Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 92-112)

ΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 92-112)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

ΟΡΙΣΜΟΙ, ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ, ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΩΛΕΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

 

Άρθρο 92

Πεδίο εφαρμογής

 

  1. Το παρόν Μέρος εφαρμόζεται στους:

α) εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς,

β) Ανθυπασπιστές που υπηρετούν κατά την έναρξη ισχύος του,

γ) μονιμοποιηθέντες ΕΠΟΠ,

δ) ΕΜΘ και

ε) έφεδρους υπαξιωματικούς.

  1. Για τα στελέχη των ΚΣ εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις που αφορούν στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του ΣΞ.

 

Άρθρο 93

Γενικές διατάξεις και ορισμοί

 

  1. Όπου στο παρόν Μέρος αναφέρονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΕΔ, νοούνται και οι ΕΜΘ και ΕΠΟΠ, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά.
  2. Η κατάσταση των αξιωματικών και των μόνιμων υπαξιωματικών ορίζει τη σχέση τους με τη στρατιωτική υπηρεσία.
  3. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι υπηρετούν στις ΕΔ βρίσκονται σε κατάσταση ενέργειας. Όταν δεν υπηρετούν στις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στα στελέχη της εφεδρείας, βρίσκονται σε κατάσταση εφεδρείας.

 

Άρθρο 94

Διακρίσεις κατάστασης αξιωματικών

 

  1. Ανάλογα με την προέλευση και την κατάστασή τους, οι αξιωματικοί διακρίνονται σε:

α) μόνιμους:

αα) εν ενεργεία, που είναι αξιωματικοί οι οποίοι υπηρετούν στις ΕΔ,

αβ) σε εφεδρεία, που είναι αξιωματικοί της υποπερ. αα) οι οποίοι αποστρατεύθηκαν και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία,

αγ) από την εφεδρεία που είναι αξιωματικοί της υποπερ. αβ), οι οποίοι ανακλήθηκαν στην ενέργεια ή επιστρατεύθηκαν, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκλησή τους ή η επιστράτευσή τους και

β) έφεδρους:

βα) εν ενεργεία, που είναι όσοι υπηρετούν την κύρια στρατιωτική τους υποχρέωση με βαθμό αξιωματικού.

ββ) σε εφεδρεία, που είναι έφεδροι αξιωματικοί οι οποίοι δεν υπηρετούν στις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία,

βγ) από την εφεδρεία, που είναι αξιωματικοί των υποπερ. ββ) και βδ), οι οποίοι ανακλήθηκαν στην ενέργεια ή επιστρατεύθηκαν, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

βδ) κατ’ απονομή, που είναι εκείνοι στους οποίους έχει απονεμηθεί βαθμός αξιωματικού σύμφωνα με το άρθρο 39 του ν. 3883/2010 (Α’ 167) και

γ) πολεμικής διαθεσιμότητας, που είναι αξιωματικοί οι οποίοι βρίσκονται σε πολεμική διαθεσιμότητα λόγω τραυμάτων ή παθήσεων που έχουν υποστεί κατά τη διάρκεια πολεμικής περιόδου.

 

 

Άρθρο 95

Διακρίσεις κατάστασης μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Ανάλογα με την κατάστασή τους, οι μόνιμοι υπαξιωματικοί διακρίνονται σε:

α) Μόνιμους εν ενεργεία, όταν υπηρετούν στις ΕΔ.

β) Μόνιμους σε εφεδρεία, όταν αποστρατεύονται και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία.

γ) Μόνιμους από την εφεδρεία, όταν ανακαλούνται στην ενέργεια ή επιστρατεύονται, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

  1. Έφεδροι υπαξιωματικοί είναι όσοι υπηρετούν στρατιωτική υποχρέωση και τους έχει απονεμηθεί βαθμός υπαξιωματικού. Διακρίνονται ανάλογα με την κατάστασή τους σε:

α) Έφεδρους εν ενεργεία, όταν υπηρετούν στις ΕΔ.

β) Έφεδρους σε εφεδρεία, όταν έχουν απολυθεί από τις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία.

γ) Έφεδρους από την εφεδρεία, όταν ανακαλούνται στην ενέργεια ή επιστρατεύονται, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

 

Άρθρο 96

Απόκτηση ιδιότητας αξιωματικού και μόνιμου υπαξιωματικού

 

  1. Η ιδιότητα αξιωματικού απονέμεται με προεδρικό διάταγμα μετά από πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.
  2. Η ιδιότητα μόνιμου υπαξιωματικού απονέμεται με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ.

 

Άρθρο 97

Απώλεια ιδιότητας αξιωματικού και μόνιμου υπαξιωματικού

 

  1. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί στερούνται τον βαθμό τους και χάνουν την ιδιότητά τους όταν:

α) καταδικάζονται αμετάκλητα για κακούργημα,

β) τους επιβάλλεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση η παρεπόμενη ποινή της καθαίρεσης ή της έκπτωσης, σύμφωνα με το άρθρο 7 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ν. 2287/1995, Α΄ 20) ή

γ) τους επιβάλλεται η καταστατική πειθαρχική ποινή της απόταξης ή της αποβολής, σύμφωνα με τα άρθρα 22 και 23 του π.δ. 48/2022 (Α΄ 120).

  1. Οι εισαγγελικές αρχές των τακτικών και στρατιωτικών δικαστηρίων ενημερώνουν αμελλητί την αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ για την άσκηση ποινικής δίωξης κατά αξιωματικού ή μόνιμου υπαξιωματικού, ανεξαρτήτως αν αυτός βρίσκεται εν ενεργεία ή όχι, και διαβιβάζουν σε αυτή αντίγραφα των ουσιωδών εγγράφων των δικογραφιών και των πρακτικών των αποφάσεων, αμέσως μετά την κλήτευσή του για απολογία.
  2. Οι αξιωματικοί χάνουν την ιδιότητά τους, κατ‘ εφαρμογή της παρ. 1, με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται μετά από πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, ενώ οι μόνιμοι υπαξιωματικοί με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ. Η διαγραφή από τα στελέχη των ΕΔ επέρχεται την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της αντίστοιχης διοικητικής πράξης.
  3. Όσοι χάνουν την ιδιότητά τους:

α) Διαγράφονται από τις ΕΔ, με ημερομηνία διαγραφής την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της αντίστοιχης διοικητικής πράξης,

β) δεν μπορούν να φέρουν παράσημο, μετάλλιο, ηθική αμοιβή ή οποιοδήποτε διακριτικό των ΕΔ,

γ) δεν μπορούν να καταστούν μέλη οποιουδήποτε συνδέσμου ή ένωσης αξιωματικών ή μόνιμων υπαξιωματικών,

δ) δεν εγγράφονται στην εφεδρεία και σε περίπτωση που είναι εγγεγραμμένοι διαγράφονται και δεν καλούνται για εκπλήρωση οποιασδήποτε στρατιωτικής υποχρέωσης.

  1. Με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί τίθενται σε αποστρατεία με πράξη του οργάνου που είναι αρμόδιο για την ονομασία τους, σύμφωνα με το άρθρο 96.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ, ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 98

Καταστάσεις μόνιμων αξιωματικών και υπαξιωματικών

 

  1. Οι κύριες καταστάσεις των μόνιμων εν ενεργεία αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών είναι:

α) η ενεργός υπηρεσία και

β) οι ειδικές καταστάσεις:

βα) Υπηρεσίας Γραφείου,

ββ) Ελαφράς Υπηρεσίας για τον ΣΞ,

βγ) Υπηρεσίας Ξηράς για το ΠΝ και

βδ) Υπηρεσίας Εδάφους για την ΠΑ.

  1. Οι πρόσθετες καταστάσεις των μόνιμων εν ενεργεία αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών είναι:

α) η πρόσκαιρη παύση και η προσωρινή απόλυση, σύμφωνα με τα άρθρα 19 και 20 του π.δ. 48/2022 (Α΄ 120),

β) η διαθεσιμότητα και

γ) η μακρά αναρρωτική άδεια.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των κύριων καταστάσεων δεν μπορούν να τελούν κατά το ίδιο χρονικό διάστημα σε περισσότερες από μία πρόσθετες καταστάσεις. Για όσους συντρέχουν οι λόγοι για να τεθούν σε περισσότερες από μία πρόσθετες καταστάσεις τίθενται στην αντίστοιχη κατάσταση κατά σειρά προτεραιότητας, όπως οι καταστάσεις αυτές αναγράφονται στην παρ. 2. Αν οι λόγοι ένταξης στην επιπλέον πρόσθετη κατάσταση παύσουν, οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί επανέρχονται στην προηγούμενη πρόσθετη κατάσταση, εφόσον οι λόγοι ένταξής τους σε αυτή εξακολουθούν να ισχύουν.
  2. Η θέση αξιωματικού ή μόνιμου υπαξιωματικού σε μία από τις πρόσθετες καταστάσεις της παρ. 2 συνεπάγεται την αυτοδίκαιη λήξη οποιασδήποτε άδειας.
  3. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί του ΚΣ Στρατιωτικών Ιερέων μπορούν να τελούν αποκλειστικά στις καταστάσεις της ενεργού υπηρεσίας, της διαθεσιμότητας και της μακράς αναρρωτικής άδειας.
  4. Αποκλειστικά στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας τελούν:

α) οι έφεδροι κατ’ απονομή αξιωματικοί,

β) οι μόνιμοι από την εφεδρεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί,

γ) οι έφεδροι στην ενέργεια αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί και

δ) οι έφεδροι από την εφεδρεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί.

  1. Οι αξιωματικοί πολεμικής διαθεσιμότητας μπορούν να ενταχθούν μόνο στις πρόσθετες καταστάσεις της προσωρινής απόλυσης και της πρόσκαιρης παύσης.
  2. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί τίθενται:

α) σε ειδικές καταστάσεις με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και

β) σε διαθεσιμότητα ή μακρά αναρρωτική άδεια με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ.

  1. Όταν παύσουν οι λόγοι για τους οποίους μόνιμοι στην ενέργεια αξιωματικοί ή μόνιμοι υπαξιωματικοί έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα, προσωρινή απόλυση ή πρόσκαιρη παύση, αυτοί επανέρχονται στην προηγούμενη κατάστασή τους αυτοδίκαια και παρουσιάζονται αμελλητί στην αρμόδια στρατιωτική αρχή.

 

Άρθρο 99

Κατάσταση ενεργού υπηρεσίας

 

Ενεργός υπηρεσία είναι η κύρια κατάσταση αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών οι οποίοι:

α) Ανήκουν στη δύναμη μονάδας ή υπηρεσίας των ΕΔ,

β) εκτελούν υπηρεσία, στην οποία περιλαμβάνονται και η φοίτηση σε σχολεία ή κέντρα εκπαίδευσης ή μετεκπαίδευσης και ο χρόνος προσωρινής απουσίας λόγω λήψης άδειας που προβλέπεται στην απόφαση του άρθρου 13 του ν. 4361/2016 (Α΄10),

γ) είναι ικανοί να αξιοποιηθούν σε οποιαδήποτε θέση προβλέπεται από τον βαθμό, τη διάκριση ή τη γενική τους ειδικότητα σε οποιαδήποτε κατάσταση τελεί η χώρα.

 

Άρθρο 100

Κατάσταση πτητικής ενέργειας, πτητικής αδράνειας και πτητικής ακαταλληλότητας

 

  1. Αξιωματικοί Ιπτάμενοι της ΠΑ, κυβερνήτες, χειριστές και μέλη πληρώματος στελεχωμένων πτητικών μέσων του ΣΞ και του ΠΝ, αξιωματικοί του Σώματος Ραδιοναυτίλων της ΠΑ και μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικότητας του Ραδιοναυτίλου της ΠΑ, οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας, μπορεί να βρίσκονται σε κατάσταση:

α) πτητικής ενέργειας,

β) πτητικής αδράνειας ή

γ) πτητικής ακαταλληλότητας.

  1. Σε κατάσταση πτητικής ενέργειας βρίσκονται όσοι εκτελούν εντός εξαμήνου τις απαιτούμενες ώρες πτήσεων με αεροσκάφη ή άλλα πτητικά μέσα. Για όσους υπηρετούν στο εξωτερικό λαμβάνονται υπόψη και οι ώρες πτήσης που εκτελούν σε στρατιωτικά αεροσκάφη ή άλλα πτητικά μέσα της χώρας στην οποία υπηρετούν.
  2. Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, ως εξάμηνα ορίζονται οι χρονικές περίοδοι κάθε έτους από την 1η Ιανουαρίου έως και την 30ή Ιουνίου και από την 1η Ιουλίου έως την 31η Δεκεμβρίου, εντός των οποίων πρέπει να συμπληρώνονται οι απαιτούμενες ώρες πτήσεων. Ειδικότερα:

α) Αν μέρος εξαμήνου δεν λογίζεται ως χρόνος πτητικής ενέργειας, το υπόλοιπο χρονικό διάστημα λογίζεται ως χρόνος πτητικής ενέργειας, εφόσον συμπληρώθηκαν οι απαιτούμενες ώρες πτήσεων.

β) Αν ο αξιωματικός ή ο μόνιμος υπαξιωματικός τραυματίστηκε ή απεβίωσε σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας με αεροσκάφος ή πτητικό μέσο, το εξάμηνο εντός του οποίου τραυματίστηκε ή απεβίωσε θεωρείται ως χρόνος πτητικής ενέργειας ανεξάρτητα από τις ώρες πτήσεων.

γ) Αξιωματικοί Ιπτάμενοι, απόφοιτοι της Σχολής Ικάρων τίθενται σε πτητική ενέργεια για τα εξάμηνα φοίτησής τους στη σχολή, εφόσον συμπλήρωσαν τις απαιτούμενες ώρες πτήσεων και δεν δικαιούνται πτητικό επίδομα.

  1. Σε κατάσταση πτητικής αδράνειας τίθενται αξιωματικοί της παρ. 1, οι οποίοι δεν πληρούν την προϋπόθεση της παρ. 2.
  2. Σε κατάσταση πτητικής ακαταλληλότητας τίθενται όσοι κρίνονται ακατάλληλοι για πτήσεις για λόγους:

α) υγείας ή

β) πτητικής ανεπάρκειας, όταν :

βα) παραμένουν σε κατάσταση πτητικής αδράνειας για τρία (3) συνεχή εξάμηνα ή για τέσσερα (4) εξάμηνα συνολικά εντός τεσσάρων (4) ετών, για λόγους που δεν ανάγονται στην υγεία τους ή στην υπηρεσία ή

ββ) έχουν κριθεί οποτεδήποτε ότι έχουν μειωμένη πτητική ικανότητα ή μειωμένη πτητική έφεση και πειθαρχία κατά τις πτήσεις ή

βγ) δηλώνουν απαρέσκεια πτήσεων.

  1. Για τους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς οι οποίοι υπάγονται σε κατάσταση πτητικής ακαταλληλότητας κατά την παρ. 5 ισχύουν τα εξής:

α) Για το προσωπικό της ΠΑ εφαρμόζεται το άρθρο 101. Οι Ανθυποσμηναγοί Ιπτάμενοι, οι οποίοι κατά την πτητική εκπαίδευση στο αρχικό, στο βασικό ή στο προκεχωρημένο επιχειρησιακό στάδιο κρίνονται ακατάλληλοι για πτήσεις λόγω υγείας ή πτητικής ανεπάρκειας, παραπέμπονται στο ΑΑΣ, το οποίο εισηγείται, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της ΠΑ, τη μετάταξή τους στην ειδικότητα Αεράμυνας ή στην κατηγορία Εφοδιαστών, Διοικητικών ή Μετεωρολόγων. Οι αξιωματικοί αυτοί μετατάσσονται με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.

β) Το προσωπικό του ΠΝ παραμένει στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας, εφόσον κριθεί για αυτό.

γ) Το προσωπικό του ΣΞ παραμένει στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας, εφόσον κριθεί για αυτό και εφαρμόζεται το π.δ. 107/1998 (Α΄ 98).

 

Άρθρο 101

Ειδικές καταστάσεις

 

  1. Στις ειδικές καταστάσεις της περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 98 τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι, λόγω τραύματος, νοσήματος, πάθησης ή πτητικής ακαταλληλότητας, μπορούν να αξιοποιηθούν αποκλειστικά σε ορισμένες μόνο από τις θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό τους, τη διάκριση ή τη γενική ειδικότητά τους και εκτελούν καθήκοντα γραφείου. Ειδικά οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΠΝ μπορούν να αξιοποιηθούν και σε θέσεις ξηράς που προβλέπονται για τον βαθμό τους, τη διάκριση ή τη γενική ειδικότητά τους.
  2. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, λόγω τραύματος που συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.
  3. Σε κατάσταση Ελαφράς Υπηρεσίας τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΣΞ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.

  1. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Ξηράς τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΠΝ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.

  1. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Εδάφους τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί της ΠΑ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής ή

γ) πτητικής ακαταλληλότητας.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων:

α) Δεν καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις του βαθμού τους και τοποθετούνται ανάλογα με τα προσόντα και τις ειδικές γνώσεις τους, εξαιρουμένων των θέσεων:

αα) Διοικητών Σχηματισμών, Συγκροτημάτων και μονάδων εκστρατείας ή Διευθυντών επιτελείων Σχηματισμών για τον ΣΞ,

αβ) υπηρεσίας σε πολεμικό πλοίο εν πλω για το ΠΝ και

αγ) διοικητών μονάδων πτητικών μέσων ανεξαρτήτως Κλάδου των ΕΔ.

β) Ακολουθούν το πρόγραμμα της μονάδας τους.

γ) Εκτελούν υπηρεσίες, συμμετέχουν σε λοιπές στρατιωτικές δραστηριότητες και φέρουν οπλισμό μόνο αν γνωματεύσει θετικά για τη σχετική δυνατότητα η αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή, ανάλογα με το τραύμα, το νόσημα ή την πάθησή τους.

δ) Δεν εκτελούν υπηρεσίες και δραστηριότητες για τις οποίες προβλέπεται η χορήγηση επιδόματος κινδύνου.

ε) Μπορούν να επανέλθουν σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας, κατόπιν παραπομπής τους με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ στην αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή και έκδοσης γνωμάτευσης ότι είναι υγιείς και ικανοί για αυτό. Η παραπομπή αυτή μπορεί να γίνει μία (1) μόνο φορά, με αίτησή τους ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών (3) ετών από την κοινοποίηση σε αυτούς της τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας.

  1. Σε περίοδο κρίσης ή πολέμου, οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων αξιοποιούνται υπηρεσιακά με διαταγές των Αρχηγών των οικείων ΓΕ.
  2. Αν η αρμόδια υγειονομική επιτροπή γνωματεύσει ότι ο μόνιμος εν ενεργεία αξιωματικός ή μόνιμος υπαξιωματικός δεν είναι ικανός για την ενεργό υπηρεσία και μπορεί να τεθεί σε ειδική κατάσταση, το ανώτατο συμβούλιο βασικής σύνθεσης του οικείου Κλάδου των ΕΔ, όπως καθορίζεται στα άρθρα 18 έως 20 του ν. 2292/1995 (Α’ 35), ή το ΣΑΓΕ για τα ΚΣ αποφασίζει:

α) την παραμονή του στην ενέργεια και την ένταξή του σε ειδική κατάσταση ή

β) την αυτεπάγγελτη αποστρατεία του λόγω σωματικής ανικανότητας, συνεκτιμώντας τις υπηρεσιακές ανάγκες και το σύνολο των στοιχείων του ατομικού του φακέλου.

  1. Αξιωματικοί των Κλάδων των ΕΔ, οι οποίοι έχουν ενταχθεί σε ειδική κατάσταση και εντάσσονται ή μετατάσσονται σε ΚΣ, παραπέμπονται στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή προκειμένου να εξεταστούν για την ένταξή τους σε ειδική κατάσταση του οικείου ΚΣ.

 

Άρθρο 102

Διαθεσιμότητα

 

  1. Σε διαθεσιμότητα τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, με απόφαση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, όταν:

α) Ασκείται σε βάρος τους ποινική δίωξη για οποιοδήποτε κακούργημα, για κλοπή, υπεξαίρεση, απάτη, εκβίαση, πλαστογραφία, δωροδοκία, δωροληψία, παράνομη βεβαίωση ή είσπραξη δικαιωμάτων του Δημοσίου, παράβαση καθήκοντος, συκοφαντική δυσφήμιση και για τα αδικήματα του δέκατου ένατου Κεφαλαίου του Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019, Α΄ 95) περί εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, καθώς και για τα αδικήματα των άρθρων 19, 20, 21, 23, 25, 26, 27, 31, 32, 33, 35, 40, 41, 46 έως και 48, 51, 70, 83, 85, 92, 93, 95, 98, 99, 100, 102 έως και 108, 112, 114 έως και 117, 121, 123, 124, 126, 128, 130 έως και 138, 140 και 142 έως και 147, 149 έως και 155 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ν. 2287/1995, Α΄ 20). Σε αυτή την περίπτωση δεν προσέρχονται στην υπηρεσία για παροχή εργασίας από την επομένη της κοινοποίησης σε αυτούς της απόφασης διαθεσιμότητας, η οποία δεν μπορεί να ισχύει για περισσότερο από δεκαοκτώ (18) μήνες.

β) Κρατούνται σε εκτέλεση εντάλματος ή βουλεύματος ή δικαστικής απόφασης, από την ημερομηνία έναρξης της κράτησης έως τη λήξη της.

γ) Επανέρχονται από αιχμαλωσία, από την ημέρα παρουσίασής τους σε ελληνική στρατιωτική αρχή μέχρι την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της πειθαρχικής τους ευθύνης για κάθε θέμα που συνδέεται με την αιχμαλωσία.

  1. Όσοι τίθενται σε διαθεσιμότητα:

α) Δεν εκτελούν οποιαδήποτε στρατιωτική υπηρεσία,

β) ενημερώνουν τον Αρχηγό του οικείου ΓΕ σχετικά με τον τόπο διαμονής τους,

γ) υπάγονται διοικητικά στον ανώτατο διοικητή της φρουράς του τόπου διαμονής τους.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι τίθενται σε διαθεσιμότητα λαμβάνουν ποσοστό επί του συνόλου των αποδοχών τους ίσο με:

α) ογδόντα πέντε τοις εκατό (85%) για τις περ. α) και γ) της παρ. 1 και

β) ογδόντα τοις εκατό (80%) για την περ. β) της παρ. 1.

 

Άρθρο 103

Μακρά αναρρωτική άδεια

 

  1. Σε μακρά αναρρωτική άδεια τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί εξαιτίας πάθησης της υγείας τους. Λοιπές κατηγορίες εν ενεργεία αξιωματικών και εν ενεργεία μόνιμων υπαξιωματικών για τους οποίους πληρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησης μακράς αναρρωτικής άδειας απολύονται από τις ΕΔ.
  2. Οι μακρές αναρρωτικές άδειας χορηγούνται με γνωμάτευση της οικείας υγειονομικής επιτροπής για νοσηλεία, θεραπεία ή ανάρρωση στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό και χορηγούνται κατά σειρά ως εξής:

α) πρώτη μακρά αναρρωτική άδεια διάρκειας από τρεις (3) έως δώδεκα (12) μήνες,

β) δεύτερη μακρά αναρρωτική άδεια, η διάρκεια της οποίας, αθροιζόμενη με την άδεια της περ. α), δεν μπορεί να υπερβαίνει τους δεκαοχτώ (18) μήνες, χορηγούμενη εφάπαξ ή τμηματικά και ανά τρίμηνο και

γ) τρίτη μακρά αναρρωτική άδεια, η διάρκεια της οποίας, αθροιζόμενη με τις άδειες των περ. α) και β), δεν μπορεί να υπερβαίνει τους είκοσι τέσσερις (24) μήνες, χορηγούμενη σε εξαιρετικές περιπτώσεις για ιδιαίτερα βαριάς μορφής πάθηση, για την οποία η οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή γνωματεύει ότι υπάρχει πιθανότητα ίασης.

  1. Όσοι τελούν σε μακρά αναρρωτική άδεια:

α) ενημερώνουν την οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή σχετικά με τον τόπο διαμονής τους και λαμβάνουν αποζημίωση σύμφωνα με το π.δ. 200/1993 (Α΄75) για τη μετάβαση και την επιστροφή τους από αυτόν μετά το πέρας της άδειας.

β) Υπάγονται διοικητικά στον ανώτερο διοικητή φρουράς του τόπου διαμονής τους.

γ) Παρουσιάζονται, εντός πέντε (5) ημερών από τη λήξη της, στην αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή για έκδοση αιτιολογημένης γνωμάτευσης σχετικά με την κατάσταση της υγείας τους και τη δυνατότητα μεταβολής της κατάστασής τους. Σε περίπτωση που απαιτείται προγενέστερος υγειονομικός έλεγχος, αυτός καθορίζεται με διαταγή του οικείου ΓΕ.

  1. Για όσους επανέρχονται στην ενεργό υπηρεσία μετά τη χορήγηση πρώτης μακράς αναρρωτικής άδειας και, πριν από την παρέλευση δύο (2) ετών από την επάνοδό τους, κρίνεται απαραίτητη η χορήγηση νέας μακράς αναρρωτικής άδειας για την ίδια πάθηση, χορηγείται δεύτερη μακρά αναρρωτική άδεια της περ. β) της παρ. 2.
  2. Σε περίοδο πολέμου ή γενικής ή μερικής επιστράτευσης, ο Αρχηγός του οικείου ΓΕ μπορεί να παραπέμπει με διαταγή του στις οικείες ανώτατες υγειονομικές επιτροπές μόνιμους εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς που τελούν σε μακρά αναρρωτική άδεια για εξέταση της υγείας τους. Οι παραπεμπόμενοι:

α) παρουσιάζονται εντός τριών (3) ημερών από την κοινοποίηση της σχετικής διαταγής στο πλησιέστερο φρουραρχείο και

β) στη συνέχεια, παρουσιάζονται εντός πέντε (5) ημερών στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή, η οποία γνωματεύει το συντομότερο δυνατό για την ικανότητά τους να επανέλθουν σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας.

  1. Ο μόνιμος εν ενεργεία αξιωματικός και υπαξιωματικός τίθεται στην κατάσταση της μακράς αναρρωτικής άδειας από την επόμενη ημέρα της έκδοσης της γνωμάτευσης της ανώτατης υγειονομικής επιτροπής. Για τη θέση τους σε μακρά αναρρωτική άδεια ενημερώνεται το οικείο ΓΕ και εκδίδεται διαπιστωτική πράξη του Αρχηγού του.
  2. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί παραπέμπονται στην αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ εφόσον:

α) δεν μπορούν, λόγω νοσηλείας, θεραπείας ή συνήθους αναρρωτικής άδειας, να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους για συνολικό χρονικό διάστημα έξι (6) μηνών εντός δύο (2) ετών,

β) η πάθησή τους χαρακτηρίζεται ως ανίατη ή δυσίατη από στρατιωτικό νοσοκομείο ή οποιοδήποτε άλλο νοσηλευτικό ίδρυμα στο οποίο παραπέμφθηκαν από την υγειονομική επιτροπή για θεραπεία, ανεξαρτήτως του χρόνου αποχής τους από την υπηρεσία. Στην περίπτωση αυτή παραπέμπονται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή αμέσως μετά το πέρας της θεραπευτικής αγωγής,

γ) έχουν εξαντλήσει την προβλεπόμενη διάρκεια συνήθους αναρρωτικής άδειας για τη θεραπεία της πάθησής τους και κρίνεται από το στρατιωτικό νοσοκομείο ότι εξακολουθούν να μην μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους.

  1. Η ανώτατη υγειονομική επιτροπή εκδίδει αιτιολογημένη γνωμάτευση για την κατάσταση της υγείας του εξεταζόμενου και τη θέση του σε μακρά αναρρωτική άδεια.
  2. Όσοι, λόγω νοσηλείας, θεραπείας, μακράς ή συνήθους αναρρωτικής άδειας, δεν άσκησαν τα καθήκοντά τους για τριάντα (30) μήνες, διαδοχικά ή συνολικά εντός τεσσάρων (4) ετών δεν λαμβάνουν περαιτέρω αναρρωτικές άδειες. Αν απαιτείται επιπλέον απουσία τους από τα καθήκοντά τους, παραπέμπεται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή, η οποία αποφαίνεται οριστικά για την αυτεπάγγελτη αποστρατεία τους λόγω σωματικής ανικανότητας.

 

Άρθρο 104

Αποστρατεία

  1. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί τίθενται σε αποστρατεία με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας λόγω:

α) σωματικής ανικανότητας ή πτητικής ακαταλληλότητας,

β) υποβολής αίτησης αποστρατείας ή παραίτησης.

Ειδικά οι αξιωματικοί του ΚΣ Στρατιωτικών Ιερέων τίθενται σε αποστρατεία με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, λόγω τέλεσης παραπτώματος για το οποίο επιβάλλεται καταστατική ποινή σύμφωνα με το π.δ. 48/2022 (Α΄ 120).

  1. Οι πράξεις αποστρατείας εκδίδονται:

α) εντός ενός (1) μηνός από την έκδοση της απόφασης ή γνωμάτευσης του αρμόδιου συλλογικού οργάνου που επιφέρει την αυτεπάγγελτη αποστρατεία για τους λόγους της περ. α) της παρ. 1 και

β) εντός ενός (1) μηνός από την ημερομηνία αποδοχής της αίτησης παραίτησης αποστρατείας από την αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ.

  1. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί μπορούν να υποβάλουν:

α) αίτηση παραίτησης, εφόσον δεν έχουν συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής στις ΕΔ, η οποία δύναται να ανακαλείται μία (1) φορά εντός ενός (1) μηνός από την υποβολή της και η αποδοχή της είναι δυνητική,

β) αίτηση αποστρατείας, εφόσον έχουν συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής στις Ένοπλες Δυνάμεις, η οποία δεν ανακαλείται και η αποδοχή της σε περίοδο πολέμου και γενικής ή μερικής επιστράτευσης είναι δυνητική.

  1. Αιτήσεις αποστρατείας ή παραίτησης από όσους έχουν παραπεμφθεί ενώπιον πειθαρχικού συμβουλίου εξετάζονται μετά την ολοκλήρωση του πειθαρχικού ελέγχου.
  2. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι αποστρατεύονται για οποιονδήποτε λόγο, βρίσκονται σε ενεργό υπηρεσία μέχρι και την τελευταία ημέρα του επόμενου μήνα από αυτόν κατά τον οποίο δημοσιεύεται η διοικητική πράξη της αποστρατείας τους. Όσοι αποβιώνουν εν ενεργεία διαγράφονται την ημερομηνία του θανάτου τους.
  3. Πειθαρχική δίωξη η οποία έχει εκκινήσει με παραπομπή ενώπιον πειθαρχικού συμβουλίου συνεχίζεται και μετά την κρίση για αποστρατεία ή την αποστρατεία για λόγους υγείας του εγκαλουμένου.

 

Άρθρο 105

Εφεδρεία

 

  1. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποστρατεύονται για οποιοδήποτε λόγο εγγράφονται στην εφεδρεία. Εξαιρούνται όσοι αποστρατεύονται:

α) λόγω σωματικής ανικανότητας ή

β) για τους λόγους της παρ. 1 του άρθρου 104.

  1. Με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, όσοι είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία διαγράφονται:

α) λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας για την εφεδρεία ως εξής:

αα) οι αξιωματικοί με τη συμπλήρωση του εξηκοστού όγδοου (68ου) έτους της ηλικίας τους και

αβ) οι μόνιμοι υπαξιωματικοί με τη συμπλήρωση του εξηκοστού πέμπτου (65ου) έτους της ηλικίας τους,

β) λόγω στέρησης της ιδιότητάς τους, σύμφωνα με το άρθρο 97.

