Άρθρο 64
Μεταφορά προσωπικού στον Εθνικό Οργανισμό Πρόληψης και Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων
Το προσωπικό, το οποίο κατά την 1η.8.2024, ημερομηνία δημοσίευσης του ν. 5129/2024 (Α΄ 124), υπηρετούσε με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου και ορισμένου χρόνου στις θεραπευτικές μονάδες, τα τμήματα και τα προγράμματα των υποπερ. γα), γβ) και γγ) της περ. γ), δα), δβ), δγ) της περ. δ) και των περ. ε) και στ) της παρ. 1 του άρθρου 29 του ίδιου νόμου, δύναται μετά από αίτησή του να μεταφερθεί, με ταυτόχρονη μεταφορά της θέσης του στην περίπτωση του προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και έως τη λήξη της σύμβασής του στην περίπτωση προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, στον Εθνικό Οργανισμό Πρόληψης και Αντιμετώπισης Εξαρτήσεων (Ε.Ο.Π.Α.Ε.). Οι αιτήσεις του προηγούμενου εδαφίου υποβάλλονται από την 1η.5.2026 έως την 31η.5.2026 στην αρμόδια Διεύθυνση της οικείας Διοίκησης Υγειονομικής Περιφέρειας, σύμφωνα με τη διαδικασία της περ. β) της παρ. 2 του άρθρου 30 του ν. 5129/2024. Για τη μεταφορά του προσωπικού εκδίδονται διαπιστωτικές πράξεις του Προέδρου του Ε.Ο.Π.Α.Ε., οι οποίες ισχύουν από την ημερομηνία έκδοσής τους.
Άρθρο 65
Μετατάξεις σε Μονάδες Ψυχικής Υγείας του Εθνικού Δικτύου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας – Τροποποίηση παρ. 4 άρθρου 23 ν. 3370/2005 και παρ. 3 άρθρου 8 ν. 4558/2018
- Στο πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 23 του ν. 3370/2005 (Α΄ 176), περί της ένταξης ιατρών ή οδοντιάτρων στο σώμα Λειτουργών Δημόσιας Υγείας, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην περ. α), οι λέξεις «ΠΕ Ιατρών, ΠΕ Ιατρών Ειδικοτήτων, ΠΕ Οδοντιάτρων και ΠΕ Φαρμακοποιών» αντικαθίστανται από τις λέξεις «ΠΕ Ιατρών (άνευ ειδικότητας), ΠΕ Ιατρών (όλων των ειδικοτήτων), ΠΕ Οδοντιατρικής (όλων των ειδικοτήτων) και ΠΕ Φαρμακευτικής (όλων των ειδικοτήτων)», β) στην περ. γ), βα) μετά από τις λέξεις «ΠΕ Ιατρών», προστίθενται οι λέξεις «(όλων των ειδικοτήτων)», ββ) μετά από τις λέξεις «στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις», διαγράφονται οι λέξεις «, στις Αιρετές Περιφέρειες», βγ) οι λέξεις «ή ΠΕΔΥ-Κέντρα Υγείας» αντικαθίστανται από τις λέξεις «είτε σε Κέντρα Υγείας είτε σε Μονάδες Ψυχικής Υγείας του Εθνικού Δικτύου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας», γ) στην υποπερ. αα), οι λέξεις «ΠΕ Ιατρών, ΠΕ Ιατρών Ειδικοτήτων, ΠΕ Οδοντιάτρων και ΠΕ Φαρμακοποιών Ιατρών, βαθμού Β΄» αντικαθίστανται από τις λέξεις «ΠΕ Ιατρών (άνευ ειδικότητας), ΠΕ Ιατρών, ΠΕ Οδοντιατρικής και ΠΕ Φαρμακευτικής, ίδιων ειδικοτήτων, βαθμού Β`», δ) στην υποπερ. ββ), οι λέξεις «Ιατρών, Οδοντιάτρων και Φαρμακοποιών Ε.Σ.Υ.» αντικαθίστανται από τις λέξεις «Ιατρών Ε.Σ.Υ. και Οδοντιάτρων Ε.Σ.Υ.,», και το πρώτο εδάφιο της παρ. 4, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, διαμορφώνεται ως εξής:
«α) Υπάλληλοι των κλάδων ΠΕ Ιατρών (άνευ ειδικότητας), ΠΕ Ιατρών (όλων των ειδικοτήτων), ΠΕ Οδοντιατρικής (όλων των ειδικοτήτων) και ΠΕ Φαρμακευτικής (όλων των ειδικοτήτων), που κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος νόμου κατέχουν οργανικές ή συσταθείσες προσωποπαγείς θέσεις στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας ή στις ΔΥ.Πε. ή σε άλλα Υπουργεία,
β) μόνιμοι υπάλληλοι ή εργαζόμενοι με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, που υπηρετούν στο Δημόσιο ή σε Ν.Π.Δ.Δ. ή σε άλλους φορείς εποπτευόμενους από το Υπουργείο Υγείας ή άλλα Υπουργεία, οι οποίοι έχουν πτυχίο ιατρικής ή οδοντιατρικής και απέκτησαν ειδικότητα μέχρι την έναρξη του παρόντος ή αποκτούν ειδικότητα με εκπαιδευτική άδεια κατά τα προβλεπόμενα στην παρ. 8 του άρθρου 6 του ν. 3204/2003 (Α` 296),
γ) οι Ιατροί Δημόσιας Υγείας Ε.Σ.Υ. καθώς και οι μόνιμοι υπάλληλοι των κλάδων ΠΕ Ιατρών (όλων των ειδικοτήτων) που κατέχουν οργανικές θέσεις στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις και τους Δήμους και απέκτησαν ειδικότητα με εκπαιδευτική άδεια, κατά τα προβλεπόμενα στην παρ. 3 του άρθρου 1 του ν. 1579/1985 (Α` 217) και τις διατάξεις του ν. 2071/1992 (Α’ 123), μπορούν να μετατάσσονται είτε σε διευθύνσεις Δημόσιας Υγείας των Περιφερειών είτε σε Νοσοκομεία είτε σε Κέντρα Υγείας είτε σε Μονάδες Ψυχικής Υγείας του Εθνικού Δικτύου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας που υπάγονται στην οικεία Δ.Υ.Πε. της υπηρεσίας στην οποία υπηρετούν ή σε άλλη Δ.Υ.Πε., και να κατατάσσονται αντίστοιχα:
αα) στον κλάδο ΠΕ Ιατρών (άνευ ειδικότητας), ΠΕ Ιατρών, ΠΕ Οδοντιατρικής και ΠΕ Φαρμακευτικής, ίδιων ειδικοτήτων, βαθμού Β`,
ββ) στον κλάδο Ιατρών Ε.Σ.Υ. και Οδοντιάτρων Ε.Σ.Υ., με εισαγωγικό βαθμό Επιμελητή Β`, σε κενές οργανικές θέσεις και
γγ) στον κλάδο Ιατρών Δημόσιας Υγείας Ε.Σ.Υ., διατηρώντας το βαθμό που κατέχουν, σε προσωποπαγή θέση, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης.».
- Στο πρώτο εδάφιο της παρ. 3 του άρθρου 8 του ν. 4558/2018 (Α΄ 140), περί της μετάταξης σε θέση Επιμελητή Β΄ κλάδου ιατρών Ε.Σ.Υ. και οδοντιάτρων Ε.Σ.Υ. των εργαζομένων σε δημόσια νοσοκομεία ή δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, λόγω απόκτησης πτυχίου ιατρικής και τίτλου ιατρικής ειδικότητας ή πτυχίου οδοντιατρικής, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) μετά από τις λέξεις «ή δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας», προστίθενται οι λέξεις «ή Μονάδες Ψυχικής Υγείας του Εθνικού Δικτύου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας», β) στην περ. ββ), οι λέξεις «υπάλληλο ΠΕ ή ΤΕ της ίδιας διεύθυνσης» αντικαθίστανται από τις λέξεις «έναν (1) υπάλληλο κλάδου ΠΕ Διοικητικού – Οικονομικού (όλων των ειδικοτήτων) ή κλάδου ΤΕ Διοικητικού – Λογιστικού (όλων των ειδικοτήτων) της ίδιας διεύθυνσης», γ) προστίθεται περ. γγ) και η παρ. 3, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, διαμορφώνεται ως εξής:
«3. Η μετάταξη σε θέση Επιμελητή Β` κλάδου Ιατρών Ε.Σ.Υ. και Οδοντιάτρων Ε.Σ.Υ. εργαζομένων σε δημόσια νοσοκομεία ή δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας ή Μονάδες Ψυχικής Υγείας του Εθνικού Δικτύου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας, λόγω απόκτησης πτυχίου ιατρικής και τίτλου ιατρικής ειδικότητας ή πτυχίου οδοντιατρικής, κρίνεται από τριμελές συμβούλιο, που συστήνεται με απόφαση του Διοικητή της οικείας Υ.Πε. και αποτελείται:
αα) όσον αφορά τα νοσοκομεία, από τον Διοικητή του νοσοκομείου, με αναπληρωτή του τον εκπρόσωπο των ιατρών στο Διοικητικό Συμβούλιο, τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας, με αναπληρωτή του τον Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου, και τον προϊστάμενο της Διοικητικής Υπηρεσίας, με αναπληρωτή του τον προϊστάμενο του τμήματος ιατρικού προσωπικού,
ββ) όσον αφορά την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, από τον αρμόδιο για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας Υποδιοικητή της οικείας Υ.Πε., με αναπληρωτή του τον έτερο Υποδιοικητή, τον αρχαιότερο ιατρό του Επιστημονικού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας της Δ.Υ.Πε., με αναπληρωτή του έναν ιατρό μέλος του ίδιου Επιστημονικού Συμβουλίου, και τον προϊστάμενο της Διεύθυνσης Ανθρώπινου Δυναμικού της Δ.Υ.Πε., με αναπληρωτή του έναν (1) υπάλληλο κλάδου ΠΕ Διοικητικού – Οικονομικού (όλων των ειδικοτήτων) ή κλάδου ΤΕ Διοικητικού – Λογιστικού (όλων των ειδικοτήτων) της ίδιας διεύθυνσης, και
γγ) όσον αφορά τις Μονάδες Ψυχικής Υγείας από τον αρμόδιο για θέματα ψυχικής υγείας Υποδιοικητή της Υ.Πε., με αναπληρωτή του τον έτερο Υποδιοικητή, τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Ιατρικής Ψυχικής Υγείας της Δ.Υ.Πε., με αναπληρωτή του τον Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου Ψυχικής Υγείας (Ε.Σ.Υ.Ψ.Υ.) της οικείας Δ.Υ.Πε., και από τον προϊστάμενο της Διεύθυνσης Ανθρώπινου Δυναμικού της Δ.Υ.Πε., με αναπληρωτή του έναν (1) υπάλληλο κλάδου ΠΕ Διοικητικού – Οικονομικού (όλων των ειδικοτήτων) ή κλάδου ΤΕ Διοικητικού – Λογιστικού (όλων των ειδικοτήτων) της ίδιας διεύθυνσης. Η θητεία των Συμβουλίων του προηγούμενου εδαφίου είναι διετής.».
Άρθρο 66
Αναγνώριση προϋπηρεσίας ιατρών των Τοπικών Ομάδων Υγείας – Προσθήκη παρ. 5Α στο άρθρο 106 ν. 4461/2014
Στο άρθρο 106 του ν. 4461/2017 (Α’ 38), περί συγκρότησης Τοπικών Ομάδων Υγείας, προστίθεται παρ. 5Α ως εξής:
«5Α. Ο χρόνος εργασίας του πλήρους απασχόλησης ιατρικού προσωπικού στις Τ.ΟΜ.Υ. του παρόντος υπολογίζεται ως προϋπηρεσία αντίστοιχη του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και ως τέτοια λαμβάνεται υπόψη κατά τη διαδικασία διορισμού και την εξέλιξή του σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ..».
Άρθρο 67
Αποζημίωση μετακινούμενου νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού σε συγκεκριμένες δομές υγείας της ίδιας ή άλλης Υγειονομικής Περιφέρειας – Τροποποίηση παρ. 1 άρθρου 54 ν. 5216/2025
Στην παρ. 1 του άρθρου 54 του ν. 5216/2025 (Α΄ 118), περί της αποζημίωσης του μετακινούμενου νοσηλευτικού και λοιπού προσωπικού σε συγκεκριμένες δομές υγείας της ίδιας ή άλλης Υγειονομικής Περιφέρειας, μετά από τις λέξεις «από την 1η.7.2025 έως την 31η.12.2025», προστίθενται οι λέξεις «και από την 1η.6.2026 έως την 30ή.9.2026» και η παρ. 1 διαμορφώνεται ως εξής:
«1. Στο νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό, το οποίο μετακινείται, κατ` εφαρμογή του άρθρου 24 του ν. 3599/2007 (Α` 176), περί των μετακινήσεων του πάσης φύσης προσωπικού των φορέων παροχής υπηρεσιών υγείας σε συγκεκριμένες δομές υγείας που βρίσκονται σε διαφορετικές περιφερειακές ενότητες της ίδιας ή άλλης Υγειονομικής Περιφέρειας (Υ.Πε.), με εξαίρεση τις δομές υγείας της Περιφέρειας Αττικής, κατά το χρονικό διάστημα από την 1η.7.2025 έως την 31η.12.2025 και από την 1η.6.2026 έως την 30ή.9.2026, λόγω έκτακτων υπηρεσιακών αναγκών, χορηγείται μηνιαία αποζημίωση ύψους χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ, πλέον των μηνιαίων αποδοχών τους.».
Άρθρο 68
Χορήγηση τίτλων εξειδίκευσης στην Παιδιατρική Ενδοκρινολογία, στην Παιδιατρική Γαστρεντερολογία και στην Αναπτυξιακή Παιδιατρική – Προσθήκη περ. ΣΤ, Ζ, και Η στην παρ. 5 του άρθρου 21 του ν. 3580/2007
Στην παρ. 5 του άρθρου 21 του ν. 3580/2007 (Α΄ 134), περί τίτλων εξειδίκευσης, προστίθενται περ. ΣΤ’, Ζ’, και Η’ ως εξής:
«ΣΤ. α) Ο τίτλος εξειδίκευσης στην Παιδιατρική Ενδοκρινολογία χορηγείται, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης, σε ιατρούς, κατόχους τίτλου ειδικότητας παιδιατρικής, οι οποίοι, από την ημερομηνία λήψης τίτλου ειδικότητας έως και την έναρξη ισχύος του παρόντος, εμπίπτουν σε μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
αα) Διαθέτουν βεβαιωμένη ενασχόληση με το αντικείμενο της Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, επί τρία (3) τουλάχιστον έτη, ως υπεύθυνοι Ενδοκρινολογικών Ιατρείων ή Μονάδων ή Τμημάτων, Παιδιατρικών Κλινικών Ε.Σ.Υ. ή Πανεπιστημιακών Παιδιατρικών Κλινικών, ή αντιστοίχων συστημάτων υγείας χωρών του εξωτερικού (κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, Καναδάς, Ελβετία, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία).
αβ) Διαθέτουν βεβαιωμένη ενασχόληση με το αντικείμενο της Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, επί πέντε (5) τουλάχιστον έτη, σε Ενδοκρινολογικά Ιατρεία ή Μονάδες ή Τμήματα Παιδιατρικών Κλινικών Ε.Σ.Υ. ή Πανεπιστημιακών Παιδιατρικών Κλινικών, ή αντιστοίχων συστημάτων υγείας των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα).
αγ) Διαθέτουν βεβαιωμένη ενασχόληση με το αντικείμενο της Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, επί δύο (2) τουλάχιστον έτη, σε Ενδοκρινολογικά Ιατρεία ή Μονάδες ή Τμήματα Παιδιατρικών Κλινικών Ε.Σ.Υ. ή Πανεπιστημιακών Παιδιατρικών Κλινικών ή αντιστοίχων συστημάτων υγείας των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα) και, επιπλέον, διαθέτουν βεβαιωμένη ενασχόληση με το αντικείμενο της Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, επί πέντε (5) τουλάχιστον έτη, σε ιδιωτικό ιατρείο ή ιδιωτική κλινική της Ελλάδας ή των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα).
β) Ο τίτλος εξειδίκευσης στην Παιδιατρική Ενδοκρινολογία χορηγείται, κατόπιν εξετάσεων, σε ιατρούς, κατόχους τίτλου ειδικότητας Παιδιατρικής, οι οποίοι, από την ημερομηνία λήψης τίτλου ειδικότητας έως και την έναρξη ισχύος του παρόντος, διαθέτουν βεβαιωμένη ενασχόληση με το αντικείμενο της Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, επί τρία (3) τουλάχιστον έτη, σε Ενδοκρινολογικά Ιατρεία ή Μονάδες ή Τμήματα Παιδιατρικών Κλινικών Ε.Σ.Υ. ή Πανεπιστημιακών Παιδιατρικών Κλινικών, ή αντιστοίχων συστημάτων υγείας των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα) της υποπερ. α).
γ) Τα χρονικά διαστήματα των υποπερ. α) και β) δύνανται να αθροίζονται κατά περίπτωση και καταλαμβάνουν χρονικά διαστήματα που έχουν διανυθεί σε:
γα) Παιδιατρικές Κλινικές του Ε.Σ.Υ., ως Διευθυντές, Επιμελητές Α’, Επιμελητές Β’, Επικουρικοί Επιμελητές, Παρατασιακοί-Ειδικευόμενοι Παιδίατροι μετά τη λήψη τίτλου ειδικότητας, έμμισθοι ή άμισθοι Επιστημονικοί Συνεργάτες, και αντιστοίχων συστημάτων υγείας των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα) της υποπερ. α).
γβ) Πανεπιστημιακές Παιδιατρικές Κλινικές της Ελλάδας, ως μέλη Δ.Ε.Π. και συνεργάτες του Πανεπιστημίου και ειδικότερα Καθηγητές, Αναπληρωτές Καθηγητές, Επίκουροι Καθηγητές, Λέκτορες, Ακαδημαϊκοί Υπότροφοι, έμμισθοι ή άμισθοι επιστημονικοί συνεργάτες και Ιατροί Ε.Σ.Υ. Διευθυντές, Επιμελητές Α’, Επιμελητές Β’, Επικουρικοί Επιμελητές, Παρατασιακοί-Ειδικευόμενοι Παιδίατροι μετά τη λήψη τίτλου ειδικότητας, και σε Πανεπιστημιακές Παιδιατρικές Κλινικές των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα) της υποπερ. α).
γγ) Ιδιωτικές κλινικές και ιδιωτικά ιατρεία της Ελλάδας και των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα) της υποπερ. α).
δ) Οι ενδιαφερόμενοι ιατροί καταθέτουν, εντός τριών (3) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος, αίτηση, με την οποία συνυποβάλλουν τον τίτλο ειδικότητάς τους και τις σχετικές βεβαιώσεις κλινικής ενασχόλησης με το αντικείμενο της Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, οι οποίες εκδίδονται από τους αντίστοιχους φορείς.
Οι ως άνω βεβαιώσεις υπογράφονται:
δα) στην περίπτωση Νοσοκομείου του Ε.Σ.Υ. ή Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, από τον Διευθυντή ή τον Συντονιστή Διευθυντή ή τον Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου (ανάλογα με τη θέση του αιτούντος), τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας και τον Διοικητικό Διευθυντή του Νοσοκομείου,
δβ) στην περίπτωση ιδιωτικής κλινικής της Ελλάδας, από τον Διευθυντή της Παιδιατρικής Κλινικής, τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας και τον Διοικητικό Διευθυντή του Νοσοκομείου,
δγ) στην περίπτωση φορέα των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα) της υποπερ. α), από τον Διευθυντή της Παιδιατρικής Κλινικής ή Τμήματος ή Μονάδας Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, του Δημόσιου ή Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου ή ιδιωτικής κλινικής και φέρει την υπογραφή και των διοικητικών υπηρεσιών του φορέα, και
δδ) στην περίπτωση ιδιωτικού ιατρείου, με βεβαίωση της Ελληνικής Εταιρείας Παιδιατρικής και Εφηβικής Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Σακχαρώδη Διαβήτη.
Τα δικαιολογητικά κατατίθενται στη Διεύθυνση Ιατρών, Λοιπών Επιστημόνων και Επαγγελματιών Υγείας της Γενικής Διεύθυνσης Υπηρεσιών Υγείας του Υπουργείου Υγείας, από την οποία διαβιβάζονται στο Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕ.Σ.Υ.) για τον έλεγχο της πληρότητας και της συνδρομής των απαιτούμενων προϋποθέσεων.
Η επιτροπή του ΚΕ.Σ.Υ. εισηγείται προς τον Υπουργό Υγείας, είτε την απόδοση του τίτλου της εξειδίκευσης, είτε την παραπομπή του αιτούντος σε εξετάσεις για τη λήψη του τίτλου εξειδίκευσης, είτε την απόρριψη του αιτήματος.
Ζ. α) Ο τίτλος εξειδίκευσης στην Παιδιατρική Γαστρεντερολογία χορηγείται, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης, σε ιατρούς, κατόχους τίτλου ειδικότητας Παιδιατρικής, οι οποίοι διαθέτουν, από την ημερομηνία λήψης τίτλου ειδικότητας έως και την έναρξη ισχύος του παρόντος, βεβαιωμένη αυτόνομη κλινική ενασχόληση με το αντικείμενο της Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, με αυτόνομη ενδοσκοπική εμπειρία σε παιδιά, επί πέντε (5) τουλάχιστον έτη σε Παιδιατρικές Κλινικές του Ε.Σ.Υ., Πανεπιστημιακές Παιδιατρικές Κλινικές της Ελλάδας, Ιδιωτικές Κλινικές της Ελλάδας, καθώς και σε αντίστοιχες Κλινικές συστημάτων υγείας χωρών του εξωτερικού (κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, Καναδάς, Ελβετία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία).
