ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕΡΟΥΣ Γ΄
Άρθρο 292
Σκοπός
Σκοπός του Μέρους Γ’ του Βιβλίου Δεύτερου του Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι η αναδιαμόρφωση του θεσμικού πλαισίου που διέπει την καταστατική θέση των αιρετών και των μελών οργάνων διοίκησης των νομικών προσώπων τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς και του καθεστώτος των γραμματέων και συνεργατών των δημάρχων, των περιφερειαρχών και των προέδρων των νομικών προσώπων τοπικής αυτοδιοίκησης.
Άρθρο 293
Αντικείμενο
Αντικείμενο του Μέρους Γ’ του Βιβλίου Δεύτερου του Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί ο προσδιορισμός:
α) της αναστολής άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή δημόσιων υπαλληλικών καθηκόντων των δημάρχων, περιφερειαρχών, αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών και αναπληρωτών περιφερειαρχών και της λήψης ειδικής άδειας κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, καθώς και της αναστολής επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας των περιφερειαρχών,
β) των προσώπων τα οποία λαμβάνουν αντιμισθία και έξοδα παράστασης,
γ) των προσώπων που λαμβάνουν αποζημίωση για τη συμμετοχή σε συνεδριάσεις συλλογικών οργάνων και των εξόδων για τις μετακινήσεις τους κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, και
δ) των συνεργατών που επικουρούν το έργο των αιρετών και των οργάνων διοίκησης των νομικών προσώπων τοπικής αυτοδιοίκησης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄
ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΑΙΡΕΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
Άρθρο 294
Αναστολή άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή δημόσιων υπαλληλικών καθηκόντων δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών – Αναστολή επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας περιφερειαρχών – Ειδική άδεια άνευ αποδοχών
1. Κατά τη διάρκεια της θητείας των δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων και αντιπεριφερειαρχών, οι οποίοι είναι:
α) μόνιμοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ή δικηγόροι με έμμισθη εντολή, σε οποιαδήποτε θέση στο δημόσιο ή σε νομικά πρόσωπα του δημοσίου τομέα, όπως ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α’ 143), περί γενικών διατάξεων,
β) ιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) ή
γ) στελέχη των ενόπλων δυνάμεων και ένστολο προσωπικό των σωμάτων ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, αναστέλλεται αυτοδίκαια το δημόσιο λειτούργημα ή η άσκηση των καθηκόντων τους.
Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύεται στα ανωτέρω αιρετά αξιώματα λογίζεται για όλες τις συνέπειες ως πραγματική δημόσια υπηρεσία για όλα τα πρόσωπα των περ. α) έως γ). Ειδικά για τα πρόσωπα της περ. γ) ο χρόνος αυτός λογίζεται ως χρόνος πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας και δεν υπολογίζεται για τις βαθμολογικές προαγωγές και τις μισθολογικές προσαυξήσεις του συνόλου των στελεχών, καθώς και για τη συμπλήρωση του χρόνου μονιμοποίησης των Επαγγελματιών Οπλιτών, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 5 του ν. 2936/2001 (Α΄ 166), περί υποχρέωσης παραμονής. Σε περίπτωση λήξης της θητείας τους ή αποχώρησής τους με οποιονδήποτε τρόπο από τα αιρετά αξιώματά τους, τα πρόσωπα της παρούσας επανέρχονται αυτοδίκαια στα καθήκοντά τους.
2. Κατά τη διάρκεια της θητείας των δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών και αντιπεριφερειαρχών, οι οποίοι είναι μέλη:
α) Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος,
β) λοιπών κατηγοριών διδακτικού προσωπικού του άρθρου 162 του ν. 4957/2022 (Α’ 141), περί κατηγοριών ειδικού διδακτικού προσωπικού,
γ) Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού ανώτατου στρατιωτικού εκπαιδευτικού ιδρύματος,
δ) διδακτικού και εκπαιδευτικού προσωπικού των Ανώτατων Σχολών Μονίμων Υπαξιωματικών, αναστέλλεται αυτοδίκαια η άσκηση των καθηκόντων τους.
Κατά τα λοιπά, εφαρμόζονται για τις περ. α) και β) το άρθρο 160 του ν. 4957/2022, περί αναστολής καθηκόντων και για τις περ. γ) και δ) το άρθρο 15 του ν. 3187/2003 (Α’ 233) περί αναστολής καθηκόντων.
Σε περίπτωση αποχώρησης ή λήξης της θητείας τους, με οποιονδήποτε τρόπο από τα αιρετά αξιώματά τους, επανέρχονται αυτοδίκαια στα καθήκοντά τους.
3. Κατά τη διάρκεια της θητείας τους, οι δήμαρχοι, περιφερειάρχες, αντιδήμαρχοι, αντιπεριφερειάρχες και οι αναπληρωτές περιφερειάρχες, οι οποίοι είναι ιδιωτικοί υπάλληλοι σε νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, εκτός του δημοσίου τομέα, δύνανται να λάβουν ειδική άδεια άνευ αποδοχών από τον φορέα εργασίας τους για όλο το διάστημα της θητείας τους. Η ενάσκηση του δικαιώματος επιλογής λήψης ειδικής άδειας πραγματοποιείται εντός αποκλειστικής προθεσμίας δέκα (10) ημερών από την ανάληψη των αιρετών τους καθηκόντων, με δήλωσή τους στον δήμο ή, αντίστοιχα, στην περιφέρεια, όπου εκλέχθηκαν, καθώς και στον εργασιακό τους φορέα, για τον οποίο η ικανοποίηση του δικαιώματος χορήγησης ειδικής άδειας είναι υποχρεωτική.
4. Οι δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, αντιπεριφερειάρχες και οι αναπληρωτές περιφερειάρχες που υπηρετούν στον δημόσιο τομέα με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου, δύνανται να λάβουν ειδική άδεια συγκεκριμένου αριθμού ημερών από τον φορέα εργασίας τους, σύμφωνα με το άρθρο 297, περί ειδικής άδειας προσώπων τα οποία λαμβάνουν έξοδα παράστασης. Η ενάσκηση του δικαιώματος πραγματοποιείται, με δήλωσή τους στον δήμο ή, αντίστοιχα, στην περιφέρεια όπου εκλέχθηκαν, καθώς και στον εργασιακό τους φορέα, για τον οποίο η ικανοποίηση του ανωτέρω δικαιώματος είναι υποχρεωτική.
5. Κατά τη διάρκεια της θητείας του περιφερειάρχη, αναστέλλεται η άσκηση οποιασδήποτε επαγγελματικής ή επιχειρηματικής του δραστηριότητας.
6. Ο χρόνος λήψης ειδικής άδειας άνευ αποδοχών της παρ. 3, καθώς και ο χρόνος αναστολής άσκησης της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής δραστηριότητας σύμφωνα με την παρ. 5, θεωρείται πραγματικός χρόνος για όλα τα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα.
Κατά τον ίδιο χρόνο, για όσους τελούν σε αναστολή άσκησης επαγγελματικής ή επιχειρηματικής δραστηριότητας, το σύνολο των ασφαλιστικών εισφορών τους βαρύνει τον προϋπολογισμό του οικείου δήμου ή της περιφέρειας.
7. Κατά τα λοιπά, εφαρμόζεται αναλογικά το άρθρο 22 του ν. 4488/2017 (Α’ 137), περί ασφάλισης αιρετών.
8. Δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, περιφερειάρχες και αντιπεριφερειάρχες ή αναπληρωτές περιφερειάρχες οι οποίοι, κατά τη διάρκεια της θητείας τους, αποκτούν κάποια από τις ιδιότητες της παρ. 1, τίθενται αυτοδίκαια σε αναστολή των καθηκόντων τους, σύμφωνα με την ίδια παράγραφο, με την επιφύλαξη της παρ. 11 του άρθρου 42, περί κωλυμάτων εκλογιμότητας και ασυμβιβάστων.
Άρθρο 295
Αιρετά πρόσωπα τα οποία λαμβάνουν αντιμισθία
Οι δήμαρχοι, περιφερειάρχες, αναπληρωτές περιφερειάρχες, αντιδήμαρχοι και αντιπεριφερειάρχες λαμβάνουν αντιμισθία, η οποία καταβάλλεται από τον δήμο και την περιφέρεια, αντίστοιχα, και καθορίζεται σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 305, περί εξουσιοδοτικών διατάξεων.
Δεν λαμβάνουν αντιμισθία τα πρόσωπα:
α) της παρ. 3 του άρθρου 294, που επιλέγουν τη μη χορήγηση από τον εργασιακό τους φορέα, της ειδικής άδειας άνευ αποδοχών καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας τους,
β) της παρ. 4 του άρθρου 294, που επιλέγουν τη διατήρηση της σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου με τον εργασιακό τους φορέα,
γ) αντιδήμαρχοι που έχουν την ιδιότητα μέλους Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος ή ανώτατου στρατιωτικού εκπαιδευτικού ιδρύματος ή διδακτικού και εκπαιδευτικού προσωπικού των Ανώτατων Σχολών Μονίμων Υπαξιωματικών ή λοιπών κατηγοριών διδακτικού προσωπικού του άρθρου 162 του ν. 4957/2022 (Α’ 141), περί κατηγοριών ειδικού διδακτικού προσωπικού.
Άρθρο 296
Πρόσωπα τα οποία λαμβάνουν έξοδα παράστασης
1. Κατά τη διάρκεια της θητείας τους:
α) τα πρόσωπα τα οποία δεν λαμβάνουν αντιμισθία, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 295,
β) οι πρόεδροι δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων,
γ) ο συμπαραστάτης του δημότη και της επιχείρησης, του άρθρου 152,
δ) ο περιφερειακός συμπαραστάτης του πολίτη και της επιχείρησης, του άρθρου 152,
ε) ο εκπρόσωπος δημοτικής κοινότητας, του άρθρου 162, και
στ) ο πρόεδρος συμβουλίου δημοτικής κοινότητας, του άρθρου 161,
λαμβάνουν έξοδα παράστασης, τα οποία καταβάλλονται από τον δήμο και αντίστοιχα την περιφέρεια και καθορίζονται σύμφωνα με την απόφαση της παρ. 2 του άρθρου 305, περί εξουσιοδοτικής διάταξης. Ο συμπαραστάτης του δημότη και της επιχείρησης λαμβάνει έξοδα παράστασης, ισόποσου ύψους με τα έξοδα παράστασης του προέδρου του δημοτικού συμβουλίου και ο περιφερειακός συμπαραστάτης του πολίτη και της επιχείρησης λαμβάνει έξοδα παράστασης, ισόποσου ύψους με τα έξοδα παράστασης του προέδρου του περιφερειακού συμβουλίου.
2. Κατά τη διάρκεια της θητείας τους, ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, των κοινωφελών επιχειρήσεων των δήμων και των περιφερειών, των αναπτυξιακών οργανισμών, καθώς και των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης λαμβάνουν έξοδα παράστασης, τα οποία καθορίζονται σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 305, με την επιφύλαξη της παρ. 1 του άρθρου 301, περί γενικών ρυθμίσεων, από το οικείο νομικό πρόσωπο.
3. Ειδικά ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος των Φορέων Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (Φο.Δ.Σ.Α.), ανεξαρτήτως νομικής μορφής, λαμβάνουν έξοδα παράστασης ισόποσα με το εβδομήντα τοις εκατό (70%) της αντιμισθίας του δημάρχου του μεγαλύτερου σε πληθυσμού δήμου που μετέχει στον Φο.Δ.Σ.Α., με την επιφύλαξη της παρ. 1 του άρθρου 301.
Άρθρο 297
Ειδική άδεια προσώπων τα οποία λαμβάνουν έξοδα παράστασης
1.Κατά τη διάρκεια της θητείας:
αα) των εκπροσώπων των δημοτικών κοινοτήτων και
αβ) των προέδρων συμβουλίων δημοτικών κοινοτήτων,
χορηγείται από την υπηρεσία τους ειδική άδεια τριάντα (30) ημερών κατ’ έτος, επιπλέον της κατά νόμο προβλεπόμενης κανονικής άδειας.
γ) Κατά τη διάρκεια της θητείας των λοιπών προσώπων των παρ. 1 και 2 του άρθρου 296, περί προσώπων που λαμβάνουν έξοδα παράστασης, τους χορηγείται ειδική άδεια εξήντα (60) ημερών, κατ’ έτος, επιπλέον της κατά νόμο προβλεπόμενης κανονικής άδειας.
2. Την ειδική άδεια λαμβάνουν τα δικαιούμενα πρόσωπα, με οποιαδήποτε σχέση εργασίας και εάν εργάζονται στον δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, κατόπιν υποβολής αίτησης, η αποδοχή της οποίας είναι υποχρεωτική για τον εργοδότη ή την υπηρεσία τους. Κατά τη λήψη της ειδικής άδειας τα δικαιούμενα πρόσωπα λαμβάνουν από την υπηρεσία τους τις αποδοχές της θέσης τους, μειωμένες αναλογικά με τις ληφθείσες ανά μήνα ημέρες ειδικής άδειας.
3. Η ειδική άδεια δύναται να χορηγείται και τμηματικά σε εργάσιμες ημέρες και ώρες μετά από σχετική αίτηση. Το χρονικό διάστημα χρήσης της θεωρείται πραγματικός χρόνος υπηρεσίας για όλα τα υπαλληλικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
Άρθρο 298
Ειδική άδεια επικεφαλής παρατάξεων, αιρετών μελών συλλογικών οργάνων δήμων, περιφερειών και οργάνων διοίκησης των νομικών προσώπων τοπικής αυτοδιοίκησης
1. α) Στους επικεφαλής των δημοτικών και περιφερειακών παρατάξεων, οι οποίοι είναι δημόσιοι ή ιδιωτικοί υπάλληλοι, με οποιαδήποτε σχέση εργασίας και εάν εργάζονται, χορηγείται από την υπηρεσία τους ειδική άδεια τριάντα (30) ημερών, κατ’ έτος, επιπλέον της κατά νόμο προβλεπόμενης κανονικής άδειας.
β) Στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και του Εποπτικού Συμβουλίου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (Κ.Ε.Δ.Ε.) και της Ένωσης Περιφερειών (ΕΝ.ΠΕ.), οι οποίοι είναι δημόσιοι ή ιδιωτικοί υπάλληλοι, με οποιαδήποτε σχέση εργασίας και εάν εργάζονται, χορηγείται από την υπηρεσία τους ειδική άδεια εκατόν είκοσι (120) ημερών κατ’ έτος, επιπλέον της κανονικής, και με την πρόσθετη προϋπόθεση ότι δεν είναι δήμαρχοι ή αντιδήμαρχοι ή αντίστοιχα περιφερειάρχες, αναπληρωτές περιφερειάρχες, αντιπεριφερειάρχες, των οποίων αναστέλλεται αυτοδίκαια το δημόσιο λειτούργημα ή η άσκηση των καθηκόντων τους ή επιλέγουν την ειδική άδεια άνευ αποδοχών για όλο το διάστημα της θητείας τους. Με τις ίδιες προϋποθέσεις χορηγείται ειδική άδεια μέχρι ενενήντα (90) εργάσιμες ημέρες ετησίως, επιπλέον της κανονικής τους άδειας, στους προέδρους των Περιφερειακών Ενώσεων Δήμων (Π.Ε.Δ.).
2. Μέλη:
α) του δημοτικού ή περιφερειακού συμβουλίου,
β) της δημοτικής ή περιφερειακής επιτροπής, καθώς και των αποφασιστικού χαρακτήρα επιτροπών του περιφερειακού συμβουλίου και του δημοτικού συμβουλίου σε δήμους άνω των διακοσίων χιλιάδων (200.000) κατοίκων,
γ) των διοικητικών συμβουλίων νομικών προσώπων τοπικής αυτοδιοίκησης,
δ) του διοικητικού συμβουλίου, της εκτελεστικής επιτροπής, του εποπτικού συμβουλίου και των επιμέρους επιτροπών της Κ.Ε.Δ.Ε. και της ΕΝ.Π.Ε.,
ε) του διοικητικού συμβουλίου, των εκτελεστικών επιτροπών και των εποπτικών συμβουλίων των Π.Ε.Δ.,
στ) της εκτελεστικής επιτροπής συνδέσμων με πληθυσμό άνω των διακοσίων χιλιάδων (200.000) κατοίκων, καθώς και
ο συμπαραστάτης του δημότη και της επιχείρησης και ο περιφερειακός συμπαραστάτης του πολίτη και της επιχείρησης, οι οποίοι είναι δημόσιοι ή ιδιωτικοί υπάλληλοι, με οποιαδήποτε σχέση εργασίας και εάν εργάζονται, δικαιούνται, επιπλέον της ειδικής άδειας της παρ. 1 του παρόντος και της παρ. 1 του άρθρου 297, να απουσιάζουν από την εργασία τους για τη συμμετοχή τους κατά την ημέρα συνεδρίασης του συλλογικού οργάνου, ανεξαρτήτως εάν διεξάγεται σε εργάσιμες ώρες και ημέρες. Τα πρόσωπα του πρώτου εδαφίου, εφόσον υπηρετούν ή κατοικούν σε νησιά διάφορα από την έδρα του δήμου ή της περιφέρειας ή του νομικού προσώπου, αντίστοιχα, δικαιούνται να απουσιάζουν από την εργασία τους για τον ίδιο λόγο επί δύο (2) ημέρες, περιλαμβανομένης της ημέρας συνεδρίασης του οικείου συμβουλίου.
Δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι που συμμετέχουν στην Επιτροπή των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Κογκρέσο των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών του Συμβουλίου της Ευρώπης, δικαιούνται να απουσιάσουν από την εργασία τους τις ημέρες συνεδρίασης των ανωτέρω οργάνων, καθώς και τις ημέρες μετάβασης και επιστροφής τους.
3. Την ειδική άδεια των παρ. 1 και 2 λαμβάνουν τα δικαιούμενα πρόσωπα κατόπιν υποβολής σχετικής αίτησης, η αποδοχή της οποίας είναι υποχρεωτική για τον εργοδότη ή την υπηρεσία τους. Κατά τη λήψη της ειδικής άδειας τα δικαιούμενα πρόσωπα λαμβάνουν από τον εργοδότη τους τις πλήρεις αποδοχές της θέσης τους.
4. Η ειδική άδεια της παρ. 1 δύναται να χορηγείται και τμηματικά σε εργάσιμες ημέρες και ώρες, μετά από σχετική αίτηση. Το χρονικό διάστημα χρήσης της θεωρείται πραγματικός χρόνος υπηρεσίας για όλα τα υπαλληλικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
5. Ο πρόεδρος του αρμόδιου συλλογικού οργάνου χορηγεί βεβαίωση συμμετοχής στη συνεδρίαση για κάθε νόμιμη χρήση.
Άρθρο 299
Αποζημίωση μελών δημοτικού και περιφερειακού συμβουλίου, δημοτικών και περιφερειακών επιτροπών, διοικητικών συμβουλίων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, κοινωφελών επιχειρήσεων δήμων και περιφερειών, Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης και συνδέσμων
1. α) Τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου, πλην αυτών που λαμβάνουν αντιμισθία ή έξοδα παράστασης, καθώς και οι πρόεδροι συμβουλίων και οι εκπρόσωποι δημοτικών κοινοτήτων, δικαιούνται αποζημίωση για τη συμμετοχή τους, με όλους τους προβλεπόμενους τρόπους, στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου και μέχρι δύο (2) συνεδριάσεις τον μήνα. Επιπλέον της ανωτέρω αποζημίωσης, δικαιούνται αποζημίωση και για τη συμμετοχή τους στην ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας. Το ύψος της αποζημίωσης, για κάθε συνεδρίαση, καθορίζεται με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, με ανώτατο όριο τα πενήντα (50) ευρώ και βαρύνει τον προϋπολογισμό του οικείου δήμου.
β) Ειδικότερα, στους δημοτικούς συμβούλους, καθώς και στους προέδρους συμβουλίων δημοτικών κοινοτήτων και εκπροσώπους δημοτικών κοινοτήτων για τη συμμετοχή τους στο δημοτικό συμβούλιο, των οποίων η κατοικία απέχει λιγότερο από δέκα (10) χιλιόμετρα από τον χώρο διεξαγωγής της συνεδρίασης, καταβάλλεται αποζημίωση, σύμφωνα με τα οριζόμενα στην περ. α, με εξαίρεση το ανώτατο ύψος αυτής, το οποίο δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των σαράντα (40) ευρώ, και βαρύνει τον προϋπολογισμό του οικείου δήμου.
γ) Τα μέλη της δημοτικής επιτροπής και της επιτροπής αποφασιστικού χαρακτήρα, πλην αυτών που λαμβάνουν αντιμισθία ή έξοδα παράστασης, δικαιούνται, επιπλέον των περ. α) και β), αποζημίωση για τη συμμετοχή τους, με όλους τους προβλεπόμενους τρόπους, στις συνεδριάσεις της αντίστοιχης επιτροπής και μέχρι τέσσερις (4) συνεδριάσεις τον μήνα. Το ύψος της αποζημίωσης, για κάθε συνεδρίαση, καθορίζεται με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, με ανώτατο όριο το ποσό των τριάντα (30) ευρώ και βαρύνει τον προϋπολογισμό του οικείου δήμου.
2. α) Οι περιφερειακοί σύμβουλοι, πλην αυτών που λαμβάνουν αντιμισθία και έξοδα παράστασης, δικαιούνται αποζημίωση για τη συμμετοχή τους, με όλους τους προβλεπόμενους τρόπους, στις συνεδριάσεις του περιφερειακού συμβουλίου, και μέχρι δύο (2) συνεδριάσεις τον μήνα. Επιπλέον της ανωτέρω αποζημίωσης, δικαιούνται αποζημίωση και για την ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας. Το ύψος της αποζημίωσης, για κάθε συνεδρίαση, καθορίζεται με απόφαση του περιφερειακού συμβουλίου, με ανώτατο όριο τα εξήντα (60) ευρώ και βαρύνει τον προϋπολογισμό της οικείας περιφέρειας.
β) Τα μέλη της περιφερειακής επιτροπής και της επιτροπής αποφασιστικού χαρακτήρα, πλην αυτών που λαμβάνουν αντιμισθία ή έξοδα παράστασης, δικαιούνται, επιπλέον της περ. α), αποζημίωση για τη συμμετοχή τους, με όλους τους προβλεπόμενους τρόπους, στις συνεδριάσεις της αντίστοιχης επιτροπής και μέχρι τέσσερις (4) συνεδριάσεις τον μήνα. Το ύψος της αποζημίωσης, για κάθε συνεδρίαση, καθορίζεται με απόφαση του περιφερειακού συμβουλίου, με ανώτατο όριο το ποσό των τριάντα (30) ευρώ.
3. Τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων, εκτός των προέδρων και αντιπροέδρων, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου των δήμων και των περιφερειών, τα μέλη των διοικητικών συμβουλίων των κοινωφελών επιχειρήσεων, των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης, καθώς και τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου και της εκτελεστικής επιτροπής των συνδέσμων, εκτός των προέδρων και αντιπροέδρων, λαμβάνουν αποζημίωση για κάθε συνεδρίαση και μέχρι τρεις (3) συνεδριάσεις τον μήνα. Το ύψος της αποζημίωσης, για κάθε συνεδρίαση, καθορίζεται με απόφαση του διοικητικού συμβουλίου, με ανώτατο όριο το ποσό που αντιστοιχεί στο ένα τοις εκατό (1%) των εξόδων παράστασης που λαμβάνει ο πρόεδρος του νομικού προσώπου και βαρύνει τον προϋπολογισμό του.
Άρθρο 300
Δαπάνες μετακίνησης
1. Οι αντιδήμαρχοι, οι πρόεδροι των δημοτικών συμβουλίων και οι δημοτικοί σύμβουλοι μετακινούνται εκτός της έδρας του δήμου ή εκτός του δήμου όπου έχουν εκλεγεί στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό της χώρας για εκτέλεση υπηρεσίας, μετά από απόφαση του δημάρχου.
2. Οι αναπληρωτές περιφερειάρχες, οι αντιπεριφερειάρχες, οι πρόεδροι των περιφερειακών συμβουλίων και οι περιφερειακοί σύμβουλοι μετακινούνται εκτός της έδρας της περιφέρειας ή εκτός της οικείας περιφερειακής ενότητας ή εκτός της περιφέρειας όπου έχουν εκλεγεί, στο εσωτερικό της χώρας ή στο εξωτερικό, για εκτέλεση υπηρεσίας μετά από απόφαση του περιφερειάρχη, καθώς και για τη συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις του περιφερειακού συμβουλίου, της περιφερειακής επιτροπής και των αποφασιστικού χαρακτήρα επιτροπών του περιφερειακού συμβουλίου.
3. Οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες, καθώς και οι αντιδήμαρχοι και αντιπεριφερειάρχες, όταν συνοδεύουν τους δημάρχους και τους περιφερειάρχες, μετακινούνται χωρίς προηγούμενη απόφαση, εκτός της έδρας του δήμου ή εκτός του δήμου όπου έχουν εκλεγεί στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό της χώρας για εκτέλεση υπηρεσίας.
4. Σε όσους μετακινούνται, κατά το παρόν, καταβάλλονται, με απόφαση του οικείου προϊσταμένου οικονομικών υπηρεσιών, οι δαπάνες που προβλέπονται από την υποπαρ. Δ9 της παρ. Δ του άρθρου 2 του ν. 4336/2015 (Α’ 95), περί δαπανών μετακινούμενων εντός και εκτός περιφέρειας.
Άρθρο 301
Γενικές ρυθμίσεις
1. Τα πρόσωπα που λαμβάνουν αντιμισθία σύμφωνα με το άρθρο 295, περί των αιρετών προσώπων που λαμβάνουν αντιμισθία, δεν δύνανται να λαμβάνουν αυτή ή έξοδα παράστασης για οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα κατέχουν σύμφωνα με το παρόν Βιβλίο. Τα πρόσωπα που δύνανται να λάβουν έξοδα παράστασης για περισσότερες από μία (1) ιδιότητες σύμφωνα με το παρόν Βιβλίο, επιλέγουν τη λήψη αυτών αποκλειστικά από μία (1), με υπεύθυνη δήλωση που υποβάλλουν στους οικείους φορείς. Το πρώτο και δεύτερο εδάφιο δεν εφαρμόζονται για τα έξοδα παράστασης που προβλέπονται στην παρ. 6 του άρθρου 18 του π.δ. 74/2011 (Α΄181), περί Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας, καθώς και στο άρθρο 7 και την παρ. 7 του άρθρου 37 του π.δ. 75/2011 (Α΄182), περί Περιφερειακών Ένωσεων Δήμων και Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας. Αν ο δήμαρχος και, αντίστοιχα, ο περιφερειάρχης έχει τεθεί σε αργία ή απουσιάζει, κατόπιν άδειας του δημοτικού ή περιφερειακού συμβουλίου, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του ενός (1) μήνα, την αντιμισθία ή τα έξοδα παράστασης λαμβάνει για το αντίστοιχο χρονικό διάστημα ο αναπληρωτής του, σύμφωνα με το άρθρο 113, περί αναπλήρωσης δημάρχου και περιφερειάρχη.