  1. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί διαγράφονται από την εφεδρεία αυτοδίκαια, από την επόμενη ημέρα της συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας της παρ. 2 ή με την έκδοση της διοικητικής πράξης στέρησης της ιδιότητάς τους.
  2. Οι μόνιμοι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποστρατεύονται και εγγράφονται στην εφεδρεία, υποβάλλουν στην αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ υπεύθυνη δήλωση στην οποία αναγράφονται η διεύθυνση μόνιμης κατοικίας και τα στοιχεία επικοινωνίας τους. Σε περίπτωση αλλαγής της διεύθυνσης μόνιμης κατοικίας και μέχρι τη διαγραφή τους από την εφεδρεία υποβάλλουν νέα υπεύθυνη δήλωση εντός δύο (2) μηνών. Σε όσους δεν την υποβάλλουν εμπρόθεσμα, επιβάλλεται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας πρόστιμο ίσο με τον βασικό μισθό του τελευταίου κλιμακίου που κατείχαν όσο βρίσκονταν στην ενέργεια.
  3. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του οικείου κατά Κλάδο ανώτατου συμβουλίου κρίσεων ή του ΣΑΓΕ για τα ΚΣ, αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που έχουν αποστρατευθεί ανακαλούνται στην ενέργεια:

α) εφόσον είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία, για κάλυψη θέσεων που καλύπτονται από μόνιμους από την εφεδρεία, σύμφωνα με ειδικότερες διατάξεις, διεθνείς ή διακρατικές συμφωνίες, ή

β) για τις ανάγκες συγκρότησης στρατιωτικών δικαστηρίων, σύμφωνα με τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα (ν. 2287/1995, Α’ 20) ή

γ) για λόγους υγείας, μετά από γνωμάτευση της οικείας ανώτατης υγειονομικής επιτροπής. Αυτοί εξακολουθούν να λαμβάνουν τις συνταξιοδοτικές τους αποδοχές, δικαιούνται την υγειονομική περίθαλψη των μόνιμων από την εφεδρεία και δεν λαμβάνουν μισθό.

Όσοι ανακαλούνται στην ενέργεια, σύμφωνα με την παρούσα, απολύονται όταν παύσουν οι λόγοι της ανάκλησής τους.

  1. Όσοι έχουν παραιτηθεί από τις ΕΔ ή έχουν τεθεί σε αποστρατεία με αίτησή τους ανακαλούνται στην ενέργεια αποκλειστικά σύμφωνα με την υποπερ. αγ) της περ. α) της παρ. 5.
  2. Σε περίοδο επιστράτευσης ή πολέμου, εφόσον υφίσταται ανάγκη προσωπικού που χειρίζεται πτητικά μέσα, οι μόνιμοι στην εφεδρεία αξιωματικοί που εργάζονται ως χειριστές αεροσκαφών αναγνωρισμένων οργανισμών ή εταιρειών και διατηρούν την πτητική τους ικανότητα, σύμφωνα με τους οικείους κανονισμούς λειτουργίας, παραμένουν στην εφεδρεία των Ιπτάμενων αξιωματικών μέχρι να συμπληρώσουν το απαιτούμενο όριο ηλικίας.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

 

Άρθρο 106

Υποχρεώσεις αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί απαγορεύεται:

α) να ασκούν ιδιωτικό έργο ή εργασία με αμοιβή ή οποιοδήποτε επάγγελμα,

β) να συμμετέχουν σε συνεταιρισμούς, οι οποίοι αποσκοπούν σε εμπορική δραστηριότητα και προσκόμιση κέρδους,

γ) να συμμετέχουν σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων οι οποίες ασκούν κριτική σε θέματα διοίκησης, οργάνωσης και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων, με εξαίρεση τις ενώσεις του άρθρου 30Γ του ν. 1264/1982 (Α΄79), ή που εμπλέκονται σε ζητήματα χάραξης της γενικής πολιτικής της Χώρας,

δ) να κατέχουν οποιαδήποτε θέση σε φορείς του δημοσίου τομέα της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143), σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού και σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου εκτός των ΕΔ.

  1. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται:

α) στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος και του ΚΣ Πληροφορικής, η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού του οικείου ΓΕ. Κατά την άσκηση ιδιωτικού έργου δεν επιτρέπεται να αναλαμβάνουν υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ. Σε περίπτωση παράβασης των παραπάνω υποχρεώσεων η άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου ανακαλείται.

β) Στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του μουσικού σώματος ή της ειδικότητας μουσικού, η δημόσια διεύθυνση ορχηστρών ή η εκτέλεση μουσικών έργων σε ιδιωτικές ορχήστρες και θεάματα με αμοιβή, με πολιτική περιβολή, κατόπιν άδειας του οικείου Σχηματισμού,

γ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να διδάσκουν σε δημόσιες ή ιδιωτικές σχολές ή εκπαιδευτικά ιδρύματα κατόπιν άδειας του Αρχηγού του οικείου ΓΕ και

δ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να συμμετέχουν με άδεια του οικείου ΓΕ σε ερευνητικά προγράμματα των ΑΕΙ ή των ΑΣΕΙ, με αμοιβή και σύμφωνα με τους όρους του ερευνητικού προγράμματος, χωρίς επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού.

 

Άρθρο 107

Υποχρέωση παραμονής στις Ένοπλες Δυνάμεις

 

  1. Οι απόφοιτοι των ΑΣΕΙ, της ΣΣΑΣ, της ΣΑΝ και των ΑΣΜΥ αναλαμβάνουν από την ονομασία τους ως Ανθυπολοχαγών και αντίστοιχοι και Επιλοχιών Β΄ Τάξης και αντίστοιχοι, υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρόνο διπλάσιο του χρόνου φοίτησής τους, όπως αυτός καθορίζεται από τα οικεία προγράμματα σπουδών.
  2. Όσοι κατατάσσονται στις ΕΔ ως αξιωματικοί με διαγωνισμό αναλαμβάνουν υποχρέωση παραμονής για οκτώ (8) έτη από την ονομασία τους ως αξιωματικών.
  3. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί που ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ για χρονικό διάστημα τουλάχιστον έξι (6) μηνών εντός δύο (2) ετών αναλαμβάνουν επιπλέον υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρονικό διάστημα τριπλάσιο του χρόνου εκπαίδευσής τους και σε κάθε περίπτωση όχι μικρότερο των δύο (2) ετών.
  4. Οι αξιωματικοί του Υγειονομικού Σώματος, οι οποίοι απέκτησαν με μέριμνα της υπηρεσίας ειδικότητα ή εξειδίκευση ή παρακολουθούν με μέριμνα της υπηρεσίας πρόγραμμα ειδικότητας ή εξειδίκευσης, αναλαμβάνουν υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο με τον χρόνο εκπαίδευσης που διανύθηκε στην ειδικότητα ή εξειδίκευση εκτός των στρατιωτικών νοσοκομείων και του ΝΙΜΤΣ. Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος υποχρεωτικής παραμονής, σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο, δεν υπερβαίνει τα πέντε (5) έτη.
  5. Για την εφαρμογή των παρ. 3 και 4:

α) στον χρόνο εκπαίδευσης ή φοίτησης υπολογίζεται ο χρόνος που πραγματικά διανύθηκε, συμπεριλαμβανομένων των διακοπών,

β) ο μήνας υπολογίζεται με διάρκεια τριάντα (30) ημερών,

γ) η επιπλέον υποχρέωση παραμονής αναλαμβάνεται και εκπληρώνεται αμέσως μετά τη λήξη του πραγματικού χρόνου που διανύθηκε για την εκπαίδευση ή τη φοίτηση και προστίθεται στην αρχική υποχρέωση των παρ. 1 και 2 και

δ) ο χρόνος εκπαίδευσης δεν προσμετράται για τη συμπλήρωση της αναλαμβανόμενης υποχρέωσης με εξαίρεση τον χρόνο εκπαίδευσης στην ειδικότητα ή εξειδίκευση των στρατιωτικών ιατρών, που λαμβάνει χώρα στα στρατιωτικά νοσοκομεία και το ΝΙΜΤΣ.

 

Άρθρο 108

Υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης

 

  1. Όσοι παραιτούνται ή αποτάσσονται από τις ΕΔ ή αποστρατεύονται λόγω δυσμενούς κρίσης ή λόγω υποβολής ειδικής έκθεσης αποστρατείας, καταβάλλουν υπέρ του Δημοσίου αποζημίωση ίση με το γινόμενο του συνόλου των καθαρών αποδοχών του βαθμού τους, συμπεριλαμβανομένων των ποσών που αναλογούν στον φόρο εισοδήματος, επί τους υπολειπόμενους μήνες υποχρέωσης παραμονής τους στις ΕΔ σύμφωνα με το άρθρο 107. Όσοι έχουν εκπαιδευτεί με δαπάνη της υπηρεσίας στο εξωτερικό, καταβάλλουν επιπλέον και το ύψος της δαπάνης αυτής.
  2. Η αποζημίωση και η δαπάνη της παρ. 1 καταλογίζονται και βεβαιώνονται ως δημόσιο έσοδο, σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ν. 4978/2022, Α΄ 190).
  3. Από την υποχρέωση της παρ. 1 εξαιρούνται όσοι εξέρχονται από τις ΕΔ για λόγους υγείας, οι οποίοι διαπιστώνονται από την αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή του ν.δ. 1327/1973 (Α΄ 16).

 

Άρθρο 109

Ειδικότερες διατάξεις για τους στρατιωτικούς των Κοινών Σωμάτων

 

  1. Η παραπομπή, η υγειονομική εξέταση και η έκδοση γνωματεύσεων επί της σωματικής ικανότητας των αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών των ΚΣ γίνονται σύμφωνα με το άρθρο 19 του ν. 1327/1973 (Α΄ 16), περί υγειονομικής εξέτασης αξιωματικών και ανθυπασπιστών κοινών σωμάτων.
  2. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΚΣ παραπέμπονται ενώπιον των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων πειθαρχικών συμβουλίων του ΓΕΕΘΑ, ανεξαρτήτως της θέσης που υπηρετούν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄

εξουσιοδοτικεσ, μεταβατικεσ και καταργουμενεσ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Ζ΄

 

Άρθρο 110

Εξουσιοδοτική διάταξη Μέρους Ζ΄

 

Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται με πρόταση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, καθορίζονται τα επιμέρους διαδικαστικά θέματα, ζητήματα προσφυγών κατά των γνωματεύσεων των υγειονομικών επιτροπών και κάθε άλλο θέμα για την εφαρμογή του άρθρου 103.

 

Άρθρο 111

Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Ζ΄

 

  1. Οι Ανθυπασπιστές και υπαξιωματικοί της ΠΑ, οι οποίοι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους τελούν σε διαθεσιμότητα για λόγους υγείας, διέπονται μέχρι τη λήξη της από το άρθρο 13 του ν. 2342/1953 (Α΄ 74), περί διαθεσιμότητας.
  2. Όσοι έχουν ανακληθεί στην ενέργεια κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους διέπονται από τις ρυθμίσεις των παρ. 4, 5 και 6 του άρθρου 66 του ν.δ. 1400/1973 (Α΄ 114), περί υποχρεώσεων μονίμων εν εφεδρεία αξιωματικών.
  3. Όσοι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους έχουν τεθεί στις καταστάσεις των άρθρων 14 έως 16 του ν.δ. 1400/1973, παραμένουν σε αυτές, παραπέμπονται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή εντός τριών (3) ετών από την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους για οριστική κρίση της σωματικής τους ικανότητας και, εφόσον κριθούν ικανοί, επανέρχονται στην ενέργεια, διαφορετικά παραμένουν στην οικεία ειδική κατάσταση μέχρι την αποστρατεία τους.
  4. Η παρ. 3 του άρθρου 108 εφαρμόζεται για όσους ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ, μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους.
  5. Μέχρι την έναρξη ισχύος της απόφασης του άρθρου 110, ισχύουν τα άρθρα 22 έως 30 του ν. 1400/1973, περί της κατάστασης μακράς αναρρωτικής αδείας.
  6. Αιτήσεις αποστρατείας ή παραίτησης που έχουν υποβληθεί προ της έναρξης ισχύος του παρόντος Μέρους, εξετάζονται ως προς τις τυπικές και ουσιαστικές τους προϋποθέσεις σύμφωνα με τις διατάξεις που ίσχυαν κατά τον χρόνο υποβολής της σχετικής αίτησης.

 

Άρθρο 112

Καταργούμενες διατάξεις Μέρους Ζ΄

 

Με την επιφύλαξη του άρθρου 112 καταργούνται:

α) το ν.δ. 1400/1973 (Α΄ 114), περί καταστάσεως αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων,

β) ο ν. 2342/1953 (Α΄ 74), περί ιεραρχίας, προαγωγών και καταστάσεων των μόνιμων υπαξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας και

γ) τα άρθρα 7 έως 11, 13 έως 16, 21 και 30 έως 37 του α.ν. 1101/1938 (Α΄ 73), περί καταστάσεως των υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού.

Σχόλια 1 … 3 4 5 6 7 … 13
  • 27 Νοεμβρίου 2025, 00:58 | Χρήστος

    Είναι μεγάλο λάθος αυτό που πάτε να περάσετε.
    Με αυτό σπρώχνεται τα χωριά να ερημώσουν ακόμη πιο γρήγορα.
    Κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να εκλεγεί η όχι από τους ψηφοφόρους και όχι από το υπουργείο.

    Όλα τα χρόνια,όλες οι κυβερνήσεις μιλάνε για αποκέντρωση αλλά εσείς με τις αποφάσεις σας δείχνετε μίσος για την επαρχία…

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 00:30 | Μαρία

    Κατάργηση του άρθρου 101 του νομοσχεδιου.Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΣτΕ (417/2019, 1972/2017, 2500/2013). Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 00:23 | Ζωη

    Κατάργηση του άρθρου 101 του νομοσχεδιου.Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΣτΕ (417/2019, 1972/2017, 2500/2013). Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.

  • 27 Νοεμβρίου 2025, 00:11 | Ilias M

    26 Νοεμβρίου 2025, 23:23 | Κωσταντίνος Π. Μόνιμος ΣύνδεσμοςΤο νέο Σχέδιο Νόμου, μέσω των άρθρων 101 και 111, εισάγει ένα καθεστώς που μεταβάλλει θεμελιωδώς τη θέση των στελεχών που υπηρετούν σε Ειδικές Καταστάσεις λόγω αναπηρίας, χρόνιων παθήσεων ή τραυματισμών εν ώρα καθήκοντος. Η υποχρεωτική επανεξέταση ανά τριετία, η δυνατότητα αυτεπάγγελτης παραπομπής και η απώλεια της νομοθετικά κατοχυρωμένης προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 δημιουργούν ένα πλαίσιο διοικητικής αβεβαιότητας που δεν είναι σύμφωνο με το Σύνταγμα, τη Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.Η «οριστική κρίση» χάνει τον χαρακτήρα της και μετατρέπεται σε μηχανισμό διαρκούς αμφισβήτησης. Η υγειονομική κρίση καλείται πλέον να λαμβάνει υπόψη «υπηρεσιακές ανάγκες» και όχι καθαρά ιατρικά δεδομένα, γεγονός που αντίκειται στην αρχή της εξατομικευμένης κρίσης, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 23 περ. ε του Νόμου 3883 του 2010. Η πρακτική αυτή μετατρέπει την ιατρική διαδικασία σε διοικητικό εργαλείο διαχείρισης προσωπικού.Το άρθρο 111 προβλέπει την καθολική επανεξέταση όλων των στελεχών που υπάγονται στο άρθρο 101 μέσα σε τρία έτη, χωρίς να απαιτείται καμία αλλαγή της υγείας τους. Πρόκειται για μία μορφή διοικητικής «Ιεράς Εξέτασης», όπου όλοι οι υπαγόμενοι σε ειδικές καταστάσεις τίθενται εξ αρχής υπό αμφισβήτηση. Η ρύθμιση όχι μόνο δεν στηρίζεται σε ιατρικά δεδομένα αλλά, αντιθέτως, συνιστά μηχανισμό διοικητικής εκκαθάρισης στελεχών σε βάθος τριετίας, παρόμοιο με όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν με κατηγορίες προσωπικού όπως οι ΕΠΟΠ, όταν εφαρμόστηκαν οριζόντιες κρίσεις χωρίς εξατομικευμένα κριτήρια.Η εμπειρία του παρελθόντος αποδεικνύει ότι κάθε φορά που εφαρμόστηκε γενικευμένη και μη αιτιολογημένη επανεξέταση, οδήγησε σε μαζικές απομακρύνσεις προσωπικού. Η επανάληψη του ίδιου μοντέλου σήμερα, σε μία ακόμη πιο ευάλωτη κατηγορία στελεχών, προκαλεί εύλογα το ερώτημα: ποια πραγματική ανάγκη εξυπηρετεί αυτή η διαδικασία; Γιατί να επανεξεταστούν μαζικά στελέχη που έχουν ήδη κριθεί οριστικά, όταν δεν υπάρχει καμία υγειονομική, επιστημονική ή διοικητική μεταβολή που να το επιβάλλει; Και τι ακριβώς αποκρύπτεται πίσω από μια τόσο αυστηρή και οριζόντια διαδικασία που δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά ιατρικά κριτήρια;Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 συνεπάγεται και την απώλεια της φρουράς επιθυμίας που παρείχε ο Νόμος 3257 του 2004, ο οποίος πλέον παραπέμπει σε ανενεργό πλαίσιο. Αυτό στερεί από τα στελέχη το δικαίωμα να υπηρετούν στον τόπο όπου έχουν πρόσβαση στην αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη, εκθέτοντάς τα σε μεταθέσεις που μπορεί να επιδεινώσουν την υγεία τους. Η απώλεια της προστασίας αυτής παραβιάζει την αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τη συνταγματική επιταγή προστασίας των ατόμων με αναπηρία.Τα στελέχη που εντάσσονται σε Ειδικές Καταστάσεις δεν αποτελούν διοικητικό βάρος. Είναι άνθρωποι που υπηρέτησαν σε πλοία, μονάδες, επιχειρήσεις και πολυετείς δραστηριότητες υψηλού κινδύνου. Είναι άνθρωποι που τραυματίστηκαν, που χειρουργήθηκαν, που υπηρεσιακά εξαντλήθηκαν και που σε πολλές περιπτώσεις έχασαν την υγεία τους υπηρετώντας την Πατρίδα. Η Πολιτεία έχει αυξημένο καθήκον προστασίας απέναντί τους, όχι την εξουσία να τους υποβάλλει σε κύκλους ατέρμονων επανεξετάσεων και διοικητικής αμφισβήτησης.Για τους παραπάνω λόγους ζητείται η απαλοιφή:1. της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» από το άρθρο 108 παράγραφος 8β2. της παραγράφου 3 του άρθρου 1113. της φράσης «ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών ετών από την κοινοποίηση σε αυτούς της τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας» από το άρθρο 101 παράγραφος 6εΖητείται επίσης η αποκατάσταση της προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 μέσω της ακόλουθης νομοτεχνικής αντικατάστασης της παραγράφου 3 του άρθρου 111:«Τα στελέχη που ανήκουν στις κατηγορίες του άρθρου 101 και τελούν σε ειδικές υπηρεσιακές καταστάσεις για λόγους υγείας υπηρετούν στον τόπο επιθυμίας τους, όπου είναι δυνατή η αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 του Νόμου 3257 του 2004. Μετακίνηση επιτρέπεται μόνο κατόπιν αιτήματος του στελέχους ή με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση λόγω αντικειμενικής αδυναμίας υπηρεσίας στον τόπο αυτό».Η υιοθέτηση των παραπάνω δεν αποτελεί απλώς τεχνική βελτίωση του κειμένου. Αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει εκείνους που έθεσαν την υγεία και τη ζωή τους στην υπηρεσία της. Μόνο έτσι διασφαλίζεται ότι η μεταρρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων δεν θα γίνει εις βάρος των πιο ευάλωτων στελεχών τους.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 23:23 | Κωσταντίνος Π.

    Το νέο Σχέδιο Νόμου, μέσω των άρθρων 101 και 111, εισάγει ένα καθεστώς που μεταβάλλει θεμελιωδώς τη θέση των στελεχών που υπηρετούν σε Ειδικές Καταστάσεις λόγω αναπηρίας, χρόνιων παθήσεων ή τραυματισμών εν ώρα καθήκοντος. Η υποχρεωτική επανεξέταση ανά τριετία, η δυνατότητα αυτεπάγγελτης παραπομπής και η απώλεια της νομοθετικά κατοχυρωμένης προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 δημιουργούν ένα πλαίσιο διοικητικής αβεβαιότητας που δεν είναι σύμφωνο με το Σύνταγμα, τη Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.

    Η «οριστική κρίση» χάνει τον χαρακτήρα της και μετατρέπεται σε μηχανισμό διαρκούς αμφισβήτησης. Η υγειονομική κρίση καλείται πλέον να λαμβάνει υπόψη «υπηρεσιακές ανάγκες» και όχι καθαρά ιατρικά δεδομένα, γεγονός που αντίκειται στην αρχή της εξατομικευμένης κρίσης, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 23 περ. ε του Νόμου 3883 του 2010. Η πρακτική αυτή μετατρέπει την ιατρική διαδικασία σε διοικητικό εργαλείο διαχείρισης προσωπικού.

    Το άρθρο 111 προβλέπει την καθολική επανεξέταση όλων των στελεχών που υπάγονται στο άρθρο 101 μέσα σε τρία έτη, χωρίς να απαιτείται καμία αλλαγή της υγείας τους. Πρόκειται για μία μορφή διοικητικής «Ιεράς Εξέτασης», όπου όλοι οι υπαγόμενοι σε ειδικές καταστάσεις τίθενται εξ αρχής υπό αμφισβήτηση. Η ρύθμιση όχι μόνο δεν στηρίζεται σε ιατρικά δεδομένα αλλά, αντιθέτως, συνιστά μηχανισμό διοικητικής εκκαθάρισης στελεχών σε βάθος τριετίας, παρόμοιο με όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν με κατηγορίες προσωπικού όπως οι ΕΠΟΠ, όταν εφαρμόστηκαν οριζόντιες κρίσεις χωρίς εξατομικευμένα κριτήρια.

    Η εμπειρία του παρελθόντος αποδεικνύει ότι κάθε φορά που εφαρμόστηκε γενικευμένη και μη αιτιολογημένη επανεξέταση, οδήγησε σε μαζικές απομακρύνσεις προσωπικού. Η επανάληψη του ίδιου μοντέλου σήμερα, σε μία ακόμη πιο ευάλωτη κατηγορία στελεχών, προκαλεί εύλογα το ερώτημα: ποια πραγματική ανάγκη εξυπηρετεί αυτή η διαδικασία; Γιατί να επανεξεταστούν μαζικά στελέχη που έχουν ήδη κριθεί οριστικά, όταν δεν υπάρχει καμία υγειονομική, επιστημονική ή διοικητική μεταβολή που να το επιβάλλει; Και τι ακριβώς αποκρύπτεται πίσω από μια τόσο αυστηρή και οριζόντια διαδικασία που δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά ιατρικά κριτήρια;

    Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 συνεπάγεται και την απώλεια της φρουράς επιθυμίας που παρείχε ο Νόμος 3257 του 2004, ο οποίος πλέον παραπέμπει σε ανενεργό πλαίσιο. Αυτό στερεί από τα στελέχη το δικαίωμα να υπηρετούν στον τόπο όπου έχουν πρόσβαση στην αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη, εκθέτοντάς τα σε μεταθέσεις που μπορεί να επιδεινώσουν την υγεία τους. Η απώλεια της προστασίας αυτής παραβιάζει την αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τη συνταγματική επιταγή προστασίας των ατόμων με αναπηρία.

    Τα στελέχη που εντάσσονται σε Ειδικές Καταστάσεις δεν αποτελούν διοικητικό βάρος. Είναι άνθρωποι που υπηρέτησαν σε πλοία, μονάδες, επιχειρήσεις και πολυετείς δραστηριότητες υψηλού κινδύνου. Είναι άνθρωποι που τραυματίστηκαν, που χειρουργήθηκαν, που υπηρεσιακά εξαντλήθηκαν και που σε πολλές περιπτώσεις έχασαν την υγεία τους υπηρετώντας την Πατρίδα. Η Πολιτεία έχει αυξημένο καθήκον προστασίας απέναντί τους, όχι την εξουσία να τους υποβάλλει σε κύκλους ατέρμονων επανεξετάσεων και διοικητικής αμφισβήτησης.

    Για τους παραπάνω λόγους ζητείται η απαλοιφή:

    1. της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» από το άρθρο 108 παράγραφος 8β

    2. της παραγράφου 3 του άρθρου 111

    3. της φράσης «ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών ετών από την κοινοποίηση σε αυτούς της τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας» από το άρθρο 101 παράγραφος 6ε

    Ζητείται επίσης η αποκατάσταση της προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 μέσω της ακόλουθης νομοτεχνικής αντικατάστασης της παραγράφου 3 του άρθρου 111:

    «Τα στελέχη που ανήκουν στις κατηγορίες του άρθρου 101 και τελούν σε ειδικές υπηρεσιακές καταστάσεις για λόγους υγείας υπηρετούν στον τόπο επιθυμίας τους, όπου είναι δυνατή η αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 του Νόμου 3257 του 2004. Μετακίνηση επιτρέπεται μόνο κατόπιν αιτήματος του στελέχους ή με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση λόγω αντικειμενικής αδυναμίας υπηρεσίας στον τόπο αυτό».

    Η υιοθέτηση των παραπάνω δεν αποτελεί απλώς τεχνική βελτίωση του κειμένου. Αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει εκείνους που έθεσαν την υγεία και τη ζωή τους στην υπηρεσία της. Μόνο έτσι διασφαλίζεται ότι η μεταρρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων δεν θα γίνει εις βάρος των πιο ευάλωτων στελεχών τους.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 23:24 | Παναγιώτης Δ.

    Αίτημα Απαλοιφής Διατάξεων που Θίγουν τα Στελέχη Ειδικών Καταστάσεων

    1. Εισαγωγή

    Το νέο Σχέδιο Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας εισάγει διατάξεις που πλήττουν ευθέως τα στελέχη που υπηρετούν ή θα υπηρετήσουν σε Ειδικές Καταστάσεις (Υπηρεσία Ξηράς, Ελαφρά Υπηρεσία κ.λπ.), δηλαδή εκείνους που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας ή τραυματισμούς.

    Οι επίμαχες ρυθμίσεις : περ. δ’ παρ. 1 άρθρου 131, παρ. 5 άρθρου 130, η φράση «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» στο άρθρο 111 παρ. 1 και η φράση «είτε αυτεπάγγελτα» στο άρθρο 110 παρ. 4 δημιουργούν ένα νέο, ανελέητο καθεστώς επανεξέτασης, που δεν υπηρετεί την αξιοκρατία, αλλά τον εξοβελισμό των “ανεπιθύμητων” στελεχών με προβλήματα υγείας.

    2. Ένας μηχανισμός “Ιεράς Εξέτασης”

    Πίσω από τον τεχνικό όρο “οριστική κρίση”, κρύβεται στην ουσία μια μαζική, υποχρεωτική επανεξέταση όλων των στελεχών Ειδικών Καταστάσεων, ανεξαρτήτως ηλικίας, βαθμού ή παθήσεως.
    Σε διάστημα τριών ετών, όλοι θα περάσουν από νέα επιτροπή “για οριστική κρίση σωματικής ικανότητας”, χωρίς να υπάρχει νέο ιατρικό δεδομένο ή αίτημα του ενδιαφερόμενου.

    Η διαδικασία αυτή δεν είναι κρίση — είναι διοικητική “Ιερά Εξέταση”, με προειλημμένο αποτέλεσμα: να επαναταξινομηθούν ή οδηγηθούν σε απομάκρυνση χιλιάδες στελέχη που, επί δεκαετίες, υπηρετούν με αφοσίωση και με ασθένειες που συχνά απέκτησαν εν ώρα καθήκοντος.

    3. Η κατάργηση της “φρουράς επιθυμίας” πλήγμα στους ασθενείς

    Η περ. δ’ του άρθρου 131 καταργεί τη φρουρά επιθυμίας, δηλαδή τη δυνατότητα των στελεχών με σοβαρά ή ανίατα προβλήματα υγείας να υπηρετούν κοντά στον τόπο όπου μπορούν να υποστηριχθούν ιατρικά και οικογενειακά.
    Η κατάργηση αυτή μετατρέπει τη φρουρά σε εργαλείο εξαναγκασμού: όποιος δεν μπορεί να μετατεθεί, ουσιαστικά θα ωθείται σε αποστρατεία. Πρόκειται για αντιμεταρρύθμιση ψυχρή και απάνθρωπη, που αποκόπτει τους ασθενείς από τη στοιχειώδη στήριξη που δικαιούνται.

    4. Επανεξέταση ανά τριετία “οριστική κρίση” χωρίς τέλος

    Η παράγραφος 5 του άρθρου 130 προβλέπει ότι όλοι οι υπηρετούντες σε Ειδικές Καταστάσεις θα παραπεμφθούν εντός τριετίας για “οριστική κρίση”. Αλλά μετά από τρία χρόνια, η ίδια διαδικασία μπορεί να επαναληφθεί.
    Η “οριστική κρίση” έτσι γίνεται διαρκής, και η υπηρεσιακή σταθερότητα των ασθενών στελεχών εξαφανίζεται.

    5. Διοικητικοποίηση της ιατρικής κρίσης

    Η φράση “συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες” καθιστά τη διαδικασία πολιτικοδιοικητική, όχι ιατρική. Η Διοίκηση αποκτά το δικαίωμα να αποφασίζει, όχι με βάση την κατάσταση υγείας, αλλά με βάση το εάν “χρειάζεται” το στέλεχος κάπου αλλού. Η υγεία παύει να είναι αντικειμενικό κριτήριο.

    6. Η “αυτεπάγγελτη” παραπομπή – μηχανισμός ανασφάλειας

    Η φράση “είτε αυτεπάγγελτα” (άρθρο 110 §4) επιτρέπει στο ίδιο το σύστημα κρίσεων να κινεί τη διαδικασία επανεξέτασης χωρίς καν αίτηση του στελέχους, απλώς βάσει διοικητικής πρωτοβουλίας. Έτσι, οποτεδήποτε η Διοίκηση θελήσει “εξορθολογισμό προσωπικού”, μπορεί να ενεργοποιήσει κύμα επανεξετάσεων χωρίς αιτιολογία.

    7. Νομικές και συνταγματικές παραβάσεις

    Οι διατάξεις αυτές αντιβαίνουν στο Σύνταγμα, στα άρθρα 2, 4, 5, 21 και 25, καθώς και στο άρθρο 23 ε’ του ν. 3883/2010 περί εξατομικευμένης κρίσης. Παραβιάζουν την ασφάλεια δικαίου, τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

    8. Ηθικές και λειτουργικές συνέπειες

    Αν τα στελέχη πιστέψουν ότι σε περίπτωση τραυματισμού ή ασθένειας η Πατρίδα θα τα ξαναπεράσει από κρίση για να δει αν συμφέρει να τα κρατήσει, τότε θα πάψει να υπάρχει πίστη, αφοσίωση και συναίσθημα καθήκοντος.
    Η Πολιτεία που μετατρέπει την προστασία των ασθενών της σε διοικητική καχυποψία, σπέρνει ανασφάλεια στους ίδιους τους ανθρώπους που κρατούν τα όπλα της.

    9. Αίτημα

    Για τους ανωτέρω λόγους, ζητείται η πλήρης απαλοιφή:
    1. της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» από το άρθρο 108 §8β,
    2. της παρ. 3 του άρθρου 111,
    3. και της φράσης «ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών (3) ετών από την κοινοποίηση σε αυτούς της
    τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας» από το άρθρο 101 §6ε.

    Καθώς και η αντικατάσταση της παρ.3 του άρθρου 111 με φράση διάταξη της Νόμος 3257/2004 στην παράγραφο 2 του άρθρου 15 μετά των Δυνάμεων» που ανήκουν στο άρθρο 101″

    > «Οι αξιωματικοί, ανθυπασπιστές και μόνιμοι υπαξιωματικοί των Ειδικών Καταστάσεων των Ενόπλων Δυνάμεων … αμέσως μετά την ένταξή τους σε ειδική κατάσταση τοποθετούνται στη φρουρά της επιθυμίας τους. Μετάθεση στελέχους ειδικής κατάστασης εκτός της φρουράς της αρχικής επιθυμίας μπορεί να πραγματοποιηθεί μετά από αίτησή του μόνο για λόγους που σχετίζονται άμεσα με την κατάσταση της υγείας του και μετά από γνωμάτευση της οικείας υγειονομικής επιτροπής.»

    10. Επίλογος

    Η Πατρίδα που ζητά να σταθούν οι στρατιωτικοί της όρθιοι στα δύσκολα, οφείλει να στέκεται κι εκείνη όρθια δίπλα τους όταν λυγίζουν. Οι διατάξεις αυτές δεν φέρνουν μεταρρύθμιση· φέρνουν διοικητική Ιερά Εξέταση. Και όταν η Πολιτεία δικάζει τους ασθενείς της, χάνει όχι την ισχύ της — αλλά την ψυχή της.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 23:43 | Άλεξ. Σ.

