Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 92-112)

ΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 92-112)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

ΟΡΙΣΜΟΙ, ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ, ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΩΛΕΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

 

Άρθρο 92

Πεδίο εφαρμογής

 

  1. Το παρόν Μέρος εφαρμόζεται στους:

α) εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς,

β) Ανθυπασπιστές που υπηρετούν κατά την έναρξη ισχύος του,

γ) μονιμοποιηθέντες ΕΠΟΠ,

δ) ΕΜΘ και

ε) έφεδρους υπαξιωματικούς.

  1. Για τα στελέχη των ΚΣ εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις που αφορούν στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του ΣΞ.

 

Άρθρο 93

Γενικές διατάξεις και ορισμοί

 

  1. Όπου στο παρόν Μέρος αναφέρονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΕΔ, νοούνται και οι ΕΜΘ και ΕΠΟΠ, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά.
  2. Η κατάσταση των αξιωματικών και των μόνιμων υπαξιωματικών ορίζει τη σχέση τους με τη στρατιωτική υπηρεσία.
  3. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι υπηρετούν στις ΕΔ βρίσκονται σε κατάσταση ενέργειας. Όταν δεν υπηρετούν στις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στα στελέχη της εφεδρείας, βρίσκονται σε κατάσταση εφεδρείας.

 

Άρθρο 94

Διακρίσεις κατάστασης αξιωματικών

 

  1. Ανάλογα με την προέλευση και την κατάστασή τους, οι αξιωματικοί διακρίνονται σε:

α) μόνιμους:

αα) εν ενεργεία, που είναι αξιωματικοί οι οποίοι υπηρετούν στις ΕΔ,

αβ) σε εφεδρεία, που είναι αξιωματικοί της υποπερ. αα) οι οποίοι αποστρατεύθηκαν και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία,

αγ) από την εφεδρεία που είναι αξιωματικοί της υποπερ. αβ), οι οποίοι ανακλήθηκαν στην ενέργεια ή επιστρατεύθηκαν, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκλησή τους ή η επιστράτευσή τους και

β) έφεδρους:

βα) εν ενεργεία, που είναι όσοι υπηρετούν την κύρια στρατιωτική τους υποχρέωση με βαθμό αξιωματικού.

ββ) σε εφεδρεία, που είναι έφεδροι αξιωματικοί οι οποίοι δεν υπηρετούν στις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία,

βγ) από την εφεδρεία, που είναι αξιωματικοί των υποπερ. ββ) και βδ), οι οποίοι ανακλήθηκαν στην ενέργεια ή επιστρατεύθηκαν, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

βδ) κατ’ απονομή, που είναι εκείνοι στους οποίους έχει απονεμηθεί βαθμός αξιωματικού σύμφωνα με το άρθρο 39 του ν. 3883/2010 (Α’ 167) και

γ) πολεμικής διαθεσιμότητας, που είναι αξιωματικοί οι οποίοι βρίσκονται σε πολεμική διαθεσιμότητα λόγω τραυμάτων ή παθήσεων που έχουν υποστεί κατά τη διάρκεια πολεμικής περιόδου.

 

 

Άρθρο 95

Διακρίσεις κατάστασης μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Ανάλογα με την κατάστασή τους, οι μόνιμοι υπαξιωματικοί διακρίνονται σε:

α) Μόνιμους εν ενεργεία, όταν υπηρετούν στις ΕΔ.

β) Μόνιμους σε εφεδρεία, όταν αποστρατεύονται και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία.

γ) Μόνιμους από την εφεδρεία, όταν ανακαλούνται στην ενέργεια ή επιστρατεύονται, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

  1. Έφεδροι υπαξιωματικοί είναι όσοι υπηρετούν στρατιωτική υποχρέωση και τους έχει απονεμηθεί βαθμός υπαξιωματικού. Διακρίνονται ανάλογα με την κατάστασή τους σε:

α) Έφεδρους εν ενεργεία, όταν υπηρετούν στις ΕΔ.

β) Έφεδρους σε εφεδρεία, όταν έχουν απολυθεί από τις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία.

γ) Έφεδρους από την εφεδρεία, όταν ανακαλούνται στην ενέργεια ή επιστρατεύονται, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

 

Άρθρο 96

Απόκτηση ιδιότητας αξιωματικού και μόνιμου υπαξιωματικού

 

  1. Η ιδιότητα αξιωματικού απονέμεται με προεδρικό διάταγμα μετά από πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.
  2. Η ιδιότητα μόνιμου υπαξιωματικού απονέμεται με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ.

 

Άρθρο 97

Απώλεια ιδιότητας αξιωματικού και μόνιμου υπαξιωματικού

 

  1. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί στερούνται τον βαθμό τους και χάνουν την ιδιότητά τους όταν:

α) καταδικάζονται αμετάκλητα για κακούργημα,

β) τους επιβάλλεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση η παρεπόμενη ποινή της καθαίρεσης ή της έκπτωσης, σύμφωνα με το άρθρο 7 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ν. 2287/1995, Α΄ 20) ή

γ) τους επιβάλλεται η καταστατική πειθαρχική ποινή της απόταξης ή της αποβολής, σύμφωνα με τα άρθρα 22 και 23 του π.δ. 48/2022 (Α΄ 120).

  1. Οι εισαγγελικές αρχές των τακτικών και στρατιωτικών δικαστηρίων ενημερώνουν αμελλητί την αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ για την άσκηση ποινικής δίωξης κατά αξιωματικού ή μόνιμου υπαξιωματικού, ανεξαρτήτως αν αυτός βρίσκεται εν ενεργεία ή όχι, και διαβιβάζουν σε αυτή αντίγραφα των ουσιωδών εγγράφων των δικογραφιών και των πρακτικών των αποφάσεων, αμέσως μετά την κλήτευσή του για απολογία.
  2. Οι αξιωματικοί χάνουν την ιδιότητά τους, κατ‘ εφαρμογή της παρ. 1, με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται μετά από πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, ενώ οι μόνιμοι υπαξιωματικοί με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ. Η διαγραφή από τα στελέχη των ΕΔ επέρχεται την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της αντίστοιχης διοικητικής πράξης.
  3. Όσοι χάνουν την ιδιότητά τους:

α) Διαγράφονται από τις ΕΔ, με ημερομηνία διαγραφής την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της αντίστοιχης διοικητικής πράξης,

β) δεν μπορούν να φέρουν παράσημο, μετάλλιο, ηθική αμοιβή ή οποιοδήποτε διακριτικό των ΕΔ,

γ) δεν μπορούν να καταστούν μέλη οποιουδήποτε συνδέσμου ή ένωσης αξιωματικών ή μόνιμων υπαξιωματικών,

δ) δεν εγγράφονται στην εφεδρεία και σε περίπτωση που είναι εγγεγραμμένοι διαγράφονται και δεν καλούνται για εκπλήρωση οποιασδήποτε στρατιωτικής υποχρέωσης.

  1. Με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί τίθενται σε αποστρατεία με πράξη του οργάνου που είναι αρμόδιο για την ονομασία τους, σύμφωνα με το άρθρο 96.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ, ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 98

Καταστάσεις μόνιμων αξιωματικών και υπαξιωματικών

 

  1. Οι κύριες καταστάσεις των μόνιμων εν ενεργεία αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών είναι:

α) η ενεργός υπηρεσία και

β) οι ειδικές καταστάσεις:

βα) Υπηρεσίας Γραφείου,

ββ) Ελαφράς Υπηρεσίας για τον ΣΞ,

βγ) Υπηρεσίας Ξηράς για το ΠΝ και

βδ) Υπηρεσίας Εδάφους για την ΠΑ.

  1. Οι πρόσθετες καταστάσεις των μόνιμων εν ενεργεία αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών είναι:

α) η πρόσκαιρη παύση και η προσωρινή απόλυση, σύμφωνα με τα άρθρα 19 και 20 του π.δ. 48/2022 (Α΄ 120),

β) η διαθεσιμότητα και

γ) η μακρά αναρρωτική άδεια.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των κύριων καταστάσεων δεν μπορούν να τελούν κατά το ίδιο χρονικό διάστημα σε περισσότερες από μία πρόσθετες καταστάσεις. Για όσους συντρέχουν οι λόγοι για να τεθούν σε περισσότερες από μία πρόσθετες καταστάσεις τίθενται στην αντίστοιχη κατάσταση κατά σειρά προτεραιότητας, όπως οι καταστάσεις αυτές αναγράφονται στην παρ. 2. Αν οι λόγοι ένταξης στην επιπλέον πρόσθετη κατάσταση παύσουν, οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί επανέρχονται στην προηγούμενη πρόσθετη κατάσταση, εφόσον οι λόγοι ένταξής τους σε αυτή εξακολουθούν να ισχύουν.
  2. Η θέση αξιωματικού ή μόνιμου υπαξιωματικού σε μία από τις πρόσθετες καταστάσεις της παρ. 2 συνεπάγεται την αυτοδίκαιη λήξη οποιασδήποτε άδειας.
  3. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί του ΚΣ Στρατιωτικών Ιερέων μπορούν να τελούν αποκλειστικά στις καταστάσεις της ενεργού υπηρεσίας, της διαθεσιμότητας και της μακράς αναρρωτικής άδειας.
  4. Αποκλειστικά στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας τελούν:

α) οι έφεδροι κατ’ απονομή αξιωματικοί,

β) οι μόνιμοι από την εφεδρεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί,

γ) οι έφεδροι στην ενέργεια αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί και

δ) οι έφεδροι από την εφεδρεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί.

  1. Οι αξιωματικοί πολεμικής διαθεσιμότητας μπορούν να ενταχθούν μόνο στις πρόσθετες καταστάσεις της προσωρινής απόλυσης και της πρόσκαιρης παύσης.
  2. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί τίθενται:

α) σε ειδικές καταστάσεις με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και

β) σε διαθεσιμότητα ή μακρά αναρρωτική άδεια με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ.

  1. Όταν παύσουν οι λόγοι για τους οποίους μόνιμοι στην ενέργεια αξιωματικοί ή μόνιμοι υπαξιωματικοί έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα, προσωρινή απόλυση ή πρόσκαιρη παύση, αυτοί επανέρχονται στην προηγούμενη κατάστασή τους αυτοδίκαια και παρουσιάζονται αμελλητί στην αρμόδια στρατιωτική αρχή.

 

Άρθρο 99

Κατάσταση ενεργού υπηρεσίας

 

Ενεργός υπηρεσία είναι η κύρια κατάσταση αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών οι οποίοι:

α) Ανήκουν στη δύναμη μονάδας ή υπηρεσίας των ΕΔ,

β) εκτελούν υπηρεσία, στην οποία περιλαμβάνονται και η φοίτηση σε σχολεία ή κέντρα εκπαίδευσης ή μετεκπαίδευσης και ο χρόνος προσωρινής απουσίας λόγω λήψης άδειας που προβλέπεται στην απόφαση του άρθρου 13 του ν. 4361/2016 (Α΄10),

γ) είναι ικανοί να αξιοποιηθούν σε οποιαδήποτε θέση προβλέπεται από τον βαθμό, τη διάκριση ή τη γενική τους ειδικότητα σε οποιαδήποτε κατάσταση τελεί η χώρα.

 

Άρθρο 100

Κατάσταση πτητικής ενέργειας, πτητικής αδράνειας και πτητικής ακαταλληλότητας

 

  1. Αξιωματικοί Ιπτάμενοι της ΠΑ, κυβερνήτες, χειριστές και μέλη πληρώματος στελεχωμένων πτητικών μέσων του ΣΞ και του ΠΝ, αξιωματικοί του Σώματος Ραδιοναυτίλων της ΠΑ και μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικότητας του Ραδιοναυτίλου της ΠΑ, οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας, μπορεί να βρίσκονται σε κατάσταση:

α) πτητικής ενέργειας,

β) πτητικής αδράνειας ή

γ) πτητικής ακαταλληλότητας.

  1. Σε κατάσταση πτητικής ενέργειας βρίσκονται όσοι εκτελούν εντός εξαμήνου τις απαιτούμενες ώρες πτήσεων με αεροσκάφη ή άλλα πτητικά μέσα. Για όσους υπηρετούν στο εξωτερικό λαμβάνονται υπόψη και οι ώρες πτήσης που εκτελούν σε στρατιωτικά αεροσκάφη ή άλλα πτητικά μέσα της χώρας στην οποία υπηρετούν.
  2. Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, ως εξάμηνα ορίζονται οι χρονικές περίοδοι κάθε έτους από την 1η Ιανουαρίου έως και την 30ή Ιουνίου και από την 1η Ιουλίου έως την 31η Δεκεμβρίου, εντός των οποίων πρέπει να συμπληρώνονται οι απαιτούμενες ώρες πτήσεων. Ειδικότερα:

α) Αν μέρος εξαμήνου δεν λογίζεται ως χρόνος πτητικής ενέργειας, το υπόλοιπο χρονικό διάστημα λογίζεται ως χρόνος πτητικής ενέργειας, εφόσον συμπληρώθηκαν οι απαιτούμενες ώρες πτήσεων.

β) Αν ο αξιωματικός ή ο μόνιμος υπαξιωματικός τραυματίστηκε ή απεβίωσε σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας με αεροσκάφος ή πτητικό μέσο, το εξάμηνο εντός του οποίου τραυματίστηκε ή απεβίωσε θεωρείται ως χρόνος πτητικής ενέργειας ανεξάρτητα από τις ώρες πτήσεων.

γ) Αξιωματικοί Ιπτάμενοι, απόφοιτοι της Σχολής Ικάρων τίθενται σε πτητική ενέργεια για τα εξάμηνα φοίτησής τους στη σχολή, εφόσον συμπλήρωσαν τις απαιτούμενες ώρες πτήσεων και δεν δικαιούνται πτητικό επίδομα.

