Αρχική Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (Σταδιοδρομία και εξέλιξη Αξιωματικών, Υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων...ΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 92-112)

ΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 92-112)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

ΟΡΙΣΜΟΙ, ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ, ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΠΩΛΕΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

 

Άρθρο 92

Πεδίο εφαρμογής

 

  1. Το παρόν Μέρος εφαρμόζεται στους:

α) εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς,

β) Ανθυπασπιστές που υπηρετούν κατά την έναρξη ισχύος του,

γ) μονιμοποιηθέντες ΕΠΟΠ,

δ) ΕΜΘ και

ε) έφεδρους υπαξιωματικούς.

  1. Για τα στελέχη των ΚΣ εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις που αφορούν στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του ΣΞ.

 

Άρθρο 93

Γενικές διατάξεις και ορισμοί

 

  1. Όπου στο παρόν Μέρος αναφέρονται οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΕΔ, νοούνται και οι ΕΜΘ και ΕΠΟΠ, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά.
  2. Η κατάσταση των αξιωματικών και των μόνιμων υπαξιωματικών ορίζει τη σχέση τους με τη στρατιωτική υπηρεσία.
  3. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι υπηρετούν στις ΕΔ βρίσκονται σε κατάσταση ενέργειας. Όταν δεν υπηρετούν στις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στα στελέχη της εφεδρείας, βρίσκονται σε κατάσταση εφεδρείας.

 

Άρθρο 94

Διακρίσεις κατάστασης αξιωματικών

 

  1. Ανάλογα με την προέλευση και την κατάστασή τους, οι αξιωματικοί διακρίνονται σε:

α) μόνιμους:

αα) εν ενεργεία, που είναι αξιωματικοί οι οποίοι υπηρετούν στις ΕΔ,

αβ) σε εφεδρεία, που είναι αξιωματικοί της υποπερ. αα) οι οποίοι αποστρατεύθηκαν και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία,

αγ) από την εφεδρεία που είναι αξιωματικοί της υποπερ. αβ), οι οποίοι ανακλήθηκαν στην ενέργεια ή επιστρατεύθηκαν, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκλησή τους ή η επιστράτευσή τους και

β) έφεδρους:

βα) εν ενεργεία, που είναι όσοι υπηρετούν την κύρια στρατιωτική τους υποχρέωση με βαθμό αξιωματικού.

ββ) σε εφεδρεία, που είναι έφεδροι αξιωματικοί οι οποίοι δεν υπηρετούν στις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία,

βγ) από την εφεδρεία, που είναι αξιωματικοί των υποπερ. ββ) και βδ), οι οποίοι ανακλήθηκαν στην ενέργεια ή επιστρατεύθηκαν, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

βδ) κατ’ απονομή, που είναι εκείνοι στους οποίους έχει απονεμηθεί βαθμός αξιωματικού σύμφωνα με το άρθρο 39 του ν. 3883/2010 (Α’ 167) και

γ) πολεμικής διαθεσιμότητας, που είναι αξιωματικοί οι οποίοι βρίσκονται σε πολεμική διαθεσιμότητα λόγω τραυμάτων ή παθήσεων που έχουν υποστεί κατά τη διάρκεια πολεμικής περιόδου.

 

 

Άρθρο 95

Διακρίσεις κατάστασης μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Ανάλογα με την κατάστασή τους, οι μόνιμοι υπαξιωματικοί διακρίνονται σε:

α) Μόνιμους εν ενεργεία, όταν υπηρετούν στις ΕΔ.

β) Μόνιμους σε εφεδρεία, όταν αποστρατεύονται και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία.

γ) Μόνιμους από την εφεδρεία, όταν ανακαλούνται στην ενέργεια ή επιστρατεύονται, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

  1. Έφεδροι υπαξιωματικοί είναι όσοι υπηρετούν στρατιωτική υποχρέωση και τους έχει απονεμηθεί βαθμός υπαξιωματικού. Διακρίνονται ανάλογα με την κατάστασή τους σε:

α) Έφεδρους εν ενεργεία, όταν υπηρετούν στις ΕΔ.

β) Έφεδρους σε εφεδρεία, όταν έχουν απολυθεί από τις ΕΔ και είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία.

γ) Έφεδρους από την εφεδρεία, όταν ανακαλούνται στην ενέργεια ή επιστρατεύονται, για όσο χρόνο διαρκεί η ανάκληση ή η επιστράτευσή τους.

 

Άρθρο 96

Απόκτηση ιδιότητας αξιωματικού και μόνιμου υπαξιωματικού

 

  1. Η ιδιότητα αξιωματικού απονέμεται με προεδρικό διάταγμα μετά από πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.
  2. Η ιδιότητα μόνιμου υπαξιωματικού απονέμεται με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ.

 

Άρθρο 97

Απώλεια ιδιότητας αξιωματικού και μόνιμου υπαξιωματικού

 

  1. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί στερούνται τον βαθμό τους και χάνουν την ιδιότητά τους όταν:

α) καταδικάζονται αμετάκλητα για κακούργημα,

β) τους επιβάλλεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση η παρεπόμενη ποινή της καθαίρεσης ή της έκπτωσης, σύμφωνα με το άρθρο 7 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ν. 2287/1995, Α΄ 20) ή

γ) τους επιβάλλεται η καταστατική πειθαρχική ποινή της απόταξης ή της αποβολής, σύμφωνα με τα άρθρα 22 και 23 του π.δ. 48/2022 (Α΄ 120).

  1. Οι εισαγγελικές αρχές των τακτικών και στρατιωτικών δικαστηρίων ενημερώνουν αμελλητί την αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ για την άσκηση ποινικής δίωξης κατά αξιωματικού ή μόνιμου υπαξιωματικού, ανεξαρτήτως αν αυτός βρίσκεται εν ενεργεία ή όχι, και διαβιβάζουν σε αυτή αντίγραφα των ουσιωδών εγγράφων των δικογραφιών και των πρακτικών των αποφάσεων, αμέσως μετά την κλήτευσή του για απολογία.
  2. Οι αξιωματικοί χάνουν την ιδιότητά τους, κατ‘ εφαρμογή της παρ. 1, με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται μετά από πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, ενώ οι μόνιμοι υπαξιωματικοί με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ. Η διαγραφή από τα στελέχη των ΕΔ επέρχεται την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της αντίστοιχης διοικητικής πράξης.
  3. Όσοι χάνουν την ιδιότητά τους:

α) Διαγράφονται από τις ΕΔ, με ημερομηνία διαγραφής την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευση της αντίστοιχης διοικητικής πράξης,

β) δεν μπορούν να φέρουν παράσημο, μετάλλιο, ηθική αμοιβή ή οποιοδήποτε διακριτικό των ΕΔ,

γ) δεν μπορούν να καταστούν μέλη οποιουδήποτε συνδέσμου ή ένωσης αξιωματικών ή μόνιμων υπαξιωματικών,

δ) δεν εγγράφονται στην εφεδρεία και σε περίπτωση που είναι εγγεγραμμένοι διαγράφονται και δεν καλούνται για εκπλήρωση οποιασδήποτε στρατιωτικής υποχρέωσης.

  1. Με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί τίθενται σε αποστρατεία με πράξη του οργάνου που είναι αρμόδιο για την ονομασία τους, σύμφωνα με το άρθρο 96.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ, ΑΝΘΥΠΑΣΠΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ

 

Άρθρο 98

Καταστάσεις μόνιμων αξιωματικών και υπαξιωματικών

 

  1. Οι κύριες καταστάσεις των μόνιμων εν ενεργεία αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών είναι:

α) η ενεργός υπηρεσία και

β) οι ειδικές καταστάσεις:

βα) Υπηρεσίας Γραφείου,

ββ) Ελαφράς Υπηρεσίας για τον ΣΞ,

βγ) Υπηρεσίας Ξηράς για το ΠΝ και

βδ) Υπηρεσίας Εδάφους για την ΠΑ.

  1. Οι πρόσθετες καταστάσεις των μόνιμων εν ενεργεία αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών είναι:

α) η πρόσκαιρη παύση και η προσωρινή απόλυση, σύμφωνα με τα άρθρα 19 και 20 του π.δ. 48/2022 (Α΄ 120),

β) η διαθεσιμότητα και

γ) η μακρά αναρρωτική άδεια.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί των κύριων καταστάσεων δεν μπορούν να τελούν κατά το ίδιο χρονικό διάστημα σε περισσότερες από μία πρόσθετες καταστάσεις. Για όσους συντρέχουν οι λόγοι για να τεθούν σε περισσότερες από μία πρόσθετες καταστάσεις τίθενται στην αντίστοιχη κατάσταση κατά σειρά προτεραιότητας, όπως οι καταστάσεις αυτές αναγράφονται στην παρ. 2. Αν οι λόγοι ένταξης στην επιπλέον πρόσθετη κατάσταση παύσουν, οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί επανέρχονται στην προηγούμενη πρόσθετη κατάσταση, εφόσον οι λόγοι ένταξής τους σε αυτή εξακολουθούν να ισχύουν.
  2. Η θέση αξιωματικού ή μόνιμου υπαξιωματικού σε μία από τις πρόσθετες καταστάσεις της παρ. 2 συνεπάγεται την αυτοδίκαιη λήξη οποιασδήποτε άδειας.
  3. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί του ΚΣ Στρατιωτικών Ιερέων μπορούν να τελούν αποκλειστικά στις καταστάσεις της ενεργού υπηρεσίας, της διαθεσιμότητας και της μακράς αναρρωτικής άδειας.
  4. Αποκλειστικά στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας τελούν:

α) οι έφεδροι κατ’ απονομή αξιωματικοί,

β) οι μόνιμοι από την εφεδρεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί,

γ) οι έφεδροι στην ενέργεια αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί και

δ) οι έφεδροι από την εφεδρεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί.

  1. Οι αξιωματικοί πολεμικής διαθεσιμότητας μπορούν να ενταχθούν μόνο στις πρόσθετες καταστάσεις της προσωρινής απόλυσης και της πρόσκαιρης παύσης.
  2. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί τίθενται:

α) σε ειδικές καταστάσεις με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και

β) σε διαθεσιμότητα ή μακρά αναρρωτική άδεια με απόφαση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ.

  1. Όταν παύσουν οι λόγοι για τους οποίους μόνιμοι στην ενέργεια αξιωματικοί ή μόνιμοι υπαξιωματικοί έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα, προσωρινή απόλυση ή πρόσκαιρη παύση, αυτοί επανέρχονται στην προηγούμενη κατάστασή τους αυτοδίκαια και παρουσιάζονται αμελλητί στην αρμόδια στρατιωτική αρχή.

 

Άρθρο 99

Κατάσταση ενεργού υπηρεσίας

 

Ενεργός υπηρεσία είναι η κύρια κατάσταση αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών οι οποίοι:

α) Ανήκουν στη δύναμη μονάδας ή υπηρεσίας των ΕΔ,

β) εκτελούν υπηρεσία, στην οποία περιλαμβάνονται και η φοίτηση σε σχολεία ή κέντρα εκπαίδευσης ή μετεκπαίδευσης και ο χρόνος προσωρινής απουσίας λόγω λήψης άδειας που προβλέπεται στην απόφαση του άρθρου 13 του ν. 4361/2016 (Α΄10),

γ) είναι ικανοί να αξιοποιηθούν σε οποιαδήποτε θέση προβλέπεται από τον βαθμό, τη διάκριση ή τη γενική τους ειδικότητα σε οποιαδήποτε κατάσταση τελεί η χώρα.

 

Άρθρο 100

Κατάσταση πτητικής ενέργειας, πτητικής αδράνειας και πτητικής ακαταλληλότητας

 

  1. Αξιωματικοί Ιπτάμενοι της ΠΑ, κυβερνήτες, χειριστές και μέλη πληρώματος στελεχωμένων πτητικών μέσων του ΣΞ και του ΠΝ, αξιωματικοί του Σώματος Ραδιοναυτίλων της ΠΑ και μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικότητας του Ραδιοναυτίλου της ΠΑ, οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας, μπορεί να βρίσκονται σε κατάσταση:

α) πτητικής ενέργειας,

β) πτητικής αδράνειας ή

γ) πτητικής ακαταλληλότητας.

  1. Σε κατάσταση πτητικής ενέργειας βρίσκονται όσοι εκτελούν εντός εξαμήνου τις απαιτούμενες ώρες πτήσεων με αεροσκάφη ή άλλα πτητικά μέσα. Για όσους υπηρετούν στο εξωτερικό λαμβάνονται υπόψη και οι ώρες πτήσης που εκτελούν σε στρατιωτικά αεροσκάφη ή άλλα πτητικά μέσα της χώρας στην οποία υπηρετούν.
  2. Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, ως εξάμηνα ορίζονται οι χρονικές περίοδοι κάθε έτους από την 1η Ιανουαρίου έως και την 30ή Ιουνίου και από την 1η Ιουλίου έως την 31η Δεκεμβρίου, εντός των οποίων πρέπει να συμπληρώνονται οι απαιτούμενες ώρες πτήσεων. Ειδικότερα:

α) Αν μέρος εξαμήνου δεν λογίζεται ως χρόνος πτητικής ενέργειας, το υπόλοιπο χρονικό διάστημα λογίζεται ως χρόνος πτητικής ενέργειας, εφόσον συμπληρώθηκαν οι απαιτούμενες ώρες πτήσεων.

β) Αν ο αξιωματικός ή ο μόνιμος υπαξιωματικός τραυματίστηκε ή απεβίωσε σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας με αεροσκάφος ή πτητικό μέσο, το εξάμηνο εντός του οποίου τραυματίστηκε ή απεβίωσε θεωρείται ως χρόνος πτητικής ενέργειας ανεξάρτητα από τις ώρες πτήσεων.

γ) Αξιωματικοί Ιπτάμενοι, απόφοιτοι της Σχολής Ικάρων τίθενται σε πτητική ενέργεια για τα εξάμηνα φοίτησής τους στη σχολή, εφόσον συμπλήρωσαν τις απαιτούμενες ώρες πτήσεων και δεν δικαιούνται πτητικό επίδομα.

  1. Σε κατάσταση πτητικής αδράνειας τίθενται αξιωματικοί της παρ. 1, οι οποίοι δεν πληρούν την προϋπόθεση της παρ. 2.
  2. Σε κατάσταση πτητικής ακαταλληλότητας τίθενται όσοι κρίνονται ακατάλληλοι για πτήσεις για λόγους:

α) υγείας ή

β) πτητικής ανεπάρκειας, όταν :

βα) παραμένουν σε κατάσταση πτητικής αδράνειας για τρία (3) συνεχή εξάμηνα ή για τέσσερα (4) εξάμηνα συνολικά εντός τεσσάρων (4) ετών, για λόγους που δεν ανάγονται στην υγεία τους ή στην υπηρεσία ή

ββ) έχουν κριθεί οποτεδήποτε ότι έχουν μειωμένη πτητική ικανότητα ή μειωμένη πτητική έφεση και πειθαρχία κατά τις πτήσεις ή

βγ) δηλώνουν απαρέσκεια πτήσεων.

  1. Για τους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς οι οποίοι υπάγονται σε κατάσταση πτητικής ακαταλληλότητας κατά την παρ. 5 ισχύουν τα εξής:

α) Για το προσωπικό της ΠΑ εφαρμόζεται το άρθρο 101. Οι Ανθυποσμηναγοί Ιπτάμενοι, οι οποίοι κατά την πτητική εκπαίδευση στο αρχικό, στο βασικό ή στο προκεχωρημένο επιχειρησιακό στάδιο κρίνονται ακατάλληλοι για πτήσεις λόγω υγείας ή πτητικής ανεπάρκειας, παραπέμπονται στο ΑΑΣ, το οποίο εισηγείται, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της ΠΑ, τη μετάταξή τους στην ειδικότητα Αεράμυνας ή στην κατηγορία Εφοδιαστών, Διοικητικών ή Μετεωρολόγων. Οι αξιωματικοί αυτοί μετατάσσονται με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας.

β) Το προσωπικό του ΠΝ παραμένει στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας, εφόσον κριθεί για αυτό.

γ) Το προσωπικό του ΣΞ παραμένει στην κατάσταση της ενεργού υπηρεσίας, εφόσον κριθεί για αυτό και εφαρμόζεται το π.δ. 107/1998 (Α΄ 98).

 

Άρθρο 101

Ειδικές καταστάσεις

 

  1. Στις ειδικές καταστάσεις της περ. β) της παρ. 1 του άρθρου 98 τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι, λόγω τραύματος, νοσήματος, πάθησης ή πτητικής ακαταλληλότητας, μπορούν να αξιοποιηθούν αποκλειστικά σε ορισμένες μόνο από τις θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό τους, τη διάκριση ή τη γενική ειδικότητά τους και εκτελούν καθήκοντα γραφείου. Ειδικά οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΠΝ μπορούν να αξιοποιηθούν και σε θέσεις ξηράς που προβλέπονται για τον βαθμό τους, τη διάκριση ή τη γενική ειδικότητά τους.
  2. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Γραφείου τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, λόγω τραύματος που συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.
  3. Σε κατάσταση Ελαφράς Υπηρεσίας τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΣΞ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.

  1. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Ξηράς τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί του ΠΝ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής.

  1. Σε κατάσταση Υπηρεσίας Εδάφους τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί της ΠΑ, λόγω:

α) νοσήματος ή πάθησης,

β) τραύματος το οποίο δεν συνέβη σε εκτέλεση διατεταγμένης υπηρεσίας και εξαιτίας αυτής ή

γ) πτητικής ακαταλληλότητας.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων:

α) Δεν καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις του βαθμού τους και τοποθετούνται ανάλογα με τα προσόντα και τις ειδικές γνώσεις τους, εξαιρουμένων των θέσεων:

αα) Διοικητών Σχηματισμών, Συγκροτημάτων και μονάδων εκστρατείας ή Διευθυντών επιτελείων Σχηματισμών για τον ΣΞ,

αβ) υπηρεσίας σε πολεμικό πλοίο εν πλω για το ΠΝ και

αγ) διοικητών μονάδων πτητικών μέσων ανεξαρτήτως Κλάδου των ΕΔ.

β) Ακολουθούν το πρόγραμμα της μονάδας τους.

γ) Εκτελούν υπηρεσίες, συμμετέχουν σε λοιπές στρατιωτικές δραστηριότητες και φέρουν οπλισμό μόνο αν γνωματεύσει θετικά για τη σχετική δυνατότητα η αρμόδια Υγειονομική Επιτροπή, ανάλογα με το τραύμα, το νόσημα ή την πάθησή τους.

δ) Δεν εκτελούν υπηρεσίες και δραστηριότητες για τις οποίες προβλέπεται η χορήγηση επιδόματος κινδύνου.

ε) Μπορούν να επανέλθουν σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας, κατόπιν παραπομπής τους με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ στην αρμόδια Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή και έκδοσης γνωμάτευσης ότι είναι υγιείς και ικανοί για αυτό. Η παραπομπή αυτή μπορεί να γίνει μία (1) μόνο φορά, με αίτησή τους ή αυτεπάγγελτα, μετά την παρέλευση τριών (3) ετών από την κοινοποίηση σε αυτούς της τελευταίας κρίσης της σωματικής τους ικανότητας.

  1. Σε περίοδο κρίσης ή πολέμου, οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί ειδικών καταστάσεων αξιοποιούνται υπηρεσιακά με διαταγές των Αρχηγών των οικείων ΓΕ.
  2. Αν η αρμόδια υγειονομική επιτροπή γνωματεύσει ότι ο μόνιμος εν ενεργεία αξιωματικός ή μόνιμος υπαξιωματικός δεν είναι ικανός για την ενεργό υπηρεσία και μπορεί να τεθεί σε ειδική κατάσταση, το ανώτατο συμβούλιο βασικής σύνθεσης του οικείου Κλάδου των ΕΔ, όπως καθορίζεται στα άρθρα 18 έως 20 του ν. 2292/1995 (Α’ 35), ή το ΣΑΓΕ για τα ΚΣ αποφασίζει:

α) την παραμονή του στην ενέργεια και την ένταξή του σε ειδική κατάσταση ή

β) την αυτεπάγγελτη αποστρατεία του λόγω σωματικής ανικανότητας, συνεκτιμώντας τις υπηρεσιακές ανάγκες και το σύνολο των στοιχείων του ατομικού του φακέλου.

  1. Αξιωματικοί των Κλάδων των ΕΔ, οι οποίοι έχουν ενταχθεί σε ειδική κατάσταση και εντάσσονται ή μετατάσσονται σε ΚΣ, παραπέμπονται στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή προκειμένου να εξεταστούν για την ένταξή τους σε ειδική κατάσταση του οικείου ΚΣ.

 

Άρθρο 102

Διαθεσιμότητα

 

  1. Σε διαθεσιμότητα τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, με απόφαση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, όταν:

α) Ασκείται σε βάρος τους ποινική δίωξη για οποιοδήποτε κακούργημα, για κλοπή, υπεξαίρεση, απάτη, εκβίαση, πλαστογραφία, δωροδοκία, δωροληψία, παράνομη βεβαίωση ή είσπραξη δικαιωμάτων του Δημοσίου, παράβαση καθήκοντος, συκοφαντική δυσφήμιση και για τα αδικήματα του δέκατου ένατου Κεφαλαίου του Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019, Α΄ 95) περί εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, καθώς και για τα αδικήματα των άρθρων 19, 20, 21, 23, 25, 26, 27, 31, 32, 33, 35, 40, 41, 46 έως και 48, 51, 70, 83, 85, 92, 93, 95, 98, 99, 100, 102 έως και 108, 112, 114 έως και 117, 121, 123, 124, 126, 128, 130 έως και 138, 140 και 142 έως και 147, 149 έως και 155 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ν. 2287/1995, Α΄ 20). Σε αυτή την περίπτωση δεν προσέρχονται στην υπηρεσία για παροχή εργασίας από την επομένη της κοινοποίησης σε αυτούς της απόφασης διαθεσιμότητας, η οποία δεν μπορεί να ισχύει για περισσότερο από δεκαοκτώ (18) μήνες.

β) Κρατούνται σε εκτέλεση εντάλματος ή βουλεύματος ή δικαστικής απόφασης, από την ημερομηνία έναρξης της κράτησης έως τη λήξη της.

γ) Επανέρχονται από αιχμαλωσία, από την ημέρα παρουσίασής τους σε ελληνική στρατιωτική αρχή μέχρι την ολοκλήρωση της αξιολόγησης της πειθαρχικής τους ευθύνης για κάθε θέμα που συνδέεται με την αιχμαλωσία.