    Το υπό διαβούλευση Σχέδιο Νόμου, μέσω των άρθρων 101 και 111, εισάγει ένα πλαίσιο που μεταβάλλει ουσιωδώς και εις βάρος των στελεχών τις Ειδικές Καταστάσεις υπηρεσίας. Η υποχρεωτική επανεξέταση, η δυνατότητα αυτεπάγγελτης παραπομπής και η κατάργηση της προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 δημιουργούν ένα καθεστώς διοικητικής ανασφάλειας, αντίθετο με το Σύνταγμα, τη διεθνή έννομη τάξη και τις αρχές της χρηστής διοίκησης.

    Οι υγειονομικές κρίσεις αποτελούν ατομικές διοικητικές πράξεις που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ, είναι οριστικές και παράγουν δικαιώματα. Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος, κανένας νόμος δεν παράγει αναδρομικές δυσμενείς συνέπειες, εάν δεν περιέχει ρητή σχετική διάταξη. Το παρόν νομοσχέδιο δεν περιέχει καμία ρήτρα αναδρομικής κατάργησης παλαιών υγειονομικών κρίσεων, επομένως όλα τα ΦΕΚ που έχουν εκδοθεί εξακολουθούν να ισχύουν πλήρως. Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 δεν θίγει τα αποτελέσματα των ατομικών διοικητικών πράξεων που έχουν ήδη παραγάγει δικαιώματα, ούτε μπορεί να ανατρέψει κρίσεις σωματικής ικανότητας που έχουν κριθεί οριστικά, εκτός εάν υπάρχει νέο και ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.

    Η παράγραφος 3 του άρθρου 111, που προβλέπει καθολική επανεξέταση όλων των στελεχών μέσα σε τρία έτη, ανεξάρτητα από το είδος ή τη χρονιότητα της πάθησης, συνιστά μορφή διοικητικής “Ιεράς Εξέτασης”. Πρόκειται για έναν μηχανισμό που δεν στηρίζεται σε ιατρική λογική αλλά σε διοικητική σκοπιμότητα και ο οποίος ενδέχεται να οδηγήσει σε ουσιαστική εκκαθάριση προσωπικού σε βάθος τριετίας. Η ιστορική εμπειρία από αντίστοιχες οριζόντιες επανεξετάσεις άλλων κατηγοριών, όπως οι ΕΠΟΠ, καταδεικνύει ότι τέτοιου τύπου διαδικασίες έχουν οδηγήσει σε μαζικές απομακρύνσεις χωρίς να υπάρχει πραγματική μεταβολή της υγείας των στελεχών.

    Η επανεξέταση χωρίς μεταβολή της υγείας αντίκειται στα άρθρα 2, 21 και 25 του Συντάγματος, στη Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, στον Νόμο 4488 του 2017 και στην πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο έχει κρίνει ότι η υγειονομική κατάσταση δεν μπορεί να ανατρέπεται αυθαίρετα χωρίς νέο ιατρικό δεδομένο. Η εισαγωγή διοικητικού κριτηρίου («συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες») νοθεύει τον χαρακτήρα της ιατρικής κρίσης και παραβιάζει την αρχή της εξατομίκευσης, που αποτελεί υποχρέωση της Διοίκησης.

    Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 επιφέρει και την κατάργηση της φρουράς επιθυμίας που παρείχε ο Νόμος 3257 του 2004, ο οποίος πλέον παραπέμπει σε ανενεργό πλαίσιο. Έτσι τα στελέχη με σοβαρές ή μόνιμες παθήσεις χάνουν το δικαίωμα να υπηρετούν σε τόπο όπου έχουν πρόσβαση στην αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη. Η απώλεια αυτής της προστασίας παραβιάζει τη συνταγματική επιταγή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και την υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει τα άτομα με αναπηρία.

    Το άρθρο 101, ενώ επιχειρεί να κωδικοποιήσει τις ειδικές καταστάσεις, δεν προβλέπει κανένα αντικειμενικό και ασφαλές πλαίσιο καθορισμού των καθηκόντων, δεν διασφαλίζει την προστασία της υγείας των στελεχών και δεν προβλέπει διαδικασία ένστασης σε περίπτωση ανάθεσης ακατάλληλων καθηκόντων. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ προσωρινών, χρόνιων ή μη αναστρέψιμων παθήσεων και δεν θεσπίζεται μηχανισμός εγγυήσεων απέναντι στην αυθαιρεσία. Έτσι δημιουργούνται ουσιαστικοί κίνδυνοι άνισης μεταχείρισης και επιβάρυνσης της υγείας των πασχόντων στελεχών, αντίθετα με το Σύνταγμα, την αρχή της αναλογικότητας και τη Σύμβαση του ΟΗΕ.

    Τα στελέχη που εντάσσονται σε ειδικές καταστάσεις δεν είναι διοικητικό βάρος. Είναι άνθρωποι που υπηρέτησαν σε πλοία, μονάδες, επιχειρήσεις και περιβάλλοντα υψηλού κινδύνου. Είναι άνθρωποι που τραυματίστηκαν, χειρουργήθηκαν, επιβαρύνθηκαν σωματικά και ψυχικά και που σε πολλές περιπτώσεις έχασαν την υγεία τους υπηρετώντας την Πατρίδα. Η Πολιτεία όχι μόνο δεν έχει το δικαίωμα να τους υποβάλλει σε διαρκή αμφισβήτηση αλλά φέρει αυξημένο καθήκον προστασίας και σεβασμού απέναντί τους.

    Για όλους τους ανωτέρω λόγους ζητείται η απαλοιφή:

    1. της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» από το άρθρο 108 παράγραφος 8β

    2. της παραγράφου 3 του άρθρου 111

    3. της φράσης «ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών ετών από την κοινοποίηση της τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας» από το άρθρο 101 παράγραφος 6ε

    Ζητείται επίσης η αποκατάσταση της προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 μέσω της ακόλουθης νομοτεχνικής αντικατάστασης της παραγράφου 3 του άρθρου 111:

    «Τα στελέχη που ανήκουν στις κατηγορίες του άρθρου 101 και τελούν σε ειδικές υπηρεσιακές καταστάσεις για λόγους υγείας υπηρετούν στον τόπο επιθυμίας τους, όπου είναι δυνατή η αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 του Νόμου 3257 του 2004. Μετακίνηση επιτρέπεται μόνο κατόπιν αιτήματος του στελέχους ή με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση λόγω αντικειμενικής αδυναμίας υπηρεσίας στον τόπο αυτό».

    Η διασφάλιση των παραπάνω δεν αποτελεί τυπική νομοτεχνική διόρθωση. Αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας απέναντι σε στελέχη που έθεσαν την υγεία, την ψυχική αντοχή και πολλές φορές τη ζωή τους στην υπηρεσία της. Μόνο με σεβασμό στις αρχές του Συντάγματος και του κράτους δικαίου μπορεί η αναμόρφωση του συστήματος να γίνει πραγματικά δίκαιη και λειτουργική.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 22:01 | Baggelis

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 21:32 | Ζωη

    Κατάργηση του άρθρου 101 του νομοσχεδιου.Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΣτΕ (417/2019, 1972/2017, 2500/2013). Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 21:34 | Χρήστος

    Κατάργηση του άρθρου 101 του νομοσχεδιου.Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΣτΕ (417/2019, 1972/2017, 2500/2013). Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 21:37 | Γεωργιος

    Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου»

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 20:15 | Γιώργος

    Γιατί απαγορευετε τη συμμετοχή των στρατιωτικών σε εκλογες αυτοδιοικηησης α και β βαθμου? Αυτο ειναι αντισυνταγματικο, φασιστικο και μας γυριζει πισω στη χουντα.
    Οσο γρηγοροτερα φυγει η δεξια, τοσο το καλυτερο για τους πολιτες.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 20:53 | Γιώργος

    Η διάταξη του άρθρου 106 εισάγει έναν αδικαιολόγητο και δυσανάλογο περιορισμό στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, αντίθετο με τα άρθρα 4 και 25 του Συντάγματος που κατοχυρώνουν την αρχή της ισότητας και της αναλογικότητας, καθώς και το άρθρο 29 παρ. 1 που επιτρέπει μεν περιορισμούς στην πολιτική δραστηριότητα των στρατιωτικών, αλλά μόνον στον βαθμό που είναι απολύτως αναγκαίοι για την υπηρεσιακή ουδετερότητα. Η καθολική απαγόρευση συμμετοχής σε όργανα τοπικής αυτοδιοίκησης υπερβαίνει προφανώς αυτό το όριο και αντιβαίνει στη νομολογία του ΣτΕ, το οποίο έχει κρίνει ότι κάθε περιορισμός θεμελιωδών δικαιωμάτων των δημοσίων λειτουργών πρέπει να είναι ειδικά αιτιολογημένος και απολύτως αναλογικός ως προς τον σκοπό που επιδιώκει. Καθώς η διάταξη δεν συνοδεύεται από τεκμηριωμένη ανάγκη και εισάγει δυσμενή διάκριση εις βάρος μίας μόνο κατηγορίας πολιτών, ζητείται η πλήρης άρση της ως αντισυνταγματικής και αδικαιολόγητα αυστηρής.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 19:00 | Ελευθέριος

    Στο άρθρο 106 να τροποποιηθεί και να επιτρέπεται η άσκηση ιδιωτικού έργου απ όλους τους πτυχιούχους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς καθόσον αυτό μόνο όφελος θα φέρει στα στελέχη, την υπηρεσία και φυσικά στην εφορία
    Επιπλέον είναι λανθασμένος ο θεϊκός αποκλεισμός όλων των μόνιμων υπαξιωματικών από το δικαίωμα συμμετοχής σε φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης. Και να συμμετέχουν πρέπει και έτσι να διορθώνουν τα κακώς κείμενα στην κοινωνία δίνοντας την πραγματική εικόνα των στελεχών μας, που ενδιαφέρονται για το καλό του τόπου τους. Προφανώς ας επανεξετασθούν κάποια προτερήματα τα οποία θα αποκομίζουν, πλην του αμετάθετους βέβαια καθόσον δεν θα μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντα τους

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 19:32 | Βασίλης

    Άρθρο 106.
    Αξιότιμε κ. υπουργέ! Εν έτη 2025 και επί των ημερών μας, ο πολιτικός βίος της χώρας κλονίζεται για τις «μη νόμιμες πράξεις», αλλά και για την καθαρότητα – εντιμότητα του. Ο Ελληνικός λαός δείχνει έμπρακτη εμπιστοσύνη στις ένοπλες για τις αρχές που τις διέπουν, μέσω των προσώπων του Στράτου. Η κοινή αποδοχή για την εντιμότητα και το σεβασμό ενόπλων δυνάμεων, αντικατοπτρίζεται εμφανέστατα μέσω της στήριξης των ανθρώπων αυτών στα «κοινά», με ότι αυτό συνεπάγεται (ΟΤΑ και άλλους οργανισμούς). Η συμμετοχή των υπαξιωματικών στις θέσεις των αιρετών πραγματοποιήθηκε κάθε νόμιμο τρόπο που ορίζει το Σύνταγμα σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Με την απόφαση αυτή, αίρεται η ψήφος αλλά και η εμπιστοσύνη Ελληνικού λαού ως προς το πρόσωπο των αιρετών, που εμπιστεύθηκαν μέσω της εκλογικής διαδικασίας. Όλοι οι Έλληνες πολίτες έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Αυτές οι πρακτικές φωτογραφίζουν δυστυχώς, τη μαύρη ιστορία του παρελθόντος.. Η υπηρεσία μας θα πρέπει να είναι υπερήφανη, για τα στελέχη της που κατέχουν θέση στο κοινωνικό αυτό αξίωμα, με την έμπρακτη την στήριξη των πολιτών. Δυστυχώς θλίβομαι, που η ίδια πολιτική ηγεσία απαξιώνει τις Ένοπλες Δυνάμεις, σε αντίθεση με τους συναδέλφους της Ε.Α – Π.Υ – Λ.Σ. οι οποίοι συνεχίζουν την κανονικότητα την παραπάνω ιδιότητα. Παρακαλείστε λοιπόν, αλλά και όπως εσείς αποφασίσετε για το καλό της χώρας και του στρατεύματος του οποίου ηγείται, την κατάργηση του άρθρου 106 και τη συνέχιση του κοινωνικού έργου.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 18:13 | Αβραάμ καραδημητρίου

    Δυστυχώς, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την ατυχία να νοσούμε σε ένα από τα πλέον δυσμενή εργασιακά περιβάλλοντα. Αντί η υπηρεσία να λειτουργεί με γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τη στήριξη των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, επιλέγει συστηματικά να αναζητά τρόπους ώστε να μετατρέπει την ασθένεια και την καθημερινή μας προσπάθεια για επιβίωση σε πεδίο πειραματισμών. Η συνεχής επίκληση νομοσχεδίων που παραβιάζουν στην πράξη βασικά ανθρώπινα δικαιώματα επιτείνει την αίσθηση ότι η υγεία μας αντιμετωπίζεται ως διαχειριστικό βάρος και όχι ως αυτονόητη προτεραιότητα. Παράλληλα, ορισμένοι έχουν φτάσει στο σημείο να προτείνουν περικοπές οικονομικών παροχών από ανθρώπους που δίνουν καθημερινό αγώνα με σοβαρά προβλήματα υγείας. Προτάσεις τέτοιας φύσης μαρτυρούν πλήρη άγνοια — ή αδιαφορία — για το τι πραγματικά σημαίνει να ζει κανείς υπό το βάρος μιας ασθένειας και για τις ανάγκες που αυτή συνεπάγεται. Σε αυτό το πλαίσιο, καλούμαστε να απολογηθούμε για το αυτονόητο: την ανθρώπινη ευαλωτότητα. Είναι μια πραγματικότητα που δυστυχώς αποτυπώνει το επίπεδο ευαισθησίας και ευθύνης εκείνων που λαμβάνουν αποφάσεις με άμεση επίδραση στη ζωή και την υγεία

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 18:28 | Δημήτρης

    Η επιλογή της πολιτικής ηγεσίας να αποκλείσει πλήρως τους υπαξιωματικούς από το δικαίωμα εκλογιμότητας δεν έχει μόνο θεσμικές συνέπειες· παράγει και σημαντικό πολιτικό κόστος, διότι δημιουργεί την αίσθηση μίας άδικης και επιλεκτικής αφαίρεσης δικαιώματος από ένα μεγάλο κοινωνικό σώμα που έχει βαθιές ρίζες σε κάθε τοπική κοινωνία. Η άνιση μεταχείριση σε σχέση με τα Σώματα Ασφαλείας γίνεται αντιληπτή ως υποτίμηση όσων υπηρετούν τις Ένοπλες Δυνάμεις και μεταφέρεται άμεσα σε οικογένειες, δήμους και κοινότητες. Αυτές οι επιλογές δεν ξεχνιούνται εύκολα και διαμορφώνουν εκλογικές συμπεριφορές, ειδικά σε τοπικό επίπεδο όπου οι πολίτες γνωρίζουν προσωπικά όσους πλήττονται από μια τέτοια ρύθμιση.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 17:49 | Βασίλης

    Άρθρο 106.
    Κύριε υπουργέ! Είναι δυνατόν εν έτη 2025, σε μια εποχή που ο πολιτικός βίος κλονίζεται σπιτιών ημερών, μέσω των «μη νόμιμων πράξεων», για την καθαρότητα και την εντιμότητα του, όπου ο σοφός ελληνικός λαός δείχνει έμπρακτα την εμπιστοσύνη στις ένοπλες, μέσω των προσώπων του στρατού, ως προς τις αρχές που τον διέπουν. Η κοινή αποδοχή του λαού για την εντιμότητα και το σεβασμό ενόπλων δυνάμεων που αντικατοπτρίζετε στην κοινωνία, απεικονίζεται εμφανέστατα μέσω της στήριξης των ανθρώπων αυτών στα «κοινά» με ότι αυτό συνεπάγεται (ΟΤΑ και άλλους οργανισμούς). Η συμμετοχή των υπαξιωματικών στις θέσεις των αιρετών πραγματοποιήθηκε κάθε νόμιμο τρόπο όπως ορίζει το Σύνταγμα. Με τη απόφαση σας αυτή, αίρεται η ψήφος του Ελληνικού λαού ως προς το πρόσωπο του αιρετού το οποίο εμπιστεύτηκε μέσω της εκλογικής διαδικασίας και συνεπώς των στρατού. Όλοι οι Έλληνες πολίτες έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Αυτές οι πρακτικές φωτογραφίζουν δυστυχώς, τη μαύρη παρελθόντος ιστορία μας. Ο Ελληνικός στρατός θα πρέπει να είναι υπερήφανος που στελέχη του, κατέχουν θέση έμπρακτη στη εμπιστοσύνη του λαού του στο κοινωνικό αυτό αξίωμα, πόσο δε για την αγάπη του και στήριξη στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας. Θλίβομαι δυστυχώς που η ίδια πολιτική ηγεσία απαξιώνει τις Ένοπλες Δυνάμεις, σε αντίθεση με τους συναδέλφους της Ε.Α – Π.Υ – Λ.Σ. που συνεχίζουν κανονικότητα την ιδιότητα τους.Παρακαλείστε όπως εσείς αποφασίσετε, την κατάργηση του άρθρου 106 και τη συνέχιση αυτού του κοινωνικού έργου.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 15:33 | Ευστράτιος

    Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 14:56 | Νίκος

    Η εξουσιοδοτική διάταξη του άρθρου 110 εκτιμώ ότι συγκρούεται με τα οριζόμενα στο ν.δ. 1327/1973, το οποίο όμως δεν καταργείται.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 14:02 | Νίκος

    Θεωρώ ότι η συμπερίληψη στη διάταξη του άρθρου 108 παρ.1 όσων αποτάσσονται από τις ΕΔ ή αποστρατεύονται λόγω δυσμενούς κρίσης ή λόγω υποβολής ειδικής έκθεσης αποστρατείας υπερβαίνει το νόμιμο σκοπό που υπηρετείται από την εν λόγω διάταξη, όπως θα αποτυπωθεί στην αιτιολογική έκθεση, και θέτει ζητήματα συνταγματικότητας.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 14:25 | Θανάσης

    Η διάταξη του άρθρου 106(δ) εισάγει έναν γενικό και απόλυτο αποκλεισμό των υπαξιωματικών από το δικαίωμα εκλογιμότητας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ο οποίος εγείρει σοβαρές αμφιβολίες ως προς τη συνταγματικότητά του. Σύμφωνα με τη σταθερή νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι περιορισμοί στα πολιτικά δικαιώματα είναι επιτρεπτοί μόνον εφόσον πληρούν αθροιστικά τις προϋποθέσεις της αναγκαιότητας, της καταλληλότητας και της αναλογικότητας (βλ. ενδεικτικά ΣτΕ 3470/2011, 2192/2014 Ολομ., 660/2018 Ολομ.).

    Ο επίμαχος περιορισμός δεν φαίνεται να στηρίζεται σε εξατομικευμένα ή ειδικά κριτήρια, αλλά λειτουργεί καθολικά και αδιακρίτως εις βάρος όλων των υπαξιωματικών, ανεξαρτήτως καθηκόντων, βαθμού, υπηρεσιακής θέσης ή πιθανού κινδύνου σύγκρουσης καθηκόντων. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι τέτοιου τύπου “γενικές απαγορεύσεις” χωρίς στάθμιση επιμέρους παραμέτρων παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας (πρβλ. ΣτΕ 1906/2014, 1917/2012).

    Περαιτέρω, η διατήρηση του δικαιώματος εκλογιμότητας στα λοιπά Σώματα Ασφαλείας (ΕΛ.ΑΣ., Π.Σ., Λ.Σ.) καθιστά τη διαφοροποίηση των υπαξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων ανεπαρκώς αιτιολογημένη, εγείροντας ζήτημα παραβίασης της συνταγματικής ισότητας (άρθρο 4 Σ). Η νομολογία έχει επισημάνει ότι η διαφορετική μεταχείριση ομοειδών κατηγοριών κρατικών λειτουργών απαιτεί σαφή, αντικειμενική και εύλογη αιτιολόγηση (ΣτΕ 2112/2016, 660/2018 Ολομ.).

    Τέλος, ο πλήρης αποκλεισμός προσκρούει και στο άρθρο 102 Σ, το οποίο κατοχυρώνει την ευρεία συμμετοχή των πολιτών στα τοπικά δημόσια πράγματα ως συστατικό στοιχείο της αυτοδιοικητικής αρχής. Η επιβολή ενός τόσο βαρύ περιορισμού χωρίς πειστική αιτιολόγηση κινδυνεύει να χαρακτηριστεί ως δυσανάλογη παρέμβαση σε θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα.

    Για τους λόγους αυτούς, η προτεινόμενη διάταξη δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στο απαιτούμενο επίπεδο συνταγματικής συμβατότητας που απαιτείται για περιορισμούς του δικαιώματος εκλέγεσθαι.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 13:27 | Νίκος

    Θεωρώ ότι η απαγόρευση της παρ. 1 του άρθρου 106 («να συμμετέχουν σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων οι οποίες ασκούν κριτική σε θέματα
    διοίκησης, οργάνωσης και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων») θέτει ζητήματα συνταγματικότητας. Καταρχάς, αν κάποιος θέλει να εγγραφεί ως μέλος ένωσης προσώπων ή να ενταχθεί σε νομικό πρόσωπο, θα μελετήσει το καταστατικό του κείμενο, το οποίο δύσκολα θα ορίζει ρητά την άσκηση κριτικής κ.λπ. Αν τώρα η άσκηση κριτικής ασκείται εν τοις πράγμασι από μέλη της ένωσης προσώπων ή του νομικού προσώπου, τότε θεσπίζουμε «αντικειμενική ευθύνη» σε βάρος των στελεχών των ΕΔ, τα οποία ουδεμία ευθύνη φέρουν. Αν φέρουν προσωπική ευθύνη για κριτική που άσκησαν, υπέχουν πειθαρχική ευθύνη. Καλό θα είναι στην αιτιολογική έκθεση να αναφέρεται σαφώς τι έδωσε αφορμή για τη διάταξη, προκειμένου ο δικαστικός έλεγχος να είναι ευχερέστερος και η διάταξη να έχει κάποιες ελπίδες να επιβιώσει. Σε κάθε περίπτωση, σημειώνω ότι και οι στρατιωτικοί απολαμβάνουν του συνταγματικώς κατοχυρωμένου δικαιώματος στην έκφραση και η εν λόγω διάταξη, έτσι όπως είναι διατυπωμένη, βρίσκεται σε ένταση με αυτό. Θα μπορούσε ίσως να προστεθεί ο προσδιορισμός «κακόβουλη» στην κριτική, όπως αναφέρεται και στα τελούμενα από δημοσίους υπαλλήλους πειθαρχικά παραπτώματα. Διαφορετικά, οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί «κριτική». Ακόμη και αυτό το σχόλιο, κάποιος κακοπροαίρετος μπορεί να το θεωρήσει ως «κριτική».

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 13:15 | Νίκος

    Εκτιμώ ότι χρήζει επανεξέτασης η πρόβλεψη στο άρθρο 105 παρ. 1 ότι όσοι αποστρατεύονται για τους λόγους της παρ.1 του άρθρου 104 δεν εγγράφονται στην εφεδρεία. Δηλαδή, όσοι υποβάλλουν παραίτηση (μη έχοντες συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής στις ΕΔ, άρα νέοι σε ηλικία) και αίτηση αποστρατείας (έχοντες συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής στις ΕΔ, δυνητικά νέοι σε ηλικία), δεν θα εγγράφονται στην εφεδρεία;
    Επίσης, παρατηρείται αλληλεπικάλυψη των διατάξεων (όσοι αποστρατεύονται για λόγους υγείας και μνημονεύονται ρητά στο άρ.105 παρ.1, περιλαμβάνονται στο άρ.104 παρ.1).

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 13:36 | Νίκος

    Θεωρώ ότι πρέπει να αναδιατυπωθεί η διάταξη του άρθρου 97 ώστε να καθίσταται σαφές ότι πρόκειται για απώλεια της ιδιότητας που επέρχεται αυτοδίκαια με (και από) την επέλευση των γεγονότων που αναφέρονται στην παρ. 1, ίσως κατά το πρότυπο του άρθρου 149 του υπαλληλικού κώδικα καθώε και ότι προς τούτο εκδίδεται διαπιστωτική πράξη. Η εν λόγω διαπιστωτική πράξη συνήθως εκδίδεται από υπουργό, εν προκειμένω δεν γνωρίζω αν η αρμοδιότητα του ΠτΔ να απονέμει τους βαθμούς στις ΕΔ συμπεριλαμβάνει και την αρμοδιότητα να τον αφαιρεί, σε περίπτωση μάλιστα που αυτή επέρχεται αυτοδίκαια για τους λόγους που ορίζει ο νόμος.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 12:12 | Παύλος

    Με το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου του Υπουργείου Άμυνας, και συγκεκριμένα στο άρθρο 106 παρ. 1(δ), προβλέπεται ότι οι μόνιμοι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων απαγορεύεται να κατέχουν «οποιαδήποτε θέση σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού».Η διάταξη αυτή εισάγει ουσιώδη και πρωτοφανή περιορισμό στο δικαίωμα του εκλέγεσθαι των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, περιορισμό ο οποίος:1. Δεν υπήρχε μέχρι σήμερα σε καμία μορφή,2. Εφαρμόζεται χωρίς καμία μεταβατική ρύθμιση, και3. Οδηγεί σε αναγκαστική παραίτηση ήδη εκλεγμένων δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων, παρότι εκλέχθηκαν νομίμως πριν την αλλαγή του νόμου.Το γεγονός αυτό προσβάλλει ευθέως θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές και δημιουργεί ανεπανόρθωτες συνέπειες για όσους ήδη υπηρετούν ως αιρετοί εκπρόσωποι των τοπικών κοινωνιών.Β. Νομικά Ζητήματα1. Παραβίαση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι (άρθρα 4, 5 και 102 Συντάγματος)Το δικαίωμα του εκλέγεσθαι αποτελεί θεμελιώδες πολιτικό δικαίωμα και μπορεί να περιοριστεί μόνο:με απολύτως εξειδικευμένη και αναγκαία αιτιολόγηση,υπό την αρχή της αναλογικότητας,χωρίς να καταλύεται ο πυρήνας του δικαιώματος.Η πλήρης και απόλυτη απαγόρευση κατοχής οποιασδήποτε θέσης σε ΟΤΑ, συμπεριλαμβανομένης της αιρετής, υπερβαίνει σαφώς τον συνταγματικά ανεκτό περιορισμό, διότι:δεν τεκμηριώνεται ειδικά,δεν διαβαθμίζεται,είναι συνολική και αδιακρίτως εφαρμοζόμενη.Η διάκριση αυτή καθίσταται ακόμη πιο αναιτιολόγητη, καθώς άλλες κατηγορίες ενστόλων (ΕΛΑΣ, ΠΣ, ΛΣ) δεν υπάγονται σε αντίστοιχη απαγόρευση.2. Παραβίαση της αρχής της μη αναδρομικότητας των δυσμενών μέτρων (άρθρο 2 και αρχή νομικής βεβαιότητας)Η διάταξη, ελλείψει μεταβατικής πρόβλεψης, θα εφαρμοστεί:ακαριαία,αναδρομικά σε κατάσταση που έχει ήδη πραγματοποιηθεί νόμιμα,τιμωρώντας ουσιαστικά πράξη που έγινε υπό διαφορετικό νομικό καθεστώς.Αυτό σημαίνει ότι οι ήδη εκλεγμένοι στρατιωτικοί θα υποχρεωθούν να παραιτηθούν παρά το γεγονός ότι:κατήλθαν στις εκλογές νομίμως,ανακηρύχθηκαν νόμιμα από το Πρωτοδικείο,έλαβαν τη λαϊκή εντολή της τοπικής κοινωνίας,άρχισαν να ασκούν καθήκοντα με την εύλογη προσδοκία νομιμότητας.Πρόκειται για καθαρή ανατροπή κεκτημένου δικαιώματος, η οποία δεν επιτρέπεται από το Σύνταγμα.3. Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικούμενουΟ πολίτης – στρατιωτικός που κατέρχεται σε εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης το κάνει:κατόπιν νομικά αναγνωρισμένης δυνατότητας,χωρίς καμία απαγόρευση στην ισχύουσα νομοθεσία,και με σαφή γνώση ότι η ιδιότητα του αιρετού δεν θεωρείται «θέση στο Δημόσιο».Η πολιτεία δεν μπορεί, αιφνίδια και χωρίς προειδοποίηση, να ανατρέψει μια έννομη κατάσταση που η ίδια επέτρεψε και από την οποία το άτομο έχει δημιουργήσει έννομες προσδοκίες.4. Εσφαλμένη εξομοίωση της αιρετής ιδιότητας με υπαλληλική “θέση”Η ιδιότητα του δημοτικού ή περιφερειακού συμβούλου:δεν αποτελεί υπαλληλική σχέση,δεν είναι πρακτικό ή διοικητικό καθήκον,δεν αποτελεί θέση στον δημόσιο τομέα,είναι λαϊκή εντολή και πολιτικό λειτούργημα.Η διάταξη επιχειρεί μια αυθαίρετη εξομοίωση, που νομικά δεν στέκει και αντιβαίνει και στη νομολογία του ΣτΕ, όπου ο αιρετός έχει κριθεί σαφώς διαφορετικός από τον διορισμένο υπάλληλο.5. Παραβίαση της αρχής της ισότητας (άρθρο 4 Συντάγματος)Οι στρατιωτικοί τίθενται σε δυσμενέστερη θέση από:αστυνομικούς,πυροσβέστες,λιμενικούς,υπαλλήλους ειδικών καθεστώτων,οι οποίοι δεν απαγορεύεται να είναι αιρετοί.Η διαφοροποίηση αυτή δεν τεκμηριώνεται και μπορεί να χαρακτηριστεί συνταγματικά διάκριση χωρίς αντικειμενικό λόγο

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 11:46 | Μάρκος

    Η επιλεκτική εξαίρεση ΜΟΝΟ 2 ειδικοτήτων της ΣΣΑΣ (Οικονομικού και Νομικής) από το δικαίωμα άσκησης ιδιωτικού έργου αποτελεί ατεκμηρίωτη και αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση.

    Οι Αξιωματικοί του Οικονομικού και Νομικού σώματος αποτελούν στελέχη με πτυχίο πανεπιστημίου από το ΑΠΘ (όπως ακριβώς και οι αξιωματικοί του Υγειονομικού Σώματος και του Κοινού Σώματος Πληροφορικής) και στελεχώνουν με επιστημονική επάρκεια και τους 3 κλάδους των ΕΔ, όπως ακριβώς και οι λοιποί συμμαθητές και συνάδελφοι απόφοιτοι της ΣΣΑΣ.

    Ο τρόπος που γίνεται η παρούσα νομοθέτηση είναι παντελώς πρόχειρη και δημιουργεί ανισότητα μεταξύ επιστημονικών ειδικοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων.

    Το δικαίωμα άσκησης ιδιωτικού έργου πρέπει να συμπεριλαμβάνει το ΣΥΝΟΛΟ των ειδικοτήτων της ΣΣΑΣ καθώς και Αξιωματικούς και Υπαξιωματικούς ειδικοτήτων Πληροφορικής και Μηχανικών (εγγεγραμμένων στα οικεία τεχνικά επιμελητήρια).

