Άρθρο 1
Σκοπός
Σκοπός του παρόντος είναι:
α) ο εξορθολογισμός και η βελτίωση του πλαισίου σταδιοδρομίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και η ενίσχυση της αξιοκρατίας στην εξέλιξή τους,
β) η εισαγωγή νέων μισθολογικών ρυθμίσεων για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων,
γ) ο εκσυγχρονισμός και η ενοποίηση των ρυθμίσεων για την κατάσταση των στελεχών,
δ) η αναβάθμιση της λειτουργίας των στρατιωτικών σχολών των Ενόπλων Δυνάμεων,
ε) η παροχή ολοκληρωμένης εκπαίδευσης στους οπλίτες για τη βέλτιστη δυνατότητα υπεράσπισης της πατρίδας, την παροχή πιστοποιημένης επιμόρφωσης για τη διασύνδεση με την αγορά εργασίας, καθώς και την αύξηση της στελέχωσης των υπηρεσιών των Ενόπλων Δυνάμεων και ειδικότερα αυτών που εδρεύουν σε παραμεθόριες περιοχές και
στ) η αύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας των εφέδρων.
Άρθρο 2
Αντικείμενο
Αντικείμενο του παρόντος είναι:
α) η θεσμοθέτηση οργανικών θέσεων των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) κατά Κλάδο των Ενόπλων Δυνάμεων, προέλευση, βαθμό και κατηγορία,
β) η αναδιαμόρφωση της συγκρότησης των Συμβουλίων Κρίσεων των αξιωματικών,
γ) η αναδιαμόρφωση των προϋποθέσεων παραμονής των αξιωματικών ανά βαθμό,
δ) η θέσπιση νέων βαθμών των μόνιμων υπαξιωματικών των Κλάδων και των Κοινών Σωμάτων (ΚΣ) των ΕΔ,
ε) η διενέργεια προαγωγών αποκλειστικά για κάλυψη κενών οργανικών θέσεων ανωτέρων βαθμών,
στ) η θέσπιση νέων βαθμών των Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠΟΠ) ως Υπαξιωματικών Ειδικής Προέλευσης (ΥΕΠ),
ζ) η ρύθμιση των προϋποθέσεων και της διαδικασίας μετάταξης των μόνιμων υπαξιωματικών, αποφοίτων των Ανωτάτων Σχολών Μόνιμων Υπαξιωματικών (ΑΣΜΥ), στο σώμα αξιωματικών,
η) η αναδιάρθρωση των βασικών μισθών και των μισθολογικών κλιμακίων των στελεχών των ΕΔ, τα οποία συνδέονται με τα έτη υπηρεσίας και την κατηγορία προέλευσης,
θ) η δημιουργία μισθολογικών βαθμίδων ανά κατηγορία προέλευσης, στις οποίες αποτυπώνεται η σταδιακή μισθολογική τους εξέλιξη σύμφωνα με τους νέους βαθμούς,
ι) η ενιαία ρύθμιση των ζητημάτων που αφορούν στις καταστάσεις των αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών και ο σαφής διαχωρισμός των καταστάσεων σε κύριες και πρόσθετες,
ια) η σύσταση της Διακλαδικής Διοίκησης Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης (ΔΙΔΑΕ), ο καθορισμός των αρμοδιοτήτων και των οργάνων της,
ιβ) η σύμπραξη της Σχολής Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ) και της Ανώτατης Διακλαδικής Σχολής Πολέμου (ΑΔΙΣΠΟ) με τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΕΙ) και τα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΣΕΙ) για την εκπόνηση Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ),
ιγ) η ρύθμιση ζητημάτων που αφορούν στην υποχρέωση στράτευσης,
ιδ) η αναμόρφωση της στρατολογικής νομοθεσίας και ιδίως των ρυθμίσεων που αφορούν στη χορήγηση αναβολής σε σπουδαστές δευτεροβάθμιας ή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, στη χορήγηση αναβολής σε μόνιμους κατοίκους εξωτερικού και στην κρίση της δυνατότητας στράτευσης όσων πάσχουν από ψυχικά νοσήματα,
ιε) ο καθορισμός του πλαισίου εκπαίδευσης των οπλιτών,
ιστ) ο καθορισμός διαδικασίας για την επιμόρφωση των οπλιτών στα Κέντρα Διά Βίου Μάθησης (ΚΔΒΜ) των ΕΔ,
ιζ) ο καθορισμός πλαισίου για τις τοποθετήσεις και μεταθέσεις των οπλιτών,
ιη) η ρύθμιση θεμάτων μετεκπαίδευσης εφεδρείας και η θέσπιση του θεσμού του ενεργού εθελοντή έφεδρου,
ιθ) η θεσμοθέτηση εθελοντικής στράτευσης γυναικών,
κ) η παροχή κινήτρου σε ανυπότακτους για κατάταξη στις ΕΔ έως την 31η.12.2027,
κα) η ρύθμιση θεμάτων υγειονομικής εξέτασης και απόλυσης των ΕΠΟΠ και
κβ) η ρύθμιση θεμάτων που αφορούν στη στρατιωτική δικαιοσύνη.
Άρθρο 3
Βασικές έννοιες
- Τις Ένοπλες Δυνάμεις (εφεξής: ΕΔ) της χώρας αποτελούν:
α) οι Κλάδοι, οι οποίοι είναι:
αα) ο Στρατός Ξηράς (εφεξής: ΣΞ),
αβ) το Πολεμικό Ναυτικό (εφεξής: ΠΝ) και
αγ) η Πολεμική Αεροπορία (εφεξής: ΠΑ) και
β) τα Κοινά Σώματα (εφεξής: ΚΣ), τα οποία είναι
βα) το Νομικό Σώμα,
ββ) το Σώμα Οικονομικών Επιθεωρητών,
βγ) το Σώμα Πληροφορικής,
βδ) το Σώμα Στρατιωτικών Δικαστικών Γραμματέων και
βε) το Σώμα Στρατιωτικών Ιερέων.
- Γενικά Επιτελεία (εφεξής: ΓΕ) των Ενόπλων Δυνάμεων είναι:
α) το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (εφεξής: ΓΕΕΘΑ),
β) το Γενικό Επιτελείο Στρατού (εφεξής: ΓΕΣ),
γ) το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού (εφεξής: ΓΕΝ) και
δ) το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας (εφεξής: ΓΕΑ).
- Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (εφεξής: ΑΣΕΙ) είναι:
α) η Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (εφεξής: ΣΣΕ),
β) η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (εφεξής: ΣΝΔ) και
γ) η Σχολή Ικάρων (εφεξής: ΣΙ).
- Ανώτατες Σχολές Μόνιμων Υπαξιωματικών (εφεξής: ΑΣΜΥ) είναι:
α) η Σχολή Μόνιμων Υπαξιωματικών (εφεξής: ΣΜΥ),
β) η Σχολή Μόνιμων Υπαξιωματικών Ναυτικού (εφεξής: ΣΜΥΝ) και
γ) η Σχολή Μόνιμων Υπαξιωματικών Αεροπορίας (εφεξής: ΣΜΥΑ).
Απόσυρση του νομοσχεδίου τώρα.
Άμεση κατάργηση του αντισυνταγματικού αυτού άρθρου.
Αλλαγές που επηρεάζουν δυσμενως τις ζωές των στελεχών δεν μπορούν να έχουν αναδρομική ισχύ. Είναι ανέντιμο και πλήττουν την αξιοπιστία της πολιτείας.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση, την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου
Οι προβλέψεις του Νομοσχεδίου, που χωρίς αιτιολογημένη εισήγηση έχει κατατεθεί, προκαλούν κλονισμό εμπιστοσύνης στελεχών προς τις θεσμικές δεσμεύσεις του κράτους, καθώς το Νομοσχέδιο ανατρέπει υπηρεσιακά δεδομένα δεκαετιών με αναδρομική ισχύ, δίχως οι αποφάσεις να βασίζονται σε ακλόνητα δεδομένα – τεκμήρια. Χωρίς να αποδεικνύεται επί του πρακτεου η ανάγκη βαθμολογικής καθήλωσης των Υπαξιωματικών όλων των προελεύσεων.
Πόθεν προκύπτει η ανάγκη τροποποίησης της αναλογίας Αξιωματικών – Υπαξιωματικών, όταν πχ στις Μονάδες της ΠΑ οι αξιωματικοί δεν επαρκούν για να καλύψουν τις προβλεπόμενες από τους ΠΟΥ θέσεις.
Το προτεινόμενο νέο βαθμολόγιο δεν δύναται να εφαρμοστεί σε στελέχη που ήδη υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις ή φοιτούν στις Στρατιωτικές Σχολές, διότι αντίκειται σε θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος και του διοικητικού δικαίου. Ειδικότερα, η άμεση εφαρμογή του σε εν ενεργεία στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ – μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει:
α) την αρχή της ασφάλειας δικαίου, καθόσον ανατρέπει απρόβλεπτα το ισχύον καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, επί του οποίου τα στελέχη είχαν θεμελιώσει δικαιολογημένη υπηρεσιακή προσδοκία,
β) την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικούμενου, καθώς μεταβάλλει αιφνιδιαστικά ουσιώδεις όρους της υπηρεσιακής τους πορείας, και
γ) την αρχή της ισότητας, διότι εισάγει άνιση μεταχείριση μεταξύ στελεχών με ταυτόσημα προσόντα, εκπαίδευση και προέλευση, αποκλειστικά βάσει της ημερομηνίας κατάταξης.
Δεδομένου ότι η ανατροπή θεμελιωμένων υπηρεσιακών προσδοκιών χωρίς επαρκή μεταβατική περίοδο έχει χαρακτηρισθεί από τη νομολογία ως μη σύννομη, καθίσταται επιβεβλημένο, εφόσον το προτεινόμενο βαθμολόγιο δεν αποσυρθεί, να ισχύσει αποκλειστικά για όσους καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις μετά τη θέση σε ισχύ του νέου νόμου, διασφαλίζοντας την αρχή της συνέχειας της διοικητικής δράσης και την προστασία των δικαιωμάτων των ήδη υπηρετούντων.
Ως εκ τούτων, και για λόγους προστασίας της συνταγματικής τάξης, της υπηρεσιακής συνέπειας, της ίσης μεταχείρισης και της επιχειρησιακής συνοχής των Ενόπλων Δυνάμεων, ζητείται:
η απόσυρση του προτεινόμενου βαθμολογίου ή, τουλάχιστον, η εφαρμογή του αποκλειστικά στους μελλοντικούς κατατασσόμενους, ώστε να διασφαλιστεί ότι τα ήδη υπηρετούντα στελέχη δεν θα υποστούν αναιτιολόγητες και δυσμενείς μεταβολές στη βαθμολογική τους εξέλιξη.
ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 106 ΠΑΡ. 2α**
Η παρ. 2α του άρθρου 106 εισάγει αδικαιολόγητη και νομικά αβάσιμη προνομιακή μεταχείριση υπέρ των αξιωματικών του Υγειονομικού και του Κοινού Σώματος Πληροφορικής, επιτρέποντας αποκλειστικά σε αυτούς την άσκηση ιδιωτικού επιστημονικού έργου. Η διάταξη αυτή παραβιάζει άμεσα:
1. Το άρθρο 4 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος (Αρχή Ισότητας)
Ο νομοθέτης υποχρεούται να μεταχειρίζεται όμοιες κατηγορίες προσώπων με τον ίδιο τρόπο, εκτός αν συντρέχουν αντικειμενικοί, ουσιαστικοί και πρόσφοροι λόγοι που δικαιολογούν τη διαφοροποίηση. Στην προκειμένη περίπτωση, τέτοιοι λόγοι δεν παρατίθενται ούτε τεκμαίρονται. Η επιλογή δύο μόνο ειδικοτήτων ενώ στις ΕΔ υπηρετούν εκατοντάδες στελέχη με ισότιμη ή ανώτερη επιστημονική κατάρτιση είναι αντισυνταγματική και αυθαίρετη.
2. Το άρθρο 103 παρ. 7 Συντάγματος
Απαγορεύει τη δημιουργία «προσωπικών προνομίων» μέσα στη δημόσια διοίκηση. Η παρ. 2α δημιουργεί ακριβώς αυτό: ευνοϊκό καθεστώς άσκησης ιδιωτικού έργου για δύο μόνο ειδικότητες, χωρίς θεσμικό λόγο.
3. Το άρθρο 25 παρ. 1 Συντάγματος (Αναλογικότητα)
Η διαφοροποίηση πρέπει να είναι πρόσφορη, αναγκαία και αναλογική. Η εξαίρεση υπέρ Πληροφορικών και Υγειονομικών δεν εκπληρώνει καμία από τις τρεις προϋποθέσεις.
—
ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΗ ΔΙΑΤΑΞΗ
ΣτΕ 1917/1998
Το ΣτΕ έκρινε ότι κάθε διαφοροποίηση μεταξύ στελεχών των ΕΔ απαιτεί ειδική, σαφή και αντικειμενική αιτιολόγηση. Όταν αυτή λείπει, η ρύθμιση είναι παράνομη και ακυρώσιμη.
Η παρ. 2α δεν παρέχει καμία αιτιολόγηση.
ΣτΕ 2287/2015
Κατοχυρώνεται η αρχή της αναλογικότητας. Η επιλεκτική εύνοια χωρίς λειτουργική ανάγκη θεωρείται υπέρβαση νομοθετικής εξουσίας.
ΣτΕ 2399/2013 – 2307/2014
Το Δικαστήριο ακυρώνει κάθε διάκριση μεταξύ κατηγοριών στελεχών όταν δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένη υπηρεσιακή ανάγκη.
ΔΕφΑθ 1578/2021
Επιβάλλει την υποχρέωση εξατομικευμένης κρίσης και αποδομεί οριζόντιες, άνευ αιτιολογίας διαφοροποιήσεις μεταξύ στελεχών.
Η εξαίρεση υπέρ Πληροφορικών είναι οριζόντια, ατεκμηρίωτη και ως εκ τούτου ακυρωτέα.
—
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ – ΥΨΗΛΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Η διάταξη του άρθρου 106 παρ. 2α δεν μπορεί να σταθεί σε κανένα επίπεδο νομικού ελέγχου:
• δεν αιτιολογείται,
• δεν στηρίζεται σε αντικειμενικό κριτήριο,
• δημιουργεί προνόμια,
• παραβιάζει ισότητα και αναλογικότητα,
• έρχεται σε αντίθεση με πάγια νομολογία του ΣτΕ.
Η θέσπισή της ως έχει εκθέτει το Υπουργείο σε βέβαιο κίνδυνο ακύρωσης από τα διοικητικά δικαστήρια.