  1. Όσοι τίθενται σε διαθεσιμότητα:

α) Δεν εκτελούν οποιαδήποτε στρατιωτική υπηρεσία,

β) ενημερώνουν τον Αρχηγό του οικείου ΓΕ σχετικά με τον τόπο διαμονής τους,

γ) υπάγονται διοικητικά στον ανώτατο διοικητή της φρουράς του τόπου διαμονής τους.

  1. Οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι τίθενται σε διαθεσιμότητα λαμβάνουν ποσοστό επί του συνόλου των αποδοχών τους ίσο με:

α) ογδόντα πέντε τοις εκατό (85%) για τις περ. α) και γ) της παρ. 1 και

β) ογδόντα τοις εκατό (80%) για την περ. β) της παρ. 1.

 

Άρθρο 103

Μακρά αναρρωτική άδεια

 

  1. Σε μακρά αναρρωτική άδεια τίθενται οι μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί εξαιτίας πάθησης της υγείας τους. Λοιπές κατηγορίες εν ενεργεία αξιωματικών και εν ενεργεία μόνιμων υπαξιωματικών για τους οποίους πληρούνται οι προϋποθέσεις χορήγησης μακράς αναρρωτικής άδειας απολύονται από τις ΕΔ.
  2. Οι μακρές αναρρωτικές άδειας χορηγούνται με γνωμάτευση της οικείας υγειονομικής επιτροπής για νοσηλεία, θεραπεία ή ανάρρωση στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό και χορηγούνται κατά σειρά ως εξής:

α) πρώτη μακρά αναρρωτική άδεια διάρκειας από τρεις (3) έως δώδεκα (12) μήνες,

β) δεύτερη μακρά αναρρωτική άδεια, η διάρκεια της οποίας, αθροιζόμενη με την άδεια της περ. α), δεν μπορεί να υπερβαίνει τους δεκαοχτώ (18) μήνες, χορηγούμενη εφάπαξ ή τμηματικά και ανά τρίμηνο και

γ) τρίτη μακρά αναρρωτική άδεια, η διάρκεια της οποίας, αθροιζόμενη με τις άδειες των περ. α) και β), δεν μπορεί να υπερβαίνει τους είκοσι τέσσερις (24) μήνες, χορηγούμενη σε εξαιρετικές περιπτώσεις για ιδιαίτερα βαριάς μορφής πάθηση, για την οποία η οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή γνωματεύει ότι υπάρχει πιθανότητα ίασης.

  1. Όσοι τελούν σε μακρά αναρρωτική άδεια:

α) ενημερώνουν την οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή σχετικά με τον τόπο διαμονής τους και λαμβάνουν αποζημίωση σύμφωνα με το π.δ. 200/1993 (Α΄75) για τη μετάβαση και την επιστροφή τους από αυτόν μετά το πέρας της άδειας.

β) Υπάγονται διοικητικά στον ανώτερο διοικητή φρουράς του τόπου διαμονής τους.

γ) Παρουσιάζονται, εντός πέντε (5) ημερών από τη λήξη της, στην αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή για έκδοση αιτιολογημένης γνωμάτευσης σχετικά με την κατάσταση της υγείας τους και τη δυνατότητα μεταβολής της κατάστασής τους. Σε περίπτωση που απαιτείται προγενέστερος υγειονομικός έλεγχος, αυτός καθορίζεται με διαταγή του οικείου ΓΕ.

  1. Για όσους επανέρχονται στην ενεργό υπηρεσία μετά τη χορήγηση πρώτης μακράς αναρρωτικής άδειας και, πριν από την παρέλευση δύο (2) ετών από την επάνοδό τους, κρίνεται απαραίτητη η χορήγηση νέας μακράς αναρρωτικής άδειας για την ίδια πάθηση, χορηγείται δεύτερη μακρά αναρρωτική άδεια της περ. β) της παρ. 2.
  2. Σε περίοδο πολέμου ή γενικής ή μερικής επιστράτευσης, ο Αρχηγός του οικείου ΓΕ μπορεί να παραπέμπει με διαταγή του στις οικείες ανώτατες υγειονομικές επιτροπές μόνιμους εν ενεργεία αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς που τελούν σε μακρά αναρρωτική άδεια για εξέταση της υγείας τους. Οι παραπεμπόμενοι:

α) παρουσιάζονται εντός τριών (3) ημερών από την κοινοποίηση της σχετικής διαταγής στο πλησιέστερο φρουραρχείο και

β) στη συνέχεια, παρουσιάζονται εντός πέντε (5) ημερών στην αρμόδια υγειονομική επιτροπή, η οποία γνωματεύει το συντομότερο δυνατό για την ικανότητά τους να επανέλθουν σε κατάσταση ενεργού υπηρεσίας.

  1. Ο μόνιμος εν ενεργεία αξιωματικός και υπαξιωματικός τίθεται στην κατάσταση της μακράς αναρρωτικής άδειας από την επόμενη ημέρα της έκδοσης της γνωμάτευσης της ανώτατης υγειονομικής επιτροπής. Για τη θέση τους σε μακρά αναρρωτική άδεια ενημερώνεται το οικείο ΓΕ και εκδίδεται διαπιστωτική πράξη του Αρχηγού του.
  2. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί παραπέμπονται στην αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή με διαταγή του Αρχηγού του οικείου ΓΕ εφόσον:

α) δεν μπορούν, λόγω νοσηλείας, θεραπείας ή συνήθους αναρρωτικής άδειας, να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους για συνολικό χρονικό διάστημα έξι (6) μηνών εντός δύο (2) ετών,

β) η πάθησή τους χαρακτηρίζεται ως ανίατη ή δυσίατη από στρατιωτικό νοσοκομείο ή οποιοδήποτε άλλο νοσηλευτικό ίδρυμα στο οποίο παραπέμφθηκαν από την υγειονομική επιτροπή για θεραπεία, ανεξαρτήτως του χρόνου αποχής τους από την υπηρεσία. Στην περίπτωση αυτή παραπέμπονται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή αμέσως μετά το πέρας της θεραπευτικής αγωγής,

γ) έχουν εξαντλήσει την προβλεπόμενη διάρκεια συνήθους αναρρωτικής άδειας για τη θεραπεία της πάθησής τους και κρίνεται από το στρατιωτικό νοσοκομείο ότι εξακολουθούν να μην μπορούν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους.

  1. Η ανώτατη υγειονομική επιτροπή εκδίδει αιτιολογημένη γνωμάτευση για την κατάσταση της υγείας του εξεταζόμενου και τη θέση του σε μακρά αναρρωτική άδεια.
  2. Όσοι, λόγω νοσηλείας, θεραπείας, μακράς ή συνήθους αναρρωτικής άδειας, δεν άσκησαν τα καθήκοντά τους για τριάντα (30) μήνες, διαδοχικά ή συνολικά εντός τεσσάρων (4) ετών δεν λαμβάνουν περαιτέρω αναρρωτικές άδειες. Αν απαιτείται επιπλέον απουσία τους από τα καθήκοντά τους, παραπέμπεται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή, η οποία αποφαίνεται οριστικά για την αυτεπάγγελτη αποστρατεία τους λόγω σωματικής ανικανότητας.

 

Άρθρο 104

Αποστρατεία

  1. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί τίθενται σε αποστρατεία με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας λόγω:

α) σωματικής ανικανότητας ή πτητικής ακαταλληλότητας,

β) υποβολής αίτησης αποστρατείας ή παραίτησης.

Ειδικά οι αξιωματικοί του ΚΣ Στρατιωτικών Ιερέων τίθενται σε αποστρατεία με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, λόγω τέλεσης παραπτώματος για το οποίο επιβάλλεται καταστατική ποινή σύμφωνα με το π.δ. 48/2022 (Α΄ 120).

  1. Οι πράξεις αποστρατείας εκδίδονται:

α) εντός ενός (1) μηνός από την έκδοση της απόφασης ή γνωμάτευσης του αρμόδιου συλλογικού οργάνου που επιφέρει την αυτεπάγγελτη αποστρατεία για τους λόγους της περ. α) της παρ. 1 και

β) εντός ενός (1) μηνός από την ημερομηνία αποδοχής της αίτησης παραίτησης αποστρατείας από την αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ.

  1. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί μπορούν να υποβάλουν:

α) αίτηση παραίτησης, εφόσον δεν έχουν συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής στις ΕΔ, η οποία δύναται να ανακαλείται μία (1) φορά εντός ενός (1) μηνός από την υποβολή της και η αποδοχή της είναι δυνητική,

β) αίτηση αποστρατείας, εφόσον έχουν συμπληρώσει τον υποχρεωτικό χρόνο παραμονής στις Ένοπλες Δυνάμεις, η οποία δεν ανακαλείται και η αποδοχή της σε περίοδο πολέμου και γενικής ή μερικής επιστράτευσης είναι δυνητική.

  1. Αιτήσεις αποστρατείας ή παραίτησης από όσους έχουν παραπεμφθεί ενώπιον πειθαρχικού συμβουλίου εξετάζονται μετά την ολοκλήρωση του πειθαρχικού ελέγχου.
  2. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί, οι οποίοι αποστρατεύονται για οποιονδήποτε λόγο, βρίσκονται σε ενεργό υπηρεσία μέχρι και την τελευταία ημέρα του επόμενου μήνα από αυτόν κατά τον οποίο δημοσιεύεται η διοικητική πράξη της αποστρατείας τους. Όσοι αποβιώνουν εν ενεργεία διαγράφονται την ημερομηνία του θανάτου τους.
  3. Πειθαρχική δίωξη η οποία έχει εκκινήσει με παραπομπή ενώπιον πειθαρχικού συμβουλίου συνεχίζεται και μετά την κρίση για αποστρατεία ή την αποστρατεία για λόγους υγείας του εγκαλουμένου.

 

Άρθρο 105

Εφεδρεία

 

  1. Αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποστρατεύονται για οποιοδήποτε λόγο εγγράφονται στην εφεδρεία. Εξαιρούνται όσοι αποστρατεύονται:

α) λόγω σωματικής ανικανότητας ή

β) για τους λόγους της παρ. 1 του άρθρου 104.

  1. Με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, όσοι είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία διαγράφονται:

α) λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας για την εφεδρεία ως εξής:

αα) οι αξιωματικοί με τη συμπλήρωση του εξηκοστού όγδοου (68ου) έτους της ηλικίας τους και

αβ) οι μόνιμοι υπαξιωματικοί με τη συμπλήρωση του εξηκοστού πέμπτου (65ου) έτους της ηλικίας τους,

β) λόγω στέρησης της ιδιότητάς τους, σύμφωνα με το άρθρο 97.

  1. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί διαγράφονται από την εφεδρεία αυτοδίκαια, από την επόμενη ημέρα της συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας της παρ. 2 ή με την έκδοση της διοικητικής πράξης στέρησης της ιδιότητάς τους.
  2. Οι μόνιμοι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που αποστρατεύονται και εγγράφονται στην εφεδρεία, υποβάλλουν στην αρμόδια διεύθυνση του οικείου ΓΕ υπεύθυνη δήλωση στην οποία αναγράφονται η διεύθυνση μόνιμης κατοικίας και τα στοιχεία επικοινωνίας τους. Σε περίπτωση αλλαγής της διεύθυνσης μόνιμης κατοικίας και μέχρι τη διαγραφή τους από την εφεδρεία υποβάλλουν νέα υπεύθυνη δήλωση εντός δύο (2) μηνών. Σε όσους δεν την υποβάλλουν εμπρόθεσμα, επιβάλλεται με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας πρόστιμο ίσο με τον βασικό μισθό του τελευταίου κλιμακίου που κατείχαν όσο βρίσκονταν στην ενέργεια.
  3. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του οικείου κατά Κλάδο ανώτατου συμβουλίου κρίσεων ή του ΣΑΓΕ για τα ΚΣ, αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που έχουν αποστρατευθεί ανακαλούνται στην ενέργεια:

α) εφόσον είναι εγγεγραμμένοι στην εφεδρεία, για κάλυψη θέσεων που καλύπτονται από μόνιμους από την εφεδρεία, σύμφωνα με ειδικότερες διατάξεις, διεθνείς ή διακρατικές συμφωνίες, ή

β) για τις ανάγκες συγκρότησης στρατιωτικών δικαστηρίων, σύμφωνα με τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα (ν. 2287/1995, Α’ 20) ή

γ) για λόγους υγείας, μετά από γνωμάτευση της οικείας ανώτατης υγειονομικής επιτροπής. Αυτοί εξακολουθούν να λαμβάνουν τις συνταξιοδοτικές τους αποδοχές, δικαιούνται την υγειονομική περίθαλψη των μόνιμων από την εφεδρεία και δεν λαμβάνουν μισθό.

Όσοι ανακαλούνται στην ενέργεια, σύμφωνα με την παρούσα, απολύονται όταν παύσουν οι λόγοι της ανάκλησής τους.

  1. Όσοι έχουν παραιτηθεί από τις ΕΔ ή έχουν τεθεί σε αποστρατεία με αίτησή τους ανακαλούνται στην ενέργεια αποκλειστικά σύμφωνα με την υποπερ. αγ) της περ. α) της παρ. 5.
  2. Σε περίοδο επιστράτευσης ή πολέμου, εφόσον υφίσταται ανάγκη προσωπικού που χειρίζεται πτητικά μέσα, οι μόνιμοι στην εφεδρεία αξιωματικοί που εργάζονται ως χειριστές αεροσκαφών αναγνωρισμένων οργανισμών ή εταιρειών και διατηρούν την πτητική τους ικανότητα, σύμφωνα με τους οικείους κανονισμούς λειτουργίας, παραμένουν στην εφεδρεία των Ιπτάμενων αξιωματικών μέχρι να συμπληρώσουν το απαιτούμενο όριο ηλικίας.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

 

Άρθρο 106

Υποχρεώσεις αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών

 

  1. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί απαγορεύεται:

α) να ασκούν ιδιωτικό έργο ή εργασία με αμοιβή ή οποιοδήποτε επάγγελμα,

β) να συμμετέχουν σε συνεταιρισμούς, οι οποίοι αποσκοπούν σε εμπορική δραστηριότητα και προσκόμιση κέρδους,

γ) να συμμετέχουν σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων οι οποίες ασκούν κριτική σε θέματα διοίκησης, οργάνωσης και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων, με εξαίρεση τις ενώσεις του άρθρου 30Γ του ν. 1264/1982 (Α΄79), ή που εμπλέκονται σε ζητήματα χάραξης της γενικής πολιτικής της Χώρας,

δ) να κατέχουν οποιαδήποτε θέση σε φορείς του δημοσίου τομέα της περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143), σε οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού και σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου εκτός των ΕΔ.

  1. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται:

α) στους αξιωματικούς του Υγειονομικού Σώματος και του ΚΣ Πληροφορικής, η άσκηση έργου του επιστημονικού τους αντικειμένου ιδιωτικά και κατά τις εκτός υπηρεσίας ώρες, σύμφωνα με τους οικείους κανόνες της επιστημονικής και επαγγελματικής δεοντολογίας, κατόπιν άδειας του αρχηγού του οικείου ΓΕ. Κατά την άσκηση ιδιωτικού έργου δεν επιτρέπεται να αναλαμβάνουν υπηρεσίες, έργα ή καθήκοντα που σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τις ΕΔ ή αντίκεινται στα συμφέροντα των ΕΔ. Σε περίπτωση παράβασης των παραπάνω υποχρεώσεων η άδεια άσκησης ιδιωτικού έργου ανακαλείται.

β) Στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς του μουσικού σώματος ή της ειδικότητας μουσικού, η δημόσια διεύθυνση ορχηστρών ή η εκτέλεση μουσικών έργων σε ιδιωτικές ορχήστρες και θεάματα με αμοιβή, με πολιτική περιβολή, κατόπιν άδειας του οικείου Σχηματισμού,

γ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να διδάσκουν σε δημόσιες ή ιδιωτικές σχολές ή εκπαιδευτικά ιδρύματα κατόπιν άδειας του Αρχηγού του οικείου ΓΕ και

δ) στους αξιωματικούς και μόνιμους υπαξιωματικούς, να συμμετέχουν με άδεια του οικείου ΓΕ σε ερευνητικά προγράμματα των ΑΕΙ ή των ΑΣΕΙ, με αμοιβή και σύμφωνα με τους όρους του ερευνητικού προγράμματος, χωρίς επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού.

 

Άρθρο 107

Υποχρέωση παραμονής στις Ένοπλες Δυνάμεις

 

  1. Οι απόφοιτοι των ΑΣΕΙ, της ΣΣΑΣ, της ΣΑΝ και των ΑΣΜΥ αναλαμβάνουν από την ονομασία τους ως Ανθυπολοχαγών και αντίστοιχοι και Επιλοχιών Β΄ Τάξης και αντίστοιχοι, υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρόνο διπλάσιο του χρόνου φοίτησής τους, όπως αυτός καθορίζεται από τα οικεία προγράμματα σπουδών.
  2. Όσοι κατατάσσονται στις ΕΔ ως αξιωματικοί με διαγωνισμό αναλαμβάνουν υποχρέωση παραμονής για οκτώ (8) έτη από την ονομασία τους ως αξιωματικών.
  3. Οι αξιωματικοί και οι μόνιμοι υπαξιωματικοί που ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ για χρονικό διάστημα τουλάχιστον έξι (6) μηνών εντός δύο (2) ετών αναλαμβάνουν επιπλέον υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρονικό διάστημα τριπλάσιο του χρόνου εκπαίδευσής τους και σε κάθε περίπτωση όχι μικρότερο των δύο (2) ετών.
  4. Οι αξιωματικοί του Υγειονομικού Σώματος, οι οποίοι απέκτησαν με μέριμνα της υπηρεσίας ειδικότητα ή εξειδίκευση ή παρακολουθούν με μέριμνα της υπηρεσίας πρόγραμμα ειδικότητας ή εξειδίκευσης, αναλαμβάνουν υποχρέωση παραμονής στις ΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο με τον χρόνο εκπαίδευσης που διανύθηκε στην ειδικότητα ή εξειδίκευση εκτός των στρατιωτικών νοσοκομείων και του ΝΙΜΤΣ. Σε κάθε περίπτωση, ο χρόνος υποχρεωτικής παραμονής, σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο, δεν υπερβαίνει τα πέντε (5) έτη.
  5. Για την εφαρμογή των παρ. 3 και 4:

α) στον χρόνο εκπαίδευσης ή φοίτησης υπολογίζεται ο χρόνος που πραγματικά διανύθηκε, συμπεριλαμβανομένων των διακοπών,

β) ο μήνας υπολογίζεται με διάρκεια τριάντα (30) ημερών,

γ) η επιπλέον υποχρέωση παραμονής αναλαμβάνεται και εκπληρώνεται αμέσως μετά τη λήξη του πραγματικού χρόνου που διανύθηκε για την εκπαίδευση ή τη φοίτηση και προστίθεται στην αρχική υποχρέωση των παρ. 1 και 2 και

δ) ο χρόνος εκπαίδευσης δεν προσμετράται για τη συμπλήρωση της αναλαμβανόμενης υποχρέωσης με εξαίρεση τον χρόνο εκπαίδευσης στην ειδικότητα ή εξειδίκευση των στρατιωτικών ιατρών, που λαμβάνει χώρα στα στρατιωτικά νοσοκομεία και το ΝΙΜΤΣ.

 

Άρθρο 108

Υποχρέωση καταβολής αποζημίωσης

 

  1. Όσοι παραιτούνται ή αποτάσσονται από τις ΕΔ ή αποστρατεύονται λόγω δυσμενούς κρίσης ή λόγω υποβολής ειδικής έκθεσης αποστρατείας, καταβάλλουν υπέρ του Δημοσίου αποζημίωση ίση με το γινόμενο του συνόλου των καθαρών αποδοχών του βαθμού τους, συμπεριλαμβανομένων των ποσών που αναλογούν στον φόρο εισοδήματος, επί τους υπολειπόμενους μήνες υποχρέωσης παραμονής τους στις ΕΔ σύμφωνα με το άρθρο 107. Όσοι έχουν εκπαιδευτεί με δαπάνη της υπηρεσίας στο εξωτερικό, καταβάλλουν επιπλέον και το ύψος της δαπάνης αυτής.
  2. Η αποζημίωση και η δαπάνη της παρ. 1 καταλογίζονται και βεβαιώνονται ως δημόσιο έσοδο, σύμφωνα με τον Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων (ν. 4978/2022, Α΄ 190).
  3. Από την υποχρέωση της παρ. 1 εξαιρούνται όσοι εξέρχονται από τις ΕΔ για λόγους υγείας, οι οποίοι διαπιστώνονται από την αρμόδια ανώτατη υγειονομική επιτροπή του ν.δ. 1327/1973 (Α΄ 16).

 

Άρθρο 109

Ειδικότερες διατάξεις για τους στρατιωτικούς των Κοινών Σωμάτων

 

  1. Η παραπομπή, η υγειονομική εξέταση και η έκδοση γνωματεύσεων επί της σωματικής ικανότητας των αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών των ΚΣ γίνονται σύμφωνα με το άρθρο 19 του ν. 1327/1973 (Α΄ 16), περί υγειονομικής εξέτασης αξιωματικών και ανθυπασπιστών κοινών σωμάτων.
  2. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί των ΚΣ παραπέμπονται ενώπιον των πρωτοβάθμιων και δευτεροβάθμιων πειθαρχικών συμβουλίων του ΓΕΕΘΑ, ανεξαρτήτως της θέσης που υπηρετούν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄

εξουσιοδοτικεσ, μεταβατικεσ και καταργουμενεσ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Ζ΄

 

Άρθρο 110

Εξουσιοδοτική διάταξη Μέρους Ζ΄

 

Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται με πρόταση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, καθορίζονται τα επιμέρους διαδικαστικά θέματα, ζητήματα προσφυγών κατά των γνωματεύσεων των υγειονομικών επιτροπών και κάθε άλλο θέμα για την εφαρμογή του άρθρου 103.