    Με την τροποποίηση αυτή:
    1) Αποκαθίσταται η ***αντισυνταγματικότητα*** της άνισης μεταχείρισης
    2) Προσφέρεται σε εξειδικευμένα στελέχη η δυνατότητα ενίσχυσης του εισοδήματός τους
    3) Δημιουργείται ανάχωμα στο κύμα παραιτήσεων
    4) Μεταφέρονται γνώσεις και εξειδίκευση στις ΕΔ μέσα από την απόκτηση εμπειρίας από τον ιδιωτικό τομέα
    5) Δεν επιφέρεται κανένα πρόσθετο δημοσιονομικό κόστος στον Κρατικό Προϋπολογισμό. Τουναντίον.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 11:57 | Παπαστράτου Αντώνιος

    Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 11:16 | Σταθης

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 10:25 | Δημητρης

    εταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 10:41 | Στέλιος

    Η προτεινόμενη ρύθμιση του άρθρου 106(δ) δημιουργεί ανεξήγητη διάκριση εις βάρος των υπαξιωματικών. Την ώρα που στα Σώματα Ασφαλείας (ΕΛ.ΑΣ., Π.Σ., Λ.Σ.) το δικαίωμα εκλογιμότητας παραμένει ενεργό, στις Ένοπλες Δυνάμεις επεκτείνεται ο αποκλεισμός, χωρίς να τεκμηριώνεται επαρκώς η ανάγκη ενός τόσο αυστηρού περιορισμού.
    Η τοπική αυτοδιοίκηση χρειάζεται ενεργούς πολίτες με εμπειρία και αίσθημα ευθύνης — όχι νέους αποκλεισμούς.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 10:18 | Ελένη Θεοδωρελη

    ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 102 που αφορούν τις ειδικές καταστάσεις υπηρεσίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, σε συνδυασμό με την περ. ζ του άρθρου 111, που προβλέπει υποχρεωτική επανεξέταση εντός τριετίας για όσους ήδη βρίσκονται σε ειδική κατάσταση, δημιουργούν ένα πλαίσιο:
    • χωρίς αντικειμενικά κριτήρια,
    • χωρίς υποχρέωση ειδικής αιτιολογίας,
    • χωρίς εξατομίκευση ανά πάθηση,
    • και χωρίς δικλίδες προστασίας από καταχρηστικές ή άνισες πρακτικές.
    Το αποτέλεσμα είναι ένα καθεστώς αυξημένης ανασφάλειας δικαίου για χιλιάδες στελέχη, καθώς και κίνδυνος υπέρμετρης και αδικαιολόγητης διοικητικής επιβάρυνσης.Η οριζόντια και αδιάκριτη παραπομπή όλων των στελεχών σε υγειονομικές επιτροπές, χωρίς διάκριση μεταξύ χρόνιων, αναστρέψιμων ή σταθερών παθήσεων:
    2.1. Αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές:
    • Άρθρο 2 παρ. 1 Σ.: σεβασμός της ανθρώπινης αξίας.
    • Άρθρο 5 παρ. 1 και 5: προστασία της υγείας, της προσωπικότητας και της σωματικής ακεραιότητας.
    • Άρθρο 9Α Σ.: προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ειδικά των δεδομένων υγείας.
    • Άρθρο 21 παρ. 2–3 Σ.: αυξημένη προστασία ατόμων με αναπηρία ή μη αναστρέψιμες παθήσεις.
    • Άρθρο 25 παρ. 1 Σ.: αρχή της αναλογικότητας, η οποία παραβιάζεται όταν επιβάλλεται καθολικό μέτρο χωρίς εξατομίκευση.
    2.2. Παραβιάζει βασικές αρχές της ιατρικής δεοντολογίας
    Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005) επιβάλλει:
    • την απαίτηση ενημερωμένης συναίνεσης,
    • την προϋπόθεση ιατρικής αναγκαιότητας κάθε εξέτασης,
    • την αποφυγή περιττών ή δυσανάλογων ιατρικών πράξεων.
    Η υποχρεωτική επανεξέταση χωρίς νέα ιατρικά δεδομένα αντίκειται σε αυτές τις θεμελιώδεις αρχές.
    Δεν συνάδει με το ενωσιακό και διεθνές πλαίσιο προστασίας
    • Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ: άρθρα 1, 3, 21, 35.
    • GDPR (ΕΕ 2016/679): αυστηρή αναγκαιότητα και αναλογικότητα στην επεξεργασία δεδομένων υγείας.
    • ΕΣΔΑ άρθρο 8: προστασία της ιδιωτικής ζωής και απαγόρευση δυσανάλογων ιατρικών παρεμβάσεων.
    Η νομολογία του ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι μαζικές, μη αιτιολογημένες ιατρικές πράξεις συνιστούν παράνομη επέμβαση στην ιδιωτική ζωή.
    Η διάταξη παρέχει ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας, χωρίς:
    • κριτήρια για την αυτεπάγγελτη παραπομπή,
    • υποχρέωση αιτιολόγησης,
    • έλεγχο αναλογικότητας,
    • δικαίωμα ένστασης,
    • ιατρική τεκμηρίωση της αναγκαιότητας.
    Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση και σε χρήση της παραπομπής ως εργαλείου πίεσης ή υπηρεσιακής επιβάρυνσης.Η υποχρεωτική επανεξέταση όλων των στελεχών που ήδη τελούν σε ειδικές καταστάσεις εντός τριετίας, ανεξαρτήτως ιατρικού ιστορικού:
    • αγνοεί την ύπαρξη μη αναστρέψιμων / σταθερών παθήσεων,
    • δεν αίρει διοικητικές εκκρεμότητες, αντιθέτως δημιουργεί νέες,
    • επιβαρύνει υπέρμετρα τις υγειονομικές επιτροπές,
    • επιβάλλει περιττές ιατρικές πράξεις,
    • παραβιάζει την αρχή της ελάχιστα επαχθούς διοικητικής παρέμβασης.
    Προτεινόμενη προσθήκη:
    «Η αυτεπάγγελτη παραπομπή στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων σε Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή διενεργείται μόνο εφόσον προκύπτουν νέα ουσιώδη ιατρικά δεδομένα ή συντρέχει ειδικώς αιτιολογημένη υπηρεσιακή ανάγκη, στο πλαίσιο των αρχών της αναλογικότητας και της προστασίας των δεδομένων υγείας. Η σχετική διαταγή παραπομπής είναι ειδικώς αιτιολογημένη και συνοδεύεται από γνωμάτευση αρμόδιου στρατιωτικού ιατρού.
    Δεν επιβάλλεται υποχρεωτική περιοδική επανεξέταση σε περιπτώσεις μη αναστρέψιμων ή μακροχρόνιων σταθερών παθήσεων, πιστοποιημένων από υγειονομική επιτροπή, εκτός εάν προκύψουν νέα ιατρικά στοιχεία.
    Το στέλεχος έχει δικαίωμα υποβολής ένστασης κατά της διαταγής παραπομπής εντός δέκα (10) ημερών από την κοινοποίησή της. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας καθορίζονται τα ειδικά κριτήρια, η διαδικασία και οι κατηγορίες παθήσεων για τις οποίες επιτρέπεται αυτεπάγγελτη παραπομπή.»
    Αναμενόμενα οφέλη από την αναδιατύπωση
    • Θωράκιση της νομιμότητας και της συνταγματικότητας.
    • Προστασία της υγείας και της αξιοπρέπειας των στελεχών.
    • Διαφάνεια, ίση μεταχείριση και αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών.
    • Εξορθολογισμός του έργου των υγειονομικών επιτροπών.
    • Αποφυγή περιττών ιατρικών πράξεων και διοικητικών επιβαρύνσεων.25 Νοεμβρίου 2025, 18:10 | Σ.Τ.Μόνιμος ΣύνδεσμοςΣχόλιο για το Άρθρο 106Όπως διαχρονικά εξαιρούνται οι Ιατροί και οι Μουσικοί, καλώς εξαιρούνται με τη διάταξη αυτή και η Αξκοί του ΚΣ Πληροφορικής. Αντίστοιχα θα μπορούσαν να ενταχθούν στην εξαίρεση Μηχανικοί, δεδομένου ότι ήδη έχουν τη δυνατότητα εγγραφής στο ΤΕΕ και η τυχόν ενασχόλησή τους με το αντικείμενο του μηχανικού εκτός υπηρεσίας (με αντίστοιχους περιορισμούς για υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ) θα επιφέρει πέρα από το προσωπικό όφελος, σημαντικό όφελος στην υπηρεσία.25 Νοεμβρίου 2025, 18:48 | Παναγιώτα ΜιχαλάκηΜόνιμος ΣύνδεσμοςΣτις μεταβατικές διατάξεις του Άρθρου 111 στην παράγραφο 4 γίνεται εκ παραδρομής παραπομπή στο άρθρο 108 αντί του σωστού άρθρου 107 που αφορά τις εκπαιδεύσεις Αξκων σε φορείς εκτός ΕΔ.Συγκεκριμένα:Άρθρο 111 (Μεταβατικες διατάξεις μερουςZ):
    Στην παράγραφο 4 αναφέρεται:«Η παρ. 3 του άρθρου 108 εφαρμόζεται για όσους ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ, μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους.»Πρέπει να διορθωθεί ως εξής:«Η παρ. 3 του άρθρου 107 εφαρμόζεται για όσους ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ, μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους.»25 Νοεμβρίου 2025, 18:15 | ΜΕΥΜόνιμος ΣύνδεσμοςΣε μία πραγματικά φιλελεύθερη οικονομία στην οποία υπάρχει αδήριτη ανάγκη για εργατικά χέρια αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να επιτρέπεται η εργασία σε όλους τους στρατιωτικούς(+ όχι σε μερικούς a la carte) προκειμένου να στηριχθεί το ασφαλιστικό σύστημα,να περιοριστεί η μαύρη εργασία,να ανέβει το ΑΕΠ της χώρας και να μειωθούν τα επιτόκια δανεισμού ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΤΑ 12000 ΕΝΣΗΜΑ αν το επιθυμείς.ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΣΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ ΝΑ ΕΡΓΑΣΤΕΙΣ………..25 Νοεμβρίου 2025, 18:23 | ΚώσταςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΗ απαγόρευση του δικαιώματος να συμμετέχω σε συλλόγους και σωματεία αντιτίθεται στα συνταγματικά μου δικαιώματα25 Νοεμβρίου 2025, 18:06 | Aντώνιος ΑρετάκηςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΓια ποιο λόγο κάποιες ειδικότητες έχουν δικαίωμα σε 2η εργασία και όχι όλοι, είναι ισονομία? Γιατί δεν έχουμε δικαίωμα στο επιχειρείν? Θα έπρεπε να έχουμε δικαίωμα σε έναρξη εταιρείας εξολοκλήρου ή έστω σαν συνέταιροι. Νομίζετε ότι ο μισθός μας είναι αρκετός για αξιοπρεπή διαβίωση?Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου.25 Νοεμβρίου 2025, 16:33 | Τσεσμελης ΑριστείδηςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΘα είμαι όσο το δυνατόν λακωνικός….το άρθρο 106 θα προκαλέσει μια έντονη νομική αντίδραση εκ μέρους των ενδιαφερομένων αιρετών η οποία θα καταλήξει σε δικαστικές διαμάχες στο ΣτΕ και στα Συνταγματικά Δικαστήρια, πράγματα ασύμφορο και χρονοβόρο και για τις δύο πλευρές με πιθανή θετική υπερ των αιρετών απόφαση των δικαστηρίων.25 Νοεμβρίου 2025, 16:34 | ΓιάννηςΜόνιμος Σύνδεσμος24 Νοεμβρίου 2025, 21:57 | ΜιχάληςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.25 Νοεμβρίου 2025, 15:33 | ΙωάννηςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΟι ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 102 που αφορούν τις ειδικές καταστάσεις υπηρεσίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, σε συνδυασμό με την περ. ζ του άρθρου 111, που προβλέπει υποχρεωτική επανεξέταση εντός τριετίας για όσους ήδη βρίσκονται σε ειδική κατάσταση, δημιουργούν ένα πλαίσιο:
    • χωρίς αντικειμενικά κριτήρια,
    • χωρίς υποχρέωση ειδικής αιτιολογίας,
    • χωρίς εξατομίκευση ανά πάθηση,
    • και χωρίς δικλίδες προστασίας από καταχρηστικές ή άνισες πρακτικές.
    Το αποτέλεσμα είναι ένα καθεστώς αυξημένης ανασφάλειας δικαίου για χιλιάδες στελέχη, καθώς και κίνδυνος υπέρμετρης και αδικαιολόγητης διοικητικής επιβάρυνσης.Η οριζόντια και αδιάκριτη παραπομπή όλων των στελεχών σε υγειονομικές επιτροπές, χωρίς διάκριση μεταξύ χρόνιων, αναστρέψιμων ή σταθερών παθήσεων:
    2.1. Αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές:
    • Άρθρο 2 παρ. 1 Σ.: σεβασμός της ανθρώπινης αξίας.
    • Άρθρο 5 παρ. 1 και 5: προστασία της υγείας, της προσωπικότητας και της σωματικής ακεραιότητας.
    • Άρθρο 9Α Σ.: προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ειδικά των δεδομένων υγείας.
    • Άρθρο 21 παρ. 2–3 Σ.: αυξημένη προστασία ατόμων με αναπηρία ή μη αναστρέψιμες παθήσεις.
    • Άρθρο 25 παρ. 1 Σ.: αρχή της αναλογικότητας, η οποία παραβιάζεται όταν επιβάλλεται καθολικό μέτρο χωρίς εξατομίκευση.
    2.2. Παραβιάζει βασικές αρχές της ιατρικής δεοντολογίας
    Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005) επιβάλλει:
    • την απαίτηση ενημερωμένης συναίνεσης,
    • την προϋπόθεση ιατρικής αναγκαιότητας κάθε εξέτασης,
    • την αποφυγή περιττών ή δυσανάλογων ιατρικών πράξεων.
    Η υποχρεωτική επανεξέταση χωρίς νέα ιατρικά δεδομένα αντίκειται σε αυτές τις θεμελιώδεις αρχές.
    Δεν συνάδει με το ενωσιακό και διεθνές πλαίσιο προστασίας
    • Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ: άρθρα 1, 3, 21, 35.
    • GDPR (ΕΕ 2016/679): αυστηρή αναγκαιότητα και αναλογικότητα στην επεξεργασία δεδομένων υγείας.
    • ΕΣΔΑ άρθρο 8: προστασία της ιδιωτικής ζωής και απαγόρευση δυσανάλογων ιατρικών παρεμβάσεων.
    Η νομολογία του ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι μαζικές, μη αιτιολογημένες ιατρικές πράξεις συνιστούν παράνομη επέμβαση στην ιδιωτική ζωή.
    Η διάταξη παρέχει ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας, χωρίς:
    • κριτήρια για την αυτεπάγγελτη παραπομπή,
    • υποχρέωση αιτιολόγησης,
    • έλεγχο αναλογικότητας,
    • δικαίωμα ένστασης,
    • ιατρική τεκμηρίωση της αναγκαιότητας.
    Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση και σε χρήση της παραπομπής ως εργαλείου πίεσης ή υπηρεσιακής επιβάρυνσης.Η υποχρεωτική επανεξέταση όλων των στελεχών που ήδη τελούν σε ειδικές καταστάσεις εντός τριετίας, ανεξαρτήτως ιατρικού ιστορικού:
    • αγνοεί την ύπαρξη μη αναστρέψιμων / σταθερών παθήσεων,
    • δεν αίρει διοικητικές εκκρεμότητες, αντιθέτως δημιουργεί νέες,
    • επιβαρύνει υπέρμετρα τις υγειονομικές επιτροπές,
    • επιβάλλει περιττές ιατρικές πράξεις,
    • παραβιάζει την αρχή της ελάχιστα επαχθούς διοικητικής παρέμβασης.
    Προτεινόμενη προσθήκη:
    «Η αυτεπάγγελτη παραπομπή στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων σε Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή διενεργείται μόνο εφόσον προκύπτουν νέα ουσιώδη ιατρικά δεδομένα ή συντρέχει ειδικώς αιτιολογημένη υπηρεσιακή ανάγκη, στο πλαίσιο των αρχών της αναλογικότητας και της προστασίας των δεδομένων υγείας. Η σχετική διαταγή παραπομπής είναι ειδικώς αιτιολογημένη και συνοδεύεται από γνωμάτευση αρμόδιου στρατιωτικού ιατρού.
    Δεν επιβάλλεται υποχρεωτική περιοδική επανεξέταση σε περιπτώσεις μη αναστρέψιμων ή μακροχρόνιων σταθερών παθήσεων, πιστοποιημένων από υγειονομική επιτροπή, εκτός εάν προκύψουν νέα ιατρικά στοιχεία.
    Το στέλεχος έχει δικαίωμα υποβολής ένστασης κατά της διαταγής παραπομπής εντός δέκα (10) ημερών από την κοινοποίησή της. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας καθορίζονται τα ειδικά κριτήρια, η διαδικασία και οι κατηγορίες παθήσεων για τις οποίες επιτρέπεται αυτεπάγγελτη παραπομπή.»
    Αναμενόμενα οφέλη από την αναδιατύπωση
    • Θωράκιση της νομιμότητας και της συνταγματικότητας.
    • Προστασία της υγείας και της αξιοπρέπειας των στελεχών.
    • Διαφάνεια, ίση μεταχείριση και αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών.
    • Εξορθολογισμός του έργου των υγειονομικών επιτροπών.
    • Αποφυγή περιττών ιατρικών πράξεων και διοικητικών επιβαρύνσεων.25 Νοεμβρίου 2025, 15:53 | ΝτίνοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΑΟι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .25 Νοεμβρίου 2025, 14:47 | ΕλευθέριοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΠροτείνετε η προσθήκη στο άρθρο 106 και των αξιωματικών με πτυχίο μηχανικού πολυτεχνικής σχολής, για λόγους ισότητας καταρχάς αλλά και διότι μ αυτό τον τρόπο μόνο οφελεί μένη θα ειναι η υπηρεσία καθόσον η ενάσκηση της επιστήμης θα επιφέρει εμπειρία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην υπηρεσία25 Νοεμβρίου 2025, 14:38 | Α ΓΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 106 παράγραφος ΔΗ διάταξη που αποκλείει τους στρατιωτικούς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν στρέφεται μόνο εναντίον μας.
    Στρέφεται ενάντια στις τοπικές κοινωνίες που μας εξέλεξαν, που μας εμπιστεύτηκαν και που στηρίζονται καθημερινά στην παρουσία μας.Και κάτι ακόμη, εξίσου σημαντικό:
    αυτό θα το θυμούνται οι κοινωνίες στις βουλευτικές εκλογές.
    Θα θυμούνται ποιοι ψήφισαν έναν νόμο που κόβει δικαιώματα, στερεί επιλογές και αποδυναμώνει τα χωριά και τις κοινότητές τους όταν οι άνθρωποι τους δεν θα μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα.Η διάταξη αυτή δεν πρέπει να περάσει.
    Είναι άδικη, παράλογη και αντίθετη σε όσα χρειάζεται η περιφέρεια για να σταθεί όρθια.25 Νοεμβρίου 2025, 13:38 | ΓεωργίαΜόνιμος ΣύνδεσμοςΗ διάταξη που αποκλείει τους στρατιωτικούς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση δείχνει πόσο μακριά από την πραγματικότητα γράφτηκε αυτό το νομοσχέδιο.
    Στα χωριά, όπου οι υποψήφιοι είναι είδος υπό εξαφάνιση, αποφασίζετε να κόψετε και τους λίγους που πραγματικά προσφέρουν.Οι στρατιωτικοί είμαστε παρόντες όταν οι περισσότεροι απλώς απέχουν.
    Και τώρα μας τιμωρείτε επειδή κάνουμε αυτό που κανείς άλλος δεν θέλει: να κρατάμε ζωντανές τις κοινότητές μας.Η διάταξη αυτή δεν πρέπει να περάσει.
    Είναι άδικη, παράλογη και επιζήμια για την ύπαιθρο.25 Νοεμβρίου 2025, 13:14 | ΓΕΩΡΓΙΟΣΜόνιμος ΣύνδεσμοςΔυστυχώς, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την ατυχία να νοσούμε σε ένα από τα πλέον δυσμενή εργασιακά περιβάλλοντα. Αντί η υπηρεσία να λειτουργεί με γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τη στήριξη των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, επιλέγει συστηματικά να αναζητά τρόπους ώστε να μετατρέπει την ασθένεια και την καθημερινή μας προσπάθεια για επιβίωση σε πεδίο πειραματισμών. Η συνεχής επίκληση νομοσχεδίων που παραβιάζουν στην πράξη βασικά ανθρώπινα δικαιώματα επιτείνει την αίσθηση ότι η υγεία μας αντιμετωπίζεται ως διαχειριστικό βάρος και όχι ως αυτονόητη προτεραιότητα. Παράλληλα, ορισμένοι έχουν φτάσει στο σημείο να προτείνουν περικοπές οικονομικών παροχών από ανθρώπους που δίνουν καθημερινό αγώνα με σοβαρά προβλήματα υγείας. Προτάσεις τέτοιας φύσης μαρτυρούν πλήρη άγνοια — ή αδιαφορία — για το τι πραγματικά σημαίνει να ζει κανείς υπό το βάρος μιας ασθένειας και για τις ανάγκες που αυτή συνεπάγεται. Σε αυτό το πλαίσιο, καλούμαστε να απολογηθούμε για το αυτονόητο: την ανθρώπινη ευαλωτότητα. Είναι μια πραγματικότητα που δυστυχώς αποτυπώνει το επίπεδο ευαισθησίας και ευθύνης εκείνων που λαμβάνουν αποφάσεις με άμεση επίδραση στη ζωή και την υγεία μας.25 Νοεμβρίου 2025, 12:56 | ΧρήστοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΠροτείνεται η τροποποίηση του άρθρου 106 παρ.2 περ.α του Σ/Ν ως εξής :
    «στους αξιωματικούς των Κοινών Σωμάτων καθώς και στους αποφοίτους της Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού
    του οικείου ΓΕ. Κατά την άσκηση ιδιωτικού έργου δεν επιτρέπεται να αναλαμβάνουν υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ.
    Σε περίπτωση παράβασης των παραπάνω υποχρεώσεων η άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου ανακαλείται.»
    Αιτιολόγηση:
    Οι απόφοιτοι της ΣΣΑΣ και οι Αξκοι Κοινών Σωμάτων εισήχθησαν, εκπαιδεύτηκαν και ορκίστηκαν ως Αξιωματικοί αναλαμβάνοντας την εκπλήρωση καθηκόντων σύμφωνα με τη διττή τους φύσης. Αυτός ο συνδυασμός εξασφαλίζει ότι οι απόφοιτοι της ΣΣΑΣ είναι άρτια καταρτισμένοι τόσο στον επιστημονικό τους τομέα (π.χ. Ιατρική, Νομική, Οικονομικά) όσο και στον στρατιωτικό, καθιστώντας τους ικανούς να υπηρετήσουν ως Αξιωματικοί στα αντίστοιχα Σώματα των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων (Στρατός Ξηράς, Πολεμική Αεροπορία, Πολεμικό Ναυτικό). Η αναγνώριση του ρόλου αυτού αποτυπώνεται στο κείμενο του άρθρου. Η τροποποίηση δεν επιφέρει δημοσιονομικό κόστος στον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά αντιθέτως αποτελεί κίνητρο παραμονής των στελεχών αυτών. Η νομιμοποίηση εσόδων από την άσκηση ιδιωτικού έργου θα επιφέρει πρόσθετες εισφορές στον προϋπολογισμό του Υπουργείου.
    Σχολιασμός της παρούσας:
    Η παρούσα διάταξη αποτελεί παράβαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, μια νομική αρχής που απαγορεύει τις διακρίσεις εις βάρος ατόμων σε παρόμοιες καταστάσεις. Η διάκριση μεταξύ των Αξιωματικών της ΣΣΑΣ δεν είναι νομικά τεκμηριωμένη, ούτε τίθενται ειδικές προϋποθέσεις, οι οποίες δεν πληρούνται για τους αξιωματικούς Νομικού και Οικονομικού. Είναι αδικαιολόγητη η προσθήκη δυνατότητας άσκησης ιδιωτικού έργου στο νεότερο Κοινό Σώμα των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο στην παρούσα χρονική περίοδο απαρτίζεται αποκλειστικά από μετατεγέντα στελέχη καθώς οι πρώτοι απόφοιτοι της Σχολής αναμένεται να εισέλθουν στο Σώμα το 2029. Αντιθέτως στερούνται του δικαιώματος αυτού αρχαιότερα Σώματα της ΣΣΑΣ.25 Νοεμβρίου 2025, 11:06 | ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΕΜΕΡΤΖΗΣΜόνιμος ΣύνδεσμοςΣχόλιο για το Άρθρο 106 (σχέδιο νόμου ΥΠΕΘΑ – Ειδικές απαγορεύσεις & υποχρεώσεις):Η απαγόρευση άσκησης ιδιωτικού έργου ή επαγγέλματος με αμοιβή από αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, όπως προβλέπεται στο Άρθρο 106, δημιουργεί ανισότητα μεταξύ επιστημονικών ειδικοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων, ειδικά σε σχέση με τους Μηχανικούς και Τεχνικούς.Νομοθετική τεκμηρίωση – παραπομπές:Σύνταγμα της ΕλλάδοςΆρθρο 4 παρ. 1: «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.»Άρθρο 5 παρ. 1: «Καθένας έχει δικαίωμα στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του και στη συμμετοχή στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας…»Άρθρο 25 παρ. 1: «Οι αρχές του κράτους δικαίου και της ίσης μεταχείρισης είναι δεσμευτικές για όλα τα όργανα της Πολιτείας…»Υπαλληλικός Κώδικας – Ν. 3528/2007Άρθρο 31: Επιτρέπει, υπό όρους και με υπηρεσιακή άδεια, την άσκηση ελεύθερου επιστημονικού έργου σε δημόσιους υπαλλήλους, εφόσον δεν θίγεται το δημόσιο/υπηρεσιακό συμφέρον.Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας – Ν. 6422/1934, Ν. 716/1977Ορίζει τους όρους άσκησης επαγγέλματος Μηχανικού, την επαγγελματική υπογραφή, αδειοδότηση και δικαιώματα διπλωματούχων Μηχανικών.Νομολογία Διοικητικών Δικαστηρίων & ΑΣΕΠΑναγνωρίζει την ισονομία ως υποχρέωση της Διοίκησης στην αντιμετώπιση δημοσίων υπαλλήλων και στρατιωτικών στελεχών με ισότιμο τρόπο ως προς επιστημονικά και επαγγελματικά δικαιώματα.Συνταγματική αιτιολόγηση:
    Η αποκλειστικότητα του δικαιώματος ιδιωτικής απασχόλησης για ορισμένες ειδικότητες αντιβαίνει στη συνταγματική αρχή της ισότητας (άρθρο 4), περιορίζει αναίτια την επαγγελματική δυνατότητα των Μηχανικών και Τεχνικών (άρθρο 5), και δημιουργεί διακριτική μεταχείριση χωρίς τεκμηριωμένο λόγο δημοσίου συμφέροντος.Σύσταση-Τροποποίηση:
    Να προστεθεί στο άρθρο η δυνατότητα άσκησης έργου επιστημονικού αντικειμένου και για τους Μηχανικούς και Τεχνικούς των ΕΔ, υπό τους ίδιους δεοντολογικούς κανόνες, με άδεια αρχηγού του οικείου ΓΕ και έλεγχο συμβατότητας με τα συμφέροντα των ΕΔ, όπως ήδη ισχύει για Υγειονομικό και προτείνεται να ισχύσει και για το ΚΣ Πληροφορικής.Με τον τρόπο αυτό υλοποιείται η ισονομία, η ίση πρόσβαση στο δικαίωμα εργασίας, και διασφαλίζεται η αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού των ΕΔ.Ζητώ λοιπόν την προσθήκη σχετικής διάταξης στο Άρθρο 106 που να αφορά όλους τους Μηχανικούς και Τεχνικούς, ώστε να εξαλειφθεί η διακριτική μεταχείριση και να κατοχυρωθεί το δικαίωμα ιδιωτικής εργασίας υπό τις προϋποθέσεις που ισχύουν για τις λοιπές εξαιρέσεις.25 Νοεμβρίου 2025, 11:10 | eleniΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.25 Νοεμβρίου 2025, 11:25 | XrysostomosΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.25 Νοεμβρίου 2025, 11:46 | Φ.ΝΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.25 Νοεμβρίου 2025, 11:36 | ΚοσμαςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΑπαιτείται καθιέρωση ρητών προαγωγών, καταληκτικών βαθμών και μεταβατικών διατάξεων για τους Αξιωματικούς Ειδικών Καταστάσεων εξ ΑΣΣΥ, για ισονομία και αξιοποίηση της εξειδίκευσής τους.Είναι αντισυνταγματικη και ρατσιστική η υφιστάμενη διάκριση.25 Νοεμβρίου 2025, 11:10 | ChristosΜόνιμος ΣύνδεσμοςΚατάργηση του άρθρου 101 του νομοσχεδιου.Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΣτΕ (417/2019, 1972/2017, 2500/2013). Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.25 Νοεμβρίου 2025, 11:33 | KyriakiΜόνιμος ΣύνδεσμοςΚατάργηση του άρθρου 101 του νομοσχεδιου.Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΣτΕ (417/2019, 1972/2017, 2500/2013). Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.25 Νοεμβρίου 2025, 11:25 | ΚοσμαςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΑπαιτείται καθιέρωση ρητών προαγωγών, καταληκτικών βαθμών και μεταβατικών διατάξεων για τους Αξιωματικούς Ειδικών Καταστάσεων εξ ΑΣΣΥ, για ισονομία και αξιοποίηση της εξειδίκευσής τους.Είναι αντισυνταγματικη και ρατσιστική η υφιστάμενη διάκριση25 Νοεμβρίου 2025, 10:51 | ΆγγελοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΝα καταργηθεί το άρθρο 111 παράγραφος 3 διότι δεν είναι δυνατόν με τόσα προβλήματα υγείας να βάζετε τον κόσμο σε τέτοια διαδικασία. Επιπλέον ταλαιπωρια και άγχος.
    Ούτε είναι δυνατόν οι χρονιές παθήσεις που μας ταλαιπωρούν με καιημερινη χρήση φαρμακων να ιαθουν ξαφνικά. Είναι αδιανόητο να στρέφεστε εναντίον των στελεχών ειδικών καταστάσεων που η υγεία τους καταστράφηκε μέσα στην υπηρεσία .άμεση κατάργηση γιατί μόνο επιπλέον ζημιά θα κάνει στο ήδη κατεστημένο ηθικό μας από παρόν νομοσχέδιο που θα βάλει έτσι και αλλιώς ταφόπλακα στο στράτευμα.25 Νοεμβρίου 2025, 09:07 | ΑντώνηςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΤο άρθρο 106 του νομοσχεδίου που είναι σε διαβούλευση για τις Ένοπλες Δυνάμεις απαγορεύει ρητά τη συμμετοχή των στρατιωτικών στο εκλέγεσθαι σε τοπικά συμβούλια και δημοτικά όργανα, κάτι που θεωρείται αντισυνταγματικό καθώς θίγει το συνταγματικό δικαίωμα των στρατιωτικών να συμμετέχουν πολιτικά. Η απαγόρευση αυτή στερεί από τους στρατιωτικούς τη δυνατότητα να συμβάλλουν στην τοπική αυτοδιοίκηση, παρόλο που η συμμετοχή τους αποτελεί πολλαπλό όφελος.Συγκεκριμένα, η ενεργή συμμετοχή των στρατιωτικών στα τοπικά συμβούλια ενισχύει το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων, αφού οι πολίτες τους εμπιστεύονται μέσω της ψήφου τους, γεγονός που προάγει τη δημοκρατική σχέση στρατού-κοινωνίας. Επιπλέον, αξιοποιούν τις γνώσεις, την πειθαρχία και τη μεθοδικότητά τους για να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες και να ζωντανεύουν την επαρχία, που συχνά αντιμετωπίζει δημογραφική και αναπτυξιακή ύφεση. Όλα αυτά τα κατορθώνουν ενώ παράλληλα ασκούν κατά το ακέραιο τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα, ισορροπώντας την επαγγελματική τους θητεία με τη συμμετοχή τους στην τοπική κοινωνία.Συνοπτικά, η απαγόρευση του άρθρου 106 εκτός ότι είναι αντισυνταγματική, παραβλέπει τη θετική επίδραση που μπορεί να έχουν οι στρατιωτικοί στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην κοινωνική συνοχή. Η συμμετοχή τους στα τοπικά όργανα όχι μόνο ενισχύει το κύρος και τη δημοκρατική νομιμοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αποτελεί και ουσιαστική συνεισφορά στις τοπικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στην επαρχία που έχει ανάγκη από ενεργό και μεθοδικό κοινωνικό δυναμικό25 Νοεμβρίου 2025, 09:18 | ΜανόληςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΤο προτεινόμενο ασυμβίβαστο της περ. δ) του άρθρου 106, που απαγορεύει στους στρατιωτικούς να κατέχουν οποιαδήποτε θέση σε ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα λειτουργίας στις τοπικές κοινωνίες, ιδίως σε νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές.Η θέση του Προέδρου Κοινότητας δεν ασκεί εκτελεστική εξουσία, ούτε αποτελεί κομματικό ή πολιτικό αξίωμα. Είναι θέση τοπικής ευθύνης με καθαρά διαχειριστικό/κοινωνικό χαρακτήρα, που στηρίζεται στην εθελοντική προσφορά των κατοίκων.Σε πολλές περιοχές της χώρας –ιδίως σε μικρά νησιά και χωριά– η συμμετοχή στρατιωτικών στα τοπικά συμβούλια είναι συχνά η μόνη δυνατότητα να υπάρξει ενεργή και ικανή τοπική διοίκηση. Η καθολική απαγόρευση στερεί από τις τοπικές κοινωνίες πρόσωπα με υπευθυνότητα, πειθαρχία και υψηλό αίσθημα δημόσιας προσφοράς.Προτείνεται:α) Να εξαιρεθούν από την απαγόρευση του άρθρου 106 οι Πρόεδροι και τα μέλη των Κοινοτήτων.β) Αν παραμείνει η ρύθμιση, να εφαρμοστεί ώστε το ασυμβίβαστο να αφορά μόνο αξιώματα με εκτελεστική εξουσία (Δήμαρχος, Αντιδήμαρχος, Πρόεδρος Δ.Σ.).Η διατήρηση της δυνατότητας συμμετοχής στρατιωτικών στις Κοινότητες θα ενισχύσει την κοινωνική συνοχή, δεν δημιουργεί κομματική εμπλοκή, και σέβεται την ιδιαίτερη πραγματικότητα των μικρών οικισμών της χώρας.Με το παρόν σχόλιο θα ήθελα να προσθέσω συμπληρωματικά νομικά και θεσμικά επιχειρήματα σχετικά με την περ. δ) του άρθρου 106.1. Αρχή της αναλογικότητας.
    Η οριζόντια απαγόρευση χωρίς διάκριση μεταξύ εκτελεστικών και μη εκτελεστικών θέσεων είναι υπέρμετρη και μη αναγκαία. Θέσεις όπως του Προέδρου Κοινότητας δεν ασκούν εκτελεστική εξουσία και δεν επηρεάζουν την ουδετερότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.2. Δικαίωμα συμμετοχής στις τοπικές υποθέσεις .
    Η αυτοδιοίκηση αποτελεί πυλώνα της δημοκρατίας και οι πολίτες έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν στα όργανά της. Ο αποκλεισμός μιας ολόκληρης κατηγορίας πολιτών χωρίς ειδικό λόγο παραβιάζει την αρχή αυτή.3. Δικαίωμα του εκλέγεσθαι.
    Κάθε περιορισμός στο δικαίωμα εκλογής πρέπει να είναι απολύτως αιτιολογημένος. Η προτεινόμενη διάταξη δεν περιέχει τεκμηρίωση ούτε συνδέεται με λόγους εθνικής ασφάλειας ή ανάγκης πολιτικής ουδετερότητας.4. Δημοκρατική νομιμοποίηση των Προέδρων Κοινοτήτων
    Οι Πρόεδροι Κοινοτήτων εκλέγονται άμεσα από τους πολίτες. Οι στρατιωτικοί που υπηρετούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση το κάνουν ως ενεργοί πολίτες με λαϊκή εντολή, όχι ως εκπρόσωποι κάποιας εξουσίας.
    Η προσπάθεια οριζόντιου αποκλεισμού μιας κατηγορίας δημοκρατικά εκλεγμένων πολιτών εγείρει σοβαρά ζητήματα δημοκρατικής αρχής.
    Η δημοκρατία δεν ενισχύεται με αποκλεισμούς· ενισχύεται με συμμετοχή και λογοδοσία.α) Να εξαιρεθούν οι Πρόεδροι και τα μέλη των Κοινοτήτων από το ασυμβίβαστο, ή
    β) Να περιοριστεί η εφαρμογή του μόνο σε αιρετές θέσεις με εκτελεστική εξουσία, όπως Δήμαρχο, Αντιδήμαρχο και Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου.Η προτεινόμενη ρύθμιση, ως έχει, είναι νομικά ατεκμηρίωτη, κοινωνικά επιζήμια και συνταγματικά προβληματική.25 Νοεμβρίου 2025, 08:04 | Τ. ΣΜόνιμος ΣύνδεσμοςΗ προτεινόμενη διάταξη που αποκλείει τους στρατιωτικούς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι παντελώς αδικαιολόγητη.
    Στις μικρές κοινότητες, όπου μετά βίας βρίσκονται υποψήφιοι, αντί να στηρίζετε όσους θέλουν να προσφέρουν, τους αποκλείετε.Οι στρατιωτικοί δεν κατεβαίνουμε για καριέρα — κατεβαίνουμε γιατί αν δεν βοηθήσουμε εμείς, τα χωριά απλώς θα σβήσουν.
    Με αυτή τη ρύθμιση τιμωρείτε την προσφορά και ενισχύετε την εγκατάλειψη.Η διάταξη πρέπει να αποσυρθεί.
    Είναι άδικη, άτοπη και εντελώς εκτός πραγματικότητας.25 Νοεμβρίου 2025, 08:43 | Δημήτριος ΛάρδαςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΜε το παρόν σχόλιο θα ήθελα να προσθέσω συμπληρωματικά νομικά και θεσμικά επιχειρήματα σχετικά με την περ. δ) του άρθρου 106.Ως Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Πατρικών Χίου, οφείλω να επισημάνω ότι το προτεινόμενο καθολικό ασυμβίβαστο των στρατιωτικών με οποιαδήποτε θέση στους ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές, και ειδικότερα:1. Αρχή της αναλογικότητας.
    Η οριζόντια απαγόρευση χωρίς διάκριση μεταξύ εκτελεστικών και μη εκτελεστικών θέσεων είναι υπέρμετρη και μη αναγκαία. Θέσεις όπως του Προέδρου Κοινότητας δεν ασκούν εκτελεστική εξουσία και δεν επηρεάζουν την ουδετερότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.2. Δικαίωμα συμμετοχής στις τοπικές υποθέσεις.
    Η αυτοδιοίκηση αποτελεί πυλώνα της δημοκρατίας και οι πολίτες έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν στα όργανά της. Ο αποκλεισμός μιας ολόκληρης κατηγορίας πολιτών χωρίς ειδικό λόγο παραβιάζει την αρχή αυτή.3. Δικαίωμα του εκλέγεσθαι.
    Κάθε περιορισμός στο δικαίωμα εκλογής πρέπει να είναι απολύτως αιτιολογημένος. Η προτεινόμενη διάταξη δεν περιέχει τεκμηρίωση ούτε συνδέεται με λόγους εθνικής ασφάλειας ή ανάγκης πολιτικής ουδετερότητας.4. Δημοκρατική νομιμοποίηση των Προέδρων Κοινοτήτων
    Οι Πρόεδροι Κοινοτήτων εκλέγονται άμεσα από τους πολίτες. Οι στρατιωτικοί που υπηρετούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση το κάνουν ως ενεργοί πολίτες με λαϊκή εντολή, όχι ως εκπρόσωποι κάποιας εξουσίας.
    Η προσπάθεια οριζόντιου αποκλεισμού μιας κατηγορίας δημοκρατικά εκλεγμένων πολιτών εγείρει σοβαρά ζητήματα δημοκρατικής αρχής.
    Η δημοκρατία δεν ενισχύεται με αποκλεισμούς ενισχύεται με συμμετοχή και λογοδοσία.Για τους λόγους αυτούς, επαναλαμβάνω την πρόταση:α) Να εξαιρεθούν οι Πρόεδροι και τα μέλη των Κοινοτήτων από το ασυμβίβαστο, ή
    β) Να περιοριστεί η εφαρμογή του μόνο σε αιρετές θέσεις με εκτελεστική εξουσία, όπως Δήμαρχο, Αντιδήμαρχο και Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου.Η προτεινόμενη ρύθμιση, ως έχει, είναι νομικά ατεκμηριωμένη, κοινωνικά επιζήμια και συνταγματικά προβληματική.25 Νοεμβρίου 2025, 07:01 | Δ.ΠΜόνιμος ΣύνδεσμοςΣτο υπό διαβούλευση σ/ν, που καταργεί το ΝΔ 1400/1973 και με γνώμονα ότι επανακαθορίζεται η ειδική κατάσταση των Αξιωματικών και Υπαξιωματικών Υπηρεσίας Γραφείου, που αφορά παθόντες λόγω τραύματος σε διατεταγμένη υπηρεσία και ένεκα ταύτης, τεκμαίρεται ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την χορήγηση αναπηρικού επιδόματος. Αυτό είχε προβλεφθεί και στις διατάξεις του άρθρου 127 παρ. στ του ν.4472/17, αλλά ουδέποτε υλοποιήθηκε, λόγω μην εκδόσεως σχετικής ΚΥΑ του ΥΠΕΘΑ και του Υπουργείου Οικονομικών.Αντί αυτού, διαπιστώνεται ότι στο υπό διαβούλευση σ/ν, στο άρθρο 79 αυτού, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για αναπηρικό επίδομα για όσους κρίθηκαν ή θα κριθούν για μεταφορά στην κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου.Στα Σώματα Ασφαλείας έχει προβλεφθεί εκ νέου στο νέο νομοσχέδιο (ν. 5246 /25 άρθρο 24 παρ.1ζ ΦΕΚ 198 Α-11-11-25) η χορήγηση του μηνιαίου επιδόματος των 300€ σε όσους τελούν σε κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου. Το επίδομα αυτό καταβάλλεται αδιαλείπτως εδώ και οκτώ (8) χρόνια σύμφωνα με Κ.Υ.Α του Υπουργού Εσωτερικών και Υπουργού Οικονομικών (ΦΕΚ 94 Τεύχος Β, 23-1-2018) κατ΄ εφαρμογή του ν.4472/2018.Κατόπιν των παραπάνω και στα πλαίσια της ισονομίας και ισοπολιτείας, καλείται το ΥΠΕΘΑ, όπως προβεί στις δέουσες ενέργειες για την αποκατάσταση αυτής της αδικίας και άνισης μεταχείρισης σε βάρος των στελεχών των ΕΔ που υπέστησαν θυσίες αίματος για την πατρίδα.25 Νοεμβρίου 2025, 00:15 | ΚυριακήΜόνιμος ΣύνδεσμοςΘα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη όταν τα στελέχη αποστρατεύονται για λόγους υγείας είτε ως ΕΠΟΠ που δεν έχουν μονιμοποιηθεί είτε ως στελέχη που κρίνονται ανίκανοι για την ενεργό υπηρεσία και ικανοί ως υπηρεσία γραφείου αλλά με απόφαση των Ανώτατων Στρατιωτικών Συμβουλίων ως παθόντες σε διατεταγμενη υπηρεσια και ενεκα αυτής επιτέλους να θεσπιστεί από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας η κατάσταση της ειρηνικής διαθεσιμότητας και να καταβάλλεται μισθός. Το παραπάνω πλαίσιο έχει ρυθμιστεί για τα Σώματα Ασφαλείας με την κατάσταση της μόνιμης διαθεσιμότητας σύμφωνα με το ν.δ. 330/1947. Για ποιο λόγο έως σήμερα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν ρυθμίζει το θέμα και οδηγεί στελέχη σε συνταξιοδότηση με πενιχρές απολαβές 500 και μάλιστα ανάπηρους παθόντες σε διατεταγμενη υπηρεσια και ενεκα ταυτης.25 Νοεμβρίου 2025, 00:01 | ΧρήστοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΘα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη όταν τα στελέχη αποστρατεύονται για λόγους υγείας είτε ως ΕΠΟΠ που δεν έχουν μονιμοποιηθεί είτε ως στελέχη που κρίνονται ανίκανοι για την ενεργό υπηρεσία και ικανοί ως υπηρεσία γραφείου αλλά με απόφαση των Ανώτατων Στρατιωτικών Συμβουλίων ως παθόντες σε διατεταγμενη υπηρεσια και ενεκα αυτής επιτέλους να θεσπιστεί από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας η κατάσταση της ειρηνικής διαθεσιμότητας και να καταβάλλεται μισθός. Το παραπάνω πλαίσιο έχει ρυθμιστεί για τα Σώματα Ασφαλείας με την κατάσταση της μόνιμης διαθεσιμότητας σύμφωνα με το ν.δ. 330/1947. Για ποιο λόγο έως σήμερα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν ρυθμίζει το θέμα και οδηγεί στελέχη σε συνταξιοδότηση με πενιχρές απολαβές 500 και μάλιστα ανάπηρους παθόντες σε διατεταγμενη υπηρεσια και ενεκα ταυτης.25 Νοεμβρίου 2025, 00:30 | Λαμπτινή Μ.Μόνιμος ΣύνδεσμοςΗ αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων επιτυγχάνεται με το υπάρχον πλαίσιο διαχρονικά. Η διατάραξη του ισχύοντος πλαισίου μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες καταστάσεις.Το Φεβρουάριο του έτους 2023 στη συζήτηση και ψήφιση του Νόμου 5018/2023 η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας υποσχέθηκαν και δεσμεύτηκαν να επιλύσουν διαπιστωμένα προβλήματα βαθμολογικής φύσεως των ΣτελεχώνΟι Διοικητικές βαθμολογικές – μισθολογικές διακρίσεις δεν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.Oι Στρατιωτικοί αναμένουν την στήριξη της Πολιτείας. Δεν επιθυμούν να υποστούν δυσμενείς συνέπειες και ευελπιστούν να ανακάμψει το ηθικό τους που προάγει το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας.24 Νοεμβρίου 2025, 23:09 | ΓιώργοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆδικο για τη λαϊκή βούληση το άρθρο 106, στερεί από τις τοπικές κοινωνίες να επιλέγουν τους εκπροσώπους τους και αν εφαρμοστεί άμεσα με τους νυν εκλεγμένους τι γίνετε;;;24 Νοεμβρίου 2025, 22:10 | Π.ΚΜόνιμος ΣύνδεσμοςΤο άρθρο 106 του νομοσχεδίου που είναι σε διαβούλευση για τις Ένοπλες Δυνάμεις απαγορεύει ρητά τη συμμετοχή και των υπαξιωματικών στο εκλέγεσθαι σε τοπικά συμβούλια και δημοτικά όργανα σε Ο.Τ.Α Α και Β βαθμου, κάτι που θεωρείται αντισυνταγματικό καθώς θίγει το συνταγματικό δικαίωμα των υπαξιωματικών να συμμετέχουν πολιτικά. Η απαγόρευση αυτή στερεί από τους στρατιωτικούς τη δυνατότητα να συμβάλλουν στην τοπική αυτοδιοίκηση, παρόλο που η συμμετοχή τους αποτελεί πολλαπλό όφελος.Συγκεκριμένα, η ενεργή συμμετοχή των στρατιωτικών στα τοπικά συμβούλια ενισχύει το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων, αφού οι πολίτες τους εμπιστεύονται μέσω της ψήφου τους, γεγονός που προάγει τη δημοκρατική σχέση στρατού-κοινωνίας. Επιπλέον, αξιοποιούν τις γνώσεις, την πειθαρχία και τη μεθοδικότητά τους για να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες και να ζωντανεύουν την επαρχία, που συχνά αντιμετωπίζει δημογραφική και αναπτυξιακή ύφεση. Όλα αυτά τα κατορθώνουν ενώ παράλληλα ασκούν κατά το ακέραιο τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα, ισορροπώντας την επαγγελματική τους θητεία με τη συμμετοχή τους στην τοπική κοινωνία.Συνοπτικά, η απαγόρευση του άρθρου 106 εκτός ότι είναι αντισυνταγματική, παραβλέπει τη θετική επίδραση που μπορεί να έχουν οι στρατιωτικοί στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην κοινωνική συνοχή. Η συμμετοχή τους στα τοπικά όργανα όχι μόνο ενισχύει το κύρος και τη δημοκρατική νομιμοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αποτελεί και ουσιαστική συνεισφορά στις τοπικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στην επαρχία που έχει ανάγκη από ενεργό και μεθοδικό κοινωνικό δυναμικό.24 Νοεμβρίου 2025, 22:53 | Π.ΚΜόνιμος ΣύνδεσμοςΤο άρθρο 106 του νομοσχεδίου που είναι σε διαβούλευση για τις Ένοπλες Δυνάμεις απαγορεύει ρητά τη συμμετοχή και των υπαξιωματικών στο εκλέγεσθαι σε τοπικά συμβούλια και δημοτικά όργανα σε Ο.Τ.Α Α και Β βαθμου, κάτι που θεωρείται αντισυνταγματικό καθώς θίγει το συνταγματικό δικαίωμα των υπαξιωματικών να συμμετέχουν πολιτικά. Η απαγόρευση αυτή στερεί από τους στρατιωτικούς τη δυνατότητα να συμβάλλουν στην τοπική αυτοδιοίκηση, παρόλο που η συμμετοχή τους αποτελεί πολλαπλό όφελος.Συγκεκριμένα, η ενεργή συμμετοχή των στρατιωτικών στα τοπικά συμβούλια ενισχύει το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων, αφού οι πολίτες τους εμπιστεύονται μέσω της ψήφου τους, γεγονός που προάγει τη δημοκρατική σχέση στρατού-κοινωνίας. Επιπλέον, αξιοποιούν τις γνώσεις, την πειθαρχία και τη μεθοδικότητά τους για να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες και να ζωντανεύουν την επαρχία, που συχνά αντιμετωπίζει δημογραφική και αναπτυξιακή ύφεση. Όλα αυτά τα κατορθώνουν ενώ παράλληλα ασκούν κατά το ακέραιο τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα, ισορροπώντας την επαγγελματική τους θητεία με τη συμμετοχή τους στην τοπική κοινωνία.Συνοπτικά, η απαγόρευση του άρθρου 106 εκτός ότι είναι αντισυνταγματική, παραβλέπει τη θετική επίδραση που μπορεί να έχουν οι στρατιωτικοί στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην κοινωνική συνοχή. Η συμμετοχή τους στα τοπικά όργανα όχι μόνο ενισχύει το κύρος και τη δημοκρατική νομιμοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αποτελεί και ουσιαστική συνεισφορά στις τοπικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στην επαρχία που έχει ανάγκη από ενεργό και μεθοδικό κοινωνικό δυναμικό24 Νοεμβρίου 2025, 22:01 | Σ.Κ.Μόνιμος ΣύνδεσμοςΌσο και αν προσπαθεί κανείς, είναι αδύνατο να κατανοήσει τους λόγους δημοσίου συμφέροντος που επιβάλλουν την ελεύθερη άσκηση επαγγέλματος από κάποια μόνο στελέχη των ΕΔ και την απαγορεύουν από κάποια άλλα. Η άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος από τους Αξκούς (ΥΓ) όταν εισήχθη με το Ν.Δ.1400/1973, εξυπηρετούσε μια κοινωνική ανάγκη. Στην επαρχία και ειδικά σε ακριτικές περιοχές υπήρχε έλλειψη ειδικευμένων ιατρών και το κενό αυτό κάλυπταν οι στρατιωτικοί ιατροί. Κοντά στα ξερά, κάηκαν και τα χλωρά (κτηνίατροι). Πλέον, αυτή η κοινωνική αναγκαιότητα δεν υφίσταται, παρόλα αυτά έχει νόημα η άσκηση ελευθέρου επαγγέλματος από τους Αξκούς Ιατρούς, εφόσον συμβάλλει στην αρτιότερη επιστημονική τους κατάρτιση και την απόκτηση επιστημονικής εμπειρίας, η οποία είναι προς όφελος της Υπηρεσίας. Σε άλλες ειδικότητες του ΥΓ Σώματος (φαρμακοποιοί, ψυχολόγοι) το συγκεκριμένο υπηρεσιακό όφελος φαίνεται να ατονεί και μαζί με αυτό και η αναγκαιότητα υπαγωγής στην εξαιρετική ρύθμιση. Ακόμη περισσότερο, στην περίπτωση των στελεχών του Μουσικού Σώματος, φαντάζει σχεδόν εξωφρενικό να υφίσταται κοινωνική η υπηρεσιακή ανάγκη που εξυπηρετείται από την άσκηση του ελεύθερου επαγγέλματος του μουσικού. Εκτός αν δεχθούμε ότι ο χειριστής αλτικόρνου θα παιανίζει καλύτερα τα στρατιωτικά εμβατήρια αν έχει εμπειρία στο να παίζει την παπαλάμπραινα στα πανηγύρια. Αστεία πράγματα. Οι ίδιοι προβληματισμοί ισχύουν και για την περίπτωση των Αξκων του Σώματος Πληροφορικής, όπου μάλιστα η ζήτησή της συγκεκριμένης ειδικότητας και οι προσφερόμενες αμοιβές στην αγορά εργασίας, θα οδηγήσει πιθανώς σε σωρεία πρόωρων παραιτήσεών τους. Επί της ουσίας, στις εξαιρέσεις του άρθρου 106 εντάσσεται αδικαιολόγητα μεγάλο εύρος σωμάτων και επιστημονικών ειδικοτήτων, ενώ αποκλείονται άλλες (Οικονομικό και Νομικό Σώμα), χωρίς μάλιστα η εν λόγω ένταξη/αποκλεισμός να φαίνεται πως δικαιολογούνται από λόγους δημοσίου συμφέροντος. Η διαχρονική εφαρμογή της ισχύουσας διάταξης του άρθρου 63 του Ν.1400/1973 και πολύ περισσότερο η συγκεκριμένη διάταξη όπως διαμορφώνεται σήμερα με το άρθρο 106, δημιουργεί αναιτιολόγητες διακρίσεις μεταξύ των στελεχών και επιτείνει το ήδη υπάρχον αίσθημα ανισότητας.24 Νοεμβρίου 2025, 21:02 | ΕμμανουήλΜόνιμος ΣύνδεσμοςΌσον αφορά το άρθρο 106 συμφωνώ απολύτως διότι έχω 3 γνωστούς οι οποίοι είναι αυτή τη στιγμή αντιδήμαρχοι και πιο πριν δημ σύμβουλοι και με λίγα λόγια είναι εξαφανισμένοι απ’ τη μονάδα 9 χρόνια, δεν έχουν έρθει ούτε μια μέρα μέσα στο στρατόπεδο, για ποια ισότητα μιλαμε γιατί τα έχουμε ξεφτιλησει όλα, θα μπορούσαν τουλάχιστον να εκτελούν τις υπηρεσίες που τους αναλογούν. Να καταργηθεί και να επιστεψουν στα καθήκοντά τους και στις μεταθέσεις.Άρθρο 101 που αφορά το επίδομα ιδιαιτέρων συνθηκών για τους ελαφράς υπηρεσίας συμφωνώ απόλυτα, πρέπει να υπάρξει επιτέλους ένας διαχωρισμός όπως γίνεται σε όλες τις υπηρεσίες, δε γίνεται να κάνουν τα πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι και οι απολαβές να είναι ίδιες ενώ οι ΕΥ δε συμμετέχουν πουθενά…ζούμε το θέατρο του παραλόγου στον ΕΣ, ο άλλος έχει πάθει έμφραγμα πριν 10 χρόνια και είναι ποδοσφαιριστής και μάλιστα με άδεια της υπηρεσίας, ο άλλος έχει πρόβλημα στο πόδι αλλά το απόγευμα χτυπιέται στα γυμναστήρια, άλλος λέει δε πάω συνοδηγος αλλά το δικό του αυτοκίνητο μια χαρά το οδηγεί24 Νοεμβρίου 2025, 21:57 | ΜιχάληςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.24 Νοεμβρίου 2025, 21:02 | Συμεών ΤσοτσόπουλοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΕιλικρινά, είναι αδιανόητο αυτό που επιχειρείται με τη συγκεκριμένη διάταξη.
    Σε μια χώρα όπου οι μικρές κοινότητες αδειάζουν, όπου οι υποψήφιοι για τις τοπικές εκλογές βρίσκονται με το… κιάλι,
    η λύση που προτείνετε είναι τι;
    Να αποκλείσετε τους στρατιωτικούς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση;Τους ίδιους ανθρώπους που υπηρετούν με αυτοθυσία την πατρίδα;
    Τους ίδιους που γυρίζουν στα χωριά τους και προσφέρουν χωρίς καμία φιλοδοξία καριέρας, μόνο για να στηρίξουν τις τοπικές κοινωνίες;
    Αντί να ενισχύσετε όσους κρατούν τα χωριά ζωντανά, επιλέγετε να τους διώξετε από την αυτοδιοίκηση.Ποιος ακριβώς πιστεύετε ότι θα αναλάβει αύριο ευθύνη σε ένα χωριό των 50 ή 200 κατοίκων;
    Οι… αόρατοι;
    Γιατί στρατιωτικοί, δάσκαλοι, πυροσβέστες και λίγοι ακόμα είναι αυτοί που σηκώνουν την επαρχία στις πλάτες τους.Η διάταξη αυτή δεν είναι απλώς λάθος.
    Είναι προσβλητική, άδικη και αποκομμένη από την πραγματικότητα.Είμαστε πολλοί στρατιωτικοί από πίσω που βλέπουμε αυτό το πράγμα και πραγματικά αγανακτούμε.
    Δεν κατεβαίνουμε για πολιτικές καρέκλες,
    κατεβαίνουμε γιατί αν δεν το κάνουμε εμείς, δεν θα το κάνει κανείς.Ζητάμε — και απαιτούμε — η διάταξη αυτή να αποσυρθεί άμεσα.
    Τα χωριά δεν χρειάζονται νέους αποκλεισμούς.
    Χρειάζονται ανθρώπους που να θέλουν να προσφέρουν.
    Και εμείς το κάνουμε αυτό χρόνια τώρα.24 Νοεμβρίου 2025, 21:45 | ΒαγγέληςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΟι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις. Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.
    Σχόλια « 1 2 3 4 5 »
    Σχολιάστε
    Όνομα (Υποχρεωτικό)

