Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 92-112)

ΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 92-112)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

ΟΡΙΣΜΟΙ, ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ, ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΩΛΕΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

 

Άρθρο 92

Πεδίο εφαρμογής

 

  1. Το παρόν Μέρος εφαρμόζεται στους:

α) εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς,

β) Ανθυπασπιστές που υπηρετούν κατά την έναρξη ισχύος του,

γ) μονιμοποιηθέντες ΕΠΟΠ,

δ) ΕΜΘ και

ε) έφεδρους υπαξιωματικούς.

  1. Για τα στελέχη των ΚΣ εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις που αφορούν στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του ΣΞ.

 

Άρθρο 93

Γενικές διατάξεις και ορισμοί

 

  1. Όπου στο παρόν Μέρος αναφέρονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΕΔ, νοούνται και οι ΕΜΘ και ΕΠΟΠ, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά.
  2. Η κατάσταση των αξιωματικών και των μόνιμων υπαξιωματικών ορίζει τη σχέση τους με τη στρατιωτική υπηρεσία.
  3. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι υπηρετούν στις ΕΔ βρίσκονται σε κατάσταση ενέργειας. Όταν δεν υπηρετούν στις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στα στελέχη της εφεδρείας, βρίσκονται σε κατάσταση εφεδρείας.

 

Άρθρο 94

Διακρίσεις κατάστασης αξιωματικών

 

  1. Ανάλογα με την προέλευση και την κατάστασή τους, οι αξιωματικοί διακρίνονται σε:

α) μόνιμους:

αα) εν ενεργεία, που είναι αξιωματικοί οι οποίοι υπηρετούν στις ΕΔ,

αβ) σε εφεδρεία, που είναι αξιωματικοί της υποπερ. αα) οι οποίοι αποστρατεύθηκαν και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία,

αγ) από την εφεδρεία που είναι αξιωματικοί της υποπερ. αβ), οι οποίοι ανακλήθηκαν στην ενέργεια ή επιστρατεύθηκαν, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκλησή τους ή η επιστράτευσή τους και

β) έφεδρους:

βα) εν ενεργεία, που είναι όσοι υπηρετούν την κύρια στρατιωτική τους υποχρέωση με βαθμό αξιωματικού.

ββ) σε εφεδρεία, που είναι έφεδροι αξιωματικοί οι οποίοι δεν υπηρετούν στις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία,

βγ) από την εφεδρεία, που είναι αξιωματικοί των υποπερ. ββ) και βδ), οι οποίοι ανακλήθηκαν στην ενέργεια ή επιστρατεύθηκαν, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

βδ) κατ’ απονομή, που είναι εκείνοι στους οποίους έχει απονεμηθεί βαθμός αξιωματικού σύμφωνα με το άρθρο 39 του ν. 3883/2010 (Α’ 167) και

γ) πολεμικής διαθεσιμότητας, που είναι αξιωματικοί οι οποίοι βρίσκονται σε πολεμική διαθεσιμότητα λόγω τραυμάτων ή παθήσεων που έχουν υποστεί κατά τη διάρκεια πολεμικής περιόδου.

 

 

Άρθρο 95

Διακρίσεις κατάστασης μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Ανάλογα με την κατάστασή τους, οι μόνιμοι υπαξιωματικοί διακρίνονται σε:

α) Μόνιμους εν ενεργεία, όταν υπηρετούν στις ΕΔ.

β) Μόνιμους σε εφεδρεία, όταν αποστρατεύονται και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία.

γ) Μόνιμους από την εφεδρεία, όταν ανακαλούνται στην ενέργεια ή επιστρατεύονται, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

  1. Έφεδροι υπαξιωματικοί είναι όσοι υπηρετούν στρατιωτική υποχρέωση και τους έχει απονεμηθεί βαθμός υπαξιωματικού. Διακρίνονται ανάλογα με την κατάστασή τους σε:

α) Έφεδρους εν ενεργεία, όταν υπηρετούν στις ΕΔ.

β) Έφεδρους σε εφεδρεία, όταν έχουν απολυθεί από τις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία.

γ) Έφεδρους από την εφεδρεία, όταν ανακαλούνται στην ενέργεια ή επιστρατεύονται, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

 

Άρθρο 96

Απόκτηση ιδιότητας αξιωματικού και μόνιμου υπαξιωματικού

 

  1. Η ιδιότητα αξιωματικού απονέμεται με προεδρικό διάταγμα μετά από πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.
  2. Η ιδιότητα μόνιμου υπαξιωματικού απονέμεται με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ.

 

Άρθρο 97

Απώλεια ιδιότητας αξιωματικού και μόνιμου υπαξιωματικού

 

  1. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί στερούνται τον βαθμό τους και χάνουν την ιδιότητά τους όταν:

α) καταδικάζονται αμετάκλητα για κακούργημα,

β) τους επιβάλλεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση η παρεπόμενη ποινή της καθαίρεσης ή της έκπτωσης, σύμφωνα με το άρθρο 7 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ν. 2287/1995, Α΄ 20) ή

γ) τους επιβάλλεται η καταστατική πειθαρχική ποινή της απόταξης ή της αποβολής, σύμφωνα με τα άρθρα 22 και 23 του π.δ. 48/2022 (Α΄ 120).

  1. Οι εισαγγελικές αρχές των τακτικών και στρατιωτικών δικαστηρίων ενημερώνουν αμελλητί την αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ για την άσκηση ποινικής δίωξης κατά αξιωματικού ή μόνιμου υπαξιωματικού, ανεξαρτήτως αν αυτός βρίσκεται εν ενεργεία ή όχι, και διαβιβάζουν σε αυτή αντίγραφα των ουσιωδών εγγράφων των δικογραφιών και των πρακτικών των αποφάσεων, αμέσως μετά την κλήτευσή του για απολογία.
  2. Οι αξιωματικοί χάνουν την ιδιότητά τους, κατ‘ εφαρμογή της παρ. 1, με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται μετά από πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, ενώ οι μόνιμοι υπαξιωματικοί με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ. Η διαγραφή από τα στελέχη των ΕΔ επέρχεται την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της αντίστοιχης διοικητικής πράξης.
  3. Όσοι χάνουν την ιδιότητά τους:

α) Διαγράφονται από τις ΕΔ, με ημερομηνία διαγραφής την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της αντίστοιχης διοικητικής πράξης,

β) δεν μπορούν να φέρουν παράσημο, μετάλλιο, ηθική αμοιβή ή οποιοδήποτε διακριτικό των ΕΔ,

γ) δεν μπορούν να καταστούν μέλη οποιουδήποτε συνδέσμου ή ένωσης αξιωματικών ή μόνιμων υπαξιωματικών,

δ) δεν εγγράφονται στην εφεδρεία και σε περίπτωση που είναι εγγεγραμμένοι διαγράφονται και δεν καλούνται για εκπλήρωση οποιασδήποτε στρατιωτικής υποχρέωσης.

  1. Με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί τίθενται σε αποστρατεία με πράξη του οργάνου που είναι αρμόδιο για την ονομασία τους, σύμφωνα με το άρθρο 96.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ, ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 98

Καταστάσεις μόνιμων αξιωματικών και υπαξιωματικών

 

  1. Οι κύριες καταστάσεις των μόνιμων εν ενεργεία αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών είναι:

α) η ενεργός υπηρεσία και

β) οι ειδικές καταστάσεις:

βα) Υπηρεσίας Γραφείου,

ββ) Ελαφράς Υπηρεσίας για τον ΣΞ,

βγ) Υπηρεσίας Ξηράς για το ΠΝ και

βδ) Υπηρεσίας Εδάφους για την ΠΑ.

  1. Οι πρόσθετες καταστάσεις των μόνιμων εν ενεργεία αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών είναι:

α) η πρόσκαιρη παύση και η προσωρινή απόλυση, σύμφωνα με τα άρθρα 19 και 20 του π.δ. 48/2022 (Α΄ 120),

β) η διαθεσιμότητα και

γ) η μακρά αναρρωτική άδεια.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των κύριων καταστάσεων δεν μπορούν να τελούν κατά το ίδιο χρονικό διάστημα σε περισσότερες από μία πρόσθετες καταστάσεις. Για όσους συντρέχουν οι λόγοι για να τεθούν σε περισσότερες από μία πρόσθετες καταστάσεις τίθενται στην αντίστοιχη κατάσταση κατά σειρά προτεραιότητας, όπως οι καταστάσεις αυτές αναγράφονται στην παρ. 2. Αν οι λόγοι ένταξης στην επιπλέον πρόσθετη κατάσταση παύσουν, οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί επανέρχονται στην προηγούμενη πρόσθετη κατάσταση, εφόσον οι λόγοι ένταξής τους σε αυτή εξακολουθούν να ισχύουν.
  2. Η θέση αξιωματικού ή μόνιμου υπαξιωματικού σε μία από τις πρόσθετες καταστάσεις της παρ. 2 συνεπάγεται την αυτοδίκαιη λήξη οποιασδήποτε άδειας.
  3. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί του ΚΣ Στρατιωτικών Ιερέων μπορούν να τελούν αποκλειστικά στις καταστάσεις της ενεργού υπηρεσίας, της διαθεσιμότητας και της μακράς αναρρωτικής άδειας.
  4. Αποκλειστικά στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας τελούν:

α) οι έφεδροι κατ’ απονομή αξιωματικοί,

β) οι μόνιμοι από την εφεδρεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί,

γ) οι έφεδροι στην ενέργεια αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί και

δ) οι έφεδροι από την εφεδρεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί.

  1. Οι αξιωματικοί πολεμικής διαθεσιμότητας μπορούν να ενταχθούν μόνο στις πρόσθετες καταστάσεις της προσωρινής απόλυσης και της πρόσκαιρης παύσης.
  2. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί τίθενται:

α) σε ειδικές καταστάσεις με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και

β) σε διαθεσιμότητα ή μακρά αναρρωτική άδεια με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ.

  1. Όταν παύσουν οι λόγοι για τους οποίους μόνιμοι στην ενέργεια αξιωματικοί ή μόνιμοι υπαξιωματικοί έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα, προσωρινή απόλυση ή πρόσκαιρη παύση, αυτοί επανέρχονται στην προηγούμενη κατάστασή τους αυτοδίκαια και παρουσιάζονται αμελλητί στην αρμόδια στρατιωτική αρχή.

 

Άρθρο 99

Κατάσταση ενεργού υπηρεσίας

 

Ενεργός υπηρεσία είναι η κύρια κατάσταση αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών οι οποίοι:

α) Ανήκουν στη δύναμη μονάδας ή υπηρεσίας των ΕΔ,

β) εκτελούν υπηρεσία, στην οποία περιλαμβάνονται και η φοίτηση σε σχολεία ή κέντρα εκπαίδευσης ή μετεκπαίδευσης και ο χρόνος προσωρινής απουσίας λόγω λήψης άδειας που προβλέπεται στην απόφαση του άρθρου 13 του ν. 4361/2016 (Α΄10),

γ) είναι ικανοί να αξιοποιηθούν σε οποιαδήποτε θέση προβλέπεται από τον βαθμό, τη διάκριση ή τη γενική τους ειδικότητα σε οποιαδήποτε κατάσταση τελεί η χώρα.

 

Άρθρο 100

Κατάσταση πτητικής ενέργειας, πτητικής αδράνειας και πτητικής ακαταλληλότητας

 

  1. Αξιωματικοί Ιπτάμενοι της ΠΑ, κυβερνήτες, χειριστές και μέλη πληρώματος στελεχωμένων πτητικών μέσων του ΣΞ και του ΠΝ, αξιωματικοί του Σώματος Ραδιοναυτίλων της ΠΑ και μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικότητας του Ραδιοναυτίλου της ΠΑ, οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας, μπορεί να βρίσκονται σε κατάσταση:

α) πτητικής ενέργειας,

β) πτητικής αδράνειας ή

γ) πτητικής ακαταλληλότητας.

  1. Σε κατάσταση πτητικής ενέργειας βρίσκονται όσοι εκτελούν εντός εξαμήνου τις απαιτούμενες ώρες πτήσεων με αεροσκάφη ή άλλα πτητικά μέσα. Για όσους υπηρετούν στο εξωτερικό λαμβάνονται υπόψη και οι ώρες πτήσης που εκτελούν σε στρατιωτικά αεροσκάφη ή άλλα πτητικά μέσα της χώρας στην οποία υπηρετούν.
  2. Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, ως εξάμηνα ορίζονται οι χρονικές περίοδοι κάθε έτους από την 1η Ιανουαρίου έως και την 30ή Ιουνίου και από την 1η Ιουλίου έως την 31η Δεκεμβρίου, εντός των οποίων πρέπει να συμπληρώνονται οι απαιτούμενες ώρες πτήσεων. Ειδικότερα:

α) Αν μέρος εξαμήνου δεν λογίζεται ως χρόνος πτητικής ενέργειας, το υπόλοιπο χρονικό διάστημα λογίζεται ως χρόνος πτητικής ενέργειας, εφόσον συμπληρώθηκαν οι απαιτούμενες ώρες πτήσεων.

β) Αν ο αξιωματικός ή ο μόνιμος υπαξιωματικός τραυματίστηκε ή απεβίωσε σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας με αεροσκάφος ή πτητικό μέσο, το εξάμηνο εντός του οποίου τραυματίστηκε ή απεβίωσε θεωρείται ως χρόνος πτητικής ενέργειας ανεξάρτητα από τις ώρες πτήσεων.

γ) Αξιωματικοί Ιπτάμενοι, απόφοιτοι της Σχολής Ικάρων τίθενται σε πτητική ενέργεια για τα εξάμηνα φοίτησής τους στη σχολή, εφόσον συμπλήρωσαν τις απαιτούμενες ώρες πτήσεων και δεν δικαιούνται πτητικό επίδομα.

  1. Σε κατάσταση πτητικής αδράνειας τίθενται αξιωματικοί της παρ. 1, οι οποίοι δεν πληρούν την προϋπόθεση της παρ. 2.
  2. Σε κατάσταση πτητικής ακαταλληλότητας τίθενται όσοι κρίνονται ακατάλληλοι για πτήσεις για λόγους:

α) υγείας ή

β) πτητικής ανεπάρκειας, όταν :

βα) παραμένουν σε κατάσταση πτητικής αδράνειας για τρία (3) συνεχή εξάμηνα ή για τέσσερα (4) εξάμηνα συνολικά εντός τεσσάρων (4) ετών, για λόγους που δεν ανάγονται στην υγεία τους ή στην υπηρεσία ή

ββ) έχουν κριθεί οποτεδήποτε ότι έχουν μειωμένη πτητική ικανότητα ή μειωμένη πτητική έφεση και πειθαρχία κατά τις πτήσεις ή

βγ) δηλώνουν απαρέσκεια πτήσεων.

  1. Για τους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς οι οποίοι υπάγονται σε κατάσταση πτητικής ακαταλληλότητας κατά την παρ. 5 ισχύουν τα εξής:

α) Για το προσωπικό της ΠΑ εφαρμόζεται το άρθρο 101. Οι Ανθυποσμηναγοί Ιπτάμενοι, οι οποίοι κατά την πτητική εκπαίδευση στο αρχικό, στο βασικό ή στο προκεχωρημένο επιχειρησιακό στάδιο κρίνονται ακατάλληλοι για πτήσεις λόγω υγείας ή πτητικής ανεπάρκειας, παραπέμπονται στο ΑΑΣ, το οποίο εισηγείται, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της ΠΑ, τη μετάταξή τους στην ειδικότητα Αεράμυνας ή στην κατηγορία Εφοδιαστών, Διοικητικών ή Μετεωρολόγων. Οι αξιωματικοί αυτοί μετατάσσονται με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.

β) Το προσωπικό του ΠΝ παραμένει στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας, εφόσον κριθεί για αυτό.

γ) Το προσωπικό του ΣΞ παραμένει στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας, εφόσον κριθεί για αυτό και εφαρμόζεται το π.δ. 107/1998 (Α΄ 98).

 

Άρθρο 101

Ειδικές καταστάσεις

 

  1. Στις ειδικές καταστάσεις της περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 98 τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι, λόγω τραύματος, νοσήματος, πάθησης ή πτητικής ακαταλληλότητας, μπορούν να αξιοποιηθούν αποκλειστικά σε ορισμένες μόνο από τις θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό τους, τη διάκριση ή τη γενική ειδικότητά τους και εκτελούν καθήκοντα γραφείου. Ειδικά οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΠΝ μπορούν να αξιοποιηθούν και σε θέσεις ξηράς που προβλέπονται για τον βαθμό τους, τη διάκριση ή τη γενική ειδικότητά τους.
  2. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, λόγω τραύματος που συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.
  3. Σε κατάσταση Ελαφράς Υπηρεσίας τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΣΞ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.

  1. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Ξηράς τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΠΝ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.

  1. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Εδάφους τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί της ΠΑ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής ή

γ) πτητικής ακαταλληλότητας.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων:

α) Δεν καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις του βαθμού τους και τοποθετούνται ανάλογα με τα προσόντα και τις ειδικές γνώσεις τους, εξαιρουμένων των θέσεων:

αα) Διοικητών Σχηματισμών, Συγκροτημάτων και μονάδων εκστρατείας ή Διευθυντών επιτελείων Σχηματισμών για τον ΣΞ,

αβ) υπηρεσίας σε πολεμικό πλοίο εν πλω για το ΠΝ και

αγ) διοικητών μονάδων πτητικών μέσων ανεξαρτήτως Κλάδου των ΕΔ.

β) Ακολουθούν το πρόγραμμα της μονάδας τους.

γ) Εκτελούν υπηρεσίες, συμμετέχουν σε λοιπές στρατιωτικές δραστηριότητες και φέρουν οπλισμό μόνο αν γνωματεύσει θετικά για τη σχετική δυνατότητα η αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή, ανάλογα με το τραύμα, το νόσημα ή την πάθησή τους.

δ) Δεν εκτελούν υπηρεσίες και δραστηριότητες για τις οποίες προβλέπεται η χορήγηση επιδόματος κινδύνου.

ε) Μπορούν να επανέλθουν σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας, κατόπιν παραπομπής τους με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ στην αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή και έκδοσης γνωμάτευσης ότι είναι υγιείς και ικανοί για αυτό. Η παραπομπή αυτή μπορεί να γίνει μία (1) μόνο φορά, με αίτησή τους ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών (3) ετών από την κοινοποίηση σε αυτούς της τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας.

  1. Σε περίοδο κρίσης ή πολέμου, οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων αξιοποιούνται υπηρεσιακά με διαταγές των Αρχηγών των οικείων ΓΕ.
  2. Αν η αρμόδια υγειονομική επιτροπή γνωματεύσει ότι ο μόνιμος εν ενεργεία αξιωματικός ή μόνιμος υπαξιωματικός δεν είναι ικανός για την ενεργό υπηρεσία και μπορεί να τεθεί σε ειδική κατάσταση, το ανώτατο συμβούλιο βασικής σύνθεσης του οικείου Κλάδου των ΕΔ, όπως καθορίζεται στα άρθρα 18 έως 20 του ν. 2292/1995 (Α’ 35), ή το ΣΑΓΕ για τα ΚΣ αποφασίζει:

α) την παραμονή του στην ενέργεια και την ένταξή του σε ειδική κατάσταση ή

β) την αυτεπάγγελτη αποστρατεία του λόγω σωματικής ανικανότητας, συνεκτιμώντας τις υπηρεσιακές ανάγκες και το σύνολο των στοιχείων του ατομικού του φακέλου.

  1. Αξιωματικοί των Κλάδων των ΕΔ, οι οποίοι έχουν ενταχθεί σε ειδική κατάσταση και εντάσσονται ή μετατάσσονται σε ΚΣ, παραπέμπονται στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή προκειμένου να εξεταστούν για την ένταξή τους σε ειδική κατάσταση του οικείου ΚΣ.