—
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ
1. Άμεση επέκταση της διάταξης σε όλους τους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς των ΕΔ, ανεξαρτήτως Σώματος ή ειδικότητας.
2. Ρητή και πλήρης αιτιολόγηση από τον εισηγητή:
να εξηγηθεί με ποια λογική επιλέγεται ο Πληροφορικός έναντι όλων των άλλων επιστημονικών ειδικοτήτων, όταν μάλιστα δεν υφίσταται ούτε μία υπηρεσιακή ανάγκη που να το δικαιολογεί.
Η παραμονή της διάταξης ως έχει συνιστά σοβαρό θεσμικό και νομικό σφάλμα.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
Με ρύθμιση του προηγούμενου ΥΕΘΑ κ. Παναγιωτόπουλου αποκαταστάθηκε η πολυετής διαμαρτυρία των ΑΣΣΥ ετών κατάταξης ’91, ’92 και ’93 (αποφοίτησης ’93, ’94 και ’95) που βρίσκονται πλέον στη δύση της καριέρας τους. Με το νομοσχέδιο όχι μόνο καταργείτε την ανωτέρω ρύθμιση αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία ομαλή μετάβαση όπως επικαλείστε αφού επηρεάζονται βαθμολογικά στελέχη ΑΣΣΥ με άνω των 32 ετών υπηρεσίας; Κανένα στέλεχος δεν μπορεί να σηκώσει τέτοια ηθική απαξίωση, η οποία
φαίνεται ως τιμωρητική (με αποτέλεσμα την εκ νέου βαθμολογική καθήλωση των στελεχών) και μάλιστα από το ίδιο κόμμα που μόλις 2 έτη πριν υπήρξε δικαίωση από τον κ.Παναγιωτόπουλο.Η εφαρμογή του νέου νομοσχεδίου όπως αυτό παρουσιαζεται θα αποτελέσει γεγονός παράδοξο, όσο και πρωτοφανές στην κοινοβουλευτική πρακτική του κυβερνώντος κόμματος, που διαρρηγνύει την έννοια της φυσικής συνέχειας της πολιτικής του και κατά συνέπεια την εμπιστοσύνη των στελεχών στους θεσμούς. Για όλους τους ανωτέρω λόγους ζητώ την διατήρηση της ανωτέρω ρύθμισης του άρθρου 52 του ν.5018/23, αφαιρώντας τις σχετικές τελικές διατάξεις περί κατάργησης του άρθρου 37 του ν.4494/2017 από το παρόν πολυνομοσχέδιο και περαιτέρω τροποποιώντας το Παράρτημα ‘Α’ του σχεδίου, ώστε οι ΑΣΣΥ κατάταξης ’91, ’92 και ’93 (αποφοίτησης ’93, ’94 και ’95), να συνεχίσουν να λαμβάνουν τον καταληκτικό του Συνταγματάρχη και αντίστοιχων έως την αποστρατεία τους, το έτος 2028.
Με ρύθμιση του προηγούμενου ΥΕΘΑ κ. Παναγιωτόπουλου αποκαταστάθηκε η πολυετής διαμαρτυρία των ΑΣΣΥ ετών κατάταξης ’91, ’92 και ’93 (αποφοίτησης ’93, ’94 και ’95) που βρίσκονται πλέον στη δύση της καριέρας τους. Με το νομοσχέδιο όχι μόνο καταργείτε την ανωτέρω ρύθμιση αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία ομαλή μετάβαση όπως επικαλείστε αφού επηρεάζονται βαθμολογικά στελέχη ΑΣΣΥ με άνω των 32 ετών υπηρεσίας; Κανένα στέλεχος δεν μπορεί να σηκώσει τέτοια ηθική απαξίωση, η οποία
φαίνεται ως τιμωρητική (με αποτέλεσμα την εκ νέου βαθμολογική καθήλωση των στελεχών) και μάλιστα από το ίδιο κόμμα που μόλις 2 έτη πριν υπήρξε δικαίωση από τον κ.Παναγιωτόπουλο.Η εφαρμογή του νέου νομοσχεδίου όπως αυτό παρουσιαζεται θα αποτελέσει γεγονός παράδοξο, όσο και πρωτοφανές στην κοινοβουλευτική πρακτική του κυβερνώντος κόμματος, που διαρρηγνύει την έννοια της φυσικής συνέχειας της πολιτικής του και κατά συνέπεια την εμπιστοσύνη των στελεχών στους θεσμούς. Για όλους τους ανωτέρω λόγους ζητώ την διατήρηση της ανωτέρω ρύθμισης του άρθρου 52 του ν.5018/23, αφαιρώντας τις σχετικές τελικές διατάξεις περί κατάργησης του άρθρου 37 του ν.4494/2017 από το παρόν πολυνομοσχέδιο και περαιτέρω τροποποιώντας το Παράρτημα ‘Α’ του σχεδίου, ώστε οι ΑΣΣΥ κατάταξης ’91, ’92 και ’93 (αποφοίτησης ’93, ’94 και ’95), να συνεχίσουν να λαμβάνουν τον καταληκτικό του Συνταγματάρχη και αντίστοιχων έως την αποστρατεία τους, το έτος 2028.
Το πολυνομοσχέδιο σχεδόν στο σύνολό του διακρίνεται από προχειρότητα, εμμονή στην περιβόητη πυραμίδα ιεραρχίας, ασάφεια (εσκεμμένη και μη) και φαίνεται ότι έχει συνταχθεί από άτομα που λίγο γνωρίζουν τα πραγματικά προβλήματα του στρατεύματος. Δεν επιλύει- ούτε καν προσπαθεί – στρεβλώσεις του παρελθόντος, οι οποίες έχουν οδηγήσει στην υποστελέχωση, στον δημοσιοϋπαλληλισμο, στις παραιτήσεις κ.α. Κάνατε την κοινωνία να απεχθάνεται το λειτούργημα του στρατιωτικού και νομίζετε ότι η λύση θα έρθει με τους δήθεν καλύτερους μισθούς!!!
Κύριοι Αρχηγοί, απορώ πως μπορείτε να απαξιώνετε τόση μεγάλη μερίδα συναδέλφων που υπηρέτησαν υπό τις διαταγές σας και σας ανέδειξαν ικανούς να αναλάβετε τις θέσεις που κατέχετε!
Είστε απαράδεκτοι!!! Στις εκλογές θα πάρετε ότι σας αξίζει!!!
Πλήρης απαξίωση των στρατιωτικών και ιδίως των υπαξιωματικών ανεξαρτήτως προέλευσης.παρακαλώ για την πλήρη απόσυρση του νομοσχεδίου για την εξέταση του απο μηδενική βάση.
Μιλάμε για στασιμότητα σε βαθμολογικό μισθολογικό επίπεδο και υποβάθμιση τού ανθρώπινου δυναμικού.Αποσυρση !!
Παίζετε με τις ζωες τόσων στελεχων….η έξοδος απο τις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων θα ειναι μονόδρομος….Απόσυρση τώρα!!!
Το παρόν νομοσχέδιο υποβαθμίζει ευθέως τους αποφοίτους ΑΣΣΥ, στελέχη που εισήλθαν μέσω πανελλαδικών εξετάσεων και υπηρέτησαν υπό συγκεκριμένο και θεσμικό πλαίσιο. Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, αυτό το πλαίσιο ανατρέπεται εκ των υστέρων, οδηγώντας τους σε υπηρεσιακή στασιμότητα και ουσιαστική απαξίωση.Η δημιουργία στελεχών «δεύτερης κατηγορίας» πλήττει την αξιοκρατία, καταστρέφει το ηθικό και υπονομεύει τον πυρήνα της λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι υπαξιωματικοί ΑΣΣΥ αποτελούν κρίσιμο πολλαπλασιαστή ισχύος. Η υποβάθμισή τους δεν είναι διοικητική λεπτομέρεια· είναι επιχειρησιακό ρίσκο.Ένα νομοσχέδιο που μειώνει το κίνητρο, τη διάθεση προσφοράς και την επαγγελματική προοπτική της μεγαλύτερης κατηγορίας στελεχών δεν ενισχύει την άμυνα της χώρας – την αποδυναμώνει. Απαιτείται ουσιαστική αναθεώρηση, ώστε να διαφυλαχθεί η αξιοκρατία, η θεσμική συνέπεια και η επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου
Το προτεινόμενο Σχέδιο Νόμου παρουσιάζει σοβαρές νομικές παθογένειες, οι οποίες αφορούν θεμελιώδη ζητήματα συνταγματικότητας και συμμόρφωσης προς τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Οι ρυθμίσεις που αφορούν την εξέλιξη, ιεραρχία και υπηρεσιακή κατάσταση των στελεχών προέλευσης ΑΣΣΥ δεν στηρίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια και παραβιάζουν σειρά συνταγματικών αρχών.
1. Παραβίαση της αρχής της ισότητας (άρθρο 4 §1 Σ)
Η άνιση και δυσμενής μεταχείριση των στελεχών ΑΣΣΥ προκύπτει από συγκεκριμένες διατάξεις:
Άρθρο 36: Εξέλιξη υπηρετούντων υπαξιωματικών – εφαρμογή διαφορετικών ρυθμίσεων για ΑΣΣΥ έναντι άλλων κατηγοριών.
Άρθρο 39: Καταληκτικοί βαθμοί μόνιμων υπαξιωματικών – καθορισμός χαμηλότερων καταληκτικών βαθμών για ΑΣΣΥ.
Άρθρα 32–35, 37–41: Συνολικό πλαίσιο σταδιοδρομίας που δημιουργεί στελέχη δύο ταχυτήτων.
Παράρτημα Α: Καταδεικνύεται συστηματική στασιμότητα των τάξεων ΑΣΣΥ επί 15–20 έτη, χωρίς αντίστοιχο περιορισμό για άλλες κατηγορίες.
Σύμφωνα με τη νομολογία ΣτΕ 1917/1998 και 2193/2016, η διαφοροποίηση επιτρέπεται μόνο όταν βασίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα. Το σχέδιο νόμου στηρίζεται αποκλειστικά στην προέλευση.
2. Παραβίαση της αξιοκρατίας (άρθρα 5 §1 και 103 §7 Σ)
Ο αποκλεισμός των ΑΣΣΥ από πραγματικές δυνατότητες εξέλιξης και διοίκησης προκύπτει από:
Άρθρο 10: Καταληκτικοί βαθμοί αξιωματικών – διαφοροποίηση χωρίς αξιολογικά κριτήρια.
Άρθρο 12 και άρθρο 41: Χρόνος διοίκησης – τίθενται προϋποθέσεις που πρακτικά εμποδίζουν την εξέλιξη συγκεκριμένων κατηγοριών στελεχών.
Άρθρο 25 & 26: Προϋποθέσεις προαγωγής που δεν εφαρμόζονται ισότιμα.
Η Συνταγματική επιταγή απαιτεί κρίση βάσει προσόντων, όχι βάσει προέλευσης.
3. Παραβίαση της αρχής της προστατευόμενης εμπιστοσύνης
Οι υπηρετούντες στηρίζουν την επαγγελματική τους εξέλιξη στο υφιστάμενο καθεστώς (ν. 2439/1996 και ν. 3883/2010). Το Σχέδιο Νόμου:
Μεταβάλλει αιφνιδιαστικά τα κριτήρια εξέλιξης μέσω των μεταβατικών άρθρων 29, 55, 90, 111.
Εφαρμόζει τις νέες δομές σε ήδη υπηρετούντες χωρίς εξατομικευμένη κρίση (αντίθεση με άρθρο 23 περ. ε’ ν. 3883/2010).
Το Παράρτημα Α δείχνει αναδρομικό «πάγωμα» βαθμολογικής και ιεραρχικής πορείας.
Η νομολογία του ΣτΕ (2287/2015, 1125/2016) απαγορεύει αιφνίδιες δυσμενείς μεταβολές σε καθεστώς σταδιοδρομίας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 Σ)
Οι περιορισμοί που εισάγονται μέσω των:
Άρθρων 36–41 (εξέλιξη υπαξιωματικών),
Άρθρων 57–63 (ΕΠΟΠ),
Άρθρων 10–12 (αξιωματικοί)
δεν συνδέονται με πραγματικές υπηρεσιακές ανάγκες, ούτε τεκμηριώνουν λειτουργικό όφελος.
Η επιβράδυνση εξέλιξης για χιλιάδες στελέχη χωρίς διοικητικό λόγο παραβιάζει την αναλογικότητα, η οποία απαιτεί επιλογή ηπιότερων μέσων.
5. Αντίθεση με τον ν. 3883/2010 (ενιαία εξέλιξη – άρθρο 23 περ. ε’)
Το Σχέδιο Νόμου αναιρεί βασικές αρχές του ν. 3883/2010:
Καθιερώνει νέα πολυκατηγοριοποίηση (Μέρη Β’, Γ’, Δ’).
Ακυρώνει την ενιαία ιεραρχική εξέλιξη.
Εισάγει καταληκτικούς βαθμούς που δεν προκύπτουν από εξατομικευμένη κρίση, αλλά από τυπική προέλευση.
Η απόκλιση αυτή δημιουργεί νομοθετική αντίφαση και πιθανή ακυρωσία.
6. Δημιουργία προσωπικού δύο ταχυτήτων – λειτουργική αστάθεια
Από τις διατάξεις:
Άρθρα 32–41 και 57–63 (σταδιοδρομία υπαξιωματικών και ΕΠΟΠ),
Άρθρα 10–12 (ιεραρχία αξιωματικών),
και από το Παράρτημα Α, προκύπτει οργανωτική ανισορροπία.
Η προβλεπόμενη νέα πυραμίδα δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά υπηρεσιακά δεδομένα και οδηγεί σε:
συσσώρευση στελεχών σε χαμηλούς βαθμούς,
έλλειψη στελεχών σε κρίσιμους ενδιάμεσους βαθμούς,
διατάραξη της διοίκησης και της επιχειρησιακής συνοχής.
—
Συμπέρασμα
Το Σχέδιο Νόμου, όπως προκύπτει από τα άρθρα που παρατίθενται και από το Παράρτημα Α:
παραβιάζει τις αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας,
ανατρέπει δυσμενώς θεμελιωμένες προσδοκίες,
παραβιάζει την αναλογικότητα,
έρχεται σε αντίθεση με τον ν. 3883/2010,
δημιουργεί προσωπικό δύο ταχυτήτων και υπηρεσιακή αστάθεια.
Οι διατάξεις αυτές χρειάζονται ουσιαστική αναθεώρηση, ώστε να συμβαδίζουν με το Σύνταγμα, τη νομολογία και τις πραγματικές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων.