β) Ο τίτλος εξειδίκευσης στην Παιδιατρική Γαστρεντερολογία χορηγείται, μετά από εξετάσεις, σε ιατρούς, κατόχους τίτλου ειδικότητας Παιδιατρικής, οι οποίοι διαθέτουν, από την ημερομηνία λήψης τίτλου ειδικότητας έως και την έναρξη ισχύος του παρόντος, βεβαιωμένη κλινική ενασχόληση με το αντικείμενο της Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, με ενδοσκοπική εμπειρία σε παιδιά, επί τρία (3) τουλάχιστον έτη, σε Γαστρεντερολογικές Μονάδες ή Τμήματα Παιδιατρικών Κλινικών Ε.Σ.Υ. ή Πανεπιστημιακών Παιδιατρικών Κλινικών, ή αντιστοίχων συστημάτων υγείας των χωρών που αναφέρονται στην υποπερ. α).
γ) Τα χρονικά διαστήματα των υποπερ. α) και β) δύνανται να αθροίζονται κατά περίπτωση και καταλαμβάνουν χρονικά διαστήματα που έχουν διανυθεί σε:
γα) Παιδιατρικές Κλινικές του Ε.Σ.Υ., ως Διευθυντές, Επιμελητές Α’, Επιμελητές Β’, Επικουρικοί Επιμελητές, Παρατασιακοί-Ειδικευόμενοι Παιδίατροι μετά τη λήψη τίτλου ειδικότητας, έμμισθοι ή άμισθοι επιστημονικοί συνεργάτες και αντιστοίχων συστημάτων υγείας των χωρών που αναφέρονται στην υποπερ. α).
γβ) Πανεπιστημιακές Παιδιατρικές Κλινικές της Ελλάδας, ως Μέλη Δ.Ε.Π. και συνεργάτες του Πανεπιστημίου και ειδικότερα Καθηγητές, Αναπληρωτές Καθηγητές, Επίκουροι Καθηγητές, Λέκτορες, Ακαδημαϊκοί Υπότροφοι, έμμισθοι ή άμισθοι Επιστημονικοί Συνεργάτες και Ιατροί Ε.Σ.Υ.: Διευθυντές, Επιμελητές Α’, Επιμελητές Β’, Επικουρικοί Επιμελητές, Παρατασιακοί-Ειδικευόμενοι Παιδίατροι μετά τη λήψη τίτλου ειδικότητας, και Πανεπιστημιακές Παιδιατρικές Κλινικές των χωρών που αναφέρονται στην υποπερ. α).
γγ) Ιδιωτικές κλινικές της Ελλάδας και των χωρών που αναφέρονται στην υποπερ. α).
δ) Οι ενδιαφερόμενοι ιατροί καταθέτουν, εντός τριών (3) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος, αίτηση, με την οποία συνυποβάλλουν τον τίτλο ειδικότητάς τους και τις σχετικές βεβαιώσεις κλινικής ενασχόλησης και ενδοσκοπικής εμπειρίας, οι οποίες εκδίδονται από τους αντίστοιχους φορείς. Οι ως άνω βεβαιώσεις υπογράφονται:
δα) στην περίπτωση Νοσοκομείου του Ε.Σ.Υ. ή Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, από τον Διευθυντή ή τον Συντονιστή Διευθυντή ή τον Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου ανάλογα με τη θέση του αιτούντος, τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας και τον Διοικητικό Διευθυντή του Νοσοκομείου,
δβ) στην περίπτωση ιδιωτικής κλινικής της Ελλάδας, από τον Διευθυντή της Παιδιατρικής Κλινικής, τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας και τον Διοικητικό Διευθυντή του Νοσοκομείου, ή
δγ) στην περίπτωση φορέα των χωρών που αναφέρονται στην υποπερ. α), από τον Διευθυντή της Παιδιατρικής Κλινικής ή Τμήματος ή Μονάδας Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, του Δημόσιου ή Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου ή ιδιωτικής κλινικής και φέρει την υπογραφή και των διοικητικών υπηρεσιών του φορέα.
Τα δικαιολογητικά κατατίθενται στη Διεύθυνση Ιατρών, Λοιπών Επιστημόνων και Επαγγελματιών Υγείας της Γενικής Διεύθυνσης Υπηρεσιών Υγείας του Υπουργείου Υγείας, από την οποία διαβιβάζονται στο ΚΕ.Σ.Υ. για τον έλεγχο της πληρότητας και της συνδρομής των απαιτούμενων προϋποθέσεων.
Η επιτροπή του ΚΕ.Σ.Υ. εισηγείται προς τον Υπουργό Υγείας, είτε την απόδοση του τίτλου της εξειδίκευσης, είτε την παραπομπή του αιτούντος σε εξετάσεις για τη λήψη του τίτλου εξειδίκευσης, είτε την απόρριψη του αιτήματος.
Η. α) Ο τίτλος εξειδίκευσης στην Αναπτυξιακή Παιδιατρική χορηγείται, κατά παρέκκλιση κάθε άλλης διάταξης, σε ιατρούς, κατόχους τίτλου ειδικότητας Παιδιατρικής, οι οποίοι, από την ημερομηνία λήψης τίτλου ειδικότητας έως και την έναρξη ισχύος του παρόντος, εμπίπτουν σε μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:
αα) Διαθέτουν βεβαιωμένη κλινική ενασχόληση με το αντικείμενο της Αναπτυξιακής Παιδιατρικής σε Τμήματα, Μονάδες ή Ιατρεία Αναπτυξιακής Παιδιατρικής Παιδιατρικών Κλινικών Ε.Σ.Υ. ή Πανεπιστημιακών Παιδιατρικών Κλινικών ή νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) και νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) του δημοσίου τομέα ή αντιστοίχων συστημάτων υγείας χωρών του εξωτερικού (κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, Καναδάς, Ελβετία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία), επί τέσσερα (4) τουλάχιστον έτη.
αβ) Διαθέτουν βεβαιωμένη κλινική ενασχόληση με το αντικείμενο της Αναπτυξιακής Παιδιατρικής σε Τμήματα, Μονάδες ή Ιατρεία Αναπτυξιακής Παιδιατρικής Παιδιατρικών Κλινικών Ε.Σ.Υ. ή Πανεπιστημιακών Παιδιατρικών Κλινικών ή Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ. του δημοσίου τομέα, ή αντιστοίχων συστημάτων υγείας των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα), επί τρία (3) τουλάχιστον έτη, και, επιπλέον, διαθέτουν βεβαιωμένη κλινική ενασχόληση με το αντικείμενο της Αναπτυξιακής Παιδιατρικής σε ιδιωτικό ιατρείο ή ιδιωτική κλινική της Ελλάδας ή των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα), επί τέσσερα (4) τουλάχιστον έτη.
β) Ο τίτλος εξειδίκευσης στην Αναπτυξιακή Παιδιατρική χορηγείται, μετά από εξετάσεις, σε ιατρούς, κατόχους τίτλου ειδικότητας Παιδιατρικής, οι οποίοι διαθέτουν, από την ημερομηνία λήψης τίτλου ειδικότητας έως και την έναρξη ισχύος του παρόντος, βεβαιωμένη κλινική ενασχόληση με το αντικείμενο της Αναπτυξιακής Παιδιατρικής σε Τμήματα, Μονάδες ή Ιατρεία Αναπτυξιακής Παιδιατρικής Παιδιατρικών Κλινικών Ε.Σ.Υ. ή Πανεπιστημιακών Παιδιατρικών Κλινικών ή Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ. του δημοσίου τομέα, ή αντιστοίχων συστημάτων υγείας των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα) της υποπερ. α), επί τρία (3) τουλάχιστον έτη.
γ) Τα χρονικά διαστήματα των υποπερ. α) και β) δύνανται να αθροίζονται κατά περίπτωση και καταλαμβάνουν χρονικά διαστήματα που έχουν διανυθεί σε:
γα) Παιδιατρικές Κλινικές του Ε.Σ.Υ., ως Διευθυντές, Επιμελητές Α’, Επιμελητές Β’, Επικουρικοί Επιμελητές, Παρατασιακοί-Ειδικευόμενοι Παιδίατροι μετά τη λήψη τίτλου ειδικότητας, έμμισθοι ή άμισθοι επιστημονικοί συνεργάτες, και αντίστοιχων συστημάτων υγείας των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα) της υποπερ. α).
γβ) Πανεπιστημιακές Παιδιατρικές Κλινικές της Ελλάδας, ως μέλη Δ.Ε.Π. και συνεργάτες του Πανεπιστημίου και ειδικότερα Καθηγητές, Αναπληρωτές Καθηγητές, Επίκουροι Καθηγητές, Λέκτορες, Ακαδημαϊκοί Υπότροφοι, έμμισθοι ή άμισθοι Επιστημονικοί Συνεργάτες και Ιατροί Ε.Σ.Υ. Διευθυντές, Επιμελητές Α’, Επιμελητές Β’, Επικουρικοί Επιμελητές, Παρατασιακοί-Ειδικευόμενοι Παιδίατροι μετά τη λήψη τίτλου ειδικότητας, και Πανεπιστημιακές Παιδιατρικές Κλινικές των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα) της υποπερ. α).
γγ) Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ. του δημοσίου τομέα.
γδ) Ιδιωτικές κλινικές και ιδιωτικά ιατρεία της Ελλάδας και των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα) της υποπερ. α).
δ) Οι ενδιαφερόμενοι ιατροί καταθέτουν, εντός τριών (3) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος, αίτηση, με την οποία συνυποβάλλουν τον τίτλο ειδικότητάς τους και τις σχετικές βεβαιώσεις κλινικής ενασχόλησης με το αντικείμενο της Αναπτυξιακής Παιδιατρικής, οι οποίες εκδίδονται από τους αντίστοιχους φορείς. Οι ως άνω βεβαιώσεις υπογράφονται:
δα) στην περίπτωση Νοσοκομείου του Ε.Σ.Υ. ή Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου, από τον Διευθυντή ή τον Συντονιστή Διευθυντή ή τον Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου (ανάλογα με τη θέση του αιτούντος), τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας και τον Διοικητικό Διευθυντή του Νοσοκομείου,
δβ) στην περίπτωση Ν.Π.Δ.Δ. και Ν.Π.Ι.Δ. του δημοσίου τομέα, από τον Διευθυντή ή τον Διοικητικό Διευθυντή,
δγ) στην περίπτωση ιδιωτικής κλινικής της Ελλάδας, από τον Διευθυντή της Παιδιατρικής Κλινικής, τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας και τον Διοικητικό Διευθυντή του Νοσοκομείου,
δδ) στην περίπτωση φορέα των χωρών που αναφέρονται στο στοιχείο αα) της υποπερ. α), από τον Διευθυντή της Παιδιατρικής Κλινικής ή Τμήματος, Μονάδας ή Ιατρείου Αναπτυξιακής Παιδιατρικής, του Δημόσιου ή Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου ή ιδιωτικής κλινικής και φέρει την υπογραφή και των διοικητικών υπηρεσιών του φορέα, και
δε) στην περίπτωση ιδιωτικών ιατρείων: i) από την Ελληνική Εταιρεία Αναπτυξιακών Παιδιάτρων (Επιστημονική Εταιρεία Εξειδικευμένων Παιδιάτρων στο αντικείμενο της Αναπτυξιακής Παιδιατρικής) και ii) από τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. με βεβαίωση του δικαιώματος συνταγογράφησης γνωματεύσεων ειδικής αγωγής.
Τα δικαιολογητικά κατατίθενται στη Διεύθυνση Ιατρών, Λοιπών Επιστημόνων και Επαγγελματιών Υγείας της Γενικής Διεύθυνσης Υπηρεσιών Υγείας του Υπουργείου Υγείας, από την οποία διαβιβάζονται στο ΚΕ.Σ.Υ. για τον έλεγχο της πληρότητας και της συνδρομής των απαιτούμενων προϋποθέσεων.
Η επιτροπή του ΚΕ.Σ.Υ. εισηγείται προς τον Υπουργό Υγείας, είτε την απόδοση του τίτλου της εξειδίκευσης, είτε την παραπομπή του αιτούντος σε εξετάσεις για τη λήψη του τίτλου εξειδίκευσης, είτε την απόρριψη του αιτήματος.».
Άρθρο 69
Αναβολή κατάταξης για απόκτηση ιατρικής ειδικότητας
- Μέχρι την 31η.12.2027, αναβάλλεται η κατάταξη στις Ένοπλες Δυνάμεις των στρατευσίμων, οι οποίοι κατά την ημερομηνία που υποχρεούνται σε κατάταξη, είναι εγγεγραμμένοι ή διορισμένοι για απόκτηση ιατρικής ειδικότητας σε αρμόδιο κατά νόμο νοσηλευτικό ίδρυμα του εσωτερικού ή του εξωτερικού.
- Η αναβολή κατάταξης της παρ. 1 διαρκεί μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους που συμπληρώνουν το τριακοστό τρίτο (33ο) έτος της ηλικίας τους.
- Για τη χορήγηση της αναβολής κατάταξης λόγω απόκτησης ιατρικής ειδικότητας οι ενδιαφερόμενοι υποβάλλουν στην αρμόδια στρατολογική υπηρεσία αίτηση και πιστοποιήσεις ή βεβαιώσεις, από τις οποίες προκύπτει ότι:
α) Είναι εγγεγραμμένοι ή διορισμένοι για απόκτηση ιατρικής ειδικότητας και
β) το νοσηλευτικό ίδρυμα (κλινική, νοσοκομείο, εργαστήριο) έχει αναγνωρισθεί ως ίδρυμα ειδίκευσης ιατρών από το Υπουργείο Υγείας, αν είναι του εσωτερικού, ή από την αρμόδια υπηρεσία του ξένου κράτους, αν είναι του εξωτερικού.
- Η αίτηση και τα δικαιολογητικά της παρ. 3 υποβάλλονται μέχρι την ημερομηνία που οι ενδιαφερόμενοι υποχρεούνται να καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις. Αν υποβληθούν αργότερα και έως την 31η.12.2027, η αναβολή κατάταξης χορηγείται αναδρομικά εφόσον ο ενδιαφερόμενος δεν έχει καταταγεί και οι προϋποθέσεις του παρόντος συνέτρεχαν κατά την ημερομηνία της υποχρέωσης κατάταξης. Με τη χορήγηση της αναβολής ο ενδιαφερόμενος μεταπίπτει στην κατηγορία του νόμιμα ευρισκομένου εκτός Ενόπλων Δυνάμεων. Το προηγούμενο εδάφιο εφαρμόζεται επίσης εφόσον, μέχρι την ημερομηνία που ο ενδιαφερόμενος υποχρεούται να καταταγεί εξαιτίας της λήξης ή της διακοπής της αναβολής, δημιουργούνται λόγοι που καθιστούν νόμιμη την παραμονή του εκτός των Ενόπλων Δυνάμεων.
- Αν υποβάλλονται πιστοποιήσεις ή βεβαιώσεις αρμόδιας υπηρεσίας του εξωτερικού, αυτές πρέπει να είναι θεωρημένες ή επικυρωμένες από την αρμόδια κρατική αρχή.
- Η αναβολή της παρ. 1 διακόπτεται, πριν από τη λήξη της χρονικής διάρκειάς της με αίτηση των ενδιαφερομένων.
- Η αναβολή κατάταξης του παρόντος χορηγείται και σε όσους είχαν υποχρέωση κατάταξης πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος.
- Όσοι ιατροί τοποθετήθηκαν σε νοσηλευτικό ίδρυμα ή νοσηλευτικό φορέα για απόκτηση ιατρικής ειδικότητας, αλλά από τη 10η.1.2026 έως την έναρξη ισχύος του παρόντος δεν έλαβαν αναβολή κατάταξης ή το αίτημά τους απορρίφθηκε, δύνανται να αιτηθούν την επαναφορά σε ισχύ της αρχικής τους αίτησης για ειδίκευση ή την εκ νέου τοποθέτησή τους ως ειδικευόμενοι ιατροί.
Η σχετική αίτηση κατατίθεται εντός τριάντα (30) εργασίμων ημερών από την έναρξη ισχύος του παρόντος ως εξής:
α) στην αρμόδια Περιφέρεια ή Περιφερειακή Ενότητα, η οποία κατόπιν σχετικής βεβαίωσης του νοσηλευτικού ιδρύματος ή του νοσηλευτικού φορέα της αρχικής τοποθέτησης επαναφέρει σε ισχύ την αρχική αίτηση των ενδιαφερομένων για ειδίκευση ή
β) στο νοσηλευτικό ίδρυμα ή τον νοσηλευτικό φορέα της αρχικής τους τοποθέτησης για την εκ νέου έκδοση απόφασης τοποθέτησης των ενδιαφερομένων σε θέσεις έμμισθων υπεράριθμων ειδικευόμενων ιατρών για ειδίκευση στην ίδια ειδικότητα, σε περίπτωση που έχει καλυφθεί ή πρόκειται να καλυφθεί η αντίστοιχη οργανική θέση από άλλον ειδικευόμενο ιατρό.
Άρθρο 70
Προσωπικός ιατρός – Τροποποίηση παρ. 4 άρθρου 11 ν. 5157/2024
Στο πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 11 του ν. 5157/2024 (Α’ 187), περί των συμβεβλημένων με τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας προσωπικών ιατρών, μετά από τις λέξεις «στα ιατρεία τους» διαγράφονται οι λέξεις «ή κατ’ οίκον» και η παρ 4 διαμορφώνεται ως εξής:
«4. Οι συμβεβλημένοι με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. προσωπικοί ιατροί παρέχουν υπηρεσίες Π.Φ.Υ. στα ιατρεία τους. Οι προσωπικοί ιατροί συνάπτουν σύμβαση με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ., στην οποία προβλέπονται τα οριζόμενα στην παρ. 5 του άρθρου 44.».
Άρθρο 71
Αξιολόγηση ιατρικού έργου των ιατρών και οδοντιάτρων των Μονάδων Ψυχικής Υγείας του Εθνικού Δικτύου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας – Τροποποίηση παρ. 2, 3 και 4 άρθρου 36 ν. 2519/1997
- Στο άρθρο 36 του ν. 2519/1997 (Α΄ 165), περί ευθυνών και αξιολόγησης ιατρικού έργου ιατρών Ε.Σ.Υ., επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην παρ. 2 προστίθενται νέα εδάφια, τρίτο, τέταρτο και πέμπτο, β) στο τέλος της παρ. 3 προστίθενται οι λέξεις «και γ) για τους ιατρούς/οδοντιάτρους των Μ.Ψ.Υ., με απόφαση του αρμοδίου για θέματα ψυχικής υγείας Υποδιοικητή της οικείας Υ.Πε.», γ) στην παρ. 4 γα) προστίθενται νέα εδάφια, πέμπτο και έκτο, και γβ) στο νέο έβδομο εδάφιο, μετά τις λέξεις «των δομών της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας» προστίθενται οι λέξεις «και των Μ.Ψ.Υ. του Ε.Δ.Υ.Ψ.Υ.», και οι παρ. 2, 3 και 4 διαμορφώνονται ως εξής:
«2. Για την αξιολόγηση του κλινικού και εν γένει ιατρικού έργου των ιατρών και οδοντιάτρων του Ε.Σ.Υ., της ανταπόκρισής τους στις επιταγές του ιατρικού λειτουργήματος, της τήρησης των υποχρεώσεών τους και της εν γένει υπηρεσιακής επίδοσης και απόδοσής τους, τηρείται υπηρεσιακός φάκελος με ευθύνη του Διευθυντή του τμήματος του νοσοκομείου ή του υπεύθυνου της επιστημονικής λειτουργίας της δομής της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, όπου υπηρετεί ο ιατρός/οδοντίατρος και στον οποίο περιέχονται οι ετήσιες εκθέσεις αξιολόγησής τους. Οι εκθέσεις συντάσσονται μέχρι τη 15η Φεβρουάριου κάθε έτους: α) από τον Διευθυντή του τμήματος ή τον νόμιμο αναπληρωτή του ως πρώτο κριτή και τον Διευθυντή του αντίστοιχου τομέα ως δεύτερο κριτή, όσον αφορά τους ιατρούς/οδοντιάτρους των νοσοκομείων και β) από τον υπεύθυνο της επιστημονικής λειτουργίας της δομής της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας ή τον νόμιμο αναπληρωτή του ως πρώτο κριτή και τον αρχαιότερο ιατρό κλάδου ιατρών Ε.Σ.Υ. του οικείου Επιστημονικού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας ως δεύτερο κριτή, όσον αφορά τους ιατρούς/οδοντιάτρους της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, και γνωστοποιούνται στον κρινόμενο.
