΜΥ, με δύο πτυχία ισότιμα με πανεπιστημιακούς τίτλους, θα μπορεί να υποβάλει αίτηση για μετάταξη στο σώμα Αξιωματικών. Και διερωτώμεθα πολλοί από εμάς. Είναι δυνατόν ένα στέλεχος, το οποίο θα κατέχει δύο πανεπιστημιακούς τίτλους, να παραμείνει στο στράτευμα με την ελπίδα να μεταταχθεί στο σώμα Αξιωματικών και να φθάσει στον καταληκτικό βαθμό του Ταγματάρχη (!), την ώρα που ιδιώτης ο οποίος θα ενταχθεί στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις (μόνο με πτυχίο πανεπιστημίου) θα έχει τη δυνατότητα να φθάσει μέχρι το βαθμό του Συνταγματάρχη. Η απάντηση προφανώς είναι αρνητική.
    6. Στην δεύτερη παράγραφο του πρώτου εδαφίου του άρθρου 106 του υπόψη νομοσχεδίου πλήττεται η αρχή της ισότητας μεταξύ των διοικουμένων. Το δικαίωμα που ρητά αναφέρεται οφείλει να επεκταθεί σε όλα τα στελέχη τα οποία έχουν αποκτήσει πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Επίσης, δεν αναφέρονται τα ένδικα μέσα και βοηθήματα που έχει ο διοικούμενος σε περίπτωσης άρνησης του Αρχηγού του οικείου Γενικού Επιτελείου να χορηγήσει την άδεια διδασκαλίας.
    7. Στο άρθρο 108 του υπόψη πολυνομοσχεδίου καθορίζονται οι οικονομικές επιπτώσεις που βαραίνουν τα στελέχη που παραιτούνται ή αποτάσσονται από τις ΕΔ ή αποστρατεύονται λόγω δυσμενούς κρίσης ή λόγω υποβολής ειδικής έκθεσης αποστρατείας. Ειδικότερα τα εν λόγω στελέχη υποχρεούνται να καταβάλλουν υπέρ του Δημοσίου αποζημίωση ίση με το γινόμενο του συνόλου των καθαρών αποδοχών του βαθμού τους, συμπεριλαμβανομένων των ποσών που αναλογούν στον φόρο εισοδήματος, επί τους υπολειπόμενους μήνες υποχρέωσης παραμονής τους στις ΕΔ σύμφωνα με το άρθρο 107. Όσοι έχουν εκπαιδευτεί με δαπάνη της υπηρεσίας στο εξωτερικό, καταβάλλουν επιπλέον και το ύψος της δαπάνης αυτής. Πρόκειται ουσιαστικά για μια τιμωρητική διάταξη (θα είχε νόημα να πλήρωνε κάποια αποζημίωση προς το δημόσιο όταν η απόκτηση του πτυχίου της Στρατιωτικής Σχολής θα είχε αντίστοιχο ανταποδοτικό όφελος).
    8. Στο άρθρο 147 που τροποποιεί το άρθρο 21 ν. 3187/2003 (Εκπαιδευτικό προσωπικό με στρατιωτική ιδιότητα), στις προϋποθέσεις που πρέπει να φέρουν τα μέλη του Στρατιωτικού Διδακτικού Προσωπικού περιλαμβάνεται και ο βαθμός που πρέπει να φέρουν. Να υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν πολλά αξιόλογα στελέχη με τίτλους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (προπτυχιακά, μεταπτυχιακά και διδακτορικά) τα οποία είναι ικανότατα να εισηγηθούν και να εκπαιδεύσουν. Προτείνεται η τροποποίηση και να συμπεριλάβει από το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Τα ως άνω αναγραφόμενα στην παρούσα παράγραφο να ισχύσουν και για την παράγραφο 10.
    9. Με το άρθρο 280 τροποποιείται το άρθρο 27 του 2304/1995 (Α΄ 83), περί ασυμβίβαστων, όπου προστίθεται παρ. 6 ως εξής: «6. Δικαστικοί λειτουργοί των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι δυνατόν να αποσπαστούν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από απόφαση του οικείου ανώτατου δικαστικού συμβουλίου. Η απόσπαση αυτή γίνεται για την εκτέλεση νομοπαρασκευαστικών έργων, με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση που διαρκεί όσο η θητεία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και λήγει αυτοδικαίως με τη με οποιονδήποτε τρόπο λήξη της θητείας του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Μετά τη λήξη της απόσπασης, ο δικαστικός λειτουργός επανέρχεται αυτοδικαίως και υποχρεωτικώς στην οργανική θέση του.». Επισημαίνεται ότι κύριος ρόλος των δικαστικών λειτουργών των Ενόπλων Δυνάμεων είναι η αναζήτηση της αλήθειας (των πραγματικών περιστατικών της κρινόμενης υπόθεσης) και η απονομή της Δικαιοσύνης. Υπάρχει εδώ το αξιοπερίεργο, το οποίο δεν έχει επιλυθεί μέχρι τώρα και σχετίζεται με την ανάληψη καθηκόντων. Πρακτικά ενώ δικαστικός λειτουργός σε μία μετάθεση λειτουργεί ως Εισαγγελέας, εάν πάρει μετάθεση ίσως ασκήσει τα καθήκοντα του προέδρου. Φρόνιμο είναι επίσης να επέλθει άμεση τροποποίηση διατάξεων του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ο ΝΠΚ και ο ΝΚΠΔ τέθηκε σε ισχύ το 2019).
    Εν κατακλείδι στο υπόψη πολυνομοσχέδιο υπάρχουν διατάξεις που χρήζουν αναθεώρησης/επικαιροποίησης. Υπάρχουν όμως και διατάξεις που πρέπει να καταργηθούν όπως είναι η δημιουργία του Σώματος Υπαξιωματικών και η καθήλωση στον βαθμό που φέρουν τώρα οι Αξιωματικοί προερχόμενοι από ΑΣΣΥ.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 11:55 | Γιώργος Κ.