  1. Σε κατάσταση πτητικής αδράνειας τίθενται αξιωματικοί της παρ. 1, οι οποίοι δεν πληρούν την προϋπόθεση της παρ. 2.
  2. Σε κατάσταση πτητικής ακαταλληλότητας τίθενται όσοι κρίνονται ακατάλληλοι για πτήσεις για λόγους:

α) υγείας ή

β) πτητικής ανεπάρκειας, όταν :

βα) παραμένουν σε κατάσταση πτητικής αδράνειας για τρία (3) συνεχή εξάμηνα ή για τέσσερα (4) εξάμηνα συνολικά εντός τεσσάρων (4) ετών, για λόγους που δεν ανάγονται στην υγεία τους ή στην υπηρεσία ή

ββ) έχουν κριθεί οποτεδήποτε ότι έχουν μειωμένη πτητική ικανότητα ή μειωμένη πτητική έφεση και πειθαρχία κατά τις πτήσεις ή

βγ) δηλώνουν απαρέσκεια πτήσεων.

  1. Για τους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς οι οποίοι υπάγονται σε κατάσταση πτητικής ακαταλληλότητας κατά την παρ. 5 ισχύουν τα εξής:

α) Για το προσωπικό της ΠΑ εφαρμόζεται το άρθρο 101. Οι Ανθυποσμηναγοί Ιπτάμενοι, οι οποίοι κατά την πτητική εκπαίδευση στο αρχικό, στο βασικό ή στο προκεχωρημένο επιχειρησιακό στάδιο κρίνονται ακατάλληλοι για πτήσεις λόγω υγείας ή πτητικής ανεπάρκειας, παραπέμπονται στο ΑΑΣ, το οποίο εισηγείται, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της ΠΑ, τη μετάταξή τους στην ειδικότητα Αεράμυνας ή στην κατηγορία Εφοδιαστών, Διοικητικών ή Μετεωρολόγων. Οι αξιωματικοί αυτοί μετατάσσονται με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.

β) Το προσωπικό του ΠΝ παραμένει στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας, εφόσον κριθεί για αυτό.

γ) Το προσωπικό του ΣΞ παραμένει στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας, εφόσον κριθεί για αυτό και εφαρμόζεται το π.δ. 107/1998 (Α΄ 98).

 

Άρθρο 101

Ειδικές καταστάσεις

 

  1. Στις ειδικές καταστάσεις της περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 98 τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι, λόγω τραύματος, νοσήματος, πάθησης ή πτητικής ακαταλληλότητας, μπορούν να αξιοποιηθούν αποκλειστικά σε ορισμένες μόνο από τις θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό τους, τη διάκριση ή τη γενική ειδικότητά τους και εκτελούν καθήκοντα γραφείου. Ειδικά οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΠΝ μπορούν να αξιοποιηθούν και σε θέσεις ξηράς που προβλέπονται για τον βαθμό τους, τη διάκριση ή τη γενική ειδικότητά τους.
  2. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, λόγω τραύματος που συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.
  3. Σε κατάσταση Ελαφράς Υπηρεσίας τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΣΞ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.

  1. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Ξηράς τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΠΝ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.

  1. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Εδάφους τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί της ΠΑ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής ή

γ) πτητικής ακαταλληλότητας.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων:

α) Δεν καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις του βαθμού τους και τοποθετούνται ανάλογα με τα προσόντα και τις ειδικές γνώσεις τους, εξαιρουμένων των θέσεων:

αα) Διοικητών Σχηματισμών, Συγκροτημάτων και μονάδων εκστρατείας ή Διευθυντών επιτελείων Σχηματισμών για τον ΣΞ,

αβ) υπηρεσίας σε πολεμικό πλοίο εν πλω για το ΠΝ και

αγ) διοικητών μονάδων πτητικών μέσων ανεξαρτήτως Κλάδου των ΕΔ.

β) Ακολουθούν το πρόγραμμα της μονάδας τους.

γ) Εκτελούν υπηρεσίες, συμμετέχουν σε λοιπές στρατιωτικές δραστηριότητες και φέρουν οπλισμό μόνο αν γνωματεύσει θετικά για τη σχετική δυνατότητα η αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή, ανάλογα με το τραύμα, το νόσημα ή την πάθησή τους.

δ) Δεν εκτελούν υπηρεσίες και δραστηριότητες για τις οποίες προβλέπεται η χορήγηση επιδόματος κινδύνου.

ε) Μπορούν να επανέλθουν σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας, κατόπιν παραπομπής τους με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ στην αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή και έκδοσης γνωμάτευσης ότι είναι υγιείς και ικανοί για αυτό. Η παραπομπή αυτή μπορεί να γίνει μία (1) μόνο φορά, με αίτησή τους ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών (3) ετών από την κοινοποίηση σε αυτούς της τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας.

  1. Σε περίοδο κρίσης ή πολέμου, οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων αξιοποιούνται υπηρεσιακά με διαταγές των Αρχηγών των οικείων ΓΕ.
  2. Αν η αρμόδια υγειονομική επιτροπή γνωματεύσει ότι ο μόνιμος εν ενεργεία αξιωματικός ή μόνιμος υπαξιωματικός δεν είναι ικανός για την ενεργό υπηρεσία και μπορεί να τεθεί σε ειδική κατάσταση, το ανώτατο συμβούλιο βασικής σύνθεσης του οικείου Κλάδου των ΕΔ, όπως καθορίζεται στα άρθρα 18 έως 20 του ν. 2292/1995 (Α’ 35), ή το ΣΑΓΕ για τα ΚΣ αποφασίζει:

α) την παραμονή του στην ενέργεια και την ένταξή του σε ειδική κατάσταση ή

β) την αυτεπάγγελτη αποστρατεία του λόγω σωματικής ανικανότητας, συνεκτιμώντας τις υπηρεσιακές ανάγκες και το σύνολο των στοιχείων του ατομικού του φακέλου.

  1. Αξιωματικοί των Κλάδων των ΕΔ, οι οποίοι έχουν ενταχθεί σε ειδική κατάσταση και εντάσσονται ή μετατάσσονται σε ΚΣ, παραπέμπονται στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή προκειμένου να εξεταστούν για την ένταξή τους σε ειδική κατάσταση του οικείου ΚΣ.

 

Άρθρο 102

Διαθεσιμότητα

 

  1. Σε διαθεσιμότητα τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, με απόφαση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, όταν:

α) Ασκείται σε βάρος τους ποινική δίωξη για οποιοδήποτε κακούργημα, για κλοπή, υπεξαίρεση, απάτη, εκβίαση, πλαστογραφία, δωροδοκία, δωροληψία, παράνομη βεβαίωση ή είσπραξη δικαιωμάτων του Δημοσίου, παράβαση καθήκοντος, συκοφαντική δυσφήμιση και για τα αδικήματα του δέκατου ένατου Κεφαλαίου του Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019, Α΄ 95) περί εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, καθώς και για τα αδικήματα των άρθρων 19, 20, 21, 23, 25, 26, 27, 31, 32, 33, 35, 40, 41, 46 έως και 48, 51, 70, 83, 85, 92, 93, 95, 98, 99, 100, 102 έως και 108, 112, 114 έως και 117, 121, 123, 124, 126, 128, 130 έως και 138, 140 και 142 έως και 147, 149 έως και 155 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ν. 2287/1995, Α΄ 20). Σε αυτή την περίπτωση δεν προσέρχονται στην υπηρεσία για παροχή εργασίας από την επομένη της κοινοποίησης σε αυτούς της απόφασης διαθεσιμότητας, η οποία δεν μπορεί να ισχύει για περισσότερο από δεκαοκτώ (18) μήνες.

β) Κρατούνται σε εκτέλεση εντάλματος ή βουλεύματος ή δικαστικής απόφασης, από την ημερομηνία έναρξης της κράτησης έως τη λήξη της.

γ) Επανέρχονται από αιχμαλωσία, από την ημέρα παρουσίασής τους σε ελληνική στρατιωτική αρχή μέχρι την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της πειθαρχικής τους ευθύνης για κάθε θέμα που συνδέεται με την αιχμαλωσία.

  1. Όσοι τίθενται σε διαθεσιμότητα:

α) Δεν εκτελούν οποιαδήποτε στρατιωτική υπηρεσία,

β) ενημερώνουν τον Αρχηγό του οικείου ΓΕ σχετικά με τον τόπο διαμονής τους,

γ) υπάγονται διοικητικά στον ανώτατο διοικητή της φρουράς του τόπου διαμονής τους.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι τίθενται σε διαθεσιμότητα λαμβάνουν ποσοστό επί του συνόλου των αποδοχών τους ίσο με:

α) ογδόντα πέντε τοις εκατό (85%) για τις περ. α) και γ) της παρ. 1 και

β) ογδόντα τοις εκατό (80%) για την περ. β) της παρ. 1.

 

Άρθρο 103

Μακρά αναρρωτική άδεια

 

  1. Σε μακρά αναρρωτική άδεια τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί εξαιτίας πάθησης της υγείας τους. Λοιπές κατηγορίες εν ενεργεία αξιωματικών και εν ενεργεία μόνιμων υπαξιωματικών για τους οποίους πληρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησης μακράς αναρρωτικής άδειας απολύονται από τις ΕΔ.
  2. Οι μακρές αναρρωτικές άδειας χορηγούνται με γνωμάτευση της οικείας υγειονομικής επιτροπής για νοσηλεία, θεραπεία ή ανάρρωση στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό και χορηγούνται κατά σειρά ως εξής:

α) πρώτη μακρά αναρρωτική άδεια διάρκειας από τρεις (3) έως δώδεκα (12) μήνες,

β) δεύτερη μακρά αναρρωτική άδεια, η διάρκεια της οποίας, αθροιζόμενη με την άδεια της περ. α), δεν μπορεί να υπερβαίνει τους δεκαοχτώ (18) μήνες, χορηγούμενη εφάπαξ ή τμηματικά και ανά τρίμηνο και

γ) τρίτη μακρά αναρρωτική άδεια, η διάρκεια της οποίας, αθροιζόμενη με τις άδειες των περ. α) και β), δεν μπορεί να υπερβαίνει τους είκοσι τέσσερις (24) μήνες, χορηγούμενη σε εξαιρετικές περιπτώσεις για ιδιαίτερα βαριάς μορφής πάθηση, για την οποία η οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή γνωματεύει ότι υπάρχει πιθανότητα ίασης.

  1. Όσοι τελούν σε μακρά αναρρωτική άδεια:

α) ενημερώνουν την οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή σχετικά με τον τόπο διαμονής τους και λαμβάνουν αποζημίωση σύμφωνα με το π.δ. 200/1993 (Α΄75) για τη μετάβαση και την επιστροφή τους από αυτόν μετά το πέρας της άδειας.

β) Υπάγονται διοικητικά στον ανώτερο διοικητή φρουράς του τόπου διαμονής τους.

γ) Παρουσιάζονται, εντός πέντε (5) ημερών από τη λήξη της, στην αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή για έκδοση αιτιολογημένης γνωμάτευσης σχετικά με την κατάσταση της υγείας τους και τη δυνατότητα μεταβολής της κατάστασής τους. Σε περίπτωση που απαιτείται προγενέστερος υγειονομικός έλεγχος, αυτός καθορίζεται με διαταγή του οικείου ΓΕ.

  1. Για όσους επανέρχονται στην ενεργό υπηρεσία μετά τη χορήγηση πρώτης μακράς αναρρωτικής άδειας και, πριν από την παρέλευση δύο (2) ετών από την επάνοδό τους, κρίνεται απαραίτητη η χορήγηση νέας μακράς αναρρωτικής άδειας για την ίδια πάθηση, χορηγείται δεύτερη μακρά αναρρωτική άδεια της περ. β) της παρ. 2.
  2. Σε περίοδο πολέμου ή γενικής ή μερικής επιστράτευσης, ο Αρχηγός του οικείου ΓΕ μπορεί να παραπέμπει με διαταγή του στις οικείες ανώτατες υγειονομικές επιτροπές μόνιμους εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς που τελούν σε μακρά αναρρωτική άδεια για εξέταση της υγείας τους. Οι παραπεμπόμενοι:

α) παρουσιάζονται εντός τριών (3) ημερών από την κοινοποίηση της σχετικής διαταγής στο πλησιέστερο φρουραρχείο και

β) στη συνέχεια, παρουσιάζονται εντός πέντε (5) ημερών στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή, η οποία γνωματεύει το συντομότερο δυνατό για την ικανότητά τους να επανέλθουν σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας.

  1. Ο μόνιμος εν ενεργεία αξιωματικός και υπαξιωματικός τίθεται στην κατάσταση της μακράς αναρρωτικής άδειας από την επόμενη ημέρα της έκδοσης της γνωμάτευσης της ανώτατης υγειονομικής επιτροπής. Για τη θέση τους σε μακρά αναρρωτική άδεια ενημερώνεται το οικείο ΓΕ και εκδίδεται διαπιστωτική πράξη του Αρχηγού του.
  2. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί παραπέμπονται στην αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ εφόσον:

α) δεν μπορούν, λόγω νοσηλείας, θεραπείας ή συνήθους αναρρωτικής άδειας, να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους για συνολικό χρονικό διάστημα έξι (6) μηνών εντός δύο (2) ετών,

β) η πάθησή τους χαρακτηρίζεται ως ανίατη ή δυσίατη από στρατιωτικό νοσοκομείο ή οποιοδήποτε άλλο νοσηλευτικό ίδρυμα στο οποίο παραπέμφθηκαν από την υγειονομική επιτροπή για θεραπεία, ανεξαρτήτως του χρόνου αποχής τους από την υπηρεσία. Στην περίπτωση αυτή παραπέμπονται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή αμέσως μετά το πέρας της θεραπευτικής αγωγής,

γ) έχουν εξαντλήσει την προβλεπόμενη διάρκεια συνήθους αναρρωτικής άδειας για τη θεραπεία της πάθησής τους και κρίνεται από το στρατιωτικό νοσοκομείο ότι εξακολουθούν να μην μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους.