2. Σε περίπτωση που η αντιμισθία των δημάρχων και περιφερειαρχών, όπως αυτή καθορίζεται με την απόφαση της παρ. 1 του άρθρου 305, περί εξουσιοδοτικών διατάξεων, είναι μικρότερη των πάσης φύσεως αποδοχών της θέσης τους στο δημόσιο τομέα, όπως αυτός ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α’ 143), περί ορισμών, προσαυξάνεται κατά το ποσό της διαφοράς και μέχρι το ύψος των πλήρων αποδοχών Γενικού Γραμματέα Υπουργείου.
Σε περίπτωση που η αντιμισθία των αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών και αναπληρωτών περιφερειαρχών, όπως αυτή καθορίζεται με την κοινή υπουργική απόφαση της παρ. 1 του άρθρου 305, είναι μικρότερη των πάσης φύσεως αποδοχών της θέσης τους στον δημόσιο τομέα, όπως αυτός ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014, προσαυξάνεται κατά το ποσό της διαφοράς και μέχρι το ύψος της αντιμισθίας του οικείου δημάρχου ή περιφερειάρχη, αντίστοιχα.
3. Οι συνταξιούχοι που καταλαμβάνουν τα αιρετά αξιώματα των άρθρων 295, περί αιρετών προσώπων που λαμβάνουν αντιμισθία και 296, περί προσώπων που λαμβάνουν έξοδα παράστασης, υπάγονται στις ρυθμίσεις του άρθρου 114 του ν. 5078/2023 (Α΄211), περί κινήτρων απασχόλησης συνταξιούχων.
4. Τα μέλη του δημοτικού και περιφερειακού συμβουλίου ως προς την αποζημίωσή τους ανά συνεδρίαση, καθώς και τα πρόσωπα που λαμβάνουν αντιμισθία ή έξοδα παράστασης έχουν τη δυνατότητα άρνησης λήψης αυτών ή παραχώρησής τους προς οποιονδήποτε κοινωνικό σκοπό. Η άρνηση ή η παραχώρηση γνωστοποιούνται με αίτηση του προσώπου προς την οικονομική υπηρεσία του οικείου δήμου και, αντίστοιχα, της περιφέρειας.
5. Τα αιρετά πρόσωπα του άρθρου 294 δύνανται να παρέχουν εθελοντικά τον απολύτως απαραίτητο σε ετήσια βάση αριθμό υπηρεσιών στην υπηρεσία από την οποία προέρχονται, αποκλειστικά για λόγους διατήρησης της επαγγελματικής τους επάρκειας, όπως αυτή ορίζεται στις ειδικότερες προβλέψεις της εθνικής και ενωσιακής νομοθεσίας. Για την εκτέλεση της υπηρεσίας εφαρμόζονται αποκλειστικά οι διατάξεις που προβλέπονται από το οργανικό δίκαιο του φορέα προς τον οποίο παρέχεται η υπηρεσία, κατά τη διάρκεια της οποίας ο αιρετός κωλύεται από την άσκηση των καθηκόντων του.
6. Μόνιμοι υπάλληλοι και υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, οι οποίοι υπηρετούν σε φορείς του δημοσίου τομέα της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014, εφόσον εκλεγούν δήμαρχοι, περιφερειάρχες, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι, καθώς και οι πρόεδροι και μέλη συμβουλίων δημοτικών κοινοτήτων ή εκπρόσωποι δημοτικών κοινοτήτων κατά τη διάρκεια της θητείας τους, δεν μετατίθενται ούτε αποσπώνται εκτός των διοικητικών ορίων του δήμου και, αντίστοιχα, της περιφερειακής ενότητας όπου έχουν εκλεγεί. Στην παρούσα ρύθμιση εμπίπτουν και ο συμπαραστάτης του δημότη και της επιχείρησης και ο συμπαραστάτης του πολίτη και της επιχείρησης, οι οποίοι δεν μετατίθενται ούτε αποσπώνται εκτός των διοικητικών ορίων του δήμου και, αντίστοιχα, της περιφέρειας όπου έχουν εκλεγεί ή επιλεγεί, σύμφωνα με το άρθρο 152, περί συμπαραστάτη του δημότη και της επιχείρησης και περιφερειακού συμπαραστάτη του πολίτη και της επιχείρησης.
7. Οι υπάλληλοι της παρ. 6 οι οποίοι:
α) έχουν εκλεγεί δημοτικοί σύμβουλοι σε νησιωτικό δήμο αλλά υπηρετούν στα διοικητικά όρια άλλου δήμου, μετατίθενται ή αποσπώνται στον ίδιο φορέα εντός των διοικητικών ορίων του δήμου όπου εξελέγησαν ή, σε οποιοδήποτε άλλο φορέα, εφόσον δεν λειτουργεί υπηρεσία του ίδιου φορέα στον δήμο εκλογής,
β) έχουν εκλεγεί περιφερειακοί σύμβουλοι σε νησιωτική περιφερειακή ενότητα αλλά υπηρετούν στα διοικητικά όρια άλλης περιφερειακής ενότητας, μετατίθενται ή αποσπώνται στον ίδιο φορέα εντός των ορίων της περιφερειακής ενότητας όπου εξελέγησαν, ή, σε οποιοδήποτε άλλο φορέα, εφόσον δεν λειτουργεί υπηρεσία του ίδιου φορέα στην περιφερειακή ενότητα εκλογής.
Η παρούσα εφαρμόζεται εφόσον οι υπάλληλοι δεν έχουν υποχρέωση παραμονής για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα στην υπηρεσία που υπηρετούν.
8. Η κηδεία των δημάρχων, περιφερειαρχών και όσων κατείχαν τα αξιώματα αυτά, δύναται να γίνεται με δαπάνη του οικείου δήμου ή της οικείας περιφέρειας. Το ανώτατο όριο της δαπάνης αυτής καθορίζεται με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου ή του περιφερειακού συμβουλίου, αντίστοιχα.
9. Η θητεία των ανωτέρω υπαλλήλων ως δημάρχων ή περιφερειαρχών αναγνωρίζεται ως χρόνος πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 11 του ν. 4354/2015 (Α’ 176) και λογίζεται ότι διανύθηκε σε θέση προϊσταμένου οργανικής μονάδας επιπέδου διεύθυνσης, χωρίς αυτό να δημιουργεί δικαίωμα υπαγωγής τους στην περ. ι’ της παρ. 2 του άρθρου 9 του π.δ. 169/2007 (Α’ 210), περί συντάξιμου μισθού.
10. Απαλλάσσονται από την υποχρέωση καταβολής ψηφιακού τέλους συναλλαγής του ν. 5135/2024 (Α’ 147) η αντιμισθία, τα έξοδα παράστασης και οι αποζημιώσεις που καταβάλλονται σε αιρετά και μη αιρετά μέλη των δημοτικών, περιφερειακών συμβουλίων και των διοικητικών συμβουλίων των νομικών προσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΗΜΩΝ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
Άρθρο 302
Γραμματείς δήμων, περιφερειών και συνδέσμων
1.α) Στους δήμους προβλέπεται μία (1) θέση μετακλητού γενικού γραμματέα.
β) Στις περιφέρειες προβλέπονται μία (1) θέση μετακλητού εκτελεστικού γραμματέα και μία (1) θέση μετακλητού ειδικού γραμματέα, ο οποίος συνεπικουρεί το έργο του εκτελεστικού γραμματέα.
2. Οι γραμματείς της παρ. 1 διορίζονται και παύονται με απόφαση του δημάρχου και του περιφερειάρχη, αντίστοιχα, η οποία ισχύει από την υπογραφή της, για όλες τις έννομες συνέπειες και δημοσιεύεται σε περίληψη στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
3. Οι γραμματείς της παρ. 1 πρέπει να κατέχουν πτυχίο ή δίπλωμα πανεπιστημιακού ή τεχνολογικού τομέα της ημεδαπής ή ισότιμο τίτλο αναγνωρισμένου ιδρύματος της αλλοδαπής, με εξαίρεση την περίπτωση που τη θέση του γενικού γραμματέα δήμου καταλαμβάνει πρώην δήμαρχος
4. Στις θέσεις γραμματέα επιτρέπεται και ο διορισμός υπαλλήλων και λειτουργών του δημόσιου τομέα, ανεξάρτητα από τη σχέση εργασίας με την οποία υπηρετούν σε αυτόν. Επίσης στις θέσεις αυτές επιτρέπεται, εφόσον συντρέχουν τα ανωτέρω προσόντα, και ο διορισμός υπαλλήλων ή λειτουργών οι οποίοι υπηρετούν ακόμα και στον ίδιο δήμο ή περιφέρεια, αντίστοιχα, ή στα νομικά τους πρόσωπα.
5. Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύεται στις θέσεις γραμματέα λογίζεται, για όλες τις έννομες συνέπειες, ως πραγματική υπηρεσία στην οργανική τους θέση. Ειδικά για τους γραμματείς δήμων, ο χρόνος υπηρεσίας στη θέση αυτή λογίζεται ως επιπέδου προϊσταμένου τμήματος, σε όσους υπηρετούν σε δήμους με πληθυσμό έως εκατό χιλιάδες (100.000) κατοίκους και διεύθυνσης σε όσους υπηρετούν στους λοιπούς δήμους, για δε τους γραμματείς περιφερειών λογίζεται ως επιπέδου διεύθυνσης, ανεξαρτήτως πληθυσμού της περιφέρειας στην οποία υπηρετούν.
Σε περίπτωση αποχώρησης των γραμματέων από τη θέση τους, επανέρχονται αυτοδικαίως στη θέση που κατείχαν πριν από τον διορισμό τους. Αν δεν υπάρχει κενή θέση του ίδιου κλάδου και ειδικότητας, θεωρείται ότι κατέχουν αντίστοιχη προσωποπαγή θέση, που συστήνεται αυτοδίκαια και καταργείται, επίσης, αυτοδικαίως, όταν αποχωρήσουν από την υπηρεσία.
6. Για τους γραμματείς δήμων και περιφερειών ισχύει το άρθρο 69 του ν. 4622/2019 (Α’ 133) περί των κωλυμάτων διορισμού.
7. Οι αποδοχές:
α) του γενικού γραμματέα δήμου είναι ίσες με τα δύο τρίτα (2/3) της αντιμισθίας του δημάρχου,
β) του εκτελεστικού γραμματέα της περιφέρειας είναι ίσες με τα δύο τρίτα (2/3) της αντιμισθίας του περιφερειάρχη. Οι αποδοχές του ειδικού γραμματέα της περιφέρειας ισούνται με το εξήντα τοις εκατό (60%) της αντιμισθίας του περιφερειάρχη.
Οι μηνιαίες αποδοχές των ανωτέρω προσώπων δεν μπορεί να είναι κατώτερες των αντίστοιχων αποδοχών των υπαλλήλων με βαθμό πρώτο των ειδικών θέσεων, όπως αυτές καθορίζονται κάθε φορά.
8. Οι γραμματείς της παρ. 4 δεν λαμβάνουν τις αποδοχές της οργανικής τους θέσης, με εξαίρεση την προσωπική διαφορά, η οποία καταβάλλεται επιπρόσθετα από τον δήμο ή αντίστοιχα την περιφέρεια, στο ύψος που αυτή έχει προσδιοριστεί κατά την ημερομηνία ανάληψης των καθηκόντων τους.
Οι γραμματείς λαμβάνουν και την οικογενειακή παροχή, σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις του άρθρου 15 του ν. 4354/2015 (Α’ 176), περί οικογενειακής παροχής.
9. Ο δήμαρχος ή ο περιφερειάρχης δύναται, με απόφασή του, να αναθέτει στον γενικό ή τον εκτελεστικό γραμματέα, αντίστοιχα, την υπογραφή, με εντολή του, εγγράφων και πιστοποιητικών.
10. Ο γενικός γραμματέας δήμου και ο εκτελεστικός γραμματέας περιφέρειας έχει τις ακόλουθες αρμοδιότητες:
α) υπογράφει τις αποφάσεις χορήγησης αδειών με ή χωρίς αποδοχές και μετακίνησης εκτός έδρας στο εσωτερικό και εξωτερικό των υπαλλήλων του δήμου ή της περιφέρειας, αντίστοιχα,
β) παρέχει οδηγίες, δίνει κατευθύνσεις και, γενικότερα, συντονίζει τις υπηρεσίες του δήμου ή της περιφέρειας, αντίστοιχα, κατά την άσκηση του έργου τους,
γ) προβαίνει στη μελέτη και εισήγηση μέτρων για τη βελτίωση και προαγωγή των λειτουργιών του δήμου ή της περιφέρειας,
δ) μεριμνά για την επεξεργασία από τις αρμόδιες υπηρεσίες των θεμάτων που είναι προς συζήτηση ενώπιον του συμβουλίου ή της δημοτικής ή αντίστοιχα της περιφερειακής επιτροπής, καθώς και των αποφασιστικών επιτροπών του συμβουλίου των δήμων άνω των διακοσίων χιλιάδων (200.000) κατοίκων και των περιφερειών, σύμφωνα με την ημερήσια διάταξη, και τα υποστηρίζει ενώπιον των ανωτέρω οργάνων, εφόσον κρίνεται απαραίτητο από τον πρόεδρο του συμβουλίου ή της επιτροπής,
ε) παρακολουθεί τη διαδικασία εφαρμογής των αποφάσεων του συμβουλίου και της δημοτικής ή περιφερειακής επιτροπής, καθώς και των αποφασιστικών επιτροπών του συμβουλίου των δήμων άνω των διακοσίων χιλιάδων (200.000) κατοίκων και των περιφερειών, από τις αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου ή της περιφέρειας, αντίστοιχα,
στ) μεριμνά για την έγκαιρη προετοιμασία των περιοδικών απολογισμών δράσης του δήμου ή της περιφέρειας, σύμφωνα με τα αντίστοιχα προγράμματα ή τις συγκεκριμένες αποφάσεις και ενημερώνει σχετικά το δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο και τη δημοτική ή περιφερειακή επιτροπή, καθώς και τις αποφασιστικές επιτροπές του συμβουλίου των δήμων άνω των διακοσίων χιλιάδων (200.000) κατοίκων και των περιφερειών, αντίστοιχα,
ζ) μεριμνά για τη συνεχή βελτίωση της δράσης των υπηρεσιών του δήμου ή της περιφέρειας, την προσαρμογή της λειτουργίας τους στις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας και τη βελτίωση της απόδοσης του στελεχικού δυναμικού και των τεχνικών μέσων τους, και
η) οργανώνει κάθε νέα υπηρεσία που δημιουργείται στον δήμο ή την περιφέρεια.
11. Ο γενικός ή εκτελεστικός γραμματέας δύναται να παρέχει εξουσιοδότηση υπογραφής, με εντολή του, σε προϊσταμένους υπηρεσιών του δήμου ή της περιφέρειας για την έκδοση των αποφάσεων της περ. α) της παρ. 10. Η απόφαση δημοσιεύεται, μόνο, με ανάρτηση στον ιστότοπο του προγράμματος «Διαύγεια» και στον ιστότοπο του δήμου και της περιφέρειας, αντίστοιχα.
12. Σε περίπτωση κένωσης της θέσης του γενικού ή του εκτελεστικού γραμματέα, για οποιονδήποτε λόγο και μέχρι την κάλυψη της θέσης αυτής, οι αρμοδιότητές του ασκούνται από τον δήμαρχο ή τον περιφερειάρχη και τους νόμιμους αναπληρωτές του.
13. Σε κάθε σύνδεσμο, προβλέπεται μία (1) θέση μετακλητού γενικού γραμματέα για τον οποίο εφαρμόζεται αναλογικά το παρόν. Οι αποδοχές του ισούνται με τα δύο τρίτα (2/3) της αντιμισθίας του δημάρχου στον μεγαλύτερο σε πληθυσμό δήμο του συνδέσμου ή του περιφερειάρχη αν ο σύνδεσμος είναι διαβαθμιδικός, με την επιφύλαξη ειδικότερων προβλέψεων στο Κεφάλαιο Θ του Μέρους Β’ του παρόντος Βιβλίου, περί Φορέων Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων.
Άρθρο 303
Συνεργάτες δημάρχων και περιφερειαρχών – Μισθολογικά κλιμάκια -Τροποποίηση παρ. 8 και 9 άρθρου 9 ν. 4354/2015
1. Σε κάθε δήμο, για την κάλυψη των αναγκών του δημάρχου, συστήνονται θέσεις συνεργατών, ανάλογα με τον πληθυσμό του δήμου, ως εξής:
α) Σε δήμους με πληθυσμό έως πέντε χιλιάδες (5.000) κατοίκους συστήνονται τέσσερις (4) θέσεις.
β) Σε δήμους με πληθυσμό από πέντε χιλιάδες έναν (5.001) έως είκοσι χιλιάδες (20.000) κατοίκους συστήνονται πέντε (5) θέσεις.
γ) Σε δήμους με πληθυσμό από είκοσι χιλιάδες έναν (20.001) έως πενήντα χιλιάδες (50.000) κατοίκους συστήνονται επίσης (5) θέσεις.
δ) Σε δήμους με πληθυσμό από πενήντα χιλιάδες έναν (50.001) έως εκατό χιλιάδες (100.000) κατοίκους συστήνονται έξι (6) θέσεις.
ε) Σε δήμους με πληθυσμό από εκατό χιλιάδες έναν (100.001) κατοίκους και άνω συστήνονται οκτώ (8) θέσεις.
Μία (1) εκ των προβλεπόμενων θέσεων συνεργατών των περ. α) έως ε) δύναται να είναι θέση διευθυντή γραφείου δημάρχου. Η πλήρωση μίας εκ των θέσεων των περ. α) έως β) δύναται να γίνεται με δημοσιογράφο. Σε δήμους με μόνιμο πληθυσμό άνω των είκοσι χιλιάδων (20.000) κατοίκων, δύναται να προβλέπεται επιπλέον των αναφερόμενων στις περ. γ) έως και ε), μία (1) θέση συνεργάτη, αποκλειστικά δημοσιογράφου, με την προϋπόθεση ότι αυτός είναι μέλος αναγνωρισμένης στην Ελλάδα επαγγελματικής δημοσιογραφικής ένωσης, η οποία είναι μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών.
2. Σε κάθε περιφέρεια για την κάλυψη των αναγκών του περιφερειάρχη προβλέπονται δεκαπέντε (15) θέσεις συνεργατών. Μία (1) εκ των θέσεων αυτών είναι θέση διευθυντή γραφείου περιφερειάρχη. Οι συνεργάτες του πρώτου εδαφίου δύνανται, με απόφαση του περιφερειάρχη, να διατίθενται για την κάλυψη αναγκών αντιπεριφερειαρχών.
Επιπλέον των θέσεων του πρώτου εδαφίου, σε κάθε περιφέρεια προβλέπονται δύο (2) θέσεις συνεργατών, αποκλειστικά δημοσιογράφων, με την προϋπόθεση ότι αυτοί είναι μέλη αναγνωρισμένης στην Ελλάδα επαγγελματικής δημοσιογραφικής ένωσης, η οποία είναι μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών.
3. Στους δήμους και τις περιφέρειες, πλέον των θέσεων των παρ. 1 και 2, προβλέπεται θέση ενός (1) συνεργάτη σε άτομα με αναπηρία που έχουν το αξίωμα του αντιδημάρχου, αναπληρωτή περιφερειάρχη και αντιπεριφερειάρχη, προέδρου δημοτικού και περιφερειακού συμβουλίου για τη διευκόλυνση άσκησης των καθηκόντων τους, καθ΄όλη τη διάρκεια της θητείας τους.
4. Οι θέσεις των συνεργατών του παρόντος δύνανται να καλύπτονται από:
α) ιδιώτες μέσω πρόσληψης, οι οποίοι καταλαμβάνουν αποκλειστικά θέσεις μετακλητών,
β) δημοσίους υπαλλήλους ή λειτουργούς με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που υπηρετούν σε φορείς του δημοσίου τομέα, όπως αυτός ορίζεται από την περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α` 143), περί ορισμών, μέσω απόσπασης,
γ) δικηγόρους με έμμισθη εντολή του Δημοσίου που υπηρετούν στους φορείς της περ. β) μέσω απόσπασης.
5. Για τα ελάχιστα προσόντα και τις αποδοχές όσων καλύπτουν θέσεις συνεργατών με πρόσληψη, εφαρμόζεται το άρθρο 48 του ν. 4622/2019 (Α’ 133), περί ελάχιστων προσόντων και αποδοχών μετακλητών υπαλλήλων.
6. α) Οι συνεργάτες δεν ασκούν αποφασιστικές αρμοδιότητες οποιασδήποτε μορφής. Παρέχουν συμβουλές και διατυπώνουν εξειδικευμένες γνώμες, γραπτά ή προφορικά, για τον συγκεκριμένο τομέα δραστηριοτήτων του δήμου ή της περιφέρειας, τον οποίο έχουν ορισθεί να υπηρετήσουν.
Το έργο τους απευθύνεται προς τον δήμαρχο ή τον περιφερειάρχη, αντίστοιχα, το δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο και τη δημοτική ή περιφερειακή επιτροπή, ανάλογα με τις αρμοδιότητές τους.
β) Υπό τη διεύθυνση του προϊσταμένου της οικείας υπηρεσίας του δήμου, ή άλλης αντίστοιχης που ασκεί καθήκοντα διευθύνουσας υπηρεσίας με σύμβαση διαδημοτικής ή διαπεριφερειακής ή διαβαθμιδικής συνεργασίας, οι συνεργάτες, εφόσον κατέχουν τον απαιτούμενο τίτλο σπουδών και τα λοιπά προσόντα, δύνανται να συντάσσουν, χωρίς πρόσθετη αμοιβή, μελέτες και τεύχη διαγωνισμών για έργα, υπηρεσίες και προμήθειες του δήμου, καθώς και σχέδια αποφάσεων αναθέσεων και συμβάσεων. Ειδικά σε δήμους με πληθυσμό έως είκοσι χιλιάδες (20.000) κατοίκους με απόφαση του γραμματέα της αποκεντρωμένης διοίκησης, δύναται τα πρόσωπα του πρώτου εδαφίου να θεωρούν, χωρίς πρόσθετη αμοιβή, μελέτες και τεύχη διαγωνισμών για έργα, υπηρεσίες και προμήθειες του δήμου.
7. Οι συνεργάτες δεν παρεμβάλλονται στην οργανωτική και βαθμολογική κλίμακα, ούτε οι θέσεις τους έχουν αντιστοιχία με τις θέσεις της κλίμακας αυτής. Υπόκεινται απευθείας στην ιεραρχική εξάρτηση του οικείου δημάρχου ή περιφερειάρχη, αντίστοιχα, για την επικουρία του οποίου έχουν προσληφθεί, και είναι ανεξάρτητοι από το ειδικό επιστημονικό προσωπικό ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, που προσλαμβάνεται σε οργανικές θέσεις για την εξυπηρέτηση διαρκών αναγκών.
8. Για την πλήρωση των θέσεων των συνεργατών εφαρμόζεται αναλογικά το άρθρο 47 του ν. 4622/2019, περί της διαδικασίας στελέχωσης ιδιαίτερων γραφείων. Η υπηρεσία ή απόσπαση των συνεργατών λήγει αυτοδικαίως με την κατά οποιοδήποτε τρόπο λήξη της θητείας του δημάρχου ή περιφερειάρχη, αντίστοιχα, εκτός εάν εντός πέντε (5) ημερών από την αποχώρησή τους, οι αντικαταστάτες τους δηλώσουν με πράξη τους τη συγκατάθεσή τους για τη διατήρησή τους.
9. Στο άρθρο 9 του ν. 4354/2015 (Α΄176), περί των μισθολογικών κλιμακίων και της κατάταξης των υπαλλήλων επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η παρ. 8 καταργείται, β) η παρ. 9 αντικαθίσταται και οι παρ. 8 και 9 διαμορφώνονται ως εξής:
«8. [Καταργείται].
9. Οι συνεργάτες των δήμων και των περιφερειών κατατάσσονται ως εξής: α) οι κάτοχοι διδακτορικού τίτλου σπουδών στο Μ.Κ. 9 της κατηγορίας ΠΕ, β) οι απόφοιτοι της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης Αυτοδιοίκησης (Ε.Σ.Δ.Δ.Α.) ή οι κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στο Μ.Κ. 7 της κατηγορίας ΠΕ, γ) οι κάτοχοι πτυχίου ανώτερης ή ανώτατης εκπαίδευσης στο Μ.Κ. 5 της κατηγορίας ΠΕ, δ) οι κάτοχοι τίτλου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Μ.Κ. 5 της κατηγορίας ΔΕ.».
Άρθρο 304
Συνεργάτες προέδρων νομικών προσώπων τοπικής αυτοδιοίκησης
1. Για την επικουρία του προέδρου κάθε αναπτυξιακού οργανισμού ανεξαρτήτως πληθυσμού, καθώς και κάθε συνδέσμου με συνολικό πληθυσμό των μελών του πάνω από εκατόν πενήντα χιλιάδες κατοίκους (150.000), προβλέπεται μία (1) θέση συνεργάτη.
2. Για την επικουρία του προέδρου των Φο.Δ.Σ.Α., ανεξαρτήτως νομικής μορφής, προβλέπονται σε κάθε Φο.Δ.Σ.Α., με βάση τα στοιχεία της τελευταίας απογραφής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής:
α) έως δύο (2) θέσεις συνεργατών για συνολικό πληθυσμό μελών έως τριακόσιες χιλιάδες (300.000) κατοίκους,
β) έως τρεις (3) θέσεις για συνολικό πληθυσμό μελών έως ένα εκατομμύριο (1.000.000) κατοίκους και
γ) έως τέσσερις (4) θέσεις για συνολικό πληθυσμό μελών από ένα εκατομμύριο (1.000.000) και άνω κατοίκους. Το παρόν ισχύει αναλογικά και για τον πρόεδρο του Ε.Δ.Σ.Ν.Α.
3. Η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδος και η Ένωση Περιφερειών δύνανται να προσλαμβάνουν έως τέσσερις (4) συνεργάτες και οι Περιφερειακές Ενώσεις Δήμων έως έναν (1).
4. Κατά τα λοιπά εφαρμόζονται αναλογικά οι παρ. 4, 5, η περ. α) της παρ. 6 και οι παρ. 7, 8 και 9 του άρθρου 303, περί συνεργατών δημάρχων και περιφερειαρχών.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄
ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΙΚΕΣ – ΤΕΛΙΚΕΣ – ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Γ΄
Άρθρο 305
Εξουσιοδοτικές διατάξεις
1. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών καθορίζεται το ύψος της αντιμισθίας που λαμβάνουν τα πρόσωπα του άρθρου 295, περί αιρετών προσώπων που λαμβάνουν αντιμισθία.
2. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών καθορίζεται το ύψος των εξόδων παράστασης που λαμβάνουν τα πρόσωπα της παρ. 1 του άρθρου 296, περί προσώπων που λαμβάνουν έξοδα παράστασης.
3. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και Εσωτερικών καθορίζονται οι προϋποθέσεις και το, κατά ανώτατο όριο, ύψος των εξόδων παράστασης για τα πρόσωπα της παρ. 2 του άρθρου 296. Το ακριβές ύψος αυτών εξειδικεύεται με απόφαση του οικείου νομικού προσώπου.
Άρθρο 306
Τελικές διατάξεις
1. Οι εισφορές ασφαλιστικών εισφορών που κατεβλήθησαν από δήμους προς ασφαλιστικά ταμεία, και αφορούσαν τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (Β.Α.Ε.) του πρώην Ιδρύματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων – Ενιαίου Ταμείου Ασφάλισης Μισθωτών, κατ’ εφαρμογή της παρ. 3 του άρθρου 92 του ν. 3852/2010 (Α’ 87), αποδίδονται ως σύνολο εισφορών στον οικείο δήμο, ώστε να καταβληθούν στον αιρετό, ο οποίος λάμβανε υποχρεωτικά ειδική άδεια καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας του.