Για την αξιολόγηση του έργου των ιατρών και οδοντιάτρων του Ε.Σ.Υ. που υπηρετούν στις Μονάδες Ψυχικής Υγείας (Μ.Ψ.Υ.) του Εθνικού Δικτύου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας (Ε.Δ.Υ.Ψ.Υ.), οι ετήσιες εκθέσεις αξιολόγησης συντάσσονται από τον Διευθυντή του τμήματος όπου υπηρετεί ο ιατρός/οδοντίατρος ή τον νόμιμο αναπληρωτή του, ως πρώτο κριτή, και τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Ιατρικής Ψυχικής Υγείας της οικείας Δ.Υ.Πε. ως δεύτερο κριτή. Ο υπηρεσιακός φάκελος τηρείται με ευθύνη του Διευθυντή του τμήματος ή τον νόμιμο αναπληρωτή του. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει Διευθυντής Τμήματος ή νόμιμος αναπληρωτής του, η ετήσια έκθεση αξιολόγησης συντάσσεται από τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Ιατρικής Ψυχικής Υγείας της οικείας Δ.Υ.Πε. ως μόνο κριτή και ο υπηρεσιακός φάκελος τηρείται με ευθύνη του.
Οι κρινόμενοι πριν από τη σύνταξη των εκθέσεων αξιολόγησής τους μπορούν να υποβάλουν έκθεση για το έργο που έχουν επιτελέσει κατά τη διάρκεια του έτους.
- Αναθεώρηση της ετήσιας έκθεσης αξιολόγησης γίνεται, μετά από αίτηση του κρινόμενου, που υποβάλλεται μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από τη γνωστοποίηση σε αυτόν της έκθεσης αξιολόγησης: α) για τους ιατρούς/ οδοντιάτρους των νοσοκομείων, με απόφαση του Δ.Σ. του οικείου νοσοκομείου και β) για τους ιατρούς/οδοντιάτρους της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, με απόφαση του Διοικητή της οικείας Υ.Πε. και γ) για τους ιατρούς/ οδοντιάτρους των Μ.Ψ.Υ., με απόφαση του αρμοδίου για θέματα ψυχικής υγείας Υποδιοικητή της οικείας Υ.Πε..
- Προκειμένου για την αξιολόγηση του έργου των διευθυντών νοσοκομείων ή ιατρών άλλης βαθμίδας, οι οποίοι προΐστανται τμημάτων, ο υπηρεσιακός φάκελος τηρείται και οι ετήσιες εκθέσεις συντάσσονται από τον διευθυντή του αντίστοιχου τομέα ως πρώτο κριτή και τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας ως δεύτερο κριτή και για τους διευθυντές των τομέων από τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας. Η αναθεώρηση γίνεται από το Δ.Σ. του νοσοκομείου μετά από αίτηση των κρινόμενων. Προκειμένου για την αξιολόγηση του έργου των υπεύθυνων της επιστημονικής λειτουργίας των δομών της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, οι ετήσιες εκθέσεις συντάσσονται από ένα από τα μέλη του Επιστημονικού Συμβουλίου της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, ως πρώτο κριτή και τον Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, ως δεύτερο κριτή. Η αναθεώρηση γίνεται από τη διοίκηση της αντίστοιχης Υ.Πε. μετά από αίτηση των κρινόμενων. Προκειμένου για την αξιολόγηση του έργου των διευθυντών των Μ.Ψ.Υ. ή ιατρών άλλης βαθμίδας, οι οποίοι προΐστανται τμημάτων, ο υπηρεσιακός φάκελος τηρείται και η ετήσια έκθεση αξιολόγησης συντάσσεται από τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Ιατρικής Ψυχικής Υγείας της οικείας Δ.Υ.Πε. ως μόνο κριτή. Η αναθεώρηση γίνεται με απόφαση του αρμοδίου για θέματα ψυχικής υγείας Υποδιοικητή της οικείας Υ.Πε., μετά από αίτηση των κρινόμενων.
Οι εκθέσεις της παραγράφου αυτής, καθώς και οι εκθέσεις της παραγράφου 2 πρωτοκολλούνται: α) όσον αφορά τους ιατρούς/οδοντιάτρους των νοσοκομείων, στο γραφείο του Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας και καταχωρούνται στον ατομικό φάκελο κάθε ιατρού/οδοντίατρου αντιστοίχως με επισημείωση του Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας, και β) όσον αφορά τους ιατρούς/ οδοντιάτρους των δομών της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και των Μ.Ψ.Υ. του Ε.Δ.Υ.Ψ.Υ., στη Διεύθυνση Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού Μονάδων Παροχής Υπηρεσιών Υγείας της οικείας Δ.Υ.Πε. και καταχωρούνται στον ατομικό φάκελο κάθε ιατρού/οδοντιάτρου. Η παράλειψη από τους υπευθύνους σύνταξης των εκθέσεων αξιολόγησης κατά τις διατάξεις της παραγράφου αυτής, καθώς και της παραγράφου 2, αποτελεί παράλειψη εκτέλεσης υπηρεσιακού καθήκοντος και ελέγχεται πειθαρχικά κατά τις οικείες πειθαρχικές διατάξεις.».
- Οι ετήσιες εκθέσεις αξιολόγησης για το έτος 2025 των ιατρών και οδοντιάτρων του Ε.Σ.Υ. που υπηρετούν σε Μ.Ψ.Υ. του Ε.Δ.Υ.Ψ.Υ. συντάσσονται μέχρι την 15η Ιουνίου 2026.
Άρθρο 72
Αξιολόγηση Συντονιστών Διευθυντών – Τροποποίηση παρ. 9 άρθρου 11 ν. 4999/2022
Στην παρ. 9 του άρθρου 11 του ν. 4999/2022 (Α΄ 225), περί της Επιλογής και Αξιολόγησης των Συντονιστών Διευθυντών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στο πρώτο εδάφιο αα) στην περ. β) μετά τις λέξεις «τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας» προστίθενται οι λέξεις «ή αν είναι ο ίδιος αξιολογούμενος Συντονιστής Διευθυντής, για την ατομική του αξιολόγηση αντικαθίσταται από τον Αναπληρωτή Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας,», αβ) στην περ. γ) μετά τις λέξεις «τον Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου» προστίθενται οι λέξεις «ή αν είναι ο ίδιος αξιολογούμενος Συντονιστής Διευθυντής, για την ατομική του αξιολόγηση αντικαθίσταται από τον Αναπληρωτή του Προέδρου», β) στο τρίτο εδάφιο βα) η λέξη «πενταμελής» αντικαθίσταται από τη λέξη «τριμελής», ββ) στην περ. γ) μετά τις λέξεις «Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας» προστίθενται οι λέξεις «ή αν είναι ο ίδιος αξιολογούμενος Συντονιστής Διευθυντής, για την ατομική του αξιολόγηση από τον Αναπληρωτή Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας», και βγ) οι περ. δ) και ε) διαγράφονται, γ) στο πέμπτο εδάφιο γα) μετά τις λέξεις «με απόφαση του Διοικητή» οι λέξεις «της οικείας Δ.Υ.ΠΕ.» αντικαθίστανται από τις λέξεις «της οικείας «Υ.ΠΕ.», γβ) στην περ. β) μετά τις λέξεις «της Διεύθυνσης Ιατρικής Ψυχικής Υγείας της οικείας» η λέξη «Υ.ΠΕ.» αντικαθίσταται από τις λέξεις «Δ.Υ.ΠΕ. ή αν είναι ο ίδιος αξιολογούμενος Συντονιστής Διευθυντής, για την ατομική του αξιολόγηση από τον αναπληρωτή του, τον οποίο ορίζει κατ’ ανάλογη εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 7 του ν. 2889/2001 (Α΄ 37), περί διάρθρωσης ιατρικής υπηρεσίας» και γγ) στο τέλος της περ. γ) προστίθενται οι λέξεις «ή αν είναι ο ίδιος αξιολογούμενος Συντονιστής Διευθυντής, για την ατομική του αξιολόγηση από τον Αναπληρωτή του, σύμφωνα με την περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 6Β του ν. 5129/2024 (Α΄ 124)», και η παρ. 9 διαμορφώνεται ως εξής:
«9. Ανά νοσοκομείο του Ε.Σ.Υ., συστήνεται τριμελής Επιτροπή Ατομικής Αξιολόγησης Συντονιστών Διευθυντών, για την ατομική αξιολόγηση των Συντονιστών Διευθυντών, η οποία συγκροτείται με απόφαση του Διοικητή του ή Προέδρου του και αποτελείται από:
α) τον Διοικητή ή Πρόεδρο του νοσοκομείου ως Πρόεδρο,
β) τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας ή αν είναι ο ίδιος αξιολογούμενος Συντονιστής Διευθυντής, για την ατομική του αξιολόγηση αντικαθίσταται από τον Αναπληρωτή Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας,
και
γ) τον Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου ή αν είναι ο ίδιος αξιολογούμενος Συντονιστής Διευθυντής, για την ατομική του αξιολόγηση αντικαθίσταται από τον Αναπληρωτή του Προέδρου.
Η γραμματειακή υποστήριξη της Επιτροπής Ατομικής Αξιολόγησης παρέχεται από έναν (1) γραμματέα με τον αναπληρωτή του, υπαλλήλους κλάδου ΠΕ ή ΤΕ ή ΔΕ Διοικητικού, οι οποίοι ορίζονται με την απόφαση συγκρότησης.
Στο Γ.Ν.Θ. «Παπαγεωργίου» συστήνεται τριμελής Επιτροπή Ατομικής Αξιολόγησης Συντονιστών Διευθυντών, η οποία συγκροτείται με απόφαση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου και αποτελείται από:
α) τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου ως Πρόεδρο,
β) τον Γενικό Διευθυντή,
γ) τον Διευθυντή της Ιατρικής Υπηρεσίας ή αν είναι ο ίδιος αξιολογούμενος Συντονιστής Διευθυντής, για την ατομική του αξιολόγηση από τον Αναπληρωτή Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας.
Η γραμματειακή υποστήριξη της Επιτροπής Ατομικής Αξιολόγησης παρέχεται από έναν (1) γραμματέα με τον αναπληρωτή του, υπαλλήλους του νοσοκομείου που ορίζονται με την απόφαση συγκρότησης.
Στο πλαίσιο του Ε.Δ.Υ.Ψ.Υ. συστήνεται ανά Δ.Υ.ΠΕ. τριμελής Επιτροπή Ατομικής Αξιολόγησης Συντονιστών Διευθυντών, για την ατομική αξιολόγηση των Συντονιστών Διευθυντών, η οποία συγκροτείται με απόφαση του Διοικητή της οικείας Υ.ΠΕ. και η οποία αποτελείται από:
α) τον αρμόδιο για θέματα ψυχικής υγείας Υποδιοικητή της οικείας Υ.ΠΕ., ως Πρόεδρο,
β) τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Ιατρικής Ψυχικής Υγείας της οικείας Δ.Υ.ΠΕ. ή αν είναι ο ίδιος αξιολογούμενος Συντονιστής Διευθυντής, για την ατομική του αξιολόγηση από τον αναπληρωτή του, τον οποίο ορίζει κατ’ ανάλογη εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 7 του ν. 2889/2001 (Α΄ 37), περί διάρθρωσης ιατρικής υπηρεσίας και
γ) τον Πρόεδρο του Επιστημονικού Συμβουλίου Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας αυτής ή αν είναι ο ίδιος αξιολογούμενος Συντονιστής Διευθυντής, για την ατομική του αξιολόγηση από τον Αναπληρωτή του, σύμφωνα με την περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 6Β του ν. 5129/2024 (Α΄ 124).
Η γραμματειακή υποστήριξη της Επιτροπής Ατομικής Αξιολόγησης παρέχεται από έναν (1) γραμματέα με τον αναπληρωτή του, οι οποίοι είναι υπάλληλοι κλάδου ΠΕ ή ΤΕ ή ΔΕ Διοικητικού, οι οποίοι ορίζονται με την απόφαση συγκρότησης.».
Άρθρο 73
Σύστημα διακυβέρνησης του Εθνικού Δικτύου Τηλεϊατρικής
- Θεσπίζεται το σύστημα διακυβέρνησης του Εθνικού Δικτύου Τηλεϊατρικής (Ε.ΔΙ.Τ.), το οποίο αναπτύσσεται στο πλαίσιο του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0.». To Ε.ΔΙ.Τ. αποσκοπεί στην παροχή υπηρεσιών υγείας από απόσταση μέσω τεχνολογιών πληροφορικής και επικοινωνιών, στη διασύνδεση των δημόσιων δομών υγείας της χώρας και στη βελτίωση της προσβασιμότητας και της αποτελεσματικότητας του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
- Το σύστημα διακυβέρνησης του Ε.ΔΙ.Τ. οργανώνεται σε τρία επίπεδα, ώστε να διασφαλίζονται ο ενιαίος στρατηγικός σχεδιασμός, ο γενικός επιχειρησιακός συντονισμός και η αποτελεσματική λειτουργία του.
- Σε πρώτο επίπεδο, το Υπουργείο Υγείας, μέσω του Τμήματος Οργάνωσης και Λειτουργίας Μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας Δημοσίου Τομέα της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, αναλαμβάνει τον γενικό στρατηγικό σχεδιασμό και τη γενική εποπτεία του Ε.ΔΙ.Τ. Ειδικότερα, το ως άνω Τμήμα ασκεί ιδίως τις εξής αρμοδιότητες:
α) Τη διατύπωση, σε συνεργασία με τις λοιπές υπηρεσίες του Υπουργείου Υγείας, εισηγήσεων προς τον Υπουργό Υγείας για τη χάραξη των στρατηγικών κατευθύνσεων, καθώς και για τη θέσπιση και επικαιροποίηση εθνικών πολιτικών, κανονισμών και προτύπων για την παροχή υπηρεσιών τηλεϊατρικής, με στόχο τη διασφάλιση της ποιότητας, της ασφάλειας και της ισότιμης πρόσβασης.
β) Την καθολική εποπτεία της εύρυθμης λειτουργίας του Ε.ΔΙ.Τ. και τη διατύπωση εισηγήσεων προς τον Υπουργό Υγείας για τη λήψη μέτρων για τη συνεχή βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών, κατόπιν λήψης τεκμηριωμένων προτάσεων από το Κέντρο Ελέγχου και Παρακολούθησης της παρ. 4 του παρόντος.
γ) Τη μέριμνα για τη διασφάλιση της αναγκαίας χρηματοδότησης με σκοπό την υποστήριξη της τεχνολογικής υποδομής, την εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας και, εν γένει, την ανάπτυξη και βελτίωση του Ε.ΔΙ.Τ.
δ) Τη διασφάλιση της συνεργασίας των λοιπών επιπέδων του συστήματος διακυβέρνησης του Ε.ΔΙ.Τ. μεταξύ τους, καθώς και μεταξύ αυτών και των δημόσιων δομών παροχής υπηρεσιών υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας και των λοιπών δημόσιων φορέων.
ε) Την υποβολή εισηγήσεων προς τον Υπουργό Υγείας για τον καθορισμό των δράσεων δημόσιας υγείας και εκπαίδευσης των επαγγελματιών υγείας, οι οποίες υλοποιούνται μέσω του Ε.ΔΙ.Τ.
- Σε δεύτερο επίπεδο, η ανώνυμη εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με την επωνυμία «Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Υγείας και Κοινωνικής Ασφάλισης Μονοπρόσωπη Ανώνυμη Εταιρεία» και τον διακριτικό τίτλο «Η.Δ.Υ.Κ.Α. Μ.Α.Ε.», αναπτύσσει και λειτουργεί το Κέντρο Ελέγχου και Παρακολούθησης του Ε.ΔΙ.Τ., το οποίο εντάσσεται στο υφιστάμενο οργανόγραμμα της εταιρείας, λειτουργεί σε επίπεδο Τμήματος της Διεύθυνσης Συστημάτων Τομέα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας της Γενικής Διεύθυνσης Ηλεκτρονικής Υγείας και αναλαμβάνει τον γενικό επιχειρησιακό συντονισμό και την επιτήρηση του Ε.ΔΙ.Τ. και ιδίως τα εξής:
α) Την επιτήρηση της εύρυθμης λειτουργίας του Ε.ΔΙ.Τ. και τη συνεχή αξιολόγηση αυτού σε τεχνικό επίπεδο.
β) Τη συλλογή, καταγραφή και διάθεση στατιστικών στοιχείων στο Υπουργείο Υγείας σχετικά με τη λειτουργία του Ε.ΔΙ.Τ.
γ) Τη διαμόρφωση τεκμηριωμένων προτάσεων για τη λήψη μέτρων αναβάθμισης και επέκτασης των τεχνικών υποδομών και συστημάτων, καθώς και των παρεχόμενων υπηρεσιών και τη θέσπιση σχετικών πρωτοκόλλων και διαδικασιών.
δ) Την οργάνωση, τον συντονισμό και την παρακολούθηση των δράσεων δημόσιας υγείας και εκπαίδευσης των επαγγελματιών υγείας, που υλοποιούνται μέσω Ε.ΔΙ.Τ. κατόπιν απόφασης του Υπουργείου Υγείας κατά τα οριζόμενα στην περ. ε) της παρ. 3.
ε) Την ενίσχυση της επικοινωνίας με τους χρήστες και την υλοποίηση των απαραίτητων δράσεων δημοσιότητας σχετικά με τη λειτουργία του Ε.ΔΙ.Τ.
στ) Τον συντονισμό και την υποστήριξη των υπηρεσιών τηλεϊατρικής και τη διασφάλιση της συνεργασίας των δημόσιων δομών παροχής υπηρεσιών υγείας και των λοιπών δημόσιων φορέων, με σκοπό την εύρυθμη λειτουργία του Ε.ΔΙ.Τ. και την ανταπόκρισή του στις τοπικές ανάγκες.
- Σε τρίτο επίπεδο, σε κάθε Υγειονομική Περιφέρεια (Υ.Πε.) και ειδικότερα στο Τμήμα Περιφερειακού Χάρτη και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας της Διεύθυνσης Προγραμματισμού και Ανάπτυξης Πολιτικών Παροχής Υπηρεσιών Υγείας, αναπτύσσεται και λειτουργεί Κέντρο Ελέγχου του Ε.ΔΙ.Τ., το οποίο αναλαμβάνει την εφαρμογή της τηλεϊατρικής σε περιφερειακό επίπεδο και ιδίως τα εξής:
α) Τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας των υπηρεσιών τηλεϊατρικής σε κάθε μονάδα του Ε.ΔΙ.Τ. που εμπίπτει στην οικεία Υ.Πε..
β) Τη διασφάλιση της εφαρμογής σε κάθε μονάδα του Ε.ΔΙ.Τ. που εμπίπτει στην οικεία Υ.Πε. των κατευθύνσεων, των πρωτοκόλλων και των διαδικασιών που θεσπίζονται σύμφωνα με την περ. α) της παρ. 3.
γ) Τον συντονισμό όλων των μονάδων του Ε.ΔΙ.Τ. της οικείας Υ.Πε. στο πλαίσιο της υλοποίησης δράσεων δημόσιας υγείας και εκπαίδευσης των επαγγελματιών υγείας, που υλοποιούνται μέσω Ε.ΔΙ.Τ. κατόπιν απόφασης του Υπουργείου Υγείας κατά τα οριζόμενα στην περ. ε) της παρ. 3.
δ) Την παροχή τεχνικής υποστήριξης, όπως την παρακολούθηση και επίλυση τεχνικών ζητημάτων, την υποστήριξη ραντεβού και τηλεδιασκέψεων, τη διασφάλιση της αυτοματοποιημένης λειτουργίας του συστήματος και της τεχνικής επάρκειας των σταθμών.
ε) Την ένταξη, πιστοποίηση και συνεχή υποστήριξη των χρηστών, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας λογαριασμών, προφίλ και της έκδοσης μαγνητικών καρτών για την πλήρη αξιοποίηση του Ε.ΔΙ.Τ.
στ) Τη συνεργασία με τα λοιπά επίπεδα του συστήματος διακυβέρνησης του Ε.ΔΙ.Τ., με τις εμπλεκόμενες δημόσιες μονάδες παροχής υπηρεσιών υγείας, καθώς και με τους τοπικούς φορείς, με σκοπό την εύρυθμη λειτουργία του Ε.ΔΙ.Τ. και την ανταπόκρισή του στις ανάγκες της οικείας Υ.Πε.
- Για την κάλυψη έκτακτων και άμεσων αναγκών στελέχωσης του Κέντρου Ελέγχου και Παρακολούθησης του Ε.ΔΙ.Τ. της Η.Δ.Υ.Κ.Α. Μ.Α.Ε. της παρ. 4 και του Κέντρου Ελέγχου του Ε.ΔΙ.Τ. των Υ.Πε. της παρ. 5 είναι δυνατή η τοποθέτηση λοιπού, πλην ιατρών, επικουρικού προσωπικού, το οποίο είναι εγγεγραμμένο στους ηλεκτρονικούς καταλόγους λοιπού, πλην ιατρών, επικουρικού προσωπικού που τηρούνται στις Υγειονομικές Περιφέρειες (Υ.Πε.), όπου λειτουργεί κάθε δομή, σύμφωνα με το άρθρο 10 του ν. 3329/2005 (Α’ 81). Το ανωτέρω επικουρικό προσωπικό προσλαμβάνεται με σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, η διάρκεια της οποίας δύναται να είναι έως δύο (2) έτη. Η αμοιβή του καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για το προσωπικό ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου των φορέων του πρώτου εδαφίου κατά περίπτωση και η σχετική δαπάνη βαρύνει τον προϋπολογισμό των εν λόγω φορέων. Κατά τα λοιπά εφαρμόζεται αναλογικά το άρθρο 10 του ν. 3329/2005. Αντιστοίχως, για την κάλυψη των έκτακτων και άμεσων αναγκών στελέχωσης της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας της παρ. 3, είναι δυνατή η διάθεση λοιπού, πλην ιατρών, επικουρικού προσωπικού, το οποίο προσλαμβάνεται για τον σκοπό αυτό στις οικείες Υ.Πε..