 

Άρθρο 102

Διαθεσιμότητα

 

  1. Σε διαθεσιμότητα τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, με απόφαση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, όταν:

α) Ασκείται σε βάρος τους ποινική δίωξη για οποιοδήποτε κακούργημα, για κλοπή, υπεξαίρεση, απάτη, εκβίαση, πλαστογραφία, δωροδοκία, δωροληψία, παράνομη βεβαίωση ή είσπραξη δικαιωμάτων του Δημοσίου, παράβαση καθήκοντος, συκοφαντική δυσφήμιση και για τα αδικήματα του δέκατου ένατου Κεφαλαίου του Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019, Α΄ 95) περί εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, καθώς και για τα αδικήματα των άρθρων 19, 20, 21, 23, 25, 26, 27, 31, 32, 33, 35, 40, 41, 46 έως και 48, 51, 70, 83, 85, 92, 93, 95, 98, 99, 100, 102 έως και 108, 112, 114 έως και 117, 121, 123, 124, 126, 128, 130 έως και 138, 140 και 142 έως και 147, 149 έως και 155 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ν. 2287/1995, Α΄ 20). Σε αυτή την περίπτωση δεν προσέρχονται στην υπηρεσία για παροχή εργασίας από την επομένη της κοινοποίησης σε αυτούς της απόφασης διαθεσιμότητας, η οποία δεν μπορεί να ισχύει για περισσότερο από δεκαοκτώ (18) μήνες.

β) Κρατούνται σε εκτέλεση εντάλματος ή βουλεύματος ή δικαστικής απόφασης, από την ημερομηνία έναρξης της κράτησης έως τη λήξη της.

γ) Επανέρχονται από αιχμαλωσία, από την ημέρα παρουσίασής τους σε ελληνική στρατιωτική αρχή μέχρι την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της πειθαρχικής τους ευθύνης για κάθε θέμα που συνδέεται με την αιχμαλωσία.

  1. Όσοι τίθενται σε διαθεσιμότητα:

α) Δεν εκτελούν οποιαδήποτε στρατιωτική υπηρεσία,

β) ενημερώνουν τον Αρχηγό του οικείου ΓΕ σχετικά με τον τόπο διαμονής τους,

γ) υπάγονται διοικητικά στον ανώτατο διοικητή της φρουράς του τόπου διαμονής τους.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι τίθενται σε διαθεσιμότητα λαμβάνουν ποσοστό επί του συνόλου των αποδοχών τους ίσο με:

α) ογδόντα πέντε τοις εκατό (85%) για τις περ. α) και γ) της παρ. 1 και

β) ογδόντα τοις εκατό (80%) για την περ. β) της παρ. 1.

 

Άρθρο 103

Μακρά αναρρωτική άδεια

 

  1. Σε μακρά αναρρωτική άδεια τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί εξαιτίας πάθησης της υγείας τους. Λοιπές κατηγορίες εν ενεργεία αξιωματικών και εν ενεργεία μόνιμων υπαξιωματικών για τους οποίους πληρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησης μακράς αναρρωτικής άδειας απολύονται από τις ΕΔ.
  2. Οι μακρές αναρρωτικές άδειας χορηγούνται με γνωμάτευση της οικείας υγειονομικής επιτροπής για νοσηλεία, θεραπεία ή ανάρρωση στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό και χορηγούνται κατά σειρά ως εξής:

α) πρώτη μακρά αναρρωτική άδεια διάρκειας από τρεις (3) έως δώδεκα (12) μήνες,

β) δεύτερη μακρά αναρρωτική άδεια, η διάρκεια της οποίας, αθροιζόμενη με την άδεια της περ. α), δεν μπορεί να υπερβαίνει τους δεκαοχτώ (18) μήνες, χορηγούμενη εφάπαξ ή τμηματικά και ανά τρίμηνο και

γ) τρίτη μακρά αναρρωτική άδεια, η διάρκεια της οποίας, αθροιζόμενη με τις άδειες των περ. α) και β), δεν μπορεί να υπερβαίνει τους είκοσι τέσσερις (24) μήνες, χορηγούμενη σε εξαιρετικές περιπτώσεις για ιδιαίτερα βαριάς μορφής πάθηση, για την οποία η οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή γνωματεύει ότι υπάρχει πιθανότητα ίασης.

  1. Όσοι τελούν σε μακρά αναρρωτική άδεια:

α) ενημερώνουν την οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή σχετικά με τον τόπο διαμονής τους και λαμβάνουν αποζημίωση σύμφωνα με το π.δ. 200/1993 (Α΄75) για τη μετάβαση και την επιστροφή τους από αυτόν μετά το πέρας της άδειας.

β) Υπάγονται διοικητικά στον ανώτερο διοικητή φρουράς του τόπου διαμονής τους.

γ) Παρουσιάζονται, εντός πέντε (5) ημερών από τη λήξη της, στην αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή για έκδοση αιτιολογημένης γνωμάτευσης σχετικά με την κατάσταση της υγείας τους και τη δυνατότητα μεταβολής της κατάστασής τους. Σε περίπτωση που απαιτείται προγενέστερος υγειονομικός έλεγχος, αυτός καθορίζεται με διαταγή του οικείου ΓΕ.

  1. Για όσους επανέρχονται στην ενεργό υπηρεσία μετά τη χορήγηση πρώτης μακράς αναρρωτικής άδειας και, πριν από την παρέλευση δύο (2) ετών από την επάνοδό τους, κρίνεται απαραίτητη η χορήγηση νέας μακράς αναρρωτικής άδειας για την ίδια πάθηση, χορηγείται δεύτερη μακρά αναρρωτική άδεια της περ. β) της παρ. 2.
  2. Σε περίοδο πολέμου ή γενικής ή μερικής επιστράτευσης, ο Αρχηγός του οικείου ΓΕ μπορεί να παραπέμπει με διαταγή του στις οικείες ανώτατες υγειονομικές επιτροπές μόνιμους εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς που τελούν σε μακρά αναρρωτική άδεια για εξέταση της υγείας τους. Οι παραπεμπόμενοι:

α) παρουσιάζονται εντός τριών (3) ημερών από την κοινοποίηση της σχετικής διαταγής στο πλησιέστερο φρουραρχείο και

β) στη συνέχεια, παρουσιάζονται εντός πέντε (5) ημερών στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή, η οποία γνωματεύει το συντομότερο δυνατό για την ικανότητά τους να επανέλθουν σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας.

  1. Ο μόνιμος εν ενεργεία αξιωματικός και υπαξιωματικός τίθεται στην κατάσταση της μακράς αναρρωτικής άδειας από την επόμενη ημέρα της έκδοσης της γνωμάτευσης της ανώτατης υγειονομικής επιτροπής. Για τη θέση τους σε μακρά αναρρωτική άδεια ενημερώνεται το οικείο ΓΕ και εκδίδεται διαπιστωτική πράξη του Αρχηγού του.
  2. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί παραπέμπονται στην αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ εφόσον:

α) δεν μπορούν, λόγω νοσηλείας, θεραπείας ή συνήθους αναρρωτικής άδειας, να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους για συνολικό χρονικό διάστημα έξι (6) μηνών εντός δύο (2) ετών,

β) η πάθησή τους χαρακτηρίζεται ως ανίατη ή δυσίατη από στρατιωτικό νοσοκομείο ή οποιοδήποτε άλλο νοσηλευτικό ίδρυμα στο οποίο παραπέμφθηκαν από την υγειονομική επιτροπή για θεραπεία, ανεξαρτήτως του χρόνου αποχής τους από την υπηρεσία. Στην περίπτωση αυτή παραπέμπονται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή αμέσως μετά το πέρας της θεραπευτικής αγωγής,

γ) έχουν εξαντλήσει την προβλεπόμενη διάρκεια συνήθους αναρρωτικής άδειας για τη θεραπεία της πάθησής τους και κρίνεται από το στρατιωτικό νοσοκομείο ότι εξακολουθούν να μην μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους.

  1. Η ανώτατη υγειονομική επιτροπή εκδίδει αιτιολογημένη γνωμάτευση για την κατάσταση της υγείας του εξεταζόμενου και τη θέση του σε μακρά αναρρωτική άδεια.
  2. Όσοι, λόγω νοσηλείας, θεραπείας, μακράς ή συνήθους αναρρωτικής άδειας, δεν άσκησαν τα καθήκοντά τους για τριάντα (30) μήνες, διαδοχικά ή συνολικά εντός τεσσάρων (4) ετών δεν λαμβάνουν περαιτέρω αναρρωτικές άδειες. Αν απαιτείται επιπλέον απουσία τους από τα καθήκοντά τους, παραπέμπεται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή, η οποία αποφαίνεται οριστικά για την αυτεπάγγελτη αποστρατεία τους λόγω σωματικής ανικανότητας.

 

Άρθρο 104

Αποστρατεία

  1. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί τίθενται σε αποστρατεία με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας λόγω:

α) σωματικής ανικανότητας ή πτητικής ακαταλληλότητας,

β) υποβολής αίτησης αποστρατείας ή παραίτησης.

Ειδικά οι αξιωματικοί του ΚΣ Στρατιωτικών Ιερέων τίθενται σε αποστρατεία με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, λόγω τέλεσης παραπτώματος για το οποίο επιβάλλεται καταστατική ποινή σύμφωνα με το π.δ. 48/2022 (Α΄ 120).

  1. Οι πράξεις αποστρατείας εκδίδονται:

α) εντός ενός (1) μηνός από την έκδοση της απόφασης ή γνωμάτευσης του αρμόδιου συλλογικού οργάνου που επιφέρει την αυτεπάγγελτη αποστρατεία για τους λόγους της περ. α) της παρ. 1 και

β) εντός ενός (1) μηνός από την ημερομηνία αποδοχής της αίτησης παραίτησης αποστρατείας από την αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ.

  1. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί μπορούν να υποβάλουν:

α) αίτηση παραίτησης, εφόσον δεν έχουν συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής στις ΕΔ, η οποία δύναται να ανακαλείται μία (1) φορά εντός ενός (1) μηνός από την υποβολή της και η αποδοχή της είναι δυνητική,

β) αίτηση αποστρατείας, εφόσον έχουν συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής στις Ένοπλες Δυνάμεις, η οποία δεν ανακαλείται και η αποδοχή της σε περίοδο πολέμου και γενικής ή μερικής επιστράτευσης είναι δυνητική.

  1. Αιτήσεις αποστρατείας ή παραίτησης από όσους έχουν παραπεμφθεί ενώπιον πειθαρχικού συμβουλίου εξετάζονται μετά την ολοκλήρωση του πειθαρχικού ελέγχου.
  2. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι αποστρατεύονται για οποιονδήποτε λόγο, βρίσκονται σε ενεργό υπηρεσία μέχρι και την τελευταία ημέρα του επόμενου μήνα από αυτόν κατά τον οποίο δημοσιεύεται η διοικητική πράξη της αποστρατείας τους. Όσοι αποβιώνουν εν ενεργεία διαγράφονται την ημερομηνία του θανάτου τους.
  3. Πειθαρχική δίωξη η οποία έχει εκκινήσει με παραπομπή ενώπιον πειθαρχικού συμβουλίου συνεχίζεται και μετά την κρίση για αποστρατεία ή την αποστρατεία για λόγους υγείας του εγκαλουμένου.

 

Άρθρο 105

Εφεδρεία

 

  1. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποστρατεύονται για οποιοδήποτε λόγο εγγράφονται στην εφεδρεία. Εξαιρούνται όσοι αποστρατεύονται:

α) λόγω σωματικής ανικανότητας ή

β) για τους λόγους της παρ. 1 του άρθρου 104.

  1. Με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, όσοι είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία διαγράφονται:

α) λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας για την εφεδρεία ως εξής:

αα) οι αξιωματικοί με τη συμπλήρωση του εξηκοστού όγδοου (68ου) έτους της ηλικίας τους και

αβ) οι μόνιμοι υπαξιωματικοί με τη συμπλήρωση του εξηκοστού πέμπτου (65ου) έτους της ηλικίας τους,

β) λόγω στέρησης της ιδιότητάς τους, σύμφωνα με το άρθρο 97.

  1. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί διαγράφονται από την εφεδρεία αυτοδίκαια, από την επόμενη ημέρα της συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας της παρ. 2 ή με την έκδοση της διοικητικής πράξης στέρησης της ιδιότητάς τους.
  2. Οι μόνιμοι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποστρατεύονται και εγγράφονται στην εφεδρεία, υποβάλλουν στην αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ υπεύθυνη δήλωση στην οποία αναγράφονται η διεύθυνση μόνιμης κατοικίας και τα στοιχεία επικοινωνίας τους. Σε περίπτωση αλλαγής της διεύθυνσης μόνιμης κατοικίας και μέχρι τη διαγραφή τους από την εφεδρεία υποβάλλουν νέα υπεύθυνη δήλωση εντός δύο (2) μηνών. Σε όσους δεν την υποβάλλουν εμπρόθεσμα, επιβάλλεται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας πρόστιμο ίσο με τον βασικό μισθό του τελευταίου κλιμακίου που κατείχαν όσο βρίσκονταν στην ενέργεια.
  3. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του οικείου κατά Κλάδο ανώτατου συμβουλίου κρίσεων ή του ΣΑΓΕ για τα ΚΣ, αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που έχουν αποστρατευθεί ανακαλούνται στην ενέργεια:

α) εφόσον είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία, για κάλυψη θέσεων που καλύπτονται από μόνιμους από την εφεδρεία, σύμφωνα με ειδικότερες διατάξεις, διεθνείς ή διακρατικές συμφωνίες, ή

β) για τις ανάγκες συγκρότησης στρατιωτικών δικαστηρίων, σύμφωνα με τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα (ν. 2287/1995, Α’ 20) ή

γ) για λόγους υγείας, μετά από γνωμάτευση της οικείας ανώτατης υγειονομικής επιτροπής. Αυτοί εξακολουθούν να λαμβάνουν τις συνταξιοδοτικές τους αποδοχές, δικαιούνται την υγειονομική περίθαλψη των μόνιμων από την εφεδρεία και δεν λαμβάνουν μισθό.

Όσοι ανακαλούνται στην ενέργεια, σύμφωνα με την παρούσα, απολύονται όταν παύσουν οι λόγοι της ανάκλησής τους.

  1. Όσοι έχουν παραιτηθεί από τις ΕΔ ή έχουν τεθεί σε αποστρατεία με αίτησή τους ανακαλούνται στην ενέργεια αποκλειστικά σύμφωνα με την υποπερ. αγ) της περ. α) της παρ. 5.
  2. Σε περίοδο επιστράτευσης ή πολέμου, εφόσον υφίσταται ανάγκη προσωπικού που χειρίζεται πτητικά μέσα, οι μόνιμοι στην εφεδρεία αξιωματικοί που εργάζονται ως χειριστές αεροσκαφών αναγνωρισμένων οργανισμών ή εταιρειών και διατηρούν την πτητική τους ικανότητα, σύμφωνα με τους οικείους κανονισμούς λειτουργίας, παραμένουν στην εφεδρεία των Ιπτάμενων αξιωματικών μέχρι να συμπληρώσουν το απαιτούμενο όριο ηλικίας.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

 

Άρθρο 106

Υποχρεώσεις αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί απαγορεύεται:

α) να ασκούν ιδιωτικό έργο ή εργασία με αμοιβή ή οποιοδήποτε επάγγελμα,

β) να συμμετέχουν σε συνεταιρισμούς, οι οποίοι αποσκοπούν σε εμπορική δραστηριότητα και προσκόμιση κέρδους,

γ) να συμμετέχουν σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων οι οποίες ασκούν κριτική σε θέματα διοίκησης, οργάνωσης και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων, με εξαίρεση τις ενώσεις του άρθρου 30Γ του ν. 1264/1982 (Α΄79), ή που εμπλέκονται σε ζητήματα χάραξης της γενικής πολιτικής της Χώρας,

δ) να κατέχουν οποιαδήποτε θέση σε φορείς του δημοσίου τομέα της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143), σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού και σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου εκτός των ΕΔ.

  1. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται:

α) στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος και του ΚΣ Πληροφορικής, η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού του οικείου ΓΕ. Κατά την άσκηση ιδιωτικού έργου δεν επιτρέπεται να αναλαμβάνουν υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ. Σε περίπτωση παράβασης των παραπάνω υποχρεώσεων η άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου ανακαλείται.

β) Στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του μουσικού σώματος ή της ειδικότητας μουσικού, η δημόσια διεύθυνση ορχηστρών ή η εκτέλεση μουσικών έργων σε ιδιωτικές ορχήστρες και θεάματα με αμοιβή, με πολιτική περιβολή, κατόπιν άδειας του οικείου Σχηματισμού,

γ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να διδάσκουν σε δημόσιες ή ιδιωτικές σχολές ή εκπαιδευτικά ιδρύματα κατόπιν άδειας του Αρχηγού του οικείου ΓΕ και

δ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να συμμετέχουν με άδεια του οικείου ΓΕ σε ερευνητικά προγράμματα των ΑΕΙ ή των ΑΣΕΙ, με αμοιβή και σύμφωνα με τους όρους του ερευνητικού προγράμματος, χωρίς επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού.

 

Άρθρο 107

Υποχρέωση παραμονής στις Ένοπλες Δυνάμεις

 

  1. Οι απόφοιτοι των ΑΣΕΙ, της ΣΣΑΣ, της ΣΑΝ και των ΑΣΜΥ αναλαμβάνουν από την ονομασία τους ως Ανθυπολοχαγών και αντίστοιχοι και Επιλοχιών Β΄ Τάξης και αντίστοιχοι, υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρόνο διπλάσιο του χρόνου φοίτησής τους, όπως αυτός καθορίζεται από τα οικεία προγράμματα σπουδών.
  2. Όσοι κατατάσσονται στις ΕΔ ως αξιωματικοί με διαγωνισμό αναλαμβάνουν υποχρέωση παραμονής για οκτώ (8) έτη από την ονομασία τους ως αξιωματικών.
  3. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί που ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ για χρονικό διάστημα τουλάχιστον έξι (6) μηνών εντός δύο (2) ετών αναλαμβάνουν επιπλέον υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρονικό διάστημα τριπλάσιο του χρόνου εκπαίδευσής τους και σε κάθε περίπτωση όχι μικρότερο των δύο (2) ετών.
  4. Οι αξιωματικοί του Υγειονομικού Σώματος, οι οποίοι απέκτησαν με μέριμνα της υπηρεσίας ειδικότητα ή εξειδίκευση ή παρακολουθούν με μέριμνα της υπηρεσίας πρόγραμμα ειδικότητας ή εξειδίκευσης, αναλαμβάνουν υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο με τον χρόνο εκπαίδευσης που διανύθηκε στην ειδικότητα ή εξειδίκευση εκτός των στρατιωτικών νοσοκομείων και του ΝΙΜΤΣ. Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος υποχρεωτικής παραμονής, σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο, δεν υπερβαίνει τα πέντε (5) έτη.
  5. Για την εφαρμογή των παρ. 3 και 4:

α) στον χρόνο εκπαίδευσης ή φοίτησης υπολογίζεται ο χρόνος που πραγματικά διανύθηκε, συμπεριλαμβανομένων των διακοπών,

β) ο μήνας υπολογίζεται με διάρκεια τριάντα (30) ημερών,

γ) η επιπλέον υποχρέωση παραμονής αναλαμβάνεται και εκπληρώνεται αμέσως μετά τη λήξη του πραγματικού χρόνου που διανύθηκε για την εκπαίδευση ή τη φοίτηση και προστίθεται στην αρχική υποχρέωση των παρ. 1 και 2 και

δ) ο χρόνος εκπαίδευσης δεν προσμετράται για τη συμπλήρωση της αναλαμβανόμενης υποχρέωσης με εξαίρεση τον χρόνο εκπαίδευσης στην ειδικότητα ή εξειδίκευση των στρατιωτικών ιατρών, που λαμβάνει χώρα στα στρατιωτικά νοσοκομεία και το ΝΙΜΤΣ.