2. Οι θητείες των άμεσα εκλεγέντων αντιπεριφερειαρχών των αυτοδιοκητικών περιόδων 2011 έως 2014 και 2014 έως 2019, σύμφωνα με την περ. β) της παρ. 2 του άρθρου 120 του ν. 3852/2010, περί των υποψηφιοτήτων, όπως ίσχυε μέχρι την τροποποίησή του με το άρθρο 51 του ν. 4555/2018 (Α’ 133), περί των υποψηφιοτήτων, λογίζονται ως θητείες περιφερειακών συμβούλων με την ιδιότητα του αντιπεριφερειάρχη για όλα τα υπαλληλικά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα.
Άρθρο 307
Μεταβατικές διατάξεις
1. Το Κεφάλαιο Β’ «ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΗ ΘΕΣΗ ΑΙΡΕΤΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ» του παρόντος Μέρους εφαρμόζεται για κάθε δήμο, περιφέρεια, νομικό πρόσωπο τοπικής αυτοδιοίκησης από τη διεξαγωγή της εκλογής των μελών του οικείου προεδρείου του δημοτικού και περιφερειακού συμβουλίου, καθώς και της εκλογής των μελών του οικείου διοικητικού συμβουλίου των νομικών προσώπων, αντίστοιχα και, σε κάθε περίπτωση, από την 7η Ιουλίου 2026.
2. Δημόσιοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι ν.π.δ.δ. ή υπάλληλοι κρατικών ν.π.ι.δ. και δημοσίων επιχειρήσεων ή άλλων επιχειρήσεων τη διοίκηση των οποίων ορίζει άμεσα ή έμμεσα το Δημόσιο με διοικητική πράξη ή ως μέτοχος, με οποιαδήποτε σχέση εργασίας και εάν υπηρετούν, οι οποίοι έχουν εκλεγεί δήμαρχοι, δημοτικοί σύμβουλοι, πρόεδροι και μέλη συμβουλίων δημοτικών κοινοτήτων ή εκπρόσωποι δημοτικών κοινοτήτων και μετατέθηκαν ή αποσπάστηκαν, μετά από αίτησή τους, εκεί όπου έχουν εκλεγεί ή στην πλησιέστερη υπηρεσία προς τον δήμο όπου εξελέγησαν ή για τους υπηρετούντες σε παραμεθόριες περιοχές σε άλλη παραμεθόρια περιοχή, παραμένουν μέχρι τη λήξη της τρέχουσας αυτοδιοικητικής περιόδου 2024-2028. Αντίστοιχα παραμένουν μέχρι τη λήξη της τρέχουσας αυτοδιοικητικής περιόδου και οι περιφερειακοί σύμβουλοι που μετατέθηκαν ή αποσπάστηκαν, με αίτησή τους, εκεί όπου έχουν εκλεγεί ή στην πλησιέστερη υπηρεσία προς την εκλογική περιφέρεια όπου εξελέγησαν.
3. Η σχέση εργασίας των ειδικών συμβούλων, ειδικών συνεργατών και επιστημονικών συνεργατών των δημάρχων, περιφερειαρχών και αντιπεριφερειαρχών, οι οποίοι ήδη υπηρετούν κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος, παραμένει αμετάβλητη μέχρι τη λήξη της τρέχουσας αυτοδιοικητικής περιόδου. Σε οποιαδήποτε περίπτωση πρόωρης λήξης αυτής, καθώς και για τον διορισμό νέων συνεργατών, εφαρμόζονται τα άρθρα 303, περί συνεργατών δημάρχων και περιφερειαρχών και 304, περί των συνεργατών προέδρων νομικών προσώπων τοπικής αυτοδιοίκησης.
Περιεχόμενο Άρθρου
Κύριε Υπουργέ,
Με έκπληξη και εύλογη απορία, διαπιστώνουμε ότι στο σχέδιο νόμου «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης» που θέσατε σε δημόσια διαβούλευση, περιλαμβάνεται το:
άρθρο 294 «Αναστολή άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή δημόσιων υπαλληλικών καθηκόντων δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών – Αναστολή επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας περιφερειαρχών – Ειδική άδεια άνευ αποδοχών»
παρά το γεγονός ότι είχαν ήδη υπάρξει αντιδράσεις τόσο από την πλευρά των ενστόλων όσο και από την πλευρά των αυτοδιοικητικών στελεχών και των φορέων τους.
Αντί να τις λάβετε υπόψη όμως, διαπιστώνουμε ότι επιμένετε σε μια αντιδημοκρατική διολίσθηση, χωρίς να μας εξηγείτε και να αιτιολογείτε την απόφασή σας, όπως οφείλετε εκ των προτέρων να πράξετε στο πλαίσιο της διαβούλευσης αυτής.
Οφείλουμε, επομένως να σας ενημερώσουμε ότι το συνδικαλιστικό μας κίνημα πριν από 24 χρόνια, είχε τη χαρά και την τιμή να αισθάνεται υπερήφανο διότι είχε πείσει τους τότε κυβερνώντες να θεσμοθετήσουν την ισότιμη συμμετοχή των ενστόλων στα κοινά, υπηρετώντας την κοινωνία από θέσεις ευθύνης σε δήμους και κοινότητες, και βεβαίως και σε νομαρχίες και περιφερειακές ενότητες.
Από το 2002, όταν για πρώτη φορά δεκάδες εν ενεργεία συνάδελφοί μας άρχισαν να υπηρετούν ευόρκως και τον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης βιώσαμε ότι επιτέλους οι κοινωνίες αφήνουν πίσω τους το παρελθόν και αναγνωρίζουν τον ρόλο της Ελληνικής Αστυνομίας όχι μόνο ως μηχανισμό πρόληψης και καταστολής του εγκλήματος.
Βιώσαμε τον εκδημοκρατισμό και την κοινωνικοποίηση του αστυνομικού θεσμού και έκτοτε εργαστήκαμε για την προαγωγή του με ποικίλες δράσεις, υπηρετώντας τις καλές σχέσεις της αστυνομίας με τις τοπικές κοινωνίες, αλλά και με τις λοιπές δομές του κράτους.
Και τα παραδείγματα είναι εκατοντάδες έκτοτε. Αιρετοί συνάδελφοί μας – πρότυπο στα μάτια πολλών, προσφέρουν ακόμα περισσότερο στους συμπολίτες τους ώστε να καταδείξουν τον κοινωνικό ρόλο της ελληνικής αστυνομίας και τιμούν τη στολή και τον ρόλο τους, προσπαθώντας για την επίλυση των κοινών προβλημάτων. Μέσα από ποικίλες δράσεις αφουγκράζονται τις ανησυχίες των συμπολιτών τους χωρίς προκαταλήψεις και προσφέρουν με όλες τους τις δυνάμεις στην αντιμετώπιση των κοινωνικών θεμάτων που απασχολούν τους πολίτες στις γειτονιές της πόλης.
Η Ελληνίδα και ο Έλληνας αστυνομικός, πιστεύουν στην αξία του θεσμού και αποτελούν τον ομφάλιο λώρο για την κοινωνικοποίηση της αστυνομίας και για την εμπέδωση άριστων σχέσεων συνεργασίας με τις τοπικές κοινωνίες.
Είναι αλήθεια, βεβαίως, ότι τότε υπήρξαν και κάποιοι που δεν ήθελαν αυτό το «άνοιγμα» της αστυνομίας στην κοινωνία. Την ήθελαν κλεισμένη και περιχαρακωμένη, μακριά και πάνω από την κοινωνία!
Έκτοτε, λοιπόν, σε πείσμα των τότε διαφωνούντων και στη συνέχεια εκείνων που δεν έβλεπαν με καλό μάτι τη συμμετοχή των ενστόλων στα κοινά, η Ομοσπονδία μας αντιστάθηκε και προστάτευσε πολλές φορές το κεκτημένο δικαίωμα όλων όσων επιλέγουν να ασκήσουν τα αναφαίρετα συνταγματικά τους δικαιώματα.
Σήμερα, με το νέο σχέδιο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η ίδια κυβέρνηση έρχεται ουσιαστικά να αναιρέσει το πλαίσιο που η ίδια ψήφισε και παρουσίασε ως θεσμική τομή πριν από μόλις λίγα χρόνια.
Η εξέλιξη αυτή προκαλεί εύλογη αγανάκτηση και έντονο προβληματισμό στο σύνολο των στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας, καθώς αποδεικνύει ότι οι κυβερνητικές δεσμεύσεις και οι νομοθετικές πρωτοβουλίες μεταβάλλονται αποσπασματικά, χωρίς σταθερότητα, χωρίς θεσμική συνέπεια και χωρίς ουσιαστικό διάλογο με τους άμεσα ενδιαφερόμενους.
Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι αντιτιθέμεθα σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανατροπής ή περαιτέρω μεταβολής του ισχύοντος πλαισίου και προτείνουμε τις εξής τροποποιήσεις:
Α. Το Άρθρο 294 «Αναστολή άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή δημόσιων υπαλληλικών καθηκόντων δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών – Αναστολή επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας περιφερειαρχών – Ειδική άδεια άνευ αποδοχών», να αναδιατυπωθεί ως εξής:
1. Κατά τη διάρκεια της θητείας των δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων και αντιπεριφερειαρχών, οι οποίοι είναι: α) δημόσιοι λειτουργοί ή μόνιμοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ή δικηγόροι με έμμισθη εντολή, σε οποιαδήποτε θέση στο δημόσιο ή σε νομικά πρόσωπα του δημοσίου τομέα, όπως ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν.4270/2014 (Α’ 143), περί γενικών διατάξεων, β) ιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) ή γ) στελέχη των ενόπλων δυνάμεων και ένστολο προσωπικό των σωμάτων ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, αναστέλλεται αυτοδίκαια το δημόσιο λειτούργημα ή η άσκηση των καθηκόντων τους. Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύεται στα ανωτέρω αιρετά αξιώματα λογίζεται για όλες τις συνέπειες ως πραγματική δημόσια υπηρεσία για όλα τα πρόσωπα της των περ. α) έως γ). Σε περίπτωση λήξης της θητείας τους ή αποχώρησής τους με οποιονδήποτε τρόπο από τα αιρετά αξιώματά τους, τα πρόσωπα της παρούσας επανέρχονται αυτοδίκαια στα καθήκοντά τους.
Β. Να υπάρξει ξεκάθαρη διατύπωση ότι:
«Οι υπάλληλοι που έχουν εκλεγεί, μπορούν να αποσπαστούν σε άλλη υπηρεσία εντός της Περιφερειακής Ενότητας που επιλέγουν με ισχύ της απόσπασης από την ημερομηνία εγκατάστασης και για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία τους. Για την πραγματοποίηση της απόσπασης, υποβάλλεται από τον ενδιαφερόμενο υπάλληλο αίτηση με την υπηρεσία προτίμησής του, εντός αποκλειστικής προθεσμίας δέκα (10) ημερών από την επικύρωση της εκλογής από το αρμόδιο δικαστήριο. Η απόσπαση είναι υποχρεωτική για τη διοίκηση, διενεργείται με απόφαση των αρμοδίων οργάνων του Υπουργείου Εσωτερικών και του κατά περίπτωση αρμοδίου Υπουργού, κατά παρέκκλιση του ν. 4440/2016 (Α΄ 224), μη εφαρμοζόμενου του άρθρου 35 του ν. 4873/2021 (Α΄ 248) σε συνδυασμό με την παρ. 1 του άρθρου 177 του ν. 4876/2021 (Α΄ 251), και λήγει αυτοδίκαια με την καθ’ οιονδήποτε τρόπο λήξη της θητείας τους»
Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι τα Σώματα Ασφαλείας δεν μπορούν να αποτελούν πεδίο πειραματισμών και διαρκών θεσμικών παλινωδιών.
Απαιτούμε σταθερότητα, θεσμική συνέπεια και σεβασμό απέναντι στους εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά την κοινωνία και το κράτος δικαίου.
Β. Το Άρθρο 294 «Αναστολή άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή δημόσιων υπαλληλικών καθηκόντων δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών – Αναστολή επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας περιφερειαρχών – Ειδική άδεια άνευ αποδοχών» , να αναδιατυπωθεί ως εξής:
1.Κατά τη διάρκεια της θητείας των δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων και αντιπεριφερειαρχών, οι οποίοι είναι: α) δημόσιοι λειτουργοί ή μόνιμοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ή δικηγόροι με έμμισθη εντολή, σε οποιαδήποτε θέση στο δημόσιο ή σε νομικά πρόσωπα του δημοσίου τομέα, όπως ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν.4270/2 014 (Α’ 143), περί γενικών διατάξεων, β) ιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) ή γ) στελέχη των ενόπλων δυνάμεων και ένστολο προσωπικό των σωμάτων ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, αναστέλλεται αυτοδίκαια το δημόσιο λειτούργημα ή η άσκηση των καθηκόντων τους. Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύεται στα ανωτέρω αιρετά αξιώματα λογίζεται για όλες τις συνέπειες ως πραγματική δημόσια υπηρεσία για όλα τα πρόσωπα της των περ. α) έως γ) .Σε περίπτωση λήξης της θητείας τους ή αποχώρησής τους με οποιονδήποτε τρόπο από τα αιρετά αξιώματά τους, τα πρόσωπα της παρούσας επανέρχονται αυτοδίκαια στα καθήκοντά τους..
Με την εμπειρία από δύο θητείες αιρετός στην τοπική αυτοδιοίκηση, μπορώ να σας αναφέρω με βεβαιότητα ότι το να μπορεί κάποιος να είναι υποψήφιος αλλά να μην μετακινείται στο μέρος που εκλέχθηκε ουσιαστικά του αφαιρεί το δικαίωμα να ασκεί τα καθήκοντα του, άρα και το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Η επαφή με τον κόσμο και η επίλυση των προβλημάτων του δεν γίνεται με βιντεοκλήση ούτε καν με ολογράμματα. Η φυσική παρουσία είναι απαραίτητη.
Ειδικά όσον αφορά τους ένστολους, ο κανόνας είναι ότι υπηρετούν με ιδιαίτερο ζήλο τους δημότες γιατί έχουν κίνητρα. Εκτός από την αγάπη για τον τόπο τους, την αλληλεγγύη και την βούληση για προσφορά στο κοινό καλό, δεν είναι όπως οι απλοί υποψήφιοι που αν δεν εκλεγούν δεν τρέχει και τίποτα, που συνεχίζουν κανονικά την ζωή τους. Εκτός όλων των άλλων για τους ένστολους το κίνητρο να είναι συνέχεια δραστήριοι στα καθήκοντα που έχουν επιφορτιστεί μετά τις εκλογές, και να μην εξαφανίζονται την επόμενη μέρα, είναι ότι αν δεν εκλεγούν αλλάζει όλη η ζωή τους. Σκεφτείτε την επόμενη μέρα των εκλογών να πρέπει να μετακομίσει κάποιος με την οικογένειά του σε άλλη πόλη εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Αναζήτηση σπιτιού, μετακόμιση, αλλαγή σχολείου για τα παιδιά μεγάλα έξοδα οικονομικής φύσης, στην ήδη βεβαρημένη οικονομική κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας. Οπότε κανείς ένστολος δεν το ρισκάρει. Είναι πάντα δραστήριος και προσπαθεί να είναι πάντα εκεί για τους δημότες που τον τίμησαν με την ψήφο τους, ώστε όταν έρθει η ώρα της κάλπης να τον ξαναψηφίσουν.
Διαβάζοντας λοιπόν τον καινούργιο εκλογικό νόμο πουθενά δεν υπάρχει ξεκάθαρη διατύπωση ότι για τους ένστολους είναι υποχρεωτική η απόσπαση στον τόπο εκλογής για όσο διαρκεί η θητεία. Κάτι τέτοιο λοιπόν οφείλετε να το προσθέσετε ώστε να αναφέρεται ρητά, και χωρίς το περιθώριο παρερμηνείας. Είναι κρίμα να χαθεί το δικαίωμα απόσπασης λόγω αιρετότητας όπως ισχύει εδώ και πολλά χρόνια, τουλάχιστον στις δύο τρεις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις γιατί όπως λέει ο λαός «απλά χάθηκε στην μετάφραση».
Και μιλάμε για αιρετούς. Που σημαίνει ότι αποδεδειγμένα έχουν ανθρώπους που τους στηρίζουν στην κάλπη, και σίγουρα όχι τυχαία, με ότι αυτό συνεπάγεται. Σκεφτείτε πόσος κόσμος θα δυσαρεστηθεί με μια αφαίρεση του δικαιώματος απόσπασης, και τι αντίκτυπο θα είχε αυτό σε εκλογές εθνικού επιπέδου..
Σχόλιο επί του άρθρου 301 παρ. 6 του υπό διαβούλευση νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης
Ως εκλεγμένος Πρόεδρος Δημοτικής Κοινότητας και ταυτόχρονα ως αστυνομικός, εκφράζω τη δυσαρέσκειά μου για τη μη πρόβλεψη δυνατότητας απόσπασης των εκλεγμένων δημοσίων υπαλλήλων και ένστολων στον τόπο εκλογής τους.
Η συμμετοχή δημοσίων υπαλλήλων και στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση αποτελεί σημαντική προστιθέμενη αξία για τις τοπικές κοινωνίες. Η εμπειρία, η γνώση της διοίκησης και η καθημερινή επαφή τους με τα προβλήματα των πολιτών συμβάλλουν ουσιαστικά στην αποτελεσματική άσκηση των καθηκόντων των αιρετών οργάνων.
Η κατάργηση της δυνατότητας απόσπασης λειτουργεί αποτρεπτικά για τη συμμετοχή των δημοσίων υπαλλήλων στα κοινά και δημιουργεί αντικειμενικές δυσκολίες στην άσκηση των αυτοδιοικητικών τους καθηκόντων. Παράλληλα, δεν προκύπτει κάποιο ουσιαστικό όφελος για τη Δημόσια Διοίκηση, καθώς οι υπάλληλοι που αποσπώνται εξακολουθούν να παρέχουν κανονικά τις υπηρεσίες τους στον φορέα όπου υπηρετούν, ενώ ταυτόχρονα επιτελούν ένα σημαντικό κοινωνικό και δημοκρατικό έργο ως αιρετοί εκπρόσωποι των πολιτών.
Για τους λόγους αυτούς, θεωρώ ότι θα πρέπει να επανεξεταστεί η διάταξη και να προβλεφθεί εκ νέου η δυνατότητα απόσπασης των εκλεγμένων δημοσίων υπαλλήλων και ένστολων στον τόπο εκλογής τους, ώστε να ενισχυθεί η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά και η αποτελεσματική λειτουργία των θεσμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Το Άρθρο 294 «Αναστολή άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή δημόσιων υπαλληλικών καθηκόντων δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών – Αναστολή επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας περιφερειαρχών – Ειδική άδεια άνευ αποδοχών» , να αναδιατυπωθεί ως εξής:
1.Κατά τη διάρκεια της θητείας των δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων και αντιπεριφερειαρχών, οι οποίοι είναι: α) δημόσιοι λειτουργοί ή μόνιμοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ή δικηγόροι με έμμισθη εντολή, σε οποιαδήποτε θέση στο δημόσιο ή σε νομικά πρόσωπα του δημοσίου τομέα, όπως ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν.4270/2 014 (Α’ 143), περί γενικών διατάξεων, β) ιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) ή γ) στελέχη των ενόπλων δυνάμεων και ένστολο προσωπικό των σωμάτων ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, αναστέλλεται αυτοδίκαια το δημόσιο λειτούργημα ή η άσκηση των καθηκόντων τους. Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύεται στα ανωτέρω αιρετά αξιώματα λογίζεται για όλες τις συνέπειες ως πραγματική δημόσια υπηρεσία για όλα τα πρόσωπα της των περ. α) έως γ) .Σε περίπτωση λήξης της θητείας τους ή αποχώρησής τους με οποιονδήποτε τρόπο από τα αιρετά αξιώματά τους, τα πρόσωπα της παρούσας επανέρχονται αυτοδίκαια στα καθήκοντά τους..
Πρεπει να αποκατασταθει αυτη η αδικια.
Αύξηση των εξόδων κίνησης των Προέδρων Δημοτικών Κοινοτήτων και να
συνυπολογίζονται η χιλιομετρική απόσταση με το πληθυσμιακό κριτήριο καθώς και
πρόβλεψη για έξοδα παράστασης άρθρο 294
Διατήρηση της δυνατότητας απόσπασης
αιρετών Δημοσίων Υπαλλήλων λόγω εκλογής τους. Με τον τρόπο αυτό ενισχύεται η
συμμετοχική διαδικασία, η αμεσότητα υπηρέτησης του συλλογικού καλού,
διατηρείται το δικαίωμα του εκλέγεσθαι άρθρο 5 παρ. 1 του ν. 2196/1994, άρθρο 55 παρ.1
του Συντάγματος και άρθρο 29 του π.δ. 26/2012, όπως αυτό ισχύει, άρθρο 51 παρ. 3
Συντάγματος και άρθρα 5 και 32 του π.δ. 26/2012, όπως αυτό ισχύει, άρθρο 2 παρ. 2 του ν.
4244/2014
Η στέρηση δυνατότητας εκλογής ενός εκπαιδευτικού ή ένστολου στα κοινά και η κατάργηση απόσπασης δημιουργεί σοβαρά ζητήματα ισότητας και δημοκρατικής εκπροσώπησης. Ουσιαστικά αποτελεί άνιση μεταχείριση προς τους κλάδους μας , διότι με αυτόν τον τρόπο μας στερεί τη συμμετοχή στα κοινά, την εκπροσώπηση των κοινοτήτων μας και την έμπρακτη συμμετοχή μας σε αυτά. Δηλαδή μας ακυρώνει ως προσωπικότητες, ως επάξιους αντιπροσώπους των κοινοτήτων μας , ενώ η διευκόλυνση της υπηρεσιακής κατάστασης δεν αποτελεί προνόμιο αλλά αναγκαία προϋπόθεση για την ουσιαστική άσκηση των καθηκόντων μας.
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 301
Στην παράγραφο 7 του άρθρου 301 να συμπεριλαμβάνονται και οι εκλεγμένοι προέδροι και οι σύμβουλοι τοπικών κοινοτήτων στις αποσπάσεις στους νησιωτικούς δήμους και νησιώτικες περιφέρειες.
Μήπως θα σταματήσουν οι βουλευτές να χρησιμοποιούν αστυνομικούς για την «προστασία» τους;
Που κάθε ένας από τους 300 έχει 5-6 ο καθένας;
2 μέτρα και 2 σταθμά.
Οσοι εκλεγόμαστε σας ενοχλούν.
Οι καβαντζωμένοι όχι.
Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης φέρνει μια θετική αλλαγή στο πλαίσιο λειτουργίας της αυτοδιοίκησης. Πηγαίνει από ένα καθεστώς πολλών διάσπαρτων νόμων— σε ένα ενιαίο κείμενο 761 άρθρων που γίνεται το κύριο σημείο αναφοράς για τη λειτουργία της αυτοδιοίκησης. Πρακτική συνέπεια: η νομική αναζήτηση για δήμους και περιφέρειες γίνεται απλούστερη και ευκολότερη. Αυτή η διοικητικού χαρακτήρα αλλαγή που συμμαζεύει το νομοθετικό πλαίσιο της Αυτοδιοίκησης είναι και το μοναδικό θετικό στοιχείο.
Όμως το πρόβλημα της Χώρας και της Αυτοδιοίκησης δεν είναι αυτό.
Το πρόβλημα είναι να αποκτήσει η Χώρα έναν ισχυρό αυτοδιοικητικό Πυλώνα για την Ανάπτυξη της και να εξελιχθεί η Αυτοδιοίκηση σε έναν αυτόνομο αναπτυξιακό βραχίονα του Κράτους στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Χάρτας Τοπικής Αυτονομίας που αποτελεί το πιο σημαντικό εργαλείο προώθησης της δημοκρατικής αποκέντρωσης στην Ευρώπη.
Η πιο βασική Αρχή της Χάρτας λέει: Οι τοπικές αρχές πρέπει να έχουν δικαίωμα και πραγματική δυνατότητα να ρυθμίζουν και να διαχειρίζονται σημαντικό μέρος των δημόσιων υποθέσεων με δική τους ευθύνη. Αυτό σημαίνει: όχι απλώς “εκτέλεση εντολών του κράτους” αλλά πραγματική αυτοδιοίκηση. Η Χάρτα είναι ουσιαστικά το “ευρωπαϊκό σύνταγμα” της αυτοδιοίκησης.
Προβλέπει αρχές όπως:
Η γνήσια δημοκρατική αντιπροσώπευση: τα τοπικά όργανα να εκλέγονται δημοκρατικά, με ελεύθερη, μυστική και καθολική ψηφοφορία,
Η επικουρικότητα Αυτή είναι η θεμελιώδης ευρωπαϊκή αρχή αποκέντρωσης (Οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται όσο πιο κοντά γίνεται στον πολίτη),
Ο περιορισμός του κρατικού ελέγχου Η Χάρτα επιτρέπει: έλεγχο νομιμότητας ΑΛΛΑ: όχι έλεγχο σκοπιμότητας. Δηλαδή: το κράτος μπορεί να ελέγχει αν κάτι είναι νόμιμο, αλλά όχι αν “του αρέσει πολιτικά”.
Η προστασία των τοπικών ορίων έναντι αυθαίρετων αλλαγών από το κράτος.
Η οικονομική ανεξαρτησία, η πιο σημαντική διάταξη Η Χάρτα λέει ότι: οι τοπικές αρχές πρέπει να διαθέτουν επαρκείς ίδιους οικονομικούς πόρους, μέρος των πόρων αυτών πρέπει να προέρχεται από τοπικούς φόρους ή τέλη που μπορούν να καθορίζουν οι ίδιες. και ότι ΚΑΜΙΑ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΟΡΟΥΣ. Η Χάρτα λέει: όταν το κράτος μεταφέρει αρμοδιότητες, πρέπει να μεταφέρει και αντίστοιχους πόρους. Αυτό είναι κρίσιμο γιατί σε πολλές χώρες (και στην Ελλάδα): δίνονται αρμοδιότητες χωρίς χρηματοδότηση.
Η Ελλάδα τυπικά έχει κυρώσει τη Χάρτα, αλλά πρακτικά παραμένει: ένα συγκεντρωτικό κράτος.
Οι Περιφέρειες στην Χώρα μας 1. εξαρτώνται κυρίως από κρατικές μεταβιβάσεις. Δεν έχουν οικονομική αυτονομία. 2. εφαρμόζουν περισσότερο παρά σχεδιάζουν πολιτικές. 3. λειτουργούν υπό ισχυρό κρατικό έλεγχο 4. Πλήττονται από Ασαφείς κατανομές αρμοδιοτήτων και συνήθως Κράτος, Περιφέρειες, Δήμοι έχουν επικαλυπτόμενες αρμοδιότητες.