    eMail (Υποχρεωτικό) (Δεν Δημοσιεύεται)

    Προσωπικός Ιστοχώρος/Ιστοσελίδα/Blog

    Να ενημερωθώ με email όταν το σχόλιό μου εγκριθεί.

    Πριν υποβάλλετε το σχόλιο σας παρακαλούμε να συμπληρώσετε τα παρακάτω στοιχεία *
    2 + 2 =

    Όροι Συμμετοχής
    Φροντίστε να διατυπώνετε προτάσεις, σχόλια ή ερωτήσεις που σχετίζονται άμεσα με το υπό διαβούλευση ζήτημα. Προφανώς κάθε ζήτημα εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο αλλά ο δημόσιος διάλογος διευκολύνεται με στοχευμένες και συγκεκριμένες προτάσεις και παρεμβάσεις.
    Φροντίστε να διατυπώνετε τις προτάσεις, σχόλια ή ερωτήσεις με τρόπο σύντομο και περιεκτικό.
    Προσπαθήστε να τεκμηριώνετε αυτά που γράφετε με αναφορές, παραπομπές σε άλλα κείμενα, υλικό ή συνδέσμους με αντίστοιχο περιεχόμενο, εκτός αν η χρήση τους είναι καταχρηστική και στην περίπτωση αυτή θα αφαιρούνται.
    Βεβαιωθείτε ότι το περιεχόμενο που υποβάλετε δεν προσβάλλει δικαιώματα άλλων προσώπων.
    Είναι γόνιμο να υπάρχει ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των συμμετεχόντων αλλά είναι σημαντικό για την ποιότητα και αποτελεσματικότητα του διαλόγου να αποφεύγονται οι προσωπικές αντιπαραθέσεις με άλλους συμμετέχοντες.
    Προτάσεις, σχόλια, υπερσύνδεσμοι ή οποιοδήποτε άλλο περιεχόμενο, τα οποία διατυπώνονται σε γλώσσα και με τρόπο υβριστικό, χυδαίο ή περιέχουν ή υποκινούν μισαλλοδοξία και διακρίσεις που βασίζονται σε φύλο, ηλικία, σεξουαλικό προσανατολισμό, φυλετική ή εθνική καταγωγή ή θρησκευτικές πεποιθήσεις δεν θα δημοσιεύονται στο OpenGov.gr. Επίσης δε θα δημοσιεύονται σχόλια τα οποία παραπέμπουν σε άλλους δικτυακούς τόπους για λόγους διαφήμισης, δημοσιότητας ή οποιονδήποτε άλλο σκοπό που κρίνεται από το OpenGov.gr ως καταχρηστικός.
    Οι προτάσεις, σχόλια ή ερωτήσεις που υποβάλετε υπόκεινται σε έλεγχο ως προς την τήρηση των παρόντων όρων χρήσης και συμμετοχής.
    Με τη συμμετοχή σας αποδέχεστε τη χρήση του ηλεκτρονικού σας ταχυδρομείου για ενημερωτικούς λόγους σχετικούς με τους στόχους του OpenGov.gr.
    Με τη συμμετοχή σας αποδέχεστε τη διάθεση των προτάσεων, σχολίων ή ερωτήσεων που υποβάλετε με την άδεια «Creative Commons».
    Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
    Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων
    OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα
    Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies
    Όροι Χρήσης
    Πλαίσιο Διαλόγου Creative Commons License

    Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού WordPress.
    Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για τη βελτίωσ

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 09:43 | Δημήτριος Σκοπελίτης

    ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 102 που αφορούν τις ειδικές καταστάσεις υπηρεσίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, σε συνδυασμό με την περ. ζ του άρθρου 111, που προβλέπει υποχρεωτική επανεξέταση εντός τριετίας για όσους ήδη βρίσκονται σε ειδική κατάσταση, δημιουργούν ένα πλαίσιο:
    • χωρίς αντικειμενικά κριτήρια,
    • χωρίς υποχρέωση ειδικής αιτιολογίας,
    • χωρίς εξατομίκευση ανά πάθηση,
    • και χωρίς δικλίδες προστασίας από καταχρηστικές ή άνισες πρακτικές.
    Το αποτέλεσμα είναι ένα καθεστώς αυξημένης ανασφάλειας δικαίου για χιλιάδες στελέχη, καθώς και κίνδυνος υπέρμετρης και αδικαιολόγητης διοικητικής επιβάρυνσης.Η οριζόντια και αδιάκριτη παραπομπή όλων των στελεχών σε υγειονομικές επιτροπές, χωρίς διάκριση μεταξύ χρόνιων, αναστρέψιμων ή σταθερών παθήσεων:
    2.1. Αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές:
    • Άρθρο 2 παρ. 1 Σ.: σεβασμός της ανθρώπινης αξίας.
    • Άρθρο 5 παρ. 1 και 5: προστασία της υγείας, της προσωπικότητας και της σωματικής ακεραιότητας.
    • Άρθρο 9Α Σ.: προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ειδικά των δεδομένων υγείας.
    • Άρθρο 21 παρ. 2–3 Σ.: αυξημένη προστασία ατόμων με αναπηρία ή μη αναστρέψιμες παθήσεις.
    • Άρθρο 25 παρ. 1 Σ.: αρχή της αναλογικότητας, η οποία παραβιάζεται όταν επιβάλλεται καθολικό μέτρο χωρίς εξατομίκευση.
    2.2. Παραβιάζει βασικές αρχές της ιατρικής δεοντολογίας
    Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005) επιβάλλει:
    • την απαίτηση ενημερωμένης συναίνεσης,
    • την προϋπόθεση ιατρικής αναγκαιότητας κάθε εξέτασης,
    • την αποφυγή περιττών ή δυσανάλογων ιατρικών πράξεων.
    Η υποχρεωτική επανεξέταση χωρίς νέα ιατρικά δεδομένα αντίκειται σε αυτές τις θεμελιώδεις αρχές.
    Δεν συνάδει με το ενωσιακό και διεθνές πλαίσιο προστασίας
    • Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ: άρθρα 1, 3, 21, 35.
    • GDPR (ΕΕ 2016/679): αυστηρή αναγκαιότητα και αναλογικότητα στην επεξεργασία δεδομένων υγείας.
    • ΕΣΔΑ άρθρο 8: προστασία της ιδιωτικής ζωής και απαγόρευση δυσανάλογων ιατρικών παρεμβάσεων.
    Η νομολογία του ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι μαζικές, μη αιτιολογημένες ιατρικές πράξεις συνιστούν παράνομη επέμβαση στην ιδιωτική ζωή.
    Η διάταξη παρέχει ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας, χωρίς:
    • κριτήρια για την αυτεπάγγελτη παραπομπή,
    • υποχρέωση αιτιολόγησης,
    • έλεγχο αναλογικότητας,
    • δικαίωμα ένστασης,
    • ιατρική τεκμηρίωση της αναγκαιότητας.
    Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση και σε χρήση της παραπομπής ως εργαλείου πίεσης ή υπηρεσιακής επιβάρυνσης.Η υποχρεωτική επανεξέταση όλων των στελεχών που ήδη τελούν σε ειδικές καταστάσεις εντός τριετίας, ανεξαρτήτως ιατρικού ιστορικού:
    • αγνοεί την ύπαρξη μη αναστρέψιμων / σταθερών παθήσεων,
    • δεν αίρει διοικητικές εκκρεμότητες, αντιθέτως δημιουργεί νέες,
    • επιβαρύνει υπέρμετρα τις υγειονομικές επιτροπές,
    • επιβάλλει περιττές ιατρικές πράξεις,
    • παραβιάζει την αρχή της ελάχιστα επαχθούς διοικητικής παρέμβασης.
    Προτεινόμενη προσθήκη:
    «Η αυτεπάγγελτη παραπομπή στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων σε Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή διενεργείται μόνο εφόσον προκύπτουν νέα ουσιώδη ιατρικά δεδομένα ή συντρέχει ειδικώς αιτιολογημένη υπηρεσιακή ανάγκη, στο πλαίσιο των αρχών της αναλογικότητας και της προστασίας των δεδομένων υγείας. Η σχετική διαταγή παραπομπής είναι ειδικώς αιτιολογημένη και συνοδεύεται από γνωμάτευση αρμόδιου στρατιωτικού ιατρού.
    Δεν επιβάλλεται υποχρεωτική περιοδική επανεξέταση σε περιπτώσεις μη αναστρέψιμων ή μακροχρόνιων σταθερών παθήσεων, πιστοποιημένων από υγειονομική επιτροπή, εκτός εάν προκύψουν νέα ιατρικά στοιχεία.
    Το στέλεχος έχει δικαίωμα υποβολής ένστασης κατά της διαταγής παραπομπής εντός δέκα (10) ημερών από την κοινοποίησή της. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας καθορίζονται τα ειδικά κριτήρια, η διαδικασία και οι κατηγορίες παθήσεων για τις οποίες επιτρέπεται αυτεπάγγελτη παραπομπή.»
    Αναμενόμενα οφέλη από την αναδιατύπωση
    • Θωράκιση της νομιμότητας και της συνταγματικότητας.
    • Προστασία της υγείας και της αξιοπρέπειας των στελεχών.
    • Διαφάνεια, ίση μεταχείριση και αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών.
    • Εξορθολογισμός του έργου των υγειονομικών επιτροπών.
    • Αποφυγή περιττών ιατρικών πράξεων και διοικητικών επιβαρύνσεων.25 Νοεμβρίου 2025, 18:10 | Σ.Τ.Μόνιμος ΣύνδεσμοςΣχόλιο για το Άρθρο 106Όπως διαχρονικά εξαιρούνται οι Ιατροί και οι Μουσικοί, καλώς εξαιρούνται με τη διάταξη αυτή και η Αξκοί του ΚΣ Πληροφορικής. Αντίστοιχα θα μπορούσαν να ενταχθούν στην εξαίρεση Μηχανικοί, δεδομένου ότι ήδη έχουν τη δυνατότητα εγγραφής στο ΤΕΕ και η τυχόν ενασχόλησή τους με το αντικείμενο του μηχανικού εκτός υπηρεσίας (με αντίστοιχους περιορισμούς για υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ) θα επιφέρει πέρα από το προσωπικό όφελος, σημαντικό όφελος στην υπηρεσία.25 Νοεμβρίου 2025, 18:48 | Παναγιώτα ΜιχαλάκηΜόνιμος ΣύνδεσμοςΣτις μεταβατικές διατάξεις του Άρθρου 111 στην παράγραφο 4 γίνεται εκ παραδρομής παραπομπή στο άρθρο 108 αντί του σωστού άρθρου 107 που αφορά τις εκπαιδεύσεις Αξκων σε φορείς εκτός ΕΔ.Συγκεκριμένα:Άρθρο 111 (Μεταβατικες διατάξεις μερουςZ):
    Στην παράγραφο 4 αναφέρεται:«Η παρ. 3 του άρθρου 108 εφαρμόζεται για όσους ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ, μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους.»Πρέπει να διορθωθεί ως εξής:«Η παρ. 3 του άρθρου 107 εφαρμόζεται για όσους ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ, μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους.»25 Νοεμβρίου 2025, 18:15 | ΜΕΥΜόνιμος ΣύνδεσμοςΣε μία πραγματικά φιλελεύθερη οικονομία στην οποία υπάρχει αδήριτη ανάγκη για εργατικά χέρια αυτή τη στιγμή θα έπρεπε να επιτρέπεται η εργασία σε όλους τους στρατιωτικούς(+ όχι σε μερικούς a la carte) προκειμένου να στηριχθεί το ασφαλιστικό σύστημα,να περιοριστεί η μαύρη εργασία,να ανέβει το ΑΕΠ της χώρας και να μειωθούν τα επιτόκια δανεισμού ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΣΤΑ 12000 ΕΝΣΗΜΑ αν το επιθυμείς.ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΣΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ ΝΑ ΕΡΓΑΣΤΕΙΣ………..25 Νοεμβρίου 2025, 18:23 | ΚώσταςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΗ απαγόρευση του δικαιώματος να συμμετέχω σε συλλόγους και σωματεία αντιτίθεται στα συνταγματικά μου δικαιώματα25 Νοεμβρίου 2025, 18:06 | Aντώνιος ΑρετάκηςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΓια ποιο λόγο κάποιες ειδικότητες έχουν δικαίωμα σε 2η εργασία και όχι όλοι, είναι ισονομία? Γιατί δεν έχουμε δικαίωμα στο επιχειρείν? Θα έπρεπε να έχουμε δικαίωμα σε έναρξη εταιρείας εξολοκλήρου ή έστω σαν συνέταιροι. Νομίζετε ότι ο μισθός μας είναι αρκετός για αξιοπρεπή διαβίωση?Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου.25 Νοεμβρίου 2025, 16:33 | Τσεσμελης ΑριστείδηςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΘα είμαι όσο το δυνατόν λακωνικός….το άρθρο 106 θα προκαλέσει μια έντονη νομική αντίδραση εκ μέρους των ενδιαφερομένων αιρετών η οποία θα καταλήξει σε δικαστικές διαμάχες στο ΣτΕ και στα Συνταγματικά Δικαστήρια, πράγματα ασύμφορο και χρονοβόρο και για τις δύο πλευρές με πιθανή θετική υπερ των αιρετών απόφαση των δικαστηρίων.25 Νοεμβρίου 2025, 16:34 | ΓιάννηςΜόνιμος Σύνδεσμος24 Νοεμβρίου 2025, 21:57 | ΜιχάληςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.25 Νοεμβρίου 2025, 15:33 | ΙωάννηςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΟι ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 102 που αφορούν τις ειδικές καταστάσεις υπηρεσίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, σε συνδυασμό με την περ. ζ του άρθρου 111, που προβλέπει υποχρεωτική επανεξέταση εντός τριετίας για όσους ήδη βρίσκονται σε ειδική κατάσταση, δημιουργούν ένα πλαίσιο:
    • χωρίς αντικειμενικά κριτήρια,
    • χωρίς υποχρέωση ειδικής αιτιολογίας,
    • χωρίς εξατομίκευση ανά πάθηση,
    • και χωρίς δικλίδες προστασίας από καταχρηστικές ή άνισες πρακτικές.
    Το αποτέλεσμα είναι ένα καθεστώς αυξημένης ανασφάλειας δικαίου για χιλιάδες στελέχη, καθώς και κίνδυνος υπέρμετρης και αδικαιολόγητης διοικητικής επιβάρυνσης.Η οριζόντια και αδιάκριτη παραπομπή όλων των στελεχών σε υγειονομικές επιτροπές, χωρίς διάκριση μεταξύ χρόνιων, αναστρέψιμων ή σταθερών παθήσεων:
    2.1. Αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές:
    • Άρθρο 2 παρ. 1 Σ.: σεβασμός της ανθρώπινης αξίας.
    • Άρθρο 5 παρ. 1 και 5: προστασία της υγείας, της προσωπικότητας και της σωματικής ακεραιότητας.
    • Άρθρο 9Α Σ.: προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ειδικά των δεδομένων υγείας.
    • Άρθρο 21 παρ. 2–3 Σ.: αυξημένη προστασία ατόμων με αναπηρία ή μη αναστρέψιμες παθήσεις.
    • Άρθρο 25 παρ. 1 Σ.: αρχή της αναλογικότητας, η οποία παραβιάζεται όταν επιβάλλεται καθολικό μέτρο χωρίς εξατομίκευση.
    2.2. Παραβιάζει βασικές αρχές της ιατρικής δεοντολογίας
    Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005) επιβάλλει:
    • την απαίτηση ενημερωμένης συναίνεσης,
    • την προϋπόθεση ιατρικής αναγκαιότητας κάθε εξέτασης,
    • την αποφυγή περιττών ή δυσανάλογων ιατρικών πράξεων.
    Η υποχρεωτική επανεξέταση χωρίς νέα ιατρικά δεδομένα αντίκειται σε αυτές τις θεμελιώδεις αρχές.
    Δεν συνάδει με το ενωσιακό και διεθνές πλαίσιο προστασίας
    • Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ: άρθρα 1, 3, 21, 35.
    • GDPR (ΕΕ 2016/679): αυστηρή αναγκαιότητα και αναλογικότητα στην επεξεργασία δεδομένων υγείας.
    • ΕΣΔΑ άρθρο 8: προστασία της ιδιωτικής ζωής και απαγόρευση δυσανάλογων ιατρικών παρεμβάσεων.
    Η νομολογία του ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι μαζικές, μη αιτιολογημένες ιατρικές πράξεις συνιστούν παράνομη επέμβαση στην ιδιωτική ζωή.
    Η διάταξη παρέχει ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας, χωρίς:
    • κριτήρια για την αυτεπάγγελτη παραπομπή,
    • υποχρέωση αιτιολόγησης,
    • έλεγχο αναλογικότητας,
    • δικαίωμα ένστασης,
    • ιατρική τεκμηρίωση της αναγκαιότητας.
    Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση και σε χρήση της παραπομπής ως εργαλείου πίεσης ή υπηρεσιακής επιβάρυνσης.Η υποχρεωτική επανεξέταση όλων των στελεχών που ήδη τελούν σε ειδικές καταστάσεις εντός τριετίας, ανεξαρτήτως ιατρικού ιστορικού:
    • αγνοεί την ύπαρξη μη αναστρέψιμων / σταθερών παθήσεων,
    • δεν αίρει διοικητικές εκκρεμότητες, αντιθέτως δημιουργεί νέες,
    • επιβαρύνει υπέρμετρα τις υγειονομικές επιτροπές,
    • επιβάλλει περιττές ιατρικές πράξεις,
    • παραβιάζει την αρχή της ελάχιστα επαχθούς διοικητικής παρέμβασης.
    Προτεινόμενη προσθήκη:
    «Η αυτεπάγγελτη παραπομπή στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων σε Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή διενεργείται μόνο εφόσον προκύπτουν νέα ουσιώδη ιατρικά δεδομένα ή συντρέχει ειδικώς αιτιολογημένη υπηρεσιακή ανάγκη, στο πλαίσιο των αρχών της αναλογικότητας και της προστασίας των δεδομένων υγείας. Η σχετική διαταγή παραπομπής είναι ειδικώς αιτιολογημένη και συνοδεύεται από γνωμάτευση αρμόδιου στρατιωτικού ιατρού.
    Δεν επιβάλλεται υποχρεωτική περιοδική επανεξέταση σε περιπτώσεις μη αναστρέψιμων ή μακροχρόνιων σταθερών παθήσεων, πιστοποιημένων από υγειονομική επιτροπή, εκτός εάν προκύψουν νέα ιατρικά στοιχεία.
    Το στέλεχος έχει δικαίωμα υποβολής ένστασης κατά της διαταγής παραπομπής εντός δέκα (10) ημερών από την κοινοποίησή της. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας καθορίζονται τα ειδικά κριτήρια, η διαδικασία και οι κατηγορίες παθήσεων για τις οποίες επιτρέπεται αυτεπάγγελτη παραπομπή.»
    Αναμενόμενα οφέλη από την αναδιατύπωση
    • Θωράκιση της νομιμότητας και της συνταγματικότητας.
    • Προστασία της υγείας και της αξιοπρέπειας των στελεχών.
    • Διαφάνεια, ίση μεταχείριση και αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών.
    • Εξορθολογισμός του έργου των υγειονομικών επιτροπών.
    • Αποφυγή περιττών ιατρικών πράξεων και διοικητικών επιβαρύνσεων.25 Νοεμβρίου 2025, 15:53 | ΝτίνοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΑΟι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου» .25 Νοεμβρίου 2025, 14:47 | ΕλευθέριοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΠροτείνετε η προσθήκη στο άρθρο 106 και των αξιωματικών με πτυχίο μηχανικού πολυτεχνικής σχολής, για λόγους ισότητας καταρχάς αλλά και διότι μ αυτό τον τρόπο μόνο οφελεί μένη θα ειναι η υπηρεσία καθόσον η ενάσκηση της επιστήμης θα επιφέρει εμπειρία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στην υπηρεσία25 Νοεμβρίου 2025, 14:38 | Α ΓΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 106 παράγραφος ΔΗ διάταξη που αποκλείει τους στρατιωτικούς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν στρέφεται μόνο εναντίον μας.
    Στρέφεται ενάντια στις τοπικές κοινωνίες που μας εξέλεξαν, που μας εμπιστεύτηκαν και που στηρίζονται καθημερινά στην παρουσία μας.Και κάτι ακόμη, εξίσου σημαντικό:
    αυτό θα το θυμούνται οι κοινωνίες στις βουλευτικές εκλογές.
    Θα θυμούνται ποιοι ψήφισαν έναν νόμο που κόβει δικαιώματα, στερεί επιλογές και αποδυναμώνει τα χωριά και τις κοινότητές τους όταν οι άνθρωποι τους δεν θα μπορούν να θέσουν υποψηφιότητα.Η διάταξη αυτή δεν πρέπει να περάσει.
    Είναι άδικη, παράλογη και αντίθετη σε όσα χρειάζεται η περιφέρεια για να σταθεί όρθια.25 Νοεμβρίου 2025, 13:38 | ΓεωργίαΜόνιμος ΣύνδεσμοςΗ διάταξη που αποκλείει τους στρατιωτικούς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση δείχνει πόσο μακριά από την πραγματικότητα γράφτηκε αυτό το νομοσχέδιο.
    Στα χωριά, όπου οι υποψήφιοι είναι είδος υπό εξαφάνιση, αποφασίζετε να κόψετε και τους λίγους που πραγματικά προσφέρουν.Οι στρατιωτικοί είμαστε παρόντες όταν οι περισσότεροι απλώς απέχουν.
    Και τώρα μας τιμωρείτε επειδή κάνουμε αυτό που κανείς άλλος δεν θέλει: να κρατάμε ζωντανές τις κοινότητές μας.Η διάταξη αυτή δεν πρέπει να περάσει.
    Είναι άδικη, παράλογη και επιζήμια για την ύπαιθρο.25 Νοεμβρίου 2025, 13:14 | ΓΕΩΡΓΙΟΣΜόνιμος ΣύνδεσμοςΔυστυχώς, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με την ατυχία να νοσούμε σε ένα από τα πλέον δυσμενή εργασιακά περιβάλλοντα. Αντί η υπηρεσία να λειτουργεί με γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τη στήριξη των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας, επιλέγει συστηματικά να αναζητά τρόπους ώστε να μετατρέπει την ασθένεια και την καθημερινή μας προσπάθεια για επιβίωση σε πεδίο πειραματισμών. Η συνεχής επίκληση νομοσχεδίων που παραβιάζουν στην πράξη βασικά ανθρώπινα δικαιώματα επιτείνει την αίσθηση ότι η υγεία μας αντιμετωπίζεται ως διαχειριστικό βάρος και όχι ως αυτονόητη προτεραιότητα. Παράλληλα, ορισμένοι έχουν φτάσει στο σημείο να προτείνουν περικοπές οικονομικών παροχών από ανθρώπους που δίνουν καθημερινό αγώνα με σοβαρά προβλήματα υγείας. Προτάσεις τέτοιας φύσης μαρτυρούν πλήρη άγνοια — ή αδιαφορία — για το τι πραγματικά σημαίνει να ζει κανείς υπό το βάρος μιας ασθένειας και για τις ανάγκες που αυτή συνεπάγεται. Σε αυτό το πλαίσιο, καλούμαστε να απολογηθούμε για το αυτονόητο: την ανθρώπινη ευαλωτότητα. Είναι μια πραγματικότητα που δυστυχώς αποτυπώνει το επίπεδο ευαισθησίας και ευθύνης εκείνων που λαμβάνουν αποφάσεις με άμεση επίδραση στη ζωή και την υγεία μας.25 Νοεμβρίου 2025, 12:56 | ΧρήστοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΠροτείνεται η τροποποίηση του άρθρου 106 παρ.2 περ.α του Σ/Ν ως εξής :
    «στους αξιωματικούς των Κοινών Σωμάτων καθώς και στους αποφοίτους της Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού
    του οικείου ΓΕ. Κατά την άσκηση ιδιωτικού έργου δεν επιτρέπεται να αναλαμβάνουν υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ.
    Σε περίπτωση παράβασης των παραπάνω υποχρεώσεων η άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου ανακαλείται.»
    Αιτιολόγηση:
    Οι απόφοιτοι της ΣΣΑΣ και οι Αξκοι Κοινών Σωμάτων εισήχθησαν, εκπαιδεύτηκαν και ορκίστηκαν ως Αξιωματικοί αναλαμβάνοντας την εκπλήρωση καθηκόντων σύμφωνα με τη διττή τους φύσης. Αυτός ο συνδυασμός εξασφαλίζει ότι οι απόφοιτοι της ΣΣΑΣ είναι άρτια καταρτισμένοι τόσο στον επιστημονικό τους τομέα (π.χ. Ιατρική, Νομική, Οικονομικά) όσο και στον στρατιωτικό, καθιστώντας τους ικανούς να υπηρετήσουν ως Αξιωματικοί στα αντίστοιχα Σώματα των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων (Στρατός Ξηράς, Πολεμική Αεροπορία, Πολεμικό Ναυτικό). Η αναγνώριση του ρόλου αυτού αποτυπώνεται στο κείμενο του άρθρου. Η τροποποίηση δεν επιφέρει δημοσιονομικό κόστος στον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά αντιθέτως αποτελεί κίνητρο παραμονής των στελεχών αυτών. Η νομιμοποίηση εσόδων από την άσκηση ιδιωτικού έργου θα επιφέρει πρόσθετες εισφορές στον προϋπολογισμό του Υπουργείου.
    Σχολιασμός της παρούσας:
    Η παρούσα διάταξη αποτελεί παράβαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, μια νομική αρχής που απαγορεύει τις διακρίσεις εις βάρος ατόμων σε παρόμοιες καταστάσεις. Η διάκριση μεταξύ των Αξιωματικών της ΣΣΑΣ δεν είναι νομικά τεκμηριωμένη, ούτε τίθενται ειδικές προϋποθέσεις, οι οποίες δεν πληρούνται για τους αξιωματικούς Νομικού και Οικονομικού. Είναι αδικαιολόγητη η προσθήκη δυνατότητας άσκησης ιδιωτικού έργου στο νεότερο Κοινό Σώμα των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο στην παρούσα χρονική περίοδο απαρτίζεται αποκλειστικά από μετατεγέντα στελέχη καθώς οι πρώτοι απόφοιτοι της Σχολής αναμένεται να εισέλθουν στο Σώμα το 2029. Αντιθέτως στερούνται του δικαιώματος αυτού αρχαιότερα Σώματα της ΣΣΑΣ.25 Νοεμβρίου 2025, 11:06 | ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΔΕΜΕΡΤΖΗΣΜόνιμος ΣύνδεσμοςΣχόλιο για το Άρθρο 106 (σχέδιο νόμου ΥΠΕΘΑ – Ειδικές απαγορεύσεις & υποχρεώσεις):Η απαγόρευση άσκησης ιδιωτικού έργου ή επαγγέλματος με αμοιβή από αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, όπως προβλέπεται στο Άρθρο 106, δημιουργεί ανισότητα μεταξύ επιστημονικών ειδικοτήτων των Ενόπλων Δυνάμεων, ειδικά σε σχέση με τους Μηχανικούς και Τεχνικούς.Νομοθετική τεκμηρίωση – παραπομπές:Σύνταγμα της ΕλλάδοςΆρθρο 4 παρ. 1: «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.»Άρθρο 5 παρ. 1: «Καθένας έχει δικαίωμα στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητάς του και στη συμμετοχή στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας…»Άρθρο 25 παρ. 1: «Οι αρχές του κράτους δικαίου και της ίσης μεταχείρισης είναι δεσμευτικές για όλα τα όργανα της Πολιτείας…»Υπαλληλικός Κώδικας – Ν. 3528/2007Άρθρο 31: Επιτρέπει, υπό όρους και με υπηρεσιακή άδεια, την άσκηση ελεύθερου επιστημονικού έργου σε δημόσιους υπαλλήλους, εφόσον δεν θίγεται το δημόσιο/υπηρεσιακό συμφέρον.Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας – Ν. 6422/1934, Ν. 716/1977Ορίζει τους όρους άσκησης επαγγέλματος Μηχανικού, την επαγγελματική υπογραφή, αδειοδότηση και δικαιώματα διπλωματούχων Μηχανικών.Νομολογία Διοικητικών Δικαστηρίων & ΑΣΕΠΑναγνωρίζει την ισονομία ως υποχρέωση της Διοίκησης στην αντιμετώπιση δημοσίων υπαλλήλων και στρατιωτικών στελεχών με ισότιμο τρόπο ως προς επιστημονικά και επαγγελματικά δικαιώματα.Συνταγματική αιτιολόγηση:
    Η αποκλειστικότητα του δικαιώματος ιδιωτικής απασχόλησης για ορισμένες ειδικότητες αντιβαίνει στη συνταγματική αρχή της ισότητας (άρθρο 4), περιορίζει αναίτια την επαγγελματική δυνατότητα των Μηχανικών και Τεχνικών (άρθρο 5), και δημιουργεί διακριτική μεταχείριση χωρίς τεκμηριωμένο λόγο δημοσίου συμφέροντος.Σύσταση-Τροποποίηση:
    Να προστεθεί στο άρθρο η δυνατότητα άσκησης έργου επιστημονικού αντικειμένου και για τους Μηχανικούς και Τεχνικούς των ΕΔ, υπό τους ίδιους δεοντολογικούς κανόνες, με άδεια αρχηγού του οικείου ΓΕ και έλεγχο συμβατότητας με τα συμφέροντα των ΕΔ, όπως ήδη ισχύει για Υγειονομικό και προτείνεται να ισχύσει και για το ΚΣ Πληροφορικής.Με τον τρόπο αυτό υλοποιείται η ισονομία, η ίση πρόσβαση στο δικαίωμα εργασίας, και διασφαλίζεται η αξιοποίηση του επιστημονικού δυναμικού των ΕΔ.Ζητώ λοιπόν την προσθήκη σχετικής διάταξης στο Άρθρο 106 που να αφορά όλους τους Μηχανικούς και Τεχνικούς, ώστε να εξαλειφθεί η διακριτική μεταχείριση και να κατοχυρωθεί το δικαίωμα ιδιωτικής εργασίας υπό τις προϋποθέσεις που ισχύουν για τις λοιπές εξαιρέσεις.25 Νοεμβρίου 2025, 11:10 | eleniΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.25 Νοεμβρίου 2025, 11:25 | XrysostomosΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.25 Νοεμβρίου 2025, 11:46 | Φ.ΝΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.25 Νοεμβρίου 2025, 11:36 | ΚοσμαςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΑπαιτείται καθιέρωση ρητών προαγωγών, καταληκτικών βαθμών και μεταβατικών διατάξεων για τους Αξιωματικούς Ειδικών Καταστάσεων εξ ΑΣΣΥ, για ισονομία και αξιοποίηση της εξειδίκευσής τους.Είναι αντισυνταγματικη και ρατσιστική η υφιστάμενη διάκριση.25 Νοεμβρίου 2025, 11:10 | ChristosΜόνιμος ΣύνδεσμοςΚατάργηση του άρθρου 101 του νομοσχεδιου.Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΣτΕ (417/2019, 1972/2017, 2500/2013). Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.25 Νοεμβρίου 2025, 11:33 | KyriakiΜόνιμος ΣύνδεσμοςΚατάργηση του άρθρου 101 του νομοσχεδιου.Οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του ΣτΕ (417/2019, 1972/2017, 2500/2013). Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.25 Νοεμβρίου 2025, 11:25 | ΚοσμαςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΑπαιτείται καθιέρωση ρητών προαγωγών, καταληκτικών βαθμών και μεταβατικών διατάξεων για τους Αξιωματικούς Ειδικών Καταστάσεων εξ ΑΣΣΥ, για ισονομία και αξιοποίηση της εξειδίκευσής τους.Είναι αντισυνταγματικη και ρατσιστική η υφιστάμενη διάκριση25 Νοεμβρίου 2025, 10:51 | ΆγγελοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΝα καταργηθεί το άρθρο 111 παράγραφος 3 διότι δεν είναι δυνατόν με τόσα προβλήματα υγείας να βάζετε τον κόσμο σε τέτοια διαδικασία. Επιπλέον ταλαιπωρια και άγχος.
    Ούτε είναι δυνατόν οι χρονιές παθήσεις που μας ταλαιπωρούν με καιημερινη χρήση φαρμακων να ιαθουν ξαφνικά. Είναι αδιανόητο να στρέφεστε εναντίον των στελεχών ειδικών καταστάσεων που η υγεία τους καταστράφηκε μέσα στην υπηρεσία .άμεση κατάργηση γιατί μόνο επιπλέον ζημιά θα κάνει στο ήδη κατεστημένο ηθικό μας από παρόν νομοσχέδιο που θα βάλει έτσι και αλλιώς ταφόπλακα στο στράτευμα.25 Νοεμβρίου 2025, 09:07 | ΑντώνηςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΤο άρθρο 106 του νομοσχεδίου που είναι σε διαβούλευση για τις Ένοπλες Δυνάμεις απαγορεύει ρητά τη συμμετοχή των στρατιωτικών στο εκλέγεσθαι σε τοπικά συμβούλια και δημοτικά όργανα, κάτι που θεωρείται αντισυνταγματικό καθώς θίγει το συνταγματικό δικαίωμα των στρατιωτικών να συμμετέχουν πολιτικά. Η απαγόρευση αυτή στερεί από τους στρατιωτικούς τη δυνατότητα να συμβάλλουν στην τοπική αυτοδιοίκηση, παρόλο που η συμμετοχή τους αποτελεί πολλαπλό όφελος.Συγκεκριμένα, η ενεργή συμμετοχή των στρατιωτικών στα τοπικά συμβούλια ενισχύει το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων, αφού οι πολίτες τους εμπιστεύονται μέσω της ψήφου τους, γεγονός που προάγει τη δημοκρατική σχέση στρατού-κοινωνίας. Επιπλέον, αξιοποιούν τις γνώσεις, την πειθαρχία και τη μεθοδικότητά τους για να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες και να ζωντανεύουν την επαρχία, που συχνά αντιμετωπίζει δημογραφική και αναπτυξιακή ύφεση. Όλα αυτά τα κατορθώνουν ενώ παράλληλα ασκούν κατά το ακέραιο τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα, ισορροπώντας την επαγγελματική τους θητεία με τη συμμετοχή τους στην τοπική κοινωνία.Συνοπτικά, η απαγόρευση του άρθρου 106 εκτός ότι είναι αντισυνταγματική, παραβλέπει τη θετική επίδραση που μπορεί να έχουν οι στρατιωτικοί στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην κοινωνική συνοχή. Η συμμετοχή τους στα τοπικά όργανα όχι μόνο ενισχύει το κύρος και τη δημοκρατική νομιμοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αποτελεί και ουσιαστική συνεισφορά στις τοπικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στην επαρχία που έχει ανάγκη από ενεργό και μεθοδικό κοινωνικό δυναμικό25 Νοεμβρίου 2025, 09:18 | ΜανόληςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΤο προτεινόμενο ασυμβίβαστο της περ. δ) του άρθρου 106, που απαγορεύει στους στρατιωτικούς να κατέχουν οποιαδήποτε θέση σε ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα λειτουργίας στις τοπικές κοινωνίες, ιδίως σε νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές.Η θέση του Προέδρου Κοινότητας δεν ασκεί εκτελεστική εξουσία, ούτε αποτελεί κομματικό ή πολιτικό αξίωμα. Είναι θέση τοπικής ευθύνης με καθαρά διαχειριστικό/κοινωνικό χαρακτήρα, που στηρίζεται στην εθελοντική προσφορά των κατοίκων.Σε πολλές περιοχές της χώρας –ιδίως σε μικρά νησιά και χωριά– η συμμετοχή στρατιωτικών στα τοπικά συμβούλια είναι συχνά η μόνη δυνατότητα να υπάρξει ενεργή και ικανή τοπική διοίκηση. Η καθολική απαγόρευση στερεί από τις τοπικές κοινωνίες πρόσωπα με υπευθυνότητα, πειθαρχία και υψηλό αίσθημα δημόσιας προσφοράς.Προτείνεται:α) Να εξαιρεθούν από την απαγόρευση του άρθρου 106 οι Πρόεδροι και τα μέλη των Κοινοτήτων.β) Αν παραμείνει η ρύθμιση, να εφαρμοστεί ώστε το ασυμβίβαστο να αφορά μόνο αξιώματα με εκτελεστική εξουσία (Δήμαρχος, Αντιδήμαρχος, Πρόεδρος Δ.Σ.).Η διατήρηση της δυνατότητας συμμετοχής στρατιωτικών στις Κοινότητες θα ενισχύσει την κοινωνική συνοχή, δεν δημιουργεί κομματική εμπλοκή, και σέβεται την ιδιαίτερη πραγματικότητα των μικρών οικισμών της χώρας.Με το παρόν σχόλιο θα ήθελα να προσθέσω συμπληρωματικά νομικά και θεσμικά επιχειρήματα σχετικά με την περ. δ) του άρθρου 106.1. Αρχή της αναλογικότητας.
    Η οριζόντια απαγόρευση χωρίς διάκριση μεταξύ εκτελεστικών και μη εκτελεστικών θέσεων είναι υπέρμετρη και μη αναγκαία. Θέσεις όπως του Προέδρου Κοινότητας δεν ασκούν εκτελεστική εξουσία και δεν επηρεάζουν την ουδετερότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.2. Δικαίωμα συμμετοχής στις τοπικές υποθέσεις .
    Η αυτοδιοίκηση αποτελεί πυλώνα της δημοκρατίας και οι πολίτες έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν στα όργανά της. Ο αποκλεισμός μιας ολόκληρης κατηγορίας πολιτών χωρίς ειδικό λόγο παραβιάζει την αρχή αυτή.3. Δικαίωμα του εκλέγεσθαι.
    Κάθε περιορισμός στο δικαίωμα εκλογής πρέπει να είναι απολύτως αιτιολογημένος. Η προτεινόμενη διάταξη δεν περιέχει τεκμηρίωση ούτε συνδέεται με λόγους εθνικής ασφάλειας ή ανάγκης πολιτικής ουδετερότητας.4. Δημοκρατική νομιμοποίηση των Προέδρων Κοινοτήτων
    Οι Πρόεδροι Κοινοτήτων εκλέγονται άμεσα από τους πολίτες. Οι στρατιωτικοί που υπηρετούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση το κάνουν ως ενεργοί πολίτες με λαϊκή εντολή, όχι ως εκπρόσωποι κάποιας εξουσίας.
    Η προσπάθεια οριζόντιου αποκλεισμού μιας κατηγορίας δημοκρατικά εκλεγμένων πολιτών εγείρει σοβαρά ζητήματα δημοκρατικής αρχής.
    Η δημοκρατία δεν ενισχύεται με αποκλεισμούς· ενισχύεται με συμμετοχή και λογοδοσία.α) Να εξαιρεθούν οι Πρόεδροι και τα μέλη των Κοινοτήτων από το ασυμβίβαστο, ή
    β) Να περιοριστεί η εφαρμογή του μόνο σε αιρετές θέσεις με εκτελεστική εξουσία, όπως Δήμαρχο, Αντιδήμαρχο και Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου.Η προτεινόμενη ρύθμιση, ως έχει, είναι νομικά ατεκμηρίωτη, κοινωνικά επιζήμια και συνταγματικά προβληματική.25 Νοεμβρίου 2025, 08:04 | Τ. ΣΜόνιμος ΣύνδεσμοςΗ προτεινόμενη διάταξη που αποκλείει τους στρατιωτικούς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι παντελώς αδικαιολόγητη.
    Στις μικρές κοινότητες, όπου μετά βίας βρίσκονται υποψήφιοι, αντί να στηρίζετε όσους θέλουν να προσφέρουν, τους αποκλείετε.Οι στρατιωτικοί δεν κατεβαίνουμε για καριέρα — κατεβαίνουμε γιατί αν δεν βοηθήσουμε εμείς, τα χωριά απλώς θα σβήσουν.
    Με αυτή τη ρύθμιση τιμωρείτε την προσφορά και ενισχύετε την εγκατάλειψη.Η διάταξη πρέπει να αποσυρθεί.
    Είναι άδικη, άτοπη και εντελώς εκτός πραγματικότητας.25 Νοεμβρίου 2025, 08:43 | Δημήτριος ΛάρδαςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΜε το παρόν σχόλιο θα ήθελα να προσθέσω συμπληρωματικά νομικά και θεσμικά επιχειρήματα σχετικά με την περ. δ) του άρθρου 106.Ως Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Πατρικών Χίου, οφείλω να επισημάνω ότι το προτεινόμενο καθολικό ασυμβίβαστο των στρατιωτικών με οποιαδήποτε θέση στους ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές, και ειδικότερα:1. Αρχή της αναλογικότητας.
    Η οριζόντια απαγόρευση χωρίς διάκριση μεταξύ εκτελεστικών και μη εκτελεστικών θέσεων είναι υπέρμετρη και μη αναγκαία. Θέσεις όπως του Προέδρου Κοινότητας δεν ασκούν εκτελεστική εξουσία και δεν επηρεάζουν την ουδετερότητα των Ενόπλων Δυνάμεων.2. Δικαίωμα συμμετοχής στις τοπικές υποθέσεις.
    Η αυτοδιοίκηση αποτελεί πυλώνα της δημοκρατίας και οι πολίτες έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν στα όργανά της. Ο αποκλεισμός μιας ολόκληρης κατηγορίας πολιτών χωρίς ειδικό λόγο παραβιάζει την αρχή αυτή.3. Δικαίωμα του εκλέγεσθαι.
    Κάθε περιορισμός στο δικαίωμα εκλογής πρέπει να είναι απολύτως αιτιολογημένος. Η προτεινόμενη διάταξη δεν περιέχει τεκμηρίωση ούτε συνδέεται με λόγους εθνικής ασφάλειας ή ανάγκης πολιτικής ουδετερότητας.4. Δημοκρατική νομιμοποίηση των Προέδρων Κοινοτήτων
    Οι Πρόεδροι Κοινοτήτων εκλέγονται άμεσα από τους πολίτες. Οι στρατιωτικοί που υπηρετούν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση το κάνουν ως ενεργοί πολίτες με λαϊκή εντολή, όχι ως εκπρόσωποι κάποιας εξουσίας.
    Η προσπάθεια οριζόντιου αποκλεισμού μιας κατηγορίας δημοκρατικά εκλεγμένων πολιτών εγείρει σοβαρά ζητήματα δημοκρατικής αρχής.
    Η δημοκρατία δεν ενισχύεται με αποκλεισμούς ενισχύεται με συμμετοχή και λογοδοσία.Για τους λόγους αυτούς, επαναλαμβάνω την πρόταση:α) Να εξαιρεθούν οι Πρόεδροι και τα μέλη των Κοινοτήτων από το ασυμβίβαστο, ή
    β) Να περιοριστεί η εφαρμογή του μόνο σε αιρετές θέσεις με εκτελεστική εξουσία, όπως Δήμαρχο, Αντιδήμαρχο και Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου.Η προτεινόμενη ρύθμιση, ως έχει, είναι νομικά ατεκμηριωμένη, κοινωνικά επιζήμια και συνταγματικά προβληματική.25 Νοεμβρίου 2025, 07:01 | Δ.ΠΜόνιμος ΣύνδεσμοςΣτο υπό διαβούλευση σ/ν, που καταργεί το ΝΔ 1400/1973 και με γνώμονα ότι επανακαθορίζεται η ειδική κατάσταση των Αξιωματικών και Υπαξιωματικών Υπηρεσίας Γραφείου, που αφορά παθόντες λόγω τραύματος σε διατεταγμένη υπηρεσία και ένεκα ταύτης, τεκμαίρεται ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την χορήγηση αναπηρικού επιδόματος. Αυτό είχε προβλεφθεί και στις διατάξεις του άρθρου 127 παρ. στ του ν.4472/17, αλλά ουδέποτε υλοποιήθηκε, λόγω μην εκδόσεως σχετικής ΚΥΑ του ΥΠΕΘΑ και του Υπουργείου Οικονομικών.Αντί αυτού, διαπιστώνεται ότι στο υπό διαβούλευση σ/ν, στο άρθρο 79 αυτού, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για αναπηρικό επίδομα για όσους κρίθηκαν ή θα κριθούν για μεταφορά στην κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου.Στα Σώματα Ασφαλείας έχει προβλεφθεί εκ νέου στο νέο νομοσχέδιο (ν. 5246 /25 άρθρο 24 παρ.1ζ ΦΕΚ 198 Α-11-11-25) η χορήγηση του μηνιαίου επιδόματος των 300€ σε όσους τελούν σε κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου. Το επίδομα αυτό καταβάλλεται αδιαλείπτως εδώ και οκτώ (8) χρόνια σύμφωνα με Κ.Υ.Α του Υπουργού Εσωτερικών και Υπουργού Οικονομικών (ΦΕΚ 94 Τεύχος Β, 23-1-2018) κατ΄ εφαρμογή του ν.4472/2018.Κατόπιν των παραπάνω και στα πλαίσια της ισονομίας και ισοπολιτείας, καλείται το ΥΠΕΘΑ, όπως προβεί στις δέουσες ενέργειες για την αποκατάσταση αυτής της αδικίας και άνισης μεταχείρισης σε βάρος των στελεχών των ΕΔ που υπέστησαν θυσίες αίματος για την πατρίδα.25 Νοεμβρίου 2025, 00:15 | ΚυριακήΜόνιμος ΣύνδεσμοςΘα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη όταν τα στελέχη αποστρατεύονται για λόγους υγείας είτε ως ΕΠΟΠ που δεν έχουν μονιμοποιηθεί είτε ως στελέχη που κρίνονται ανίκανοι για την ενεργό υπηρεσία και ικανοί ως υπηρεσία γραφείου αλλά με απόφαση των Ανώτατων Στρατιωτικών Συμβουλίων ως παθόντες σε διατεταγμενη υπηρεσια και ενεκα αυτής επιτέλους να θεσπιστεί από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας η κατάσταση της ειρηνικής διαθεσιμότητας και να καταβάλλεται μισθός. Το παραπάνω πλαίσιο έχει ρυθμιστεί για τα Σώματα Ασφαλείας με την κατάσταση της μόνιμης διαθεσιμότητας σύμφωνα με το ν.δ. 330/1947. Για ποιο λόγο έως σήμερα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν ρυθμίζει το θέμα και οδηγεί στελέχη σε συνταξιοδότηση με πενιχρές απολαβές 500 και μάλιστα ανάπηρους παθόντες σε διατεταγμενη υπηρεσια και ενεκα ταυτης.25 Νοεμβρίου 2025, 00:01 | ΧρήστοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΘα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη όταν τα στελέχη αποστρατεύονται για λόγους υγείας είτε ως ΕΠΟΠ που δεν έχουν μονιμοποιηθεί είτε ως στελέχη που κρίνονται ανίκανοι για την ενεργό υπηρεσία και ικανοί ως υπηρεσία γραφείου αλλά με απόφαση των Ανώτατων Στρατιωτικών Συμβουλίων ως παθόντες σε διατεταγμενη υπηρεσια και ενεκα αυτής επιτέλους να θεσπιστεί από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας η κατάσταση της ειρηνικής διαθεσιμότητας και να καταβάλλεται μισθός. Το παραπάνω πλαίσιο έχει ρυθμιστεί για τα Σώματα Ασφαλείας με την κατάσταση της μόνιμης διαθεσιμότητας σύμφωνα με το ν.δ. 330/1947. Για ποιο λόγο έως σήμερα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν ρυθμίζει το θέμα και οδηγεί στελέχη σε συνταξιοδότηση με πενιχρές απολαβές 500 και μάλιστα ανάπηρους παθόντες σε διατεταγμενη υπηρεσια και ενεκα ταυτης.25 Νοεμβρίου 2025, 00:30 | Λαμπτινή Μ.Μόνιμος ΣύνδεσμοςΗ αποστολή των Ενόπλων Δυνάμεων επιτυγχάνεται με το υπάρχον πλαίσιο διαχρονικά. Η διατάραξη του ισχύοντος πλαισίου μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες καταστάσεις.Το Φεβρουάριο του έτους 2023 στη συζήτηση και ψήφιση του Νόμου 5018/2023 η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας υποσχέθηκαν και δεσμεύτηκαν να επιλύσουν διαπιστωμένα προβλήματα βαθμολογικής φύσεως των ΣτελεχώνΟι Διοικητικές βαθμολογικές – μισθολογικές διακρίσεις δεν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση.Oι Στρατιωτικοί αναμένουν την στήριξη της Πολιτείας. Δεν επιθυμούν να υποστούν δυσμενείς συνέπειες και ευελπιστούν να ανακάμψει το ηθικό τους που προάγει το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων, το οποίο είναι ζωτικής σημασίας.24 Νοεμβρίου 2025, 23:09 | ΓιώργοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆδικο για τη λαϊκή βούληση το άρθρο 106, στερεί από τις τοπικές κοινωνίες να επιλέγουν τους εκπροσώπους τους και αν εφαρμοστεί άμεσα με τους νυν εκλεγμένους τι γίνετε;;;24 Νοεμβρίου 2025, 22:10 | Π.ΚΜόνιμος ΣύνδεσμοςΤο άρθρο 106 του νομοσχεδίου που είναι σε διαβούλευση για τις Ένοπλες Δυνάμεις απαγορεύει ρητά τη συμμετοχή και των υπαξιωματικών στο εκλέγεσθαι σε τοπικά συμβούλια και δημοτικά όργανα σε Ο.Τ.Α Α και Β βαθμου, κάτι που θεωρείται αντισυνταγματικό καθώς θίγει το συνταγματικό δικαίωμα των υπαξιωματικών να συμμετέχουν πολιτικά. Η απαγόρευση αυτή στερεί από τους στρατιωτικούς τη δυνατότητα να συμβάλλουν στην τοπική αυτοδιοίκηση, παρόλο που η συμμετοχή τους αποτελεί πολλαπλό όφελος.Συγκεκριμένα, η ενεργή συμμετοχή των στρατιωτικών στα τοπικά συμβούλια ενισχύει το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων, αφού οι πολίτες τους εμπιστεύονται μέσω της ψήφου τους, γεγονός που προάγει τη δημοκρατική σχέση στρατού-κοινωνίας. Επιπλέον, αξιοποιούν τις γνώσεις, την πειθαρχία και τη μεθοδικότητά τους για να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες και να ζωντανεύουν την επαρχία, που συχνά αντιμετωπίζει δημογραφική και αναπτυξιακή ύφεση. Όλα αυτά τα κατορθώνουν ενώ παράλληλα ασκούν κατά το ακέραιο τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα, ισορροπώντας την επαγγελματική τους θητεία με τη συμμετοχή τους στην τοπική κοινωνία.Συνοπτικά, η απαγόρευση του άρθρου 106 εκτός ότι είναι αντισυνταγματική, παραβλέπει τη θετική επίδραση που μπορεί να έχουν οι στρατιωτικοί στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην κοινωνική συνοχή. Η συμμετοχή τους στα τοπικά όργανα όχι μόνο ενισχύει το κύρος και τη δημοκρατική νομιμοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αποτελεί και ουσιαστική συνεισφορά στις τοπικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στην επαρχία που έχει ανάγκη από ενεργό και μεθοδικό κοινωνικό δυναμικό.24 Νοεμβρίου 2025, 22:53 | Π.ΚΜόνιμος ΣύνδεσμοςΤο άρθρο 106 του νομοσχεδίου που είναι σε διαβούλευση για τις Ένοπλες Δυνάμεις απαγορεύει ρητά τη συμμετοχή και των υπαξιωματικών στο εκλέγεσθαι σε τοπικά συμβούλια και δημοτικά όργανα σε Ο.Τ.Α Α και Β βαθμου, κάτι που θεωρείται αντισυνταγματικό καθώς θίγει το συνταγματικό δικαίωμα των υπαξιωματικών να συμμετέχουν πολιτικά. Η απαγόρευση αυτή στερεί από τους στρατιωτικούς τη δυνατότητα να συμβάλλουν στην τοπική αυτοδιοίκηση, παρόλο που η συμμετοχή τους αποτελεί πολλαπλό όφελος.Συγκεκριμένα, η ενεργή συμμετοχή των στρατιωτικών στα τοπικά συμβούλια ενισχύει το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων, αφού οι πολίτες τους εμπιστεύονται μέσω της ψήφου τους, γεγονός που προάγει τη δημοκρατική σχέση στρατού-κοινωνίας. Επιπλέον, αξιοποιούν τις γνώσεις, την πειθαρχία και τη μεθοδικότητά τους για να προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες και να ζωντανεύουν την επαρχία, που συχνά αντιμετωπίζει δημογραφική και αναπτυξιακή ύφεση. Όλα αυτά τα κατορθώνουν ενώ παράλληλα ασκούν κατά το ακέραιο τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα, ισορροπώντας την επαγγελματική τους θητεία με τη συμμετοχή τους στην τοπική κοινωνία.Συνοπτικά, η απαγόρευση του άρθρου 106 εκτός ότι είναι αντισυνταγματική, παραβλέπει τη θετική επίδραση που μπορεί να έχουν οι στρατιωτικοί στην τοπική αυτοδιοίκηση και στην κοινωνική συνοχή. Η συμμετοχή τους στα τοπικά όργανα όχι μόνο ενισχύει το κύρος και τη δημοκρατική νομιμοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά αποτελεί και ουσιαστική συνεισφορά στις τοπικές κοινωνίες, ιδιαίτερα στην επαρχία που έχει ανάγκη από ενεργό και μεθοδικό κοινωνικό δυναμικό24 Νοεμβρίου 2025, 22:01 | Σ.Κ.Μόνιμος ΣύνδεσμοςΌσο και αν προσπαθεί κανείς, είναι αδύνατο να κατανοήσει τους λόγους δημοσίου συμφέροντος που επιβάλλουν την ελεύθερη άσκηση επαγγέλματος από κάποια μόνο στελέχη των ΕΔ και την απαγορεύουν από κάποια άλλα. Η άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος από τους Αξκούς (ΥΓ) όταν εισήχθη με το Ν.Δ.1400/1973, εξυπηρετούσε μια κοινωνική ανάγκη. Στην επαρχία και ειδικά σε ακριτικές περιοχές υπήρχε έλλειψη ειδικευμένων ιατρών και το κενό αυτό κάλυπταν οι στρατιωτικοί ιατροί. Κοντά στα ξερά, κάηκαν και τα χλωρά (κτηνίατροι). Πλέον, αυτή η κοινωνική αναγκαιότητα δεν υφίσταται, παρόλα αυτά έχει νόημα η άσκηση ελευθέρου επαγγέλματος από τους Αξκούς Ιατρούς, εφόσον συμβάλλει στην αρτιότερη επιστημονική τους κατάρτιση και την απόκτηση επιστημονικής εμπειρίας, η οποία είναι προς όφελος της Υπηρεσίας. Σε άλλες ειδικότητες του ΥΓ Σώματος (φαρμακοποιοί, ψυχολόγοι) το συγκεκριμένο υπηρεσιακό όφελος φαίνεται να ατονεί και μαζί με αυτό και η αναγκαιότητα υπαγωγής στην εξαιρετική ρύθμιση. Ακόμη περισσότερο, στην περίπτωση των στελεχών του Μουσικού Σώματος, φαντάζει σχεδόν εξωφρενικό να υφίσταται κοινωνική η υπηρεσιακή ανάγκη που εξυπηρετείται από την άσκηση του ελεύθερου επαγγέλματος του μουσικού. Εκτός αν δεχθούμε ότι ο χειριστής αλτικόρνου θα παιανίζει καλύτερα τα στρατιωτικά εμβατήρια αν έχει εμπειρία στο να παίζει την παπαλάμπραινα στα πανηγύρια. Αστεία πράγματα. Οι ίδιοι προβληματισμοί ισχύουν και για την περίπτωση των Αξκων του Σώματος Πληροφορικής, όπου μάλιστα η ζήτησή της συγκεκριμένης ειδικότητας και οι προσφερόμενες αμοιβές στην αγορά εργασίας, θα οδηγήσει πιθανώς σε σωρεία πρόωρων παραιτήσεών τους. Επί της ουσίας, στις εξαιρέσεις του άρθρου 106 εντάσσεται αδικαιολόγητα μεγάλο εύρος σωμάτων και επιστημονικών ειδικοτήτων, ενώ αποκλείονται άλλες (Οικονομικό και Νομικό Σώμα), χωρίς μάλιστα η εν λόγω ένταξη/αποκλεισμός να φαίνεται πως δικαιολογούνται από λόγους δημοσίου συμφέροντος. Η διαχρονική εφαρμογή της ισχύουσας διάταξης του άρθρου 63 του Ν.1400/1973 και πολύ περισσότερο η συγκεκριμένη διάταξη όπως διαμορφώνεται σήμερα με το άρθρο 106, δημιουργεί αναιτιολόγητες διακρίσεις μεταξύ των στελεχών και επιτείνει το ήδη υπάρχον αίσθημα ανισότητας.24 Νοεμβρίου 2025, 21:02 | ΕμμανουήλΜόνιμος ΣύνδεσμοςΌσον αφορά το άρθρο 106 συμφωνώ απολύτως διότι έχω 3 γνωστούς οι οποίοι είναι αυτή τη στιγμή αντιδήμαρχοι και πιο πριν δημ σύμβουλοι και με λίγα λόγια είναι εξαφανισμένοι απ’ τη μονάδα 9 χρόνια, δεν έχουν έρθει ούτε μια μέρα μέσα στο στρατόπεδο, για ποια ισότητα μιλαμε γιατί τα έχουμε ξεφτιλησει όλα, θα μπορούσαν τουλάχιστον να εκτελούν τις υπηρεσίες που τους αναλογούν. Να καταργηθεί και να επιστεψουν στα καθήκοντά τους και στις μεταθέσεις.Άρθρο 101 που αφορά το επίδομα ιδιαιτέρων συνθηκών για τους ελαφράς υπηρεσίας συμφωνώ απόλυτα, πρέπει να υπάρξει επιτέλους ένας διαχωρισμός όπως γίνεται σε όλες τις υπηρεσίες, δε γίνεται να κάνουν τα πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι και οι απολαβές να είναι ίδιες ενώ οι ΕΥ δε συμμετέχουν πουθενά…ζούμε το θέατρο του παραλόγου στον ΕΣ, ο άλλος έχει πάθει έμφραγμα πριν 10 χρόνια και είναι ποδοσφαιριστής και μάλιστα με άδεια της υπηρεσίας, ο άλλος έχει πρόβλημα στο πόδι αλλά το απόγευμα χτυπιέται στα γυμναστήρια, άλλος λέει δε πάω συνοδηγος αλλά το δικό του αυτοκίνητο μια χαρά το οδηγεί24 Νοεμβρίου 2025, 21:57 | ΜιχάληςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΆρθρο 111
    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.24 Νοεμβρίου 2025, 21:02 | Συμεών ΤσοτσόπουλοςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΕιλικρινά, είναι αδιανόητο αυτό που επιχειρείται με τη συγκεκριμένη διάταξη.
    Σε μια χώρα όπου οι μικρές κοινότητες αδειάζουν, όπου οι υποψήφιοι για τις τοπικές εκλογές βρίσκονται με το… κιάλι,
    η λύση που προτείνετε είναι τι;
    Να αποκλείσετε τους στρατιωτικούς από την Τοπική Αυτοδιοίκηση;Τους ίδιους ανθρώπους που υπηρετούν με αυτοθυσία την πατρίδα;
    Τους ίδιους που γυρίζουν στα χωριά τους και προσφέρουν χωρίς καμία φιλοδοξία καριέρας, μόνο για να στηρίξουν τις τοπικές κοινωνίες;
    Αντί να ενισχύσετε όσους κρατούν τα χωριά ζωντανά, επιλέγετε να τους διώξετε από την αυτοδιοίκηση.Ποιος ακριβώς πιστεύετε ότι θα αναλάβει αύριο ευθύνη σε ένα χωριό των 50 ή 200 κατοίκων;
    Οι… αόρατοι;
    Γιατί στρατιωτικοί, δάσκαλοι, πυροσβέστες και λίγοι ακόμα είναι αυτοί που σηκώνουν την επαρχία στις πλάτες τους.Η διάταξη αυτή δεν είναι απλώς λάθος.
    Είναι προσβλητική, άδικη και αποκομμένη από την πραγματικότητα.Είμαστε πολλοί στρατιωτικοί από πίσω που βλέπουμε αυτό το πράγμα και πραγματικά αγανακτούμε.
    Δεν κατεβαίνουμε για πολιτικές καρέκλες,
    κατεβαίνουμε γιατί αν δεν το κάνουμε εμείς, δεν θα το κάνει κανείς.Ζητάμε — και απαιτούμε — η διάταξη αυτή να αποσυρθεί άμεσα.
    Τα χωριά δεν χρειάζονται νέους αποκλεισμούς.
    Χρειάζονται ανθρώπους που να θέλουν να προσφέρουν.
    Και εμείς το κάνουμε αυτό χρόνια τώρα.24 Νοεμβρίου 2025, 21:45 | ΒαγγέληςΜόνιμος ΣύνδεσμοςΟι υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν οριστικές ατομικές διοικητικές πράξεις. Ως ατομικές πράξεις παράγουν δικαιώματα και δεν μπορούν να ανακληθούν ή να επανεξεταστούν αναδρομικά, εκτός εάν υπάρχει νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιέχει ρητή και ειδική ρήτρα αναδρομικής ισχύος, όπως απαιτείται από το άρθρο 77 του Συντάγματος. Συνεπώς, οι υγειονομικές κρίσεις που έχουν ήδη δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν πλήρως ισχυρές και δεν θίγονται από την κατάργηση του ΠΔ 1400/73.
    Ζητείται η ρητή προσθήκη μεταβατικής διάταξης που να διασφαλίζει ότι όλες οι υφιστάμενες κρίσεις διατηρούν την ισχύ τους.
    Σχόλια « 1 2 3 4 5 »
    Σχολιάστε
    Όνομα (Υποχρεωτικό)