 

Άρθρο 108

Υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης

 

  1. Όσοι παραιτούνται ή αποτάσσονται από τις ΕΔ ή αποστρατεύονται λόγω δυσμενούς κρίσης ή λόγω υποβολής ειδικής έκθεσης αποστρατείας, καταβάλλουν υπέρ του Δημοσίου αποζημίωση ίση με το γινόμενο του συνόλου των καθαρών αποδοχών του βαθμού τους, συμπεριλαμβανομένων των ποσών που αναλογούν στον φόρο εισοδήματος, επί τους υπολειπόμενους μήνες υποχρέωσης παραμονής τους στις ΕΔ σύμφωνα με το άρθρο 107. Όσοι έχουν εκπαιδευτεί με δαπάνη της υπηρεσίας στο εξωτερικό, καταβάλλουν επιπλέον και το ύψος της δαπάνης αυτής.
  2. Η αποζημίωση και η δαπάνη της παρ. 1 καταλογίζονται και βεβαιώνονται ως δημόσιο έσοδο, σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ν. 4978/2022, Α΄ 190).
  3. Από την υποχρέωση της παρ. 1 εξαιρούνται όσοι εξέρχονται από τις ΕΔ για λόγους υγείας, οι οποίοι διαπιστώνονται από την αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή του ν.δ. 1327/1973 (Α΄ 16).

 

Άρθρο 109

Ειδικότερες διατάξεις για τους στρατιωτικούς των Κοινών Σωμάτων

 

  1. Η παραπομπή, η υγειονομική εξέταση και η έκδοση γνωματεύσεων επί της σωματικής ικανότητας των αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών των ΚΣ γίνονται σύμφωνα με το άρθρο 19 του ν. 1327/1973 (Α΄ 16), περί υγειονομικής εξέτασης αξιωματικών και ανθυπασπιστών κοινών σωμάτων.
  2. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΚΣ παραπέμπονται ενώπιον των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων πειθαρχικών συμβουλίων του ΓΕΕΘΑ, ανεξαρτήτως της θέσης που υπηρετούν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄

εξουσιοδοτικεσ, μεταβατικεσ και καταργουμενεσ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Ζ΄

 

Άρθρο 110

Εξουσιοδοτική διάταξη Μέρους Ζ΄

 

Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται με πρόταση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, καθορίζονται τα επιμέρους διαδικαστικά θέματα, ζητήματα προσφυγών κατά των γνωματεύσεων των υγειονομικών επιτροπών και κάθε άλλο θέμα για την εφαρμογή του άρθρου 103.

 

Άρθρο 111

Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Ζ΄

 

  1. Οι Ανθυπασπιστές και υπαξιωματικοί της ΠΑ, οι οποίοι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους τελούν σε διαθεσιμότητα για λόγους υγείας, διέπονται μέχρι τη λήξη της από το άρθρο 13 του ν. 2342/1953 (Α΄ 74), περί διαθεσιμότητας.
  2. Όσοι έχουν ανακληθεί στην ενέργεια κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους διέπονται από τις ρυθμίσεις των παρ. 4, 5 και 6 του άρθρου 66 του ν.δ. 1400/1973 (Α΄ 114), περί υποχρεώσεων μονίμων εν εφεδρεία αξιωματικών.
  3. Όσοι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους έχουν τεθεί στις καταστάσεις των άρθρων 14 έως 16 του ν.δ. 1400/1973, παραμένουν σε αυτές, παραπέμπονται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή εντός τριών (3) ετών από την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους για οριστική κρίση της σωματικής τους ικανότητας και, εφόσον κριθούν ικανοί, επανέρχονται στην ενέργεια, διαφορετικά παραμένουν στην οικεία ειδική κατάσταση μέχρι την αποστρατεία τους.
  4. Η παρ. 3 του άρθρου 108 εφαρμόζεται για όσους ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ, μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους.
  5. Μέχρι την έναρξη ισχύος της απόφασης του άρθρου 110, ισχύουν τα άρθρα 22 έως 30 του ν. 1400/1973, περί της κατάστασης μακράς αναρρωτικής αδείας.
  6. Αιτήσεις αποστρατείας ή παραίτησης που έχουν υποβληθεί προ της έναρξης ισχύος του παρόντος Μέρους, εξετάζονται ως προς τις τυπικές και ουσιαστικές τους προϋποθέσεις σύμφωνα με τις διατάξεις που ίσχυαν κατά τον χρόνο υποβολής της σχετικής αίτησης.

 

Άρθρο 112

Καταργούμενες διατάξεις Μέρους Ζ΄

 

Με την επιφύλαξη του άρθρου 112 καταργούνται:

α) το ν.δ. 1400/1973 (Α΄ 114), περί καταστάσεως αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων,

β) ο ν. 2342/1953 (Α΄ 74), περί ιεραρχίας, προαγωγών και καταστάσεων των μόνιμων υπαξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας και

γ) τα άρθρα 7 έως 11, 13 έως 16, 21 και 30 έως 37 του α.ν. 1101/1938 (Α΄ 73), περί καταστάσεως των υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού.

Σχόλια 1 … 5 6 7 8 9 … 13
  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 16:36 | Δημήτρης

    Η πολιτική ηγεσία οφείλει να αντιληφθεί ότι η εμμονή σε μια ρύθμιση που αδικεί ανθρώπους που υπηρετούν τις τοπικές κοινωνίες δεν είναι απλώς νομικά επισφαλής — είναι και πολιτικά αυτοκτονική. Όταν στερείς το δικαίωμα συμμετοχής από στελέχη που χαίρουν εκτίμησης, που στηρίζουν καθημερινά τα χωριά και τους Δήμους τους, δεν τιμωρείς τους ίδιους· τιμωρείς την ίδια τη βάση που σε κρατά όρθιο. Το πολιτικό κόστος αυτής της επιλογής δεν θα φανεί στα χαρτιά, αλλά στην κάλπη.

  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 16:15 | Μαρία Κ.

    Η εξαίρεση των Αξιωματικών του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος από τις προβλέψεις της παρ. 2α του άρθρου 106 είναι αδικαιολόγητη, καθώς δημιουργεί μία αντισυνταγματική διάκριση ανάμεσα σε στελέχη που προέρχονται από την ίδια σχολή, τη ΣΣΑΣ, και διαθέτουν αντίστοιχη επιστημονική εκπαίδευση. Δεν είναι λογικό αξιωματικοί της ίδιας προέλευσης να αντιμετωπίζονται διαφορετικά ως προς το δικαίωμα άσκησης του επιστημονικού τους αντικειμένου εκτός υπηρεσίας, όταν ήδη αυτό επιτρέπεται στους Αξιωματικούς του Υγειονομικού και προτείνεται να δοθεί στους Αξιωματικούς του (νεοσύστατου) Σώματος Πληροφορικής.

    Η διάκριση αυτή έρχεται επίσης σε αντίθεση με την ξεκάθαρη πολιτική δέσμευση που είχε δοθεί προς τους αποφοίτους της ΣΣΑΣ, τόσο από την ηγεσία του ΥΠΕΘΑ όσο και μέσα από επίσημες ανακοινώσεις και έγγραφα. Είναι χαρακτηριστικό ότι το προσχέδιο του πολυνομοσχεδίου του Οκτωβρίου 2025 περιείχε ήδη σχετική ρύθμιση που προέβλεπε την άσκηση ιδιωτικού έργου από τους Αξιωματικούς του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος υπό συγκεκριμένες εγγυήσεις δεοντολογίας και με έγκριση του Αρχηγού του οικείου Κλάδου. Η απόσυρση αυτής της πρόβλεψης αντίκειται στην αρχή της συνέπειας της διοίκησης και πλήττει την εύλογη εμπιστοσύνη των στελεχών.

    Παράλληλα, η αδυναμία άσκησης του επιστημονικού τους αντικειμένου εκτός υπηρεσίας αποδυναμώνει ουσιαστικά τα δύο Σώματα. Οι Αξιωματικοί Οικονομικού και Νομικού διαθέτουν σημαντική επιστημονική εξειδίκευση, η οποία όχι μόνο δεν έρχεται σε αντίθεση με τα καθήκοντά τους, αλλά μπορεί να ενισχύει την υπηρεσιακή τους επάρκεια μέσα από εμπειρία, πρακτικές και γνώση που αποκτούν στον ιδιωτικό τομέα. Η δυνατότητα αυτή λειτουργεί, επιπλέον, ως ουσιαστικό κίνητρο παραμονής σε μια περίοδο κατά την οποία οι παραιτήσεις στις συγκεκριμένες ειδικότητες αυξάνονται συνεχώς, λόγω των χαμηλών απολαβών και των μεγάλων επαγγελματικών ευκαιριών εκτός Ενόπλων Δυνάμεων. Με αυτόν τον τρόπο, οι ΕΔ χάνουν πολύτιμο επιστημονικό προσωπικό, το οποίο εκπαιδεύεται για χρόνια με σημαντικό κόστος και τελικά καταλήγει στον ιδιωτικό τομέα.

    Η θέσπιση της δυνατότητας άσκησης ιδιωτικού έργου δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό. Αντίθετα, συμβάλλει στην παραμονή εξειδικευμένων στελεχών, ενισχύει το κύρος των Ενόπλων Δυνάμεων και παράγει νόμιμα εισοδήματα που φορολογούνται, αποτρέποντας παράλληλα την άτυπη ή παράνομη εργασία. Παράλληλα, εξασφαλίζει ίση μεταχείριση των αποφοίτων της ΣΣΑΣ και αποτρέπει την περαιτέρω αποδυνάμωση του Οικονομικού και Νομικού Σώματος, τα οποία ήδη αντιμετωπίζουν σοβαρή έλλειψη προσωπικού.

    Με βάση όλα τα παραπάνω, είναι απόλυτα αναγκαίο να συμπεριληφθούν ρητά οι Αξιωματικοί του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος στις προβλέψεις της παρ. 2α του άρθρου 106. Η ρύθμιση αυτή αποκαθιστά την ισότητα μεταξύ των Αξιωματικών της ΣΣΑΣ, σέβεται τις προηγούμενες δεσμεύσεις της πολιτικής ηγεσίας και επιτρέπει την πλήρη και αποδοτική αξιοποίηση επιστημονικού προσωπικού υψηλής εξειδίκευσης, χωρίς καμία δημοσιονομική επιβάρυνση.

  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 12:01 | Παντελής

    καταστάσεις, όπως Ελαφράς Υπηρεσίας και Υπηρεσίας Γραφείου. Πρόκειται για προσωπικό που έχει ήδη επιβαρυνθεί από σοβαρά προβλήματα υγείας και το οποίο στηρίζει τη λειτουργία των υπηρεσιών σε απαιτητικές συνθήκες.Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις φαίνεται να δημιουργούν αβεβαιότητα και να δίνουν την εντύπωση ότι τιμωρούν ανθρώπους οι οποίοι δεν επέλεξαν την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, αλλά οδηγήθηκαν σε αυτήν λόγω ασθένειας ή τραυματισμού. Είναι σημαντικό οποιαδήποτε αλλαγή να λαμβάνει υπόψη την ιδιαιτερότητα αυτών των στελεχών, τον σεβασμό προς την υγεία τους και την ανάγκη να διατηρηθεί η αξιοπρέπειά τους στο υπηρεσιακό περιβάλλον.Ζητείται να εξεταστούν προσεκτικά οι διατάξεις που αφορούν τα στελέχη ειδικών καταστάσεων, να υπάρξει διαβούλευση με εκπροσώπους τους και να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξουν άδικες επιβαρύνσεις ή στοχοποίηση των πιο ευάλωτων ομάδων του προσωπικού. Η πολιτεία οφείλει να προστατεύει όσους έχουν ήδη προσφέρει και συνεχίζουν να προσφέρουν, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.

  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 11:05 | Θανάσης

    1)«Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις

    2)Το προτεινόμενο Άρθρο 106 προκαλεί μία άμεση και αδικαιολόγητη κατάργηση πολιτικών δικαιωμάτων για μια ολόκληρη κατηγορία Ελλήνων πολιτών, τους υπηρετούντες στρατιωτικούς. Θέτει γενική και απόλυτη απαγόρευση συμμετοχής μας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, τόσο στον Α’ όσο και στον Β’ βαθμό, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα οι ρυθμίσεις επέτρεπαν τη νόμιμη και απολύτως ομαλή συμμετοχή μας ως υποψηφίων και ως εκλεγμένων.

    3)Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 επιφέρει και την κατάργηση της φρουράς επιθυμίας που παρείχε ο Νόμος 3257 του 2004, ο οποίος πλέον παραπέμπει σε ανενεργό πλαίσιο. Έτσι τα στελέχη με σοβαρές ή μόνιμες παθήσεις χάνουν το δικαίωμα να υπηρετούν σε τόπο όπου έχουν πρόσβαση στην αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη. Η απώλεια αυτής της προστασίας παραβιάζει την υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει τα άτομα με αναπηρία.Το άρθρο 101, ενώ επιχειρεί να κωδικοποιήσει τις ειδικές καταστάσεις, δεν προβλέπει κανένα αντικειμενικό και ασφαλές πλαίσιο καθορισμού των καθηκόντων, δεν διασφαλίζει την προστασία της υγείας των στελεχών και δεν προβλέπει διαδικασία ένστασης σε περίπτωση ανάθεσης ακατάλληλων καθηκόντων. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ προσωρινών, χρόνιων ή μη αναστρέψιμων παθήσεων και δεν θεσπίζεται μηχανισμός εγγυήσεων απέναντι στην αυθαιρεσία. Έτσι δημιουργούνται ουσιαστικοί κίνδυνοι άνισης μεταχείρισης και επιβάρυνσης της υγείας των πασχόντων στελεχών.Τα στελέχη που εντάσσονται σε ειδικές καταστάσεις δεν είναι διοικητικό βάρος. Είναι άνθρωποι που υπηρέτησαν σε πλοία, μονάδες, επιχειρήσεις και περιβάλλοντα υψηλού κινδύνου. Είναι άνθρωποι που τραυματίστηκαν, χειρουργήθηκαν, επιβαρύνθηκαν σωματικά και ψυχικά και που σε πολλές περιπτώσεις έχασαν την υγεία τους υπηρετώντας την Πατρίδα.

  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 11:26 | Θανάσης

    1)«Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις.

    2)Το προτεινόμενο Άρθρο 106 προκαλεί μία άμεση και αδικαιολόγητη κατάργηση πολιτικών δικαιωμάτων για μια ολόκληρη κατηγορία Ελλήνων πολιτών, τους υπηρετούντες στρατιωτικούς. Θέτει γενική και απόλυτη απαγόρευση συμμετοχής μας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, τόσο στον Α’ όσο και στον Β’ βαθμό, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα οι ρυθμίσεις επέτρεπαν τη νόμιμη και απολύτως ομαλή συμμετοχή μας ως υποψηφίων και ως εκλεγμένων.

    3)Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 επιφέρει και την κατάργηση της φρουράς επιθυμίας που παρείχε ο Νόμος 3257 του 2004, ο οποίος πλέον παραπέμπει σε ανενεργό πλαίσιο. Έτσι τα στελέχη με σοβαρές ή μόνιμες παθήσεις χάνουν το δικαίωμα να υπηρετούν σε τόπο όπου έχουν πρόσβαση στην αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη. Η απώλεια αυτής της προστασίας παραβιάζει την υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει τα άτομα με αναπηρία.Το άρθρο 101, ενώ επιχειρεί να κωδικοποιήσει τις ειδικές καταστάσεις, δεν προβλέπει κανένα αντικειμενικό και ασφαλές πλαίσιο καθορισμού των καθηκόντων, δεν διασφαλίζει την προστασία της υγείας των στελεχών και δεν προβλέπει διαδικασία ένστασης σε περίπτωση ανάθεσης ακατάλληλων καθηκόντων. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ προσωρινών, χρόνιων ή μη αναστρέψιμων παθήσεων και δεν θεσπίζεται μηχανισμός εγγυήσεων απέναντι στην αυθαιρεσία. Έτσι δημιουργούνται ουσιαστικοί κίνδυνοι άνισης μεταχείρισης και επιβάρυνσης της υγείας των πασχόντων στελεχών.Τα στελέχη που εντάσσονται σε ειδικές καταστάσεις δεν είναι διοικητικό βάρος. Είναι άνθρωποι που υπηρέτησαν σε πλοία, μονάδες, επιχειρήσεις και περιβάλλοντα υψηλού κινδύνου. Είναι άνθρωποι που τραυματίστηκαν, χειρουργήθηκαν, επιβαρύνθηκαν σωματικά και ψυχικά και που σε πολλές περιπτώσεις έχασαν την υγεία τους υπηρετώντας την Πατρίδα.

  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 11:16 | Αβραάμ καραδημητρίου

    26Το νέο Σχέδιο Νόμου, μέσω των άρθρων 101 και 111, εισάγει ένα καθεστώς που μεταβάλλει θεμελιωδώς τη θέση των στελεχών που υπηρετούν σε Ειδικές Καταστάσεις λόγω αναπηρίας, χρόνιων παθήσεων ή τραυματισμών εν ώρα καθήκοντος. Η υποχρεωτική επανεξέταση ανά τριετία, η δυνατότητα αυτεπάγγελτης παραπομπής και η απώλεια της νομοθετικά κατοχυρωμένης προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 δημιουργούν ένα πλαίσιο διοικητικής αβεβαιότητας που δεν είναι σύμφωνο με το Σύνταγμα, τη Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.Η «οριστική κρίση» χάνει τον χαρακτήρα της και μετατρέπεται σε μηχανισμό διαρκούς αμφισβήτησης. Η υγειονομική κρίση καλείται πλέον να λαμβάνει υπόψη «υπηρεσιακές ανάγκες» και όχι καθαρά ιατρικά δεδομένα, γεγονός που αντίκειται στην αρχή της εξατομικευμένης κρίσης, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 23 περ. ε του Νόμου 3883 του 2010. Η πρακτική αυτή μετατρέπει την ιατρική διαδικασία σε διοικητικό εργαλείο διαχείρισης προσωπικού.Το άρθρο 111 προβλέπει την καθολική επανεξέταση όλων των στελεχών που υπάγονται στο άρθρο 101 μέσα σε τρία έτη, χωρίς να απαιτείται καμία αλλαγή της υγείας τους. Πρόκειται για μία μορφή διοικητικής «Ιεράς Εξέτασης», όπου όλοι οι υπαγόμενοι σε ειδικές καταστάσεις τίθενται εξ αρχής υπό αμφισβήτηση. Η ρύθμιση όχι μόνο δεν στηρίζεται σε ιατρικά δεδομένα αλλά, αντιθέτως, συνιστά μηχανισμό διοικητικής εκκαθάρισης στελεχών σε βάθος τριετίας, παρόμοιο με όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν με κατηγορίες προσωπικού όπως οι ΕΠΟΠ, όταν εφαρμόστηκαν οριζόντιες κρίσεις χωρίς εξατομικευμένα κριτήρια.Η εμπειρία του παρελθόντος αποδεικνύει ότι κάθε φορά που εφαρμόστηκε γενικευμένη και μη αιτιολογημένη επανεξέταση, οδήγησε σε μαζικές απομακρύνσεις προσωπικού. Η επανάληψη του ίδιου μοντέλου σήμερα, σε μία ακόμη πιο ευάλωτη κατηγορία στελεχών, προκαλεί εύλογα το ερώτημα: ποια πραγματική ανάγκη εξυπηρετεί αυτή η διαδικασία; Γιατί να επανεξεταστούν μαζικά στελέχη που έχουν ήδη κριθεί οριστικά, όταν δεν υπάρχει καμία υγειονομική, επιστημονική ή διοικητική μεταβολή που να το επιβάλλει; Και τι ακριβώς αποκρύπτεται πίσω από μια τόσο αυστηρή και οριζόντια διαδικασία που δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά ιατρικά κριτήρια;Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 συνεπάγεται και την απώλεια της φρουράς επιθυμίας που παρείχε ο Νόμος 3257 του 2004, ο οποίος πλέον παραπέμπει σε ανενεργό πλαίσιο. Αυτό στερεί από τα στελέχη το δικαίωμα να υπηρετούν στον τόπο όπου έχουν πρόσβαση στην αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη, εκθέτοντάς τα σε μεταθέσεις που μπορεί να επιδεινώσουν την υγεία τους. Η απώλεια της προστασίας αυτής παραβιάζει την αρχή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τη συνταγματική επιταγή προστασίας των ατόμων με αναπηρία.Τα στελέχη που εντάσσονται σε Ειδικές Καταστάσεις δεν αποτελούν διοικητικό βάρος. Είναι άνθρωποι που υπηρέτησαν σε πλοία, μονάδες, επιχειρήσεις και πολυετείς δραστηριότητες υψηλού κινδύνου. Είναι άνθρωποι που τραυματίστηκαν, που χειρουργήθηκαν, που υπηρεσιακά εξαντλήθηκαν και που σε πολλές περιπτώσεις έχασαν την υγεία τους υπηρετώντας την Πατρίδα. Η Πολιτεία έχει αυξημένο καθήκον προστασίας απέναντί τους, όχι την εξουσία να τους υποβάλλει σε κύκλους ατέρμονων επανεξετάσεων και διοικητικής αμφισβήτησης.Για τους παραπάνω λόγους ζητείται η απαλοιφή:1. της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» από το άρθρο 108 παράγραφος 8β2. της παραγράφου 3 του άρθρου 1113. της φράσης «ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών ετών από την κοινοποίηση σε αυτούς της τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας» από το άρθρο 101 παράγραφος 6εΖητείται επίσης η αποκατάσταση της προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 μέσω της ακόλουθης νομοτεχνικής αντικατάστασης της παραγράφου 3 του άρθρου 111:«Τα στελέχη που ανήκουν στις κατηγορίες του άρθρου 101 και τελούν σε ειδικές υπηρεσιακές καταστάσεις για λόγους υγείας υπηρετούν στον τόπο επιθυμίας τους, όπου είναι δυνατή η αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 του Νόμου 3257 του 2004. Μετακίνηση επιτρέπεται μόνο κατόπιν αιτήματος του στελέχους ή με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση λόγω αντικειμενικής αδυναμίας υπηρεσίας στον τόπο αυτό».Η υιοθέτηση των παραπάνω δεν αποτελεί απλώς τεχνική βελτίωση του κειμένου. Αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει εκείνους που έθεσαν την υγεία και τη ζωή τους στην υπηρεσία της. Μόνο έτσι διασφαλίζεται ότι η μεταρρύθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων δεν θα γίνει εις βάρος των πιο ευάλωτων στελεχών τους

  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 11:49 | Αθηνά

    1)«Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις.