Το ερώτημα είναι τα αλλάζει αυτά ο ΝΕΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ;
Η απάντηση είναι σαφώς όχι:
ΤΙ ΚΑΝΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ
1ο Η γνήσια δημοκρατική αντιπροσώπευση νοθεύεται: Αντί να πάμε σε ένα σύγχρονο Ευρωπαϊκό εκλογικό σύστημα Αυτοδιοίκησης, είτε πλήρως αναλογικού τύπου όπως της Σουηδίας Δανίας, είτε ενός καθαρά πλειοψηφικού μοντέλου όπως της Γαλλίας Γερμανίας Πολωνίας Ιταλίας, πάμε προς ένα υβριδικό μοντέλο “προτιμησιακής» πλειοψηφίας χωρίς δεύτερο γύρο”. Και αυτό είναι σπάνιο στην ευρωπαϊκή αυτοδιοίκηση. Το νέο σύστημα περιορίζει τη Δημοκρατική νομιμοποίηση Δημάρχων και Πειρφερειαρχών καθώς θα προκύπτει τεχνητά μια διοικητικά ισχυρή περιφερειακή διοίκηση χωρίς πραγματική κοινωνική πλειοψηφία. Θα προκύπτει “ηγεμονία του εκλεγμένου Περιφερειάρχη» με τεχνητή πλειοψηφική κατανομή και bonus εδρών (π.χ. 3/5 πλειοψηφία). Οι Αυτοδιοικητικές εκλογές θα είναι αποτέλεσμα γκρίζων συναλλαγών και όχι της δημοκρατικά εκφρασμένης βούλησης των πολιτών
2ο Η οικονομική & θεσμική αυτονομία Συνταγματικά κατοχυρωμένοι ίδιοι πόροι όχι μόνο επιχορηγήσεις αλλά: ποσοστά από φόρο εισοδήματος ΦΠΑ τοπικούς φόρους . Δικαίωμα φορολογικής πολιτικής Οι περιφέρειες να μπορούν: να μεταβάλλουν συντελεστές εντός ορίων . Αυτόνομος προϋπολογισμός όχι απλή έγκριση από κράτος αλλά: θεσμικά εγγυημένη ανεξαρτησία . Ισχυρή οριζόντια αναδιανομή μηχανισμός εξισορρόπησης ώστε να μην υπάρχουν «πλούσιες και φτωχές περιφέρειες» Περιορισμός κρατικής επιτήρησης έλεγχος μόνο: νομιμότητας όχι σκοπιμότητας ή οικονομικής διαχείρισης Καμία αρμοδιότητα χωρίς χρηματοδότηση.
Τίποτε από όλα αυτά δεν προκύπτει από το νέο Κώδικα
Αντίθετα ο νέος Κώδικας εισάγει: 1. Τέλος Τοπικής Ανάπτυξης (Δήμοι) → νέο βασικό “δημοτικό ΕΝΦΙΑ” 🏢 2. Τέλος Περιφερειακής Ανάπτυξης (Περιφέρειες) → νέο περιφερειακό αναπτυξιακό τέλος 3. Ενοποίηση υπαρχόντων τελών → κατάργηση ΤΑΠ και ΦΗΧ 📊 4. Νέα βάση υπολογισμού → αντικειμενική αξία αντί για τ.μ.
Το Κράτος ΚΕΡΔΙΖΕΙ ✔️ 1. Πολιτική “αποσυμπίεση ευθύνης” Το κράτος: δεν εμφανίζεται ως άμεσος εισπράκτορας όλων των τοπικών βαρών μεταφέρει το πολιτικό κόστος σε δήμους και περιφέρειες δηλαδή: λιγότερη κεντρική φθορά για φόρους ακινήτων Αλλά για άλλη μια φορά αναθέτει αρμοδιότητες χωρίς αποκέντρωση χρηματοδότησης
Ειδικά για το νέο περιφερειακό τέλος Ανάπτυξης είναι όντως για πρώτη φορά πιο άμεσος φορολογικός ρόλος και ενίσχυση ρόλου στις αναπτυξιακές πολιτικές Όμως οι Περιφέρειες Δεν αποκτούν πλήρη φορολογική αυτονομία Αυξάνεται η διοικητική πίεση περισσότερη ευθύνη χωρίς πλήρη εργαλεία κράτους
ΠΟΛΙΤΕΣ / ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ 🔴 ΚΥΡΙΩΣ ΧΑΝΟΥΝ ❌ 1. Πιθανή αύξηση συνολικής επιβάρυνσης δημοτικό τέλος περιφερειακό τέλος όλα πάνω σε αντικειμενική αξία σε πολλές περιπτώσεις αυξάνει το συνολικό κόστος
❌ 2. Λιγότερη προβλεψιμότητα τα τέλη μπορεί να διαφέρουν ανά περιοχή οι συντελεστές αλλάζουν πολιτικά
Η επικουρικότητα Άγνωστη λέξη. Το ζούμε στο πετσί μας με το ΤΔΜ και αποφάσεις που παίρνονται στην Αθηνα και με ΜΠΕ που εμείς λεμε ΟΧΙ και η ΑΘΗΝΑ ναι εμειςτις επιπτώσεις αυτή τις αποφάσεις. Αλλάζει με το νέο Κώδικα Όχι
Η αναφορά του Περιφερειάρχη στην «Αρχή της Επικουρικότητας» πιθανότατα βασίζεται κυρίως: στη γενική φιλοσοφία του νέου Κώδικα, και ειδικά στις διατάξεις:
o για μεταφορά/σαφήνιση αρμοδιοτήτων,
o συνεργασίες ΟΤΑ,
o τεκμήριο καθημερινότητας,
o και ενίσχυση επιχειρησιακής λειτουργίας των Περιφερειών και Δήμων.
Όμως εδώ χρειάζεται μεγάλη θεσμική προσοχή: ο Κώδικας ΔΕΝ φαίνεται να κατοχυρώνει ρητά και ισχυρά την αρχή της επικουρικότητας όπως λειτουργεί σε ομοσπονδιακά ή βαθιά αποκεντρωμένα ευρωπαϊκά συστήματα. ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ΅ΤΟΥ ΕΣΠΑ ΑΡΑ δεν θα έχουμε ρόλο στο τι έργα εντάσσονται πάμε δηλαδή όπως στο ΤΔΜ
Ο περιορισμός του κρατικού ελέγχου Απαράδεκτο άρθρο 730, καταργούνται πλήρως η αυτοτέλεια και αυτονομία της Αυτοδιοίκησης.
Διοικητική αποτελεσματικότητα . Ισχυρή εκτελεστική αρχή Περιφερειάρχης με: άμεση εκτελεστική εξουσία δυνατότητα fast-track αποφάσεων δεν προκύπτει από το νέο Κωδικα.
Η ΒΑΘΥΤΕΡΗ ΘΕΣΜΙΚΗ ΑΝΤΙΦΑΣΗ Ο νέος Κώδικας: ενισχύει τα “εργαλεία ανάπτυξης”, αλλά όχι απαραίτητα: την ίδια την αυτοδιοικητική αυτονομία. δηλαδή:οι Περιφέρειες αποκτούν: περισσότερους μηχανισμούς υλοποίησης,
αλλά όχι περισσότερη ανεξάρτητη εξουσία.
Η ενίσχυση των Αναπτυξιακών Εταιρειών αποτυπώνει την ανάγκη για μεγαλύτερη επιχειρησιακή ικανότητα των Περιφερειών, ιδιαίτερα στην υλοποίηση έργων και ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Ωστόσο, αναδεικνύει και ένα βαθύτερο πρόβλημα του ελληνικού μοντέλου αυτοδιοίκησης: αντί η ίδια η Περιφέρεια να αποκτά ισχυρές δημόσιες υπηρεσίες, διοικητική επάρκεια και θεσμική αυτονομία, δημιουργούνται εξωτερικοί εταιρικοί μηχανισμοί που λειτουργούν ως υποκατάστατα του αδύναμου κράτους και της ελλιπώς αποκεντρωμένης αυτοδιοίκησης.
Η προστασία των τοπικών ορίων έναντι αυθαίρετων αλλαγών από το κράτος. βλέπε ενεργειακό μοντέλο χρήσεις γης κλπ συνεχίζονται Καμία προστασία
Η οικονομική ανεξαρτησία Ο Κώδικας δεν Κατοχυρώνει ρητά την οικονομική αυτοτέλεια της Αυτοδιοίκησης. Δεν κατοχυρώνει ίδιους πόρους, δεν εξασφαλίζει πραγματική φορολογική ευχέρεια και δεν περιλαμβάνει μηχανισμούς με τους οποίους η μεταφορά αρμοδιοτήτων από το κράτος στην Αυτοδιοίκηση θα συνοδεύεται υποχρεωτικά από τους απαιτούμενους οικονομικούς πόρους. Διατηρεί τους κόφτες των μνημονίων, Δρομολογεί και νέες μειώσεις, με λιγότερα έσοδα από το Πράσινο Ταμείο και από τέλη που πληρώνουν οι πολίτες για τις πόλεις τους, αλλά ποτέ δεν φτάνουν στην Αυτοδιοίκηση.
Ο ΒΑΣΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΣΠΑ Οι ελληνικές Περιφέρειες παραμένουν σε μεγάλο βαθμό: “φορείς διαχείρισης ευρωπαϊκών κονδυλίων” και όχι πραγματικά αυτόνομες περιφερειακές κυβερνήσεις. Δηλαδή:
• διαχειρίζονται ΕΣΠΑ,
• αλλά δεν έχουν ισχυρή:
o φορολογική βάση,
o επενδυτική αυτονομία,
o ή ανεξάρτητη αναπτυξιακή στρατηγική.
🇪🇺 ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ Στη Γερμανία: τα Länder:
o συγχρηματοδοτούν,
o σχεδιάζουν,
o και επηρεάζουν στρατηγικά τα προγράμματα.
Στην Ελλάδα: οι Περιφέρειες παραμένουν πιο κοντά σε: “διοικητικούς ενδιάμεσους”.
Ο ΝΕΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ Δεν κάνει τις Περιφέρειες πιο αυτόνομες πολιτικά ή οικονομικά
Δεν είχαμε καμιά μεγάλη προσδοκία ότι η Ελλάδα θα γίνει Γερμανία ή Σουηδία στην Αυτοδιοίκηση ούτε ότι θα μπορούσε να πλησιάσει ένα προσαρμοσμένο έστω μοντέλο όπου η Περιφέρεια θα αποκτούσε πραγματική πολιτική και οικονομική υπόσταση με το Κράτος μετατρέπεται σε στρατηγικό συντονιστή.
Ότι όμως ο νέος Κώδικας θα έβαζε ταφόπλακα στην προοπτική μιας Ισχυρής Ανεξάρτητης Αποτελεσματικής Περιφερειακής Διοίκησης που θα μπορούσε να εγγυηθεί την αναπτυξιακή προοπτική της Χώρας είναι μια τεράστια απογοήτευση
Ειδικά για τη Δυτική Μακεδονία, η Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να είναι μια αφηρημένη διοικητική έννοια.
Είναι το τελευταίο αποκούμπι του πολίτη απέναντι στην εγκατάλειψη, την αβεβαιότητα και τις αποφάσεις που λαμβάνονται από μακριά και τις πληρώνουν ακριβά οι τοπικές κοινωνίες.
Η Αυτοδιοίκηση είναι η φωνή των ανθρώπων που έζησαν τις συνέπειες της βίαιης μετάβασης, της απολιγνιτοποίησης και της κρατικής αυθαιρεσίας χωρίς ποτέ να ερωτηθούν πραγματικά.
Αυτών που βλέπουν τα φωτοβολταικά στην αυλή τους, τους βοσκοτόπους να γίνονται γυαλιά και τα νερά να δεσμεύονται για ενέργεια αντί για καλλιέργειες.
Αυτών που αναρωτιούνται γιατί χάνονται τα εκατομμύρια σε αναθέσεις και συμβούλους και δεν πάνε στις ανάγκες τους.
Των αγροτών και των επιχειρηματιών που δεν έχουν υποδομές και ενισχύσεις,
των χωριών που ερημώνουν.
Η Αυτοδιοίκηση είναι η φωνή των ανθρώπων που ζουν στην φτώχεια η φωνή των παιδιών που εγκαταλείπουν τον τοπο τους, των εργαζόμενων που απολύονται
Η Αυτοδιοίκηση η Ελληνική Περιφέρεια είναι η καρδιά της Χώρας που κινδυνεύει να σταματήσει
Γι’ αυτό και η απογοήτευση από τον νέο Κώδικα είναι ακόμη μεγαλύτερη. Γιατί, αντί να δώσει δύναμη στην καρδιά τα Χώρας, να κατοχυρώσει πραγματική οικονομική και επιχειρησιακή αυτοτέλεια και να εμπιστευθεί τους αιρετούς θεσμούς που βρίσκονται δίπλα στον πολίτη, επιλέγει να διατηρήσει την αυτοδιοίκηση εγκλωβισμένη στο απρόσωπο μακρινό Κράτος.
Σε μια περιοχή που πλήρωσε ακριβά αποφάσεις άλλων, η ανάγκη για ισχυρή και πραγματικά αυτόνομη αυτοδιοίκηση δεν είναι θεωρητικό αίτημα· είναι ζήτημα δημοκρατίας, αξιοπρέπειας και επιβίωσης. Και δυστυχώς, ο νέος Κώδικας δεν στέκεται στο ύψος αυτής της ιστορικής ευθύνης.
Διεκδικούμε ως αυτονόητα:
Τον αποφασιστικό ρόλο των Δημοτικών και Περιφερειακών Συμβουλίων,
Την κατοχύρωση του καταστατικού ρόλου των αντιπολιτεύσεων : είναι θέμα δημοκρατίας,
Την άρση του αποκλεισμού των Ατόμων με Αναπηρία από τις αποφάσεις των οργάνων: διερμηνεία στη νοηματική γλώσσα και μεταγραφή τους σε Braille,
Τη διατήρηση των Επιτροπών Ισότητας: η αντιμετώπιση της έμφυλης βίας είναι και τοπική υπόθεση,
Τη διατήρηση των κοινοτήτων και την ενδυνάμωσή τους με πόρους και αρμοδιότητες.
ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΕΛΠΙΔΑ
Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας.
10. Στο Άρθρο 300 «Δαπάνες μετακίνησης» να προστεθεί παράγραφος 5 ως ακολούθως:
«1. Οι αντιδήμαρχοι, οι πρόεδροι των δημοτικών συμβουλίων και οι δημοτικοί σύμβουλοι μετακινούνται εκτός της έδρας του δήμου ή εκτός του δήμου όπου έχουν εκλεγεί στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό της χώρας για εκτέλεση υπηρεσίας, μετά από απόφαση του δημάρχου.
2. Οι αναπληρωτές περιφερειάρχες, οι αντιπεριφερειάρχες, οι πρόεδροι των περιφερειακών συμβουλίων και οι περιφερειακοί σύμβουλοι μετακινούνται εκτός της έδρας της περιφέρειας ή εκτός της οικείας περιφερειακής ενότητας ή εκτός της περιφέρειας όπου έχουν εκλεγεί, στο εσωτερικό της χώρας ή στο εξωτερικό, για εκτέλεση υπηρεσίας μετά από απόφαση του περιφερειάρχη, καθώς και για τη συμμετοχή τους στις συνεδριάσεις του περιφερειακού συμβουλίου, της περιφερειακής επιτροπής και των αποφασιστικού χαρακτήρα επιτροπών του περιφερειακού συμβουλίου.
3. Οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες, καθώς και οι αντιδήμαρχοι και αντιπεριφερειάρχες, όταν συνοδεύουν τους δημάρχους και τους περιφερειάρχες, μετακινούνται χωρίς προηγούμενη απόφαση, εκτός της έδρας του δήμου ή εκτός του δήμου όπου έχουν εκλεγεί στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό της χώρας για εκτέλεση υπηρεσίας.
4. Σε όσους μετακινούνται, κατά το παρόν, καταβάλλονται, με απόφαση του οικείου προϊσταμένου οικονομικών υπηρεσιών, οι δαπάνες που προβλέπονται από την υποπαρ. Δ9 της παρ. Δ του άρθρου 2 του ν. 4336/2015 (Α’ 95), περί δαπανών μετακινούμενων εντός και εκτός περιφέρειας.
5. Σε περίπτωση μετακινούμενων κατά τις προηγούμενες παραγράφους προσώπων με αναπηρία, στις καταβαλλόμενες δαπάνες μετακίνησης περιλαμβάνονται και τα αναγκαία έξοδα συνοδών, διερμηνέων νοηματικής γλώσσας και λοιπών υπηρεσιών προσωπικής υποστήριξης που απαιτούνται για τη διευκόλυνση της μετακίνησης και της άσκησης των καθηκόντων τους».
Αιτιολόγηση: Η προτεινόμενη προσθήκη της παρ. 5 βασίζεται στις προβλέψεις της παρ. 6 του Άρθρου 21 του Συντάγματος, στην οποία προβλέπεται ότι «Τα άτομα με αναπηρίες έχουν δικαίωμα να απολαμβάνουν μέτρων που εξασφαλίζουν την αυτονομία, την επαγγελματική ένταξη και τη συμμετοχή τους στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας» καθώς στις προβλέψεις των Άρθρων 5 και 9 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες και του Άρθρου 61 του ν. 4488/2017.
11. Η παρ. 2 του Άρθρου 303: «Συνεργάτες δημάρχων και περιφερειαρχών – Μισθολογικά κλιμάκια -Τροποποίηση παρ. 8 και 9 άρθρου 9 ν. 4354/2015» να τροποποιηθεί ως ακολούθως:
«[…] 2. Σε κάθε περιφέρεια για την κάλυψη των αναγκών του περιφερειάρχη προβλέπονται δεκαπέντε (15) θέσεις συνεργατών. Μία (1) εκ των θέσεων αυτών είναι θέση διευθυντή γραφείου περιφερειάρχη. Οι συνεργάτες του πρώτου εδαφίου δύνανται, με απόφαση του περιφερειάρχη, να διατίθενται για την κάλυψη αναγκών αντιπεριφερειαρχών.
Επιπλέον των θέσεων του πρώτου εδαφίου, σε κάθε περιφέρεια προβλέπονται δύο (2) θέσεις συνεργατών, αποκλειστικά δημοσιογράφων, με την προϋπόθεση ότι αυτοί είναι μέλη αναγνωρισμένης στην Ελλάδα επαγγελματικής δημοσιογραφικής ένωσης, η οποία είναι μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών.
3. Στους δήμους και τις περιφέρειες, πλέον των θέσεων των παρ. 1 και 2, προβλέπονται έως θέσεις δύο (2) συνεργατών σε άτομα με αναπηρία που έχουν το αξίωμα του αντιδημάρχου, αναπληρωτή περιφερειάρχη και αντιπεριφερειάρχη, προέδρου δημοτικού και περιφερειακού συμβουλίου για τη διευκόλυνση άσκησης των καθηκόντων τους, καθ΄όλη τη διάρκεια της θητείας τους. [….]».
Αιτιολόγηση: Η προτεινόμενη τροποποίηση με την πρόβλεψη έως δύο (2) συνεργατών για αιρετά στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης με αναπηρία, αποσκοπεί στην διευκόλυνση άσκησης των καθηκόντων τους στην περίπτωση που τα εν λόγω στελέχη είναι περισσότερα του ενός.
Η διατήρηση και η ενίσχυση του θεσμού των αποσπάσεων για τους εκλεγμένους εκπαιδευτικούς είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Οι εκπαιδευτικοί, ως ενεργά μέλη της κοινωνίας με υψηλό επίπεδο κατάρτισης, προσφέρουν πολύτιμο έργο στους Δήμους και τις Περιφέρειες, ωστόσο η φύση του λειτουργήματός τους στην τάξη καθιστά αδύνατη την παράλληλη, απρόσκοπτη άσκηση των αυτοδιοικητικών τους καθηκόντων.Η θεσμοθέτηση της υποχρεωτικής απόσπασης στον τόπο εκλογής τους δεν αποτελεί προνόμιο, αλλά αναγκαία συνθήκη προκειμένου οι αιρετοί εκπαιδευτικοί να εκτελούν τα καθήκοντά τους με ευσυνειδησία, αφοσίωση και αποτελεσματικότητα. Χωρίς το δικαίωμα αυτό, οι αιρετοί βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα διαρκές και πρακτικά ανυπέρβλητο δίλημμα ανάμεσα στις υποχρεώσεις τους απέναντι στους μαθητές και στις ευθύνες τους απέναντι στους πολίτες που τους τίμησαν με την ψήφο τους. Ο περιορισμός ή η κατάργηση των αποσπάσεων αυτών υποβαθμίζει την ποιότητα της τοπικής δημοκρατίας, στερεί από την αυτοδιοίκηση άξια στελέχη και αποτρέπει νέους επιστήμονες από το να ασχοληθούν με τα κοινά.Η πολιτεία οφείλει να θωρακίσει την καταστατική θέση των αιρετών εκπαιδευτικών, διασφαλίζοντας ότι θα μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους τοπικούς κοινωνικούς θεσμούς με όρους αξιορέπειας και πλήρους προσήλωσης
Να μπορεί ο Δήμαρχος να ορίζει μέχρι τρεις άμισθους Αντιδήμαρχους που δεν δεν είναι εκλεγμένοι σύμβουλοι.
Να προστεθεί ξεκάθαρα ποιός ΕΠΟΠΤΕΥΕΙ- ελέγχει τις Δημοτικές Κοινότητες Χωριών. Ο Δήμαρχος δεν ασκεί την εποπτεία στις δημοτικές κοινότητες, όταν προεκλογικά ήταν στον ίδιο συνδυασμό ή είναι φίλοι με τον πρόεδρο. Οι δημοτικές κοινότητες δεν απαντούν στα έγγραφα αιτήματα πολιτών, καταχωρούν μεροκάματα όπου θέλουν, δεν διενεργούν την υποχρεωτική ετήσια γενική συνέλευση κατοίκων ώστε να ακουστούν οι προτάσεις των πολιτών.
Ως εν ενεργεία στέλεχος των Σωμάτων Ασφαλείας, θεωρώ το άρθρο 294 βαθύτατα άδικο και μεροληπτικό. Η μη προσμέτρηση του χρόνου της αυτοδιοικητικής θητείας στην υπηρεσιακή και βαθμολογική μας εξέλιξη αποτελεί μια ιδιότυπη «υπηρεσιακή ποινή» επειδή επιλέξαμε να υπηρετήσουμε την τοπική μας κοινωνία. Η διάταξη αυτή πλήττει άμεσα την επαγγελματική μας υπόσταση και μας καθηλώνει υπηρεσιακά, τη ίδια στιγμή που για άλλες κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων ισχύουν κανονικά οι προβλεπόμενες διαδικασίες εξέλιξης. Ζητώ την πλήρη απαλοιφή αυτής της άδικης ρύθμισης. Οι ένστολοι που εκλέγονται στην Τοπική Αυτοδιοίκηση πρέπει να διατηρούν στο ακέραιο όλα τα βαθμολογικά και υπηρεσιακά τους δικαιώματα κατά τη διάρκεια της θητείας τους.
Η ρύθμιση του άρθρου 294, η οποία προβλέπει ότι ο χρόνος θητείας των ενστόλων σε θέσεις ευθύνης στην Αυτοδιοίκηση δεν θα προσμετράται για τη βαθμολογική και υπηρεσιακή τους εξέλιξη, συνιστά έμμεση πλην σαφή «τιμωρία» της διάθεσης για προσφορά στα κοινά. Η διάταξη αυτή εισάγει μια πρωτοφανή άνιση μεταχείριση εις βάρος των ενστόλων σε σχέση με άλλους δημόσιους λειτουργούς. Το υπηρεσιακό αυτό «πάγωμα» στερεί από ικανά στελέχη το δικαίωμα στην ομαλή επαγγελματική τους πορεία, αναγκάζοντάς τα να επιλέξουν εκβιαστικά ανάμεσα στην καριέρα τους και στο καθήκον τους προς τους πολίτες που τους τίμησαν με την ψήφο τους. Ζητείται η οριστική απόσυρση της διάταξης και η διατήρηση των πλήρων βαθμολογικών και υπηρεσιακών δικαιώμάτων των ενστόλων αιρετών.
Β. Το Άρθρο 294 «Αναστολή άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή δημόσιων υπαλληλικών καθηκόντων δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών – Αναστολή επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας περιφερειαρχών – Ειδική άδεια άνευ αποδοχών» , να αναδιατυπωθεί ως εξής:
1.Κατά τη διάρκεια της θητείας των δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων και αντιπεριφερειαρχών, οι οποίοι είναι: α) δημόσιοι λειτουργοί ή μόνιμοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ή δικηγόροι με έμμισθη εντολή, σε οποιαδήποτε θέση στο δημόσιο ή σε νομικά πρόσωπα του δημοσίου τομέα, όπως ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν.4270/2 014 (Α’ 143), περί γενικών διατάξεων, β) ιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) ή γ) στελέχη των ενόπλων δυνάμεων και ένστολο προσωπικό των σωμάτων ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, αναστέλλεται αυτοδίκαια το δημόσιο λειτούργημα ή η άσκηση των καθηκόντων τους. Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύεται στα ανωτέρω αιρετά αξιώματα λογίζεται για όλες τις συνέπειες ως πραγματική δημόσια υπηρεσία για όλα τα πρόσωπα της των περ. α) έως γ) .Σε περίπτωση λήξης της θητείας τους ή αποχώρησής τους με οποιονδήποτε τρόπο από τα αιρετά αξιώματά τους, τα πρόσωπα της παρούσας επανέρχονται αυτοδίκαια στα καθήκοντά τους..
ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ έλεγχος στις δημοτικές κοινότητες χωριών, όταν δεν απαντούν στα έγγραφα αιτήματα πολιτών καθόλου, όταν δεν διενεργούν ετήσια γενική συνέλευση κατοίκων χωριού για προτάσεις ( νόμος Κλεισθένη), όταν γράφουν μεροκάματα όπου θέλουν. Όταν κατευθύνουν την ΣΑΤΑ όπου θέλουν προσωπικά ( κοντά στο σπίτι τους).
Να μην υπάρχει η διάκριση των αιρετών στην παράγραφο 7 του άρθρου 301 όσον αφορά τις αποσπάσεις σε νησιά. Να συμπεριλαμβάνονται μαζί με τους δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους τόσο οι προέδροι όσο και οι σύμβουλοι τοπικών κοινοτήτων οι οποίοι εκλέγονται.
Παρατηρήσεις επί των διατάξεων που αφορούν τα κωλύματα εκλογιμότητας και τα ασυμβίβαστα
Ως εν ενεργεία πυροσβέστης, εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος Καθημερινότητας, Ανακύκλωσης και Πρασίνου, εκφράζω την έντονη αντίθεσή μου σε κάθε διάταξη του υπό διαβούλευση Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης που περιορίζει ή αποκλείει τη συμμετοχή στελεχών του Πυροσβεστικού Σώματος στα αυτοδιοικητικά αξιώματα.
