ΜΕΡΟΣ Γ΄ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 32-56)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΤΩΝ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 32

Προέλευση και βαθμοί μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί προέρχονται από:

α) αποφοίτους ΑΣΜΥ,

β) μετατασσόμενους Επαγγελματίες Οπλίτες, σύμφωνα με το άρθρο 67, και

γ) ιδιώτες ή οπλίτες οι οποίοι κατατάσσονται στις ΕΔ με διαγωνισμό.

  1. Οι βαθμοί των μόνιμων υπαξιωματικών και η αντιστοιχία τους μεταξύ των Κλάδων και των ΚΣ των ΕΔ είναι κατά σειρά εξέλιξης οι ακόλουθοι:
ΣΞ και ΚΣΠΝΠΑ
Επιλοχίας Β΄ ΤάξηςΕπικελευστής Β΄ ΤάξηςΕπισμηνίας Β΄ Τάξης
Επιλοχίας Α΄ ΤάξηςΕπικελευστής Α΄ ΤάξηςΕπισμηνίας Α΄ Τάξης
Επιλοχίας

Ανεξάρτητης Υπομονάδας

Επικελευστής

Ανεξάρτητης Υπομονάδας

Επισμηνίας

Ανεξάρτητης Υπομονάδας

Αρχιλοχίας Β΄ ΤάξηςΑρχικελευστής Β΄ ΤάξηςΑρχισμηνίας Β΄ Τάξης
Αρχιλοχίας Α΄ ΤάξηςΑρχικελευστής Α΄ ΤάξηςΑρχισμηνίας Α΄ Τάξης
Αρχιλοχίας ΜονάδαςΑρχικελευστής ΜονάδαςΑρχισμηνίας Μονάδας
Ανθυπασπιστής Β΄ Τάξης
Ανθυπασπιστής Α΄ Τάξης
Ανθυπασπιστής Διοίκησης Σχηματισμού
Ανθυπασπιστής Διοίκησης Μείζονος Διοίκησης – Μείζονος Σχηματισμού
Ανθυπασπιστής Διοίκησης Γενικού Επιτελείου
Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ

 

 

Άρθρο 33

Διακρίσεις και ειδικότητες μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΣΞ διακρίνονται σε:

α) Όπλων:

αα) Μαχίμων,

αβ) Τεχνικής Υποστήριξης (Τεχνίτες Όπλων) και

αγ) Διοικητικής Υποστήριξης (Φροντιστές) και

β) Σωμάτων:

βα) Τεχνικού, με τις γενικές ειδικότητες:

  1. i) Διοικητικών και
  2. ii) Τεχνιτών,

ββ) Εφοδιασμού-Μεταφορών, με τις γενικές ειδικότητες:

  1. i) Διοικητικών και
  2. ii) Τεχνικών,

βγ) Υλικού Πολέμου, με τις γενικές ειδικότητες:

  1. i) Διοικητικών,
  2. ii) Τεχνικών και

iii) Πυροτεχνουργών,

βδ) Υγειονομικού, με τις γενικές ειδικότητες:

  1. i) Υγειονομικών – Διοικητικής Υποστήριξης και
  2. ii) Τεχνικής Υποστήριξης,

βε) Μουσικού,

βστ) Ταχυδρομικού,

βζ) Γεωγραφικού,

βη) Οικονομικού και

βθ) Στρατιωτικών Γραμματέων.

  1. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί πληρωμάτων του ΠΝ διακρίνονται σε:

α) Διοικητικής Υποστήριξης και

β) Τεχνικής Υποστήριξης.

  1. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί της ΠΑ διακρίνονται σε:

α) Τεχνολογικής Υποστήριξης με τις ειδικότητες:

αα) Μηχανοσυνθέτη,

αβ) Μηχανικού Μεταφορικών Μέσων και Μηχανημάτων,

αγ) Τηλεπικοινωνιών – Ηλεκτρονικών,

αδ) Ηλεκτρολόγου,

αε) Οπλουργού και

αστ) Συντηρητή Εγκαταστάσεων,

β) Επιχειρησιακής Υποστήριξης με τις ειδικότητες:

βα) Ραδιοναυτίλου,

ββ) Ελεγκτή Αναχαίτισης,

βγ) Άμυνας Αεροδρομίων,

βδ) Μετεωρολόγου και

βε) Πληροφοριών και

γ) Διοικητικής και Εφοδιαστικής Υποστήριξης με τις ειδικότητες:

γα) Στρατολόγου,

γβ) Ταμιακού και

γγ) Υλικονόμου.

  1. Στους Κλάδους των ΕΔ και ΚΣ τηρούνται επετηρίδες μόνιμων υπαξιωματικών.

 

Άρθρο 34

Οργανικές θέσεις μόνιμων υπαξιωματικών

 

Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους ανά έτος, κατά κατηγορία και βαθμό.

 

Άρθρο 35

Αξιολόγηση μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΕΔ αξιολογούνται ως προς την επαγγελματική τους ικανότητα, την απόδοση, την επάρκεια και τη γενική τους εικόνα τακτικά σε ετήσια βάση και έκτακτα.
  2. Για την αξιολόγησή τους θεσπίζεται σύστημα αξιολόγησης, το οποίο διέπεται από τις αρχές της αξιοκρατίας και της αμεροληψίας.
  3. Οι παρ. 3 και 4 του άρθρου 7 εφαρμόζονται και για την αξιολόγηση των μόνιμων υπαξιωματικών.
  4. Το άρθρο 35 του ν. 3883/2010 (Α΄ 167), περί ειδικών εκθέσεων αποστρατείας, εφαρμόζεται αναλόγως για τους μόνιμους υπαξιωματικούς.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΕΞΕΛΙΞΗ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 36

Εξέλιξη υπηρετούντων υπαξιωματικών, Ανθυπασπιστών και αξιωματικών που προέρχονται από Ανθυπασπιστές

 

Η εξέλιξη των υπηρετούντων αξιωματικών που προέρχονται από υπαξιωματικούς και των υπηρετούντων Ανθυπασπιστών και υπαξιωματικών αποτυπώνεται στο Παράρτημα Α΄.

 

Άρθρο 37

Ιεραρχία και αρχαιότητα μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί έχουν μεταξύ τους σχέση ανώτερου ή κατώτερου, ανάλογα με τον βαθμό τους. Ομοιόβαθμοι μόνιμοι υπαξιωματικοί έχουν μεταξύ τους σχέση αρχαιότερου ή νεότερου.
  2. Η αρχαιότητα μεταξύ των μόνιμων υπαξιωματικών του ίδιου Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ καθορίζεται από:

α) Την ημερομηνία απόκτησης του βαθμού τους. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί αποκτούν τον βαθμό τους από την ημερομηνία υπογραφής της οικείας διοικητικής πράξης.

β) Εφόσον η ημερομηνία της περ. α) είναι κοινή, από τη σειρά αποφοίτησής τους από την οικεία ΑΣΜΥ.

  1. Η αρχαιότητα μεταξύ των μόνιμων υπαξιωματικών ανεξαρτήτως Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ, καθορίζεται από το έτος απόκτησης του βαθμού τους. Όταν αυτό είναι κοινό, καθορίζεται από το προβάδισμα των Κλάδων και των ΚΣ των ΕΔ της παρ. 8 του άρθρου 8.
  2. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί απόφοιτοι ΑΣΜΥ είναι αρχαιότεροι των λοιπών.
  3. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί βαθμού Ανθυπασπιστή Α΄ Τάξης έως και Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ είναι αρχαιότεροι των Δοκίμων Εφέδρων Αξιωματικών (εφεξής: ΔΕΑ).
  4. Η αρχαιότητα μόνιμων υπαξιωματικών, που προέρχονται από την ενοποίηση Σωμάτων, Γενικών Ειδικοτήτων ή Εξειδικεύσεων καθορίζεται με βάση τη σειρά αποφοίτησης από την οικεία σχολή σε συνδυασμό με τις παρ. 1 έως 3. Σε περίπτωση μη ενιαίας σειράς αποφοίτησης από την οικεία σχολή, τίθενται τελευταίοι μεταξύ των ομοιόβαθμών τους, με βάση την ημερομηνία υπογραφής της διοικητικής πράξης, του ενοποιημένου Όπλου ή Σώματος ή γενικής ειδικότητας.

 

Άρθρο 38

Επετηρίδες μόνιμων υπαξιωματικών

 

Σε κάθε Κλάδο των ΕΔ και στο ΓΕΕΘΑ για τα ΚΣ τηρείται επετηρίδα για τους μόνιμους υπαξιωματικούς, σύμφωνα με το άρθρο 33 ως ακολούθως:

α) στον ΣΞ:

αα) για τους μόνιμους υπαξιωματικούς Όπλων, ενιαία κατά γενική σειρά αρχαιότητας ανά υποκατηγορία και

αβ) για τους μόνιμους υπαξιωματικούς Σωμάτων, ξεχωριστά κατά Σώμα και γενική ειδικότητα,

β) Στο ΠΝ:

βα) Διοικητικής Υποστήριξης και

ββ) Τεχνικής Υποστήριξης.

γ) στην ΠΑ:

γα) Τεχνολογικής Υποστήριξης,

γβ) Επιχειρησιακής Υποστήριξης,

γγ) Διοικητικής Υποστήριξης και

γδ) για τους υπαξιωματικούς αποφοίτους ΣΜΥΑ, ενιαία επετηρίδα κατά σειρά αρχαιότητας, και

δ) στα ΚΣ ενιαία επετηρίδα ανά ΚΣ.

 

Άρθρο 39

Καταληκτικοί βαθμοί μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι καταληκτικοί βαθμοί των μόνιμων υπαξιωματικών είναι οι εξής:

α) Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ για τους μόνιμους υπαξιωματικούς των Κλάδων των ΕΔ οι οποίοι προέρχονται από ΑΣΜΥ,

β) Ανθυπασπιστής Διοίκησης Μείζονος Διοίκησης – Μείζονος Σχηματισμού για τους μόνιμους υπαξιωματικούς των ΚΣ,

γ) Ανθυπασπιστής Β΄ Τάξης για:

γα) τους μόνιμους υπαξιωματικούς ειδικών καταστάσεων και

γβ) όσους έχουν καταταγεί με διαγωνισμό και

δ) Αρχιλοχίας Α΄ Τάξης και αντίστοιχοι για όσους έχουν μεταταχθεί από ΕΠΟΠ.

  1. Στον βαθμό του Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ προάγονται εκ περιτροπής από τον ΣΞ, το ΠΝ και την ΠΑ μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι προέρχονται από ΑΣΜΥ.
  2. Στον βαθμό του Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας και αντιστοίχων και Αρχιλοχία Μονάδας και αντιστοίχων προάγονται αποκλειστικά μόνιμοι υπαξιωματικοί ενεργού υπηρεσίας οι οποίοι προέρχονται από ΑΣΜΥ.

 

Άρθρο 40

Ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό μόνιμου υπαξιωματικού

 

  1. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κρίνονται για προαγωγή, εφόσον έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό τους ή τον ελάχιστο χρόνο υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού. Ο χρόνος αυτός έχει ως εξής:

α) δύο (2) έτη στον βαθμό του Επιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων,

β) στον βαθμό του Επιλοχία Α΄ Τάξης και αντιστοίχων:

βα) ένα (1) έτος για την προαγωγή στον βαθμό του Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας και αντιστοίχων ή

ββ) δύο (2) έτη ή τέσσερα (4) έτη συνολικής υπηρεσίας υπαξιωματικού για την προαγωγή στον βαθμό του Αρχιλοχία Β΄ Τάξης,

γ) ένα (1) έτος στον βαθμό του Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας και αντιστοίχων,

δ) επτά (7) έτη στον βαθμό του Αρχιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων ή ένδεκα (11) έτη συνολικής υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού,

ε) στον βαθμό του Αρχιλοχία Α΄ Τάξης και αντιστοίχων:

εα) πέντε (5) έτη για την προαγωγή στον βαθμό του Αρχιλοχία Μονάδας και αντιστοίχων ή

εβ) επτά (7) έτη ή δεκαοκτώ (18) έτη συνολικής υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού για την προαγωγή στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Β΄,

στ) δύο (2) έτη στον βαθμό του Αρχιλοχία Μονάδας και αντιστοίχων,

ζ) επτά (7) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Β΄ Τάξης ή είκοσι πέντε (25) έτη συνολικής υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού,

η) επτά (7) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Α΄ Τάξης ή τριάντα δύο (32) έτη συνολικής υπηρεσίας μόνιμου υπαξιωματικού,

θ) δύο (2) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού,

ι) δύο (2) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Μείζονος Διοίκησης – Μείζονος Σχηματισμού και

ια) δύο (2) έτη στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Γενικού Επιτελείου.

  1. Για τον υπολογισμό του χρόνου της παρ. 1 εφαρμόζεται αναλόγως η παρ. 4 του άρθρου 11. Τα στοιχεία i) των υποπερ. αα) και αβ) της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11 εφαρμόζονται για μόνιμους υπαξιωματικούς μέχρι και του βαθμού του Ανθυπασπιστή Α΄ Τάξης και αντιστοίχως τα στοιχεία ii) των υποπερ. αα) και αβ) της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11 εφαρμόζονται για τους λοιπούς βαθμούς μόνιμων υπαξιωματικών.
  2. Αν συντρέχουν περισσότερες υποπεριπτώσεις της περ. α) της παρ. 4 του άρθρου 11, όπως αυτό εφαρμόζεται αναλόγως σύμφωνα με την παρ. 2 του παρόντος, ο συνολικός χρόνος που προσμετράται δεν μπορεί να είναι περισσότερος από το ένα τρίτο (1/3) του ελάχιστου χρόνου παραμονής ανά βαθμό.

 

Άρθρο 41

Χρόνος διοίκησης και ειδικής υπηρεσίας

 

  1. Μόνιμοι υπαξιωματικοί, εξαιρουμένων όσων τελούν σε ειδική κατάσταση, υπηρετούν σε συγκεκριμένες θέσεις και επιχειρησιακές μονάδες για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με τον βαθμό τους.
  2. Χρόνος διοίκησης είναι ο χρόνος κατά τον οποίο ο μόνιμος υπαξιωματικός υπηρετεί στις θέσεις της παρ. 1 ασκώντας διοίκηση. Χρόνος ειδικής υπηρεσίας είναι ο χρόνος κατά τον οποίο ο μόνιμος υπαξιωματικός υπηρετεί στις θέσεις της παρ. 1 χωρίς να ασκεί διοίκηση.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

ΚΡΙΣΕΙΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 42

Συμβούλια κρίσεων μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Αρμόδια συμβούλια για τις τακτικές και έκτακτες κρίσεις των μόνιμων υπαξιωματικών είναι:

α) το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών,

β) τα Συμβούλια Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών (εφεξής: ΣΥΚΜΥ) των Κλάδων των ΕΔ, τα οποία είναι:

βα) το ΣΥΚΜΥ του ΣΞ,

ββ) το ΣΥΚΜΥ του ΠΝ και

βγ) το ΣΥΚΜΥ της ΠΑ και

γ) το ΣΥΚΜΥ των ΚΣ.

  1. Οι αρμοδιότητες, τα μέλη και η λειτουργία των συμβουλίων κρίσεων καθορίζονται στα άρθρα 43 έως 45 και στο Δεύτερο Κεφάλαιο του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας (ν. 2690/1999, Α΄ 45).

 

Άρθρο 43

Αρμοδιότητες, σύνθεση και λειτουργία Συμβουλίου Αρχηγών Γενικών Επιτελείων ως συμβουλίου κρίσεων μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών είναι αρμόδιο για την κρίση:

α) του Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ για τη διατήρησή του στην ενέργεια ή την αποστρατεία του και

β) των Ανθυπασπιστών Διοίκησης Γενικού Επιτελείου για τη διατήρησή τους στην ενέργεια, την προαγωγή ή την αποστρατεία τους.

  1. Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών αποτελείται από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ ως Πρόεδρο και τους αρχηγούς των λοιπών ΓΕ ως μέλη. Εισηγητής με δικαίωμα ψήφου ορίζεται:

α) ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, για την κρίση του Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ ή

β) ο Αρχηγός του οικείου ΓΕ, σε κάθε άλλη περίπτωση.

  1. Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών συγκαλείται μέχρι τη 10η Απριλίου του έτους των τακτικών κρίσεων με διαταγή του προέδρου του και βρίσκεται σε απαρτία με παρόντα το σύνολο των μελών του. Γραμματέας ορίζεται ο διευθυντής της Γραμματείας ΣΑΓΕ.
  2. Το ΣΑΓΕ Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών ολοκληρώνει το έργο του στο πλαίσιο των τακτικών κρίσεων εντός του μηνός Απριλίου του έτους των τακτικών κρίσεων.

 

Άρθρο 44

Αρμοδιότητες, σύνθεση και λειτουργία των Συμβουλίων Κρίσεων Μόνιμων Υπαξιωματικών

 

  1. Τα ΣΥΚΜΥ των Κλάδων των ΕΔ και των ΚΣ είναι αρμόδια για την κρίση:

α) Ανθυπασπιστών Διοίκησης Μείζονος Διοίκησης – Μείζονος Σχηματισμού και Ανθυπασπιστών Διοίκησης Σχηματισμού του οικείου Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ και

β) λοιπών μόνιμων υπαξιωματικών του οικείου Κλάδου των ΕΔ ή ΚΣ, οι οποίοι μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους των κρίσεων συμπληρώνουν τους ελάχιστους χρόνους παραμονής του άρθρου 40.

  1. Το ΣΥΚΜΥ του ΣΞ αποτελείται από:

α) τον Διευθυντή Β΄ Κλάδου του ΓΕΣ ως Πρόεδρο,

β) τον Διευθυντή ή τον Υποδιευθυντή της Διεύθυνσης Προσωπικού (Β1) του ΓΕΣ,

γ) δύο (2) Συνταγματάρχες Όπλων,

δ) έναν (1) Συνταγματάρχη Σωμάτων,

ε) τον Διευθυντή του 1ου Επιτελικού Γραφείου της οικείας Διεύθυνσης Προσωπικού Όπλου ή Σώματος, αν δεν υφίσταται Διεύθυνση, εφόσον είναι ανώτερος Αξιωματικός, αλλιώς έναν ανώτερο Αξιωματικό της Διεύθυνσης ή Σώματος του κρινόμενου και

στ) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΣ ως εισηγητή με δικαίωμα ψήφου.

  1. Καθήκοντα γραμματέα στο ΣΥΚΜΥ του ΣΞ ασκεί ανώτερος αξιωματικός της Γραμματείας του ΑΣΣ.
  2. Το ΣΥΚΜΥ του ΠΝ αποτελείται από:

α) τον Αρχιεπιστολέα του ΓΕΝ ως Πρόεδρο,

β) τον Διευθυντή του Β΄ Κλάδου του ΓΕΝ,

γ) έναν (1) Αρχιπλοίαρχο Μάχιμο,

δ) έναν (1) Πλοίαρχο Μάχιμο,

ε) έναν (1) Πλοίαρχο Μηχανικό και

στ) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΝ ως εισηγητή με δικαίωμα ψήφου.

  1. Καθήκοντα γραμματέα στο ΣΥΚΜΥ του ΠΝ ασκεί ένας (1) ανώτερος αξιωματικός του Β΄ Κλάδου του ΓΕΝ.
  2. Το ΣΥΚΜΥ της ΠΑ αποτελείται από:

α) τον Διευθυντή Β΄ Κλάδου του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας ως Πρόεδρο,

β) τον Διευθυντή της Διεύθυνσης Στρατιωτικού Προσωπικού (Β1) του ΓΕΑ,

γ) δύο (2) Σμήναρχους Ιπτάμενους,

δ) τον Τμηματάρχη Προαγωγών της Διεύθυνσης Στρατιωτικού Προσωπικού (Β1) του ΓΕΑ και

ε) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΑ ως εισηγητή με δικαίωμα ψήφου.

  1. Καθήκοντα γραμματέα στο ΣΥΚΜΥ της ΠΑ ασκεί ένας (1) αξιωματικός της Γραμματείας του Ανωτάτου Αεροπορικού Συμβουλίου.
  2. Το ΣΥΚΜΥ των ΚΣ αποτελείται από:

α) τον Διευθυντή Β΄ Κλάδου του ΓΕΕΘΑ ως Πρόεδρο,

β) τον Διευθυντή της Διεύθυνσης του ΚΣ του κρινόμενου,

γ) τον Διευθυντή Προσωπικού (Β1) του ΓΕΕΘΑ,

δ) δύο (2) Ταξίαρχους ή αντίστοιχους, οι οποίοι υπηρετούν στο ΓΕΕΘΑ και

ε) τον Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ ως εισηγητή με δικαίωμα ψήφου.

  1. Καθήκοντα γραμματέα στο ΣΥΚΜΥ των ΚΣ ασκεί ο Γραμματέας του ΣΠΑΚΣ.
  2. Τα ΣΥΚΜΥ συγκροτούνται με διαταγή του αρχηγού του οικείου ΓΕ.
  3. Τα ΣΥΚΜΥ συνεδριάζουν τακτικά εντός του μηνός Απριλίου και βρίσκονται σε απαρτία με παρόντα τα τρία τέταρτα (3/4) των μελών τους.

 

Άρθρο 45

Συμβούλιο Μόνιμων Υπαξιωματικών Γενικών Επιτελείων

 

  1. Στο ΓΕΕΘΑ συστήνεται Συμβούλιο Μόνιμων Υπαξιωματικών Γενικών Επιτελείων (εφεξής: ΣΜΥΓΕ).
  2. Το ΣΜΥΓΕ είναι αρμόδιο για:

α) την υποβολή προτάσεων στους Αρχηγούς των ΓΕ για τη ρύθμιση ζητημάτων εκπαίδευσης, κατάρτισης, επιχειρησιακής αξιοποίησης, διοικητικής μέριμνας, βελτίωσης των συνθηκών εργασίας και διαβίωσης και κάθε άλλου θέματος που αφορά σε μόνιμους υπαξιωματικούς και

β) τις διαδικαστικές ενέργειες και την προετοιμασία που απαιτούνται για τις κρίσεις των μόνιμων υπαξιωματικών.

  1. Το ΣΜΥΓΕ αποτελείται από:

α) τον Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ, ως πρόεδρο, και

β) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΣ ,

γ) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΝ,

δ) τον αρχαιότερο Ανθυπασπιστή Διοίκησης ΓΕΑ, ως μέλη.

  1. Καθήκοντα Γραμματέα ΣΜΥΓΕ ανατίθενται σε μόνιμο υπαξιωματικό του ΓΕΕΘΑ.
  2. Το ΣΜΥΓΕ συγκροτείται με διαταγή του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ. Συγκαλείται με διαταγή του Προέδρου του και συνεδριάζει τακτικά ετησίως έναν (1) μήνα πριν από τις τακτικές κρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών και έκτακτα οποτεδήποτε.

 

Άρθρο 46

Είδη κρίσεων μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Υπό την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κρίνονται ως:

α) «προακτέοι επ’ ανδραγαθία»,

β) «προακτέοι κατ’ επιλογή»,

γ) «προακτέοι κατ’ εκλογή»,

δ) «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα»,

ε) «διατηρητέοι»,

στ) «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό»,

ζ) «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» και

η) «αποστρατευτέοι».

  1. Ως «προακτέοι επ’ ανδραγαθία» κρίνονται μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι δεν φέρουν τον καταληκτικό τους βαθμό, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις της παρ. 2 του άρθρου 17.
  2. Ως «προακτέοι κατ’ επιλογή» κρίνονται μόνιμοι υπαξιωματικοί για προαγωγή στους βαθμούς του Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας και αντιστοίχων, Αρχιλοχία Μονάδας και αντιστοίχων και Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού έως Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ, οι οποίοι όπως προκύπτει από τον ατομικό τους φάκελο:

α) έχουν βαθμολογία «εξαίρετα» σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα,

β) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στο βαθμό τους,

γ) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας στον βαθμό,

δ) έχουν αποφοιτήσει επιτυχώς από τα ανά βαθμό υποχρεωτικά σχολεία και

ε) έχουν υγεία και φυσική κατάσταση, η οποία τους επιτρέπει να εκπληρώνουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους σε καιρό ειρήνης και πολέμου.

  1. Ως «προακτέοι κατ’ εκλογή» κρίνονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι:

α) έχουν βαθμολογία τουλάχιστον «λίαν καλώς» σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα,

β) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό τους,

γ) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας στον βαθμό,

δ) έχουν αποφοιτήσει επιτυχώς από τα ανά βαθμό υποχρεωτικά σχολεία και

ε) έχουν υγεία και φυσική κατάσταση, η οποία τους επιτρέπει να εκπληρώνουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους σε καιρό ειρήνης και πολέμου.

  1. Ως «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα» κρίνονται:

α) μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι:

αα) έχουν βαθμολογία τουλάχιστον «καλώς» σε όλα τα ουσιαστικά προσόντα,

αβ) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό τους,

αγ) έχουν συμπληρώσει τον ελάχιστο χρόνο διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας στον βαθμό,

αδ) έχουν αποφοιτήσει επιτυχώς από τα ανά βαθμό υποχρεωτικά σχολεία και

αε) έχουν υγεία και φυσική κατάσταση, η οποία τους επιτρέπει να εκπληρώνουν αποτελεσματικά τα καθήκοντά τους σε καιρό ειρήνης και πολέμου και

β) οι μόνιμοι υπαξιωματικοί βαθμού Επιλοχία Β΄ Τάξης και αντιστοίχων, οι οποίοι δεν έχουν ολοκληρώσει το σκέλος της πρακτικής άσκησης στην οικεία ΑΣΜΥ.

  1. Ως «διατηρητέοι» κρίνονται:

α) ο Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ μέχρι δύο (2) φορές στον βαθμό του,

β) οι μόνιμοι υπαξιωματικοί βαθμού Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού έως Ανθυπασπιστή Διοίκησης Γενικού Επιτελείου, εφόσον δεν έχουν κριθεί ως «προακτέοι κατ’ επιλογή», μέχρι τρεις (3) φορές στον βαθμό τους.

  1. Ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό» κρίνονται μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι έχουν βαθμολογία «μέτρια» στα ουσιαστικά προσόντα που απαιτούνται για την προαγωγή σε ανώτερο βαθμό, αλλά είναι κατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους. Όσοι κρίνονται τρεις (3) συνεχόμενες φορές στον βαθμό τους ή τέσσερις (4) φορές συνολικά στη σταδιοδρομία τους ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό», αποστρατεύονται άμεσα με τον βαθμό τους.
  2. Ως «ευδοκίμως τερματίσαντες» κρίνονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι:

α) συμπληρώνουν τριάντα πέντε (35) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας εντός του έτους των κρίσεων και δεν έχει καταστεί δυνατή η προαγωγή τους στον επόμενο βαθμό,

β) στον βαθμό του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού έως και τον βαθμό του Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ:

βα) έχουν συμπληρώσει τον μέγιστο αριθμό κρίσεών τους ως «διατηρητέων» ή

ββ) έχουν αποδώσει το μέγιστο των δυνατοτήτων τους και της προσφοράς τους και δεν κρίνεται σκόπιμη η περαιτέρω παραμονή τους στην ενέργεια.

  1. Ως «αποστρατευτέοι» κρίνονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι έχουν βαθμολογία «μέτρια» στα ουσιαστικά προσόντα που απαιτούνται για την προαγωγή σε ανώτερο βαθμό και κρίνονται ακατάλληλοι για την άσκηση των καθηκόντων του βαθμού τους, εξαιτίας ουσιώδους έλλειψης των προσόντων αυτών, καθώς και όσοι έχουν βαθμολογία «μη αποδεκτά» σε ουσιαστικά προσόντα που απαιτούνται για την προαγωγή σε ανώτερο βαθμό. Επίσης, ως «αποστρατευτέοι» κρίνονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, εφόσον έχει υποβληθεί έκθεση αποστρατείας, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 35 του ν. 3883/2010 (Α’ 167).
  2. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων κρίνονται ως:

α) «προακτέοι κατ’ εκλογή»,

β) «πρακτέοι κατ’ αρχαιότητα»,

γ) «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό»,

δ) «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους», όταν συμπληρώνουν τριάντα πέντε (35) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας και

ε) «αποστρατευτέοι», εφόσον παρουσιάζουν έλλειψη ουσιαστικών προσόντων σύμφωνα με την ειδική έκθεση αποστρατείας και την παρ. 9.

  1. Ειδικά για τις κρίσεις «προακτέος κατ’ επιλογή», «προακτέος κατ’ εκλογή», «προακτέος κατ’ αρχαιότητα» και «διατηρητέος στον αυτό βαθμό»:

α) η εκτίμηση των προσόντων γίνεται για την τελευταία δεκαετία και ιδίως στον φερόμενο βαθμό και

β) η έλλειψη ουσιαστικού προσόντος που δεν επηρέασε αρνητικά την κρίση στους νεότερους βαθμούς, μπορεί να επηρεάσει δυσμενώς την κρίση στους ανώτερους βαθμούς.

  1. Για την εφαρμογή του άρθρου 50, οι κρίσεις «προακτέος κατ’ αρχαιότητα», «διατηρητέος στον αυτό βαθμό» και «αποστρατευτέος» είναι δυσμενείς.
  2. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι κρίνονται ως «προακτέοι κατ’ αρχαιότητα», καθίστανται νεότεροι των λοιπών μόνιμων υπαξιωματικών που κρίθηκαν στις ίδιες κρίσεις ως «προακτέοι κατ’ εκλογή», προάγονται την ίδια ημερομηνία με αυτούς και διατηρούν τη μεταξύ τους σειρά αρχαιότητας.

 

Άρθρο 47

Κρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κρίνονται κάθε έτος στις τακτικές κρίσεις, οι οποίες διενεργούνται τον μήνα Απρίλιο. Στις τακτικές κρίσεις κρίνονται:

α) όσοι φέρουν βαθμό από Ανθυπασπιστή Διοίκησης Σχηματισμού μέχρι και Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ και

β) όσοι μέχρι την 31η Δεκεμβρίου του έτους των κρίσεων συμπληρώνουν τους ελάχιστους χρόνους παραμονής των άρθρων 40 και 41 και αποφοιτούν από τα οικεία υποχρεωτικά σχολεία των ΕΔ.

  1. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κρίνονται σε έκτακτες κρίσεις οποτεδήποτε. Σε αυτές κρίνονται μόνιμοι υπαξιωματικοί για προαγωγή, εφόσον πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις της περ. β) της παρ. 1 και τα κριτήρια προαγωγής του άρθρου 51, καθώς και:

α) εκείνοι για τους οποίους παύει ο οποιοσδήποτε νόμιμος λόγος που εμπόδιζε την κρίση ή την προαγωγή τους και

β) εκείνοι για τους οποίους υποβάλλεται ειδική έκθεση αποστρατείας.

