Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 92-112)

ΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 92-112)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

ΟΡΙΣΜΟΙ, ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ, ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΩΛΕΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

 

Άρθρο 92

Πεδίο εφαρμογής

 

  1. Το παρόν Μέρος εφαρμόζεται στους:

α) εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς,

β) Ανθυπασπιστές που υπηρετούν κατά την έναρξη ισχύος του,

γ) μονιμοποιηθέντες ΕΠΟΠ,

δ) ΕΜΘ και

ε) έφεδρους υπαξιωματικούς.

  1. Για τα στελέχη των ΚΣ εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις που αφορούν στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του ΣΞ.

 

Άρθρο 93

Γενικές διατάξεις και ορισμοί

 

  1. Όπου στο παρόν Μέρος αναφέρονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΕΔ, νοούνται και οι ΕΜΘ και ΕΠΟΠ, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά.
  2. Η κατάσταση των αξιωματικών και των μόνιμων υπαξιωματικών ορίζει τη σχέση τους με τη στρατιωτική υπηρεσία.
  3. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι υπηρετούν στις ΕΔ βρίσκονται σε κατάσταση ενέργειας. Όταν δεν υπηρετούν στις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στα στελέχη της εφεδρείας, βρίσκονται σε κατάσταση εφεδρείας.

 

Άρθρο 94

Διακρίσεις κατάστασης αξιωματικών

 

  1. Ανάλογα με την προέλευση και την κατάστασή τους, οι αξιωματικοί διακρίνονται σε:

α) μόνιμους:

αα) εν ενεργεία, που είναι αξιωματικοί οι οποίοι υπηρετούν στις ΕΔ,

αβ) σε εφεδρεία, που είναι αξιωματικοί της υποπερ. αα) οι οποίοι αποστρατεύθηκαν και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία,

αγ) από την εφεδρεία που είναι αξιωματικοί της υποπερ. αβ), οι οποίοι ανακλήθηκαν στην ενέργεια ή επιστρατεύθηκαν, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκλησή τους ή η επιστράτευσή τους και

β) έφεδρους:

βα) εν ενεργεία, που είναι όσοι υπηρετούν την κύρια στρατιωτική τους υποχρέωση με βαθμό αξιωματικού.

ββ) σε εφεδρεία, που είναι έφεδροι αξιωματικοί οι οποίοι δεν υπηρετούν στις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία,

βγ) από την εφεδρεία, που είναι αξιωματικοί των υποπερ. ββ) και βδ), οι οποίοι ανακλήθηκαν στην ενέργεια ή επιστρατεύθηκαν, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

βδ) κατ’ απονομή, που είναι εκείνοι στους οποίους έχει απονεμηθεί βαθμός αξιωματικού σύμφωνα με το άρθρο 39 του ν. 3883/2010 (Α’ 167) και

γ) πολεμικής διαθεσιμότητας, που είναι αξιωματικοί οι οποίοι βρίσκονται σε πολεμική διαθεσιμότητα λόγω τραυμάτων ή παθήσεων που έχουν υποστεί κατά τη διάρκεια πολεμικής περιόδου.

 

 

Άρθρο 95

Διακρίσεις κατάστασης μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Ανάλογα με την κατάστασή τους, οι μόνιμοι υπαξιωματικοί διακρίνονται σε:

α) Μόνιμους εν ενεργεία, όταν υπηρετούν στις ΕΔ.

β) Μόνιμους σε εφεδρεία, όταν αποστρατεύονται και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία.

γ) Μόνιμους από την εφεδρεία, όταν ανακαλούνται στην ενέργεια ή επιστρατεύονται, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

  1. Έφεδροι υπαξιωματικοί είναι όσοι υπηρετούν στρατιωτική υποχρέωση και τους έχει απονεμηθεί βαθμός υπαξιωματικού. Διακρίνονται ανάλογα με την κατάστασή τους σε:

α) Έφεδρους εν ενεργεία, όταν υπηρετούν στις ΕΔ.

β) Έφεδρους σε εφεδρεία, όταν έχουν απολυθεί από τις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία.

γ) Έφεδρους από την εφεδρεία, όταν ανακαλούνται στην ενέργεια ή επιστρατεύονται, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

 

Άρθρο 96

Απόκτηση ιδιότητας αξιωματικού και μόνιμου υπαξιωματικού

 

  1. Η ιδιότητα αξιωματικού απονέμεται με προεδρικό διάταγμα μετά από πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.
  2. Η ιδιότητα μόνιμου υπαξιωματικού απονέμεται με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ.

 

Άρθρο 97

Απώλεια ιδιότητας αξιωματικού και μόνιμου υπαξιωματικού

 

  1. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί στερούνται τον βαθμό τους και χάνουν την ιδιότητά τους όταν:

α) καταδικάζονται αμετάκλητα για κακούργημα,

β) τους επιβάλλεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση η παρεπόμενη ποινή της καθαίρεσης ή της έκπτωσης, σύμφωνα με το άρθρο 7 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ν. 2287/1995, Α΄ 20) ή

γ) τους επιβάλλεται η καταστατική πειθαρχική ποινή της απόταξης ή της αποβολής, σύμφωνα με τα άρθρα 22 και 23 του π.δ. 48/2022 (Α΄ 120).

  1. Οι εισαγγελικές αρχές των τακτικών και στρατιωτικών δικαστηρίων ενημερώνουν αμελλητί την αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ για την άσκηση ποινικής δίωξης κατά αξιωματικού ή μόνιμου υπαξιωματικού, ανεξαρτήτως αν αυτός βρίσκεται εν ενεργεία ή όχι, και διαβιβάζουν σε αυτή αντίγραφα των ουσιωδών εγγράφων των δικογραφιών και των πρακτικών των αποφάσεων, αμέσως μετά την κλήτευσή του για απολογία.
  2. Οι αξιωματικοί χάνουν την ιδιότητά τους, κατ‘ εφαρμογή της παρ. 1, με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται μετά από πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, ενώ οι μόνιμοι υπαξιωματικοί με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ. Η διαγραφή από τα στελέχη των ΕΔ επέρχεται την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της αντίστοιχης διοικητικής πράξης.
  3. Όσοι χάνουν την ιδιότητά τους:

α) Διαγράφονται από τις ΕΔ, με ημερομηνία διαγραφής την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της αντίστοιχης διοικητικής πράξης,

β) δεν μπορούν να φέρουν παράσημο, μετάλλιο, ηθική αμοιβή ή οποιοδήποτε διακριτικό των ΕΔ,

γ) δεν μπορούν να καταστούν μέλη οποιουδήποτε συνδέσμου ή ένωσης αξιωματικών ή μόνιμων υπαξιωματικών,

δ) δεν εγγράφονται στην εφεδρεία και σε περίπτωση που είναι εγγεγραμμένοι διαγράφονται και δεν καλούνται για εκπλήρωση οποιασδήποτε στρατιωτικής υποχρέωσης.

  1. Με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί τίθενται σε αποστρατεία με πράξη του οργάνου που είναι αρμόδιο για την ονομασία τους, σύμφωνα με το άρθρο 96.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ, ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 98

Καταστάσεις μόνιμων αξιωματικών και υπαξιωματικών

 

  1. Οι κύριες καταστάσεις των μόνιμων εν ενεργεία αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών είναι:

α) η ενεργός υπηρεσία και

β) οι ειδικές καταστάσεις:

βα) Υπηρεσίας Γραφείου,

ββ) Ελαφράς Υπηρεσίας για τον ΣΞ,

βγ) Υπηρεσίας Ξηράς για το ΠΝ και

βδ) Υπηρεσίας Εδάφους για την ΠΑ.

  1. Οι πρόσθετες καταστάσεις των μόνιμων εν ενεργεία αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών είναι:

α) η πρόσκαιρη παύση και η προσωρινή απόλυση, σύμφωνα με τα άρθρα 19 και 20 του π.δ. 48/2022 (Α΄ 120),

β) η διαθεσιμότητα και

γ) η μακρά αναρρωτική άδεια.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των κύριων καταστάσεων δεν μπορούν να τελούν κατά το ίδιο χρονικό διάστημα σε περισσότερες από μία πρόσθετες καταστάσεις. Για όσους συντρέχουν οι λόγοι για να τεθούν σε περισσότερες από μία πρόσθετες καταστάσεις τίθενται στην αντίστοιχη κατάσταση κατά σειρά προτεραιότητας, όπως οι καταστάσεις αυτές αναγράφονται στην παρ. 2. Αν οι λόγοι ένταξης στην επιπλέον πρόσθετη κατάσταση παύσουν, οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί επανέρχονται στην προηγούμενη πρόσθετη κατάσταση, εφόσον οι λόγοι ένταξής τους σε αυτή εξακολουθούν να ισχύουν.
  2. Η θέση αξιωματικού ή μόνιμου υπαξιωματικού σε μία από τις πρόσθετες καταστάσεις της παρ. 2 συνεπάγεται την αυτοδίκαιη λήξη οποιασδήποτε άδειας.
  3. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί του ΚΣ Στρατιωτικών Ιερέων μπορούν να τελούν αποκλειστικά στις καταστάσεις της ενεργού υπηρεσίας, της διαθεσιμότητας και της μακράς αναρρωτικής άδειας.
  4. Αποκλειστικά στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας τελούν:

α) οι έφεδροι κατ’ απονομή αξιωματικοί,

β) οι μόνιμοι από την εφεδρεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί,

γ) οι έφεδροι στην ενέργεια αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί και

δ) οι έφεδροι από την εφεδρεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί.

  1. Οι αξιωματικοί πολεμικής διαθεσιμότητας μπορούν να ενταχθούν μόνο στις πρόσθετες καταστάσεις της προσωρινής απόλυσης και της πρόσκαιρης παύσης.
  2. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί τίθενται:

α) σε ειδικές καταστάσεις με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και

β) σε διαθεσιμότητα ή μακρά αναρρωτική άδεια με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ.

  1. Όταν παύσουν οι λόγοι για τους οποίους μόνιμοι στην ενέργεια αξιωματικοί ή μόνιμοι υπαξιωματικοί έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα, προσωρινή απόλυση ή πρόσκαιρη παύση, αυτοί επανέρχονται στην προηγούμενη κατάστασή τους αυτοδίκαια και παρουσιάζονται αμελλητί στην αρμόδια στρατιωτική αρχή.

 

Άρθρο 99

Κατάσταση ενεργού υπηρεσίας

 

Ενεργός υπηρεσία είναι η κύρια κατάσταση αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών οι οποίοι:

α) Ανήκουν στη δύναμη μονάδας ή υπηρεσίας των ΕΔ,

β) εκτελούν υπηρεσία, στην οποία περιλαμβάνονται και η φοίτηση σε σχολεία ή κέντρα εκπαίδευσης ή μετεκπαίδευσης και ο χρόνος προσωρινής απουσίας λόγω λήψης άδειας που προβλέπεται στην απόφαση του άρθρου 13 του ν. 4361/2016 (Α΄10),

γ) είναι ικανοί να αξιοποιηθούν σε οποιαδήποτε θέση προβλέπεται από τον βαθμό, τη διάκριση ή τη γενική τους ειδικότητα σε οποιαδήποτε κατάσταση τελεί η χώρα.

 

Άρθρο 100

Κατάσταση πτητικής ενέργειας, πτητικής αδράνειας και πτητικής ακαταλληλότητας

 

  1. Αξιωματικοί Ιπτάμενοι της ΠΑ, κυβερνήτες, χειριστές και μέλη πληρώματος στελεχωμένων πτητικών μέσων του ΣΞ και του ΠΝ, αξιωματικοί του Σώματος Ραδιοναυτίλων της ΠΑ και μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικότητας του Ραδιοναυτίλου της ΠΑ, οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας, μπορεί να βρίσκονται σε κατάσταση:

α) πτητικής ενέργειας,

β) πτητικής αδράνειας ή

γ) πτητικής ακαταλληλότητας.

  1. Σε κατάσταση πτητικής ενέργειας βρίσκονται όσοι εκτελούν εντός εξαμήνου τις απαιτούμενες ώρες πτήσεων με αεροσκάφη ή άλλα πτητικά μέσα. Για όσους υπηρετούν στο εξωτερικό λαμβάνονται υπόψη και οι ώρες πτήσης που εκτελούν σε στρατιωτικά αεροσκάφη ή άλλα πτητικά μέσα της χώρας στην οποία υπηρετούν.
  2. Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, ως εξάμηνα ορίζονται οι χρονικές περίοδοι κάθε έτους από την 1η Ιανουαρίου έως και την 30ή Ιουνίου και από την 1η Ιουλίου έως την 31η Δεκεμβρίου, εντός των οποίων πρέπει να συμπληρώνονται οι απαιτούμενες ώρες πτήσεων. Ειδικότερα:

α) Αν μέρος εξαμήνου δεν λογίζεται ως χρόνος πτητικής ενέργειας, το υπόλοιπο χρονικό διάστημα λογίζεται ως χρόνος πτητικής ενέργειας, εφόσον συμπληρώθηκαν οι απαιτούμενες ώρες πτήσεων.

β) Αν ο αξιωματικός ή ο μόνιμος υπαξιωματικός τραυματίστηκε ή απεβίωσε σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας με αεροσκάφος ή πτητικό μέσο, το εξάμηνο εντός του οποίου τραυματίστηκε ή απεβίωσε θεωρείται ως χρόνος πτητικής ενέργειας ανεξάρτητα από τις ώρες πτήσεων.

γ) Αξιωματικοί Ιπτάμενοι, απόφοιτοι της Σχολής Ικάρων τίθενται σε πτητική ενέργεια για τα εξάμηνα φοίτησής τους στη σχολή, εφόσον συμπλήρωσαν τις απαιτούμενες ώρες πτήσεων και δεν δικαιούνται πτητικό επίδομα.

  1. Σε κατάσταση πτητικής αδράνειας τίθενται αξιωματικοί της παρ. 1, οι οποίοι δεν πληρούν την προϋπόθεση της παρ. 2.
  2. Σε κατάσταση πτητικής ακαταλληλότητας τίθενται όσοι κρίνονται ακατάλληλοι για πτήσεις για λόγους:

α) υγείας ή

β) πτητικής ανεπάρκειας, όταν :

βα) παραμένουν σε κατάσταση πτητικής αδράνειας για τρία (3) συνεχή εξάμηνα ή για τέσσερα (4) εξάμηνα συνολικά εντός τεσσάρων (4) ετών, για λόγους που δεν ανάγονται στην υγεία τους ή στην υπηρεσία ή

ββ) έχουν κριθεί οποτεδήποτε ότι έχουν μειωμένη πτητική ικανότητα ή μειωμένη πτητική έφεση και πειθαρχία κατά τις πτήσεις ή

βγ) δηλώνουν απαρέσκεια πτήσεων.

  1. Για τους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς οι οποίοι υπάγονται σε κατάσταση πτητικής ακαταλληλότητας κατά την παρ. 5 ισχύουν τα εξής:

α) Για το προσωπικό της ΠΑ εφαρμόζεται το άρθρο 101. Οι Ανθυποσμηναγοί Ιπτάμενοι, οι οποίοι κατά την πτητική εκπαίδευση στο αρχικό, στο βασικό ή στο προκεχωρημένο επιχειρησιακό στάδιο κρίνονται ακατάλληλοι για πτήσεις λόγω υγείας ή πτητικής ανεπάρκειας, παραπέμπονται στο ΑΑΣ, το οποίο εισηγείται, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της ΠΑ, τη μετάταξή τους στην ειδικότητα Αεράμυνας ή στην κατηγορία Εφοδιαστών, Διοικητικών ή Μετεωρολόγων. Οι αξιωματικοί αυτοί μετατάσσονται με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.

β) Το προσωπικό του ΠΝ παραμένει στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας, εφόσον κριθεί για αυτό.

γ) Το προσωπικό του ΣΞ παραμένει στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας, εφόσον κριθεί για αυτό και εφαρμόζεται το π.δ. 107/1998 (Α΄ 98).

 

Άρθρο 101

Ειδικές καταστάσεις

 

  1. Στις ειδικές καταστάσεις της περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 98 τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι, λόγω τραύματος, νοσήματος, πάθησης ή πτητικής ακαταλληλότητας, μπορούν να αξιοποιηθούν αποκλειστικά σε ορισμένες μόνο από τις θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό τους, τη διάκριση ή τη γενική ειδικότητά τους και εκτελούν καθήκοντα γραφείου. Ειδικά οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΠΝ μπορούν να αξιοποιηθούν και σε θέσεις ξηράς που προβλέπονται για τον βαθμό τους, τη διάκριση ή τη γενική ειδικότητά τους.
  2. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, λόγω τραύματος που συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.
  3. Σε κατάσταση Ελαφράς Υπηρεσίας τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΣΞ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.

  1. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Ξηράς τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΠΝ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.