Η προσωπική μου διαδρομή στην αυτοδιοίκηση αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα ενεργού συμμετοχής ενός πολίτη που υπηρετεί καθημερινά την κοινωνία τόσο μέσα από το λειτούργημά του όσο και μέσα από τα κοινά. Ξεκίνησα από τη βάση της αυτοδιοίκησης, υπηρετώντας ως Πρόεδρος Τοπικής Κοινότητας, όπου οι συμπολίτες μου με τίμησαν με την πρώτη θέση σε σταυρούς προτίμησης σε έναν δήμο περίπου 30.000 κατοίκων. Στη συνέχεια εξελέγην δημοτικός σύμβουλος και σήμερα υπηρετώ ως αντιδήμαρχος, έχοντας λάβει σε κάθε εκλογική αναμέτρηση την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Η πορεία αυτή δεν βασίστηκε σε προνόμια ή διορισμούς, αλλά αποκλειστικά στη δημοκρατική επιλογή των δημοτών. Για τον λόγο αυτό, θεωρώ ότι οποιαδήποτε νομοθετική πρόβλεψη που στερεί από τους πολίτες το δικαίωμα να επιλέγουν ελεύθερα τους εκπροσώπους τους και από τους δημόσιους λειτουργούς το δικαίωμα να θέτουν υποψηφιότητα, αποτελεί οπισθοδρόμηση για τη δημοκρατική λειτουργία της αυτοδιοίκησης.
Οι πυροσβέστες βρίσκονται καθημερινά δίπλα στον πολίτη, αντιμετωπίζοντας κρίσεις, φυσικές καταστροφές και ζητήματα πολιτικής προστασίας. Η εμπειρία αυτή αποτελεί πολύτιμο εφόδιο για την τοπική αυτοδιοίκηση και όχι λόγο αποκλεισμού από αυτήν. Η κοινωνία έχει ανάγκη από ανθρώπους με αποδεδειγμένη προσφορά, γνώση των τοπικών προβλημάτων και διάθεση ανιδιοτελούς υπηρεσίας.
Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα έπρεπε να διευρύνει τη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά και όχι να εισάγει νέους αποκλεισμούς. Η δημοκρατία ενισχύεται όταν περισσότερες κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες εκπροσωπούνται στους θεσμούς και αποδυναμώνεται όταν περιορίζεται αδικαιολόγητα το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.
Για τους λόγους αυτούς ζητώ την απόσυρση ή την ουσιαστική τροποποίηση των σχετικών διατάξεων, ώστε να διασφαλιστούν η ισότητα των πολιτών, η ελεύθερη έκφραση της λαϊκής βούλησης και η απρόσκοπτη συμμετοχή ανθρώπων με αποδεδειγμένη κοινωνική και αυτοδιοικητική προσφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Καλησπέρα.
Δηλαδή εμάς που είμαστε εκλεγμένοι στην τοπική αυτοδιοίκηση μας «κόβετε» την πολιτική μας καριέρα με το έτσι θέλω.
Προβλέψατε να αντίκειται στο δικαίωμα του άρθρου του συντάγματος του «εκλέγεσθε».
Πραγματικά άδικο,γιατί αν υπήρχε για εμάς μια πιθανότητα να είμαστε κοντά στις οικογένειές μας,ήταν αυτή.
Αλλά μας την σταματάτε.Μετά, τάχα μου ενδιαφέρεστε για την οικογένειά του έλληνα πυροσβέστη-αστυνομικού κλπ.
Κρίμα να μας τα κόβεται όλα.
ΚΡΙΜΑ.
Άρθρο 294:
Β. Το Άρθρο 294 «Αναστολή άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή δημόσιων υπαλληλικών καθηκόντων δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών – Αναστολή επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας περιφερειαρχών – Ειδική άδεια άνευ αποδοχών» , να αναδιατυπωθεί ως εξής:
1.Κατά τη διάρκεια της θητείας των δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων και αντιπεριφερειαρχών, οι οποίοι είναι: α) δημόσιοι λειτουργοί ή μόνιμοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ή δικηγόροι με έμμισθη εντολή, σε οποιαδήποτε θέση στο δημόσιο ή σε νομικά πρόσωπα του δημοσίου τομέα, όπως ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν.4270/2 014 (Α’ 143), περί γενικών διατάξεων, β) ιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) ή γ) στελέχη των ενόπλων δυνάμεων και ένστολο προσωπικό των σωμάτων ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, αναστέλλεται αυτοδίκαια το δημόσιο λειτούργημα ή η άσκηση των καθηκόντων τους. Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύεται στα ανωτέρω αιρετά αξιώματα λογίζεται για όλες τις συνέπειες ως πραγματική δημόσια υπηρεσία για όλα τα πρόσωπα της των περ. α) έως γ) Σε περίπτωση λήξης της θητείας τους ή αποχώρησής τους με οποιονδήποτε τρόπο από τα αιρετά αξιώματά τους, τα πρόσωπα της παρούσας επανέρχονται αυτοδίκαια στα καθήκοντά τους.
Μεγάλο προβληματισμό προκαλεί το άρθρο 294, όπου για πρώτη φορά εισάγεται μια εξαιρετικά αυστηρή και δυσμενής ρύθμιση ειδικά για τα ένστολα στελέχη που εκλέγονται σε αυτοδιοικητικά αξιώματα.
Παρότι ο χρόνος της θητείας τους λογίζεται ως πραγματική συντάξιμη υπηρεσία, δεν θα προσμετράται για βαθμολογικές προαγωγές και μισθολογικές προσαυξήσεις.
Αντίθετα, στο άρθρο 301, πολύ ορθά, προβλέπεται ειδικά για δημοσίους υπαλλήλους που υπηρετούν ως δήμαρχοι ή περιφερειάρχες ότι ο χρόνος θητείας τους αναγνωρίζεται ως χρόνος άσκησης καθηκόντων προϊσταμένου διεύθυνσης – εδώ θα πρότεινα να μπουν στην ίδια κατηγορία μια οι Αντιπεριφερειάρχες-.
Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά κατάφορη αδικία εις βάρος των ενστόλων και δημιουργεί την αίσθηση μιας τιμωρητικής αντιμετώπισης απέναντι σε ανθρώπους που έχουν ορκιστεί να υπηρετούν την πατρίδα και την κοινωνία.
Η τοπική αυτοδιοίκηση χρειάζεται ανθρώπους με εμπειρία, αίσθημα ευθύνης και γνώση της κοινωνίας. Οι ένστολοι δεν μπορεί να αποκλείονται έμμεσα ή να τιμωρούνται επειδή επιλέγουν να προσφέρουν και μέσα από την αυτοδιοίκηση.
Για τους λόγους αυτούς προτείνουμε:
• Να μην προχωρήσουν οι συγκεκριμένες φωτογραφικές και άνισες διατάξεις.
• Να παραμείνει το ισχύον θεσμικό πλαίσιο.
• Να ξεκινήσει ουσιαστικός διάλογος με τους εκπροσώπους των ενστόλων για στοχευμένες και δίκαιες βελτιώσεις.
• Να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση όλων των δημοσίων λειτουργών χωρίς εξαιρέσεις και διακρίσεις.
Η προτεινόμενη ρύθμιση του άρθρου 303, παρ. 1 και 2, που περιορίζει τη θέση του συνεργάτη στους ΟΤΑ αποκλειστικά σε μέλη δημοσιογραφικών ενώσεων που υπάγονται στην ΠΟΕΣΥ, στερείται κάθε νομικού και λογικού ερείσματος. Πρόκειται για μια φωτογραφική διάταξη που, πίσω από ένα πρόσχημα συνδικαλιστικής κατοχύρωσης, παραβιάζει κατάφωρα τη συνταγματική αρχή της ισότητας και την αξιοκρατία, καθώς θέτει ως μοναδικό κριτήριο την ένταξη σε έναν συγκεκριμένο κύκλο ενώσεων και όχι την πραγματική επαγγελματική επάρκεια ή την εμπειρία των υποψηφίων. Με τον αποκλεισμό δημοσιογράφων που ανήκουν σε άλλες νόμιμα αναγνωρισμένες ενώσεις –όπως η Ε.Σ.Ε.Τ.– ή που επιλέγουν να μην είναι συνδικαλιστικά ενταγμένοι, το κράτος υποπίπτει στο ίδιο σφάλμα για το οποίο είχε εγκαλέσει στο παρελθόν ο Συνήγορος του Πολίτη. Αντί για αυτούς τους αδικαιολόγητους περιορισμούς, η διάταξη πρέπει να αναδιαμορφωθεί ώστε να κρίνεται η καταλληλότητα βάσει αντικειμενικών προσόντων, όπως η αποδεδειγμένη προϋπηρεσία και οι σπουδές στο αντικείμενο, διασφαλίζοντας την ίση πρόσβαση στην εργασία χωρίς φωτογραφικές εξαιρέσεις
Με έκπληξη και εύλογη απορία, διαπιστώνουμε ότι στο σχέδιο νόμου «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης» που θέσατε σε δημόσια διαβούλευση, περιλαμβάνοντα τα:
• άρθρο 42 «Κωλύματα εκλογιμότητας και ασυμβίβαστα», και στο
• άρθρο 294 Αναστολή άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή δημόσιων υπαλληλικών καθηκόντων δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών – Αναστολή επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας περιφερειαρχών – Ειδική άδεια άνευ αποδοχών
παρά το γεγονός ότι είχαν ήδη υπάρξει αντιδράσεις τόσο από την πλευρά των ενστόλων όσο και από την πλευρά των αυτοδιοικητικών στελεχών και των φορέων τους.
Αντί να τις λάβετε υπόψη όμως, διαπιστώνουμε ότι επιμένετε σε μια αντιδημοκρατική διολίσθηση, χωρίς να μας εξηγείτε και να αιτιολογείτε την απόφασή σας, όπως οφείλετε εκ των προτέρων να πράξετε στο πλαίσιο της διαβούλευσης αυτής.
Οφείλουμε, επομένως να σας ενημερώσουμε ότι το συνδικαλιστικό μας κίνημα πριν από 24 χρόνια, είχε τη χαρά και την τιμή να αισθάνεται υπερήφανο διότι είχε πείσει τους τότε κυβερνώντες να θεσμοθετήσουν την ισότιμη συμμετοχή των ενστόλων στα κοινά, υπηρετώντας την κοινωνία από θέσεις ευθύνης σε δήμους και κοινότητες, και βεβαίως και σε νομαρχίες και περιφερειακές ενότητες.
Από το 2002, όταν για πρώτη φορά δεκάδες εν ενεργεία συνάδελφοί μας άρχισαν να υπηρετούν ευόρκως και τον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης βιώσαμε ότι επιτέλους οι κοινωνίες αφήνουν πίσω τους το παρελθόν και αναγνωρίζουν το ρόλο της Ελληνικής Αστυνομίας όχι μόνο ως μηχανισμό πρόληψης και καταστολής του εγκλήματος.
Βιώσαμε τον εκδημοκρατισμό και την κοινωνικοποίηση του αστυνομικού θεσμού και έκτοτε εργαστήκαμε για την προαγωγή του με ποικίλες δράσεις, υπηρετώντας τις καλές σχέσεις της αστυνομίας με τις τοπικές κοινωνίες, αλλά και με τις λοιπές δομές του κράτους.
Και τα παραδείγματα είναι εκατοντάδες έκτοτε. Αιρετοί συνάδελφοί μας – πρότυπο στα μάτια πολλών, προσφέρουν ακόμα περισσότερο στους συμπολίτες τους ώστε να καταδείξουν τον κοινωνικό ρόλο της ελληνικής αστυνομίας και τιμούν τη στολή και τον ρόλο τους, προσπαθώντας για την επίλυση των κοινών προβλημάτων. Μέσα από ποικίλες δράσεις αφουγκράζονται τις ανησυχίες των συμπολιτών τους χωρίς προκαταλήψεις και προσφέρουν με όλες τους τις δυνάμεις στην αντιμετώπιση των κοινωνικών θεμάτων που απασχολούν τους πολίτες στις γειτονιές της πόλης.
Η Ελληνίδα και ο Έλληνας αστυνομικός, πιστεύουν στην αξία του θεσμού και αποτελούν τον ομφάλιο λώρο για την κοινωνικοποίηση της αστυνομίας και για την εμπέδωση άριστων σχέσεων συνεργασίας με τις τοπικές κοινωνίες.
Είναι αλήθεια, βεβαίως, ότι τότε υπήρξαν και κάποιοι που δεν ήθελαν αυτό το «άνοιγμα» της αστυνομίας στην κοινωνία. Την ήθελαν κλεισμένη και περιχαρακωμένη, μακριά και πάνω από την κοινωνία!
Έκτοτε, λοιπόν, σε πείσμα των τότε διαφωνούντων και στη συνέχεια εκείνων που δεν έβλεπαν με καλό μάτι τη συμμετοχή των ενστόλων στα κοινά, η Ομοσπονδία μας αντιστάθηκε και προστάτευσε πολλές φορές το κεκτημένο δικαίωμα όλων όσων επιλέγουν να ασκήσουν τα αναφαίρετα συνταγματικά τους δικαιώματα.
Σήμερα, με το νέο σχέδιο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η ίδια κυβέρνηση έρχεται ουσιαστικά να αναιρέσει το πλαίσιο που η ίδια ψήφισε και παρουσίασε ως θεσμική τομή πριν από μόλις λίγα χρόνια.
Η εξέλιξη αυτή προκαλεί εύλογη αγανάκτηση και έντονο προβληματισμό στο σύνολο των στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας, καθώς αποδεικνύει ότι οι κυβερνητικές δεσμεύσεις και οι νομοθετικές πρωτοβουλίες μεταβάλλονται αποσπασματικά, χωρίς σταθερότητα, χωρίς θεσμική συνέπεια και χωρίς ουσιαστικό διάλογο με τους άμεσα ενδιαφερόμενους.
Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι αντιτιθέμεθα σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανατροπής ή περαιτέρω μεταβολής του ισχύοντος πλαισίου και προτείνουμε τις εξής τροποποιήσεις:
Α. Η περίπτωση β΄ της παρ. 2 του Άρθρου 42 «Κωλύματα εκλογιμότητας και ασυμβίβαστα» να αναδιατυπωθεί ως εξής :
2. Δεν δύνανται να εκλεγούν ή να είναι δήμαρχοι, περιφερειάρχες, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι, σύμβουλοι δημοτικών κοινοτήτων ή εκπρόσωποι δημοτικών κοινοτήτων:
α) θρησκευτικοί λειτουργοί των γνωστών θρησκειών,
β) δικαστικοί λειτουργοί και αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων, των σωμάτων ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής. Τα πρόσωπα της παρούσας περ. β), εάν δεν υπηρέτησαν εντός των ορίων του δήμου ή αντίστοιχα της περιφέρειας στην οποία επιθυμούν να θέσουν υποψηφιότητα κατά και μετά την 1η Ιανουαρίου του έτους διεξαγωγής των εκλογών των δημοτικών και αντίστοιχα των περιφερειακών αρχών, μπορούν να είναι υποψήφιοι, εφόσον παραιτηθούν από τη θέση τους, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 30 του π.δ. 26/2012 (Α’ 57), περί εκλογής βουλευτών, πριν από την ημερομηνία ανακήρυξης των υποψηφίων. Το ασυμβίβαστο του πρώτου εδαφίου δεν καταλαμβάνει όσους εκ του ένστολου προσωπικού των σωμάτων ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος Ελληνικής Ακτοφυλακής προάγονται σε αξιωματικούς, με τη συμπλήρωση ετών πραγματικής υπηρεσίας κατά τη διάρκεια της αιρετής θητείας τους. Το κώλυμα του πρώτου εδαφίου δεν ισχύει για τους αξιωματικούς των Σωμάτων Ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος Ελληνικής Ακτοφυλακής μέχρι του βαθμού του Υπαστυνόμου Α’, του Υποπυραγού και του Ανθυποπλοιάρχου, αντίστοιχα.
Β. Το Άρθρο 294 «Αναστολή άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή δημόσιων υπαλληλικών καθηκόντων δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών – Αναστολή επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας περιφερειαρχών – Ειδική άδεια άνευ αποδοχών» , να αναδιατυπωθεί ως εξής:
1.Κατά τη διάρκεια της θητείας των δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών περιφερειαρχών, αντιδημάρχων και αντιπεριφερειαρχών, οι οποίοι είναι: α) δημόσιοι λειτουργοί ή μόνιμοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ή δικηγόροι με έμμισθη εντολή, σε οποιαδήποτε θέση στο δημόσιο ή σε νομικά πρόσωπα του δημοσίου τομέα, όπως ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν.4270/2 014 (Α’ 143), περί γενικών διατάξεων, β) ιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) ή γ) στελέχη των ενόπλων δυνάμεων και ένστολο προσωπικό των σωμάτων ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, αναστέλλεται αυτοδίκαια το δημόσιο λειτούργημα ή η άσκηση των καθηκόντων τους. Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύεται στα ανωτέρω αιρετά αξιώματα λογίζεται για όλες τις συνέπειες ως πραγματική δημόσια υπηρεσία για όλα τα πρόσωπα της των περ. α) έως γ) .Σε περίπτωση λήξης της θητείας τους ή αποχώρησής τους με οποιονδήποτε τρόπο από τα αιρετά αξιώματά τους, τα πρόσωπα της παρούσας επανέρχονται αυτοδίκαια στα καθήκοντά τους..
Γ. Να υπάρξει ξεκάθαρη διατύπωση ότι:
«Οι υπάλληλοι που έχουν εκλεγεί, μπορούν να αποσπαστούν σε άλλη υπηρεσία εντός της Περιφερειακής Ενότητας που επιλέγουν με ισχύ της απόσπασης από την ημερομηνία εγκατάστασης και για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία τους. Για την πραγματοποίηση της απόσπασης, υποβάλλεται από τον ενδιαφερόμενο υπάλληλο αίτηση με την υπηρεσία προτίμησής του, εντός αποκλειστικής προθεσμίας δέκα (10) ημερών από την επικύρωση της εκλογής από το αρμόδιο δικαστήριο. Η απόσπαση είναι υποχρεωτική για τη διοίκηση, διενεργείται με απόφαση των αρμοδίων οργάνων του Υπουργείου Εσωτερικών και του κατά περίπτωση αρμοδίου Υπουργού, κατά παρέκκλιση του ν. 4440/2016 (Α΄ 224), μη εφαρμοζόμενου του άρθρου 35 του ν. 4873/2021 (Α΄ 248) σε συνδυασμό με την παρ. 1 του άρθρου 177 του ν. 4876/2021 (Α΄ 251), και λήγει αυτοδίκαια με την καθ’ οιονδήποτε τρόπο λήξη της θητείας τους»
Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι τα Σώματα Ασφαλείας δεν μπορούν να αποτελούν πεδίο πειραματισμών και διαρκών θεσμικών παλινωδιών.
Απαιτούμε σταθερότητα, θεσμική συνέπεια και σεβασμό απέναντι στους εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά την κοινωνία και το κράτος δικαίου.
Άρθρο 301 Γενικές ρυθμίσεις
ΣΧΟΛΙΟ
Προτείνεται στην εν λόγω παράγραφο 9 να προστεθούν τα εξής:
«Οι υπάλληλοι του Δημοσίου που έχουν διατελέσει Δήμαρχοι ή Περιφερειάρχες, επιστρέφοντας στην οργανική τους θέση, τοποθετούνται σε θέση προϊσταμένου Διεύθυνσης κατά πλάσμα δικαίου (προσωποπαγής θέση), κατόπιν αίτησής τους και εφόσον διαθέτουν τα απαιτούμενα τυπικά προσόντα.
Η παρούσα διάταξη εφαρμόζεται και σε όσους έχουν ήδη διατελέσει Δήμαρχοι ή Περιφερειάρχες πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου.
Από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου καταργείται κάθε γενική ή ειδική διάταξη που ρυθμίζει το ως άνω θέμα διαφορετικά ή αντίθετα προς τις διατάξεις των προηγούμενων εδαφίων.»
Η δημοσιογραφία δεν μπορεί να μπαίνει σε συνδικαλιστικά καλούπια
Η παρέμβαση της Ένωσης Συντακτών Επαρχιακού Τύπου στη δημόσια διαβούλευση για τον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης αναδεικνύει ένα ζήτημα που ξεπερνά τα όρια μιας συνδικαλιστικής αντιπαράθεσης. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο το κράτος αντιλαμβάνεται τη δημοσιογραφική ιδιότητα και την πρόσβαση των επαγγελματιών του χώρου σε θέσεις ευθύνης.
Η προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 303 προβλέπει ότι οι δημοσιογράφοι που μπορούν να στελεχώσουν θέσεις συνεργατών σε Δήμους και Περιφέρειες πρέπει να είναι μέλη ενώσεων που ανήκουν στην ΠΟΕΣΥ. Πρόκειται για μια επιλογή που δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.
Η δημοσιογραφική επάρκεια δεν αποδεικνύεται από τη συμμετοχή σε μια συγκεκριμένη συνδικαλιστική ομοσπονδία. Αποδεικνύεται από το έργο, την επαγγελματική διαδρομή, την προϋπηρεσία, τη γνώση της τοπικής κοινωνίας και την καθημερινή παρουσία στο πεδίο της ενημέρωσης.
Στην ελληνική περιφέρεια δραστηριοποιούνται εκατοντάδες επαγγελματίες δημοσιογράφοι που επί χρόνια υπηρετούν την ενημέρωση, χωρίς να ανήκουν σε ενώσεις της ΠΟΕΣΥ. Πληρώνουν φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, διατηρούν ενημερωτικές ιστοσελίδες, εφημερίδες και μέσα ενημέρωσης και καλύπτουν γεγονότα που συχνά δεν φτάνουν ποτέ στα κεντρικά μέσα της Αθήνας. Είναι δύσκολο να εξηγηθεί γιατί αυτοί οι άνθρωποι θεωρούνται εκ προοιμίου λιγότερο κατάλληλοι.
Αν στόχος του νομοθέτη είναι να εξασφαλίσει ότι οι ΟΤΑ θα έχουν συνεργάτες με γνώση της επικοινωνίας και της ενημέρωσης, τότε τα κριτήρια πρέπει να είναι επαγγελματικά και όχι συνδικαλιστικά. Η αποδεδειγμένη προϋπηρεσία, η ασφαλιστική δραστηριότητα, οι σπουδές στη δημοσιογραφία και την επικοινωνία ή η πραγματική παρουσία στον χώρο των ΜΜΕ αποτελούν αντικειμενικά στοιχεία αξιολόγησης.
Η τοπική αυτοδιοίκηση χρειάζεται ανοικτές διαδικασίες και όχι κλειστές λίστες επιλέξιμων προσώπων. Σε μια εποχή που η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς δοκιμάζεται, η Πολιτεία οφείλει να αποφεύγει κάθε διάταξη που δημιουργεί την εντύπωση προνομιακής μεταχείρισης συγκεκριμένων επαγγελματικών ή συνδικαλιστικών κύκλων.
Η δημοσιογραφία δεν είναι προνόμιο κανενός. Και σίγουρα δεν μπορεί να περιορίζεται από συνδικαλιστικά σύνορα.
Νίκος Αρβανίτης
Δημοσιογράφος
Αρθρο 302 περι Γενικών Γραμματέων
Δυστυχώς συνεχίζεται η άδικη μεταχείριση των μετακλητών Γενικών Γραμματέων, οι οποιοι καλούνται να παίξουν ένα κομβικό ρόλο στη λειτουργία των Δήμων και επιφορτίζονται με σημαντικές αρμοδιότητες προκειμένου να υλοποιηθούν οι κατευθύνσεις της αιρετής διοίκησης από την υπηρεσιακή διοίκηση.
Είναι τοις πάσι γνωστό οτι οι Γενικοί Γραμματείς καλούμαστε να εργασθούμε υπερωριακά, από το πρωί ως το βράδυ για να υλοποιήσουμε αυτό το τιτάνιο έργο και παρόλα αυτά αντιμετωπιζόμαστε ως εργαζόμενοι δευτέρας διαλογής.
-Δεν δικαιούμαστε αμοιβή για υπερωριακή απασχόληση κατά παράβαση της εργατικής νομοθεσίας
-Δεν δικαιούμαστε έξοδα παράστασης στα συλλογικά όργανα παρά το γεγόνος οτι παριστάμεθα διαρκώς και μάλιστα με αρμοδιότητα να υποστηρίζουμε τις εισηγήσεις! Μάλιστα στο παρόν σχέδιο νόμου δικαιούνται αποζημίωση οι γραμματείς των συλλογικών οργάνων (και δικαίως) αλλά σ’ αυτούς δεν συμπεριλαμβάνονται οι Γενικοί Γραμματείς – γιατί προφανώς εμείς δεν είμαστε εργαζόμενοι.
-Δεν εχουμε πειθαρχική αρμοδιότητα – σε αντίθεση με τους Γενικούς Γραμματείς των Υπουργείων, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη θέση μας στη διοικητική ιεραρχία.
Παρακαλούμε διορθώστε αυτή την προφανή διοικητική ανορθογραφία αν πραγματικά στόχος είναι να προσελκύσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση τεχνοκράτες και ανθρώπους με γνώση για να επιλύσουν τα προβλήματα λειτουργίας.
Γιώργος Κοκκόλης
Γενικός Γραμματέας Δήμου Κηφισιάς
Παρατηρήσεις – προτάσεις επί του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης για την καταστατική θέση των αιρετών, τη συμμετοχή των ενστόλων και τη λειτουργία των ΟΤΑ
Αξιότιμε κ. Υπουργέ,
κυρίες και κύριοι,
Καταθέτω την παρούσα παρέμβαση με σεβασμό στη διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης και με την εμπειρία που έχω αποκτήσει μέσα από την ενεργή συμμετοχή μου στην Τοπική Αυτοδιοίκηση από το 2014 έως σήμερα.
Η δική μου διαδρομή στην Αυτοδιοίκηση ξεκίνησε από τη βάση. Υπηρέτησα ως σύμβουλος κοινότητας και στη συνέχεια ως Πρόεδρος της Κοινότητας Αλεξανδρούπολης, βιώνοντας από κοντά την καθημερινή επαφή με τον πολίτη, τα μικρά και μεγάλα προβλήματα της τοπικής κοινωνίας, αλλά και την πραγματική σημασία της άμεσης εκπροσώπησης.
Σήμερα, ως Αντιδήμαρχος Καθημερινότητας, Τεχνικών Έργων και Πολεοδομίας του Δήμου Αλεξανδρούπολης, έχω την ευθύνη ενός ιδιαίτερα απαιτητικού και βαρύ χαρτοφυλακίου σε έναν Δήμο με έντονη αναπτυξιακή δυναμική, αυξημένες ανάγκες, μεγάλες γεωγραφικές αποστάσεις, πολλούς οικισμούς και καθημερινές προκλήσεις.
Παράλληλα, ως στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων, αισθάνομαι την ανάγκη να σταθώ ιδιαίτερα στο ζήτημα που αφορά τους συναδέλφους μου, αλλά και συνολικά τους ένστολους που επιλέγουν να ασχοληθούν με τα κοινά.
Η συμμετοχή στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι προνόμιο. Είναι ευθύνη. Είναι χρόνος, κόπος, παρουσία στην κοινωνία, καθημερινή επαφή με τα προβλήματα των πολιτών και πολλές φορές προσωπικό κόστος.
Όποιος υπηρετεί την Αυτοδιοίκηση, ειδικά σε έναν μεγάλο και γεωγραφικά εκτεταμένο δήμο όπως ο Δήμος Αλεξανδρούπολης, γνωρίζει ότι η δουλειά δεν τελειώνει στο γραφείο. Είναι στους δρόμους, στους οικισμούς, στα σχολεία, στα έργα, στις ζημιές, στις κοινότητες, στην καθημερινότητα.
Με αυτό το σκεπτικό θεωρώ ότι ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρέπει να διευκολύνει τη συμμετοχή ικανών ανθρώπων στα κοινά και όχι να τη δυσκολεύει.