  1. Η ανώτατη υγειονομική επιτροπή εκδίδει αιτιολογημένη γνωμάτευση για την κατάσταση της υγείας του εξεταζόμενου και τη θέση του σε μακρά αναρρωτική άδεια.
  2. Όσοι, λόγω νοσηλείας, θεραπείας, μακράς ή συνήθους αναρρωτικής άδειας, δεν άσκησαν τα καθήκοντά τους για τριάντα (30) μήνες, διαδοχικά ή συνολικά εντός τεσσάρων (4) ετών δεν λαμβάνουν περαιτέρω αναρρωτικές άδειες. Αν απαιτείται επιπλέον απουσία τους από τα καθήκοντά τους, παραπέμπεται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή, η οποία αποφαίνεται οριστικά για την αυτεπάγγελτη αποστρατεία τους λόγω σωματικής ανικανότητας.

 

Άρθρο 104

Αποστρατεία

  1. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί τίθενται σε αποστρατεία με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας λόγω:

α) σωματικής ανικανότητας ή πτητικής ακαταλληλότητας,

β) υποβολής αίτησης αποστρατείας ή παραίτησης.

Ειδικά οι αξιωματικοί του ΚΣ Στρατιωτικών Ιερέων τίθενται σε αποστρατεία με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, λόγω τέλεσης παραπτώματος για το οποίο επιβάλλεται καταστατική ποινή σύμφωνα με το π.δ. 48/2022 (Α΄ 120).

  1. Οι πράξεις αποστρατείας εκδίδονται:

α) εντός ενός (1) μηνός από την έκδοση της απόφασης ή γνωμάτευσης του αρμόδιου συλλογικού οργάνου που επιφέρει την αυτεπάγγελτη αποστρατεία για τους λόγους της περ. α) της παρ. 1 και

β) εντός ενός (1) μηνός από την ημερομηνία αποδοχής της αίτησης παραίτησης αποστρατείας από την αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ.

  1. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί μπορούν να υποβάλουν:

α) αίτηση παραίτησης, εφόσον δεν έχουν συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής στις ΕΔ, η οποία δύναται να ανακαλείται μία (1) φορά εντός ενός (1) μηνός από την υποβολή της και η αποδοχή της είναι δυνητική,

β) αίτηση αποστρατείας, εφόσον έχουν συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής στις Ένοπλες Δυνάμεις, η οποία δεν ανακαλείται και η αποδοχή της σε περίοδο πολέμου και γενικής ή μερικής επιστράτευσης είναι δυνητική.

  1. Αιτήσεις αποστρατείας ή παραίτησης από όσους έχουν παραπεμφθεί ενώπιον πειθαρχικού συμβουλίου εξετάζονται μετά την ολοκλήρωση του πειθαρχικού ελέγχου.
  2. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι αποστρατεύονται για οποιονδήποτε λόγο, βρίσκονται σε ενεργό υπηρεσία μέχρι και την τελευταία ημέρα του επόμενου μήνα από αυτόν κατά τον οποίο δημοσιεύεται η διοικητική πράξη της αποστρατείας τους. Όσοι αποβιώνουν εν ενεργεία διαγράφονται την ημερομηνία του θανάτου τους.
  3. Πειθαρχική δίωξη η οποία έχει εκκινήσει με παραπομπή ενώπιον πειθαρχικού συμβουλίου συνεχίζεται και μετά την κρίση για αποστρατεία ή την αποστρατεία για λόγους υγείας του εγκαλουμένου.

 

Άρθρο 105

Εφεδρεία

 

  1. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποστρατεύονται για οποιοδήποτε λόγο εγγράφονται στην εφεδρεία. Εξαιρούνται όσοι αποστρατεύονται:

α) λόγω σωματικής ανικανότητας ή

β) για τους λόγους της παρ. 1 του άρθρου 104.

  1. Με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, όσοι είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία διαγράφονται:

α) λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας για την εφεδρεία ως εξής:

αα) οι αξιωματικοί με τη συμπλήρωση του εξηκοστού όγδοου (68ου) έτους της ηλικίας τους και

αβ) οι μόνιμοι υπαξιωματικοί με τη συμπλήρωση του εξηκοστού πέμπτου (65ου) έτους της ηλικίας τους,

β) λόγω στέρησης της ιδιότητάς τους, σύμφωνα με το άρθρο 97.

  1. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί διαγράφονται από την εφεδρεία αυτοδίκαια, από την επόμενη ημέρα της συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας της παρ. 2 ή με την έκδοση της διοικητικής πράξης στέρησης της ιδιότητάς τους.
  2. Οι μόνιμοι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποστρατεύονται και εγγράφονται στην εφεδρεία, υποβάλλουν στην αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ υπεύθυνη δήλωση στην οποία αναγράφονται η διεύθυνση μόνιμης κατοικίας και τα στοιχεία επικοινωνίας τους. Σε περίπτωση αλλαγής της διεύθυνσης μόνιμης κατοικίας και μέχρι τη διαγραφή τους από την εφεδρεία υποβάλλουν νέα υπεύθυνη δήλωση εντός δύο (2) μηνών. Σε όσους δεν την υποβάλλουν εμπρόθεσμα, επιβάλλεται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας πρόστιμο ίσο με τον βασικό μισθό του τελευταίου κλιμακίου που κατείχαν όσο βρίσκονταν στην ενέργεια.
  3. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του οικείου κατά Κλάδο ανώτατου συμβουλίου κρίσεων ή του ΣΑΓΕ για τα ΚΣ, αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που έχουν αποστρατευθεί ανακαλούνται στην ενέργεια:

α) εφόσον είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία, για κάλυψη θέσεων που καλύπτονται από μόνιμους από την εφεδρεία, σύμφωνα με ειδικότερες διατάξεις, διεθνείς ή διακρατικές συμφωνίες, ή

β) για τις ανάγκες συγκρότησης στρατιωτικών δικαστηρίων, σύμφωνα με τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα (ν. 2287/1995, Α’ 20) ή

γ) για λόγους υγείας, μετά από γνωμάτευση της οικείας ανώτατης υγειονομικής επιτροπής. Αυτοί εξακολουθούν να λαμβάνουν τις συνταξιοδοτικές τους αποδοχές, δικαιούνται την υγειονομική περίθαλψη των μόνιμων από την εφεδρεία και δεν λαμβάνουν μισθό.

Όσοι ανακαλούνται στην ενέργεια, σύμφωνα με την παρούσα, απολύονται όταν παύσουν οι λόγοι της ανάκλησής τους.

  1. Όσοι έχουν παραιτηθεί από τις ΕΔ ή έχουν τεθεί σε αποστρατεία με αίτησή τους ανακαλούνται στην ενέργεια αποκλειστικά σύμφωνα με την υποπερ. αγ) της περ. α) της παρ. 5.
  2. Σε περίοδο επιστράτευσης ή πολέμου, εφόσον υφίσταται ανάγκη προσωπικού που χειρίζεται πτητικά μέσα, οι μόνιμοι στην εφεδρεία αξιωματικοί που εργάζονται ως χειριστές αεροσκαφών αναγνωρισμένων οργανισμών ή εταιρειών και διατηρούν την πτητική τους ικανότητα, σύμφωνα με τους οικείους κανονισμούς λειτουργίας, παραμένουν στην εφεδρεία των Ιπτάμενων αξιωματικών μέχρι να συμπληρώσουν το απαιτούμενο όριο ηλικίας.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

 

Άρθρο 106

Υποχρεώσεις αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί απαγορεύεται:

α) να ασκούν ιδιωτικό έργο ή εργασία με αμοιβή ή οποιοδήποτε επάγγελμα,

β) να συμμετέχουν σε συνεταιρισμούς, οι οποίοι αποσκοπούν σε εμπορική δραστηριότητα και προσκόμιση κέρδους,

γ) να συμμετέχουν σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων οι οποίες ασκούν κριτική σε θέματα διοίκησης, οργάνωσης και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων, με εξαίρεση τις ενώσεις του άρθρου 30Γ του ν. 1264/1982 (Α΄79), ή που εμπλέκονται σε ζητήματα χάραξης της γενικής πολιτικής της Χώρας,

δ) να κατέχουν οποιαδήποτε θέση σε φορείς του δημοσίου τομέα της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143), σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού και σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου εκτός των ΕΔ.

  1. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται:

α) στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος και του ΚΣ Πληροφορικής, η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού του οικείου ΓΕ. Κατά την άσκηση ιδιωτικού έργου δεν επιτρέπεται να αναλαμβάνουν υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ. Σε περίπτωση παράβασης των παραπάνω υποχρεώσεων η άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου ανακαλείται.

β) Στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του μουσικού σώματος ή της ειδικότητας μουσικού, η δημόσια διεύθυνση ορχηστρών ή η εκτέλεση μουσικών έργων σε ιδιωτικές ορχήστρες και θεάματα με αμοιβή, με πολιτική περιβολή, κατόπιν άδειας του οικείου Σχηματισμού,

γ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να διδάσκουν σε δημόσιες ή ιδιωτικές σχολές ή εκπαιδευτικά ιδρύματα κατόπιν άδειας του Αρχηγού του οικείου ΓΕ και

δ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να συμμετέχουν με άδεια του οικείου ΓΕ σε ερευνητικά προγράμματα των ΑΕΙ ή των ΑΣΕΙ, με αμοιβή και σύμφωνα με τους όρους του ερευνητικού προγράμματος, χωρίς επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού.

 

Άρθρο 107

Υποχρέωση παραμονής στις Ένοπλες Δυνάμεις

 

  1. Οι απόφοιτοι των ΑΣΕΙ, της ΣΣΑΣ, της ΣΑΝ και των ΑΣΜΥ αναλαμβάνουν από την ονομασία τους ως Ανθυπολοχαγών και αντίστοιχοι και Επιλοχιών Β΄ Τάξης και αντίστοιχοι, υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρόνο διπλάσιο του χρόνου φοίτησής τους, όπως αυτός καθορίζεται από τα οικεία προγράμματα σπουδών.
  2. Όσοι κατατάσσονται στις ΕΔ ως αξιωματικοί με διαγωνισμό αναλαμβάνουν υποχρέωση παραμονής για οκτώ (8) έτη από την ονομασία τους ως αξιωματικών.
  3. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί που ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ για χρονικό διάστημα τουλάχιστον έξι (6) μηνών εντός δύο (2) ετών αναλαμβάνουν επιπλέον υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρονικό διάστημα τριπλάσιο του χρόνου εκπαίδευσής τους και σε κάθε περίπτωση όχι μικρότερο των δύο (2) ετών.
  4. Οι αξιωματικοί του Υγειονομικού Σώματος, οι οποίοι απέκτησαν με μέριμνα της υπηρεσίας ειδικότητα ή εξειδίκευση ή παρακολουθούν με μέριμνα της υπηρεσίας πρόγραμμα ειδικότητας ή εξειδίκευσης, αναλαμβάνουν υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο με τον χρόνο εκπαίδευσης που διανύθηκε στην ειδικότητα ή εξειδίκευση εκτός των στρατιωτικών νοσοκομείων και του ΝΙΜΤΣ. Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος υποχρεωτικής παραμονής, σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο, δεν υπερβαίνει τα πέντε (5) έτη.
  5. Για την εφαρμογή των παρ. 3 και 4:

α) στον χρόνο εκπαίδευσης ή φοίτησης υπολογίζεται ο χρόνος που πραγματικά διανύθηκε, συμπεριλαμβανομένων των διακοπών,

β) ο μήνας υπολογίζεται με διάρκεια τριάντα (30) ημερών,

γ) η επιπλέον υποχρέωση παραμονής αναλαμβάνεται και εκπληρώνεται αμέσως μετά τη λήξη του πραγματικού χρόνου που διανύθηκε για την εκπαίδευση ή τη φοίτηση και προστίθεται στην αρχική υποχρέωση των παρ. 1 και 2 και

δ) ο χρόνος εκπαίδευσης δεν προσμετράται για τη συμπλήρωση της αναλαμβανόμενης υποχρέωσης με εξαίρεση τον χρόνο εκπαίδευσης στην ειδικότητα ή εξειδίκευση των στρατιωτικών ιατρών, που λαμβάνει χώρα στα στρατιωτικά νοσοκομεία και το ΝΙΜΤΣ.

 

Άρθρο 108

Υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης

 

  1. Όσοι παραιτούνται ή αποτάσσονται από τις ΕΔ ή αποστρατεύονται λόγω δυσμενούς κρίσης ή λόγω υποβολής ειδικής έκθεσης αποστρατείας, καταβάλλουν υπέρ του Δημοσίου αποζημίωση ίση με το γινόμενο του συνόλου των καθαρών αποδοχών του βαθμού τους, συμπεριλαμβανομένων των ποσών που αναλογούν στον φόρο εισοδήματος, επί τους υπολειπόμενους μήνες υποχρέωσης παραμονής τους στις ΕΔ σύμφωνα με το άρθρο 107. Όσοι έχουν εκπαιδευτεί με δαπάνη της υπηρεσίας στο εξωτερικό, καταβάλλουν επιπλέον και το ύψος της δαπάνης αυτής.
  2. Η αποζημίωση και η δαπάνη της παρ. 1 καταλογίζονται και βεβαιώνονται ως δημόσιο έσοδο, σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ν. 4978/2022, Α΄ 190).
  3. Από την υποχρέωση της παρ. 1 εξαιρούνται όσοι εξέρχονται από τις ΕΔ για λόγους υγείας, οι οποίοι διαπιστώνονται από την αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή του ν.δ. 1327/1973 (Α΄ 16).