    Άδικο το νομοσχέδιο και αντισυνταγματικό.
    Κατάφορα αντισυνταγματικό. Όσους επέλεξαν τις Σχολές Υπαξιωματικών είναι εξαπατημένοι από την Κυβέρνηση και από την Ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Πολιτική και Στρατιωτική.
    Είναι δε παρομοιώδης η αφωνία των Αρχηγών στην κατάφορη αδικία που συντελείται.
    Οι Απόφοιτοι ΑΣΣΥ δεν θα μείνει αμέτοχοι στην υπονόμευση του μέλλοντος τους. Των ίδιων και των οικογενειών.
    Σκεφτείτε πρωτίστως να νέα παιδιά που μόχθησαν, διάβασαν, επέλεξαν τις Σχολές των Υπαξιωματικών.
    Μιλάτε για Αμερικανικό μοντέλο ενώ ουδεμία σχέση έχει αυτό που παρουσιάζετε και αυτό που θα γίνει.
    Μιλάτε για προοπτική και η αλήθεια λέει πλήρης ταπείνωση και απαξίωση.
    Μιλάτε για μεταβατική περίοδο και η αλήθεια λέει στασιμότητα και ατίμωση.
    Μιλάτε για αυξήσεις και η αλήθεια λέει αδιανόητη μείωση εισοδημάτων.
    Μιλάτε για αναβάθμιση Σχολών αλλά η αλήθεια λέει πλήρης απαξίωση τους.
    Εκατοντάδες κενές θέσεις το μαρτυρούν. Αποτύχατε παταγωδώς. Ούτε ΕΠΟΠ μπαίνουν στις ΕΔ.
    Το ένα λάθος μετά το άλλο.
    Πάρτε πίσω το νομοσχέδιο.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 09:28 | Που, Μενς;

    Πλήρη απόσυρση του παρόντος νομοσχεδίου. Σχεδιασμός εκ νέου μετά από την συμμετοχή όλων των αρμόδιων φορέων και κομμάτων. Είναι εθνική υπόθεση και όχι προσωπική ή κομματική.
    Δεν καταργεί την ασυλία ακαταδίωκτο αυτών που τα σχεδιάζουν.

    Δεν αφαιρεί το γράσο από τους νέους αξιωματικούς.
    Δεν αφαιρεί τα καρκινώματα αλλά ούτε τους πλεονασματικούς.
    Οι ψάρακλες παραμένουν επίσης.
    Δεν αξιοποιείται τα ΣΟΑ παρέχοντας τα με χαμηλό τίμημα σε ιδιώτες.
    Δεν αναβαθμίζει τα Κ.Α.Α.Υ. με την χρήση τουριστικών πακέτων από εμπόλεμες ζώνες.
    Δεν καταργεί την στρατιωτική δικαιοσύνη.
    Δεν μειώνει τους υπέραριθμούς κτηνιάτρους.
    Δεν βάζει φρένο στο χάος στον τομέα της υγείας των ΕΔ.
    Δεν στηρίζει την δημόσια υγεία στελεχώνοντας στα δημόσια νοσοκομεία από στρατιωτικούς ιατρούς.
    Δεν τραβάει από την πρίζα την ελληνική βιομηχανία όπλων.
    Δεν μεταφέρει το συνόλου της περιουσίας των ΕΔ στο υπερταμείο.
    Συνεχίζει τα ρουσφέτια περιμένοντας τηλέφωνο από τον αρχιεπίσκοπο.
    Δεν δίνει νόημα στους βαθμούς που παίρνουν οι εν ενεργεία(υπαξιωματικοί).
    Δεν αυξάνει το αίσθημα εθνικής ασφάλειας με αποτέλεσμα τις αποστρατιές.
    Δεν σιωπά τις σειρήνες και τους παρείσακτους σωτήρες.
    Δεν αυξάνει, εμπεδώνει, την κουλτούρα των ευρωπαϊκών κεκτημένων στο προσωπικό.
    Δεν ολοκληρώνει την βιοκλιματική αλλαγή στο κτήριο του υπουργείου. (Μένουν άλλες τρεις όψεις). Χωρίς οδικό χάρτη ολοκλήρωσης του απαραίτητου αυτού έργου.
    Δεν ορίζει την επόμενη θέση/σχήμα του μνημείου πεσόντων.
    Δεν αφαιρεί την συμμετοχή των εν ενεργεία στις αποφάσεις για το στράτευμα και τα εξοπλιστικά.
    Δίνει και πάλι υπέρογκες αυξήσεις στους απόστρατους και εν ενεργεία.
    Δεν εκπαιδεύει τις μάχιμες μονάδες με ικανότητες τσιρλίντερ για λόγους Τελετών και Παρελάσεων.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 09:14 | Τάσος

    Κατά την γνώμη μου το στράτευμα χρειάζεται πάρα πολλούς υπαξιωματικούς, Η φοίτηση στις σχολές ΑΣΣΥ να γίνει 2 έτη όπως ήταν πριν μνημονίου και να ξεκινήσει με την νέα χρονιά εισαγωγής των νεοεισερχόμενων που θα είναι ενήμεροι.(Όποιος θέλει θα πάει στις σχολή ΑΣΣΥ με την νέα αλλαγή).Οι υπόλοιποι που είναι ήδη στις σχολές και εν ενεργεία στο στράτευμα να πάρουν τους βαθμούς που προβλέπονται όπως ορίζει η εγκύκλιος εισαγωγής στην σχολή.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 09:22 | ΣΦΗΝΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