Δεν ζητώ προνόμια. Ζητώ ένα δίκαιο και ισορροπημένο πλαίσιο, που να σέβεται και τη λειτουργία των υπηρεσιών και τη λαϊκή εντολή που δίνουν οι πολίτες στους αιρετούς.
1. Να μη χάνουν οι ένστολοι τη βαθμολογική και μισθολογική τους εξέλιξη
Στο άρθρο 294 προβλέπεται ότι τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας και του Λιμενικού, όταν αναλαμβάνουν αιρετά καθήκοντα, τίθενται σε αναστολή υπηρεσιακών καθηκόντων.
Το πρόβλημα είναι ότι για τους ένστολους προβλέπεται πως ο χρόνος αυτός δεν υπολογίζεται για βαθμολογικές προαγωγές, μισθολογικές προσαυξήσεις και άλλες υπηρεσιακές συνέπειες.
Αυτό, κατά την άποψή μου, είναι άδικο.
Ένας ένστολος που εκλέγεται δεν σταματά να υπηρετεί την πατρίδα και την κοινωνία. Υπηρετεί έναν άλλο θεσμό, με δημόσια ευθύνη και με εντολή των πολιτών.
Δεν μπορεί η συμμετοχή στην Αυτοδιοίκηση να αντιμετωπίζεται σαν τιμωρία στην υπηρεσιακή του πορεία.
Προτείνεται να απαλειφθεί η σχετική εξαίρεση και ο χρόνος άσκησης αιρετών καθηκόντων να λογίζεται πλήρως για όλες τις υπηρεσιακές, βαθμολογικές, μισθολογικές, ασφαλιστικές και συνταξιοδοτικές συνέπειες.
2. Να μπορούν οι ένστολοι και οι δημόσιοι υπάλληλοι να είναι άμισθοι αντιδήμαρχοι
Ιδιαίτερα προβληματική θεωρώ και την πρόβλεψη που αποκλείει τα πρόσωπα του άρθρου 294 από τη θέση του άμισθου αντιδημάρχου.
Ο άμισθος αντιδήμαρχος δεν λαμβάνει αντιμισθία. Δεν επιβαρύνει τον δήμο. Προσφέρει χρόνο, γνώση και ευθύνη χωρίς οικονομική απολαβή.
Δεν είναι λογικό ένας αιρετός που είναι δημόσιος υπάλληλος ή στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων να μην μπορεί να προσφέρει ως άμισθος αντιδήμαρχος, εφόσον δεν υπάρχει ειδικό ασυμβίβαστο και εφόσον δεν λαμβάνει οικονομική απολαβή από τον δήμο.
Προτείνεται να τροποποιηθεί η σχετική διάταξη ώστε να προβλέπεται ότι:
«Τα πρόσωπα των παρ. 1 και 2 του άρθρου 294 δύνανται να ορίζονται άμισθοι αντιδήμαρχοι, εφόσον δεν λαμβάνουν αντιμισθία, έξοδα παράστασης ή άλλη οικονομική απολαβή από τον δήμο και εφόσον δεν συντρέχει ειδικό ασυμβίβαστο από την υπηρεσιακή νομοθεσία που τα διέπει.»
3. Να υπάρχει δικαίωμα επιλογής
Θα πρέπει να δοθεί στον αιρετό η δυνατότητα επιλογής.
Άλλο είναι κάποιος να αναλαμβάνει έμμισθη θέση και να τίθεται σε αναστολή υπηρεσιακών καθηκόντων, και άλλο να προσφέρει ως άμισθος αντιδήμαρχος, χωρίς αντιμισθία.
Η οριζόντια αντιμετώπιση όλων των περιπτώσεων δεν βοηθά ούτε τους δήμους ούτε τους αιρετούς ούτε τις υπηρεσίες.
Χρειάζεται πιο καθαρή διάκριση ανάμεσα στην έμμισθη και στην άμισθη άσκηση καθηκόντων.
4. Να υπάρξει μεταβατική πρόβλεψη για όσους έχουν ήδη εκλεγεί
Πολλοί αιρετοί έχουν ήδη εκλεγεί για την αυτοδιοικητική περίοδο 2024-2028 και έχουν οργανώσει τη ζωή, την εργασία και την προσφορά τους με βάση το ισχύον πλαίσιο.
Δεν είναι σωστό να αλλάξουν αιφνιδιαστικά οι όροι κατά τη διάρκεια της θητείας.
Προτείνεται να υπάρξει σαφής μεταβατική διάταξη, ώστε οι νέες ρυθμίσεις να μην επηρεάσουν δυσμενώς τους ήδη εκλεγμένους αιρετούς.
5. Να προστεθεί η λέξη «μετακινούνται» στο άρθρο 301
Στο άρθρο 301 αναφέρεται ότι οι αιρετοί δημόσιοι υπάλληλοι δεν μετατίθενται ούτε αποσπώνται εκτός των ορίων όπου έχουν εκλεγεί.
Όμως στην πράξη υπάρχει και η υπηρεσιακή «μετακίνηση».
Αν δεν προστεθεί ρητά η λέξη αυτή, μπορεί να δημιουργηθεί κενό. Δηλαδή ένας αιρετός να μη μετατεθεί, να μην αποσπαστεί, αλλά να μετακινηθεί υπηρεσιακά μακριά από τον τόπο όπου εκλέχθηκε.
Προτείνεται η διατύπωση:
«Δεν μετατίθενται, δεν αποσπώνται και δεν μετακινούνται εκτός των διοικητικών ορίων του δήμου ή της περιφερειακής ενότητας όπου έχουν εκλεγεί.»
6. Η ειδική μέριμνα να μην αφορά μόνο τους νησιωτικούς δήμους
Η χώρα δεν έχει μόνο νησιωτικές ιδιαιτερότητες. Έχει και παραμεθόριες, ακριτικές, ορεινές και γεωγραφικά εκτεταμένες περιοχές.
Ο Έβρος είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Ο Δήμος Αλεξανδρούπολης έχει μεγάλη έκταση, πολλούς οικισμούς, απόσταση από τα μεγάλα κέντρα, ιδιαίτερες ανάγκες πολιτικής προστασίας και καθημερινές απαιτήσεις που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς φυσική παρουσία των αιρετών.
Για τον λόγο αυτό, η δυνατότητα μετάθεσης, απόσπασης ή τοποθέτησης στον τόπο εκλογής δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στους νησιωτικούς δήμους.
Πρέπει να επεκταθεί και σε παραμεθόριους, ακριτικούς, ορεινούς, μειονεκτικούς και γεωγραφικά εκτεταμένους δήμους.
7. Να στηριχθούν θεσμικά οι πρόεδροι και οι σύμβουλοι κοινοτήτων
Στην πράξη, οι πρόεδροι των κοινοτήτων είναι οι πρώτοι που ακούνε το πρόβλημα του πολίτη.
Είναι οι άνθρωποι που θα δεχθούν το τηλεφώνημα για μια βλάβη, έναν δρόμο, ένα φωτιστικό, μια ζημιά, ένα πρόβλημα νερού, ένα ζήτημα καθημερινότητας.
Δεν μπορεί να τους αντιμετωπίζουμε σαν αιρετούς δεύτερης κατηγορίας.
Το αναφέρω και από προσωπική εμπειρία, γιατί η δική μου διαδρομή ξεκίνησε ακριβώς από την Κοινότητα. Εκεί αντιλαμβάνεται κανείς τι σημαίνει άμεση επαφή με τον πολίτη, άμεση καταγραφή του προβλήματος και καθημερινή προσπάθεια για λύσεις.
Προτείνεται οι διευκολύνσεις που προβλέπονται για αιρετούς να περιλαμβάνουν ρητά και τους προέδρους και συμβούλους δημοτικών κοινοτήτων, ιδίως όταν υπηρετούν μακριά από τον τόπο όπου εκλέχθηκαν.
8. Η ειδική άδεια να μην οδηγεί σε οικονομική αποδυνάμωση
Η συμμετοχή σε συνεδριάσεις, αυτοψίες, επιτροπές και θεσμικές υποχρεώσεις δεν είναι προσωπική υπόθεση του αιρετού. Είναι μέρος της αποστολής του.
Για τον λόγο αυτό, η ειδική άδεια δεν πρέπει να λειτουργεί ως οικονομική ποινή.
Πρέπει να υπάρχει ισορροπία, ώστε ο αιρετός να μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντά του χωρίς να βρίσκεται κάθε φορά μπροστά στο δίλημμα: εργασία ή Αυτοδιοίκηση.
9. Να αναγνωρίζεται ουσιαστικά η εμπειρία της Αυτοδιοίκησης
Η Αυτοδιοίκηση είναι σχολείο διοίκησης.
Ένας δήμαρχος, ένας αντιδήμαρχος, ένας πρόεδρος συμβουλίου, ένας πρόεδρος κοινότητας ή ένας αιρετός που έχει καθημερινή εμπλοκή με έργα, υπηρεσίες, πολίτες και προβλήματα αποκτά πραγματική διοικητική εμπειρία.
Η εμπειρία αυτή πρέπει να αναγνωρίζεται όταν ο αιρετός επιστρέφει στην υπηρεσία του.
Δεν μπορεί η διοίκηση ενός δήμου, η διαχείριση έργων, προϋπολογισμών, κρίσεων και ανθρώπινου δυναμικού να θεωρείται εμπειρία μικρότερης αξίας.
Ιδίως όταν ένας αιρετός έχει περάσει από τη βάση της Αυτοδιοίκησης και στη συνέχεια αναλαμβάνει ένα σύνθετο χαρτοφυλάκιο, όπως η καθημερινότητα, τα τεχνικά έργα και η πολεοδομία, αποκτά εμπειρία που δεν είναι θεωρητική. Είναι εμπειρία πραγματικής διοίκησης, συντονισμού, ευθύνης και αποτελέσματος.
10. Η Αυτοδιοίκηση χρειάζεται ανθρώπους, όχι αποκλεισμούς
Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι μια σημαντική ευκαιρία. Πρέπει να γίνει εργαλείο ενίσχυσης της Αυτοδιοίκησης και όχι ένα πλαίσιο που θα αποθαρρύνει ανθρώπους από το να συμμετέχουν.
Η Αυτοδιοίκηση χρειάζεται δημόσιους υπαλλήλους, ιδιωτικούς υπαλλήλους, επιστήμονες, ελεύθερους επαγγελματίες, ανθρώπους της αγοράς, ανθρώπους των κοινοτήτων, στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.
Χρειάζεται ανθρώπους που γνωρίζουν την κοινωνία, που έχουν μάθει να αναλαμβάνουν ευθύνη και που μπορούν να σταθούν δίπλα στον πολίτη.
Ως στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων και ως άνθρωπος που υπηρετώ την Τοπική Αυτοδιοίκηση από το 2014, θεωρώ ότι η συμμετοχή στα κοινά πρέπει να ενθαρρύνεται και όχι να δυσκολεύεται.
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει ανάγκη από ανθρώπους που γνωρίζουν τι σημαίνει ευθύνη, καθήκον, συνέπεια και προσφορά.
Έχει ανάγκη και από στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, ανθρώπους που έχουν μάθει να λειτουργούν με σεβασμό στην ιεραρχία, με οργάνωση, με προγραμματισμό, με πειθαρχία, αλλά και με νοοτροπία ολοκλήρωσης κάθε αποστολής που αναλαμβάνουν.
Αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι εμπόδιο για την Αυτοδιοίκηση. Είναι προστιθέμενη αξία.
Γιατί ο δήμος, ειδικά σήμερα, δεν χρειάζεται μόνο καλή πρόθεση. Χρειάζεται ανθρώπους που μπορούν να συντονίζουν, να αποφασίζουν, να αναλαμβάνουν ευθύνη, να βρίσκονται στο πεδίο και να οδηγούν ένα ζήτημα από την καταγραφή μέχρι την επίλυση.
Η συμμετοχή των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας στα κοινά πρέπει να αντιμετωπίζεται ως δύναμη για την τοπική δημοκρατία και όχι ως πρόβλημα προς περιορισμό.
Δεν ζητούμε ειδική μεταχείριση.
Ζητούμε ένα πλαίσιο που να σέβεται τη λαϊκή εντολή, να προστατεύει τις υπηρεσίες, αλλά και να επιτρέπει σε ανθρώπους με εμπειρία, πειθαρχία, οργανωτική σκέψη και αποδεδειγμένη διάθεση προσφοράς να υπηρετούν τον τόπο τους μέσα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Με εκτίμηση,
Γιάννης Ναϊτίδης
Αντιδήμαρχος Καθημερινότητας,
Τεχνικών Έργων & Πολεοδομίας
Δήμου Αλεξανδρούπολης
Στέλεχος Ενόπλων Δυνάμεων
ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΤΥΠΟΥ (Ε.Σ.Ε.Τ.) Σχόλιο επί του άρθρου 303 παρ. 1 περ. ε΄ και παρ. 2. Η προτεινόμενη ρύθμιση του άρθρου 303 παρ. 1 περ. ε΄ και παρ. 2, προβλέπει θέση συνεργάτη αποκλειστικά δημοσιογράφου, κατά το μέρος που ορίζει ότι μόνη προϋπόθεση αυτός να είναι μέλος αναγνωρισμένης στην Ελλάδα επαγγελματικής δημοσιογραφικής ένωσης, η οποία είναι μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ), πρέπει να απαλειφθεί ως αντισυνταγματική, αδικαιολόγητα περιοριστική και φωτογραφική. Η διάταξη αυτή, είναι Αντισυνταγματική αφού «καταστρατηγείται η Αρχή της Ισότητας και της ίσης μεταχείρισης των πολιτών και κάθε έννοια συνδικαλιστικής ελευθερίας καθώς και η ανεμπόδιστη άσκηση των συναφών μ αυτήν δικαιωμάτων». Η ρύθμιση αυτή επαναφέρει ουσιαστικά το ίδιο πρόβλημα που είχε ανακύψει με το άρθρο 18 του ν. 4674/2020. Ήδη από την τότε νομική ανάλυση της με Αρ. Πρωτ.: 277264/22159/2020/25-5-2020 γνωμοδότησης του Συνηγόρου του Πολίτη, είχε επισημανθεί ότι η αντίστοιχη διάταξη προκαλεί: «Ζήτημα άνισης μεταχείρισης ως προς την πρόσβαση στην εργασία, εφόσον αποκλείονται του δικαιώματος κατάληψης θέσης Ειδικού Συμβούλου, Επιστημονικού Συνεργάτη και Ειδικού Συνεργάτη των Ο.Τ.Α. άτομα τα οποία, αν και κατέχουν τη δημοσιογραφική ιδιότητα, είτε δεν επιθυμούν την εγγραφή τους σε επαγγελματική δημοσιογραφική ένωση, είτε η ένωση στην οποία έχουν εγγραφεί δεν είναι μέλος της ΠΟΕΣΥ, όταν μάλιστα το επάγγελμα του δημοσιογράφου δεν είναι νομοθετικά ρυθμιζόμενο επάγγελμα, ώστε να καθίσταται υποχρεωτική η εγγραφή σε επαγγελματικό φορέα». 1. Παραβίαση της αρχής της ισότητας Η επίμαχη προϋπόθεση δεν διακρίνει μεταξύ δημοσιογράφων βάσει αντικειμενικών επαγγελματικών προσόντων, εμπειρίας, σπουδών, προϋπηρεσίας ή γνώσης του αντικειμένου της τοπικής αυτοδιοίκησης. Αντιθέτως, εισάγει κριτήριο συνδικαλιστικής ένταξης σε συγκεκριμένο κύκλο ενώσεων. Με τον τρόπο αυτό αποκλείονται δημοσιογράφοι που ασκούν νόμιμα το επάγγελμα και διαθέτουν επάρκεια γνώσεων και εμπειρία, αλλά δεν είναι μέλη ένωσης που υπάγεται στην ΠΟΕΣΥ. Το ίδιο πρόβλημα είχε επισημανθεί ρητά και στην προγενέστερη έκθεση, όπου αναφέρεται ότι η διάταξη απέκλειε δημοσιογράφους μέλη άλλων αναγνωρισμένων επαγγελματικών σωματείων, όπως η ΕΣΕΤ. Η διαφορετική αυτή μεταχείριση δεν στηρίζεται σε ουσιώδη διαφορά μεταξύ των συγκρινόμενων προσώπων. Όλοι οι δημοσιογράφοι, είτε είναι μέλη ενώσεων της ΠΟΕΣΥ είτε άλλων αναγνωρισμένων ενώσεων είτε δεν είναι μέλη συνδικαλιστικής οργάνωσης, μπορούν να διαθέτουν την ίδια ή και ανώτερη επαγγελματική ικανότητα για την κάλυψη αναγκών ενημέρωσης και επικοινωνίας ενός δήμου ή μιας περιφέρειας. 2. Παραβίαση της αξιοκρατίας και της πρόσβασης σε δημόσιες θέσεις Η πρόσβαση σε θέσεις συνεργατών ΟΤΑ, έστω και μετακλητού χαρακτήρα, δεν μπορεί να εξαρτάται από κριτήριο άσχετο προς τα καθήκοντα της θέσης. Η ιδιότητα μέλους συγκεκριμένης συνδικαλιστικής ένωσης δεν αποδεικνύει ούτε επαγγελματική επάρκεια ούτε εμπειρία ούτε καταλληλότητα. Τα εν λόγω κριτήρια της επίμαχης διάταξης είναι αμιγώς συνδικαλιστικά και ουδόλως αξιοκρατικά, καθώς δεν συνδέονται με τον σκοπό της επικοινωνίας του έργου της αυτοδιοίκησης στην τοπική κοινωνία. Αν ο νομοθέτης επιθυμεί την κάλυψη αναγκών επικοινωνίας των ΟΤΑ, το πρόσφορο κριτήριο είναι η αποδεδειγμένη επαγγελματική εμπειρία στη δημοσιογραφία, την επικοινωνία, τα μέσα ενημέρωσης ή την τοπική αυτοδιοίκηση, όχι η υπαγωγή σε συγκεκριμένη ομοσπονδία/επαγγελματική ένωση. 3. Παραβίαση της συνδικαλιστικής ελευθερίας Η διάταξη προσβάλλει τον πυρήνα της συνδικαλιστικής ελευθερίας. Η συνδικαλιστική ελευθερία περιλαμβάνει όχι μόνο το δικαίωμα ίδρυσης και συμμετοχής σε συνδικαλιστική οργάνωση, αλλά και το δικαίωμα μη συμμετοχής ή συμμετοχής σε διαφορετική οργάνωση χωρίς δυσμενείς συνέπειες (αρ. 12, 23 του Συντάγματος, αρ. 11 της ΕΣΔΑ και σχετικών διεθνών συμβάσεων). Η επίμαχη ρύθμιση δημιουργεί πρακτικά κίνητρο ή πίεση υπέρ εγγραφής σε συγκεκριμένες ενώσεις, διότι μόνο η συμμετοχή σε αυτές παρέχει πρόσβαση στις θέσεις. Άρα, το κράτος δεν τηρεί ουδετερότητα έναντι των συνδικαλιστικών οργανώσεων, αλλά επιβραβεύει συγκεκριμένο συνδικαλιστικό χώρο και αποκλείει άλλους. 4. Φωτογραφικός χαρακτήρας της ρύθμισης Η διάταξη είναι φωτογραφική διότι δεν αρκείται στην ιδιότητα του δημοσιογράφου ούτε στην ιδιότητα μέλους αναγνωρισμένης δημοσιογραφικής ένωσης γενικώς. Απαιτεί η ένωση αυτή να είναι μέλος της ΠΟΕΣΥ. Έτσι δημιουργείται κλειστός κύκλος επιλέξιμων προσώπων. Η Ένωση Συντακτών Επαρχιακού Τύπου (Ε.Σ.Ε.Τ.) είναι νομίμως αναγνωρισμένο σωματείο ήδη από το 1964 και έχει μακρά δραστηριότητα στον χώρο του περιφερειακού Τύπου. Επομένως, ο αποκλεισμός των μελών της από τις θέσεις αυτές δεν μπορεί να δικαιολογηθεί συνταγματικά και αντικειμενικά. 5. Ανεπάρκεια νομοθετικής αιτιολόγησης Δεν προκύπτει ειδικός λόγος δημοσίου συμφέροντος που να επιβάλλει ο συνεργάτης επικοινωνίας ενός δήμου ή μιας περιφέρειας να είναι μέλος ένωσης της ΠΟΕΣΥ. Η ανάγκη προβολής του έργου της αυτοδιοίκησης μπορεί να καλυφθεί εξίσου από δημοσιογράφους άλλων ενώσεων ή από πρόσωπα με αποδεδειγμένη σχετική επαγγελματική εμπειρία. Η προγενέστερη έκθεση είχε επισημάνει ότι στην αιτιολογική έκθεση του ν. 4674/2020 δεν υπήρχε καμία ειδική αναφορά στην αναγκαιότητα του κριτηρίου της υποχρεωτικής συμμετοχής σε ένωση μέλος της ΠΟΕΣΥ. Το ίδιο έλλειμμα αιτιολόγησης επαναλαμβάνεται και σήμερα. Συμπέρασμα – Πρόταση Η διάταξη του άρθρου 303 παρ. 1 περ. ε΄ και παρ. 2, κατά το μέρος που απαιτεί οι δημοσιογράφοι να είναι μέλη ένωσης μέλους της ΠΟΕΣΥ, πρέπει να απαλειφθεί. Με βάση τα ανωτέρω, προτείνουμε την αντικατάστασή της με ουδέτερη και συνταγματικά ανεκτή διατύπωση, ως εξής: «Η θέση δύναται να καλύπτεται είτε από δημοσιογράφους μέλη αναγνωρισμένων δημοσιογραφικών επαγγελματικών Ενώσεων Συντακτών, είτε να έχουν διετή τουλάχιστον προϋπηρεσία που αποδεικνύεται από την καταβολή των εισφορών τους στον οικείο ασφαλιστικό φορέα, είτε από απόφοιτους Πανεπιστημιακών Τμημάτων Δημοσιογραφίας, Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε.». Με αυτόν τον τρόπο εξυπηρετείται ο σκοπός της διάταξης χωρίς αντισυνταγματικούς αποκλεισμούς, χωρίς συνδικαλιστική προτίμηση υπέρ συγκεκριμένης ομοσπονδίας/επαγγελματικής ένωσης και χωρίς φωτογραφική μεταχείριση περιορισμένου κύκλου προσώπων.
Δεν γράφει το νομοσχέδιο: Ποιός ελέγχει και εποπτεύει τον Πρόεδρο δημοτικής κοινότητας όταν είναι στον ίδιο εκλογικό συνδυασμό με τον Δήμαρχο ή όταν ο πρόεδρος δημοτικής κοινότητας είναι φίλος του δημάρχου. Οι δημοτικές κοινότητες δεν απαντούν στα αιτήματα πολιτών, δεν δέχονται έγγραφες προτασεις πολιτων, δεν κάνουν ετήσια συμβουλευτική γενική συνέλευση κατοίκων που προβλέπει ο νόμος Κλεισθένη. Οι αποκεντρωμένες διοικήσεις δεν ελέγχουν σήμερα τις δημοτικές κοινότητες, μόνο καταγράφουν πρωτοκολλούν την καταγγελία σου.
Αυτό στο άρθρο 303 για τους συνεργάτες όπως σωστά έγραψαν και άλλοι παρακάτω είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ..
θα πληρώνονται το ίδιο οι συνεργάτες στην περιφέρεια Αττικής με αυτούς σε κάτι νησιωτικούς δήμους με 1000 κατοίκους!! Έλεος.. οι συνεργάτες θα πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως οι γραμματείς να πληρώνονται ποσοστό επι της αντιμισθίας είτε των δημάρχων είτε των περιφερειαρχών!
ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΟΙ ΑΙΡΕΤΟΙ ΜΕ 1000 ευρώ!! Αντιδράστε
Στην παράγραφο 7 του άρθρου 301 η προβλεπόμενη ρύθμιση θα πρέπει να επεκταθεί ώστε να συμπεριλάβει το σύνολο των αιρετών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και όχι μόνο τους δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους.
Οι πρόεδροι και οι σύμβουλοι των τοπικών κοινοτήτων εκλέγονται άμεσα από τους πολίτες και ασκούν ουσιαστικό ρόλο στην εκπροσώπηση των τοπικών κοινωνιών. Η καθημερινή επαφή με τους κατοίκους, η καταγραφή των προβλημάτων και η προώθηση των αναγκών των κοινοτήτων προς τα αρμόδια όργανα του δήμου αποτελούν βασικά στοιχεία της αποστολής τους. Ως εκ τούτου, η ανάγκη φυσικής παρουσίας στον τόπο όπου έχουν εκλεγεί είναι εξίσου σημαντική με εκείνη των δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων.
Η ιδιαίτερη σημασία της παρουσίας των αιρετών αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο στις νησιωτικές περιοχές, όπου οι γεωγραφικές ιδιαιτερότητες και οι δυσκολίες μετακίνησης καθιστούν αναγκαία τη διαρκή σύνδεση των αιρετών με την τοπική κοινωνία που εκπροσωπούν. Η διαφορετική αντιμετώπιση μεταξύ κατηγοριών αιρετών δεν φαίνεται να εξυπηρετεί κάποιον προφανή θεσμικό σκοπό και δημιουργεί άνιση μεταχείριση μεταξύ προσώπων που έχουν λάβει την ίδια δημοκρατική εντολή από τους πολίτες.
Για τους λόγους αυτούς, προτείνεται η αναδιατύπωση της παραγράφου ώστε να περιλαμβάνει ρητά τους προέδρους και τους συμβούλους των δημοτικών κοινοτήτων, διασφαλίζοντας ίση μεταχείριση όλων των αιρετών και ενισχύοντας την αποτελεσματική λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ιδιαίτερα στις νησιωτικές περιοχές της χώρας.
Παρατήρηση επί της σχετικής διάταξης άρθρου 301
Προτείνεται η αναδιατύπωση της διάταξης ώστε η δυνατότητα μετάθεσης ή απόσπασης λόγω εκλογής να παρέχεται σε όλους τους αιρετούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και όχι αποκλειστικά σε όσους έχουν εκλεγεί σε νησιωτικούς δήμους.
Η συγκεκριμένη διάκριση δημιουργεί αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση μεταξύ αιρετών που διαθέτουν την ίδια δημοκρατική νομιμοποίηση και ασκούν αντίστοιχα καθήκοντα εκπροσώπησης των πολιτών. Οι ανάγκες φυσικής παρουσίας, άμεσης ανταπόκρισης στα προβλήματα των τοπικών κοινωνιών και ουσιαστικής άσκησης των αυτοδιοικητικών καθηκόντων δεν περιορίζονται στις νησιωτικές περιοχές, αλλά αφορούν το σύνολο της επικράτειας, ιδίως σε ορεινούς, απομακρυσμένους και γεωγραφικά εκτεταμένους δήμους.
Η αποτελεσματική άσκηση της αιρετής ιδιότητας δεν μπορεί να εξαρτάται από το γεωγραφικό χαρακτηριστικό της περιοχής εκλογής. Αντιθέτως, η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει ισότιμες προϋποθέσεις άσκησης των καθηκόντων όλων των αιρετών, χωρίς εξαιρέσεις και αποκλεισμούς που δεν στηρίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια.