- Με κοινή απόφαση των Υπουργών Υγείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης δύνανται να ρυθμίζονται ειδικότερα ζητήματα οργάνωσης, λειτουργίας, παρακολούθησης και εφαρμογής του Ε.ΔΙ.Τ., καθώς και του συστήματος διακυβέρνησης αυτού.
Θεωρώ ότι θα πρέπει να υπάρξει συνέχεια στη ρύθμιση για την απαλλαγή από την υποχρέωση υπηρεσίας υπαίθρου και να συμπεριληφθούν και οι ιατροί που εισήχθησαν στις Ιατρικές Σχολές μετά το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013. Συγκεκριμένα, είναι εύλογο να ενταχθούν και όσοι εισήχθησαν τα έτη 2013-2014 και 2014-2015, σε αντιστοιχία με το πνεύμα του άρθρου 9 του Ν. 5102/2024.
Άλλωστε, η συγκεκριμένη πρόβλεψη δεν εμφανίζεται για πρώτη φορά. Έχει ήδη επεκταθεί επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια, το 2020, το 2022 και το 2024, κάτι που δείχνει ξεκάθαρα ότι πρόκειται για μία σταθερή κατεύθυνση και όχι για αποσπασματική αντιμετώπιση.
Επιπλέον, στην πράξη οι ανάγκες της πρωτοβάθμιας φροντίδας καλύπτονται πιο ουσιαστικά από ιατρούς γενικής ιατρικής. Η υποχρεωτική απασχόληση ιατρών άλλων ειδικοτήτων σε υπηρεσία υπαίθρου συχνά δεν αξιοποιεί σωστά την εκπαίδευση και την εξειδίκευσή τους. Την ίδια στιγμή, τα νοσοκομεία και οι δομές δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας περίθαλψης έχουν σημαντικές ανάγκες, οι οποίες απαιτούν την άμεση αξιοποίηση ειδικευμένων ιατρών σε θέσεις σχετικές με το αντικείμενό τους.
Η επέκταση της απαλλαγής προς αυτές τις κατηγορίες θα ήταν μια λογική, δίκαιη και λειτουργική συνέχεια της ήδη εφαρμοζόμενης πολιτικής.
Επί του άρθρου 68
Με την χορήγηση δικαιώματος ελευθέρου επαγγέλματος στους συναδέλφους ΕΣΥ, έγιναν εν δυνάμει ανταγωνιστές των ιδιωτών ιατρών, έχοντας παράλληλα την εξασφάλιση για τους πελάτες τους, της δυνατότητα χρήσης των δημοσίων νοσοκομείων, γεγονός που τους καθιστά ιδιαίτερα ευνοούμενους σε σχέση με τους ιδιώτες ιατρούς.
Το νομοσχέδιο για πρώτη φορά αποκαθιστά την προφανή αδικία των προηγούμενων ρυθμίσεων του 2023 (ΥΑ Γκάγκα) με τις οποίες καταξιωμένοι συνάδελφοι με πολυετή εμπειρία, συχνά σε ηλικίες άνω των 60 ετών, βρέθηκαν στη θέση να πρέπει να συμμετάσχουν σε εξετάσεις για την απόκτηση της εξειδίκευσης, σε μια προσπάθεια υποτίμησής τους από εκείνους που πρότειναν τις προηγούμενες μεροληπτικές και φωτογραφικές διατάξεις.
Αντιθέτως συνάδελφοι του ΕΣΥ σε ξεχασμένα ιατρεία, με αμφισβητούμενη κατοχή του γνωστικού αντικειμένου, έλαβαν χωρίς να δικαιούνται στην πραγματικότητα τον τίτλο της εξειδίκευσης.
Ακόμα χειρότερα οι εξ ΗΠΑ έλαβαν ακόμα και την ειδικότητα της παιδιατρικής με τριετή εκπαίδευση, αντιθέτως όσων ισχύουν στη χώρα μας.
Το νομοσχέδιο βρίσκεται στην απολύτως ορθή ρύθμιση της κατάσταση και πρέπει να ψηφιστεί ως έχει.
Όσοι αντιδρούν και όψιμα ανησυχούν για τις εξειδικεύσεις της παιδιατρικής, υποκρύπτουν προσωπικές επιδιώξεις δικές τους ή άλλων που τους επέβαλαν να προβάλουν αντιρρήσεις καταθέτοντας απόψεις στη διαβούλευση.
Εν πάει περιπτώσει πρόκειται για μεταβατικές διατάξεις που επιλύουν προφανή αδικία σε βάρος των ιδιωτών ιατρών και δεν πρόκειται για μελλοντική ρύθμιση της απονομής των εξειδικεύσεων.
ΆΡΘΡΟ 68
ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΤΙΤΛΩΝ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΑ, ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ – ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΠΕΡ. ΣΤ, Ζ, ΚΑΙ Η ΣΤΗΝ ΠΑΡ. 5 ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 21 ΤΟΥ Ν. 3580/2007
ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΦΕΡΕΙ:
Δ) ΟΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΙΑΤΡΟΙ ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΝ, ΕΝΤΟΣ ΤΡΙΩΝ (3) ΜΗΝΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΙΣΧΥΟΣ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ, ΑΙΤΗΣΗ, ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΥΝΥΠΟΒΑΛΛΟΥΝ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΑΣ, ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΚΔΙΔΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ.
ΟΙ ΩΣ ΑΝΩ ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΑΙ:
ΔΔ) ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΙΑΤΡΕΙΟΥ, ΜΕ ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΦΗΒΙΚΗΣ ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΑΣ, ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ, ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΙΑΣ, ΗΠΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ.
ΟΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΒΕΒΑΙΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΛΙΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗ ΔΙΟΤΙ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΗΛΩΜΕΝΟΙ ΩΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΙ ΣΤΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΟΥ ΙΑΤΡΕΙΟΥ. Η ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΜΟΝΟ ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΛΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΙΑΤΡΕΙΟ ΚΑΝΕΙ…… ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ !!!!
Η ΑΜΙΣΘΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΜΠΛΟΚΗ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΗ ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΩΝ ΟΥΤΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ, ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΔΕΝ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ Η ΑΜΙΣΘΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΩΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΘΕΣΜΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΜΕ ΜΙΣΘΟ, ΕΦΗΜΕΡΙΕΣ, ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΙΑΤΡΕΙΑ ΚΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ ΑΣΘΕΝΩΝ, ΦΥΣΙΚΑ ΥΠΟ ΕΠΙΒΛΕΨΗ ΕΙΔΙΚΩΝ.
ΟΙ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΤΙΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΕΣ ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΣΤΟ ΚΛΙΝΙΚΟ ΕΡΓΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΕΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΤΟ ΕΣΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΩΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΩΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΟΜΕΝΟΙ !!!
ΩΣ ΕΚ ΤΟΥΤΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΛΕΙΦΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΧΑΡΙΝ ΤΗΣ ΙΣΟΤΙΜΗΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΗΚΑΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΝΔΟΚΡΙΝΟΛΟΓΙΑΣ Η ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΙΑΣ Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ.
Προτείνεται η επέκταση της ισχύουσας ρύθμισης απαλλαγής από
την υποχρέωση υπηρεσίας υπαίθρου, ώστε να συμπεριλάβει και τους
γιατρούς που εισήχθησαν σε Ιατρικές Σχολές μετά το ακαδημαϊκό έτος
2012-2013, σε συνέχεια του άρθρου 9 του Ν. 5102/2024.
Πιο συγκεκριμένα προτείνεται η επέκταση της απαλλαγής για τους εισαχθέντες κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2013-2014 και 2014-2015.
Στο παρελθόν η διάταξη αυτή έχει ήδη επεκταθεί διαδοχικά τρεις φορές
τα τελευταία έτη (2020, 2022, 2024), γεγονός που καταδεικνύει ότι
αποτελεί σταθερή πολιτική επιλογή ενίσχυσης του Ε.Σ.Υ. και όχι
συγκυριακή παρέμβαση.
Οι ανάγκες της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας καλύπτονται καταλληλότερα
από ιατρούς γενικής ιατρικής, ενώ η υποχρεωτική τοποθέτηση ιατρών
άλλων ειδικοτήτων δεν αξιοποιεί το επιστημονικό τους υπόβαθρο καθώς οι
αυξημένες ανάγκες σε δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο επίπεδο καθιστούν
αναγκαία την άμεση ένταξη ειδικευμένων ιατρών σε θέσεις συναφείς με το
αντικείμενό τους.
Άρθρο 68
Χορήγηση τίτλων εξειδίκευσης στην Παιδιατρική Ενδοκρινολογία, στην Παιδιατρική Γαστρεντερολογία και στην Αναπτυξιακή Παιδιατρική – Προσθήκη περ. ΣΤ, Ζ, και Η στην παρ. 5 του άρθρου 21 του ν. 3580/2007
Το νομοσχέδιο αναφέρει:
δ) Οι ενδιαφερόμενοι ιατροί καταθέτουν, εντός τριών (3) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος, αίτηση, με την οποία συνυποβάλλουν τον τίτλο ειδικότητάς τους και τις σχετικές βεβαιώσεις κλινικής ενασχόλησης με το αντικείμενο της Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας, οι οποίες εκδίδονται από τους αντίστοιχους φορείς.
Οι ως άνω βεβαιώσεις υπογράφονται:
δδ) στην περίπτωση ιδιωτικού ιατρείου, με βεβαίωση της Ελληνικής Εταιρείας Παιδιατρικής και Εφηβικής Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Σακχαρώδη Διαβήτη.
Η Ελληνική Εταιρεία Παιδιατρικής και Εφηβικής Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Σακχαρώδη Διαβήτη είναι επιστημονικό σωματείο και δεν νομιζω ότι μπορεί να βεβαιώσει την κλινική ενασχόληση παρα μόνο εάν είναι μέλος της εταιρείας, εάν συμμετέχει ενεργά και ανελλιπώς στις επιστημονικές εκδηλωσεις της εταιρείας.
Προτείνεται η περαιτέρω αύξηση του έτους εισαγωγής στις Ιατρικές Σχολές που οδηγεί σε απαλλαγή από την υποχρεωτική υπηρεσία υπαίθρου. Σήμερα, με το άρθρο 9 του ν. 5102/2024, το όριο έχει μεταφερθεί έως και το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013. Ωστόσο, εξακολουθεί να δημιουργείται άνιση μεταχείριση μεταξύ ιατρών με οριακή μόνο διαφορά χρόνου εισαγωγής. Για λόγους ισότητας, ασφάλειας δικαίου και εύρυθμης συνέχειας στην ιατρική εκπαίδευση, το όριο πρέπει να αυξηθεί περαιτέρω.
Είμαι παιδίατρος στο Ε.Σ.Υ.
Στο άρθρο 66, παράγραφος 5Α, ορθώς προτείνεται η αναγνώριση της προϋπηρεσίας των ιατρών σε ΤΟΜΥ .
Όμως θεωρώ ότι :
1) η προϋπηρεσία αυτή πρέπει ξεκάθαρα να αφορά το διορισμό και την εξέλιξη των ιατρών και σε κέντρα υγείας και στις υπόλοιπες δομές του ΕΣΥ κι όχι μόνο σε νοσοκομεία.
Επομένως ίσως χρειαστεί να αναδιατυπωθεί η τροπολογία με μεγαλύτερη σαφήνεια .
2) η αναδιάρθρωση της μισθοδοσίας θα ήταν δίκαιο να ισχύσει αναδρομικά από τη χρονική στιγμή της αλλαγής βαθμίδας του ιατρού στο ΕΣΥ λόγω της προϋπάρχουσας προϋπηρεσίας του σε ΤΟΜΥ κι όχι από την ψήφιση της εν λόγω τροπολογίας .
Ευχαριστώ
Την 30/9/2024, με αριθμό 7158/30-9-2024, έγινε ερώτηση προς εσάς, με θέμα: «Γιατί αποκλείεται το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που πάσχει από ηπατοπάθεια, με ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω από το διορισμό σε προσωποπαγείς θέσεις του Ε.Σ.Υ.;» με σκοπό την τροποποίηση του παρακάτω νόμου:
ΝΟΜΟΣ ΥΠ΄ ΑΡΙΘ. 2920 της 27.6.2001 «Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας (Σ.Ε.Υ.Υ.Π.) και άλλες διατάξεις.» (Α΄131).
Η απάντηση σας, με το υπ’ αρ. 51533 από 20/11/2024 έγγραφο, αναφέρει τα εξής: «Στην αρμοδιότητα του Υπουργείου Υγείας δεν έχει περιέλθει διάταξη για τροποποίηση του άρθρου, ώστε να συμπεριληφθεί η εν λόγω πάθηση στις ευεργετικές διατάξεις».
Εν συνεχεία, υπέβαλα αίτηση με αριθμό πρωτοκόλλου Γ’ ΕΜΠ 6168/15-11-2024, ΟΙΚ. 60407 από 20/11/2024 προς το ΚΕΣΥ, ώστε οι ηπατοπάθειες (όπως η ατρησία χοληφόρων – ποσοστό αναπηρίας 80%) να συμπεριληφθουν στις ευεργετικές διατάξεις.
Η γνωμοδοτική επιτροπή του ΚΕΣΥ εισηγήθηκε θετικά.
Επισημαίνω ότι θετικές εισηγήσεις έχουν γίνει και από τον Ιατρικό Σύλλογο Θεσσαλονίκη (και κατά συνέπεια από τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο) καθώς και από την Εθνική Συνομοσπονδία ατόμων με αναπηρία, με κοινοποίηση σε εσάς.
Σε παρέμβαση, στα πλαίσια τροποιήσης του παρόντος νόμου, στις 22 Οκτωβρίου 2025 στη Βουλή, παρουσία του Υπουργού Υγείας, έγινε αναφορά από τον Πρόεδρο ΕΣΑμεΑ, ότι είναι απαραίτητη η συμπερίληψη πασχόντων από ηπατοπάθεια στις ευεργετικές ρυθμίσεις του άρθρου 15 του ν. 2920/2001 για διορισμό σε προσωποπαγείς θέσεις του ΕΣΥ :
https://www.hellenicparliament.gr/Nomothetiko-Ergo/Anazitisi-Nomothetikou-Ergou?law_id=a01fc176-3f50-4ab2-840f-b379018283e6&utm_source=chatgpt.com
Επικοινωνώ συνεχώς απο το μήνα Μάιο του 2025, με τη Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού Νομικών Προσώπων – Τμήμα Α και με παραπέμπουν στο ιδιαίτερο γραφείο του κ. Υφυπουργού κ. Θεμιστοκλέους καθώς εκεί έχει διαβιβαστεί το θέμα.
Υπάρχει κάποιο κώλυμα και δεν προωθείται η παρούσα τροποποίηση από το μήνα Μάιο του 2025 (που έχει διαβιβαστεί η απόφαση του ΚεΣΥ στο γραφείο του κ. υφυπουργού κ. Θεμιστοκλέους) προς υπογραφή και ψήφιση, παρότι έχουν γίνει όλες αυτές οι θετικές εισηγήσεις;
Προτείνεται η περαιτέρω επέκταση του δικαιώματος απαλλαγής από την υποχρέωση εκπλήρωσης της υπηρεσίας υπαίθρου σε ιατρούς που έχουν εγγραφεί στο Α’ έτος Ιατρικών Σχολών πέραν του ακαδημαϊκού έτους 2012-2013, όπως αυτό ορίζεται σήμερα στο άρθρο 9 του Ν. 5102/2024. Η πρόταση αφορά επέκταση της απαλλαγής για τους εισαχθέντες κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2013-2014 και 2014-2015 και με μέριμνα για περαιτέρω ετήσια απαλλαγή των εισαχθέντων του επόμενου ακαδημαϊκού έτους.
Η ρύθμιση αυτή εξυπηρετεί τους κάτωθι σκοπούς:
1) Βέλτιστη αξιοποίηση στο Ε.Σ.Υ. σε δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια ιδρύματα ιατρών που έχουν ολοκληρώσει ή βρίσκονται σε φάση περάτωσης της ειδίκευσης τους.
2) Κάλυψη θέσεων στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας από εξειδικευμένους ιατρούς Γνεικής Ιατρικής, καθώς επίσης και ιατρών άνευ ειδικότητας που προσφάτως αποφοίτησαν, εξασφαλίζοντας έτσι τη σταδιακή ένταξη τους στο Ε.Σ.Υ.
3)Η πρόβλεψη του άρθρου 18 του Ν. 4999/2022, που επιτρέπει την απασχόληση ιατρών μετά την απόκτηση ειδικότητας στο Ε.Σ.Υ. αντί της υπηρεσίας υπαίθρου, αποτυπώνει σαφώς την πρόθεση του νομοθέτη να ενισχύσει τις δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες δομές. Η επέκταση της απαλλαγής λειτουργεί συμπληρωματικά προς αυτή τη ρύθμιση και όχι ανταγωνιστικά, ενισχύοντας συνολικά την αποδοτικότητα του συστήματος.
Συμπερασματικά, η περαιτέρω επέκταση του δικαιώματος απαλλαγής αποτελεί συνεπή και τεκμηριωμένη παρέμβαση, η οποία ευθυγραμμίζεται με τη νομοθετική εξέλιξη των τελευταίων ετών, βελτιστοποιεί την κατανομή του ιατρικού προσωπικού και ενισχύει το Ε.Σ.Υ. σε θέσεις αυξημένης ανάγκης, χωρίς να υπονομεύει τη λειτουργία της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται η ενσωμάτωση της ανωτέρω διάταξης στο παρόν νομοσχέδιο.
Προτείνεται η προσθήκη διάταξης στο παρόν νομοσχέδιο για την περαιτέρω επέκταση του δικαιώματος απαλλαγής από την υποχρέωση εκπλήρωσης της υπηρεσίας υπαίθρου σε ιατρούς που έχουν εγγραφεί στο Α’ έτος Ιατρικών Σχολών πέραν του ακαδημαϊκού έτους 2012-2013, όπως αυτό ορίζεται σήμερα στο άρθρο 9 του Ν. 5102/2024.
Οι ανάγκες διαχείρισης του ιατρικού προσωπικού της χώρας έχουν μεταβληθεί μετά τις έκτακτες και επιτακτικές συνθήκες της πανδημίας. Η στήριξη της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας είναι απαραίτητη, ωστόσο αυτή επιτελείται σε μεγάλο βαθμό από ειδικούς ιατρούς Γενικής Ιατρικής. Η υποχρεωτική τοποθέτηση ιατρών άλλων ειδικοτήτων ή ανειδίκευτων σε τέτοιες δομές δεν αξιοποιεί βέλτιστα το γνωστικό τους αντικείμενο και δεν συνεισφέρει ουσιαστικά στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Παράλληλα, οι ιατροί που ολοκληρώνουν ή έχουν ολοκληρώσει την ειδικότητά τους είναι σκόπιμο να εντάσσονται άμεσα σε θέσεις του Ε.Σ.Υ. συναφείς με την εκπαίδευσή τους, όπου καταγράφονται πραγματικές ανάγκες στελέχωσης.
Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και σε περιοχές με ελλείψεις, η κάλυψη της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας μέσω ιατρών με εξειδικευμένη εκπαίδευση στη γενική ιατρική αποτελεί ποιοτικά καταλληλότερη και πιο βιώσιμη λύση σε σχέση με την υποχρεωτική τοποθέτηση ιατρών άλλων ειδικοτήτων.
Η προτεινόμενη ρύθμιση δεν καταργεί την υπηρεσία υπαίθρου, αλλά παρέχει δικαίωμα απαλλαγής σε όσους δεν επιθυμούν να την εκπληρώσουν. Ιατροί που επιθυμούν να υπηρετήσουν σε δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα αυτή. Αντιθέτως, η επέκταση της απαλλαγής διασφαλίζει μεγαλύτερη ευελιξία και καλύτερη αντιστοίχιση μεταξύ εκπαίδευσης και επαγγελματικής απασχόλησης.
Η πρόταση αφορά την απαλλαγή από την υποχρέωση εκπλήρωσης της υπηρεσίας υπαίθρου των ιατρών που εισήχθησαν στις ιατρικές σχολές κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2013-2014 και 2014-2015, καθώς και μέριμνα για περαιτέρω ετήσια αναθεώρηση για απαλλαγή των εισαχθέντων του επόμενου ακαδημαϊκού έτους.
Η προόταση αφορά την ενίσχυση των δευτεροβάθμιων και τριτοβάθμιων δομών υγείας. Η επέκταση της απαλλαγής λειτουργεί συμπληρωματικά προς αυτή τη ρύθμιση και όχι ανταγωνιστικά, ενισχύοντας συνολικά την αποδοτικότητα του συστήματος.
Συμπερασματικά, η περαιτέρω επέκταση του δικαιώματος απαλλαγής αποτελεί συνεπή και τεκμηριωμένη παρέμβαση, η οποία ευθυγραμμίζεται με τη νομοθετική εξέλιξη των τελευταίων ετών, βελτιστοποιεί την κατανομή του ιατρικού προσωπικού και ενισχύει το Ε.Σ.Υ. σε θέσεις αυξημένης ανάγκης, χωρίς να υπονομεύει τη λειτουργία της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται η ενσωμάτωση της ανωτέρω διάταξης στο παρόν νομοσχέδιο.