    Είμαι ο Πρόεδρος της Ε.Σ.ΠΕ.Ε ΚΙΛΚΙΣ θελω να καταθέσω την άποψη μου για το πολυνομοσχέδιο οσο αφορά το σταδιοδρομικο και οικονομικο κομμάτι του νομοσχεδιου.Καταρχην λείπει μέχρι τώρα η αιτιολογικη έκθεση ώστε να μας εξηγεί το σκεπτικο του νομοθετήματος.
    1.Να μας εξηγήσουν πως είναι δυνατόν να έρχεται ενα νομοθετιμα και να εχει
    εφαρμογή 33 χρονιά με αναδρομική ισχύει στους ήδη υπηρετούντες.
    2.Οι ΑΣΣΥ πλέον χάνουν 6 βαθμούς και θα καθηλώνονται στο βαθμο του ΑΝΘΣΤΗ, από τους ΕΜΘ αφαιρούνε μέχρι 3 βαθμούς ΟΠΟΥ Η ΙΔΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ πριν 2 χρονια τους έδωσε, οι ΕΠΟΠ χάνουν 1 βαθμο και πλέον θα μείνουν στάσιμοι στο βαθμο του ΕΠΧΙΑ.Αρα για ποια αναβάθμιση μιλάει το υπουργείο.
    3.Να μας εξηγήσουν πως ενας ΔΕΑ 3 μήνες πριν την απόλυση του θα προάγεται σε ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟ αλλά δεν μπορεί ένα στέλεχος που προέρχεται από ΑΣΣΥ η από ΕΜΘ.
    4.Εχω 30χρονια στην υπηρεσία στο οικονομικο σκέλος μου αντίστοιχη αύξηση 94 ευρώ μικτά, αρα καθαρά στα 55 ευρώ δηλαδή μια αύξηση στο 4%.
    5.Που ειναι η ρυθμιση για την πληρωμη μας για την εργασία περα του 40ωρου και για την Υπερεργασία που παρέχουμε γιατί δεν πληρωνόμαστε για την εργασία μας περα του πενθημέρου που είναι το αδιάθετο ρεπό μετα από την 24ωρη υπηρεσία, υπηρετούμε σε νομούς Παραμεθοριους-Προβληματικους-Απομακρισμενους γιατί δεν μας χορηγεί η πολιτεία το επίδομα που λαμβάνουν ολοι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι αλλα και το πολιτικο προσωπικο του ΥΠΕΘΑ.
    6.Αμερικανικα μοντέλα δεν μπορούν να εφαρμοστούν στο αρπα κολλα χωρίς σχέδιο αλλα και με μισθούς Βουλγαρίας.
    7.Δηλαδη με 2αρνητικες βαθμολογίες το στέλεχος θα μείνει στάσιμος και δεν θα προάγεται ΞΑΝΑ.
    8.ΠΛΗΡΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΣΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΩΝ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 06:43 | Marco Van Basten

    Ατυχέστατος και στα όρια του γελοίου, ο χαρακτηρισμός «νέοι» Αξιωματικοί του άρθρου 4. Φανταστείτε σε αναφορά Μονάδος να τους αποκαλεί έτσι ο Διοικητής. Πως φαίνεται ότι οι ασπρογιακάδες σύμβουλοι σας, δεν ήταν ποτέ παρόντες σε αναφορά Μονάδας. Διότι αν παραμείνει το «νέοι», χάριν της political correct σκέψης των συμβούλων σας, θα έπρεπε οι ανώτεροι να αποκαλούνται πλέον «παλαιοί» και οι ανώτατοι «πεπαλαίουρες». Μια χαρά ήταν το «κατώτεροι» και σας προτείνω αυτό να υιοθετήσετε.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 02:53 | IronDome