 

Άρθρο 111

Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Ζ΄

 

  1. Οι Ανθυπασπιστές και υπαξιωματικοί της ΠΑ, οι οποίοι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους τελούν σε διαθεσιμότητα για λόγους υγείας, διέπονται μέχρι τη λήξη της από το άρθρο 13 του ν. 2342/1953 (Α΄ 74), περί διαθεσιμότητας.
  2. Όσοι έχουν ανακληθεί στην ενέργεια κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους διέπονται από τις ρυθμίσεις των παρ. 4, 5 και 6 του άρθρου 66 του ν.δ. 1400/1973 (Α΄ 114), περί υποχρεώσεων μονίμων εν εφεδρεία αξιωματικών.
  3. Όσοι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους έχουν τεθεί στις καταστάσεις των άρθρων 14 έως 16 του ν.δ. 1400/1973, παραμένουν σε αυτές, παραπέμπονται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή εντός τριών (3) ετών από την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους για οριστική κρίση της σωματικής τους ικανότητας και, εφόσον κριθούν ικανοί, επανέρχονται στην ενέργεια, διαφορετικά παραμένουν στην οικεία ειδική κατάσταση μέχρι την αποστρατεία τους.
  4. Η παρ. 3 του άρθρου 108 εφαρμόζεται για όσους ορίζονται από την υπηρεσία για εκπαίδευση ή φοίτηση σε εκπαιδευτικούς φορείς εκτός ΕΔ, μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Μέρους.
  5. Μέχρι την έναρξη ισχύος της απόφασης του άρθρου 110, ισχύουν τα άρθρα 22 έως 30 του ν. 1400/1973, περί της κατάστασης μακράς αναρρωτικής αδείας.
  6. Αιτήσεις αποστρατείας ή παραίτησης που έχουν υποβληθεί προ της έναρξης ισχύος του παρόντος Μέρους, εξετάζονται ως προς τις τυπικές και ουσιαστικές τους προϋποθέσεις σύμφωνα με τις διατάξεις που ίσχυαν κατά τον χρόνο υποβολής της σχετικής αίτησης.

 

Άρθρο 112

Καταργούμενες διατάξεις Μέρους Ζ΄

 

Με την επιφύλαξη του άρθρου 112 καταργούνται:

α) το ν.δ. 1400/1973 (Α΄ 114), περί καταστάσεως αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων,

β) ο ν. 2342/1953 (Α΄ 74), περί ιεραρχίας, προαγωγών και καταστάσεων των μόνιμων υπαξιωματικών της Πολεμικής Αεροπορίας και

γ) τα άρθρα 7 έως 11, 13 έως 16, 21 και 30 έως 37 του α.ν. 1101/1938 (Α΄ 73), περί καταστάσεως των υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού.

Σχόλια 1 … 9 10 11 12 13
  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:05 | Πανος

    Για το άρθρο 106. Παιδιά μην αγχώνεστε, βγάλτε μας τους οι οικονομικούς και τους νομικούς άμα θέλετε και από το νέο μισθολόγιο,βγάλτε μας και από τις μεταθέσεις,αφήστε μας σε μια γωνια τιμωρία,όλα καλα

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:45 | Μελινα

    Πόνεσαν τα μάτια μας με το άρθρο 106. Με τι κριτήριο μας βγάζετε τους οικονομικούς και νομικους;τι πράγματα είναι αυτά;Ισότητα, δικαιο,νομιμότητα;τις γνωρίζουμε τις λέξεις αυτές;Αν ειναι ποτέ δυνατόν να θεσπιζετε απροκάλυπτα τέτοιες ανισοτητες εν έτει 2025. Στην ψήφιση των νόμων ξέρετε δεν τελειώνουν όλα. Υπάρχει και έλεγχος και το Συμβούλιο της Επικρατείας αν θυμάστε.Ελπιζω να το διδαχτηκατε στο διοικητικό,γιατί μάλλον στο μάθημα του συνταγματικού και συγκεκριμένα στην αρχή της ισότητας κάνατε κοπανα

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:40 | Σωτήριος Οικονόμου

    ΜΕΡΟΣ Ζ΄ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ (άρθρα 92-112)
    Άρθρο 101
    Ειδικές καταστάσεις
    Άρθρο 111
    Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Ζ΄
    Το νέο νομοσχέδιο δημιουργεί δυσμενές καθεστώς για τους ασθενείς στρατιωτικούς.
    Οι Ειδικές Καταστάσεις δηλαδή η Υπηρεσία Ξηράς, Ελαφρά Υπηρεσία, και η Υπηρεσία Γραφείου ποτέ δεν αποτέλεσαν προνόμιο. Ήταν η στοιχειώδης δικλείδα προστασίας για στρατιωτικούς που τραυματίστηκαν, αρρώστησαν ή απέκτησαν μόνιμες παθήσεις υπηρετώντας τη χώρα.
    Το νέο Σχέδιο Νόμου, όμως, μετατρέπει αυτό το προστατευτικό πλαίσιο σε δυσμενές καθεστώς, ανοίγοντας τον δρόμο σε κάτι που μοιάζει με διοικητική εκκαθάριση.
    Οριστικές υγειονομικές κρίσεις που “ξανανοίγουν” – Συνταγματική εκτροπή
    Η οριστική κρίση παύει να είναι οριστική , ένα νομοθετικό άλμα στο κενό της αντισυνταγματικότητας.
    Οι υγειονομικές κρίσεις που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ατομικές διοικητικές πράξεις που παράγουν δικαιώματα.
    Δεν είναι “εισήγηση”, ούτε “προσωρινή διάταξη”.
    Με βάση τις συνταγματικές αρχές:
    δεν ανακαλούνται αναδρομικά,
    δεν τροποποιούνται επειδή αλλάζει ο νόμος,
    δεν επαναξιολογούνται χωρίς νέο ιατρικό δεδομένο.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιλαμβάνει ρήτρα αναδρομικής ισχύος, άρα η μαζική επανεξέταση παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου και το άρθρο 77 του Συντάγματος.
    Και όμως, επιχειρείται ακριβώς αυτό:
    Όσοι έχουν ήδη κριθεί «μόνιμα» σε ειδική κατάσταση θα περάσουν ξανά από επιτροπή και θα ξαναπερνούν ανά τρία χρόνια.
    Πρόκειται για μια θεσμική οπισθοδρόμηση που μετατρέπει τις οριστικές κρίσεις σε προσωρινές ετικέτες.
    Επανάκριση Στελεχών Ειδικών Καταστάσεων ανά τρία χρόνια.
    Το νομοσχέδιο, επιβάλλοντας επανάκριση ανά τριετία ακόμη και σε μόνιμες παθήσεις, παραβιάζει ευθέως:
    την αρχή μη αναδρομικότητας,
    την ασφάλεια δικαίου,
    τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών.
    Δεν υπάρχει ούτε ιατρικός λόγος ούτε νέο δεδομένο για να ξανακριθεί κάποιος που έχει μόνιμη πάθηση. Υπάρχει μόνο ένας νέος διοικητικός σχεδιασμός που ανοίγει την πόρτα σε διοικητική αποψίλωση.
    Αυτεπάγγελτη παραπομπή – Το πιο επικίνδυνο εργαλείο διοικητικής πίεσης
    Η δυνατότητα της Υπηρεσίας να παραπέμπει στελέχη σε νέα κρίση χωρίς αίτημα, χωρίς νέο ιατρικό στοιχείο, χωρίς αιτιολογία, δημιουργεί ένα περιβάλλον διαρκούς ανασφάλειας.
    Η αυτεπάγγελτη παραπομπή δεν εξυπηρετεί την υγεία. Εξυπηρετεί έναν διοικητικό σκοπό:
    να “εξορθολογιστεί” το προσωπικό με υγειονομικό πρόσχημα.
    Πρόκειται για μηχανισμό σιωπηλής απομάκρυνσης.
    Οι “υπηρεσιακές ανάγκες” στη σωματική ικανότητα – Η υγεία γίνεται εργαλείο στελέχωσης
    Η εισαγωγή της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» μέσα στη διαδικασία υγειονομικής κρίσης είναι το πιο επικίνδυνο σημείο του νομοσχεδίου.
    Επιτρέπει η σωματική ικανότητα να διαμορφώνεται όχι βάσει υγείας, αλλά βάσει αναγκών προσωπικού.
    Με απλά λόγια:
    δεν θα κρινόμαστε από το σώμα μας, αλλά από τα κενά της μονάδας μας.
    Αυτό δεν είναι ιατρική κρίση. Είναι διοικητική μηχανική.
    Κατάργηση Φρουράς Επιθυμίας – Αποστέρηση προστασίας από τους πιο αδύναμους
    Η φρουρά επιθυμίας ήταν ο μόνος θεσμός που προστάτευε στελέχη με σοβαρές, χρόνιες ή ανίατες παθήσεις, διασφαλίζοντας πρόσβαση:
    σε γιατρούς, σε θεραπείες, σε οικογενειακή φροντίδα.
    Με την κατάργηση των διατάξεων του ν.δ. 1400/1973, το άρθρο 15 του ν. 3257/2004 μένει τυπικά ζωντανό αλλά ουσιαστικά ανενεργό.
    Το αποτέλεσμα είναι νομικό κενό: οι ασθενείς μένουν εκτεθειμένοι, με τις μεταθέσεις να μετατρέπονται σε εργαλείο πίεσης.
    Το άρθρο 101: ένα πλαίσιο που δεν προστατεύει – αντίθετα, παράγει φόβο
    Το νομοσχέδιο δεν προβλέπει:
    μηχανισμό ένστασης, απαγόρευση επιβαρυντικών καθηκόντων, κριτήρια αξιοποίησης,
    προστασία για μη αναστρέψιμες παθήσεις, εξατομικευμένη ιατρική αντιμετώπιση.
    Στη θέση της προστασίας εισάγεται ένας θολός μηχανισμός, που μπορεί να λειτουργήσει αυθαίρετα και άνισα.
    Ποιος θα καταταγεί; Ποιος θα δώσει τα μέγιστα;
    Το μεγαλύτερο ερώτημα είναι υπαρξιακό:
    Πώς θα μπει νέος στις Ένοπλες Δυνάμεις, όταν ξέρει ότι μια ασθένεια μπορεί να σημάνει επαναλαμβανόμενες κρίσεις και πιθανή απομάκρυνση;
    Και ακόμη πιο ουσιαστικό:
    Πώς θα δώσει ένας άνθρωπος τον καλύτερο εαυτό του, όταν ξέρει ότι το κράτος μπορεί να τον εγκαταλείψει μόλις λυγίσει;
    Η αυτοθυσία δεν χτίζεται σε φόβο.
    Η αφοσίωση δεν χτίζεται σε αβεβαιότητα.
    Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται σε “τριετή προθεσμία αξιολόγησης”.
    ΤΕΛΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ – Τι πρέπει να αποσυρθεί, τι πρέπει να διορθωθεί
    Στο τέλος, το ερώτημα δεν είναι πολιτικό. Είναι ηθικό και συνταγματικό.
    Ζητείται:
    1. Η πλήρης απαλοιφή των διατάξεων που καθιστούν την υγεία διοικητικό εργαλείο
    της φράσης «συνεκτιμώντας τις υπηρεσιακές ανάγκες» από το άρθρο 101 παρ. 8β, της φράσης «ή αυτεπάγγελτα…» από το άρθρο 101 παρ. 6ε και της παρ. 3 του άρθρου 111
    2. Η κατάργηση της υποχρεωτικής επανάκρισης στελεχών που έχουν ήδη κριθεί οριστικά με ΦΕΚ
    Διότι παραβιάζει την οριστικότητα, το άρθρο 77 Σ και την εξατομικευμένη κρίση του άρθρου 23ε’ ν. 3883/2010.
    3. Η αποκατάσταση της νομιμότητας του άρθρου 15 ν. 3257/2004
    Με αντικατάσταση της παραπομπής στα άρθρα 14–16 του ν.δ. 1400/1973 και αναφορά στο νέο άρθρο 101.
    4. Η ρητή διασφάλιση της Φρουράς Επιθυμίας
    Ως προστατευτικού θεσμού για στελέχη με μόνιμες παθήσεις, χωρίς δυνατότητα καταστρατήγησης από μεταθέσεις.
    5. Η διασφάλιση ότι καμία υγειονομική κρίση δεν θα βασίζεται σε υπηρεσιακές ανάγκες ή οργανωτικές σκοπιμότητες
    Η ιατρική κρίση πρέπει να παραμείνει ιατρική.
    Η υπηρεσία δεν μπορεί να “ανασχεδιάζει” την υγεία.
    Αν αυτό το πλαίσιο δεν αλλάξει, οι Ειδικές Καταστάσεις παύουν να είναι προστασία.
    Γίνονται μηχανισμός απομάκρυνσης.
    Και ένα στράτευμα που διώχνει τους ασθενείς του, αργά ή γρήγορα, θα χάσει και τους
    υγιείς.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:21 | Γιωργος

    Το νέο νομοσχέδιο δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα υποτίθεται ότι λύνει. Οι προβλέψεις του φαίνεται να είναι ανεπαρκείς, δεν συνοδεύονται από σαφές σχέδιο εφαρμογής και αφήνουν σημαντικά ζητήματα αδιευκρίνιστα. Επιπλέον, δεν φαίνεται να έχει ληφθεί υπόψη ο αντίκτυπός του στην καθημερινότητα των πολιτών, γεγονός που εγείρει σοβαρές ανησυχίες για την αποτελεσματικότητά του.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:23 | Φαιη

    Εσείς που γράψατε το 106, το ΣτΕ το έχετε υπόψιν σας;ετοιμαστείτε για σωρό αιτήσεων λοιπόν από νομικούς και οικονομικούς. Η μπορούμε να γλιτώσουμε όλοι από περιττή ταλαιπωρία και να αλλάξετε αυτη την τραγικότητα από τώρα.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:24 | Παρης

    Άρθρο 106. Αν είναι δυνατόν!αλλάξτε το άμεσα. Η προσθέστε οικονομικούς και νομικούς η βγάλτε τους πληροφορικαριους και κρατήστε μόνο τους υγειονομικούς.Αυτο θα το καταλαβαίναμε,διότι επιτελούν λειτούργημα. Αυτό το πράγμα που μας παρουσιάζετε τώρα πώς δικαιολογείται;είμαστε κράτος δικαίου η όχι;φτάνει πια με την αδικία και την παντελή απουσία ελέγχου.στο τέλος θα βάλετε και τους ιπτάμενους να δουλεύουν στη ryan και οι οικονομικοί και οι νόμικοι θα μείνουν έξω.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:19 | Γεωργια

    Άρθρο 106, ο.τι πιο αντίθετο στην αρχή της ισοτητας έχουμε δει τον τελευταίο καιρό. Μα είναι δυνατόν;με τι κριτήρια βάζετε τους πληροφορικαριους να εργάζονται ιδιωτικά και αποκλείετε οικονομικούς και νομικούς;ένα επιχείρημα να στέκει δεν υπάρχει. Σπρώχνετε τους πάντες να δουλεύουν μαύρα ενώ μπορούν να γίνουν όλα νόμιμα και δίκαια. Αν έχετε λίγη συνείδηση του μεγέθους της τραγικότητας του άρθρου αυτού ,θα το διορθώσετε πάραυτα.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:24 | Δήμος

    Θα ήθελα να επαναλάβω το παρακάτω σχόλιο το οποίο κατέθεσα στην έναρξη της δημοσίας διαβούλευσης και θεωρώ πως πρέπει να επισημανθεί και στο τέλος αυτής.
    Οι ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 102 που αφορούν τις ειδικές καταστάσεις υπηρεσίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, σε συνδυασμό με την περ. ζ του άρθρου 111, που προβλέπει υποχρεωτική επανεξέταση εντός τριετίας για όσους ήδη βρίσκονται σε ειδική κατάσταση, δημιουργούν ένα πλαίσιο:
    • χωρίς αντικειμενικά κριτήρια,
    • χωρίς υποχρέωση ειδικής αιτιολογίας,
    • χωρίς εξατομίκευση ανά πάθηση,
    • και χωρίς δικλίδες προστασίας από καταχρηστικές ή άνισες πρακτικές.
    Το αποτέλεσμα είναι ένα καθεστώς αυξημένης ανασφάλειας δικαίου για χιλιάδες στελέχη, καθώς και κίνδυνος υπέρμετρης και αδικαιολόγητης διοικητικής επιβάρυνσης.
    Η οριζόντια και αδιάκριτη παραπομπή όλων των στελεχών σε υγειονομικές επιτροπές, χωρίς διάκριση μεταξύ χρόνιων, αναστρέψιμων ή σταθερών παθήσεων:
    2.1. Αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές:
    • Άρθρο 2 παρ. 1 Σ.: σεβασμός της ανθρώπινης αξίας.
    • Άρθρο 5 παρ. 1 και 5: προστασία της υγείας, της προσωπικότητας και της σωματικής ακεραιότητας.
    • Άρθρο 9Α Σ.: προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ειδικά των δεδομένων υγείας.
    • Άρθρο 21 παρ. 2–3 Σ.: αυξημένη προστασία ατόμων με αναπηρία ή μη αναστρέψιμες παθήσεις.
    • Άρθρο 25 παρ. 1 Σ.: αρχή της αναλογικότητας, η οποία παραβιάζεται όταν επιβάλλεται καθολικό μέτρο χωρίς εξατομίκευση.
    2.2. Παραβιάζει βασικές αρχές της ιατρικής δεοντολογίας
    Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005) επιβάλλει:
    • την απαίτηση ενημερωμένης συναίνεσης,
    • την προϋπόθεση ιατρικής αναγκαιότητας κάθε εξέτασης,
    • την αποφυγή περιττών ή δυσανάλογων ιατρικών πράξεων.
    Η υποχρεωτική επανεξέταση χωρίς νέα ιατρικά δεδομένα αντίκειται σε αυτές τις θεμελιώδεις αρχές.
    2.3. Δεν συνάδει με το ενωσιακό και διεθνές πλαίσιο προστασίας
    • Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ: άρθρα 1, 3, 21, 35.
    • GDPR (ΕΕ 2016/679): αυστηρή αναγκαιότητα και αναλογικότητα στην επεξεργασία δεδομένων υγείας.
    • ΕΣΔΑ άρθρο 8: προστασία της ιδιωτικής ζωής και απαγόρευση δυσανάλογων ιατρικών παρεμβάσεων.
    Η νομολογία του ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι μαζικές, μη αιτιολογημένες ιατρικές πράξεις συνιστούν παράνομη επέμβαση στην ιδιωτική ζωή.

    Η διάταξη παρέχει ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας, χωρίς:
    • κριτήρια για την αυτεπάγγελτη παραπομπή,
    • υποχρέωση αιτιολόγησης,
    • έλεγχο αναλογικότητας,
    • δικαίωμα ένστασης,
    • ιατρική τεκμηρίωση της αναγκαιότητας.
    Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση και σε χρήση της παραπομπής ως εργαλείου πίεσης ή υπηρεσιακής επιβάρυνσης.

    Η υποχρεωτική επανεξέταση όλων των στελεχών που ήδη τελούν σε ειδικές καταστάσεις εντός τριετίας, ανεξαρτήτως ιατρικού ιστορικού:
    • αγνοεί την ύπαρξη μη αναστρέψιμων / σταθερών παθήσεων,
    • δεν αίρει διοικητικές εκκρεμότητες, αντιθέτως δημιουργεί νέες,
    • επιβαρύνει υπέρμετρα τις υγειονομικές επιτροπές,
    • επιβάλλει περιττές ιατρικές πράξεις,
    • παραβιάζει την αρχή της ελάχιστα επαχθούς διοικητικής παρέμβασης.
    Προτεινόμενη προσθήκη:
    «Η αυτεπάγγελτη παραπομπή στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων σε Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή διενεργείται μόνο εφόσον προκύπτουν νέα ουσιώδη ιατρικά δεδομένα ή συντρέχει ειδικώς αιτιολογημένη υπηρεσιακή ανάγκη, στο πλαίσιο των αρχών της αναλογικότητας και της προστασίας των δεδομένων υγείας. Η σχετική διαταγή παραπομπής είναι ειδικώς αιτιολογημένη και συνοδεύεται από γνωμάτευση αρμόδιου στρατιωτικού ιατρού.
    Δεν επιβάλλεται υποχρεωτική περιοδική επανεξέταση σε περιπτώσεις μη αναστρέψιμων ή μακροχρόνιων σταθερών παθήσεων, πιστοποιημένων από υγειονομική επιτροπή, εκτός εάν προκύψουν νέα ιατρικά στοιχεία.
    Το στέλεχος έχει δικαίωμα υποβολής ένστασης κατά της διαταγής παραπομπής εντός δέκα (10) ημερών από την κοινοποίησή της. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας καθορίζονται τα ειδικά κριτήρια, η διαδικασία και οι κατηγορίες παθήσεων για τις οποίες επιτρέπεται αυτεπάγγελτη παραπομπή.»
    Αναμενόμενα οφέλη από την αναδιατύπωση
    • Θωράκιση της νομιμότητας και της συνταγματικότητας.
    • Προστασία της υγείας και της αξιοπρέπειας των στελεχών.
    • Διαφάνεια, ίση μεταχείριση και αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών.
    • Εξορθολογισμός του έργου των υγειονομικών επιτροπών.
    • Αποφυγή περιττών ιατρικών πράξεων και διοικητικών επιβαρύνσεων.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:25 | ΕΠΥ 95

    Υπηρετώ στις Ένοπλες Δυνάμεις από νέος.
    Κατατάχθηκα ως Εθελοντής Πενταετούς Υποχρέωσης (ΕΠΥ),
    ενσωματώθηκα στους Εθελοντές Μακράς Θητείας (ΕΜΘ)
    και το 2010 μονιμοποιήθηκα σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο που ίσχυε τότε.

    Όλη μου η σταδιοδρομία, όλη μου η ζωή,
    χτίστηκε πάνω σε κανόνες που μου έδωσε η ίδια η Πολιτεία:
    Ν.1848/1989, Π.Δ. 21/1991, Ν.3883/2010.

    Σήμερα, με το νέο πολυνομοσχέδιο,
    νιώθω να γκρεμίζεται σε μια στιγμή ό,τι έχτισα με 30+ χρόνια υπηρεσίας.

    —

    Η Προσωπική Πληγή

    Δεν είμαι αριθμός.
    Είμαι άνθρωπος που υπηρέτησε όπου τον έστειλαν:
    στα σύνορα, στα νησιά, σε δύσκολες υπηρεσίες, σε αμέτρητα 24ωρα.

    Έχω περάσει από καταστάσεις που δεν ξεχνιούνται.
    Έχω φθαρεί στην κυριολεξία από την υπηρεσία.
    Οι ελαφράς υπηρεσίας και οι αναρρωτικές που πήρα
    είναι αποτέλεσμα της ίδιας της υπηρεσίας,
    όχι επιλογή.

    Και τώρα, μετά από δεκαετίες προσφοράς,
    διαβάζω ότι υποβαθμίζομαι,
    ότι αλλάζει η εξέλιξή μου,
    ότι χάνω κεκτημένα που έχτισα με ιδρώτα.

    —

    Το Χτύπημα του Άρθρου 103 – Η μεγαλύτερη αδικία

    Το Άρθρο 103 λέει ξεκάθαρα:

    Όσοι χρειαστούν Μακρά Αναρρωτική και δεν είναι απόφοιτοι ΑΣΕΙ ή ΑΣΣΥ — ΑΠΟΛΥΟΝΤΑΙ από τις ΕΔ.