Ως ιατρός που ολοκληρώνει σύντομα την εκπαίδευσή του στο Ε.Σ.Υ., θεωρώ εύλογη και αναγκαία την προσθήκη διάταξης στο παρόν νομοσχέδιο για την περαιτέρω επέκταση του δικαιώματος απαλλαγής από την υποχρέωση εκπλήρωσης της υπηρεσίας υπαίθρου σε ιατρούς που έχουν εγγραφεί στο Α’ έτος Ιατρικών Σχολών πέραν του ακαδημαϊκού έτους 2012-2013, όπως αυτό ορίζεται σήμερα στο άρθρο 9 του Ν. 5102/2024.
Η πρόταση αυτή εδράζεται στους εξής άξονες:
Α. Νομοθετική συνέχεια και σταθερή κατεύθυνση πολιτικής
Η εν λόγω ρύθμιση έχει επανειλημμένα επεκταθεί (Ν. 4690/2020, Ν. 4999/2022, Ν. 5102/2024), γεγονός που καταδεικνύει ότι δεν πρόκειται για συγκυριακή παρέμβαση, αλλά για σταθερή επιλογή του νομοθέτη. Η αιτιολογική βάση των επεκτάσεων έχει ήδη μετατοπιστεί από έκτακτες συνθήκες (όπως η πανδημία) προς τη διαρκή ανάγκη ενίσχυσης του Ε.Σ.Υ., χωρίς να διακυβεύεται η λειτουργία της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Συνεπώς, η περαιτέρω επέκταση συνιστά φυσική συνέχεια αυτής της νομοθετικής πορείας.
Β. Ορθολογική κατανομή ανθρώπινου δυναμικού στο σύστημα υγείας
Στην παρούσα φάση, οι δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Κέντρα Υγείας και Περιφερειακά Ιατρεία) στελεχώνονται ολοένα και περισσότερο από ιατρούς γενικής ιατρικής, οι οποίοι διαθέτουν την κατάλληλη εκπαίδευση για την ολοκληρωμένη κάλυψη των αναγκών της κοινότητας.
Αντιθέτως, η υποχρεωτική τοποθέτηση ιατρών άλλων ειδικοτήτων ή ανειδίκευτων σε τέτοιες δομές δεν αξιοποιεί βέλτιστα το γνωστικό τους αντικείμενο και δεν συνεισφέρει ουσιαστικά στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Παράλληλα, οι ιατροί που ολοκληρώνουν ή έχουν ολοκληρώσει την ειδικότητά τους είναι σκόπιμο να εντάσσονται άμεσα σε θέσεις του Ε.Σ.Υ. συναφείς με την εκπαίδευσή τους, όπου καταγράφονται πραγματικές ανάγκες στελέχωσης.
Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και σε περιοχές με ελλείψεις, η κάλυψη της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας μέσω ιατρών με εξειδικευμένη εκπαίδευση στη γενική ιατρική αποτελεί ποιοτικά καταλληλότερη και πιο βιώσιμη λύση σε σχέση με την υποχρεωτική τοποθέτηση ιατρών άλλων ειδικοτήτων.
Γ. Διεύρυνση επιλογών χωρίς περιορισμούς
Η προτεινόμενη ρύθμιση δεν καταργεί την υπηρεσία υπαίθρου, αλλά παρέχει δικαίωμα απαλλαγής σε όσους δεν επιθυμούν να την εκπληρώσουν. Ιατροί που επιθυμούν να υπηρετήσουν σε δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας εξακολουθούν να έχουν τη δυνατότητα αυτή. Αντιθέτως, η επέκταση της απαλλαγής διασφαλίζει μεγαλύτερη ευελιξία και καλύτερη αντιστοίχιση μεταξύ εκπαίδευσης και επαγγελματικής απασχόλησης.
Δ. Συμβατότητα με υφιστάμενες ρυθμίσεις ενίσχυσης του Ε.Σ.Υ.
Η πρόβλεψη του άρθρου 18 του Ν. 4999/2022, που επιτρέπει την απασχόληση ιατρών μετά την απόκτηση ειδικότητας στο Ε.Σ.Υ. αντί της υπηρεσίας υπαίθρου, αποτυπώνει σαφώς την πρόθεση του νομοθέτη να ενισχύσει τις δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες δομές. Η επέκταση της απαλλαγής λειτουργεί συμπληρωματικά προς αυτή τη ρύθμιση και όχι ανταγωνιστικά, ενισχύοντας συνολικά την αποδοτικότητα του συστήματος.
Συμπερασματικά, η περαιτέρω επέκταση του δικαιώματος απαλλαγής αποτελεί συνεπή και τεκμηριωμένη παρέμβαση, η οποία ευθυγραμμίζεται με τη νομοθετική εξέλιξη των τελευταίων ετών, βελτιστοποιεί την κατανομή του ιατρικού προσωπικού και ενισχύει το Ε.Σ.Υ. σε θέσεις αυξημένης ανάγκης, χωρίς να υπονομεύει τη λειτουργία της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται η ενσωμάτωση της ανωτέρω διάταξης στο παρόν νομοσχέδιο.
Είναι πραγματικά αδιανόητη και βαθιά άδικη η ποινή που επιβάλλεται στους νέους ειδικευόμενους ιατρούς όταν αποφασίζουν να αλλάξουν ειδικότητα μέσα στο πρώτο έτος.
Ένα ολόκληρο έτος εφημεριών, νυχτών, εξάντλησης και αυταπάρνησης, κατά το οποίο ο γιατρός υπηρέτησε με ζήλο και αφοσίωση τον ασθενή. Όλα αυτά τα δεδουλευμένα, όλη αυτή η προσφορά μένει απλήρωτη. Ο νέος γιατρός οδηγείται συχνά σε οικονομικό αδιέξοδο όταν αυτά τα χρήματα του στερηθούν, ενώ παράλληλα τιμωρείται για μια απόφαση που πάρθηκε μετά από πραγματική εμπειρία μέσα στο σύστημα.
Δεν μπορεί κανείς να χαρακτηρίζει «απάτη» το γεγονός ότι ένας νέος ιατρός, υπηρετώντας με ειλικρίνεια και αυτοθυσία το ΕΣΥ, διαπίστωσε μέσα στο πρώτο έτος ότι η συγκεκριμένη ειδικότητα δεν του ταιριάζει ή δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και τις ικανότητές του. Αυτό δεν είναι απάτη. Είναι ανθρώπινο, είναι λογικό, είναι υγιές. Η ιατρική είναι πολύ σκληρό και απαιτητικό επάγγελμα για να αναγκάζουμε τους νέους να «κολλήσουν» σε μια επιλογή που έκαναν στα 25-28 τους χρόνια χωρίς να έχουν δει την καθημερινότητα της ειδικότητας από μέσα.
Φυσικά και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές δυνατότητες του ΕΣΥ και του Υπουργείου. Δεν ζητάμε το αδύνατο. Όμως αυτό δεν αναιρεί την ουσία της αδικίας. Δεν μπορεί το κράτος να εκμεταλλεύεται την εργασία ενός νέου γιατρού για έναν χρονικό διάστημα και μετά να τον αφήνει κυριολεκτικά «ξεκρέμαστο» οικονομικά και επαγγελματικά, μόνο και μόνο επειδή τόλμησε να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος στην αρχική του επιλογή.
Αυτή η πολιτική δεν τιμωρεί την «απάτη». Τιμωρεί την ειλικρίνεια, την αυτογνωσία και την εντιμότητα. Και τελικά, ζημιώνει και το ίδιο το σύστημα υγείας, που χάνει γιατρούς που θα μπορούσαν να προσφέρουν αλλού με μεγαλύτερο κίνητρο και αποτελεσματικότητα.
Είναι ώρα αυτή η τεράστια αδικία να διορθωθεί. Οι δεδουλευμένες υπηρεσίες των νέων ειδικευόμενων πρέπει να αναγνωρίζονται και να αμείβονται, ανεξαρτήτως αλλαγής ειδικότητας μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα.
Είναι πραγματικά αδιανόητη και βαθιά άδικη η ποινή που επιβάλλεται στους νέους ειδικευόμενους ιατρούς όταν αποφασίζουν να αλλάξουν ειδικότητα μέσα στο πρώτο έτος διορισμού τους.
Ένα ολόκληρο έτος εφημεριών, νυχτών και εξάντλησης, κατά το οποίο ο γιατρός υπηρέτησε με ζήλο και αφοσίωση τον ασθενή. Όλα αυτά τα δεδουλευμένα, όλη αυτή η προσφορά και η αυτοθυσία, μένουν απλήρωτα. Ο νέος γιατρός οδηγείται συχνά σε οικονομικό αδιέξοδο στον επόμενο του διορισμό, ενώ παράλληλα τιμωρείται για μια απόφαση που πάρθηκε μετά από πραγματική εμπειρία μέσα στο σύστημα.
Δεν μπορεί κανείς να χαρακτηρίζει «απάτη» το γεγονός ότι ένας νέος ιατρός, υπηρετώντας με ειλικρίνεια και αυτοθυσία το ΕΣΥ, διαπίστωσε μέσα στο πρώτο έτος ότι η συγκεκριμένη ειδικότητα δεν του ταιριάζει ή δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και τις ικανότητές του. Αυτό δεν είναι απάτη. Είναι ανθρώπινο, είναι λογικό, είναι υγιές. Η ιατρική είναι πολύ σκληρό και απαιτητικό επάγγελμα για να αναγκάζουμε τους νέους να «κολλήσουν» σε μια επιλογή που έκαναν στα 25-28 τους χρόνια χωρίς να έχουν δει την καθημερινότητα της ειδικότητας από μέσα.
Φυσικά και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι οικονομικές δυνατότητες του ΕΣΥ και του Υπουργείου. Δεν ζητάμε το αδύνατο. Όμως αυτό δεν αναιρεί την ουσία της αδικίας. Δεν μπορεί το κράτος να εκμεταλλεύεται την εργασία ενός νέου γιατρού για έναν ολόκληρο χρόνο και μετά να τον αφήνει κυριολεκτικά «ξεκρέμαστο» οικονομικά και επαγγελματικά, μόνο και μόνο επειδή τόλμησε να παραδεχτεί ότι έκανε λάθος στην αρχική του επιλογή.
Αυτή η πολιτική δεν τιμωρεί την «απάτη». Τιμωρεί την ειλικρίνεια, την αυτογνωσία και την εντιμότητα. Και τελικά, ζημιώνει και το ίδιο το σύστημα υγείας, που χάνει γιατρούς που θα μπορούσαν να προσφέρουν αλλού με μεγαλύτερο κίνητρο και αποτελεσματικότητα.
Είναι ώρα αυτή η τεράστια αδικία να διορθωθεί. Παρακαλώ εξετάστε το παρόν αίτημα! Οι δεδουλευμένες υπηρεσίες των νέων ειδικευόμενων πρέπει να αναγνωρίζονται και να αμείβονται, ανεξαρτήτως αλλαγής ειδικότητας μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα.
Ως ιατρός 5ετης ειδικευομενος Ουρολογικής του ΕΣΥ, προτείνω την προσθήκη διάταξης για την επέκταση του δικαιώματος απαλλαγής από την υποχρέωση υπηρεσίας υπαίθρου (νυν προσωπικού ιατρού) σε ιατρούς που εισήχθησαν στο Α΄ έτος Ιατρικών Σχολών μέχρι και το ακαδημαϊκό έτος 2014-2015 (σήμερα ισχύει έως 2012-2013 με άρθρο 9 Ν. 5102/2024).
Η ρύθμιση αυτή ακολουθεί σταθερή νομοθετική πορεία (Ν. 4690/2020, Ν. 4999/2022, Ν. 5102/2024) που έχει αποσυνδεθεί πλήρως από έκτακτες συνθήκες (πανδημία) και στοχεύει πλέον στην ενίσχυση του ΕΣΥ χωρίς να πλήττεται η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας. Οι αιτιολογικές εκθέσεις των προηγούμενων νόμων το επιβεβαιώνουν ρητά: η εύρυθμη λειτουργία των δομών πρωτοβάθμιας υγείας δεν διακινδυνεύεται, ενώ διευκολύνεται η ένταξη ειδικευμένων ιατρών στο σύστημα.
Ο αριθμός των ιατρών που θα ωφεληθούν είναι μικρός (όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα πλήρωσης θέσεων υπηρεσίας υπαίθρου, όπου ελάχιστοι δηλώνουν πτυχία προ του 2020), γεγονός που ενισχύει την πρόταση χωρίς να δημιουργεί κινδύνους. Παράλληλα, υπάρχει εύλογη προσδοκία από τους συναδέλφους που ολοκληρώνουν τώρα την ειδίκευσή τους, βάσει της ιστορικής συνέχειας της ρύθμισης.
Η πρόταση συνάδει απόλυτα με το άρθρο 18 Ν. 4999/2022, το οποίο ήδη επιτρέπει σε ειδικευμένους ιατρούς να υπηρετήσουν 12 μήνες στο ΕΣΥ στη θέση της ειδικότητάς τους αντί της υπηρεσίας υπαίθρου. Η διατήρηση της ίδιας λογικής εξασφαλίζει συνέχεια στην ορθολογική αξιοποίηση του ιατρικού δυναμικού.
Επιπλέον, η μη επέκταση δημιουργεί πρακτικά προβλήματα: ειδικευμένοι ιατροί καλούνται να καλύψουν θέσεις προσωπικών ιατρών/αγροτικών που δεν έχουν καμία σχέση με την ειδικότητά τους. Αυτό μεν καλύπτει κενά, αλλά υποβαθμίζει την εξειδίκευσή τους, εμποδίζει την ομαλή επαγγελματική τους πορεία και στερεί θέσεις από νέους ειδικευόμενους/υπόχρεους που περιμένουν λόγω καθυστερήσεων να εκπληρώσουν την υποχρέωσή τους και να προχωρήσουν στην ειδίκευσή τους. Η Πρωτοβάθμια Φροντίδα ενισχύεται πλέον στοχευμένα με γενικούς ιατρούς και το νέο σύστημα ανοιχτών προσκλήσεων προσωπικών ιατρών (όλο το έτος), ενώ το ΕΣΥ χρειάζεται άμεση στελέχωση νοσοκομείων με ειδικευμένους (βλ. πρόσφατη προκήρυξη 850 μόνιμων θέσεων).
Το παρόν αίτημα δεν είναι σε καμία περίπτωση προϊόν φυγοπονίας ούτε επιθυμίας αποφυγής μιας νόμιμης υποχρέωσης (που φυσικά αν απαιτείται από τις ανάγκες του συστήματος, με την ίδια υπευθυνότητα θα την περατώσουμε). Αντίθετα, αποτελεί φυσικό επακόλουθο της εξελικτικής πορείας του ιατρικού επαγγέλματος, που επιβάλλει στους ήδη ειδικευμένους ιατρούς να υπηρετούν στον βέλτιστο βαθμό πάνω στην ειδικότητά τους, προς όφελος τόσο του ΕΣΥ όσο και των πολιτών. Άλλωστε, εμείς οι ίδιοι οι ειδικευόμενοι που δεν ολοκληρώσαμε νωρίτερα την υπηρεσία υπαίθρου, όλο αυτό το χρονικό διάστημα καλύπταμε κενές θέσεις του ΕΣΥ που απαιτούσαν –και εξακολουθούν να απαιτούν– ζήλο, επιμονή, αυταπάρνηση και αδιαπραγμάτευτη συνέπεια.
Η ρύθμιση δεν καταργεί την υπηρεσία υπαίθρου/προσωπικού ιατρού, αλλά επιτρέπει την εξαίρεση εκεί όπου δεν απειλείται η λειτουργία του συστήματος. Συνεπώς, παρακαλώ θερμά την υπηρεσία σας να εξετάσει την ενσωμάτωσή της στο παρόν νομοσχέδιο, φυσικά πάντα με γνώμονα το κοινό καλό, την εξυπηρέτηση των Ελλήνων πολιτών και ασθενών που επιτυγχάνεται με συνεπή πολιτική ενίσχυσης του ΕΣΥ με ορθολογική κατανομή του ιατρικού προσωπικού, και έπειτα με γνώμονα των ιατρών που χρόνια τώρα υπηρετούν την ιατρική με ζήλο και αυταπάρνηση!
Προτείνεται η περαιτέρω αύξηση του έτους εισαγωγής στις Ιατρικές Σχολές που οδηγεί σε απαλλαγή από την υποχρεωτική υπηρεσία υπαίθρου. Σήμερα, με το άρθρο 9 του ν. 5102/2024, το όριο έχει μεταφερθεί έως και το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013. Ωστόσο, εξακολουθεί να δημιουργείται άνιση μεταχείριση μεταξύ ιατρών με οριακή μόνο διαφορά χρόνου εισαγωγής. Για λόγους ισότητας, ασφάλειας δικαίου και εύρυθμης συνέχειας στην ιατρική εκπαίδευση, το όριο πρέπει να αυξηθεί περαιτέρω
Είμαι νέος Ιατρός που αποφοίτησα από την Ιατρική Ιωαννίνων και δεν έχω καταφέρει να βρω θέση αγροτικού γιατί τις καταλαμβάνουν όλες μεγαλύτεροι ηλικιακά με αποτέλεσμα να είμαι άνεργος και να δυσκολεύομαι οικονομικά. Ο θεσμός της υποχρεωτικής υπηρεσίας υπαίθρου ως προϋπόθεση για τη λήψη τίτλου ειδικότητας φαίνεται ότι πλέον δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του συστήματος υγείας και της ιατρικής εκπαίδευσης.
Στην καθημερινή πράξη, πολλοί ιατροί ολοκληρώνουν την ειδικότητά τους και καλούνται εκ των υστέρων να υπηρετήσουν σε θέσεις αγροτικού, σε μια χρονική περίοδο όπου έχουν ήδη διαμορφώσει διαφορετικές επαγγελματικές και προσωπικές προτεραιότητες. Την ίδια στιγμή, νέοι απόφοιτοι που βρίσκονται σε αναμονή για έναρξη ειδικότητας και θα μπορούσαν να στελεχώσουν αποτελεσματικά την πρωτοβάθμια φροντίδα, δεν έχουν πρόσβαση σε αυτές τις θέσεις.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι έχει ήδη αναγνωριστεί στην πράξη η ανάγκη ευελιξίας, μέσω της χορήγησης εξαιρέσεων σε συγκεκριμένες γενιές ιατρών. Με βάση αυτή την εμπειρία, κρίνεται σκόπιμο να επεκταθεί το ίδιο πλαίσιο και σε ευρύτερο σύνολο ιατρών, ώστε να αποφευχθούν οι υφιστάμενες δυσλειτουργίες και να διασφαλιστεί μια πιο ορθολογική κατανομή του ανθρώπινου δυναμικού.
Για τον λόγο αυτό, προτείνεται κατά προτεραιότητα η διεύρυνση των εξαιρέσεων από την υποχρέωση υπηρεσίας υπαίθρου για τη λήψη τίτλου ειδικότητας, ενώ σε δεύτερο χρόνο θα μπορούσε να εξεταστεί συνολικά η αναμόρφωση του θεσμού με βάση σύγχρονα κριτήρια και ανάγκες.
Ο θεσμός της υποχρεωτικής υπηρεσίας υπαίθρου ως προϋπόθεση για τη λήψη τίτλου ειδικότητας φαίνεται ότι πλέον δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του συστήματος υγείας και της ιατρικής εκπαίδευσης.
Στην καθημερινή πράξη, πολλοί ιατροί ολοκληρώνουν την ειδικότητά τους και καλούνται εκ των υστέρων να υπηρετήσουν σε θέσεις αγροτικού, σε μια χρονική περίοδο όπου έχουν ήδη διαμορφώσει διαφορετικές επαγγελματικές και προσωπικές προτεραιότητες. Την ίδια στιγμή, νέοι απόφοιτοι που βρίσκονται σε αναμονή για έναρξη ειδικότητας και θα μπορούσαν να στελεχώσουν αποτελεσματικά την πρωτοβάθμια φροντίδα, δεν έχουν πρόσβαση σε αυτές τις θέσεις.
Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι έχει ήδη αναγνωριστεί στην πράξη η ανάγκη ευελιξίας, μέσω της χορήγησης εξαιρέσεων σε συγκεκριμένες γενιές ιατρών. Με βάση αυτή την εμπειρία, κρίνεται σκόπιμο να επεκταθεί το ίδιο πλαίσιο και σε ευρύτερο σύνολο ιατρών, ώστε να αποφευχθούν οι υφιστάμενες δυσλειτουργίες και να διασφαλιστεί μια πιο ορθολογική κατανομή του ανθρώπινου δυναμικού.
Για τον λόγο αυτό, προτείνεται κατά προτεραιότητα η διεύρυνση των εξαιρέσεων από την υποχρέωση υπηρεσίας υπαίθρου για τη λήψη τίτλου ειδικότητας, ενώ σε δεύτερο χρόνο θα μπορούσε να εξεταστεί συνολικά η αναμόρφωση του θεσμού με βάση σύγχρονα κριτήρια και ανάγκες.
Θεωρουμε πως ειναι κρίσιμο να προστεθεί στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο διάταξη η οποια αφορά τους υπεραριθμους ειδικευόμενους ιατρούς για λόγους υγείας.