    Τα πράγματα είναι απλά! Εδώ που φτάσαμε και εκεί που πάει το πράμα η λύση είναι απλή.
    Τι τους χρειαζόμαστε τόσους πολλούς και μάλιστα από σχολές? Να κλείσουν και να μείνει μόνο μια σχολή για όλα τα στελέχη.
    Να μπουν επιτέλους managers σε πολλές θέσεις που σήμερα κατέχουν μάχιμοι «ακριβοί» Αξιωματικοί σε γραφεία. Και όχι μόνο.
    Έχουμε προηγούμενο σε διάφορες θέσεις των πάλαι πότε κρατικών θέσεων με πολυ επιτυχημένους CEO, Ικανότατοι και με χειροπιαστά αποτελέσματα!
    Δεν έχουν νόημα οι βαθμοί. Η παραγωγικότητα έχει. Δώστε νόημα και αίσθημα εθνικής αποστολής. θα μπορούσαν κάλλιστα αυτοί οι CEO να προέρχονται από την ιδιωτική αμυντική βιομηχανία και μάλιστα χωρίς υποχρέωση ιθαγένειας. Άμεση διασύνδεση με όλες τις μεγάλες εταιρείες.
    Με αυτές τις προτάσεις θα μειωθεί κι άλλο το κόστος του υπουργείου το οποίο θα μπορείτε να αξιοποιήσετε κατάλληλα όπως πρόσφατα κάνατε δίνοντας περισσότερες αυξήσεις. Επίσης μέρος του θα μπορούσε να δωθεί ώστε να ολοκληρωθεί η βιοκλιματική όψη του υπουργείου και στις άλλες τρείς όψεις.
    Η αξιολόγηση και η προαγωγή των αξιωματικών δεν θα έχει χρονικό περιορισμό. Μόνο ελάχιστοι κάθε χρόνο θα καλύπτουν τις ελάχιστες οργανικές θέσεις με παρα πολυ αυστηρά κριτήρια. Αξιολόγηση και συνεχής εκπαίδευση σε όλους τους τομείς, με εξειδίκευση σε συγκεκριμένους τομείς υποχρεωτικά. Θα έχουν χρονικό περιορισμό που θα πρέπει να αφαιρεθεί το γράσο. Μετά το πέρας των 1,5 ετών αν δεν αφαιρεθεί θα υπάρχουν οι ανάλογες κυρώσεις και μετάταξη στην θέση των κτηνιάτρων για παράδειγμα.
    Τέλος, μιας και η τεχνολογία μας σπρώχνει όλο και περισσότερο στα μη επανδρωμένα μέσα, ένας χειριστής σύντομα θα έχει σμήνος ή απλά θα είναι παρατηρητής ενός αυτόνομου συστήματος που θα χειρίζεται τα μη επανδρωμένα μέσα. Η χρήση τεχνίτης νοημοσύνης θα αντικαταστήσει όλες σχεδόν τις μη χειρωνακτικές εργασίες. Είναι θέμα χρόνου να μην έχουν όλοι αυτοί δουλειά. Άρα μήπως θα έπρεπε να δείτε και το θέμα μονιμότητας?

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 01:42 | Γιώργος… _

    Στο παρόν νομοσχέδιο πλήττονται κυρίως βαθμολογικά όλοι οι Αξιωματικοί προερχόμενοι από Υπαξιωματικούς (ΑΣΣΥ, Εθελοντές και ΕΜΘ) του άρθρου 9 και παραγράφων 1γ, 2β και 2ε χωρίς πεδίο εφαρμογής του άρθρου 11 για τον «ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό αξιωματικου» το οποίο είναι αντισυνταγματικό καθώς υπάρχει διάκριση μεταξύ των υπηρετούντων Αξιωματικών στον ίδιο διοικητικό βαθμό.

    Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές.
    Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων.
    Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις.

    Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει ως βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες
    Δυνάμεις, μετά την ψήφιση του νέου νόμου.
    Το αναφερόμενο «Σώμα Υπαξιωματικων» πρέπει να είναι επιλογή αυτών που επιλέγουν να υπηρετήσουν στις ΕΔ γνωρίζοντας εκ των προτέρων τις προϋποθέσεις και τις συνθήκες βαθμολογικής τους εξέλιξης και όχι να επιβάλλεται στα ήδη υπηρετούντα στελέχη που ήδη βρίσκονται στις ΕΔ με 25 και 30 χρόνια υπηρεσίας.
    Δεν είναι δυνατόν μόνο συγκεκριμένες κατηγορίες Αξιωματικών (ΑΣΣΥ,Εθελοντές και ΕΜΘ) να παραμένουν καθηλωμένες από 5 έως 15 χρόνια στον ίδιο διοικητικό βαθμό Αξιωματικού και να τους προσπερνούν οι μέχρι χθες υφιστάμενοι τους δημιουργώντας ιεραρχικό χάος στις ΕΔ!!!

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 00:05 | Γιώργος του ΑθανΑΣΣΥου

    1. Με βάση τις διατάξεις του Μέρους Β΄, η βαθμολογική εξέλιξη των αποφοίτων ΑΣΕΙ επηρεάζεται προς το χειρότερο, καθώς λίγοι θα προάγονται σε Συνταγματάρχες και αντίστοιχους και ελάχιστοι σε Ανώτατους βαθμούς. Προφανώς, αυτό θα έχει και οικονομικό αντίκτυπο για τα εν λόγω στελέχη. Επίσης, ανοίγει ο δρόμος για μαζικές αποστρατείες Συνταγματαρχών και αντιστοίχων, ανεξαρτήτως των ετών υπηρεσίας τους. Δυστυχώς, το εκτόπισμα της ίδρυσης του Σώματος Υπαξιωματικών είναι τόσο μεγάλο που νιώθω ότι οι απόφοιτοι ΑΣΕΙ δεν έχουν συνειδητοποιήσει τις σταδιοδρομικές αλλαγές που πρόκειται να βιώσουν.

    2. Η δομή των Πινάκων Οργάνωσης Υλικού της Πολεμικής Αεροπορίας, καθώς και η τρέχουσα σύνθεση των Μονάδων στηρίζεται στη διαχρονική παραδοχή ότι οι Ιπτάμενοι είναι αρχαιότεροι όλων των ομοιοβάθμων τους. Σύμφωνα με το άρθρο 8, αυτό ανατρέπεται, καθώς πλέον «η αρχαιότητα ανώτερων και νέων αξιωματικών καθορίζεται από το έτος απόκτησης του βαθμού τους». Αυτό θα επιφέρει τεράστιες ανατροπές στην αρχαιότητα στις διάφορες επιστασίες και για να εφαρμοστεί θα χρειαστεί η άμεση έκτακτη μετάθεση πολλών Αξκών, κυρίως στους ανώτερους βαθμούς, καθώς και πλήθος εσωτερικών μετακινήσεων εντός των Μονάδων. Εικάζω ότι κάτι αντίστοιχο θα συμβεί και στους άλλους Κλάδους. Προτείνω η νέα αρχαιότητα μεταξύ των Αξκών να εφαρμοστεί, εφόσον πρώτα οι Πίνακες Οργάνωσης Υλικού προσαρμοστούν στις νέες ρυθμίσεις και σίγουρα σε ημερομηνία της θερινής περιόδου του 2026, προκειμένου οι μεταθέσεις που θα προκύψουν να μην επηρεάσουν τον οικογενειακό προγραμματισμό κανενός.