    Δηλαδή:

    ΕΜΘ = απολύονται

    ΕΠΥ που έγιναν ΕΜΘ = απολύονται

    ΕΠΟΠ = απολύονται

    Ακόμη κι αν η ασθένεια προήλθε από την υπηρεσία.

    Εγώ προσωπικά έχω φθορά που αποκτήθηκε μέσα στο στράτευμα.
    Και σήμερα μαθαίνω ότι, αν χρειαστώ μακρά αναρρωτική για να αναρρώσω,
    θα απολυθώ;

    Μετά από 30+ χρόνια;
    Μετά τη μονιμοποίηση;
    Μετά από μια ζωή προσφοράς;

    Αυτό δεν είναι απλώς άδικο.
    Είναι ανθρωπικά σκληρό.
    Είναι ηθικά προσβλητικό.
    Είναι θεσμικά απαράδεκτο.

    —

    ⚖️ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ

    Η διάταξη, όπως και το νέο βαθμολόγιο–μισθολόγιο,
    παραβιάζουν:

    Άρθρο 4 – Ισότητα

    Άρθρο 21 – Προστασία υγείας

    Άρθρο 22 – Προστασία εργασίας

    Άρθρο 25 – Ασφάλεια δικαίου & προστατευόμενη εμπιστοσύνη

    Άρθρο 103 – Αξιοκρατία & σταθερότητα υπηρεσιακής κατάστασης

    Και αντίκεινται στη νομολογία:

    ΣτΕ

    527/2014, 1917/2014, 2112/2015, 171/2020, 668/2012,

    Όλες αυτές οι αποφάσεις τονίζουν ότι:

    Το Κράτος δεν μπορεί να αλλάζει τους όρους υπηρεσίας εις βάρος όσων ήδη υπηρετούν.

    — Η μεγαλύτερη απογοήτευση

    Το πιο δύσκολο δεν είναι η υποβάθμιση,
    ούτε η απώλεια βαθμού,
    ούτε η μείωση σύνταξης.

    Το πιο δύσκολο είναι ότι νιώθω πως το Κράτος
    με εγκαταλείπει ακριβώς τη στιγμή που το χρειάζομαι.

    Όταν ήμουν υγιής, με ήθελαν παντού.
    Τώρα που έχω φθορά από την υπηρεσία,
    γίνομαι… “βάρος”.

    Αυτή η σκέψη πονάει πιο πολύ από κάθε νόμο.

    —

    🟥 ΤΕΛΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ

    Με σεβασμό, αλλά και με βαθιά πικρία, ζητώ:

    ✔ Να εξαιρεθούν οι ήδη υπηρετούντες ΕΜΘ–ΕΠΥ–ΕΠΟΠ από το νέο πλαίσιο.

    ✔ Να εφαρμοστεί μόνο σε όσους καταταγούν στο μέλλον.

    ✔ Να ΜΗΝ αποτελεί λόγο απόλυσης η Μακρά Αναρρωτική για όσους δεν είναι ΑΣΕΙ/ΑΣΣΥ.

    ✔ Να αναγνωριστούν οι φθορές υγείας που αποκτήσαμε από την υπηρεσία.

    ✔ Να διατηρηθεί η αξιοπρέπεια όσων υπηρέτησαν δεκαετίες με πίστη.

    Δεν θέλω χάρη.
    Θέλω δικαιοσύνη.

    Και το κυριότερο:
    θέλω να μην πω στα παιδιά μου ότι η ζωή μου στις Ένοπλες Δυνάμεις έσβησε με μία παράγραφο.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:33 | Νκ

    Η προηγούμενη ρύθμιση του ΥΕΘΑ κ. Παναγιωτόπουλου έδωσε λύση στο δίκαιο αίτημα των ΑΣΣΥ σειρών ’91–’93. Το νέο νομοσχέδιο, ωστόσο, ανατρέπει αυτή την αποκατάσταση, προκαλώντας εκ νέου βαθμολογική καθήλωση σε στελέχη με πάνω από τρεις δεκαετίες υπηρεσίας. Μια τέτοια αναδρομική μεταβολή δημιουργεί αίσθημα αδικίας και θέτει υπό αμφισβήτηση τη θεσμική συνέπεια της πολιτείας.

    Ζητώ τη διατήρηση του άρθρου 52 του ν. 5018/2023, τη μη κατάργηση του άρθρου 37 του ν. 4494/2017 και την προσαρμογή του Παραρτήματος Α’, ώστε οι ΑΣΣΥ ’91–’93 να συνεχίσουν να φέρουν τον καταληκτικό βαθμό του Συνταγματάρχη και αντίστοιχων μέχρι την αποστρατεία τους το 2028.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:18 | Nikos

    Η ρύθμιση που θεσπίστηκε επί ΥΕΘΑ κ. Παναγιωτόπουλου αποκατέστησε το χρόνιο ζήτημα των ΑΣΣΥ σειρών ’91–’93. Με το νέο νομοσχέδιο, όμως, η αποκατάσταση αυτή αναιρείται, χωρίς πραγματική ομαλή μετάβαση, καθώς πλήττονται στελέχη με πάνω από 32 έτη υπηρεσίας. Η αιφνίδια ανατροπή δημιουργεί αίσθημα ηθικής απαξίωσης και βαθμολογικής καθήλωσης, θίγοντας παράλληλα τη συνέχεια της πολιτικής του ίδιου κυβερνώντος κόμματος και την εμπιστοσύνη των στελεχών στους θεσμούς.

    Ζητώ τη διατήρηση της ρύθμισης του άρθρου 52 του ν. 5018/2023, την απόσυρση των διατάξεων που καταργούν το άρθρο 37 του ν. 4494/2017, και την προσαρμογή του Παραρτήματος Α’, ώστε οι ΑΣΣΥ κατάταξης ’91–’93 να συνεχίσουν να λαμβάνουν τον καταληκτικό βαθμό του Συνταγματάρχη και αντίστοιχων έως την αποστρατεία τους το 2028.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 22:52 | Νίκος

    Με τη ρύθμιση που είχε θεσπίσει ο πρώην ΥΕΘΑ κ. Παναγιωτόπουλος αποκαταστάθηκε, έστω και καθυστερημένα, το δίκαιο αίτημα των ΑΣΣΥ των σειρών κατάταξης ’91, ’92 και ’93 (αποφοίτησης ’93, ’94 και ’95), οι οποίοι πλέον βρίσκονται στο τελικό στάδιο της υπηρεσιακής τους πορείας. Με το υπό συζήτηση νομοσχέδιο, η συγκεκριμένη αποκατάσταση όχι μόνο αναιρείται, αλλά και η υποτιθέμενη «ομαλή μετάβαση» δεν υφίσταται στην πράξη, καθώς επηρεάζονται βαθμολογικά στελέχη με πάνω από 32 έτη πραγματικής υπηρεσίας.

    Καμία υπηρεσιακή κατηγορία δεν μπορεί να αποδεχθεί τέτοια μορφή ηθικής απαξίωσης, η οποία εκλαμβάνεται ως τιμωρητική και οδηγεί σε νέα βαθμολογική στασιμότητα — μάλιστα από την ίδια πολιτική παράταξη που πριν από δύο μόλις έτη είχε προβεί στη θεσμική δικαίωση μέσω του κ. Παναγιωτόπουλου. Η εφαρμογή του νέου νομοσχεδίου, όπως παρουσιάζεται, θα αποτελέσει ένα πρωτοφανές φαινόμενο στην κοινοβουλευτική πρακτική: θα διακόψει την έννοια της θεσμικής και πολιτικής συνέχειας, υπονομεύοντας την εμπιστοσύνη των στελεχών στους θεσμούς.

    Για όλους τους παραπάνω λόγους ζητώ:

    • Τη διατήρηση της ρύθμισης του άρθρου 52 του ν. 5018/2023,
    • Την απαλοιφή των τελικών διατάξεων που καταργούν το άρθρο 37 του ν. 4494/2017 από το παρόν πολυνομοσχέδιο,
    • Την τροποποίηση του Παραρτήματος Α’, ώστε οι ΑΣΣΥ κατάταξης ’91, ’92 και ’93 (αποφοίτησης ’93, ’94 και ’95) να συνεχίσουν να λαμβάνουν τον καταληκτικό βαθμό του Συνταγματάρχη και αντίστοιχων μέχρι την αποστρατεία τους το 2028.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 21:44 | Νικόλαος

    Άρθρο 106
    Υποχρεώσεις αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών
    «Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί απαγορεύεται:…γ) να συμμετέχουν σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων οι οποίες ασκούν κριτική σε θέματα διοίκησης, οργάνωσης και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων»,
    Η εν λόγω διάταξη, παραβιάζει ευθέως το άρθρο 12 του Συντάγματος, το οποίο επιτρέπει σ’ όλους τους Έλληνες (ανεξαιρέτως) να συνιστούν μη κερδοσκοπικά σωματεία. Ειδικώς , προσβάλλονται οι υφιστάμενες Ομοσπονδίες των στρατιωτικών (ΠΟΜΕΝΣ-ΠΟΕΣ), καθόσον περιορίζεται ο κύριος λειτουργικός τους σκοπός που είναι η προάσπιση των δικαιωμάτων των στρατιωτικών. Προδήλως γίνεται αντιληπτό , ότι ο εν λόγω σκοπός επιτυγχάνεται -κατά κανόνα- με την άσκηση του δικαιώματος λογοκρισίας και διορθωτικής παρέμβασης σε οργανωτικές και λειτουργικές ατέλειες και δυσλειτουργίες του στρατεύματος.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 21:47 | Νικόλαος

    Άρθρο 106
    Υποχρεώσεις αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών
    «Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί απαγορεύεται:…γ) να συμμετέχουν σε νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων οι οποίες ασκούν κριτική σε θέματα διοίκησης, οργάνωσης και λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων»,
    Η εν λόγω διάταξη, παραβιάζει ευθέως το άρθρο 12 του Συντάγματος, το οποίο επιτρέπει σ’ όλους τους Έλληνες (ανεξαιρέτως) να συνιστούν μη κερδοσκοπικά σωματεία. Ειδικώς , προσβάλλονται οι υφιστάμενες Ομοσπονδίες των στρατιωτικών (ΠΟΜΕΝΣ-ΠΟΕΣ), καθόσον περιορίζεται ο κύριος λειτουργικός τους σκοπός που είναι η προάσπιση των δικαιωμάτων των στρατιωτικών. Προδήλως γίνεται αντιληπτό , ότι ο εν λόγω σκοπός επιτυγχάνεται -κατά κανόνα- με την άσκηση του δικαιώματος λογοκρισίας και διορθωτικής παρέμβασης σε οργανωτικές και λειτουργικές ατέλειες και δυσλειτουργίες του στρατεύματος.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 21:46 | ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ

    Άρθρο 106
    Παράγραφος1β , να προστεθεί στο τέλος
    1. Οι αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί απαγορεύεται :
    β. να συμμετέχουν σε συνεταιρισμούς , οι οποίοι αποσκοπούν σε εμπορική δραστηριότητα και προσκόμιση κέρδους «πλην των ΟΣΜΑΕΣ. ΟΣΜΑΝ ΚΑΙ ΟΣΜΟΣΑ».

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 21:39 | Παντελής

    Το σύνολο των στελεχών ζητάνε άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου . Την φωνή μας αν δεν την υπολογίζουν εδώ στα σχόλια θα την υπολογίσουν σίγουρα στις κάλπες το 27 που είναι σε περίπου ένα χρόνο από τώρα.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 21:13 | Σεμιτζής ΕΥ

    4 Δεκεμβρίου 2025, 20:57 | MARGARITAΜόνιμος ΣύνδεσμοςΓενική εικόνα του νόμου:
    Ο νόμος χάνει την ισορροπία ανάμεσα στον εκσυγχρονισμό και την εμπιστοσύνη προς τα στελέχη, επειδή υποβαθμίζει όσους ήδη υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις.Αξιολόγηση:
    Δίνεται μεγάλο περιθώριο για αυθαιρεσία. Δεν είναι σωστό η αξιολόγηση να εξαρτάται σχεδόν μόνο από τον άμεσο διοικητή, γιατί έτσι υπάρχει κίνδυνος μεροληψίας και άδικων κρίσεων.Οργανικές θέσεις:
    Δεν είναι ξεκάθαρες. Τα στελέχη δεν γνωρίζουν ποια θα είναι τα καθήκοντά τους και τα όρια των ευθυνών τους ανά βαθμό και ειδικότητα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άδικη κατανομή εργασίας, αυθαίρετες εντολές και υπερφόρτωση των χαμηλών βαθμών. Πρέπει να δημοσιοποιηθούν οι οργανικές θέσεις, ώστε όλοι να ξέρουν τι δικαιούνται και τι υποχρεώσεις έχουν.Προαγωγές:
    Το νομοσχέδιο προβλέπει μόνο τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στο βαθμό για να κριθεί κάποιος για προαγωγή. Δεν υπάρχει μέγιστο όριο ούτε καθαρή σειρά προτεραιότητας για τις διάφορες κατηγορίες προσωπικού. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στο να προαχθούν ΕΜΘ πριν από ΑΣΣΥ, χωρίς διαφανή κριτήρια, αφήνοντας άλλες σειρές σε αβεβαιότητα. Πρέπει να οριστεί ξεκάθαρη σειρά προτεραιότητας, ώστε να υπάρχει αξιοκρατία και ίση μεταχείριση.Νομικές αντιρρήσεις – Άρθρο 56:
    Το άρθρο καταργεί επιλεκτικά τον ν.δ. 445/1974 μόνο για τους Μόνιμους Υπαξιωματικούς, ενώ παραμένει σε ισχύ για ΕΠΟΠ και ΕΜΘ. Έτσι δημιουργούνται δύο διαφορετικά καθεστώτα Ανθυπασπιστών χωρίς λόγο, κάτι που παραβιάζει την ισότητα και την επαγγελματική δικαιοσύνη. Τα στελέχη είχαν χτίσει την καριέρα και τις προσδοκίες τους με βάση το παλιό πλαίσιο. Χρειάζεται ενιαίο και δίκαιο σύστημα ιεραρχίας και προαγωγών για όλους.Πτυχιούχοι ΑΕΙ:
    Το νομοσχέδιο φαίνεται να καταργεί ή να περιορίζει τα βαθμολογικά οφέλη που είχαν τα στελέχη ΑΣΣΥ με πτυχίο ΑΕΙ, σύμφωνα με τον Ν. 3883/2010. Ο νόμος αυτός είχε δώσει κίνητρο στα στελέχη να σπουδάσουν, αναγνωρίζοντας το πτυχίο ως προσόν για ταχύτερη εξέλιξη. Η κατάργηση αυτών των δικαιωμάτων αδικεί όσους επένδυσαν χρόνο και χρήμα στις σπουδές τους, δημιουργεί ανισότητες και υπονομεύει την εμπιστοσύνη τους προς την Πολιτεία. Το τελικό νομοσχέδιο πρέπει να διατηρήσει την αναγνώριση του πτυχίου, αλλιώς θα υπάρξουν πολλές νομικές αντιδράσεις και δυσαρέσκεια στο προσωπικό

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 21:17 | Βασίλης

    Κατά την εξέταση του άρθρου 106, διαπιστώνεται ότι η περιοριστική αναφορά των ειδικοτήτων που δύνανται να ασκούν ιδιωτικό έργο δεν τεκμηριώνεται επαρκώς ως προς τα συνταγματικά όρια των επιτρεπτών περιορισμών στα δικαιώματα των στρατιωτικών. Ειδικότερα, ο αποκλεισμός στελεχών οικονομικών και νομικών ειδικοτήτων δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια και δημιουργεί ζήτημα αντιθέσεως προς την αρχή της ισότητας (άρθρο 4 Συντ.), δεδομένου ότι δεν προσδιορίζονται ουσιώδεις διαφορές σε σχέση με άλλες επιστημονικές ειδικότητες για τις οποίες προβλέπεται η ίδια δυνατότητα.

    Ειδικότερα, οι Υγειονομικές ειδικότητες, το Οικονομικό, το Νομικό και το νεοσύστατο Κοινό Σώμα Πληροφορικής προέρχονται από τις μόνες στρατιωτικές σχολές αξιωματικών (ΣΣΑΣ και ΣΑΝ), στις οποίες η φοίτηση διεξάγεται παραλλήλως σε πανεπιστημιακά ιδρύματα και δεν εντάσσονται στα Α.Σ.Ε.Ι. Η ιδιαιτερότητα αυτή καθιστά επιβεβλημένη μία ενιαία και συνεκτική ρύθμιση για το σύνολο των εν λόγω επιστημονικών ειδικοτήτων, αποφεύγοντας αδικαιολόγητες διακρίσεις μεταξύ στελεχών που συγκροτούν κοινή εκπαιδευτική και επαγγελματική κατηγορία.

    Περαιτέρω, η γενική απαγόρευση άσκησης ιδιωτικού έργου για τις ανωτέρω ειδικότητες συνιστά περιορισμό της επαγγελματικής ελευθερίας (άρθρο 5 παρ. 1 Συντ.), χωρίς να προκύπτει εξειδικευμένη και αιτιολογημένη ανάγκη δημοσίου συμφέροντος που να επιβάλλει τη λήψη του ηπιότερου μέτρου. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 Συντ.), η επίτευξη της υπηρεσιακής αμεροληψίας δύναται να διασφαλισθεί με ηπιότερα μέσα, όπως σύστημα προηγούμενης αδείας από το οικείο Γενικό Επιτελείο εκάστου στελέχους, καθορισμό ασυμβιβάστου και επιβολή δεοντολογικών περιορισμών.

    Εκ των ανωτέρω προκύπτει ότι η διατήρηση του αποκλεισμού των οικονομικών και νομικών ειδικοτήτων δεν ανταποκρίνεται στο συνταγματικό πλαίσιο και δημιουργεί ζήτημα δυσανάλογου περιορισμού. Ως εκ τούτου, καθίσταται αναγκαία η επέκταση της εφαρμογής του άρθρου 106 και στα στελέχη των ανωτέρω ειδικοτήτων, με παράλληλη πρόβλεψη κατάλληλων μηχανισμών ελέγχου και αποτροπής σύγκρουσης συμφερόντων.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 21:05 | Απόστολης

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 20:57 | MARGARITA

    Γενική εικόνα του νόμου:
    Ο νόμος χάνει την ισορροπία ανάμεσα στον εκσυγχρονισμό και την εμπιστοσύνη προς τα στελέχη, επειδή υποβαθμίζει όσους ήδη υπηρετούν στις Ένοπλες Δυνάμεις.

    Αξιολόγηση:
    Δίνεται μεγάλο περιθώριο για αυθαιρεσία. Δεν είναι σωστό η αξιολόγηση να εξαρτάται σχεδόν μόνο από τον άμεσο διοικητή, γιατί έτσι υπάρχει κίνδυνος μεροληψίας και άδικων κρίσεων.

    Οργανικές θέσεις:
    Δεν είναι ξεκάθαρες. Τα στελέχη δεν γνωρίζουν ποια θα είναι τα καθήκοντά τους και τα όρια των ευθυνών τους ανά βαθμό και ειδικότητα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άδικη κατανομή εργασίας, αυθαίρετες εντολές και υπερφόρτωση των χαμηλών βαθμών. Πρέπει να δημοσιοποιηθούν οι οργανικές θέσεις, ώστε όλοι να ξέρουν τι δικαιούνται και τι υποχρεώσεις έχουν.

    Προαγωγές:
    Το νομοσχέδιο προβλέπει μόνο τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στο βαθμό για να κριθεί κάποιος για προαγωγή. Δεν υπάρχει μέγιστο όριο ούτε καθαρή σειρά προτεραιότητας για τις διάφορες κατηγορίες προσωπικού. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στο να προαχθούν ΕΜΘ πριν από ΑΣΣΥ, χωρίς διαφανή κριτήρια, αφήνοντας άλλες σειρές σε αβεβαιότητα. Πρέπει να οριστεί ξεκάθαρη σειρά προτεραιότητας, ώστε να υπάρχει αξιοκρατία και ίση μεταχείριση.

    Νομικές αντιρρήσεις – Άρθρο 56:
    Το άρθρο καταργεί επιλεκτικά τον ν.δ. 445/1974 μόνο για τους Μόνιμους Υπαξιωματικούς, ενώ παραμένει σε ισχύ για ΕΠΟΠ και ΕΜΘ. Έτσι δημιουργούνται δύο διαφορετικά καθεστώτα Ανθυπασπιστών χωρίς λόγο, κάτι που παραβιάζει την ισότητα και την επαγγελματική δικαιοσύνη. Τα στελέχη είχαν χτίσει την καριέρα και τις προσδοκίες τους με βάση το παλιό πλαίσιο. Χρειάζεται ενιαίο και δίκαιο σύστημα ιεραρχίας και προαγωγών για όλους.