    2)Το προτεινόμενο Άρθρο 106 προκαλεί μία άμεση και αδικαιολόγητη κατάργηση πολιτικών δικαιωμάτων για μια ολόκληρη κατηγορία Ελλήνων πολιτών, τους υπηρετούντες στρατιωτικούς. Θέτει γενική και απόλυτη απαγόρευση συμμετοχής μας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, τόσο στον Α’ όσο και στον Β’ βαθμό, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα οι ρυθμίσεις επέτρεπαν τη νόμιμη και απολύτως ομαλή συμμετοχή μας ως υποψηφίων και ως εκλεγμένων.

    3)Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 επιφέρει και την κατάργηση της φρουράς επιθυμίας που παρείχε ο Νόμος 3257 του 2004, ο οποίος πλέον παραπέμπει σε ανενεργό πλαίσιο. Έτσι τα στελέχη με σοβαρές ή μόνιμες παθήσεις χάνουν το δικαίωμα να υπηρετούν σε τόπο όπου έχουν πρόσβαση στην αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη. Η απώλεια αυτής της προστασίας παραβιάζει την υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει τα άτομα με αναπηρία.Το άρθρο 101, ενώ επιχειρεί να κωδικοποιήσει τις ειδικές καταστάσεις, δεν προβλέπει κανένα αντικειμενικό και ασφαλές πλαίσιο καθορισμού των καθηκόντων, δεν διασφαλίζει την προστασία της υγείας των στελεχών και δεν προβλέπει διαδικασία ένστασης σε περίπτωση ανάθεσης ακατάλληλων καθηκόντων. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ προσωρινών, χρόνιων ή μη αναστρέψιμων παθήσεων και δεν θεσπίζεται μηχανισμός εγγυήσεων απέναντι στην αυθαιρεσία. Έτσι δημιουργούνται ουσιαστικοί κίνδυνοι άνισης μεταχείρισης και επιβάρυνσης της υγείας των πασχόντων στελεχών.Τα στελέχη που εντάσσονται σε ειδικές καταστάσεις δεν είναι διοικητικό βάρος. Είναι άνθρωποι που υπηρέτησαν σε πλοία, μονάδες, επιχειρήσεις και περιβάλλοντα υψηλού κινδύνου. Είναι άνθρωποι που τραυματίστηκαν, χειρουργήθηκαν, επιβαρύνθηκαν σωματικά και ψυχικά και που σε πολλές περιπτώσεις έχασαν την υγεία τους υπηρετώντας την Πατρίδα.

  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 11:14 | Γιάννης

    1)«Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις.

    2)Το προτεινόμενο Άρθρο 106 προκαλεί μία άμεση και αδικαιολόγητη κατάργηση πολιτικών δικαιωμάτων για μια ολόκληρη κατηγορία Ελλήνων πολιτών, τους υπηρετούντες στρατιωτικούς. Θέτει γενική και απόλυτη απαγόρευση συμμετοχής μας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, τόσο στον Α’ όσο και στον Β’ βαθμό, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα οι ρυθμίσεις επέτρεπαν τη νόμιμη και απολύτως ομαλή συμμετοχή μας ως υποψηφίων και ως εκλεγμένων.

    3)Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 επιφέρει και την κατάργηση της φρουράς επιθυμίας που παρείχε ο Νόμος 3257 του 2004, ο οποίος πλέον παραπέμπει σε ανενεργό πλαίσιο. Έτσι τα στελέχη με σοβαρές ή μόνιμες παθήσεις χάνουν το δικαίωμα να υπηρετούν σε τόπο όπου έχουν πρόσβαση στην αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη. Η απώλεια αυτής της προστασίας παραβιάζει την υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει τα άτομα με αναπηρία.Το άρθρο 101, ενώ επιχειρεί να κωδικοποιήσει τις ειδικές καταστάσεις, δεν προβλέπει κανένα αντικειμενικό και ασφαλές πλαίσιο καθορισμού των καθηκόντων, δεν διασφαλίζει την προστασία της υγείας των στελεχών και δεν προβλέπει διαδικασία ένστασης σε περίπτωση ανάθεσης ακατάλληλων καθηκόντων. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ προσωρινών, χρόνιων ή μη αναστρέψιμων παθήσεων και δεν θεσπίζεται μηχανισμός εγγυήσεων απέναντι στην αυθαιρεσία. Έτσι δημιουργούνται ουσιαστικοί κίνδυνοι άνισης μεταχείρισης και επιβάρυνσης της υγείας των πασχόντων στελεχών.Τα στελέχη που εντάσσονται σε ειδικές καταστάσεις δεν είναι διοικητικό βάρος. Είναι άνθρωποι που υπηρέτησαν σε πλοία, μονάδες, επιχειρήσεις και περιβάλλοντα υψηλού κινδύνου. Είναι άνθρωποι που τραυματίστηκαν, χειρουργήθηκαν, επιβαρύνθηκαν σωματικά και ψυχικά και που σε πολλές περιπτώσεις έχασαν την υγεία τους υπηρετώντας την Πατρίδα.

  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 09:00 | ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Τ.

    Το νέο πολυνομοσχέδιο, όπως κατατέθηκε για διαβούλευση, έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία σε μεγάλο αριθμό στελεχών που υπάγονται σε ειδικές καταστάσεις, όπως Ελαφράς Υπηρεσίας και Υπηρεσίας Γραφείου. Πρόκειται για προσωπικό που έχει ήδη επιβαρυνθεί από σοβαρά προβλήματα υγείας και το οποίο στηρίζει τη λειτουργία των υπηρεσιών σε απαιτητικές συνθήκες.Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις φαίνεται να δημιουργούν αβεβαιότητα και να δίνουν την εντύπωση ότι τιμωρούν ανθρώπους οι οποίοι δεν επέλεξαν την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, αλλά οδηγήθηκαν σε αυτήν λόγω ασθένειας ή τραυματισμού. Είναι σημαντικό οποιαδήποτε αλλαγή να λαμβάνει υπόψη την ιδιαιτερότητα αυτών των στελεχών, τον σεβασμό προς την υγεία τους και την ανάγκη να διατηρηθεί η αξιοπρέπειά τους στο υπηρεσιακό περιβάλλον.Ζητείται να εξεταστούν προσεκτικά οι διατάξεις που αφορούν τα στελέχη ειδικών καταστάσεων, να υπάρξει διαβούλευση με εκπροσώπους τους και να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξουν άδικες επιβαρύνσεις ή στοχοποίηση των πιο ευάλωτων ομάδων του προσωπικού. Η πολιτεία οφείλει να προστατεύει όσους έχουν ήδη προσφέρει και συνεχίζουν να προσφέρουν, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.

  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 09:34 | ΑΣΜΙΑΣ ΣΤΥΑ

    Το παρόν μέρος ρυθμίζει τις «καταστάσεις» αξιωματικών και υπαξιωματικών, αλλά στην ουσία παγιώνει ένα ιδιαίτερα αυστηρό, μονομερώς κρατικοκεντρικό πλαίσιο, όπου τα δικαιώματα του στρατιωτικού προσωπικού υποχωρούν πλήρως μπροστά στην αρχή της «διαθεσιμότητας προς την υπηρεσία». Η έννοια της κατάστασης (ενέργεια, εφεδρεία, ειδικές καταστάσεις) παρουσιάζεται ως τεχνική – στην πραγματικότητα όμως είναι ο βασικός μηχανισμός με τον οποίο το κράτος διατηρεί για δεκαετίες ένα καθεστώς αυξημένης εξάρτησης και ελέγχου επάνω στο άτομο, ακόμη και μετά την αποστρατεία (υποχρεώσεις εφεδρείας, κυρώσεις για μη δήλωση διεύθυνσης, ανάκληση στην ενέργεια κ.λπ.).

    Οι ρυθμίσεις για απώλεια ιδιότητας (άρθρο 97) είναι ιδιαίτερα σκληρές και τιμωρητικές: η στέρηση βαθμού συνοδεύεται από πλήρη διαγραφή από τις ΕΔ, απαγόρευση χρήσης παρασήμων, αποκλεισμό από ενώσεις, ακόμη και από την εφεδρεία. Ουσιαστικά, η επαγγελματική και ηθική «εξαφάνιση» του προσώπου θεσμοθετείται ως παραπλήρωμα της ποινικής ή πειθαρχικής τιμωρίας. Καμία πρόνοια δεν υπάρχει για σταδιακή αποκατάσταση, για διάκριση βαρύτητας ή για επανεξέταση σε βάθος χρόνου.

    Οι ειδικές καταστάσεις (Υπηρεσίας Γραφείου, Ελαφράς Υπηρεσίας, Υπηρεσίας Ξηράς/Εδάφους) εμφανίζονται ως μέριμνα για τα τραυματισμένα ή ασθενή στελέχη, αλλά συνοδεύονται από σοβαρούς επαγγελματικούς περιορισμούς: δεν καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις, αποκλείονται από κρίσιμες διοικητικές/επιχειρησιακές θέσεις, δεν λαμβάνουν επιδόματα κινδύνου και η πιθανότητα επιστροφής σε πλήρη ενεργό υπηρεσία είναι μοναδική και εξαιρετικά τυποποιημένη. Αντί για ένα ευέλικτο, εξατομικευμένο σύστημα ένταξης ανάλογα με τις ικανότητες, διαμορφώνεται μια «δευτερεύουσα κατηγορία» στελεχών μειωμένων προοπτικών.

    Η διαθεσιμότητα (άρθρο 102) λειτουργεί ως ισχυρό εργαλείο πίεσης: με απλή άσκηση ποινικής δίωξης για μια μεγάλη γκάμα αδικημάτων, ο στρατιωτικός απομακρύνεται από την υπηρεσία έως 18 μήνες, με μείωση αποδοχών και χωρίς πραγματική δυνατότητα άμυνας σε υπηρεσιακό επίπεδο πριν την τελεσιδικία. Η πρόβλεψη αυτή ενισχύει την ποινικοποίηση της υπηρεσιακής ζωής, με κίνδυνο η δίωξη –ακόμη και αν στο τέλος καταλήξει σε απαλλαγή– να έχει ήδη καταστρέψει ουσιαστικά τη σταδιοδρομία.

    Αντίστοιχα, οι ρυθμίσεις περί μακράς αναρρωτικής άδειας (άρθρο 103) είναι αυστηρά χρονομετρημένες και προσανατολισμένες περισσότερο στον έλεγχο και τη διαχείριση «περιττού» προσωπικού, παρά στην ουσιαστική υγειονομική προστασία. Τα όρια σε μήνες, τα πολλαπλά στάδια και η τελική «οριστική» κρίση αποστρατείας μετά από 30 μήνες συνολικής απουσίας δείχνουν προτεραιότητα στο δημοσιονομικό/λειτουργικό κόστος, όχι σε μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση της υγείας.

    Οι διατάξεις για υποχρεωτική παραμονή στις ΕΔ (άρθρο 107) και για αποζημίωση σε περίπτωση πρόωρης εξόδου (άρθρο 108) είναι ιδιαιτέρως δεσμευτικές: επιβάλλουν ένα καθεστώς ουσιαστικής «δέσμευσης» του ατόμου για πολλά χρόνια μετά την εκπαίδευσή του, με οικονομικό εκβιασμό σε περίπτωση παραίτησης ή δυσμενούς κρίσης. Η λογική είναι καθαρά εργαλειακή: το προσωπικό αντιμετωπίζεται ως επένδυση που πρέπει να «αποσβεστεί» και όχι ως επαγγελματίας με δικαίωμα αναθεώρησης της πορείας του.

    Στο επίπεδο των ατομικών ελευθεριών, το άρθρο 106 επιβάλλει ένα πολύ στενό πλαίσιο. Η γενική απαγόρευση άσκησης επαγγέλματος ή ιδιωτικής εργασίας, συμμετοχής σε φορείς που ασκούν κριτική ή εμπλέκονται σε πολιτική, ενισχύει την εικόνα ενός προσωπικού «σιωπηλού και πλήρως διαθέσιμου». Οι εξαιρέσεις (υγειονομικοί, πληροφορικής, μουσικοί, διδασκαλία, ερευνητικά προγράμματα) είναι στενές και πάντοτε υπό άδεια, επιβεβαιώνοντας ότι ο στρατιωτικός δεν αντιμετωπίζεται ως πλήρης πολίτης αλλά ως διαρκές όργανο της υπηρεσίας.

    Τέλος, η εφεδρεία (άρθρο 105) και η δυνατότητα ανάκλησης ακόμη και για λόγους υγείας ή για συγκρότηση στρατιωτικών δικαστηρίων δείχνουν ότι η σχέση με τις ΕΔ δεν τερματίζεται πραγματικά με την αποστρατεία. Προστίθενται μάλιστα κυρώσεις (πρόστιμο) ακόμη και για τυπικά ζητήματα, όπως η μη έγκαιρη αλλαγή δηλωμένης διεύθυνσης, γεγονός που ενισχύει την αίσθηση ότι το πρώην στέλεχος παραμένει υπό διαρκή διοικητική επιτήρηση.

  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 09:22 | Γιάννης

    Τα στελέχη που πάσχουν από ασθένειες που έχουν χαρακτηριστεί μόνιμες ή δυσίατες από υγειονομικές επιτροπές πρέπει να εξαιρούνται από κάθε διαδικασία επανεξέτασης, εκτός εάν υπάρχει αποδεδειγμένη ιατρική μεταβολή η οποία αιτιολογείται επαρκώς από τους θεράποντες ιατρούς Παρακαλώ τα άρθρα 101 και 111 να τροποποιηθούν και να εξαιρουν την επανακρίση στελεχών με ανίατα ή δυσίατα νοσήματα .
    Η επανεξέταση μόνο ταλαιπωρία, περιττές εξετάσεις και έξοδα, ψυχολογική πίεση και στιγματισμό προσφέρει στα παθόντα στελέχη. Δυστυχώς η υγεία τους δεν πρόκειται να καλυτερεύσει.

  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 06:01 | Θάνος

    «Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου»

  • 1 Δεκεμβρίου 2025, 05:59 | Βάιος Τσαπρούνης

    Απαράδεκτο και το άρθρο 106 που θίγει κεκτημένο συνταγματικό δικαίωμα της ελευθερίας της έκφραση, του λόγου και του συνεταιρίζεσθαι, όπως αυτό επικυρώθηκε με απόφαση του Αρείου Πάγου το 2012.
    Απόσυρση του νομοσχεδίου.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 23:41 | Λεωνίδας

    Το Άρθρο 106 εισάγει έναν απόλυτο και αδικαιολόγητο αποκλεισμό των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων από κάθε μορφή συμμετοχής στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ανατρέποντας ένα σταθερό και λειτουργικό πλαίσιο που εφαρμόζεται επί δεκαετίες χωρίς να έχει δημιουργήσει κανένα πρόβλημα ουδετερότητας ή λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων.Η ρύθμιση αυτή παραβιάζει θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές — αναλογικότητα, ισότητα, το δικαίωμα συμμετοχής στα κοινά και το αυτοδιοικητικό κεκτημένο (άρθρα 5, 25, 51 και 102 Σ). Επιπλέον, αντιβαίνει στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που έχει κρίνει ότι οι γενικοί και οριζόντιοι αποκλεισμοί από το δικαίωμα του εκλέγεσθαι είναι μη αναλογικοί και νομικά επισφαλείς.Η διάταξη του ΥΠΕΘΑ συγκρούεται ευθέως με το ειδικό νομοθετικό πλαίσιο των ΟΤΑ (lex specialis), δημιουργεί ζήτημα αναδρομικότητας και καταργεί τη νόμιμη προσδοκία όσων ήδη υπηρετούν ως αιρετοί στις κοινότητές τους. Η απουσία μεταβατικής πρόβλεψης επιτείνει τη νομική αβεβαιότητα και διαταράσσει τη δημοκρατική λειτουργία δεκάδων Κοινοτήτων και Δημοτικών Συμβουλίων.Θέσεις όπως των Προέδρων και Μελών Κοινοτήτων δεν είναι εκτελεστικές ούτε κομματικές· αποτελούν καθαρά κοινωνικούς θεσμούς, χωρίς σύγκρουση με τα στρατιωτικά καθήκοντα. Η οριζόντια απαγόρευση στερεί από τις τοπικές κοινωνίες ενεργούς πολίτες με εμπειρία, γνώση και διάθεση προσφοράς.Ζητούμε ρητά και κατηγορηματικά την άμεση απόσυρση της διάταξης του Άρθρου 106, ως αντισυνταγματικής, μη αναλογικής και επιβλαβούς για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τη δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 20:27 | Χρήστος