 

Άρθρο 109

Ειδικότερες διατάξεις για τους στρατιωτικούς των Κοινών Σωμάτων

 

  1. Η παραπομπή, η υγειονομική εξέταση και η έκδοση γνωματεύσεων επί της σωματικής ικανότητας των αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών των ΚΣ γίνονται σύμφωνα με το άρθρο 19 του ν. 1327/1973 (Α΄ 16), περί υγειονομικής εξέτασης αξιωματικών και ανθυπασπιστών κοινών σωμάτων.
  2. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΚΣ παραπέμπονται ενώπιον των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων πειθαρχικών συμβουλίων του ΓΕΕΘΑ, ανεξαρτήτως της θέσης που υπηρετούν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄

εξουσιοδοτικεσ, μεταβατικεσ και καταργουμενεσ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Ζ΄

 

Άρθρο 110

Εξουσιοδοτική διάταξη Μέρους Ζ΄

 

Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται με πρόταση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, καθορίζονται τα επιμέρους διαδικαστικά θέματα, ζητήματα προσφυγών κατά των γνωματεύσεων των υγειονομικών επιτροπών και κάθε άλλο θέμα για την εφαρμογή του άρθρου 103.

 

Άρθρο 111

Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Ζ΄

 

  1. Οι Ανθυπασπιστές και υπαξιωματικοί της ΠΑ, οι οποίοι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους τελούν σε διαθεσιμότητα για λόγους υγείας, διέπονται μέχρι τη λήξη της από το άρθρο 13 του ν. 2342/1953 (Α΄ 74), περί διαθεσιμότητας.
  2. Όσοι έχουν ανακληθεί στην ενέργεια κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους διέπονται από τις ρυθμίσεις των παρ. 4, 5 και 6 του άρθρου 66 του ν.δ. 1400/1973 (Α΄ 114), περί υποχρεώσεων μονίμων εν εφεδρεία αξιωματικών.
  3. Όσοι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους έχουν τεθεί στις καταστάσεις των άρθρων 14 έως 16 του ν.δ. 1400/1973, παραμένουν σε αυτές, παραπέμπονται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή εντός τριών (3) ετών από την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους για οριστική κρίση της σωματικής τους ικανότητας και, εφόσον κριθούν ικανοί, επανέρχονται στην ενέργεια, διαφορετικά παραμένουν στην οικεία ειδική κατάσταση μέχρι την αποστρατεία τους.
  4. Η παρ. 3 του άρθρου 108 εφαρμόζεται για όσους ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ, μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους.
  5. Μέχρι την έναρξη ισχύος της απόφασης του άρθρου 110, ισχύουν τα άρθρα 22 έως 30 του ν. 1400/1973, περί της κατάστασης μακράς αναρρωτικής αδείας.
  6. Αιτήσεις αποστρατείας ή παραίτησης που έχουν υποβληθεί προ της έναρξης ισχύος του παρόντος Μέρους, εξετάζονται ως προς τις τυπικές και ουσιαστικές τους προϋποθέσεις σύμφωνα με τις διατάξεις που ίσχυαν κατά τον χρόνο υποβολής της σχετικής αίτησης.

 

Άρθρο 112

Καταργούμενες διατάξεις Μέρους Ζ΄

 

Με την επιφύλαξη του άρθρου 112 καταργούνται:

α) το ν.δ. 1400/1973 (Α΄ 114), περί καταστάσεως αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων,

β) ο ν. 2342/1953 (Α΄ 74), περί ιεραρχίας, προαγωγών και καταστάσεων των μόνιμων υπαξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας και

γ) τα άρθρα 7 έως 11, 13 έως 16, 21 και 30 έως 37 του α.ν. 1101/1938 (Α΄ 73), περί καταστάσεως των υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού.

Σχόλια 1 2 3 4 5 6 … 13
  • 25 Νοεμβρίου 2025, 21:26 | Σταύρος

    Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις. Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 20:24 | Χαράλαμπος Μολύβας

    Στο Άρθρο 106, η υποπαρ.2α) από:

    «Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται:
    α) στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος και του ΚΣ Πληροφορικής, η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού του οικείου ΓΕ…»

    προτείνεται να διαμορφωθεί ως εξής:

    «Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται:
    α) στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος, στους αξιωματικούς που είναι εγγεγραμμένοι στο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας (ΤΕΕ) και του ΚΣ Πληροφορικής, η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού του οικείου ΓΕ…»

    Η ανωτέρω αλλαγή προτείνεται διότι παρατηρείται συχνά το φαινόμενο οι αξιωματικοί μηχανικοί που σπουδάζουν με δαπάνες της Στρατιωτικής Υπηρεσίας στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, να τοποθετούνται λόγω υπηρεσιακών αναγκών επί μακρόν σε θέσεις όπου δεν εφαρμόζουν τις γνώσεις που απέκτησαν. Έτσι, απαξιώνεται σταδιακά η επιστημονική-τεχνική τους κατάρτιση και ουσιαστικά η επένδυση της Υπηρεσίας δεν έχει αντίκρισμα. Με την άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού του οικείου ΓΕ, θα δοθεί η δυνατότητα στους αξιωματικούς μηχανικούς να διατηρήσουν υψηλό επίπεδο επαγγελματικής κατάρτισης, με αποτέλεσμα να είναι πιο αποτελεσματικοί στην άσκηση των καθηκόντων τους, στο πεδίο της επιστημονικής-τεχνικής υποστήριξης των ΕΔ.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 20:41 | Βαγγελης

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 20:00 | Μενελαος

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 20:23 | Ξενοφων

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 20:27 | Ευαγγελος

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 20:26 | Βασίλειος Σιαπέρας

    Σχόλιο επί του Άρθρου 106 – Προσθήκη στις εξαιρέσεις για την άσκηση ιδιωτικού έργου

    Το άρθρο 106 προβλέπει ότι, κατ’ εξαίρεση, επιτρέπεται σε αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος και του Κοινού Σώματος Πληροφορικής η ιδιωτική άσκηση του επιστημονικού τους αντικειμένου, με άδεια του οικείου ΓΕ. Η διάταξη αυτή αναγνωρίζει ότι ορισμένες επιστημονικές ειδικότητες διαθέτουν θεσμοθετημένα επαγγελματικά δικαιώματα και αντικείμενο άσκησης που μπορεί να υλοποιηθεί και εκτός υπηρεσίας, χωρίς να θίγεται η αμεροληψία, η λειτουργία ή τα συμφέροντα των Ενόπλων Δυνάμεων.

    Ωστόσο, στο πλαίσιο αυτό απουσιάζουν οι Αξιωματικοί Μηχανικοί, απόφοιτοι Ανώτατων Πολυτεχνικών Σχολών όλων των ειδικοτήτων, οι οποίοι:
    α. Αποτελούν πλήρως αναγνωρισμένο επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό, με κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα από το ΤΕΕ και την ελληνική νομοθεσία.
    β. Διαθέτουν επαγγελματικό πεδίο άσκησης ευρύ, τεχνικό και κατά κανόνα ανεξάρτητο από τις λειτουργίες των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως εκπόνηση τεχνικών μελετών, παροχή τεχνικών συμβουλών, πραγματογνωμοσύνες, επιβλέψεις έργων και άλλες τεχνικές υπηρεσίες που δεν εμπλέκονται στρατιωτικές δραστηριότητες.
    γ. Υπόκεινται ήδη σε αυστηρή δεοντολογία και σε καθεστώς άδειας από το οικείο ΓΕ, το οποίο αποτελεί επαρκή μηχανισμό πρόληψης σύγκρουσης συμφερόντων.
    δ. Δεν συντρέχει κανένας ουσιαστικός λόγος να αποκλείονται από δυνατότητα που παρέχεται σε άλλους κλάδους επιστημόνων με αντίστοιχα επαγγελματικά δικαιώματα, όπως οι ιατροί και οι μηχανικοί πληροφορικής.

    Προτεινόμενη συμπλήρωση της περ. α’ των εξαιρέσεων

    «α) στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος, του Κοινού Σώματος Πληροφορικής, καθώς και στους αξιωματικούς Μηχανικούς, αποφοίτους Ανώτατων Πολυτεχνικών Σχολών όλων των ειδικοτήτων, επιτρέπεται η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, (…) κατόπιν άδειας του Αρχηγού του οικείου ΓΕ.»

    Η παραπάνω συμπλήρωση της περίπτωσης α’ των εξαιρέσεων συμβάλει στην:
    α. Ισότιμη μεταχείριση επιστημονικών κλάδων με θεσμοθετημένα επαγγελματικά δικαιώματα.
    β. Αποφυγή αδικαιολόγητης διάκρισης εις βάρος των Μηχανικών σε σχέση με άλλους επιστημονικούς κλάδους.
    γ. Ενίσχυση της τεχνικής επάρκειας και διατήρηση της επιστημονικής επαφής με το τεχνικό αντικείμενο, κάτι που ωφελεί μακροπρόθεσμα και τις ίδιες τις ΕΔ.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 19:14 | Μέλιος

    Για το άρθρο 106.

    Η διάταξη περιορίζει άδικα την άσκηση επιστημονικού έργου μόνο σε συγκεκριμένα σώματα. Υπάρχουν αξιωματικοί άλλων ειδικοτήτων με τυπικά προσόντα και άδεια ασκήσεως επαγγέλματος (π.χ. Μετεωρολόγοι, Νοσηλευτές, Ψυχολόγοι), που μπορούν να προσφέρουν στην κοινωνία χωρίς να θίγονται τα συμφέροντα των ΕΔ. 𝝥𝞀𝝾𝞃𝝴ί𝝼𝝴𝞃𝝰𝝸 𝝼𝝰 𝝴𝝿𝝸𝞃𝞀έ𝝿𝝴𝞃𝝰𝝸 𝝶 ά𝞂𝝹𝝶𝞂𝝶 𝝴𝝿𝝸𝞂𝞃𝝶𝝻𝝾𝝼𝝸𝝹𝝾ύ έ𝞀𝝲𝝾𝞄 𝞂𝝴 ό𝝺𝝾𝞄ς 𝞃𝝾𝞄ς 𝝰𝝽𝝸𝞈𝝻𝝰𝞃𝝸𝝹𝝾ύς 𝝰𝝼𝝴𝝽𝝰𝞀𝞃ή𝞃𝞈ς 𝝴𝝸𝝳𝝸𝝹ό𝞃𝝶𝞃𝝰ς, 𝝻𝝴 𝞃𝝸ς ί𝝳𝝸𝝴ς 𝝰𝞂𝞅𝝰𝝺𝝸𝞂𝞃𝝸𝝹ές 𝝳𝝸𝝹𝝺𝝴ί𝝳𝝴ς.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 19:34 | Νικόλαος

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 19:21 | Κυριάκος

    Η απαγόρευση στους υπαξιωματικούς να θέσουν εκ νέου υποψηφιότητα δεν αποτελεί μόνο ένα άδικο και δυσανάλογο μέτρο εις βάρος του ίδιου του στελέχους· συνιστά μάλιστα αναδρομική εφαρμογή δυσμενούς μέτρου σε δικαίωμα που μέχρι σήμερα του αναγνωριζόταν. Είναι ταυτόχρονα άδικο απέναντι στους πολίτες που τον εξέλεξαν. Τι θα ειπωθεί σε αυτούς τους δημότες; Ότι ο υποψήφιος που εμπιστεύτηκαν και ανέδειξαν δεν μπορεί πλέον να είναι ξανά υποψήφιος; Μια τέτοια ρύθμιση δεν πλήττει μόνο το δικαίωμα του στελέχους στο εκλέγεσθαι, αλλά υποβαθμίζει ευθέως και τη λαϊκή βούληση.»