    Πτυχιούχοι ΑΕΙ:
    Το νομοσχέδιο φαίνεται να καταργεί ή να περιορίζει τα βαθμολογικά οφέλη που είχαν τα στελέχη ΑΣΣΥ με πτυχίο ΑΕΙ, σύμφωνα με τον Ν. 3883/2010. Ο νόμος αυτός είχε δώσει κίνητρο στα στελέχη να σπουδάσουν, αναγνωρίζοντας το πτυχίο ως προσόν για ταχύτερη εξέλιξη. Η κατάργηση αυτών των δικαιωμάτων αδικεί όσους επένδυσαν χρόνο και χρήμα στις σπουδές τους, δημιουργεί ανισότητες και υπονομεύει την εμπιστοσύνη τους προς την Πολιτεία. Το τελικό νομοσχέδιο πρέπει να διατηρήσει την αναγνώριση του πτυχίου, αλλιώς θα υπάρξουν πολλές νομικές αντιδράσεις και δυσαρέσκεια στο προσωπικό

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 20:36 | Χάρης

    Ο Βαθμός Ανθυπασπιστή τον οποίο έχω εδώ και τέσσερα χρόνια, θα τον συνεχίσω να τον έχω για τα υπόλοιπα έξι χρόνια θητείας!!! Θα έχω ένα βαθμό δηλαδή, ο οποίος δεν υπάρχει σε καμία Ιεραρχία του νομοσχεδίου και θα πρέπει να νιώθω και στέλεχος των ΕΔ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ για τα χρόνια που υπηρέτησα την πατρίδα. Λυπάμαι πάρα πολύ.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 20:19 | Κωνσταντίνος

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 20:39 | Αγγελική

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 20:41 | Φώτιος Μπάτζιος

    Αναφορά μου στον Συνήγορο του Πολίτη:
    Με την παρούσα αναφορά ζητώ την παρέμβασή σας σχετικά με τις διατάξεις των άρθρων 101 και 111 παρ. 3 του υπό διαβούλευση Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, που ρυθμίζουν τις «ειδικές καταστάσεις» υπηρεσίας των στρατιωτικών στελεχών, καθώς και την υποχρεωτική, καθολική επαναπαραπομπή όλων όσων ήδη τελούν σε ειδικές καταστάσεις σε ανώτατη υγειονομική επιτροπή εντός τριετίας.
    Οι εν λόγω ρυθμίσεις εγείρουν σοβαρά ζητήματα παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων, καθώς και ζητήματα συμβατότητας με το εθνικό, ενωσιακό και διεθνές δίκαιο προστασίας των ατόμων με αναπηρία ή χρόνια προβλήματα υγείας.
    Είμαι εν ενεργεία στρατιωτικός, τελώ σε αναγνωρισμένη ειδική κατάσταση υγείας σύμφωνα με το ισχύον υπηρεσιακό καθεστώς (κατάσταση ελαφράς υπηρεσίας), έχω υποβληθεί σε όλες τις προβλεπόμενες υγειονομικές κρίσεις και υπηρετώ κανονικά σε καθήκοντα γραφείου.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο προβλέπει ότι:
    στο άρθρο 101 ορίζονται οι ειδικές καταστάσεις υγείας των στελεχών,
    στην περ. ζ του άρθρου 111 παρ. 3 ορίζεται ότι όλα τα στελέχη που τελούν ήδη σε ειδικές καταστάσεις υποχρεώνονται να παραπεμφθούν εκ νέου, εντός τριετίας, σε ανώτατη υγειονομική επιτροπή, χωρίς εξαίρεση, χωρίς κριτήρια και χωρίς αιτιολόγηση.
    Νομικές πλημμέλειες των άρθρων 101 και 111 παρ. 3
    **3.1 Παραβίαση της ανθρώπινης αξίας και της σωματικής ακεραιότητας (Άρθρο 2 παρ. 1 και 5 παρ. 1 & 5 Συντάγματος)**
    Η διάταξη επιβάλλει υποχρεωτική και αδιακρίτως εφαρμοζόμενη ιατρική εξέταση, ανεξαρτήτως:
    φύσης πάθησης,
    βαθμού αναπηρίας,
    σταθερότητας ή μη της κατάστασης,
    πρόσφατης υγειονομικής κρίσης.
    Αυτό συνιστά επέμβαση στη σωματική και ψυχική ακεραιότητα, χωρίς εξατομικευμένη ιατρική ή υπηρεσιακή ανάγκη.
    Παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας (Άρθρο 25 παρ. 1 Συντ.)
    Η καθολική επανεξέταση:
    δεν εξυπηρετεί τεκμηριωμένο σκοπό,
    δεν αποτελεί αναγκαίο μέτρο,
    δεν είναι το ηπιότερο μέσο,
    επιβάλλεται χωρίς αιτιολόγηση.
    Είναι δυσανάλογη, καθώς αντιμετωπίζει όλα τα στελέχη ως ομοιόμορφα, χωρίς εξατομίκευση.
    **3.3 Παραβίαση της ειδικής προστασίας των ατόμων με αναπηρία
    (Άρθρο 21 παρ. 2 και 3 Συντ.)**
    Η Πολιτεία υποχρεούται να λαμβάνει μέτρα προστασίας για άτομα με χρόνια ή μη αναστρέψιμες παθήσεις.
    Αντίθετα, η προτεινόμενη ρύθμιση:
    επιβαρύνει ψυχολογικά,
    αποσταθεροποιεί υπηρεσιακά,
    δημιουργεί ανασφάλεια,
    ενδέχεται να οδηγήσει σε απώλεια δικαιωμάτων,
    δεν παρέχει εξαίρεση για μη αναστρέψιμες ή σταθερές παθήσεις.
    **3.4 Παραβίαση του δικαιώματος προστασίας δεδομένων υγείας
    (Άρθρο 9Α Συντ., GDPR άρθρα 5 & 9)**
    Η υποχρεωτική, μαζική και περιοδική συλλογή ευαίσθητων δεδομένων υγείας:
    υπερβαίνει το μέτρο της αναγκαιότητας,
    αντιβαίνει στη αρχή της ελαχιστοποίησης δεδομένων,
    δεν στηρίζεται σε ειδική εξατομικευμένη αιτιολόγηση,
    συνιστά υπερεπεξεργασία κατά τον GDPR.
    Παραβίαση της Σύμβασης του Οβιέδο και του Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας
    Οι κανόνες ιατρικής δεοντολογίας (Ν. 3418/2005) και η Σύμβαση του Οβιέδο (Ν. 2619/1998) απαιτούν:
    ιατρική αναγκαιότητα,
    ενημερωμένη συναίνεση,
    αποφυγή περιττών ιατρικών πράξεων.
    Η διάταξη αντιστρέφει αυτές τις αρχές και επιβάλλει ιατρικό έλεγχο ως διοικητική διαδικασία.
    Παραβίαση του Άρθρου 8 ΕΣΔΑ και της νομολογίας του ΕΔΔΑ
    Η σωματική ακεραιότητα και τα ιατρικά δεδομένα εμπίπτουν στην «ιδιωτική ζωή».
    Η υποχρεωτική επανεξέταση:
    συνιστά επέμβαση στο άρθρο 8,
    δεν πληροί το κριτήριο της αναγκαιότητας,
    δεν τεκμηριώνει θεμιτό σκοπό με αναλογικό τρόπο.
    Η πρόσφατη απόφαση O.G. κ. Ελλάδας (2024) αναγνωρίζει ότι μη αναγκαίες ιατρικές πράξεις παραβιάζουν το άρθρο 8.
    Παραβίαση της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD)
    Τα άρθρα 22, 25 και 27 της CRPD:
    προστατεύουν τα ιατρικά δεδομένα,
    απαγορεύουν διακριτική μεταχείριση λόγω αναπηρίας,
    υποχρεώνουν τα κράτη να στηρίζουν την απασχόληση ατόμων με αναπηρίες.
    Η ρύθμιση εισάγει έμμεση διάκριση εις βάρος στελεχών με αναπηρία, αφού αδιακρίτως επιβάλλει επανακρίσεις, δημιουργώντας υπηρεσιακή ανασφάλεια και κίνδυνο απώλειας θέσης.
    Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, σας ζητώ:
    Να εξετάσετε την συμβατότητα των άρθρων 101 και 111 παρ. 3 με το Σύνταγμα, το ενωσιακό και διεθνές δίκαιο.
    Να προβείτε, εφόσον κριθεί σκόπιμο, σε θεσμική σύσταση/παρατήρηση προς το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας για την αναθεώρηση των διατάξεων αυτών.
    Να επισημάνετε την ανάγκη για:
    εξαίρεση από υποχρεωτική επανεξέταση των μη αναστρέψιμων παθήσεων,
    εξατομίκευση των παραπομπών,
    προστασία δεδομένων υγείας,
    τήρηση της αναλογικότητας,
    εγγυήσεις για τα άτομα με αναπηρία.
    Να ενημερωθώ για τις ενέργειές σας σύμφωνα με την πάγια διαδικασία του θεσμού.
    Η προτεινόμενη ρύθμιση εισάγει μαζική, μη εξατομικευμένη και δυσανάλογη διοικητική επιβάρυνση σε χιλιάδες στελέχη, πολλά εκ των οποίων πάσχουν από χρόνιες ή μη αναστρέψιμες παθήσεις. Η παρέμβασή σας θεωρώ ότι είναι κρίσιμη για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων μας και για την αποφυγή μελλοντικών υπηρεσιακών και κοινωνικών αδικιών.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 20:39 | Φώτιος Μπάτζιος

    Επιστολή μου προς την ΕΣΑμΕΑ:
    Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε, Αξιότιμα μέλη του Γενικού Συμβουλίου της ΕΣΑμεΑ
    Ονομάζομαι Μπάτζιος Φώτιος, είμαι εν ενεργεία στρατιωτικός και με την παρούσα επιστολή θα ήθελα να σας ενημερώσω για κάποιο θέμα.
    Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, έθεσε σε δημόσια διαβούλευση πολυνομοσχέδιο την 20η Νοεμβρίου 2025 23:40 (πάντα τα μεσάνυχτα κατά την προσφιλή τακτική του). Επειδή τελώ ήδη σε ειδική κατάσταση για λόγους υγείας, κατά το ισχύον μέχρι σήμερα καθεστώς αφού διέτρεξα το σύνολο του νομοσχεδίου διαπίστωσα ότι στο μέρος Ζ΄ του υπό διαβούλευση Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, και ιδίως στα άρθρα 101 («Ειδικές καταστάσεις») και 111 παρ. 3 («Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Ζ΄»), το υπουργείο δείχνει ακόμα για μια φορά προκλητική στάση απέναντι στους στρατιωτικούς με σοβαρά και χρόνια προβλήματα υγείας (θυμόσαστε πέρσι σας είχα γνωρίσει την προσπάθεια τους με ένα κατάπτυστο άρθρο σε άλλο νομοσχέδιο που είχε ανέβει στην δημόσια διαβούλευση όπου ήθελαν να καταργήσουν το αμετάθετο τους. Ευτυχώς με την έγκαιρη παρέμβαση σας αυτό απετράπει).
    Κατόπιν αυτών απευθύνομαι για μια ακόμα φορά στην ΕΣΑμεΑ, ως κορυφαίο φορέα εκπροσώπησης των ατόμων με αναπηρία στη χώρα, προκειμένου να θέσω υπ’ όψιν σας ορισμένα σοβαρά ζητήματα συμβατότητας των εν λόγω διατάξεων με το ελληνικό Σύνταγμα, το ενωσιακό και το διεθνές δίκαιο προστασίας των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία, και να παρακαλέσω για την θεσμική σας παρέμβαση.
    1. Περιεχόμενο των άρθρων 101 και 111 παρ. 3
    Το άρθρο 101 ορίζει τις «ειδικές καταστάσεις» στις οποίες τίθενται μόνιμοι εν ενεργεία αξιωματικοί και μόνιμοι υπαξιωματικοί που, λόγω τραύματος, νοσήματος ή πάθησης, δεν μπορούν να ασκούν πλήρως τα καθήκοντα του βαθμού/ειδικότητάς τους και εκτελούν, ως επί το πλείστον, καθήκοντα γραφείου.
    Το άρθρο 111 παρ. 3 προβλέπει ότι όσοι έχουν τεθεί, κατά το προϊσχύσαν καθεστώς (ν.δ. 1400/1973), σε αντίστοιχες ειδικές καταστάσεις, «παραπέμπονται στην οικεία ανώτατη υγειονομική επιτροπή εντός τριών (3) ετών από την έναρξη ισχύος» του νέου Μέρους Ζ΄, προκειμένου να κριθεί οριστικά η σωματική τους ικανότητα και, ανάλογα με την κρίση, είτε να επανέλθουν στην ενεργό υπηρεσία είτε να παραμείνουν σε ειδική κατάσταση μέχρι την αποστρατεία.
    Η παραπομπή αυτή είναι καθολική, υποχρεωτική και χωρίς εξαίρεση, ανεξάρτητα από:
    τη φύση της πάθησης (χρόνια, μη αναστρέψιμη, σταθερή),
    την πρόσφατη ή μη αξιολόγηση της υγείας,
    την επιθυμία ή μη του ίδιου του στελέχους.
    2. Ζητήματα συνταγματικότητας και προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων
    Η ρύθμιση αυτή, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα αυτεπάγγελτης επανεξέτασης από ΑΥΕ μετά την παρέλευση τριετίας (άρθρο 102), εγείρει καίρια ζητήματα:
    1. Αξία του ανθρώπου και σωματική/ψυχική ακεραιότητα
    Άρθρο 2 παρ. 1 Συντ.: ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου ως πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.
    Άρθρο 5 παρ. 1 και 5 Συντ.: ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας και ειδικό δικαίωμα προστασίας της υγείας και της γενετικής ταυτότητας, καθώς και προστασία έναντι βιοϊατρικών παρεμβάσεων.
    Η υποχρεωτική και αδιάκριτη επανεξέταση όλων των στελεχών με αναπηρία ή χρόνια πάθηση, ανεξάρτητα από την κατάσταση της υγείας τους, συνιστά σημαντική επέμβαση στη σωματική και ψυχική τους ακεραιότητα, η οποία δεν φαίνεται να στηρίζεται σε εξατομικευμένη αναγκαιότητα.
    3.Προστασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ειδικά δεδομένων υγείας
    Άρθρο 9Α Συντ.: δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή και επεξεργασία προσωπικών δεδομένων.
    ΓΚΠΔ (Κανονισμός (ΕΕ) 2016/679) – άρθρο 9: τα δεδομένα υγείας αποτελούν «ειδική κατηγορία», η επεξεργασία των οποίων κατ’ αρχήν απαγορεύεται, εκτός εάν συντρέχει ρητή, νόμιμη και απολύτως αναγκαία εξαίρεση.
    Ν. 4624/2019 (μέτρα εφαρμογής ΓΚΠΔ στην Ελλάδα).
    Η οριζόντια, επαναλαμβανόμενη και υποχρεωτική παραπομπή όλων των στελεχών σε υγειονομικές επιτροπές συνεπάγεται μαζική και περιοδική επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων υγείας, χωρίς να προκύπτει σαφής, εξατομικευμένη ανάγκη ή τεκμηρίωση αναλογικότητας.
    4.Ειδική φροντίδα για άτομα με αναπηρία
    Άρθρο 21 παρ. 2 και 3 Συντ.: ειδική φροντίδα για όσους πάσχουν από ανίατη σωματική ή πνευματική νόσο και υποχρέωση του Κράτους να λαμβάνει ειδικά μέτρα για την προστασία της αναπηρίας.
    Η καθολική και υποχρεωτική επανεξέταση χωρίς εξαίρεση ακόμη και για άτομα με μη αναστρέψιμες, σταθερές παθήσεις, αντί να συνιστά μέτρο προστασίας, μπορεί να εκληφθεί ως πηγή διοικητικής ομηρίας και ψυχολογικής επιβάρυνσης.
    5.Αρχή της αναλογικότητας
    Άρθρο 25 παρ. 1 Συντ.: τα δικαιώματα ισχύουν και έναντι της διοίκησης, η οποία οφείλει να σέβεται την αρχή της αναλογικότητας. Η υποχρεωτική παραπομπή όλων των στελεχών σε ειδικές καταστάσεις εντός τριετίας, ανεξαρτήτως πραγματικής ανάγκης, αντίκειται στην αρχή ότι κάθε περιορισμός θεμελιώδους δικαιώματος πρέπει να είναι:
    κατάλληλος,
    αναγκαίος (να μην υπάρχει ηπιότερο μέσο),
    και ανάλογος προς τον επιδιωκόμενο σκοπό.
    6. Ιατρική δεοντολογία, συναίνεση και βιοϊατρικές παρεμβάσεις
    Η ελληνική έννομη τάξη, με τον Ν. 3418/2005 (Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας), κυρωμένη και ενισχυμένη από τη Σύμβαση του Οβιέδο (Ν. 2619/1998), έχει υιοθετήσει με σαφήνεια την αρχή της ελεύθερης και εν επιγνώσει συναίνεσης σε κάθε ιατρική πράξη.
    Ειδικότερα:
    Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας προβλέπει την υποχρέωση ενημέρωσης (άρθρο 11) και την απαίτηση συναίνεσης του ασθενούς (άρθρο 12), καθώς και την υποχρέωση αποφυγής περιττών ή δυσανάλογων ιατρικών πράξεων.
    Η Σύμβαση του Οβιέδο, την οποία η Ελλάδα έχει κυρώσει, κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε ατόμου στην σωματική και ψυχική του ακεραιότητα και απαιτεί την ελεύθερη και εν επιγνώσει συναίνεση για ιατρικές παρεμβάσεις, με περιορισμένες μόνο εξαιρέσεις.
    Συνεπώς, μια τυπική, περιοδική, διοικητικά επιβαλλόμενη παραπομπή όλων των στελεχών σε ειδικές καταστάσεις, χωρίς να προκύπτουν νέα ιατρικά δεδομένα, έρχεται σε ένταση με τις αρχές της ιατρικής δεοντολογίας και το βιοϊατρικό δίκαιο.
    7. Ενωσιακό και ευρωπαϊκό δίκαιο – Ιδιωτική ζωή, σωματική ακεραιότητα και δεδομένα υγείας
    1. Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ Ο Χάρτης κατοχυρώνει:
    την ανθρώπινη αξιοπρέπεια (άρθρο 1),
    το δικαίωμα στη σωματική και ψυχική ακεραιότητα και την ελεύθερη, εν επιγνώσει συναίνεση στον τομέα της ιατρικής (άρθρο 3),
    την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα (άρθρο 8),
    την απαγόρευση διακρίσεων, μεταξύ άλλων λόγω αναπηρίας (άρθρο 21),
    το δικαίωμα σε υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας (άρθρο 35).
    Η καθολική επανεξέταση ατόμων με αναπηρία/χρόνια πάθηση, ως προϋπόθεση διατήρησης της υπηρεσιακής τους κατάστασης, μπορεί να δημιουργεί έμμεση διάκριση λόγω αναπηρίας και να αντιβαίνει στην υποχρέωση εύλογων προσαρμογών και προστασίας της επαγγελματικής τους θέσης.
    8. Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ)
    Το άρθρο 8 ΕΣΔΑ προστατεύει το δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής, το οποίο περιλαμβάνει την σωματική και ψυχική ακεραιότητα και την προστασία των ιατρικών δεδομένων.
    Η πρόσφατη απόφαση O.G. και άλλοι κατά Ελλάδας (23.1.2024) κατέληξε ότι ο εξαναγκασμός σε ιατρικές εξετάσεις (αιμοληψία) και η δημοσιοποίηση ευαίσθητων δεδομένων υγείας χωρίς επαρκή προστασία και αναλογικότητα συνιστούν παραβίαση του άρθρου 8 ΕΣΔΑ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο υπογράμμισε την ανάγκη αυστηρής τήρησης των αρχών της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας σε κάθε επέμβαση στον χώρο των ιατρικών δεδομένων.
    Αν και στην περίπτωσή μας δεν τίθεται ζήτημα δημοσιοποίησης, η ίδια λογική αναλογικότητας ισχύει και για την υποχρεωτική, μη εξατομικευμένη ιατρική εξέταση.
    9. Διεθνές δίκαιο αναπηρίας – Σύμβαση ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες
    Η Ελλάδα έχει κυρώσει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD), η οποία έχει ως σκοπό την προαγωγή, προστασία και διασφάλιση της πλήρους και ισότιμης απόλαυσης όλων των δικαιωμάτων από τα άτομα με αναπηρία και την προώθηση του σεβασμού της εγγενούς αξιοπρέπειάς τους.
    Ειδικότερα:
    Το άρθρο 22 CRPD προστατεύει το απόρρητο των πληροφοριών για την υγεία των ατόμων με αναπηρία.
    Το άρθρο 25 αναγνωρίζει το δικαίωμα στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο υγείας χωρίς διακρίσεις λόγω αναπηρίας.
    Το άρθρο 27 αναγνωρίζει το δικαίωμα στην εργασία και στην απαγόρευση διάκρισης στην απασχόληση λόγω αναπηρίας, συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης για εύλογη προσαρμογή και προστασία από αυθαίρετη απώλεια εργασίας.
    Ένα καθεστώς όπου άτομα με αναπηρία, ήδη ενταγμένα σε ειδικές καταστάσεις εργασίας, υποχρεώνονται σε μαζική, μη εξατομικευμένη επανεξέταση ως προϋπόθεση για τη διατήρηση της υπηρεσιακής τους θέσης, χωρίς κριτήρια και χωρίς εγγυήσεις, κινδυνεύει να αντιβαίνει τόσο στην αρχή της μη διάκρισης όσο και στην υποχρέωση διατήρησης και προώθησης της απασχόλησης των ατόμων με αναπηρία.
    10. Επιβάρυνση της Διοίκησης και των Επιτροπών:
    Η καθολική παραπομπή όλων των στελεχών σε ειδικές καταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με μη αναστρέψιμες και σταθερές παθήσεις, θα οδηγήσει σε δυσανάλογη επιβάρυνση των Ανώτατων Υγειονομικών Επιτροπών (ΑΥΕ). Ο μαζικός αυτός φόρτος εργασίας, που δεν εξυπηρετεί σαφή ιατρικό ή υπηρεσιακό σκοπό, θα δυσχεράνει την ορθή εξέταση των νέων ή πραγματικά μεταβαλλόμενων ιατρικών περιπτώσεων.
    11. Προσωπική διάσταση και άμεσος αντίκτυπος
    Ως εν ενεργεία στρατιωτικός σε ειδική κατάσταση, με χρόνια πάθηση πιστοποιημένη από αρμόδιες υγειονομικές επιτροπές, ανήκω στην κατηγορία των στελεχών που, με βάση το άρθρο 111 παρ. 3, θα παραπεμφθούν υποχρεωτικά εκ νέου σε ανώτατη υγειονομική επιτροπή εντός τριετίας, ανεξάρτητα από το αν υφίστανται νέα ιατρικά δεδομένα.
    Αυτό δημιουργεί:
    αίσθημα διαρκούς διοικητικής και επαγγελματικής ανασφάλειας,
    ψυχολογική επιβάρυνση λόγω επαναλαμβανόμενης αμφισβήτησης μιας ήδη κριθείσας αναπηρίας/πάθησης,
    κίνδυνο δυσμενούς μεταχείρισης ή και de facto «εκκαθάρισης» προσωπικού με αναπηρία, υπό τον μανδύα ιατρικής επανεξέτασης.
    Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, παρακαλώ θερμά η ΕΣΑμεΑ:
    1. Να εξετάσει εμπεριστατωμένα τις διατάξεις των άρθρων 101 και 111 παρ. 3 του υπό διαβούλευση Σχεδίου Νόμου του ΥΠΕΘΑ, ως προς τη συμβατότητά τους με:
    το Σύνταγμα,
    τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων (ΓΚΠΔ) και τον ν. 4624/2019,
    τη Σύμβαση του Οβιέδο,
    την ΕΣΔΑ και τη νομολογία του ΕΔΔΑ, ιδίως την απόφαση O.G. κ.ά. κατά Ελλάδας,
    τη Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD).
    2. Να αναλάβει θεσμική παρέμβαση:
    στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης,
    προς το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας,
    και προς τις αρμόδιες κοινοβουλευτικές επιτροπές,
    με στόχο:
    είτε τη διαγραφή της υποχρεωτικής, καθολικής επανεξέτασης εντός τριετίας,

    είτε τη ριζική τροποποίησή της, ώστε η παραπομπή σε υγειονομική επιτροπή να είναι:
    εξατομικευμένη,
    αιτιολογημένη,
    συνδεδεμένη με νέα ουσιώδη ιατρικά δεδομένα ή ειδικώς τεκμηριωμένη υπηρεσιακή ανάγκη,
    με πρόβλεψη εξαιρέσεων για μη αναστρέψιμες ή σταθερές παθήσεις,
    και με ρητή κατοχύρωση του δικαιώματος ένστασης του στελέχους.
    3. Να εντάξει το συγκεκριμένο ζήτημα στις ευρύτερες δράσεις της για την εφαρμογή της CRPD στον χώρο της εργασίας και, ειδικότερα, στον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων, όπου τα στελέχη με αναπηρία – χρόνιες παθήσεις παραμένουν συχνά «αόρατα» στην δημόσια συζήτηση.
    Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω ότι το αίτημά μου δεν αφορά μόνο την προσωπική μου περίπτωση, αλλά ένα ευρύτερο σύνολο στρατιωτικών με αναπηρία- χρόνια πάθηση, οι οποίοι, μετά από μια οδυνηρή διαδρομή υγείας και κρίσεων σωματικής ικανότητας, έχουν ενταχθεί σε ειδικές καταστάσεις με σκοπό να συνεχίσουν να υπηρετούν με αξιοπρέπεια και σεβασμό στην κατάσταση της υγείας τους. Η προτεινόμενη καθολική και υποχρεωτική επανεξέταση απειλεί να ανατρέψει αυτό το εύθραυστο ισοζύγιο.
    Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την προσοχή και για κάθε ενέργεια στην οποία τυχόν προβείτε.
    Με ιδιαίτερη εκτίμηση

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 20:44 | Νικητας

    Καλησπέρα κ.υπουργε.Ειμαι ΕΠΟΠ επχιας ελαφράς υπηρεσίας εξαιτίας καί ένεκα της υπηρεσίας.Οταν λέτε ότι οι ελαφράς υπηρεσίας δεν δικαιούται επίδομα κινδύνου τι εννοείται;θα μας κόψετε χρήματα ενώ όλοι οι άλλοι θα δουν αυξήσεις;

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 20:14 | Ελπιδα

    ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ. ΆΠΟΣΥΡΣΗ!!