    Το υπό διαβούλευση Σχέδιο Νόμου, μέσω των άρθρων 101 και 111, εισάγει ένα πλαίσιο που μεταβάλλει ουσιωδώς και εις βάρος των στελεχών τις Ειδικές Καταστάσεις υπηρεσίας. Η υποχρεωτική επανεξέταση, η δυνατότητα αυτεπάγγελτης παραπομπής και η κατάργηση της προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 δημιουργούν ένα καθεστώς διοικητικής ανασφάλειας, αντίθετο με το Σύνταγμα, τη διεθνή έννομη τάξη και τις αρχές της χρηστής διοίκησης.Οι υγειονομικές κρίσεις αποτελούν ατομικές διοικητικές πράξεις που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ, είναι οριστικές και παράγουν δικαιώματα. Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος, κανένας νόμος δεν παράγει αναδρομικές δυσμενείς συνέπειες, εάν δεν περιέχει ρητή σχετική διάταξη. Το παρόν νομοσχέδιο δεν περιέχει καμία ρήτρα αναδρομικής κατάργησης παλαιών υγειονομικών κρίσεων, επομένως όλα τα ΦΕΚ που έχουν εκδοθεί εξακολουθούν να ισχύουν πλήρως. Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 δεν θίγει τα αποτελέσματα των ατομικών διοικητικών πράξεων που έχουν ήδη παραγάγει δικαιώματα, ούτε μπορεί να ανατρέψει κρίσεις σωματικής ικανότητας που έχουν κριθεί οριστικά, εκτός εάν υπάρχει νέο και ουσιώδες ιατρικό στοιχείο.Η παράγραφος 3 του άρθρου 111, που προβλέπει καθολική επανεξέταση όλων των στελεχών μέσα σε τρία έτη, ανεξάρτητα από το είδος ή τη χρονιότητα της πάθησης, συνιστά μορφή διοικητικής “Ιεράς Εξέτασης”. Πρόκειται για έναν μηχανισμό που δεν στηρίζεται σε ιατρική λογική αλλά σε διοικητική σκοπιμότητα και ο οποίος ενδέχεται να οδηγήσει σε ουσιαστική εκκαθάριση προσωπικού σε βάθος τριετίας. Η ιστορική εμπειρία από αντίστοιχες οριζόντιες επανεξετάσεις άλλων κατηγοριών, όπως οι ΕΠΟΠ, καταδεικνύει ότι τέτοιου τύπου διαδικασίες έχουν οδηγήσει σε μαζικές απομακρύνσεις χωρίς να υπάρχει πραγματική μεταβολή της υγείας των στελεχών.Η επανεξέταση χωρίς μεταβολή της υγείας αντίκειται στα άρθρα 2, 21 και 25 του Συντάγματος, στη Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, στον Νόμο 4488 του 2017 και στην πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο έχει κρίνει ότι η υγειονομική κατάσταση δεν μπορεί να ανατρέπεται αυθαίρετα χωρίς νέο ιατρικό δεδομένο. Η εισαγωγή διοικητικού κριτηρίου («συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες») νοθεύει τον χαρακτήρα της ιατρικής κρίσης και παραβιάζει την αρχή της εξατομίκευσης, που αποτελεί υποχρέωση της Διοίκησης.Η κατάργηση του Νόμου 1400 του 1973 επιφέρει και την κατάργηση της φρουράς επιθυμίας που παρείχε ο Νόμος 3257 του 2004, ο οποίος πλέον παραπέμπει σε ανενεργό πλαίσιο. Έτσι τα στελέχη με σοβαρές ή μόνιμες παθήσεις χάνουν το δικαίωμα να υπηρετούν σε τόπο όπου έχουν πρόσβαση στην αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη. Η απώλεια αυτής της προστασίας παραβιάζει τη συνταγματική επιταγή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και την υποχρέωση της Πολιτείας να προστατεύει τα άτομα με αναπηρία.Το άρθρο 101, ενώ επιχειρεί να κωδικοποιήσει τις ειδικές καταστάσεις, δεν προβλέπει κανένα αντικειμενικό και ασφαλές πλαίσιο καθορισμού των καθηκόντων, δεν διασφαλίζει την προστασία της υγείας των στελεχών και δεν προβλέπει διαδικασία ένστασης σε περίπτωση ανάθεσης ακατάλληλων καθηκόντων. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ προσωρινών, χρόνιων ή μη αναστρέψιμων παθήσεων και δεν θεσπίζεται μηχανισμός εγγυήσεων απέναντι στην αυθαιρεσία. Έτσι δημιουργούνται ουσιαστικοί κίνδυνοι άνισης μεταχείρισης και επιβάρυνσης της υγείας των πασχόντων στελεχών, αντίθετα με το Σύνταγμα, την αρχή της αναλογικότητας και τη Σύμβαση του ΟΗΕ.Τα στελέχη που εντάσσονται σε ειδικές καταστάσεις δεν είναι διοικητικό βάρος. Είναι άνθρωποι που υπηρέτησαν σε πλοία, μονάδες, επιχειρήσεις και περιβάλλοντα υψηλού κινδύνου. Είναι άνθρωποι που τραυματίστηκαν, χειρουργήθηκαν, επιβαρύνθηκαν σωματικά και ψυχικά και που σε πολλές περιπτώσεις έχασαν την υγεία τους υπηρετώντας την Πατρίδα. Η Πολιτεία όχι μόνο δεν έχει το δικαίωμα να τους υποβάλλει σε διαρκή αμφισβήτηση αλλά φέρει αυξημένο καθήκον προστασίας και σεβασμού απέναντί τους.Για όλους τους ανωτέρω λόγους ζητείται η απαλοιφή:1. της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» από το άρθρο 108 παράγραφος 8β2. της παραγράφου 3 του άρθρου 1113. της φράσης «ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών ετών από την κοινοποίηση της τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας» από το άρθρο 101 παράγραφος 6εΖητείται επίσης η αποκατάσταση της προστασίας του Νόμου 3257 του 2004 μέσω της ακόλουθης νομοτεχνικής αντικατάστασης της παραγράφου 3 του άρθρου 111:«Τα στελέχη που ανήκουν στις κατηγορίες του άρθρου 101 και τελούν σε ειδικές υπηρεσιακές καταστάσεις για λόγους υγείας υπηρετούν στον τόπο επιθυμίας τους, όπου είναι δυνατή η αναγκαία ιατρική και οικογενειακή υποστήριξη, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 του Νόμου 3257 του 2004. Μετακίνηση επιτρέπεται μόνο κατόπιν αιτήματος του στελέχους ή με ειδικά αιτιολογημένη απόφαση λόγω αντικειμενικής αδυναμίας υπηρεσίας στον τόπο αυτό».Η διασφάλιση των παραπάνω δεν αποτελεί τυπική νομοτεχνική διόρθωση. Αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της Πολιτείας απέναντι σε στελέχη που έθεσαν την υγεία, την ψυχική αντοχή και πολλές φορές τη ζωή τους στην υπηρεσία της. Μόνο με σεβασμό στις αρχές του Συντάγματος και του κράτους δικαίου μπορεί η αναμόρφωση του συστήματος να γίνει πραγματικά δίκαιη και λειτουργική.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 20:30 | Κυριακή

    Κατάργηση του άρθρου 101.Συμφωνώ απόλυτα με την θέση της ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΑΝΑΠΗΡΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΕΙΡΗΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΕΝΟΠΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ν.1370/1944 η οποία εκφράστηκε και απο την ίδια την Ένωση.
    Στό υπό διαβούλευση σ/ν που καταργεί το ΝΔ 1400/1973 και με γνώμονα ότι επανακαθορίζεται η ειδική κατάσταση των Αξιωματικών και Υπαξιωματικών Υπηρεσίας Γραφείου, που αφορά παθόντες λόγω τραύματος σε διατεταγμένη υπηρεσία και ένεκα ταύτης, τεκμαίρεται ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την χορήγηση αναπηρικού επιδόματος. Αυτό είχε προβλεφθεί και στις διατάξεις του άρθρου 127 παρ. στ του ν.4472/17, αλλά ουδέποτε υλοποιήθηκε, λόγω μην εκδόσεως σχετικής ΚΥΑ του ΥΠΕΘΑ και του Υπουργείου Οικονομικών.Αντί αυτού, διαπιστώνεται ότι στο υπό διαβούλευση σ/ν, στο άρθρο 79 αυτού, δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για αναπηρικό επίδομα για όσους κρίθηκαν ή θα κριθούν για μεταφορά στην κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου.Στα Σώματα Ασφαλείας έχει προβλεφθεί εκ νέου στο νέο νομοσχέδιο (ν. 5246 /25 άρθρο 24 παρ.1ζ ΦΕΚ 198 Α-11-11-25) η χορήγηση του μηνιαίου επιδόματος των 300€ σε όσους τελούν σε κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου. Το επίδομα αυτό καταβάλλεται αδιαλείπτως εδώ και οκτώ (8) χρόνια σύμφωνα με Κ.Υ.Α του Υπουργού Εσωτερικών και Υπουργού Οικονομικών (ΦΕΚ 94 Τεύχος Β, 23-1-2018) κατ΄ εφαρμογή του ν.4472/2018.Κατόπιν των παραπάνω και στα πλαίσια της ισονομίας και ισοπολιτείας, καλείται το ΥΠΕΘΑ, όπως προβεί στις δέουσες ενέργειες για την αποκατάσταση αυτής της αδικίας και άνισης μεταχείρισης σε βάρος των στελεχών των ΕΔ που υπέστησαν θυσίες αίματος για την πατρίδα.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 20:07 | Παραιτηθείς Αξιωματικός Οικονομικού Σώματος

    Ως πρώην ανώτερος αξιωματικός του Οικονομικού Σώματος, που επέλεξα την παραίτηση, θεωρώ κρίσιμο να επισημάνω ένα σημαντικό κενό στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο: την εξαίρεση των Αξιωματικών του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος από τις προβλέψεις της παρ. 2α του άρθρου 106.

    Οι εν λόγω εξαιρέσεις δεν έχουν τεκμηριωθεί, ενώ έρχονται σε αντίθεση με την κοινή επιστημονική προέλευση και το όμοιο επαγγελματικό υπόβαθρο των αποφοίτων ΣΣΑΣ. Το ίδιο το ΥΠΕΘΑ είχε δεσμευθεί, σε επίσημες συναντήσεις και έγγραφα, ότι θα επιτρέψει την ιδιωτική άσκηση του επαγγέλματος εκτός υπηρεσίας, υπό αυστηρούς κανόνες δεοντολογίας και ελέγχου. Η σχετική πρόβλεψη είχε μάλιστα ενσωματωθεί στο προσχέδιο του πολυνομοσχεδίου της 9/10/2025. Η αφαίρεσή της, σε αυτή τη φάση, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τη συνέπεια της νομοθετικής διαδικασίας.

    Η άνιση μεταχείριση των Αξιωματικών του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος υποβαθμίζει τη θέση τους σε σχέση με τα υπόλοιπα επιστημονικά στελέχη (όπως το Υγειονομικό και η Πληροφορική), ενώ ακυρώνει μια πολιτική που έχει ήδη εξαγγελθεί και τεχνικά επεξεργαστεί. Η επιλογή αυτή πλήττει το κύρος και τη λειτουργικότητα των συγκεκριμένων Σωμάτων και, κυρίως, στερεί από τους αξιωματικούς τη δυνατότητα να διατηρούν ενεργή την επιστημονική τους ιδιότητα.

    Θεωρώ σημαντικό να τονιστεί ότι η δυνατότητα νόμιμης άσκησης του επιστημονικού επαγγέλματος θα μπορούσε να αποτελέσει πραγματικό αντικίνητρο στην παραίτηση. Στη δική μου περίπτωση —όπως και σε πολλές άλλες— η αδυναμία αυτή λειτούργησε ως καταλυτικός παράγοντας αποχώρησης. Η διατήρηση της εξαίρεσης, επομένως, όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά ενισχύει το φαινόμενο της απώλειας εξειδικευμένων στελεχών από τις Ένοπλες Δυνάμεις.

    Με βάση όλα τα παραπάνω, θεωρώ αναγκαίο να αποκατασταθεί η ισότιμη μεταχείριση των Αξιωματικών του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος και να επανενταχθούν στις εξαιρέσεις της παρ. 2α του άρθρου 106, όπως είχε ήδη προβλεφθεί. Μια τέτοια διόρθωση δεν είναι μόνο θέμα δικαιοσύνης και συνέπειας, αλλά και ουσιαστικής διασφάλισης της λειτουργίας και της βιωσιμότητας των Σωμάτων.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 19:13 | Α.

    Σχόλιο επί του άρθρου 106
    Η εξαίρεση μόνο των αξιωματικών του Υγειονομικού, Μουσικού Σώματος και του Κλάδου Πληροφορικής από την γενική απαγόρευση άσκησης ιδιωτικού έργου συνιστά αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση, αντίθετη με τις συνταγματικές αρχές της ισότητας και αναλογικότητας.
    Οι αξιωματικοί όλων των όπλων και σωμάτων τελούν υπό το ίδιο καθεστώς υπηρεσιακών υποχρεώσεων, δεν τεκμηριώνεται κάποια ουσιαστική διαφοροποίηση, που να δικαιολογεί την προνομιακή εξαίρεση μόνο δύο ειδικοτήτων. Αντίθετα και άλλες ειδικότητες (μηχανικοί, οικονομολόγοι, ψυχολόγοι, γεωγράφοι, μουσικοί κ.ά.) διαθέτουν επιστημονικά προσόντα που μπορούν να αξιοποιηθούν χωρίς να θίγεται η Υπηρεσία, εφόσον η άσκηση ιδιωτικού έργου γίνεται εκτός υπηρεσίας, χωρίς σύγκρουση συμφερόντων και με ελεγκτικές δικλίδες.
    Εφόσον, η πολιτεία αποδέχεται ότι η ιδιωτική επαγγελματική δραστηριότητα μπορεί να επιτραπεί υπό όρους για το Υγειονομικό και την Πληροφορική, τότε για λόγους συνταγματικής ισότητας και εύλογης διοικητικής μεταχείρισης οφείλει να επιτρέψει αντίστοιχη δυνατότητα σε όλους τους αξιωματικούς, με ενιαίους κανόνες και προϋποθέσεις.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 19:24 | Φοροτεχνικός

    Από αναρτηθέντα στοιχεία (ενδεικτικά 25SYMV017212741 για παροχή λογιστικών υπηρεσιών σε μικρό Ταμείο του ΣΞ ζητήθηκε το αστρονομικό, κατά την άποψή μου, ποσό των 24.000 πλέον ΦΠΑ).
    Τις υπόψη λογιστικές υπηρεσίες θα μπορούσαν κάλλιστα να τις παρέχουν Αξκοί του Οικονομικού Σώματος ακόμη και αφιλοκερδώς στηρίζοντας
    έμπρακτα τα Ταμεία στα οποία είναι μέτοχοι.

    Ποια η λογική να εξαιρούνται οι Αξκοί του Οικονομικού αλλά και του Νομικού Σώματος από το δικαίωμα άσκησης έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά? Οι Αξκοί του Οικονομικού – πολλοί με μεταπτυχιακά, καλούνται να αντιμετωπίσουν σαν κύριο εργασιακό αντικείμενο τον χρόνο καταβολής των εξόδων εκτέλεσης υπηρεσίας. Και αν ερωτηθούν σε ποιο λογαριασμό παρακολουθούνται οι υποχρεώσεις στη λογιστική πιθανόν να σου απαντήσουν 29,35 γιατί αυτό αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους αποκομμένοι από το επιστημονικό τους αντικείμενο. Αυτά λοιπόν βλέπουν οι νέοι Αξκοί και υποβάλλουν μαζικά παραιτήσεις.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 19:01 | Σάββας

    Όπως η Πολιτεία βραβεύει και τιμά τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που συμμετέχουν σε αθλητικούς αγώνες, σε εθελοντικές αιμοδοσίες και σε πλήθος άλλων δράσεων κοινωνικής προσφοράς, έτσι οφείλει να αναγνωρίζει και όσους επιλέγουν να υπηρετήσουν τις τοπικές τους κοινωνίες μέσα από τους θεσμούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
    Η συμμετοχή στα κοινά ενός χωριού δεν είναι πολιτικό αξίωμα· είναι πράξη εθελοντισμού, κοινωνικής ευθύνης και αυταπάρνησης.
    Είναι η έμπρακτη απόδειξη ότι οι άνθρωποι των Ενόπλων Δυνάμεων συνεχίζουν να υπηρετούν την πατρίδα και εκτός στρατοπέδων—εκεί όπου χτυπά η καρδιά της καθημερινότητας των πολιτών.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 18:44 | KM

    **Νομικές Παρατηρήσεις επί των Άρθρων 111 και 101 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου**

    **Ι. Επί του Άρθρου 111 – Μεταβατικές Διατάξεις**

    Η παράγραφος 3 του άρθρου 111 αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές, καθώς εισάγει κατ’ αποτέλεσμα αναδρομική μεταβολή υγειονομικών κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ και συνιστούν ατομικές διοικητικές πράξεις οι οποίες παράγουν δικαιώματα.

    1. **Συνταγματική Αρχή της Μη Αναδρομικότητας**
    Κατά το άρθρο 77 Συντ., «ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά».
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο **δεν περιέχει καμία ρήτρα αναδρομικής κατάργησης ή επανεξέτασης** υγειονομικών κρίσεων δημοσιευμένων σε ΦΕΚ. Επομένως, οι σχετικές ατομικές πράξεις **διατηρούν πλήρως τη νόμιμη ισχύ τους**.

    2. **Διάκριση μεταξύ κανονιστικών και ατομικών πράξεων**
    Οι υγειονομικές κρίσεις (π.χ. «Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά υπηρεσία») είναι **ατομικές διοικητικές πράξεις**, και όχι κανονιστικές.
    Οι πράξεις αυτές:
    – είναι **οριστικές**,
    – **δημιουργούν δικαίωμα**,
    – ανακαλούνται μόνον εφόσον προκύψει **νέο ουσιώδες ιατρικό στοιχείο**,
    – **δεν καταργούνται** ούτε τροποποιούνται λόγω μεταβολής του νομοθετικού πλαισίου.

    Η κατάργηση του ΝΔ 1400/1973 **δεν επηρεάζει ούτε καθιστά ανενεργά** τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού. Τα ΦΕΚ εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι την αποστρατεία του στελέχους ή την έκδοση νέας υγειονομικής κρίσης λόγω νέων στοιχείων.

    3. **Αρχή της Ασφάλειας Δικαίου και Προστατευόμενης Εμπιστοσύνης**
    Η αναδρομική μεταβολή των υγειονομικών κρίσεων θα παραβίαζε τη συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικούμενου προς την Πολιτεία, όπως κατοχυρώνεται στη νομολογία ΣτΕ.

    **Συμπέρασμα:**
    Η παράγραφος 3 πρέπει να απαλειφθεί ή να αναδιατυπωθεί ώστε να **διασφαλίζει ρητώς ότι οι υφιστάμενες υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ**.

    —

    **ΙΙ. Επί της κατηγορίας “Ελαφράς Υπηρεσίας” – Ζήτημα Ισονομίας**

    Η υφιστάμενη ρύθμιση οδηγεί σε άνιση μεταχείριση μεταξύ:
    α) στελεχών/στρατευσίμων που αντιμετωπίζουν προσωπικά προβλήματα υγείας και
    β) στελεχών που λαμβάνουν διευκολύνσεις λόγω ευθύνης φροντίδας τρίτου (ΑμεΑ ή ηλικιωμένου).

    Η διαφοροποίηση αυτή αντίκειται:
    – στην αρχή της ισότητας (άρθρο 4 Συντ.),
    – στην αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 Συντ.),
    – στην υποχρέωση της Πολιτείας να μεριμνά για όσους έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης υπηρεσίας.

    Στρατεύσιμοι και στελέχη με αποδεδειγμένα προβλήματα υγείας που περιορίζουν την ικανότητά τους πρέπει να τυγχάνουν **ίδιων διευκολύνσεων**, όπως ισχύει ήδη για τους φροντιστές ΑμεΑ. Ο αποκλεισμός αυτός είναι αδικαιολόγητος και αντίθετος στην κοινωνική αρχή του κράτους δικαίου.

    —

    **ΙΙΙ. Επί του Άρθρου 101 – Ειδικές Καταστάσεις Υπηρεσίας**

    Το άρθρο 101 επιχειρεί να κωδικοποιήσει το πλαίσιο ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας, πλην όμως παρουσιάζει σημαντικά νομικά και λειτουργικά κενά.

    1. **Έλλειψη εξειδίκευσης καθήκοντων και προστασίας**
    Το άρθρο δεν προσδιορίζει:
    – ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά με κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης,
    – τα όρια επιβάρυνσης,
    – τις υποχρεώσεις της διοίκησης για προστασία της υγείας,
    – ρητή απαγόρευση ανάθεσης ακατάλληλων ή επιβαρυντικών εργασιών,
    – διαδικασία ενστάσεων ή ελέγχου νομιμότητας των αναθέσεων.

    Το κενό αυτό αφήνει κρίσιμα ζητήματα στη διακριτική ευχέρεια των μονάδων, με κίνδυνο άνισης αντιμετώπισης και αυθαιρεσίας. Η προσέγγιση αυτή αντίκειται στις αρχές της **χρηστής διοίκησης** και της **ασφάλειας δικαίου**.

    2. **Ανεπαρκής συμμόρφωση με διεθνείς συμβάσεις**
    Το άρθρο δεν λαμβάνει υπόψη:
    – τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD),
    – την ΕΣΔΑ,
    – τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων ΕΕ,
    – τη Σύμβαση του Οβιέδο,
    – τον GDPR/ιατρικό απόρρητο.

    Η CRPD επιβάλλει εύλογη προσαρμογή, προστασία της υγείας και αποφυγή επιβάρυνσης του εργαζομένου — αρχές που δεν κατοχυρώνονται στο άρθρο.

    3. **Απουσία διάκρισης μεταξύ κατηγοριών παθήσεων**
    Το άρθρο δεν διαφοροποιεί:
    – προσωρινές παθήσεις,
    – χρόνιες παθήσεις,
    – μη αναστρέψιμες παθήσεις.