    eMail (Υποχρεωτικό) (Δεν Δημοσιεύεται)

    Προσωπικός Ιστοχώρος/Ιστοσελίδα/Blog

    Να ενημερωθώ με email όταν το σχόλιό μου εγκριθεί.

    Πριν υποβάλλετε το σχόλιο σας παρακαλούμε να συμπληρώσετε τα παρακάτω στοιχεία *
    2 + 2 =

    Όροι Συμμετοχής
    Φροντίστε να διατυπώνετε προτάσεις, σχόλια ή ερωτήσεις που σχετίζονται άμεσα με το υπό διαβούλευση ζήτημα. Προφανώς κάθε ζήτημα εντάσσεται σε ένα γενικότερο πλαίσιο αλλά ο δημόσιος διάλογος διευκολύνεται με στοχευμένες και συγκεκριμένες προτάσεις και παρεμβάσεις.
    Φροντίστε να διατυπώνετε τις προτάσεις, σχόλια ή ερωτήσεις με τρόπο σύντομο και περιεκτικό.
    Προσπαθήστε να τεκμηριώνετε αυτά που γράφετε με αναφορές, παραπομπές σε άλλα κείμενα, υλικό ή συνδέσμους με αντίστοιχο περιεχόμενο, εκτός αν η χρήση τους είναι καταχρηστική και στην περίπτωση αυτή θα αφαιρούνται.
    Βεβαιωθείτε ότι το περιεχόμενο που υποβάλετε δεν προσβάλλει δικαιώματα άλλων προσώπων.
    Είναι γόνιμο να υπάρχει ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των συμμετεχόντων αλλά είναι σημαντικό για την ποιότητα και αποτελεσματικότητα του διαλόγου να αποφεύγονται οι προσωπικές αντιπαραθέσεις με άλλους συμμετέχοντες.
    Προτάσεις, σχόλια, υπερσύνδεσμοι ή οποιοδήποτε άλλο περιεχόμενο, τα οποία διατυπώνονται σε γλώσσα και με τρόπο υβριστικό, χυδαίο ή περιέχουν ή υποκινούν μισαλλοδοξία και διακρίσεις που βασίζονται σε φύλο, ηλικία, σεξουαλικό προσανατολισμό, φυλετική ή εθνική καταγωγή ή θρησκευτικές πεποιθήσεις δεν θα δημοσιεύονται στο OpenGov.gr. Επίσης δε θα δημοσιεύονται σχόλια τα οποία παραπέμπουν σε άλλους δικτυακούς τόπους για λόγους διαφήμισης, δημοσιότητας ή οποιονδήποτε άλλο σκοπό που κρίνεται από το OpenGov.gr ως καταχρηστικός.
    Οι προτάσεις, σχόλια ή ερωτήσεις που υποβάλετε υπόκεινται σε έλεγχο ως προς την τήρηση των παρόντων όρων χρήσης και συμμετοχής.
    Με τη συμμετοχή σας αποδέχεστε τη χρήση του ηλεκτρονικού σας ταχυδρομείου για ενημερωτικούς λόγους σχετικούς με τους στόχους του OpenGov.gr.
    Με τη συμμετοχή σας αποδέχεστε τη διάθεση των προτάσεων, σχολίων ή ερωτήσεων που υποβάλετε με την άδεια «Creative Commons».
    Υπουργείο Εθνικής Άμυνας
    Δικτυακός Τόπος Διαβουλεύσεων
    OpenGov.gr Ανοικτή Διακυβέρνηση Πολιτική Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα
    Πολιτική Ασφαλείας και Πολιτική Cookies
    Όροι Χρήσης
    Πλαίσιο Διαλόγου Creative Commons License

    Με Χρήση του ΕΛ/ΛΑΚ λογισμικού WordPress.
    Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies για τη βελτίωσ

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 09:25 | Γιώργος Λ.

    Επί του άρθρου 106 και των απαγορεύσεων άσκησης παντός είδους ιδιωτικού έργου επ’ αμοιβή είναι ακατανόητη η εμμονή σε αυτήν. ύμφωνα και με παλαιότερες ρυθμίσεις εξακολουθούν να εξαιρούνται μόνο οι υγειονομικοί και οι μουσικοί ενώ πλέον προστίθενται και οι ειδικότητας Πληροφορικής. Σε διαρροή του νομοσχεδίου που είχε γίνει πριν περίπου ένα μήνα είχαν προστεθεί σε αυτήν την εξαίρεση και οι ειδικότητες Οικονομικού και Νομικού αλλά αφαιρέθηκαν στο παρόν σχέδιο νόμου. Μιλώντας για την ειδικότητα που γνωρίζω, τους Οικονομικούς, στους οποίους υφίσταται και μεγάλος αριθμός παραιτήσεων, η δυνατότητα άσκησης ιδιωτικού έργου δίνει μια διέξοδο καθώς οι περισσότερες παραιτήσεις οφείλονται σε 2 κύριους λόγους:
    1) Στις μεταθέσεις και την αστάθεια που αυτές δημιουργούν στο οικογενειακό περιβάλλον του καθενός και
    2) Στις επί σειρά ετών χαμηλότατες αποδοχές, ειδικά για τους νεοεισερχόμενους. Φτάνει να δει κάποιος από την επετηρίδα πόσοι είναι αυτή τη στιγμή οι Κατώτεροι και πόσοι είναι οι Ανώτεροι Αξιωματικοί Οικονομικού και θα καταλάβει ποιοι είναι αυτοί που παραιτούνται σωρηδόν…
    Η ενίσχυση του εισοδήματος με τη δυνατότητα παράλληλης απασχόλησης σε ώρες που δεν επηρεάζουν την υπηρεσία (και τηρώντας την αρχή του ασυμβίβαστου των δραστηριοτήτων) μόνο θετικό μπορεί να θεωρηθεί. Το ίδιο φαντάζομαι ισχύει και για τις λοιπές ειδικότητες (νομικοί, μηχανικοί κλπ). Επίσης ακατανόητη είναι η εμμονή του στην απαγόρευση του εκλέγεσθαι στην τοπική αυτοδιοίκηση, τη στιγμή που για όλους τους άλλους «απλούς» πολίτες δεν ισχύει κάτι τέτοιο.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 08:09 | Νίκος

    Ας το σκεφτεί καλά η Πολιτική Ηγεσία αν εφαρμόσει το άρθρο 106 παράγραφος Δ . Απέναντι τους δεν θα έχουν μόνο τους στρατιωτικούς και τις οικογένειές τους αλλά και σύσσωμες τις τοπικές κοινωνίες που τους εξέλεξαν . Ας έρθουν αυτοί και να πούνε στον κόσμο στα χωριά γιατί δεν μπορεί να βάλει υποψηφιότητα αυτός που εξέλεξαν.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 08:42 | Νικόλαος Μ.

    Με την παράγραφο δ του αρθρου 106 τίθονται θέματα ανισότητας μεταξύ των ένστολων στα σώματα ασφαλείας.Ατυνομικοί, Πυροσβέστες, Λιμενικοί έχουν δικαίωμα συμμετοχής στην τοπική αυτοδιοίκηση,ενώ το απαγορεύει στους Στρατιωτικούς που μεχρι τις προηγούμενες εκλογές ειχαν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.
    Θεωρώ τη συγκεκριμένη παράγραφο αντισυνταγματική λογω ανισότητας που δημιουργεί.Επίσης σε όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει παρότρυνση για την συμμετοχή των Στρατιωτικών στα κοινά, ενώ στη συγκεκριμένη παράγραφο το απαγορεύει.Είναι άδικο πολίτες που θέλουν να συνεισφέρουν στην τοπικη κοινωνία να εξαιρούνται απο τι εκλέγεσθαι και δεν γνωρίζω αν ειναι και συνταγματικά ορθό.
    Ζητάμε την αμεση απόσυρση της συγκεκριμένης παραγράφου.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 08:17 | Δημήτρης

    Στο Άρθρο 106 προβλέπεται εξαίρεση (περ. α) για τους αξιωματικούς του Κοινού Σώματος Πληροφορικής, επιτρέποντάς τους – κατόπιν άδειας – να ασκούν το επιστημονικό τους αντικείμενο ιδιωτικά και εκτός υπηρεσίας.

    Ωστόσο, στο Κοινό Σώμα Πληροφορικής υπηρετούν επίσης Ανθυπασπιστές και μόνιμοι Υπαξιωματικοί, οι οποίοι:

    1. κατέχουν αντίστοιχα ή και ταυτόσημα προσόντα, σπουδές και πιστοποιήσεις,
    2. εκτελούν τεχνικά καθήκοντα ίδιας βαρύτητας και ευθύνης,
    3. συμμετέχουν στον ίδιο επιχειρησιακό και τεχνολογικό σχεδιασμό,
    4. αποτελούν κρίσιμο ανθρώπινο δυναμικό στον τομέα της πληροφορικής των Ενόπλων Δυνάμεων.

    Παρά τα παραπάνω, αποκλείονται από την ίδια δυνατότητα άσκησης ιδιωτικού έργου, κάτι που δημιουργεί:

    1. ανισότητα εντός του ίδιου Σώματος,
    2. αδικαιολόγητη διάκριση μεταξύ στελεχών που υπηρετούν στην ίδια ειδικότητα,
    3.αποδυνάμωση του πλαισίου ελέγχου, αφού όσοι διαθέτουν υψηλή τεχνογνωσία δεν έχουν νόμιμη οδό να δραστηριοποιηθούν εκτός υπηρεσίας.