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 19:27 | Ηλίας

    ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 102 που αφορούν τις ειδικές καταστάσεις υπηρεσίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, σε συνδυασμό με την περ. ζ του άρθρου 111, που προβλέπει υποχρεωτική επανεξέταση εντός τριετίας για όσους ήδη βρίσκονται σε ειδική κατάσταση, δημιουργούν ένα πλαίσιο:
    • χωρίς αντικειμενικά κριτήρια,
    • χωρίς υποχρέωση ειδικής αιτιολογίας,
    • χωρίς εξατομίκευση ανά πάθηση,
    • και χωρίς δικλίδες προστασίας από καταχρηστικές ή άνισες πρακτικές.
    Το αποτέλεσμα είναι ένα καθεστώς αυξημένης ανασφάλειας δικαίου για χιλιάδες στελέχη, καθώς και κίνδυνος υπέρμετρης και αδικαιολόγητης διοικητικής επιβάρυνσης.Η οριζόντια και αδιάκριτη παραπομπή όλων των στελεχών σε υγειονομικές επιτροπές, χωρίς διάκριση μεταξύ χρόνιων, αναστρέψιμων ή σταθερών παθήσεων:
    2.1. Αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές:
    • Άρθρο 2 παρ. 1 Σ.: σεβασμός της ανθρώπινης αξίας.
    • Άρθρο 5 παρ. 1 και 5: προστασία της υγείας, της προσωπικότητας και της σωματικής ακεραιότητας.
    • Άρθρο 9Α Σ.: προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ειδικά των δεδομένων υγείας.
    • Άρθρο 21 παρ. 2–3 Σ.: αυξημένη προστασία ατόμων με αναπηρία ή μη αναστρέψιμες παθήσεις.
    • Άρθρο 25 παρ. 1 Σ.: αρχή της αναλογικότητας, η οποία παραβιάζεται όταν επιβάλλεται καθολικό μέτρο χωρίς εξατομίκευση.
    2.2. Παραβιάζει βασικές αρχές της ιατρικής δεοντολογίας
    Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005) επιβάλλει:
    • την απαίτηση ενημερωμένης συναίνεσης,
    • την προϋπόθεση ιατρικής αναγκαιότητας κάθε εξέτασης,
    • την αποφυγή περιττών ή δυσανάλογων ιατρικών πράξεων.
    Η υποχρεωτική επανεξέταση χωρίς νέα ιατρικά δεδομένα αντίκειται σε αυτές τις θεμελιώδεις αρχές.
    Δεν συνάδει με το ενωσιακό και διεθνές πλαίσιο προστασίας
    • Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ: άρθρα 1, 3, 21, 35.
    • GDPR (ΕΕ 2016/679): αυστηρή αναγκαιότητα και αναλογικότητα στην επεξεργασία δεδομένων υγείας.
    • ΕΣΔΑ άρθρο 8: προστασία της ιδιωτικής ζωής και απαγόρευση δυσανάλογων ιατρικών παρεμβάσεων.
    Η νομολογία του ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι μαζικές, μη αιτιολογημένες ιατρικές πράξεις συνιστούν παράνομη επέμβαση στην ιδιωτική ζωή.
    Η διάταξη παρέχει ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας, χωρίς:
    • κριτήρια για την αυτεπάγγελτη παραπομπή,
    • υποχρέωση αιτιολόγησης,
    • έλεγχο αναλογικότητας,
    • δικαίωμα ένστασης,
    • ιατρική τεκμηρίωση της αναγκαιότητας.
    Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση και σε χρήση της παραπομπής ως εργαλείου πίεσης ή υπηρεσιακής επιβάρυνσης.Η υποχρεωτική επανεξέταση όλων των στελεχών που ήδη τελούν σε ειδικές καταστάσεις εντός τριετίας, ανεξαρτήτως ιατρικού ιστορικού:
    • αγνοεί την ύπαρξη μη αναστρέψιμων / σταθερών παθήσεων,
    • δεν αίρει διοικητικές εκκρεμότητες, αντιθέτως δημιουργεί νέες,
    • επιβαρύνει υπέρμετρα τις υγειονομικές επιτροπές,
    • επιβάλλει περιττές ιατρικές πράξεις,
    • παραβιάζει την αρχή της ελάχιστα επαχθούς διοικητικής παρέμβασης.
    Προτεινόμενη προσθήκη:
    «Η αυτεπάγγελτη παραπομπή στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων σε Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή διενεργείται μόνο εφόσον προκύπτουν νέα ουσιώδη ιατρικά δεδομένα ή συντρέχει ειδικώς αιτιολογημένη υπηρεσιακή ανάγκη, στο πλαίσιο των αρχών της αναλογικότητας και της προστασίας των δεδομένων υγείας. Η σχετική διαταγή παραπομπής είναι ειδικώς αιτιολογημένη και συνοδεύεται από γνωμάτευση αρμόδιου στρατιωτικού ιατρού.
    Δεν επιβάλλεται υποχρεωτική περιοδική επανεξέταση σε περιπτώσεις μη αναστρέψιμων ή μακροχρόνιων σταθερών παθήσεων, πιστοποιημένων από υγειονομική επιτροπή, εκτός εάν προκύψουν νέα ιατρικά στοιχεία.
    Το στέλεχος έχει δικαίωμα υποβολής ένστασης κατά της διαταγής παραπομπής εντός δέκα (10) ημερών από την κοινοποίησή της. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας καθορίζονται τα ειδικά κριτήρια, η διαδικασία και οι κατηγορίες παθήσεων για τις οποίες επιτρέπεται αυτεπάγγελτη παραπομπή.»
    Αναμενόμενα οφέλη από την αναδιατύπωση
    • Θωράκιση της νομιμότητας και της συνταγματικότητας.
    • Προστασία της υγείας και της αξιοπρέπειας των στελεχών.
    • Διαφάνεια, ίση μεταχείριση και αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών.
    • Εξορθολογισμός του έργου των υγειονομικών επιτροπών.
    • Αποφυγή περιττών ιατρικών πράξεων και διοικητικών επιβαρύνσεων.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 18:10 | Σ.Τ.

    Σχόλιο για το Άρθρο 106

    Όπως διαχρονικά εξαιρούνται οι Ιατροί και οι Μουσικοί, καλώς εξαιρούνται με τη διάταξη αυτή και η Αξκοί του ΚΣ Πληροφορικής. Αντίστοιχα θα μπορούσαν να ενταχθούν στην εξαίρεση Μηχανικοί, δεδομένου ότι ήδη έχουν τη δυνατότητα εγγραφής στο ΤΕΕ και η τυχόν ενασχόλησή τους με το αντικείμενο του μηχανικού εκτός υπηρεσίας (με αντίστοιχους περιορισμούς για υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ) θα επιφέρει πέρα από το προσωπικό όφελος, σημαντικό όφελος στην υπηρεσία.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 18:48 | Παναγιώτα Μιχαλάκη

    Στις μεταβατικές διατάξεις του Άρθρου 111 στην παράγραφο 4 γίνεται εκ παραδρομής παραπομπή στο άρθρο 108 αντί του σωστού άρθρου 107 που αφορά τις εκπαιδεύσεις Αξκων σε φορείς εκτός ΕΔ.

    Συγκεκριμένα:

    Άρθρο 111 (Μεταβατικες διατάξεις μερουςZ):
    Στην παράγραφο 4 αναφέρεται:

    «Η παρ. 3 του άρθρου 108 εφαρμόζεται για όσους ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ, μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους.»

    Πρέπει να διορθωθεί ως εξής:

    «Η παρ. 3 του άρθρου 107 εφαρμόζεται για όσους ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ, μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους.»

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 18:15 | ΜΕΥ

    Σε μία πραγματικά φιλελεύθερη οικονομία στην οποία υπάρχει αδήριτη ανάγκη για εργατικά χέρια αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να επιτρέπεται η εργασία σε όλους τους στρατιωτικούς(+ όχι σε μερικούς a la carte) προκειμένου να στηριχθεί το ασφαλιστικό σύστημα,να περιοριστεί η μαύρη εργασία,να ανέβει το ΑΕΠ της χώρας και να μειωθούν τα επιτόκια δανεισμού ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΤΑ 12000 ΕΝΣΗΜΑ αν το επιθυμείς.ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΣΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ ΝΑ ΕΡΓΑΣΤΕΙΣ………..

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 18:23 | Κώστας

    Η απαγόρευση του δικαιώματος να συμμετέχω σε συλλόγους και σωματεία αντιτίθεται στα συνταγματικά μου δικαιώματα

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 18:06 | Aντώνιος Αρετάκης

    Για ποιο λόγο κάποιες ειδικότητες έχουν δικαίωμα σε 2η εργασία και όχι όλοι, είναι ισονομία? Γιατί δεν έχουμε δικαίωμα στο επιχειρείν? Θα έπρεπε να έχουμε δικαίωμα σε έναρξη εταιρείας εξολοκλήρου ή έστω σαν συνέταιροι. Νομίζετε ότι ο μισθός μας είναι αρκετός για αξιοπρεπή διαβίωση?

    Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 16:33 | Τσεσμελης Αριστείδης

    Θα είμαι όσο το δυνατόν λακωνικός….το άρθρο 106 θα προκαλέσει μια έντονη νομική αντίδραση εκ μέρους των ενδιαφερομένων αιρετών η οποία θα καταλήξει σε δικαστικές διαμάχες στο ΣτΕ και στα Συνταγματικά Δικαστήρια, πράγματα ασύμφορο και χρονοβόρο και για τις δύο πλευρές με πιθανή θετική υπερ των αιρετών απόφαση των δικαστηρίων.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 16:34 | Γιάννης

    24 Νοεμβρίου 2025, 21:57 | ΜιχάληςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 15:33 | Ιωάννης

    Οι ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 102 που αφορούν τις ειδικές καταστάσεις υπηρεσίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, σε συνδυασμό με την περ. ζ του άρθρου 111, που προβλέπει υποχρεωτική επανεξέταση εντός τριετίας για όσους ήδη βρίσκονται σε ειδική κατάσταση, δημιουργούν ένα πλαίσιο:
    • χωρίς αντικειμενικά κριτήρια,
    • χωρίς υποχρέωση ειδικής αιτιολογίας,
    • χωρίς εξατομίκευση ανά πάθηση,
    • και χωρίς δικλίδες προστασίας από καταχρηστικές ή άνισες πρακτικές.
    Το αποτέλεσμα είναι ένα καθεστώς αυξημένης ανασφάλειας δικαίου για χιλιάδες στελέχη, καθώς και κίνδυνος υπέρμετρης και αδικαιολόγητης διοικητικής επιβάρυνσης.Η οριζόντια και αδιάκριτη παραπομπή όλων των στελεχών σε υγειονομικές επιτροπές, χωρίς διάκριση μεταξύ χρόνιων, αναστρέψιμων ή σταθερών παθήσεων:
    2.1. Αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές:
    • Άρθρο 2 παρ. 1 Σ.: σεβασμός της ανθρώπινης αξίας.
    • Άρθρο 5 παρ. 1 και 5: προστασία της υγείας, της προσωπικότητας και της σωματικής ακεραιότητας.
    • Άρθρο 9Α Σ.: προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ειδικά των δεδομένων υγείας.
    • Άρθρο 21 παρ. 2–3 Σ.: αυξημένη προστασία ατόμων με αναπηρία ή μη αναστρέψιμες παθήσεις.
    • Άρθρο 25 παρ. 1 Σ.: αρχή της αναλογικότητας, η οποία παραβιάζεται όταν επιβάλλεται καθολικό μέτρο χωρίς εξατομίκευση.
    2.2. Παραβιάζει βασικές αρχές της ιατρικής δεοντολογίας
    Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005) επιβάλλει:
    • την απαίτηση ενημερωμένης συναίνεσης,
    • την προϋπόθεση ιατρικής αναγκαιότητας κάθε εξέτασης,
    • την αποφυγή περιττών ή δυσανάλογων ιατρικών πράξεων.
    Η υποχρεωτική επανεξέταση χωρίς νέα ιατρικά δεδομένα αντίκειται σε αυτές τις θεμελιώδεις αρχές.
    Δεν συνάδει με το ενωσιακό και διεθνές πλαίσιο προστασίας
    • Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ: άρθρα 1, 3, 21, 35.
    • GDPR (ΕΕ 2016/679): αυστηρή αναγκαιότητα και αναλογικότητα στην επεξεργασία δεδομένων υγείας.
    • ΕΣΔΑ άρθρο 8: προστασία της ιδιωτικής ζωής και απαγόρευση δυσανάλογων ιατρικών παρεμβάσεων.
    Η νομολογία του ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι μαζικές, μη αιτιολογημένες ιατρικές πράξεις συνιστούν παράνομη επέμβαση στην ιδιωτική ζωή.
    Η διάταξη παρέχει ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας, χωρίς:
    • κριτήρια για την αυτεπάγγελτη παραπομπή,
    • υποχρέωση αιτιολόγησης,
    • έλεγχο αναλογικότητας,
    • δικαίωμα ένστασης,
    • ιατρική τεκμηρίωση της αναγκαιότητας.
    Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση και σε χρήση της παραπομπής ως εργαλείου πίεσης ή υπηρεσιακής επιβάρυνσης.Η υποχρεωτική επανεξέταση όλων των στελεχών που ήδη τελούν σε ειδικές καταστάσεις εντός τριετίας, ανεξαρτήτως ιατρικού ιστορικού:
    • αγνοεί την ύπαρξη μη αναστρέψιμων / σταθερών παθήσεων,
    • δεν αίρει διοικητικές εκκρεμότητες, αντιθέτως δημιουργεί νέες,
    • επιβαρύνει υπέρμετρα τις υγειονομικές επιτροπές,
    • επιβάλλει περιττές ιατρικές πράξεις,
    • παραβιάζει την αρχή της ελάχιστα επαχθούς διοικητικής παρέμβασης.
    Προτεινόμενη προσθήκη:
    «Η αυτεπάγγελτη παραπομπή στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων σε Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή διενεργείται μόνο εφόσον προκύπτουν νέα ουσιώδη ιατρικά δεδομένα ή συντρέχει ειδικώς αιτιολογημένη υπηρεσιακή ανάγκη, στο πλαίσιο των αρχών της αναλογικότητας και της προστασίας των δεδομένων υγείας. Η σχετική διαταγή παραπομπής είναι ειδικώς αιτιολογημένη και συνοδεύεται από γνωμάτευση αρμόδιου στρατιωτικού ιατρού.
    Δεν επιβάλλεται υποχρεωτική περιοδική επανεξέταση σε περιπτώσεις μη αναστρέψιμων ή μακροχρόνιων σταθερών παθήσεων, πιστοποιημένων από υγειονομική επιτροπή, εκτός εάν προκύψουν νέα ιατρικά στοιχεία.
    Το στέλεχος έχει δικαίωμα υποβολής ένστασης κατά της διαταγής παραπομπής εντός δέκα (10) ημερών από την κοινοποίησή της. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας καθορίζονται τα ειδικά κριτήρια, η διαδικασία και οι κατηγορίες παθήσεων για τις οποίες επιτρέπεται αυτεπάγγελτη παραπομπή.»
    Αναμενόμενα οφέλη από την αναδιατύπωση
    • Θωράκιση της νομιμότητας και της συνταγματικότητας.
    • Προστασία της υγείας και της αξιοπρέπειας των στελεχών.
    • Διαφάνεια, ίση μεταχείριση και αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών.
    • Εξορθολογισμός του έργου των υγειονομικών επιτροπών.
    • Αποφυγή περιττών ιατρικών πράξεων και διοικητικών επιβαρύνσεων.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 15:53 | Ντίνος

    ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α

    Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 14:47 | Ελευθέριος

    Προτείνετε η προσθήκη στο άρθρο 106 και των αξιωματικών με πτυχίο μηχανικού πολυτεχνικής σχολής, για λόγους ισότητας καταρχάς αλλά και διότι μ αυτό τον τρόπο μόνο οφελεί μένη θα ειναι η υπηρεσία καθόσον η ενάσκηση της επιστήμης θα επιφέρει εμπειρία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην υπηρεσία

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 14:38 | Α Γ

    Άρθρο 106 παράγραφος Δ

    Η διάταξη που αποκλείει τους στρατιωτικούς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν στρέφεται μόνο εναντίον μας.
    Στρέφεται ενάντια στις τοπικές κοινωνίες που μας εξέλεξαν, που μας εμπιστεύτηκαν και που στηρίζονται καθημερινά στην παρουσία μας.