Πώς κατατίθεται σχέδιο Νόμου χωρίς την ύπαρξη αιτιολογικης έκθεσης που να αιτιολογεί επαρκώς, βάσει αναγκών του στρατεύματος, επιταγών του Συντάγματος και με σεβασμό στον Έλληνα πολίτη/εργαζόμενο την αδηριτη ανάγκη για την σε τόση έκταση ανατροπή νομικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, Νόμων με τους οποίους εισηλθαμε στις Ένοπλες Δυνάμεις, τους οποίους αποδεχτηκαμε, σεβαστηκαμε και οι οποίοι ανατρέπονται προκαλώντας ζημιά στους υπαξιωματικούς των ΕΔ. Πού στο πλαίσιο αυτού του νέου Νόμου υπάρχουν ο σεβασμός και η προστασία της αξιοπρέπειας των εργαζομένων/Ελλήνων πολιτών και πώς ακριβώς τηρείται η αρχή της ίσης μεταχείρισης των στελεχών των ΕΔ.
Το προτεινόμενο βαθμολόγιο–μισθολόγιο συνιστά αναδρομική υπηρεσιακή υποβάθμιση των ΕΜΘ και παραβιάζει ευθέως τα άρθρα 4, 25 και 103 του Συντάγματος, καθώς και την πάγια νομολογία ΣτΕ (1917/2014, 2112/2015, 527/2014, 668/2012) περί προστασίας κεκτημένων δικαιωμάτων, υπηρεσιακής συνέχειας και απαγόρευσης αιφνίδιων μεταβολών σε ήδη υπηρετούντες.
Η Πολιτεία δεν δύναται να αναιρεί, μετά από 25–30 έτη πραγματικής υπηρεσίας, το βαθμολογικό και μισθολογικό καθεστώς που η ίδια θέσπισε με τους Ν.1848/1989, Π.Δ. 21/1991 και Ν.3883/2010. Η εφαρμογή των νέων διατάξεων στους ΕΜΘ αντίκειται επίσης στην ευρωπαϊκή νομολογία (ΕΔΔΑ Pine Valley, Kopecký) για την προστασία νόμιμων προσδοκιών. Η προβλεπόμενη μείωση βαθμών, καθυστέρηση προαγωγών και συρρίκνωση συντάξιμων αποδοχών αποτελεί αυθαίρετη κρατική παρέμβαση και προσβάλλει τον πυρήνα της υπηρεσιακής τους κατάστασης.
Αίτημα:
Η αναδρομική εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στους ΕΜΘ είναι αντισυνταγματική, παράνομη και ακυρωτέα. Απαιτείται άμεση απόσυρση των σχετικών διατάξεων ή ρητή πρόβλεψη ότι το νέο σύστημα θα ισχύσει αποκλειστικά για όσους καταταγούν μετά την έναρξη ισχύος του νόμου, με πλήρη διατήρηση των υφιστάμενων δικαιωμάτων των ήδη υπηρετούντων ΕΜΘ.
Ασυμβατότητα του νέου βαθμολογίου Υπαξιωματικών με το ΝΑΤΟ – Παραβίαση Συντάγματος, αρχής ισότητας και νομολογίας ΣτΕ
Το προτεινόμενο νομοσχέδιο εισάγει 12 νέες βαθμίδες Υπαξιωματικών και Ανθυπασπιστών, δηλαδή:
Επιλοχίας Β’
Επιλοχίας Α’
Επιλοχίας Ανεξάρτητης Υπομονάδας
Αρχιλοχίας Β’
Αρχιλοχίας Α’
Αρχιλοχίας Μονάδας
Ανθυπασπιστής Β’
Ανθυπασπιστής Α’
Ανθυπασπιστής Διοίκησης Σχηματισμού
Ανθυπασπιστής Διοίκησης Μείζονος Σχηματισμού
Ανθυπασπιστής Διοίκησης Επιτελείου
Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ
Πρόκειται για μοναδικό φαινόμενο σε όλο το ΝΑΤΟ.
Καμία άλλη νατοϊκή χώρα δεν έχει τέτοιο αριθμό βαθμίδων Υπαξιωματικών.
—
1. Παραβίαση αρχής ισότητας – Άρθρο 4 §1 Συντάγματος
Η δημιουργία υπερβολικά πολλών ενδιάμεσων βαθμίδων:
εφαρμόζεται αποκλειστικά στους Υπαξιωματικούς και Ανθυπασπιστές,
ενώ οι Αξιωματικοί (ΑΣΕΙ) δεν υφίστανται καμία αντίστοιχη πολυδιάσπαση.
Αυτό οδηγεί σε διαφορετική και άνιση υπηρεσιακή μεταχείριση, χωρίς αντικειμενικό λόγο, κατά παράβαση του άρθρου 4 παρ. 1 Συντάγματος.
Η νομολογία του ΣτΕ έχει κρίνει:
ΣτΕ 1917/1998
Η διαφοροποίηση επιτρέπεται μόνο όταν υπάρχει πραγματική και ουσιώδης διαφορά υπηρεσιακής κατάστασης.
ΣτΕ 2193/2016
Η άνιση μεταχείριση προσωπικού της ίδιας κατηγορίας χωρίς λειτουργικό λόγο παραβιάζει την ισότητα.
Στο νομοσχέδιο δεν υπάρχει κανένας λειτουργικός λόγος να δημιουργηθούν 12 βαθμίδες.
—
2. Παραβίαση της αρχής αξιοκρατίας – Άρθρο 103 §7 Συντάγματος
Η αξιοκρατία επιβάλλει:
σαφή, διαφανή, ορθολογική υπηρεσιακή εξέλιξη
όχι τεχνητή διόγκωση βαθμών μόνο για μια κατηγορία στελεχών
Η δημιουργία 12 βαθμών αποκλειστικά στους Υπαξιωματικούς:
ακυρώνει την ενιαία φιλοσοφία σταδιοδρομίας του ν. 3883/2010,
δημιουργεί “ταβάνια” και “υπο-ταβάνια”,
μετατρέπει την εξέλιξη σε λαβύρινθο,
και πλήττει την αξιοκρατική αξιολόγηση προσόντων.
Το ΣτΕ έχει δεχθεί:
ΣτΕ 1125/2016
Η υπηρεσιακή εξέλιξη πρέπει να αφορά προσόντα και πραγματικές ανάγκες, όχι αυθαίρετες βαθμολογικές ρυθμίσεις.
—
3. Παραβίαση της προστατευόμενης εμπιστοσύνης – Άρθρο 25 §1 και νομολογία ΣτΕ
Με το άρθρο 31 του νομοσχεδίου καταργείται ο κορμός του ν. 3883/2010, δηλαδή τα άρθρα που καθιέρωναν ενιαίο πλαίσιο εξέλιξης.
Αυτό συνιστά αιφνίδια μεταβολή επαγγελματικών προσδοκιών χιλιάδων στελεχών.
Το ΣτΕ έχει αποφανθεί:
ΣτΕ 2287/2015
Οι δυσμενείς αλλαγές σε μισθολογικά/υπηρεσιακά θέματα απαγορεύονται όταν αιφνιδιάζουν στελέχη που έχουν σχεδιάσει τη ζωή και υπηρεσία τους με συγκεκριμένο πλαίσιο.
Η μαζική εισαγωγή νέων βαθμών:
αλλάζει τη φύση, διάρκεια και δυναμική προαγωγών,
αλλάζει τον χρόνο παραμονής ανά βαθμό,
αλλοιώνει θεμελιωμένες προσδοκίες δεκαετιών.
—
4. Ασυμβατότητα με το ΝΑΤΟ – Παραβίαση λειτουργικής αρχής συμβατότητας
Το ΝΑΤΟ εφαρμόζει το OR-system: OR-1 έως OR-9.
Σε όλες τις χώρες του ΝΑΤΟ:
υπαξιωματικοί = 4–5 βαθμοί
ανθυπασπιστής = κορυφή (OR-8/OR-9)
δεν υπάρχουν: “Β’ τάξη”, “Α’ τάξη”, “υπομονάδας”, “διοίκησης σχηματισμού”, “διοίκησης επιτελείου”, “διοίκησης ΓΕΕΘΑ”
Οι 12 ελληνικές βαθμίδες δεν αντιστοιχίζονται.
Αυτό προκαλεί:
• Αδυναμία αξιολόγησης σε πολυεθνικά επιτελεία
Ο ξένος διοικητής δεν μπορεί να καταλάβει ποιος Έλληνας υπαξιωματικός είναι ισότιμος με ποιον OR-βαθμό.
• Υποβιβασμός Ελλήνων υπαξιωματικών
Αν δεν υπάρχει αντιστοίχιση, οι Έλληνες τοποθετούνται συνήθως χαμηλότερα.
• Μη δυνατότητα στελέχωσης νατοϊκών θέσεων
Πολλές θέσεις έχουν συγκεκριμένο βαθμό OR:
αν ο ελληνικός βαθμός δεν αντιστοιχεί → το στέλεχος απορρίπτεται.
• Πρόβλημα αξιοπιστίας σε SNMG, SNMCMG, NRDC, AIRCOM
Χωρίς καθαρή βαθμολογία, η Ελλάδα εμφανίζεται ως χώρα με:
μη σταθερή ιεραρχία
εσωτερική ασυνέπεια
διοικητική ασυμβατότητα
Αυτό πλήττει το ΠΝ και όλους τους Κλάδους.
—
5. Παραβίαση αρχής αναλογικότητας – Άρθρο 25 §1 Συντάγματος
Η Διοίκηση πρέπει να επιλέγει το ηπιότερο μέσο.
Εδώ εφαρμόζεται το βαρύτερο και πλέον δυσανάλογο μέτρο:
νέα σωρεία βαθμών,
αύξηση χρόνου παραμονής,
περιορισμός προαγωγών,
αλλαγή γαλόνιων και διακριτικών,
νέο λιθοβόλημα στην εξέλιξη των στελεχών.
Δεν υπάρχει κανένας αποδεικτικός λόγος δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογεί:
12 βαθμούς στους υπαξιωματικούς
3–4 “τάξεις” ανθυπασπιστών
πολλαπλές “θέσεις διοίκησης” ως βαθμούς
—
6. Νομική και λειτουργική συνέπεια
Το νέο βαθμολόγιο:
παραβιάζει την ισότητα
παραβιάζει την αξιοκρατία
παραβιάζει την προστατευόμενη εμπιστοσύνη
παραβιάζει την αναλογικότητα
συγκρούεται με το OR-system του ΝΑΤΟ
διαλύει τη διεθνή αντιστοίχιση
υποβαθμίζει τους Έλληνες υπαξιωματικούς
και διασπά την ιεραρχική συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων
Η διεθνής νομολογία και πρακτική των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ βασίζεται σε λιτές και σαφείς βαθμίδες.
Η Ελλάδα αποτελεί τη μοναδική εξαίρεση με ένα χαοτικό, μη αντιστοιχίσιμο και ασύμβατο σύστημα.
Για ποια αναβάθμιση των σχολών μιλάμε; Οι σχολές υπαξιωματικών γίνονται 4 χρόνια και η βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη των αποφοίτων της υποβαθμίζεται. Επίσης γιατί αφού γίνεται τέσσερα χρόνια η φοίτηση, δεν αποδίδεται και στους αποφοίτους των σχολών υπαξιωματικών αντίστοιχο πτυχίο ΑΕΙ όπως αυτό προβλέπει το νομοσχέδιο για τους αποφοίτους ΑΣΕΙ, που θα έχουν τα ίδια χρόνια φοίτησης στην σχολή τους;
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου».
Πλέον των παραπάνω θα ήθελα να επισημάνω το γεγονός ότι ο θεσμός των ΕΜΘ τείνει στην λήξη του πλέον καθώς οι τελευταίοι θα αποστρατευτούν σε λίγα χρόνια. Προκαλεί λοιπόν έκπληξη το γεγονός ότι η ίδια κυβέρνηση η οποία μερικώς αποκατέστησε βαθμολογικά αυτό τον θεσμό έναντι του αντιστοίχου ομοίου θεσμού των εθελοντριών γυναικών, δίνοντάς τους τον αποστρατευτικό βαθμό του λοχαγού, τώρα τους αφήνει στάσιμους στον βαθμό του Ανθυπασπιστή, επαναφέροντας το αίσθημα της αδικίας και της διχόνοιας μέσα στα Στρατόπεδα, σε καιρό που πρέπει να είμαστε όλοι μια γροθιά και μάλιστα αυτή τη φορά επιτείνοντας το και μεταξύ των ίδιων των ΕΜΘ, καθώς μία σειρά έχει γίνει Λοχαγοί, άλλοι υπολοχαγοί, άλλοι Ανθυπολοχαγοί και άλλοι Ανθυπασπιστές, στελέχη τα οποία προέρχονται από τον ίδιο θεσμό και μάλιστα οι νεότεροι εξ αυτών έχουν συνήθως περισσότερα προσόντα!
Δεν θα επαναφέρει την ισορροπία μεταξύ Υπαξιωματικών και Αξιωματικών το να αφήσετε στάσιμους Ανθυπασπιστές 50+ ετών, αλλά εάν κάνετε προσλήψεις νεότερων ΕΠΟΠ και αναβαθμίζοντάς τους, δίνοντας ευκαιρίες για ανέλιξη στους πιο άξιους.
Για τους παραπάνω λόγους, παρακαλώ για την απόσυρση ή την τροποποίηση του Νομοσχεδίου
ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 106 παρ. 1γ
(Αντισυνταγματικότητα – Αίτημα πλήρους διαγραφής)**
Η περ. γ’ της παρ. 1 του άρθρου 106, που απαγορεύει τη συμμετοχή αξιωματικών και υπαξιωματικών σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων τα οποία ασκούν κριτική σε θέματα διοίκησης, οργάνωσης και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι ευθέως αντισυνταγματική, διότι παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματα ελευθερίας έκφρασης και συλλογικής δράσης.
1. Παραβίαση άρθρου 14 Συντάγματος – Ελευθερία έκφρασης
Η διάταξη επιχειρεί να ποινικοποιήσει την κριτική στη Διοίκηση των ΕΔ.
Το Σύνταγμα προστατεύει όχι μόνο την έκφραση, αλλά και την οργανωμένη διατύπωσή της μέσα από συλλογικά όργανα.
Ο νομοθέτης δεν μπορεί να απαγορεύει την κριτική σε δημόσιο όργανο, πολλώ δε μάλλον συλλήβδην και χωρίς διάκριση.
2. Παραβίαση άρθρου 12 Συντάγματος – Ελευθερία σύστασης σωματείων και συλλογικής δράσης
Η απαγόρευση συμμετοχής σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις που «ασκούν κριτική» είναι:
• ασαφής
• υπερβολικά ευρεία
• αντίθετη στη νομολογία του ΣτΕ για τα δικαιώματα των στρατιωτικών να συμμετέχουν σε ενώσεις (π.χ. ΣτΕ 1115/2014, με το οποίο αναγνωρίστηκε η συνδικαλιστική δράση στρατιωτικών).
Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι στρατιωτικοί μπορούν να συμμετέχουν σε ενώσεις και να εκφράζουν απόψεις, εφόσον αυτό δεν παρακωλύει άμεσα την επιχειρησιακή λειτουργία.
Η διάταξη του άρθρου 106 παρ. 1γ πηγαίνει πολύ πέρα από αυτό και απαγορεύει τη συμμετοχή ακόμη και όταν απλώς διατυπώνεται επιστημονική ή θεσμική κριτική.
3. Παραβίαση άρθρου 25 παρ. 1 – Αρχή αναλογικότητας
Η οριζόντια απαγόρευση συμμετοχής σε συλλογικά όργανα μόνο και μόνο επειδή εκφράζουν κριτική:
• δεν είναι αναγκαίο μέσο
• δεν είναι πρόσφορο
• δεν είναι αναλογικό
Η διοίκηση των ΕΔ δεν μπορεί να προστατευθεί με απαγορεύσεις που θυμίζουν περιορισμούς σε καθεστώτα προληπτικού ελέγχου λόγου.
4. Αντίθεση με το άρθρο 30Γ Ν. 1264/1982 και τη δικαστικά αναγνωρισμένη λειτουργία των Ενώσεων Στρατιωτικών
Η διάταξη εισάγει εξαίρεση ΜΟΝΟ για τις ενώσεις του άρθρου 30Γ ν. 1264/1982.
Όμως, σύμφωνα με τη νομολογία:
• οι ενώσεις στρατιωτικών έχουν δικαίωμα δημόσιας τοποθέτησης,
• μπορούν να υποβάλλουν κριτική,
• μπορούν να διατυπώνουν προτάσεις βελτίωσης.
Η διάταξη 106 παρ. 1γ επιχειρεί να ακυρώσει έμμεσα τα δικαιώματα αυτά.
—
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ – ΑΙΤΗΜΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗΣ
Η περ. γ’ της παρ. 1 του άρθρου 106:
• παραβιάζει τα άρθρα 12, 14 και 25 του Συντάγματος,
• παραβιάζει πάγια νομολογία του ΣτΕ,
• δημιουργεί «ζώνη σιωπής» για τα στελέχη των ΕΔ,
• επαναφέρει απαράδεκτες λογικές προληπτικής λογοκρισίας,
• είναι νομικά ανεπίδεκτη εφαρμογής και βέβαιο ότι θα κριθεί αντισυνταγματική.
Ζητείται η πλήρης διαγραφή της διάταξης ως αντισυνταγματικής και νομικά αβάσιμης.
«Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .
ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 106 παρ. 1γ
(Αντισυνταγματικότητα – Αίτημα πλήρους διαγραφής)**
Η περ. γ’ της παρ. 1 του άρθρου 106, που απαγορεύει τη συμμετοχή αξιωματικών και υπαξιωματικών σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων τα οποία ασκούν κριτική σε θέματα διοίκησης, οργάνωσης και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι ευθέως αντισυνταγματική, διότι παραβιάζει θεμελιώδη δικαιώματα ελευθερίας έκφρασης και συλλογικής δράσης.
1. Παραβίαση άρθρου 14 Συντάγματος – Ελευθερία έκφρασης
Η διάταξη επιχειρεί να ποινικοποιήσει την κριτική στη Διοίκηση των ΕΔ.
Το Σύνταγμα προστατεύει όχι μόνο την έκφραση, αλλά και την οργανωμένη διατύπωσή της μέσα από συλλογικά όργανα.
Ο νομοθέτης δεν μπορεί να απαγορεύει την κριτική σε δημόσιο όργανο, πολλώ δε μάλλον συλλήβδην και χωρίς διάκριση.
2. Παραβίαση άρθρου 12 Συντάγματος – Ελευθερία σύστασης σωματείων και συλλογικής δράσης
Η απαγόρευση συμμετοχής σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις που «ασκούν κριτική» είναι:
• ασαφής
• υπερβολικά ευρεία
• αντίθετη στη νομολογία του ΣτΕ για τα δικαιώματα των στρατιωτικών να συμμετέχουν σε ενώσεις (π.χ. ΣτΕ 1115/2014, με το οποίο αναγνωρίστηκε η συνδικαλιστική δράση στρατιωτικών).
Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι στρατιωτικοί μπορούν να συμμετέχουν σε ενώσεις και να εκφράζουν απόψεις, εφόσον αυτό δεν παρακωλύει άμεσα την επιχειρησιακή λειτουργία.
Η διάταξη του άρθρου 106 παρ. 1γ πηγαίνει πολύ πέρα από αυτό και απαγορεύει τη συμμετοχή ακόμη και όταν απλώς διατυπώνεται επιστημονική ή θεσμική κριτική.
3. Παραβίαση άρθρου 25 παρ. 1 – Αρχή αναλογικότητας
Η οριζόντια απαγόρευση συμμετοχής σε συλλογικά όργανα μόνο και μόνο επειδή εκφράζουν κριτική:
• δεν είναι αναγκαίο μέσο
• δεν είναι πρόσφορο
• δεν είναι αναλογικό
Η διοίκηση των ΕΔ δεν μπορεί να προστατευθεί με απαγορεύσεις που θυμίζουν περιορισμούς σε καθεστώτα προληπτικού ελέγχου λόγου.
4. Αντίθεση με το άρθρο 30Γ Ν. 1264/1982 και τη δικαστικά αναγνωρισμένη λειτουργία των Ενώσεων Στρατιωτικών
Η διάταξη εισάγει εξαίρεση ΜΟΝΟ για τις ενώσεις του άρθρου 30Γ ν. 1264/1982.
Όμως, σύμφωνα με τη νομολογία:
• οι ενώσεις στρατιωτικών έχουν δικαίωμα δημόσιας τοποθέτησης,
• μπορούν να υποβάλλουν κριτική,
• μπορούν να διατυπώνουν προτάσεις βελτίωσης.
Η διάταξη 106 παρ. 1γ επιχειρεί να ακυρώσει έμμεσα τα δικαιώματα αυτά.
—
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ – ΑΙΤΗΜΑ ΔΙΑΓΡΑΦΗΣ
Η περ. γ’ της παρ. 1 του άρθρου 106:
• παραβιάζει τα άρθρα 12, 14 και 25 του Συντάγματος,
• παραβιάζει πάγια νομολογία του ΣτΕ,
• δημιουργεί «ζώνη σιωπής» για τα στελέχη των ΕΔ,
• επαναφέρει απαράδεκτες λογικές προληπτικής λογοκρισίας,
• είναι νομικά ανεπίδεκτη εφαρμογής και βέβαιο ότι θα κριθεί αντισυνταγματική.
Ζητείται η πλήρης διαγραφή της διάταξης ως αντισυνταγματικής και νομικά αβάσιμης.
Οχι στην απαξίωση τόσων στρατιωτικών που καθημερινά αγωνίζονται για να βγει το έργο της κάθε μονάδας…όχι στο σώμα υπαξιωματικών!
Θα πρέπει να αποσυρθεί το νομοσχέδιο διότι παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής – μισθολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων στα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη). Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Με την εφαρμογή του, κανείς δεν θα θέλει πλέον να εισέλθει στις σχολές ή στις προκηρύξεις ΕΠΟΠ, αφού καταργείται κάθε κίνητρο σταδιοδρομίας και εξέλιξης. Έτσι, καταστρέφεται η ίδια η βάση του στρατεύματος, το ανθρώπινο δυναμικό που αποτελεί τον πυρήνα της άμυνας της χώρας. Κι όταν η βάση γκρεμίζεται, το οικοδόμημα ακολουθεί.
ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 106 ΠΑΡ. 2α**
Η παρ. 2α του άρθρου 106 εισάγει αδικαιολόγητη και νομικά αβάσιμη προνομιακή μεταχείριση υπέρ των αξιωματικών του Υγειονομικού και του Κοινού Σώματος Πληροφορικής, επιτρέποντας αποκλειστικά σε αυτούς την άσκηση ιδιωτικού επιστημονικού έργου. Η διάταξη αυτή παραβιάζει άμεσα:
1. Το άρθρο 4 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος (Αρχή Ισότητας)
Ο νομοθέτης υποχρεούται να μεταχειρίζεται όμοιες κατηγορίες προσώπων με τον ίδιο τρόπο, εκτός αν συντρέχουν αντικειμενικοί, ουσιαστικοί και πρόσφοροι λόγοι που δικαιολογούν τη διαφοροποίηση. Στην προκειμένη περίπτωση, τέτοιοι λόγοι δεν παρατίθενται ούτε τεκμαίρονται. Η επιλογή δύο μόνο ειδικοτήτων ενώ στις ΕΔ υπηρετούν εκατοντάδες στελέχη με ισότιμη ή ανώτερη επιστημονική κατάρτιση είναι αντισυνταγματική και αυθαίρετη.
2. Το άρθρο 103 παρ. 7 Συντάγματος
Απαγορεύει τη δημιουργία «προσωπικών προνομίων» μέσα στη δημόσια διοίκηση. Η παρ. 2α δημιουργεί ακριβώς αυτό: ευνοϊκό καθεστώς άσκησης ιδιωτικού έργου για δύο μόνο ειδικότητες, χωρίς θεσμικό λόγο.
3. Το άρθρο 25 παρ. 1 Συντάγματος (Αναλογικότητα)
Η διαφοροποίηση πρέπει να είναι πρόσφορη, αναγκαία και αναλογική. Η εξαίρεση υπέρ Πληροφορικών και Υγειονομικών δεν εκπληρώνει καμία από τις τρεις προϋποθέσεις.
—
ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΗ ΔΙΑΤΑΞΗ
ΣτΕ 1917/1998
Το ΣτΕ έκρινε ότι κάθε διαφοροποίηση μεταξύ στελεχών των ΕΔ απαιτεί ειδική, σαφή και αντικειμενική αιτιολόγηση. Όταν αυτή λείπει, η ρύθμιση είναι παράνομη και ακυρώσιμη.
Η παρ. 2α δεν παρέχει καμία αιτιολόγηση.
ΣτΕ 2287/2015
Κατοχυρώνεται η αρχή της αναλογικότητας. Η επιλεκτική εύνοια χωρίς λειτουργική ανάγκη θεωρείται υπέρβαση νομοθετικής εξουσίας.
ΣτΕ 2399/2013 – 2307/2014
Το Δικαστήριο ακυρώνει κάθε διάκριση μεταξύ κατηγοριών στελεχών όταν δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένη υπηρεσιακή ανάγκη.
ΔΕφΑθ 1578/2021
Επιβάλλει την υποχρέωση εξατομικευμένης κρίσης και αποδομεί οριζόντιες, άνευ αιτιολογίας διαφοροποιήσεις μεταξύ στελεχών.
Η εξαίρεση υπέρ Πληροφορικών είναι οριζόντια, ατεκμηρίωτη και ως εκ τούτου ακυρωτέα.
—
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ – ΥΨΗΛΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Η διάταξη του άρθρου 106 παρ. 2α δεν μπορεί να σταθεί σε κανένα επίπεδο νομικού ελέγχου:
• δεν αιτιολογείται,
• δεν στηρίζεται σε αντικειμενικό κριτήριο,
• δημιουργεί προνόμια,
• παραβιάζει ισότητα και αναλογικότητα,
• έρχεται σε αντίθεση με πάγια νομολογία του ΣτΕ.
Η θέσπισή της ως έχει εκθέτει το Υπουργείο σε βέβαιο κίνδυνο ακύρωσης από τα διοικητικά δικαστήρια.
—
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ
1. Άμεση επέκταση της διάταξης σε όλους τους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς των ΕΔ, ανεξαρτήτως Σώματος ή ειδικότητας.
2. Ρητή και πλήρης αιτιολόγηση από τον εισηγητή:
να εξηγηθεί με ποια λογική επιλέγεται ο Πληροφορικός έναντι όλων των άλλων επιστημονικών ειδικοτήτων, όταν μάλιστα δεν υφίσταται ούτε μία υπηρεσιακή ανάγκη που να το δικαιολογεί.
Η παραμονή της διάταξης ως έχει συνιστά σοβαρό θεσμικό και νομικό σφάλμα.
Το νομοσχέδιο θα φέρει την καταστροφή των Σχολών Υπαξιωματικών.
Δεν δίνει κανένα κίνητρο και καμιά εξέλιξη είτε βαθμολογική είτε μισθολογική.
Πώς θα πείσετε τους νεότερους να επιλέξουν τις σχολές ΑΣΣΥ;
Π
Φύγετε όσο είναι νωρίς πριν πάτε φυλακή. Μόνο για αυτόφωρο μας θέλουν.
Το παρόν ν/σ δεν έχει αιτιολογική έκθεση. Τι θέλει να διορθώσει; Το ΥΠΕΘΑ με τις θέσεις για ΑΣΣΥ που έβγαλε στη δημοσιότητα για το επόμενο έτος δείχνει ότι ευαγγελιζόταν ΥΕΘΑ περί πυραμίδας δεν έχουν βάση. Το επόμενο στάδιο είναι καταράκωση του στρατεύματος. Λυπάμαι!
Η προτεινόμενη ρύθμιση παραλείπει να αντιμετωπίσει το ζήτημα της βαθμολογικής εξέλιξης των αποφοίτων ΑΣΣΥ που απέκτησαν πτυχίο ΑΕΙ ή μεταπτυχιακό τίτλο κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας τους, χωρίς καμία θεσμική μέριμνα. Η μη αναγνώριση των πρόσθετων ακαδημαϊκών προσόντων μας δημιουργεί άνιση μεταχείριση σε σχέση με άλλες κατηγορίες στελεχών και έρχεται σε αντίθεση με την πάγια αρχή της αξιοκρατίας. Κρίνεται αναγκαία η πρόβλεψη ειδικής διάταξης που να επιτρέπει την αξιοποίηση των προσόντων αυτών για σκοπούς βαθμολογικής εξέλιξης. Η αποκατάσταση της συγκεκριμένης εκκρεμότητας θα ενισχύσει τη νομιμότητα, τη διαφάνεια και την ορθολογική διαχείριση του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων.
Πλήρης υποβάθμιση των στρατιωτικών σχολών και κυρίως των Σχολών Υπαξιωματικών με το υπό εξέταση νομοσχέδιο.
Δεν δίνονται κίνητρα για εξέλιξη. Δεν δίνονται κίνητρα για δουλειά.