 

Άρθρο 48

Διαδικασία πριν από τις κρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Μέχρι τη 15η Φεβρουαρίου κάθε έτους οι αρμόδιες Διευθύνσεις των Κλάδων των ΕΔ και των ΚΣ καταρτίζουν ονομαστικές καταστάσεις μόνιμων υπαξιωματικών που πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις για να κριθούν στις επόμενες τακτικές κρίσεις.
  2. Οι καταστάσεις της παρ. 1 κοινοποιούνται ηλεκτρονικά στους κρινόμενους μόνιμους υπαξιωματικούς μέσω των υπηρεσιών τους μέχρι την 1η Μαρτίου.

 

Άρθρο 49

Διαδικασία κατά τις κρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Το αρμόδιο συμβούλιο κρίσεων κρίνει, βάσει των στοιχείων του ατομικού φακέλου του κρινόμενου μόνιμου υπαξιωματικού και σύμφωνα με την τεκμηριωμένη προσωπική αντίληψη των μελών του και αποφασίζει με φανερή ψηφοφορία και με ειδική αιτιολογία.
  2. Εάν για κάποιον από τους κρινόμενους δεν τέθηκαν υπόψη του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων ουσιώδη στοιχεία, το συμβούλιο αυτό βεβαιώνει στα πρακτικά την έλλειψη και αναβάλλει την κρίση του μέχρι να προσκομιστούν τα ελλείποντα στοιχεία σε επόμενη συνεδρίαση και πάντως όχι για περισσότερο από τρεις (3) μήνες. Στην επόμενη συνεδρίαση το αρμόδιο συμβούλιο κρίσεων αποφασίζει οριστικά και η κρίση του ανατρέχει στον χρόνο της αρχικής συνεδρίασης.
  3. Για κάθε συνεδρίαση τηρούνται πρακτικά, στα οποία καταγράφονται αναλυτικά τα στοιχεία των παρ. 1 και 2, η αιτιολόγηση της κρίσης του συμβουλίου και ονομαστικά τα μέλη που μειοψήφησαν και περίληψη της άποψής τους.

 

Άρθρο 50

Ενδικοφανείς προσφυγές κατά κρίσεων μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Η δυσμενής κρίση του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων κοινοποιείται στον κρινόμενο μόνιμο υπαξιωματικό αμελλητί. Ο κρινόμενος έχει δικαίωμα άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής κατά της απόφασης του συμβουλίου εντός προθεσμίας πέντε (5) εργάσιμων ημερών από την κοινοποίησή της. Αρμόδιος για την απάντηση της ενδικοφανούς προσφυγής είναι ο Αρχηγός του οικείου ΓΕ, εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την άσκησή της και κατόπιν αιτιολογημένης γνώμης του οικείου συμβουλίου. Η άσκηση της ενδικοφανούς προσφυγής δεν αναστέλλει τη διαδικασία των κρίσεων.
  2. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας των κρίσεων κυρώνονται οι πίνακες των κριθέντων ανά βαθμό, επετηρίδα και ανά είδος κρίσης από:

α) τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας για τους Ανθυπασπιστές Διοίκησης Γενικού Επιτελείου και τον Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ και

β) τον Αρχηγό του οικείου ΓΕ για τους λοιπούς μόνιμους υπαξιωματικούς.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄

ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 51

Κριτήρια προαγωγής μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί προάγονται σύμφωνα με κύρια και επικουρικά κριτήρια.
  2. Τα κύρια κριτήρια προαγωγής είναι:

α) οι βαθμολογίες τους στις εκθέσεις και σημειώματα αξιολόγησης και

β) ο χρόνος υπηρεσίας τους σε θέσεις διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας.

  1. Τα επικουρικά κριτήρια προαγωγής είναι αυτά των αξιωματικών, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 25.
  2. Για τους μόνιμους υπαξιωματικούς που συμμετέχουν σε πολεμικές επιχειρήσεις, την περίοδο κατά την οποία η Χώρα τελεί σε κατάσταση πολέμου, συντάσσεται Έκθεση Πολεμικής Δράσης.

 

Άρθρο 52

Προαγωγή μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί μπορούν να προάγονται μέχρι τον καταληκτικό τους βαθμό, σύμφωνα με τα κριτήρια προαγωγής του άρθρου 51.
  2. Τα κύρια και επικουρικά κριτήρια προαγωγής απαριθμούνται στις παρ. 2 και 3 του άρθρου 51 και στις παρ. 2 και 3 του άρθρου 25 κατά φθίνουσα σειρά βαρύτητας. Τα κύρια κριτήρια προαγωγής λαμβάνονται υπόψη από τα αρμόδια συμβούλια κρίσεων υποχρεωτικά και τα επικουρικά εκτιμώνται ελεύθερα. Για την εκτίμηση των κριτηρίων εφαρμόζεται η παρ. 4 του άρθρου 25.
  3. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί προάγονται για την κάλυψη κενών οργανικών θέσεων μόνιμων υπαξιωματικών ανώτερων βαθμών. Ο αριθμός των κενών οργανικών θέσεων ανά βαθμό προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ όσων προβλέπονται στην απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται κατ’ εξουσιοδότηση της παρ. 2 του άρθρου 54 και του αριθμού των μόνιμων υπαξιωματικών που κατέχουν οργανική θέση στον βαθμό τους. Οι θέσεις των μόνιμων υπαξιωματικών που αποβιώνουν ή κηρύσσονται σε αφάνεια θεωρούνται κενές από την επόμενη ημέρα του θανάτου ή της κήρυξής τους σε αφάνεια και όσων αποστρατεύονται από τις ΕΔ για οποιονδήποτε λόγο από την ημερομηνία υπογραφής της σχετικής διοικητικής πράξης.
  4. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί προάγονται σύμφωνα με την κατάταξή τους σε πίνακα προακτέων κατά τη σειρά αρχαιότητάς τους, όπως αυτή προκύπτει από τη θέση τους στην οικεία επετηρίδα. Οι πίνακες αυτοί:

α) για τους Ανθυπασπιστές Α΄ Τάξης έως και τους Ανθυπασπιστές Διοίκησης Γενικού Επιτελείου ισχύουν μέχρι την πλήρωση των κενών οργανικών θέσεων και

β) για τους Επιλοχίες Β΄ Τάξης και αντιστοίχους έως και τους Ανθυπασπιστές Β΄ Τάξης ισχύουν μέχρι την κύρωση των πινάκων των επομένων τακτικών ή εκτάκτων κρίσεων.

  1. Οι παρ. 5, 6 και 9 του άρθρου 26 εφαρμόζονται αναλόγως για τους μόνιμους υπαξιωματικούς.
  2. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι φέρουν μέχρι και τον βαθμό του Ανθυπασπιστή Β΄ Τάξης, προάγονται με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ και οι λοιποί με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.
  3. Σε μόνιμους υπαξιωματικούς οι οποίοι αποβιώνουν κατά την εκτέλεση υπηρεσίας, η οποία συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο και προδήλως και αναμφισβήτητα λόγω αυτού, απονέμεται με προεδρικό διάταγμα από την προηγουμένη του θανάτου τους ο βαθμός που φέρει ο ανώτερος στην ενέργεια αξιωματικός ή μόνιμος υπαξιωματικός της ίδιας προέλευσης, κατόπιν απόφασης του αρμόδιου συμβουλίου κρίσεων. Ειδικά για την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου νοείται ότι ο θανών έχει τόσα έτη υπηρεσίας όσα έχει ο αρχαιότερος αντίστοιχος στην ενέργεια στρατιωτικός που φέρει τον απονεμόμενο βαθμό. Αν ο θάνατός τους δεν συνέβη κατά την εκτέλεση υπηρεσίας, τους απονέμεται με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ από την προηγούμενη του θανάτου τους ο αμέσως ανώτερος βαθμός, εφόσον τον φέρει εν ενεργεία αξιωματικός για την κατηγορία τους, κατόπιν απόφασης του αρμοδίου συμβουλίου κρίσεων.
  4. Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποβιώνουν τίθενται σε αυτεπάγγελτη αποστρατεία με ημερομηνία διαγραφής αυτή του θανάτου τους.
  5. Η παρ. 4 του άρθρου 23 εφαρμόζεται αναλόγως για τους μόνιμους υπαξιωματικούς -οι οποίοι προάγονται επ’ ανδραγαθία.

 

Άρθρο 53

Αποστρατευτικός βαθμός και τιμητικές διακρίσεις μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Μόνιμοι υπαξιωματικοί μέχρι και του βαθμού του Ανθυπασπιστή Διοίκησης Γενικού Επιτελείου, οι οποίοι κρίνονται ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους», προάγονται με απόφαση του οικείου συμβουλίου κρίσεων στον ανώτερο σε αποστρατεία βαθμό. Ο αποστρατευτικός βαθμός τους απονέμεται έναν (1) μήνα πριν από την έκδοση της διοικητικής πράξης αποστρατείας τους.
  2. Ο Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ, ο οποίος κρίνεται ως «ευδοκίμως τερματίσας τη σταδιοδρομία του», προάγεται με απόφαση του ΣΑΓΕ του άρθρου 43 στον αποστρατευτικό βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντιστοίχων την ίδια ημέρα με αυτήν της διαγραφής του από τις ΕΔ.
  3. Ως προς τον χρόνο της αποστρατείας των μόνιμων υπαξιωματικών:

α) όσοι κρίνονται ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους» αποστρατεύονται εντός ενός (1) μηνός από την απονομή αποστρατευτικού βαθμού και

β) όσοι κρίνονται ως «διατηρητέοι στον αυτό βαθμό» ή «αποστρατευτέοι» αποστρατεύονται εντός ενός (1) μηνός από την κύρωση του οικείου πίνακα κρίσης.

  1. Μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι αποστρατεύονται για λόγους υγείας ως «ευδοκίμως τερματίσαντες τη σταδιοδρομία τους», προάγονται στον επόμενο βαθμό, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις της κρίσης «διατηρητέου στον αυτό βαθμό», και αποστρατεύονται εντός ενός (1) μηνός.
  2. Αρμόδιος για την έκδοση της διοικητικής πράξης αποστρατείας των μόνιμων υπαξιωματικών είναι ο Αρχηγός του ΓΕ στο οποίο υπάγονται.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄

 εξουσιοδοτικεσ, μεταβατικεσ και καταργουμενες ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Γ΄

 

Άρθρο 54

Εξουσιοδοτικές διατάξεις Μέρους Γ΄

 

  1. Για την εφαρμογή του άρθρου 33:

α) με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κατόπιν γνώμης του ΣΑΓΕ μετά από εισήγηση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ, δύναται να ιδρύονται, να καταργούνται ή να συγχωνεύονται Σώματα, γενικές ειδικότητες ή εξειδικεύσεις της ίδιας γενικής ειδικότητας μόνιμων υπαξιωματικών και τέχνες του ιδίου Κλάδου των ΕΔ και

β) με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ, δύναται να καταρτίζονται, να καταργούνται και να συγχωνεύονται οι επετηρίδες των μόνιμων υπαξιωματικών.

  1. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ και δεν δημοσιεύεται, καθορίζεται ο αριθμός των οργανικών θέσεων μόνιμων υπαξιωματικών, η κατανομή τους κατά κατηγορία, βαθμό και ανά έτος και ρυθμίζεται κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 34.
  2. Με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ, καθορίζονται τα ουσιαστικά προσόντα των μόνιμων υπαξιωματικών, οι προϋποθέσεις, το αντικείμενο, τα κριτήρια, ο χρόνος, η συχνότητα, ο τύπος, η κλίμακα, η διαδικασία και τα όργανα σύνταξης εκθέσεων αξιολόγησης και σημειωμάτων ικανότητας, οι αρμόδιες υπηρεσίες για την τήρησή τους, τα στοιχεία που περιέχονται στον ατομικό φάκελο των μόνιμων υπαξιωματικών, η διαδικασία υποβολής και εξέτασης διοικητικών προσφυγών, η σύνταξη των εκθέσεων πολεμικής δράσης και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 35 και της παρ. 4 του άρθρου 51.
  3. Με αποφάσεις των Αρχηγών των οικείων ΓΕ, οι οποίες εκδίδονται μετά από γνώμη του Ανώτατου κατά Κλάδο Συμβουλίου ή του ΣΑΓΕ για τα ΚΣ, καθορίζονται ο χρόνος, οι θέσεις διοίκησης και ειδικής υπηρεσίας των μόνιμων υπαξιωματικών, το μεταβατικό στάδιο εφαρμογής της απόφασης αυτής και κάθε άλλο αναγκαίο θέμα για την εφαρμογή του άρθρου 41.
  4. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από εισήγηση του ΣΑΓΕ, καθορίζονται τα σταδιοδρομικά σχολεία των μόνιμων υπαξιωματικών, ο τόπος, το είδος και η διάρκεια της εκπαίδευσης ή μετεκπαίδευσης, τα ειδικά σχολεία των μόνιμων υπαξιωματικών στα οποία η επιτυχής αποφοίτηση δεν αποτελεί τυπικό προσόν για την προαγωγή τους, καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την παρ. 2 του άρθρου 51.
  5. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Άμυνας και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών που εκδίδεται μετά από πρόταση των οικείων ΓΕ, ορίζεται ο αριθμός των ιδιωτών ή οπλιτών που κατατάσσονται ή ανακατατάσσονται ως μόνιμοι υπαξιωματικοί για κάθε έτος, ανάλογα με τις ανάγκες των ΓΕ για την εφαρμογή της περ. γ) της παρ. 1 του άρθρου 32. Πριν από την έκδοση της κοινής απόφασης του πρώτου εδαφίου, με γνωμάτευση του ΣΑΓΕ κατανέμεται στα ΓΕ, ανάλογα με τις ανάγκες τους, ο αριθμός των θέσεων των ιδιωτών ή οπλιτών που κατατάσσονται ή ανακατατάσσονται που προκηρύσσεται κάθε έτος.
  6. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, μετά από πρόταση των ΓΕ, καθορίζονται τα προσόντα, οι προϋποθέσεις, τα δικαιολογητικά που απαιτούνται, η διαδικασία, καθώς και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την κατάταξη ή ανακατάταξη των ιδιωτών ή οπλιτών ως μόνιμων υπαξιωματικών, για την εφαρμογή της περ. γ) της παρ. 1 του άρθρου 32.

 

Άρθρο 55

Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Γ΄

 

  1. Η προαγωγή μόνιμων υπαξιωματικών για το έτος 2026 γίνεται αποκλειστικά για κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων, όπως αυτές εξειδικεύονται με την απόφαση της παρ. 2 του άρθρου 54, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 52.
  2. Ειδικά για τις κρίσεις του έτους 2026 οι πίνακες κρινόμενων μόνιμων υπαξιωματικών καταρτίζονται μέχρι τη 15η.2.2026 και κοινοποιούνται στους κρινόμενους μόνιμους υπαξιωματικούς μέσω των υπηρεσιών τους μέχρι την 1η.3.2026.

 

Άρθρο 56

Καταργούμενες διατάξεις Μέρους Γ΄

 

Από την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους, καταργείται το ν.δ. 445/1974 (Α΄ 160), περί ιεραρχίας και προαγωγών των Ανθυπασπιστών και Μόνιμων και Εθελοντών Οπλιτών Ενόπλων Δυνάμεων.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:58 | ΣΜΥΝ 2005

    Το νομοσχέδιο θίγει οικονομικά και ηθικά τους εν ενεργεία προελεύσεως από σχολές υπαξιωματικών και απο θεσμούς, οι οποίοι έχουν εισέλθει στις ένοπλες δυνάμεις με συγκεκριμένες εγκυκλίους. Αποτρέπει να εισαχθούν νέα στελέχη μέσω θεσμών και σχολών υπαξιωματικών. Πρέπει να αποσυρθεί άμεσα το νομοσχέδιο.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:26 | ΑΔΙΚΗΜΕΝΟΣ