    Και κάτι ακόμη, εξίσου σημαντικό:
    αυτό θα το θυμούνται οι κοινωνίες στις βουλευτικές εκλογές.
    Θα θυμούνται ποιοι ψήφισαν έναν νόμο που κόβει δικαιώματα, στερεί επιλογές και αποδυναμώνει τα χωριά και τις κοινότητές τους όταν οι άνθρωποι τους δεν θα μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα.

    Η διάταξη αυτή δεν πρέπει να περάσει.
    Είναι άδικη, παράλογη και αντίθετη σε όσα χρειάζεται η περιφέρεια για να σταθεί όρθια.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 13:38 | Γεωργία

    Η διάταξη που αποκλείει τους στρατιωτικούς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση δείχνει πόσο μακριά από την πραγματικότητα γράφτηκε αυτό το νομοσχέδιο.
    Στα χωριά, όπου οι υποψήφιοι είναι είδος υπό εξαφάνιση, αποφασίζετε να κόψετε και τους λίγους που πραγματικά προσφέρουν.

    Οι στρατιωτικοί είμαστε παρόντες όταν οι περισσότεροι απλώς απέχουν.
    Και τώρα μας τιμωρείτε επειδή κάνουμε αυτό που κανείς άλλος δεν θέλει: να κρατάμε ζωντανές τις κοινότητές μας.

    Η διάταξη αυτή δεν πρέπει να περάσει.
    Είναι άδικη, παράλογη και επιζήμια για την ύπαιθρο.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 13:14 | ΓΕΩΡΓΙΟΣ

    Δυστυχώς, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την ατυχία να νοσούμε σε ένα από τα πλέον δυσμενή εργασιακά περιβάλλοντα. Αντί η υπηρεσία να λειτουργεί με γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τη στήριξη των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, επιλέγει συστηματικά να αναζητά τρόπους ώστε να μετατρέπει την ασθένεια και την καθημερινή μας προσπάθεια για επιβίωση σε πεδίο πειραματισμών. Η συνεχής επίκληση νομοσχεδίων που παραβιάζουν στην πράξη βασικά ανθρώπινα δικαιώματα επιτείνει την αίσθηση ότι η υγεία μας αντιμετωπίζεται ως διαχειριστικό βάρος και όχι ως αυτονόητη προτεραιότητα. Παράλληλα, ορισμένοι έχουν φτάσει στο σημείο να προτείνουν περικοπές οικονομικών παροχών από ανθρώπους που δίνουν καθημερινό αγώνα με σοβαρά προβλήματα υγείας. Προτάσεις τέτοιας φύσης μαρτυρούν πλήρη άγνοια — ή αδιαφορία — για το τι πραγματικά σημαίνει να ζει κανείς υπό το βάρος μιας ασθένειας και για τις ανάγκες που αυτή συνεπάγεται. Σε αυτό το πλαίσιο, καλούμαστε να απολογηθούμε για το αυτονόητο: την ανθρώπινη ευαλωτότητα. Είναι μια πραγματικότητα που δυστυχώς αποτυπώνει το επίπεδο ευαισθησίας και ευθύνης εκείνων που λαμβάνουν αποφάσεις με άμεση επίδραση στη ζωή και την υγεία μας.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 12:56 | Χρήστος

    Προτείνεται η τροποποίηση του άρθρου 106 παρ.2 περ.α του Σ/Ν ως εξής :
    «στους αξιωματικούς των Κοινών Σωμάτων καθώς και στους αποφοίτους της Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού
    του οικείου ΓΕ. Κατά την άσκηση ιδιωτικού έργου δεν επιτρέπεται να αναλαμβάνουν υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ.
    Σε περίπτωση παράβασης των παραπάνω υποχρεώσεων η άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου ανακαλείται.»
    Αιτιολόγηση:
    Οι απόφοιτοι της ΣΣΑΣ και οι Αξκοι Κοινών Σωμάτων εισήχθησαν, εκπαιδεύτηκαν και ορκίστηκαν ως Αξιωματικοί αναλαμβάνοντας την εκπλήρωση καθηκόντων σύμφωνα με τη διττή τους φύσης. Αυτός ο συνδυασμός εξασφαλίζει ότι οι απόφοιτοι της ΣΣΑΣ είναι άρτια καταρτισμένοι τόσο στον επιστημονικό τους τομέα (π.χ. Ιατρική, Νομική, Οικονομικά) όσο και στον στρατιωτικό, καθιστώντας τους ικανούς να υπηρετήσουν ως Αξιωματικοί στα αντίστοιχα Σώματα των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων (Στρατός Ξηράς, Πολεμική Αεροπορία, Πολεμικό Ναυτικό). Η αναγνώριση του ρόλου αυτού αποτυπώνεται στο κείμενο του άρθρου. Η τροποποίηση δεν επιφέρει δημοσιονομικό κόστος στον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά αντιθέτως αποτελεί κίνητρο παραμονής των στελεχών αυτών. Η νομιμοποίηση εσόδων από την άσκηση ιδιωτικού έργου θα επιφέρει πρόσθετες εισφορές στον προϋπολογισμό του Υπουργείου.
    Σχολιασμός της παρούσας:
    Η παρούσα διάταξη αποτελεί παράβαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, μια νομική αρχής που απαγορεύει τις διακρίσεις εις βάρος ατόμων σε παρόμοιες καταστάσεις. Η διάκριση μεταξύ των Αξιωματικών της ΣΣΑΣ δεν είναι νομικά τεκμηριωμένη, ούτε τίθενται ειδικές προϋποθέσεις, οι οποίες δεν πληρούνται για τους αξιωματικούς Νομικού και Οικονομικού. Είναι αδικαιολόγητη η προσθήκη δυνατότητας άσκησης ιδιωτικού έργου στο νεότερο Κοινό Σώμα των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο στην παρούσα χρονική περίοδο απαρτίζεται αποκλειστικά από μετατεγέντα στελέχη καθώς οι πρώτοι απόφοιτοι της Σχολής αναμένεται να εισέλθουν στο Σώμα το 2029. Αντιθέτως στερούνται του δικαιώματος αυτού αρχαιότερα Σώματα της ΣΣΑΣ.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 11:06 | ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΕΜΕΡΤΖΗΣ

    Σχόλιο για το Άρθρο 106 (σχέδιο νόμου ΥΠΕΘΑ – Ειδικές απαγορεύσεις & υποχρεώσεις):

    Η απαγόρευση άσκησης ιδιωτικού έργου ή επαγγέλματος με αμοιβή από αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, όπως προβλέπεται στο Άρθρο 106, δημιουργεί ανισότητα μεταξύ επιστημονικών ειδικοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων, ειδικά σε σχέση με τους Μηχανικούς και Τεχνικούς.

    Νομοθετική τεκμηρίωση – παραπομπές:

    Σύνταγμα της Ελλάδος

    Άρθρο 4 παρ. 1: «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.»

    Άρθρο 5 παρ. 1: «Καθένας έχει δικαίωμα στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του και στη συμμετοχή στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας…»

    Άρθρο 25 παρ. 1: «Οι αρχές του κράτους δικαίου και της ίσης μεταχείρισης είναι δεσμευτικές για όλα τα όργανα της Πολιτείας…»

    Υπαλληλικός Κώδικας – Ν. 3528/2007

    Άρθρο 31: Επιτρέπει, υπό όρους και με υπηρεσιακή άδεια, την άσκηση ελεύθερου επιστημονικού έργου σε δημόσιους υπαλλήλους, εφόσον δεν θίγεται το δημόσιο/υπηρεσιακό συμφέρον.

    Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας – Ν. 6422/1934, Ν. 716/1977

    Ορίζει τους όρους άσκησης επαγγέλματος Μηχανικού, την επαγγελματική υπογραφή, αδειοδότηση και δικαιώματα διπλωματούχων Μηχανικών.

    Νομολογία Διοικητικών Δικαστηρίων & ΑΣΕΠ

    Αναγνωρίζει την ισονομία ως υποχρέωση της Διοίκησης στην αντιμετώπιση δημοσίων υπαλλήλων και στρατιωτικών στελεχών με ισότιμο τρόπο ως προς επιστημονικά και επαγγελματικά δικαιώματα.

    Συνταγματική αιτιολόγηση:
    Η αποκλειστικότητα του δικαιώματος ιδιωτικής απασχόλησης για ορισμένες ειδικότητες αντιβαίνει στη συνταγματική αρχή της ισότητας (άρθρο 4), περιορίζει αναίτια την επαγγελματική δυνατότητα των Μηχανικών και Τεχνικών (άρθρο 5), και δημιουργεί διακριτική μεταχείριση χωρίς τεκμηριωμένο λόγο δημοσίου συμφέροντος.

    Σύσταση-Τροποποίηση:
    Να προστεθεί στο άρθρο η δυνατότητα άσκησης έργου επιστημονικού αντικειμένου και για τους Μηχανικούς και Τεχνικούς των ΕΔ, υπό τους ίδιους δεοντολογικούς κανόνες, με άδεια αρχηγού του οικείου ΓΕ και έλεγχο συμβατότητας με τα συμφέροντα των ΕΔ, όπως ήδη ισχύει για Υγειονομικό και προτείνεται να ισχύσει και για το ΚΣ Πληροφορικής.

    Με τον τρόπο αυτό υλοποιείται η ισονομία, η ίση πρόσβαση στο δικαίωμα εργασίας, και διασφαλίζεται η αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού των ΕΔ.

    Ζητώ λοιπόν την προσθήκη σχετικής διάταξης στο Άρθρο 106 που να αφορά όλους τους Μηχανικούς και Τεχνικούς, ώστε να εξαλειφθεί η διακριτική μεταχείριση και να κατοχυρωθεί το δικαίωμα ιδιωτικής εργασίας υπό τις προϋποθέσεις που ισχύουν για τις λοιπές εξαιρέσεις.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 11:10 | eleni

    Άρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.

    Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.

    Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 11:25 | Xrysostomos

    Άρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.

    Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.

    Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 11:46 | Φ.Ν

    Άρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.

    Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.

    Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 11:36 | Κοσμας

    Απαιτείται καθιέρωση ρητών προαγωγών, καταληκτικών βαθμών και μεταβατικών διατάξεων για τους Αξιωματικούς Ειδικών Καταστάσεων εξ ΑΣΣΥ, για ισονομία και αξιοποίηση της εξειδίκευσής τους.Είναι αντισυνταγματικη και ρατσιστική η υφιστάμενη διάκριση.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 11:10 | Christos

    Κατάργηση του άρθρου 101 του νομοσχεδιου.Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΣτΕ (417/2019, 1972/2017, 2500/2013). Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 11:33 | Kyriaki

    Κατάργηση του άρθρου 101 του νομοσχεδιου.Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΣτΕ (417/2019, 1972/2017, 2500/2013). Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 11:25 | Κοσμας

    Απαιτείται καθιέρωση ρητών προαγωγών, καταληκτικών βαθμών και μεταβατικών διατάξεων για τους Αξιωματικούς Ειδικών Καταστάσεων εξ ΑΣΣΥ, για ισονομία και αξιοποίηση της εξειδίκευσής τους.Είναι αντισυνταγματικη και ρατσιστική η υφιστάμενη διάκριση

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 10:51 | Άγγελος

    Να καταργηθεί το άρθρο 111 παράγραφος 3 διότι δεν είναι δυνατόν με τόσα προβλήματα υγείας να βάζετε τον κόσμο σε τέτοια διαδικασία. Επιπλέον ταλαιπωρια και άγχος.
    Ούτε είναι δυνατόν οι χρονιές παθήσεις που μας ταλαιπωρούν με καιημερινη χρήση φαρμακων να ιαθουν ξαφνικά. Είναι αδιανόητο να στρέφεστε εναντίον των στελεχών ειδικών καταστάσεων που η υγεία τους καταστράφηκε μέσα στην υπηρεσία .άμεση κατάργηση γιατί μόνο επιπλέον ζημιά θα κάνει στο ήδη κατεστημένο ηθικό μας από παρόν νομοσχέδιο που θα βάλει έτσι και αλλιώς ταφόπλακα στο στράτευμα.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 09:07 | Αντώνης