Συγκεκριμένα , παροτι το ΚΕΣΥ εχει γνωμοδοτησει για την επικαιροποίηση της λιστας των παθήσεων που εμπίπτουν στις διατάξεις για τοποθέτηση υπεραριθμων ειδικευομενων ιατρων (υπ. αριθμ. 476/11-04-2025), η πολιτική ηγεσία δεν εχει προβεί στις ανάλογες διαδικασίες. Στην παρούσα φάση αποκλείονται απο την διάταξη πληθώρα ειδικευόμενων ιατρών(ιατροί με κινητική αναπηρια-παραπληγία, κώφωση, τύφλωση, ΙΦΝΕ, ΣΕΛ,ΡΑ, νευρολογικές παθήσεις κτλ). Σε παρόμοια κατάσταση βρίσκονται ειδικευόμενοι, οι οποίοι ξεκίνησαν να εργάζονται ως υπεράριθμοι στο γενικό μέρος της ειδικότητας τους, αλλά πλέον η παθηση τους δεν εμπίπτει στις διατάξεις για να συνεχίσουν στο ειδικό μερος της ειδικότητάς τους.
Η τωρινή κατάσταση παραβιάζει την αρχή της ισότητας , οπως αυτη εχει οριστεί απο την νομολογία του ΔΕΕ και του ΣτΕ και άγει σε διαφορετική αντιμετώπιση ουσιωδώς όμοιων περιπτώσεων.
Η αποκατάσταση αυτης της αδικίας θεωρείται επείγουσα και κρίσιμη για την ισότιμη και δίκαιη αντιμετώπιση των ιατρών με αναπηρία.
Ως ιατρός που έχει ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του στο ΕΣΥ, θεωρώ σκόπιμη την πρόβλεψη διάταξης στο παρόν νομοσχέδιο για την επέκταση του δικαιώματος απαλλαγής από την υποχρέωση υπηρεσίας υπαίθρου σε ιατρούς που εισήχθησαν σε Ιατρικές Σχολές μετά το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013, σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο του άρθρου 9 του Ν. 5102/2024, τουλάχιστον για το ακαδημαϊκό έτος εισαγωγής 2013-2014. Η ανάγκη αυτή είναι εύλογη, καθώς έχει ήδη παρέλθει δεκαετία, ενώ με τον τρόπο αυτό θα δοθεί η δυνατότητα σε ιατρούς που ολοκληρώνουν την εκπαίδευσή τους να ενταχθούν άμεσα σε θέσεις του ΕΣΥ, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην κάλυψη υπαρχουσών αναγκών του συστήματος υγείας.
Άρθρο 70
Η πρόβλεψη για κατάργηση των κατ’ οίκον επισκέψεων κινείται σε λανθασμένη κατεύθυνση και δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των ασθενών και του συστήματος υγείας. Η κατάργηση τους δεν οδηγεί σε εξοικονόμηση πόρων, αλλά αντίθετα μεταφέρει το βάρος σε νοσοκομεία και επείγοντα τμήματα, αυξάνοντας τελικά το συνολικό κόστος του συστήματος και την ταλαιπωρία των πολιτών.
Αντί της διαγραφής αυτών των υπηρεσιών, είναι αναγκαίο να αναζητηθούν τρόποι χρηματοδότησης και ενίσχυσης τους. Οι κατ’ οίκον επισκέψεις απαιτούν περισσότερο χρόνο, οργάνωση και μετακίνηση εκ μέρους του ιατρού και, ως εκ τούτου, πρέπει να αποζημιώνονται επιπλέον και με διακριτό τρόπο.
Η προτεινόμενη ρύθμιση για την αμοιβή του προσωπικού ιατρού, η οποία βασίζεται αποκλειστικά ή κυρίως στην εγγραφή ασθενών (κατά κεφαλήν αποζημίωση), δηλαδή με απλά λόγια “πληρώνομαι για να σε έχω στη λίστα, παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες ως προς τη λειτουργικότητα και τη δικαιοσύνη του συστήματος.
Συγκεκριμένα, η αποζημίωση ανά εγγεγραμμένο ασθενή, ανεξαρτήτως της πραγματικής χρήσης υπηρεσιών, οδηγεί σε μια στρέβλωση: εξισώνει ασθενείς με ελάχιστες ανάγκες με ασθενείς που απαιτούν συχνή και εντατική παρακολούθηση. Έτσι, ο ιατρός καλείται να διαχειριστεί ενδεχομένως μεγάλο όγκο επισκέψεων χωρίς αντίστοιχη οικονομική ανταπόκριση, γεγονός που υποβαθμίζει την ποιότητα φροντίδας και δημιουργεί αντικίνητρα για την ουσιαστική εξυπηρέτηση των πολιτών.
Η πρακτική αυτή δεν αντανακλά την πραγματική ιατρική εργασία. Ο αριθμός και η πολυπλοκότητα των επισκέψεων διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των ασθενών και δεν μπορεί να θεωρείται ότι καλύπτονται επαρκώς από μια ενιαία ετήσια αποζημίωση. Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις χρόνιων νοσημάτων, ηλικιωμένων ή πολυπαραγοντικών περιστατικών, οι ανάγκες είναι αυξημένες και απαιτούν συστηματική και συχνή ιατρική παρέμβαση.
Ιδιαίτερη μέριμνα πρέπει να υπάρξει για την ειδικότητα της Παιδιατρικής, καθώς η φύση της φροντίδας παιδιών διαφοροποιείται ουσιαστικά από τον γενικό πληθυσμό και απαιτεί πρόσθετα κίνητρα.
Συγκεκριμένα, η παιδιατρική φροντίδα χαρακτηρίζεται από:
* αυξημένη συχνότητα επισκέψεων, ιδιαίτερα σε βρέφη και μικρά παιδιά
* ανάγκη για τακτική παρακολούθηση ανάπτυξης και εμβολιασμών
* αυξημένο χρόνο ανά επίσκεψη λόγω επικοινωνίας με γονείς και διαχείρισης ανησυχιών
* υψηλή ευθύνη πρόληψης και έγκαιρης διάγνωσης
Για τον λόγο αυτό, θεωρείται απαραίτητο το σύστημα αμοιβής να είναι μικτό. Η απλή αποζημίωση ανά εγγεγραμμένο παιδί δεν επαρκεί και δεν αντικατοπτρίζει το πραγματικό έργο του παιδιάτρου. Η αποζημίωση ανά εγγεγραμμένο ασθενή μπορεί να διατηρηθεί ως βάση για την κάλυψη της πρόληψης και της συνολικής ευθύνης του ιατρού για τον πληθυσμό του. Ωστόσο, πρέπει να συμπληρώνεται από πρόσθετη αμοιβή ανά επίσκεψη ή ιατρική πράξη, ώστε να αποτυπώνεται δίκαια το πραγματικό έργο του ιατρού.
Ένα τέτοιο μικτό σύστημα εφαρμόζεται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, όπου η βασική αποζημίωση συνδυάζεται με αμοιβή ανά πράξη, εξασφαλίζοντας τόσο τη βιωσιμότητα της ειδικότητας της παιδιατρικής όσο και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Παραδείγματα κινήτρων και αμοιβών είναι:
1 Κατάργηση της επιβάρυνσης του 1 ευρώ ανά ιατρική συνταγή (παρακράτηση υπέρ ΕΟΠΥΥ) για τους εγγεγραμένους πολίτες σε προσωπικό παιδίατρο
2 Πρόσθετη αμοιβή ανά επίσκεψη, ιδιαίτερα για επείγοντα ή έκτακτα περιστατικά.
3 Πρόσθετη Ειδική αποζημίωση για προληπτικές πράξεις, όπως εμβολιασμοί και τακτικοί αναπτυξιακοί έλεγχοι.
4 Κλιμακωτή αποζημίωση ανά ηλικιακή ομάδα (υψηλότερη για βρέφη και νήπια με αυξημένες ανάγκες).
5 Bonus για επίτευξη υψηλής εμβολιαστικής κάλυψης στον πληθυσμό ευθύνης.
6 Αμοιβή για συμβουλευτική γονέων (τηλεφωνική ή δια ζώσης), που αποτελεί σημαντικό μέρος της καθημερινής πρακτικής.
Ως ιατρός που έχει ολοκληρώσει τον χρόνο ειδικότητας, προτείνω την επέκταση της ισχύουσας ρύθμισης απαλλαγής από την υποχρέωση υπηρεσίας υπαίθρου, ώστε να συμπεριλάβει και τους ιατρούς που εισήχθησαν σε Ιατρικές Σχολές μετά το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013, σε συνέχεια του άρθρου 9 του Ν. 5102/2024.
Η διάταξη αυτή έχει ήδη επεκταθεί διαδοχικά τα τελευταία έτη, γεγονός που καταδεικνύει ότι αποτελεί σταθερή επιλογή ενίσχυσης του Ε.Σ.Υ. και όχι συγκυριακή παρέμβαση. Η περαιτέρω επέκτασή της κινείται στην ίδια κατεύθυνση και ανταποκρίνεται σε διαρκείς ανάγκες του συστήματος υγείας.
Η ορθολογική κατανομή του ιατρικού προσωπικού αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αποτελεσματική λειτουργία των δομών υγείας. Οι ανάγκες της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας καλύπτονται καταλληλότερα από ιατρούς γενικής ιατρικής, ενώ η υποχρεωτική τοποθέτηση ιατρών άλλων ειδικοτήτων δεν αξιοποιεί το επιστημονικό τους υπόβαθρο. Ακόμη και σε περιοχές με ελλείψεις, η στοχευμένη στελέχωση της ΠΦΥ αποτελεί πιο βιώσιμη προσέγγιση.
Παράλληλα, οι αυξημένες ανάγκες σε δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο επίπεδο καθιστούν αναγκαία την άμεση ένταξη ειδικευμένων ιατρών σε θέσεις συναφείς με το αντικείμενό τους.
Συνολικά, πρόκειται για μια συνεπή και λειτουργικά τεκμηριωμένη παρέμβαση, που ενισχύει το Ε.Σ.Υ. χωρίς να επηρεάζει αρνητικά την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.
Η υποχρέωση ολοκλήρωσης της υπηρεσίας υπαίθρου («αγροτικό») για τη λήψη τίτλου ειδικότητας χρειάζεται επανεξέταση ως προς τη λειτουργικότητα και την αποδοτικότητά της.
Στην πράξη, το ισχύον πλαίσιο οδηγεί σε παράδοξες καταστάσεις: ιατροί που έχουν ολοκληρώσει πολυετή ειδικότητα και βρίσκονται πλέον σε ώριμο επαγγελματικό στάδιο (συχνά άνω των 35 ετών), αναγκάζονται να αναζητούν θέσεις αγροτικού, τη στιγμή που θα μπορούσαν να προσφέρουν ουσιαστικά σε νοσοκομειακές ή εξειδικευμένες δομές όπου υπάρχει πραγματική ανάγκη.
Ταυτόχρονα, νέοι ιατροί που αναμένουν την έναρξη ειδικότητας και θα μπορούσαν να καλύψουν θέσεις στην ύπαιθρο, παραμένουν άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι, καθώς οι διαθέσιμες θέσεις καταλαμβάνονται από ήδη ειδικευμένους ιατρούς που υποχρεούνται να ολοκληρώσουν την υπηρεσία εκ των υστέρων.
Το αποτέλεσμα είναι μια δυσλειτουργική κατανομή ανθρώπινου δυναμικού, που δεν εξυπηρετεί ούτε το σύστημα υγείας ούτε την ορθολογική επαγγελματική εξέλιξη των ιατρών.
Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται είτε η κατάργηση της υποχρεωτικότητας της υπηρεσίας υπαίθρου για τη λήψη τίτλου ειδικότητας είτε, εναλλακτικά, η επέκταση των ήδη δοθέντων εξαιρέσεων και σε άλλες γενιές ιατρών, ώστε να αποκατασταθεί η λειτουργικότητα του συστήματος και να αξιοποιηθεί αποτελεσματικότερα το διαθέσιμο ιατρικό δυναμικό.
άμεση παρέμβαση από το υπουργείο υγείας για τους γιατρούς που περίμεναν στην λίστα και προγραμμάτισαν την ζωή τους με τον παλαιό νόμο, η τους είχε έρθει ο διορισμός και δεν μπόρεσαν να υπογράψουν την σύμβαση με το Νοσοκομείο παρόλο που είχαν αναβολή αλλά όχι ισόχρονη..επίσης με το να διορίζονται ώς έμμισθοι υπεράριθμοι επειδή έχασαν τον διορισμό και κάποιος άλλος πήρε την θέση τους,μετά το πέρας της στράτευσης είναι πάρα πολύ δίκαιη και σωστή αντιμετώπιση
Σε οτι αφορα τη διαταξη για την αναβολη συγχαρητηρια που εγινε εντιληπτο το λαθος οτι η ειδικοτητα δεν ειναι μεταπτυχιακο.
Επρεπε ομως να ειχε προβλεφθει και να μη δημιουργηθει αναστατωση
Θα πρεπει να δοθει οπως αναφερουν και αλλοι συναδελφοι εκ νεου απαλλαγη απο το Αγροτικο και για τα ακαδημαικα ετη 2013-2014 και 2014-15 μιας και αφορα πια ελαχιστους συναδελφους
Αναφερεται η εννοια του αναπληρωτη Διευθυντη Ιατρικης Υπηρεσίας αλλα τετοια θεση δεν οριζεται απο Νομο, ισως να διευκρινισθει οτι η αναπληρωση γινεται από τον αρχαιότερο Τομεάρχη Ιατρικης Υπηρεσίας.
Ως ιατρός που έχει ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του στο ΕΣΥ, θεωρώ σκόπιμη την πρόβλεψη διάταξης στο παρόν νομοσχέδιο για την επέκταση του δικαιώματος απαλλαγής από την υποχρέωση υπηρεσίας υπαίθρου σε ιατρούς που εισήχθησαν σε Ιατρικές Σχολές μετά το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013, σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο του άρθρου 9 του Ν. 5102/2024.
Η ανάγκη της ρύθμισης αυτής προκύπτει, καταρχάς, από τη σαφή νομοθετική της εξέλιξη. Η διάταξη έχει επεκταθεί διαδοχικά (Ν. 4690/2020, Ν. 4999/2022, Ν. 5102/2024), γεγονός που αποτυπώνει μια σταθερή επιλογή πολιτικής και όχι μια έκτακτη παρέμβαση. Η κατεύθυνση αυτή έχει ήδη αποσυνδεθεί από συγκυριακές συνθήκες και σχετίζεται πλέον με τη διαρκή ενίσχυση του ΕΣΥ, χωρίς να επηρεάζεται η λειτουργία της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
Επιπλέον, η ορθολογική αξιοποίηση του ιατρικού δυναμικού επιβάλλει την καλύτερη αντιστοίχιση μεταξύ εκπαίδευσης και θέσης εργασίας. Οι δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στελεχώνονται ολοένα και περισσότερο από ιατρούς γενικής ιατρικής, οι οποίοι είναι καταλληλότεροι για την κάλυψη των αναγκών της κοινότητας. Η υποχρεωτική απασχόληση ιατρών άλλων ειδικοτήτων σε τέτοιες θέσεις δεν αξιοποιεί το γνωστικό τους αντικείμενο. Ακόμη και σε περιπτώσεις ελλείψεων, η ενίσχυση της ΠΦΥ με εξειδικευμένους ιατρούς γενικής ιατρικής αποτελεί πιο κατάλληλη και βιώσιμη επιλογή.
Παράλληλα, οι ιατροί που έχουν ολοκληρώσει την ειδικότητά τους είναι αναγκαίο να εντάσσονται άμεσα στο ΕΣΥ σε θέσεις συναφείς με το αντικείμενό τους, όπου υφίστανται πραγματικές ανάγκες στελέχωσης.
Η προτεινόμενη ρύθμιση δεν καταργεί την υπηρεσία υπαίθρου, αλλά παρέχει τη δυνατότητα απαλλαγής. Όσοι επιθυμούν να υπηρετήσουν στην ΠΦΥ μπορούν να το πράξουν, ενώ οι υπόλοιποι έχουν τη δυνατότητα να αξιοποιηθούν σε θέσεις ειδικότητας.
Τέλος, η επέκταση αυτή είναι συμβατή με το άρθρο 18 του Ν. 4999/2022, το οποίο ήδη προβλέπει την ενίσχυση του ΕΣΥ μέσω ειδικευμένων ιατρών αντί της υπηρεσίας υπαίθρου.
Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται σκόπιμη η ενσωμάτωση της ανωτέρω πρότασης στο παρόν νομοσχέδιο.
Ως ιατρός που έχει ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του στο ΕΣΥ, θεωρώ σκόπιμη την πρόβλεψη διάταξης στο παρόν νομοσχέδιο για την επέκταση του δικαιώματος απαλλαγής από την υποχρέωση υπηρεσίας υπαίθρου σε ιατρούς που εισήχθησαν σε Ιατρικές Σχολές μετά το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013, σύμφωνα με το ισχύον πλαίσιο του άρθρου 9 του Ν. 5102/2024.
Η ανάγκη της ρύθμισης αυτής προκύπτει, καταρχάς, από τη σαφή νομοθετική της εξέλιξη. Η διάταξη έχει επεκταθεί διαδοχικά (Ν. 4690/2020, Ν. 4999/2022, Ν. 5102/2024), γεγονός που αποτυπώνει μια σταθερή επιλογή πολιτικής και όχι μια έκτακτη παρέμβαση. Η κατεύθυνση αυτή έχει ήδη αποσυνδεθεί από συγκυριακές συνθήκες και σχετίζεται πλέον με τη διαρκή ενίσχυση του ΕΣΥ, χωρίς να επηρεάζεται η λειτουργία της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
Επιπλέον, η ορθολογική αξιοποίηση του ιατρικού δυναμικού επιβάλλει την καλύτερη αντιστοίχιση μεταξύ εκπαίδευσης και θέσης εργασίας. Οι δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στελεχώνονται ολοένα και περισσότερο από ιατρούς γενικής ιατρικής, οι οποίοι είναι καταλληλότεροι για την κάλυψη των αναγκών της κοινότητας. Η υποχρεωτική απασχόληση ιατρών άλλων ειδικοτήτων σε τέτοιες θέσεις δεν αξιοποιεί το γνωστικό τους αντικείμενο. Ακόμη και σε περιπτώσεις ελλείψεων, η ενίσχυση της ΠΦΥ με εξειδικευμένους ιατρούς γενικής ιατρικής αποτελεί πιο κατάλληλη και βιώσιμη επιλογή.
Παράλληλα, οι ιατροί που έχουν ολοκληρώσει την ειδικότητά τους είναι αναγκαίο να εντάσσονται άμεσα στο Ε.Σ.Υ. σε θέσεις συναφείς με το αντικείμενό τους, όπου υφίστανται πραγματικές ανάγκες στελέχωσης.
Η προτεινόμενη ρύθμιση δεν καταργεί την υπηρεσία υπαίθρου, αλλά παρέχει τη δυνατότητα απαλλαγής. Όσοι επιθυμούν να υπηρετήσουν στην ΠΦΥ μπορούν να το πράξουν, ενώ οι υπόλοιποι έχουν τη δυνατότητα να αξιοποιηθούν σε θέσεις ειδικότητας.
Τέλος, η επέκταση αυτή είναι συμβατή με το άρθρο 18 του Ν. 4999/2022, το οποίο ήδη προβλέπει την ενίσχυση του Ε.Σ.Υ. μέσω ειδικευμένων ιατρών αντί της υπηρεσίας υπαίθρου.
Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται σκόπιμη η ενσωμάτωση της ανωτέρω πρότασης στο παρόν νομοσχέδιο.
Στο προτεινόμενο άρθρο 66 γίνεται αναφορά στην αναγνώριση της προϋπηρεσίας των ιατρών των Τοπικών Ομάδων Υγείας (ΤΟΜΥ), η οποία ορθώς εξομοιώνεται με προϋπηρεσία στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.). Ωστόσο, η διατύπωση περιορίζει τη λήψη υπόψη της προϋπηρεσίας αυτής αποκλειστικά κατά τη διαδικασία διορισμού και εξέλιξης σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ. Προτείνω να αναδιατυπωθεί η σχετική διάταξη
1. ώστε η αναγνώριση της προϋπηρεσίας να ισχύει για οποιαδήποτε θέση εντός του Ε.Σ.Υ. και όχι αποκλειστικά για νοσοκομειακές θέσεις.
2. ώστε να εχει αναδρομική ισχύ το άρθρο κατά την ψήφιση του καί για ιατρούς που στην πάροδο των ετων εχει καθυστερήσει η εξέλιξη τους στο Ε.Σ.Υ., μη λαμβάνοντας υπόψιν την προϋπηρεσία τους σε Τ.Ο.Μ.Υ.
3. σχετικά με τη χρηματική αποζημίωση των ετών που τους είχαν αρνηθεί την εξέλιξη βαθμολογικά και μισθολογικά στους ιατρούς που στην πάροδο των ετων εχει καθυστερήσει η εξέλιξη τους στο Ε.Σ.Υ., μη λαμβάνοντας υπόψιν την προϋπηρεσία τους σε Τ.Ο.Μ.Υ.
ΣΧΟΛΙΟ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 70 ΤΟΥ ΥΠΟ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ
Θέμα: Ρυθμίσεις για τον Προσωπικό Παιδίατρο
Χαιρετίζουμε θετικά την τροποποίηση της παρ. 4 του άρθρου 11 του Ν. 5157/2024 και ειδικότερα τη διαγραφή της φράσης «κατ’ οίκον», όπως προβλέπεται στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο, καθώς πρόκειται για ρύθμιση που ανταποκρίνεται καλύτερα στην πραγματικότητα της άσκησης της παιδιατρικής στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.