    3. Η περίπτωση 9γ) του άρθρου 17, σύμφωνα με την οποία ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» κρίνονται, μεταξύ άλλων, «Συνταγματάρχες και αντίστοιχοι, οι οποίοι έχουν αποδώσει το μέγιστο των δυνατοτήτων τους και δεν κρίνεται σκόπιμη η περαιτέρω παραμονή τους στην ενέργεια», προτού, μάλιστα συμπληρώσουν 35 έτη συντάξιμης υπηρεσίας, αποτελεί ρύθμιση κρίσης μη μετρήσιμη που δίνει το δικαίωμα στα μέλη των αρμόδιων Συμβουλίων να προβαίνουν σε πρόωρες αποστρατείες κατά το δοκούν. Ωστόσο, η εν λόγω πρόβλεψη αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για μαζικές αποστρατείες Συνταγματαρχών και αντιστοίχων μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου και τον καθορισμό των Οργανικών Θέσεων στον συγκεκριμένο βαθμό, οι οποίες αναμένεται αριθμητικά να είναι κατά πολύ λιγότερες από τους υπηρετούντες. Εκτιμώ ότι οι αποστρατείες σύμφωνα με τη συγκεκριμένη διάταξη, εκτός του ότι θα συμβάλλουν στην ενίσχυση του αισθήματος αδικίας, θα είναι μαχητές σε ενδεχόμενες δικαστικές διεκδικήσεις αποκατάστασης. Προτείνω την απόσυρσή της.

    4. Το άρθρο 28 περιλαμβάνει πολλές εξουσιοδοτικές διατάξεις, μεταθέτοντας σε μελλοντικό χρόνο και σε άλλα θεσμικά κείμενα σημαντικά θέματα που επηρεάζουν το αντικείμενο των κρίσεων και προαγωγών στο σώμα Αξιωματικών και κατά αυτόν τον τρόπο αποτρέπεται ο σχηματισμός ολοκληρωμένης εικόνας για όσα περιλαμβάνονται στο Μέρος Β’ του νομοσχεδίου. Τέτοια ζητήματα είναι κυρίως:

    α. Ο καθορισμός των οργανικών θέσεων ανά βαθμό και ειδικότητα από τον οποίο θα προκύψει λογικά σωρεία αποστρατειών βραχυπρόθεσμα και

    β. Οι λεπτομέρειες του νέου συστήματος αξιολόγησης του άρθρου 7, που αν υιοθετήσει την πρακτική της ποσόστωσης των αξιολογούμενων ανά επίπεδο της κλίμακας αξιολόγησης που εφαρμόζεται στο δημόσιο, θα αποκλείσει αρκετούς Αξιωματικούς από το ενδεχόμενο ευμενούς κρίσης, οδηγώντας τους νωρίτερα προς την έξοδο από τις Ένοπλες Δυνάμεις και θα οδηγήσει αναπόφευκτα στη στρέβλωση των κρίσεων. Μια μεμονωμένη χαμηλότερη αξιολόγηση, για παράδειγμα, λόγω εσφαλμένης κρίσης του αξιολογούντα κατά την κατηγοριοποίηση των αξιολογουμένων του σύμφωνα με τα καθορισμένα ποσοστά, θα μπορούσε να στερήσει μελλοντικά τη διεκδίκηση από μέρους του Αξιωματικού μίας θέσης Ανώτερου ή Ανωτάτου.

    Προτείνω να συμπεριληφθεί σε απόρρητο παράρτημα στο παρόν νομοθέτημα ο καθορισμός αριθμητικά των οργανικών θέσεων ανά βαθμό και ειδικότητα για να γνωρίζουν οι υπηρετούντες Αξιωματικοί τις προοπτικές εξέλιξής τους, καθώς και να μη γίνει χρήση της αξιολόγησης με ποσόστωση, λόγω της ύπαρξης των κρίσεων, οι οποίες συνδέονται άμεσα με την αξιολόγηση και διαφοροποιεί τις Ένοπλες Δυνάμεις από το υπόλοιπο δημόσιο.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 00:53 | Γιώργος

    ΜΕΡΟΣ Β ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α ΆΡΘΡΟ 5 ΕΞΕΛΙΞΗ Μ.ΑΞΚΩΝ

    1.Από ποια προέλευση Αξκων θα είναι οι ειδικότητες Διοικητικής Υποστήριξης με τις γενικές ειδικότητες:

    i) Στρατιωτικών Γραμματέων,
    ii) Διερμηνέων και
    iii) Φροντιστών,

    βη) Μουσικού,

    βθ) Τεχνικής Υποστήριξης Όπλων:

    i) Πεζικού,
    ii) Ιππικού – Τεθωρακισμένων,
    iii) Πυροβολικού,

    iv) Μηχανικού,
    v) Διαβιβάσεων – Ηλεκτρονικού Πολέμου και
    vi) Αεροπορίας Στρατού και
    βι) Τεχνικής Υποστήριξης Σωμάτων:

    i) Τεχνικού,
    ii) Εφοδιασμού – Μεταφορών,
    iii) Υλικού Πολέμου και

    iv) Υγειονομικού.