Δεν θα υπάρχει ποιότητα προσωπικού σε λίγα χρόνια
Η απορία μου είναι το πως λες ότι αναβαθμίζεις κάτι ενώ την ίδια στιγμή το υποβιβάζεις! Σαν να λες σε έναν υπάλληλο θα σε αναβαθμίσω κάνοντάς σε κλητήρα.
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη των προελεύσεων, ΑΣΣΥ παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου.
Το νέο νομοσχέδιο δημιουργεί δυσμενές καθεστώς για τους ασθενείς στρατιωτικούς
Οι Ειδικές Καταστάσεις δηλαδή η Υπηρεσία Ξηράς, Ελαφρά Υπηρεσία, και η Υπηρεσία Γραφείου ποτέ δεν αποτέλεσαν προνόμιο. Ήταν η στοιχειώδης δικλείδα προστασίας για στρατιωτικούς που τραυματίστηκαν, αρρώστησαν ή απέκτησαν μόνιμες παθήσεις υπηρετώντας τη χώρα.
Το νέο Σχέδιο Νόμου, όμως, μετατρέπει αυτό το προστατευτικό πλαίσιο σε δυσμενές καθεστώς, ανοίγοντας τον δρόμο σε κάτι που μοιάζει με διοικητική εκκαθάριση.
Οριστικές υγειονομικές κρίσεις που “ξανανοίγουν” – Συνταγματική εκτροπή
–
Η οριστική κρίση παύει να είναι οριστική , ένα νομοθετικό άλμα στο κενό της αντισυνταγματικότητας
Οι υγειονομικές κρίσεις που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ατομικές διοικητικές πράξεις που παράγουν δικαιώματα.
Δεν είναι “εισήγηση”, ούτε “προσωρινή διάταξη”.
Με βάση τις συνταγματικές αρχές:
δεν ανακαλούνται αναδρομικά,
δεν τροποποιούνται επειδή αλλάζει ο νόμος,
δεν επαναξιολογούνται χωρίς νέο ιατρικό δεδομένο.
Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιλαμβάνει ρήτρα αναδρομικής ισχύος, άρα η μαζική επανεξέταση παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου και το άρθρο 77 του Συντάγματος.
Και όμως, επιχειρείται ακριβώς αυτό:
Όσοι έχουν ήδη κριθεί «μόνιμα» σε ειδική κατάσταση θα περάσουν ξανά από επιτροπή και θα ξαναπερνούν ανά τρία χρόνια.
Πρόκειται για μια θεσμική οπισθοδρόμηση που μετατρέπει τις οριστικές κρίσεις σε προσωρινές ετικέτες.
Επανάκριση Στελεχών Ειδικων Καταστάσεων ανά τρία χρόνια.
Το νομοσχέδιο, επιβάλλοντας επανάκριση ανά τριετία ακόμη και σε μόνιμες παθήσεις, παραβιάζει ευθέως:
την αρχή μη αναδρομικότητας,
την ασφάλεια δικαίου,
τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών.
Δεν υπάρχει ούτε ιατρικός λόγος ούτε νέο δεδομένο για να ξανακριθεί κάποιος που έχει μόνιμη πάθηση. Υπάρχει μόνο ένας νέος διοικητικός σχεδιασμός που ανοίγει την πόρτα σε διοικητική αποψίλωση.
Αυτεπάγγελτη παραπομπή – Το πιο επικίνδυνο εργαλείο διοικητικής πίεσης
Η δυνατότητα της Υπηρεσίας να παραπέμπει στελέχη σε νέα κρίση χωρίς αίτημα, χωρίς νέο ιατρικό στοιχείο, χωρίς αιτιολογία, δημιουργεί ένα περιβάλλον διαρκούς ανασφάλειας.
Η αυτεπάγγελτη παραπομπή δεν εξυπηρετεί την υγεία. Εξυπηρετεί έναν διοικητικό σκοπό:
να “εξορθολογιστεί” το προσωπικό με υγειονομικό πρόσχημα.
Πρόκειται για μηχανισμό σιωπηλής απομάκρυνσης.
Οι “υπηρεσιακές ανάγκες” στη σωματική ικανότητα – Η υγεία γίνεται εργαλείο στελέχωσης
Η εισαγωγή της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» μέσα στη διαδικασία υγειονομικής κρίσης είναι το πιο επικίνδυνο σημείο του νομοσχεδίου.
Επιτρέπει η σωματική ικανότητα να διαμορφώνεται όχι βάσει υγείας, αλλά βάσει αναγκών προσωπικού.
Με απλά λόγια:
δεν θα κρινόμαστε από το σώμα μας, αλλά από τα κενά της μονάδας μας.
Αυτό δεν είναι ιατρική κρίση. Είναι διοικητική μηχανική.
Κατάργηση Φρουράς Επιθυμίας – Αποστέρηση προστασίας από τους πιο αδύναμους
Η φρουρά επιθυμίας ήταν ο μόνος θεσμός που προστάτευε στελέχη με σοβαρές, χρόνιες ή ανίατες παθήσεις, διασφαλίζοντας πρόσβαση:
σε γιατρούς,
σε θεραπείες,
σε οικογενειακή φροντίδα.
Με την κατάργηση των διατάξεων του ν.δ. 1400/1973, το άρθρο 15 του ν. 3257/2004 μένει τυπικά ζωντανό αλλά ουσιαστικά ανενεργό.
Το αποτέλεσμα είναι νομικό κενό: οι ασθενείς μένουν εκτεθειμένοι, με τις μεταθέσεις να μετατρέπονται σε εργαλείο πίεσης.
—
Το άρθρο 101: ένα πλαίσιο που δεν προστατεύει – αντίθετα, παράγει φόβο
Το νομοσχέδιο δεν προβλέπει:
μηχανισμό ένστασης,
απαγόρευση επιβαρυντικών καθηκόντων,
κριτήρια αξιοποίησης,
προστασία για μη αναστρέψιμες παθήσεις,
εξατομικευμένη ιατρική αντιμετώπιση.
Στη θέση της προστασίας εισάγεται ένας θολός μηχανισμός, που μπορεί να λειτουργήσει αυθαίρετα και άνισα.
—
Ποιος θα καταταγεί; Ποιος θα δώσει τα μέγιστα;
Το μεγαλύτερο ερώτημα είναι υπαρξιακό:
Πώς θα μπει νέος στις Ένοπλες Δυνάμεις, όταν ξέρει ότι μια ασθένεια μπορεί να σημάνει επαναλαμβανόμενες κρίσεις και πιθανή απομάκρυνση;
Και ακόμη πιο ουσιαστικό:
Πώς θα δώσει ένας άνθρωπος τον καλύτερο εαυτό του, όταν ξέρει ότι το κράτος μπορεί να τον εγκαταλείψει μόλις λυγίσει;
Η αυτοθυσία δεν χτίζεται σε φόβο.
Η αφοσίωση δεν χτίζεται σε αβεβαιότητα.
Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται σε “τριετή προθεσμία αξιολόγησης”.
—
ΤΕΛΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ – Τι πρέπει να αποσυρθεί, τι πρέπει να διορθωθεί
Στο τέλος, το ερώτημα δεν είναι πολιτικό. Είναι ηθικό και συνταγματικό.
Ζητείται:
1. Η πλήρης απαλοιφή των διατάξεων που καθιστούν την υγεία διοικητικό εργαλείο
της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» από το άρθρο 108 παρ. 8β,
της παρ. 3 του άρθρου 111,
της φράσης «ή αυτεπάγγελτα…» από το άρθρο 101 παρ. 6ε.
2. Η κατάργηση της υποχρεωτικής επανακρίσης στελεχών που έχουν ήδη κριθεί οριστικά με ΦΕΚ
Διότι παραβιάζει την οριστικότητα, το άρθρο 77 Σ και την εξατομικευμένη κρίση του άρθρου 23ε’ ν. 3883/2010.
3. Η αποκατάσταση της νομιμότητας του άρθρου 15 ν. 3257/2004
Με αντικατάσταση της παραπομπής στα άρθρα 14–16 του ν.δ. 1400/1973 και αναφορά στο νέο άρθρο 101.
4. Η ρητή διασφάλιση της Φρουράς Επιθυμίας
Ως προστατευτικού θεσμού για στελέχη με μόνιμες παθήσεις, χωρίς δυνατότητα καταστρατήγησης από μεταθέσεις.
5. Η διασφάλιση ότι καμία υγειονομική κρίση δεν θα βασίζεται σε υπηρεσιακές ανάγκες ή οργανωτικές σκοπιμότητες
Η ιατρική κρίση πρέπει να παραμείνει ιατρική.
Η υπηρεσία δεν μπορεί να “ανασχεδιάζει” την υγεία.
—
Αν αυτό το πλαίσιο δεν αλλάξει, οι Ειδικές Καταστάσεις παύουν να είναι προστασία.
Γίνονται μηχανισμός απομάκρυνσης.
Και ένα στράτευμα που διώχνει τους ασθενείς του, αργά ή γρήγορα, θα χάσει και τους υγιείς.
Η απαξίωση των στελεχών ΑΣΣΥ δεν είναι τυχαία. Η κυβέρνηση επιδιώκει έναν νέο τύπο στρατεύματος: μικρότερο, ευέλικτο, φτηνό, αναλώσιμο. Χρειάζεται στρατό που θα υπακούει χωρίς να αντιδρά, με περισσότερη εργολαβία και λιγότερη ψυχή. Η μετακύλιση κρίσιμων λειτουργιών στους ιδιώτες είναι ήδη ορατή από τις συντηρήσεις οπλικών συστημάτων σε εργολάβους, τις τεχνικές υπηρεσίες σε «εταιρείες αμυντικού έργου», την σταδιακή απομάκρυνση στελεχών με γνώση κρίσιμων υποδομών. Αυτό εσείς το λέτε «μεταρρύθμιση» ;
Από τότε που διέρρευσε το πολυνομοσχέδιο, η ψυχολογία του προσωπικού έχει καταρρεύσει. Οι υπαξιωματικοί νιώθουν προδομένοι και χωρίς ελπίδα καθώς δεν υπάρχει και καμία συνδικαλιστική προστασία. Η εργασία συνεχίζεται αλλά χωρίς ψυχή. Οι πιο ικανοί σκέφτονται να φύγουν στο εξωτερικό. Αυτό το αίσθημα απογοήτευσης είναι το πιο επικίνδυνο. Κανένας στρατός δεν λειτουργεί χωρίς πίστη, χωρίς συνοχή και χωρίς αίσθημα δικαίου.
Δεν μιλάμε για μια τεχνική ρύθμιση, μιλάμε για την τύχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι Σχολές ΑΣΣΥ δεν είναι σχολεία δευτερευόντων ρόλων αλλά τα θεμέλια του επιχειρησιακού οικοδομήματος. Αν απαξιωθούν, το αποτέλεσμα θα είναι αργή αλλά βέβαιη αποδόμηση του Στρατεύματος. Η Πολεμική Αεροπορία, το Ναυτικό και ο Στρατός Ξηράς θα χάσουν το τεχνικό και ανθρώπινο δυναμικό που τους κράτησε όρθιους επί δεκαετίες.
Η κοινωνία πρέπει να καταλάβει ότι το θέμα μας εδώ δεν είναι «θέμα καριέρας» κάποιων, είναι θέμα Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας. Η απαξίωση των στελεχών που κρατούν τα όπλα, συντηρούν τα μαχητικά και φροντίζουν την επιχειρησιακή ετοιμότητα, είναι εγκληματική επιλογή.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν χρειάζονται “νέα εποχή” με όρους εταιρικής διοίκησης. Χρειάζονται σεβασμό, δίκαιη αξιολόγηση και ουσιαστική στήριξη των ανθρώπων που εδώ και δεκαετίες τις κρατούν ζωντανές. Η χώρα δεν αντέχει να χάσει ούτε έναν ακόμα τεχνικό, ούτε έναν ακόμα υπαξιωματικό που εγκαταλείπει απογοητευμένος.
Η λύση δεν είναι να αλλάξει ο τίτλος των σχολών, αλλά να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια των ανθρώπων τους.
Αποσύρετε το νομοσχέδιο ή ζητήστε την ψήφιση του από ευρεία πλειοψηφία βουλευτών. Εκεί θα δούμε αν η κυβέρνηση θα μπορέσει να πείσει την αντιπολίτευση για την αναγκαιότητα αυτών των τόσο βαθέων και σοβαρόττατων αλλαγών.
Οι αλλαγές στο νέο βαθμολόγιο δεν μπορεί να ισχύσουν για στελέχη που ήδη υπηρετούν ή φοιτούν στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή τους παραβιάζει την ασφάλεια δικαίου, την προστατευόμενη εμπιστοσύνη και την ισότητα, αφού στελέχη με ίδια προσόντα θα εξελίσσονται διαφορετικά μόνο λόγω ημερομηνίας κατάταξης.
Αν δεν αποσυρθεί, το νέο βαθμολόγιο πρέπει να ισχύσει μόνο για όσους καταταγούν μετά την έναρξη ισχύος του νόμου.
Δε μπορεί να υπάρξει ανωτατικοποίηση των ΑΣΣΥ με ταυτόχρονη στασιμότητα και καθήλωση των αποφοίτων τους σε βαθμούς υπαξιωματικού και μόνο. Για πάρα πολλά χρόνια οι απόφοιτοι ΑΣΣΥ λειτούργησαν με επιτυχία ως συνδετικός κρίκος στο στράτευμα, παράγοντας εξειδικευμένο επιχειρησιακό και τεχνικό προσωπικό. Η καθήλωση των αποφοίτων τους οι οποίοι είναι ήδη αξιωματικοί στο βαθμό που φέρουν μέχρι να αποστρατευτούν θα δημιουργήσει διαλυτικά φαινόμενα στις ΕΔ καθώς δε θα υπάρχει το κίνητρο της ατομικής εξέλιξης του προσωπικού και κατά συνέπεια η διαδικασία της αξιολόγησης δε θα έχει πια καμιά σημασία με ότι αυτό συνεπάγεται.
Το παρόν Σχέδιο Νόμου εισάγει ένα νέο καθεστώς βαθμολογικής και υπηρεσιακής εξέλιξης το οποίο, κατά τη συνολική του θεώρηση, εγείρει σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας, ίσης μεταχείρισης, διοικητικής αναλογικότητας, καθώς και διατάραξης της λειτουργικής συνοχής των Ενόπλων Δυνάμεων.
Α. Γενικές παρατηρήσεις
1. Παραβίαση της αρχής της ισότητας και της ισονομίας
Το άρθρο 4 του Συντάγματος επιβάλλει ίση μεταχείριση των πολιτών ενώπιον του νόμου. Με το ΣχΝ επιδιώκεται η δημιουργία ενός συστήματος όπου η βαθμολογική και υπηρεσιακή εξέλιξη κατατείνει σε μονομερή ευνοϊκή μεταχείριση των ανώτατων αξιωματικών, εις βάρος όλων των άλλων κατηγοριών στελεχών.