Για τους λόγους αυτούς, ζητείται η επέκταση της δυνατότητας μετάθεσης ή απόσπασης λόγω εκλογής σε όλους τους αιρετούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ως αναγκαίο μέτρο ενίσχυσης της τοπικής δημοκρατίας, της ισότητας και της αποτελεσματικής εκπροσώπησης των πολιτών
ΑΡΘΡΟ 303
Παρ. 9
Η προτεινόμενη ρύθμιση αντιμετωπίζει με τον ίδιο τρόπο όλους τους συνεργάτες των ΟΤΑ, ανεξάρτητα από το μέγεθος του φορέα, τον πληθυσμό που εξυπηρετεί και το εύρος των αρμοδιοτήτων του. Η οριζόντια αυτή εξίσωση δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές συνθήκες εργασίας και στις διαφορετικές απαιτήσεις που υπάρχουν μεταξύ μικρών δήμων, μεγάλων δήμων και περιφερειών.
ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΚΛΙΜΑΚΙΑ ΟΠΩΣ ΕΧΟΥΝ
Ειναι αδικο αυτο που γίνεται και απαιτούμε δικαίωση.
Εχει δημιουργηθεί κλίκα και οτι δεν ειναι δικό τους το εκτελούν. Να πάρει θέση το υπεύθυνο υπουργείο να σταματήσει αυτον τον ανεξέλεγκτο εκφοβισμό και απαξίωση απεναντι στην ένωση μας την ΕΣΕΤ
ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 301 ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟ 7, ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗ, ΠΕΡΑΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ (ΤΟΠΙΚΩΝ) ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ. Η ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΑΙΡΕΤΩΝ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΚΑΘΩΣ ΟΛΟΙ ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΣΚΟΥΝ ΑΙΡΕΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ. ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΝΗΣΙΩΤΙΚΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΝΗΣΙΩΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ ΟΠΟΥ ΟΙ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΧΕΡΕΙΣ Η ΑΝΑΓΚΗ ΦΥΣΙΚΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΕΝ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΟΣ. ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΙΣΗΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗΣ Η ΔΙΑΤΑΞΗ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΩΝ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ.
Θα ήθελα κι εγώ με τη σειρά μου να συμφωνήσω απόλυτα με την πρόταση της ΕΣΕΤ περί Αντισυνταγματικότητας της συγκεκριμένης τροπολογίας. Θεωρω οτι η αντιπρόταση της Ένωσης είναι βαθιά δημοκρατική και πρεσβεύει αρχές της ισοτιμίας και των ίσων ευκαιριών.
Η προτεινόμενη ρύθμιση του άρθρου 303 παρ. 1 περ. ε΄ και παρ. 2, η οποία προβλέπει τη θέση συνεργάτη αποκλειστικά δημοσιογράφου, θέτοντας ως μοναδική προϋπόθεση τη συμμετοχή του σε αναγνωρισμένη επαγγελματική δημοσιογραφική ένωση – μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) – κρίνεται ότι πρέπει να απαλειφθεί.
Η συγκεκριμένη πρόβλεψη είναι αντισυνταγματική, καθώς εισάγει έναν αδικαιολόγητο και υπέρμετρα περιοριστικό όρο, ο οποίος λειτουργεί στην πράξη αποκλειστικά και «φωτογραφικά», αποκλείοντας επαγγελματίες που ασκούν νόμιμα τη δημοσιογραφία αλλά δεν είναι ενταγμένοι στις συγκεκριμένες ενώσεις.
Παράλληλα, με τη ρύθμιση αυτή καταστρατηγείται η αρχή της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης των πολιτών, όπως κατοχυρώνεται από το Σύνταγμα, ενώ πλήττεται ευθέως και η συνδικαλιστική ελευθερία, καθώς επιβάλλεται έμμεσος καταναγκασμός συμμετοχής σε συγκεκριμένες επαγγελματικές ενώσεις ως προϋπόθεση άσκησης επαγγελματικής δραστηριότητας.
Σε κάθε περίπτωση, η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει ίσους όρους πρόσβασης και άσκησης του επαγγέλματος, χωρίς διακρίσεις που δεν στηρίζονται σε αντικειμενικά και αναλογικά κριτήρια.
Η θέση δύναται να καλύπτεται είτε από δημοσιογράφους μέλη αναγνωρισμένων δημοσιογραφικών επαγγελματικών Ενώσεων Συντακτών, είτε να έχουν διετή τουλάχιστον προϋπηρεσία που αποδεικνύεται από την καταβολή των εισφορών τους στον οικείο ασφαλιστικό φορέα, είτε από απόφοιτους Πανεπιστημιακών Τμημάτων Δημοσιογραφίας, Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε.».
Παρατήρηση επί του άρθρου 301 παρ. 7
«Προτείνεται η τροποποίηση της παραγράφου 7 του άρθρου 301, ώστε το πεδίο εφαρμογής της να καταλαμβάνει το σύνολο των αιρετών οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α’ και Β’ βαθμού, συμπεριλαμβανομένων των συμβούλων δημοτικών κοινοτήτων και των προέδρων κοινοτήτων, και όχι αποκλειστικά των δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων.
Η προτεινόμενη διάκριση μεταξύ των αιρετών δεν εδράζεται σε αντικειμενικά κριτήρια, δεδομένου ότι όλοι οι αιρετοί ασκούν θεσμοθετημένα καθήκοντα εκπροσώπησης των πολιτών και οφείλουν να διατηρούν ουσιαστικό δεσμό και φυσική παρουσία στην περιοχή όπου εξελέγησαν. Ιδίως στις νησιωτικές περιοχές, όπου οι υπηρεσιακές μετακινήσεις και οι αποστάσεις δημιουργούν πρόσθετες δυσχέρειες, η ανάγκη διασφάλισης της απρόσκοπτης άσκησης των αυτοδιοικητικών καθηκόντων αφορά εξίσου όλα τα αιρετά πρόσωπα.
Για λόγους ίσης μεταχείρισης, θεσμικής συνέπειας και ενίσχυσης της αποτελεσματικής λειτουργίας των τοπικών κοινωνιών, κρίνεται σκόπιμο η διάταξη να αναφέρεται γενικά σε “αιρετούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης” ή να περιλαμβάνει ρητά όλες τις κατηγορίες αιρετών, από τα μέλη και τους προέδρους των κοινοτήτων έως τους δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους.»
Η πρόταση στηρίζεται κυρίως:
* στην αρχή της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης όλων των αιρετών,
* στην ανάγκη απρόσκοπτης άσκησης των αυτοδιοικητικών καθηκόντων,
* στις ιδιαίτερες συνθήκες των νησιωτικών περιοχών,
* στη θεσμική αναβάθμιση των κοινοτήτων και των αιρετών τους,
* στη διασφάλιση της αποτελεσματικής εκπροσώπησης των κατοίκων των τοπικών κοινοτήτων,
* στην ανάγκη διατήρησης στενού δεσμού των αιρετών με την κοινωνία που τους εξέλεξε,
* στην ενίσχυση της συμμετοχής των πολιτών στα κοινά μέσω της στήριξης του θεσμού των κοινοτήτων,
* στην αποφυγή αδικαιολόγητων διακρίσεων μεταξύ αιρετών που έχουν λάβει αντίστοιχη δημοκρατική νομιμοποίηση μέσω εκλογής,
* στην ενδυνάμωση της τοπικής δημοκρατίας και της αποκέντρωσης,
* στην ανάγκη να μπορούν οι αιρετοί να ανταποκρίνονται άμεσα στα προβλήματα και τις ανάγκες των πολιτών που εκπροσωπούν.
ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΟΥ ΔΙΕΤΕΛΕΣΑΝ ΓΕΝΙΚΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΔΗΜΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Η’ ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΥΣ ΤΜΗΜΑΤΩΝ
Στο ΒΙΒΛΙΟ Β’ – ΜΕΡΟΣ Γ’ – ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ και στο άρθρο 302 «Γραμματείς δήμων, περιφερειών και συνδέσμων» και συγκεκριμένα στην παρ. 5 όπου αναφέρει «Σε περίπτωση αποχώρησης των γραμματέων από τη θέση τους, επανέρχονται αυτοδικαίως στη θέση που κατείχαν πριν από τον διορισμό τους..» να προστεθεί η φράση « και οι αποδοχές τους δεν μπορεί να είναι κατώτερες των αντίστοιχων αποδοχών των υπαλλήλων που κατέχουν την θέση Διευθυντή Υπηρεσίας ή προϊσταμένου Τμήματος, όπως αυτές καθορίζονται κάθε φορά». Η θέσπιση αυτού του μέτρου πιστεύω πως θα αποτελέσει και μια άμεση αναγνώριση προς το πρόσωπό τους από την πολιτεία για την πολύτιμη, σημαντική και πολυετή προσφορά τους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δεν μπορεί να υπάρχει στον νέο κώδικα μέριμνα για τους ειδικούς συνεργάτες των δήμων και των περιφερειών, οι οποίοι θα κατατάσσονται εφεξής από το 5ο Μ.Κ. – 9ο Μ.Κ. και πάνω με την πρόσληψή τους, ενώ για τους υπαλλήλους που έχουν διατελέσει Γενικοί Γραμματείς των δήμων ή περιφερειών και προσλαμβάνονται στο δημόσιο ή επιστρέφουν σε θέση που κατείχαν πριν από τον διορισμό τους ο μισθός τους να είναι μικρότερος από αυτόν των Γενικών Διευθυντών, Διευθυντών ή Προισταμένου Τμήματος.
Με εκτίμηση,
Παπαθανάσης Γρηγόρης
Υπάλληλος ΠΕ Διοικητικών
τ. Γεν. Γραμματέας Δήμου Αγράφων
«ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΥΠΟ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΝΕΟ ΚΩΔΙΚΑ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ»
1.ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΘΕΣΠΙΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΙΝΗΤΡΟΥ ΣΕ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΜΙΚΡΩΝ ΟΡΕΙΝΩΝ – ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΩΝ & ΜΙΚΡΩΝ ΝΗΣΙΩΤΙΚΩΝ ΔΗΜΩΝ
Στο ΒΙΒΛΙΟ Δ’ – ΜΕΡΟΣ Γ’ – και στο ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΒ’ του νέου Κώδικα Αυτοδιοίκησης να προστεθεί νέο άρθρο με τίτλο «ΘΕΣΠΙΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΚΙΝΗΤΡΟΥ ΣΕ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΜΙΚΡΩΝ ΟΡΕΙΝΩΝ – ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΩΝ & ΜΙΚΡΩΝ ΝΗΣΙΩΤΙΚΩΝ ΔΗΜΩΝ». Αναλύω το σκεπτικό παρακάτω:
Σύμφωνα με την αριθμ. 29847/1992 Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΦΕΚ Β’ 667/11.11.1992) πραγματοποιήθηκε, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 9 του Ν.2085/92, ο καθορισμός ορισμένων περιοχών της χώρας σε προβληματικές, λόγω ιδιαιτεροτήτων από άποψη, ιδίως, συνθηκών διαβίωσης, επικοινωνίας ή στέγασης. Οι προβληματικές περιοχές διακρίνονται σε κατηγορίες Α΄ ή Β, ανάλογα με το βαθμό προβληματικότητάς τους. Ο Νομός Ευρυτανίας, στον οποίο ανήκει ο Δήμος Αγράφων, εντάχθηκε στην Κατηγορία Α’ μαζί με τις ακόλουθες περιοχές, όπως ισχύει και με την τελευταία τροποποίηση (ΚΥΑ/ ΦΕΚ Β’ 2745/3-6-2025 με αριθμ. απόφασης ΔΙΔΑΔ/Φ.40/654/οικ.8573):
1. ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (Κύθηρα)
2. ΝΟΜΟΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ (Επαρχία Οιτύλου)
3. ΝΟΜΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ (Επαρχία Γορτυνίας)
4. ΝΟΜΟΣ ΗΛΕΙΑΣ (Περιοχές τέως Δήμου Ανδρίτσαινας και τέως Δήμου – Λαμπείας)
5. ΝΟΜΟΣ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ (Ιθάκη)
6. ΝΟΜΟΣ ΕΥΒΟΙΑΣ (Σκύρος)
7. ΝΟΜΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ (Παξοί, Αντίπαξοι, Οθωνοί, Ερρεκούσα, Μαθράκι)
8. ΝΟΜΟΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ Περιοχή Αγράφων (Κοινότητες Καρβασαρά, Καρίτσας, Καροπλεσίου, Μολόχας, Μπελοκομίτη, Νεράιδας), Περιοχή Αργιθέας (κοινότητες Ανθηρού, Αργιθέας, Αργυρίου, Βλασίου, Βραγιανών, Δροσάτου, Ελληνικών Θερινού, Καλής Κώμης, Καρυάς, Καταφυλλίου, Κουμπουριανών, Λεοντίου, Μαράθου, Μεσοβονείου, Οξυάς, Πετρίλου, Πετρωτού, Πετροχωρίου, Στεφανιάδας, Φουντωτού)
9. ΝΟΜΟΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ (Βόρειες Σποράδες, Επαρχία Σκοπέλου)
10. ΝΟΜΟΣ ΧΑΝΙΩΝ (νήσος Γαύδος, Αρχαία πόλη Λισός)
11. ΝΟΜΟΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ
12. ΝΟΜΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ
13. ΝΟΜΟΣ ΓΡΕΒΕΝΩΝ
14. ΝΟΜΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ
15. ΝΟΜΟΣ ΘΕΣΠΡΩΤΙΑΣ (Επαρχία Φιλιατών)
16. ΝΟΜΟΣ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ
17. ΝΟΜΟΣ ΠΕΛΛΑΣ (Επαρχία Αλμωπίας)
18. ΝΟΜΟΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ (Άγιο Όρος, Αμουλιανή)
19. ΝΟΜΟΣ ΔΡΑΜΑΣ (Δήμοι Νευροκοπίου, Προσοτσάνης, Παρανεστίου, Νικηφόρου, και τα Κοινοτικά Διαμερίσματα Λιβαδερού, Μακρυπλαγίου του Δήμου Δράμας και η Κοινότητα Σιδηρόνερου)
20. ΝΟΜΟΣ ΕΒΡΟΥ
21. ΝΟΜΟΣ ΡΟΔΟΠΗΣ
22. ΝΟΜΟΣ ΛΕΣΒΟΥ
23. ΝΟΜΟΣ ΣΑΜΟΥ
24. ΝΟΜΟΣ ΧΙΟΥ
25. ΝΟΜΟΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ (Δήμος Κονίτσης, Δήμος Ζαγορίου, Επαρχία Μετσόβου, Επαρχία Πωγωνίου, Δήμος Βορείων Τζουμέρκων)
26. ΝΟΜΟΣ ΑΡΤΑΣ (Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων)
27. ΝΟΜΟΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
28. ΝΟΜΟΣ ΚΥΚΛΑΔΩΝ
29. ΝΟΜΟΣ ΣΕΡΡΩΝ
30. ΝΟΜΟΣ ΚΙΛΚΙΣ (Δήμοι που απέχουν 20 χλμ από τα σύνορα: Αξιούπολης, Γουμένισσας, Δοϊράνης, Ευρωπού, Κιλκίς, Κρουσσών, Μουριών, Πολυκάστρου, Χέρσου και η Κοινότητα Λιβαδείων)
Σύμφωνα με το άρθρο 15 του νόμου 4024/2011 στους υπαλλήλους που υπηρετούν σε απομακρυσμένες παραμεθόριες και προβληματικές περιοχές, όπως αυτές καθορίζονται κάθε φορά με κοινή απόφαση των Υπουργών Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Οικονομικών, χορηγείται επίδομα Απομακρυσμένων – Παραμεθόριων περιοχών, οριζόμενο σε εκατό (100) ευρώ μηνιαίως. Το επίδομα αυτό καταβάλλεται με την απαραίτητη προϋπόθεση ότι οι δικαιούχοι προσφέρουν υπηρεσία με πλήρη και αποκλειστική απασχόληση στην Υπηρεσία της περιοχής που δικαιολογεί την καταβολή του. Επίσης καταβάλλεται και για όσο διάστημα οι υπάλληλοι τελούν σε θεσμοθετημένες άδειες. Το επίδομα αφορά όλους ανεξαιρέτως τους υπαλλήλους. Χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς διακρίσεις, από τη στιγμή που πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για να το λάβουν.
Από την αρχική θέσπιση του εν λόγω επιδόματος (αριθμ. 29847/1992 ΚΥΑ /ΦΕΚ Β’ 667/11.11.1992) μέχρι και σήμερα έχουν αλλάξει ριζικά οι συνθήκες και τα δεδομένα διαβίωσης στις συγκεκριμένες περιοχές. Η ραγδαία πληθυσμιακή συρρίκνωση, η φυγή των νέων ανθρώπων στα μεγάλα αστικά κέντρα, η ανεργία, ο μεγάλος μέσος όρος ηλικίας των μόνιμων κατοίκων, η γεωγραφική απομόνωση σε συνδυασμό και με τις συνθήκες δύσκολης πρόσβασης σε σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, σε δημόσιες υπηρεσίες, καθώς και σε μονάδες υγειονομικής περίθαλψης (νοσοκομεία) κ.α., συνθέτουν το σκηνικό των περιοχών αυτών.
Επίσης, ένα ακόμη σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι μικροί απομακρυσμένοι ορεινοί και νησιωτικοί δήμοι, όπως και ο δικός μας Δήμος Αγράφων, είναι αυτό της υποστελέχωσης και της παντελούς έλλειψης προσωπικού σε ορισμένες περιπτώσεις υπηρεσιών (π.χ. Τεχνική-Οικονομική) με ότι αυτό συνεπάγεται για την λειτουργία τους, το επίπεδο παροχής υπηρεσιών προς τους δημότες τους και εν τέλει τη βιωσιμότητά τους.
Ακόμη, πιστεύουμε ότι είναι άδικο να βρίσκονται στην ίδια κατηγορία και να λαμβάνουν το ίδιο ποσό επιδόματος υπάλληλοι, οι οποίοι υπηρετούν σε μικρούς απομακρυσμένους ορεινούς ηπειρωτικούς και μικρούς νησιωτικούς δήμους, με τους υπαλλήλους των αντίστοιχων μητροπολιτικών δήμων του ίδιου Νομού ή άλλων Νομών, όπως επί παραδείγματι ο Δήμος Αγράφων με τον Δήμο Καρπενησίου, ο Δήμος Σαμοθράκης με τον Δήμο Αλεξανδρούπολης ή ο Δήμος Οινουσσών με τον Δήμο Χίου.
Για όλους τους ανωτέρω λόγους, θεωρώ ότι είναι επιτακτική και επιβεβλημένη η ανάγκη για αλλαγή της ισχύουσας νομοθεσίας σχετικά με τις υφιστάμενες κατηγορίες των προβληματικών περιοχών και το ύψος του επιδόματος που λαμβάνουν οι υπάλληλοι που υπηρετούν σε αυτές.
Προτείνω, λοιπόν, την τροποποίηση των υφιστάμενων κατηγοριών που χαρακτηρίζονται ως προβληματικές περιοχές, με την προσθήκη νέας διακριτής κατηγορίας στην οποία θα συμπεριλαμβάνονται μόνο οι μικροί ορεινοί ηπειρωτικοί και μικροί νησιωτικοί Δήμοι και το ύψος του επιδόματος που θα δύνανται να λαμβάνουν οι υπάλληλοι που υπηρετούν σε αυτές τις περιοχές να ανέλθει στο ποσό των τριακοσίων ευρώ (300) από εκατό ευρώ (100) που είναι σήμερα (μεικτά).
Εάν αυτό δεν είναι εφικτό για το σύνολο των υπαλλήλων, τουλάχιστον το μέτρο να τύχει της εφαρμογής για τους λιγοστούς μόνιμους υπαλλήλους των δήμων αυτών, που καλούνται καθημερινά να σηκώσουν βαρύ φόρτο εργασίας και να διανύουν μεγάλες αποστάσεις, συνήθως κάτω από δύσκολες καιρικές συνθήκες, προκειμένου να προσέλθουν στην εργασία τους. Η εφαρμογή αυτού του μέτρου θα αποτελέσει ουσιαστικά και μια άμεση αναγνώριση προς το πρόσωπό τους για την πολύτιμη και σημαντική δουλειά που προσφέρουν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και που έχει ως βασικό σκοπό την βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους δημότες.
Στην κατηγορία αυτή προτείνω να υπάγονται όλοι οι ηπειρωτικοί δήμοι και οι δήμοι της Περιφέρειας Κρήτης με πληθυσμό κάτω των 6.000 κατοίκων και όλοι οι νησιωτικοί δήμοι με πληθυσμό έως 3.000 κατοίκους, (57 συνολικά) με βάση τα στοιχεία του πραγματικού πληθυσμού της τελευταίας απογραφής της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (2021).
Η παροχή του ανωτέρω επιδόματος εκτός του μικρού κόστους εφαρμογής που θα έχει για την κυβέρνηση θα αποτελέσει αφενός ένα πολύ σημαντικό οικονομικό κίνητρο για όσους επιθυμούν να εργαστούν στους συγκεκριμένους δήμους, αφετέρου θα συμβάλει και στην αποτροπή της ερημοποίησης των μικρών αυτών δήμων και στην αντιμετώπιση εν γένει του δημογραφικού προβλήματος.
2. ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΗ ΕΞΙΣΩΣΗ ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΠΟΥ ΔΙΕΤΕΛΕΣΑΝ ΓΕΝΙΚΟΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΔΗΜΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Η’ ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΥΣ ΤΜΗΜΑΤΩΝ
Στο ΒΙΒΛΙΟ Β’ – ΜΕΡΟΣ Γ’ – ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ’ και στο άρθρο 302 «Γραμματείς δήμων, περιφερειών και συνδέσμων» και συγκεκριμένα στην παρ. 5 όπου αναφέρει «Σε περίπτωση αποχώρησης των γραμματέων από τη θέση τους, επανέρχονται αυτοδικαίως στη θέση που κατείχαν πριν από τον διορισμό τους..» να προστεθεί η φράση « και οι αποδοχές τους δεν μπορεί να είναι κατώτερες των αντίστοιχων αποδοχών των υπαλλήλων που κατέχουν την θέση Διευθυντή Υπηρεσίας ή προϊσταμένου Τμήματος, όπως αυτές καθορίζονται κάθε φορά». Η θέσπιση αυτού του μέτρου πιστεύω πως θα αποτελέσει και μια άμεση αναγνώριση προς το πρόσωπό τους από την πολιτεία για την πολύτιμη, σημαντική και πολυετή προσφορά τους στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δεν μπορεί να υπάρχει στον νέο κώδικα μέριμνα για τους ειδικούς συνεργάτες των δήμων και των περιφερειών, οι οποίοι θα κατατάσσονται εφεξής από το 5ο Μ.Κ. – 9ο Μ.Κ. και πάνω με την πρόσληψή τους, ενώ για τους υπαλλήλους που έχουν διατελέσει Γενικοί Γραμματείς των δήμων ή περιφερειών και προσλαμβάνονται στο δημόσιο ή επιστρέφουν σε θέση που κατείχαν πριν από τον διορισμό τους ο μισθός τους να είναι μικρότερος από αυτόν των Γενικών Διευθυντών, Διευθυντών ή Προισταμένου Τμήματος.
3. ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΔΑΠΑΝΩΝ ΤΩΝ ΟΤΑ Α’ ΚΑΙ Β’ ΒΑΘΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΙΤΡΟΠΟ ΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
Στο ΒΙΒΛΙΟ Δ’ – ΜΕΡΟΣ Γ’ – και στο ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε’ του νέου Κώδικα Αυτοδιοίκησης να προστεθεί νέο άρθρο με τίτλο «Έλεγχος Χρηματικών Ενταλμάτων» που θα αναφέρει τα εξής: «Ο Ελεγχόμενος Φορέας υποβάλλει το χρηματικό ένταλμα συνοδευόμενο από τα απαιτούμενα δικαιολογητικά στην αρμόδια Υπηρεσία Επιτρόπου προκειμένου να διενεργηθεί ο προληπτικός έλεγχος της δαπάνης. Ο έλεγχος θα διενεργείται σε δαπάνες που το κατώτατο ύψος αυτών θα ξεπερνάει τις 10.000€ με Φ.Π.Α». Η επαναφορά του προληπτικού ελέγχου δαπανών των ΟΤΑ Α’ και Β’ Βαθμού, έστω και πάνω από το ύψος των 10.000€, θα ενισχύσει τον βαθμό διαφάνειας και χρηστής οικονομικής διαχείρισης και θα λειτουργήσει αποτρεπτικά για τους εκάστοτε δημάρχους ή περιφερειάρχες στο να σπαταλούν ασκόπως και αφειδώς το δημόσιο χρήμα στο βωμό της εξυπηρέτησης προσωπικών συμφερόντων ή εξόφλησης προεκλογικών συμβολαίων. Επίσης, θα λειτουργήσει ενθαρρυντικά στην εργασία των δημοτικών υπαλλήλων, καθώς ο προληπτικός έλεγχος των δαπανών από την αρμόδια Υπηρεσία Επιτρόπου θα αποτελέσει μια «ομπρέλα προστασίας» γι’αυτούς, οι οποίοι καθημερινά καλούνται να υπογράφουν εντάλματα ή έγγραφα χωρίς να γνωρίζουν εάν αυτά πληρούν τους κανόνες νομιμότητας ή όχι και επικρέμεται ο κίνδυνος να βρεθούν υπόλογοι ενώπιον της δικαιοσύνης.
Με εκτίμηση,
Παπαθανάσης Γρηγόρης
Υπάλληλος ΠΕ Διοικητικών
τ. Γεν. Γραμματέας Δήμου Αγράφων
Το προ μνημονιακό καθεστώς, κατά το οποίο η αντιμισθία των Προέδρων των Δημοτικών Συμβουλίων ανερχόταν στο 50% της αντιμισθίας του Δημάρχου, ενώ αντίστοιχα η αντιμισθία των Προέδρων των Δημοτικών Κοινοτήτων ανερχόταν στο 50% της αντιμισθίας των Αντιδημάρχων, προσέγγιζε περισσότερο τη συνταγματική επιταγή της ίσης και δίκαιης μεταχείρισης.
Το καθεστώς αυτό αναγνώριζε έμπρακτα τον θεσμικό ρόλο των Προέδρων ως εγγυητών της εύρυθμης λειτουργίας των συλλογικών οργάνων του Δήμου, αποδίδοντας στις συγκεκριμένες θέσεις την απαιτούμενη θεσμική και οικονομική βαρύτητα, σε αντιστοιχία με την ευθύνη και τις αρμοδιότητες που ασκούν.
Διαμαρτυρία της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Πιερίας
Κύριε Υπουργέ,
Με έκπληξη και εύλογη απορία, διαπιστώνουμε ότι στο σχέδιο νόμου «Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης» που θέσατε σε δημόσια διαβούλευση, περιλαμβάνοντα τα:
άρθρο 42 «Κωλύματα εκλογιμότητας και ασυμβίβαστα», και στο
άρθρο 294 Αναστολή άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή δημόσιων υπαλληλικών καθηκόντων δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών
περιφερειαρχών, αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών – Αναστολή επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας περιφερειαρχών – Ειδική άδεια άνευ αποδοχών παρά το γεγονός ότι είχαν ήδη υπάρξει αντιδράσεις τόσο από την πλευρά των ενστόλων όσο και από την πλευρά των αυτοδιοικητικών στελεχών και των φορέων τους.