    Με την ψήφιση και την θέση σε ισχύ του συγκεκριμένου νομοθετήματος φαίνεται ότι καταστρατηγούνται Συνταγματικά θεμελιωμένες αρχές και αρχές του κράτους δικαίου. Ειδικότερα, η εφαρμογή του νόμου, θα επιφέρει δυσμενείς επιπτώσεις στους διοικούμενους και δη εν ενεργεία στρατιωτικούς, καθόσον πλήττονται καίρια:
    Α. Η Αρχή της Ισότητας
    Στο άρθρο 4 του Συντάγματος καθορίζεται η αρχή της ισότητας. Ειδικότερα το εν λόγω άρθρο προβλέπει: «1. Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. 2. Oι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις. 3. Έλληνες πολίτες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος. Επιτρέπεται να αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια μόνο σε περίπτωση που κάποιος απέκτησε εκούσια άλλη ιθαγένεια ή που ανέλαβε σε ξένη χώρα υπηρεσία αντίθετη προς τα εθνικά συμφέροντα, με τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία που προβλέπει ειδικότερα ο νόμος. 4. Mόνο Έλληνες πολίτες είναι δεκτοί σε όλες τις δημόσιες λειτουργίες, εκτός από τις εξαιρέσεις που εισάγονται με ειδικούς νόμους. 5. Oι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους. 6. Κάθε Έλληνας που μπορεί να φέρει όπλα είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων. 7. Τίτλοι ευγένειας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται σε Έλληνες πολίτες.»
    Γενικώς
    Από την διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος, προκύπτει δέσμευση του νομοθέτη, ο οποίος δεν δύναται, κατά τη ρύθμιση ουσιωδώς όμοιων πραγμάτων, σχέσεων ή καταστάσεων και κατηγοριών προσώπων, να μεταχειρίζεται τις περιπτώσεις αυτές κατά τρόπο ανόμοιο, εισάγοντας εξαιρέσεις και κάνοντας διακρίσεις, εκτός αν η διαφορετική ρύθμιση δεν είναι αυθαίρετη αλλά επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος, η συνδρομή του οποίου υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων. (Α.Π. 7/2012 – Τμήμα Β1).
    – Η συνταγματική αρχή της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος) δεσμεύει και το νομοθέτη, ο οποίος στη ρύθμιση ουσιωδώς όμοιων πραγμάτων, σχέσεων ή καταστάσεων και κατηγοριών προσώπων, δεν δύναται να μεταχειρίζεται τις περιπτώσεις αυτές κατά τρόπο ανόμοιο, εισάγοντας εξαιρέσεις και κάνοντας εν γένει διακρίσεις, εκτός εάν η διαφορετική τους ρύθμιση δεν είναι αυθαίρετη, διότι επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων.
    Συνεπώς εάν γίνει με νόμο δικαιολογημένη ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων και αποκλειστεί από τη ρύθμιση αυτή, κατ’ αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση, άλλη κατηγορία προσώπων, ως προς την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που δικαιολογεί την ειδική εκείνη μεταχείριση, η διάταξη, που εισάγει τη δυσμενή αυτή διάκριση είναι ανίσχυρη, ως αντισυνταγματική. Προς αποκατάσταση δε της άνω συνταγματικής αρχής της ισότητας, πρέπει να εφαρμοστεί και για εκείνους εις βάρος των οποίων η δυσμενής διάκριση, η διάταξη που ισχύει για την κατηγορία υπέρ της οποίας θεσπίστηκε η ειδική ρύθμιση, γιατί μόνο με τον τρόπο αυτό αίρεται η κατά παράβαση των άνω διατάξεων του Συντάγματος δημιουργούμενη ανισότητα. (Α.Π. 17/2012 – Τμήμα Β1)
    Β. Ισότητα έναντι του νόμου και ισότητα του νόμου έναντι των πολιτών
    – Η διάταξη του άρθρου 4 παρ.1 του Συντάγματος, η οποία ορίζει «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου», καθιερώνει όχι μόνο την ισότητα των Ελλήνων έναντι του νόμου, αλλά και την ισότητα του νόμου έναντι αυτών.
    Ως εκ τούτου, υποχρεώνει τον κοινό νομοθέτη, όταν πρόκειται να ρυθμίσει ουσιωδώς όμοια πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις και κατηγορίες προσώπων, να μη μεταχειρίζεται κατά τρόπο ανόμοιο τις περιπτώσεις αυτές εισάγοντας εξαιρέσεις ή κάνοντας διακρίσεις, εκτός αν αυτό επιβάλλεται από λόγους κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων (ΟλΑΠ 23/2004, ΟλΑΠ 11/2003).
    Αν από το νόμο γίνεται ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων και αποκλείεται από αυτή κατ’ αδικαιολόγητη, δυσμενή διάκριση, άλλη κατηγορία προσώπων, για την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που επιβάλλει την ειδική ρύθμιση, η διάταξη που εισάγει τη δυσμενή μεταχείριση είναι ανίσχυρη, ως αντισυνταγματική. (Α.Π. 430/2012 – Τμήμα Β2)
    Επί μισθών, συντάξεων – παροχών
    Τα ίδια ισχύουν και όταν η ειδική ρύθμιση αφορά μισθό, σύνταξη ή άλλη παροχή προς δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο και, γενικώς, μισθωτό, οπότε σε περίπτωση, κατά την οποία γίνεται αδικαιολόγητη διάκριση, τα δικαστήρια επιδικάζουν την παροχή και σε εκείνους που αδικαιολόγητα εξαιρούνται, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι παραβιάζεται από τη Δικαιοσύνη η αρχή της διακρίσεως των εξουσιών που θεσπίζεται από τα άρθρα 1, 26, 73 επ. και 87 επ. του Συντάγματος, αφού τα δικαστήρια στην περίπτωση αυτή υποχρεούνται, σύμφωνα με τα άρθρα 87 παρ.1 και 2, 93 παρ.4 και 120 παρ.2 του Συντάγματος, να ασκήσουν έλεγχο στο έργο της νομοθετικής εξουσίας, να εφαρμόσουν σε όλη την έκταση την αρχή της ισότητας και με βάση την αρχή αυτή να καταλήξουν στην εφαρμογή του νόμου που περιέχει την ευνοϊκή ρύθμιση.
    Αν τα δικαστήρια περιορίζονταν να κηρύξουν μόνο την αντισυνταγματικότητα της διατάξεως που εισάγει τη δυσμενή διάκριση, χωρίς να επεκτείνουν την ειδική, ευνοϊκή ρύθμιση και υπέρ εκείνου σε βάρος του οποίου έγινε η δυσμενής διάκριση, τότε θα παρέμενε η αντισυνταγματική ανισότητα και δεν θα είχε ουσιαστικό περιεχόμενο η ζητούμενη δικαστική προστασία.
    Αυτό δεν αντίκειται στο άρθρο 80 παρ.1 του Συντάγματος, κατά το οποίο «Μισθός, σύνταξη, χορηγία ή αμοιβή ούτε εγγράφεται στον προϋπολογισμό του Κράτους ούτε παρέχεται χωρίς οργανικό ή άλλο ειδικό νόμο», διότι ο νόμος υπάρχει και είναι αυτός που περιέχει την ευνοϊκή διάταξη (ΟλΑΠ 28/1992). (Α.Π. 430/2012 – Τμήμα Β2).
    Γ. Αρχή της Αναλογικότητας
    Στο άρθρο 25 §1 Συντάγματος καθορίζεται η αρχή της αναλογικότητας. Ειδικότερα η §1 ορίζει ότι τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Οι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.
    Η αρχή της αναλογικότητος αναγνωρίζεται ήδη με το άρθρο 25 παρ. 1 εδάφιο τελευτ. του Συντάγματος. Σύμφωνα με την αρχή αυτή οι επιβαλλόμενοι από το νόμο περιορισμοί πρέπει να είναι
    α) αναγκαίοι υπό την έννοιαν ότι δεν υπάρχει άλλος πρόσφορος τρόπος για την επίτευξη του επιδιωκομένου από τη σχετική ρύθμιση σκοπού και
    β) να τελούν σε αρμόζουσα αναλογία με αυτόν, έτσι ώστε οι επιπτώσεις που προκαλούνται στον θιγόμενο στο δικαίωμά του να μην είναι δυσανάλογα επαχθείς, η σχέση δε μεταξύ μέσου και σκοπού πρέπει να είναι εύλογη, ώστε να αποτρέπονται υπέρμετρα επαχθείς συνέπειες στον θιγόμενο. (Α.Π. 1450/2012 – Τμήμα Ε΄)
    – Η αρχή της αναλογικότητας είναι γενική αρχή του δικαίου, συνεπώς ίσχυε και προ της ρητής αποτυπώσεώς της στο Σύνταγμα κατά την προαναφερθείσα αναθεώρησή του.
    Οι περιορισμοί ατομικών δικαιωμάτων είναι κατάλληλοι, ήτοι πρόσφοροι για την πραγμάτωση του επιδιωκόμενου σκοπού, αναγκαίοι, ήτοι επάγονται τον ελάχιστο δυνατό περιορισμό για ιδιώτες και κοινό, εν στενή εννοία αναλογικοί, ήτοι τελούν σε εύλογη σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό, ώστε η ωφέλεια εξ αυτών δεν υπολείπεται τυχόν βλάβης. (ΑΠ 150/2013)
    – Στο ιδιωτικό δίκαιο, επίκληση της αρχής κατ’ αρ. 25 παρ.1 εδ.δ Σ, μπορεί να γίνει αν ο κοινός νομοθέτης θέσπισε υπέρμετρους περιορισμούς ατομικών δικαιωμάτων, οπότε ο δικαστής μπορεί να μην τον εφαρμόσει (αρ. 93 παρ.4 Σ), είτε κατέλιπε κενό, οπότε η αρχή της αναλογικότητας εφαρμόζεται επικουρικά. (ΑΠ 150/2013)
    Ελευθερία συμβάσεων στον εργασιακό χώρο. Προστασία και περιορισμοί βάσει Αρχής Αναλογικότητας
    – Με τη διάταξη 5 παρ. 1 Συντάγματος, ανάγεται σε δικαίωμα (ατομικό) η συμμετοχή στην οικονομική ζωή της χώρας και κατοχυρώνεται η οικονομική ελευθερία. Ειδική πλευρά της οικονομικής ελευθερίας είναι η ελευθερία της εργασίας (ως ατομικό δικαίωμα), δηλαδή το δικαίωμα καθενός να εργάζεται και να επιλέγει ελεύθερα το είδος, τον τόπο και το χρόνο της εργασίας του.
    Η ελευθερία αυτή περιλαμβάνει την ελευθερία των συμβάσεων (ελευθερία σύναψης και καταγγελίας της σύμβασης, ελευθερία επιλογής του αντισυμβαλλομένου, ελευθερία διαμόρφωσης του περιεχομένου της σύμβασης κλπ), όπως προβλέπεται ειδικότερα στη διάταξη του άρθρου 361 ΑΚ (Ολ.ΑΠ. 33/2002).
    Η με τη διάταξη αυτή καθιερούμενη προστασία της οικονομικής και επαγγελματικής ελευθερίας δεν είναι απόλυτη και είναι δυνατόν να επιβάλλονται νομοθετικοί περιορισμοί, εφ’ όσον αυτοί είναι αντικειμενικοί και δικαιολογούνται από λόγους γενικότερου δημόσιου ή κοινωνικού συμφέροντος. Όρο παραδοχής των περιορισμών αυτών αποτελεί και ο υπό τούτων σεβασμός της αρχής της αναλογικότητας.
    Η αρχή αυτή, αναγνωριζόμενη παγίως, ως ισχύουσα, από τη νομολογία των δικαστηρίων και πριν από την αναγωγή της σε ρητή συνταγματική έννοια με την αναθεώρηση του Συντάγματος από τη Ζ’ Αναθεωρητική Βουλή την 18.4.2001 (άρθρο 25 παρ. 1 εδ. β ) και κατά το χρόνο δημοσιεύσεως του νόμου 1969/1991, ο οποίος κατά τις παρακάτω σκέψεις εισάγει περιορισμό ατομικού δικαιώματος συνταγματικά προστατευομένου, απαιτεί όπως οι από το νομοθέτη ή τη διοίκηση επιβαλλόμενοι περιορισμοί στην άσκηση των ατομικών δικαιωμάτων οριοθετούνται με βάση τα εννοιολογικά στοιχεία της προσφορότητας και της αναγκαιότητας του λαμβανόμενου μέτρου και της αναλογίας του προς τον επιδιωκόμενο με αυτό σκοπό (Ολ.ΑΠ. 10/2003). (Α.Π. 1636/2012 – Τμήμα Β1).
    Στο άρθρο 103 του Συντάγματος καθορίζεται η αρχή της Αξιοκρατίας και της Υπηρεσιακής εξέλιξης. Ειδικότερα στο εν λόγω άρθρο επισημαίνονται τα εξής:
    «1. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι εκτελεστές της θέλησης του Κράτους και υπηρετούν το Λαό· οφείλουν πίστη στο Σύνταγμα και αφοσίωση στην Πατρίδα. Τα προσόντα και ο τρόπος του διορισμού τους ορίζονται από το νόμο.
    2. Κανένας δεν μπορεί να διοριστεί υπάλληλος σε οργανική θέση που δεν είναι νομοθετημένη. Εξαιρέσεις μπορεί να προβλέπονται από ειδικό νόμο, για να καλυφθούν απρόβλεπτες και επείγουσες ανάγκες με προσωπικό που προσλαμβάνεται για ορισμένη χρονική περίοδο με σχέση ιδιωτικού δικαίου.
    3. Οργανικές θέσεις ειδικού Επιστημονικού καθώς και τεχνικού ή βοηθητικού προσωπικού μπορούν να πληρούνται με προσωπικό που προσλαμβάνεται με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Νόμος ορίζει τους όρους για την πρόσληψη, καθώς και τις ειδικότερες εγγυήσεις τις οποίες έχει το προσωπικό που προσλαμβάνεται.
    4. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που κατέχουν οργανικές θέσεις είναι μόνιμοι εφόσον αυτές οι θέσεις υπάρχουν. Αυτοί εξελίσσονται μισθολογικά σύμφωνα με τους όρους του νόμου και, εκτός από τις περιπτώσεις που αποχωρούν λόγω ορίου ηλικίας ή παύονται με δικαστική απόφαση, δεν μπορούν να μετατεθούν χωρίς γνωμοδότηση ούτε να υποβιβαστούν ή να παυθούν χωρίς απόφαση υπηρεσιακού συμβουλίου, που αποτελείται τουλάχιστον κατά τα δύο τρίτα από μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους.
    Κατά των αποφάσεων των συμβουλίων αυτών επιτρέπεται προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, όπως νόμος ορίζει.
    5. Με νόμο μπορεί να εξαιρούνται από τη μονιμότητα ανώτατοι διοικητικοί υπάλληλοι που κατέχουν θέσεις εκτός της υπαλληλικής ιεραρχίας, οι διοριζόμενοι απευθείας με βαθμό πρεσβευτικό, οι υπάλληλοι της Προεδρίας της Δημοκρατίας και των γραφείων του Πρωθυπουργού, των Υπουργών και Υφυπουργών.
    6. Οι διατάξεις των προηγούμενων παραγράφων έχουν εφαρμογή και στους υπαλλήλους της Βουλής, οι οποίοι κατά τα λοιπά διέπονται εξ ολοκλήρου από τον Κανονισμό της, καθώς και στους υπαλλήλους των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και των λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου.
    7. Η πρόσληψη υπαλλήλων στο Δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, πλην των περιπτώσεων της παραγράφου 5, γίνεται είτε με διαγωνισμό είτε με επιλογή σύμφωνα με προκαθορισμένα και αντικειμενικά κριτήρια και υπάγεται στον έλεγχο ανεξάρτητης αρχής, όπως νόμος ορίζει.
    Νόμος μπορεί να προβλέπει ειδικές διαδικασίες επιλογής που περιβάλλονται με αυξημένες εγγυήσεις διαφάνειας και αξιοκρατίας ή ειδικές διαδικασίες επιλογής προσωπικού για θέσεις το αντικείμενο των οποίων περιβάλλεται από ειδικές συνταγματικές εγγυήσεις ή προσιδιάζει σε σχέση εντολής.
    8. Νόμος ορίζει τους όρους, και τη χρονική διάρκεια των σχέσεων εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως αυτός καθορίζεται κάθε φορά, για την κάλυψη είτε οργανικών θέσεων και πέραν των προβλεπομένων στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 είτε πρόσκαιρων είτε απρόβλεπτων και επειγουσών αναγκών κατά το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2. Νόμος ορίζει επίσης τα καθήκοντα που μπορεί να ασκεί το προσωπικό του προηγούμενου εδαφίου. Απαγορεύεται η από το νόμο μονιμοποίηση προσωπικού που υπάγεται στο πρώτο εδάφιο ή η μετατροπή των συμβάσεών του σε αορίστου χρόνου. Οι απαγορεύσεις της παραγράφου αυτής ισχύουν και ως προς τους απασχολουμένους με σύμβαση έργου.
    9. Νόμος ορίζει τα σχετικά με τη συγκρότηση και τις αρμοδιότητες του «Συνηγόρου του Πολίτη» που λειτουργεί ως ανεξάρτητη αρχή.
    Χαρακτηριστική ως προς την παραβίαση του εν λόγω άρθρου είναι αποφάσεις των Ανωτάτων Δικαστηρίων της Ελλάδας. Ενδεικτικά παραθέτω μερικές αποφάσεις.
    Α.Π. 753/2025 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
    ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΕΜΜΙΣΘΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΝΠΔΔ. – Η διάκριση μεταξύ εμμίσθων δικηγόρων που ασχολούνται με τη δικαστική εκπροσώπηση και τον χειρισμό δικαστικών υποθέσεων του εντολέα τους και εκείνων που έχουν αποκλειστικά την ιδιότητα του νομικού ή δικαστικού συμβούλου έχει σημασία για την ακολουθητέα διαδικασία πρόσληψής τους στους φορείς του δημόσιου τομέα. Ορθά και αιτιολογημένα έγινε δεκτό 1) ότι η αναιρεσίβλητη δικηγορική εταιρεία προσελήφθη από το αναιρεσείον ΝΠΔΔ ως νομικός σύμβουλος και ότι, ως εκ τούτου, η σχετική σύμβαση υπαγόταν στις εξαιρέσεις του άρθρου 43 παρ. 2 Ν. 4194/2013, που ορίζει ότι ο νομικός σύμβουλος προσλαμβάνεται στους φορείς του δημόσιου τομέα με απόφαση του αρμοδίου οργάνου του φορέα και δεν απαιτείται η τήρηση της διαδικασίας πρόσληψης με επιλογή κατόπιν προκήρυξης και 2) ότι ο δικηγόρος – μέλος της αναιρεσίβλητης εταιρείας, που εκπροσώπησε το αναιρεσείον ενώπιον του ΣτΕ, ενήργησε στα πλαίσια σύμβασης εντολής ανεξάρτητης από την σύμβαση ανάθεσης νομικής υποστήριξης. Απορρίπτει – (8, 42, 43, 46 Ν. 4194/2013, 6, 7 Ν. 4610/2019, 10, 328 Ν. 4412/2016, 103 παρ. 2 Συντ.).
    Α.Π. 459/2025 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
    ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ – ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΠΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ. ΥΠΟΚΡΥΠΤΟΜΕΝΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΜΙΣΘΟΙ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ – ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. – Το Εφετείο, απορρίπτοντας κατ’ουσίαν την έφεση των εναγόντων αναιρεσειόντων και επικυρώνοντας έτσι την πρωτόδικη απόφαση με την οποία η αγωγή τους απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, δεν έσφαλε αφού, με βάση τα εκτιθέμενα στην αγωγή, εφόσον οι επικαλούμενες συμβάσεις καταρτίστηκαν από το έτος 2003 και εφεξής, δηλαδή μετά την έναρξη ισχύος του άρθρου 103 παρ. 7 και 8 του Συντάγματος (από 17-4-2001) το εναγόμενο αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, δεν είχε τη νομική δυνατότητα να καταρτίσει με τους ενάγοντες αναιρεσείοντες σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ούτε απολιπόταν πεδίο εκτίμησης από το δικαστήριο για τον ορθό νομικό χαρακτηρισμό των ένδικων συμβάσεων ορισμένου χρόνου, ως συμβάσεων εργασίας αορίστου χρόνου ακόμη και εάν οι αναιρεσείοντες εξυπηρετούσαν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του αναιρεσίβλητου. Ούτε, επίσης, παραβίασε τις διατάξεις της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες αφενός μεν δεν επιβάλλουν, σε περίπτωση σύναψης τέτοιων διαδοχικών συμβάσεων, τον χαρακτηρισμό αυτών ως συμβάσεων αορίστου χρόνου, καθόσον τούτο προβλέπεται ως μέτρο δυνητικό, αφετέρου δε τα προς εφαρμογή της Οδηγίας προβλεπόμενα δικαιώματα του μισθωτού και οι προβλεπόμενες κυρώσεις, σύμφωνα με το άρθρο 7 Π.Δ/τος 164/2004, είναι επαρκή για την αποτελεσματική προστασία των απασχολουμένων με διαδοχικές συμβάσεις ορισμένου χρόνου μισθωτών, που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Δημόσιου φορέα, όπου απασχολούνται. Η ειδικότερη αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε παλαιότερη διαδικασία διορισμού μόνιμων εκπαιδευτικών και πρόσληψης αναπληρωτών παρά τη θέσπιση των νεότερων διατάξεων του Ν. 4589/2019 που ρυθμίζουν πλέον τη διαδικασία πρόσληψης είτε μόνιμων είτε αναπληρωτών εκπαιδευτικών είναι αβάσιμη γιατί το δικαστήριο έκρινε επί του αιτήματος της ένδικης αγωγής να αναγνωριστεί ότι οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου που συνήψαν με το εναγόμενο αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο συνιστούν για τον καθένα απ’αυτούς μία ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και όχι επί αιτήματος διορισμού τους ως μόνιμων ή την πρόσληψή τους ως αναπληρωτών, σύμφωνα με το πάγιο σύστημα που εισήγαγε ο Ν. 4589/2019. Απορρίπτει – (8 παρ. 1, 3 Ν. 2112/1920, 25 παρ. 1,3, 103 παρ. 7 και 8 Συντ., 53, 54, 55, 56 παρ. 1, 61, 62 Ν. 4589/2019, 281, 648, 671 ΑΚ, Οδηγία 1999/70).
    ΣτΕ 253/2024
    ΠΡΟΣΛΗΨΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΤΟΜΕΑ – ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΑΝΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ – ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΑΙΤΟΥΣΩΝ ΟΤΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΑ ΔΕΝ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΗΚΑΝ ΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΦΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΟΣΩΝ ΚΑΤΕΛΑΒΑΝ ΤΙΣ ΕΠΙΔΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ – ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ – ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ – ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΕΣΩ ΑΣΕΠ – ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΠΙΝΑΚΩΝ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει εκδοθεί κατά πρόδηλη παραγνώριση των κριτηρίων της εξουσιοδοτικής διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 62 του ν. 4589/2019, κατά το μέρος που αφορά τον καθορισμό, για το σχολικό έτος 2020-2021, 171 κενών θέσεων της ειδικότητας ΠΕ 91.01 Θεατρικών Σπουδών του κλάδου ΠΕ 91 Θεατρικής Αγωγής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και τον μη καθορισμό κενών θέσεων της ανωτέρω ειδικότητας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση- Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίον προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την απορρέουσα από το άρθρο 103 του Συντάγματος αρχή της ορθολογικής οργάνωσης και στελέχωσης της δημόσιας υπηρεσίας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος – Αβάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως, περί παράβασης των συνταγματικών αρχών της ισότητας και αξιοκρατίας – Απόρριψη – (αρθρ. 53, 54, 56, 61, 62 ν. 4589/2019, 4, 5, 103 Συντ).
    ΣτΕ 254/2024
    ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΕΣΩ ΑΣΕΠ – ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΠΙΝΑΚΩΝ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ – ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΑΝΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ – ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΚΕΝΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ – ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΑΙΤΟΥΣΩΝ ΓΙΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΗΚΑΝ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Δεν προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έχει εκδοθεί κατά πρόδηλη παραγνώριση των κριτηρίων της εξουσιοδοτικής διάταξης της παρ. 2 του άρθρου 62 του ν. 4589/2019, κατά το μέρος που αφορά τον καθορισμό, για το σχολικό έτος 2020-2021, 171 κενών θέσεων της ειδικότητας ΠΕ 91.01 Θεατρικών Σπουδών του κλάδου ΠΕ 91 Θεατρικής Αγωγής στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και τον μη καθορισμό κενών θέσεων της ανωτέρω ειδικότητας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση- Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως, με τον οποίον προβάλλεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει την απορρέουσα από το άρθρο 103 του Συντάγματος αρχή της ορθολογικής οργάνωσης και στελέχωσης της δημόσιας υπηρεσίας, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος – Αβάσιμοι οι λόγοι ακυρώσεως, περί παράβασης των συνταγματικών αρχών της ισότητας και αξιοκρατίας – Απόρριψη – (αρθρ. 53, 54, 56, 61, 62 ν. 4589/2019, 4, 5, 103 Συντ).
    ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΙΝΑΚΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ (ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΝΘΥΠΑΣΤΥΝΟΜΩΝ ΤΕΜΑ) –ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΓΡΑΠΤΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ – ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΡΑΠΤΩΝ – ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΠΕΡΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ – ΡΗΤΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ Ή ΕΦΕΣΗΣ – ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΠΕΡΙ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΑΞΙΟΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ – ΑΝΕΚΚΛΗΤΟ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Ο επίδικος κατά παράλειψη των εφεσίβλητων, πίνακας επιτυχόντων είναι πλημμελής, διότι ερείδεται στις αναφερθείσες, εκτός εξουσιοδότησης τεθείσες, ρυθμίσεις του π.δ. 82/2006, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα, μετά το στάδιο της αναβαθμολόγησης, να μην περιλαμβάνονται αυτοί στους επιτυχόντες και για τον λόγο αυτό, ο εν λόγω πίνακας καθίσταται ακυρωτέος όπως ορθώς κρίθηκε με την εκκαλούμενη απόφαση – Απόρριψη κρινόμενης – (άρθρ. 7, 8, 10 ν. 3686/2008, άρθρα 1, 5Α του ν. 702/1977, 103, 4, 5 Συντ).
    ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ – ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΑΝΥΠΑΣΤΥΝΟΜΩΝ (ΤΕΜΑ) – ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ, ΤΡΟΠΟΣ ΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΙ ΜΟΡΙΟΔΟΤΗΣΗΣ – ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΠΕΡΙ ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗΣ ΓΡΑΠΤΩΝ – ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΠΙΝΑΚΑ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΑΘΜΟΛΟΓΗΣΗ – ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ Ή ΕΦΕΣΗΣ – ΑΝΕΚΚΛΗΤΟ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ – ΕΝΝΟΜΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ. – Η εκκαλούμενη απόφαση φέρει αιτιολογία που συνίσταται στο ότι οι διατάξεις των παραγράφων 5 και 6 του άρθρου 18 Α του π.δ. 82/2006, δεν προβλέπουν ειδικώς θεσπιζόμενο, απόλυτα ακριβή και ιδιαίτερα ασφαλή τρόπο κάλυψης τόσο των ονομάτων των υποψηφίων και του αύξοντος αριθμού που έχουν λάβει τα γραπτά κατά την πρώτη εξέτασή τους, όσο και των βαθμολογιών της αρχικής Εξεταστικής Επιτροπής, τούτο δε σε συνδυασμό με το ότι αφενός στο προηγούμενο της αναβαθμολόγησης στάδιο έχουν ήδη αποκαλυφθεί τα ονόματα των γραπτών των υποψηφίων και οι αρχικές βαθμολογίες τους, αφετέρου η σχετική διαδικασία αναβαθμολόγησης κινείται κατόπιν αίτησης των υποψηφίων, έχει ως συνέπεια να μην αποκλείεται το ενδεχόμενο ταυτοποίησης των γραπτών κατά το στάδιο της αναβαθμολόγησης, κατά παράβαση των συνταγματικών αρχών της ισότητας, της αξιοκρατίας, της αναλογικότητας και του κράτους δικαίου, αλλά και της αρχής της διαφάνειας – Απόρριψη κρινόμενης – (άρθρ. 7, 8, 10 ν. 3686/2008, άρθρα 1, 5Α του ν. 702/1977, 103, 4, 5 Συντ).
    Δ. Αρχή της ίσης μεταχείρισης των προσώπων
    Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) διαθέτει ένα από τα πιο προηγμένα νομικά πλαίσια σε θέματα καταπολέμησης των διακρίσεων. Εντούτοις, το πλαίσιο αυτό πρέπει να συμπληρωθεί προκειμένου να διευρύνει το πεδίο της αρχής της ίσης μεταχείρισης των προσώπων.
    ΠΡΑΞΗ
    Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου της 2ης Ιουλίου 2008 για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης των προσώπων ανεξαρτήτως θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.
    ΣΥΝΟΨΗ
    Στόχος της παρούσας πρότασης οδηγίας είναι να προστατεύσει τα άτομα από διακρίσεις λόγω αναπηρίας, ηλικίας, γενετήσιου προσανατολισμού, θρησκείας ή πεποιθήσεών τους.
    Η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης συμπληρώνει το νομικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), το οποίο αποτελείται από τις οδηγίες περί ίσης μεταχείρισης προσώπων ασχέτως φυλετικής ή εθνοτικής τους καταγωγής, ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών εκτός της αγοράς εργασίας και ίσης μεταχείρισης στην απασχόληση και την εργασία.
    Πεδίο εφαρμογής
    Η αρχή της ίσης μεταχείρισης συνδέεται με την απαγόρευση των άμεσων διακρίσεων * και των έμμεσων * διακρίσεων. Eφαρμόζεται σε όλα τα πρόσωπα, στον δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, καθώς και στους δημόσιους φορείς. Το πεδίο της καλύπτει τους τομείς κοινωνικής προστασίας (συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής ασφάλισης και της υγειονομικής περίθαλψης), των κοινωνικών πλεονεκτημάτων, της εκπαίδευσης, καθώς και την πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της στέγασης και των μεταφορών, και την παροχή αυτών.
    Μέτρα και συγκεκριμένες προσαρμογές θα πρέπει να προβλέπονται εκ των προτέρων, ώστε να επιτρέπουν στα άτομα με αναπηρία την αποτελεσματική και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Ωστόσο, αυτά τα μέτρα δεν πρέπει να συνιστούν δυσανάλογη επιβάρυνση. Αυτή η επιβάρυνση μπορεί να αντισταθμιστεί με μέτρα που εφαρμόζονται ήδη στο πλαίσιο των εθνικών πολιτικών ίσης μεταχείρισης.
    Η εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης όπως προβλέπεται από την πρόταση οδηγίας δε θέτει εν αμφιβόλω την εθνική νομοθεσία που σχετίζεται με τον λαϊκό χαρακτήρα και την οργάνωση εκ μέρους των κρατών μελών των εκπαιδευτικών τους συστημάτων. Η αρχή δεν εφαρμόζεται στις διαφορές μεταχείρισης λόγω θρησκείας ή πεποιθήσεων, όσον αφορά την πρόσβαση σε εκπαιδευτικά ιδρύματα βάσει θρησκείας ή πεποιθήσεων. Επίσης, το πεδίο της πρότασης δεν καλύπτει τις διαφορές μεταχείρισης λόγω υπηκοότητας και λόγω νομικής κατάστασης των αλλοδαπών στην επικράτεια των κρατών μελών.
    Tα κράτη μέλη θα μπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν διατάξεις που είναι ευνοϊκότερες για την προστασία της αρχής της ίσης μεταχείρισης από εκείνες που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, καθώς και μέτρα θετικής διάκρισης που θα αντισταθμίζουν τα μειονεκτήματα που συνδέονται με θρησκεία ή πεποιθήσεις, αναπηρία, ηλικία ή γενετήσιο προσανατολισμό.
    Έννομα μέσα προστασίας
    Κάθε πρόσωπο που θεωρεί ότι έχει υποστεί βλάβη από τη μη τήρηση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, ή που έχει έννομο συμφέρον να εξασφαλίσει ότι αυτή τηρείται, πρέπει να έχει πρόσβαση σε δικαστικές και διοικητικές διαδικασίες.
    Τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για την προσαρμογή του δικαστικού τους συστήματος, μεταξύ άλλων μοιράζοντας το βάρος της απόδειξης ανάμεσα στον ενάγοντα και τον εναγόμενο και με την εισαγωγή μέτρων που θα επιτρέπουν την προστασία των προσώπων που υπέβαλαν καταγγελία για λόγους διάκρισης έναντι ενδεχόμενων αντιποίνων.
    Πρέπει επίσης να θεσπίσουν ανεξάρτητους φορείς, τον οποίων οι αρμοδιότητες θα περιλαμβάνουν:
    την παροχή στήριξης προς τα θύματα ως προς τις νομικές διαδικασίες τους,
    τη δημοσίευση ερευνών και εκθέσεων σχετικά με τις διακρίσεις.
    Πλαίσιο
    Η πρόταση οδηγίας βασίζεται στις προτεραιότητες της ανανεωμένης κοινωνικής ατζέντας και της στρατηγικής-πλαίσιο για την απαγόρευση των διακρίσεων και ίσες ευκαιρίες για όλους.
    Είναι σύμφωνη με τις αρχές της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
    (Πηγή: https://eur-lex.europa.eu/EL/legal-content/summary/the-principle-of-equal-treatment-between-persons.html )
    Στα άρθρα 20 και 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθορίζονται τα εξής:
    «20. – Ισότητα έναντι του νόμου.
    Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι έναντι του νόμου.
    21. Απαγόρευση διακρίσεων.
    1. Απαγορεύεται κάθε διάκριση ιδίως λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, εθνοτικής καταγωγής ή κοινωνικής προέλευσης, γενετικών χαρακτηριστικών, γλώσσας, θρησκείας ή πεποιθήσεων, πολιτικών φρονημάτων ή κάθε άλλης γνώμης, ιδιότητας μέλους εθνικής μειονότητας, περιουσίας, γέννησης, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.

    2. Εντός του πεδίου εφαρμογής των Συνθηκών και με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεών τους, απαγορεύεται κάθε διάκριση λόγω ιθαγενείας.
    Στο άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καθορίζεται Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθορίζονται τα εξής
    Ε. Η θεμελιώδης αρχή της μη αναδρομικότητας του νόμου
    Ρητή ρύθμιση :
    Α΄ ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΣ
    – άρθρο 2 Α.Κ. : “Ο νόμος ορίζει για το μέλλον, δεν έχει αναδρομική δύναμη και διατηρεί την ισχύ του εφόσον άλλος κανόνας δικαίου δεν τον καταργήσει ρητά ή σιωπηρά.”.
    – άρθρο 77 παρ. 2 Συντ. : “Νόμος που δεν είναι πράγματι ερμηνευτικός ισχύει μόνο από τη δημοσίευσή του.”
    Β΄ ΝΟΜΟΘΕΤΗΣ
    – άρθρο 7 παρ. 1 Συντ. : “Έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο που να ισχύει πριν από την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της. Ποτέ δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που προβλεπόταν κατά την τέλεση της πράξης.”
    – άρθρο 78 παρ. 2 Συντ. : “Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που εκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε.”
    – άρθρο 107 παρ. 1 Συντ. : “Η πριν από την 21 Απριλίου 1967 νομοθεσία με αυξημένη τυπική ισχύ για την προστασία κεφαλαίων εξωτερικού* διατηρεί την αυξημένη τυπική ισχύ που είχε και εφαρμόζεται και στα κεφάλαια που θα εισάγονται στο εξής.”.
    * Ν.Δ. 2687/1953 “Περί επενδύσεων και προστασίας κεφαλαίων εξωτερικού”.
    άρθρο 8 παρ. 5 :
    Απαγόρευση αναδρομικής επιβολής φόρων σε επιχειρήσεις που ιδρύθηκαν με κεφάλαια εξωτερικού.
    I. Aναδρομική και άμεση εφαρμογή του νόμου