    Η ενιαία αντιμετώπιση μπορεί να οδηγήσει σε υπέρμετρη διοικητική επιβάρυνση και σε υποχρέωση συνεχούς επαναξιολόγησης στελεχών με μη αναστρέψιμες παθήσεις, κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας.

    4. **Απουσία ιατρού εργασίας από τη διαδικασία**
    Δεν υπάρχει πρόβλεψη ρόλου για ιατρό εργασίας, ο οποίος αποτελεί απαραίτητο φορέα για την εξειδίκευση κατάλληλων καθηκόντων.

    —

    **IV. Προτάσεις Αναδιατύπωσης**

    Για να καταστεί το πλαίσιο σύμφωνο με το Σύνταγμα και τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, προτείνονται:

    1. **Ρητή διατήρηση της ισχύος όλων των υφιστάμενων υγειονομικών κρίσεων** που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    2. **Σαφής εξειδίκευση καθηκόντων** που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε ειδική κατάσταση υπηρεσίας.
    3. **Απαγόρευση ανάθεσης ακατάλληλων ή επιβαρυντικών εργασιών** και ρητή υποχρέωση συμμόρφωσης προς υγειονομικούς περιορισμούς.
    4. **Θέσπιση διαδικασίας ένστασης** σε περιπτώσεις παραβίασης των ιατρικών οδηγιών.
    5. **Διάκριση μεταξύ προσωρινών, χρόνιων και μη αναστρέψιμων παθήσεων**.
    6. **Ρόλος ιατρού εργασίας** στον καθορισμό καθηκόντων γραφείου.
    7. **Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, GDPR και ιατρική δεοντολογία**.
    8. **Ίση μεταχείριση** στελεχών με προβλήματα υγείας με όσους λαμβάνουν διευκολύνσεις λόγω φροντίδας τρίτου προσώπου, προς αποφυγή παραβίασης της αρχής της ισονομίας.

    —

    **Τελικό συμπέρασμα:**
    Τα άρθρα 111 και 101 απαιτούν σημαντική αναδιατύπωση, ώστε να διασφαλίζεται η συνταγματικότητα των ρυθμίσεων, η προστασία των δικαιωμάτων των στελεχών, η ασφάλεια δικαίου και η προσαρμογή στις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας. Η διατήρηση των υφιστάμενων υγειονομικών κρίσεων και η παροχή σ

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 17:57 | Αριστείδης Α.

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    1. Εισαγωγή

    Οι ρυθμίσεις του Σχεδίου Νόμου που αφορούν τις Ειδικές Καταστάσεις (άρθρα 101, 108, 111, 130, 131) εισάγουν ένα καθεστώς που μεταβάλλει οριστικές υπηρεσιακές και υγειονομικές καταστάσεις, καταλύει θεμελιώδη δικαιώματα και επιτρέπει τη διοικητική απομάκρυνση στελεχών με προβλήματα υγείας.

    Η ουσία του προβλήματος είναι συνταγματική, όχι απλώς λειτουργική.

    —

    2. Απευθείας προσβολή της οριστικής υγειονομικής κρίσης

    Η υγειονομική κρίση που καταλήγει σε ένταξη σε Ειδική Κατάσταση είναι:

    Οριστική διοικητική πράξη,

    δημοσιευμένη σε ΦΕΚ,

    με δεσμευτική ισχύ,

    με παραγωγή εννόμων αποτελεσμάτων.

    Η υποχρεωτική νέας κρίσης ανά τριετία, χωρίς νέο ιατρικό δεδομένο και χωρίς αίτημα του στελέχους, αποτελεί αναδρομική δυσμενή μεταβολή κατά παράβαση του άρθρου 77 του Συντάγματος.
    Η Διοίκηση δεν έχει δικαίωμα να ακυρώσει οριστική κρίση με “δεύτερη ευκαιρία” αυτεπάγγελτης παραπομπής.

    —

    3. Παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου

    Η εκ των υστέρων μετατροπή μίας “οριστικής” κατάστασης σε “αναθεωρήσιμη ανά τριετία”:

    αφαιρεί τη σταθερότητα της υπηρεσιακής κατάστασης,

    καταργεί το τεκμήριο μονιμότητας,

    παραβιάζει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών,

    οδηγεί σε πειθαρχικού τύπου αβεβαιότητα χωρίς νόμιμο λόγο.

    Η αρχή της ασφάλειας δικαίου, σύμφωνα με το άρθρο 25 Σ, απαγορεύει ακριβώς αυτό: την ανατροπή μιας υπηρεσιακής κατάστασης που το ίδιο το Κράτος έχει ορίσει ως οριστική.

    —

    4. Παραβίαση της εξατομικευμένης κρίσης του άρθρου 23 περ. ε’ ν. 3883/2010

    Το άρθρο 23 ε’ του ν. 3883/2010 επιβάλλει:

    εξατομικευμένη κρίση,

    με βάση την υγεία του στελέχους,

    και όχι μαζικές, οριζόντιες, προληπτικές επανακρίσεις.

    Η υποχρεωτική τριετής επανεξέταση όλων ανεξαιρέτως των στελεχών σε Ειδικές Καταστάσεις καταλύει την εξατομίκευση και την αντικαθιστά με γενικευμένο διοικητικό μηχανισμό.

    Αυτό είναι ευθέως αντίθετο με τον σκοπό της διάταξης και με τη νομολογία του ΣτΕ, η οποία απαιτεί ιατρική κρίση βάσει πραγματικών δεδομένων, όχι διοικητικών σκοπιμοτήτων.

    —

    5. Διοικητικοποίηση της ιατρικής κρίσης – Αντισυνταγματική χρήση “υπηρεσιακών αναγκών”

    Η εισαγωγή της φράσης “συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες” στον καθορισμό σωματικής ικανότητας είναι νομικά αθέμιτη διότι:

    η σωματική ικανότητα είναι ιατρικό και μόνο ιατρικό μέγεθος,

    οι υπηρεσιακές ανάγκες είναι καθαρά διοικητικό κριτήριο,

    η ανάμιξη των δύο οδηγεί σε κατάχρηση εξουσίας.

    Το Σύνταγμα (άρθρα 2, 21) επιβάλλει προστασία της υγείας, όχι “υποχρέωση προσαρμογής” σε λειτουργικές ανάγκες της υπηρεσίας.

    Η υγειονομική κρίση δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να εξυπηρετήσει ελλείψεις προσωπικού, αναδιάρθρωση θέσεων ή διοικητικούς σχεδιασμούς.

    —

    6. Η αυτεπάγγελτη παραπομπή – μόνιμος μηχανισμός έμμεσης απομάκρυνσης

    Η δυνατότητα της Διοίκησης να κινεί χωρίς αίτημα του στελέχους και χωρίς νέο ιατρικό δεδομένο διαδικασία επανεξέτασης:

    αντιβαίνει στο άρθρο 25 Σ,

    δημιουργεί περιβάλλον επισφάλειας,

    επιτρέπει στο κράτος να “εξορθολογήσει” προσωπικό με υγειονομικό πρόσχημα.

    Η αυτεπάγγελτη κρίση μπορεί να μετατραπεί σε μηχανισμό έμμεσης απομάκρυνσης ασθενών στελεχών.

    —

    7. Κατάργηση του ν.δ. 1400/1973 – Νομικό κενό για τη Φρουρά Επιθυμίας

    Το Σχέδιο Νόμου καταργεί πλήρως το ν.δ. 1400/1973.
    Το άρθρο 15 του ν. 3257/2004 βασίζεται αποκλειστικά στα άρθρα 14–16 του ν.δ. 1400/1973.

    Με την κατάργηση του νομοθετήματος:

    το άρθρο 15 παραμένει τυπικά σε ισχύ,

    αλλά καθίσταται ουσιαστικά ανενεργό,

    δημιουργείται κενό ρύθμισης για τη φρουρά επιθυμίας,

    παραβιάζεται η ασφάλεια δικαίου,

    πλήττονται στελέχη με σοβαρά προβλήματα υγείας που στηρίζονται σε αυτή τη ρύθμιση.

    Η έλλειψη νομοθετικής προσαρμογής οδηγεί σε κατάσταση όπου στελέχη με μόνιμες παθήσεις μένουν χωρίς θεσμική κάλυψη, κάτι αντίθετο στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια (άρθρο 2 Σ).

    —

    8. Συμπέρασμα

    Όλες οι παραπάνω διατάξεις δεν συνιστούν μεταρρύθμιση.
    Συνιστούν συστηματική παραβίαση του Συντάγματος:

    άρθρο 2 (αξιοπρέπεια),

    άρθρο 4 (ισότητα),

    άρθρο 21 (προστασία υγείας),

    άρθρο 25 (ασφάλεια δικαίου και δικαιολογημένη εμπιστοσύνη),

    άρθρο 77 (απαγόρευση αναδρομικότητας),

    άρθρο 23ε’ ν. 3883/2010 (εξατομικευμένη κρίση).

    Η μόνιμη υγειονομική κατάσταση δεν μπορεί να γίνει προσωρινή, ούτε η ιατρική κρίση εργαλείο διαχείρισης προσωπικού.

    —

    9. Τελικό Αίτημα (όλα μαζί σε 1 ενιαία ενότητα)

    Ζητείται:

    1. Η πλήρης απαλοιφή
    – της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» από το άρθρο 108 παρ. 8β,
    – της παραγράφου 3 του άρθρου 111,
    – και της φράσης «ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών (3) ετών…» από το άρθρο 101 παρ. 6ε.

    2. Η κατάργηση της υποχρεωτικής επανακρίσης στελεχών που έχουν ήδη κριθεί οριστικά με ΦΕΚ, ως ευθέως αντισυνταγματικής και αντίθετης στο άρθρο 77 Σ και το άρθρο 23ε’ ν. 3883/2010.

    3. Η αποκατάσταση της νομοθετικής λειτουργίας του άρθρου 15 ν. 3257/2004, μέσω αντικατάστασης της αναφοράς στα άρθρα 14–16 του ν.δ. 1400/1973 με παραπομπή στο άρθρο 101 του παρόντος Σχεδίου Νόμου.

    4. Η διασφάλιση της Φρουράς Επιθυμίας ως προστατευτικού θεσμού για στελέχη με μόνιμες παθήσεις, χωρίς δυνατότητα διοικητικής καταχρηστικής μεταβολής.

    5. Η ρητή κατοχύρωση ότι καμία υγειονομική κρίση δεν μπορεί να στηρίζεται σε διοικητικά κριτήρια, υπηρεσιακές ανάγκες ή οργανωτικές σκοπιμότητες.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 15:53 | ΣΥΔ 34

    Εισήλθα σε Σχολή Υπαξιωματικών με βαθμό πανελληνίων 18,4 γνωρίζοντας τα θετικά και τα αρνητικά της επιλογής μου. Σε όλα αυτά τα έτη υλοποιήθηκαν πολλές μεταρρυθμίσεις και περικοπές δημιουργώντας μία τελείως διαφορετική επαγγελματική και οικονομική κατάσταση εις βάρος μας.
    Το παρόν Νομοσχέδιο όμως δεν είναι καν άξιο σχολιασμού.
    Πέραν την αντισυνταγματικότητας και της άνευ προηγουμένου αναδρομικότητας που ενέχει είναι απαξιωτικό, υποτιμητικό, οικονομικά επιζήμιο και επιχειρεί να δημιουργήσει μία μικρή elit (η οποία εισέρχεται με 10 πλέον στις πανελλήνιες) και ένα σώμα από είλωτες (με προφανώς πολύ χαμηλό επίπεδο).
    Δεν έχει όμως υπολογιστεί μία τεράστια λεπτομέρεια, δεν υπάρχει επιθυμία για είλωτες πλέον και αυτό υποβαθμίζει δραματικά το αξιόμαχο.
    Σε κανένα άλλο Υπουργείο ή τομέα του Δημοσίου δεν υπάρχει άρνηση εισαγωγής και 100αδες παραιτήσεις.
    Οι σύμβουλοι του Νομοσχεδίου είναι εκτός πραγματικότητας και του καθημερινού αγώνα που δίνεται στις Μονάδες και προωθούν ωφελιμιστικά την περαιτέρω υποβάθμιση των υπαξιωματικών.
    Εξετάστε την επαναφορά της δυνατότητας αποχώρησης ή του αμετάθετου στα 30 έτη γιατί η κατάσταση που δημιουργείται θα είναι μη αναστρέψιμη.
    Τα 40 έτη με μεταθέσεις είναι το σοβαρότερο αντικίνητρο της ανανέωσης του Στρατεύματος.
    Η ψήφιση του Νομοσχεδίου θα εκμηδενίσει τις επιθυμίες ένταξης των νέων στις ΕΔ και θα επιφέρει χιλιάδες παραιτήσεις.
    Η ψήφιση του Νομοσχεδίου είναι εθνικά επιζήμια.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 14:06 | Γεωργία Β.

    Άρθρο 100: Να κοπούν τα πτητικά για όλους τους ανενεργούς (που δεν είναι σε κάποια Μοίρα) και απλώς στελεχώνουν Γραφεία. Παρατηρείται ότι μπαίνουν 30-50 άτομα (ειδικότητας Ιπταμένου) σε C-130 κάνουν μια βόλτα πάνω από το αεροδρόμιο και χρεώνεται ως πτητική επάρκεια. ΕΛΕΟΣ

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 13:51 | @δημητρης

    Εικονικά διαζύγια fake επιμέλειες παιδιών fake δικαστικοί συμπαραστάτες και ο από κάτω βγήκε να πει το κοντό του για καρκινοπαθείς καρδιοπαθεις με σκλήρυνση κατά πλάκας κτλ … Ο 🤡

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 13:34 | Τυχαίος

    @30 Νοεμβρίου 2025, 11:51 | Δημήτρης Μαρκόπουλος
    Είστε ιατρός; έχετε εξειδικευμένες ιατρικές γνώσεις;
    Η δικαστής του πληκτρολογίου;

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 13:10 | ΑΡΙΣΤΟΚΡΑΤΗΣ

    Υπάρχουν πραγματικά συνάδελφοι με σοβαρά προβλήματα υγείας.
    Υπάρχουν όμως και πολλοί που κοροϊδεύουν τον κόσμο. Είναι δυνατόν
    να θεωρείται Ελαφράς Υπηρεσίας κάποιος που έχει
    αχρωματοψία,λευκη στα χέρια,εικονικά Ψυχολογικά
    προβλήματα κλπ. Όλοι αυτοί απαλλασονται
    απο Υπηρεσιες και Ασκήσεις με επιβάρυνση των υπολοίπων
    Ας μην μιλήσουμε για το αμεταθετο. Πρέπει να γίνει ιατρική επαναξιολογηση και να οριστούν καθήκοντα βάση της βαρύτητας των νοσημάτων. Άλλο ο καρκινοπαθης άλλο ένας με αχρωματοψία.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 11:51 | Δημήτρης Μαρκόπουλος

    Πάντως για να πούμε και του στραβού το δίκιο φταίμε κι εμείς τα στελέχη. Έχω δει ΕΥ με ψυχολογικά προβλήματα να κατεβαίνει υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος κάνοντας προεκλογικό αγώνα μια χαρά, ΕΥ μαραθωνοδρόμο και ΕΥ με πρόβλημα στα πόδια να παίζει ποδόσφαιρο στην τοπική ομάδα του χωριού του. Στις 27 του μηνός όμως όλοι πληρώνονται το ίδιο ποσό. θυμιζω τι σημαίνει επίδομα επικινδυνότητας: Επίδομα ιδιαίτερων συνθηκών εργασίας και επικινδυνότητας, λόγω της ιδιαίτερης φύσης των καθηκόντων των εν λόγω στελεχών και της επικινδυνότητας που απορρέει από την άσκησή τους, καθώς και της απασχόλησης τους χωρίς ωράριο εργασίας ή πέραν του ωραρίου εργασίας. Τί από τα παραπάνω κάνουν οι ΕΥ;

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 09:40 | Χάρης

    «Το νέο πολυνομοσχέδιο, όπως κατατέθηκε για διαβούλευση, έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία σε μεγάλο αριθμό στελεχών που υπάγονται σε ειδικές καταστάσεις, όπως Ελαφράς Υπηρεσίας και Υπηρεσίας Γραφείου. Πρόκειται για προσωπικό που έχει ήδη επιβαρυνθεί από σοβαρά προβλήματα υγείας και το οποίο στηρίζει τη λειτουργία των υπηρεσιών σε απαιτητικές συνθήκες.Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις φαίνεται να δημιουργούν αβεβαιότητα και να δίνουν την εντύπωση ότι τιμωρούν ανθρώπους οι οποίοι δεν επέλεξαν την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, αλλά οδηγήθηκαν σε αυτήν λόγω ασθένειας ή τραυματισμού. Είναι σημαντικό οποιαδήποτε αλλαγή να λαμβάνει υπόψη την ιδιαιτερότητα αυτών των στελεχών, τον σεβασμό προς την υγεία τους και την ανάγκη να διατηρηθεί η αξιοπρέπειά τους στο υπηρεσιακό περιβάλλον.Ζητείται να εξεταστούν προσεκτικά οι διατάξεις που αφορούν τα στελέχη ειδικών καταστάσεων, να υπάρξει διαβούλευση με εκπροσώπους τους και να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξουν άδικες επιβαρύνσεις ή στοχοποίηση των πιο ευάλωτων ομάδων του προσωπικού. Η πολιτεία οφείλει να προστατεύει όσους έχουν ήδη προσφέρει και συνεχίζουν να προσφέρουν, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.»

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 08:53 | Κ

    Μα που ζείτε εκεί στο ΥΠΕΘΑ; Έχετε χάσει κάθε επαφή με την κοινωνία και νομοθετείτε για άλλα κράτη και άλλους στρατούς. Ας πάρουμε το άρθρο για την εργασία εκτός ωραρίου.
    Γνωρίζετε ότι όλοι οι στρατιωτικοί ανεξαρτήτως βαθμού δουλεύουν έξω; Και δε δουλεύουν για να γίνουν πλούσιοι αλλά για να επιβιώσουν! Με τους σημερινούς μισθούς ποιος μπορεί να νοικιάζει σπίτι έξω, να ψωνίζει άνετα από το σουπερμάρκετ; Ούτε οι σχεδιαζόμενες αυξήσεις μισθών θα λύσουν κανένα πρόβλημα (γιατί θα στα παίρνει μετά η εφορία με τους συντελεστές), παρά θα δώσουν το επιχείρημα στους σπιτονοικοκύρηδες να αυξήσουν και άλλο τα ενοίκια. Ποιος μπορεί να περιμένει την υλοποίηση του στεγαστικού προγράμματος μετά από 10 και 20 χρόνια; Για να επανέλθω όμως στην εργασία: αν δεν το ξέρετε, κάντε μία ανώνυμη έρευνα και θα δείτε ότι όλοι εργάζονται κρυφά, στα χωράφια, στη δουλειά της γυναίκας τους ή των γονέων τους, ντελιβεράδες, ασφαλιστές, σε εταιρείες, οτιδήποτε μπορεί ο καθένας. Και δεν τους νοιάζει αν θα τους καρφώσει κάποιος ή αν θα τους τιμωρήσει ο Διοικητής γιατί ο Διοικητής ήδη το ξέρει, στην ίδια πόλη ζει. Όλοι τα ξέρουν αυτά, γι΄ αυτό δε ζητάνε Ε1 από κανέναν, γιατί ότι θα βρουν δηλωμένα εισοδήματα από αλλού. Υπάρχουν Μονάδες που ο συντονιστής της απογευματινής ιδιωτικής εργασίας είναι ο Διοικητής, ώστε να μην υπάρχουν αδικίες (ρυθμίζει τις απαλλαγές, τις άδειες, ώστε όλοι να μπορούν να εργάζονται έξω)! Ας είναι καλά οι 24ωρες απαλλαγές, οι γονικές και οι ΑΜΔ. Νομίζετε ότι μετά την 24ωρη υπηρεσία, ο στρατιωτικός πέφτει για ύπνο ή πάει για καφέ; Στην άλλη δουλειά πάει! Και εσείς νομοθετείτε για τη νομιμότητα της εργασίας 1-2 ομάδων, λες και είμαστε στο 1973 (ΝΔ 1400) που οι μισθοί ήταν επαρκείς. Μάλιστα κρατάτε και την άδεια ασκήσεως ιδιωτικού έργου στους μουσικούς ώστε να παιανίζουν (άκου λέξη που βρήκε το ΝΔ 1400!) στα μπουζούκια, ενώ οι λοιποί πεινάνε. Κρίμα μία φιλελεύθερη κυβέρνηση να θεωρεί την εργασία μίασμα και τη θέτει σε κατάσταση παρανομίας… Η εργασία είναι δικαίωμα και τίτλος τιμής. Επιτρέψτε την.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 04:57 | KONSTANTINOS

    Αναγκαιότητα συμπερίληψης των Αξιωματικών του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος στις εξαιρέσεις της παρ. 2α του άρθρου 106
    Κατά την εξέταση των διατάξεων του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου, καθίσταται σαφές ότι η εξαίρεση των Αξιωματικών του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 106 —που αφορά τη δυνατότητα άσκησης του αντικειμένου τους ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, υπό τους οικείους κανόνες δεοντολογίας και με άδεια του Αρχηγού του οικείου Γενικού Επιτελείου— δεν δικαιολογείται.
    Η προτεινόμενη ρύθμιση της περ. α) της παρ. 2 του άρθρου 106 σύμφωνα με την οποία κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος και του ΚΣ Πληροφορικής, η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά εισάγει, κατά την άποψή μου, αδικαιολόγητη και πιθανόν αντισυνταγματική διάκριση μεταξύ Αξιωματικών της ίδιας προέλευσης σε βάρος εκείνων του Οικονομικού αλλά και του Νομικού Σώματος.
    Ειδικότερα
    Στην παρ. 2 του άρθρου πρώτου του ν.δ/τος 562/1970 (Α΄ 127), περί του σκοπού και της έδρας της Στρατιωτικής Σχολής Αξιωματικών Σωμάτων (Σ.Σ.Α.Σ.), όπως ισχύει, ορίζεται ότι, σκοπός της Σχολής είναι η παροχή της κατάλληλης επιστημονικής και στρατιωτικής εκπαίδευσης για την κατάρτιση συγκεκριμένων ειδικοτήτων αξιωματικών, με στόχο την κάλυψη των αναγκών και των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων. Η εκπαίδευση του πρώτου εδαφίου παρέχεται για τις εξής ειδικότητες αξιωματικών:
    α. Υγειονομικού (ιατρών, οδοντιάτρων, φαρμακοποιών, κτηνιάτρων, ψυχολόγων).
    β. Νομικού.
    γ. Οικονομικού.
    δ. Πληροφορικής.