    Το άρθρο 106 του νομοσχεδίου που είναι σε διαβούλευση για τις Ένοπλες Δυνάμεις απαγορεύει ρητά τη συμμετοχή των στρατιωτικών στο εκλέγεσθαι σε τοπικά συμβούλια και δημοτικά όργανα, κάτι που θεωρείται αντισυνταγματικό καθώς θίγει το συνταγματικό δικαίωμα των στρατιωτικών να συμμετέχουν πολιτικά. Η απαγόρευση αυτή στερεί από τους στρατιωτικούς τη δυνατότητα να συμβάλλουν στην τοπική αυτοδιοίκηση, παρόλο που η συμμετοχή τους αποτελεί πολλαπλό όφελος.Συγκεκριμένα, η ενεργή συμμετοχή των στρατιωτικών στα τοπικά συμβούλια ενισχύει το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων, αφού οι πολίτες τους εμπιστεύονται μέσω της ψήφου τους, γεγονός που προάγει τη δημοκρατική σχέση στρατού-κοινωνίας. Επιπλέον, αξιοποιούν τις γνώσεις, την πειθαρχία και τη μεθοδικότητά τους για να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες και να ζωντανεύουν την επαρχία, που συχνά αντιμετωπίζει δημογραφική και αναπτυξιακή ύφεση. Όλα αυτά τα κατορθώνουν ενώ παράλληλα ασκούν κατά το ακέραιο τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα, ισορροπώντας την επαγγελματική τους θητεία με τη συμμετοχή τους στην τοπική κοινωνία.Συνοπτικά, η απαγόρευση του άρθρου 106 εκτός ότι είναι αντισυνταγματική, παραβλέπει τη θετική επίδραση που μπορεί να έχουν οι στρατιωτικοί στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην κοινωνική συνοχή. Η συμμετοχή τους στα τοπικά όργανα όχι μόνο ενισχύει το κύρος και τη δημοκρατική νομιμοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αποτελεί και ουσιαστική συνεισφορά στις τοπικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στην επαρχία που έχει ανάγκη από ενεργό και μεθοδικό κοινωνικό δυναμικό

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 09:18 | Μανόλης

    Το προτεινόμενο ασυμβίβαστο της περ. δ) του άρθρου 106, που απαγορεύει στους στρατιωτικούς να κατέχουν οποιαδήποτε θέση σε ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα λειτουργίας στις τοπικές κοινωνίες, ιδίως σε νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές.Η θέση του Προέδρου Κοινότητας δεν ασκεί εκτελεστική εξουσία, ούτε αποτελεί κομματικό ή πολιτικό αξίωμα. Είναι θέση τοπικής ευθύνης με καθαρά διαχειριστικό/κοινωνικό χαρακτήρα, που στηρίζεται στην εθελοντική προσφορά των κατοίκων.Σε πολλές περιοχές της χώρας –ιδίως σε μικρά νησιά και χωριά– η συμμετοχή στρατιωτικών στα τοπικά συμβούλια είναι συχνά η μόνη δυνατότητα να υπάρξει ενεργή και ικανή τοπική διοίκηση. Η καθολική απαγόρευση στερεί από τις τοπικές κοινωνίες πρόσωπα με υπευθυνότητα, πειθαρχία και υψηλό αίσθημα δημόσιας προσφοράς.Προτείνεται:α) Να εξαιρεθούν από την απαγόρευση του άρθρου 106 οι Πρόεδροι και τα μέλη των Κοινοτήτων.β) Αν παραμείνει η ρύθμιση, να εφαρμοστεί ώστε το ασυμβίβαστο να αφορά μόνο αξιώματα με εκτελεστική εξουσία (Δήμαρχος, Αντιδήμαρχος, Πρόεδρος Δ.Σ.).Η διατήρηση της δυνατότητας συμμετοχής στρατιωτικών στις Κοινότητες θα ενισχύσει την κοινωνική συνοχή, δεν δημιουργεί κομματική εμπλοκή, και σέβεται την ιδιαίτερη πραγματικότητα των μικρών οικισμών της χώρας.

    Με το παρόν σχόλιο θα ήθελα να προσθέσω συμπληρωματικά νομικά και θεσμικά επιχειρήματα σχετικά με την περ. δ) του άρθρου 106.

    1. Αρχή της αναλογικότητας.
    Η οριζόντια απαγόρευση χωρίς διάκριση μεταξύ εκτελεστικών και μη εκτελεστικών θέσεων είναι υπέρμετρη και μη αναγκαία. Θέσεις όπως του Προέδρου Κοινότητας δεν ασκούν εκτελεστική εξουσία και δεν επηρεάζουν την ουδετερότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.

    2. Δικαίωμα συμμετοχής στις τοπικές υποθέσεις .
    Η αυτοδιοίκηση αποτελεί πυλώνα της δημοκρατίας και οι πολίτες έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν στα όργανά της. Ο αποκλεισμός μιας ολόκληρης κατηγορίας πολιτών χωρίς ειδικό λόγο παραβιάζει την αρχή αυτή.

    3. Δικαίωμα του εκλέγεσθαι.
    Κάθε περιορισμός στο δικαίωμα εκλογής πρέπει να είναι απολύτως αιτιολογημένος. Η προτεινόμενη διάταξη δεν περιέχει τεκμηρίωση ούτε συνδέεται με λόγους εθνικής ασφάλειας ή ανάγκης πολιτικής ουδετερότητας.

    4. Δημοκρατική νομιμοποίηση των Προέδρων Κοινοτήτων
    Οι Πρόεδροι Κοινοτήτων εκλέγονται άμεσα από τους πολίτες. Οι στρατιωτικοί που υπηρετούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση το κάνουν ως ενεργοί πολίτες με λαϊκή εντολή, όχι ως εκπρόσωποι κάποιας εξουσίας.
    Η προσπάθεια οριζόντιου αποκλεισμού μιας κατηγορίας δημοκρατικά εκλεγμένων πολιτών εγείρει σοβαρά ζητήματα δημοκρατικής αρχής.
    Η δημοκρατία δεν ενισχύεται με αποκλεισμούς· ενισχύεται με συμμετοχή και λογοδοσία.

    α) Να εξαιρεθούν οι Πρόεδροι και τα μέλη των Κοινοτήτων από το ασυμβίβαστο, ή
    β) Να περιοριστεί η εφαρμογή του μόνο σε αιρετές θέσεις με εκτελεστική εξουσία, όπως Δήμαρχο, Αντιδήμαρχο και Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου.

    Η προτεινόμενη ρύθμιση, ως έχει, είναι νομικά ατεκμηρίωτη, κοινωνικά επιζήμια και συνταγματικά προβληματική.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 08:04 | Τ. Σ

    Η προτεινόμενη διάταξη που αποκλείει τους στρατιωτικούς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι παντελώς αδικαιολόγητη.
    Στις μικρές κοινότητες, όπου μετά βίας βρίσκονται υποψήφιοι, αντί να στηρίζετε όσους θέλουν να προσφέρουν, τους αποκλείετε.

    Οι στρατιωτικοί δεν κατεβαίνουμε για καριέρα — κατεβαίνουμε γιατί αν δεν βοηθήσουμε εμείς, τα χωριά απλώς θα σβήσουν.
    Με αυτή τη ρύθμιση τιμωρείτε την προσφορά και ενισχύετε την εγκατάλειψη.

    Η διάταξη πρέπει να αποσυρθεί.
    Είναι άδικη, άτοπη και εντελώς εκτός πραγματικότητας.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 08:43 | Δημήτριος Λάρδας

    Με το παρόν σχόλιο θα ήθελα να προσθέσω συμπληρωματικά νομικά και θεσμικά επιχειρήματα σχετικά με την περ. δ) του άρθρου 106.

    Ως Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Πατρικών Χίου, οφείλω να επισημάνω ότι το προτεινόμενο καθολικό ασυμβίβαστο των στρατιωτικών με οποιαδήποτε θέση στους ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές, και ειδικότερα:

    1. Αρχή της αναλογικότητας.
    Η οριζόντια απαγόρευση χωρίς διάκριση μεταξύ εκτελεστικών και μη εκτελεστικών θέσεων είναι υπέρμετρη και μη αναγκαία. Θέσεις όπως του Προέδρου Κοινότητας δεν ασκούν εκτελεστική εξουσία και δεν επηρεάζουν την ουδετερότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.

    2. Δικαίωμα συμμετοχής στις τοπικές υποθέσεις.
    Η αυτοδιοίκηση αποτελεί πυλώνα της δημοκρατίας και οι πολίτες έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν στα όργανά της. Ο αποκλεισμός μιας ολόκληρης κατηγορίας πολιτών χωρίς ειδικό λόγο παραβιάζει την αρχή αυτή.

    3. Δικαίωμα του εκλέγεσθαι.
    Κάθε περιορισμός στο δικαίωμα εκλογής πρέπει να είναι απολύτως αιτιολογημένος. Η προτεινόμενη διάταξη δεν περιέχει τεκμηρίωση ούτε συνδέεται με λόγους εθνικής ασφάλειας ή ανάγκης πολιτικής ουδετερότητας.

    4. Δημοκρατική νομιμοποίηση των Προέδρων Κοινοτήτων
    Οι Πρόεδροι Κοινοτήτων εκλέγονται άμεσα από τους πολίτες. Οι στρατιωτικοί που υπηρετούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση το κάνουν ως ενεργοί πολίτες με λαϊκή εντολή, όχι ως εκπρόσωποι κάποιας εξουσίας.
    Η προσπάθεια οριζόντιου αποκλεισμού μιας κατηγορίας δημοκρατικά εκλεγμένων πολιτών εγείρει σοβαρά ζητήματα δημοκρατικής αρχής.
    Η δημοκρατία δεν ενισχύεται με αποκλεισμούς ενισχύεται με συμμετοχή και λογοδοσία.

    Για τους λόγους αυτούς, επαναλαμβάνω την πρόταση:

    α) Να εξαιρεθούν οι Πρόεδροι και τα μέλη των Κοινοτήτων από το ασυμβίβαστο, ή
    β) Να περιοριστεί η εφαρμογή του μόνο σε αιρετές θέσεις με εκτελεστική εξουσία, όπως Δήμαρχο, Αντιδήμαρχο και Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου.

    Η προτεινόμενη ρύθμιση, ως έχει, είναι νομικά ατεκμηριωμένη, κοινωνικά επιζήμια και συνταγματικά προβληματική.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 07:01 | Δ.Π

    Στο υπό διαβούλευση σ/ν, που καταργεί το ΝΔ 1400/1973 και με γνώμονα ότι επανακαθορίζεται η ειδική κατάσταση των Αξιωματικών και Υπαξιωματικών Υπηρεσίας Γραφείου, που αφορά παθόντες λόγω τραύματος σε διατεταγμένη υπηρεσία και ένεκα ταύτης, τεκμαίρεται ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την χορήγηση αναπηρικού επιδόματος. Αυτό είχε προβλεφθεί και στις διατάξεις του άρθρου 127 παρ. στ του ν.4472/17, αλλά ουδέποτε υλοποιήθηκε, λόγω μην εκδόσεως σχετικής ΚΥΑ του ΥΠΕΘΑ και του Υπουργείου Οικονομικών.

    Αντί αυτού, διαπιστώνεται ότι στο υπό διαβούλευση σ/ν, στο άρθρο 79 αυτού, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για αναπηρικό επίδομα για όσους κρίθηκαν ή θα κριθούν για μεταφορά στην κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου.

    Στα Σώματα Ασφαλείας έχει προβλεφθεί εκ νέου στο νέο νομοσχέδιο (ν. 5246 /25 άρθρο 24 παρ.1ζ ΦΕΚ 198 Α-11-11-25) η χορήγηση του μηνιαίου επιδόματος των 300€ σε όσους τελούν σε κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου. Το επίδομα αυτό καταβάλλεται αδιαλείπτως εδώ και οκτώ (8) χρόνια σύμφωνα με Κ.Υ.Α του Υπουργού Εσωτερικών και Υπουργού Οικονομικών (ΦΕΚ 94 Τεύχος Β, 23-1-2018) κατ΄ εφαρμογή του ν.4472/2018.

    Κατόπιν των παραπάνω και στα πλαίσια της ισονομίας και ισοπολιτείας, καλείται το ΥΠΕΘΑ, όπως προβεί στις δέουσες ενέργειες για την αποκατάσταση αυτής της αδικίας και άνισης μεταχείρισης σε βάρος των στελεχών των ΕΔ που υπέστησαν θυσίες αίματος για την πατρίδα.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 00:15 | Κυριακή

    Θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη όταν τα στελέχη αποστρατεύονται για λόγους υγείας είτε ως ΕΠΟΠ που δεν έχουν μονιμοποιηθεί είτε ως στελέχη που κρίνονται ανίκανοι για την ενεργό υπηρεσία και ικανοί ως υπηρεσία γραφείου αλλά με απόφαση των Ανώτατων Στρατιωτικών Συμβουλίων ως παθόντες σε διατεταγμενη υπηρεσια και ενεκα αυτής επιτέλους να θεσπιστεί από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας η κατάσταση της ειρηνικής διαθεσιμότητας και να καταβάλλεται μισθός. Το παραπάνω πλαίσιο έχει ρυθμιστεί για τα Σώματα Ασφαλείας με την κατάσταση της μόνιμης διαθεσιμότητας σύμφωνα με το ν.δ. 330/1947. Για ποιο λόγο έως σήμερα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν ρυθμίζει το θέμα και οδηγεί στελέχη σε συνταξιοδότηση με πενιχρές απολαβές 500 και μάλιστα ανάπηρους παθόντες σε διατεταγμενη υπηρεσια και ενεκα ταυτης.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 00:01 | Χρήστος

    Θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη όταν τα στελέχη αποστρατεύονται για λόγους υγείας είτε ως ΕΠΟΠ που δεν έχουν μονιμοποιηθεί είτε ως στελέχη που κρίνονται ανίκανοι για την ενεργό υπηρεσία και ικανοί ως υπηρεσία γραφείου αλλά με απόφαση των Ανώτατων Στρατιωτικών Συμβουλίων ως παθόντες σε διατεταγμενη υπηρεσια και ενεκα αυτής επιτέλους να θεσπιστεί από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας η κατάσταση της ειρηνικής διαθεσιμότητας και να καταβάλλεται μισθός. Το παραπάνω πλαίσιο έχει ρυθμιστεί για τα Σώματα Ασφαλείας με την κατάσταση της μόνιμης διαθεσιμότητας σύμφωνα με το ν.δ. 330/1947. Για ποιο λόγο έως σήμερα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν ρυθμίζει το θέμα και οδηγεί στελέχη σε συνταξιοδότηση με πενιχρές απολαβές 500 και μάλιστα ανάπηρους παθόντες σε διατεταγμενη υπηρεσια και ενεκα ταυτης.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 00:30 | Λαμπτινή Μ.