    Θ Ε Ω Ρ Ι Α
    Α. ΄ΕΝΝΟΙΑ
    – Διάκριση : Γνήσια – μη γνήσια αναδρομικότητα ή, κατ’άλλη διατύπωση, αναδρομική – άμεση εφαρμογή
    – Ορισμός : κριτήριο κατά πόσον η αλλαγή του νομικού καθεστώτος εκτείνεται πράγματι στο παρελθόν, υπό την έννοια ότι ο νέος νόμος είτε ρυθμίζει γεγονότα και σχέσεις που είχαν υπάρξει αποκλειστικά στο παρελθόν είτε καταλαμβάνει γεγονότα και σχέσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν κατά τη δημοσίευσή του, η νέα ρύθμιση όμως ανατρέχει στον προ της δημοσίευσης χρόνο [γνήσια αναδρομή].
    Β. ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
    Εξισορρόπηση δημοκρατικής αρχής και αρχής του Κράτους δικαίου
    1. ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
    α. Κρατούσα άποψη
    – Κατά κανόνα επιτρεπτή (Συνταγματικό θεμέλιο : δημοκρατική αρχή [σιωπηρά: «παντοδυναμία του νομοθέτη»] )
    – Κατ’εξαίρεση μη επιτρεπτή η αναδρομή του νομοθέτη όταν η αναδρομή:
    αα. προσκρούει στην αρχή της ισότητας (ή άλλο συνταγματικό δικαίωμα)
    ββ. προσκρούει στην αρχή της διακρίσεως των εξουσιών
    β. Μη κρατούσα άποψη
    – Ιδιαίτερο, αυτοτελές συνταγματικό πρόβλημα : ζήτημα νομιμοποίησης του νομοθέτη και όχι (αποκλειστικός) έλεγχος των “αποτελεσμάτων/επιδράσεων” των αναδρομικών νόμων.
    – Κατά κανόνα μη επιτρεπτή (Συνταγματικό θεμέλιο : δημοκρατική αρχή και αρχή του Κράτους δικαίου)
    – Κατ’εξαίρεση επιτρεπτή η αναδρομή του νομοθέτη όταν :
    αα. το νομικό καθεστώς που αλλάζει αναδρομικά προέρχεται από ένα νομοθέτη που στερείτο δημοκρατικής νομιμοποίησης ή
    ββ. η παλαιά ρύθμιση προσέκρουε σε ένα δημοκρατικό-δικαιοκρατικό Σύνταγμα
    – Και όταν η αναδρομική εφαρμογή είναι κατά τα ανωτέρω επιτρεπτή θα πρέπει ο νέος νόμος:
    αα. να μη προσκρούει στην αρχή της ασφάλειας του δικαίου (λ.χ. κατά κανόνα επί “ευμενών” νόμων) ή
    ββ. να είναι επιτακτικά επιβεβλημένος για την αποκατάσταση της ουσιαστικής δικαιοσύνης [η οποία απορρέει και αυτή, όπως και η αρχή της ασφάλειας του δικαίου, από την αρχή του Κράτους δικαίου] και
    γγ. να μη ανατρέχει παρά μόνο σε εύλογο χρόνο.
    – Μετά τον τελευταίο τριπλό έλεγχο η οριστική απόφαση για τη συνταγματικότητα του νόμου (του οποίου η αναδρομική εφαρμογή έχει κριθεί επιτρεπτή) εξαρτάται, τέλος, από την (κατά τα λοιπά) συμφωνία του με το Σύνταγμα.
    2. ΑΜΕΣΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
    – Συνταγματικό θεμέλιο : δημοκρατική αρχή.
    – Κατά κανόνα επιτρεπτή.
    – Κατά κανόνα όχι περιορισμοί από την αρχή του Κράτους δικαίου : μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί η αρχή του Κράτους δικαίου να θεμελιώσει περιορισμούς του νομοθέτη (π.χ. ρητή δέσμευση διατήρησης φορολογικών προνομίων επί ένα ορισμένο χρονικό διάστημα).
    – Έλεγχος της (κατά τα λοιπά) συμφωνίας του νόμου με το Σύνταγμα (ιδιαίτερα με τα θεμελιώδη δικαιώματα).
    (Πηγή: ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ – Θερινό εξάμηνο 2016 Καθηγ. Τζούλια Ηλιοπούλου-Στράγγα, σελ. 1-4)
    ΣΤ. Η Θεμελιώδης αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης
    Η δράση της Δημόσιας Διοίκησης όπως αυτή εκδηλώνεται δια των οργάνων της και των εξ αυτών αποφάσεων, διέπεται από την αρχή της νομιμότητας και ασκείται με τέτοιο τρόπο, ώστε πρωτίστως να ικανοποιείται το δημόσιο συμφέρον. Εντός του ανωτέρου πλαισίου προκύπτει η ανάγκη προστασίας του διοικουμένου, τα συμφέροντα και τα δικαιώματα του οποίου κατοχυρώνονται από τις διατάξεις υπερνομοθετικής ισχύος τις σχετικές με τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και προβλέπονται από τη νομοθεσία, αλλά μπορεί να θιγούν από τη δράση της Διοίκησης. Βασική προστατευτική αρχή που κείται υπέρ του διοικουμένου είναι «η αρχή της χρηστής διοίκησης» που επιβάλλει στα διοικητικά όργανα να ασκούν τις αρμοδιότητές τους σύμφωνα με το κοινό αίσθημα δικαίου, ούτως, ώστε κατά την εφαρμογή των κανόνων να αποφεύγονται ανεπιεικείς και απλώς δογματικές ερμηνευτικές εκδοχές και να επιδιώκεται η προσαρμογή των κανόνων δικαίου στις επικρατούσες οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες και απαιτήσεις. Εκδηλώσεις δε της ανωτέρω αρχής αποτελούν οι ειδικότερες, με συνταγματικά ερείσματα, αρχές της αναλογικότητας και της προστατευόμενης (ή δικαιολογημένης) εμπιστοσύνης του διοικουμένου στη Διοίκηση (ΣτΕ 907/1997, 12/1999 αλλά και ΣτΕ 2845/1994, 1709/1997,542/1999).
    Υπέρβαση δε των ορίων δράσης της Διοίκησης πέραν των αρχών αυτών, συνιστά κακή χρήση της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης και συνεπώς λόγο ακυρώσεως των διοικητικών πράξεων που εξεδόθησαν κατά παράβαση των ανωτέρω αρχών. (Σπηλιωτόπουλος Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου, 2002, υπό αρ. 83, 513,514 κλπ). Κατά πάγια νομολογία του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (ενδεικτικώς, ΣτΕ 1358/2011) κατά γενική αρχή του δικαίου της κοινωνικής ασφαλίσεως δεν είναι επιτρεπτή η μετά πάροδον ευλόγου χρόνου ανάκληση ευνοϊκών για τους ασφαλισμένους πράξεων των ασφαλιστικών Οργανισμών, έστω και (υποθετικώς εν προκειμένω) παρανόμων, από τις οποίες οι ασφαλισμένοι απέκτησαν καλόπιστα δικαιώματα. Η εφαρμογή όμως της αρχής αυτής τελεί υπό τη βασική προϋπόθεση ότι οι ευνοϊκές αυτές πράξεις εκδόθηκαν χωρίς να υπάρχει κακόπιστη συμπεριφορά, ενέργεια ή παράλειψη του ασφαλισμένου που ωφελήθηκε έναντι του συγκεκριμένου ασφαλιστικού Οργανισμού (Σ.τ.Ε. 770/2007, 1334/2009). Το ζήτημα όμως κατά πόσον η πάροδος ορισμένου χρόνου από την έκδοση της διοικητικής πράξεως υπερβαίνει ή όχι τον εύλογο χρόνο εξαρτάται από το δικαστήριο κατά περίπτωση (ΣτΕ 1334/2009).
    Όπως έχει επανειλημμένα κριθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας, η αναζήτηση οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία, όταν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από την γέννησή της οφειλής, αντίκειται στην αρχή της χρηστής Διοίκησης, ειδικά αν η αναζήτηση συνεπάγεται σοβαρές συνέπειες στην οικονομική κατάσταση του οφειλέτη, και αν ο οφειλέτης συμπεριφέρθηκε καλόπιστα και με ειλικρίνεια προς το ταμείο (ΣτΕ 1179/1993).
    Αντίθετα, αν ο οφειλέτης έδρασε με δόλο, η αναζήτηση είναι εφικτή, όμως η συνδρομή του δόλου , που αποτελεί τη νόμιμη βάση της αναζήτησης , πρέπει να βεβαιώνεται με πλήρως αιτιολογημένη σχετική κρίση (ΣτΕ 4348/1988, 4454/1987, , 3213/1981, Δ.Εφ.Αθ 3μελές 2362/1995 κ.ά.). Σε καμία περίπτωση δεν είναι δόλια η συμπεριφορά του οφειλέτη, όταν με δική του βούληση αποκαλύψει τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται το νόμιμο της οφειλής (ΔΠρΑθ 3μελές 3826/1994). Προκειμένου να κριθεί η συνδρομή ή όχι του δόλου, λαμβάνεται υπ’ όψη και η πολυπλοκότητα της νομοθεσίας (ΔΕφΑθ 3μελές 2362/1995). Επίσης, στην αρχή της χρηστής διοίκησης αντίκειται η αναζήτηση οφειλής που δημιουργείται επειδή ο οφειλέτης ακολούθησε τις οδηγίες που του έδωσε η διοίκηση (ΣτΕ 2893/93, ΔΠρΑθ 3μελές 3826/1994, κα).
    Οι αρχές του κοινωνικοασφαλιστικού δικαίου, που αποτελούν σημαντικό διαμορφωτικό παράγοντα της κοινωνικής ασφάλισης, υπαγορεύουν στα ασφαλιστικά όργανα να ενεργούν κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να προστατεύουν και να διασφαλίζουν τα κοινωνικά δικαιώματα των ασφαλισμένων. Οι ασφαλιστικοί οργανισμοί οφείλουν προεχόντως να εξυπηρετούν το κοινωνικό συμφέρον, να δρουν με βάση τις αρχές της καλής πίστης, της χρηστής διοίκησης και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του ασφαλισμένου και να προστατεύουν τη νομική κατάσταση του ασφαλισμένου, ώστε να μη διαψεύδεται η προσδοκία του, που δημιούργησαν οι ενέργειες των ασφαλιστικών οργάνων, ως προς τη λήψη των παροχών. Είναι, λοιπόν, πάντοτε άξια προστασίας η εμπιστοσύνη που δείχνει ο ασφαλισμένος στις δηλώσεις του ασφαλιστικού του φορέα. Το σφάλμα του ασφαλιστικού φορέα δεν μπορεί, σύμφωνα με την αρχή της χρηστής διοίκησης, να αποβαίνει σε βάρος του ασφαλισμένου (ΣτΕ 1501/09). Επίσης, σύμφωνα με τη θεωρία, η διοίκηση διέπεται από την αρχή της συνεπούς συμπεριφοράς. Η ασυνεπής, αντιφατική συμπεριφορά της διοίκησης (venire contra factum prorium) προσβάλλει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη του ασφαλισμένου απέναντί της και μπορεί να συνεπάγεται την παρανομία της διοικητικής πράξεως. Επομένως, αντιβαίνει στην απαγόρευση του venire contra factum prorium, κάθε αμφισβήτηση της κοινωνικοασφαλιστικής κατάστασης που διαμορφώθηκε με τη σύμπραξη του ασφαλιστικού φορέα, χωρίς την υπαιτιότητα του ασφαλισμένου. Οι ασφαλιστικοί οργανισμοί έχουν υποχρέωση να μην ανακαλούν τις σχετικές με τέτοια κατάσταση διοικητικές πράξεις. Όταν από τη συμπεριφορά της διοίκησης, συνισταμένη σε θετικές ενέργειες, δημιουργείται από μακρού χρόνου στον καλόπιστο διοικούμενο η σταθερή και δικαιολογημένη πεποίθηση ότι δικαιούται της παροχής και ότι μια πραγματική κατάσταση που τον αφορά και σχετίζεται με συγκεκριμένη κρατική δραστηριότητα θα συνεχιστεί και στο μέλλον με τον ίδιο τρόπο, δεν είναι επιτρεπτή, κατά το στάδιο επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου η αμφισβήτηση του κύρους της ασφαλιστικής κατάστασης (ΣτΕ 1172/1983), όταν μάλιστα η αμφισβήτηση αυτή θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την οικονομική του σταθερότητα ( έτσι και η από 25-07-2012 με αριθμ. πρωτ 14421/26726/2012 Επιστολή του Συνηγόρου του Πολίτη προς το Περιφερειακό Υποκατάστημα ΙΚΑ- ΕΤΑΜ Θεσσαλονίκης).
    Ειδικότερα, η εφαρμογή των διατάξεων του νομοθετήματος (όταν τεθεί σε εφαρμογή κατόπιν ψήφισής του) θα επιφέρει μεγάλο πλήγμα στις τάξεις των Ενόπλων Δυνάμεων, καθόσον:
    1. Το σύνολο των εν ενεργεία στελεχών, οι οποίοι είναι απόφοιτοι ΑΣΣΥ, καθηλώνονται στον βαθμό που φέρουν την στιγμή που τίθεται σε ισχύ ο νόμος. Μακροπρόθεσμα, η παραμονή στον αυτό βαθμό, θα περιορίσει σημαντικά (θα συρρικνώσει) τις οικονομικές απολαβές (παρούσες και μελλοντικές) διότι θα περιοριστεί η εφάπαξ παροχή , τα μερίσματα και άλλες παροχές.
    2. Στο άρθρο 36 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου καθορίζεται ότι η εξέλιξη των υπηρετούντων Αξιωματικών που προέρχονται από Υπαξιωματικούς και των υπηρετούντων Ανθυπασπιστών και Υπαξιωματικών αποτυπώνεται στο Παράρτημα Α. Στο Παράρτημα λοιπόν, τα εν ενεργεία στελέχη που φέρουν βαθμό Αξιωματικού όλων των θεσμών (κυρίως όμως πλήττονται οι Αξιωματικοί προερχόμενοι από ΑΣΣΥ), θα απωλέσουν από δύο έως έξι βαθμούς. Αλλά και στελέχη που φέρουν τον βαθμό Υπαξιωματικού (και περιμένουν να εξελιχθούν σε Αξιωματικούς) καθηλώνονται στον βαθμό που φέρουν. Ουσιαστικά ο νομοθέτης επιλέγει την καθήλωση στον βαθμό που φέρουν δίχως να επίκειται δημοσιονομικός εκτροχιασμός (είχαν την ευκαιρία να το πράξουν κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης) και κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
    3. Στο άρθρο 6 γίνεται μνεία για τις οργανικές θέσεις Αξιωματικών και καθορίζεται ότι οι Αξιωματικοί καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους, ανά έτος, κατά κατηγορία και βαθμό. Στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 28 προσδιορίζεται ότι με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του ΣΑΓΕ και δεν δημοσιεύεται, καθορίζεται ο αριθμός των οργανικών θέσεων των αξιωματικών, η κατανομή τους κατά κατηγορία, βαθμό και ανά έτος και ρυθμίζεται κάθε άλλο ζήτημα σχετικό με την εφαρμογή του άρθρου 6. Η έννοια της οργανικής θέσης προϋποθέτει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που οφείλει να έχει ο διοικούμενος προκειμένου να καταλάβει την συγκεκριμένη θέση. Αυτό εγκυμονεί κινδύνους καθώς θα περιορίσει σε σημαντικό βαθμό την κάλυψη θέσεων και ενδεχομένως να δημιουργηθούν κενά.
    4. Στο άρθρο 25 παρ. 4 εδ. α αναφέρεται ότι, ως προς την εκτίμηση των κριτηρίων προαγωγής βαρύνουσα σημασία θα αποτελούν οι συνήθεις πειθαρχικές ποινές, που έχουν επιβληθεί στον κρινόμενο για παραπτώματα που έχει τελέσει, σε χρόνο από τον οποίο έχει παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των δέκα (10) ετών, δεν λαμβάνονται υπόψη, εκτός αν το αρμόδιο συμβούλιο αποφανθεί διαφορετικά με ειδικά αιτιολογημένη κρίση του. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μια ποινή που έχει επιβληθεί σε έναν απόφοιτο ΑΣΕΙ, τα πρώτα χρόνια εξόδου από την σχολή, θα τον ακολουθεί εσαεί. Ειδικότερα, στους Αξιωματικούς θα ενυπάρχει ο φόβος, κατάσταση η οποία αντίκειται τόσο στις θεμελιώδεις αρχές ενός ευνομούμενου κράτους όσο και στις αρχές διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού.
    5. Στο άρθρο 66 του υπόψη νομοσχεδίου που τιτλοφορείται «Μετατάξεις στο Σώμα των αξιωματικών» περιγράφονται τα προσόντα που πρέπει να έχει ένας απόφοιτος ΑΣΜΥ για να μεταταχθεί στο σώμα των Αξιωματικών. Προς μεγάλη λοιπόν έκπληξη, μια από τις προϋποθέσεις αποτελεί και η απόκτηση πανεπιστημιακού τίτλου συναφούς με το στρατιωτικό επάγγελμα. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ένας απόφοιτος ΑΣΜΥ, με δύο πτυχία ισότιμα με πανεπιστημιακούς τίτλους, θα μπορεί να υποβάλει αίτηση για μετάταξη στο σώμα Αξιωματικών. Και διερωτώμεθα πολλοί από εμάς. Είναι δυνατόν ένα στέλεχος, το οποίο θα κατέχει δύο πανεπιστημιακούς τίτλους, να παραμείνει στο στράτευμα με την ελπίδα να μεταταχθεί στο σώμα Αξιωματικών και να φθάσει στον καταληκτικό βαθμό του Ταγματάρχη (!), την ώρα που ιδιώτης ο οποίος θα ενταχθεί στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις (μόνο με πτυχίο πανεπιστημίου) θα έχει τη δυνατότητα να φθάσει μέχρι το βαθμό του Συνταγματάρχη. Η απάντηση προφανώς είναι αρνητική.
    6. Στην δεύτερη παράγραφο του πρώτου εδαφίου του άρθρου 106 του υπόψη νομοσχεδίου πλήττεται η αρχή της ισότητας μεταξύ των διοικουμένων. Το δικαίωμα που ρητά αναφέρεται οφείλει να επεκταθεί σε όλα τα στελέχη τα οποία έχουν αποκτήσει πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Επίσης, δεν αναφέρονται τα ένδικα μέσα και βοηθήματα που έχει ο διοικούμενος σε περίπτωσης άρνησης του Αρχηγού του οικείου Γενικού Επιτελείου να χορηγήσει την άδεια διδασκαλίας.
    7. Στο άρθρο 108 του υπόψη πολυνομοσχεδίου καθορίζονται οι οικονομικές επιπτώσεις που βαραίνουν τα στελέχη που παραιτούνται ή αποτάσσονται από τις ΕΔ ή αποστρατεύονται λόγω δυσμενούς κρίσης ή λόγω υποβολής ειδικής έκθεσης αποστρατείας. Ειδικότερα τα εν λόγω στελέχη υποχρεούνται να καταβάλλουν υπέρ του Δημοσίου αποζημίωση ίση με το γινόμενο του συνόλου των καθαρών αποδοχών του βαθμού τους, συμπεριλαμβανομένων των ποσών που αναλογούν στον φόρο εισοδήματος, επί τους υπολειπόμενους μήνες υποχρέωσης παραμονής τους στις ΕΔ σύμφωνα με το άρθρο 107. Όσοι έχουν εκπαιδευτεί με δαπάνη της υπηρεσίας στο εξωτερικό, καταβάλλουν επιπλέον και το ύψος της δαπάνης αυτής. Πρόκειται ουσιαστικά για μια τιμωρητική διάταξη (θα είχε νόημα να πλήρωνε κάποια αποζημίωση προς το δημόσιο όταν η απόκτηση του πτυχίου της Στρατιωτικής Σχολής θα είχε αντίστοιχο ανταποδοτικό όφελος).
    8. Στο άρθρο 147 που τροποποιεί το άρθρο 21 ν. 3187/2003 (Εκπαιδευτικό προσωπικό με στρατιωτική ιδιότητα), στις προϋποθέσεις που πρέπει να φέρουν τα μέλη του Στρατιωτικού Διδακτικού Προσωπικού περιλαμβάνεται και ο βαθμός που πρέπει να φέρουν. Να υπενθυμίσουμε ότι υπάρχουν πολλά αξιόλογα στελέχη με τίτλους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (προπτυχιακά, μεταπτυχιακά και διδακτορικά) τα οποία είναι ικανότατα να εισηγηθούν και να εκπαιδεύσουν. Προτείνεται η τροποποίηση και να συμπεριλάβει από το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Τα ως άνω αναγραφόμενα στην παρούσα παράγραφο να ισχύσουν και για την παράγραφο 10.
    9. Με το άρθρο 280 τροποποιείται το άρθρο 27 του 2304/1995 (Α΄ 83), περί ασυμβίβαστων, όπου προστίθεται παρ. 6 ως εξής: «6. Δικαστικοί λειτουργοί των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι δυνατόν να αποσπαστούν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από απόφαση του οικείου ανώτατου δικαστικού συμβουλίου. Η απόσπαση αυτή γίνεται για την εκτέλεση νομοπαρασκευαστικών έργων, με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση που διαρκεί όσο η θητεία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και λήγει αυτοδικαίως με τη με οποιονδήποτε τρόπο λήξη της θητείας του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Μετά τη λήξη της απόσπασης, ο δικαστικός λειτουργός επανέρχεται αυτοδικαίως και υποχρεωτικώς στην οργανική θέση του.». Επισημαίνεται ότι κύριος ρόλος των δικαστικών λειτουργών των Ενόπλων Δυνάμεων είναι η αναζήτηση της αλήθειας (των πραγματικών περιστατικών της κρινόμενης υπόθεσης) και η απονομή της Δικαιοσύνης. Υπάρχει εδώ το αξιοπερίεργο, το οποίο δεν έχει επιλυθεί μέχρι τώρα και σχετίζεται με την ανάληψη καθηκόντων. Πρακτικά ενώ δικαστικός λειτουργός σε μία μετάθεση λειτουργεί ως Εισαγγελέας, εάν πάρει μετάθεση ίσως ασκήσει τα καθήκοντα του προέδρου. Φρόνιμο είναι επίσης να επέλθει άμεση τροποποίηση διατάξεων του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ο ΝΠΚ και ο ΝΚΠΔ τέθηκε σε ισχύ το 2019).
    Εν κατακλείδι στο υπόψη πολυνομοσχέδιο υπάρχουν διατάξεις που χρήζουν αναθεώρησης/επικαιροποίησης. Υπάρχουν όμως και διατάξεις που πρέπει να καταργηθούν όπως είναι η δημιουργία του Σώματος Υπαξιωματικών και η καθήλωση στον βαθμό που φέρουν τώρα οι Αξιωματικοί προερχόμενοι από ΑΣΣΥ.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:05 | Πηνελόπη

    Το νομοσχέδιο όχι μόνο δεν λύνει κανένα πρόβλημα στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά εντείνει τις παθογένειες, απαξιώνει τους υπαξιωματικούς και τους οδηγεί σε βαθμολογική και μισθολογική στασιμότητα. Με αυτόν τον τρόπο ωθεί ικανά στελέχη στην παραίτηση και αποθαρρύνει τους νέους να ακολουθήσουν τον δρόμο των ΑΣΣΥ, καταστρέφοντας κάθε προοπτική επαγγελματικής εξέλιξης. Η ξαφνική υποβάθμιση των υπαξιωματικών – της πραγματικής ραχοκοκαλιάς των Ενόπλων Δυνάμεων – αγνοεί τον ρόλο που διαχρονικά κάλυψαν, συχνά σε θέσεις αξιωματικών, κρατώντας τις Μονάδες λειτουργικές σε περιόδους υποστελέχωσης. Ήδη το νομοσχέδιο έχει δημιουργήσει εντάσεις ανάμεσα σε αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, με ορισμένους να αντιμετωπίζουν την υποβάθμιση ως «ευκαιρία αναβάθμισης», ξεχνώντας ποιοι στηρίζουν καθημερινά το έργο τους. Ως απόφοιτος ΑΣΣΥ, εκφράζω την πλήρη αντίθεσή μου στη ρύθμιση, η οποία στρέφεται ευθέως κατά των υπαξιωματικών και απαξιώνει τον θεσμό των ΑΣΣΥ. Εισήχθην στη ΣΜΥ μέσω Πανελλαδικών, με συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την εξέλιξή μου, και απαιτώ ίση μεταχείριση με όσους αποστρατεύτηκαν έως σήμερα. Η σιωπή της στρατιωτικής ηγεσίας είναι απογοητευτική· αντί να προστατεύσει τη συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων, παρακολουθεί παθητικά την υπονόμευσή της. Το νομοσχέδιο πρέπει να αποσυρθεί άμεσα.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:56 | Γιώργος

    1.Όταν ένα νομοσχέδιο έχει κενά και δημιουργούνται ασάφειες, όπως το συγκεκριμένο,το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι η απόσυρση μέχρι νεωτέρας και η συγγραφή από την αρχή με συμμετοχή αυτών που επηρεάζονται άμεσα και είναι πρωταγωνιστές πρώτης γραμμής.

    2. Πάνω από 20 άρθρα είναι κακογραμμένα και χρήζουν κατάργησης διότι εξαπατουν, στοχοποιούν και θίγουν Αξκους και Υπξκους οι οποίοι είναι αυτοί πού κρατούν την αξιοπρέπεια της Ελλάδας.

    3. Απόσυρση και όχι αναδρομικοτητα σε τίποτα για να μην αλλάξει η συνοχή και η ομοιογένεια των ενόπλων δυνάμεων σε μια κρίσιμη περίοδο που διανύουμε.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:07 | Α.Κ

    Θα έπρεπε να ντρέπεσαι, αλλά δεν έχει περισσέψει και ντροπή μεταξύ σας. Μάλλον ακούς λάθος συμβούλους και το αποτέλεσμα δεν θα είναι αυτό που ελπίζεις. Αν δεν μπορείς να αποσύρεις το έκτρωμα τουλάχιστον φτιάξε το σωστά.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:22 | ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

    Κύριε Υπουργέ,
    ως μητέρα κουράστηκα και πλήρωσα πόσα φροντιστήρια, στερήθηκα για να μπορέσει το παιδί μου να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα να περάσει σε μια στρατιωτική σχολή, τελικά εισήλθε σε σχολή ΑΣΣΥ, η οποία του είχε ένα συγκεκριμένο βαθμολόγιο για εξέλιξη.
    Δεν μπορείτε όμως σήμερα να έρχεστε και με ένα νομοσχέδιο το οποίο δε συνοδεύεται με κάποια αιτιολογική έκθεση, δηλαδή για ποιο λόγο πρέπει να γίνει, να στερείτε το μέλλον του παιδιού μου, αλλά θεσμοί όπως του δοκίμου (ΔΕΑ) να αναβαθμίζονται. Δηλαδή μου λέτε ότι το παιδί το δικό μου με 16000 μόρια και απόφοιτος στρατιωτικής σχολής θα είναι κατώτερος από έναν δόκιμο που μπορεί να έχει τελειώσει ένα ΑΕΙ των 9000 μορίων και θα έχει μια 4μηνη εκπαίδευση στην ΣΕΑΠ. Σας καλώ λοιπόν να αποσύρεται αυτό το νομοσχέδιο το οποίο δημιουργεί αδικίες και να ξαναδείτε το θέμα με τους ΑΣΣΥ.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:18 | Γ. Εν Ενεργεία υπαξ

    Η αναδρομικοτητα 35 ετών είναι λάθος. Σίγουρα θα πρέπει να γίνουν αλλαγές είμαι υπέρ τού σώματος υπαξιωματικών αλλά όλοι οι υπαξιωματικοί θα πρέπει να προέρχονται από τον ίδιο θεσμό, έστω και αν χρειαστεί να κλείσουν οι σχολές υπαξιωματικών, με προέλευση υπαξιωματικών από πολλούς θεσμούς το σύστημα δεν πάει μπροστά. Αυτοί που αξίζουν πρέπει να προχωράνε βαθμολογικά όχι όλοι, δυστυχώς έτσι έινε η ζωή σε όλους τούς επαγγελματικούς κλάδους. Αυτό που λείπει σε αυτή την χώρα λέγετε αξιοκρατία.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:36 | Βαγγέλης ΣΤΥΑ

    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο εισάγει ρυθμίσεις που διαταράσσουν τη συνέπεια και τη λογική της σταδιοδρομικής εξέλιξης στις Ένοπλες Δυνάμεις, καθώς δημιουργούν αδικαιολόγητες αποκλίσεις και άνιση μεταχείριση μεταξύ στελεχών με τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Οι προτεινόμενες αλλαγές δεν προκύπτουν από καμία τεκμηριωμένη επιχειρησιακή ανάγκη και έρχονται σε αντίθεση με όσα προβλέπουν οι ισχύουσες προκηρύξεις, τα προγράμματα σπουδών και το υφιστάμενο βαθμολόγιο, οδηγώντας πρακτικά στη διαμόρφωση προσωπικού διαφορετικών «ταχυτήτων» χωρίς αντικειμενικό λόγο.

    Ιδιαίτερα για τα στελέχη προέλευσης ΑΣΣΥ, τα οποία πλέον κατέχουν πτυχίο ανώτατης εκπαίδευσης επιπέδου 6, οι νέοι περιορισμοί αναιρούν θεμελιωμένες υπηρεσιακές προσδοκίες και παραβιάζουν βασικές αρχές ισότητας, αναλογικότητας και διοικητικής συνέπειας. Η αιφνίδια μεταβολή κανόνων που εφαρμόζονταν επί δεκαετίες προκαλεί αδικαιολόγητη στασιμότητα στον βαθμό και επηρεάζει σοβαρά κρίσιμους οικονομικούς τομείς, όπως η μισθολογική εξέλιξη, η συνταξιοδοτική θεμελίωση, τα μερίσματα και το εφάπαξ.

    Ένα τέτοιο πλαίσιο όχι μόνο δεν ενισχύει τη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αντίθετα διαταράσσει την αξιοκρατία και τη διοικητική συνοχή, δημιουργώντας τεχνητούς διαχωρισμούς ανάμεσα σε στελέχη με απολύτως συγκρίσιμα ουσιαστικά και τυπικά χαρακτηριστικά.

    Για όλους αυτούς τους λόγους, είναι αναγκαία η συνολική επανεξέταση των προτεινόμενων διατάξεων και η άμεση απόσυρση όσων παράγουν αδικαιολόγητες διαφοροποιήσεις στη σταδιοδρομία προσωπικού με τα ίδια καθήκοντα και προσόντα. Ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα για τη θεσμική συνέχεια και τη λειτουργικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων πρέπει να ρυθμιστεί με σαφή νομική βάση, πλήρη συμβατότητα με το ισχύον πλαίσιο και αντικειμενικά επιχειρησιακά κριτήρια — όχι με αποσπασματικές παρεμβάσεις που στερούνται τεκμηρίωσης.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:41 | Γιώργος

    Ως εν ενεργεία Επαγγελματίας Οπλίτης (ΕΠΟΠ), αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω δημόσια τη βαθιά μου διαφωνία με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις για τη βαθμολογική εξέλιξή μας, καθώς οι αλλαγές αυτές δεν βελτιώνουν τη σταδιοδρομία μας, αλλά αντίθετα την περιορίζουν, την υποβαθμίζουν και την οδηγούν σε υπηρεσιακή στασιμότητα.

    Υπηρετούμε για δεκαετίες στις πιο απαιτητικές θέσεις, σε μονάδες πρώτης γραμμής, με πλήρη διαθεσιμότητα, ευθύνες, επικινδυνότητα και διαρκή επιμόρφωση. Παρ’ όλα αυτά, το νέο πλαίσιο μάς οδηγεί σε ένα πρόωρο και άκαμπτο βαθμολογικό “ταβάνι”, χωρίς ουσιαστικές προοπτικές εξέλιξης.

    Για πρώτη φορά, νιώθουμε ότι η εμπειρία 20 και πλέον ετών δεν αναγνωρίζεται υπηρεσιακά, παρά μόνο αξιοποιείται επιχειρησιακά, χωρίς αντίστοιχη θεσμική ανταμοιβή.

    Οι Επιπτώσεις στο ηθικό και στην παραμονή στο στράτευμα:

    Όταν ένας ΕΠΟΠ γνωρίζει ότι:

    Δεν έχει ουσιαστική βαθμολογική προοπτική,
    Δεν μπορεί να εξελιχθεί παρά την προσφορά του,
    Θα παραμείνει καθηλωμένος στον ίδιο βαθμό επί δεκαετίες,

    τότε είναι αναπόφευκτο να πληγεί:

    Το ηθικό του,
    Η διάθεσή του για προσφορά,
    Και τελικά η ίδια η επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.

    Ήδη πολλοί συνάδελφοι σκέφτονται σοβαρά την αποχώρησή τους, όχι από έλλειψη αγάπης για το επάγγελμα, αλλά από αίσθημα αδικίας και επαγγελματικού αδιεξόδου.

    Οι ΕΠΟΠ αποτελούν βασικό πυλώνα των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται ως προσωπικό χωρίς προοπτική.

    Η Πολιτεία οφείλει να επανεξετάσει ουσιαστικά τις ρυθμίσεις αυτές, ώστε η σταδιοδρομία μας να βασίζεται σε:
    δικαιοσύνη, αξιοκρατία, σεβασμό και ρεαλιστική προοπτική εξέλιξης.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:27 | M.K.

    Με τις συγκεκριμένες ρυθμίσεις πλήττεται σοβαρά η επαγγελματική εξέλιξη των Υπαξιωματικών και απαξιώνεται ο ρόλος τους, παρότι τα τελευταία χρόνια οι σχολές τους έχουν από τις υψηλότερες βάσεις εισαγωγής. Πρόκειται, κατά την άποψή μου, για μια εξαιρετικά προβληματική και απαράδεκτη ρύθμιση, η οποία θα πρέπει να αποσυρθεί. Έτσι όπως παρουσιάζεται, δημιουργεί κινδύνους για τη λειτουργία και τη δυναμική των Ενόπλων Δυνάμεων

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:53 | ΜΑΡΙΑ

    Το Νομοσχέδιο αυτό είναι άδικο γιατί υποβαθμίζει το θεσμό των μονίμων υπαξιωματικών προερχόμενων από σχολές ΑΣΣΥ καθώς τους καθηλώνει στους βαθμούς που έχουν αυτή τη στιγμή με αποτέλεσμα να έχουν και μειωμένες οικονομικές απολαβές από τους βαθμούς που θα χάσουν. Ζητάμε την απόσυρση αυτού του Νομοσχεδίου πριν είναι πολύ αργά.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:49 | Ν.Σ.

    Ως εν ενεργεία Υπαξιωματικός προερχόμενος από Ανώτερη Στρατιωτική Σχολή Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ), με τριετή φοίτηση, εκφράζω την πλήρη αντίθεσή μου στις διατάξεις του παρόντος Σχεδίου Νόμου, οι οποίες αφορούν τη βαθμολογική καθήλωση των ήδη υπηρετούντων στελεχών αυτής της προέλευσης.
    Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις συνιστούν αιφνιδιαστική και μονομερή ανατροπή των σταδιοδρομικών δικαιωμάτων που είχαν κατοχυρωθεί κατά την κατάταξή μου.
    Κατατάχθηκα στις Ένοπλες Δυνάμεις δυνάμει Προκήρυξης του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και με σαφές νομικό πλαίσιο που προέβλεπε συγκεκριμένες προοπτικές βαθμολογικής εξέλιξης.
    Η καθήλωση ή ο περιορισμός της εξέλιξής μου, εκ των υστέρων μετά την κατάταξη και την πολυετή υπηρεσία μου, ακυρώνει τις νόμιμες και εύλογες προσδοκίες μου, παραβιάζοντας θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές.
    Οι διατάξεις του νομοσχεδίου οδηγούν σε de facto βαθμολογική μου καθήλωση μη αναγνωρίζοντας την εκπαίδευση, την εμπειρία και την προσφορά μου υπό το προηγούμενο καθεστώς. Η αξία της τριετούς ανώτερης εκπαίδευσής μου στην ΑΣΣΥ απαξιώνεται βαθμολογικά, σε αντίθεση με την ευαγγελιζόμενη πρόθεση για αναβάθμιση του ρόλου των Υπαξιωματικών!
    Η εφαρμογή του νέου βαθμολογίου θα πρέπει να ισχύσει μόνο για τους νεοκατατασσόμενους μετά την ψήφιση του νόμου. Η εφαρμογή του σε ήδη υπηρετούντες με διαφορετικό νομικό πλαίσιο κατάταξης δημιουργεί αδικαιολόγητες και άνισες διακρίσεις μεταξύ στελεχών της ίδιας προέλευσης.
    Ζητώ την αποκατάσταση της νομιμότητας και την πλήρη εξαίρεση των ήδη υπηρετούντων υπαξιωματικών προερχόμενων από ΑΣΣΥ από τις ρυθμίσεις του νέου βαθμολογίου.
    Εναλλακτικά, να προβλεφθούν ουσιαστικές μεταβατικές διατάξεις που να διασφαλίζουν τη βαθμολογική εξέλιξη του προσωπικού, τουλάχιστον μέχρι τον βαθμό που ίσχυε κατά την κατάταξή μας, ώστε να διατηρηθούν οι αρχικές σταδιοδρομικές μας προσδοκίες.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:10 | Ακης

    Το νομοσχέδιο αν ψηφιστεί με την παρούσα μορφή θα κριθεί αντισυνταγματικό από το ΣΤΕ. Η θέσπιση αλλαγών χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των ενδιαφερόμενων στο βαθμολογικό/μισθολογικό κομμάτι σε όσους εισήχθησαν στις ΑΣΣΥ με το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο αποτελεί συνταγματική εκτροπή. Πρόκειται για μονομερή αλλαγή των όρων σύμβασης εργασίας χωρίς τη σύμφωνη γνώμη και των δύο συμβαλλόμενων μερών. Η συνέχεια θα δοθεί στις δικαστικές αίθουσες όπου θα ανατραπεί το παραγόμενο αποτέλεσμα του υπόψη νομοσχεδίου. (βλέπε Νομος Κατρούγκαλου ξηλώθηκε κανονικότατα για χήρες,ελεύθερους επαγγελματίες, προσωπική διαφορά κλπ. απο το ΣΤΕ). Βέβαια εως τότε θα συνεχίσουν οι παραιτήσεις να πεφτουν βροχή και έτσι θα δοθεί η δυνατότητα πρόσληψης εκτός διαδικασίας ΑΣΕΠ και πανελληνίων εξετάσεων με τον όρο 1 προς 1 που ισχύει σήμερα. Αν θέλετε να πραγματοποιήσετε τέτοιες κάθετες μεταρρυθμίσεις να τις κάνετε όταν ο άλλος γνωρίζει από την αρχή τι περιμένει και όχι στη μέση ή στο τέλος της καριέρας του.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:17 | Μάρκος Κ

    Το υπό εξέταση πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας επιχειρεί μια εκτεταμένη αναδιάρθρωση στη δομή εκπαίδευσης και στη σταδιοδρομία του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Ειδικότερα, περιλαμβάνει ρυθμίσεις για την ακαδημαϊκή αναβάθμιση των παραγωγικών Σχολών Μονίμων Υπαξιωματικών (μετονομασία των ΑΣΣΥ σε ΑΣΜΥ), αλλαγές στο βαθμολογικό και σταδιοδρομικό καθεστώς μονίμων Υπαξιωματικών και ΕΠ.ΟΠ., καθώς και περιορισμούς δικαιωμάτων του στρατιωτικού προσωπικού (π.χ. συμμετοχή σε ενώσεις). Το παρόν πόνημα, προσπαθεί να αναδείξει τις δομικές, ακαδημαϊκές και θεσμικές στρεβλώσεις του σχεδίου νόμου και να εισηγηθεί την απόσυρση ή ριζική αναθεώρησή του. Παρακάτω ακολουθεί αναλυτική εξέταση των κρίσιμων άρθρων 37, 39, 40, 66, 106, 120, 122, 123–127 και 131, με παράθεση συγκεκριμένων εδαφίων, καθώς και κριτική αποτίμηση με βάση το Σύνταγμα, τη νομολογία, τα διεθνή πρότυπα (NATO/STANAG) και τα σχόλια της δημόσιας διαβούλευσης.