Αντί να τις λάβετε υπόψη όμως, διαπιστώνουμε ότι επιμένετε σε μια
αντιδημοκρατική διολίσθηση, χωρίς να μας εξηγείτε και να αιτιολογείτε την απόφασή σας, όπως οφείλετε εκ των προτέρων να πράξετε στο πλαίσιο της διαβούλευσης αυτής.
Οφείλουμε, επομένως να σας ενημερώσουμε ότι το συνδικαλιστικό μας κίνημα πριν από 24 χρόνια, είχε τη χαρά και την τιμή να αισθάνεται υπερήφανο διότι είχε πείσει τους τότε κυβερνώντες να θεσμοθετήσουν την ισότιμη συμμετοχή των ενστόλων στα κοινά, υπηρετώντας την κοινωνία από θέσεις ευθύνης σε δήμους και κοινότητες, και βεβαίως και σε νομαρχίες και περιφερειακές ενότητες.
Από το 2002, όταν για πρώτη φορά δεκάδες εν ενεργεία συνάδελφοί μας άρχισαν να υπηρετούν ευόρκως και τον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης βιώσαμε ότι επιτέλους οι κοινωνίες αφήνουν πίσω τους το παρελθόν και αναγνωρίζουν το ρόλο της Ελληνικής Αστυνομίας όχι μόνο ως μηχανισμό πρόληψης και καταστολής του εγκλήματος.
Βιώσαμε τον εκδημοκρατισμό και την κοινωνικοποίηση του αστυνομικού θεσμού και έκτοτε εργαστήκαμε για την προαγωγή του με ποικίλες δράσεις, υπηρετώντας τις καλές σχέσεις της αστυνομίας με τις τοπικές κοινωνίες, αλλά και με τις λοιπές δομές του κράτους.
Και τα παραδείγματα είναι εκατοντάδες έκτοτε. Αιρετοί συνάδελφοί μας –
πρότυπο στα μάτια πολλών, προσφέρουν ακόμα περισσότερο στους συμπολίτες τους
ώστε να καταδείξουν τον κοινωνικό ρόλο της ελληνικής αστυνομίας και τιμούν τη στολή και τον ρόλο τους, προσπαθώντας για την επίλυση των κοινών προβλημάτων. Μέσα από ποικίλες δράσεις αφουγκράζονται τις ανησυχίες των συμπολιτών τους χωρίς προκαταλήψεις και προσφέρουν με όλες τους τις δυνάμεις στην αντιμετώπιση των κοινωνικών θεμάτων που απασχολούν τους πολίτες στις γειτονιές της πόλης.
Η Ελληνίδα και ο Έλληνας αστυνομικός, πιστεύουν στην αξία του θεσμού και
αποτελούν τον ομφάλιο λώρο για την κοινωνικοποίηση της αστυνομίας και για
την εμπέδωση άριστων σχέσεων συνεργασίας με τις τοπικές κοινωνίες. Είναι αλήθεια, βεβαίως, ότι τότε υπήρξαν και κάποιοι που δεν ήθελαν αυτό το
«άνοιγμα» της αστυνομίας στην κοινωνία. Την ήθελαν κλεισμένη και περιχαρακωμένη, μακριά και πάνω από την κοινωνία!
Έκτοτε, λοιπόν, σε πείσμα των τότε διαφωνούντων και στη συνέχεια εκείνων που δεν έβλεπαν με καλό μάτι τη συμμετοχή των ενστόλων στα κοινά, η Ομοσπονδία μας αντιστάθηκε και προστάτευσε πολλές φορές το κεκτημένο δικαίωμα όλων όσων
επιλέγουν να ασκήσουν τα αναφαίρετα συνταγματικά τους δικαιώματα.
Σήμερα, με το νέο σχέδιο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η ίδια κυβέρνηση
έρχεται ουσιαστικά να αναιρέσει το πλαίσιο που η ίδια ψήφισε και παρουσίασε
ως θεσμική τομή πριν από μόλις λίγα χρόνια.
Η εξέλιξη αυτή προκαλεί εύλογη αγανάκτηση και έντονο προβληματισμό στο σύνολο των στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας, καθώς αποδεικνύει ότι οι κυβερνητικές δεσμεύσεις και οι νομοθετικές πρωτοβουλίες μεταβάλλονται αποσπασματικά, χωρίς σταθερότητα, χωρίς θεσμική συνέπεια και χωρίς ουσιαστικό διάλογο με τους άμεσα ενδιαφερόμενους.
Δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι αντιτιθέμεθα σε οποιαδήποτε προσπάθεια ανατροπής ή περαιτέρω μεταβολής του ισχύοντος πλαισίου και προτείνουμε τις εξής τροποποιήσεις:
Α. Η περίπτωση β΄ της παρ. 2 του Άρθρου 42 «Κωλύματα εκλογιμότητας και
ασυμβίβαστα» να αναδιατυπωθεί ως εξής :
2. Δεν δύνανται να εκλεγούν ή να είναι δήμαρχοι, περιφερειάρχες, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι, σύμβουλοι δημοτικών κοινοτήτων ή εκπρόσωποι δημοτικών κοινοτήτων:
α) θρησκευτικοί λειτουργοί των γνωστών θρησκειών,
β) δικαστικοί λειτουργοί και αξιωματικοί των ενόπλων δυνάμεων, των σωμάτων ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής. Τα πρόσωπα της παρούσας περ. β), εάν δεν υπηρέτησαν εντός των ορίων του δήμου ή αντίστοιχα της περιφέρειας στην οποία επιθυμούν να θέσουν υποψηφιότητα κατά και μετά την 1η Ιανουαρίου του έτους διεξαγωγής των εκλογών των δημοτικών και αντίστοιχα των περιφερειακών αρχών, μπορούν να είναι υποψήφιοι, εφόσον παραιτηθούν από τη θέση τους, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 30 του π.δ. 26/2012 (Α’ 57), περί εκλογής βουλευτών, πριν από την ημερομηνία ανακήρυξης των υποψηφίων. Το ασυμβίβαστο του πρώτου εδαφίου δεν καταλαμβάνει όσους εκ του ένστολου προσωπικού των σωμάτων ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος Ελληνικής Ακτοφυλακής προάγονται σε αξιωματικούς, με τη συμπλήρωση ετών πραγματικής υπηρεσίας κατά τη διάρκεια της αιρετής θητείας τους. Το κώλυμα του πρώτου εδαφίου δεν ισχύει για τους αξιωματικούς των Σωμάτων Ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος Ελληνικής Ακτοφυλακής μέχρι του βαθμού του Υπαστυνόμου Α’, του Υποπυραγού και του Ανθυποπλοιάρχου, αντίστοιχα.
Β. Το Άρθρο 294 «Αναστολή άσκησης δημόσιου λειτουργήματος ή δημόσιων
υπαλληλικών καθηκόντων δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών
περιφερειαρχών, αντιδημάρχων, αντιπεριφερειαρχών – Αναστολή επαγγελματικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας περιφερειαρχών – Ειδική άδεια άνευ αποδοχών» , να αναδιατυπωθεί ως εξής:
1.Κατά τη διάρκεια της θητείας των δημάρχων, περιφερειαρχών, αναπληρωτών
περιφερειαρχών, αντιδημάρχων και αντιπεριφερειαρχών, οι οποίοι είναι: α) δημόσιοι λειτουργοί ή μόνιμοι υπάλληλοι ή υπάλληλοι ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ή δικηγόροι με έμμισθη εντολή, σε οποιαδήποτε θέση στο δημόσιο ή σε νομικά πρόσωπα του δημοσίου τομέα, όπως ορίζεται στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν.4270/2 014 (Α’ 143), περί γενικών διατάξεων, β) ιατροί του Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.) ή γ)
στελέχη των ενόπλων δυνάμεων και ένστολο προσωπικό των σωμάτων ασφαλείας και του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής, αναστέλλεται αυτοδίκαια το δημόσιο λειτούργημα ή η άσκηση των καθηκόντων τους. Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύεται στα ανωτέρω αιρετά αξιώματα λογίζεται για όλες τις συνέπειες ως πραγματική δημόσια υπηρεσία για όλα τα πρόσωπα της των περ. α) έως γ) .Σε περίπτωση λήξης της θητείας τους ή αποχώρησής τους με οποιονδήποτε τρόπο από τα αιρετά αξιώματά τους, τα πρόσωπα της παρούσας επανέρχονται αυτοδίκαια στα καθήκοντά τους.
Γ. Να υπάρξει ξεκάθαρη διατύπωση ότι:
«Οι υπάλληλοι που έχουν εκλεγεί, μπορούν να αποσπαστούν σε άλλη υπηρεσία εντός της Περιφερειακής Ενότητας που επιλέγουν με ισχύ της απόσπασης από την ημερομηνία εγκατάστασης και για όσο χρόνο διαρκεί η θητεία τους. Για την πραγματοποίηση της απόσπασης, υποβάλλεται από τον ενδιαφερόμενο υπάλληλο αίτηση με την υπηρεσία προτίμησής του, εντός αποκλειστικής προθεσμίας δέκα (10) ημερών από την επικύρωση της εκλογής από το αρμόδιο δικαστήριο. Η απόσπαση είναι υποχρεωτική για τη διοίκηση, διενεργείται με απόφαση των αρμοδίων οργάνων του Υπουργείου Εσωτερικών και του κατά περίπτωση αρμοδίου Υπουργού, κατά παρέκκλιση του ν. 4440/2016 (Α΄ 224), μη εφαρμοζόμενου του άρθρου 35 του ν. 4873/2021 (Α΄248) σε συνδυασμό με την παρ. 1 του άρθρου 177 του ν. 4876/2021 (Α΄ 251), και λήγει αυτοδίκαια με την καθ’ οιονδήποτε τρόπο λήξη της θητείας τους».
Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι τα Σώματα Ασφαλείας δεν μπορούν να αποτελούν πεδίο πειραματισμών και διαρκών θεσμικών παλινωδιών. Απαιτούμε σταθερότητα, θεσμική συνέπεια και σεβασμό απέναντι στους εργαζόμενους που υπηρετούν καθημερινά την κοινωνία και το κράτος δικαίου.
Η διάταξη του άρθρου 303 παρ. 1 περ. ε΄ και παρ. 2, κατά το μέρος που απαιτεί οι δημοσιογράφοι να είναι μέλη ένωσης μέλους τής ΠΟΕΣΥ, πρέπει να απαλειφθεί, επειδή είναι αντισυνταγματική.
Με βάση τα ανωτέρω, προτείνω την αντικατάστασή της με ουδέτερη και συνταγματικά ανεκτή διατύπωση, ως εξής:
«Η θέση δύναται να καλύπτεται
1. είτε από δημοσιογράφους – μέλη αναγνωρισμένων δημοσιογραφικών επαγγελματικών Ενώσεων Συντακτών,
2. είτε να έχουν διετή τουλάχιστον προϋπηρεσία που να αποδεικνύεται από την καταβολή των εισφορών τους στον οικείο ασφαλιστικό φορέα,
3. είτε από απόφοιτους Πανεπιστημιακών Τμημάτων Δημοσιογραφίας, Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε.».
Με αυτόν τον τρόπο, εξυπηρετείται ο σκοπός τής διάταξης χωρίς αντισυνταγματικούς αποκλεισμούς, χωρίς συνδικαλιστική προτίμηση υπέρ συγκεκριμένης ομοσπονδίας/επαγγελματικής ένωσης και χωρίς φωτογραφική μεταχείριση περιορισμένου κύκλου προσώπων.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΥ ΚΑΤΣΙΑΠΗΣ,
πτυχιούχος Πανεπιστημιακής Σχολής,
Δημοσιογράφος από το έτος 1993,
Τακτικό Μέλος τής Ένωσης Συντακτών
Επαρχιακού Τύπου (ΕΣΕΤ/22-11-2001),
Μέλος τού Πειθαρχικού Συμβουλίου.
Στο άρθρο 294 παρ. 1 περ. γ’, να απαλειφθεί η φράση : «και δεν υπολογίζεται για τις βαθμολογικές προαγωγές και τις μισθολογικές προσαυξήσεις του συνόλου των στελεχών, καθώς και για τη συμπλήρωση του χρόνου μονιμοποίησης των Επαγγελματιών Οπλιτών, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 5 του ν. 2936/2001 (Α΄ 166), περί υποχρέωσης παραμονής.»
Δεν μπορεί να υπάρχει άνιση μεταχείριση υπαλλήλων καταστρατηγώντας το Σύνταγμα με το να εξαιρούνται οι ένστολοι των δικαιουμένων προαγωγών σε σχέση με όλο το άλλο δημόσιο.
Αυτό υποδεικνύει τιμωρητική διάθεση από το νομοθέτη και αποτροπή άσκησης του κατοχυρωμένου δικαιώματος του εκλέγεσθαι.
Χρήστος Τριγώνης
Επικεφαλής Μείζονος Αντιπολίτευσης Δήμου Γρεβενών
Αντιπρόεδρος Εποπτικού Συμβουλίου ΠΕΔ ΔΥΤ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ
Πρόεδρος Συνδέσμου Ύδρευσης Γρεβενών
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 297 ΠΑΡ. 1
ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ «ΕΝΙΑΙΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ»
Ειδική άδεια προέδρων δημοτικών κοινοτήτων — αδικαιολόγητη κατάργηση πληθυσμιακής διαφοροποίησης
Υποβάλλεται στο πλαίσιο δημόσιας διαβούλευσης — opengov.gr
─────────────────────────────────────────────────────
Α. ΙΣΤΟΡΙΚΟ — ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΗΣ ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΗΣΗ
Η ειδική άδεια που χορηγείται στους προέδρους δημοτικών κοινοτήτων (και των προκατόχων τους θεσμών) για την άσκηση των καθηκόντων τους διήλθε τρία διαδοχικά στάδια — καθένα από τα οποία αντικατοπτρίζει σταδιακή υποβάθμιση της αναγνώρισης του βάρους του αιρετού αξιώματος:
Α.1. Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων (Ν. 3463/2006): Πλήρης απαλλαγή
Υπό τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (Ν. 3463/2006), οι δήμοι με πληθυσμό άνω των 100.000 κατοίκων ήταν οργανωμένοι σε δημοτικά διαμερίσματα. Ο πρόεδρος του δημοτικού διαμερίσματος σε δήμο με 100.000+ κατοίκους απολάμβανε πλήρη απαλλαγή από τα επαγγελματικά του καθήκοντα για το σύνολο της θητείας του. Η ρύθμιση αυτή αναγνώριζε άριστα την πραγματικότητα: η διοίκηση ενός αστικού διαμερίσματος που μπορεί να αριθμεί εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους απαιτεί πρακτικά καθημερινή παρουσία.
Α.2. Νόμος 3852/2010 «Καλλικράτης»: Μείωση σε 60 ημέρες
Με τον Ν. 3852/2010 (Καλλικράτης) τα δημοτικά διαμερίσματα μετονομάστηκαν σε δημοτικές κοινότητες, ενώ τα μικρά χωριά και οικισμοί κατηγοριοποιήθηκαν ως τοπικές κοινότητες. Παρά τη μετονομασία, ο νόμος διατήρησε τη βάσιμη πληθυσμιακή διαφοροποίηση: πρόεδροι δημοτικών κοινοτήτων (πρώην αστικά διαμερίσματα με ουσιαστικά αστικές ανάγκες και πληθυσμό συνήθως 2.000 έως 100.000+ κατοίκων) ελάμβαναν εξήντα (60) ημέρες ειδικής άδειας κατ’ έτος. Πρόεδροι/εκπρόσωποι τοπικών κοινοτήτων (μικρά χωριά και αγροτικοί οικισμοί) ελάμβαναν τριάντα (30) ημέρες. Η διάκριση ήταν αντικειμενικά δικαιολογημένη και λογικά συνεπής.
Α.3. Νέος ΣΧΝ-ΥΠΕΣ (Ενιαίος Κώδικας): Εξίσωση σε 30 ημέρες για όλους
Το υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου, μετά την κατάργηση της διάκρισης δημοτικών/τοπικών κοινοτήτων από τον Ν. 5056/2023, ορίζει στο άρθρο 297 παρ. 1 ότι τόσο ο εκπρόσωπος μικρής κοινότητας (ενδεχομένως 200 κατοίκων) όσο και ο πρόεδρος συμβουλίου μεγάλης κοινότητας (πρώην δημοτικό διαμέρισμα με 100.000 κατοίκους) δικαιούνται αμφότεροι τριάντα (30) ημέρες ειδικής άδειας κατ’ έτος. Η ρύθμιση αυτή:
• Αγνοεί πλήρως τη διαφορά στον πληθυσμό και άρα στον όγκο των υποθέσεων.
• Αντιστρέφει δεκαετίες νομοθετικής πρακτικής που αναγνώριζε αυτή ακριβώς τη διαφορά.
• Χορηγεί στον πρόεδρο συμβουλίου μεγάλης κοινότητας (πρώην δήμος) λιγότερες άδεια απ’ ό,τι χορηγεί το ίδιο άρθρο στον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου (60 ημέρες — άρθρο 297 παρ. 1γ), αντιστρέφοντας κάθε λογική ιεράρχηση υποχρεώσεων.
Β. ΝΟΜΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
Β.1 Παραβίαση Αρχής Ισότητας — Άρθρο 4§1 Συντάγματος
Η αρχή της ισότητας (άρθρο 4§1 Συντάγματος) απαγορεύει τόσο την άνιση μεταχείριση ομοίων όσο και την ίση μεταχείριση ουσιωδώς ανόμοιων καταστάσεων, εφόσον δεν υπάρχει αντικειμενική και λογική δικαιολογία (ΣτΕ Ολ. 3470/2011, ΣτΕ 1178/2002, ΑΕΔ 23/2003).
Στην περίπτωση που εξετάζουμε, η εξίσωση κοινοτήτων 200 και 100.000 κατοίκων αντιμετωπίζει με απολύτως ταυτόσημο τρόπο καταστάσεις που διαφέρουν ουσιωδώς:
• Πλήθος αιτημάτων πολιτών: ανάλογο του πληθυσμού — στη μεγάλη κοινότητα, εκατοντάδες αιτήματα, καταγγελίες, ανάγκες τεχνικής υποδομής ετησίως.
• Αριθμός συνεδριάσεων συμβουλίου: σε μεγάλη κοινότητα, πλήθος τακτικών και έκτακτων συνεδριάσεων ετησίως.
• Εκτέλεση αποφάσεων, επαφές με δημοτικές υπηρεσίες, εκπροσώπηση: ο πρόεδρος μεγάλης κοινότητας ασκεί ρόλο που αντιστοιχεί στον πρώην δήμαρχο αυτοτελούς δήμου.
Δεν υπάρχει κανένας αντικειμενικός λόγος που να δικαιολογεί αυτή την εξίσωση — ούτε ο νόμος αιτιολογεί κάτι τέτοιο. Αντίθετα, ο ίδιος ο ΣΧΝ-ΥΠΕΣ αναγνωρίζει ρητώς την πληθυσμιακή κλίμακα ως κριτήριο λειτουργίας σε δεκάδες άλλα άρθρα (π.χ. άρθρα 108, 110, 136, 159), καθιστώντας παντελώς αδικαιολόγητη την άρνησή του να εφαρμόσει το ίδιο κριτήριο για τη χορήγηση άδειας.
Β.2 Παραβίαση Αρχής Αναλογικότητας — Άρθρο 25§1 Συντάγματος
Η αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25§1 Συντάγματος) απαιτεί το μέτρο να είναι πρόσφορο, αναγκαίο και αναλογικό προς τον επιδιωκόμενο σκοπό. Η μείωση από πλήρη απαλλαγή σε 60 ημέρες και εν συνεχεία σε 30 ημέρες — χωρίς καμία αλλαγή στον πραγματικό φόρτο εργασίας των προέδρων μεγάλων κοινοτήτων — υπερβαίνει κάθε λογικό μέτρο.
Ειδικά για κοινότητες με πληθυσμό άνω των 10.000 κατοίκων, τριάντα (30) ημέρες ετησίως αντιστοιχούν σε λιγότερες από τρεις εργάσιμες ημέρες ανά μήνα — αριθμός που δεν αρκεί ούτε για την παρακολούθηση των συνεδριάσεων του συμβουλίου κοινότητας, πόσο μάλλον για την άσκηση εκτελεστικών καθηκόντων.
Β.3 Παραβίαση Αρχής Δικαιολογημένης Εμπιστοσύνης
Εκλεγμένοι πρόεδροι κοινοτήτων στηρίχθηκαν επί της υφιστάμενης ρύθμισης (60 ημέρες) για να αποδεχθούν το αξίωμα και να ρυθμίσουν τις εργασιακές τους υποχρεώσεις. Η αιφνίδια μείωση κατά 50%, χωρίς μεταβατικές διατάξεις, θίγει αδικαιολόγητα αποκτηθείσες δικαιολογημένες προσδοκίες (ΣτΕ Ολ. 2199/2016).
Β.4 Παραβίαση Ευρωπαϊκής Χάρτας Τοπικής Αυτονομίας — Άρθρο 7§2 (Ν. 1850/1989)
Το άρθρο 7§2 της Ευρωπαϊκής Χάρτας Τοπικής Αυτονομίας (κυρωθείσα με Ν. 1850/1989, δεσμευτικό διεθνές δίκαιο κατ’ άρθρο 28§1 Συντάγματος) ορίζει:
«Το καθεστώς των αιρετών αντιπροσώπων πρέπει να εξασφαλίζει ελεύθερη άσκηση της εντολής τους, να προβλέπει κατάλληλη αποζημίωση για τα έξοδα που πραγματοποιούνται κατά την άσκηση της εντολής τους και, κατά περίπτωση, αποζημίωση για απώλεια κερδών ή αμοιβής, καθώς και τις ανάλογες κοινωνικές παροχές.»
Τριάντα (30) ημέρες ετησίως για πρόεδρο κοινότητας εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων δεν εξασφαλίζουν «ελεύθερη άσκηση της εντολής» κατά την έννοια της Χάρτας. Ο εν λόγω αιρετός αντιμετωπίζει αδύνατη επιλογή: ή αμελεί τα αιρετά καθήκοντά του ή κινδυνεύει με πειθαρχικές συνέπειες από τον εργοδότη του λόγω υπερβολικών απουσιών.
Γ. ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΝΤΙΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ
Η αδικαιολόγητη εξίσωση αναδεικνύεται και από εσωτερική σύγκριση των ίδιων των άρθρων του ΣΧΝ:
α) Σύμφωνα με το άρθρο 297 παρ. 1γ, ο πρόεδρος δημοτικού ή περιφερειακού συμβουλίου λαμβάνει εξήντα (60) ημέρες ειδικής άδειας κατ’ έτος. Συνεπώς, ο πρόεδρος συμβουλίου κοινότητας 100.000 κατοίκων (πρώην δήμαρχος εν ουσία) δικαιούται τις μισές ημέρες από τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου — ακόμα και σε δήμο μικρότερου πληθυσμού. Η αντιστροφή αυτή στερείται παντός λογικού ερείσματος.
β) Ο ΣΧΝ χρησιμοποιεί πληθυσμιακά κατώφλια ως κριτήρια οργάνωσης και λειτουργίας σε δεκάδες άρθρα (αριθμός μελών συμβουλίων, όρια δαπανών, αρμοδιότητες). Η εσκεμμένη αποφυγή του ίδιου κριτηρίου μόνον στο άρθρο 297 παρ. 1 καταφαίνεται ως επιλεκτική και αυθαίρετη.
Δ. ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ
Η μείωση στις 30 ημέρες για προέδρους μεγάλων κοινοτήτων συνεπάγεται:
1. Αποτροπή εργαζομένων από την ανάληψη αιρετού αξιώματος σε μεγάλες κοινότητες (de facto deterrence), καθώς ο φόρτος εργασίας υπερβαίνει κατά πολύ το επιτρεπόμενο όριο άδειας.
2. Υποβάθμιση της ποιότητας τοπικής δημοκρατίας: εκλεγμένοι που δεν έχουν επαρκή χρόνο για τα καθήκοντά τους αδυνατούν να εκπληρώσουν τις δεσμεύσεις τους στους πολίτες.
3. Αποκλεισμός συγκεκριμένων επαγγελματικών κατηγοριών (μισθωτοί δημόσιου και ιδιωτικού τομέα) από τη δυνατότητα να υπηρετήσουν ως πρόεδροι μεγάλων κοινοτήτων, με κίνδυνο εκτροπής του αξιώματος σε προνόμιο όσων δεν εξαρτώνται από μισθό (αυτοαπασχολούμενοι, συνταξιούχοι).
4. Δυσλειτουργία συμβουλίων κοινοτήτων: απουσία αδειών επαρκών για κάλυψη συνεδριάσεων, επιτόπιων ελέγχων, παρουσία σε δημοτικές υπηρεσίες και εκδηλώσεις.
Ε. ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΡΘΡΟΥ 297 ΠΑΡ. 1
Προτείνουμε την τροποποίηση του άρθρου 297 παρ. 1 ώστε να αποκατασταθεί η πληθυσμιακή διαφοροποίηση που ίσχυε επί δεκαπέντε (15) τουλάχιστον έτη, με την εξής διατύπωση:
«1. Κατά τη διάρκεια της θητείας των:
αα) εκπροσώπων δημοτικών κοινοτήτων και προέδρων συμβουλίων δημοτικών κοινοτήτων με πληθυσμό έως δύο χιλιάδες (2.000) κατοίκους, χορηγείται ειδική άδεια τριάντα (30) ημερών κατ’ έτος, επιπλέον της κατά νόμο προβλεπόμενης κανονικής άδειας.
αβ) προέδρων συμβουλίων δημοτικών κοινοτήτων με πληθυσμό άνω των δύο χιλιάδων (2.000) κατοίκων, χορηγείται ειδική άδεια εξήντα (60) ημερών κατ’ έτος, επιπλέον της κατά νόμο προβλεπόμενης κανονικής άδειας.»
Η πρόταση αυτή:
✓ Επαναφέρει την αντικειμενικά δικαιολογημένη διαφοροποίηση βάσει πληθυσμού.
✓ Συνάδει με την ιστορική εξέλιξη της νομοθεσίας (Ν. 3463/2006, Ν. 3852/2010).
✓ Ευθυγραμμίζεται με τις υποχρεώσεις από την Ευρωπαϊκή Χάρτα Τοπικής Αυτονομίας.
✓ Δεν επιβαρύνει πρόσθετα τον δημόσιο προϋπολογισμό (η διαφορά αφορά εργασιακή άδεια από τον εκάστοτε εργοδότη).
ΣΤ. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η υπό διαβούλευση ρύθμιση του άρθρου 297 παρ. 1 επιλέγει να αγνοήσει μια πολυδεκαετή, αντικειμενικά βάσιμη διαφοροποίηση που ίσχυσε υπό όλα τα νομοθετικά καθεστώτα — από την πλήρη απαλλαγή του Ν. 3463/2006 έως τις 60 ημέρες του Ν. 3852/2010 — εξισώνοντας δομικά ανόμοιες καταστάσεις.
Μια κοινότητα 200 κατοίκων και μια κοινότητα 100.000 κατοίκων δεν μπορούν ποτέ να αντιμετωπίζονται νομοθετικά ως ταυτόσημες καταστάσεις — και ο νόμος αυτός ο ίδιος το αναγνωρίζει παντού αλλού. Η αποκατάσταση της διαφοροποίησης αποτελεί ελάχιστη απαίτηση τόσο του Συντάγματος όσο και της κοινής λογικής.