Περαιτέρω, προτείνουμε τις ακόλουθες επισημάνσεις και τροποποιήσεις αναφορικά με τον θεσμό του ιδιώτη Προσωπικού Παιδιάτρου:
1. Υποχρεωτικότητα εγγραφής
Η εγγραφή των παιδιών σε Προσωπικό Παιδίατρο θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική και όχι προαιρετική, όπως ισχύει σήμερα βάσει του άρθρου 13 παρ. 6 του Ν. 5157/2024. Η ισχύουσα διαφοροποίηση έναντι των ενηλίκων (όπου η εγγραφή σε παθολόγο ή γενικό ιατρό είναι υποχρεωτική) δημιουργεί ανισότητα και αποδυναμώνει τον θεσμό. Η ανάγκη ενίσχυσης και καθολικής εφαρμογής του θεσμού έχει ήδη αναδειχθεί σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο, όπως προκύπτει από σχετική προτροπή στο κυριακάτικο μήνυμα του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη (05/04/2026), καθώς και από το δελτίο τύπου του Υπουργού Υγείας Άδωνη Γεωργιάδη (18/06/2025). Ωστόσο, παρά τις ανωτέρω επισημάνσεις, η ανταπόκριση μέχρι σήμερα παραμένει περιορισμένη, γεγονός που καταδεικνύει ότι η προαιρετικότητα του μέτρου δεν επαρκεί για την ουσιαστική εφαρμογή του και επιβάλλει τη θεσμοθέτηση της υποχρεωτικότητας.
2. Ελλιπής αποτελεσματικότητα ενημέρωσης πολιτών
Η πρόσφατη αποστολή μηνυμάτων (SMS) από την ΗΔΥΚΑ ΜΑΕ προς περίπου 600.000 γονείς ή 880.000 παιδιά είχε περιορισμένη αποτελεσματικότητα (24.000 εγγραφές ή 2,7%), καθώς απευθυνόταν μόνο σε όσους έχουν ενεργοποιήσει την άυλη συνταγογράφηση, ποσοστό ιδιαίτερα χαμηλό για μαζική ενημερωτική παρέμβαση. Είναι προφανές ότι σημαντικό μέρος του πληθυσμού δεν ενημερώθηκε. Για τον λόγο αυτό προτείνεται η καθολική ενημέρωση όλων των γονέων, ανεξαρτήτως ψηφιακής συμμετοχής, προς τους τηλεφωνικούς αριθμούς των κινητών τους.
3. Ανάγκη ευρείας ενημερωτικής καμπάνιας
Απαιτείται οργανωμένη και εκτεταμένη ενημερωτική εκστρατεία μέσω όλων των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, προκειμένου να καταστεί σαφής ο ρόλος και η σημασία του Προσωπικού Παιδιάτρου για την πρόληψη και τη συνεχή φροντίδα της παιδικής και εφηβικής υγείας.
4. Ωράριο λειτουργίας
Το ωράριο του Προσωπικού Παιδιάτρου θα πρέπει να είναι κλιμακωτό, ανάλογα με τον αριθμό των εγγεγραμμένων παιδιών, κατά αντιστοιχία με όσα ισχύουν για τους παθολόγους. Ενδεικτικά:
• 0–500 εγγεγραμμένοι: 20 ώρες/εβδομάδα
• 500–1000: 25 ώρες/εβδομάδα
• 1000–1500: 30 ώρες/εβδομάδα
Η ρύθμιση αυτή διασφαλίζει την αναλογικότητα φόρτου εργασίας και την ποιότητα παρεχόμενων υπηρεσιών. Η σύμβαση των παιδιάτρων, στην οποία επιβλήθηκε απροειδοποίητα κατά την υπογραφή της το 35ωρο εβδομαδιαίας απασχόλησης, συνεπάγεται αυξημένη και απρόβλεπτη διαθεσιμότητα, χωρίς αντίστοιχη πρόβλεψη ή αποζημίωση, αναλόγως πληθυσμού όπως συμβαίνει με τους παθολόγους (σελ. 17 της σύμβασής τους).
5. Ηλικιακό όριο παρακολούθησης
Η παρακολούθηση της υγείας παιδιών και εφήβων πρέπει να επεκτείνεται έως το 18ο έτος της ηλικίας, σύμφωνα με τους γενικούς όρους της ισχύουσας σύμβασης (διόρθωση παρ. 2, άρθρο 4, νομ. 5157/2024) και όχι να περιορίζεται έως το 16ο έτος. Η παιδιατρική φροντίδα είναι επιστημονικά και λειτουργικά απαραίτητη έως την ενηλικίωση.
6. Αμοιβή Προσωπικού Παιδιάτρου
Η ισχύουσα αποζημίωση, ύψους 2 ευρώ καθαρά ανά εγγεγραμμένο πολίτη το μήνα, ανεξαρτήτως πλήθους επισκέψεων, είναι ανεπαρκής και δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της συνεχούς και ολοκληρωμένης παιδιατρικής φροντίδας.
Προτείνεται η αναπροσαρμογή της με αύξηση κατά ποσοστό τουλάχιστον αντίστοιχο με αυτό που πρόσφατα αποδόθηκε σε προσωπικούς ιατρούς που αμείβονται κατά πράξη και περίπτωση, προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα και η ελκυστικότητα του θεσμού. Εξάλλου, το σύστημα capitation εφαρμόζεται με σαφήνεια στους ενήλικες και αναλογικά με βάση την ηλικία (σελ. 5 της σύμβασής τους), χωρίς όμως αναλογική πρόβλεψη για τον παιδιατρικό πληθυσμό (σελ. 21-22 της σύμβασή μας), οδηγώντας σε οικονομική υποτίμηση της παιδιατρικής φροντίδας.
Η αναγκαιότητα τακτικών επισκέψεων στο ιατρείο, λόγω των εμβολιασμών, της προληπτικής παρακολούθησης και της αυξημένης νοσηρότητας της παιδικής ηλικίας, διαφοροποιεί ουσιωδώς την παιδιατρική από τις λοιπές ειδικότητες της ΠΦΥ (γενική ιατρική και παθολογία). Η ιδιαιτερότητα αυτή τεκμηριώνει την ανάγκη για διαφορετικό και ειδικά προσαρμοσμένο καθεστώς αποζημίωσης. Οι προτάσεις μας, αναλόγως του μέσου χρόνου εξέτασης και συμβουλευτικής γονέων κατ’ ιδίαν και τηλεφωνικά (που αυξάνει τον χρόνο της επίσκεψης), άρα και ανάλογης αμοιβής καθαρά ανά έτος και για δύο δωρεάν επισκέψεις δωρεάν από τον πολίτη είναι οι κάτωθι:
Νεογέννητο 0 -28 ημερών: 90 ευρώ ανά έτος
Βρέφος 29 ημερών – 24 μηνών: 70 ευρώ ανά έτος
Νήπιο 2 ετών έως 4 ετών: 60 ευρώ ανά έτος
Προσχολική και Σχολική ηλικία 4 ετών έως 12 ετών: 60 ευρώ ανά έτος
Προεφηβική και εφηβική ηλικία 12 ετών έως 18 ετών: 70 ευρώ ανά έτος
7. Πρόσβαση σε Προσωπικό Ιατρό ΕΟΠΥΥ επιλογής, μετά από παραίτησή του
Η Κοινή Υπουργική Απόφαση της 11/03/2026 εισάγει μια ιδιαίτερα προβληματική ρύθμιση, καθώς στερεί από τον προσωπικό ιατρό που παραιτείται τη δυνατότητα να συνεχίσει να παρακολουθεί τους ασθενείς του για ένα έτος, ακόμη και ιδιωτικά. Η διάταξη αυτή συνιστά έμμεση ποινικοποίηση της αποχώρησης, περιορίζει αδικαιολόγητα την επαγγελματική ελευθερία του ιατρού και, κυρίως, καταστρατηγεί το θεμελιώδες δικαίωμα του πολίτη στην ελεύθερη επιλογή ιατρού, διαρρηγνύοντας τη σχέση εμπιστοσύνης και τη συνέχεια της φροντίδας.
8. Η καταπολέμηση της υπογεννητικότητας ξεκινά από τον παιδίατρο
Η ενίσχυση του θεσμού του Προσωπικού Παιδιάτρου και η δωρεάν πρόσβαση σε παιδιατρικές υπηρεσίες συμβάλλουν ουσιαστικά στην αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας. Η διασφάλιση συνεχούς, αξιόπιστης και χωρίς κόστος φροντίδας μειώνει το άγχος και το οικονομικό βάρος των γονέων, ενισχύοντας την απόφαση για τεκνοποίηση. Η υγειονομική ασφάλεια των παιδιών αποτελεί βασικό πυλώνα στήριξης της ελληνικής οικογένειας και επένδυση στο δημογραφικό μέλλον της χώρας.
Συμπέρασμα
Η εφαρμογή του θεσμού του Προσωπικού Παιδιάτρου όπως ισχύει τώρα:
• παραβιάζει την αρχή της ισότητας και της αναλογικότητας
• αποκλίνει από τον σκοπό του νόμου
• δημιουργεί σύστημα δύο ταχυτήτων μεταξύ ιατρικών ειδικοτήτων
• ζητούμε αναδιαμόρφωσή της με βάση τις προτάσεις μας
Ως ειδικευόμενος ιατρός, προτείνω την προσθήκη στο παρόν Νσχ διάταξης περί επέκτασης του δικαιώματος απαλλαγής από την υποχρέωση εκπλήρωσης της υπηρεσίας υπαίθρου για ιατρούς που έχουν εγγραφεί στο Α’ έτος Ιατρικών Σχολών μέχρι και το ακαδημαϊκό έτος 2014-2015 (σήμερα ισχύει έως και τα έτη 2012-2013 με το άρθρο 9 του Ν. 5102 – ΦΕΚ 55 Α/13.4.2024).
Η πρόταση αυτή υποστηρίζεται με επιχειρήματα από 3 θεματικούς άξονες (Α,Β,Γ), ως εξής:
A. Από το νομοθετικό ιστορικό της εν λόγω διάταξης:
-Η συγκεκριμένη υποπερίπτωση απαλλαγής εισήχθη για πρώτη φορά το 2020 με το άρθρο 47 του Μέρους Δ’ του Ν.4690 (104 A’/30.05.2020) για τους εισαχθέντες ακαδημαϊκών ετών έως και το 2005-2006. Η αιτιολογική έκθεση του αρθ. 47 αναφέρει: «…Η αναγκαιότητα αυτή προκύπτει εξαιτίας τόσο των προηγούμενων δημοσιονομικών περιορισμών όσο και των έκτακτων αναγκών, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.»
-Η ανωτέρω υποπερίπτωση επεκτάθηκε το 2022 για να περιλάβει έως και τα ακαδημαϊκά έτη 2008-2009 με το άρθρο 19 του Ν. 4999 (225 Α/7.12.2022). Η αιτιολογική έκθεση του εν λόγω Νσχ αποσυνδέει την αναγκαιότητα της ρύθμισης από την πανδημία του κορωνοϊού, διατυπώνοντας την άποψη του νομοθέτη: «…Δεδομένου ότι οι περισσότεροι εξ αυτών έχουν ήδη εκπληρώσει την υποχρέωση υπηρεσίας υπαίθρου, με την προτεινόμενη διάταξη διευκολύνονται οι τελευταίοι στην πρόσβασή τους στην άσκηση ειδικότητας και τον διορισμό στο Ε.Σ.Υ., χωρίς ωστόσο να τίθεται υπό διακινδύνευση η εύρυθμη λειτουργία των δομών υγείας που στελεχώνονται από ιατρούς υπόχρεους υπηρεσίας υπαίθρου.».
-Η ανωτέρω υποπερίπτωση επεκτάθηκε εκ νέου το 2024 για να περιλάβει έως και τα ακαδημαϊκά έτη 2012-2013 με το άρθρο 9 του Ν. 5102 (55 Α/13.4.2024). Η αναγκαιότητα της ρύθμισης διατηρεί στόχευση προς την ενίσχυση του ΕΣΥ, χωρίς φυσικά να θέτει σε κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία των δομών υγείας που στελεχώνονται από ιατρούς υπόχρεους υπηρεσίας υπαίθρου.
Συνεπώς τεκμαίρεται πως η διάταξη δεν αποτελεί «εξαιρετική περίπτωση με κατ’ επείγοντα χαρακτήρα» (π.χ. πανδημία κορωνοϊού), αλλά υπέχει αναγκαιότητα επέκτασης όσο το ΕΣΥ διατηρεί ελλείψεις ιατρικού προσωπικού και δεν πλήττονται λόγω αυτής οι δομές της πρωτοβάθμιας υγείας. Προφανώς η αρμόδια υπηρεσία του Υπ. Υγείας διατηρεί το σύνολο των επίσημων δεδομένων και μπορεί να κρίνει ορθότερα, ωστόσο η προσωπική μου άποψη και εμπειρία ως ιατρός του ΕΣΥ δείχνει πως αυτές οι προϋποθέσεις θα πρέπει ακόμα να πληρούνται και συνεπώς η διάταξη χρήζει ανανέωσης.
Β. Η προσδοκία Ιατρών που ολοκληρώνουν τώρα την ειδίκευσή τους και αναμένουν, βάσει ιστορικότητας, την επέκταση της εν λόγω απαλλαγής για πρόσθετα ακαδημαϊκά έτη εισαγωγής
Ομολογουμένως, δεν πρόκειται για μεγάλο αριθμό Ιατρών που βρίσκονται σε αυτή την κατηγορία και δεν έχουν εκπληρώσει την υποχρέωση υπηρεσίας υπαίθρου, το οποίο όμως είναι ενισχυτικό επιχείρημα στην προκειμένη περίπτωση, δεδομένης της φύσης της διάταξης.
Άλλωστε τούτο διαφαίνεται εμμέσως και από τα δημοσίως διαθέσιμα αποτελέσματα πλήρωσης θέσεων ιατρών υπόχρεων υπηρεσίας υπαίθρου. Λίγοι μόνο συνάδελφοι δηλώνουν / καταλαμβάνουν θέση με ημερομηνία κτήσης πτυχίου πριν το 2020 (2014 + 6 έτη φοίτησης).
Γ. Διασύνδεση με το άρθ. 18 του του Ν. 4999 (225 Α/7.12.2022)
Το εν λόγω άρθρο αποσυνδέει εν μέρει την υποχρεωτική υπηρεσία υπαίθρου από την εκπαιδευτική διαδικασία της ειδίκευσης και θεσπίζει μία δυνατότητα ενίσχυσης του ιατρικού προσωπικού των νοσοκομείων μέσω των επιτυχόντων στις εξετάσεις για την απόκτηση τίτλου ιατρικής ειδικότητας που δεν έχουν εκπληρώσει την υπηρεσία υπαίθρου. Οι ιατροί αυτοί δύναται να υπηρετήσουν στο ΕΣΥ σε θέση ειδικευμένου της οικείας ειδικότητας για 12 μήνες αντί για την εκπλήρωση της υπηρεσίας υπαίθρου.
Αξίζει να τονιστεί πως η εν λόγω διάταξη συμπληρώνει τις περιπτώσεις νόμιμης απαλλαγής της υπηρεσίας υπαίθρου (συμπεριλαμβανομένης της απαλλαγής λόγω Α’ έτους εισαγωγής στη σχολή, που αποτελεί και το θέμα του σχολίου μου), χωρίς όμως να έχει σκοπό να τις αντικαταστήσει.
Η πρόθεση αυτή του νομοθέτη καθίσταται σαφής α) αφενός από την αιτιολογική έκθεση: «…η συγκεκριμένη πρόβλεψη αφορά τους ιατρούς που έχουν αποφοιτήσει από ιατρική σχολή μετά από την 18η.11.2013, ημερομηνία έναρξης ισχύος του ν. 4208/2013 (Α’ 252), καθώς οι ιατροί που αποφοίτησαν έως την ανωτέρω ημερομηνία ούτως ή άλλως εξαιρούνται από την εκπλήρωση της υπηρεσίας υπαίθρου ως προϋπόθεση για την απόκτηση ειδικότητας, σύμφωνα με την παρ. 6 του άρθρου 22 του ν. 4208/2013.», και β) επειδή συν-δημοσιεύεται με το άρθρο 19 του ίδιου νόμου (που σχολιάζεται παραπάνω), ενώ επίσης 2 χρόνια αργότερα, με το άρθρο 9 του Ν. 5102 η απαλλαγή επεκτάθηκε έως και τα ακαδημαϊκά έτη 2012-2013.
Οι δύο νομοθετικές ρυθμίσεις συμπορεύονται συνεπώς στο χρόνο.
Συμπερασματικά, υπό το πρίσμα όλων των ανωτέρω, θεωρώ πως θα πρέπει να εξεταστεί από την υπηρεσία σας η προσθήκη της προτεινόμενης διάταξης στο παρόν Νσχ.
Στο προτεινόμενο άρθρο 66 γίνεται αναφορά στην αναγνώριση της προϋπηρεσίας των ιατρών των Τοπικών Ομάδων Υγείας (ΤΟΜΥ), η οποία ορθώς εξομοιώνεται με προϋπηρεσία στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.). Ωστόσο, η διατύπωση περιορίζει τη λήψη υπόψη της προϋπηρεσίας αυτής αποκλειστικά κατά τη διαδικασία διορισμού και εξέλιξης σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ. Προτείνεται
1. η αναδιατύπωση της σχετικής διάταξης, ώστε η αναγνώριση της προϋπηρεσίας να ισχύει για οποιαδήποτε θέση εντός του Ε.Σ.Υ. και όχι αποκλειστικά για νοσοκομειακές θέσεις. Και
2. Η αναδιατυπωση της σχετικης διαταξης ωστε να εχει αναδρομικη ισχυ το αρθρο κατα την ψηφιση του καί για ιατρους που στην παροδο των ετων εχει καθυστερησει η εξελιξη τους στο Ε.Σ.Υ., μη λαμβανοντας υποψιν την προϋπηρεσια τους σε Τ.Ο.Μ.Υ.
Εξαιρετική η πρωτοβουλία του υπουργείου υγείας, να επανεξεταστεί ο άδικος νόμος περί ειδικότητας και αναβολής καθώς η ισχύουσα νομοθεσία δημιουργεί τεράστιες ανισορροπίες αλλά και διάφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών.
Θα ήθελα να ρωτήσω εάν προβλέπεται κάποια απαλλαγή από το αγροτικό για τους ιατρούς που έχουν απόφοιτήσει χρόνια από την Σχολή.
Με εκτίμηση
Προτείνεται η προσθήκη ρύθμισης στο άρθρο 66, ώστε να αναγνωρίζεται ως προϋπηρεσία αντίστοιχη του ΕΣΥ και η υπηρεσία ιατρών που έχουν εργασθεί σε Κέντρα Υγείας ή Νοσοκομεία του ΕΣΥ με συμβάσεις της ΑΕΜΥ και του ΕΚΕΠΥ.
Ειδικά για τις συμβάσεις μέσω ΑΕΜΥ για την κάλυψη δομών του ΕΣΥ, συχνά αυτές παραμένουν άγονες και παρά την σημαντικά αυξημένη αποζημίωση που προσφέρεται. Η αναγνώριση της προϋπηρεσίας ως αντίστοιχης στο ΕΣΥ, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πρόσθετο κίνητρο στελέχωσης των θέσεων.
Η συγκεκριμένη κατηγορία ιατρών έχει παράσχει πλήρη, συνεχόμενη και απολύτως ουσιαστική υπηρεσία σε δομές του Εθνικού Συστήματος Υγείας, καλύπτοντας πάγιες ανάγκες και εκτελώντας καθήκοντα ταυτόσημα με αυτά των ιατρών ΕΣΥ.
Για λόγους ίσης μεταχείρισης, υπηρεσιακής συνέχειας και διασφάλισης της αξιοκρατίας, κρίνεται αναγκαίο η προϋπηρεσία αυτή να υπολογίζεται κανονικά κατά τον διορισμό, την εξέλιξη και την υπηρεσιακή κατάσταση των ιατρών σε νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας του ΕΣΥ.
Προτείνεται, συνεπώς, η προσθήκη νέας παραγράφου στο άρθρο 106 του ν. 4461/2014, ώστε η προϋπηρεσία με συμβάσεις ΑΕΜΥ και ΕΚΕΠΥ σε δομές του ΕΣΥ να αναγνωρίζεται ισότιμα με την προϋπηρεσία ιατρών ΕΣΥ.»
Προτείνεται η προσθήκη ρύθμισης στο άρθρο 66, ώστε να αναγνωρίζεται ως προϋπηρεσία αντίστοιχη του ΕΣΥ και η υπηρεσία ιατρών που έχουν εργασθεί σε Κέντρα Υγείας ή Νοσοκομεία του ΕΣΥ με συμβάσεις της ΑΕΜΥ ή και του ΕΚΕΠΥ.
Ειδικά για τις συμβάσεις μέσω ΑΕΜΥ για την κάλυψη δομών του ΕΣΥ, συχνά αυτές παραμένουν άγονες και παρά την σημαντικά αυξημένη αποζημίωση που προσφέρεται. Η αναγνώριση της προϋπηρεσίας ως αντίστοιχης στο ΕΣΥ, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πρόσθετο κίνητρο στελέχωσης των θέσεων.
Η συγκεκριμένη κατηγορία ιατρών έχει παράσχει πλήρη, συνεχόμενη και απολύτως ουσιαστική υπηρεσία σε δομές του Εθνικού Συστήματος Υγείας, καλύπτοντας πάγιες ανάγκες και εκτελώντας καθήκοντα ταυτόσημα με αυτά των ιατρών ΕΣΥ.
Για λόγους ίσης μεταχείρισης, υπηρεσιακής συνέχειας και διασφάλισης της αξιοκρατίας, κρίνεται αναγκαίο η προϋπηρεσία αυτή να υπολογίζεται κανονικά κατά τον διορισμό, την εξέλιξη και την υπηρεσιακή κατάσταση των ιατρών σε νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας του ΕΣΥ.