    2. Ποια η βαθμολογική εξέλιξη τους;
    3. Αν είναι κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων ποια η διαφοροποίηση τους;

    ΥΓ.1 Δημιουργείται ασάφεια στις συγκεκριμένες ειδικότητες ως προς την βαθμολογική τους εξέλιξη διότι προέρχονται από ΣΧΟΛΕΣ ΑΣΣΥ.

    ΥΓ.2 Από ποιες σχολές υπαρχει πρόβλεψη για είσοδο στο στρατό;;

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 00:12 | ΑΣΣΥ 1994

    Βρείτε το θάρρος και αναθεωρήστε.
    Βρείτε το θάρρος και αφαιρέστε την αναδρομική ισχύ του νομοσχεδίου.
    Ψηφίστε ότι θέλετε αλλά χωρίς να επηρεάσετε τους ήδη υπάρχοντες Στρατιωτικούς και αυτούς των Σχολών.
    Μόνο και μόνο για ένα λόγο.
    Οταν φανεί πόσο κακό είναι το νομοσχέδιο να υπάρξουν περιθώρια βελτιωτικών νομοσχεδίων.
    Αν ισχύσει έτσι όπως το δημιουργήσατε, το αποτέλεσμα θα είναι ένας όλεθρος.
    Καταλύεται κάθε έννοια συνταγματικότητας.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 00:07 | Βασίλης

    Το άρθρο 5 δεν συμβαδίζει με τα άρθρα 133-134. Πού ακριβώς μεταξύ των υφισταμένων όπλων και σωμάτων θα τοποθετηθούν οι νέες κατηγορίες μηχανικοί όπλων και μηχανικοί σωμάτων; Θα αντικατασήσουν υφιστάμενα όπλα-σώματα;

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 22:27 | Δημητριος

    Προτείνεται η κάτωθι τροποποιηση:
    Απόφοιτοι σχολών ΑΣΣΥ δύναται σε ποσοστό 10% και κατόπιν εισαγωγικών εξετάσεων να εισάγονται στις σχολές ΔΕΑ και να αποφοίτουν σε 4 μηνες με τον βαθμό του εφ. Ανθλγου Β’.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 22:28 | Θεοδωρος

    Αποσυρση του νομοσχεδιου τωρα.Ειναι αδικο και θα δημιουργσει στο μελλον τεραστια προβληματα.
    Σεβαστειτε μας μην μας υποτιματε

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 22:00 | Αξιωματικός με μετάλλιο αυτοθαυμασμού

    Στο άρθρο 27 του παρόντος πρέπει να μεριμνήσετε να αυξήσετε τις τιμητικές διακρίσεις Αξιωματικών. Η πρόσφατη καθιέρωση των διαμνημονεύσεων και μεταλλίων αποκλειστικά για αποφοίτους ΑΣΕΙ–ΣΣΑΣ–ΣΑΝ, όπως προβλέπεται στο Προεδρικό Διάταγμα 86/2025, αρχικώς κρίνεται θετικά προς τη σωστή κατεύθυνση, προκειμένου να γίνει επιτέλους εμφανής στους πολίτες κατά τη διάρκεια των τελετών- εορτών η διαφορά ανάμεσα στα μόνιμα στελέχη που μπήκαν με έναν «τενεκέ λάδι» και σε αυτά που έδωσαν πραγματικό αγώνα να περάσουν στα ΑΣΕΙ. Ωστόσο, το Προεδρικό Διάταγμα δεν μερίμνησε επαρκώς στην πλήρη επιβράβευση της γενναίας προσπάθειας που καταβάλλουν τα Στελέχη προέλευσης Α.Σ.Ε.Ι.-Σ.Σ.Α.Σ.-Σ.Α.Ν. προκειμένου να ανταπεξέλθουν στην απαιτητική στρατιωτική και ακαδημαϊκή εκπαίδευση, που λαμβάνουν. Επειδή δεν προβλέφθηκε η θέσπιση διαμνημονεύσεως για κάθε μάθημα που οι Σπουδαστές των ΑΣΕΙ θα περνάνε επιτυχώς, είναι αναγκαίο να προστεθεί τώρα παράγραφο στο παραπάνω άρθρο αναφορικά για τις τιμητικές διακρίσεις Αξιωματικών. Επιπλέον, πρέπει να θεσπιστεί και τιμητική διάκριση αιχμαλωσίας αποφοίτου ΑΣΕΙ με την επιβράβευση του με συγκεκριμένη διαμνημόνευση Αστέρα Αξίας και Τιμής για ΑΣΕΙ. Δεν φθάνει το να λογίζεται η αιχμαλωσία αποφοίτου ΑΣΕΙ σε όμορη χώρα ως χρόνος ειδικής υπηρεσίας αλλά να υπάρχει και ρητή απαγόρευση στο να μην αφαιρούνται μόρια ως υπηρέτηση στο εξωτερικό.

    Συγκεκριμένα προτείνονται:

    Διαμνημόνευση για κάθε μάθημα: Οι Σπουδαστές των ΑΣΕΙ ολοκληρώνουν κάθε μάθημα με κόπο και αφοσίωση, αλλά δεν προβλέπεται καμία διακρίση για αυτόν τον αγώνα. Προτείνεται η ρητή απονομή διαμνημονεύσεως για κάθε επιτυχημένο μάθημα — έτσι ώστε η αριστεία να αναγνωρίζεται πέρα από το «πρεστίζ» της Σχολής.