Η διεύρυνση των βαθμών και ο προνομιακός τρόπος πρόσβασης σε αυτούς για προελεύσεις ΑΣΕΙ, σε συνδυασμό με τον περιορισμό της εξέλιξης όλων των λοιπών κατηγοριών μέχρι πολύ χαμηλότερους βαθμούς, συνιστούν σαφή απόκλιση από την αρχή της ισότητας. Η νομολογία ΣτΕ (ενδεικτικά ΣτΕ 3470/2014, ΣτΕ 1125/2016) έχει κρίνει ότι η διαφορετική μεταχείριση κατηγοριών προσωπικού επιτρέπεται μόνον όταν τεκμηριώνεται από αντικειμενικά κριτήρια. Στο παρόν ΣχΝ τέτοια τεκμηρίωση δεν υφίσταται.
2. Διοικητικός αποκλεισμός και στασιμότητα στελεχών
Με τον οριζόμενο καταληκτικό βαθμό για κατηγορίες πλην ΑΣΕΙ, το ΣχΝ δημιουργεί έναν διοικητικό μηχανισμό στασιμότητας, αντίθετο με την αρχή της εξατομικευμένης κρίσης που θέσπισε ο ν. 3883/2010.
Το άρθρο 23 περ. ε’ του ν. 3883/2010 ορίζει ρητά ότι κάθε στέλεχος πρέπει να αξιολογείται ατομικά για την προαγωγή του. Η επιβολή απόλυτων καταληκτικών ορίων χωρίς επαρκή αιτιολογία αντίκειται σε αυτή τη θεμελιώδη αρχή.
Η νομολογία (ΔΕφΑθ 1578/2021) έχει ήδη ακυρώσει αποφάσεις Διοίκησης που στηρίχθηκαν σε καταργημένα ή ατεκμηρίωτα στενά βαθμολογικά όρια, κρίνοντας ότι η διοίκηση οφείλει να αξιολογεί το στέλεχος με βάση πραγματικά, υπηρεσιακά και ουσιαστικά κριτήρια. Η διάταξη πρέπει να ληφθεί υπόψη έστω επικουρικά, καθώς εκκρεμεί η αίτηση αναίρεσης.
3. Υποβάθμιση εργασιακών όρων και προσβολή του άρθρου 22 Συντάγματος
Οι διατάξεις που διαμορφώνουν τις αμοιβές (π.χ. άρθρο 78 παρ. 2β και άρθρο 79 παρ. 1ε) δημιουργούν ένα εξόφθαλμο μισθολογικό χάσμα μεταξύ κατηγοριών, μη συνδεδεμένο με αντικειμενικά καθήκοντα ή προσόντα.
Αμοιβή μαθητευόμενου σε ΑΣΕΙ κατά 50% του ΒΜ, ενώ ο μαθητευόμενος σε ΑΣΣΥ μόλις κατά 24%, εγείρει ζήτημα αντισυνταγματικότητας, καθώς δεν θεμελιώνεται σε αντίστοιχη διαφορά εκπαιδευτικού κόστους ή απαιτήσεων. Η αντιστοιχία δεν προβλέπεται σε καμία άλλη βαθμίδα της εκπαίδευσης στρατιωτικών.
Η βραδινή αποζημίωση των 3,33 ευρώ αποτελεί διοικητική προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ιδίως όταν διαπιστώνεται ότι ρυθμίσεις για ειδικά καθήκοντα προβλέπουν, σε άλλους κλάδους του Δημοσίου, αποζημιώσεις πολλαπλάσιες (π.χ. ν. 4472/2017).
4. Κίνδυνος μαζικής αποχώρησης στελεχών και αδυναμία στελέχωσης
Με το παρόν ΣχΝ δημιουργείται ένα μοντέλο ΕΔ όπου:
• η πυραμίδα αδειάζει στη βάση, λόγω υπογεννητικότητας και αποστροφής των νέων
• το ενδιαφέρον για κατάταξη θα μειωθεί
• τα χαμηλόβαθμα στελέχη θα παραμείνουν «κολλημένα» για δεκαετίες
• οι ΕΠΟΠ υφίστανται προτρεπτικό μηχανισμό αποχώρησης
Αυτό αντίκειται στην αρχή της χρηστής διοίκησης και στη νομολογία ΣτΕ για υποχρέωση της Πολιτείας να διασφαλίζει τη λειτουργική επάρκεια κρίσιμων υπηρεσιών.
5. Ασυμβατότητα με ΝΑΤΟϊκά πρότυπα
Το ΣχΝ δημιουργεί έναν υπερδιογκωμένο αριθμό βαθμών –ιδίως στους υπαξιωματικούς– που δεν βρίσκουν αντιστοίχηση σε καμία νατοϊκή χώρα.
Η αδυναμία αντιστοίχισης βαθμών αποτελεί λειτουργικό εμπόδιο για αποστολές, διεθνή καθήκοντα, επιτελικές θέσεις και επιχειρησιακή συνεργασία, κάτι που έπρεπε να έχει αξιολογηθεί από το ΓΕΕΘΑ πριν την κατάρτιση.
6. Επιπτώσεις σε ΜΤΝ, ΕΚΟΕΜ, ΒΟΕΑ και καταληκτικό εφάπαξ
Ο καταληκτικός βαθμός κάθε στελέχους συνδέεται άμεσα με:
• το εφάπαξ βοήθημα
• τις παροχές του Μετοχικού Ταμείου
• τα ΕΚΟΕΜ
• το ύψος των ΒΟΕΑ των τέκνων
• την υγειονομική περίθαλψη
• τις παροχές ΚΑΑΥ
• τις ευκαιρίες μετεκπαίδευσης
Με τη νέα ρύθμιση, όλο το προσωπικό πλην ΑΣΕΙ υφίσταται στρατηγική απομείωση κοινωνικο-οικονομικών δικαιωμάτων, κάτι που θα επηρεάσει άμεσα τις οικογένειές τους. Πρόκειται για έμμεση οικονομική βλάβη και διοικητικό μέτρο δυσμενέστερο από το ισχύον.
7. Ελλιπής νομοτεχνική προσαρμογή – πρόβλημα συνοχής
Οι αλλαγές στις Ειδικές Καταστάσεις, τα νέα Σώματα, τα ζητήματα ειδικοτήτων σε ΠΝ, καθώς και οι διατάξεις που ανατρέπουν οριστικές υγειονομικές κρίσεις δεν συνοδεύονται από:
• μεταβατικές διατάξεις
• εκθέσεις επιπτώσεων
• ανάλυση κόστους
• αντιστοίχιση σε υφιστάμενη νομοθεσία (ν. 3883/2010, ΠΔ 24/2019, ΠΔ 27/1986)
Η απουσία αυτών δημιουργεί νομική ανασφάλεια και αυξημένο κίνδυνο ακυρωτικών αποφάσεων.
Β. Ειδικότερες παρατηρήσεις
1. ΕΠΟΠ
Το ΣχΝ διαμορφώνει ένα καθεστώς βαθμολογικής οροφής που λειτουργεί αποτρεπτικά για παραμονή στο στράτευμα.
Παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας (ΣτΕ 2192/2014), διότι οι ΕΠΟΠ καλούνται να υπηρετήσουν έως 40 χρόνια με ελάχιστη βαθμολογική μεταβολή.
2. Χαρακτηρισμός «Νέος Αξιωματικός»
Ο όρος εφαρμόζεται ισοπεδωτικά σε στελέχη με 20+ έτη υπηρεσίας και προϋπηρεσία σε απαιτητικά αντικείμενα. Συνιστά διοικητική απαξίωση ασύμβατη με τις βασικές αρχές του άρθρου 22 Συντάγματος.
3. ΠΝ – τεχνικές και διοικητικές ειδικότητες
Ο διαχωρισμός των ΑΣΣΥ σε Τεχνική και Διοικητική υποστήριξη δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των νέων τεχνολογιών του Ναυτικού. Η εξειδικευμένη εκπαίδευση απαιτεί ενιαίο πλαίσιο και σαφή περιγραφή καθηκόντων, διαφορετικά δημιουργείται κίνδυνος ελλείψεων σε κρίσιμες ειδικότητες.
4. Άρθρο 78 παρ. 2β
Ο καθορισμός 50% για ΑΣΕΙ και 24% για ΑΣΣΥ δεν στηρίζεται σε καμία τεχνική ή οικονομική μελέτη. Εγείρονται ζητήματα ίσης μεταχείρισης και συμβατότητας με το άρθρο 4.
5. Άρθρο 79 παρ. 1ε
Η αποζημίωση νυχτερινής υπηρεσίας των 3,33 ευρώ ανά ώρα δεν συνάδει με τα διεθνή πρότυπα, ούτε με άλλες κατηγορίες εργαζομένων του Δημοσίου.
6. Πλεύσιμα
Το ποσό δεν αντανακλά τις πραγματικές συνθήκες εν πλω υπηρεσίας και υποτιμά τη δυσχέρεια, την επικινδυνότητα και την οικογενειακή επιβάρυνση.
Γ. Συμπέρασμα
Το ΣχΝ δεν θεραπεύει παθογένειες. Αντιθέτως:
• εντείνει τις ανισότητες
• δημιουργεί ταξικούς διαχωρισμούς
• υπονομεύει την ενότητα του προσωπικού
• προκαλεί συνταγματικά ζητήματα
• οδηγεί σε μαζική αποχώρηση στελεχών
• αποθαρρύνει την κατάταξη νέων
• διαταράσσει την λειτουργική συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων
Το ζητούμενο δεν είναι νέοι τίτλοι, αλλά αξιοκρατικό σύστημα κρίσεων, εφαρμογή του άρθρου 23ε του ν. 3883/2010, και ενιαία διαδικασία πρόσβασης, εκπαίδευσης και εξέλιξης που σέβεται το Σύνταγμα και τα διεθνή πρότυπα.
Ένα Σχέδιο Νόμου τέτοιας βαρύτητας απαιτεί συστηματική νομοτεχνική προετοιμασία, θεσμική σοβαρότητα και σεβασμό στη συνοχή των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Επειδή σε τελική ανάλυση, τα μόνα σχόλια που σας ενδιαφέρουν είναι εκείνα που αφορούν το ενδεχόμενο πολιτικό κόστος, το οποίο και θα χρεωθείτε, να γνωρίζετε ότι θα σας αναβαθμίσουμε και εσάς όπως σας αξίζει με το μαύρο που θα φάτε
Το προτεινόμενο Σχέδιο Νόμου παρουσιάζει σοβαρές νομικές παθογένειες, οι οποίες αφορούν θεμελιώδη ζητήματα συνταγματικότητας και συμμόρφωσης προς τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Οι ρυθμίσεις που αφορούν την εξέλιξη, ιεραρχία και υπηρεσιακή κατάσταση των στελεχών προέλευσης ΑΣΣΥ δεν στηρίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια και παραβιάζουν σειρά συνταγματικών αρχών.
1. Παραβίαση της αρχής της ισότητας (άρθρο 4 §1 Σ)
Η άνιση και δυσμενής μεταχείριση των στελεχών ΑΣΣΥ προκύπτει από συγκεκριμένες διατάξεις:
Άρθρο 36: Εξέλιξη υπηρετούντων υπαξιωματικών – εφαρμογή διαφορετικών ρυθμίσεων για ΑΣΣΥ έναντι άλλων κατηγοριών.
Άρθρο 39: Καταληκτικοί βαθμοί μόνιμων υπαξιωματικών – καθορισμός χαμηλότερων καταληκτικών βαθμών για ΑΣΣΥ.
Άρθρα 32–35, 37–41: Συνολικό πλαίσιο σταδιοδρομίας που δημιουργεί στελέχη δύο ταχυτήτων.
Παράρτημα Α: Καταδεικνύεται συστηματική στασιμότητα των τάξεων ΑΣΣΥ επί 15–20 έτη, χωρίς αντίστοιχο περιορισμό για άλλες κατηγορίες.
Σύμφωνα με τη νομολογία ΣτΕ 1917/1998 και 2193/2016, η διαφοροποίηση επιτρέπεται μόνο όταν βασίζεται σε αντικειμενικά δεδομένα. Το σχέδιο νόμου στηρίζεται αποκλειστικά στην προέλευση.
2. Παραβίαση της αξιοκρατίας (άρθρα 5 §1 και 103 §7 Σ)
Ο αποκλεισμός των ΑΣΣΥ από πραγματικές δυνατότητες εξέλιξης και διοίκησης προκύπτει από:
Άρθρο 10: Καταληκτικοί βαθμοί αξιωματικών – διαφοροποίηση χωρίς αξιολογικά κριτήρια.
Άρθρο 12 και άρθρο 41: Χρόνος διοίκησης – τίθενται προϋποθέσεις που πρακτικά εμποδίζουν την εξέλιξη συγκεκριμένων κατηγοριών στελεχών.
Άρθρο 25 & 26: Προϋποθέσεις προαγωγής που δεν εφαρμόζονται ισότιμα.
Η Συνταγματική επιταγή απαιτεί κρίση βάσει προσόντων, όχι βάσει προέλευσης.
3. Παραβίαση της αρχής της προστατευόμενης εμπιστοσύνης
Οι υπηρετούντες στηρίζουν την επαγγελματική τους εξέλιξη στο υφιστάμενο καθεστώς (ν. 2439/1996 και ν. 3883/2010). Το Σχέδιο Νόμου:
Μεταβάλλει αιφνιδιαστικά τα κριτήρια εξέλιξης μέσω των μεταβατικών άρθρων 29, 55, 90, 111.
Εφαρμόζει τις νέες δομές σε ήδη υπηρετούντες χωρίς εξατομικευμένη κρίση (αντίθεση με άρθρο 23 περ. ε’ ν. 3883/2010).
Το Παράρτημα Α δείχνει αναδρομικό «πάγωμα» βαθμολογικής και ιεραρχικής πορείας.
Η νομολογία του ΣτΕ (2287/2015, 1125/2016) απαγορεύει αιφνίδιες δυσμενείς μεταβολές σε καθεστώς σταδιοδρομίας.
4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 Σ)
Οι περιορισμοί που εισάγονται μέσω των:
Άρθρων 36–41 (εξέλιξη υπαξιωματικών),
Άρθρων 57–63 (ΕΠΟΠ),
Άρθρων 10–12 (αξιωματικοί)
δεν συνδέονται με πραγματικές υπηρεσιακές ανάγκες, ούτε τεκμηριώνουν λειτουργικό όφελος.