  1. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Εδάφους τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί της ΠΑ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής ή

γ) πτητικής ακαταλληλότητας.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων:

α) Δεν καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις του βαθμού τους και τοποθετούνται ανάλογα με τα προσόντα και τις ειδικές γνώσεις τους, εξαιρουμένων των θέσεων:

αα) Διοικητών Σχηματισμών, Συγκροτημάτων και μονάδων εκστρατείας ή Διευθυντών επιτελείων Σχηματισμών για τον ΣΞ,

αβ) υπηρεσίας σε πολεμικό πλοίο εν πλω για το ΠΝ και

αγ) διοικητών μονάδων πτητικών μέσων ανεξαρτήτως Κλάδου των ΕΔ.

β) Ακολουθούν το πρόγραμμα της μονάδας τους.

γ) Εκτελούν υπηρεσίες, συμμετέχουν σε λοιπές στρατιωτικές δραστηριότητες και φέρουν οπλισμό μόνο αν γνωματεύσει θετικά για τη σχετική δυνατότητα η αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή, ανάλογα με το τραύμα, το νόσημα ή την πάθησή τους.

δ) Δεν εκτελούν υπηρεσίες και δραστηριότητες για τις οποίες προβλέπεται η χορήγηση επιδόματος κινδύνου.

ε) Μπορούν να επανέλθουν σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας, κατόπιν παραπομπής τους με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ στην αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή και έκδοσης γνωμάτευσης ότι είναι υγιείς και ικανοί για αυτό. Η παραπομπή αυτή μπορεί να γίνει μία (1) μόνο φορά, με αίτησή τους ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών (3) ετών από την κοινοποίηση σε αυτούς της τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας.

  1. Σε περίοδο κρίσης ή πολέμου, οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων αξιοποιούνται υπηρεσιακά με διαταγές των Αρχηγών των οικείων ΓΕ.
  2. Αν η αρμόδια υγειονομική επιτροπή γνωματεύσει ότι ο μόνιμος εν ενεργεία αξιωματικός ή μόνιμος υπαξιωματικός δεν είναι ικανός για την ενεργό υπηρεσία και μπορεί να τεθεί σε ειδική κατάσταση, το ανώτατο συμβούλιο βασικής σύνθεσης του οικείου Κλάδου των ΕΔ, όπως καθορίζεται στα άρθρα 18 έως 20 του ν. 2292/1995 (Α’ 35), ή το ΣΑΓΕ για τα ΚΣ αποφασίζει:

α) την παραμονή του στην ενέργεια και την ένταξή του σε ειδική κατάσταση ή

β) την αυτεπάγγελτη αποστρατεία του λόγω σωματικής ανικανότητας, συνεκτιμώντας τις υπηρεσιακές ανάγκες και το σύνολο των στοιχείων του ατομικού του φακέλου.

  1. Αξιωματικοί των Κλάδων των ΕΔ, οι οποίοι έχουν ενταχθεί σε ειδική κατάσταση και εντάσσονται ή μετατάσσονται σε ΚΣ, παραπέμπονται στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή προκειμένου να εξεταστούν για την ένταξή τους σε ειδική κατάσταση του οικείου ΚΣ.

 

Άρθρο 102

Διαθεσιμότητα

 

  1. Σε διαθεσιμότητα τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, με απόφαση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, όταν:

α) Ασκείται σε βάρος τους ποινική δίωξη για οποιοδήποτε κακούργημα, για κλοπή, υπεξαίρεση, απάτη, εκβίαση, πλαστογραφία, δωροδοκία, δωροληψία, παράνομη βεβαίωση ή είσπραξη δικαιωμάτων του Δημοσίου, παράβαση καθήκοντος, συκοφαντική δυσφήμιση και για τα αδικήματα του δέκατου ένατου Κεφαλαίου του Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019, Α΄ 95) περί εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, καθώς και για τα αδικήματα των άρθρων 19, 20, 21, 23, 25, 26, 27, 31, 32, 33, 35, 40, 41, 46 έως και 48, 51, 70, 83, 85, 92, 93, 95, 98, 99, 100, 102 έως και 108, 112, 114 έως και 117, 121, 123, 124, 126, 128, 130 έως και 138, 140 και 142 έως και 147, 149 έως και 155 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ν. 2287/1995, Α΄ 20). Σε αυτή την περίπτωση δεν προσέρχονται στην υπηρεσία για παροχή εργασίας από την επομένη της κοινοποίησης σε αυτούς της απόφασης διαθεσιμότητας, η οποία δεν μπορεί να ισχύει για περισσότερο από δεκαοκτώ (18) μήνες.

β) Κρατούνται σε εκτέλεση εντάλματος ή βουλεύματος ή δικαστικής απόφασης, από την ημερομηνία έναρξης της κράτησης έως τη λήξη της.

γ) Επανέρχονται από αιχμαλωσία, από την ημέρα παρουσίασής τους σε ελληνική στρατιωτική αρχή μέχρι την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της πειθαρχικής τους ευθύνης για κάθε θέμα που συνδέεται με την αιχμαλωσία.

  1. Όσοι τίθενται σε διαθεσιμότητα:

α) Δεν εκτελούν οποιαδήποτε στρατιωτική υπηρεσία,

β) ενημερώνουν τον Αρχηγό του οικείου ΓΕ σχετικά με τον τόπο διαμονής τους,

γ) υπάγονται διοικητικά στον ανώτατο διοικητή της φρουράς του τόπου διαμονής τους.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι τίθενται σε διαθεσιμότητα λαμβάνουν ποσοστό επί του συνόλου των αποδοχών τους ίσο με:

α) ογδόντα πέντε τοις εκατό (85%) για τις περ. α) και γ) της παρ. 1 και

β) ογδόντα τοις εκατό (80%) για την περ. β) της παρ. 1.

 

Άρθρο 103

Μακρά αναρρωτική άδεια

 

  1. Σε μακρά αναρρωτική άδεια τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί εξαιτίας πάθησης της υγείας τους. Λοιπές κατηγορίες εν ενεργεία αξιωματικών και εν ενεργεία μόνιμων υπαξιωματικών για τους οποίους πληρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησης μακράς αναρρωτικής άδειας απολύονται από τις ΕΔ.
  2. Οι μακρές αναρρωτικές άδειας χορηγούνται με γνωμάτευση της οικείας υγειονομικής επιτροπής για νοσηλεία, θεραπεία ή ανάρρωση στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό και χορηγούνται κατά σειρά ως εξής:

α) πρώτη μακρά αναρρωτική άδεια διάρκειας από τρεις (3) έως δώδεκα (12) μήνες,

β) δεύτερη μακρά αναρρωτική άδεια, η διάρκεια της οποίας, αθροιζόμενη με την άδεια της περ. α), δεν μπορεί να υπερβαίνει τους δεκαοχτώ (18) μήνες, χορηγούμενη εφάπαξ ή τμηματικά και ανά τρίμηνο και

γ) τρίτη μακρά αναρρωτική άδεια, η διάρκεια της οποίας, αθροιζόμενη με τις άδειες των περ. α) και β), δεν μπορεί να υπερβαίνει τους είκοσι τέσσερις (24) μήνες, χορηγούμενη σε εξαιρετικές περιπτώσεις για ιδιαίτερα βαριάς μορφής πάθηση, για την οποία η οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή γνωματεύει ότι υπάρχει πιθανότητα ίασης.

  1. Όσοι τελούν σε μακρά αναρρωτική άδεια:

α) ενημερώνουν την οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή σχετικά με τον τόπο διαμονής τους και λαμβάνουν αποζημίωση σύμφωνα με το π.δ. 200/1993 (Α΄75) για τη μετάβαση και την επιστροφή τους από αυτόν μετά το πέρας της άδειας.

β) Υπάγονται διοικητικά στον ανώτερο διοικητή φρουράς του τόπου διαμονής τους.

γ) Παρουσιάζονται, εντός πέντε (5) ημερών από τη λήξη της, στην αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή για έκδοση αιτιολογημένης γνωμάτευσης σχετικά με την κατάσταση της υγείας τους και τη δυνατότητα μεταβολής της κατάστασής τους. Σε περίπτωση που απαιτείται προγενέστερος υγειονομικός έλεγχος, αυτός καθορίζεται με διαταγή του οικείου ΓΕ.

  1. Για όσους επανέρχονται στην ενεργό υπηρεσία μετά τη χορήγηση πρώτης μακράς αναρρωτικής άδειας και, πριν από την παρέλευση δύο (2) ετών από την επάνοδό τους, κρίνεται απαραίτητη η χορήγηση νέας μακράς αναρρωτικής άδειας για την ίδια πάθηση, χορηγείται δεύτερη μακρά αναρρωτική άδεια της περ. β) της παρ. 2.
  2. Σε περίοδο πολέμου ή γενικής ή μερικής επιστράτευσης, ο Αρχηγός του οικείου ΓΕ μπορεί να παραπέμπει με διαταγή του στις οικείες ανώτατες υγειονομικές επιτροπές μόνιμους εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς που τελούν σε μακρά αναρρωτική άδεια για εξέταση της υγείας τους. Οι παραπεμπόμενοι:

α) παρουσιάζονται εντός τριών (3) ημερών από την κοινοποίηση της σχετικής διαταγής στο πλησιέστερο φρουραρχείο και

β) στη συνέχεια, παρουσιάζονται εντός πέντε (5) ημερών στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή, η οποία γνωματεύει το συντομότερο δυνατό για την ικανότητά τους να επανέλθουν σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας.

  1. Ο μόνιμος εν ενεργεία αξιωματικός και υπαξιωματικός τίθεται στην κατάσταση της μακράς αναρρωτικής άδειας από την επόμενη ημέρα της έκδοσης της γνωμάτευσης της ανώτατης υγειονομικής επιτροπής. Για τη θέση τους σε μακρά αναρρωτική άδεια ενημερώνεται το οικείο ΓΕ και εκδίδεται διαπιστωτική πράξη του Αρχηγού του.
  2. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί παραπέμπονται στην αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ εφόσον:

α) δεν μπορούν, λόγω νοσηλείας, θεραπείας ή συνήθους αναρρωτικής άδειας, να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους για συνολικό χρονικό διάστημα έξι (6) μηνών εντός δύο (2) ετών,

β) η πάθησή τους χαρακτηρίζεται ως ανίατη ή δυσίατη από στρατιωτικό νοσοκομείο ή οποιοδήποτε άλλο νοσηλευτικό ίδρυμα στο οποίο παραπέμφθηκαν από την υγειονομική επιτροπή για θεραπεία, ανεξαρτήτως του χρόνου αποχής τους από την υπηρεσία. Στην περίπτωση αυτή παραπέμπονται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή αμέσως μετά το πέρας της θεραπευτικής αγωγής,

γ) έχουν εξαντλήσει την προβλεπόμενη διάρκεια συνήθους αναρρωτικής άδειας για τη θεραπεία της πάθησής τους και κρίνεται από το στρατιωτικό νοσοκομείο ότι εξακολουθούν να μην μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους.

  1. Η ανώτατη υγειονομική επιτροπή εκδίδει αιτιολογημένη γνωμάτευση για την κατάσταση της υγείας του εξεταζόμενου και τη θέση του σε μακρά αναρρωτική άδεια.
  2. Όσοι, λόγω νοσηλείας, θεραπείας, μακράς ή συνήθους αναρρωτικής άδειας, δεν άσκησαν τα καθήκοντά τους για τριάντα (30) μήνες, διαδοχικά ή συνολικά εντός τεσσάρων (4) ετών δεν λαμβάνουν περαιτέρω αναρρωτικές άδειες. Αν απαιτείται επιπλέον απουσία τους από τα καθήκοντά τους, παραπέμπεται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή, η οποία αποφαίνεται οριστικά για την αυτεπάγγελτη αποστρατεία τους λόγω σωματικής ανικανότητας.

 

Άρθρο 104

Αποστρατεία

  1. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί τίθενται σε αποστρατεία με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας λόγω:

α) σωματικής ανικανότητας ή πτητικής ακαταλληλότητας,

β) υποβολής αίτησης αποστρατείας ή παραίτησης.

Ειδικά οι αξιωματικοί του ΚΣ Στρατιωτικών Ιερέων τίθενται σε αποστρατεία με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, λόγω τέλεσης παραπτώματος για το οποίο επιβάλλεται καταστατική ποινή σύμφωνα με το π.δ. 48/2022 (Α΄ 120).

  1. Οι πράξεις αποστρατείας εκδίδονται:

α) εντός ενός (1) μηνός από την έκδοση της απόφασης ή γνωμάτευσης του αρμόδιου συλλογικού οργάνου που επιφέρει την αυτεπάγγελτη αποστρατεία για τους λόγους της περ. α) της παρ. 1 και

β) εντός ενός (1) μηνός από την ημερομηνία αποδοχής της αίτησης παραίτησης αποστρατείας από την αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ.

  1. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί μπορούν να υποβάλουν:

α) αίτηση παραίτησης, εφόσον δεν έχουν συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής στις ΕΔ, η οποία δύναται να ανακαλείται μία (1) φορά εντός ενός (1) μηνός από την υποβολή της και η αποδοχή της είναι δυνητική,

β) αίτηση αποστρατείας, εφόσον έχουν συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής στις Ένοπλες Δυνάμεις, η οποία δεν ανακαλείται και η αποδοχή της σε περίοδο πολέμου και γενικής ή μερικής επιστράτευσης είναι δυνητική.

  1. Αιτήσεις αποστρατείας ή παραίτησης από όσους έχουν παραπεμφθεί ενώπιον πειθαρχικού συμβουλίου εξετάζονται μετά την ολοκλήρωση του πειθαρχικού ελέγχου.
  2. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι αποστρατεύονται για οποιονδήποτε λόγο, βρίσκονται σε ενεργό υπηρεσία μέχρι και την τελευταία ημέρα του επόμενου μήνα από αυτόν κατά τον οποίο δημοσιεύεται η διοικητική πράξη της αποστρατείας τους. Όσοι αποβιώνουν εν ενεργεία διαγράφονται την ημερομηνία του θανάτου τους.
  3. Πειθαρχική δίωξη η οποία έχει εκκινήσει με παραπομπή ενώπιον πειθαρχικού συμβουλίου συνεχίζεται και μετά την κρίση για αποστρατεία ή την αποστρατεία για λόγους υγείας του εγκαλουμένου.

 

Άρθρο 105

Εφεδρεία

 

  1. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποστρατεύονται για οποιοδήποτε λόγο εγγράφονται στην εφεδρεία. Εξαιρούνται όσοι αποστρατεύονται:

α) λόγω σωματικής ανικανότητας ή

β) για τους λόγους της παρ. 1 του άρθρου 104.

  1. Με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, όσοι είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία διαγράφονται:

α) λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας για την εφεδρεία ως εξής:

αα) οι αξιωματικοί με τη συμπλήρωση του εξηκοστού όγδοου (68ου) έτους της ηλικίας τους και

αβ) οι μόνιμοι υπαξιωματικοί με τη συμπλήρωση του εξηκοστού πέμπτου (65ου) έτους της ηλικίας τους,

β) λόγω στέρησης της ιδιότητάς τους, σύμφωνα με το άρθρο 97.

  1. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί διαγράφονται από την εφεδρεία αυτοδίκαια, από την επόμενη ημέρα της συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας της παρ. 2 ή με την έκδοση της διοικητικής πράξης στέρησης της ιδιότητάς τους.
  2. Οι μόνιμοι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποστρατεύονται και εγγράφονται στην εφεδρεία, υποβάλλουν στην αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ υπεύθυνη δήλωση στην οποία αναγράφονται η διεύθυνση μόνιμης κατοικίας και τα στοιχεία επικοινωνίας τους. Σε περίπτωση αλλαγής της διεύθυνσης μόνιμης κατοικίας και μέχρι τη διαγραφή τους από την εφεδρεία υποβάλλουν νέα υπεύθυνη δήλωση εντός δύο (2) μηνών. Σε όσους δεν την υποβάλλουν εμπρόθεσμα, επιβάλλεται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας πρόστιμο ίσο με τον βασικό μισθό του τελευταίου κλιμακίου που κατείχαν όσο βρίσκονταν στην ενέργεια.
  3. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του οικείου κατά Κλάδο ανώτατου συμβουλίου κρίσεων ή του ΣΑΓΕ για τα ΚΣ, αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που έχουν αποστρατευθεί ανακαλούνται στην ενέργεια:

α) εφόσον είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία, για κάλυψη θέσεων που καλύπτονται από μόνιμους από την εφεδρεία, σύμφωνα με ειδικότερες διατάξεις, διεθνείς ή διακρατικές συμφωνίες, ή

β) για τις ανάγκες συγκρότησης στρατιωτικών δικαστηρίων, σύμφωνα με τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα (ν. 2287/1995, Α’ 20) ή

γ) για λόγους υγείας, μετά από γνωμάτευση της οικείας ανώτατης υγειονομικής επιτροπής. Αυτοί εξακολουθούν να λαμβάνουν τις συνταξιοδοτικές τους αποδοχές, δικαιούνται την υγειονομική περίθαλψη των μόνιμων από την εφεδρεία και δεν λαμβάνουν μισθό.