    Ι.
    Αναδιοργάνωση Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης – «Ανωτατοποίηση» Σχολών Υπαξιωματικών

    Το Μέρος Η΄ του νομοσχεδίου (άρθρα 113–132) επιχειρεί την ακαδημαϊκή αναδιοργάνωση των στρατιωτικών σχολών, συστήνοντας τη Διακλαδική Διοίκηση Ακαδημαϊκής Εκπαίδευσης (ΔΙΔΑΕ) και – κυρίως – αναβαθμίζοντας ονομαστικά τις ΑΣΣΥ σε «Ανώτατες Σχολές Μονίμων Υπαξιωματικών (ΑΣΜΥ)». Στο άρθρο 120 ορίζεται ότι οι Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών μετονομάζονται σε ΑΣΜΥ, «παρέχουν ανώτατη εκπαίδευση και απονέμουν τίτλους σπουδών ισότιμους με τα ΑΕΙ» σύμφωνα με το Εθνικό και Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων. Προβλέπεται τετραετής φοίτηση (8 ακαδημαϊκά εξάμηνα των 30 ECTS, σύνολο 240 ECTS) για τα προγράμματα πρώτου κύκλου σπουδών των ΑΣΜΥ (άρθρο 122), γεγονός που φαινομενικά αντιστοιχεί σε επίπεδο EQF-6 (πτυχιούχου ανώτατης εκπαίδευσης). Επιπλέον, τα άρθρα 121 και 123–127 ρυθμίζουν τη δομή των νέων σχολών (ίδρυση μη αυτοδύναμων Τμημάτων στις ΣΜΥ, ΣΜΥΝ, ΣΜΥΑ), τα όργανα διοίκησης και το διδακτικό προσωπικό.

    Ωστόσο, η εξαγγελλόμενη “ανωτατοποίηση” των ΑΣΣΥ/ΑΣΜΥ αποδεικνύεται κατ’ όνομα και όχι ουσίας. Όπως επισημάνθηκε και στη δημόσια διαβούλευση, το άρθρο 121 χαρακτηρίζει τις σχολές ως «ανώτατες» χωρίς αυτές να πληρούν βασικά κριτήρια πανεπιστημιακού ιδρύματος. Συγκεκριμένα:
    (α) Οι ΑΣΜΥ δεν εντάσσονται στο Υπουργείο Παιδείας ούτε υπό την εποπτεία της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ). Διατηρούνται πλήρως υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Άμυνας (μέσω ΓΕΕΘΑ/ΔΙΔΑΕ) και διοικούνται αποκλειστικά από ανώτερους αξιωματικούς αποφοίτους ΑΣΕΙ (π.χ. Διοικητής ΑΣΜΥ: ταξίαρχος με μεταπτυχιακό), χωρίς κατοχύρωση ακαδημαϊκής αυτονομίας.
    (β) Οι νέες σχολές δεν διαθέτουν δικά τους μόνιμα μέλη ΔΕΠ με διαδικασία εκλογής ούτε συγκλήτους – τουλάχιστον έως ότου (υπό αδιευκρίνιστες προϋποθέσεις) καταστούν “αυτοδύναμες” μελλοντικά (άρθρο 124) . Στο μεταβατικό στάδιο, προβλέπονται “προσωρινά” ακαδημαϊκά όργανα (προσωρινός Κοσμήτορας οριζόμενος από τον ΥΕΘΑ, προσωρινή Ακαδημαϊκή Συνέλευση με 3 μέλη ΔΕΠ δανεικά από αντίστοιχα ΑΣΕΙ – άρθρο 125) , γεγονός που καταδεικνύει ότι δεν υφίσταται πραγματική αυτοτέλεια. (γ) Δεν εξασφαλίζεται ουσιαστική αξιολόγηση και πιστοποίηση των προγραμμάτων από ανεξάρτητη αρχή: αν και το άρθρο 120(3) παραπέμπει στους νόμους 4957/2022 και 4653/2020, πρακτικά οι ΑΣΜΥ δεν υπάγονται πλήρως στο καθεστώς ποιότητας της ανώτατης εκπαίδευσης (εφόσον δεν θεωρούνται ΑΕΙ βάσει ΥΠΑΙΘ). Η ίδια η πολιτεία, μάλιστα, έμμεσα αναγνωρίζει ότι οι σχολές «δεν έχουν επίπεδο ΑΕΙ» – όπως τονίστηκε σε σχετικό σχόλιο – διότι αλλιώς θα τις υπήγαγε εξαρχής στο Υπουργείο Παιδείας.

    Από τα παραπάνω προκύπτει ότι η δήθεν πανεπιστημιακή αναβάθμιση είναι απλώς διοικητική μετονομασία χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα. Οι ΑΣΜΥ παραμένουν στρατιωτικές σχολές χωρίς το βαθμό ακαδημαϊκής ανεξαρτησίας και ελευθερίας που χαρακτηρίζει τα πραγματικά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα. Δεν πληρούνται ούτε τα ελάχιστα διεθνή κριτήρια ακαδημαϊκής αυτονομίας (όπως η διοίκηση από ακαδημαϊκούς, η ύπαρξη μονίμων καθηγητών, σύγκλητος κ.λπ.). Επομένως, το σχέδιο νόμου δεν κατοχυρώνει την “ανωτατοποίηση” στην πράξη, αλλά δημιουργεί ένα υβριδικό μοντέλο υπό τον απόλυτο έλεγχο του ΥΠΕΘΑ – κάτι πρωτόγνωρο στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης.

    Επιπλέον, διαπιστώνεται ασάφεια και προχειρότητα ως προς την αντιστοίχιση προσόντων και την ακαδημαϊκή αναγνώριση των νέων πτυχίων. Το νομοσχέδιο κάνει λόγο αορίστως για «ανώτατη εκπαίδευση», χωρίς ρητά να ορίζει αν ο τίτλος σπουδών των ΑΣΜΥ θα αντιστοιχεί στο επίπεδο 6 του Εθνικού/Ευρωπαϊκού Πλαισίου Προσόντων (πτυχίο Bachelor). Αν και το άρθρο 122 εισάγει σύστημα ECTS, λείπει ξεκάθαρη διάταξη που να κατονομάζει νομικά τον τίτλο ως “πτυχίο ανώτατης εκπαίδευσης (EQF-6)”. Χωρίς κάτι τέτοιο, υπονομεύεται η αξία του τίτλου – όπως χαρακτηριστικά σχολιάστηκε, «χωρίς ECTS, χωρίς πιστοποίηση, χωρίς αντιστοίχιση προσόντων, ο τίτλος δεν έχει ουσιαστική επαγγελματική ή ακαδημαϊκή αξία». Η διατύπωση του άρθρου 120 αφήνει κενά: π.χ., λέει “ισότιμους με τα ΑΕΙ τίτλους”, αλλά δεν ξεκαθαρίζει αν πρόκειται για πτυχίο πανεπιστημιακού τομέα (π.χ. “Bachelor of Science”) ή κάτι άλλο. Επίσης, δεν προσδιορίζονται επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων ούτε κατοχυρώνεται η δυνατότητα συνέχισης σε μεταπτυχιακά προγράμματα χωρίς διακρίσεις. Η αβεβαιότητα αυτή αντίκειται στις απαιτήσεις της ΕΘΑΑΕ για σαφήνεια ως προς τα προσόντα που απονέμονται από κάθε ίδρυμα.

    Εσωτερικές αντιφάσεις του νομοσχεδίου επιβεβαιώνουν ότι η ανωτατοποίηση παραμένει προσχηματική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το άρθρο 130, σύμφωνα με το οποίο δίνεται η δυνατότητα σε σπουδαστές των ΑΣΜΥ, μετά το 2ο έτος φοίτησης, να συμμετάσχουν σε κατατακτήριες εξετάσεις για ένταξη σε σχολές Αξιωματικών (ΑΣΕΙ) του αντίστοιχου Κλάδου, σε ποσοστό έως 12% των εισακτέων. Δηλαδή, το ίδιο το σχέδιο νόμου επιτρέπει σε σπουδαστές που ΔΕΝ έχουν πάρει (ούτε πρόκειται να πάρουν σύντομα) κάποιο πτυχίο να μεταπηδήσουν σε ΑΣΕΙ (τριτοετείς πλέον). Αυτό καταδεικνύει ότι ακόμη και ο νομοθέτης θεωρεί τις ΑΣΜΥ κατώτερες των ΑΣΕΙ – αφού χρειάζεται ειδική πρόβλεψη “διαφυγής” προς τις σχολές αξιωματικών. Όπως παρατηρήθηκε εύστοχα, η διάταξη αυτή εκθέτει τη λογική του νομοσχεδίου, διότι ουσιαστικά «αποδεικνύει ότι η ανωτατοποίηση δεν υφίσταται και το κράτος έμπρακτα παραδέχεται πως οι ΑΣΜΥ δεν είναι επιπέδου ΑΕΙ». Επιπλέον, δημιουργεί στρεβλώσεις: θα έχουμε περιπτώσεις όπου οι ικανότεροι σπουδαστές Υπαξιωματικοί θα εγκαταλείπουν την ΑΣΜΥ για να γίνουν αξιωματικοί, ενώ όσοι παραμείνουν θα αποφοιτούν μεν με «πτυχίο», αλλά θα παραμένουν Υπαξιωματικοί με περιορισμένες προοπτικές. Διεθνώς ΔΕΝ απαντάται ανάλογο παράδειγμα “πανεπιστημιακής” εκπαίδευσης που να εγκλωβίζει τους αποφοίτους σε κατώτερο σώμα – είτε οι σπουδές οδηγούν σε ένταξη στο σώμα Αξιωματικών (βλέπε Ευελπίδων κ.λπ.), είτε πρόκειται για σχολές υπαξιωματικών με πιο σύντομο κύκλο σπουδών.

    Συνολικά, οι ακαδημαϊκές ρυθμίσεις του νομοσχεδίου αντί να επιλύσουν χρόνια προβλήματα, εισάγουν νέες ανισότητες και συγχύσεις. Η “αναδιοργάνωση” γίνεται χωρίς συνεργασία με το καθ’ ύλην αρμόδιο Υπουργείο Παιδείας και ΕΘΑΑΕ, με αποτέλεσμα να παραμένουν οι σχολές αυτές εκτός του εθνικού χάρτη ανώτατης εκπαίδευσης (μη ενταγμένες στο μηχανογραφικό, χωρίς πανεπιστημιακό άσυλο, χωρίς συμμετοχή σε Erasmus κ.ο.κ.). Οι δε σπουδαστές ΑΣΜΥ, μολονότι θα φοιτούν πλέον 4 έτη και θα έχουν συγκρίσιμα ακαδημαϊκά προσόντα με πτυχιούχους ΑΕΙ, δεν θα απολαμβάνουν τις ίδιες επαγγελματικές και θεσμικές προοπτικές. Όπως επισημαίνουν στελέχη και ειδικοί, η πραγματική αναβάθμιση θα απαιτούσε ριζικές αλλαγές: υπαγωγή των σχολών στην ανώτατη εκπαίδευση σε συνεργασία ΥΠΕΘΑ–ΥΠΑΙΘ–ΕΘΑΑΕ, μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό (ΔΕΠ) στις ΑΣΜΥ, εκσυγχρονισμό προγραμμάτων σπουδών και απονομή ισοδύναμων ακαδημαϊκών τίτλων και δικαιωμάτων. Τίποτε από αυτά δεν διασφαλίζεται επαρκώς στο προτεινόμενο σχέδιο νόμου.

    ΙΙ.
    Υπηρεσιακή Ιδιότητα πριν τη λήψη πτυχίου – Ζήτημα του άρθρου 131

    Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στο άρθρο 131, το οποίο ορίζει ότι «οι σπουδαστές των ΑΣΜΥ, οι οποίοι ολοκληρώνουν επιτυχώς τα τρία (3) πρώτα έτη σπουδών, ονομάζονται μόνιμοι Υπαξιωματικοί και λαμβάνουν σχετική βεβαίωση». Πρόκειται για μια νομοθετική καινοτομία αμφίβολης σκοπιμότητας και νομιμότητας, καθώς απονέμει πρόωρα στους σπουδαστές στρατιωτική ιδιότητα/βαθμό προτού αυτοί αποφοιτήσουν.

    Οι συνέπειες αυτής της ρύθμισης είναι πολυεπίπεδες:
    • Ακαδημαϊκή υποβάθμιση: Ο τεταρτοετής σπουδαστής ΑΣΜΥ, αντί να επικεντρωθεί στις σπουδές του και στην πτυχιακή του εργασία, θα φέρει πλέον βαθμό μόνιμου Υπαξιωματικού (πιθανώς Επιλοχία Β΄ Τάξης) και θα υπάγεται πλήρως στο στρατιωτικό πειθαρχικό δίκαιο ως προσωπικό εν ενεργεία. Αυτό μπορεί να διαταράξει την εκπαιδευτική διαδικασία, καθώς ο σπουδαστής-«Υπαξιωματικός» θα έχει υπηρεσιακές υποχρεώσεις και θα υπόκειται σε καθήκοντα ή μεταθέσεις που δεν έχουν οι υπόλοιποι φοιτητές ανώτατων σχολών.
    • Πειθαρχικές και νομικές επιπτώσεις: Σύμφωνα με το άρθρο 132, εάν ένας σπουδαστής που ονομάστηκε Υπαξιωματικός δεν ολοκληρώσει το πρόγραμμα εντός της ελάχιστης διάρκειας (4 έτη), υφίσταται πειθαρχικές κυρώσεις και υποχρεωτική κρίση στασιμότητας: συγκεκριμένα, η μη εμπρόθεσμη αποφοίτηση συνεπάγεται πειθαρχική ευθύνη (βάσει ΠΔ 48/2022) και παραπομπή του στο αρμόδιο συμβούλιο κρίσεων ως «προακτέου κατ’ αρχαιότητα» στον κατώτερο βαθμό (Επιλοχία Β΄ Τάξης) . Δηλαδή, αντί να αντιμετωπίζεται ως φοιτητής που καθυστερεί τις σπουδές του, αντιμετωπίζεται ως ανεπαρκής Υπαξιωματικός που θα προαχθεί μόνο κατ’ αρχαιότητα σε χαμηλόβαθμη θέση. Πρόκειται για τιμωρητική προσέγγιση, ασύμβατη με τη φοιτητική ιδιότητα – ενδεικτική της σύγχυσης ρόλων που φέρνει το άρθρο 131.
    • Θεσμικό παράδοξο & “κλείδωμα” σταδιοδρομίας: Η απονομή βαθμού πριν το πτυχίο εγείρει ερωτήματα ως προς το κατά πόσον οι εν λόγω σπουδαστές, μετά την 3η χρονιά, θα μπορούν π.χ. να παραιτηθούν χωρίς συνέπειες (ως φοιτητές μπορούν, ως μόνιμοι Υπαξιωματικοί όμως υπόκεινται σε υποχρεώσεις θητείας). Επίσης, δημιουργείται μια νέα κατηγορία «υπαξιωματικών χωρίς πτυχίο», η οποίοι όμως θα φέρουν βαθμό ισότιμο με απόφοιτους. Ένας σχολιαστής χαρακτήρισε εύστοχα τη σχετική βεβαίωση του άρθρου 131 ως πιστοποιητικό ότι «θα είναι για πάντα υπαξιωματικοί» με υποβαθμισμένες προοπτικές εξέλιξης. Ουσιαστικά, το κράτος “κλειδώνει” τους σπουδαστές στον σώμα των Υπαξιωματικών ένα έτος πριν αποφοιτήσουν, στερώντας τους ενδεχομένως την δυνατότητα να επιδιώξουν εναλλακτική σταδιοδρομία (π.χ. μέσω κατατακτηρίων για ΑΣΕΙ ή άλλες σχολές αν το επιθυμούσαν στο τέλος των σπουδών).
    Σημειώνεται ότι δεν υπάρχει προηγούμενο σε ελληνικές ανώτατες σχολές ή διεθνείς στρατιωτικές ακαδημίες όπου οι μαθητές να λαμβάνουν τον “τίτλο” του αποφοίτου πρόωρα. Στις δε παραγωγικές σχολές Αξιωματικών (π.χ. Ευελπίδων), οι σπουδαστές αποκτούν τον βαθμό Ανθυπολοχαγού μόνο μετά την επιτυχή αποφοίτηση/ορκωμοσία. Εδώ αντιστρέφεται η λογική, γεγονός που υπονομεύει τόσο το κύρος του πτυχίου όσο και την ουσία της στρατιωτικής επαγγελματικής κατάρτισης. Είναι δηλωτικό ότι ουκ ολίγοι συμμετέχοντες στη διαβούλευση ζήτησαν την απόσυρση του πρόχειρου και άδικου αυτού νομοθετήματος, θεωρώντας την πρόβλεψη του άρθρου 131 (όπως και πολλές άλλες του νομοσχεδίου) καταστροφική.

    Συμπερασματικά, η διάταξη του άρθρου 131 θα πρέπει να απαλειφθεί ή τροποποιηθεί ριζικά. Η υπηρεσιακή κατάσταση του σπουδαστή πρέπει να ξεκινά μετά την αποφοίτηση – διαφορετικά καταστρατηγείται η έννοια της εκπαίδευσης. Αν ο σκοπός ήταν η οικονομική ενίσχυση των σπουδαστών τετάρτου έτους ή η ασφαλιστική τακτοποίησή τους, αυτό μπορεί να γίνει με άλλους τρόπους (π.χ. υποτροφίες, αναγνώριση χρόνου σπουδών ως συντάξιμου) χωρίς να τους μετατρέπει πρόωρα σε μόνιμο προσωπικό.

    ΙΙΙ.
    Υποβάθμιση σταδιοδρομίας μονίμων Υπαξιωματικών – Νέο βαθμολογικό πλαίσιο
    Το νομοσχέδιο επιφέρει σαρωτικές αλλαγές στη βαθμολογική εξέλιξη των μονίμων Υπαξιωματικών, οι οποίες συνιστούν σοβαρή υποβάθμιση της σταδιοδρομίας των αποφοίτων ΑΣΣΥ/ΑΣΜΥ και διαταράσσουν την υπηρεσιακή ιεραρχία.
    Σύμφωνα με το άρθρο 32, οι μόνιμοι Υπαξιωματικοί θα προέρχονται εφεξής από τρεις “πηγές”:
    (α) αποφοίτους ΑΣΜΥ,
    (β) ΕΠΟΠ που μετατάσσονται, (γ) ιδιώτες/οπλίτες μέσω διαγωνισμού. Το άρθρο 37 καθορίζει την ιεραρχία/αρχαιότητα, ορίζοντας ότι οι απόφοιτοι ΑΣΜΥ είναι αρχαιότεροι των λοιπών ομοιοβάθμων μονίμων Υπαξιωματικών – ένδειξη ότι επιχειρείται να διασφαλιστεί μια τυπική υπεροχή τους έναντι των προερχόμενων από ΕΠΟΠ. Ωστόσο, αυτή η πρόνοια ελάχιστα μετριάζει τις ευρύτερες αρνητικές αλλαγές.
    Νέοι βαθμοί – “Βαθμοί Διοίκησης”: Το άρθρο 32(2) εισάγει μια εκτενέστατη κλίμακα βαθμών μονίμων Υπαξιωματικών, πρωτοφανή σε αριθμό και λεπτομέρεια: ξεκινώντας από Επιλοχία Β΄ Τάξης, Επιλοχία Α΄ Τάξης, ακολουθούν βαθμοί “Επιλοχία Ανεξάρτητης Υπομονάδας”, κατόπιν Αρχιλοχίας B΄, Α΄, “Αρχιλοχίας Μονάδας”, και εν συνεχεία πέντε(!) διαβαθμίσεις Ανθυπασπιστή: Ανθυπασπιστής B΄, Α΄, “Ανθυπασπιστής Διοίκησης Σχηματισμού”, “Διοίκησης Μείζονος Σχηματισμού”, “Διοίκησης ΓΕ”, και κορυφαίος ο “Ανθυπασπιστής ΓΕΕΘΑ” . Πρόκειται για δημιουργία πολυεπίπεδης πυραμίδας Υπαξιωματικών με βαθμούς “διοίκησης” που δεν απαντώνται σε κανένα άλλο κράτος-μέλος του NATO. Σύμφωνα με το NATO STANAG 2116 (κωδικοποίηση βαθμών), οι Ένοπλες Δυνάμεις των περισσοτέρων χωρών έχουν το πολύ 2-3 βαθμούς Ανθυπασπιστή/Ανώτερου Υπαξιωματικού (OR-8, OR-9). Η Ελλάδα μέχρι σήμερα είχε μία βαθμίδα Ανθυπασπιστή (OR-9), η οποία όμως συνοδευόταν από ορισμένα προνόμια αξιωματικού. Με το νομοσχέδιο, δημιουργούνται πολλαπλές υποκατηγορίες OR-9 (“Ανθυπασπιστής Διοίκησης…”) χωρίς ουσιαστική διεθνή αναγνώριση – το NATO εξακολουθεί να τους θεωρεί όλους OR-9. Δεν υπάρχει έννοια ξεχωριστών “Command Warrant Officers” ανά επίπεδο σχηματισμού στο NATO• αυτό είναι ελληνική καινοτομία που μάλλον θα προκαλέσει σύγχυση διαβαθμίσεως χωρίς επιχειρησιακό όφελος.
    Καταληκτικοί βαθμοί – Κλείδωμα εξέλιξης: Το άρθρο 39 ορίζει τους ανώτατους (καταληκτικούς) βαθμούς που δύνανται να φθάσουν οι μόνιμοι Υπαξιωματικοί κάθε κατηγορίας. Κρίσιμα σημεία:
    (α) Οι απόφοιτοι ΑΣΜΥ θα μπορούν το πολύ να προαχθούν μέχρι τον βαθμό Ανθυπασπιστή ΓΕΕΘΑ (μοναδικός κάθε φορά, κατόπιν επιλογής ανά Κλάδο εκ περιτροπής). Δηλαδή τερματικός βαθμός το υψηλότερο OR-9, χωρίς δυνατότητα εισόδου στο σώμα Αξιωματικών.
    (β) Όσοι Υπαξιωματικοί προέρχονται από απευθείας κατάταξη (ιδιώτες μέσω διαγωνισμού) ή ανήκουν σε ειδικές καταστάσεις θα φθάνουν μόνο μέχρι Ανθυπασπιστή Β΄ Τάξης – δηλαδή ακόμη χαμηλότερα.
    (γ) Οι προερχόμενοι από ΕΠΟΠ που θα μετατάσσονται σε Υπαξιωματικούς, θα έχουν καταληκτικό βαθμό μόλις Αρχιλοχία Α΄ Τάξης (OR-7). Αυτό σημαίνει ότι ένας ΕΠΟΠ, ακόμη κι αν γίνει μόνιμος Υπαξιωματικός, δεν θα μπορεί να γίνει καν Ανθυπασπιστής. Πρόκειται για σοβαρό περιορισμό σε σχέση με το ισχύον καθεστώς, όπου αρκετοί ΕΠΟΠ μπορούσαν βαθμολογικά να προαχθούν έως Ανθυπασπιστές λίγο πριν αποστρατευθούν. Εν ολίγοις, οι απόφοιτοι ΑΣΜΥ “ταβανώνουν” στον τελευταίο βαθμό Υπαξιωματικού, ενώ οι προερχόμενοι από ΕΠΟΠ ακόμη χαμηλότερα.
    Η πρακτική αυτή αποτελεί δραματική οπισθοδρόμηση για τους αποφοίτους ΑΣΣΥ. Μέχρι σήμερα, υφίστανται θεσμοθετημένες δυνατότητες οι ικανοί εξ αυτών να εντάσσονται στο Σώμα Αξιωματικών και να προάγονται σε ανώτερους βαθμούς. Πράγματι, με το ισχύον σύστημα, απόφοιτοι ΑΣΣΥ μπορούσαν – μέσω συμπληρωματικών σπουδών ή επιλογών – να εξελιχθούν μέχρι και τον βαθμό του Συνταγματάρχη (ιδίως όσοι αποκτούσαν πανεπιστημιακό πτυχίο και κρίνονταν ικανοί για προαγωγή σε αξιωματικό). Με το νέο νομοσχέδιο, αυτό εκμηδενίζεται: «οι απόφοιτοι των ΑΣΣΥ δεν θα εισέρχονται στο Σώμα των Αξιωματικών και δεν θα προάγονται σε βαθμούς αξιωματικών», όπως χαρακτηριστικά σχολιάστηκε στον τύπο. Η πρόβλεψη αυτή – αποκαλούμενη “ταφόπλακα” για τις ΕΔ – συνιστά πλήρη υποβάθμιση και απαξίωση των Υπαξιωματικών, τόσο των μελλοντικών σπουδαστών όσο και των υφισταμένων στελεχών.

    Είναι προφανές ότι η μη δυνατότητα ένταξης στο σώμα αξιωματικών στερεί από τους Υπαξιωματικούς κάθε προοπτική ανάληψης υψηλότερων θέσεων ευθύνης. Δημιουργείται πλέον ένα κλειστό “Σώμα Υπαξιωματικών” περιορισμένης εξέλιξης. Ανατρέπεται δηλαδή η σταδιοδρομία των ΑΣΣΥ με απώλεια έως και 6 βαθμών σε σχέση με πριν. Δηλαδή, αντί ο ικανός απόφοιτος ΑΣΣΥ να ελπίζει ότι μπορεί κάποτε να φτάσει μέχρι Συνταγματάρχης, τώρα γνωρίζει ότι θα αποστρατευτεί το πολύ ως Ανθυπασπιστής – χάνοντας δυνητικά 5-6 βαθμούς (Ανθυπολοχαγός, Υπολοχαγός, Λοχαγός, Ταγματάρχης, Αντισυνταγματάρχης, Συνταγματάρχης). Πρόκειται για τεράστια ηθική και επαγγελματική υποβάθμιση της προσφοράς των υπαξιωματικών. Αντί να αναγνωριστεί ο ρόλος τους ως «μεσαία στελέχη» με κρίσιμες τεχνικές δεξιότητες, όπως εύστοχα έχει επισημανθεί στη βιβλιογραφία, το νομοσχέδιο τους καθηλώνει σε “χαμηλόβαθμα στελέχη” χωρίς δυνατότητα ιεραρχικής ανέλιξης.
    Χαρακτηριστικό είναι ότι αντίστοιχα δυσοίωνες είναι οι προβλέψεις και για τους Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠΟΠ). Σημειώνεται ότι και για τους ΕΠΟΠ υπάρχει «απώλεια βαθμών» στο νέο σύστημα. Συγκεκριμένα, ενώ σήμερα ένας ΕΠΟΠ μπορεί να φτάσει (με πολλά χρόνια υπηρεσίας) μέχρι Ανθυπασπιστής, πλέον …πλέον αν δεν μεταταγεί, θα καθηλώνεται σε χαμηλότερο βαθμό, ενώ αν μεταταγεί σε Υπαξιωματικό, θα τερματίζει ως Αρχιλοχίας Α΄. Έτσι, σμικρύνεται η απόσταση μεταξύ των “εισαγόμενων” από πανελλαδικές ΑΣΜΥ και των “ΕΠΟΠ που ανέρχονται”: στην πράξη, ένας ΕΠΟΠ με πτυχίο ΑΕΙ μπορεί μετά από 15 έτη να μπει στο σώμα Υπαξιωματικών (άρθρο 67) και να έχει σχεδόν την ίδια οροφή (Αρχιλοχία) με έναν απόφοιτο ΑΣΜΥ (ανθυπασπιστή). Αυτό διαβρώνει το κίνητρο να επιλέξει κανείς την οδό της ΑΣΜΥ εξαρχής, αφού τελικά οι διαφορές στην κορυφή είναι μικρές.

    Ελάχιστοι χρόνοι παραμονής – επιβράδυνση προαγωγών: Το άρθρο 40 καθορίζει τους ελάχιστους χρόνους παραμονής σε κάθε βαθμό για να εξεταστεί κάποιος για προαγωγή. Σε σύγκριση με πριν, παρατηρείται αύξηση του χρόνου αναμονής σε κρίσιμες βαθμίδες, γεγονός που θα επιβραδύνει περαιτέρω τις προαγωγές. Ενδεικτικά, απαιτούνται 7 έτη στον βαθμό του Αρχιλοχία Β΄ Τάξης (ή 11 συνολικά έτη υπηρεσίας Υπαξιωματικού) για να μπορέσει να ανέλθει παραπάνω. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι ένας απόφοιτος ΑΣΜΥ θα φτάσει στον ανώτατο βαθμό του (Ανθυπασπιστή) πολύ αργά στην καριέρα του – πιθανόν λίγο πριν συνταξιοδοτηθεί. Συγκριτικά, με το προηγούμενο σύστημα πολλοί Υπαξιωματικοί γίνονταν Ανθυπασπιστές νωρίτερα (και στη συνέχεια αρκετοί εξ αυτών έπαιρναν και βαθμό Ανθυπολοχαγού με μετάταξη). Τώρα η εξέλιξη “απλώνεται” σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου, με αποτέλεσμα τη δημιουργία “γερασμένης” επετηρίδας όπου ελάχιστοι θα φτάνουν την κορυφή.