    Δεν νοείται λοιπόν Αξιωματικοί της ίδιας προέλευσης να διαχωρίζονται αναφορικά με το δικαίωμα άσκησης του επιστημονικού τους έργου.
    Πέραν των επιχειρημάτων που έχουν ήδη παρουσιαστεί στη διαβούλευση (ζητήματα συνταγματικής ισότητας, ενίσχυση προσωπικού, εφαρμογή διεθνών πρακτικών κ.λπ.), επισημαίνεται ότι κατά τη συνάντηση της Πολιτικής Ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ με τον Σύνδεσμο Αποφοίτων ΣΣΑΣ στις 11/11/2024 είχε δοθεί σαφής δέσμευση για επίλυση του ζητήματος. Η δέσμευση αυτή επιβεβαιώθηκε τόσο με δημόσιες ανακοινώσεις όσο και με μεταγενέστερη επιστολή προς τον κ. Πρωθυπουργό (4/12/2024).
    Σε συνέχεια των ανωτέρω και για λόγους ασφάλειας δικαίου και συνέπειας προς την εκπεφρασμένη πολιτική βούληση, σχετική ρύθμιση ενσωματώθηκε στο προσχέδιο του πολυνομοσχεδίου του ΥΠΕΘΑ της 9/10/2025. Στο άρθρο 125 §2β προβλεπόταν ρητώς ότι επιτρέπεται στους Αξιωματικούς των Νομικού, Οικονομικού και Πληροφορικής Σωμάτων η άσκηση του επαγγέλματός τους εκτός υπηρεσίας, υπό συγκεκριμένες εγγυήσεις δεοντολογίας και με άδεια του Αρχηγού του οικείου Κλάδου. Προβλέφθηκε, δε, ειδικώς ότι το ιδιωτικό έργο δεν μπορεί να αφορά ζητήματα συναφή με την υπηρεσία τους. (https://www.amyna.news/ellada/nomosxedio-ypetha-misthologio-vathmologiki-exelixi-kai-apagoreyseis-stous-stratiotikoys/)
    Με βάση τα παραπάνω, η μη συμπερίληψη των Αξιωματικών του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος στις εξαιρέσεις της παρ. 2α του άρθρου 106:
    α. Παραβιάζει την αρχή της συνταγματικής ισότητας, δεδομένης της κοινής προέλευσης και επιστημονικής ταυτότητας των αποφοίτων ΣΣΑΣ.
    β. Αντιβαίνει στην εύλογη εμπιστοσύνη των στελεχών, ως προς την έμπρακτη τήρηση της δηλωθείσας πολιτικής δέσμευσης της Ηγεσίας του ΥΠΕΘΑ.
    γ. Έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενες νομοτεχνικές εργασίες και προσχέδια, όπου η σχετική πρόβλεψη είχε ήδη περιληφθεί ως τεκμηριωμένη και λειτουργικά εφαρμόσιμη.
    Η διατήρηση της εξαίρεσης χωρίς τα εν λόγω Σώματα οδηγεί σε αδικαιολόγητη διάκριση μεταξύ κατηγοριών στελεχών και υπονομεύει την υπηρεσιακή ελκυστικότητα των συγκεκριμένων Σωμάτων, καθώς και την ενίσχυση ειδικοτήτων υψηλής επιστημονικής κατάρτισης. Επιπλέον, δεν εξυπηρετεί κανέναν σκοπό δημοσίου συμφέροντος, δεδομένου ότι η πρακτική έχει ήδη ρυθμιστεί μέσω κανόνων δεοντολογίας και προϋποθέσεων χορήγησης άδειας.
    Η τροποποίηση του άρθρου, με την συμπερίληψη των Αξιωματικών Οικονομικού και Νομικού σώματος, έχει την δυνατότητα να επιφέρει θετικά ευεργετήματα τόσο για τις Ένοπλες Δυνάμεις όσο και για τα ίδια τα στελέχη (αν όντως υπάρχει ενδιαφέρον για αυτά που πολύ αμφιβάλλω) όπως:
    1. Ενίσχυση του επιστημονικού ρόλου και ορθότερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού. Γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι η απαγόρευση άσκησης ιδιωτικού έργου στερεί από τις Ένοπλες Δυνάμεις αξιωματικούς, οι οποίοι θα διαθέτουν επιπρόσθετη επαγγελματική εμπειρία, γνώσεις καθώς και καλές πρακτικές, οι οποίες εφαρμόζονται στον ιδιωτικό τομέα και μπορούν να αξιοποιηθούν προς όφελος της υπηρεσίας.
    2. Ίση μεταχείριση με τους υπόλοιπους αποφοίτους της Σ.Σ.Α.Σ. (Αξιωματικοί Υγειονομικού Σώματος καθώς και του νεοσύστατου Σώματος Πληροφορικής)
    3. Ενίσχυση του κύρους των Ενόπλων Δυνάμεων μέσω της συμμετοχής των ανωτέρω Αξιωματικών σε ιδιωτικές δραστηριότητες, οι οποίες αναδεικνύουν το υψηλό επίπεδο επιστημονικής κατάρτισης τους.
    4. Ενίσχυση του εισοδήματος και αποφυγή τρεχουσών και μελλοντικών παραιτήσεων.
    5.Να δημιουργηθεί κίνητρο προσέλευσης και παραμονής στο στράτευμα και των λοιπών ειδικοτήτων της ΣΣΑΣ.
    6.Να διατηρηθεί το υψηλό επίπεδο στα στελέχη των εν λόγω ειδικοτήτων.
    7.Να τροφοδοτηθεί η ελληνική αγορά εργασίας με επιπλέον απασχολούμενο προσωπικό, υψηλής υπεραξίας.
    8. Να δημιουργηθεί αντικίνητρο για την ενδεχόμενη παράνομη εργασία, προς όφελος των φορολογικών εσόδων του κράτους.

    Η διάκριση και η αδικία σε βάρος των οικονομικών και των νομικών Αξιωματικών είναι κατάφορη και πασιφανής. Το Υπουργείο οφείλει να επανεξετάσει το άδικο άρθρο 106 που αντιμετωπίσει με τελείως διαφορετικούς όρους και κριτήρια αποφοίτους της ίδιας σχολής (ΣΣΑΣ) , που θα έπρεπε σύμφωνα με το γνώμονα του ηθικού και του δικαίου να έχουν τα ίδια ακριβώς δικαιώματα στην επαγγελματική τους εξέλιξη. Σε διαφορετική περίπτωση οι παραιτήσεις των Αξιωματικών Οικονομικού-Νομικού θα συνεχιστούν με ραγδαίους ρυθμούς και το Σώμα θα οδεύει στον αφανισμό του(τα στατιστικά είναι αμείλικτα για το πως φυλλοροεί το Οικονομικό-Νομικό Σώμα από τις σωρηδόν παραιτήσεις και στους 3 κλάδους και δυστυχώς κατόπιν πιέσεων πήρατε πίσω το μόνο αποτελεσματικό μέτρο που θα μπορούσε να ανασχέσει κατά το δυνατόν αποτελεσματικότερα αυτό το φαινόμενο). Αντί να δοθούν κίνητρα τους παραβλέπουν ακόμα μία φορά. Ακόμα και οικονομικά να το δούμε εκπαιδεύεις τόσα χρόνια Αξιωματικούς Οικονομικούς και Νομικούς, τους οδηγείς στην παραίτηση λόγω των πενιχρών οικονομικών απολαβών που έχουν μειωθεί και είναι απόλυτα δυσανάλογες εν συγκρίσει με τη μεγάλη ευθύνη που τους αποδίδεται και τις αποδοχές που τους παρέχει ο ιδιωτικός τομέας.
    Ενόψει όλων των ανωτέρω, προτείνεται ως αναγκαία και νομικά τεκμηριωμένη η ρητή προσθήκη των Αξιωματικών του Οικονομικού και του Νομικού Σώματος στις εξαιρέσεις της παρ. 2α του άρθρου 106, κατά τρόπο αντίστοιχο με τους Αξιωματικούς του Υγειονομικού και του ΚΣ Πληροφορικής, ώστε να διασφαλίζεται η τήρηση της συνταγματικής αρχής της ισότητας, η συνέπεια της νομοθετικής βούλησης και η ομαλή λειτουργία των Σωμάτων.
    Συνοψίζοντας η προτεινόμενη τροποποίηση αποτελεί ένα μέτρο δικαιοσύνης και ισονομίας μεταξύ των Αξιωματικών, που διαθέτουν επιστημονική κατάρτιση και θα αποτελέσει μοχλό βέλτιστης αξιοποίησης τους. Επιπλέον η τροποποίηση δεν επιφέρει δημοσιονομικό κόστος στον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά αντιθέτως αποτελεί κίνητρο παραμονής των στελεχών αυτών. Η νομιμοποίηση εσόδων από την άσκηση ιδιωτικού έργου θα επιφέρει πρόσθετες εισφορές στον προϋπολογισμό του Υπουργείου.

  • 30 Νοεμβρίου 2025, 04:27 | ΘΩΜΑΣ ΠΑ ΑΣΕΙ

    Άρθρο 106 παρ. 1: Πρωτοφανής η ρητή φίμωση με την απαγόρευση στα στελέχη να συμμετέχουν σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων οι οποίες ασκούν κριτική σε θέματα διοίκησης, οργάνωσης και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων.

    Άρθρο 106 παρ. 2: Διαχρονικά άδικη η απαγόρευση άσκησης ιδιωτικού έργου από τα στελέχη των ΕΔ με εξαίρεση για αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος, αξιωματικούς του ΚΣ Πληροφορικής, αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του μουσικού σώματος ή της ειδικότητας μουσικού, αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς που διδάσκουν σε δημόσιες ή ιδιωτικές σχολές ή εκπαιδευτικά ιδρύματα και αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς που συμμετέχουν με άδεια του οικείου ΓΕ σε ερευνητικά προγράμματα των ΑΕΙ ή των ΑΣΕΙ με αμοιβή. Δικαίωμα εργασίας σε όλους.
    Εναλλακτικά, ικανοποιητικές (αυξημένες) αποδοχές για όλους, ώστε να μην απαιτείται η εργασία για συμπλήρωση εισοδήματος.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 22:33 | Στελής Δράκος

    ΝΑΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ…όπως είναι και προυπήρχε.
    ΌΧΙ ΑΛΛΗ ΕΘΝΙΚΉ ΑΣΥΝΕΙΔΗΣΊΑ από μέρους σας. Ξέρω ότι φλεγματικοί άνθρωποι σαν και εσας δεν προσβάλλονται εύκολα και απαξιώ να αναφερθώ περαιτερω. Το μόνο που σίγουρα μπορώ να πω είναι πως κάποιος ΔΕΑ στη θητεία του πρέπει να έφαγε πολύ καψόνι και το πληρώνουμε τώρα εμείς. Ω της κομπλεξικότητας ο λόγος. Υγεία και κακό γείτονα να έχουν οι ιθύνοντες νόες αυτού του νομοσχεδίου.
    Πάρτε πίσω το απαράδεκτο μισθολόγιο-βαθμολόγιο. Θα κάνετε Ατζέντα 2030 χωρίς υφιστάμενο προσωπικό.Να μην ισχύσει ούτε για τους μέλλοντες συναδέλφους.Ένα νομοσχέδιο όλο εμπαιγμούς ,υπερσυγκέντρωση εξουσιών και φοβικότητα.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 22:06 | Στελής Δράκος

    Αρθρο102
    να και κατι που ειχαν μονο τα Σώματα Ασφαλείας και το υιοθετούμε και εμεις. Αλλλα τα καλά και τα συμφέροντα. Εκεί δε πειράζουμε βαθμολόγιο βεβαίως.

    αρθρο106
    στη παρ. 1 στο α’ να καταργηθεί η φράση «ιδιωτικό έργο» και όλο το β’. εχουμε πατρικές και μητρικές περιουσίες να συντηρήσουμε κυριε Υπουργέ. με το ζόρι δηλαδή περαιτέρω φτωχοποίηση μας; και στη τελική είναι απαράδεκτο οι αξιωματικοί να μπορούν να εργαστούν έστω υπο όρους και εμεις οι υπαξιωματικοί όχι. που ειναι η συνταγματικά κατοχυρωμένη ισότητα; πάλι εμπαιγμός.
    στη παρ.2 όλα τα μέρη: είναι απαράδεκτο οι αξιωματικοί να μπορούν να εργαστούν έστω υπο όρους και εμεις οι υπαξιωματικοί όχι. που ειναι η συνταγματικά κατοχυρωμένη ισότητα; πάλι εμπαιγμός.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 20:55 | ΕΛΑΦΡΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ

    Σαν ελαφράς υπηρεσίας.. καρκινοπαθης… μπορούσα να λέω ότι αντιμετώπιζα την κατάσταση μου με αξιοπρέπεια παρά τη ρετσινια που ένιωθα να έχω κολλημένη πάνω μου και την αίσθηση ότι είμαι ευνοημένος σε σχέση με τους υγιείς συναδέλφους…

    Δυστυχώς από ότι φαίνεται θα τιμωρηθω εκ τών προτέρων γιατί θα πεθάνω νωρίτερα..

    Στην υγειά σας

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 18:05 | Παντελής

    Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 18:51 | Έφη

    «Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 18:00 | Ηλίας

    Το προτεινόμενο Άρθρο 106 εισάγει έναν απόλυτο και αδικαιολόγητο αποκλεισμό των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων από κάθε μορφή συμμετοχής στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ανατρέποντας ένα σταθερό και λειτουργικό πλαίσιο που εφαρμόζεται επί δεκαετίες χωρίς να έχει δημιουργήσει κανένα πρόβλημα ουδετερότητας ή λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων.

    Η ρύθμιση αυτή παραβιάζει θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές — αναλογικότητα, ισότητα, το δικαίωμα συμμετοχής στα κοινά και το αυτοδιοικητικό κεκτημένο (άρθρα 5, 25, 51 και 102 Σ). Επιπλέον, αντιβαίνει στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που έχει κρίνει ότι οι γενικοί και οριζόντιοι αποκλεισμοί από το δικαίωμα του εκλέγεσθαι είναι μη αναλογικοί και νομικά επισφαλείς.

    Η διάταξη του ΥΠΕΘΑ συγκρούεται ευθέως με το ειδικό νομοθετικό πλαίσιο των ΟΤΑ (lex specialis), δημιουργεί ζήτημα αναδρομικότητας και καταργεί τη νόμιμη προσδοκία όσων ήδη υπηρετούν ως αιρετοί στις κοινότητές τους. Η απουσία μεταβατικής πρόβλεψης επιτείνει τη νομική αβεβαιότητα και διαταράσσει τη δημοκρατική λειτουργία δεκάδων Κοινοτήτων και Δημοτικών Συμβουλίων.

    Θέσεις όπως των Προέδρων και Μελών Κοινοτήτων δεν είναι εκτελεστικές ούτε κομματικές· αποτελούν καθαρά κοινωνικούς θεσμούς, χωρίς σύγκρουση με τα στρατιωτικά καθήκοντα. Η οριζόντια απαγόρευση στερεί από τις τοπικές κοινωνίες ενεργούς πολίτες με εμπειρία, γνώση και διάθεση προσφοράς.

    Ζητούμε ρητά και κατηγορηματικά την άμεση απόσυρση της διάταξης του Άρθρου 106, ως αντισυνταγματικής, μη αναλογικής και επιβλαβούς για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τη δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών.

    Επιφυλασσόμαστε παντός νομίμου δικαιώματος.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 18:42 | Μέλιος

    Για το άρθρο 106.