    Η αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων επιτυγχάνεται με το υπάρχον πλαίσιο διαχρονικά. Η διατάραξη του ισχύοντος πλαισίου μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες καταστάσεις.

    Το Φεβρουάριο του έτους 2023 στη συζήτηση και ψήφιση του Νόμου 5018/2023 η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας υποσχέθηκαν και δεσμεύτηκαν να επιλύσουν διαπιστωμένα προβλήματα βαθμολογικής φύσεως των Στελεχών

    Οι Διοικητικές βαθμολογικές – μισθολογικές διακρίσεις δεν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.

    Oι Στρατιωτικοί αναμένουν την στήριξη της Πολιτείας. Δεν επιθυμούν να υποστούν δυσμενείς συνέπειες και ευελπιστούν να ανακάμψει το ηθικό τους που προάγει το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας.

  • 24 Νοεμβρίου 2025, 23:09 | Γιώργος

    Άδικο για τη λαϊκή βούληση το άρθρο 106, στερεί από τις τοπικές κοινωνίες να επιλέγουν τους εκπροσώπους τους και αν εφαρμοστεί άμεσα με τους νυν εκλεγμένους τι γίνετε;;;

  • 24 Νοεμβρίου 2025, 22:10 | Π.Κ

    Το άρθρο 106 του νομοσχεδίου που είναι σε διαβούλευση για τις Ένοπλες Δυνάμεις απαγορεύει ρητά τη συμμετοχή και των υπαξιωματικών στο εκλέγεσθαι σε τοπικά συμβούλια και δημοτικά όργανα σε Ο.Τ.Α Α και Β βαθμου, κάτι που θεωρείται αντισυνταγματικό καθώς θίγει το συνταγματικό δικαίωμα των υπαξιωματικών να συμμετέχουν πολιτικά. Η απαγόρευση αυτή στερεί από τους στρατιωτικούς τη δυνατότητα να συμβάλλουν στην τοπική αυτοδιοίκηση, παρόλο που η συμμετοχή τους αποτελεί πολλαπλό όφελος.Συγκεκριμένα, η ενεργή συμμετοχή των στρατιωτικών στα τοπικά συμβούλια ενισχύει το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων, αφού οι πολίτες τους εμπιστεύονται μέσω της ψήφου τους, γεγονός που προάγει τη δημοκρατική σχέση στρατού-κοινωνίας. Επιπλέον, αξιοποιούν τις γνώσεις, την πειθαρχία και τη μεθοδικότητά τους για να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες και να ζωντανεύουν την επαρχία, που συχνά αντιμετωπίζει δημογραφική και αναπτυξιακή ύφεση. Όλα αυτά τα κατορθώνουν ενώ παράλληλα ασκούν κατά το ακέραιο τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα, ισορροπώντας την επαγγελματική τους θητεία με τη συμμετοχή τους στην τοπική κοινωνία.Συνοπτικά, η απαγόρευση του άρθρου 106 εκτός ότι είναι αντισυνταγματική, παραβλέπει τη θετική επίδραση που μπορεί να έχουν οι στρατιωτικοί στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην κοινωνική συνοχή. Η συμμετοχή τους στα τοπικά όργανα όχι μόνο ενισχύει το κύρος και τη δημοκρατική νομιμοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αποτελεί και ουσιαστική συνεισφορά στις τοπικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στην επαρχία που έχει ανάγκη από ενεργό και μεθοδικό κοινωνικό δυναμικό.

  • 24 Νοεμβρίου 2025, 22:53 | Π.Κ

    Το άρθρο 106 του νομοσχεδίου που είναι σε διαβούλευση για τις Ένοπλες Δυνάμεις απαγορεύει ρητά τη συμμετοχή και των υπαξιωματικών στο εκλέγεσθαι σε τοπικά συμβούλια και δημοτικά όργανα σε Ο.Τ.Α Α και Β βαθμου, κάτι που θεωρείται αντισυνταγματικό καθώς θίγει το συνταγματικό δικαίωμα των υπαξιωματικών να συμμετέχουν πολιτικά. Η απαγόρευση αυτή στερεί από τους στρατιωτικούς τη δυνατότητα να συμβάλλουν στην τοπική αυτοδιοίκηση, παρόλο που η συμμετοχή τους αποτελεί πολλαπλό όφελος.Συγκεκριμένα, η ενεργή συμμετοχή των στρατιωτικών στα τοπικά συμβούλια ενισχύει το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων, αφού οι πολίτες τους εμπιστεύονται μέσω της ψήφου τους, γεγονός που προάγει τη δημοκρατική σχέση στρατού-κοινωνίας. Επιπλέον, αξιοποιούν τις γνώσεις, την πειθαρχία και τη μεθοδικότητά τους για να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες και να ζωντανεύουν την επαρχία, που συχνά αντιμετωπίζει δημογραφική και αναπτυξιακή ύφεση. Όλα αυτά τα κατορθώνουν ενώ παράλληλα ασκούν κατά το ακέραιο τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα, ισορροπώντας την επαγγελματική τους θητεία με τη συμμετοχή τους στην τοπική κοινωνία.Συνοπτικά, η απαγόρευση του άρθρου 106 εκτός ότι είναι αντισυνταγματική, παραβλέπει τη θετική επίδραση που μπορεί να έχουν οι στρατιωτικοί στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην κοινωνική συνοχή. Η συμμετοχή τους στα τοπικά όργανα όχι μόνο ενισχύει το κύρος και τη δημοκρατική νομιμοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αποτελεί και ουσιαστική συνεισφορά στις τοπικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στην επαρχία που έχει ανάγκη από ενεργό και μεθοδικό κοινωνικό δυναμικό

  • 24 Νοεμβρίου 2025, 22:01 | Σ.Κ.

    Όσο και αν προσπαθεί κανείς, είναι αδύνατο να κατανοήσει τους λόγους δημοσίου συμφέροντος που επιβάλλουν την ελεύθερη άσκηση επαγγέλματος από κάποια μόνο στελέχη των ΕΔ και την απαγορεύουν από κάποια άλλα. Η άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος από τους Αξκούς (ΥΓ) όταν εισήχθη με το Ν.Δ.1400/1973, εξυπηρετούσε μια κοινωνική ανάγκη. Στην επαρχία και ειδικά σε ακριτικές περιοχές υπήρχε έλλειψη ειδικευμένων ιατρών και το κενό αυτό κάλυπταν οι στρατιωτικοί ιατροί. Κοντά στα ξερά, κάηκαν και τα χλωρά (κτηνίατροι). Πλέον, αυτή η κοινωνική αναγκαιότητα δεν υφίσταται, παρόλα αυτά έχει νόημα η άσκηση ελευθέρου επαγγέλματος από τους Αξκούς Ιατρούς, εφόσον συμβάλλει στην αρτιότερη επιστημονική τους κατάρτιση και την απόκτηση επιστημονικής εμπειρίας, η οποία είναι προς όφελος της Υπηρεσίας. Σε άλλες ειδικότητες του ΥΓ Σώματος (φαρμακοποιοί, ψυχολόγοι) το συγκεκριμένο υπηρεσιακό όφελος φαίνεται να ατονεί και μαζί με αυτό και η αναγκαιότητα υπαγωγής στην εξαιρετική ρύθμιση. Ακόμη περισσότερο, στην περίπτωση των στελεχών του Μουσικού Σώματος, φαντάζει σχεδόν εξωφρενικό να υφίσταται κοινωνική η υπηρεσιακή ανάγκη που εξυπηρετείται από την άσκηση του ελεύθερου επαγγέλματος του μουσικού. Εκτός αν δεχθούμε ότι ο χειριστής αλτικόρνου θα παιανίζει καλύτερα τα στρατιωτικά εμβατήρια αν έχει εμπειρία στο να παίζει την παπαλάμπραινα στα πανηγύρια. Αστεία πράγματα. Οι ίδιοι προβληματισμοί ισχύουν και για την περίπτωση των Αξκων του Σώματος Πληροφορικής, όπου μάλιστα η ζήτησή της συγκεκριμένης ειδικότητας και οι προσφερόμενες αμοιβές στην αγορά εργασίας, θα οδηγήσει πιθανώς σε σωρεία πρόωρων παραιτήσεών τους. Επί της ουσίας, στις εξαιρέσεις του άρθρου 106 εντάσσεται αδικαιολόγητα μεγάλο εύρος σωμάτων και επιστημονικών ειδικοτήτων, ενώ αποκλείονται άλλες (Οικονομικό και Νομικό Σώμα), χωρίς μάλιστα η εν λόγω ένταξη/αποκλεισμός να φαίνεται πως δικαιολογούνται από λόγους δημοσίου συμφέροντος. Η διαχρονική εφαρμογή της ισχύουσας διάταξης του άρθρου 63 του Ν.1400/1973 και πολύ περισσότερο η συγκεκριμένη διάταξη όπως διαμορφώνεται σήμερα με το άρθρο 106, δημιουργεί αναιτιολόγητες διακρίσεις μεταξύ των στελεχών και επιτείνει το ήδη υπάρχον αίσθημα ανισότητας.

  • 24 Νοεμβρίου 2025, 21:02 | Εμμανουήλ

    Όσον αφορά το άρθρο 106 συμφωνώ απολύτως διότι έχω 3 γνωστούς οι οποίοι είναι αυτή τη στιγμή αντιδήμαρχοι και πιο πριν δημ σύμβουλοι και με λίγα λόγια είναι εξαφανισμένοι απ’ τη μονάδα 9 χρόνια, δεν έχουν έρθει ούτε μια μέρα μέσα στο στρατόπεδο, για ποια ισότητα μιλαμε γιατί τα έχουμε ξεφτιλησει όλα, θα μπορούσαν τουλάχιστον να εκτελούν τις υπηρεσίες που τους αναλογούν. Να καταργηθεί και να επιστεψουν στα καθήκοντά τους και στις μεταθέσεις.

    Άρθρο 101 που αφορά το επίδομα ιδιαιτέρων συνθηκών για τους ελαφράς υπηρεσίας συμφωνώ απόλυτα, πρέπει να υπάρξει επιτέλους ένας διαχωρισμός όπως γίνεται σε όλες τις υπηρεσίες, δε γίνεται να κάνουν τα πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι και οι απολαβές να είναι ίδιες ενώ οι ΕΥ δε συμμετέχουν πουθενά…ζούμε το θέατρο του παραλόγου στον ΕΣ, ο άλλος έχει πάθει έμφραγμα πριν 10 χρόνια και είναι ποδοσφαιριστής και μάλιστα με άδεια της υπηρεσίας, ο άλλος έχει πρόβλημα στο πόδι αλλά το απόγευμα χτυπιέται στα γυμναστήρια, άλλος λέει δε πάω συνοδηγος αλλά το δικό του αυτοκίνητο μια χαρά το οδηγεί

  • 24 Νοεμβρίου 2025, 21:57 | Μιχάλης

    Άρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.

    Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.

    Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 24 Νοεμβρίου 2025, 21:02 | Συμεών Τσοτσόπουλος

    Ειλικρινά, είναι αδιανόητο αυτό που επιχειρείται με τη συγκεκριμένη διάταξη.
    Σε μια χώρα όπου οι μικρές κοινότητες αδειάζουν, όπου οι υποψήφιοι για τις τοπικές εκλογές βρίσκονται με το… κιάλι,
    η λύση που προτείνετε είναι τι;
    Να αποκλείσετε τους στρατιωτικούς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση;

    Τους ίδιους ανθρώπους που υπηρετούν με αυτοθυσία την πατρίδα;
    Τους ίδιους που γυρίζουν στα χωριά τους και προσφέρουν χωρίς καμία φιλοδοξία καριέρας, μόνο για να στηρίξουν τις τοπικές κοινωνίες;
    Αντί να ενισχύσετε όσους κρατούν τα χωριά ζωντανά, επιλέγετε να τους διώξετε από την αυτοδιοίκηση.

    Ποιος ακριβώς πιστεύετε ότι θα αναλάβει αύριο ευθύνη σε ένα χωριό των 50 ή 200 κατοίκων;
    Οι… αόρατοι;
    Γιατί στρατιωτικοί, δάσκαλοι, πυροσβέστες και λίγοι ακόμα είναι αυτοί που σηκώνουν την επαρχία στις πλάτες τους.

    Η διάταξη αυτή δεν είναι απλώς λάθος.
    Είναι προσβλητική, άδικη και αποκομμένη από την πραγματικότητα.

    Είμαστε πολλοί στρατιωτικοί από πίσω που βλέπουμε αυτό το πράγμα και πραγματικά αγανακτούμε.
    Δεν κατεβαίνουμε για πολιτικές καρέκλες,
    κατεβαίνουμε γιατί αν δεν το κάνουμε εμείς, δεν θα το κάνει κανείς.

    Ζητάμε — και απαιτούμε — η διάταξη αυτή να αποσυρθεί άμεσα.
    Τα χωριά δεν χρειάζονται νέους αποκλεισμούς.
    Χρειάζονται ανθρώπους που να θέλουν να προσφέρουν.
    Και εμείς το κάνουμε αυτό χρόνια τώρα.

  • 24 Νοεμβρίου 2025, 21:45 | Βαγγέλης

    Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις. Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.

Σχόλια 1 2 3 4 5 6 … 13