Όσοι ανακαλούνται στην ενέργεια, σύμφωνα με την παρούσα, απολύονται όταν παύσουν οι λόγοι της ανάκλησής τους.

  1. Όσοι έχουν παραιτηθεί από τις ΕΔ ή έχουν τεθεί σε αποστρατεία με αίτησή τους ανακαλούνται στην ενέργεια αποκλειστικά σύμφωνα με την υποπερ. αγ) της περ. α) της παρ. 5.
  2. Σε περίοδο επιστράτευσης ή πολέμου, εφόσον υφίσταται ανάγκη προσωπικού που χειρίζεται πτητικά μέσα, οι μόνιμοι στην εφεδρεία αξιωματικοί που εργάζονται ως χειριστές αεροσκαφών αναγνωρισμένων οργανισμών ή εταιρειών και διατηρούν την πτητική τους ικανότητα, σύμφωνα με τους οικείους κανονισμούς λειτουργίας, παραμένουν στην εφεδρεία των Ιπτάμενων αξιωματικών μέχρι να συμπληρώσουν το απαιτούμενο όριο ηλικίας.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

 

Άρθρο 106

Υποχρεώσεις αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί απαγορεύεται:

α) να ασκούν ιδιωτικό έργο ή εργασία με αμοιβή ή οποιοδήποτε επάγγελμα,

β) να συμμετέχουν σε συνεταιρισμούς, οι οποίοι αποσκοπούν σε εμπορική δραστηριότητα και προσκόμιση κέρδους,

γ) να συμμετέχουν σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων οι οποίες ασκούν κριτική σε θέματα διοίκησης, οργάνωσης και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων, με εξαίρεση τις ενώσεις του άρθρου 30Γ του ν. 1264/1982 (Α΄79), ή που εμπλέκονται σε ζητήματα χάραξης της γενικής πολιτικής της Χώρας,

δ) να κατέχουν οποιαδήποτε θέση σε φορείς του δημοσίου τομέα της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143), σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού και σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου εκτός των ΕΔ.

  1. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται:

α) στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος και του ΚΣ Πληροφορικής, η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού του οικείου ΓΕ. Κατά την άσκηση ιδιωτικού έργου δεν επιτρέπεται να αναλαμβάνουν υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ. Σε περίπτωση παράβασης των παραπάνω υποχρεώσεων η άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου ανακαλείται.

β) Στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του μουσικού σώματος ή της ειδικότητας μουσικού, η δημόσια διεύθυνση ορχηστρών ή η εκτέλεση μουσικών έργων σε ιδιωτικές ορχήστρες και θεάματα με αμοιβή, με πολιτική περιβολή, κατόπιν άδειας του οικείου Σχηματισμού,

γ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να διδάσκουν σε δημόσιες ή ιδιωτικές σχολές ή εκπαιδευτικά ιδρύματα κατόπιν άδειας του Αρχηγού του οικείου ΓΕ και

δ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να συμμετέχουν με άδεια του οικείου ΓΕ σε ερευνητικά προγράμματα των ΑΕΙ ή των ΑΣΕΙ, με αμοιβή και σύμφωνα με τους όρους του ερευνητικού προγράμματος, χωρίς επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού.

 

Άρθρο 107

Υποχρέωση παραμονής στις Ένοπλες Δυνάμεις

 

  1. Οι απόφοιτοι των ΑΣΕΙ, της ΣΣΑΣ, της ΣΑΝ και των ΑΣΜΥ αναλαμβάνουν από την ονομασία τους ως Ανθυπολοχαγών και αντίστοιχοι και Επιλοχιών Β΄ Τάξης και αντίστοιχοι, υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρόνο διπλάσιο του χρόνου φοίτησής τους, όπως αυτός καθορίζεται από τα οικεία προγράμματα σπουδών.
  2. Όσοι κατατάσσονται στις ΕΔ ως αξιωματικοί με διαγωνισμό αναλαμβάνουν υποχρέωση παραμονής για οκτώ (8) έτη από την ονομασία τους ως αξιωματικών.
  3. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί που ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ για χρονικό διάστημα τουλάχιστον έξι (6) μηνών εντός δύο (2) ετών αναλαμβάνουν επιπλέον υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρονικό διάστημα τριπλάσιο του χρόνου εκπαίδευσής τους και σε κάθε περίπτωση όχι μικρότερο των δύο (2) ετών.
  4. Οι αξιωματικοί του Υγειονομικού Σώματος, οι οποίοι απέκτησαν με μέριμνα της υπηρεσίας ειδικότητα ή εξειδίκευση ή παρακολουθούν με μέριμνα της υπηρεσίας πρόγραμμα ειδικότητας ή εξειδίκευσης, αναλαμβάνουν υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο με τον χρόνο εκπαίδευσης που διανύθηκε στην ειδικότητα ή εξειδίκευση εκτός των στρατιωτικών νοσοκομείων και του ΝΙΜΤΣ. Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος υποχρεωτικής παραμονής, σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο, δεν υπερβαίνει τα πέντε (5) έτη.
  5. Για την εφαρμογή των παρ. 3 και 4:

α) στον χρόνο εκπαίδευσης ή φοίτησης υπολογίζεται ο χρόνος που πραγματικά διανύθηκε, συμπεριλαμβανομένων των διακοπών,

β) ο μήνας υπολογίζεται με διάρκεια τριάντα (30) ημερών,

γ) η επιπλέον υποχρέωση παραμονής αναλαμβάνεται και εκπληρώνεται αμέσως μετά τη λήξη του πραγματικού χρόνου που διανύθηκε για την εκπαίδευση ή τη φοίτηση και προστίθεται στην αρχική υποχρέωση των παρ. 1 και 2 και

δ) ο χρόνος εκπαίδευσης δεν προσμετράται για τη συμπλήρωση της αναλαμβανόμενης υποχρέωσης με εξαίρεση τον χρόνο εκπαίδευσης στην ειδικότητα ή εξειδίκευση των στρατιωτικών ιατρών, που λαμβάνει χώρα στα στρατιωτικά νοσοκομεία και το ΝΙΜΤΣ.

 

Άρθρο 108

Υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης

 

  1. Όσοι παραιτούνται ή αποτάσσονται από τις ΕΔ ή αποστρατεύονται λόγω δυσμενούς κρίσης ή λόγω υποβολής ειδικής έκθεσης αποστρατείας, καταβάλλουν υπέρ του Δημοσίου αποζημίωση ίση με το γινόμενο του συνόλου των καθαρών αποδοχών του βαθμού τους, συμπεριλαμβανομένων των ποσών που αναλογούν στον φόρο εισοδήματος, επί τους υπολειπόμενους μήνες υποχρέωσης παραμονής τους στις ΕΔ σύμφωνα με το άρθρο 107. Όσοι έχουν εκπαιδευτεί με δαπάνη της υπηρεσίας στο εξωτερικό, καταβάλλουν επιπλέον και το ύψος της δαπάνης αυτής.
  2. Η αποζημίωση και η δαπάνη της παρ. 1 καταλογίζονται και βεβαιώνονται ως δημόσιο έσοδο, σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ν. 4978/2022, Α΄ 190).
  3. Από την υποχρέωση της παρ. 1 εξαιρούνται όσοι εξέρχονται από τις ΕΔ για λόγους υγείας, οι οποίοι διαπιστώνονται από την αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή του ν.δ. 1327/1973 (Α΄ 16).

 

Άρθρο 109

Ειδικότερες διατάξεις για τους στρατιωτικούς των Κοινών Σωμάτων

 

  1. Η παραπομπή, η υγειονομική εξέταση και η έκδοση γνωματεύσεων επί της σωματικής ικανότητας των αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών των ΚΣ γίνονται σύμφωνα με το άρθρο 19 του ν. 1327/1973 (Α΄ 16), περί υγειονομικής εξέτασης αξιωματικών και ανθυπασπιστών κοινών σωμάτων.
  2. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΚΣ παραπέμπονται ενώπιον των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων πειθαρχικών συμβουλίων του ΓΕΕΘΑ, ανεξαρτήτως της θέσης που υπηρετούν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄

εξουσιοδοτικεσ, μεταβατικεσ και καταργουμενεσ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Ζ΄

 

Άρθρο 110

Εξουσιοδοτική διάταξη Μέρους Ζ΄

 

Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται με πρόταση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, καθορίζονται τα επιμέρους διαδικαστικά θέματα, ζητήματα προσφυγών κατά των γνωματεύσεων των υγειονομικών επιτροπών και κάθε άλλο θέμα για την εφαρμογή του άρθρου 103.

 

Άρθρο 111

Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Ζ΄

 

  1. Οι Ανθυπασπιστές και υπαξιωματικοί της ΠΑ, οι οποίοι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους τελούν σε διαθεσιμότητα για λόγους υγείας, διέπονται μέχρι τη λήξη της από το άρθρο 13 του ν. 2342/1953 (Α΄ 74), περί διαθεσιμότητας.
  2. Όσοι έχουν ανακληθεί στην ενέργεια κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους διέπονται από τις ρυθμίσεις των παρ. 4, 5 και 6 του άρθρου 66 του ν.δ. 1400/1973 (Α΄ 114), περί υποχρεώσεων μονίμων εν εφεδρεία αξιωματικών.
  3. Όσοι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους έχουν τεθεί στις καταστάσεις των άρθρων 14 έως 16 του ν.δ. 1400/1973, παραμένουν σε αυτές, παραπέμπονται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή εντός τριών (3) ετών από την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους για οριστική κρίση της σωματικής τους ικανότητας και, εφόσον κριθούν ικανοί, επανέρχονται στην ενέργεια, διαφορετικά παραμένουν στην οικεία ειδική κατάσταση μέχρι την αποστρατεία τους.
  4. Η παρ. 3 του άρθρου 108 εφαρμόζεται για όσους ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ, μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους.
  5. Μέχρι την έναρξη ισχύος της απόφασης του άρθρου 110, ισχύουν τα άρθρα 22 έως 30 του ν. 1400/1973, περί της κατάστασης μακράς αναρρωτικής αδείας.
  6. Αιτήσεις αποστρατείας ή παραίτησης που έχουν υποβληθεί προ της έναρξης ισχύος του παρόντος Μέρους, εξετάζονται ως προς τις τυπικές και ουσιαστικές τους προϋποθέσεις σύμφωνα με τις διατάξεις που ίσχυαν κατά τον χρόνο υποβολής της σχετικής αίτησης.

 

Άρθρο 112

Καταργούμενες διατάξεις Μέρους Ζ΄

 

Με την επιφύλαξη του άρθρου 112 καταργούνται:

α) το ν.δ. 1400/1973 (Α΄ 114), περί καταστάσεως αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων,

β) ο ν. 2342/1953 (Α΄ 74), περί ιεραρχίας, προαγωγών και καταστάσεων των μόνιμων υπαξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας και

γ) τα άρθρα 7 έως 11, 13 έως 16, 21 και 30 έως 37 του α.ν. 1101/1938 (Α΄ 73), περί καταστάσεως των υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού.

Σχόλια 1 … 4 5 6 7 8 … 13
  • 29 Νοεμβρίου 2025, 08:32 | Μπονταμ

    Πλήρη απόσυρση του νομοσχεδίου!!! Κατάθεση νέου, μόνον εφόσον υπάρξει διαβούλευση με όλους τους αρμόδιους φορείς.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 08:27 | Θωμάς

    Σε ενάμιση χρονο που θα έχει εθνικές εκλογές ας έρθουν να ζητήσουν ψήφο από τα στελέχη των ενόπλων δυνάμεων που κατέχουν τιμητική θέση αιρετού στα χωριά τους . Θα έχει γέλιο να δούμε ποιον θα ακούσουν τα χωριά. Αυτόν που τους βοηθά και τους στηρίζει καθημερινά ή τον βουλευτή .

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 06:22 | Spiros

    Σχετικά με το Άρθρο: Άρθρο 106, παρ. 1, εδ. δ’
    Σχόλιο / Πρόταση Τροποποίησης:
    «Η διάταξη του Άρθρου 106, παρ. 1, εδ. δ’ προβλέπει την απαγόρευση κατοχής οποιασδήποτε θέσης σε Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ) α’ και β’ βαθμού για αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς.
    Ενώ η απαγόρευση συμμετοχής σε θέσεις μείζονος πολιτικής ευθύνης (Δήμαρχοι, Περιφερειάρχες, Δημοτικοί και Περιφερειακοί Σύμβουλοι) μπορεί να κριθεί σκόπιμη για τη διασφάλιση της ιεραρχίας και της αμεροληψίας των Ενόπλων Δυνάμεων, η ολική απαγόρευση πλήττει αδικαιολόγητα τα πολιτικά δικαιώματα των στελεχών και στερεί την Τοπική Αυτοδιοίκηση από ενεργούς πολίτες με οργανωτικές δεξιότητες.
    Προτείνεται η τροποποίηση του εδαφίου δ’ της παρ. 1 του Άρθρου 106, ώστε να εξαιρεθεί ρητώς η συμμετοχή ως Μέλους ή Προέδρου Τοπικού/Κοινοτικού Συμβουλίου.
    Συγκεκριμένα, προτείνεται η προσθήκη φράσης που θα επιτρέπει την συμμετοχή μόνο στους τοπικούς/κοινοτικούς συμβούλους, δεδομένου ότι η θέση αυτή έχει περιορισμένα καθήκοντα και δεν δημιουργεί ουσιαστική σύγκρουση με τα υπηρεσιακά καθήκοντα.
    Προτείνεται η διατύπωση να γίνει: ‘…απαγορεύεται να κατέχουν οποιαδήποτε θέση… σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α’ και β’ βαθμού πλην της θέσης Μέλους ή Προέδρου Τοπικού/Κοινοτικού Συμβουλίου.'»

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 05:51 | Α. Στεφανής

    Καταθέτω την ακόλουθη πρόταση σχετικά με το καθεστώς του προσωπικού που υπηρετεί σε κατάσταση Ελαφράς Υπηρεσίας (ΕΥ), με στόχο την ενίσχυση της λειτουργικότητας των Ενόπλων Δυνάμεων, τη διασφάλιση της αξιοκρατίας και την ορθολογική χρήση ανθρώπινου δυναμικού.

    1. Υφιστάμενο πρόβλημα

    Το καθεστώς ΕΥ, αντί να χρησιμοποιείται ως προσωρινή ρύθμιση για μικρό χρονικό διάστημα, έχει μετατραπεί σε μακροχρόνιο μηχανισμό παραμονής σε ενεργό υπηρεσία προσωπικού που αδυνατεί να εκτελέσει πλήρη στρατιωτικά καθήκοντα, συχνά για πολυετή διαστήματα.

    Αυτό οδηγεί σε:

    Μείωση πραγματικής επιχειρησιακής διαθεσιμότητας,

    Ανισορροπίες στα καθήκοντα μεταξύ προσωπικού πλήρους ικανότητας και προσωπικού ΕΛΕΥ,

    Δυσλειτουργία στη στελέχωση,

    Αυξημένο διοικητικό και οικονομικό κόστος,

    Καθυστέρηση αποστρατείας στελεχών που δεν δύνανται να αποδώσουν στρατιωτικά.

    Το αποτέλεσμα είναι ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις εμφανίζουν, τυπικά, υψηλούς αριθμούς στελεχών, αλλά με χαμηλότερη πραγματική διαθεσιμότητα.

    2. Πρόταση για καθιέρωση σαφούς και υποχρεωτικού πλαισίου αποστρατείας

    Προτείνεται η θεσμοθέτηση σαφούς, αντικειμενικού και χρονικά οριοθετημένου μηχανισμού αποστρατείας του προσωπικού ΕΥ, με τις παρακάτω βασικές αρχές:

    2.1. Χρονικός περιορισμός παραμονής σε ΕΛΕΥ

    Θέσπιση ανώτατου ορίου παραμονής σε κατάσταση ΕΛΕΥ (π.χ. 12 μήνες).

    Μετά την παρέλευση του ορίου:

    είτε το στέλεχος επανέρχεται πλήρως σε υπηρεσία,

    είτε παραπέμπεται υποχρεωτικά σε υγειονομικές επιτροπές για επανεκτίμηση και αποστρατεία.

    2.2. Επανεκτίμηση από Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή

    Υποχρεωτική παραπομπή σε ΑΥΕ για τελική κρίση,
    ώστε να αποφεύγονται παρατάσεις χωρίς λόγο και κατάχρηση της κατάστασης ΕΥ.

    2.3. Αποστρατεία με πλήρη σεβασμό των συνταξιοδοτικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων

    Η αποστρατεία δεν πρέπει να λειτουργεί τιμωρητικά,
    αλλά ως θεσμική τακτοποίηση ενός στελέχους που δεν μπορεί να υπηρετήσει επιχειρησιακά.