    Δυνατότητα Μετάταξης – άρθρο 66: Το νομοσχέδιο διαφημίζει ότι αφήνει μια “χαραμάδα” ένταξης των Υπαξιωματικών στο σώμα Αξιωματικών μέσω μετατάξεων. Πράγματι, το άρθρο 66 ορίζει ότι μόνιμοι Υπαξιωματικοί μπορούν να μεταταχθούν στο σώμα Αξιωματικών σε κενές θέσεις Ανθυπολοχαγών, με καταληκτικό βαθμό Ταγματάρχη, εφόσον πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις. Οι προϋποθέσεις αυτές, όμως, είναι εξαιρετικά περιοριστικές: απαιτείται ο υποψήφιος:
    (α) να προέρχεται από ΑΣΜΥ,
    (β) να έχει 14 έτη υπηρεσίας, και
    (γ) να κατέχει πτυχίο ΑΕΙ (πανεπιστημιακής σχολής).
    Δηλαδή, ένας απόφοιτος ΑΣΜΥ – που υποτίθεται πλέον θα έχει ο ίδιος πτυχίο “ανώτατης” σχολής – για να θεωρηθεί άξιος μετάταξης σε αξιωματικό, θα πρέπει να έχει αποκτήσει και άλλο πτυχίο ΑΕΙ! Αυτό αποτελεί ξεκάθαρη αντίφαση: αν το πτυχίο της ΑΣΜΥ ήταν πραγματικά ισότιμο ΑΕΙ, γιατί ο νόμος ζητά ξεχωριστό πτυχίο ΑΕΙ; Είναι προφανές ότι ο νομοθέτης δεν θεωρεί τις ΑΣΜΥ πραγματικά ισότιμες με τα πανεπιστήμια, οπότε αξιώνει πανεπιστημιακό τίτλο (π.χ. από ανοικτό πανεπιστήμιο ή άλλο) για να κριθεί ένας Υπαξιωματικός ικανός να γίνει αξιωματικός. Στην πράξη, λίγοι Υπαξιωματικοί θα πληρούν ταυτόχρονα όλα αυτά (πτυχίο ΑΕΙ + 14 χρόνια υπηρεσίας + άριστη αξιολόγηση) και ακόμη λιγότεροι θα επιλεγούν, καθώς το νομοσχέδιο δεν εγγυάται αριθμό μετατάξεων – απλώς δίνει διακριτική ευχέρεια. Επομένως, η θεωρητική αυτή πρόβλεψη δεν αναιρεί την γενική απαγόρευση προαγωγής σε αξιωματικούς. Αντίθετα, επιβεβαιώνει ότι μόνο ελάχιστες εξαιρέσεις θα ξεφεύγουν από το “γυάλινο ταβάνι” του Ανθυπασπιστή, και αυτές υπό τον όρο ότι απέκτησαν με δική τους προσπάθεια έναν αμιγώς πανεπιστημιακό τίτλο.
    Συνοψίζοντας, οι βαθμολογικές διατάξεις του νομοσχεδίου:
    (1) Εξαιρούν οριστικά τους αποφοίτους ΑΣΜΥ από το Σώμα Αξιωματικών, στερώντας τις Ένοπλες Δυνάμεις από έμπειρα στελέχη που θα μπορούσαν να καλύψουν ανώτερες θέσεις (αξιοκρατικά και κατόπιν επιμόρφωσης).
    (2) Υποβιβάζουν τους μόνιμους Υπαξιωματικούς σε “δεύτερης κατηγορίας” στελέχη, με ανώτατο βαθμό που ισοδυναμεί ουσιαστικά με βοηθητικό ρόλο.
    (3) Δημιουργούν ένα στράτευμα δύο ταχυτήτων – απόφοιτοι ΑΣΕΙ με πλήρη δικαιώματα εξέλιξης, έναντι αποφοίτων ΑΣΜΥ καθηλωμένων σε χαμηλότερα επίπεδα. Αυτή η ταξική διαφοροποίηση, μάλιστα, δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια επαγγελματικής απόδοσης αλλά σε προκαθορισμένους περιορισμούς.
    (4) Πλήττουν το ηθικό και το κίνητρο των Υπαξιωματικών: γνωρίζοντας ότι, ό,τι κι αν κάνουν, ποτέ δεν θα γίνουν αξιωματικοί, πολλοί ικανοί υπαξιωματικοί μπορεί να αποθαρρυνθούν ή να εγκαταλείψουν το στράτευμα.
    (5) Κλονίζουν την αρχή της ισότητας ευκαιριών εντός του στρατεύματος. Η δε επίκληση του “αμερικανικού προτύπου” (ότι στις ΗΠΑ δεν υπάρχουν σχολές υπαξιωματικών) είναι ατυχής, διότι στις ΗΠΑ όλοι οι υπαξιωματικοί προέρχονται από τη βάση (enlisted ranks) και έχουν ξεχωριστό ρόλο – δεν απαιτείται να έχουν πανεπιστημιακό πτυχίο. Στην Ελλάδα επιχειρείται ένα παράδοξο μείγμα: πανεπιστημιακά εκπαιδευμένοι υπαξιωματικοί αλλά χωρίς ανάλογη σταδιοδρομία.

    Οι σύλλογοι ΑΣΣΥ από την πρώτη στιγμή έχουν εκφράσει την έντονη αντίθεσή της σε αυτές τις ρυθμίσεις, τονίζοντας ότι το νομοσχέδιο επιφέρει δυσμενείς αλλαγές στη σταδιοδρομική εξέλιξη όλων των κατηγοριών προσωπικού, θίγοντας τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, εφόσον αλλάζει αιφνιδίως τους κανόνες εξέλιξης χωρίς μεταβατικές διατάξεις για όσους υπηρετούν. Πράγματι, δεν προβλέπονται σαφείς μεταβατικές ρυθμίσεις για τους ήδη υπηρετούντες Υπαξιωματικούς – δημιουργώντας εύλογα νομικά ζητήματα ως προς τα δικαιώματα που αυτοί είχαν θεμελιώσει (π.χ. κάποιοι κοντά στην προαγωγή σε αξιωματικούς τώρα θα αποκλειστούν). Η έλλειψη μεταβατικότητας προσκρούει στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, την οποία η νομολογία του ΣτΕ έχει επανειλημμένα αναγνωρίσει ως στοιχείο του κράτους δικαίου.

    IV.
    Περιορισμοί συνδικαλιστικών/πολιτικών δικαιωμάτων – Αντισυνταγματικότητα άρθρου 106
    Το άρθρο 106 του νομοσχεδίου εισάγει περιορισμούς στα δικαιώματα των στελεχών των ΕΔ να συμμετέχουν σε συλλόγους και δημόσια αξιώματα. Συγκεκριμένα, απαγορεύεται σε μόνιμους Υπαξιωματικούς και Αξιωματικούς: (α) η συμμετοχή σε οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο ή ένωση προσώπων που «ασκεί κριτική σε θέματα διοίκησης των ΕΔ», και (β) η κατοχή οποιασδήποτε θέσης σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης (δήμους/περιφέρειες). Πρόκειται για διάταξη εξαιρετικά προβληματική νομικά, η οποία αντίκειται ευθέως στο άρθρο 12 του Συντάγματος περί ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι, αλλά και στη νομολογία ανωτάτων δικαστηρίων και πρόσφατη ισχύουσα νομοθεσία.
    Συγκεκριμένα:
    • Συνταγματική προστασία σωματειακής ελευθερίας: Το άρθρο 12 παρ.1 Συντ. κατοχυρώνει το δικαίωμα των Ελλήνων να συνιστούν σωματεία/ενώσεις ελεύθερα, αρκεί να μην αποβλέπουν σε παράνομο σκοπό. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, ήδη από τις αποφάσεις του τη δεκαετία του ’90 και εξής, έχει κρίνει ότι οι υπηρετούντες στις Ένοπλες Δυνάμεις μπορούν να συμμετέχουν σε ενώσεις ή συλλόγους χωρίς προηγούμενη άδεια της υπηρεσίας τους, διότι οποιαδήποτε απαίτηση προέγκρισης θα παραβίαζε ευθέως το άρθρο 12§1 Συντ.. Η επίμαχη διάταξη ουσιαστικά απαγορεύει “οριζόντια” τη συμμετοχή σε οποιαδήποτε ένωση που θεωρείται ότι ασκεί κριτική στη διοίκηση – μια έννοια αόριστη και υποκειμενική, που θα μπορούσε να περιλάβει ακόμη και τους πλέον θεμιτούς επαγγελματικούς ή επιστημονικούς συλλόγους. Τέτοια γενική απαγόρευση δεν είναι ανεκτή συνταγματικά.

    • Δικαίωμα στον συνδικαλισμό: Ο Άρειος Πάγος, με σημαντικές αποφάσεις του (βλ. ιδίως Α.Π. Ολ. 3/2012), έχει ρητά αναγνωρίσει το δικαίωμα των στρατιωτικών στον συνδικαλισμό – ασφαλώς με κάποιους περιορισμούς ως προς τη μορφή της συνδικαλιστικής δράσης, αλλά σε καμία περίπτωση δεν απαγορεύεται η ίδρυση/συμμετοχή σε ενώσεις προσωπικού ΕΔ . Η ίδια η Πολιτεία, με το ν.4407/2016 και τις τροποποιήσεις του, έχει οργανώσει τη νόμιμη εκπροσώπηση των στρατιωτικών μέσω ενώσεων ανά περιφέρεια και Πανελλήνιων Ομοσπονδιών (π.χ. ΠΟΕΣ, ΠΟΜΕΝΣ). Η προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 106 θέτει εν αμφιβόλω τη λειτουργία αυτών των νόμιμων ενώσεων, διότι σχεδόν εκ των πραγμάτων οι ενώσεις προσωπικού “ασκούν κριτική” στη διοίκηση, εφόσον υποβάλλουν προτάσεις ή διαμαρτυρίες. Έτσι, ελλοχεύει ο κίνδυνος να θεωρηθεί ότι απαγορεύεται η ενεργός συμμετοχή στρατιωτικών σε επαγγελματικές ενώσεις τους – κάτι που αντίκειται τόσο στην πάγια νομολογία όσο και στις δημοκρατικές αρχές.
    • Συμμετοχή στα κοινά – τοπική αυτοδιοίκηση: Ο πρόσφατος νόμος 4804/2021 (εκλογικός νόμος αυτοδιοίκησης) περιέλαβε διάταξη που επιτρέπει ρητά στους μόνιμους Υπαξιωματικούς να εκλέγονται σε δημοτικά/περιφερειακά αξιώματα, αποκλείοντας μόνο τους Αξιωματικούς. Η διάκριση αυτή νομοθετήθηκε προφανώς ως αναγνώριση ότι οι Υπαξιωματικοί, ως μέλη της τοπικής κοινωνίας, δικαιούνται να συμμετέχουν στα κοινά, χωρίς να επηρεάζεται η ιεραρχία των ΕΔ. Ήδη αρκετοί μόνιμοι Υπαξιωματικοί υπηρετούν νόμιμα ως δημοτικοί σύμβουλοι, αντιδήμαρχοι κ.λπ. σε δήμους της χώρας. Το άρθρο 106 τώρα έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τον ν.4804/2021, απαγορεύοντας κάτι που ειδικά επιτρέπει ο ισχύων νόμος! Αυτή η αντίφαση θα δημιουργήσει σοβαρό νομικό πρόβλημα (ποια διάταξη θα υπερισχύσει;), ενώ επιπλέον είναι προδήλως αντισυνταγματική και ως προς το άρθρο 29 Συντ. (δικαίωμα συμμετοχής στην πολιτική ζωή). Η οριζόντια απαγόρευση κατοχής θέσης ΟΤΑ για όλους ανεξαιρέτως τους στρατιωτικούς στερείται συνταγματικής βάσης – το Σύνταγμα στο άρθρο 29§3 επιτρέπει περιορισμούς πολιτικής δραστηριότητας των ενόπλων δυνάμεων μόνο όσον αφορά την ένταξη σε κόμματα, όχι την ανάθεση αιρετού αξιώματος σε ΟΤΑ.
    Συνολικά, το άρθρο 106 παραβιάζει κατάφωρα το Σύνταγμα και το ισχύον δίκαιο. Όπως συνοψίζει σχετικό σχόλιο στη διαβούλευση: η διάταξη αντιφάσκει με το άρθρο 12§1 του Συντάγματος, με ρητές αποφάσεις των δικαστηρίων που απαγορεύουν την υπαγωγή του δικαιώματος του συνεταιρίζεσθαι σε προηγούμενη άδεια, με απόφαση του Αρείου Πάγου που αναγνωρίζει συνδικαλιστικό δικαίωμα, και με τον νόμο 4804/2021 που ρητά επιτρέπει στους υπαξιωματικούς να εκλέγονται σε ΟΤΑ. Τίθεται επίσης θέμα αναιρετικής αναδρομικότητας δικαιωμάτων: θα αναγκαστούν όσοι Υπαξιωματικοί είναι ήδη αιρετοί σε Δήμους/Περιφέρειες να παραιτηθούν από το αξίωμά τους, κατά παράβαση της λαϊκής εντολής. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλοι οι συλλογικοί φορείς εν ενεργεία και εν αποστρατεία στρατιωτικών αντιδρούν έντονα στη διάταξη αυτή. Η συντριπτική πλειονότητα των σχολίων στη διαβούλευση ζητεί την απόσυρση του άρθρου 106 ως αντισυνταγματικού. Επομένως, η μόνη σύννομη λύση είναι η πλήρης απάλειψη των σχετικών περιορισμών.

    V.
    Διεθνής σύγκριση – NATO standards και STANAG 2116
    Οι αλλαγές που εισάγει το νομοσχέδιο πρέπει να εξεταστούν και υπό το πρίσμα των διεθνών προτύπων και πρακτικών μεταξύ των συμμαχικών/ευρωπαϊκών χωρών. Εδώ διαπιστώνεται ότι αρκετές προβλέψεις του νομοσχεδίου απομακρύνονται από τη διεθνή τάση, αντί να την ακολουθούν.
    • Ανώτατη στρατιωτική εκπαίδευση Υπαξιωματικών: Σε καμία χώρα του ΝΑΤΟ δεν υπάρχει πλήρως πανεπιστημιακού επιπέδου στρατιωτική σχολή αποκλειστικά για Υπαξιωματικούς. Τα περισσότερα κράτη είτε έχουν σύντομες σχολές υπαξιωματικών (με έμφαση στην τεχνική/στρατιωτική εκπαίδευση, όχι ακαδημαϊκή 4ετή φοίτηση) είτε αξιοποιούν επαγγελματική εξέλιξη από το στράτευμα. Η Ελλάδα, με το παρόν σχέδιο νόμου, επιχειρεί να δημιουργήσει ένα μοναδικό υβρίδιο: Υπαξιωματικοί με πτυχίο bachelor, αλλά χωρίς δυνατότητα να γίνουν αξιωματικοί. Αυτό δεν απαντάται αλλού. Για παράδειγμα, στις ΗΠΑ (τις οποίες επικαλείται ο ΥΕΘΑ ως «πρότυπο»), δεν υπάρχουν καθόλου σχολές μόνιμων υπαξιωματικών – οι υπαξιωματικοί προέρχονται από κατάταξη ως στρατεύσιμοι και ανεβαίνουν βαθμούς εντός των OR-1–OR-9 μέσω εμπειρίας και συνήθως 3μήνων σεμιναρίων. Αντίθετα, στην Ελλάδα όλοι οι μόνιμοι Υπαξιωματικοί θα είναι πλέον απόφοιτοι σχολών επιπέδου ΑΕΙ. Αυτό το μοντέλο είναι πρωτόγνωρο και ενέχει κινδύνους αναποτελεσματικότητας: θα διαθέτουμε προσωπικό με υψηλά ακαδημαϊκά προσόντα, αλλά θα το καθηλώνουμε σε ρόλους που αλλού εκτελούνται από λιγότερο εκπαιδευμένους. Υπάρχει κίνδυνος «διαρροής εγκεφάλων» (brain drain) είτε προς την πολιτική αγορά είτε προς τις τάξεις των αξιωματικών άλλων σωμάτων (μέσω κατατακτηρίων), αν οι δυνατότητες εξέλιξης δεν συμβαδίζουν με τα προσόντα.
    • Αντίθετα η εξέλιξη των αποφοίτων ΑΣΜΥ ως επιπέδου αναγνωρισμένου «Bachelor» με εξέλιξη (όπως η σημερινή) έως και το βαθμό Σμηνάρχου θα έδινε τολμηρή και μοναδική λύση και δυνατότητες μέσων και έμπειρων στελεχών εργοδηγών και μέσων επιτελών με πραγματικές και καινοτόμους απαντήσεις στις σύγχρονες προκλήσεις, σε επιχειρησιακά, υποστήριξης και τεχνικά στελέχη αντάξια και μελλοντικών απαιτήσεων.
    • Διαστρωμάτωση βαθμών – STANAG 2116: Όπως ήδη αναφέρθηκε, το NATO μέσω του STANAG 2116 έχει θεσπίσει μια τυποποίηση κωδικών βαθμών (OR-1 έως OR-9 για υπαξιωματικούς/οπλίτες, OF-1 και άνω για αξιωματικούς). Με το νέο σύστημα, η Ελλάδα ουσιαστικά γεμίζει το φάσμα OR-5 έως OR-9 με πλήθος πρόσθετων “εσωτερικών” βαθμών (Επιλοχίας ανεξ. Υπομονάδας, Αρχιλοχίας Μονάδας, Ανθυπασπιστής Διοίκησης κ.ο.κ.) που όμως δεν αναγνωρίζονται διακριτά διεθνώς. Για το NATO, όλοι αυτοί θα είναι OR-8 ή OR-9 στην καλύτερη περίπτωση. Χώρες με παρόμοια μεγέθη Ενόπλων Δυνάμεων (π.χ. η Ιταλία, η Γαλλία) δεν έχουν τέτοια πληθώρα υπαξιωματικών βαθμών• αντιθέτως, δίνουν έμφαση στη διάκριση μεταξύ βαθμών αξιωματικών και υπαξιωματικών. Η ελληνική εμμονή σε “βαθμούς διοίκησης” ενδέχεται να προκαλέσει προβλήματα συνεργασίας σε συμμαχικές δομές, όπου, λ.χ., ένας “Ανθυπασπιστής Διοίκησης ΓΕ” του Ελληνικού Στρατού θα θεωρείται ισόβαθμος ενός απλού Warrant Officer άλλης χώρας. Αυτή η διάσταση μεταξύ εθνικής βαθμολογικής πυραμίδας και συμμαχικών standards θα μπορούσε να δημιουργήσει σύγχυση αρμοδιοτήτων και κύρους στο εξωτερικό.
    • Διαφορετικοί ρόλοι Υπαξιωματικών: Στον σύγχρονο δυτικό κόσμο, οι μόνιμοι υπαξιωματικοί αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ηγεσίας μικρού κλιμακίου και της τεχνικής τεχνογνωσίας. Οι αξιωματικοί ηγούνται σε ανώτερο επίπεδο και οι υπαξιωματικοί εκτελούν και επιβλέπουν. Το νομοσχέδιο φαίνεται να προσπαθεί να δημιουργήσει μια νέα κατηγορία ανώτερων υπαξιωματικών με καθήκοντα “διοίκησης” (π.χ. Ανθστής ΓΕΕΘΑ ως σύμβουλος Α/ΓΕΕΘΑ ίσως). Ωστόσο, καμία χώρα δεν ορίζει βαθμούς υπαξιωματικών ως “διοικητές σχηματισμών” – διότι απλούστατα οι σχηματισμοί διοικούνται από αξιωματικούς. Για παράδειγμα, ένας Αμερικανός Command Sergeant Major συμβουλεύει τον διοικητή ταξίαρχο, δεν “διοικεί” ο ίδιος την ταξιαρχία. Η ελληνική ορολογία “Ανθυπασπιστής Διοίκησης Μεγάλου Σχηματισμού” είναι παράδοξη. Ενδέχεται να δημιουργηθεί πρόβλημα συντονισμού και σαφούς καθορισμού καθηκόντων μεταξύ ενός Ανθυπασπιστή-«διοικητή» και του αντίστοιχου ταξιάρχου διοικητή. Συμπερασματικά, πολλές από τις νέες ρυθμίσεις δεν συμβαδίζουν με πρακτικές NATO και κινδυνεύουν να μείνουν στα χαρτιά ως ελληνική ιδιαιτερότητα χωρίς επιχειρησιακό όφελος.
    • Ανάγκες διαλειτουργικότητας – τεχνολογική επάρκεια: Θα ανέμενε κανείς ότι το νομοσχέδιο θα ακολουθούσε τις διεθνείς τάσεις ενίσχυσης του τεχνικού ρόλου των υπαξιωματικών. Πράγματι, στη θεωρία αυτό διακηρύσσει (σκοπός ΑΣΜΥ: παραγωγή τεχνικά καταρτισμένων υπαξ/κών για σύγχρονα οπλικά συστήματα). Όμως, αφαιρώντας κίνητρα εξέλιξης και περιορίζοντας τη συμμετοχή τους στον σχεδιασμό (με τον αποκλεισμό από το σώμα αξιωματικών), το αποτέλεσμα μπορεί να είναι αντιστρόφως ανάλογο: ικανοί τεχνικά υπαξιωματικοί να μην έχουν λόγο να παραμένουν μακροχρόνια, ή να μην αποδίδουν τα μέγιστα, γνωρίζοντας ότι θα τους “προσπεράσουν” νεότεροι αξιωματικοί με λιγότερη τεχνική εμπειρία. Η διεθνής πρακτική τείνει στην ολοένα μεγαλύτερη επαγγελματικοποίηση των υπαξιωματικών, με αξιοποίηση της εμπειρίας τους σε θέσεις εκπαιδευτών, συμβούλων και διαχειριστών τεχνολογίας. Το παρόν νομοσχέδιο, αντί να ενισχύσει θεσμικά αυτό τον ρόλο (λ.χ. προβλέποντας υπαξιωματικούς σε συγκεκριμένες θέσεις επιτελείων ή τεχνικών υπηρεσιών), αναλώνεται σε βαθμολογικές λεπτομέρειες και εμποδίζει τους υπαξιωματικούς να ανέβουν σε επίπεδα όπου θα είχαν ευρύτερη επιρροή.

    Συνολικά, το “όραμα” του νομοσχεδίου φαίνεται ξεπερασμένο και εθνικά απομονωμένο. Αντί να εμπνευστεί από επιτυχημένα μοντέλα άλλων χωρών (π.χ. τη γαλλική διακριτή εξέλιξη των «Sous-officiers», ή το «βρετανικό warrant officer system» όπου κορυφαίοι υπαξ μπορούν να λάβουν βαθμούς αξιωματικών), επιχειρεί μια sui generous λύση που συνδυάζει τα μειονεκτήματα διαφόρων συστημάτων: πανεπιστημιοποίηση χωρίς αντίκρισμα + στασιμότητα στη σταδιοδρομία. Αυτό το μείγμα ενέχει κινδύνους και για τη διαθεσιμότητα μελλοντικών στελεχών: Ήδη καταγράφεται μείωση ενδιαφέροντος των νέων να εισέλθουν στις στρατιωτικές σχολές. Οι άδικοι περιορισμοί εξέλιξης πιθανόν θα αποθαρρύνουν ακόμη περισσότερο τη νεολαία από το να ακολουθήσει την οδό των Υπαξιωματικών, με απρόβλεπτες συνέπειες για τη στελέχωση κρίσιμων ειδικοτήτων στο μέλλον.

    VI.
    Αντιδράσεις από τη δημόσια διαβούλευση – Φωνή στελεχών και ειδικών

    Το προτεινόμενο νομοσχέδιο συνάντησε θυελλώδεις αντιδράσεις κατά τη δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση (20/11–5/12/2025) αλλά και από φορείς εκπροσώπησης στρατιωτικών. Ενδεικτικά:
    • Συλλογικοί φορείς (Ενώσεις Στρατιωτικών): Εκφράζουν κάθετα την αντίθεσή τους. Σε δελτία τύπου έχουν τονίσει την έλλειψη μεταβατικών διατάξεων και την προσβολή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και ότι το νέο “βαθμολόγιο” επιφέρει «πολύ σημαντική απώλεια έως 6 βαθμών» για τους ΑΣΣΥ και συνολική ανατροπή της σταδιοδρομίας. Επίσης υπογραμμίζουν ότι η εισαγωγή νομοθετημένων οργανικών θέσεων (οροφές ανά βαθμό) είναι ξένη προς την στρατιωτική πρακτική και θυμίζει δημόσια διοίκηση, περιορίζοντας την επιχειρησιακή ευελιξία. Οι Ενώσεις Στρατιωτικών πολλών Περιφερειών (π.χ. Κρήτης) έχουν εκδώσει ανακοινώσεις αποδοκιμασίας, αναφέροντας το νομοσχέδιο ως απαράδεκτο. Χαρακτηριστικά, 13 φορείς εν ενεργεία και εν αποστρατεία στρατιωτικών διοργάνωσαν μαζική συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην Αθήνα (Προπύλαια) στις 11/10/2025 και πρόσφατα επίσης 19/11/25 στην Αθήνα, με συμμετοχή άνω των 10.000 στελεχών και οικογενειών τους – πρωτοφανές για τα δεδομένα του χώρου. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: απόσυρση του νομοσχεδίου.
    • Μόνιμοι Υπαξιωματικοί (εν ενεργεία): Στη διαβούλευση, εκατοντάδες σχόλια από υπηρετούντες υπαξιωματικούς εξέφρασαν οργή και απογοήτευση. Πολλοί ανέφεραν ότι αισθάνονται προδομένοι από την πολιτεία, που αντί για αναγνώριση των προσόντων τους, τους τιμωρεί με στασιμότητα. Έμπειρα στελέχη σημείωσαν πως αν ίσχυαν αυτές οι ρυθμίσεις παλαιότερα, οι ίδιοι δεν θα είχαν καταφέρει να ανέλθουν σε υπεύθυνες θέσεις που σήμερα κατέχουν. Άλλοι προειδοποίησαν ότι επίκειται κύμα παραιτήσεων αν ψηφιστεί το νομοσχέδιο, καθώς πολλοί θα επιλέξουν την πρόωρη αποστρατεία παρά την υπηρεσιακή ταπείνωση.
    • Απόστρατοι – στρατιωτικοί αναλυτές: Αρκετοί απόστρατοι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί παρενέβησαν, με πολύ αιχμηρά κείμενα. Χαρακτηριστικά άρθρα στον τύπο, αποκαλούν το νομοσχέδιο «ταφόπλακα» και καταγγέλουν ότι η κυβέρνηση επιδιώκει στρατό “μισθοφορικό δύο ταχυτήτων” χωρίς μορφωμένα μεσαία στελέχη, μόνο και μόνο για εξοικονόμηση πόρων από τις μη προαγωγές. Επισημαίνουν ακόμη δε ότι μέχρι σήμερα υπάρχουν ολοκληρωμένες μελέτες για πραγματική αναβάθμιση των παραγωγικών σχολών (π.χ. ένταξη μόνιμου πολιτικού εκπαιδευτικού προσωπικού στις ΑΣΣΥ, δυνατότητα διδακτορικών διατριβών στις στρατιωτικές σχολές κ.ά.), τις οποίες όμως αγνοεί το Υπουργείο. Συνολικά, οι απόστρατοι βλέπουν το νομοσχέδιο ως ρήξη με την ιστορική εξέλιξη των ΕΔ, που ανέκαθεν επέτρεπε στους ικανότερους των κατωτέρων βαθμίδων να ανεβαίνουν στην ιεραρχία (από υπαξιωματικοί σε αξιωματικούς).
    • Νομικοί – συνταγματολόγοι: Στη διαβούλευση υπήρξαν και παρεμβάσεις νομικών. Ορισμένοι εστίασαν ακριβώς στο άρθρο 106, τεκμηριώνοντας την αντισυνταγματικότητά του (όπως παρουσιάστηκε ανωτέρω). Τονίστηκε ότι η διάταξη αυτή, αν ψηφιστεί, θα προσβληθεί στα δικαστήρια και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα κριθεί αντισυνταγματική, εκθέτοντας τη νομοθετική πρωτοβουλία. Επίσης, νομικοί σημείωσαν το ενδεχόμενο αντισυνταγματικότητας και άλλων σημείων, όπως της αναδρομικής μεταβολής σταδιοδρομικών κανόνων που θίγουν την αρχή της ισότητας (άρθρο 4 Συντ.) και της αξιοκρατίας (άρθρο 5Α Συντ.). Για παράδειγμα, δύο υπαξιωματικοί με τα ίδια προσόντα μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετική εξέλιξη ανάλογα με το αν αποφοιτούν το 2025 ή το 2026 – κάτι που εγείρει ζητήματα ισότητας.
    Συμπερασματικά, το σύνολο σχεδόν της στρατιωτικής κοινότητας – από τον νεοσύλλεκτο ΕΠΟΠ μέχρι τον απόστρατο στρατηγό – αποδοκιμάζει έντονα τις προτεινόμενες ρυθμίσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι συγκεντρώθηκαν πάνω από 10.000 σχόλια στη διαβούλευση, επί το πλείστον αρνητικά. Αυτή η πρωτοφανής αντίδραση θα πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπ’ όψιν από τη Βουλή. Η φωνή των στελεχών, που είναι οι άμεσα θιγόμενοι, προειδοποιεί ότι το νομοσχέδιο όχι μόνο δεν λύνει προβλήματα, αλλά δημιουργεί πολλαπλά νέα και διαταράσσει την εύρυθμη λειτουργία και το ηθικό των Ενόπλων Δυνάμεων.