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 20:26 | ΧΡΗΣΤΟΣ Γ

    ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 106 ΠΑΡ. 2α**

    Η παρ. 2α του άρθρου 106 εισάγει αδικαιολόγητη και νομικά αβάσιμη προνομιακή μεταχείριση υπέρ των αξιωματικών του Υγειονομικού και του Κοινού Σώματος Πληροφορικής, επιτρέποντας αποκλειστικά σε αυτούς την άσκηση ιδιωτικού επιστημονικού έργου. Η διάταξη αυτή παραβιάζει άμεσα:

    1. Το άρθρο 4 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος (Αρχή Ισότητας)

    Ο νομοθέτης υποχρεούται να μεταχειρίζεται όμοιες κατηγορίες προσώπων με τον ίδιο τρόπο, εκτός αν συντρέχουν αντικειμενικοί, ουσιαστικοί και πρόσφοροι λόγοι που δικαιολογούν τη διαφοροποίηση. Στην προκειμένη περίπτωση, τέτοιοι λόγοι δεν παρατίθενται ούτε τεκμαίρονται. Η επιλογή δύο μόνο ειδικοτήτων ενώ στις ΕΔ υπηρετούν εκατοντάδες στελέχη με ισότιμη ή ανώτερη επιστημονική κατάρτιση είναι αντισυνταγματική και αυθαίρετη.

    2. Το άρθρο 103 παρ. 7 Συντάγματος

    Απαγορεύει τη δημιουργία «προσωπικών προνομίων» μέσα στη δημόσια διοίκηση. Η παρ. 2α δημιουργεί ακριβώς αυτό: ευνοϊκό καθεστώς άσκησης ιδιωτικού έργου για δύο μόνο ειδικότητες, χωρίς θεσμικό λόγο.

    3. Το άρθρο 25 παρ. 1 Συντάγματος (Αναλογικότητα)

    Η διαφοροποίηση πρέπει να είναι πρόσφορη, αναγκαία και αναλογική. Η εξαίρεση υπέρ Πληροφορικών και Υγειονομικών δεν εκπληρώνει καμία από τις τρεις προϋποθέσεις.

    —

    ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΗ ΔΙΑΤΑΞΗ

    ΣτΕ 1917/1998

    Το ΣτΕ έκρινε ότι κάθε διαφοροποίηση μεταξύ στελεχών των ΕΔ απαιτεί ειδική, σαφή και αντικειμενική αιτιολόγηση. Όταν αυτή λείπει, η ρύθμιση είναι παράνομη και ακυρώσιμη.
    Η παρ. 2α δεν παρέχει καμία αιτιολόγηση.

    ΣτΕ 2287/2015

    Κατοχυρώνεται η αρχή της αναλογικότητας. Η επιλεκτική εύνοια χωρίς λειτουργική ανάγκη θεωρείται υπέρβαση νομοθετικής εξουσίας.

    ΣτΕ 2399/2013 – 2307/2014

    Το Δικαστήριο ακυρώνει κάθε διάκριση μεταξύ κατηγοριών στελεχών όταν δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένη υπηρεσιακή ανάγκη.

    ΔΕφΑθ 1578/2021

    Επιβάλλει την υποχρέωση εξατομικευμένης κρίσης και αποδομεί οριζόντιες, άνευ αιτιολογίας διαφοροποιήσεις μεταξύ στελεχών.
    Η εξαίρεση υπέρ Πληροφορικών είναι οριζόντια, ατεκμηρίωτη και ως εκ τούτου ακυρωτέα.

    —

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ – ΥΨΗΛΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Η διάταξη του άρθρου 106 παρ. 2α δεν μπορεί να σταθεί σε κανένα επίπεδο νομικού ελέγχου:

    • δεν αιτιολογείται,
    • δεν στηρίζεται σε αντικειμενικό κριτήριο,
    • δημιουργεί προνόμια,
    • παραβιάζει ισότητα και αναλογικότητα,
    • έρχεται σε αντίθεση με πάγια νομολογία του ΣτΕ.

    Η θέσπισή της ως έχει εκθέτει το Υπουργείο σε βέβαιο κίνδυνο ακύρωσης από τα διοικητικά δικαστήρια.

    —

    ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ

    1. Άμεση επέκταση της διάταξης σε όλους τους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς των ΕΔ, ανεξαρτήτως Σώματος ή ειδικότητας.

    2. Ρητή και πλήρης αιτιολόγηση από τον εισηγητή:
    να εξηγηθεί με ποια λογική επιλέγεται ο Πληροφορικός έναντι όλων των άλλων επιστημονικών ειδικοτήτων, όταν μάλιστα δεν υφίσταται ούτε μία υπηρεσιακή ανάγκη που να το δικαιολογεί.

    Η παραμονή της διάταξης ως έχει συνιστά σοβαρό θεσμικό και νομικό σφάλμα.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 19:27 | Ι.Ν.

     Το πολυνομοσχέδιο σχεδόν στο σύνολό του διακρίνεται από προχειρότητα, εμμονή στην περιβόητη πυραμίδα ιεραρχίας, ασάφεια (εσκεμμένη και μη) και φαίνεται ότι έχει συνταχθεί από άτομα που λίγο γνωρίζουν τα πραγματικά προβλήματα του στρατεύματος. Δεν επιλύει- ούτε καν προσπαθεί – στρεβλώσεις του παρελθόντος, οι οποίες έχουν οδηγήσει στην υποστελέχωση, στον δημοσιοϋπαλληλισμο, στις παραιτήσεις κ.α. Κάνατε την κοινωνία να απεχθάνεται το λειτούργημα του στρατιωτικού και νομίζετε ότι η λύση θα έρθει με τους δήθεν καλύτερους μισθούς!!!
    Κύριοι Αρχηγοί, απορώ πως μπορείτε να απαξιώνετε τόση μεγάλη μερίδα συναδέλφων που υπηρέτησαν υπό τις διαταγές σας και σας ανέδειξαν ικανούς να αναλάβετε τις θέσεις που κατέχετε!

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 19:48 | R.O

    Με ρύθμιση του προηγούμενου ΥΕΘΑ κ. Παναγιωτόπουλου αποκαταστάθηκε η πολυετής διαμαρτυρία των ΑΣΣΥ ετών κατάταξης ’91, ’92 και ’93 (αποφοίτησης ’93, ’94 και ’95) που βρίσκονται πλέον στη δύση της καριέρας τους. Με το νομοσχέδιο όχι μόνο καταργείτε την ανωτέρω ρύθμιση αλλά στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία ομαλή μετάβαση όπως επικαλείστε αφού επηρεάζονται βαθμολογικά στελέχη ΑΣΣΥ με άνω των 32 ετών υπηρεσίας; Κανένα στέλεχος δεν μπορεί να σηκώσει τέτοια ηθική απαξίωση, η οποία
    φαίνεται ως τιμωρητική (με αποτέλεσμα την εκ νέου βαθμολογική καθήλωση των στελεχών) και μάλιστα από το ίδιο κόμμα που μόλις 2 έτη πριν υπήρξε δικαίωση από τον κ.Παναγιωτόπουλο.Η εφαρμογή του νέου νομοσχεδίου όπως αυτό παρουσιαζεται θα αποτελέσει γεγονός παράδοξο, όσο και πρωτοφανές στην κοινοβουλευτική πρακτική του κυβερνώντος κόμματος, που διαρρηγνύει την έννοια της φυσικής συνέχειας της πολιτικής του και κατά συνέπεια την εμπιστοσύνη των στελεχών στους θεσμούς. Για όλους τους ανωτέρω λόγους ζητώ την διατήρηση της ανωτέρω ρύθμισης του άρθρου 52 του ν.5018/23, αφαιρώντας τις σχετικές τελικές διατάξεις περί κατάργησης του άρθρου 37 του ν.4494/2017 από το παρόν πολυνομοσχέδιο και περαιτέρω τροποποιώντας το Παράρτημα ‘Α’ του σχεδίου, ώστε οι ΑΣΣΥ κατάταξης ’91, ’92 και ’93 (αποφοίτησης ’93, ’94 και ’95), να συνεχίσουν να λαμβάνουν τον καταληκτικό του Συνταγματάρχη και αντίστοιχων έως την αποστρατεία τους, το έτος 2028.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 19:09 | Βασίλης Νταής

    Νέο πλαίσιο για τις Ειδικές Καταστάσεις: Από την προστασία στη διοικητική ασάφεια

    Οι Ειδικές Καταστάσεις –Υπηρεσία Ξηράς, Ελαφρά Υπηρεσία και Υπηρεσία Γραφείου– υπήρξαν για δεκαετίες ένας σταθερός μηχανισμός θεσμικής προστασίας των στρατιωτικών που υπέστησαν βλάβες στην υγεία τους κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας. Δεν λειτούργησαν ποτέ ως προνόμιο· αντιθέτως, αποτέλεσαν το ελάχιστο επίπεδο μέριμνας που οφείλει η Πολιτεία προς όσους υπηρετούν.

    Το νέο σχέδιο νόμου, ωστόσο, ανατρέπει κρίσιμα στοιχεία αυτής της προστασίας, εισάγοντας αβεβαιότητα τόσο στη διοικητική μεταχείριση των στελεχών όσο και στη νομική ασφάλεια των ήδη υφιστάμενων κρίσεων.

    ⸻

    1. Ανατροπή οριστικών υγειονομικών κρίσεων

    Οι οριστικές υγειονομικές κρίσεις που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ αποτελούν ατομικές διοικητικές πράξεις με πλήρη ισχύ.
    Με βάση το Σύνταγμα και τη διοικητική νομολογία:
    • δεν ανακαλούνται αναδρομικά χωρίς νέο πραγματικό δεδομένο,
    • δεν τροποποιούνται επειδή μεταβάλλεται το γενικό νομοθετικό πλαίσιο,
    • δεν μπορούν να τεθούν σε επανεξέταση χωρίς τεκμηριωμένη ιατρική μεταβολή.

    Παρά ταύτα, το σχέδιο νόμου εισάγει την υποχρέωση επανάκρισης ακόμη και για στελέχη που έχουν ήδη κριθεί οριστικά. Αυτό πρακτικά καθιστά τις οριστικές κρίσεις προσωρινές, μεταβάλλοντας τον χαρακτήρα τους κατά τρόπο που προσκρούει στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και στο άρθρο 77 του Συντάγματος.

    ⸻

    2. Τριετής επανάκριση ακόμη και για μόνιμες παθήσεις

    Η επιβολή υποχρεωτικής επανάκρισης ανά τρία έτη δημιουργεί ένα πλαίσιο συνεχούς διοικητικής επιτήρησης, το οποίο δεν δικαιολογείται από κανένα ιατρικό κριτήριο.
    Οι μόνιμες παθήσεις δεν μεταβάλλονται περιοδικά· συνεπώς η περιοδική αξιολόγηση δεν εξυπηρετεί υγειονομικούς σκοπούς αλλά διοικητικές επιδιώξεις.

    Αυτό:
    • υπονομεύει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών,
    • γεννά κίνδυνο κατάχρησης,
    • δημιουργεί έναν μηχανισμό δυνητικής διοικητικής απαξίωσης προσωπικού.

    ⸻

    3. Αυτεπάγγελτη παραπομπή: μηχανισμός πίεσης

    Η δυνατότητα παραπομπής στελεχών σε νέα κρίση χωρίς νέο ιατρικό δεδομένο, χωρίς αίτημα και χωρίς αιτιολογία συνιστά σημαντική απόκλιση από τη διοικητική ορθότητα.
    Η υγειονομική κρίση οφείλει να βασίζεται σε ιατρικά στοιχεία, όχι σε διαχειριστικές ανάγκες προσωπικού.

    Έτσι, η αυτεπάγγελτη παραπομπή κινδυνεύει να λειτουργήσει ως εργαλείο εξαναγκασμού και όχι ως μηχανισμός προστασίας.

    ⸻

    4. Εισαγωγή υπηρεσιακών αναγκών στην υγειονομική κρίση

    Η πρόβλεψη ότι οι επιτροπές θα «συνεκτιμούν τις υπηρεσιακές ανάγκες» στη διαμόρφωση της σωματικής ικανότητας αποτελεί θεμελιώδη αλλοίωση του χαρακτήρα της υγειονομικής διαδικασίας.
    Η σωματική ικανότητα είναι ιατρική έννοια· δεν επιτρέπεται να επηρεάζεται από τις ανάγκες στελέχωσης.

    Μια τέτοια ρύθμιση παράγει κίνδυνο διοικητικής εξίσωσης της υγείας με τη διαθεσιμότητα προσωπικού.

    ⸻

    5. Κατάργηση της Φρουράς Επιθυμίας: κενό προστασίας

    Η φρουρά επιθυμίας αποτελούσε ουσιαστικό θεσμό για στελέχη με χρόνιες, σοβαρές ή μη αναστρέψιμες παθήσεις, διασφαλίζοντας πρόσβαση σε:
    • ιατρούς,
    • θεραπείες,
    • κατάλληλο οικογενειακό περιβάλλον.

    Η κατάργηση του θεσμικού πλαισίου του ν.δ. 1400/1973 αφήνει το άρθρο 15 του ν. 3257/2004 τυπικά ενεργό αλλά πρακτικά κενό περιεχομένου, δημιουργώντας νομική ασάφεια και αφήνοντας τα πιο ευάλωτα στελέχη εκτεθειμένα σε ενδεχόμενες διοικητικές πιέσεις μέσω μεταθέσεων.

    ⸻

    6. Ανεπαρκείς δικλείδες προστασίας στο άρθρο 101

    Το προτεινόμενο άρθρο 101 δεν προβλέπει επαρκή θεσμική θωράκιση:
    • δεν υπάρχει διαδικασία ένστασης,
    • δεν προβλέπεται προστασία από ανάθεση επιβαρυντικών καθηκόντων,
    • δεν εξειδικεύονται τα κριτήρια αξιοποίησης,
    • απουσιάζει πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις.

    Το νέο σύστημα εμφανίζεται έτσι περισσότερο ως εργαλείο διοικητικής διαχείρισης παρά ως πλαίσιο υγειονομικής μέριμνας.

    ⸻

    7. Επιπτώσεις στην υπηρεσία και στην προσέλκυση νέων στελεχών

    Η διαμόρφωση ενός πλαισίου όπου η υγεία καθίσταται παράγοντας διοικητικής επισφάλειας δημιουργεί ερωτήματα όχι μόνο για τα ήδη υπηρετούντα στελέχη αλλά και για την ελκυστικότητα των Ενόπλων Δυνάμεων για νέους ανθρώπους.

    Ένα σύστημα που δεν παρέχει σταθερότητα και σεβασμό σε όσους τραυματίζονται ή αρρωσταίνουν εν ώρα υπηρεσίας δυσκολεύει και την προσέλκυση προσωπικού υψηλής ποιότητας.

    ⸻

    Προτεινόμενες Παρεμβάσεις
    1. Αφαίρεση οποιασδήποτε διοικητικής παραμέτρου από την υγειονομική κρίση, συμπεριλαμβανομένης της αναφοράς στις «υπηρεσιακές ανάγκες».
    2. Κατάργηση της υποχρεωτικής επανάκρισης στελεχών με οριστικές κρίσεις, οι οποίες δεν μπορούν να ανατραπούν χωρίς νέο ιατρικό δεδομένο.
    3. Αποκατάσταση της λειτουργικότητας του άρθρου 15 ν. 3257/2004, με πλήρη εναρμόνιση στο νέο πλαίσιο.
    4. Ρητή θεσμική διασφάλιση της Φρουράς Επιθυμίας ως μηχανισμού προστασίας των πλέον ευάλωτων στελεχών.
    5. Εγγύηση ότι οι υγειονομικές επιτροπές θα λειτουργούν αποκλειστικά με ιατρικά κριτήρια, χωρίς επιρροή από οργανωτικές ή υπηρεσιακές σκοπιμότητες.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 19:34 | Σοφοκλής Αστέρ.

    ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 106 ΠΑΡ. 2α**

    Η παρ. 2α του άρθρου 106 εισάγει αδικαιολόγητη και νομικά αβάσιμη προνομιακή μεταχείριση υπέρ των αξιωματικών του Υγειονομικού και του Κοινού Σώματος Πληροφορικής, επιτρέποντας αποκλειστικά σε αυτούς την άσκηση ιδιωτικού επιστημονικού έργου. Η διάταξη αυτή παραβιάζει άμεσα:

    1. Το άρθρο 4 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος (Αρχή Ισότητας)

    Ο νομοθέτης υποχρεούται να μεταχειρίζεται όμοιες κατηγορίες προσώπων με τον ίδιο τρόπο, εκτός αν συντρέχουν αντικειμενικοί, ουσιαστικοί και πρόσφοροι λόγοι που δικαιολογούν τη διαφοροποίηση. Στην προκειμένη περίπτωση, τέτοιοι λόγοι δεν παρατίθενται ούτε τεκμαίρονται. Η επιλογή δύο μόνο ειδικοτήτων ενώ στις ΕΔ υπηρετούν εκατοντάδες στελέχη με ισότιμη ή ανώτερη επιστημονική κατάρτιση είναι αντισυνταγματική και αυθαίρετη.

    2. Το άρθρο 103 παρ. 7 Συντάγματος

    Απαγορεύει τη δημιουργία «προσωπικών προνομίων» μέσα στη δημόσια διοίκηση. Η παρ. 2α δημιουργεί ακριβώς αυτό: ευνοϊκό καθεστώς άσκησης ιδιωτικού έργου για δύο μόνο ειδικότητες, χωρίς θεσμικό λόγο.

    3. Το άρθρο 25 παρ. 1 Συντάγματος (Αναλογικότητα)

    Η διαφοροποίηση πρέπει να είναι πρόσφορη, αναγκαία και αναλογική. Η εξαίρεση υπέρ Πληροφορικών και Υγειονομικών δεν εκπληρώνει καμία από τις τρεις προϋποθέσεις.

    —

    ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΑΚΥΡΩΝΕΙ ΤΗ ΔΙΑΤΑΞΗ

    ΣτΕ 1917/1998

    Το ΣτΕ έκρινε ότι κάθε διαφοροποίηση μεταξύ στελεχών των ΕΔ απαιτεί ειδική, σαφή και αντικειμενική αιτιολόγηση. Όταν αυτή λείπει, η ρύθμιση είναι παράνομη και ακυρώσιμη.
    Η παρ. 2α δεν παρέχει καμία αιτιολόγηση.

    ΣτΕ 2287/2015

    Κατοχυρώνεται η αρχή της αναλογικότητας. Η επιλεκτική εύνοια χωρίς λειτουργική ανάγκη θεωρείται υπέρβαση νομοθετικής εξουσίας.

    ΣτΕ 2399/2013 – 2307/2014

    Το Δικαστήριο ακυρώνει κάθε διάκριση μεταξύ κατηγοριών στελεχών όταν δεν στηρίζεται σε τεκμηριωμένη υπηρεσιακή ανάγκη.

    ΔΕφΑθ 1578/2021

    Επιβάλλει την υποχρέωση εξατομικευμένης κρίσης και αποδομεί οριζόντιες, άνευ αιτιολογίας διαφοροποιήσεις μεταξύ στελεχών.
    Η εξαίρεση υπέρ Πληροφορικών είναι οριζόντια, ατεκμηρίωτη και ως εκ τούτου ακυρωτέα.

    —

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ – ΥΨΗΛΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

    Η διάταξη του άρθρου 106 παρ. 2α δεν μπορεί να σταθεί σε κανένα επίπεδο νομικού ελέγχου:

    • δεν αιτιολογείται,
    • δεν στηρίζεται σε αντικειμενικό κριτήριο,
    • δημιουργεί προνόμια,
    • παραβιάζει ισότητα και αναλογικότητα,
    • έρχεται σε αντίθεση με πάγια νομολογία του ΣτΕ.

    Η θέσπισή της ως έχει εκθέτει το Υπουργείο σε βέβαιο κίνδυνο ακύρωσης από τα διοικητικά δικαστήρια.

    —

    ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ

    1. Άμεση επέκταση της διάταξης σε όλους τους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς των ΕΔ, ανεξαρτήτως Σώματος ή ειδικότητας.

    2. Ρητή και πλήρης αιτιολόγηση από τον εισηγητή:
    να εξηγηθεί με ποια λογική επιλέγεται ο Πληροφορικός έναντι όλων των άλλων επιστημονικών ειδικοτήτων, όταν μάλιστα δεν υφίσταται ούτε μία υπηρεσιακή ανάγκη που να το δικαιολογεί.