    Κατοχύρωση όλων των προβλεπόμενων δικαιωμάτων, ώστε να υπάρχει δίκαιη και ανθρώπινη μετάβαση.

    2.4. Εξαίρεση μόνο για περιπτώσεις πλήρως αναστρέψιμων παθήσεων

    Εξαίρεση από το όριο παραμονής μόνον όταν υπάρχει τεκμηριωμένη ιατρική πρόβλεψη πλήρους αποκατάστασης.

    3. Στόχοι της προτεινόμενης ρύθμισης

    Η πρόταση αποσκοπεί σε:

    Εξορθολογισμό της στελέχωσης και αύξηση της πραγματικής διαθεσιμότητας.

    Δίκαιη κατανομή καθηκόντων μεταξύ προσωπικού.

    Αποτροπή καταχρήσεων του καθεστώτος ΕΛΕΥ.

    Ενιαίο και σύγχρονο πλαίσιο διαχείρισης προσωπικού με υγειονομικές αδυναμίες.

    Σεβασμό των στελεχών που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, χωρίς να παραμένουν σε υπηρεσία ενώ δεν μπορούν να ασκήσουν στρατιωτικά καθήκοντα.

    4. Συμπέρασμα

    Η αποστρατεία προσωπικού που υπηρετεί επί μακρόν ως ΕΥ δεν είναι τιμωρητική πράξη.
    Είναι αναγκαίο μέτρο δικαιοσύνης, λειτουργικότητας και επιχειρησιακής ετοιμότητας των Ενόπλων Δυνάμεων.

    Με σαφές, ενιαίο και αντικειμενικό πλαίσιο:

    προστατεύονται τα δικαιώματα των στελεχών,

    ενισχύεται η αξιοκρατία,

    και αυξάνεται η πραγματική επιχειρησιακή ισχύς των ΕΔ. Στις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας, ο ανθρώπινος παράγοντας ήταν καθοριστικός για την εθνική επιβίωση και πρόοδο.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 01:37 | Ilias

    Άρθρο 103
    Μακρά αναρρωτική άδεια

    Σε μακρά αναρρωτική άδεια τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί εξαιτίας πάθησης της υγείας τους. Λοιπές κατηγορίες εν ενεργεία αξιωματικών και εν ενεργεία μόνιμων υπαξιωματικών για τους οποίους πληρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησης μακράς αναρρωτικής άδειας απολύονται από τις ΕΔ. ΕΜΘ-ΕΠΟΠ που θα χρειαστούν μακρά αναρρωτική άδεια απλά θα απολύονται απο τις ΕΔ.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 01:15 | Γιώργος… _

    Στο παρόν νομοσχέδιο πλήττονται κυρίως βαθμολογικά όλοι οι Αξιωματικοί προερχόμενοι από Υπαξιωματικούς (ΑΣΣΥ, Εθελοντές και ΕΜΘ) του άρθρου 9 και παραγράφων 1γ, 2β και 2ε χωρίς πεδίο εφαρμογής του άρθρου 11 για τον «ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό αξιωματικου» το οποίο είναι αντισυνταγματικό καθώς υπάρχει διάκριση μεταξύ των υπηρετούντων Αξιωματικών στον ίδιο διοικητικό βαθμό.

    Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές.
    Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων.
    Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις.

    Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει ως βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες
    Δυνάμεις, μετά την ψήφιση του νέου νόμου.
    Το αναφερόμενο «Σώμα Υπαξιωματικων» πρέπει να είναι επιλογή αυτών που επιλέγουν να υπηρετήσουν στις ΕΔ γνωρίζοντας εκ των προτέρων τις προϋποθέσεις και τις συνθήκες βαθμολογικής τους εξέλιξης και όχι να επιβάλλεται στα ήδη υπηρετούντα στελέχη που ήδη βρίσκονται στις ΕΔ με 25 και 30 χρόνια υπηρεσίας.
    Δεν είναι δυνατόν μόνο συγκεκριμένες κατηγορίες Αξιωματικών (ΑΣΣΥ,Εθελοντές και ΕΜΘ) να παραμένουν καθηλωμένες από 5 έως 15 χρόνια στον ίδιο διοικητικό βαθμό Αξιωματικού και να τους προσπερνούν οι μέχρι χθες υφιστάμενοι τους δημιουργώντας ιεραρχικό χάος στις ΕΔ!!!

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 20:38 | ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΑΙΟΣ

    Αξιότιμε κ. Υπουργέ ως Στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων από το 2003 με 22 χρόνια υπηρεσίας στο Στράτευμα, σε κατάσταση (Υ.Γ.) από το 2019 συμφωνώ απόλυτα με την θέση της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΑΝΑΠΗΡΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ν.1370/1944 η οποία εκφράστηκε και απο την ίδια την Ένωση.
    Στό υπό διαβούλευση σ/ν που καταργεί το ΝΔ 1400/1973 και με γνώμονα ότι επανακαθορίζεται η ειδική κατάσταση των Αξιωματικών και Υπαξιωματικών Υπηρεσίας Γραφείου, που αφορά παθόντες λόγω τραύματος σε διατεταγμένη υπηρεσία και ένεκα ταύτης, τεκμαίρεται ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την χορήγηση αναπηρικού επιδόματος. Αυτό είχε προβλεφθεί και στις διατάξεις του άρθρου 127 παρ. στ του ν.4472/17, αλλά ουδέποτε υλοποιήθηκε, λόγω μην εκδόσεως σχετικής ΚΥΑ του ΥΠΕΘΑ και του Υπουργείου Οικονομικών.

    Αντί αυτού, διαπιστώνεται ότι στο υπό διαβούλευση σ/ν, στο άρθρο 79 αυτού, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για αναπηρικό επίδομα για όσους κρίθηκαν ή θα κριθούν για μεταφορά στην κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου.

    Στα Σώματα Ασφαλείας έχει προβλεφθεί εκ νέου στο νέο νομοσχέδιο (ν. 5246 /25 άρθρο 24 παρ.1ζ ΦΕΚ 198 Α-11-11-25) η χορήγηση του μηνιαίου επιδόματος των 300€ σε όσους τελούν σε κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου. Το επίδομα αυτό καταβάλλεται αδιαλείπτως εδώ και οκτώ (8) χρόνια σύμφωνα με Κ.Υ.Α του Υπουργού Εσωτερικών και Υπουργού Οικονομικών (ΦΕΚ 94 Τεύχος Β, 23-1-2018) κατ΄ εφαρμογή του ν.4472/2018.

    Κατόπιν των παραπάνω και στα πλαίσια της ισονομίας και ισοπολιτείας, καλείται το ΥΠΕΘΑ, όπως προβεί στις δέουσες ενέργειες για την αποκατάσταση αυτής της αδικίας και άνισης μεταχείρισης σε βάρος των στελεχών των ΕΔ που υπέστησαν θυσίες αίματος για την πατρίδα.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 18:37 | Ευάγγελος

    Κύριε Υπουργέ και αγαπητοί σύμβουλοί του,
    κανένα από τα στελέχη της ειδικής κατάστασης δεν έχει μεταπέσει στην ειδική κατάσταση με τη θέληση του.
    Επίσης, κανείς από εσάς που εισηγείστε για όλους εμάς, δεν έχει συμβόλαιο καλής υγείας μέχρι και την αποστρατεία του.
    Θα ήθελα για λίγο να βάλετε τους εαυτούς σας στη θέση ενός στελέχους ειδικής κατάστασης και να σκεφτείτε την ψυχολογική πίεση που περνάει αυτός και η οικογένεια του όταν παρουσιάζει απώλεια υγείας. Πως θα θέλατε η υπηρεσία να σας αντιμετωπίζει μετά; Ως κηφήνες , ως παρείσακτους, ως άχρηστους ή ως συναδέλφους με υγειονομικούς περιορισμούς;
    Επιπλέον, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι ένα στέλεχος που είναι ικανό και πρόθυμο σε παραμεθόριο περιοχή θα παραμείνει ικανό και πρόθυμο και όταν υπηρετήσει σε φρουρά της Ηπείρου, Πελοποννήσου , Αττικής κτλ. Επιπλέον, ένα στέλεχος που είναι ικανό και πρόθυμο όταν βρίσκεται στην ενεργό υπηρεσία θα είναι το ίδιο στέλεχος και αν μεταπέσει σε ειδική κατάσταση.
    Παράλληλα, θα ήθελα να τονίσω ότι ενώ έχετε επιτρέψει στα στελέχη να εξετάζονται από ιατρό της επιλογής τους, με το άρθρο 101 παράγραφος 6β) παρέχετε τη δυνατότητα στους στρατιωτικούς ιατρούς να εισηγούνται για τους ελαφράς υπηρεσίας για θέματα υπηρεσίας. Το ερώτημα που γεννιέται εδώ, είναι κατά πόσο εξασφαλίζεται η ισότιμη αντιμετώπιση των στελεχών που έχουν εγχειρισθεί σε μία ιδιωτική κλινική ή σ’ ένα Γενικό Νοσοκομείο με εκείνων που θα χειρουργηθούν στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο, από τους Ιατρούς που θα κάνουν την εισήγηση για την πάθηση τους. Καθότι στη μία περίπτωση οι ασθενείς είναι πελάτες τους ενώ στην άλλη όχι, με ότι συνεπάγεται αυτό… Κατόπιν των παραπάνω παρακαλώ για τη διαγραφή της παραγράφου 6β) του άρθρου 101.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 18:41 | Giannhsmouri

    Θέσεις όπως του Προέδρου Κοινότητας και των μελών των κοινοτικών συμβουλίων δεν αποτελούν πολιτικά ή κομματικά αξιώματα, ούτε ασκούν εκτελεστική εξουσία. Πρόκειται για καθαρά κοινωνικές και διοικητικές λειτουργίες, απαραίτητες για τη λειτουργία των μικρών και παραμεθόριων κοινοτήτων, όπως οι Κοινότητες του Δήμου Σερρών.
    Η επιβολή καθολικού αποκλεισμού σε μια ολόκληρη κατηγορία πολιτών, χωρίς διάκριση μεταξύ εκτελεστικών και μη εκτελεστικών θέσεων και χωρίς τεκμηρίωση, παραβιάζει τις αρχές της αναλογικότητας, της ισότητας, του δικαιώματος συμμετοχής στα κοινά και του αυτοδιοικητικού κεκτημένου, όπως κατοχυρώνονται στα άρθρα 5,25, 51 και 102 του Συντάγματος.
    Οπότε είναι άμεσο η διαδικασία να προσαρμοστεί ανάλογα :
    Την εξαίρεση των εν ενεργεία στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων ως Προέδρων και των μελών των Κοινοτήτων από το ασυμβίβαστο της παρ. δ) του άρθρου 106.α
    Θεωρώ ότι η απαγόρευση αυτή περιορίζει αδικαιολόγητα τη συμμετοχή ενεργών πολιτών στην τοπική δημοκρατία και στερεί από τις τοπικές κοινωνίες πολύτιμη γνώση και εμπειρία.
    Καλω το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, το Υπουργείο Εσωτερικών και τη Βουλή των Ελλήνων να εξετάσουν εκ νέου το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, προκειμένου να διαμορφωθεί μια πιο σύγχρονη και λειτουργική ρύθμιση, η οποία να επιτρέπει την άσκηση αιρετών καθηκόντων, χωρίς να θίγονται τα συμφέροντα ή η λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 16:39 | Άγγελος

    Συμπερίληψη αξιωματικών μηχανικών στις διατάξεις του άρθρου 106 παρ. 2α

    Αναφορικά με το Άρθρο 106 (Μέρος Ζ΄, Κεφάλαιο Γ΄, Παράγραφος 2α– Ειδικές απαγορεύσεις και υποχρεώσεις)

    Προτείνεται η ακόλουθη τροποποίση της σχετικής παραγράφου ως εξής:
    «Στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος, του ΚΣ Πληροφορικής, καθώς και στους αξιωματικούς Όπλων και Σωμάτων που εμπίπτουν στο επιστημονικό αντικείμενο του μηχανικού (όπως των όπλων: Μηχανικού, Διαβιβάσεων, και Σωμάτων: Τεχνικού, Εφοδιασμού Μεταφορών, Υλικού Πολέμου), οι οποίοι είναι κάτοχοι διπλώματος πολυτεχνικής σχολής ή διπλώματος ισότιμης και αναγνωρισμένης ανώτατης σχολής συναφούς ειδικότητας και είναι εγγεγραμμένοι στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ), επιτρέπεται η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του Αρχηγού του οικείου ΓΕ. Κατά την άσκηση ιδιωτικού έργου δεν επιτρέπεται να αναλαμβάνουν υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ. Σε περίπτωση παράβασης των ανωτέρω υποχρεώσεων, η άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου ανακαλείται.»

    Η προτεινόμενη τροποποίηση της παραγράφου του Άρθρου 106 αποσκοπεί στην αποκατάσταση ίσης και ορθολογικής μεταχείρισης των αξιωματικών – επιστημόνων των Ενόπλων Δυνάμεων. Με το υπάρχον προσχέδιο, η δυνατότητα άσκησης ιδιωτικού επιστημονικού έργου εκτός υπηρεσίας παρέχεται μόνο στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος και του ΚΣ Πληροφορικής, παρότι και άλλοι αξιωματικοί (όπως Μηχανικού, Διαβιβάσεων, Τεχνικού, Εφοδιασμού–Μεταφορών, Υλικού Πολέμου κ.λπ.) διαθέτουν αντίστοιχα αναγνωρισμένα επιστημονικά προσόντα για τα οποία μάλιστα τα στελέχη ενθαρύνονται και με μέριμνα της υπηρεσίας (όπως με την χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών για φοίτηση στις παραπάνω σχολές, επιπλεόν μοριοδότηση κλπ.)

    Η ρύθμιση, όπως προτείνεται, δεν υπονομεύει τις ασφαλιστικές δικλείδες· απλώς επεκτείνει την ίδια, ήδη εφαρμοζόμενη, λογική και σε μία κατηγορία αξιωματικών με σαφές, θεσμικά αναγνωρισμένο επιστημονικό αντικείμενο, αφού αίρει μια αδικαιολόγητη διάκριση μεταξύ ομοειδών κατηγοριών αξιωματικών – επιστημόνων. Συμβαδίζει με τις αρχές ισότητας, αναλογικότητας, αξιοκρατίας και ενισχύει την τεχνική και επιστημονική τους επάρκεια προς ώφελος εν τέλει της ίδιας της Υπηρεσίας. Οι αξιωματικοί μηχανικοί, λόγω της θεωρητικής κατάρτισης και της πρακτικής εμπειρίας τους, δύνανται να αξιοποιούν τις γνώσεις τους σε τεχνικά αντικείμενα τα οποία σήμερα, σε μεγάλο βαθμό, ανατίθενται σε εξωτερικούς συνεργάτες. Η ενίσχυση και διατήρηση της τεχνογνωσίας τους μέσω της ελεγχόμενης άσκησης ιδιωτικού έργου λειτουργεί αντισταθμιστικά υπέρ της Υπηρεσίας, καθώς επιτρέπει, όπου είναι θεσμικά και οργανωτικά εφικτό, την ανάληψη περισσότερων συναφών καθηκόντων εντός των Ενόπλων Δυνάμεων, περιορίζοντας την εξάρτηση από τρίτους, βελτιώνοντας την ποιότητα του τεχνικού ελέγχου και συμβάλλοντας σε οικονομικότερη και αποδοτικότερη αξιοποίηση των πόρων του Δημοσίου. Τέλος η πρόταση συμβάλλει στην αποτροπή διαρροής έμπειρων διπλωματούχων μηχανικών από τις Ένοπλες Δυνάμεις και καθιστά τη στρατιωτική σταδιοδρομία ελκυστικότερη για νέα στελέχη υψηλών προσόντων, καθώς εξασφαλίζει θεσμικά την αξιοποίηση του πλήρους φάσματος των επιστημονικών τους δυνατοτήτων.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 16:41 | ΗΛΙΑΣ

    Άμεση απόσυρση του άρθρου 111 παρ.3 Πως είναι δυνατόν να είστε απέναντι στα στελέχη με προβλήματα υγείας που έχουν κριθεί με όλες τις νόμιμες και απαραίτητες διαδικασίες;υπάρχει ξεκάθαρη παραβίαση και καταστρατήγηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων,δεν το βλέπετε;αυτοί που το εισηγήθηκαν πρέπει να λογοδοτήσουν στο μέλλον στα δικαστήρια για αυτή την ντροπιαστική πρόταση.Με την συγκεκριμένη διαδικασία δημιουργείται τεράστια ψυχολογική πίεση από δω και πέρα η οποία αποδεδειγμένα δεν θα βγει σε καλό για πολλούς συναδέλφους με εύθραυστη υγεία και το γνωρίζεται ότι δυστυχώς οι θάνατοι έχουν αυξηθεί ραγδαία τον τελευταίο καιρό…άμεση απόσυρση του άρθρου 111 παρ.3 και στήριξη στα στελέχη ειδικών κατηγοριών και όχι άνιση και εκδικητική αντιμετώπιση.Είναι ανεπίτρεπτο, υπό το πρόσχημα επικαιροποίησης διαδικασιών, να αντιμετωπίζονται σαν «αμφισβητήσιμα» τα πορίσματα εξειδικευμένων ιατρικών επιτροπών, όταν αφορούν παθήσεις που εκ της φύσεώς τους δεν μεταβάλλονται.Πώς είναι δυνατόν στελέχη με ανίατα και δυσίατα νοσήματα να κρίνονται θετικά από την επιτροπή κάποιοι να φέρουν οπλισμό και να είναι μάχιμοι και κάποιοι όχι.. έτσι δημιουργούνται στελέχη ειδικών καταστάσεων 2 ταχυτήτων με ότι αυτό συνεπάγεται.. άμεση κατάργηση του επίμαχου άρθρου.. υπάρχουν χιλιάδες στελέχη υγιείς ενεργού υπηρεσίας όπου δεν εκτελούν υπηρεσίες η δραστηριότητες λόγω επιμέλειας ΑΜΕΑ η ΤΕΚΝΩΝ

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 15:04 | Καριώτη

    Το προτεινόμενο Άρθρο 106 προκαλεί μία άμεση και αδικαιολόγητη κατάργηση πολιτικών δικαιωμάτων για μια ολόκληρη κατηγορία Ελλήνων πολιτών, τους υπηρετούντες στρατιωτικούς. Θέτει γενική και απόλυτη απαγόρευση συμμετοχής μας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, τόσο στον Α’ όσο και στον Β’ βαθμό, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα οι ρυθμίσεις επέτρεπαν τη νόμιμη και απολύτως ομαλή συμμετοχή μας ως υποψηφίων και ως εκλεγμένων.