    VII.
    Συμπεράσματα – Πρόταση για απόσυρση ή ριζική αναθεώρηση
    Ενόψει όλων των ανωτέρω, καθίσταται σαφές ότι το σχέδιο νόμου «Χάρτης Μετάβασης των ΕΔ στη Νέα Εποχή» πάσχει σοβαρά τόσο ως προς τη νομιμότητα ορισμένων διατάξεων όσο και – κυρίως – ως προς τη σκοπιμότητα και λειτουργικότητά του. Αντί να αποτελεί βήμα προόδου, συνιστά ένα οπισθοδρομικό πλαίσιο που θα καθηλώσει το ανθρώπινο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι δομικές, ακαδημαϊκές και θεσμικές στρεβλώσεις που αναδείχθηκαν συνοψίζονται στα εξής:
    • Η επιδιωκόμενη ανωτατοποίηση των σχολών Υπαξιωματικών είναι επί της ουσίας κενή περιεχομένου, χωρίς ένταξη στο εθνικό σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης, χωρίς αυτονομία και χωρίς κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων. Το μόνο που θα παραγάγει είναι τίτλους “χωρίς αντίκρισμα,” απογοητεύοντας τόσο τους σπουδαστές όσο και την αγορά εργασίας.
    • Οι μόνιμοι Υπαξιωματικοί, ιδίως οι απόφοιτοι ΑΣΣΥ/ΑΣΜΥ, αντιμετωπίζονται ως στελέχη δεύτερης κατηγορίας: αποκλείονται ισοβίως από το σώμα Αξιωματικών, στερούνται δυνατότητας ανέλιξης παρά τα αυξημένα προσόντα τους, και μετατρέπονται σε αδιέξοδη σταδιοδρομία. Αυτό παραβιάζει την αρχή της αξιοκρατίας και της ισότητας, ενώ αντιβαίνει και στη μακρά ιστορική παράδοση των ΕΔ όπου ικανότατοι υπαξιωματικοί κατέστησαν εξαιρετικοί αξιωματικοί (π.χ. πλήθος ηρώων και ηγετών προήλθαν από τις τάξεις των υπαξ).
    • Οι περιοριστικές διατάξεις (όπως το άρθρο 106) θέτουν την Πολιτεία σε τροχιά σύγκρουσης με το Σύνταγμα και τα δικαστήρια, γεγονός όχι μόνο νομικά απαράδεκτο αλλά και πολιτικά ανώφελο. Δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο ότι προσβάλλεται ευθέως το άρθρο 12 Συντ. – κάτι που αναμφίβολα θα οδηγήσει σε ακυρωτικές προσφυγές και διασυρμό.
    • Η απόπειρα εξορθολογισμού (π.χ. με οροφές οργανικών θέσεων ή πολλαπλούς βαθμούς) βασίζεται σε λογιστική/γραφειοκρατική αντίληψη και όχι στις επιχειρησιακές ανάγκες. Οι Ένοπλες Δυνάμεις απαιτούν ευελιξία και κίνητρα για τα στελέχη τους, όχι άκαμπτα όρια και τιμωρητική στασιμότητα. Το νομοσχέδιο φαίνεται να εξυπηρετεί κυρίως στόχους συγκράτησης μισθολογικού κόστους (λιγότεροι υψηλόβαθμοι = μικρότερη μισθολογική δαπάνη), όμως η οικονομίστικη αυτή προσέγγιση θίγει το ηθικό και την αποτελεσματικότητα του ανθρώπινου παράγοντα, που είναι ο σημαντικότερος πολλαπλασιαστής ισχύος.
    • Σημαντικά ζητήματα παραμένουν αρρύθμιστα ή απουσιάζουν: π.χ. καμία πρόνοια για τους ήδη υπηρετούντες (μεταβατικές διατάξεις), καμία ειδική μέριμνα για τις Εθελόντριες του νέου θεσμού, ελλιπής πρόβλεψη για τους ΕΜΘ (εθελοντές μακράς θητείας) που φαίνεται να “ξεχνιούνται” πλήρως, κ.ά. Το νομοσχέδιο δίνει την εντύπωση βιαστικής συρραφής ρυθμίσεων χωρίς συνολική μελέτη.
    Εν όψει των παραπάνω, εισηγούμαστε ξεκάθαρα την απόσυρση του νομοσχεδίου στο σύνολό του. Σε περίπτωση που αυτό δεν θεωρηθεί πολιτικά εφικτό, τουλάχιστον απαιτείται ριζική αναθεώρηση των κρίσιμων διατάξεων, με γνώμονα:
    1. Θεσμική και ακαδημαϊκή εξομάλυνση της ανωτατοποίησης των ΑΣΜΥ: Ενσωμάτωση των σχολών Υπαξιωματικών υπό την ομπρέλα της ανώτατης εκπαίδευσης, σε συνεργασία με Υπουργείο Παιδείας και ΕΘΑΑΕ. Αυτό σημαίνει π.χ. δημιουργία κοινών προγραμμάτων με ΑΕΙ, σύσταση μόνιμων θέσεων ΔΕΠ στις σχολές, εξασφάλιση ότι το πτυχίο αναγνωρίζεται ως ισότιμο Πανεπιστημίου (με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα). Διαφορετικά, να εγκαταλειφθεί η επίφαση “ανώτατης εκπαίδευσης” και να παραμείνουν οι σχολές ως “ανώτερες” διετούς/τριετούς κύκλου – κάτι που μπορεί να έχει περισσότερο νόημα επιχειρησιακά.
    2. Διασφάλιση ισότιμης εξέλιξης & αξιοκρατίας: Επαναφορά ή διατήρηση ανοιχτών διαύλων εξέλιξης των ικανών Υπαξιωματικών σε αξιωματικούς. Προτείνεται η καθιέρωση ενός ενιαίου “Career Path”: όσοι απόφοιτοι ΑΣΜΥ επιθυμούν και πληρούν κριτήρια (π.χ. επίδοση, ξένες γλώσσες κ.λπ.) να μπορούν μετά από κάποια χρόνια να φοιτήσουν σε ειδικό σχολείο αξιωματικών και να ενταχθούν στο Σώμα Αξιωματικών. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι το κίνητρο αριστείας παραμένει ζωντανό. Επίσης, να αρθούν οι εξωφρενικές μειώσεις καταληκτικών βαθμών – οι καταληκτικοί βαθμοί των ΑΣΣΥ θα μπορούσαν εύλογα να είναι ο Συνταγματάρχης (για κατόχους πανεπιστημιακού τίτλου) και ο Αντισυνταγματάρχης για τους λοιπούς, όπως άλλωστε αρχικά είχε διαρρεύσει. Έτσι θα αποκατασταθεί η αρχή της δικαιοσύνης: ίσα δικαιώματα ανέλιξης για ίσα προσόντα.
    3. Μεταβατικές διατάξεις και θεσμική ασφάλεια: Να προστεθούν ρητές μεταβατικές ρυθμίσεις που θα προστατεύουν όσους ήδη υπηρετούν από αιφνίδιες αρνητικές συνέπειες. Π.χ. όσοι Υπαξιωματικοί έχουν ήδη θεμελιώσει δικαίωμα προαγωγής ή πληρούν προϋποθέσεις για μελλοντική μετάταξη, να διατηρήσουν το δικαίωμα αυτό. Επίσης, να διασφαλιστεί ότι κανένας εν υπηρεσία δεν θα δει μείωση αποδοχών ή απώλεια βαθμού λόγω του νέου νόμου – πράγμα που θα παραβίαζε την αρχή της μη αναδρομικότητας. Γενικότερα, απαιτείται θεσμική συνέχεια και ασφάλεια δικαίου, ώστε οι στρατιωτικοί να γνωρίζουν τί τους επιφυλάσσει η σταδιοδρομία τους και να μπορούν να προγραμματίζουν τη ζωή τους με εμπιστοσύνη στην Πολιτεία.
    4. Εναρμόνιση με το Σύνταγμα και τη νομολογία: Οποιαδήποτε διάταξη όπως το άρθρο 106 πρέπει να απαλειφθεί. Αν κρίνεται ότι χρήζει ρύθμισης η συμπεριφορά των στρατιωτικών σε συλλόγους, αυτό να γίνει με σαφήνεια και με σεβασμό στα όρια του Συντάγματος – π.χ. απαγόρευση συμμετοχής σε συνδικαλιστικά όργανα που κάνουν απεργία (ήδη απαγορευμένο ούτως ή άλλως), αλλά όχι γενική φίμωση κάθε κριτικής φωνής. Το δικαίωμα των στρατιωτικών να συγκροτούν ενώσεις (χωρίς δικαίωμα απεργίας) είναι πλέον μέρος της ελληνικής έννομης τάξης και δεν επιτρέπεται η οπισθοδρόμηση. Επίσης, να ευθυγραμμιστεί η νομοθεσία με τον ν.4804/2021 σχετικά με τη συμμετοχή στα κοινά: οι Υπαξιωματικοί να συνεχίσουν να μπορούν να είναι δημοτικοί σύμβουλοι, όπως ισχύει, χωρίς να τίθεται θέμα επιβολής κυρώσεων.
    5. Διεθνής πρακτική – ανταγωνιστικότητα ΕΔ: Να μελετηθούν ενδελεχώς τα πρότυπα άλλων χωρών πριν από οποιαδήποτε εκ νέου ρύθμιση. Ίσως μια βιώσιμη λύση θα ήταν η σύσταση “Ανώτατων Σχολών Εφαρμοσμένων Επιστημών & Τεχνολογίας” (ΑΣΣΕΕΤ) εντός ΕΔ, υπαγόμενων όμως στο Υπουργείο Παιδείας, που θα παράγουν αποφοίτους με πτυχίο εφαρμοσμένων στρατιωτικών τεχνολογιών όπως προτείνεται από μέλη συλλόγου ΑΣΣΥ. Έτσι οι απόφοιτοι θα έχουν πανεπιστημιακή ταυτότητα, αλλά ταυτόχρονα το κράτος θα μπορεί να τους εντάξει είτε ως αξιωματικούς τεχνικών σωμάτων είτε ως ανώτερους warrant officers με πραγματικές αρμοδιότητες. Κάθε λύση πρέπει να διασφαλίζει ότι αξιοποιείται πλήρως το ανθρώπινο κεφάλαιο: δεν περισσεύει κανείς ικανός σε μια εποχή σύνθετων απειλών.
    Με βάση όλα τα παραπάνω, καλούμε τη Βουλή των Ελλήνων να αντιμετωπίσει με τη δέουσα σοβαρότητα την πρωτοφανή κατακραυγή επί του παρόντος νομοσχεδίου. Η υιοθέτησή του ως έχει θα ήταν επιζήμια για τις Ένοπλες Δυνάμεις και πιθανώς αντισυνταγματική σε επιμέρους σημεία. Αντιθέτως, μια ριζικά αναθεωρημένη νομοθετική πρωτοβουλία, κατόπιν ουσιαστικού διαλόγου με τους φορείς των στελεχών και τους αρμόδιους επιστημονικούς παράγοντες, μπορεί να οδηγήσει σε βιώσιμες λύσεις που θα ενισχύσουν πραγματικά την αξιοκρατία, την εκπαίδευση και την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.
    Συμπερασματικά, προτείνεται: είτε η άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου προκειμένου να ανασυνταχθεί ολόκληρο σε νέες βάσεις, είτε η δραστική τροποποίησή του κατά τα ανωτέρω σημεία-κλειδιά, ώστε να αποκατασταθεί η θεσμική τάξη, η ισονομία και το αίσθημα δικαίου στο στρατιωτικό προσωπικό. Μόνο έτσι ο “Χάρτης Μετάβασης στη Νέα Εποχή” θα ανταποκριθεί πράγματι στο όνομά του, σηματοδοτώντας μια νέα εποχή εκσυγχρονισμού και αξιοκρατίας και όχι μια νέα εποχή αδιεξόδων και ανισοτήτων.

    Για οποιαδήποτε διευκρίνιση ή περαιτέρω πληροφορία, παραμένουμε στη διάθεση των κυρίων Βουλευτών και της Επιτροπής.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:56 | ΙΩΑΝΝΗΣ ΔΑΒΓΙΩΤΗΣ

    Το παρόν νομοσχέδιο εισάγει ρυθμίσεις που δημιουργούν σοβαρές ανισότητες και λειτουργικές στρεβλώσεις στο πλαίσιο υπηρεσιακής εξέλιξης των υπαξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων. Ακόμη και χωρίς την εξέταση των στελεχών που διαθέτουν πανεπιστημιακού επιπέδου προσόντα, οι προτεινόμενες διατάξεις αποδυναμώνουν την προβλεψιμότητα, τη διαφάνεια και την αξιοκρατία του συστήματος. Όταν δε συνυπολογιστούν οι υπαξιωματικοί που κατέχουν πτυχίο ΑΕΙ, η αδικία και η απορρύθμιση καθίστανται εντονότερες.

    Με βάση την υφιστάμενη νομοθεσία, τα ακαδημαϊκά προσόντα ανώτατης εκπαίδευσης συνεκτιμώνται στη βαθμολογική και κατ’ επέκταση στη μισθολογική εξέλιξη. Το νέο νομοσχέδιο καταργεί τη συνεκτίμηση αυτή. Η μη αναγνώριση ακαδημαϊκών προσόντων (πτυχίο ΑΕΙ) αποτελεί οπισθοδρόμηση σε σχέση με το προϊσχύον καθεστώς, οδηγεί σε απώλεια κινήτρων επιμόρφωσης και περιορίζει την ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων να αξιοποιήσουν προσωπικό υψηλής εξειδίκευσης. Υπο το πρίσμα των ανωτέρω, το νομοσχέδιο δεν ευθυγραμμίζεται με την εθνική στρατηγική αναβάθμισης των στρατιωτικών σχολών υπαξιωματικών και τις οδηγίες της Πολιτείας περί αναγνώρισης δεξιοτήτων και ακαδημαϊκών τίτλων, κάτι που έρχεται σε ασυμβατότητα με εθνικές και ευρωπαϊκές αρχές διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού και επιδρά αρνητικά στη διατήρηση ικανών στελεχών στο σύστημα.

    Για την αποφυγή περαιτέρω λειτουργικών προβλημάτων, προτείνεται η ενσωμάτωση στο νομοσχέδιο των ακόλουθων προβλέψεων:
    – Ρητή αναγνώριση πτυχίων ΑΕΙ στη βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη.
    – Επαναφορά τουλάχιστον των προβλέψεων του προϊσχύοντος καθεστώτος.
    – Θεσμοθετημένη διασύνδεση ακαδημαϊκών προσόντων με καθήκοντα αυξημένης ευθύνης και επιτελικές θέσεις.

    Το νομοσχέδιο, στην παρούσα μορφή του, παράγει μη αιτιολογημένες ανισότητες, αποδυναμώνει την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού και υποβαθμίζει τα προσόντα των υπαξιωματικών – ιδίως όσων κατέχουν πτυχίο ΑΕΙ. Απαιτείται τεχνική, λειτουργική και θεσμική επανεξέταση των διατάξεων ώστε να διασφαλιστεί ένα σταθερό, προβλέψιμο, αξιοκρατικό πλαίσιο εξέλιξης για όλους.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:19 | ΔΗΜΗΤΡΗΣ

    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο – και ειδικότερα το άρθρο που προβλέπει τη σύσταση του Σώματος Υπαξιωματικών – δημιουργεί κατάφωρες αδικίες, ιδίως για τους αποφοίτους ΑΣΣΥ που διαθέτουν ήδη δεύτερο πτυχίο ΑΕΙ. Με ποιο νομικό ή υπηρεσιακό σκεπτικό προβλέπεται ότι στελέχη με ανώτατα ακαδημαϊκά προσόντα θα παραμείνουν εγκλωβισμένα σε βαθμολογικά και μισθολογικά όρια κατώτερα από αυτά που δικαιολογεί το τυπικό τους επίπεδο; Η εφαρμογή των διατάξεων αυτών θα οδηγήσει σε μόνιμη βαθμολογική υστέρηση, μειωμένη μισθολογική εξέλιξη και προβλήματα στη συνταξιοδοτική θεμελίωση. Για όλους αυτούς τους λόγους απαιτείται άμεση και πλήρης απόσυρση του νομοσχεδίου και των συγκεκριμένων προβλέψεων, οι οποίες — εάν επιμείνουν να προωθηθούν — θα επιφέρουν σοβαρό και αναπόφευκτο πολιτικό κόστος για όσους τις στηρίξουν.

    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο εισάγει επιπλέον σειρά ασυνεπειών, ανισοτήτων και πρακτικών προβλημάτων στη σταδιοδρομική εξέλιξη του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν στηρίζονται σε τεκμηριωμένες επιχειρησιακές ανάγκες, αντιβαίνουν σε προκηρύξεις, οδηγούς σπουδών και υφιστάμενο βαθμολόγιο, ενώ δημιουργούν στελέχη πολλών ταχυτήτων με διαφορετικούς καταληκτικούς βαθμούς για ίδια προσόντα και ίδια καθήκοντα.

    Ιδίως για το προσωπικό προερχόμενο από ΑΣΣΥ, οι νέοι περιορισμοί παραβιάζουν τις αρχές ισονομίας, αναλογικότητας και προστατευόμενης εμπιστοσύνης της Διοίκησης. Η αιφνιδιαστική ανατροπή ρυθμίσεων που ίσχυσαν επί δεκαετίες προκαλεί αδικαιολόγητη βαθμολογική καθήλωση και συνακόλουθες οικονομικές απώλειες (μισθολόγιο, σύνταξη, μέρισμα, εφάπαξ).

    Η επιμονή σε ένα τέτοιο θεσμικό πλαίσιο δεν υπηρετεί ούτε τη διοικητική συνοχή ούτε την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων. Η δημιουργία τεχνητών κατηγοριών προσωπικού που διαφοροποιούνται χωρίς ουσιαστικό λόγο υπονομεύει την αξιοκρατία και εκθέτει τη Διοίκηση σε βάσιμες ενστάσεις άνισης μεταχείρισης.

    Για όλους τους παραπάνω λόγους ζητείται η πλήρης επανεξέταση των διατάξεων και η άμεση απόσυρση κάθε πρόβλεψης που παράγει αναιτιολόγητη διαφοροποίηση στις σταδιοδρομίες προσωπικού με ίδια καθήκοντα, ίδια προσόντα και ίδιο υπηρεσιακό έργο. Ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα για τη λειτουργία και τη θεσμική συνέχεια των Ενόπλων Δυνάμεων επιβάλλεται να ρυθμιστεί με σαφή νομική τεκμηρίωση, συμβατότητα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και πραγματικά επιχειρησιακά κριτήρια, όχι με αποσπασματικές και ατεκμηρίωτες παρεμβάσεις.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:47 | Γιώργος Κουκουβέλας

    Είμαι Απόστρατος Αξκιωματικός εξ ΑΣΣΥ – όσο κι αν ενοχλεί αυτό- της Π.Α.
    Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Διδυμότειχο. Και εδώ και πολλά χρόνια μένω στο Διδυμότειχο μαζί με την πολύτεκνη οικογένειά μου. Ναι, έχω 4 αγόρια, τα 2 εκ των οποίων είναι απόφοιτοι της ΣΜΥ και οι οποίοι υπηρετούν και μένουν στον Έβρο, μαζί με τις οικογένειές τους. Αυτά τα ολίγα σαν πρόλογος.
    Αναρρωτιέμαι λοιπόν. Γιατί τόσο μένος εναντίον των ΑΣΣΥ; Γιατί αυτη η εμπάθεια; Γιατί αυτή η απάτη; Και μη μου πείτε ότι δεν ισχύουν αυτά; Όταν η ίδια η Πατρίδα τους προσλαμβάνει με μια «σύμβαση» την οποία η ίδια καταργεί και γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της, αυτό λέγεται απάτη.
    Έχετε σπείρει την διχόνοια στο στράτευμα. Αντί να είστε ο θεματοφύλακας της ομόνοιας και της συνοχής, καταφέρατε να το διαλύσετε. Το στράτευμα έχει χάσει το ηθικό του πλεονέκτημα. Το πλεονέκτημα της ομόνοιας…
    Ποια η μέριμνά σας για το προσωπικό των ΕΔ; Κάτι περί αυξήσεων, περί οικημάτων στέγασης κλπ αυτά θα αποδειχθούν εντελώς ψευδή. Ο Υπαξιωματικός θα μένει έξω από όλες τις παροχές. Τα σπίτια, τα ΚΑΑΥ, τα νοισοκομεία. Παντού θα γίνεται επίκληση της ιεραρχίας. Και μαντέψτε… Τα «λιμά», οι Υπαξιωματικοί. Ότι και αν περισσέψει, δηλαδή. Μιλάτε για την αντίστροφη πυραμίδα. Οι Υπαξιωματικοί με την παρούσα νομοθεσία, φθάνουν στην καλύτερη των περιπτώσεων μέχρι τον βαθμό του Ταγματάρχη. Οι λίγοι Ανχες που τυχόν να υπάρχουν αποσταρτεύονται εντός του 2026, το αργότερο. Για ποιους Συνταγματάρχες χωρίς Συντάγματα μιλάτε; Αν ασκούν διοίκηση είναι σε πολύ μικρότερα κλιμάκια, απαλάσσοντας έτσι τους «γαλαζοαίματους» από το πάρεργο της διοίκησης λόχου. Αναλαμβάνουν θέσεις προϊσταμένων και βγάζουν την δουλειά που αναλογεί στους ΑΣΕΙ..
    Και τελειόνωντας. Ας γίνει το ίδιο και με τους ΑΣΕΙ. Γιατί όλοι να φτάνουν Στρατηγοί, Ναύαρχοι, Πτέραρχοι.Ξέρω ότι πολλοί φεύγουν Συνταγματάρχες. Οι οποίοι, όμως με δικαστικές αποφάσεις φτάνουν Στρατηγοί, απολαμβάνωντας όλα τα προνόμια του Ανώτατου Αξιωματικού, χωρίς να ιδρώσουν. Ποιος ο λόγος να γίνεται αυτό;
    Ποιος τους υποσχέθηκε ότι μπαίνοντας στην ΣΣΕ, ΝΔ και ΣΙ θα αποστρατευθούν Στρατηγοί, Ναύαρχοι και Πτέραρχοι; Μήπως ο ίδιος νομοθέτης που όρισε του Αξκούς εξ ΑΣΣΥ, να αποστρατεύονται σαν Συνταγματάρχες, Πλοίαρχοι και Σμήναρχοι;
    Αποσύρετε το Νομοσχέδιο, χθες. Μήπως και επέλθει η πολυπόθητη ηρεμία στο στράτευμα. Αν και πολύ αμφιβάλλω και για τα δύο… Αποσύρετέ το για το καλό της Πατρίδας μας.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:18 | Bασιλης

    Απαράδεκτο το νομοσχέδιο.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:16 | Π. Α.

    Δεν είναι σοβαρό αυτό το σχέδιο νόμου που παρουσιάζουν. Είναι τελείως πρόχειρο και δείχνει την άγνοια των συμβούλων και εισηγητών καθώς και του ίδιου του υπουργού.
    Να αποσυρθεί άμεσα

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:35 | Βασίλης – 45η ΣΤΥΑ

    Αναβάθμιση δεν είναι η βαθμολογική υποβάθμιση και στασιμότητα των στελεχών, αυτό είναι ξεκάθαρα ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ.
    Ουδείς δεν αναβαθμίζεται όταν καθηλώνεται βαθμολογικά, πόσο μάλλον όταν χάνει βαθμούς που προβλεπόταν να φέρει από την προκήρυξη εισαγωγής του στις Ε.Δ.

    Η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίσει ένα δίκαιο, σταθερό και προβλέψιμο πλαίσιο εξέλιξης για όλους τους Στρατιωτικούς.

    Όχι στην βαθμολογική και μισθολογική υποβάθμιση όλων των θεσμών όπου θα έχει ως αποτέλεσμα την εν γένει υποβάθμιση τους.

    Οχι σε Σώμα Υπαξιωματικών, όπου θα οδηγήσει σε βαθμολογική και μισθολογική υποβάθμιση των αποφοίτων ΑΣΣΥ.

    Απόσυρση του αυτού του νομοσχεδίου και διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:24 | Γιάννης

    Δεν μπορεί ένα νομοσχέδιο να έχει αναδρομικότητα 34 ετών.
    Δεν μπορεί να θίγει θεμελιώδη δικαιώματα.

    ΟΧΙ στην υποβάθμιση των υπαξιωματικών! Γιατί τέτοια απαξίωση στους ανθρώπους που με την εμπειρία και τις γνώσεις τους κρατάνε όρθιες τις Ένοπλες Δυνάμεις, γιατί τέτοιο μένος απέναντι τους;

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:46 | χριστινα

    Αξιότιμες Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές, η υπό εξέταση διάταξη για την υπηρεσιακή εξέλιξη στελεχών προερχόμενων από τις ΑΣΣΥ προκαλεί σοβαρές θεσμικές και πρακτικές επιπτώσεις, καθώς ανατρέπει ένα πλαίσιο στο οποίο τα στελέχη αυτά έχουν στηρίξει την πορεία τους επί πολλά χρόνια. Η Πολιτεία, μόλις το 2023, είχε αναγνωρίσει ότι η προηγούμενη υπαγωγή τους στον ν. 3883/2010 ήταν εσφαλμένη και τους είχε επαναφέρει στο καθεστώς του ν. 2439/1996· η σημερινή αλλαγή, χωρίς αποδεδειγμένο λόγο δημοσίου συμφέροντος, ακυρώνει αυτή την αποκατάσταση και θίγει την εμπιστοσύνη των στελεχών προς την υπηρεσία. Παράλληλα, η εκ των υστέρων τροποποίηση βασικών προϋποθέσεων εξέλιξης, ιδίως για όσους βρίσκονται στο τέλος της σταδιοδρομίας τους, δημιουργεί συνθήκες ανασφάλειας, δυσανάλογη επιβάρυνση και κίνδυνο αποσταθεροποίησης της στρατιωτικής ιεραρχίας. Με δεδομένα όλα τα παραπάνω, η ρύθμιση εμφανίζεται αντίθετη προς τις αρχές του κράτους δικαίου και της συνέχειας της διοίκησης, ενώ επηρεάζει άμεσα στελέχη που έχουν υπηρετήσει τη χώρα επί δεκαετίες. Για τον λόγο αυτόν ζητούμε να εξεταστεί εκ νέου, ώστε να προληφθούν αδικίες και να διαφυλαχθεί η θεσμική τάξη.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:19 | Στέλιος

    Το συγκεκριμένο άρθρο στερείται σοβαρότητας. Δεν είναι δυνατόν να καθηλώνονται στελέχη στον ίδιο βαθμό για 15 χρόνια. Αυτό θα προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στη λειτουργία των Μονάδων καθώς και στην αποδοτικότητα των στελεχών. Αλλά είμαι σίγουρος ότι αυτό το γνωρίζετε ήδη και δεν σας ενδιαφέρει. Άλλος είναι ο στόχος σας. Το κλείσιμο των Σχολών Υπαξιωματικών και η αντικατάσταση των κρίσιμων ειδικοτήτων που αυτές παράγουν από εταιρείες. Θα έπρεπε να ντρέπεστε για την διάλυση που έχετε σκοπό να προκαλέσετε στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας!

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 12:51 | Βασίλης

    Ύστερα από δύο φορές πανελλήνιες, άγχος, θυσίες δικές μου και των γονιών μου, κατάφερα να πετύχω το στόχο μου και να εισαχθώ σε σχολή ΑΣΣΥ
    Ένιωσα πως ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑ, πως επιτέλους άνοιγε μπροστά μου ένας δρόμος δύσκολος αλλά ΚΑΘΑΡΟΣ, ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ και με ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ.
    Πώς να μην νιώσω ΠΙΚΡΙΑ, ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ, ΠΡΟΔΟΣΙΑ;
    Γιατί με κορόιδεψες;
    Γιατί με εξαπάτησες;
    Γιατί με σπρώχνεις μακριά από όλα όσα πίστεψα, για τα οποία πάλεψα με ψυχή και πάθος;

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:43 | Βασιλική

    Απόσυρση του νομοσχεδίου άμεσα ώστε να επανέλθει η ηρεμία στο στράτευμα και να ασχοληθούν με τα πραγματικά τους καθήκοντα συμφώνως των επιταγών της ελληνικής κοινωνίας.
    Στα μάτια των απλών πολιτών σαν εμένα βρίσκονται πάντα αρωγοί και πλάι στους πολίτες με υψηλό το αίσθημα του καθήκοντος.
    Καταφέρατε να θέσετε εναντίον σας παραδοσιακούς υποστηρικτές της παράταξης.
    Επιτέλους ας πρυτανεύσει η λογική, είμαι νομικός και βλέπω από παντού διαρροές και ασυνέχειες σε πολλά άρθρα, σταματήστε τώρα που είναι καιρός
    Σε τελική ανάλυση ας υπάρχει έλλογη επιλογή για κατάταξη στις Ε.Δ πράγμα που σημαίνει ότι αν ισχύσει πρέπει να ισχύει από τούδε και στο εξής, ΑΠΑΓΟΡΕΎΕΤΑΙ Η ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΌΤΗΤΑ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΣΥΝΤΆΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΟΥ Σ.Τ.Ε.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:38 | ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΑΣΣΥ

    Αξιότιμες Κυρίες και Κύριοι Βουλευτές, επιθυμούμε να σας ενημερώσουμε για τις σοβαρές συνταγματικές και υπηρεσιακές επιπτώσεις της προτεινόμενης διάταξης που αφορά την εξέλιξη στελεχών προερχόμενων από τις ΑΣΣΥ. Η ρύθμιση αυτή ανατρέπει καριέρες δεκαετιών, παραβιάζοντας την προστατευόμενη εμπιστοσύνη των στελεχών, καθώς ανασκευάζει εκ νέου ένα πλαίσιο που η ίδια η Πολιτεία είχε μόλις το 2023 διορθώσει, αναγνωρίζοντας ως εσφαλμένη την υπαγωγή των παλαιών σειρών ΑΣΣΥ στον ν. 3883/2010. Η εκ των υστέρων μεταβολή θεμελιωμένων προϋποθέσεων προαγωγής συνιστά δυσμενή αναδρομικότητα αντίθετη προς το κράτος δικαίου, ενώ η εκ νέου αλλαγή του υπηρεσιακού καθεστώτος χωρίς τεκμηριωμένο δημόσιο συμφέρον πλήττει τη συνέχεια και τη συνέπεια της διοίκησης. Παράλληλα, η ρύθμιση επιφέρει δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη κοντά στην αποστρατεία, μεταβάλλοντας αιφνιδίως την πορεία τους και δημιουργώντας αίσθημα αδικίας που απειλεί τη συνοχή και τη λειτουργική σταθερότητα της στρατιωτικής ιεραρχίας. Με βάση τα παραπάνω, η διάταξη αντίκειται στο Σύνταγμα, υπονομεύει την ασφάλεια δικαίου και επιβαρύνει άδικα στελέχη με πολυετή υπηρεσία, θέτοντας σε κίνδυνο την αξιοπιστία και την εύρυθμη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων. Σας καλούμε να εξετάσετε με προσοχή τα επιχειρήματα αυτά και να προχωρήσετε στην απόσυρση ή ουσιαστική τροποποίησή της, προκειμένου να διαφυλαχθεί η θεσμική τάξη και να προστατευθούν όσοι υπηρετούν τη χώρα με συνέπεια επί δεκαετίες.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:47 | Για τους συμμαθητές μου

    Ως Αξιωματικός ΑΣΕΙ/ΣΣΑΣ θέλω να αναδείξω την αδικία που βιώνουν συμμαθητές της γενιάς μου, οι οποίοι εισήχθησαν στις Σχολές Υπαξιωματικών μέσα στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και του τέρατος της ανεργίας που εσείς δημιουργήσατε, με εξαιρετικά υψηλές βάσεις, συχνά πάνω από 17.000 μόρια. Με κόπο και θυσίες κέρδισαν μια θέση στο στράτευμα, χωρίς ποτέ να γνωρίζουν ότι θα παραμείνουν καθηλωμένοι ως Υπαξιωματικοί, χωρίς προοπτική εξέλιξης.

    Την ίδια στιγμή, νέοι απόφοιτοι ΑΣΕΙ, που πλέον εισάγονται με πολύ χαμηλότερες βάσεις, μαθητές του 10 με άριστα το 20, θα βρίσκονται διοικητικά πάνω από ανθρώπους που έδωσαν τον αγώνα τους σε πολύ δυσκολότερες συνθήκες. Συνθήκη για την οποία και εσείς πάλι είστε υπεύθυνοι. Πρόκειται για μια βαθιά άνιση κατάσταση, σταματήστε να αδικείται τη νέα γενιά. Φτάνει πια.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:51 | ιγνάτιος

    για τους ΕΜΘ που είναι πτυχιοχοι ΑΕΙ Ή ΤΕΙ επιπλέον ένα μισθολογικό κλιμάκιο ανεξάρτητα με τον εάν προσιδιάζει στην ειδικότητα που φέρουν.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:36 | Χαράλαμπος

    Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση,
    ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης,
    στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται
    στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.

    1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.).
    Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται
    να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά
    ετών βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου. Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών
    ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
    ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης,
    η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.

    2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
    Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και
    ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη
    αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010,
    2170/2012, 1317/2008, 2752/2003). Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
    προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.

    3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
    Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση
    το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή
    τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης
    εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη
    συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.

    4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
    Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να
    τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί
    ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει
    μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.

    5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
    Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή,
    την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει
    να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και
    αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκφεύγει των ορίων του
    συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
    Μάλλον δεν μας θέλετε κ.Υπουργέ.Αλλα αν έχετε τα balls πείτε το ξεκάθαρα στον Ελληνικό Λαό και αναλάβετε την πολιτική ευθύνη που τζάμπα υποσχέστε…
    Βέβαια ο πάνσοφος λαός θα φροντίσει να πάρετε ότι σας αξίζει..q

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:35 | ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΦΩΝΙΑΔΑΚΗΣ

    Το νομοσχεδιο ειναι εκτρομα διοτι διαλυει τοις ενοπλες δυναμεις λογο του οτι κανεις νεος δεν θα θελει να ακολουθηση το στρατιωτικο επαγγελμα χωρις μελον διοτι δεν θα μπορει να κανει οικογενεια.
    επειδη οι υπαξιωματικοι η ραχοκοκαλια του στρατευματος μας οι οποιοι εχουν πειρα και γνωσειςκαι σ αυτουςστηριζετε για ολα τα οπλικα συστηματα
    εγω πιστευω κατι αλλο κρυβετε πισω
    ελπιζω να υπαρξη λογικη πριν ειναι πολυ αργα για την πατριδα

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:13 | Χαράλαμπος Μ.

    Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση,
    ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης,
    στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται
    στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.

    1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.).
    Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται
    να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά
    ετών βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου. Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών
    ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
    ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης,
    η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.

    2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
    Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και
    ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη
    αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010,
    2170/2012, 1317/2008, 2752/2003). Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
    προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.

    3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
    Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση
    το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή
    τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης
    εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη
    συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.

    4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
    Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να
    τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί
    ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει
    μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.

    5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
    Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή,
    την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει
    να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και
    αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκφεύγει των ορίων του
    συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
    Μάλλον δεν μας θέλετε κ.Υπουργέ.Αλλα αν έχετε τα balls πείτε το ξεκάθαρα στον Ελληνικό Λαό και αναλάβετε την πολιτική ευθύνη που τζάμπα υποσχέστε…
    Βέβαια ο πάνσοφος λαός θα φροντίσει να πάρετε ότι σας αξίζει..q

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:32 | Tom

    Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση,
    ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης,
    στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται
    στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.

    1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.).
    Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται
    να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά
    ετών βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου. Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών
    ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
    ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης,
    η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.

    2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
    Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και
    ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη
    αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010,
    2170/2012, 1317/2008, 2752/2003). Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
    προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.

    3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
    Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση
    το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή
    τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης
    εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη
    συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.

    4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
    Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να
    τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί
    ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει
    μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.

    5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
    Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή,
    την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει
    να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και
    αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκφεύγει των ορίων του
    συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
    Μάλλον δεν μας θέλετε κ.Υπουργέ.Αλλα αν έχετε τα balls πείτε το ξεκάθαρα στον Ελληνικό Λαό και αναλάβετε την πολιτική ευθύνη που τζάμπα υποσχέστε…
    Βέβαια ο πάνσοφος λαός θα φροντίσει να πάρετε ότι σας αξίζει..

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:05 | ΑΞΚΟΣ ΑΣΣΥ ΜΕ ΠΤΥΧΙΟ ΑΕΙ

    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο – και ειδικότερα το άρθρο που προβλέπει τη σύσταση του Σώματος Υπαξιωματικών – δημιουργεί κατάφωρες αδικίες, ιδίως για τους αποφοίτους ΑΣΣΥ που διαθέτουν ήδη δεύτερο πτυχίο ΑΕΙ. Με ποιο νομικό ή υπηρεσιακό σκεπτικό προβλέπεται ότι στελέχη με ανώτατα ακαδημαϊκά προσόντα θα παραμείνουν εγκλωβισμένα σε βαθμολογικά και μισθολογικά όρια κατώτερα ακόμη και από αυτά που δικαιολογεί το τυπικό τους επίπεδο; Η εφαρμογή των διατάξεων αυτών θα οδηγήσει σε μόνιμη βαθμολογική υστέρηση, μειωμένη μισθολογική εξέλιξη και προβλήματα στη συνταξιοδοτική θεμελίωση. Για όλους αυτούς τους λόγους απαιτείται άμεση και πλήρης απόσυρση του νομοσχεδίου και των συγκεκριμένων προβλέψεων, οι οποίες, εάν επιμείνουν να προωθηθούν, θα επιφέρουν σοβαρό και αναπόφευκτο πολιτικό κόστος για όσους τις στηρίξουν.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:00 | ΑΣΣΥ 1994-1995

    Η προτεινόμενη διάταξη αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές που διέπουν τη διοικητική δράση,
    ιδίως δε στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, στην αρχή της συνέχειας της διοίκησης,
    στην απαγόρευση δυσμενούς αναδρομικότητας και στην αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται
    στα άρθρα 2 παρ.1, 25 παρ.1 και 103 του Συντάγματος.

    1. Παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (άρθρο 25 παρ.1 Συντ.).
    Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει παγίως κρίνει (ΣτΕ 453/2018, 1912/2014, 2972/2013) ότι ο νομοθέτης δεν δύναται
    να ανατρέπει αιφνιδίως θεμελιωμένα υπηρεσιακά δεδομένα στελεχών που έχουν διαμορφώσει τη σταδιοδρομία τους επί σειρά
    ετών βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού πλαισίου. Η επαναφορά, με ρητή νομοθετική διάταξη του 2023, των παλαιών σειρών
    ΑΣΣΥ στο καθεστώς του ν.2439/1996 συνιστά δεσμευτική διαβεβαίωση της Πολιτείας ότι η υπαγωγή τους στον ν.3883/2010
    ήταν εσφαλμένη. Η εκ νέου ανατροπή της κατάστασης αυτής παραβιάζει ευθέως την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης,
    η οποία υποχρεώνει το Κράτος να μην μεταβάλλει δυσμενώς ρυθμίσεις που ερείδονται σε πολυετή υπηρεσιακή πορεία.

    2. Δυσμενής αναδρομικότητα – Απαγορευμένη από το Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ.1 και 25 παρ.1 Συντ.).
    Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και
    ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και στην ανθρώπινη
    αξιοπρέπεια. Το ΣτΕ έχει επανειλημμένα ακυρώσει ρυθμίσεις που αλλοιώνουν αναδρομικά υπηρεσιακή πορεία (ΣτΕ 3814/2010,
    2170/2012, 1317/2008, 2752/2003). Είναι απολύτως πάγιο ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να μεταβάλει εκ των υστέρων ουσιώδεις
    προϋποθέσεις προαγωγής στελεχών που έχουν θεμελιώσει δικαιώματα σε πραγματικό χρόνο υπηρεσίας.

    3. Παραβίαση της συνέχειας της διοίκησης (άρθρο 103 Συντ. – ΣτΕ 1912/2014).
    Η διοίκηση οφείλει να ενεργεί με συνέπεια και σταθερότητα, χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια δικαίου. Η αναγνώριση
    το 2023 – από την ίδια την Πολιτεία – ότι το καθεστώς του ν.3883/2010 είχε εφαρμοστεί εσφαλμένα στα στελέχη ΑΣΣΥ και η αποκατάστασή
    τους στον ν.2439/1996 δημιούργησαν νέα νόμιμη και σταθερή υπηρεσιακή κατάσταση. Η εκ νέου κατάργηση αυτής της υπηρεσιακής κατάστασης
    εντός ενός έτους χωρίς εμπεριστατωμένη αιτιολογία συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής τη
    συνιστά θεσμική ασυνέπεια και παραβίαση της αρχής της διοικητικής σταθερότητας.

    4. Παραβίαση της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ.1 δ’ Συντ.).
    Η διάταξη επιφέρει υπέρμετρη και δυσανάλογη βλάβη σε στελέχη που έχουν διανύσει το σύνολο σχεδόν της σταδιοδρομίας τους, χωρίς να
    τεκμηριώνεται ειδικό, επιτακτικό δημόσιο συμφέρον που να δικαιολογεί τη ριζική ανατροπή των όρων εξέλιξης τους. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί
    ότι η αναλογικότητα αποτελεί «γενική ρήτρα ελέγχου της διοικητικής δράσης» (π.χ. ΣτΕ 1512/2017) και επιβάλλει στον νομοθέτη να μην λαμβάνει
    μέτρα που έχουν προδήλως δυσανάλογες συνέπειες στο διοικούμενο.

    5. Θεσμική προστασία της ιεραρχίας και της υπηρεσιακής πορείας στις ΕΔ (ΣτΕ 2972/2013, 4154/2015).
    Η υπηρεσιακή εξέλιξη στις Ένοπλες Δυνάμεις δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία αλλά θεσμό συνδεδεμένο με την ιεραρχική συνοχή,
    την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η Πολιτεία οφείλει
    να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου (ΣτΕ 2972/2013). Η αιφνίδια και
    αρνητική μεταβολή των ορίων κρίσης λίγο πριν την αποστρατεία παραβιάζει την εύρυθμη λειτουργία της ιεραρχίας και εκφεύγει των ορίων του
    συνταγματικά επιτρεπτού σχεδιασμού της σταδιοδρομίας.
    Μάλλον δεν μας θέλετε κ.Υπουργέ.Αλλα αν έχετε τα balls πείτε το ξεκάθαρα στον Ελληνικό Λαό και αναλάβετε την πολιτική ευθύνη που τζάμπα υποσχέστε…
    Βέβαια ο πάνσοφος λαός θα φροντίσει να πάρετε ότι σας αξίζει..

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:48 | MIMHS

    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο εισάγει σειρά ασυνεπειών, ανισοτήτων και πρακτικών προβλημάτων στη σταδιοδρομική εξέλιξη του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν στηρίζονται σε τεκμηριωμένες επιχειρησιακές ανάγκες, αντιβαίνουν σε προκηρύξεις, οδηγούς σπουδών και υφιστάμενο βαθμολόγιο, ενώ δημιουργούν στελέχη πολλών ταχυτήτων με διαφορετικούς καταληκτικούς βαθμούς για ίδια προσόντα και ίδια καθήκοντα. Ειδικά για το προσωπικό προερχόμενο από ΑΣΣΥ, ΕΜΘ και ΕΠΟΠ, οι νέοι περιορισμοί παραβιάζουν τις αρχές της ισονομίας, της αναλογικότητας και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης της Διοίκησης. Η αιφνιδιαστική ανατροπή ρυθμίσεων που ίσχυσαν επί δεκαετίες προκαλεί αδικαιολόγητη βαθμολογική καθήλωση και συνακόλουθες οικονομικές απώλειες (σύνταξη, μέρισμα, εφάπαξ). Ζητείται η πλήρης επανεξέταση των διατάξεων και η απόσυρση των προβλέψεων που δημιουργούν στρεβλή και αναιτιολόγητη διαφοροποίηση στις σταδιοδρομίες στελεχών με τα ίδια καθήκοντα, ίδια εκπαίδευση και ίδια υπηρεσιακή διαδρομή. Ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα για τη συνοχή και εύρυθμη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων οφείλει να αντιμετωπιστεί με θεσμική συνέχεια, νομική συμβατότητα και επιχειρησιακά κριτήρια.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:56 | Φανή

    Θέμα: Παρατηρήσεις επί του Μέρους Γ’ – Άρθρο 56 και επιλεκτικής κατάργησης του ν.δ. 445/1974.

    Με το παρόν καταθέτω σοβαρές επιφυλάξεις και αντιρρήσεις σχετικά με το Άρθρο 56 του Μέρους Γ’ του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου, το οποίο καταργεί πλήρως το ν.δ. 445/1974, περί ιεραρχίας και προαγωγών των Ανθυπασπιστών και Μονίμων και Εθελοντών Οπλιτών Ενόπλων Δυνάμεων αποκλειστικά για τους Μόνιμους Υπαξιωματικούς, αλλά όχι για τους Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠ.ΟΠ.) και ΕΜΘ, στους οποίους το νομοθετικό διάταγμα παραμένει σε ισχύ. Σύμφωνα με το Άρθρο 65 του Μέρους Δ’ του παρόντος καταργείται μόνο το άρθρο 8 του ν. 2936/2001 (Α΄ 166), περί βαθμών και προαγωγών.

    Η επιλεκτική αυτή κατάργηση δημιουργεί δύο διαφορετικά καθεστώτα Ανθυπασπιστών εντός των Ενόπλων Δυνάμεων, χωρίς αντικειμενικό λόγο ή υπηρεσιακή διαφοροποίηση, με αποτέλεσμα:
    Υποβάθμιση του βαθμού του Ανθυπασπιστή για τους Μόνιμους Υπαξιωματικούς σε νέο τίτλο «Ανθυπασπιστής Διοίκησης», ο οποίος:
    δεν εντάσσεται στην ιστορική ιεραρχία του 445/1974,
    στερείται προοπτικής προαγωγής σε αξιωματικό,
    λειτουργεί ως τελικός βαθμός χωρίς εξέλιξη.
    Διατήρηση του παραδοσιακού βαθμού Ανθυπασπιστή για τους ΕΠ.ΟΠ. και ΕΜΘ, στους οποίους:
    εξακολουθεί να ισχύει το 445/1974,
    διατηρείται η δυνατότητα προαγωγής σε αξιωματικό,
    παραμένει ο καθιερωμένος ιεραρχικά ενδιάμεσος βαθμός.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά σαφή παραβίαση της αρχής της ισότητας (Άρθρο 4 Συντάγματος), καθώς άτομα που ανήκουν στην ίδια κατηγορία στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων (υπαξιωματικοί) αντιμετωπίζονται άνισα ως προς τη βαθμολογική τους εξέλιξη, χωρίς ύπαρξη αντικειμενικών και εύλογων κριτηρίων.

    Περαιτέρω, παραβιάζεται το Άρθρο 22 του Συντάγματος, που επιβάλλει ίση επαγγελματική μεταχείριση, καθώς στερείται μονομερώς από τους Μόνιμους Υπαξιωματικούς η προοπτική επαγγελματικής ανέλιξης, ενώ παραμένει για τους ΕΠ.ΟΠ. και ΕΜΘ.

    Η επιλεκτική κατάργηση του ν.δ. 445/1974 μόνο για τους Μόνιμους Υπαξιωματικούς, ενώ παραμένει σε ισχύ για άλλες κατηγορίες προσωπικού, δεν στηρίζεται σε κάποια τεκμηριωμένη επιχειρησιακή ανάγκη, αλλά αντιθέτως κατατείνει στο να ικανοποιήσει επιμέρους ή ατομικά συμφέροντα εις βάρος της αρχής της ισότητας και της συνοχής της στρατιωτικής ιεραρχίας. Μία νομοθετική παρέμβαση που οδηγεί σε ανισότητα, εσωτερικές στρεβλώσεις και αδικίες δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, το οποίο απαιτεί ενιαίες, δίκαιες και αντικειμενικές ρυθμίσεις για όλο το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων.

    Ζητείται:
    Η απόσυρση και επαναδιατύπωση των διατάξεων που αφορούν την υπηρεσιακή εξέλιξη των στελεχών ΑΣΣΥ.
    Πλήρης αναθεώρηση των Άρθρων 56 Μέρους Γ’ και 65 Μέρους Δ’,
    είτε με διατήρηση του ν.δ. 445/1974 για όλους,
    είτε με κατάργησή του και για τους ΕΠ.ΟΠ. και τους ΕΜΘ, ώστε να υφίσταται ενιαίο, σύγχρονο και δίκαιο σύστημα ιεραρχίας και προαγωγών,
    είτε με θέσπιση μεταβατικών διατάξεων για τους υπηρετούντες Μόνιμους Υπαξιωματικούς που έχουν θεμελιωμένες προσδοκίες εξέλιξης σύμφωνα με το 445/1974.

    Η σταδιοδρομία των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων δεν μπορεί να εξαρτάται από νομοθετικές επιλεκτικότητες που πλήττουν θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:46 | Νικη

    Νομοσχέδιο Έκτρωμα.
    Οι ένοπλες δυνάμεις δεν είναι πεδίο πειραματισμού κύριοι .
    Σοβαρευτείτε και προχωρήστε στην ΑΠΟΣΥΡΣΗ.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:31 | Στάθης

    Γελάνε και οι πέτρες με αυτά που πάτε να περάσετε!

    Αναδρομικοτητα 34 ετών???
    Είμαστε σοβαροί???

    Αν γινόταν αυτά σε καποια άλλη εργασιακή ομάδα, ή θα είχε πάρει φωτιά ο τόπος ή θα το μαζεύετε πίσω άρον άρον πχ. βλέπε ΕΛΤΑ.
    Να μην αναφερθώ και στις προσβλητικές δηλώσεις, κατά καιρούς, του υπουργού προς το προσωπικό…

    ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ…..!!!!!!!!!

    ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ…..

    «Ενας Αξκός ΑΣΣΥ με βαθμό χωρίς νόημα»

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:01 | ΤΑΚΗΣ

    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο εισάγει μια σειρά από σοβαρές ασυνέπειες, ανισότητες και λειτουργικές στρεβλώσεις στη σταδιοδρομική εξέλιξη του προσωπικού των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δεν εδράζονται σε καμία τεκμηριωμένη επιχειρησιακή ανάγκη, αντιβαίνουν στις προβλέψεις προκηρύξεων, στους ισχύοντες οδηγούς σπουδών και στο υφιστάμενο βαθμολόγιο, ενώ οδηγούν στη δημιουργία στελεχών πολλών ταχυτήτων με διαφορετικούς καταληκτικούς βαθμούς για ίδια προσόντα, ίδια εκπαίδευση και ταυτόσημα καθήκοντα.

    Ιδίως για το προσωπικό προερχόμενο από ΑΣΣΥ –το οποίο πλέον διαθέτει πτυχίο Ανώτατης Εκπαίδευσης επιπέδου 6 και επομένως τεκμηριωμένα αυξημένα τυπικά προσόντα– οι νέοι περιορισμοί συνιστούν κατάφωρη παραβίαση των αρχών ισονομίας, αναλογικότητας και προστατευόμενης εμπιστοσύνης της Διοίκησης. Η αιφνίδια ανατροπή ρυθμίσεων που εφαρμόστηκαν για δεκαετίες δημιουργεί αδικαιολόγητη βαθμολογική καθήλωση και επιφέρει δυσμενέστατες συνέπειες σε κρίσιμα οικονομικά μεγέθη όπως μισθολογική εξέλιξη, συνταξιοδοτική θεμελίωση, μέρισμα και εφάπαξ.

    Η επιμονή σε ένα τέτοιο θεσμικό πλαίσιο δεν υπηρετεί ούτε τη διοικητική συνοχή ούτε την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Ενόπλων Δυνάμεων. Η δημιουργία τεχνητών κατηγοριών προσωπικού που διαφοροποιούνται χωρίς ουσιαστικό λόγο υπονομεύει την αρχή της αξιοκρατίας και εκθέτει τη Διοίκηση σε βάσιμες ενστάσεις περί άνισης μεταχείρισης στελεχών με πανομοιότυπα επαγγελματικά και ακαδημαϊκά χαρακτηριστικά.

    Για τους λόγους αυτούς, ζητείται η πλήρης επανεξέταση των σχετικών διατάξεων και η άμεση απόσυρση κάθε πρόβλεψης που παράγει αναιτιολόγητη διαφοροποίηση στις σταδιοδρομίες προσωπικού με ίδια καθήκοντα, ίδια προσόντα και ίδιο υπηρεσιακό έργο.
    Ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα για τη λειτουργία και τη θεσμική συνέχεια των Ενόπλων Δυνάμεων επιβάλλεται να ρυθμιστεί με σαφή νομική τεκμηρίωση, πλήρη συμβατότητα με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο και αντικειμενικά επιχειρησιακά κριτήρια, όχι με αποσπασματικές και μη τεκμηριωμένες παρεμβάσεις.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:57 | Βαγγέλης

    Απαράδεκτο νομοσχέδιο να αποσυρθεί τώρα, παγιδέψατε τα όνειρά μας.Αυτά που αναγράφονται είναι ένας ολετηρας. Χάθηκε η εμπιστοσύνη απέναντι στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του υπουργείου . Για ποιο λόγο δεν προάγονται οι εθελοντές μακράς θητείας σε υπολοχαγούς . Μέριμνα δηλαδή μόνο για τους δόκιμους .

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:45 | Γιαννης

    Όχι στο ελεεινό νομοσχέδιο οχι στην διάλυση των ενόπλων δυνάμεων όχι στο σώμα υπαξιωματικών απόσυρση τώρα

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:11 | ΑΠΟΦΟΙΤΗ ΣΜΥ

    Το νομοσχέδιο αυτό θα ενισχύσει την παθογένεια των Ενόπλων Δυνάμεων και δεν θα επιλύσει τα προβλήματα που υπάρχουν, αντίθετα θα τα οξύνει οδηγώντας στην παραίτηση πολλούς υπαξιωματικούς, οι οποίοι απαξιώνονται και παραμένουν στάσιμοι βαθμολογικά με το νομοσχέδιο αυτό (με ότι αυτό συνεπάγεται και μισθολογικά), αλλά παράλληλα θα αποτρέψει και πολλούς νέους από την εισαγωγή τους στις Σχολές Μονίμων Υπαξιωματικών δεδομένου ότι δεν θα υπάρχει καμία μα καμία επαγγελματική εξέλιξη.
    Βλέπουμε την ραχοκοκαλιά των Ενόπλων Δυνάμεων όπως αποκαλούνταν επί σειρά ετών οι Υπξκοι να μετονομάζεται ξαφνικά σε Υπξκους οι οποίοι τόσα χρόνια έπαιρναν βαθμούς χωρίς λόγο.
    Βαθμούς που ενώ τους δόθηκαν αντί χρημάτων για να τους χρυσώσουν το χάπι αυτοί τους τίμησαν και με το παραπάνω υπηρετώντας σε θέσεις Αξκων, λόγω έλλειψης ικανού αριθμού Αξκων ΣΣΕ και αντιστοίχων για την επάνδρωση των θέσεων αυτών δεδομένου του μειωμένου αριθμού εισακτέων στις Σχολές Αξκων απόρροια της οικονομικής κρίσης που βίωσε η Χώρα μας, εκτελώντας τα καθήκοντά τους κατά άριστο τρόπο, διασφαλίζοντας την εύρυθμη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων.
    Το παραπάνω νομοσχέδιο έχει επιφέρει πριν καλά καλά ψηφιστεί τριγμούς στις σχέσεις Αξκων – Υπξων καθώς πολλοί είναι οι Αξκοι κυρίως του Στρατού Ξηράς που έσπευσαν να χαρούν με την υποβάθμιση των Υπξκων και την Αξία που θα πάρουν επιτέλους μέσα από αυτήν, ξεχνώντας ότι τις καριέρες τους τις χτίζουν στις πλάτες των Υπξκων και κρέμονται από τα χεράκια τους προκειμένου να λαμβάνουν εύσημα ως άξιοι Δκτες,Αξκοι Γραφείων, Τμηματάρχες, Δντες και ούτω καθεξίς. Ευτυχώς υπάρχει και μερίδα αυτών που στέκονται στο πλευρό μας σε αυτό τον αγώνα ενάντια στην υποβάθμισή μας, αναγνωρίζοντας την αξία μας και την προσφορά μας στις Ένοπλες Δυνάμεις. Βέβαια οικογένεια στην οποία υπάρχουν τσακωμοί αργά ή γρήγορα διαλύεται.
    Σαν απόφοιτος ΑΣΣΥ τίθεμαι ενάντια στην ψήφιση του νομοσχεδίου, στο οποίο διαφαίνεται ένα μένος προς τους Υπξκους και το οποίο θα διαλύσει τις ΑΣΣΥ και επιθυμώ την απόσυρσή του καθώς με κατακλύει το αίσθημα της αδικίας δεδομένου ότι εισήχθη στη ΣΜΥ μέσω Πανελλαδικών εξετάσεων, με βαθμό μεγαλύτερο από αυτόν που απαιτούνταν για την εισαγωγή μου σε κάποιες εκ των Σχολών Αξκών, με συγκεκριμένα δεδομένα για την υπηρεσιακή μου εξέλιξη, τα οποία ήδη τροποποιήθηκαν 1 φορά με την ψήφιση του νόμου 3883/2010 και επιθυμώ να λάβω της ίδιας μεταχείρισης με τους προερχόμενους από ΑΣΣΥ συναδέλφους μου οι οποίοι αποστρατεύτηκαν μέχρι και σήμερα.
    Ολοκληρώνοντας το σχόλιό μου θα ήταν μεγάλη παράληψη να μην αναφερθώ και στην στάση των Κυρίων Αρχηγών των ΓΕ, οι οποίοι στέκονται απλοί θεατές απέναντι σε όλο αυτό, φοβούμενοι μην έρθουν σε αντιπαράθεση και απομακρυνθούν από τις θέσεις τις οποίες κατέχουν, ξεχνώντας όμως ότι έχουν ημερομηνία λήξης και ότι οι συνάδελφοι/υφιστάμενοί τους θα τους βλέπουν και θα τους πτύουν. Και όλοι φυσικά θα τους θυμόμαστε ως ΣΥΝΕΝΟΧΟΥΣ στη διάλυση των Ενόπλων Δυνάμεων.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:25 | Ανέστης Πιπικακης

    12.000 άτομα συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα δηλώνοντας αντίθετα στη διάλυση του στρατεύματος που θα επιφέρει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο με το σώμα υπξκων. Με λίγα λόγια, εξαπάτηση του υπηρετούντος προσωπικού και μέγιστη ασέβεια και απρέπεια προς τις τιμημένες σχολές Υπξκων. Λυπάμαι ως απόστρατος για την θύελλα που θα έρθει εάν ψηφιστεί. ΑΙΣΧΟΣ.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:29 | ΔΗΜΗΤΡΗΣ

    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο –και ειδικότερα το άρθρο που προβλέπει τη σύσταση του Σώματος Υπαξιωματικών– συνιστά μια βαθιά προβληματική και ατεκμηρίωτη θεσμική παρέμβαση, η οποία υπονομεύει την υπηρεσιακή συνοχή και δημιουργεί αδικαιολόγητες ανισότητες. Ζητείται η άμεση και πλήρης απόσυρση των σχετικών διατάξεων, διότι η ψήφισή τους θα επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην αξιοκρατία και την ισονομία εντός των Ενόπλων Δυνάμεων. Η επιμονή της πολιτικής ηγεσίας σε ένα τόσο πρόχειρο και στρεβλό πλαίσιο θα έχει αναπόφευκτα βαρύ πολιτικό κόστος στις επόμενες εκλογές, καθώς χιλιάδες στελέχη και οικογένειες που πλήττονται άμεσα από αυτές τις ρυθμίσεις δεν πρόκειται να αγνοήσουν μια τόσο κατάφωρη αδικία.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:51 | Γιώργος

    Είναι κρίμα μετά από τόσα χρόνια να μας φέρονται με αυτόν τον τρόπο

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:43 | ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Κ.

    Είναι άδικο να εισέρχεται κανείς σε μια σχολή ΑΣΣΥ με συγκεκριμένη βαθμολογική εξέλιξη, μόνο για να δει αυτά τα δεδομένα να αλλάζουν εκ των υστέρων. Οι αλλαγές θα πρέπει να είναι απόλυτα ξεκάθαρες εξαρχής, ώστε όποιος επιθυμεί να ακολουθήσει στρατιωτική σταδιοδρομία να γνωρίζει εκ των προτέρων την πορεία της βαθμολογικής και μισθολογικής του εξέλιξης.

    Επιπλέον, αν κρίνεται ότι απαιτείται αύξηση του αριθμού των Υπαξιωματικών, υπάρχουν πραγματικές λύσεις που μπορούν να εφαρμοστούν οι οπόιες θα εξασφαλίσουν τον στόχο χωρίς να αδικείται το υπάρχον προσωπικό με πολλά χρόνια υπηρεσίας.

    α) Παροχή κινήτρων για τη μείωση των παραιτήσεων, ώστε να διατηρηθεί η εμπειρία και η σταθερότητα στις μονάδες. (Αυτό προϋποθέτει παράλληλα μια συστηματική διερεύνηση των λόγων που οδηγούν συχνά σε παραίτηση τους πιο ικανούς συναδέλφους),
    β) Παροχή κινήτρων για την προσέλκυση περισσότερων ΕΠΟΠ,
    γ) Ιδρυση ενός θεσμού Δόκιμων Εφέδρων Υπαξιωματικών,

    Η διαφάνεια, η ισονομία και οι ξεκάθαρες λύσεις είναι προτιμότερες από ημίμετρα που πλήττουν το ηθικό και τη σταθερότητα των στελεχών.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:15 | Δημήτρης

    Άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου! Η προχειρότητα, η βιασύνη και ο κακός σχεδιασμός φαίνονται ξεκάθαρα. Δεν γίνεται να υποβαθμίζονται και να τιμωρούνται άνθρωποι που αρίστευσαν στις Πανελλήνιες και έχουν προσφέρει τα μέγιστα στις Ένοπλες Δυνάμεις. ΟΧΙ στο σώμα υπαξιωματικών

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:27 | ΝΙΚΟΣ 59η ΣΤΥΑ

    Άμεση απόσυρση του εκτρωματος! Να μην κατατεθεί! Το νομοσχέδιο αυτό δεν λύνει κανένα πρόβλημα αντίθετα δημιουργεί προβλήματα και ανισότητες. Το σίγουρο είναι ότι θα τρέχουν να το μαζέψουν αργότερα αλλά θα είναι αργά.
    Τι να πρώτο σχολιάσω? Οτι θα παραμείνουμε στον φέροντα βαθμό για 20 χρόνια, ότι θα πρέπει να εκτελώ εντολές από έναν ΔΕΑ που θα έχει εκπαίδευση λίγων μηνών όταν εγώ έχω τελειώσει παραγωγική σχολή με βάση εισαγωγής 17000 μόρια, ότι τα παιδιά που θα θελήσουν να μπουν ΕΠΟΠ Θα είναι 8 χρονια στρατιώτες και στα 39 χρόνια υπηρεσίας(Ελεος) θα φτάνουν στον βαθμό του επιλοχία Α (Όπου υποθέτω ότι και στα 60 τους θα συνεχίσουν να κάνουν σκοπιές και περίπολα). Δεν θα μπει κανείς απλά και οι λίγοι που θα μπουν ΕΠΟΠ θα παραιτηθούν. Σε ότι αφορά τις σχολές υπαξιωματικων απλά θα κλείσουν. Ποιος θα δώσει εξετάσεις για να μπει σε μια σχολή 4 έτους φοίτησης για να φτάσει στην καλύτερη περίπτωση Ανθυπασπιστής. Αν δεν μας θέλει ο κύριος υπουργός ας μας δώσει μια εθελούσια έξοδο να πάμε να δουλέψουμε έξω που μας παρακαλάνε.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:17 | Χάρης

    34 χρόνια αναδρομικοτητα είναι παράλογη.Δεν υπάρχει κανένας σεβασμός στους ήδη υπηρετούντες. Αν η κυβέρνηση είχε αυτά τα σχέδια έπρεπε να τα αποκαλύψει πριν τις εκλογές. Η εξαπάτηση σε όλο της το μεγαλείο.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 11:57 | Χρύσα

    Είμαι μητέρα αποφοίτου ΣΤΥΑ, να σας ενημερώσω κ. Υπουργέ πως κάναμε μεγάλους αγώνες και στερηθήκαμε παρά πολλά, δαπανώντας πολλά λεφτά σε φροντιστήρια ώστε ο γιος μας να μπορέσει να περάσει μέσω πανελληνίων εξετάσεων στις Στρατιωτικές Σχολές. Βλέπουμε τα παιδιά μας που έχουν δώσει τα πάντα για τις ΕΔ να είναι απαγοητευμένα και οργισμένα και εξοργιζόμαστε περισσότερο. Δεν γίνεται εφόσον τους είχατε πει άλλα για να τους προσελκύσετε τώρα χωρίς να έχουν υποπέσει σε κάποιο παράπτωμα ή αδίκημα να τους κόβετε τους βαθμούς. Αποσύρεται το νομοσχέδιο γιατί θα μας βρείτε απέναντι σας, συγγενείς και φίλοι θα στηρίξουμε το δίκαιο των παιδιών μας.