Η επιβράδυνση εξέλιξης για χιλιάδες στελέχη χωρίς διοικητικό λόγο παραβιάζει την αναλογικότητα, η οποία απαιτεί επιλογή ηπιότερων μέσων.
5. Αντίθεση με τον ν. 3883/2010 (ενιαία εξέλιξη – άρθρο 23 περ. ε’)
Το Σχέδιο Νόμου αναιρεί βασικές αρχές του ν. 3883/2010:
Καθιερώνει νέα πολυκατηγοριοποίηση (Μέρη Β’, Γ’, Δ’).
Ακυρώνει την ενιαία ιεραρχική εξέλιξη.
Εισάγει καταληκτικούς βαθμούς που δεν προκύπτουν από εξατομικευμένη κρίση, αλλά από τυπική προέλευση.
Η απόκλιση αυτή δημιουργεί νομοθετική αντίφαση και πιθανή ακυρωσία.
6. Δημιουργία προσωπικού δύο ταχυτήτων – λειτουργική αστάθεια
Από τις διατάξεις:
Άρθρα 32–41 και 57–63 (σταδιοδρομία υπαξιωματικών και ΕΠΟΠ),
Άρθρα 10–12 (ιεραρχία αξιωματικών),
και από το Παράρτημα Α, προκύπτει οργανωτική ανισορροπία.
Η προβλεπόμενη νέα πυραμίδα δεν ανταποκρίνεται στα πραγματικά υπηρεσιακά δεδομένα και οδηγεί σε:
συσσώρευση στελεχών σε χαμηλούς βαθμούς,
έλλειψη στελεχών σε κρίσιμους ενδιάμεσους βαθμούς,
διατάραξη της διοίκησης και της επιχειρησιακής συνοχής.
—
Συμπέρασμα
Το Σχέδιο Νόμου, όπως προκύπτει από τα άρθρα που παρατίθενται και από το Παράρτημα Α:
παραβιάζει τις αρχές της ισότητας και της αξιοκρατίας,
ανατρέπει δυσμενώς θεμελιωμένες προσδοκίες,
παραβιάζει την αναλογικότητα,
έρχεται σε αντίθεση με τον ν. 3883/2010,
δημιουργεί προσωπικό δύο ταχυτήτων και υπηρεσιακή αστάθεια.
Οι διατάξεις αυτές χρειάζονται ουσιαστική αναθεώρηση, ώστε να συμβαδίζουν με το Σύνταγμα, τη νομολογία και τις πραγματικές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το νέο νομοσχέδιο του ΥΠΕΘΑ, ως νομοσχέδιο με: » παραδοχές, μυστικά και ψέματα»
Τι σημαίνουν όλα αυτά συνολικά;
Τι σημαίνουν τα, μέχρι τώρα, 9.057 αρνητικά σχόλια και τα 13 θετικά σχόλια στη δημόσια διαβούλευση;
Το νέο νομοσχέδιο χαρακτηρίζεται ως : αφελές/προβληματικό, ειδικά για δομικές αλλαγές στην ιεραρχία την εκπαίδευση και τη θητεία, με βεβιασμένες μεταρρυθμίσεις , με μία εξ αυτών με ασαφές, όχι τυχαία, ( 20 χρόνια…)χρονοδιάγραμμα.
Το νομοσχέδιο παρουσιάζεται ως » εκσυγχρονισμός» , αλλά, τι προσφέρει;
Προσφέρει γενικές υποσχέσεις για την
αξιοκρατία την αναβάθμιση και την στέγαση.
Δεν προσφέρει πλήρη διαφάνεια για κρίσιμες λεπτομέρειες.
Δεν προσφέρει ρυθμίσεις που να αλλάζουν σημαντικά τα δικαιώματα των στελεχών.
Έχει μεγάλες ασάφειες, όσον αφορά την εφαρμογή, τη δικαιοσύνη, τις μεταβατικές διατάξεις και το χρόνο υλοποίησης.
Έχει–στην πραγματικότητα–για τους υπαξιωματικους και αξιωματικούς εξ υπαξιωματικών, ως προς την εξέλιξή τους, μια αναδρομικότητα 34 ετών.
Έχει » γκρίζες ζώνες» για την περιουσία των ταμείων και την όποια χρηματοδότηση.
Το ΥΠΕΘΑ και οι συν αυτώ, διακατέχονται από μια κουλτούρα ακύρωσης ώστε να κάνουν τους άλλους να σιωπήσουν.
Αξιότιμε κύριε υπουργέ,
Ξεκινώντας τα σχόλιά μου επιτρέψτε μου να παρατηρήσω πως στην προσπάθειά που καταβάλλετε για τη χάραξη της πορείας των Ε.Δ προς το μέλλον, μέσω του εν λόγω Νομοσχεδίου, κρατάτε την πυξίδα ανάποδα! Ως εκ τούτου θαρρώ πως είναι επιτακτική ανάγκη να ηχήσει άμεσα το παράγγελμα της «μετά – βολής» δονώντας αισθητά τους διαδρόμους του βιοκλιματικού κτηρίου του ΥΠ.ΕΘ.Α.
Αποδίδοντας καταρχάς σαφώς και δικαίως τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, χαιρετίζω τις στοχευμένες προσπάθειές σας μέσω της Agenda 2030 για την εισαγωγή κι απόκτηση σύγχρονων οπλικών συστημάτων, μέσων και τεχνολογιών (φρεγάτες Belharra, Ασπίδα του Αχιλλέα, Μη επανδρωμένα Οχήματα, Drones, οικοδόμηση οικημάτων κτλ) υπέρ των Ε.Δ. θεωρώντας τα άκρως απαραίτητα για την Άμυνα της χώρας μας. Αυτό όμως που με προβληματίζει και με ανησυχεί περαιτέρω είναι το ενδεχόμενο η συντήρηση κι η υποστήριξη όλων αυτών των Ο/Σ να έχουν ήδη ανατεθεί ή πρόκειται να ανατεθούν σε ιδιωτικές εταιρείες μέσω συμβολαίων υψηλότατου κόστους για τον εθνικό μας προϋπολογισμό. Ο ανωτέρω συλλογισμός μου, τουλάχιστον όσον αφορά εμένα, «δικαιολογεί» την προσπάθεια αποδόμησης και εξάλειψης που επιχειρείτε έναντι των Υπξκών όλων των κλάδων και κυρίως των Τεχνικών ειδικοτήτων των ΑΣΣΥ (ΣΜΥ – ΣΜΥΝ – ΣΜΥΑ) συμπεριλαμβανόμενης και της ΣΥΔ με την υψηλότερη μάλιστα κάποτε βάση εισαγωγής.
Εξάλλου και πέραν πάσης αμφιβολίας, το παρόν Νομοσχέδιο αποπροσανατολίζει τις Ε.Δ. από τη βασική τους Αποστολή, διαταράσσει την καθημερινότητά του μεγαλύτερου μέρους των στελεχών τους ενώ αποτελεί μια πρώτης τάξεως «ωρολογιακή βόμβα» στη βάση και τη δομή τους. Κατά την προσωπική μου γνώμη μέσω του Νομοσχεδίου πλήττονται σοβαρά όλα τα στελέχη των Ε.Δ, πλην ανώτατων Αξκών, όλων των Κλάδων και προελεύσεων. Η επίδραση βέβαια του Νομοσχεδίου στη σταδιοδρομική και μισθολογική εξέλιξη των στελεχών δεν είναι ισοβαρής καθώς πλήττονται πρωτίστως τα στελέχη ΑΣΣΥ και ΕΠΟΠ και λιγότερο αυτά των ΑΣΕΙ. Η αναδρομικότητα του Νομοσχεδίου καθώς και οι σταδιοδρομικές και μισθολογικές ανισότητες σε βάρος των στελεχών ΑΣΣΥ και ΕΠΟΠ είναι απολύτως ξεκάθαρες, αν όχι επιτηδευμένες και σκόπιμες και αποτελούν τους βασικότερους λόγους για την επιτακτική απόσυρση του παρόντος Νομοσχεδίου.
Οι ρυθμίσεις που ευαγγελίζεστε συνεπάγονται και θα επιφέρουν φαινόμενα διάλυσης κι αποσύνθεσης του κορμού του Στρατεύματος στερώντας του τις δυνατότητες εξέλιξης κι αναγνώρισης του έργου που επιτελεί επιτυχώς τόσα χρόνια. Αυτονόητο επίσης είναι το γεγονός πως η στέρηση της δυνατότητας εξέλιξης των στελεχών εξ ΑΣΣΥ – ΕΠΟΠ όπως και η μισθολογική καθήλωσή τους, θα αποτελέσουν δυστυχώς αποτρεπτικούς παράγοντες ένταξης υποψηφίων υψηλού γνωστικού – μορφωτικού επιπέδου και δεξιοτήτων, οι οποίοι θα μπορούσαν ιδανικά είτε να χειριστούν, είτε να συντηρήσουν αποτελεσματικά τα σύγχρονα Ο/Σ και μέσα που προμηθεύονται οι Ε.Δ. Μας επισημαίνετε την ακαδημαϊκή αναβάθμιση των Σχολών των ΑΣΣΥ χωρίς να μας εξηγείτε ποιος σοβαρός και νοήμων άνθρωπος στοχεύοντας σε ένα λαμπρό επαγγελματικά μέλλον, θα επιλέξει να εισέλθει σε Στρατιωτική Σχολή 3ετούς φοίτησης για να σταδιοδρομήσει ως Υπξκός και τελικά να αποστρατευτεί ως Αρχιλοχίας ή Ανθστής. Επιπρόσθετα και μέσω συγκεκριμένων διατάξεων του Νομοσχεδίου καταργείτε μονοκονδυλιά τον σημαντικότερο ίσως παράγοντα για ένα στέλεχος να επιδιώξει να φτάσει στην αριστεία που είναι θεωρώ το κίνητρο για βελτίωση της απόδοσης κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Αξιωματικά λοιπόν, η απουσία κινήτρων για εξέλιξη απωθεί τους άριστους και «ανοίγει την όρεξη» στους αρεστούς. Η δυνατότητα μετάταξης βέβαια στις τάξεις των Αξκών μπορεί να αμβλύνει τις αδικίες, δεν αποτελεί όμως ουσιαστική – βαρύνουσα πρόσκληση προς τους υποψήφιους δοκίμους. Συμπερασματικά λοιπόν μέσω του εν λόγω Νομοσχεδίου δημιουργούνται οι «ιδανικές» συνθήκες απαξίωσης των ΑΣΣΥ (ΣΜΥ – ΣΜΥΝ – ΣΜΥΑ) που νομοτελειακά και σύντομα θα οδηγήσουν στην οριστική κατάργησή τους με ολέθριες συνέπειες για το αξιόμαχο των Ε.Δ.
Έξοχο πυροτέχνημα επίσης αποτελεί η αναγγελία αυξήσεων των μισθών που αναφέρετε, καθώς αφορούν πρωτίστως τους ανώτατους Αξκούς ενώ μετά λύπης επιβεβαιώνεται «πανηγυρικά» πως για κάποιες κατηγορίες προσωπικού γίνεται μνεία ακόμη και για την απαράδεκτη έννοια της προσωπικής διαφοράς. Η δε βαθμολογική καθήλωση – στασιμότητα των εν ενεργεία Αξκών εξ ΑΣΣΥ στο βαθμό που φέρουν ως την αποστρατεία τους, αποτελεί θαρρώ παγκόσμια πρωτοτυπία ανάξια σχολιασμού. Τη σκοπιμότητα καταδίκης και τιμωρίας του εμπειρότερου και πιο εξειδικευμένου προσωπικού διακλαδικά τη γνωρίζετε εσείς και το επιτελείο σας. Κατά έναν παράδοξο τρόπο εξαντλείτε την αυστηρότητά σας στα στελέχη των ΑΣΣΥ και στους ΕΠΟΠ αντί να την εξαντλήσετε βελτιώνοντας έναν από τους βασικότερους πυλώνες της δομής των Ε.Δ που είναι ο θεσμός της Αξιολόγησης των στελεχών με σαφή και καθορισμένα κριτήρια.
Μιας και μιλάτε για υπερβολικά μεγάλο αριθμό ανώτερων Αξκών στο Στράτευμα, γιατί δεν θεσπίζετε αυστηρότερα κριτήρια προαγωγών ώστε στους ανώτερους και ανώτατους βαθμούς να προάγονται αξιοκρατικά μόνο οι ικανότεροι ως ποσοστό από κάθε σειρά είτε πρόκειται για στελέχη εξ ΑΣΕΙ, είτε εξ ΑΣΣΥ, ο καθένας αντίστοιχα στη δική του κλίμακα;
Θεωρώντας εξαιρετικά παράδοξο κι ομολογουμένως άδικο το γεγονός πως ο καταληκτικός βαθμός μεταξύ των στελεχών εξ ΑΣΕΙ – ΑΣΣΥ να είναι όμοιος ή περίπου όμοιος (Ανσχής / Σχης) θα πρότεινα αναφορικά με τα στελέχη εξ ΑΣΣΥ τριετούς φοίτησης βαθμό αποφοίτησης αυτό του Επιλοχία, καταληκτικό τον βαθμό του Λοχαγού και αποστρατευτικό αυτόν του Ταγματάρχη, ενώ ένα μικρό καθορισμένο ποσοστό από κάθε σειρά ΑΣΣΥ διακλαδικά, λαμβάνοντας υπόψη τον σταδιοδρομικό του βίο, τις εκθέσεις Αξιολόγησης, τους τίτλους σπουδών του (αναγκαία συνθήκη ο τίτλος σπουδών να έχει συνάφεια με τα κύρια καθήκοντα που εκτελεί στο Στράτευμα) , την απόδοσή του διαχρονικά στα επαγγελματικά του καθήκοντα καθώς και ενδεχόμενες τιμητικές διακρίσεις, να καθίσταται δυνατό να προάγεται στο βαθμό του Ταγματάρχη και να αποστρατεύεται με αυτόν του Αντισυνταγματάρχη. Επιπροσθέτως με δεδομένο πως η αναγνώριση μέσω προαγωγής αποτελεί το σπουδαιότερο κίνητρο βελτίωσης της απόδοσης για κάθε στέλεχος οποιασδήποτε προέλευσης, θα πρότεινα ομοίως για τα στελέχη ΕΠΟΠ αποστρατευτικό βαθμό αυτόν του Ανθστή ενώ υπό καθορισμένες προϋποθέσεις και αυστηρά κριτήρια για ένα ποσοστό στελεχών ΕΠΟΠ αυτόν του Ανθλγού.