    Τιμητική διάκριση αιχμαλωσίας: Για τους αποφοίτους ΑΣΕΙ που πιάνονται στον ύπνο αιχμάλωτοι, προτείνεται η θέσπιση διακεκριμένης διαμνημόνευσης, ώστε η αφοσίωση και η αντοχή τους να μην περνούν απαρατήρητες.

    Απαγόρευση αφαίρεσης μορίων: Η υπηρεσιακή εμπειρία της αιχμαλωσίας δεν πρέπει να μειώνει τα σταδιοδρομικά μόρια των αξιωματικών. Ρητή διάταξη για την απαγόρευση αφαίρεσης μορίων είναι απαραίτητη.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 22:02 | Ευάγγελος

    Σύμφωνα με το άρθρο 11 Παρ.4 ως χρόνος Διοικήσεως προμετράται ο χρόνος στον οποίο ο αξιωματικός τελεί, σε νοσηλεία μέχρι δώδεκα (12) μήνες , ενώ σε αναρρωτική άδεια μέχρι δώδεκα (12) μήνες για νέους και ανώτερους αξιωματικούς . Σε περίπτωση σοβαρής απώλειας υγείας (ανίατο ή δυσίατο νόσημα) η συνήθης χορήγηση αναρρωτικής άδειας από το Νοσοκομείο και την ΑΣΥΕ είναι γύρω στους 15 (3+6+6) μήνες ενώ δύναται να φτάσει τους 21 μήνες(3+9+9). Κατά συνέπεια όποιος αρρωστήσει σοβαρά, με βάση την παραπάνω ρύθμιση θα χρωστάει τουλάχιστον 3 μήνες χρόνο διοίκησης! Παράλληλα κάποιο στέλεχος που θα νοσηλευθεί 12 μήνες και λάβει 12 μήνες αναρρωτική άδεια (συνολικό διάστημα απουσίας 24 μήνες) θα προαχθεί κανονικά! Αντίθετα ένα στέλεχος με 2 μήνες νοσηλεία και 15 μήνες αναρρωτική άδεια (συνολικό διάστημα απουσίας 17 μήνες) θα χρωστάει 3 μήνες χρόνου διοίκησης! Παρακαλώ, όπως διορθωθεί η παραπάνω αδικία.
    Κατόπιν των παραπάνω προτείνεται να τροποποιηθεί η παρ. 4α ως εξής:
    αα) σε νοσηλεία – αναρρωτική άδεια μέχρι:
    i) είκοσι τέσσερις (24) μήνες για νέους και ανώτερους αξιωματικούς και
    ii) τέσσερις (4) μήνες για ανώτατους αξιωματικούς,
    Κατάργηση της παρ 4αβ).

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 21:42 | Κωνσταντίνος Παλαιολόγος Δραγάσης

    Όταν ψηφίστηκε το νομοσχέδιο περί σύστασης του Κοινού Σώματος Πληροφορικής το 2024, όλα τα στελέχη ήταν αρνητικά. Αυτό φάνηκε κι από την διάθεσή τους αλλά και από τα σχόλια που γράφτηκαν με πολλές προτάσεις στην διαβούλευση. Για την ιστορία σας ενημερώνω ότι δεν άλλαξε ούτε κόμμα από τις πολύ καλές προτάσεις που έγιναν. Αυτό σημαίνει ότι ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ αυτό που είπε ο Υπουργός, ότι δηλαδή τίποτα δεν είναι γραμμένο σε μάρμαρο. Είναι σίγουρο ότι δεν θα αλλάξει ούτε κόμμα. Αυτό σημαίνει ότι επειδή η εν λόγω πρωτοβουλία θίγει σχεδόν όλους, δεν υπάρχει άλλη οδός από την καθολική έκφραση δυσαρέσκεια, έτσι ώστε να αποσυρθεί ο έχων την πρωτοβουλία από το σοβαρό για τη χώρα υπουργείο Άμυνας πριν γίνει ανεπανόρθωτη η ζημιά. Υπουργέ παίζεις εναντίον όλων. Συμφέρον μας δεν είναι τα χρήματα που θα χάσουμε, αλλά παίζεις με τις ΑΞΙΕΣ μας κι αυτό είναι επικίνδυνο και ΑΔΙΚΟ. Χαίρεται λοιπόν τους πεζούς όταν καβαληκεψεις για σε χαιρετούν κι αυτοί όταν θα ξεπεζεψεις. Υπάρχει ακόμα καιρός.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 21:17 | ΚΩΣΤΑΣ Ρ.