    Για λόγους:

    *ισονομίας,
    *λειτουργικής συνοχής του ΚΣ Πληροφορικής,
    *αξιοκρατικής μεταχείρισης,
    και προσαρμογής στις σύγχρονες ανάγκες της αγοράς πληροφορικής,

    προτείνεται η ρητή επέκταση της εξαίρεσης ώστε να περιλαμβάνει και τους:

    Ανθυπασπιστές και μόνιμους Υπαξιωματικούς του Κοινού Σώματος Πληροφορικής,

    με τους ίδιους όρους, προϋποθέσεις και διαδικασία αδειοδότησης που ισχύουν σήμερα αποκλειστικά για τους αξιωματικούς.

    Η προσθήκη αυτή:

    α)ενισχύει τη διαφάνεια,
    β)επιτρέπει τον επίσημο έλεγχο της ιδιωτικής δραστηριότητας,
    γ)αποτρέπει ανεπίσημες ή αδήλωτες παράλληλες εργασίες,
    δ)ευθυγραμμίζει το νομοθετικό πλαίσιο με την πραγματική δομή και λειτουργία του ΚΣ Πληροφορικής.

    Ζητείται, συνεπώς, η αναδιατύπωση της εξαίρεσης της περ. (α) ώστε να προβλέπεται ρητά ότι η δυνατότητα άσκησης ιδιωτικού έργου αφορά:

    «τους αξιωματικούς, Ανθυπασπιστές και μόνιμους Υπαξιωματικούς του Κοινού Σώματος Πληροφορικής».

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 08:04 | Νίκος Τ

    Με το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου του Υπουργείου Άμυνας, και συγκεκριμένα στο άρθρο 106 παρ. 1(δ), προβλέπεται ότι οι μόνιμοι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων απαγορεύεται να κατέχουν «οποιαδήποτε θέση σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού».Η διάταξη αυτή εισάγει ουσιώδη και πρωτοφανή περιορισμό στο δικαίωμα του εκλέγεσθαι των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, περιορισμό ο οποίος:1. Δεν υπήρχε μέχρι σήμερα σε καμία μορφή,2. Εφαρμόζεται χωρίς καμία μεταβατική ρύθμιση, και3. Οδηγεί σε αναγκαστική παραίτηση ήδη εκλεγμένων δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων, παρότι εκλέχθηκαν νομίμως πριν την αλλαγή του νόμου.Το γεγονός αυτό προσβάλλει ευθέως θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές και δημιουργεί ανεπανόρθωτες συνέπειες για όσους ήδη υπηρετούν ως αιρετοί εκπρόσωποι των τοπικών κοινωνιών.Β. Νομικά Ζητήματα1. Παραβίαση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι (άρθρα 4, 5 και 102 Συντάγματος)Το δικαίωμα του εκλέγεσθαι αποτελεί θεμελιώδες πολιτικό δικαίωμα και μπορεί να περιοριστεί μόνο:με απολύτως εξειδικευμένη και αναγκαία αιτιολόγηση,υπό την αρχή της αναλογικότητας,χωρίς να καταλύεται ο πυρήνας του δικαιώματος.Η πλήρης και απόλυτη απαγόρευση κατοχής οποιασδήποτε θέσης σε ΟΤΑ, συμπεριλαμβανομένης της αιρετής, υπερβαίνει σαφώς τον συνταγματικά ανεκτό περιορισμό, διότι:δεν τεκμηριώνεται ειδικά,δεν διαβαθμίζεται,είναι συνολική και αδιακρίτως εφαρμοζόμενη.Η διάκριση αυτή καθίσταται ακόμη πιο αναιτιολόγητη, καθώς άλλες κατηγορίες ενστόλων (ΕΛΑΣ, ΠΣ, ΛΣ) δεν υπάγονται σε αντίστοιχη απαγόρευση.2. Παραβίαση της αρχής της μη αναδρομικότητας των δυσμενών μέτρων (άρθρο 2 και αρχή νομικής βεβαιότητας)Η διάταξη, ελλείψει μεταβατικής πρόβλεψης, θα εφαρμοστεί:ακαριαία,αναδρομικά σε κατάσταση που έχει ήδη πραγματοποιηθεί νόμιμα,τιμωρώντας ουσιαστικά πράξη που έγινε υπό διαφορετικό νομικό καθεστώς.Αυτό σημαίνει ότι οι ήδη εκλεγμένοι στρατιωτικοί θα υποχρεωθούν να παραιτηθούν παρά το γεγονός ότι:κατήλθαν στις εκλογές νομίμως,ανακηρύχθηκαν νόμιμα από το Πρωτοδικείο,έλαβαν τη λαϊκή εντολή της τοπικής κοινωνίας,άρχισαν να ασκούν καθήκοντα με την εύλογη προσδοκία νομιμότητας.Πρόκειται για καθαρή ανατροπή κεκτημένου δικαιώματος, η οποία δεν επιτρέπεται από το Σύνταγμα.3. Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικούμενουΟ πολίτης – στρατιωτικός που κατέρχεται σε εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης το κάνει:κατόπιν νομικά αναγνωρισμένης δυνατότητας,χωρίς καμία απαγόρευση στην ισχύουσα νομοθεσία,και με σαφή γνώση ότι η ιδιότητα του αιρετού δεν θεωρείται «θέση στο Δημόσιο».Η πολιτεία δεν μπορεί, αιφνίδια και χωρίς προειδοποίηση, να ανατρέψει μια έννομη κατάσταση που η ίδια επέτρεψε και από την οποία το άτομο έχει δημιουργήσει έννομες προσδοκίες.4. Εσφαλμένη εξομοίωση της αιρετής ιδιότητας με υπαλληλική “θέση”Η ιδιότητα του δημοτικού ή περιφερειακού συμβούλου:δεν αποτελεί υπαλληλική σχέση,δεν είναι πρακτικό ή διοικητικό καθήκον,δεν αποτελεί θέση στον δημόσιο τομέα,είναι λαϊκή εντολή και πολιτικό λειτούργημα.Η διάταξη επιχειρεί μια αυθαίρετη εξομοίωση, που νομικά δεν στέκει και αντιβαίνει και στη νομολογία του ΣτΕ, όπου ο αιρετός έχει κριθεί σαφώς διαφορετικός από τον διορισμένο υπάλληλο.5. Παραβίαση της αρχής της ισότητας (άρθρο 4 Συντάγματος)Οι στρατιωτικοί τίθενται σε δυσμενέστερη θέση από:αστυνομικούς,πυροσβέστες,λιμενικούς,υπαλλήλους ειδικών καθεστώτων,οι οποίοι δεν απαγορεύεται να είναι αιρετοί.Η διαφοροποίηση αυτή δεν τεκμηριώνεται και μπορεί να χαρακτηριστεί συνταγματικά διάκριση χωρίς αντικειμενικό λόγο.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 08:32 | Παντελής Κ.

    Το νέο Σχέδιο Νόμου, μέσω των άρθρων 101 και 111, εισάγει ένα καθεστώς που μεταβάλλει θεμελιωδώς τη θέση των στελεχών που υπηρετούν σε Ειδικές Καταστάσεις λόγω αναπηρίας, χρόνιων παθήσεων ή τραυματισμών εν ώρα καθήκοντος. Η υποχρεωτική επανεξέταση ανά τριετία, η δυνατότητα αυτεπάγγελτης παραπομπής και η απώλεια της νομοθετικά κατοχυρωμένης προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 δημιουργούν ένα πλαίσιο διοικητικής αβεβαιότητας που δεν είναι σύμφωνο με το Σύνταγμα, τη Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.

    Η «οριστική κρίση» χάνει τον χαρακτήρα της και μετατρέπεται σε μηχανισμό διαρκούς αμφισβήτησης. Η υγειονομική κρίση καλείται πλέον να λαμβάνει υπόψη «υπηρεσιακές ανάγκες» και όχι καθαρά ιατρικά δεδομένα, γεγονός που αντίκειται στην αρχή της εξατομικευμένης κρίσης, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 23 περ. ε του Νόμου 3883 του 2010. Η πρακτική αυτή μετατρέπει την ιατρική διαδικασία σε διοικητικό εργαλείο διαχείρισης προσωπικού.

    Το άρθρο 111 προβλέπει την καθολική επανεξέταση όλων των στελεχών που υπάγονται στο άρθρο 101 μέσα σε τρία έτη, χωρίς να απαιτείται καμία αλλαγή της υγείας τους. Πρόκειται για μία μορφή διοικητικής «Ιεράς Εξέτασης», όπου όλοι οι υπαγόμενοι σε ειδικές καταστάσεις τίθενται εξ αρχής υπό αμφισβήτηση. Η ρύθμιση όχι μόνο δεν στηρίζεται σε ιατρικά δεδομένα αλλά, αντιθέτως, συνιστά μηχανισμό διοικητικής εκκαθάρισης στελεχών σε βάθος τριετίας, παρόμοιο με όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν με κατηγορίες προσωπικού όπως οι ΕΠΟΠ, όταν εφαρμόστηκαν οριζόντιες κρίσεις χωρίς εξατομικευμένα κριτήρια.

    Η εμπειρία του παρελθόντος αποδεικνύει ότι κάθε φορά που εφαρμόστηκε γενικευμένη και μη αιτιολογημένη επανεξέταση, οδήγησε σε μαζικές απομακρύνσεις προσωπικού. Η επανάληψη του ίδιου μοντέλου σήμερα, σε μία ακόμη πιο ευάλωτη κατηγορία στελεχών, προκαλεί εύλογα το ερώτημα: ποια πραγματική ανάγκη εξυπηρετεί αυτή η διαδικασία; Γιατί να επανεξεταστούν μαζικά στελέχη που έχουν ήδη κριθεί οριστικά, όταν δεν υπάρχει καμία υγειονομική, επιστημονική ή διοικητική μεταβολή που να το επιβάλλει; Και τι ακριβώς αποκρύπτεται πίσω από μια τόσο αυστηρή και οριζόντια διαδικασία που δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά ιατρικά κριτήρια;

    Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 συνεπάγεται και την απώλεια της φρουράς επιθυμίας που παρείχε ο Νόμος 3257 του 2004, ο οποίος πλέον παραπέμπει σε ανενεργό πλαίσιο. Αυτό στερεί από τα στελέχη το δικαίωμα να υπηρετούν στον τόπο όπου έχουν πρόσβαση στην αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη, εκθέτοντάς τα σε μεταθέσεις που μπορεί να επιδεινώσουν την υγεία τους. Η απώλεια της προστασίας αυτής παραβιάζει την αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τη συνταγματική επιταγή προστασίας των ατόμων με αναπηρία.

    Τα στελέχη που εντάσσονται σε Ειδικές Καταστάσεις δεν αποτελούν διοικητικό βάρος. Είναι άνθρωποι που υπηρέτησαν σε πλοία, μονάδες, επιχειρήσεις και πολυετείς δραστηριότητες υψηλού κινδύνου. Είναι άνθρωποι που τραυματίστηκαν, που χειρουργήθηκαν, που υπηρεσιακά εξαντλήθηκαν και που σε πολλές περιπτώσεις έχασαν την υγεία τους υπηρετώντας την Πατρίδα. Η Πολιτεία έχει αυξημένο καθήκον προστασίας απέναντί τους, όχι την εξουσία να τους υποβάλλει σε κύκλους ατέρμονων επανεξετάσεων και διοικητικής αμφισβήτησης.

    Για τους παραπάνω λόγους ζητείται η απαλοιφή:

    1. της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» από το άρθρο 108 παράγραφος 8β

    2. της παραγράφου 3 του άρθρου 111

    3. της φράσης «ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών ετών από την κοινοποίηση σε αυτούς της τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας» από το άρθρο 101 παράγραφος 6ε

    Ζητείται επίσης η αποκατάσταση της προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 μέσω της ακόλουθης νομοτεχνικής αντικατάστασης της παραγράφου 3 του άρθρου 111:

    «Τα στελέχη που ανήκουν στις κατηγορίες του άρθρου 101 και τελούν σε ειδικές υπηρεσιακές καταστάσεις για λόγους υγείας υπηρετούν στον τόπο επιθυμίας τους, όπου είναι δυνατή η αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 του Νόμου 3257 του 2004. Μετακίνηση επιτρέπεται μόνο κατόπιν αιτήματος του στελέχους ή με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση λόγω αντικειμενικής αδυναμίας υπηρεσίας στον τόπο αυτό».

    Η υιοθέτηση των παραπάνω δεν αποτελεί απλώς τεχνική βελτίωση του κειμένου. Αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει εκείνους που έθεσαν την υγεία και τη ζωή τους στην υπηρεσία της. Μόνο έτσι διασφαλίζεται ότι η μεταρρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων δεν θα γίνει εις βάρος των πιο ευάλωτων στελεχών τους.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 08:17 | Κώστας

    Άρθρο 106

    Δεν ντρέπεστε λίγο; Αντί να καταργείτε απαγορεύσεις που εδράζονταν στον μετα-Χουντικό φόβο για τους στρατιωτικούς, αναγνωρίζοντας τους ότι είναι βασικός πυλώνας της Δημοκρατίας, εσείς αυξάνετε και τις απαγορεύσεις; Αντί να τους επιτρέψετε το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, που έχουν σε κάποια δημοκρατική χώρα ως ισότιμοι πολίτες, τους απαγορεύετε και τη συμμετοχή σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις που έχουν άποψη για θέματα Ενόπλων Δυνάμεων ή ασχολούνται με τη χάραξη της γενικής πολιτικής της χώρας; Και ταυτόχρονα αυστηροποιείτε και καθορίζετε ρητά και απαγόρευση συμμετοχής σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α και β βαθμού και σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου; Ούτε στη Βενεζουέλα τέτοια κατάσταση! ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ των παραγράφων Γ και Δ του άρθρου 106!!!

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 02:49 | Ζωγράφος Α.

    Το νέο Σχέδιο Νόμου, μέσω των άρθρων 101 και 111, εισάγει ένα καθεστώς που μεταβάλλει θεμελιωδώς τη θέση των στελεχών που υπηρετούν σε Ειδικές Καταστάσεις λόγω αναπηρίας, χρόνιων παθήσεων ή τραυματισμών εν ώρα καθήκοντος. Η υποχρεωτική επανεξέταση ανά τριετία, η δυνατότητα αυτεπάγγελτης παραπομπής και η απώλεια της νομοθετικά κατοχυρωμένης προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 δημιουργούν ένα πλαίσιο διοικητικής αβεβαιότητας που δεν είναι σύμφωνο με το Σύνταγμα, τη Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.

    Η «οριστική κρίση» χάνει τον χαρακτήρα της και μετατρέπεται σε μηχανισμό διαρκούς αμφισβήτησης. Η υγειονομική κρίση καλείται πλέον να λαμβάνει υπόψη «υπηρεσιακές ανάγκες» και όχι καθαρά ιατρικά δεδομένα, γεγονός που αντίκειται στην αρχή της εξατομικευμένης κρίσης, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 23 περ. ε του Νόμου 3883 του 2010. Η πρακτική αυτή μετατρέπει την ιατρική διαδικασία σε διοικητικό εργαλείο διαχείρισης προσωπικού.

    Το άρθρο 111 προβλέπει την καθολική επανεξέταση όλων των στελεχών που υπάγονται στο άρθρο 101 μέσα σε τρία έτη, χωρίς να απαιτείται καμία αλλαγή της υγείας τους. Πρόκειται για μία μορφή διοικητικής «Ιεράς Εξέτασης», όπου όλοι οι υπαγόμενοι σε ειδικές καταστάσεις τίθενται εξ αρχής υπό αμφισβήτηση. Η ρύθμιση όχι μόνο δεν στηρίζεται σε ιατρικά δεδομένα αλλά, αντιθέτως, συνιστά μηχανισμό διοικητικής εκκαθάρισης στελεχών σε βάθος τριετίας, παρόμοιο με όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν με κατηγορίες προσωπικού όπως οι ΕΠΟΠ, όταν εφαρμόστηκαν οριζόντιες κρίσεις χωρίς εξατομικευμένα κριτήρια.

    Η εμπειρία του παρελθόντος αποδεικνύει ότι κάθε φορά που εφαρμόστηκε γενικευμένη και μη αιτιολογημένη επανεξέταση, οδήγησε σε μαζικές απομακρύνσεις προσωπικού. Η επανάληψη του ίδιου μοντέλου σήμερα, σε μία ακόμη πιο ευάλωτη κατηγορία στελεχών, προκαλεί εύλογα το ερώτημα: ποια πραγματική ανάγκη εξυπηρετεί αυτή η διαδικασία; Γιατί να επανεξεταστούν μαζικά στελέχη που έχουν ήδη κριθεί οριστικά, όταν δεν υπάρχει καμία υγειονομική, επιστημονική ή διοικητική μεταβολή που να το επιβάλλει; Και τι ακριβώς αποκρύπτεται πίσω από μια τόσο αυστηρή και οριζόντια διαδικασία που δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά ιατρικά κριτήρια;

    Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 συνεπάγεται και την απώλεια της φρουράς επιθυμίας που παρείχε ο Νόμος 3257 του 2004, ο οποίος πλέον παραπέμπει σε ανενεργό πλαίσιο. Αυτό στερεί από τα στελέχη το δικαίωμα να υπηρετούν στον τόπο όπου έχουν πρόσβαση στην αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη, εκθέτοντάς τα σε μεταθέσεις που μπορεί να επιδεινώσουν την υγεία τους. Η απώλεια της προστασίας αυτής παραβιάζει την αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τη συνταγματική επιταγή προστασίας των ατόμων με αναπηρία.

    Τα στελέχη που εντάσσονται σε Ειδικές Καταστάσεις δεν αποτελούν διοικητικό βάρος. Είναι άνθρωποι που υπηρέτησαν σε πλοία, μονάδες, επιχειρήσεις και πολυετείς δραστηριότητες υψηλού κινδύνου. Είναι άνθρωποι που τραυματίστηκαν, που χειρουργήθηκαν, που υπηρεσιακά εξαντλήθηκαν και που σε πολλές περιπτώσεις έχασαν την υγεία τους υπηρετώντας την Πατρίδα. Η Πολιτεία έχει αυξημένο καθήκον προστασίας απέναντί τους, όχι την εξουσία να τους υποβάλλει σε κύκλους ατέρμονων επανεξετάσεων και διοικητικής αμφισβήτησης.

    Για τους παραπάνω λόγους ζητείται η απαλοιφή:

    1. της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» από το άρθρο 108 παράγραφος 8β

    2. της παραγράφου 3 του άρθρου 111

    3. της φράσης «ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών ετών από την κοινοποίηση σε αυτούς της τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας» από το άρθρο 101 παράγραφος 6ε

    Ζητείται επίσης η αποκατάσταση της προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 μέσω της ακόλουθης νομοτεχνικής αντικατάστασης της παραγράφου 3 του άρθρου 111:

    «Τα στελέχη που ανήκουν στις κατηγορίες του άρθρου 101 και τελούν σε ειδικές υπηρεσιακές καταστάσεις για λόγους υγείας υπηρετούν στον τόπο επιθυμίας τους, όπου είναι δυνατή η αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 του Νόμου 3257 του 2004. Μετακίνηση επιτρέπεται μόνο κατόπιν αιτήματος του στελέχους ή με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση λόγω αντικειμενικής αδυναμίας υπηρεσίας στον τόπο αυτό».

    Η υιοθέτηση των παραπάνω δεν αποτελεί απλώς τεχνική βελτίωση του κειμένου. Αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει εκείνους που έθεσαν την υγεία και τη ζωή τους στην υπηρεσία της. Μόνο έτσι διασφαλίζεται ότι η μεταρρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων δεν θα γίνει εις βάρος των πιο ευάλωτων στελεχών τους.

  • 26 Νοεμβρίου 2025, 00:48 | Α Σ Σ Υ

    Στο Σχέδιο Νόμου δεν τηρείται το βαθμολόγιο που προβλέπεται στις Εγκυκλίους του ΓΕΕΘΑ Προκήρυξης Διαγωνισμού Επιλογής των Σπουδαστών στις Στρατιωτικές Σχολές και δεν τηρούνται τα βαθμολόγια των Ενημερωτικών Επαγγελματικών Προσανατολισμών, οι Οδηγοί Σπουδών και οι Οδηγοί Σταδιοδρομικής Εξέλιξης Στελεχών. Ίδια αντιμετώπιση έχουν και οι προκηρύξεις των ΕΠΟΠ.

    Με αυτό τον τρόπο χάνεται η αξιοπιστία και η εμπιστοσύνη των εισακτέων στην όποια Διοίκηση οι οποίοι εισήλθαν στις Ένοπλες Δυνάμεις με μία Εγκύκλιο, με μία Προκήρυξη η οποία είχε συγκεκριμένο στραδιοδομικό πλαίσιο.

    Το Σχέδιο Νόμου κινείται υποβαθμίζει κατάπτυστα τις Σχολές Μονίμων Υπαξιωματικών και κινείται εντελώς προς την λάθος κατεύθυνση με πιθανές απρόβλεπτες συνέπειες.

    Η Πολιτεία οφείλει να δώσει στους Έλληνες Στρατιωτικούς πραγματικά κίνητρα για να επιλέξουν να υπηρετήσουν στις Ένοπλες Δυνάμεις.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 23:56 | Φ. Κ

    Στο υπό διαβούλευση σ/ν, που καταργεί το ΝΔ 1400/1973 και με γνώμονα ότι επανακαθορίζεται η ειδική κατάσταση των Αξιωματικών και Υπαξιωματικών Υπηρεσίας Γραφείου, που αφορά παθόντες λόγω τραύματος σε διατεταγμένη υπηρεσία και ένεκα ταύτης, τεκμαίρεται ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την χορήγηση αναπηρικού επιδόματος. Αυτό είχε προβλεφθεί και στις διατάξεις του άρθρου 127 παρ. στ του ν.4472/17, αλλά ουδέποτε υλοποιήθηκε, λόγω μην εκδόσεως σχετικής ΚΥΑ του ΥΠΕΘΑ και του Υπουργείου Οικονομικών.

    Αντί αυτού, διαπιστώνεται ότι στο υπό διαβούλευση σ/ν, στο άρθρο 79 αυτού, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για αναπηρικό επίδομα για όσους κρίθηκαν ή θα κριθούν για μεταφορά στην κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου.

    Στα Σώματα Ασφαλείας έχει προβλεφθεί εκ νέου στο νέο νομοσχέδιο (ν. 5246 /25 άρθρο 24 παρ.1ζ ΦΕΚ 198 Α-11-11-25) η χορήγηση του μηνιαίου επιδόματος των 300€ σε όσους τελούν σε κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου. Το επίδομα αυτό καταβάλλεται αδιαλείπτως εδώ και οκτώ (8) χρόνια σύμφωνα με Κ.Υ.Α του Υπουργού Εσωτερικών και Υπουργού Οικονομικών (ΦΕΚ 94 Τεύχος Β, 23-1-2018) κατ΄ εφαρμογή του ν.4472/2018.

    Κατόπιν των παραπάνω και στα πλαίσια της ισονομίας και ισοπολιτείας, καλείται το ΥΠΕΘΑ, όπως προβεί στις δέουσες ενέργειες για την αποκατάσταση αυτής της αδικίας και άνισης μεταχείρισης σε βάρος των στελεχών των ΕΔ που υπέστησαν θυσίες αίματος για την πατρίδα.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 23:27 | Σίμος

    Με ποιο σκεπτικό το παρόν σχέδιο νόμου αποκόπτει τους υπαξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων από τη δυνατότητα να θέτουν εκ νέου υποψηφιότητα στην τοπική αυτοδιοίκηση, όταν στα αντίστοιχα Σώματα Ασφαλείας – Αστυνομία, Πυροσβεστικό Σώμα και Λιμενικό – η συμμετοχή στις εκλογές των ΟΤΑ επιτρέπεται; Με βάση τον “Καλλικράτη”, οι υπαξιωματικοί είχαν δικαίωμα υποψηφιότητας και πολλοί ήδη υπηρετούν νόμιμα ως αιρετοί, σε καθημερινή επαφή με πολίτες, χωρίς να έχει δημιουργηθεί το παραμικρό υπηρεσιακό πρόβλημα. Γιατί λοιπόν επιβάλλεται τώρα ένας τόσο δυσανάλογος και αδικαιολόγητος αποκλεισμός, που δημιουργεί άνιση μεταχείριση και στερεί από τις τοπικές κοινωνίες τους εκπροσώπους που οι ίδιοι επέλεξαν;

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 22:27 | Παύλος

    Με το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου του Υπουργείου Άμυνας, και συγκεκριμένα στο άρθρο 106 παρ. 1(δ), προβλέπεται ότι οι μόνιμοι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων απαγορεύεται να κατέχουν «οποιαδήποτε θέση σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού».

    Η διάταξη αυτή εισάγει ουσιώδη και πρωτοφανή περιορισμό στο δικαίωμα του εκλέγεσθαι των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, περιορισμό ο οποίος:

    1. Δεν υπήρχε μέχρι σήμερα σε καμία μορφή,

    2. Εφαρμόζεται χωρίς καμία μεταβατική ρύθμιση, και

    3. Οδηγεί σε αναγκαστική παραίτηση ήδη εκλεγμένων δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων, παρότι εκλέχθηκαν νομίμως πριν την αλλαγή του νόμου.

    Το γεγονός αυτό προσβάλλει ευθέως θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές και δημιουργεί ανεπανόρθωτες συνέπειες για όσους ήδη υπηρετούν ως αιρετοί εκπρόσωποι των τοπικών κοινωνιών.

    Β. Νομικά Ζητήματα

    1. Παραβίαση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι (άρθρα 4, 5 και 102 Συντάγματος)

    Το δικαίωμα του εκλέγεσθαι αποτελεί θεμελιώδες πολιτικό δικαίωμα και μπορεί να περιοριστεί μόνο:

    με απολύτως εξειδικευμένη και αναγκαία αιτιολόγηση,

    υπό την αρχή της αναλογικότητας,

    χωρίς να καταλύεται ο πυρήνας του δικαιώματος.

    Η πλήρης και απόλυτη απαγόρευση κατοχής οποιασδήποτε θέσης σε ΟΤΑ, συμπεριλαμβανομένης της αιρετής, υπερβαίνει σαφώς τον συνταγματικά ανεκτό περιορισμό, διότι:

    δεν τεκμηριώνεται ειδικά,

    δεν διαβαθμίζεται,

    είναι συνολική και αδιακρίτως εφαρμοζόμενη.

    Η διάκριση αυτή καθίσταται ακόμη πιο αναιτιολόγητη, καθώς άλλες κατηγορίες ενστόλων (ΕΛΑΣ, ΠΣ, ΛΣ) δεν υπάγονται σε αντίστοιχη απαγόρευση.

    2. Παραβίαση της αρχής της μη αναδρομικότητας των δυσμενών μέτρων (άρθρο 2 και αρχή νομικής βεβαιότητας)

    Η διάταξη, ελλείψει μεταβατικής πρόβλεψης, θα εφαρμοστεί:

    ακαριαία,

    αναδρομικά σε κατάσταση που έχει ήδη πραγματοποιηθεί νόμιμα,

    τιμωρώντας ουσιαστικά πράξη που έγινε υπό διαφορετικό νομικό καθεστώς.

    Αυτό σημαίνει ότι οι ήδη εκλεγμένοι στρατιωτικοί θα υποχρεωθούν να παραιτηθούν παρά το γεγονός ότι:

    κατήλθαν στις εκλογές νομίμως,

    ανακηρύχθηκαν νόμιμα από το Πρωτοδικείο,

    έλαβαν τη λαϊκή εντολή της τοπικής κοινωνίας,

    άρχισαν να ασκούν καθήκοντα με την εύλογη προσδοκία νομιμότητας.

    Πρόκειται για καθαρή ανατροπή κεκτημένου δικαιώματος, η οποία δεν επιτρέπεται από το Σύνταγμα.

    3. Παραβίαση της αρχής της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικούμενου

    Ο πολίτης – στρατιωτικός που κατέρχεται σε εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης το κάνει:

    κατόπιν νομικά αναγνωρισμένης δυνατότητας,

    χωρίς καμία απαγόρευση στην ισχύουσα νομοθεσία,

    και με σαφή γνώση ότι η ιδιότητα του αιρετού δεν θεωρείται «θέση στο Δημόσιο».

    Η πολιτεία δεν μπορεί, αιφνίδια και χωρίς προειδοποίηση, να ανατρέψει μια έννομη κατάσταση που η ίδια επέτρεψε και από την οποία το άτομο έχει δημιουργήσει έννομες προσδοκίες.

    4. Εσφαλμένη εξομοίωση της αιρετής ιδιότητας με υπαλληλική “θέση”

    Η ιδιότητα του δημοτικού ή περιφερειακού συμβούλου:

    δεν αποτελεί υπαλληλική σχέση,

    δεν είναι πρακτικό ή διοικητικό καθήκον,

    δεν αποτελεί θέση στον δημόσιο τομέα,

    είναι λαϊκή εντολή και πολιτικό λειτούργημα.

    Η διάταξη επιχειρεί μια αυθαίρετη εξομοίωση, που νομικά δεν στέκει και αντιβαίνει και στη νομολογία του ΣτΕ, όπου ο αιρετός έχει κριθεί σαφώς διαφορετικός από τον διορισμένο υπάλληλο.

    5. Παραβίαση της αρχής της ισότητας (άρθρο 4 Συντάγματος)

    Οι στρατιωτικοί τίθενται σε δυσμενέστερη θέση από:

    αστυνομικούς,

    πυροσβέστες,

    λιμενικούς,

    υπαλλήλους ειδικών καθεστώτων,

    οι οποίοι δεν απαγορεύεται να είναι αιρετοί.

    Η διαφοροποίηση αυτή δεν τεκμηριώνεται και μπορεί να χαρακτηριστεί συνταγματικά διάκριση χωρίς αντικειμενικό λόγο.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 22:41 | Αλέξης14

    Για λόγους ισότητας, ισονομίας και ίσης μεταχείρισης, προτείνω την τροποποίηση του άρθρου 106, παράγραφο 2.α) και να προστεθούν και οι Μηχανικοί Αξιωματικοί και Υπαξιωματικοί και να γίνει:
    2. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται:
    α) στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος, τους Μηχανικούς και του ΚΣ Πληροφορικής, η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού του οικείου ΓΕ. Κατά την άσκηση ιδιωτικού έργου δεν επιτρέπεται να αναλαμβάνουν υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ. Σε περίπτωση παράβασης των παραπάνω υποχρεώσεων η άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου ανακαλείται.

    Δικαιολογητικές σκέψεις:
    Όφελος θα υπάρχει για την Υπηρεσία, καθώς θα μεταφέρεται γνώση και εμπειρία από τον ιδιωτικό τομέα στη Στρατιωτική Υπηρεσία.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 21:51 | Αντύπας Τερζόπουλος

    Στο άρθρο 106 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου προστέθηκαν οι αξιωματικοί του ΚΣ Πληροφορικής στους οποίους πλέον δίνεται το δικαίωμα της άσκησης έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού του οικείου ΓΕ.

    Πιστεύω ότι στο υπόψη άρθρο πρέπει να συμπεριληφθούν και οι αξιωματικοί Μηχανικοί (Χημικοί, Μηχανολόγοι, Ηλεκτρολόγοι, Πολιτικοί), ώστε να αποκτήσουν και αυτοί το δικαίωμα της άσκησης έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 21:52 | Αλέξανδρος

    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 21:26 | Κορωνιδης Παύλος

    Κύριε Υπουργέ
    Μέλη της διαρκούς επιτροπής Εθνικής Άμυνας και εξωτερικών υποθέσεων

    Η διάταξη στο άρθρο 106 που αφορά στους αιρετούς είναι λάθος καθώς θα πρέπει να απαληφθεί το σημείο που αναφέρεται και σε μόνιμους υπαξιωματικούς καθώς έχουν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι εκ του Συντάγματος κάτι που ισχύει ακόμη και τώρα και πολλοί συνάδερφοι τυγχάνουν της εμπιστοσύνης των τοπικών κοινωνιών σε διάφορες βαθμίδες των Ο.Τ.Α.Με αυτόν τον τρόπο θα θεραπευτεί όλο το θέμα.

  • 25 Νοεμβρίου 2025, 21:21 | Αλέξανδρος

    Για λόγους ισονομίας, δικαιοσύνης και ίσης μεταχείρισης, προτείνω την τροποποίηση του:
    Άρθρου 106, παρ.2. α.
    Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται:
    α) στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος, τους Μηχανικούς και του ΚΣ Πληροφορικής, η άσκηση έργου….

Σχόλια 1 … 3 4 5 6 7 … 13