    Η παραμονή της διάταξης ως έχει συνιστά σοβαρό θεσμικό και νομικό σφάλμα.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 19:29 | Ιωαννης

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 19:42 | Γιαννης

    Μεταβατικές Διατάξεις
    Παραγραφος 3 δεν είναι συνταγματική διότι οι διοικητικές πράξεις (όπως οι κρίσεις υγειονομικής ικανότητας ) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ΟΡΙΣΤΙΚΕΣ και ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
    Σύμφωνα με το άρθρο 77 του Συντάγματος
    “Ο νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ σε δυσμενέστερα θέματα, αν δεν το ορίζει ρητά και ειδικά.”
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο:
    δεν περιέχει πουθενά ρήτρα αναδρομικής κατάργησης κρίσεων που έχουν δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.
    Άρα τα παλιά ΦΕΚ παραμένουν σε πλήρη ισχύ.
    Δεν θίγονται από την κατάργηση του 1400/73 Οι υγειονομικές κρίσεις είναι ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ και όχι κανονιστικές.
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις (όπως η κρίση “Ανίκανος για ενεργό – Ικανός για ελαφρά”) που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ:
    δημιουργούν δικαίωμα, είναι οριστικέςδεν τροποποιούνται λόγω αλλαγής νόμου. Αλλάζουν ΜΟΝΟ αν υπάρχει νέο ιατρικό στοιχείο
    Οι ατομικές διοικητικές πράξεις δεν ανακαλούνται αναδρομικά αν παράγουν δικαιώματα.
    Η κατάργηση του 1400/73 δεν ακυρώνει τα ΦΕΚ που εκδόθηκαν βάσει αυτού.
    Τα ΦΕΚ είναι ανεξάρτητες διοικητικές πράξεις και συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι:
    να αποστρατευτείς, ή να υπάρξει νέο (και σοβαρό) ιατρικό στοιχείο από εσένα.
    Κανείς δεν μπορεί να τα ανακαλέσει επειδή αλλάζει ο νόμος.Επίσης με την κατηγορία της ελαφράς υπηρεσίας, διαπιστώνεται ότι τα στελέχη που έχουν χαρακτηριστεί ως ελαφράς υπηρεσίας λόγω δικού τους προβλήματος υγείας δεν τυγχάνουν των ίδιων δικαιωμάτων και διευκολύνσεων με όσους απαλλάσσονται ή λαμβάνουν ειδική μεταχείριση λόγω ευθύνης φροντίδας ατόμου με αναπηρία ή ηλικιωμένου προσώπου.
    Η διαφοροποίηση αυτή συνιστά ουσιώδη αδικία. Είναι παράλογο και αντίθετο προς την αρχή της ισονομίας να παρέχονται διευκολύνσεις μόνο σε όσους επιτελούν καθήκοντα φροντιστή, ενώ την ίδια στιγμή δεν αναγνωρίζονται αντίστοιχα δικαιώματα σε στρατεύσιμους που αντιμετωπίζουν προσωπικά και αποδεδειγμένα ζητήματα υγείας, τα οποία επηρεάζουν την καθημερινότητά τους και την ικανότητά τους να υπηρετήσουν πλήρως.
    Η πολιτεία οφείλει να μεριμνά με ισότιμο τρόπο για όλες τις κατηγορίες στρατευσίμων που έχουν αντικειμενική αδυναμία πλήρους εκτέλεσης των στρατιωτικών τους υποχρεώσεων, είτε η δυσκολία προέρχεται από προσωπικό πρόβλημα υγείας είτε από την ευθύνη φροντίδας τρίτου προσώπου. Η άνιση μεταχείριση που προκύπτει από το υπάρχον πλαίσιο δεν συνάδει με τις αρχές της δικαιοσύνης, της κοινωνικής ευαισθησίας και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
    Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο το νομοσχέδιο να αναθεωρηθεί ώστε να εξασφαλίζει ίσα δικαιώματα και τις ίδιες διευκολύνσεις σε όλους τους στρατεύσιμους που τεκμηριωμένα δεν δύνανται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της πλήρους υπηρεσίας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλιστεί ένας πραγματικά δίκαιος και σύγχρονος θεσμικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις.Με το άρθρο 101 επιχειρείται η κωδικοποίηση των ειδικών καταστάσεων υπηρεσίας (ελαφρά υπηρεσία, υπηρεσία γραφείου, υπηρεσία ξηράς κ.λπ.) και ο προσδιορισμός του τρόπου αξιοποίησης των στελεχών που τελούν σε αυτές. Αν και η κατεύθυνση για εισαγωγή ενιαίου πλαισίου είναι θετική, το άρθρο παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς την εξατομίκευση, την προστασία των δικαιωμάτων, αλλά και την οργάνωση της εργασίας των στελεχών.
    Το άρθρο ορίζει μόνο ότι τα στελέχη σε ειδική κατάσταση “αξιοποιούνται σε καθήκοντα γραφείου και σε θέσεις που προβλέπονται για τον βαθμό, διάκριση και ειδικότητά τους”, χωρίς να εξειδικεύει:
    ποια καθήκοντα θεωρούνται συμβατά,
    πώς καθορίζεται το εύρος επιβάρυνσης,
    πώς εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας τους,
    πώς αποτρέπεται η αυθαίρετη ανάθεση εργασιών.
    Το αποτέλεσμα είναι ότι το κρίσιμο αυτό ζήτημα αφήνεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της κάθε Μονάδας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε άνιση αντιμετώπιση ή και αυθαιρεσία.
    Το νομοσχέδιο δεν καθορίζει:
    αντικειμενικά κριτήρια για επιλογή θέσης,
    διαδικασίες προσδιορισμού καθηκόντων,
    μηχανισμό ένστασης όταν ανατίθενται ακατάλληλα καθήκοντα,
    υποχρεώσεις του διοικητή για συμμόρφωση με τα υγειονομικά δεδομένα.
    Αυτό αντίκειται στην αρχή της ασφάλειας δικαίου και της χρηστής διοίκησης, που επιβάλλουν σαφή και προβλέψιμα κριτήρια.
    Τα στελέχη σε ειδική κατάσταση ορίζονται ως “κατάλληλα για καθήκοντα γραφείου”, αλλά δεν προβλέπεται εξατομικευμένη εκτίμηση κινδύνου, δεν προβλέπεται υποχρεωτική συμμόρφωση της Υπηρεσίας με τους ιατρικούς περιορισμούς,δεν υπάρχει ρητή απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών καθηκόντων, δεν ορίζεται διαδικασία προστασίας σε περίπτωση παραβίασης των υγειονομικών οδηγιών.
    Η Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρίες (CRPD) επιβάλλει την εύλογη προσαρμογή της εργασίας και την αποφυγή πρακτικών που επιδεινώνουν την υγεία του εργαζομένου. Το άρθρο 101 δεν το διασφαλίζει. Δεν γίνεται διάκριση μεταξύ: προσωρινών παθήσεων,
    χρόνιων παθήσεων,
    μη αναστρέψιμων παθήσεων.
    Όλες αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε αχρείαστη ταλαιπωρία και ανασφάλεια, ενώ παράλληλα έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της αναλογικότητας και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (άρθρο 2 Συντ.).
    Για να γίνει το άρθρο λειτουργικό και σύμφωνο με τις βασικές αρχές δικαίου, προτείνονται:
    Ρητή εξειδίκευση καθηκόντων που μπορούν να ανατεθούν σε κάθε κατηγορία ειδικής κατάστασης.
    Σαφή κριτήρια αξιοποίησης βάσει βαθμού, ειδικότητας και υγειονομικών περιορισμών.
    Απαγόρευση ανάθεσης επιβαρυντικών/ακατάλληλων εργασιών.
    Δυνατότητα ένστασης του στελέχους σε περιπτώσεις παραβίασης ιατρικών οδηγιών.
    Ρητή συμμόρφωση με CRPD, ΕΣΔΑ, Οβιέδο, GDPR και ιατρική δεοντολογία.
    Διακριτή πρόβλεψη για μη αναστρέψιμες παθήσεις, ώστε να μην απαιτείται συνεχής επαναξιολόγηση.
    Καθορισμός αρμοδιότητας ιατρού εργασίας για καθήκοντα γραφείου, όπου απαιτείται.
    Ως εκ τούτου το άρθρο 101 χρειάζεται αναδιατύπωση και ενίσχυση ώστε η αξιοποίηση των στελεχών σε ειδική κατάσταση να γίνεται με σεβασμό στα δικαιώματα υγείας, με σαφή, αντικειμενικά κριτήρια, με εγγυήσεις απέναντι σε αυθαίρετες ή ακατάλληλες αναθέσεις,και με πλήρη συμμόρφωση προς το Σύνταγμα και τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας. Μόνο έτσι διασφαλίζεται αξιοπρέπεια, υπηρεσιακή ασφάλεια και προστασία των στελεχών που υπηρετούν σε ειδικές καταστάσεις.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 19:17 | Στέλεχος ΕΔ

    Το νέο νομοσχέδιο δημιουργεί δυσμενές καθεστώς για τους ασθενείς στρατιωτικούς

    Οι Ειδικές Καταστάσεις δηλαδή η Υπηρεσία Ξηράς, Ελαφρά Υπηρεσία, και η Υπηρεσία Γραφείου ποτέ δεν αποτέλεσαν προνόμιο. Ήταν η στοιχειώδης δικλείδα προστασίας για στρατιωτικούς που τραυματίστηκαν, αρρώστησαν ή απέκτησαν μόνιμες παθήσεις υπηρετώντας τη χώρα.

    Το νέο Σχέδιο Νόμου, όμως, μετατρέπει αυτό το προστατευτικό πλαίσιο σε δυσμενές καθεστώς, ανοίγοντας τον δρόμο σε κάτι που μοιάζει με διοικητική εκκαθάριση.

    Οριστικές υγειονομικές κρίσεις που “ξανανοίγουν” – Συνταγματική εκτροπή
    –
    Η οριστική κρίση παύει να είναι οριστική , ένα νομοθετικό άλμα στο κενό της αντισυνταγματικότητας

    Οι υγειονομικές κρίσεις που δημοσιεύονται σε ΦΕΚ είναι ατομικές διοικητικές πράξεις που παράγουν δικαιώματα.
    Δεν είναι “εισήγηση”, ούτε “προσωρινή διάταξη”.

    Με βάση τις συνταγματικές αρχές:

    δεν ανακαλούνται αναδρομικά,

    δεν τροποποιούνται επειδή αλλάζει ο νόμος,

    δεν επαναξιολογούνται χωρίς νέο ιατρικό δεδομένο.

    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο δεν περιλαμβάνει ρήτρα αναδρομικής ισχύος, άρα η μαζική επανεξέταση παραβιάζει την αρχή της ασφάλειας δικαίου και το άρθρο 77 του Συντάγματος.

    Και όμως, επιχειρείται ακριβώς αυτό:
    Όσοι έχουν ήδη κριθεί «μόνιμα» σε ειδική κατάσταση θα περάσουν ξανά από επιτροπή και θα ξαναπερνούν ανά τρία χρόνια.

    Πρόκειται για μια θεσμική οπισθοδρόμηση που μετατρέπει τις οριστικές κρίσεις σε προσωρινές ετικέτες.

    Επανάκριση Στελεχών Ειδικων Καταστάσεων ανά τρία χρόνια.

    Το νομοσχέδιο, επιβάλλοντας επανάκριση ανά τριετία ακόμη και σε μόνιμες παθήσεις, παραβιάζει ευθέως:

    την αρχή μη αναδρομικότητας,

    την ασφάλεια δικαίου,

    τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών.

    Δεν υπάρχει ούτε ιατρικός λόγος ούτε νέο δεδομένο για να ξανακριθεί κάποιος που έχει μόνιμη πάθηση. Υπάρχει μόνο ένας νέος διοικητικός σχεδιασμός που ανοίγει την πόρτα σε διοικητική αποψίλωση.

    Αυτεπάγγελτη παραπομπή – Το πιο επικίνδυνο εργαλείο διοικητικής πίεσης

    Η δυνατότητα της Υπηρεσίας να παραπέμπει στελέχη σε νέα κρίση χωρίς αίτημα, χωρίς νέο ιατρικό στοιχείο, χωρίς αιτιολογία, δημιουργεί ένα περιβάλλον διαρκούς ανασφάλειας.
    Η αυτεπάγγελτη παραπομπή δεν εξυπηρετεί την υγεία. Εξυπηρετεί έναν διοικητικό σκοπό:
    να “εξορθολογιστεί” το προσωπικό με υγειονομικό πρόσχημα.

    Πρόκειται για μηχανισμό σιωπηλής απομάκρυνσης.

    Οι “υπηρεσιακές ανάγκες” στη σωματική ικανότητα – Η υγεία γίνεται εργαλείο στελέχωσης

    Η εισαγωγή της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» μέσα στη διαδικασία υγειονομικής κρίσης είναι το πιο επικίνδυνο σημείο του νομοσχεδίου.
    Επιτρέπει η σωματική ικανότητα να διαμορφώνεται όχι βάσει υγείας, αλλά βάσει αναγκών προσωπικού.

    Με απλά λόγια:
    δεν θα κρινόμαστε από το σώμα μας, αλλά από τα κενά της μονάδας μας.

    Αυτό δεν είναι ιατρική κρίση. Είναι διοικητική μηχανική.

    Κατάργηση Φρουράς Επιθυμίας – Αποστέρηση προστασίας από τους πιο αδύναμους

    Η φρουρά επιθυμίας ήταν ο μόνος θεσμός που προστάτευε στελέχη με σοβαρές, χρόνιες ή ανίατες παθήσεις, διασφαλίζοντας πρόσβαση:

    σε γιατρούς,

    σε θεραπείες,

    σε οικογενειακή φροντίδα.

    Με την κατάργηση των διατάξεων του ν.δ. 1400/1973, το άρθρο 15 του ν. 3257/2004 μένει τυπικά ζωντανό αλλά ουσιαστικά ανενεργό.
    Το αποτέλεσμα είναι νομικό κενό: οι ασθενείς μένουν εκτεθειμένοι, με τις μεταθέσεις να μετατρέπονται σε εργαλείο πίεσης.

    —

    Το άρθρο 101: ένα πλαίσιο που δεν προστατεύει – αντίθετα, παράγει φόβο

    Το νομοσχέδιο δεν προβλέπει:

    μηχανισμό ένστασης,

    απαγόρευση επιβαρυντικών καθηκόντων,

    κριτήρια αξιοποίησης,

    προστασία για μη αναστρέψιμες παθήσεις,

    εξατομικευμένη ιατρική αντιμετώπιση.

    Στη θέση της προστασίας εισάγεται ένας θολός μηχανισμός, που μπορεί να λειτουργήσει αυθαίρετα και άνισα.

    —

    Ποιος θα καταταγεί; Ποιος θα δώσει τα μέγιστα;

    Το μεγαλύτερο ερώτημα είναι υπαρξιακό:
    Πώς θα μπει νέος στις Ένοπλες Δυνάμεις, όταν ξέρει ότι μια ασθένεια μπορεί να σημάνει επαναλαμβανόμενες κρίσεις και πιθανή απομάκρυνση;

    Και ακόμη πιο ουσιαστικό:
    Πώς θα δώσει ένας άνθρωπος τον καλύτερο εαυτό του, όταν ξέρει ότι το κράτος μπορεί να τον εγκαταλείψει μόλις λυγίσει;

    Η αυτοθυσία δεν χτίζεται σε φόβο.
    Η αφοσίωση δεν χτίζεται σε αβεβαιότητα.
    Η εμπιστοσύνη δεν χτίζεται σε “τριετή προθεσμία αξιολόγησης”.

    —

    ΤΕΛΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ – Τι πρέπει να αποσυρθεί, τι πρέπει να διορθωθεί

    Στο τέλος, το ερώτημα δεν είναι πολιτικό. Είναι ηθικό και συνταγματικό.

    Ζητείται:

    1. Η πλήρης απαλοιφή των διατάξεων που καθιστούν την υγεία διοικητικό εργαλείο

    της φράσης «συνεκτιμήσει τις υπηρεσιακές ανάγκες» από το άρθρο 108 παρ. 8β,

    της παρ. 3 του άρθρου 111,

    της φράσης «ή αυτεπάγγελτα…» από το άρθρο 101 παρ. 6ε.

    2. Η κατάργηση της υποχρεωτικής επανακρίσης στελεχών που έχουν ήδη κριθεί οριστικά με ΦΕΚ

    Διότι παραβιάζει την οριστικότητα, το άρθρο 77 Σ και την εξατομικευμένη κρίση του άρθρου 23ε’ ν. 3883/2010.

    3. Η αποκατάσταση της νομιμότητας του άρθρου 15 ν. 3257/2004

    Με αντικατάσταση της παραπομπής στα άρθρα 14–16 του ν.δ. 1400/1973 και αναφορά στο νέο άρθρο 101.

    4. Η ρητή διασφάλιση της Φρουράς Επιθυμίας

    Ως προστατευτικού θεσμού για στελέχη με μόνιμες παθήσεις, χωρίς δυνατότητα καταστρατήγησης από μεταθέσεις.

    5. Η διασφάλιση ότι καμία υγειονομική κρίση δεν θα βασίζεται σε υπηρεσιακές ανάγκες ή οργανωτικές σκοπιμότητες

    Η ιατρική κρίση πρέπει να παραμείνει ιατρική.
    Η υπηρεσία δεν μπορεί να “ανασχεδιάζει” την υγεία.

    —

    Αν αυτό το πλαίσιο δεν αλλάξει, οι Ειδικές Καταστάσεις παύουν να είναι προστασία.
    Γίνονται μηχανισμός απομάκρυνσης.
    Και ένα στράτευμα που διώχνει τους ασθενείς του, αργά ή γρήγορα, θα χάσει και τους υγιείς.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 19:51 | Μέλιος

    Για το άρθρο 106

    𝝢𝝰 𝝳𝝾𝝷𝝴ί 𝝶 𝝳𝞄𝝼𝝰𝞃ό𝞃𝝶𝞃𝝰 ά𝞂𝝹𝝶𝞂𝝶ς 𝝴𝝿𝝸𝞂𝞃𝝶𝝻𝝾𝝼𝝸𝝹𝝾ύ έ𝞀𝝲𝝾𝞄 𝞂𝝴 ό𝞂𝝾𝞄ς έ𝞆𝝾𝞄𝝼 𝞃𝝰 𝝰𝝿𝝰𝞀𝝰ί𝞃𝝶𝞃𝝰 𝝿𝞀𝝾𝞂ό𝝼𝞃𝝰 𝝰𝝼𝝴𝝽𝝰𝞀𝞃ή𝞃𝞈ς 𝝰𝝼 𝝴ί𝝼𝝰𝝸 𝝖𝝽𝝸𝞈𝝻𝝰𝞃𝝸𝝹𝝾ί ή 𝝪𝝿𝝰𝝽𝝸𝞈𝝻𝝰𝞃𝝸𝝹𝝾ί 𝝹𝝰𝝸 𝝰𝝼𝝴𝝽𝝰𝞀𝞃ή𝞃𝞈ς 𝝴𝝸𝝳𝝸𝝹ό𝞃𝝶𝞃𝝰ς. Υπάρχουν στελέχη με αντίστοιχα πτυχία που δεν ανήκουν αποκλειστικά στο υγειονομικό σώμα ή στο σώμα πληροφορικής.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 19:24 | Θοδωρής

    Ένα νομοσχέδιο έκτρωμα το οποίο διαλύει τις ελληνικές ένδοξες ένοπλες Δυνάμεις!!! Τι άλλο θα κάνετε???? Τι άλλο??? Κάτω τα χέρια σας από τις σχολές υπαξιωματικών!!

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 19:00 | Άγγελος

    Κ υπουργέ το νομοσχέδιο είναι για απόσυρση τι δεν καταλαβαίνεις πάρτο πίσω κ σώσε ότι σώζεται…

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 18:11 | Αλκης

    Πλήρης υποβάθμιση των στρατιωτικών και ιδίως των υπαξιωματικών ανεξαρτήτως προέλευσης.παρακαλώ για την πλήρη απόσυρση του νομοσχεδίου για την εξέταση του απο μηδενική βάση.
    Μιλάμε για στασιμότητα σε βαθμολογικό μισθολογικό επίπεδο και υποβάθμιση τού ανθρώπινου δυναμικού.Αποσυρση !!

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 18:45 | Βασίλειος

    Το άρθρο 106, ουσιαστικά, παρέχει το δικαίωμα άσκησης ιδιωτικού έργου σε όλους τους αποφοίτους των τμημάτων της (πάλαι ποτέ σχολής των 19.000+ μορίων) ΣΣΑΣ, πλην του Οικονομικού και του Νομικού.

    Άραγε η πιθανότητα σύγκρουσης συμφέροντος σε νομικούς και οικονομολόγους είναι μεγαλύτερη σε σχέση με τους ψυχολόγους, τους ιατρούς και τους πληροφορικούς;

    Ή οι εργασιακές απαιτήσεις είναι διαφορετικές, με αποτέλεσμα κάποιοι να κουράζονται τόσο πολύ, που θα ήταν καλό να μην εργάζονται και τα απογεύματά τους.

    Χωρίς να εξετάσω τις νομικές πτυχές του ζητήματος (αρχή ισότητα), αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι κατά πόσο επιδεικνύουμε τον ενδεδειγμένο ρεαλισμό στην αντιμετώπιση ενός προβλήματος.

    Ένας λογικός άνθρωπος θα έθετε τα παρακάτω ερωτήματα:

    Είναι οι παραιτήσεις αξιωματικών του Σώματος Πληροφορικής περισσότερες αναλογικά σε σχέση με τους αντίστοιχους του Οικονομικού Σώματος; Αν ναι, καλώς παρέχουμε αυτό το προνόμιο, με σκοπό να τις συγκρατήσουμε.

    Eίναι η προστιθέμενη αξία στις Ένοπλες Δυνάμεις των αξιωματικών ειδικότητας Πληροφορικής μεγαλύτερη σε σχέση με αυτούς ειδικότητας οικονομολόγου και νομικού; Αν ναι, ορθά δίνουμε κίνητρα για να παραμείνουν στις τάξεις των ΕΔ.

    Υπάρχει πλεόνασμα αξιωματικών Οικονομικού και Νομικής; Αν ναι, τότε με τις παραιτήσεις θα εξορθολογιστεί ο αριθμός τους.

    Το ΥΠΕΘΑ διαθέτει στατιστικά στοιχεία και γνωρίζει ότι παραιτήσεις νέων αξιωματικών στο Οικονομικό Σώμα είναι τεράστιες σε σχέση με τις άλλες ειδικότητες.