    Η διάταξη:

    αφαιρεί δικαιώματα εκλογής και εκλέγεσθαι χωρίς εξατομίκευση,

    επιβάλλει περιορισμό που δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένη ανάγκη,

    δεν συνοδεύεται από καμία μεταβατική πρόβλεψη για όσους ήδη υπηρετούν ως αιρετοί,

    δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα “νόμιμης προσδοκίας” (legitimate expectation) για στελέχη που εκλέχθηκαν με βάση το προϋπάρχον νομικό καθεστώς,

    και συγκρούεται με πάγιες αρχές της δημοκρατικής συμμετοχής, όπως κατοχυρώνονται τόσο στο Σύνταγμα όσο και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που έχει κρίνει ότι οι απόλυτοι και γενικοί αποκλεισμοί από το δικαίωμα του εκλέγεσθαι είναι μη αναλογικοί και νομικά επισφαλείς.

    Η συμμετοχή των στρατιωτικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση:

    έχει αποδείξει επί δεκαετίες ότι δεν δημιουργεί προβλήματα ουδετερότητας ή λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων,

    προσφέρει τεχνογνωσία, πειθαρχία και εμπειρία που ωφελεί τις τοπικές κοινωνίες,

    ενισχύει τη σχέση κοινωνίας – στρατεύματος, αντί να την αποδυναμώνει.

    Η οριζόντια απαγόρευση που εισάγει το Άρθρο 106 ούτε αναλογική είναι ούτε συμβατή με τις αρχές του κράτους δικαίου, ενώ πλήττει ανθρώπους που έχουν τιμήσει και υπηρετήσει τη χώρα τόσο με τη στολή όσο και μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση.

    Ζητώ την πλήρη απόσυρση ή ριζική αναδιατύπωση της διάταξης, ώστε:

    να προστατεύονται τα συνταγματικά δικαιώματα όλων των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων,

    να προβλέπεται μεταβατική διάταξη για τους ήδη εκλεγμένους,

    και να υιοθετηθεί ένα σύστημα αναλογικού και όχι απόλυτου περιορισμού, συμβατό με το ευρωπαϊκό και εθνικό νομικό πλαίσιο.

    Η δημοκρατία δεν ενισχύεται όταν αφαιρούνται δικαιώματα από πολίτες που τα ασκούν υπεύθυνα και με προσήλωση στο δημόσιο συμφέρον.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 15:34 | Χριστίνα

    Το προτεινόμενο Άρθρο 106 προκαλεί μία άμεση και αδικαιολόγητη κατάργηση πολιτικών δικαιωμάτων για μια ολόκληρη κατηγορία Ελλήνων πολιτών, τους υπηρετούντες στρατιωτικούς. Θέτει γενική και απόλυτη απαγόρευση συμμετοχής μας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, τόσο στον Α’ όσο και στον Β’ βαθμό, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα οι ρυθμίσεις επέτρεπαν τη νόμιμη και απολύτως ομαλή συμμετοχή μας ως υποψηφίων και ως εκλεγμένων.

    Η διάταξη:

    αφαιρεί δικαιώματα εκλογής και εκλέγεσθαι χωρίς εξατομίκευση,

    επιβάλλει περιορισμό που δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένη ανάγκη,

    δεν συνοδεύεται από καμία μεταβατική πρόβλεψη για όσους ήδη υπηρετούν ως αιρετοί,

    δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα “νόμιμης προσδοκίας” (legitimate expectation) για στελέχη που εκλέχθηκαν με βάση το προϋπάρχον νομικό καθεστώς,

    και συγκρούεται με πάγιες αρχές της δημοκρατικής συμμετοχής, όπως κατοχυρώνονται τόσο στο Σύνταγμα όσο και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που έχει κρίνει ότι οι απόλυτοι και γενικοί αποκλεισμοί από το δικαίωμα του εκλέγεσθαι είναι μη αναλογικοί και νομικά επισφαλείς.

    Η συμμετοχή των στρατιωτικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση:

    έχει αποδείξει επί δεκαετίες ότι δεν δημιουργεί προβλήματα ουδετερότητας ή λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων,

    προσφέρει τεχνογνωσία, πειθαρχία και εμπειρία που ωφελεί τις τοπικές κοινωνίες,

    ενισχύει τη σχέση κοινωνίας – στρατεύματος, αντί να την αποδυναμώνει.

    Η οριζόντια απαγόρευση που εισάγει το Άρθρο 106 ούτε αναλογική είναι ούτε συμβατή με τις αρχές του κράτους δικαίου, ενώ πλήττει ανθρώπους που έχουν τιμήσει και υπηρετήσει τη χώρα τόσο με τη στολή όσο και μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση.

    Ζητώ την πλήρη απόσυρση ή ριζική αναδιατύπωση της διάταξης, ώστε:

    να προστατεύονται τα συνταγματικά δικαιώματα όλων των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων,

    να προβλέπεται μεταβατική διάταξη για τους ήδη εκλεγμένους,

    και να υιοθετηθεί ένα σύστημα αναλογικού και όχι απόλυτου περιορισμού, συμβατό με το ευρωπαϊκό και εθνικό νομικό πλαίσιο.

    Η δημοκρατία δεν ενισχύεται όταν αφαιρούνται δικαιώματα από πολίτες που τα ασκούν υπεύθυνα και με προσήλωση στο δημόσιο συμφέρον.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 15:30 | Σαββας

    Όπως αντιλαμβανόμαστε όλοι όσοι διαβάζουμε το άρθρο 101 του νομοσχεδίου, οι νέες διατάξεις επιχειρούν να επιλύσουν τα θέματα που αφορούν στα στελέχη ειδικών καταστάσεων και δεν είχαν ρυθμιστεί επαρκώς από την μέχρι τώρα ισχύουσα νομοθεσία. Έχει γίνει μια φιλότιμη προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση, δυστυχώς όμως, το άρθρο δεν επιτυγχάνει πλήρως τον σκοπό του, καθώς διατηρεί μεγάλο μέρος από τις ασάφειες του παρελθόντος, ενώ ταυτόχρονα πέφτει σε ανεπίτρεπτες και επικίνδυνες θα έλεγα αντιφάσεις.
    Το σημαντικότερο θέμα, που θα έπρεπε να ρυθμίζει οριστικά και με σαφήνεια, είναι τα καθήκοντα και υποχρεώσεις που δύνανται να αναλάβουν τα εν λόγω στελέχη, τόσο σε ειρηνική περίοδο, όσο και στην περίοδο των επιχειρήσεων. Θα αναφέρω παρακάτω ορισμένα από τα επίμαχα ερωτήματα.
    α. Στην παράγραφο 1 αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι τα στελέχη των ειδικών καταστάσεων εκτελούν καθήκοντα γραφείου, όπως όριζε και η παλιότερη νομοθεσία. Στην παράγραφο 6γ όμως, καθορίζεται ότι εάν γνωματεύσει σχετικά η Υγειονομική Επιτροπή τότε εκτελούν υπηρεσίες, φέρουν οπλισμό και συμμετέχουν σε όλες τις δραστηριότητες. Ποιο από τα δύο ισχύει: Μόνο δουλειά γραφείου ή και λοιπές δραστηριότητες, όπως είναι η εκπαίδευση στα πεδία ασκήσεων, οι ένοπλες υπηρεσίες που απαιτούν διανυκτέρευση, οι παρελάσεις – παρατάξεις, οι αντιπροσωπείες σε εκδηλώσεις, οι εργασίες υποστήριξης, οι κινήσεις οχημάτων κ.λπ. Και επιτέλους τι νόημα έχουν οι φράσεις «ελαφράς υπηρεσίας» και «υπηρεσίας γραφείου» εάν τα στελέχη αυτά συμμετέχουν σε όλες τις δραστηριότητες της Μονάδας τους; Οι εύλογες απορίες που δημιουργούνται σε όλους θα έχουν ως αποτέλεσμα την επιλεκτική εφαρμογή του νόμου όταν αυτός ψηφιστεί, ανάλογα με το πώς τον ερμηνεύει ο κάθε προϊστάμενος και τι προσωπικές ευαισθησίες έχει. Σε άλλες Μονάδες θα εκτελούν υπηρεσίες κανονικά και σε άλλες θα απαλλάσσονται. Δηλαδή το πρόβλημα που έπρεπε να επιλυθεί με το παρόν νομοσχέδιο, στην πραγματικότητα γίνεται πιο περίπλοκο, αφού αφήνει όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά.
    β. Η παράγραφος 7, στην οποία αναφέρεται «Σε περίοδο κρίσης ή πολέμου, οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων αξιοποιούνται υπηρεσιακά με διαταγές των Αρχηγών των οικείων ΓΕ» δεν δίνει απάντηση στην ερώτηση «τι θα κάνουν τα στελέχη ειδικών καταστάσεων εάν αύριο τεθούν σε επιφυλακή οι ΕΔ της χώρας και ακολουθήσει κλιμάκωση που θα οδηγήσει τελικά σε επιχειρήσεις;». Θα περιμένουν δηλαδή τους Αρχηγούς των ΓΕ να τους πούνε τι θα κάνουν; Άντε και να τους πούνε οι Αρχηγοί, θα εκδοθούν ατομικές διαταγές για τον καθένα ή θα αναλάβουν όλοι το ίδιο έργο ανεξάρτητα από το είδος ή/και τη σοβαρότητα της πάθησής τους; Οι Αρχηγοί των ΓΕ δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν στις κρίσιμες εκείνες ώρες για τη χώρα; Η γενική φράση «θα αξιοποιούνται υπηρεσιακά» περιλαμβάνει και επιχειρησιακές αποστολές; Θα ακολουθήσουν τις Μονάδες τους; Θα συμπεριληφθούν στα επιχειρησιακά σχέδια των Μονάδων; Τι εντολές θα δώσει ο Δκτής/Δντής/Προϊστάμενος του στελέχους την ημέρα που το παρόν νομοσχέδιο θα γίνει νόμος του κράτους; Μέχρι τώρα το συγκεκριμένο θέμα ήταν στη γκρίζα ζώνη για τον κάθε προϊστάμενο και δυστυχώς παραμένει ακόμη έτσι.
    γ. Στην παράγραφο 6αα αναφέρεται ότι τα στελέχη ειδικών καταστάσεων δεν τοποθετούνται σε θέσεις Διοικητών Σχηματισμών, Συγκροτημάτων και Μονάδων Εκστρατείας ή Διευθυντών επιτελείων Σχηματισμών. Εάν λοιπόν εφαρμόσουμε κατά γράμμα αυτή τη διάταξη τότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα να τοποθετηθούν ως υποδιοικητές Σχηματισμών, Συγκροτημάτων και μονάδων εκστρατείας αξιωματικοί ειδικών καταστάσεων, δηλαδή στελέχη που δια νόμου δύνανται να εκτελούν μόνο καθήκοντα γραφείου καλούνται περιστασιακά να εκτελέσουν καθήκοντα διοικητή που ο ίδιος νόμος το απαγορεύει. Όμως η πρωταρχική αποστολή του υποδιοικητή είναι να αντικαταστήσει τον διοικητή όταν αυτός απουσιάσει για οποιοδήποτε λόγο και συνεπώς κατά την απουσία του εκτελεί πλήρη καθήκοντα διοικητή. Προτείνεται να προστεθούν στην εξαίρεση και τα καθήκοντα του υποδιοικητή.
    δ. Επίσης, στην τελευταία διατύπωση του εδαφίου 6αα, αναρωτιόμαστε ποιους εννοεί όταν αναφέρεται σε διευθυντές επιτελείου των Σχηματισμών. Η ίδια ασαφής διατύπωση υπήρχε και στον παλαιό 1400/73, με αποτέλεσμα ο κάθε προϊστάμενος να τον εφαρμόζει όπως το καταλάβαινε. Άλλος καταλάβαινε ότι εννοεί μόνο τον επιτελάρχη του Σχηματισμού, άλλος ότι εννοεί και τους διευθυντές των κλάδων, των διευθύνσεων και των επιτελικών γραφείων. Ο όρος διευθυντής επιτελείου δεν υφίσταται στον Ελληνικό Στρατό. Δεν υπάρχει ούτε ένα στέλεχος που να υπηρετεί σε επιτελείο και να προσφωνεί τον επιτελάρχη του «κύριε Διευθυντά». Εάν ο νομοθέτης επιθυμεί να μην ανατίθενται καθήκοντα επιτελάρχη στους αξιωματικούς ειδικών καταστάσεων, τότε να γράψει τον όρο επιτελάρχης Σχηματισμού επιτέλους για να καταλάβουμε όλοι τι θέλουμε να γίνει και όχι τον ανυπόστατο όρο «Διευθυντής Επιτελείου». Επίσης να συμπεριλάβει και τους Βοηθούς Επιτελάρχη που υπάρχουν στους Σχηματισμούς.
    ε. Σε αυτή την περίπτωση όμως, θα ανατίθενται στους Αξιωματικούς ειδικών καταστάσεων καθήκοντα Διευθυντή Διεύθυνσης στα Γενικά Επιτελεία και στα επιτελεία των ΜΣ – ΜΔ, Διευθυντή Επιτελικού Γραφείου στους Σχηματισμούς, αλλά και καθήκοντα αξιωματικού Γραφείου στις Μονάδες. Είναι όμως αυτό που εξυπηρετεί την στρατιωτική υπηρεσία; Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη, ότι αυτοί οι διευθυντές σε περίοδο επιχειρήσεων πρέπει να επανδρώνουν συγκεκριμένες πολεμικές θέσεις, οι οποίες αναγκαστικά θα μείνουν κενές, για λόγους υγείας των στελεχών, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα του κάθε Επιτελείου. Επίσης οι διευθυντές είναι και αξιολογητές. Εύλογα δημιουργείται η απορία: «Είναι ηθικό και νόμιμο οι αξιωματικοί που έχουν κριθεί ως μη ικανοί για την ενεργό υπηρεσία να αξιολογούν και να βαθμολογούν μάχιμα στελέχη;». Προτείνεται να εξαιρεθούν και τα καθήκοντα του διευθυντή διεύθυνσης σε ΓΕ και σε ΜΣ – ΜΔ, αλλά και του διευθυντή Επιτελικού Γραφείου Σχηματισμού (επιπέδου Μεραρχίας – Ταξιαρχίας) και Συγκροτήματος όλα τα στελέχη των ειδικών καταστάσεων με ρητή σαφή διατύπωση. Μην αφήνετε περιθώρια διαφορετικής ερμηνείας και επαναλαμβάνετε τα παλαιά λάθη.
    στ. Στην παράγραφο 6α αναφέρεται ότι τα στελέχη των ειδικών καταστάσεων δεν καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις. Η φράση αυτή, η οποία υπήρχε και την παλαιότερη νομοθεσία, δημιουργεί ασάφεια ως προς την τοποθέτηση και ανάθεση καθηκόντων. Οι οργανικές θέσεις περιγράφονται στους οικείους πίνακες οργανώσεως και υλικών. Εάν δεν τοποθετούνται σε οργανικές θέσεις τότε τι καθήκοντα θα τους ανατεθούν; Είναι προφανές ότι κάτι άλλο θέλει να αποδώσει ο νομοθέτης με την παρούσα διάταξη. Επειδή όμως δεν είμαστε μέσα στο μυαλό του ούτε έχουμε όλοι νομικές γνώσεις, πλην όμως εμείς θα κληθούμε να εφαρμόσουμε τη νομοθεσία, προτείνεται να διατυπώσει με άλλο τρόπο αυτό που θέλει και να μας πει τι ακριβώς εννοεί με αυτή τη διατύπωση.
    ε. Τέλος, προτείνεται η ενοποίηση των καταστάσεων «ελαφράς υπηρεσίας» και «υπηρεσίας γραφείου», αφού στην πραγματικότητα εκτελούν τα ίδια ακριβώς καθήκοντα και έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις. Το «διατεταγμένη υπηρεσία και εξαιτίας αυτής» δεν συσχετίζεται με κανένα τρόπο με την εκτέλεση των καθηκόντων τους, την εξέλιξή τους, τη μισθοδοσία τους και συνεπώς ο διαχωρισμός τους δεν έχει κανένα νόημα.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 15:48 | Παύλος

    Εγώ είμαι ένα άτομο συν έξι άτομα η οικογένεια μου ισον εφτά ψήφοι . Ας ψάξει η ΝΔ να τις βρει στις επόμενες εκλογές .