    κ.ΥΕΘΑ,
    παρακαλούμε να διατηρήσετε την κάτωθι ρύθμιση αποκατάστασης του προκατόχου σας στο ΥΠΕΘΑ, κ.Παναγιωτόπουλου, στην αμέσως προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ.
    Με την υπόψη ρύθμιση αποκαταστάθηκε η πολυετής διαμαρτυρία των ΑΣΣΥ ετών κατάταξης 91 92 93, που βρίσκονται πλέον στη δύση της καριέρας τους.
    Τι είδους μετάβαση επικαλείστε όταν επηρεάζονται βαθμολογικά στελέχη ΑΣΣΥ με 32 και άνω έτη υπηρεσίας;
    Ποιο στέλεχος μπορεί να σηκώσει τέτοια ηθική απαξίωση;
    Ξεπερνά κάθε λογική και διαφαίνεται ως τιμωρητική εκ νέου καθήλωση τους,από το ίδιο κυβερνών κόμμα, μόλις 2 έτη μετά τη σοφή πολιτική απόφαση του κ.Παναγιώτοπολου.
    Γεγονός παράδοξο, όσο και πρωτοφανές στην κοινοβουλευτική πρακτική του κυβερνώντος κόμματος, που διαρρήγνυει την έννοια της φυσικής συνέχειας της πολιτικής του και κατά συνέπεια την εμπιστοσύνη των στελεχών στους θεσμούς.
    Μάλιστα μάταια άπαντες περίμεναν η εν λόγω, ρύθμιση Παναγιωτόπουλου, να αποτελέσει οδηγό στο σχεδιασμό της υπηρεσιακής εξέλιξης των επόμενων σειρών ΑΣΣΥ, σε συνάρτηση με την ακαδημαϊκή τους αναβάθμιση ως ΑΕΙ και την αναγνώριση των πτυχίων μετά από δεκαετίες, στις οποίες υπέστησαν την αλλοίωση του θεσμικού τους ρόλου, ειδικότερα υπηρετώντας ως Αξιωματικοί.
    Παρακαλούμε να διατηρήσετε στο ακέραιο την ρύθμιση του άρθρου 52 του ν.5018/23, αφαιρώντας τις σχετικές τελικές διατάξεις περί κατάργησης του άρθρου 37 του ν.4494/2017 από το παρόν πολυνομοσχέδιο και περαιτέρω τροποποιώντας το Παράρτημα ‘Α’ του σχεδίου, ώστε οι ΑΣΣΥ 91 92 93
    να συνεχίσουν να λαμβάνουν τον καταληκτικό του Συνταγματάρχη και αντίστοιχων έως την αποστρατεία τους, το έτος 2028.
    Γενικότερα θα πρότεινα, με γνώμονα το εθνικό συμφέρον να επανεξετάσετε τις εισηγήσεις, για τόσο βαριές, απότομες και σημαντικές μεταβολές στον Θεσμό των ΑΣΣΥ, θεσμός ο οποίος υπηρετεί πάνω από έναν αιώνα στις ΕΔ. Μήπως τελικά αντί αναβάθμισής του, εξαφανιστεί από το «χάρτη»;
    Παραπομπή:
    » Άρθρο 52 του ν.5018/2023
    Ρύθμιση θεμάτων κρίσεων και προαγωγών αξιωματικών εξ Ανωτέρων Στρατιωτικών Σχολών Υπαξιωματικών και μονιμοποιηθέντων εθελοντών – μονιμοποιηθεισών εθελοντριών – Τροποποίηση άρθρου 37 ν. 4494/2017
    Στο άρθρο 37 του ν. 4494/2017 (Α’ 165) επέρχονται οι εξής αλλαγές: α) στο πρώτο εδάφιο μετατίθεται η προθεσμία μέχρι την οποία συμπληρώνεται η εικοσιπενταετία πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας, β) προστίθεται νέο πέμπτο εδάφιο και το άρθρο 37 διαμορφώνεται ως εξής:
    «Άρθρο 37
    Ρύθμιση θεμάτων κρίσεων και προαγωγών αξιωματικών εξ ΑΣΣΥ και μονιμοποιηθέντων εθελοντών – μονιμοποιηθεισών εθελοντριών
    Οι διατάξεις των άρθρων 5 έως 10, 11 πλην των παρ. 11 και 12, 12 έως 14 και 16 έως 22 του ν. 2439/1996 (Α’ 219) ισχύουν και για τους εν ενεργεία αξιωματικούς που προέρχονται από Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ), καθώς και τους αντίστοιχους που προέρχονται από την κατηγορία των μονιμοποιηθέντων εθελοντών του ν. 445/1974 (Α’ 160) και των μονιμοποιηθεισών εθελοντριών του ν. 705/1977 (Α’ 279), οι οποίοι συμπλήρωσαν είκοσι πέντε (25) έτη πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας μέχρι τις 31.12.2018. Για τους αξιωματικούς του πρώτου εδαφίου, ο χρόνος των περ. β’ και γ’ της παρ. 8 του άρθρου 5 του ν. 2439/1996 υπολογίζεται ως χρόνος υπηρεσίας μονίμου αξιωματικού πέρα από τα δεκατρία (13) έτη από την ημερομηνία κατάταξής τους. Για τους αξιωματικούς που δυνάμει του παρόντος άρθρου αποκτούν δικαίωμα αναδρομικής βαθμολογικής προαγωγής, δεν γεννάται δικαίωμα αναδρομικής καταβολής των αντίστοιχων αποδοχών. Για τους αξιωματικούς του πρώτου εδαφίου που προέρχονται από την κατηγορία των μονιμοποιηθέντων εθελοντών του ν. 445/1974 και των μονιμοποιηθεισών εθελοντριών του ν. 705/1977 δεν είναι απαραίτητη η συμπλήρωση του προσόντος του χρόνου διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας του άρθρου 6 του ν. 2439/1996. Για τους αξιωματικούς του πρώτου εδαφίου που προέρχονται από ΑΣΣΥ δεν είναι απαραίτητη η συμπλήρωση του προσόντος του χρόνου διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας του άρθρου 6 του ν. 2439/1996 στον βαθμό του Λοχαγού και αντιστοίχων.Ειδικά για τους αξιωματικούς του πρώτου εδαφίου των ειδικοτήτων Ραδιοναυτίλων, Τεχνικής Υποστήριξης και Υπηρεσιών Υποστήριξης της Πολεμικής Αεροπορίας ισχύουν επιπλέον τα καθοριζόμενα στην περ. δ’ της παρ. 8 του άρθρου 3 του ν. 2439/1996.».

Σχόλια 1 … 9 10 11 12 13 … 19