    Δεν είναι κατανοητό γιατί το δικαίωμα άσκησης ιδιωτικού έργου δίνεται σε συγκεκριμένους Αξιωματικούς ή Σώματα. 𝝝𝝰 ή𝞃𝝰𝝼 𝝿𝞀𝝾𝞃𝝸𝝻ό𝞃𝝴𝞀𝝾 𝝼𝝰 𝝳ί𝝼𝝴𝞃𝝰𝝸 𝞂𝝴 ό𝝺𝝰 𝞃𝝰 𝞂𝞃𝝴𝝺έ𝞆𝝶 𝝻𝝴 𝝰𝝼𝞃ί𝞂𝞃𝝾𝝸𝞆𝝰 𝝿𝞃𝞄𝞆ί𝝰. Για παράδειγμα, αν κάποιος Υπαξιωματικός πάρει πτυχίο Ιατρική ή Πληροφορικής, γιατί να μην μπορεί να ασκήσει το ίδιο έργο; Επομένως, αντί να μνημονεύονται στον νόμο οι κατηγορίες Αξκών, να γίνεται σαφής αναφορά στο έργο που μπορεί να ασκεί κάποιος, ώστε να είναι εφικτό να ασκείται και από στελέχη που έχουν τα ίδια πτυχία.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 18:33 | Καργιου Μαργαρίτα

    Μόνιμος ΣύνδεσμοςΤο προτεινόμενο Άρθρο 106 προκαλεί μία άμεση και αδικαιολόγητη κατάργηση πολιτικών δικαιωμάτων για μια ολόκληρη κατηγορία Ελλήνων πολιτών, τους υπηρετούντες στρατιωτικούς. Θέτει γενική και απόλυτη απαγόρευση συμμετοχής μας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, τόσο στον Α’ όσο και στον Β’ βαθμό, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα οι ρυθμίσεις επέτρεπαν τη νόμιμη και απολύτως ομαλή συμμετοχή μας ως υποψηφίων και ως εκλεγμένων.Η διάταξη:αφαιρεί δικαιώματα εκλογής και εκλέγεσθαι χωρίς εξατομίκευση,επιβάλλει περιορισμό που δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένη ανάγκη,δεν συνοδεύεται από καμία μεταβατική πρόβλεψη για όσους ήδη υπηρετούν ως αιρετοί,δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα “νόμιμης προσδοκίας” (legitimate expectation) για στελέχη που εκλέχθηκαν με βάση το προϋπάρχον νομικό καθεστώς,και συγκρούεται με πάγιες αρχές της δημοκρατικής συμμετοχής, όπως κατοχυρώνονται τόσο στο Σύνταγμα όσο και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που έχει κρίνει ότι οι απόλυτοι και γενικοί αποκλεισμοί από το δικαίωμα του εκλέγεσθαι είναι μη αναλογικοί και νομικά επισφαλείς.Η συμμετοχή των στρατιωτικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση:έχει αποδείξει επί δεκαετίες ότι δεν δημιουργεί προβλήματα ουδετερότητας ή λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων,προσφέρει τεχνογνωσία, πειθαρχία και εμπειρία που ωφελεί τις τοπικές κοινωνίες,ενισχύει τη σχέση κοινωνίας – στρατεύματος, αντί να την αποδυναμώνει.Η οριζόντια απαγόρευση που εισάγει το Άρθρο 106 ούτε αναλογική είναι ούτε συμβατή με τις αρχές του κράτους δικαίου, ενώ πλήττει ανθρώπους που έχουν τιμήσει και υπηρετήσει τη χώρα τόσο με τη στολή όσο και μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση.Ζητώ την πλήρη απόσυρση ή ριζική αναδιατύπωση της διάταξης, ώστε:να προστατεύονται τα συνταγματικά δικαιώματα όλων των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων,να προβλέπεται μεταβατική διάταξη για τους ήδη εκλεγμένους,και να υιοθετηθεί ένα σύστημα αναλογικού και όχι απόλυτου περιορισμού, συμβατό με το ευρωπαϊκό και εθνικό νομικό πλαίσιο.Η δημοκρατία δεν ενισχύεται όταν αφαιρούνται δικαιώματα από πολίτες που τα ασκούν υπεύθυνα και με προσήλωση στο δημόσιο συμφέρον

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 18:51 | ΘΑΝΟΣ

    ΑΡΘΡΟ 101 Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 18:00 | ΕΛΠΙΝΙΚΗ

    «Οι αλλαγές στο βαθμολόγιο των στελεχών δεν πρέπει και δεν μπορούν να ισχύσουν για όσους ήδη υπηρετούν ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων ή φοιτούν ήδη στις Στρατιωτικές Σχολές. Η άμεση εφαρμογή του νέου βαθμολογίου στα ήδη υπηρετούντα στελέχη όλων των προελεύσεων (ΑΣΕΙ, ΑΣΣΥ, ΕΜΘ, ΕΠΟΠ μονιμοποιηθέντες και μη) παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης, καθόσον ανατρέπει αιφνιδιαστικά το καθεστώς βαθμολογικής εξέλιξης, χωρίς μάλιστα την πρόβλεψη ουσιαστικών μεταβατικών διατάξεων. Παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας διότι στελέχη με την ίδια προέλευση , την ίδια εκπαίδευση και τα ίδια προσόντα, εξελίσσονται διαφορετικά με μόνο κριτήριο τον διαφορετικό χρόνο κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις. Για τους ανωτέρω λόγους, αν δεν αποσυρθεί το νέο προτεινόμενο βαθμολόγιο, να ισχύσει το  βαθμολόγιο από όσους θα καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις, μετά την θέση σε ισχύ του νέου νόμου»  .

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 16:19 | Γιάννης

    Απόσυρση του άρθρου 106 γιατί στοχοποιεί την ίδια την δημοκρατία και την βούληση του λαού που έχει ήδη εκλέξει με την ψήφο του τους εκπροσώπους του….

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 16:26 | Παύλος

    Το προτεινόμενο Άρθρο 106 προκαλεί μία άμεση και αδικαιολόγητη κατάργηση πολιτικών δικαιωμάτων για μια ολόκληρη κατηγορία Ελλήνων πολιτών, τους υπηρετούντες στρατιωτικούς. Θέτει γενική και απόλυτη απαγόρευση συμμετοχής μας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, τόσο στον Α’ όσο και στον Β’ βαθμό, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα οι ρυθμίσεις επέτρεπαν τη νόμιμη και απολύτως ομαλή συμμετοχή μας ως υποψηφίων και ως εκλεγμένων.

    Η διάταξη:

    αφαιρεί δικαιώματα εκλογής και εκλέγεσθαι χωρίς εξατομίκευση,

    επιβάλλει περιορισμό που δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένη ανάγκη,

    δεν συνοδεύεται από καμία μεταβατική πρόβλεψη για όσους ήδη υπηρετούν ως αιρετοί,

    δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα “νόμιμης προσδοκίας” (legitimate expectation) για στελέχη που εκλέχθηκαν με βάση το προϋπάρχον νομικό καθεστώς,

    και συγκρούεται με πάγιες αρχές της δημοκρατικής συμμετοχής, όπως κατοχυρώνονται τόσο στο Σύνταγμα όσο και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που έχει κρίνει ότι οι απόλυτοι και γενικοί αποκλεισμοί από το δικαίωμα του εκλέγεσθαι είναι μη αναλογικοί και νομικά επισφαλείς.

    Η συμμετοχή των στρατιωτικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση:

    έχει αποδείξει επί δεκαετίες ότι δεν δημιουργεί προβλήματα ουδετερότητας ή λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων,

    προσφέρει τεχνογνωσία, πειθαρχία και εμπειρία που ωφελεί τις τοπικές κοινωνίες,

    ενισχύει τη σχέση κοινωνίας – στρατεύματος, αντί να την αποδυναμώνει.

    Η οριζόντια απαγόρευση που εισάγει το Άρθρο 106 ούτε αναλογική είναι ούτε συμβατή με τις αρχές του κράτους δικαίου, ενώ πλήττει ανθρώπους που έχουν τιμήσει και υπηρετήσει τη χώρα τόσο με τη στολή όσο και μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση.

    Ζητώ την πλήρη απόσυρση ή ριζική αναδιατύπωση της διάταξης, ώστε:

    να προστατεύονται τα συνταγματικά δικαιώματα όλων των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων,

    να προβλέπεται μεταβατική διάταξη για τους ήδη εκλεγμένους,

    και να υιοθετηθεί ένα σύστημα αναλογικού και όχι απόλυτου περιορισμού, συμβατό με το ευρωπαϊκό και εθνικό νομικό πλαίσιο.

    Η δημοκρατία δεν ενισχύεται όταν αφαιρούνται δικαιώματα από πολίτες που τα ασκούν υπεύθυνα και με προσήλωση στο δημόσιο συμφέρον.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 16:05 | Παύλος

    Το προτεινόμενο Άρθρο 106 προκαλεί μία άμεση και αδικαιολόγητη κατάργηση πολιτικών δικαιωμάτων για μια ολόκληρη κατηγορία Ελλήνων πολιτών, τους υπηρετούντες στρατιωτικούς. Θέτει γενική και απόλυτη απαγόρευση συμμετοχής μας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, τόσο στον Α’ όσο και στον Β’ βαθμό, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα οι ρυθμίσεις επέτρεπαν τη νόμιμη και απολύτως ομαλή συμμετοχή μας ως υποψηφίων και ως εκλεγμένων.

    Η διάταξη:

    αφαιρεί δικαιώματα εκλογής και εκλέγεσθαι χωρίς εξατομίκευση,

    επιβάλλει περιορισμό που δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένη ανάγκη,

    δεν συνοδεύεται από καμία μεταβατική πρόβλεψη για όσους ήδη υπηρετούν ως αιρετοί,

    δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα “νόμιμης προσδοκίας” (legitimate expectation) για στελέχη που εκλέχθηκαν με βάση το προϋπάρχον νομικό καθεστώς,

    και συγκρούεται με πάγιες αρχές της δημοκρατικής συμμετοχής, όπως κατοχυρώνονται τόσο στο Σύνταγμα όσο και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που έχει κρίνει ότι οι απόλυτοι και γενικοί αποκλεισμοί από το δικαίωμα του εκλέγεσθαι είναι μη αναλογικοί και νομικά επισφαλείς.

    Η συμμετοχή των στρατιωτικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση:

    έχει αποδείξει επί δεκαετίες ότι δεν δημιουργεί προβλήματα ουδετερότητας ή λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων,

    προσφέρει τεχνογνωσία, πειθαρχία και εμπειρία που ωφελεί τις τοπικές κοινωνίες,

    ενισχύει τη σχέση κοινωνίας – στρατεύματος, αντί να την αποδυναμώνει.

    Η οριζόντια απαγόρευση που εισάγει το Άρθρο 106 ούτε αναλογική είναι ούτε συμβατή με τις αρχές του κράτους δικαίου, ενώ πλήττει ανθρώπους που έχουν τιμήσει και υπηρετήσει τη χώρα τόσο με τη στολή όσο και μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση.

    Ζητώ την πλήρη απόσυρση ή ριζική αναδιατύπωση της διάταξης, ώστε:

    να προστατεύονται τα συνταγματικά δικαιώματα όλων των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων,

    να προβλέπεται μεταβατική διάταξη για τους ήδη εκλεγμένους,

    και να υιοθετηθεί ένα σύστημα αναλογικού και όχι απόλυτου περιορισμού, συμβατό με το ευρωπαϊκό και εθνικό νομικό πλαίσιο.

    Η δημοκρατία δεν ενισχύεται όταν αφαιρούνται δικαιώματα από πολίτες που τα ασκούν υπεύθυνα και με προσήλωση στο δημόσιο συμφέρον.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 14:22 | Άλεξ

    Το προτεινόμενο Άρθρο 106 προκαλεί μία άμεση και αδικαιολόγητη κατάργηση πολιτικών δικαιωμάτων για μια ολόκληρη κατηγορία Ελλήνων πολιτών, τους υπηρετούντες στρατιωτικούς. Θέτει γενική και απόλυτη απαγόρευση συμμετοχής μας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, τόσο στον Α’ όσο και στον Β’ βαθμό, παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα οι ρυθμίσεις επέτρεπαν τη νόμιμη και απολύτως ομαλή συμμετοχή μας ως υποψηφίων και ως εκλεγμένων.Η διάταξη:αφαιρεί δικαιώματα εκλογής και εκλέγεσθαι χωρίς εξατομίκευση,επιβάλλει περιορισμό που δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένη ανάγκη,δεν συνοδεύεται από καμία μεταβατική πρόβλεψη για όσους ήδη υπηρετούν ως αιρετοί,δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα “νόμιμης προσδοκίας” (legitimate expectation) για στελέχη που εκλέχθηκαν με βάση το προϋπάρχον νομικό καθεστώς,και συγκρούεται με πάγιες αρχές της δημοκρατικής συμμετοχής, όπως κατοχυρώνονται τόσο στο Σύνταγμα όσο και στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, που έχει κρίνει ότι οι απόλυτοι και γενικοί αποκλεισμοί από το δικαίωμα του εκλέγεσθαι είναι μη αναλογικοί και νομικά επισφαλείς.Η συμμετοχή των στρατιωτικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση:έχει αποδείξει επί δεκαετίες ότι δεν δημιουργεί προβλήματα ουδετερότητας ή λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων,προσφέρει τεχνογνωσία, πειθαρχία και εμπειρία που ωφελεί τις τοπικές κοινωνίες,ενισχύει τη σχέση κοινωνίας – στρατεύματος, αντί να την αποδυναμώνει.Η οριζόντια απαγόρευση που εισάγει το Άρθρο 106 ούτε αναλογική είναι ούτε συμβατή με τις αρχές του κράτους δικαίου, ενώ πλήττει ανθρώπους που έχουν τιμήσει και υπηρετήσει τη χώρα τόσο με τη στολή όσο και μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση.Ζητώ την πλήρη απόσυρση ή ριζική αναδιατύπωση της διάταξης, ώστε:να προστατεύονται τα συνταγματικά δικαιώματα όλων των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων,να προβλέπεται μεταβατική διάταξη για τους ήδη εκλεγμένους, και να υιοθετηθεί ένα σύστημα αναλογικού και όχι απόλυτου περιορισμού, συμβατό με το ευρωπαϊκό και εθνικό νομικό πλαίσιο. Η δημοκρατία δεν ενισχύεται όταν αφαιρούνται δικαιώματα από πολίτες που τα ασκούν υπεύθυνα και με προσήλωση στο δημόσιο συμφέρον.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 13:20 | ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΜΑΝΤΖΑΡΗΣ

    Το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, το οποίο αναρτήθηκε για δημόσια διαβούλευση στις 20 Νοεμβρίου 2025, έχει δημοσιοποιηθεί κατά παράβαση θεμελιωδών κανόνων της νομοθετικής διαδικασίας και κατά παράλειψη νομικώς υποχρεωτικών συνοδευτικών στοιχείων. Συγκεκριμένα, το αναρτηθέν κείμενο δεν συνοδεύεται από την προβλεπόμενη από τον νόμο Ανάλυση Συνεπειών Ρυθμίσεων, ούτε από επαρκή τεκμηρίωση των επιπτώσεων που επιφέρει η προτεινόμενη ρύθμιση σε οικονομικό, κοινωνικό, διοικητικό ή θεσμικό επίπεδο.
    Η έλλειψη αυτή αντιβαίνει ευθέως στις διατάξεις του Νόμου 4048/2012 περί «Αρχών Καλής Νομοθέτησης», ο οποίος προβλέπει ρητά ότι κάθε σχέδιο νόμου οφείλει να συνοδεύεται, από το στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης, από πλήρη και αναλυτική τεκμηρίωση των συνεπειών του. Η Ανάλυση Συνεπειών Ρυθμίσεων δεν αποτελεί τυπική προαιρετική συνοδεία αλλά αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της νομοπαρασκευαστικής διαδικασίας, αναπόσπαστα συνδεδεμένο με την αιτιολογία και την αναγκαιότητα της προτεινόμενης ρύθμισης.
    Η παράλειψη αυτή προσκρούει επίσης στο Άρθρο 76 του Συντάγματος, το οποίο επιβάλλει τη συνοδεία κάθε νομοθετικής πρωτοβουλίας με πλήρη αιτιολογική έκθεση, η οποία οφείλει να τεκμηριώνει την αναγκαιότητα, τη σκοπιμότητα και τις επιπτώσεις των προτεινόμενων διατάξεων. Η πράξη της δημοσιοποίησης νομοσχεδίου χωρίς σαφή και τεκμηριωμένη ανάλυση συνεπειών υπονομεύει την αρχή της διαφάνειας και στερεί από τους συμμετέχοντες στη διαβούλευση τη δυνατότητα ουσιαστικής και εμπεριστατωμένης τοποθέτησης.
    Περαιτέρω, η απουσία της εν λόγω ανάλυσης συνιστά παραβίαση του Κανονισμού της Βουλής, ο οποίος επιβάλλει την πλήρη νομοτεχνική και επιστημονική τεκμηρίωση των νομοθετικών πρωτοβουλιών πριν από την εισαγωγή τους προς συζήτηση. Η έλλειψη της Ανάλυσης Συνεπειών συνιστά παραβίαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας και δημιουργεί λόγους ακύρωσης στο πλαίσιο ενδεχόμενης δικαστικής προσβολής ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, εφόσον ο νόμος ψηφιστεί υπό τις παρούσες συνθήκες.
    Η δημόσια διαβούλευση αποτελεί θεσμικό εργαλείο ενίσχυσης της δημοκρατικής συμμετοχής και όχι απλό τυπικό στάδιο. Η μη παροχή των νόμιμα απαιτούμενων στοιχείων καθιστά αδύνατη την ουσιαστική αξιολόγηση του νομοσχεδίου και συνιστά σοβαρή θεσμική και νομική παράλειψη εκ μέρους του αρμόδιου Υπουργείου.
    Χωρίς την δημοσιοποίηση της πλήρους Ανάλυσης Συνεπειών Ρυθμίσεων σύμφωνα με τον Ν. 4048/2012,
    Η αποκατάσταση της νομιμότητας και της διαφάνειας της διαδικασίας,
    Και συνέχεια της διαδικασίας υπό τις παρούσες συνθήκες συνιστά κατάδηλη παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, υπονομεύει τη συνταγματική τάξη και δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο ακυρότητας της νομοθετικής διαδικασίας στο σύνολό της.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 13:08 | Ελενη

    οεμβρίου 2025, 11:55 | Σ.Γ.Μόνιμος Σύνδεσμος«Το νέο πολυνομοσχέδιο, όπως κατατέθηκε για διαβούλευση, έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία σε μεγάλο αριθμό στελεχών που υπάγονται σε ειδικές καταστάσεις, όπως Ελαφράς Υπηρεσίας και Υπηρεσίας Γραφείου. Πρόκειται για προσωπικό που έχει ήδη επιβαρυνθεί από σοβαρά προβλήματα υγείας και το οποίο στηρίζει τη λειτουργία των υπηρεσιών σε απαιτητικές συνθήκες.Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις φαίνεται να δημιουργούν αβεβαιότητα και να δίνουν την εντύπωση ότι τιμωρούν ανθρώπους οι οποίοι δεν επέλεξαν την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, αλλά οδηγήθηκαν σε αυτήν λόγω ασθένειας ή τραυματισμού. Είναι σημαντικό οποιαδήποτε αλλαγή να λαμβάνει υπόψη την ιδιαιτερότητα αυτών των στελεχών, τον σεβασμό προς την υγεία τους και την ανάγκη να διατηρηθεί η αξιοπρέπειά τους στο υπηρεσιακό περιβάλλον.Ζητείται να εξεταστούν προσεκτικά οι διατάξεις που αφορούν τα στελέχη ειδικών καταστάσεων, να υπάρξει διαβούλευση με εκπροσώπους τους και να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξουν άδικες επιβαρύνσεις ή στοχοποίηση των πιο ευάλωτων ομάδων του προσωπικού. Η πολιτεία οφείλει να προστατεύει όσους έχουν ήδη προσφέρει και συνεχίζουν να προσφέρουν, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.»

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 13:09 | Φ.Μ

    Ο νόμος περί εκλογών ΟΤΑ αποτελεί ειδική διάταξη (lex specialis) που κατισχύει γενικών ρυθμίσεων.
    Δεν είναι δυνατόν μια μεταγενέστερη γενική διάταξη του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας να ανατρέψει μια νόμιμη και υφιστάμενη κατάσταση, όπου στρατιωτικοί έχουν ήδη εκλεγεί.
    Η αλλαγή αυτή θα έθετε θέμα αναδρομικότητας, κατάργησης δικαιωμάτων και διατάραξης της δημοκρατικής λειτουργίας των συλλογικών οργάνων.
    Πρόκειται για θέμα άμεσης λειτουργικής σημασίας για δεκάδες Δημοτικά Συμβούλια και Κοινότητες.

  • 29 Νοεμβρίου 2025, 11:55 | Σ.Γ.

    «Το νέο πολυνομοσχέδιο, όπως κατατέθηκε για διαβούλευση, έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία σε μεγάλο αριθμό στελεχών που υπάγονται σε ειδικές καταστάσεις, όπως Ελαφράς Υπηρεσίας και Υπηρεσίας Γραφείου. Πρόκειται για προσωπικό που έχει ήδη επιβαρυνθεί από σοβαρά προβλήματα υγείας και το οποίο στηρίζει τη λειτουργία των υπηρεσιών σε απαιτητικές συνθήκες.

    Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις φαίνεται να δημιουργούν αβεβαιότητα και να δίνουν την εντύπωση ότι τιμωρούν ανθρώπους οι οποίοι δεν επέλεξαν την κατάσταση στην οποία βρίσκονται, αλλά οδηγήθηκαν σε αυτήν λόγω ασθένειας ή τραυματισμού. Είναι σημαντικό οποιαδήποτε αλλαγή να λαμβάνει υπόψη την ιδιαιτερότητα αυτών των στελεχών, τον σεβασμό προς την υγεία τους και την ανάγκη να διατηρηθεί η αξιοπρέπειά τους στο υπηρεσιακό περιβάλλον.

    Ζητείται να εξεταστούν προσεκτικά οι διατάξεις που αφορούν τα στελέχη ειδικών καταστάσεων, να υπάρξει διαβούλευση με εκπροσώπους τους και να διασφαλιστεί ότι δεν θα υπάρξουν άδικες επιβαρύνσεις ή στοχοποίηση των πιο ευάλωτων ομάδων του προσωπικού. Η πολιτεία οφείλει να προστατεύει όσους έχουν ήδη προσφέρει και συνεχίζουν να προσφέρουν, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.»

Σχόλια 1 … 5 6 7 8 9 … 13