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 14:17 | Χρυσούλα Λυμπέρη

    Θέμα: Ένσταση επί της συνταγματικότητας και της σκοπιμότητας του Άρθρου 106, Παρ. 2α

    Με την προτεινόμενη ρύθμιση του άρθρου 106, παρ. 2α, εισάγεται μια αυθαίρετη και αναιτιολόγητη διάκριση μεταξύ των Αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων. Η χορήγηση δικαιώματος άσκησης ιδιωτικού έργου κατ’ αποκλειστικότητα στους Αξιωματικούς του Υγειονομικού και του Κ.Σ. Πληροφορικής παραβιάζει ευθέως την συνταγματικά κατοχυρωμένη Αρχή της Ισότητας (Άρθρο 4 του Συντάγματος).

    Δεν προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση κανένας αποχρών λόγος δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογεί τον αποκλεισμό άλλων επιστημόνων Αξιωματικών. Εάν το κριτήριο είναι η κατοχή εξειδικευμένων γνώσεων ή η ανάγκη συμπλήρωσης εισοδήματος, τότε η ρύθμιση θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνει το σύνολο των Αξιωματικών που διαθέτουν αναγνωρισμένα πτυχία ΑΕΙ και άδεια ασκήσεως επαγγέλματος.

    Συγκεκριμένα, η παράλειψη των Αξιωματικών του Οικονομικού και Νομικού Σώματος, καθώς και των μηχανικών αποφοίτων της ΣΣΕ (όπλων και σωμάτων όπως ΜΧ, ΤΧ, ΕΜ, ΔΒ) που είναι ισότιμοι απόφοιτοι Πολυτεχνικών Σχολών (ΕΜΠ), συνιστά δυσμενή διάκριση. Προτείνεται είτε η απαλοιφή της εν λόγω διάταξης, είτε η επέκτασή της στο σύνολο του επιστημονικού προσωπικού των ΕΔ, προς αποκατάσταση του αισθήματος δικαίου και της ισονομίας.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 13:42 | Γιώργος

    Στην χώρα που γέννησε την δημοκρατία και έδωσε τα φώτα σε όλο τον κόσμο δυστυχώς αφαιρείται το δικαίωμα σε ενεργούς πολίτες με όρεξη να συμμετέχουν στα κοινά…. γιατί;;; Ένα άρθρο που θα πρέπει όχι να διορθωθεί…. να αφαιρεθεί τελείως από το νομοσχέδιο.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 12:31 | Γεωργιος

    Δυστυχώς, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την ατυχία να νοσούμε σε ένα από τα πλέον δυσμενή εργασιακά περιβάλλοντα. Αντί η υπηρεσία να λειτουργεί με γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τη στήριξη των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, επιλέγει συστηματικά να αναζητά τρόπους ώστε να μετατρέπει την ασθένεια και την καθημερινή μας προσπάθεια για επιβίωση σε πεδίο πειραματισμών. Η συνεχής επίκληση νομοσχεδίων που παραβιάζουν στην πράξη βασικά ανθρώπινα δικαιώματα επιτείνει την αίσθηση ότι η υγεία μας αντιμετωπίζεται ως διαχειριστικό βάρος και όχι ως αυτονόητη προτεραιότητα. Παράλληλα, ορισμένοι έχουν φτάσει στο σημείο να προτείνουν περικοπές οικονομικών παροχών από ανθρώπους που δίνουν καθημερινό αγώνα με σοβαρά προβλήματα υγείας. Προτάσεις τέτοιας φύσης μαρτυρούν πλήρη άγνοια — ή αδιαφορία — για το τι πραγματικά σημαίνει να ζει κανείς υπό το βάρος μιας ασθένειας και για τις ανάγκες που αυτή συνεπάγεται. Σε αυτό το πλαίσιο, καλούμαστε να απολογηθούμε για το αυτονόητο: την ανθρώπινη ευαλωτότητα. Είναι μια πραγματικότητα που δυστυχώς αποτυπώνει το επίπεδο ευαισθησίας και ευθύνης εκείνων που λαμβάνουν αποφάσεις με άμεση επίδραση στη ζωή και την υγεία μας.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 12:53 | Dimitrios

    Το άρθρο 106 είναι απαράδεκτο και περιθωριοποιει τους Ένστολους να κατέχουν θέσεις αιρετών στην Αυτοδιοίκηση.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 11:25 | Dimitris Van

    Όλο το νέο νομοσχέδιο εάν θα εφαρμοστεί θα είναι μια αποτυχία. Θα διχάσει το προσωπικό και θα προκαλέσει απανωτές αποστρατείες . Δεν θα μιλήσω για το οικονομικό και βαθμολογικό μέρος το οποίο είναι απαράδεκτο και θα ικανοποιηθούν μόνο οι υψηλόβαθμοι για άλλη μια φορά . Θα ήταν προτιμότερο να μας πείτε κύριοι δεν σας θέλουμε άλλο ευχαριστούμε και δώστε κίνητρα στον κόσμο να αποχωρήσει με ψηλά το κεφάλι. Δόξα το Θεό υπάρχουν δουλειές στην αγορά για όποιον θέλει να δουλέψει. Για τους υπόλοιπους δεν θα έχετε δικαίωμα να μιλήσετε αργότερα μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου. Κάντε όνειρα και βάλτε στόχους στην ζωή σας. Ο στρατός δεν είναι μονόδρομος απλά μας έχει κάνει τεμπέληδες από την φύση του επαγγέλματος. Οι απόψεις μου δεν είναι για το σύνολο των συναδέλφων μου αλλά για ορισμένους που σκέφτονται πάντα κακοπροαιρετα για τον διπλανό τους.Υστερόγραφο. Μακριά από τους συναδέλφους των ειδικών καταστάσεων αφήστε τους στον πόνο τους και στον καθημερινό Γολγοθά τους, ποτέ δεν ξέρεις τι σε ξημερώνει, σήμερα είμαστε αύριο δεν είμαστε. Την καλημέρα μου σε όλους τους συναδέλφους. Κάντε υπομονή όλα είναι στο μυαλό.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 11:03 | Αστεριος

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 11:39 | Παρατηρητής του Δικαίου

    Το άρθρο 106 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου προβλέπει γενική απαγόρευση άσκησης ιδιωτικού έργου ή επαγγέλματος από αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, με ορισμένες εξαιρέσεις. Μεταξύ αυτών, επιτρέπεται στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος και του Κοινού Σώματος Πληροφορικής η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και εκτός υπηρεσίας, κατόπιν άδειας του Αρχηγού του οικείου Γενικού Επιτελείου. Ωστόσο, η δυνατότητα αυτή δεν επεκτείνεται στους αξιωματικούς του Κοινού Νομικού Σώματος και του Οικονομικού Σώματος, οι οποίοι επίσης προέρχονται από τη Στρατιωτική Σχολή Αξιωματικών Σωμάτων (ΣΣΑΣ) και υπάγονται στο ίδιο νομικό και υπηρεσιακό καθεστώς.

    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα, στο ελληνικό και ενωσιακό δίκαιο, καθώς και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ).
    Η αρχή της ισότητας του άρθρου 4 παρ. 1 του Συντάγματος επιβάλλει την ομοιόμορφη μεταχείριση των προσώπων που τελούν υπό τις ίδιες συνθήκες, δεσμεύοντας τόσο τον νομοθέτη όσο και τη Διοίκηση. Η διαφοροποίηση μεταξύ αξιωματικών της ίδιας σχολής, με κοινή εκπαιδευτική και υπηρεσιακή προέλευση, χωρίς αντικειμενική και εύλογη αιτιολόγηση, αντίκειται στην αρχή αυτή, όπως έχει παγίως κριθεί από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.

    Το Προεδρικό Διάταγμα 62/2025, το οποίο ενσωματώνει το γενικό πλαίσιο για την προώθηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης και την καταπολέμηση των διακρίσεων, ορίζει ότι η ίση μεταχείριση εφαρμόζεται σε όλα τα πρόσωπα του δημόσιου τομέα, με εξαίρεση μόνο τις περιπτώσεις που συνδέονται άμεσα με τη δημόσια ασφάλεια ή τη φύση της υπηρεσίας (άρθρο 18). Η εξαίρεση αυτή δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως επιτρεπτή διαφοροποίηση μεταξύ ειδικοτήτων της ίδιας στρατιωτικής σχολής, όταν δεν συντρέχουν ουσιαστικοί λόγοι επιχειρησιακής αναγκαιότητας.

    Η Οδηγία 2000/78/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θεσπίζει γενικό πλαίσιο για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, απαγορεύει κάθε μορφή διάκρισης που δεν δικαιολογείται από αντικειμενικά και αναλογικά κριτήρια. Η μη επέκταση του δικαιώματος άσκησης ιδιωτικού έργου στους αξιωματικούς του Κοινού Νομικού και Οικονομικού Σώματος, χωρίς τεκμηριωμένη αιτιολόγηση, παραβιάζει την αρχή αυτή.

    Επιπλέον, το άρθρο 14 της ΕΣΔΑ, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, κατοχυρώνει την απαγόρευση διακρίσεων στην επαγγελματική και κοινωνική ζωή, επιβάλλοντας στα κράτη μέλη την υποχρέωση να διασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες και μεταχείριση σε συγκρίσιμες κατηγορίες προσώπων.

    Η μη επέκταση της δυνατότητας άσκησης ιδιωτικού έργου στους αξιωματικούς του Κοινού Νομικού και Οικονομικού Σώματος, οι οποίοι έχουν την ίδια εκπαιδευτική προέλευση, υπηρεσιακή ένταξη και βαθμολογική εξέλιξη με τους αξιωματικούς του Υγειονομικού και του Κοινού Σώματος Πληροφορικής, παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης και δημιουργεί αδικαιολόγητη διάκριση εντός της ίδιας κατηγορίας στρατιωτικών λειτουργών.

    Η διαφοροποίηση αυτή δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια που να σχετίζονται με τη φύση ή την αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων, ούτε εξυπηρετεί σκοπούς δημοσίου συμφέροντος, όπως η επιχειρησιακή ετοιμότητα ή η ασφάλεια. Αντιθέτως, εισάγει άνιση μεταχείριση μεταξύ αξιωματικών ίσης βαθμίδας και εκπαίδευσης, χωρίς εύλογη αιτιολόγηση, αντίθετη προς τις αρχές της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης.

    Προτείνεται η αναδιατύπωση του άρθρου 106 ώστε να προβλέπεται ρητά ότι η δυνατότητα άσκησης ιδιωτικού έργου επεκτείνεται σε όλους τους αξιωματικούς αποφοίτους της ΣΣΑΣ, συμπεριλαμβανομένων των αξιωματικών του Κοινού Νομικού και Οικονομικού Σώματος, υπό τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που ισχύουν για τις λοιπές ειδικότητες. Εναλλακτικά, να παρατεθεί ειδική και τεκμηριωμένη αιτιολόγηση της εξαίρεσης, σύμφωνα με τις συνταγματικές αρχές της ισότητας και της αναλογικότητας.

    Η μη επέκταση του δικαιώματος άσκησης ιδιωτικού έργου στους αξιωματικούς του Κοινού Νομικού και Οικονομικού Σώματος, που προέρχονται από την ίδια σχολή (ΣΣΑΣ) με τους αξιωματικούς του Υγειονομικού και του Κοινού Σώματος Πληροφορικής, παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης όπως κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα, στο ελληνικό και ενωσιακό δίκαιο, καθώς και στην ΕΣΔΑ. Η οριζόντια εφαρμογή της διάταξης σε όλους τους αξιωματικούς της ΣΣΑΣ θα αποκαθιστούσε τη νομική ισορροπία, θα ενίσχυε τη διαφάνεια και θα διασφάλιζε την ίση και δίκαιη μεταχείριση του στρατιωτικού προσωπικού.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 08:01 | Κώστας

    Με το παρόν νομοσχέδιο, η πολιτική ηγεσία ανοίγει ένα μέτωπο που θα το βρει μπροστά της στις επόμενες εθνικές εκλογές. Ο αποκλεισμός των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων από το δικαίωμα συμμετοχής στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν στρέφεται μόνο ενάντια στους ίδιους τους υπαξιωματικούς και αξιωματικούς, αλλά και ενάντια στην ΚΕΔΕ και στο σύνολο των αιρετών της χώρας. Οι Δήμοι στηρίζονται σε ενεργούς πολίτες για να στελεχώνουν τους συνδυασμούς τους· όταν στερείς αυτό το δικαίωμα σε μια μεγάλη κοινωνική ομάδα, αποδυναμώνεις και τους Δήμους και τη δημοκρατία τους.

    Οι Δήμαρχοι και τα αιρετά στελέχη βρίσκονται πλέον στα κάγκελα. Έχουν καθημερινή, αδιαμεσολάβητη επαφή με τους δημότες και μπορούν να διαμορφώσουν άμεσα το πολιτικό κλίμα. Στις βουλευτικές εκλογές, είναι αυτοί που έχουν τη δύναμη να στρέψουν τον κόσμο εκεί που επιθυμούν. Με αυτόν τον «κόφτη», η κυβέρνηση κινδυνεύει να χάσει όχι μόνο τη στήριξη των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των οικογενειών τους, αλλά και των τοπικών κοινωνιών που νιώθουν ότι τους αφαιρείται ένα δημοκρατικό δικαίωμα χωρίς λογική και χωρίς αιτιολόγηση.

    Η ρύθμιση αυτή δεν εξυπηρετεί κανέναν θεσμικό σκοπό, δημιουργεί αδικίες, αποδυναμώνει την αυτοδιοίκηση και υπονομεύει πολιτικά την ίδια την κυβέρνηση. Ζητείται η άμεση απόσυρσή της.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 06:20 | kostas Konstantinou

    Πολύ σωστά στο άρθρο 106 δεν επιτρέπεται σε αξιωματικούς και υπαξιωματικούς να κατέχουν οποιαδήποτε θέση σε φορείς του δημοσίου τομέα της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143), σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού και σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου εκτός των ΕΔ. Όλοι αυτοί έβαλαν υποψηφιότητα για να εκλεγούν και να ευνοηθούν σε μια κοντινή μετάθεση, και τις περισσότερες φορές δεν εμφανίζονται καν στην μονάδα που υπηρετούν. Αν θέλουν να προσφέρουν στο δημόσιο τομέα κ.λ.π. να παραιτηθούν πρώτα.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 03:31 | Ευθυμης

    Για ποιο λόγο γίνεται στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων (του εκλέγεσθαι) στους Στρατιωτικούς; Το πολίτευμα της χώρας μας είναι Δημοκρατία και βάση του συντάγματος κάθε Έλληνας πολίτης έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι. Το νομοσχέδιο είναι αντισυνταγματικό

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 01:17 | Στιβ

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 28 Νοεμβρίου 2025, 00:47 | Δ.Μ.

    Αναγκαία η συμπερίληψη των Αξιωματικών του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος στις εξαιρέσεις της παρ. 2α του άρθρου 106

    Από την εξέταση του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου δεν προκύπτει ο λόγος εξαίρεσης των Αξιωματικών του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος από τις προβλέψεις του άρθρου 106, αναφορικά με τη δυνατότητα άσκησης του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας και κατόπιν άδειας του Αρχηγού του οικείου Γενικού Επιτελείου.

    Πέραν των επιχειρημάτων που έχουν ήδη αναπτυχθεί στη διαβούλευση (λόγοι συνταγματικής ισότητας, ανασχέσεως παραιτήσεων, προσέλκυσης και διατήρησης εξειδικευμένου προσωπικού, υιοθέτηση βέλτιστων διεθνών πρακτικών κ.λπ.), υπενθυμίζεται ότι για την εν λόγω πρόβλεψη υπήρξε ρητή δέσμευση της Πολιτικής Ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ κατά τη συνάντησή της με τον Σύνδεσμο Αποφοίτων ΣΣΑΣ στις 11/11/2024, όπως αυτή αποτυπώθηκε στη σχετική ανακοίνωση και το δελτίο τύπου του Συνδέσμου καθώς και στη μεταγενέστερη επιστολή προς τον κ. Πρωθυπουργό (4/12/2024).