Προτείνεται, συνεπώς, η προσθήκη νέας παραγράφου στο άρθρο 106 του ν. 4461/2014, ώστε η προϋπηρεσία με συμβάσεις ΑΕΜΥ και ΕΚΕΠΥ σε δομές του ΕΣΥ να αναγνωρίζεται ισότιμα με την προϋπηρεσία ιατρών ΕΣΥ.»
Σχόλιο επί του άρθρου 73, παράγραφος 5, εδαφιο στ΄ – Ισοτιμία ιατρών και αξιοποίηση της τηλεϊατρικής στην ΠΦΥ.
Η προτεινόμενη ρύθμιση του άρθρου 73 κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση ως προς τον εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών υγείας, ωστόσο παραμένει ελλιπής ως προς την εξασφάλιση της ουσιαστικής ισοτιμίας μεταξύ ιατρών δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ιδίως στο πεδίο της τηλεϊατρικής.
Η αρχή της ισότητας, όπως κατοχυρώνεται στα άρθρα 4, 5 και 22 του Συντάγματος, καθώς και η αρχή της αναλογικότητας, όπως παγίως ερμηνεύεται από το Συμβούλιο της Επικρατείας, επιβάλλουν η όποια διαφοροποίηση μεταξύ κατηγοριών ιατρών να είναι αντικειμενικά αιτιολογημένη, αναγκαία και πρόσφορη για την εξυπηρέτηση συγκεκριμένου δημοσίου σκοπού. Σε διαφορετική περίπτωση, οδηγεί σε δυσανάλογη επιβάρυνση συγκεκριμένων επαγγελματικών ομάδων και σε στρέβλωση της παροχής υπηρεσιών υγείας.
Στο πλαίσιο αυτό, η μη πρόβλεψη δυνατότητας ισότιμης αξιοποίησης της τηλεϊατρικής ιδίως από τους ιδιώτες προσωπικούς ιατρούς αρχικά — παιδιάτρους, ιατρούς γενικής ιατρικής και παθολόγους που συμβάλλονται με τον ΕΟΠΥΥ— δημιουργεί σαφή ανισότητα. Οι ιατροί αυτοί αποτελούμε τον βασικό πυλώνα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και εξυπηρετούμε μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού προνοσοκομειακά, συμβάλλοντας καθοριστικά στην αποσυμφόρηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Ο αποκλεισμός τους από σύγχρονα εργαλεία, όπως η τηλεϊατρική, δεν τεκμηριώνεται επαρκώς με όρους δημοσίου συμφέροντος, ιδίως όταν πρόκειται για πράξεις που δύνανται να εκτελεστούν με ασφάλεια υπό σαφώς καθορισμένα επιστημονικά και δεοντολογικά πρωτόκολλα. Αντιθέτως, δημιουργεί συνθήκες άνισης επαγγελματικής μεταχείρισης και περιορίζει την πρόσβαση των πολιτών σε υπηρεσίες υγείας, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες ή υποστελεχωμένες περιοχές.
Περαιτέρω, η αξιοποίηση της τηλεϊατρικής από το σύνολο των προσωπικών ιατρών, ανεξαρτήτως τομέα απασχόλησης, συνάδει με τις ευρωπαϊκές κατευθύνσεις για την ψηφιοποίηση των υπηρεσιών υγείας και την ενίσχυση της προσβασιμότητας, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει στη βελτίωση της αποδοτικότητας του συστήματος.
Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται ρητά:
-Η θεσμοθέτηση της δυνατότητας και παροχής υπηρεσιών τηλεϊατρικής από ιδιώτες προσωπικούς ιατρούς (παιδιάτρους, ιατρούς γενικής ιατρικής και παθολόγους), που είναι ενταγμένοι στο σύστημα ΠΦΥ και συμβάλλονται με τον ΕΟΠΥΥ.
-Η πρόβλεψη υποχρεωτικής πιστοποιημένης εκπαίδευσης και σαφών κατευθυντήριων οδηγιών για την ασφαλή εφαρμογή της.
-Η διασφάλιση ενιαίων όρων αποζημίωσης και λειτουργίας για αυτό το λόγο, ώστε να αποφεύγονται στρεβλώσεις και άνισες συνθήκες ανταγωνισμού
Η ισότιμη ένταξη όλων των προσωπικών ιατρών στην τηλεϊατρική δεν αποτελεί απλώς ζήτημα επαγγελματικής δικαιοσύνης, αλλά ουσιώδη προϋπόθεση για τη συνολική αναβάθμιση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και τη βελτίωση της εξυπηρέτησης των πολιτών, όταν δεν είναι δυνατή η φυσική μετάβαση στο ιατρείο.
Το άρθρο 66 αναφέρεται στην αναγνώριση της προϋπηρεσίας των ιατρών των Τοπικών Ομάδων Υγείας (ΤΟΜΥ), η οποία σωστά εξομοιώνεται με την αντίστοιχη προϋπηρεσία στο Ε.Σ.Υ. Θα ήταν, ωστόσο ορθότερο όσον αφορά τη διατύπωση, να μην περιορίζεται αποκλειστικά σε διορισμό και εξέλιξη σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ. αλλά να περιλαμβάνει όλες τις δομές παροχής υπηρεσιών υγείας του Ε.Σ.Υ., δηλαδή και τις πρωτοβάθμιες δομές όπως τα κέντρα υγείας. Κρίνεται επομένως αναγκαία η αναδιατύπωση της ανωτέρω διάταξης ώστε να περιλαμβάνει το σύνολο των δομών του Ε.Σ.Υ., τόσο τις πρωτοβάθμιες όσο και τις νοσοκομειακές. Επίσης, θα ήταν ορθό και δίκαιο να αναδιατυπωθεί το άρθρο ώστε να έχει αναδρομική ισχύ κατά την ψήφισή του, ώστε να ληφθεί υπόψιν η προϋπηρεσία σε ΤΟΜΥ σε ιατρούς οι οποίοι ήδη υπηρετούν στο Ε.Σ.Υ και καθυστέρησε η εξέλιξή τους.
Άρθρο 73
Η τηλειατρική πρέπει πρώτα να νομοθετηθεί και να οριοθετηθεί ως ιατρική πράξη, πριν εφαρμοστεί ευρύτερα. Μόνο έτσι μπορεί να οχυρωθεί (απόδοση ευθύνης, αξιολόγηση, ανταπόδοση κοκ) (όπως έγινε στις Η.Π.Α.).
Στο προτεινόμενο άρθρο 66 γίνεται αναφορά στην αναγνώριση της προϋπηρεσίας των ιατρών των Τοπικών Ομάδων Υγείας (ΤΟΜΥ), η οποία ορθώς εξομοιώνεται με προϋπηρεσία στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.) Η διατύπωση περιορίζει τη λήψη υπόψη της προϋπηρεσίας αυτής αποκλειστικά κατά τη διαδικασία διορισμού και εξέλιξης σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ.
Κατά συνέπεια, προτείνεται η αναδιατύπωση της σχετικής διάταξης, ώστε η αναγνώριση της προϋπηρεσίας να ισχύει για οποιαδήποτε θέση εντός του Ε.Σ.Υ. και όχι αποκλειστικά για νοσοκομειακές θέσεις.
Η διεύρυνση αυτή κρίνεται αναγκαία για λόγους θεσμικής συνέπειας.
Στο προτεινόμενο άρθρο 66 γίνεται αναφορά στην αναγνώριση της προϋπηρεσίας των ιατρών των Τοπικών Ομάδων Υγείας (ΤΟΜΥ), η οποία ορθώς εξομοιώνεται με προϋπηρεσία στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.). Ωστόσο, η διατύπωση περιορίζει τη λήψη υπόψη της προϋπηρεσίας αυτής αποκλειστικά κατά τη διαδικασία διορισμού και εξέλιξης σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ. Προτείνεται
1. η αναδιατύπωση της σχετικής διάταξης, ώστε η αναγνώριση της προϋπηρεσίας να ισχύει για οποιαδήποτε θέση εντός του Ε.Σ.Υ. και όχι αποκλειστικά για νοσοκομειακές θέσεις. Και
2. Η αναδιατυπωση της σχετικης διαταξης ωστε να εχει αναδρομικη ισχυ το αρθρο κατα την ψηφιση του καί για ιατρους που στην παροδο των ετων εχει καθυστερησει η εξελιξη τους στο Ε.Σ.Υ., μη λαμβανοντας υποψιν την προϋπηρεσια τους σε Τ.Ο.Μ.Υ.
Το άρθρο 72 θα πρότεινα να προσθέσει την δεσμευτική πρόβλεψη όπως οι θεσμικές θέσεις του Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας, Προέδρου Επιστημονικού Συμβουλίου και Τομεάρχη καλύπτονται αποκλειστικά από Συντονιστή Διευθυντή (όπως ίσχυε και στο παρελθόν) που να προέρχεται από ανοικτή αξιολογική κρίση και προκήρυξη κι όχι από μετάταξη και σε κάθε περίπτωση όχι από Διευθυντή από εξέλιξη. Με την επανίδρυση του βαθμού του Συντονιστή (νόμος Γκάγκα) περιέργως δεν επανήλθε (κάπως «ξεχάστηκε» αντιδεοντολογικά ενώ σαφώς προϋπήρχε) αυτή η ουσιαστική θεσμική πρόβλεψη ουσίας. Αποτέλεσμα, αρκετά συχνά, βαθμολογικά κατώτερος βαθμός Διευθυντή (που μπορεί να προέρχεται από απλή εξέλιξη κι όχι ανοικτή διαδικασία), εφόσον μπορεί να επιλέγεται σε θέση θεσμική (όπως ΔΙΥ, Τομεάρχης ή Πρόεδρος σε Επιστημονικό Συμβούλιο) να δύναται να κρίνει τον ανώτατο βαθμό στο ΕΣΥ που μάλιστα αποκλειστικά προέρχεται από ανοικτή αξιολογική διαδικασία. Αυτό αντιβαίνει αφενός τα οριζόμενα στο ευρύτερο Δημόσιο αλλά και την ουσία της αξιοκρατίας. Όσο εξαιρετικός να είναι ένας ιατρός Διευθυντής, είναι λάθος να επιτρέπεται να κρίνει τον ανώτερο αυτού βαθμό του Συντονιστή επειδή νομοθετικά κάποτε εξέλειψε αυτός ο ανώτατος βαθμός και έτσι μπόρεσε να καταλαμβάνει ο Διευθυντής (ως τότε ανώτατος βαθμός) την όποια θεσμική θέση. Κι ενώ τώρα έχει επανιδρυθεί νομοθετικά πλέον αυτός ο ανώτατος βαθμός του Συντονιστή στο ΕΣΥ, να μην του επαναποδίδεται το προνόμιο θεσμικών θέσεων το οποίο ούτως ή άλλως είχε αποκλειστικά πριν καταργηθεί ως βαθμός, αλλά αντίθετα να το παρακρατά ο «νεώτερος» (sic) (δηλαδή ο μη ανώτατος) βαθμός του Διευθυντή που μάλιστα δεν έχει υποβληθεί σε ανοικτή διαδικασία.
Στο άρθρο 66 προτείνεται να προστεθεί «σε νοσοκομεία του ΕΣΥ, κέντρα υγείας, περιφερειακά ιατρεία και οποιαδήποτε θέση εντός του ΕΣΥ.»
Πολλοί ιατροί Γενικής Ιατρικής που υπηρέτησαν σε ΤΟ.ΜΥ στη συνέχεια εργαστήκαν σε Κ.Υ και Π.Ι. Είναι ευλογο λοιπόν να ισχύσει η αναγνώριση της προυπηρεσίας και για την πρωτοβάθμια.
Επίσης πρέπει να διατυπωθεί ρητά και με σαφήνεια η αναδρομική ισχύς της τροπολογίας.
Να δωθει επιτελους η δυνατοτητα μεταθεσης σε οσους ιατρους ΕΣΥ βρισκονται μετακινημενοι σε δομες ΠΦΥ για 5+ χρονια (με συνεχεις ανανεουμενες 3μηνες μετακινησεις) λογω COVID.
Στο προτεινόμενο άρθρο 66 γίνεται αναφορά στην αναγνώριση της προϋπηρεσίας των ιατρών των Τοπικών Ομάδων Υγείας (ΤΟΜΥ), η οποία ορθώς εξομοιώνεται με προϋπηρεσία στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.). Ωστόσο, η διατύπωση περιορίζει τη λήψη υπόψη της προϋπηρεσίας αυτής αποκλειστικά κατά τη διαδικασία διορισμού και εξέλιξης σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ.
Η συγκεκριμένη πρόβλεψη δημιουργεί έναν αδικαιολόγητο περιορισμό, καθώς το Ε.Σ.Υ. δεν ταυτίζεται μόνο με τα νοσοκομεία, αλλά περιλαμβάνει το σύνολο των δομών παροχής υπηρεσιών υγείας, μεταξύ των οποίων τα Κέντρα Υγείας και οι λοιπές μονάδες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.
Κατά συνέπεια, προτείνεται η αναδιατύπωση της σχετικής διάταξης, ώστε η αναγνώριση της προϋπηρεσίας να ισχύει για οποιαδήποτε θέση εντός του Ε.Σ.Υ. και όχι αποκλειστικά για νοσοκομειακές θέσεις. Η ισότιμη αντιμετώπιση όλων των δομών του συστήματος υγείας ενισχύει την αρχή της δικαιοσύνης, αναγνωρίζει ουσιαστικά τη συμβολή των ιατρών στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και συμβάλλει στην ορθολογική στελέχωση του συνόλου του Ε.Σ.Υ.
Η διεύρυνση αυτή κρίνεται αναγκαία τόσο για λόγους θεσμικής συνέπειας όσο και για την ενίσχυση της ελκυστικότητας των θέσεων στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.
Άρθρο 72
Η αξιολόγηση συντονιστών διευθυντών πρέπει να γίνεται σε επίπεδο ανώτερο του νοσηλευτικού ιδρύματος για λόγους αμεροληψίας, αξιοκρατίας, διαφάνειας (όπως γίνεται πχ στα ακαδημαϊκά ιδρύματα)
Άρθρο 73
Η τηλειατρική πρέπει πρώτα να νομοθετηθεί και να οριοθετηθεί ως ιατρική πράξη, πριν εφαρμοστεί ευρύτερα. Μόνο έτσι μπορεί να οχυρωθεί (απόδοση ευθύνης, αξιολόγηση, ανταπόδοση κοκ) (όπως έγινε στις Η.Π.Α.).
Το άρθρο 72 θα πρότεινα να προσθέσει την δεσμευτική πρόβλεψη όπως οι θεσμικές θέσεις του Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας, Προέδρου Επιστημονικού Συμβουλίου και Τομεάρχη καλύπτονται αποκλειστικά από Συντονιστή Διευθυντή (όπως ίσχυε και στο παρελθόν) που να προέρχεται από ανοικτή αξιολογική κρίση και προκήρυξη κι όχι από μετάταξη και σε κάθε περίπτωση όχι από Διευθυντή από εξέλιξη. Με την επανίδρυση του βαθμού του Συντονιστή (νόμος Γκάγκα) περιέργως δεν επανήλθε (κάπως «ξεχάστηκε» αντιδεοντολογικά ενώ σαφώς προϋπήρχε) αυτή η ουσιαστική θεσμική πρόβλεψη ουσίας. Αποτέλεσμα, αρκετά συχνά, βαθμολογικά κατώτερος βαθμός Διευθυντή (που μπορεί να προέρχεται από απλή εξέλιξη κι όχι ανοικτή διαδικασία), εφόσον μπορεί να επιλέγεται σε θέση θεσμική (όπως ΔΙΥ, Τομεάρχης ή Πρόεδρος σε Επιστημονικό Συμβούλιο) να δύναται να κρίνει τον ανώτατο βαθμό στο ΕΣΥ που μάλιστα αποκλειστικά προέρχεται από ανοικτή αξιολογική διαδικασία. Αυτό αντιβαίνει αφενός τα οριζόμενα στο ευρύτερο Δημόσιο αλλά και την ουσία της αξιοκρατίας. Όσο εξαιρετικός να είναι ένας ιατρός Διευθυντής, είναι λάθος να επιτρέπεται να κρίνει τον ανώτερο αυτού βαθμό του Συντονιστή επειδή νομοθετικά κάποτε εξέλειψε αυτός ο ανώτατος βαθμός και έτσι μπόρεσε να καταλαμβάνει ο Διευθυντής (ως τότε ανώτατος βαθμός) την όποια θεσμική θέση. Κι ενώ τώρα έχει επανιδρυθεί νομοθετικά πλέον αυτός ο ανώτατος βαθμός του Συντονιστή στο ΕΣΥ, να μην του επαναποδίδεται το προνόμιο θεσμικών θέσεων το οποίο ούτως ή άλλως είχε αποκλειστικά πριν καταργηθεί ως βαθμός, αλλά αντίθετα να το παρακρατά ο «νεώτερος» (sic) (δηλαδή ο μη ανώτατος) βαθμός του Διυεθυντή που μάλιστα δεν έχει υποβληθεί σε ανοικτή διαδικασία.
Οσον αφορα στο
5Α. Ο χρόνος εργασίας του πλήρους απασχόλησης ιατρικού προσωπικού στις Τ.ΟΜ.Υ. του παρόντος υπολογίζεται ως προϋπηρεσία αντίστοιχη του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) και ως τέτοια λαμβάνεται υπόψη κατά τη διαδικασία διορισμού και την εξέλιξή του σε νοσοκομεία του Ε.Σ.Υ.
Οι γενικοι γιατροι καταλαμβανουμε θεσεις Π.Ι. η Κ.Υ. Οποτε καλο θα ηταν να περιληφθουν περαν των νοσοκομειων οπου μονο παθολογοι και παιδιατροι καταλαμβανουν θεσεις και να τροποποιηθει σε νοσοκομειοα, Κ. Υ. , Π.Ι. , και νοσοκομεια ΕΣΥ. Επισης λογω της καθυστερησης της τροπολογιας καλο θα ηταν να αναφερεται ρητα η αναδρομικη ισχυς της
Επιτέλους να δωθεί η δυνατότητα μεταθέσης σε όσους ιατρούς ΕΣΥ είναι μετακινημενοι (με συνεχείς 3μηνεις μετακινήσεις) σε δομές ΠΦΥ για 5+ συνεχόμενα έτη λόγω COVID.
Προτείνεται να αυξηθεί το όριο απαλλαγής από την υποχρεωτική υπηρεσία υπαίθρου, καθώς η ισχύουσα ρύθμιση καλύπτει έως και το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013, ενώ από τότε έχει ήδη παρέλθει περισσότερο από μία δεκαετία. Είναι εύλογο και δίκαιο να υπάρξει νέα επέκταση, αφού έχει περάσει πλέον μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτό που είχε μεσολαβήσει όταν δόθηκε η αντίστοιχη προηγούμενη παράταση. Επομένως, οι ίδιοι λόγοι που είχαν δικαιολογήσει τότε την επέκταση ισχύουν σήμερα ακόμη περισσότερο και καθιστούν αναγκαία την επικαιροποίηση της ρύθμισης, για λόγους ίσης μεταχείρισης και προσαρμογής στα σημερινά δεδομένα.
Προτείνεται να αυξηθεί το όριο απαλλαγής από την υποχρεωτική υπηρεσία υπαίθρου, καθώς η ισχύουσα ρύθμιση καλύπτει έως και το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013, ενώ από τότε έχει ήδη παρέλθει περισσότερο από μία δεκαετία. Είναι εύλογο και δίκαιο να υπάρξει νέα επέκταση, αφού έχει περάσει πλέον μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτό που είχε μεσολαβήσει όταν δόθηκε η αντίστοιχη προηγούμενη παράταση. Επομένως, οι ίδιοι λόγοι που είχαν δικαιολογήσει τότε την επέκταση ισχύουν σήμερα ακόμη περισσότερο και καθιστούν αναγκαία την επικαιροποίηση της ρύθμισης, για λόγους ίσης μεταχείρισης και προσαρμογής στα σημερινά δεδομένα
Προτείνεται να αυξηθεί το όριο απαλλαγής από την υποχρεωτική υπηρεσία υπαίθρου. Σήμερα η απαλλαγή καλύπτει έως και το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013, όμως από τότε έχει ήδη περάσει περισσότερο από μία δεκαετία. Είναι λοιπόν εύλογο να υπάρξει νέα επέκταση της ρύθμισης, ώστε να ανταποκρίνεται στα σημερινά δεδομένα.
Άλλωστε, έχει περάσει πλέον μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από αυτό που είχε μεσολαβήσει όταν είχε δοθεί η αντίστοιχη προηγούμενη παράταση. Επομένως, οι ίδιοι λόγοι που είχαν δικαιολογήσει τότε την επέκταση ισχύουν σήμερα ακόμη περισσότερο.
άρθρο 72: όταν ο αξιολογούμενος Συντονιστής Διευθυντής είναι ταυτόχρονα Διευθυντής Ιατρικής Υπηρεσίας ως αξιολογητής ορίζεται ο παλαιότερος Διευθυντής Τομέα της Ιατρικής Υπηρεσίας. Στην Διάρθρωση της Ιατρικής Υπηρεσίας δεν ορίζεται τίτλος Αναπληρωτή Διευθυντή Ιατρικής Υπηρεσίας παρά μόνο συνθήκη αναπλήρωσης του Διευθυντή στην απουσία του.