Στέλεχος εξ ΑΣΣΥ ή ΕΠΟΠ κάτοχος οποιουδήποτε τίτλου σπουδών επιπέδου ΑΕΙ να προάγεται μισθολογικά στην αμέσως ανώτερη κατηγορία π.χ. εξ ΑΣΣΥ στην Α’ και αντίστοιχα ΕΠΟΠ στη Β’. Η μισθολογική προαγωγή ως αναγνώριση της προσπάθειας για ακαδημαϊκή μόρφωση αποτελεί σημαντικό κίνητρο στην αέναη προσπάθεια αυτοβελτίωσης των στελεχών των Ε.Δ.
Σε κάθε περίπτωση πάντως και προς αποφυγή παρερμηνειών και παρανοήσεων, θεωρώ άκρως απαραίτητο για την εύρυθμη λειτουργία κι αποτελεσματικότητα του Στρατεύματος να υφίσταται σαφής διάκριση μεταξύ στελεχών διαφορετικών προελεύσεων τόσο σταδιοδρομικά, όσο και μισθολογικά, λαμβάνοντας όμως σοβαρά υπόψη την αρχή της αναλογικότητας, γεγονός που απουσιάζει από το Νομοσχέδιο.
Αξιότιμε κύριε υπουργέ,
-Επειδή αρέσκεστε να μιλάτε με αριθμούς σας υπενθυμίζω πως πίσω από τους αριθμούς κρύβονται άνθρωποι και οικογένειες,
-Επειδή τα στελέχη των Ε.Δ. έχουν αξιοπρέπεια, ήθος, συνέπεια, μνήμη, υπόληψη και δε μπορούν να κάνουν ότι κοιμούνται,
-Επειδή ο Εθνικός Στρατός δε μπορεί να καταντήσει λεγεώνα των ξένων διαθέσιμος σε Αποστολές εκτός συνόρων άνευ ουσίας και εθνικού συμφέροντος,
-Επειδή το εν λόγω Νομοσχέδιο παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος και της δημόσιας διοίκησης κι οδηγεί στη διάλυση των Ε.Δ ανοίγοντας διάπλατα κερκόπορτα για την είσοδο ιδιωτικών εταιρειών στην Εθνική Άμυνα, απειλώντας το αξιόμαχο,
-Επειδή η «αποτελεσματικότητα» των μεταρρυθμίσεων των συμβούλων του Επιτελείου σας, συμπεριλαμβανόμενων και των Αρχηγών των Γ.Ε. αντικατοπτρίζεται χρόνια τώρα σε έναν πρωτοφανή κι ατέρμονο κύκλο παραιτήσεων των στελεχών των Ε.Δ διακλαδικά, καθώς και στην διαχρονική υποστελέχωση και συστηματική απαξίωση όλων των Στρατιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων,
Για τους λόγους αυτούς συλλογιζόμενος την ευθύνη που σας αναλογεί καθώς και τη σοφή ρήση του Περικλή «του δε πολέμου οι καιροί ού μενετοί» σας παρακαλώ να περιστρέψετε την πυξίδα που κρατάτε αποσύροντας άμεσα το εν λόγω Νομοσχέδιο κι ακολούθως να προβείτε στη διενέργεια εκ νέου διαβούλευσης με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων.
« Δε βγαίνουνε τα όνειρα σε πλειστηριασμό…Δεν παίχτηκε η παρτίδα μας ακόμα».
Πεντάβρυσο Καστοριάς
Με σεβασμό
Υ.Γ. Εύχομαι οι επιπτώσεις του παρόντος Νομοσχεδίου να αποτυπωθούν στις κάλπες και μόνο.
Η Ένωση Στρατιωτικών ΠΕ Σερρών ζητά την άμεση απόσυρση του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου, επικαλούμενη τους κατωτέρω ουσιώδεις και τεκμηριωμένους λόγους, οι οποίοι άπτονται της θεσμικής λειτουργίας, της επιχειρησιακής ετοιμότητας και της συνοχής των Ενόπλων Δυνάμεων:
Έλλειψη ουσιαστικής δημοκρατικής νομιμοποίησης
Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν αποτελούσαν μέρος του προεκλογικού προγράμματος της Κυβερνώσας Παράταξης, παρά το γεγονός ότι αφορούν ζήτημα μείζονος σημασίας για τη δομή και τη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων. Ως εκ τούτου, δεν υφίσταται προηγούμενη ενημέρωση ή έγκριση του εκλογικού σώματος επί των συγκεκριμένων προθέσεων, γεγονός που καθιστά τη λήψη μιας τόσο κρίσιμης απόφασης δημοκρατικά και θεσμικά επισφαλή.
Απουσία ουσιαστικής διαβούλευσης και τεκμηριωμένης αναγκαιότητας
Το νομοσχέδιο δεν αποτέλεσε αντικείμενο οργανωμένης και επαρκούς διαβούλευσης με τους θεσμικούς επαγγελματικούς φορείς των Ενόπλων Δυνάμεων και με τους ίδιους τους εργαζομένους. Δεν προέκυψε επίσης από διαπιστωμένη ανάγκη της στρατιωτικής βάσης ή της κοινωνίας, ούτε τεκμηριώνεται η ύπαρξη έκτακτων περιστάσεων που να δικαιολογούν το χαρακτήρα, το εύρος ή τον κατεπείγοντα ρυθμό της προτεινόμενης μεταρρύθμισης.
Ασυνέχεια και αστάθεια στρατηγικού σχεδιασμού
Οι σχεδιαζόμενες αλλαγές δεν εντάσσονται σε ενιαίο, συνεκτικό και μακροπρόθεσμο στρατηγικό σχεδιασμό. Οι πολιτικές και νομοθετικές επιλογές των προηγούμενων ετών κινούνταν σε πλήρως αντίθετη κατεύθυνση, γεγονός που δημιουργεί εύλογο προβληματισμό ως προς τη συνέπεια, τη συνέχεια και την αξιοπιστία των επιλογών της Πολιτείας στον τομέα της άμυνας.
Έλλειψη επιχειρησιακής αξιολόγησης και επιστημονικής τεκμηρίωσης
Ο επιχειρησιακός σχεδιασμός του νομοσχεδίου δεν έχει αξιολογηθεί μέσω προσομοιώσεων, πιλοτικών εφαρμογών ή άλλων μεθόδων ελεγχόμενης δοκιμής, ούτε συνοδεύεται από επιστημονικές μελέτες που να τεκμηριώνουν τη βιωσιμότητα, την αποτελεσματικότητα και τη συμβατότητά του με την ελληνική στρατιωτική κουλτούρα. Η απουσία τέτοιας τεκμηρίωσης καθιστά το εγχείρημα υψηλού κινδύνου και δείγμα πειραματικής κατεύθυνσης.
Υπερσυγκέντρωση εξουσιών
Το νομοσχέδιο παρέχει υπέρμετρες εξουσίες στον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, ο οποίος ως μονοπρόσωπο όργανο αποκτά δυνατότητα λήψης αποφάσεων για κρίσιμα θέματα δομής και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων, μέσω Προεδρικών Διαταγμάτων και Υπουργικών Αποφάσεων, χωρίς τις απαιτούμενες θεσμικές δικλίδες ελέγχου και εξισορρόπησης.
Διατάραξη της βαθμολογικής δομής και της εσωτερικής συνοχής
Οι προτεινόμενες διατάξεις επιφέρουν κατάτμηση του προσωπικού σε βαθμολογικές κατηγορίες με δυσανάλογες διαφοροποιήσεις σε σχέση με τα τυπικά προσόντα και το μορφωτικό επίπεδο. Η απουσία ενδιάμεσης συνδετικής βαθμολογικής διοικητικής κατηγορίας ενισχύει τον κίνδυνο εμφάνισης εσωστρέφειας, ανταγωνιστικών πόλων και φαινομένων αντιπαλότητας, υπονομεύοντας τη συνοχή και την πειθαρχία — θεμέλιο της στρατιωτικής λειτουργίας.
Προσβολή κεκτημένων δικαιωμάτων του προσωπικού:
Επαγγελματική σταδιοδρομία και εξέλιξη
Η εικονική προβολή της «ανωτατοποίησης» Σχολών Υπαξιωματικών, ως αντισταθμιστικού οφέλους δεν αντιστοιχεί στα πραγματικά αποτελέσματα, αφού η προτεινόμενη μεταβολή διαταράσσει τις υπηρεσιακές προοπτικές και παραβιάζει την εμπιστοσύνη που είχε αναπτυχθεί βάσει του ισχύοντος πλαισίου.
Οικονομικές απολαβές
Η θέσπιση νέων κριτηρίων δημιουργεί αδικαιολόγητες μισθολογικές ανισότητες μεταξύ στελεχών με ανάλογα καθήκοντα και ευθύνες, πλήττοντας ευθέως την αρχή της αναλογικότητας.
Μεταχείριση ειδικών κατηγοριών στελεχών
Τα στελέχη ειδικής κατάστασης και τα στελέχη που είναι αιρετά στην τοπική αυτοδιοίκηση τίθενται υπό δυσμενέστερο καθεστώς σε σχέση με το ισχύον, χωρίς επαρκή αιτιολόγηση.
Άνιση μεταχείριση με Δοκίμους Εφέδρους Αξιωματικούς
Παρατηρείται εμφανής και υπέρμετρη βαθμολογική ενίσχυση των Δοκίμων Εφέδρων Αξιωματικών σε σχέση με τους εν ενεργεία επαγγελματίες στρατιωτικούς, α-νατρέποντας τη θεσμική ισορροπία και προσδίδοντας υπέρμετρη αξία στην εν λό-γω κατηγορία. Σε κάθε περίπτωση, οι Δόκιμοι Έφεδροι Αξιωματικοί υπηρετώντας τη θητεία τους, εισέρχονται στο Σώμα των Αξιωματικών, ως Ανθυπολοχαγοί σε 12 ή 14 μήνες πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας, ενώ οι απόφοιτοι ΑΣΕΙ (Ευελπίδων, Ικάρων, Ναυτικών Δοκίμων) χρειάζονται 4 έτη (48 μήνες), οι ΑΣΣΥ με 3 έτη (36 μήνες) θα ονομάζονται Λοχίες και δεν θα γίνεται Αξιωματικοί καθώς και οι ΕΠ.ΟΠ. θα φθάνουν μέχρι το βαθμό του Επιλοχία.
Τέλος, η Ένωση εκφράζει την ανησυχία ότι, το ξενόφερτο μοντέλο του πολυνομοσχεδίου ενδέχεται να αποτελέσει Δούρειο Ίππο για:
α. Την εισαγωγή ιδιωτικών εταιρειών στις κρίσιμες δομές Διοικητικής Μέριμνας των Ενόπλων Δυνάμεων, στο πλαίσιο μιας πιθανής συρρίκνωσης ή αποδυνάμωσης του ρόλου των Υπαξιωματικών.
β. Την αυξημένη εξωστρέφεια και εξάρτηση του στελεχιακού δυναμικού από τις ανάγκες ξένων δυνάμεων, με προοπτική εμπλοκής σε επιχειρήσεις εκτός συνόρων. Η πρόσφατη πρόθεση υιοθέτησης στολής με ενσωματωμένους αισθητήρες και δυνατότητα μετάδοσης πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο αποτυπώνει μια τάση πλήρους ευθυγράμμισης με πρότυπα αποστολών ξένων στρατών, γεγονός που εγείρει πρόσθετους προβληματισμούς· και
γ. Την Τροχοπέδηση και συρρίκνωση του Εθνικού Φρονήματος.
Πλήρης υποβάθμιση των στρατιωτικών και ιδίως των υπαξιωματικών ανεξαρτήτως προέλευσης.παρακαλώ για την πλήρη απόσυρση του νομοσχεδίου για την εξέταση του απο μηδενική βάση.
Μιλάμε για στασιμότητα σε βαθμολογικό/μισθολογικό ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ «ΑΡΠΑΖΕΙ» η κυβερνηση μέσω των δικαιούμενων απολλαβων που έχουμε να λάβουμε κατα την συνταξιοδότηση μας, σε εμας που φτάνουμε στο τέλος της καρίερα μας. Στελέχη που έχουμε υπηρετήση χρόνια σε Πολεμικά Πλοια με άπειρες αποστολές στην πλάτη μας.
ΝΤΡΟΠΗ ΚΡΙΜΑ ΝΤΡΟΠΗ να έρχεται ο κ. ΥΠ.ΕΘ.Α. να μας ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ και να μας ΥΠΟΒΑΘΜΊΖΕΙ, εμας που ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ , δώσαμε πανελληνίες και εισήλθαμε στις ΑΣΣΥ με 16000+ μόρια και ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ
Αποσυρση !! Αποσυρση !! Αποσυρση !! Αποσυρση !! Αποσυρση !! Αποσυρση !!
Απόσυρση στο νομοσχέδιο, χωρίς δίκαιη αναλογικότητα, δίνει πάρα πολλά σε πολύ λίγους και ψίχουλα στους πολλούς, Η δικαιοσύνη που είναι απαραίτητη για την σωστή λειτουργία εξαφανίζεται.
Πλήρης υποβάθμιση των στρατιωτικών και ιδίως των υπαξιωματικών ανεξαρτήτως προέλευσης.παρακαλώ για την πλήρη απόσυρση του νομοσχεδίου για την εξέταση του απο μηδενική βάση.
Μιλάμε για στασιμότητα σε βαθμολογικό/μισθολογικό ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ «ΑΡΠΑΖΕΙ» η κυβερνηση μέσω των δικαιούμενων απολλαβων που έχουμε να λάβουμε κατα την συνταξιοδότηση μας, σε εμας που φτάνουμε στο τέλος της καρίερα μας. Στελέχη που έχουμε υπηρετήση χρόνια σε Πολεμικά Πλοια με άπειρες αποστολές στην πλάτη μας.
ΝΤΡΟΠΗ ΚΡΙΜΑ ΝΤΡΟΠΗ να έρχεται ο κ. ΥΠ.ΕΘ.Α. να μας ΠΡΟΣΒΑΛΕΙ και να μας ΥΠΟΒΑΘΜΊΖΕΙ, εμας που ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ , δώσαμε πανελληνίες και εισήλθαμε στις ΑΣΣΥ με 16000+ μόρια και ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ
Αποσυρση !! Αποσυρση !! Αποσυρση !! Αποσυρση !! Αποσυρση !! Αποσυρση !!
Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου.
Και ως Αξιωματικός που υπηρετώ 33 χρόνια τα 10 τελευταία χρόνια ως ελαφράς υπηρεσίας όπως έκρινε η ίδια υπηρεσία θα πρέπει στα στελέχη να αποδίδεται ποσοστό αναπηρίας για υπηρεσιακούς λόγους αλλά και προσωπικούς όπως έχουν και όλοι οι υπόλοιποι πολίτες.