    Σε συνέχεια των ενεργειών αυτών και για λόγους ασφάλειας δικαίου και υλοποίησης της εκπεφρασμένης πολιτικής βούλησης, η σχετική πρόβλεψη ενσωματώθηκε ήδη στο από 9/10/2025 προσχέδιο του πολυνομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ, όπου στην παρ. 2β του άρθρου 125 οριζόταν ότι επιτρέπεται στους Αξιωματικούς του Νομικού, του Οικονομικού και της Πληροφορικής Σώματος η ιδιωτική άσκηση του επαγγέλματος κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, υπό συγκεκριμένες εγγυήσεις εχεμύθειας και δεοντολογίας και με άδεια του Αρχηγού του οικείου Κλάδου.
    Ειδική πρόβλεψη υπήρχε για τους Αξιωματικούς του Νομικού Σώματος ώστε το ιδιωτικό έργο να μην αφορά θέματα συναφή με την Υπηρεσία.
    (https://www.amyna.news/ellada/nomosxedio-ypetha-misthologio-vathmologiki-exelixi-kai-apagoreyseis-stous-stratiotikoys/)

    Με βάση τα παραπάνω, προκύπτει ότι η μη συμπερίληψη των Αξιωματικών του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος στις εξαιρέσεις της παρ. 2α του άρθρου 106 αντίκειται:
    α. Στην αρχή της συνταγματικής ισότητας, δεδομένης της κοινής προέλευσης και επιστημονικής ταυτότητας των αποφοίτων ΣΣΑΣ.
    β. Στην αρχή της εύλογης εμπιστοσύνης του διοικουμένου και της ασφάλειας δικαίου, δεδομένης της ρητώς διατυπωμένης πολιτικής δέσμευσης της Ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ, όπως αυτή έχει καταγραφεί σε επίσημες ανακοινώσεις και υπηρεσιακές επικοινωνίες.
    γ. Στη νομοτεχνική συνέχεια της νομοθετικής διαδικασίας, ακυρώνοντας τεκμηριωμένες νομοτεχνικές εργασίες που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί σε προηγούμενη εκδοχή του νομοσχεδίου, καθόσον η σχετική πρόβλεψη είχε ήδη ενσωματωθεί στο από 9/10/2025 προσχέδιο του πολυνομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ.

    Η μη συμπερίληψη των εν λόγω Σωμάτων δημιουργεί αδικαιολόγητη διάκριση εντός της ίδιας κατηγορίας στελεχών (αποφοίτων ΣΣΑΣ) και υπονομεύει την υπηρεσιακή ελκυστικότητα των συγκεκριμένων Σωμάτων καθώς και τη λειτουργική συνοχή των διατάξεων που ρυθμίζουν την άσκηση ιδιωτικού έργου κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες υπό προϋποθέσεις επιστημονικής δεοντολογίας και προηγούμενης διοικητικής έγκρισης.

    Ενόψει των ανωτέρω, κρίνεται νομικά και νομοτεχνικά επιβεβλημένη η ρητή προσθήκη των Αξιωματικών του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος – κατ’ αναλογία με τους Αξιωματικούς του Υγειονομικού και του ΚΣ Πληροφορικής – στις εξαιρέσεις της παρ. 2α του άρθρου 106, προκειμένου να διασφαλιστεί η απολύτως αναγκαία τήρηση της αρχής της ισότητας, η συνέπεια της νομοθετικής βούλησης και η εύρυθμη λειτουργία των Σωμάτων.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 21:57 | Μύρωνας

    Απαράδεκτο φιμωνει τους στρατιωτικους το άρθρο 106

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 21:15 | Μύρωνας

    Απαράδεκτο νομοσχέδιο φιμωνει τους στρατιωτικος το άρθρο 106

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 19:58 | Παπαδόπουλος Σπύρος

    Άρθρο 106
    α) Το άρθρο 12 Συντάγματος προστατεύει απολύτως τη συμμετοχή σε σωματεία. Αλλεπάλληλες δικαστικές αποφάσεις έχουν κρίνει ότι, η δυνατότητα να συμμετέχουν όσοι υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις σε ενώσεις, συλλόγους ή σωματεία, δεν εξαρτάται από την προηγούμενη άδεια ή έγκριση της αρμόδιας υπηρεσίας τους ή του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων καθώς είναι ευθέως αντίθετη με το περιεχόμενο του άρθρου 12 παρ.1 του Συντάγματος.

    β) Ο Άρειος Πάγος έχει ρητά αναγνωρίσει το δικαίωμα των στρατιωτικών στον συνδικαλισμό.

    γ) Ο Ν. 4804/2021 επιτρέπει ρητά στους υπαξιωματικούς να εκλέγονται σε ΟΤΑ (οι αξιωματικοί αποκλείονται, όχι οι υπαξιωματικοί).

    δ) Πολλοί υπαξιωματικοί σήμερα υπηρετούν νόμιμα ως δημοτικοί ή περιφερειακοί σύμβουλοι, αντιδήμαρχοι κ.λπ.

    Ποιος θα κρίνει αν ασκείται κριτική από νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων και πώς θα εφαρμοστεί διάταξη που αντιφάσκει με το Σύνταγμα, τη νομολογία και άλλον ισχύοντα νόμο;

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 18:49 | Δημήτρης

    Σχόλιο επί του άρθρου 106 – Άσκηση ιδιωτικού έργου από στρατιωτικούς
    Με το άρθρο 106 προβλέπεται η επέκταση της δυνατότητα άσκησης ιδιωτικού έργου για τους αξιωματικούς του Κοινού Σώματος Πληροφορικής (εκτός από τους αξιωματικούς υγειονομικού που προβλεπόταν ήδη). Η ρύθμιση αυτή κινείται σε θετική κατεύθυνση, καθώς αναγνωρίζει την ανάγκη των στελεχών εξειδικευμένων τεχνικών επιστημών να παραμένουν σε επαφή με την αγορά και τις εξελίξεις του αντικειμένου τους.
    Ωστόσο, η επιλογή να περιοριστεί η επέκταση δυνατότητας άσκησης ιδιωτικού έργου μόνο στο Κοινό Σώμα Πληροφορικής δημιουργεί σαφή ανισότητα μεταξύ των επιστημονικών ειδικοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων και αδικεί κατάφωρα τους αξιωματικούς – μηχανικούς (χημικούς μηχανικούς, μηχανολόγους, ηλεκτρολόγους, πολιτικούς μηχανικούς, τοπογράφους).
    Οι ειδικότητες μηχανικού αποτελούν κατεξοχήν τεχνικές και επιστημονικές κατηγορίες που απαιτούν συνεχή πρακτική άσκηση, επαγγελματική δραστηριότητα και επαφή με τεχνολογικές εξελίξεις, ώστε το προσωπικό να παραμένει τεχνικά επαρκές και πλήρως ενημερωμένο. Το γεγονός ότι στις Ένοπλες Δυνάμεις επιτρέπεται μόνο για ένα σώμα δημιουργεί διάκριση χωρίς ουσιαστικό λόγο, τη στιγμή που οι μηχανικοί επιτελούν κρίσιμες λειτουργίες στις υποδομές, στα έργα, στην ασφάλεια και στη λειτουργικότητα των Μονάδων.
    Προτείνεται να προστεθεί ρύθμιση ώστε:

    «Η δυνατότητα άσκησης ιδιωτικού έργου, κατόπιν άδειας και υπό τους ίδιους όρους που ισχύουν για το Κοινό Σώμα Πληροφορικής, να επεκταθεί και στους αξιωματικούς που κατέχουν επαγγελματικό τίτλο σε ειδικότητες Μηχανικών (χημικοί μηχανικοί, μηχανολόγοι, ηλεκτρολόγοι, πολιτικοί μηχανικοί, τοπογράφοι, μεταλλειολόγοι), εφόσον το αντικείμενο του έργου δεν δημιουργεί σύγκρουση συμφερόντων με τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα».
    Η προσθήκη αυτή:
    • ενισχύει την τεχνική επάρκεια των ΕΔ,
    • διασφαλίζει ισονομία μεταξύ επιστημονικών ειδικοτήτων,
    • δεν θίγει τη στρατιωτική πειθαρχία,

    Προτείνεται συνεπώς η επέκταση της εξαίρεσης και στους αξιωματικούς – μηχανικούς, για λόγους ισότητας, επαγγελματικής αξιοπρέπειας και επιχειρησιακής αποτελεσματικότητας.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 17:44 | Παναγιώτης

    Καλησπέρα σας
    Για ποιο λόγο κύριε υπουργέ να μην επιτρέπεται οι υπαξιωματικοί να μπορούν να συμμετέχουν σε θέσεις Α’ και Β’ βαθμού ΟΤΑ όπως ισχύει μέχρι τώρα;
    Γιατί αυτή η διάκριση σε σχέση με τους υπόλοιπους πολίτες της χώρας;
    Γιατί αυτή η διάκριση σε σχέση με τα υπόλοιπα επαγγέλματα;
    Εμείς δεν είμαστε πολίτες που πληρώνουμε φόρους και ζούμε στις τοπικές κοινωνίες;
    Σας ενοχλεί τόσο να είμαστε και εμείς ενεργοί πολιτικά πολίτες που ενδιαφέρονται για τις περιοχές τους;
    Αυτό είναι το πρόβλημα του στρατού που τόσο ασχοληθηκατε;
    Ότι ταξιδεύουν συνάδελφοι σε καράβια επικίνδυνα δεν σας ενοχλεί;
    Ειλικρινά λυπάμαι που θέλετε να αποκοψετε τους ένστολους από την τοπική αυτοδιοίκηση….. μάλλον έχετε τους «σκοπούς» σας

    Με εκτίμηση

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 16:56 | Δημήτρης Α

    ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ, ‘Άρθρο 106

    Ακόμα ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του νομοσχεδίου του Κ. Δένδια, που αναδεικνύει την άνιση μεταχείριση μέσα στις Ένοπλες Δυνάμεις, λες και οι Υπαξιωματικοί είναι… πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

    Κι όλα αυτά τη στιγμή που το Σύνταγμα — και συγκεκριμένα οι παράγραφοι 1 και 2 του άρθρου 4 — μιλάει ξεκάθαρα για ισότητα όλων των Ελλήνων απέναντι στον νόμο.

    MEPOΣ ΔEYTEPO – Aτομικά και κοινωνικά δικαιώματα
    ‘Αρθρο 4: (Ισότητα των Ελλήνων)
    1. Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
    2. Oι Έλληνες και οι Eλληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

    Για ποιο λόγο υπάρχει αυτή η τραγική διάκριση, όπου δίνεται αποκλειστικά στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος και του ΚΣ Πληροφορικής το δικαίωμα να ασκούν ιδιωτικά το επιστημονικό τους αντικείμενο εκτός υπηρεσίας, ενώ οι Υπαξιωματικοί αποκλείονται πλήρως;

    Οι Υπαξιωματικοί δεν είναι Έλληνες πολίτες; Δεν είναι ίσοι απέναντι στον νόμο; Ή μήπως θεωρούνται ότι δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις;

    Οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος αποδέχεστε τις εισηγήσεις του κ. Δένδια χωρίς καμία αντίρρηση; Αδιαφορώντας για τις βασικές αρχές ισότητας και ισονομίας που προβλέπει το Σύνταγμα;

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 15:44 | Κωνσταντίνος

    Προτείνω την τροποποίηση της υποπαραγράφου 2γ ως εξής:
    γ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να διδάσκουν σε δημόσιες ή ιδιωτικές σχολές ή εκπαιδευτικά ιδρύματα ή αθλητικά σωματεία κατόπιν άδειας του Αρχηγού του οικείου ΓΕ…..

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 15:14 | Κωνσταντίνος Θεοχάρης

    Στο άρθρο 106 που αναλύονται ποιες περιπτώσεις εξαιρούνται από την απαγόρευση για άσκηση επιπλέον εργασίας με αμοιβή, θα πρέπει να προστεθεί, στην υποπαράγραφο 2γ, και η δυνατότητα να διδάξουν σε αθλητικά σωματεία στελέχη που έχουν τελειώσει, με δική τους ευθύνη και χωρίς να επιβαρύνουν την Υπηρεσία, κάποια Σχολή προπονητών από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (ΓΓΑ) και έχουν εκδώσει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως προπονητές.

    Άλλωστε είναι ένα πιστοποιημένο πτυχίο από το Κράτος όπως είναι και οι Σχολές ΑΕΙ, ΤΕΙ που φοιτούν στρατιωτικοί και τους δίνεται το δικαίωμα να διδάξουν σε οποιαδήποτε Σχολή, δημόσια ή ιδιωτική.

    Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η προπονητική, μέσω της οποίας ένας προπονητής θα διδάξει σε παιδιά και ενήλικες ένα άθλημα, ομοίως με την εκπαίδευση που παρέχεται στα ΑΕΙ. Δεν υπάρχει καμία ουσιαστική διαφορά.

    Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι το ΥΠΕΘΑ και οι κλάδοι αυτού – ΓΕΣ, ΓΕΝ, ΓΕΑ – χρησιμοποιούν στελέχη με τέτοια πτυχία προπονητικής για τις ομάδες των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες συμμετέχουν σε επίσημες Ευρωπαϊκές ή Παγκόσμιες διοργανώσεις. Συνεπώς η Υπηρεσία αποδέχεται την πιστοποιημένη γνώση στρατιωτικών με πτυχία προπονητικής, χρησιμοποιεί τις γνώσεις των στρατιωτικών προπονητών, οπότε ας δώσει και το δικαίωμα να διδάξουν εκτός υπηρεσίας σε αθλητικά σωματεία.

    Προτείνω λοιπόν την τροποποίηση της υποπαραγράφου 2γ ως εξής:
    γ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να διδάσκουν σε δημόσιες ή ιδιωτικές σχολές ή εκπαιδευτικά ιδρύματα ή αθλητικά σωματεία κατόπιν άδειας του του οικείου Αρχηγείου

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 15:10 | Κυριακή

    Κατάργηση του άρθρου 101 του νομοσχεδιου.Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΣτΕ (417/2019, 1972/2017, 2500/2013). Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.Και ένα μύνημα προς τους κυβερνώντες να μάθουν λίγο και τον «λόγο του Θεού» ΟΤΑΝ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ ΕΥΣΕΒΕΙΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ Ο ΛΑΟΣ ΕΥΦΡΑΙΝΕΤΑΙ,ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΞΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΑΣΕΒΕΙΣ Ο ΛΑΟΣ ΚΑΤΑΘΛΙΒΕΤΑΙ.Ρωτηστε λίγο και τον Λαό σε τι κατάσταση βρίσκεται με αυτό που θέλετε να περάσετε.Ευχαριστω.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 14:49 | ΝΤΙΝΑ

    α) Το άρθρο 12 Συντάγματος προστατεύει απολύτως τη συμμετοχή σε σωματεία. Αλλεπάλληλες δικαστικές αποφάσεις έχουν κρίνει ότι, η δυνατότητα να συμμετέχουν όσοι υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις σε ενώσεις, συλλόγους ή σωματεία, δεν εξαρτάται από την προηγούμενη άδεια ή έγκριση της αρμόδιας υπηρεσίας τους ή του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων καθώς είναι ευθέως αντίθετη με το περιεχόμενο του άρθρου 12 παρ.1 του Συντάγματος.

    β) Ο Άρειος Πάγος έχει ρητά αναγνωρίσει το δικαίωμα των στρατιωτικών στον συνδικαλισμό.

    γ) Ο Ν. 4804/2021 επιτρέπει ρητά στους υπαξιωματικούς να εκλέγονται σε ΟΤΑ (οι αξιωματικοί αποκλείονται, όχι οι υπαξιωματικοί).

    δ) Πολλοί υπαξιωματικοί σήμερα υπηρετούν νόμιμα ως δημοτικοί ή περιφερειακοί σύμβουλοι, αντιδήμαρχοι κ.λπ.

    Ποιος θα κρίνει αν ασκείται κριτική από νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων και πώς θα εφαρμοστεί διάταξη που αντιφάσκει με το Σύνταγμα, τη νομολογία και άλλον ισχύοντα νόμο;

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 14:02 | Άρης

    Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που υπηρετούν την τοπική κοινωνία κάθε χωριού μέσα από την αυτοδιοίκηση δεν αξίζουν αποκλεισμούς· αξίζουν βράβευση. Η προσφορά τους είναι ουσιαστικά εθελοντική, χωρίς οικονομικό όφελος, και στηρίζεται μόνο στο φιλότιμο και το αίσθημα καθήκοντος. Η Πολιτεία οφείλει να τιμά αυτά τα στελέχη για τον ρόλο τους στην καθημερινότητα των τοπικών κοινωνιών – όχι να τους αφαιρεί το δικαίωμα να προσφέρουν.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 13:06 | Ιωαννης

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 12:58 | ΙΩΑΝΝΗΣ

    Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
    ΕΜΘ (Παράρτημα Β – άρθρο 59)
    Από 1/1/2026 οι ΕΜΘ χάνουν έως 2 βαθμούς και στερούνται τον αποστρατευτικό βαθμό Λοχαγού. Οι Ανθυπασπιστές ΕΜΘ υφίστανται ακόμη μεγαλύτερη απώλεια (έως 3 βαθμούς).ΕΠΟΠ (Παράρτημα Β – άρθρο 59)
    Αυξάνεται ο αριθμός βαθμών από 5 σε 12, οδηγώντας σε συστημική καθήλωση στα χαμηλά κλιμάκια χωρίς ρεαλιστική προοπτική εξέλιξης.
    Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω – και ιδίως τα άρθρα 26, 36, 59 και 79 – καθίσταται σαφές ότι το παρόν βαθμολόγιο δημιουργεί αδικίες και αποδιοργανώνει την υπηρεσιακή εξέλιξη.
    Ζητείται:
    – άμεση απόσυρση των επίμαχων άρθρων,
    – διασφάλιση σταθερής, δίκαιης και προβλέψιμης εξέλιξης.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 12:44 | Αντώνιος Θεοχάρης Κουτσογιαννάκης

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 12:48 | Διαζευγμένος

    Να επιτραπεί σε ειδικές κατηγορίες Στελεχών (Διαζευγμένοι, Σε όσους έχουν επιμέλεια ΑΜΕΑ, σε όσους αποδεικνύουν με παραστατικά ότι βρίσκονται σε άσχημη οικονομική κατάσταση, κ.α), να εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, σε ώρες εκτός υπηρεσία και όχι εις βάρος αυτής.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 12:00 | Γιωργος

    Άμεση απόσυρση του άρθρου 111 παρ.3 Πως είναι δυνατόν να είστε απέναντι στα στελέχη με προβλήματα υγείας που έχουν κριθεί με όλες τις νόμιμες και απαραίτητες διαδικασίες;υπάρχει ξεκάθαρη παραβίαση και καταστρατήγηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων,δεν το βλέπετε;αυτοί που το εισηγήθηκαν πρέπει να λογοδοτήσουν στο μέλλον στα δικαστήρια για αυτή την ντροπιαστική πρόταση.Με την συγκεκριμένη διαδικασία δημιουργείται τεράστια ψυχολογική πίεση από δω και πέρα η οποία αποδεδειγμένα δεν θα βγει σε καλό για πολλούς συναδέλφους με εύθραυστη υγεία και το γνωρίζεται ότι δυστυχώς οι θάνατοι έχουν αυξηθεί ραγδαία τον τελευταίο καιρό…άμεση απόσυρση του άρθρου 111 παρ.3 και στήριξη στα στελέχη ειδικών κατηγοριών και όχι άνιση και εκδικητική αντιμετώπιση.Είναι ανεπίτρεπτο, υπό το πρόσχημα επικαιροποίησης διαδικασιών, να αντιμετωπίζονται σαν «αμφισβητήσιμα» τα πορίσματα εξειδικευμένων ιατρικών επιτροπών, όταν αφορούν παθήσεις που εκ της φύσεώς τους δεν μεταβάλλονται.3. Ψυχολογική και υπηρεσιακή επιβάρυνση χωρίς κανένα ουσιαστικό όφελος
    Η επανακρίση για νοσήματα μόνιμα, χρόνιου χαρακτήρα ή ανίατα δεν αποφέρει καμία ιατρικά τεκμηριωμένη πληροφορία. Αντίθετα:επιβαρύνει ψυχολογικά τα στελέχη και τις οικογένειές τους,προκαλεί φόβο για ενδεχόμενες δυσμενείς μεταβολές,δημιουργεί αναίτιο διοικητικό φόρτο στις ίδιες τις υγειονομικές υπηρεσίες.Ουσιαστικά οδηγεί σε ταλαιπωρία χωρίς λόγο και χωρίς κανέναν υγειονομικό ή επιχειρησιακό σκοπό.4. Αντίθεση με θεμελιώδεις αρχές προστασίας ατόμων με χρόνια/ανίατα νοσήματα
    Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο της χώρας προστατεύει πρόσωπα με σοβαρά και μη αναστρέψιμα νοσήματα από διακριτικές ή δυσμενείς πρακτικές που συνδέονται με την ασθένειά τους.
    Η υποχρεωτική επανεξέταση δημιουργεί συνθήκες που μπορεί να οδηγήσουν σε έμμεση δυσμενή μεταχείριση, ανοίγοντας δρόμο για αυθαίρετες διοικητικές αποφάσεις εις βάρος στελεχών που βρίσκονται σε αντικειμενικά ευάλωτη κατάσταση.5. Ανάγκη εξαίρεσης των ανίατων/δυσίατων παθήσεων από οποιαδήποτε διαδικασία επανακρίσης
    Οι παθήσεις που έχουν ήδη χαρακτηριστεί ως μη ιάσιμες, μόνιμες ή δυσίατες από υγειονομικές επιτροπές πρέπει ρητά να εξαιρούνται από κάθε διαδικασία επανεξέτασης, εκτός εάν υπάρχει αποδεδειγμένη ιατρική μεταβολή η οποία αιτιολογείται επαρκώς από τους θεράποντες ιατρούς και όχι με διοικητική πρωτοβουλία.—Συμπέρασμα – ΠρότασηΖητώ η διάταξη να εξαιρεί την επανακρίση στελεχών με ανίατα ή δυσίατα νοσήματα να αναδιατυπωθεί ή να αποσυρθεί, και:να καθιερωθεί ρητή εξαίρεση για παθήσεις που έχουν ήδη κριθεί οριστικά ως ανίατες/μη αναστρέψιμες,να προστατευθεί η αξιοπρέπεια και η ψυχολογική ευημερία των στελεχών,να διασφαλιστεί η ασφάλεια δικαίου και η σταθερότητα του υπηρεσιακού καθεστώτος,να αποφευχθούν πρακτικές που εισάγουν διακρίσεις κατά ευάλωτων ομάδων στο στρατιωτικό προσωπικό.Η νομοθεσία οφείλει να σέβεται τις αρχές της δικαιοσύνης, της ανθρωπιάς και της ίσης μεταχείρισης και να μην επιτρέπει την επαναθραύση αποφάσεων που έχουν ληφθεί από αρμόδια υγειονομικά όργανα με πλήρη επιστημονική τεκμηρίωση

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 11:12 | Λεμονιάς Απόστολος

    Στο άρθρο 106 και συγκεκριμένα στις περιπτώσεις που εξαιρούνται από την απαγόρευση άσκησης εργασίας με αμοιβή, θα πρέπει να προστεθεί, στην υποπαράγραφο 2γ, και η δυνατότητα να διδάξουν σε αθλητικά σωματεία στελέχη που έχουν τελειώσει, με δική τους ευθύνη και χωρίς να επιβαρύνουν την Υπηρεσία, κάποια Σχολή προπονητών από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού (ΓΓΑ) και έχουν εκδώσει άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως προπονητές.

    Άλλωστε είναι ένα πιστοποιημένο πτυχίο από το Κράτος όπως είναι και οι Σχολές ΑΕΙ, ΤΕΙ που φοιτούν στρατιωτικοί και τους δίνεται το δικαίωμα να διδάξουν σε οποιαδήποτε Σχολή, δημόσια ή ιδιωτική.

    Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η προπονητική, μέσω της οποίας ένας προπονητής θα διδάξει σε παιδιά και ενήλικες ένα άθλημα, ομοίως με την εκπαίδευση που παρέχεται στα ΑΕΙ. Δεν υπάρχει καμία ουσιαστική διαφορά.

    Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι το ΥΠΕΘΑ και οι κλάδοι αυτού – ΓΕΣ, ΓΕΝ, ΓΕΑ – χρησιμοποιούν στελέχη με τέτοια πτυχία προπονητικής για τις ομάδες των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες συμμετέχουν σε επίσημες Ευρωπαϊκές ή Παγκόσμιες διοργανώσεις. Συνεπώς η Υπηρεσία αποδέχεται την πιστοποιημένη γνώση στρατιωτικών με πτυχία προπονητικής, χρησιμοποιεί τις γνώσεις των στρατιωτικών προπονητών, οπότε ας δώσει και το δικαίωμα να διδάξουν εκτός υπηρεσίας σε αθλητικά σωματεία.

    Προτείνω λοιπόν την τροποποίηση της υποπαραγράφου 2γ ως εξής:
    γ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να διδάσκουν σε δημόσιες ή ιδιωτικές σχολές ή εκπαιδευτικά ιδρύματα ή αθλητικά σωματεία κατόπιν άδειας του Αρχηγού του οικείου ΓΕ…..

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 11:30 | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

    Το άρθρο 106 πράγματι δεν παρέχει γενική δυνατότητα άσκησης εξωτερικής εργασίας σε όλα τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, γεγονός που θεωρείται από πολλούς ως κατάφωρη αδικία.

    Αντιθέτως, προβλέπει ρητές και περιορισμένες εξαιρέσεις, οι οποίες αφορούν αποκλειστικά ορισμένες ειδικότητες, για τις οποίες η άσκηση ιδιωτικού έργου κρίνεται συμβατή με τον στρατιωτικό ρόλο και δεν δημιουργεί σύγκρουση συμφερόντων.
    Συγκεκριμένα, εξωτερική επαγγελματική δραστηριότητα επιτρέπεται μόνο:
    Σε Αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος και του ΚΣ Πληροφορικής, για την άσκηση του επιστημονικού τους αντικειμένου.
    Στα στελέχη του Μουσικού Σώματος, για δημόσια ή ιδιωτική μουσική δραστηριότητα.
    Σε όλα τα στελέχη, για διδασκαλία σε εκπαιδευτικά ιδρύματα.
    Σε όλα τα στελέχη, για συμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα ΑΕΙ/ΑΣΕΙ.
    Όλες οι παραπάνω εξαιρέσεις ισχύουν αποκλειστικά κατόπιν άδειας του οικείου Γενικού Επιτελείου και υπό αυστηρούς όρους.
    Επομένως, το άρθρο 106 επιτρέπει την άσκηση εξωτερικής εργασίας μόνο σε συγκεκριμένες κατηγορίες προσωπικού και όχι στο σύνολο των στελεχών, για τα οποία εξακολουθεί να υφίσταται το ασυμβίβαστο.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 10:11 | Γιαννης

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 10:22 | Μενελαος

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 10:26 | Βαγγελης

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 10:14 | Kostas avg

    Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .

    📌 Θέσεις της Ένωσης Στρατιωτικών Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας – ΕΣΠΕΛ στη Διαβούλευση του Νομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ

    👉 Το υπό διαβούλευση πολυνομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ, και ειδικότερα το νέο βαθμολόγιο, επιφέρει εκτεταμένες ανατροπές στη σταδιοδρομία και στα κατοχυρωμένα δικαιώματα των ήδη υπηρετούντων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Τα άρθρα και τα παραρτήματα που το συνοδεύουν δημιουργούν αδικίες, αναδρομικότητα και θεσμική αστάθεια.

    1. Επιπτώσεις ανά κατηγορία στελεχών (Σύμφωνα με τα άρθρα 26, 36 και 59)

    Αξιωματικοί ΑΣΕΙ
    Οι ρυθμίσεις της παρ. 3 του άρθρου 26 συνδέουν την εξέλιξη με τις Νομοθετημένες Οργανικές Θέσεις (ΝΟΘ), οδηγώντας σε αβεβαιότητα, καθυστερήσεις και ακόμη και περιορισμό στον καταληκτικό βαθμό.

    Απόφοιτοι ΑΣΣΥ (Παράρτημα Α – άρθρο 36)
    Από 1/1/2026 επέρχεται καθήλωση και απώλεια 1–6 βαθμών, με κατάργηση βαθμών που ίσχυαν επί δεκαετίες. Οι καταληκτικοί βαθμοί μειώνονται δραστικά και η σταδιοδρομία ανατρέπεται πλήρως.

    ΕΜΘ (Παράρτημα Β – άρθρο 59)
    Από 1/1/2026 οι ΕΜΘ χάνουν έως 2 βαθμούς και στερούνται τον αποστρατευτικό βαθμό Λοχαγού. Οι Ανθυπασπιστές ΕΜΘ υφίστανται ακόμη μεγαλύτερη απώλεια (έως 3 βαθμούς).

    ΕΠΟΠ (Παράρτημα Β – άρθρο 59)
    Αυξάνεται ο αριθμός βαθμών από 5 σε 12, οδηγώντας σε συστημική καθήλωση στα χαμηλά κλιμάκια χωρίς ρεαλιστική προοπτική εξέλιξης.

    2. Προαγωγές βάσει ΝΟΘ

    Με το νέο πλαίσιο, οι προαγωγές δεν βασίζονται πλέον στον χρόνο υπηρεσίας αλλά αποκλειστικά στις ΝΟΘ, καταργώντας την προβλεψιμότητα, αυξάνοντας την αβεβαιότητα και ενισχύοντας τον κίνδυνο βαθμολογικής καθήλωσης.

    3. Κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις

    Οι αλλαγές των άρθρων 26, 36 και 59 επηρεάζουν άμεσα:
    – μέρισμα, εφάπαξ και ΒΟΕΑ,
    – προτεραιότητα στέγασης/παραθερισμού,
    – δυνατότητα υπηρεσίας στο εξωτερικό,
    – πρόσβαση τέκνων σε βρεφονηπιακούς σταθμούς.

    4. Αναδρομικότητα – Παραβίαση προστατευόμενης εμπιστοσύνης

    Οι ρυθμίσεις των άρθρων 36 και 59 επιφέρουν πρακτική αναδρομικότητα έως 34 ετών, αιφνιδιάζοντας στελέχη που κατατάχθηκαν με άλλο καθεστώς και είχαν θεμελιωμένες προσδοκίες εξέλιξης.

    5. Έλλειψη μεταβατικών ρυθμίσεων

    Το νομοσχέδιο δεν προβλέπει μεταβατικό πλαίσιο για τους ήδη υπηρετούντες, παραβιάζοντας την αρχή της χρηστής διοίκησης. Κάθε νέο βαθμολόγιο πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στους νεοεισερχόμενους.

    6. Υποβάθμιση ΑΣΣΥ – Δομικά προβλήματα νέου “Σώματος Υπαξιωματικών”

    Η μη αναβάθμιση των ΑΣΣΥ σε ισοτιμία με ΑΕΙ και η μείωση βαθμών οδηγούν σε απαξίωση των σχολών. Το νέο «Σώμα Υπαξιωματικών» δεν προσφέρει ουσιαστική υπηρεσιακή προοπτική και ενισχύει ανισότητες μεταξύ στελεχών με όμοια προσόντα.

    7. Κίνδυνος εξαίρεσης στελεχών ειδικών καταστάσεων από το Επίδομα Ιδιαίτερων Συνθηκών

    Το άρθρο 79 εισάγει σοβαρό προβληματισμό, καθώς αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να εξαιρούνται Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων από την καταβολή του επιδόματος ιδιαίτερων συνθηκών.

    Η συγκεκριμένη διατύπωση μπορεί να οδηγήσει σε αυθαίρετες περικοπές ενός κρίσιμου επιδόματος, το οποίο συνδέεται άμεσα με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του στρατιωτικού επαγγέλματος.

    8. Συμπέρασμα – Αίτημα

    Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω – και ιδίως τα άρθρα 26, 36, 59 και 79 – καθίσταται σαφές ότι το παρόν βαθμολόγιο δημιουργεί αδικίες και αποδιοργανώνει την υπηρεσιακή εξέλιξη.

    Ζητείται:
    – άμεση αναθεώρηση ή απόσυρση των επίμαχων άρθρων,
    – θέσπιση πλήρων μεταβατικών διατάξεων για όλους τους υπηρετούντες,
    – διασφάλιση σταθερής, δίκαιης και προβλέψιμης εξέλιξης.

    Μόνο έτσι θα διατηρηθεί η αξιοπιστία του συστήματος και θα ενισχυθεί η ελκυστικότητα των παραγωγικών σχολών και των προκηρυσσόμενων διαγωνισμών.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 09:34 | Αγαμέμνων Καλαποθάκος

    Άρθρο 106, παρ. 1γ.: Φίμωση. Είναι αντιδημοκρατικό να απαγορεύεις τη συμμετοχή κάποιου σε μια ένωση π.χ. αποστράτων, αποφοίτων κλπ, επειδή κάποιο μέλος της μπορεί να σχολιάσει αρνητικά για μια απόφαση ενός υπουργού. Είναι αντιδημοκρατικό να θέτεις εκτός νόμου μια ένωση που δεν συμφωνεί μαζί σου.

Σχόλια 1 … 4 5 6 7 8 … 13