    Η εξαίρεση του Σώματος, παρά το γεγονός ότι περιλαμβανόταν στις αρχικές εκδοχές του άρθρου που είχαν διαρρεύσει, προσθέτει μόνο απογοήτευση και επιταχύνει τη φυγή νέων και ικανών στελεχών.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 18:45 | Γεώργιος

    Το νέο νομοσχέδιο, όπως έχει διατυπωθεί, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα για στελέχη που πάσχουν από δυσίατα και ανίατα νοσήματα, συμπεριλαμβανομένων και καρκίνου. Άνθρωποι οι οποίοι έχουν ήδη πιστοποιηθεί από τα ανώτατα υγειονομικά συμβούλια (ΑΣΥΕ, ΑΣΣ) και των οποίων η κατάσταση έχει δημοσιευθεί σε ΦΕΚ, καλούνται εκ νέου σε επανεξέταση, με αποτέλεσμα αδικαιολόγητη ταλαιπωρία, ψυχολογική επιβάρυνση και ανασφάλεια.

    Η επαναλαμβανόμενη κρίση στελεχών που αντιμετωπίζουν μόνιμες, μη αναστρέψιμες ή εξαιρετικά σοβαρές παθήσεις δεν προσθέτει κανένα ουσιαστικό όφελος στη λειτουργία της υπηρεσίας. Αντίθετα, ανοίγει τον δρόμο για αυθαίρετες ή πιεστικές ερμηνείες και μπορεί να οδηγήσει έως και σε αποστρατεία ανθρώπους που ήδη καλύπτονται από ένα απολύτως επαρκές και σαφές νομικό πλαίσιο.

    Ο Ν. 1400/73 ρυθμίζει με σαφήνεια την υπηρεσιακή κατάσταση και τα δικαιώματα των στελεχών που αντιμετωπίζουν τέτοιου είδους παθήσεις. Η κατάργηση ή τροποποίηση αυτού του πλαισίου, χωρίς τεκμηριωμένη ανάγκη και χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η υγειονομική πραγματικότητα, κινδυνεύει να οδηγήσει σε κοινωνική και υπηρεσιακή αδικία.

    Για τους λόγους αυτούς, ζητείται το νέο νομοσχέδιο:

    1. Να μην αλλοιώνει ή αναιρεί τις προβλέψεις του ισχύοντος Ν. 1400/73, ο οποίος έχει αποδειχθεί λειτουργικός και δίκαιος.

    2. Να εξαιρεί ρητά από επανακρίσεις τα στελέχη με δυσίατα και ανίατα νοσήματα, των οποίων η κατάσταση έχει ήδη επικυρωθεί από ΑΣΥΕ/ΑΣΣ και έχει δημοσιευθεί σε ΦΕΚ.

    3. Να διασφαλίσει την προστασία της υγείας, της αξιοπρέπειας και της υπηρεσιακής ηρεμίας αυτών των ανθρώπων, χωρίς να επιβαρύνονται με επιπλέον διαδικασίες που δεν έχουν ουσιαστικό λόγο ύπαρξης

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 18:53 | eleos

    Αν δεν θελετε να δουλευουμε εκτος στρατου μαυρα να αυξησετε τους μισθους των υπαξιωματικων. Δινεται 60ευρω αυξηση στους υπαξιωματικους που δουλευουν ολη μερα στα στρατοπεδα στις φωτιες στις πλυμμηρες στα χιονια και παντου και δινεται 300ευρω στους αξιωματικους που κρυβοονται πισω απο μια καρεκλα στα επιτελεια. Ντροπή σας.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 18:07 | Λαζαρος

    Το προς ψήφιση άρθρο 106 παράγραφος Δ του ΥΠΕΘΑ δεν είναι απλώς λανθασμένο.
    Είναι πολιτικά αυτοκτονικό. Με μία ρύθμιση, η κυβέρνηση καταφέρνει να στρέψει εναντίον της τους στρατιωτικούς, τις οικογένειές τους, τους Δήμους, την ΚΕΔΕ και εκατοντάδες αιρετούς που στηρίζουν καθημερινά την κοινωνική συνοχή των τοπικών κοινοτήτων. Κανένα κόμμα δεν βγαίνει αλώβητο όταν επιλέγει να ανοίξει τόσα μέτωπα ταυτόχρονα.

    Οι Δήμαρχοι και τα αιρετά στελέχη έχουν ήδη εκφράσει την οργή τους – και αυτό δεν είναι τυχαίο. Ξέρουν ότι ένα τέτοιο μέτρο αποδεκατίζει συνδυασμούς, στερεί ψήφους και αποδυναμώνει θεσμικά την αυτοδιοίκηση. Το πιο κρίσιμο όμως είναι το εξής: στις βουλευτικές εκλογές, οι Δήμαρχοι έχουν τη δύναμη να διαμορφώσουν το αποτέλεσμα. Ξέρουν πώς σκέφτεται ο κόσμος. Μιλούν καθημερινά με τους δημότες. Έχουν την επιρροή να μετακινήσουν ολόκληρα ρεύματα.

    Όταν λοιπόν τους φέρνεις «στα κάγκελα» με μια άδικη και αβάσιμη απαγόρευση, μην έχεις καμία αμφιβολία για το τι θα συμβεί:
    το πολιτικό κόστος θα είναι τεράστιο, βαθύ και άμεσο.
    Και στις κάλπες δεν θα υπάρξει καμία «δεύτερη ευκαιρία».

    Η κυβέρνηση πρέπει να καταλάβει ότι δεν μπορεί να κόβει το δικαίωμα του εκλέγεσθαι σε ολόκληρη κοινωνική κατηγορία χωρίς να το πληρώσει. Αν επιμείνει, θα συγκρουστεί πολιτικά όχι μόνο με τους ένστολους, αλλά και με τις τοπικές κοινωνίες που τους στηρίζουν.

    Το άρθρο αυτό πρέπει να αποσυρθεί τώρα, πριν επιφέρει ζημιά που δεν μαζεύεται.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 18:09 | ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (Πεντάβρυσο Καστοριάς)

    Αξιότιμε κύριε υπουργέ,

    Ξεκινώντας τα σχόλιά μου επιτρέψτε μου να παρατηρήσω πως στην προσπάθειά που καταβάλλετε για τη χάραξη της πορείας των Ε.Δ προς το μέλλον, μέσω του εν λόγω Νομοσχεδίου, κρατάτε την πυξίδα ανάποδα! Ως εκ τούτου θαρρώ πως είναι επιτακτική ανάγκη να ηχήσει άμεσα το παράγγελμα της «μετά – βολής» δονώντας αισθητά τους διαδρόμους του βιοκλιματικού κτηρίου του ΥΠ.ΕΘ.Α.

    Αποδίδοντας καταρχάς σαφώς και δικαίως τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, χαιρετίζω τις στοχευμένες προσπάθειές σας μέσω της Agenda 2030 για την εισαγωγή κι απόκτηση σύγχρονων οπλικών συστημάτων, μέσων και τεχνολογιών (φρεγάτες Belharra, Ασπίδα του Αχιλλέα, Μη επανδρωμένα Οχήματα, Drones, οικοδόμηση οικημάτων κτλ) υπέρ των Ε.Δ. θεωρώντας τα άκρως απαραίτητα για την Άμυνα της χώρας μας. Αυτό όμως που με προβληματίζει και με ανησυχεί περαιτέρω είναι το ενδεχόμενο η συντήρηση κι η υποστήριξη όλων αυτών των Ο/Σ να έχουν ήδη ανατεθεί ή πρόκειται να ανατεθούν σε ιδιωτικές εταιρείες μέσω συμβολαίων υψηλότατου κόστους για τον εθνικό μας προϋπολογισμό. Ο ανωτέρω συλλογισμός μου, τουλάχιστον όσον αφορά εμένα, «δικαιολογεί» την προσπάθεια αποδόμησης και εξάλειψης που επιχειρείτε έναντι των Υπξκών όλων των κλάδων και κυρίως των Τεχνικών ειδικοτήτων των ΑΣΣΥ (ΣΜΥ – ΣΜΥΝ – ΣΜΥΑ) συμπεριλαμβανόμενης και της ΣΥΔ με την υψηλότερη μάλιστα κάποτε βάση εισαγωγής.

    Εξάλλου και πέραν πάσης αμφιβολίας, το παρόν Νομοσχέδιο αποπροσανατολίζει τις Ε.Δ. από τη βασική τους Αποστολή, διαταράσσει την καθημερινότητά του μεγαλύτερου μέρους των στελεχών τους ενώ αποτελεί μια πρώτης τάξεως «ωρολογιακή βόμβα» στη βάση και τη δομή τους. Κατά την προσωπική μου γνώμη μέσω του Νομοσχεδίου πλήττονται σοβαρά όλα τα στελέχη των Ε.Δ, πλην ανώτατων Αξκών, όλων των Κλάδων και προελεύσεων. Η επίδραση βέβαια του Νομοσχεδίου στη σταδιοδρομική και μισθολογική εξέλιξη των στελεχών δεν είναι ισοβαρής καθώς πλήττονται πρωτίστως τα στελέχη ΑΣΣΥ και ΕΠΟΠ και λιγότερο αυτά των ΑΣΕΙ. Η αναδρομικότητα του Νομοσχεδίου καθώς και οι σταδιοδρομικές και μισθολογικές ανισότητες σε βάρος των στελεχών ΑΣΣΥ και ΕΠΟΠ είναι απολύτως ξεκάθαρες, αν όχι επιτηδευμένες και σκόπιμες και αποτελούν τους βασικότερους λόγους για την επιτακτική απόσυρση του παρόντος Νομοσχεδίου.

    Οι ρυθμίσεις που ευαγγελίζεστε συνεπάγονται και θα επιφέρουν φαινόμενα διάλυσης κι αποσύνθεσης του κορμού του Στρατεύματος στερώντας του τις δυνατότητες εξέλιξης κι αναγνώρισης του έργου που επιτελεί επιτυχώς τόσα χρόνια. Αυτονόητο επίσης είναι το γεγονός πως η στέρηση της δυνατότητας εξέλιξης των στελεχών εξ ΑΣΣΥ – ΕΠΟΠ όπως και η μισθολογική καθήλωσή τους, θα αποτελέσουν δυστυχώς αποτρεπτικούς παράγοντες ένταξης υποψηφίων υψηλού γνωστικού – μορφωτικού επιπέδου και δεξιοτήτων, οι οποίοι θα μπορούσαν ιδανικά είτε να χειριστούν, είτε να συντηρήσουν αποτελεσματικά τα σύγχρονα Ο/Σ και μέσα που προμηθεύονται οι Ε.Δ. Μας επισημαίνετε την ακαδημαϊκή αναβάθμιση των Σχολών των ΑΣΣΥ χωρίς να μας εξηγείτε ποιος σοβαρός και νοήμων άνθρωπος στοχεύοντας σε ένα λαμπρό επαγγελματικά μέλλον, θα επιλέξει να εισέλθει σε Στρατιωτική Σχολή 3ετούς φοίτησης για να σταδιοδρομήσει ως Υπξκός και τελικά να αποστρατευτεί ως Αρχιλοχίας ή Ανθστής. Επιπρόσθετα και μέσω συγκεκριμένων διατάξεων του Νομοσχεδίου καταργείτε μονοκονδυλιά τον σημαντικότερο ίσως παράγοντα για ένα στέλεχος να επιδιώξει να φτάσει στην αριστεία που είναι θεωρώ το κίνητρο για βελτίωση της απόδοσης κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Αξιωματικά λοιπόν, η απουσία κινήτρων για εξέλιξη απωθεί τους άριστους και «ανοίγει την όρεξη» στους αρεστούς. Η δυνατότητα μετάταξης βέβαια στις τάξεις των Αξκών μπορεί να αμβλύνει τις αδικίες, δεν αποτελεί όμως ουσιαστική – βαρύνουσα πρόσκληση προς τους υποψήφιους δοκίμους. Συμπερασματικά λοιπόν μέσω του εν λόγω Νομοσχεδίου δημιουργούνται οι «ιδανικές» συνθήκες απαξίωσης των ΑΣΣΥ (ΣΜΥ – ΣΜΥΝ – ΣΜΥΑ) που νομοτελειακά και σύντομα θα οδηγήσουν στην οριστική κατάργησή τους με ολέθριες συνέπειες για το αξιόμαχο των Ε.Δ.

    Έξοχο πυροτέχνημα επίσης αποτελεί η αναγγελία αυξήσεων των μισθών που αναφέρετε, καθώς αφορούν πρωτίστως τους ανώτατους Αξκούς ενώ μετά λύπης επιβεβαιώνεται «πανηγυρικά» πως για κάποιες κατηγορίες προσωπικού γίνεται μνεία ακόμη και για την απαράδεκτη έννοια της προσωπικής διαφοράς. Η δε βαθμολογική καθήλωση – στασιμότητα των εν ενεργεία Αξκών εξ ΑΣΣΥ στο βαθμό που φέρουν ως την αποστρατεία τους, αποτελεί θαρρώ παγκόσμια πρωτοτυπία ανάξια σχολιασμού. Τη σκοπιμότητα καταδίκης και τιμωρίας του εμπειρότερου και πιο εξειδικευμένου προσωπικού διακλαδικά τη γνωρίζετε εσείς και το επιτελείο σας. Κατά έναν παράδοξο τρόπο εξαντλείτε την αυστηρότητά σας στα στελέχη των ΑΣΣΥ και στους ΕΠΟΠ αντί να την εξαντλήσετε βελτιώνοντας έναν από τους βασικότερους πυλώνες της δομής των Ε.Δ που είναι ο θεσμός της Αξιολόγησης των στελεχών με σαφή και καθορισμένα κριτήρια.

    Μιας και μιλάτε για υπερβολικά μεγάλο αριθμό ανώτερων Αξκών στο Στράτευμα, γιατί δεν θεσπίζετε αυστηρότερα κριτήρια προαγωγών ώστε στους ανώτερους και ανώτατους βαθμούς να προάγονται αξιοκρατικά μόνο οι ικανότεροι ως ποσοστό από κάθε σειρά είτε πρόκειται για στελέχη εξ ΑΣΕΙ, είτε εξ ΑΣΣΥ, ο καθένας αντίστοιχα στη δική του κλίμακα;

    Θεωρώντας εξαιρετικά παράδοξο κι ομολογουμένως άδικο το γεγονός πως ο καταληκτικός βαθμός μεταξύ των στελεχών εξ ΑΣΕΙ – ΑΣΣΥ να είναι όμοιος ή περίπου όμοιος (Ανσχής / Σχης) θα πρότεινα αναφορικά με τα στελέχη εξ ΑΣΣΥ τριετούς φοίτησης βαθμό αποφοίτησης αυτό του Επιλοχία, καταληκτικό τον βαθμό του Λοχαγού και αποστρατευτικό αυτόν του Ταγματάρχη, ενώ ένα μικρό καθορισμένο ποσοστό από κάθε σειρά ΑΣΣΥ διακλαδικά, λαμβάνοντας υπόψη τον σταδιοδρομικό του βίο, τις εκθέσεις Αξιολόγησης, τους τίτλους σπουδών του (αναγκαία συνθήκη ο τίτλος σπουδών να έχει συνάφεια με τα κύρια καθήκοντα που εκτελεί στο Στράτευμα) , την απόδοσή του διαχρονικά στα επαγγελματικά του καθήκοντα καθώς και ενδεχόμενες τιμητικές διακρίσεις, να καθίσταται δυνατό να προάγεται στο βαθμό του Ταγματάρχη και να αποστρατεύεται με αυτόν του Αντισυνταγματάρχη. Επιπροσθέτως με δεδομένο πως η αναγνώριση μέσω προαγωγής αποτελεί το σπουδαιότερο κίνητρο βελτίωσης της απόδοσης για κάθε στέλεχος οποιασδήποτε προέλευσης, θα πρότεινα ομοίως για τα στελέχη ΕΠΟΠ αποστρατευτικό βαθμό αυτόν του Ανθστή ενώ υπό καθορισμένες προϋποθέσεις και αυστηρά κριτήρια για ένα ποσοστό στελεχών ΕΠΟΠ αυτόν του Ανθλγού.

    Στέλεχος εξ ΑΣΣΥ ή ΕΠΟΠ κάτοχος οποιουδήποτε τίτλου σπουδών επιπέδου ΑΕΙ να προάγεται μισθολογικά στην αμέσως ανώτερη κατηγορία π.χ. εξ ΑΣΣΥ στην Α’ και αντίστοιχα ΕΠΟΠ στη Β’. Η μισθολογική προαγωγή ως αναγνώριση της προσπάθειας για ακαδημαϊκή μόρφωση αποτελεί σημαντικό κίνητρο στην αέναη προσπάθεια αυτοβελτίωσης των στελεχών των Ε.Δ.

    Σε κάθε περίπτωση πάντως και προς αποφυγή παρερμηνειών και παρανοήσεων, θεωρώ άκρως απαραίτητο για την εύρυθμη λειτουργία κι αποτελεσματικότητα του Στρατεύματος να υφίσταται σαφής διάκριση μεταξύ στελεχών διαφορετικών προελεύσεων τόσο σταδιοδρομικά, όσο και μισθολογικά, λαμβάνοντας όμως σοβαρά υπόψη την αρχή της αναλογικότητας, γεγονός που απουσιάζει από το Νομοσχέδιο.

    Αξιότιμε κύριε υπουργέ,

    -Επειδή αρέσκεστε να μιλάτε με αριθμούς σας υπενθυμίζω πως πίσω από τους αριθμούς κρύβονται άνθρωποι και οικογένειες,

    -Επειδή τα στελέχη των Ε.Δ. έχουν αξιοπρέπεια, ήθος, συνέπεια, μνήμη, υπόληψη και δε μπορούν να κάνουν ότι κοιμούνται,

    -Επειδή ο Εθνικός Στρατός δε μπορεί να καταντήσει λεγεώνα των ξένων διαθέσιμος σε Αποστολές εκτός συνόρων άνευ ουσίας και εθνικού συμφέροντος,

    -Επειδή το εν λόγω Νομοσχέδιο παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος και της δημόσιας διοίκησης κι οδηγεί στη διάλυση των Ε.Δ ανοίγοντας διάπλατα κερκόπορτα για την είσοδο ιδιωτικών εταιρειών στην Εθνική Άμυνα, απειλώντας το αξιόμαχο,

    -Επειδή η «αποτελεσματικότητα» των μεταρρυθμίσεων των συμβούλων του Επιτελείου σας, συμπεριλαμβανόμενων και των Αρχηγών των Γ.Ε. αντικατοπτρίζεται χρόνια τώρα σε έναν πρωτοφανή κι ατέρμονο κύκλο παραιτήσεων των στελεχών των Ε.Δ διακλαδικά, καθώς και στην διαχρονική υποστελέχωση και συστηματική απαξίωση όλων των Στρατιωτικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων,

    Για τους λόγους αυτούς συλλογιζόμενος την ευθύνη που σας αναλογεί καθώς και τη σοφή ρήση του Περικλή «του δε πολέμου οι καιροί ού μενετοί» σας παρακαλώ να περιστρέψετε την πυξίδα που κρατάτε αποσύροντας άμεσα το εν λόγω Νομοσχέδιο κι ακολούθως να προβείτε στη διενέργεια εκ νέου διαβούλευσης με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων φορέων.

    «Δε βγαίνουνε τα όνειρα σε πλειστηριασμό…Δεν παίχτηκε η παρτίδα μας ακόμα».

    Πεντάβρυσο Καστοριάς

    Με σεβασμό

    Υ.Γ. Εύχομαι οι επιπτώσεις του παρόντος Νομοσχεδίου να αποτυπωθούν στις κάλπες και μόνο.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 18:25 | ΓΕΡΟΥΛΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

    Άρθρο 106 Υποχρεώσεις αξιωματικών και μόνιμων υπαξιωματικών /
    ….. απαγορεύεται
    §.1β) να συμμετέχουν σε συνεταιρισμούς, οι οποίοι αποσκοπούν σε εμπορική δραστηριότητα: ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ (Υπενθυμίζεται μετά από υπόδειξη της ΕΕ οι οικοδομικοί συνεταιρισμοί του ΥΕΘΑ του Π.Ν. (ΟΣΜΑΝ) και της Π.Α. ΟΣΜΑΑ – μετέπειτα ΟΣΜΟΣΑ) υπήχθησαν στο Υπ. Οικονομικών φεύγοντας από το ΥΕΘΑ. Εκκρεμεί αντίστοιχη μεταβολή και για τον ΟΣΜΑΕΣ. Με την μετάβαση βάσει της Ελληνικής νομοθεσίας περί συνεταιρισμών ο ΟΣΜΑΝ και ο ΟΣΜΑΑ τροποποίησαν ήδη τα καταστατικά τους (η νομοθεσία προβλέπει εμπορική ιδιότητα).
    Αν εφαρμοσθεί η διάταξη θα πρέπει να διαγραφούν τα μισά μέλη (τα εν ενεργεία) των συνεταιρισμών (είναι ισότιμα μέλη με τα εν αποστρατεία αφού με τα προηγούμενα καταστατικά εγγράφοντο μόνο εν ενεργεία), να τροποποιηθούν τα καταστατικά ώστε να εγγράφονται μόνο τα εν αποστρατεία μέλη και να ακολουθήσουν νομοθετικές ρυθμίσεις για τις οικονομικές υποχρεώσεις μελών και συνεταιρισμών.
    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ να εξαιρεθούν της απαγόρευσης οι ΟΣΜΑΕΣ, ΟΣΜΑΝ, ΟΣΜΟΣΑ

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 18:06 | Πέτρος

    Στο άρθρο 106 είναι απαράδεκτο να αποκλείονται οι υπαξιωματικοί από την συμμετοχή στα κοινά και τις αυτοδιοικητικές εκλογές α’ και β’ βαθμού. Είμαστε λίγο πριν το 2026 και μιλάμε για αποκλεισμό από τα κοινά. Είμαστε και εμείς οι στρατιωτικοί που η προσφορά στα κοινά είναι τρόπος ζωής.
    Είναι αδιανόητο να μην έχουμε το δικαίωμα του εκλέγεσθαι.
    Αυτός είναι ο στρατός που θέλουμε…
    Να μην έχουμε άποψη ως στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων…και να μην μπορούμε να την εκφράσουμε δημόσια…

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 17:45 | Φώτιος Μπάτζιος

    Θα ήθελα να επαναλάβω το παρακάτω σχόλιο το οποίο κατέθεσα στην έναρξη της δημοσίας διαβούλευσης και θεωρώ πως πρέπει να επισημανθεί και στο τέλος αυτής.
    Οι ρυθμίσεις των άρθρων 101 και 102 που αφορούν τις ειδικές καταστάσεις υπηρεσίας των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, σε συνδυασμό με την περ. ζ του άρθρου 111, που προβλέπει υποχρεωτική επανεξέταση εντός τριετίας για όσους ήδη βρίσκονται σε ειδική κατάσταση, δημιουργούν ένα πλαίσιο:
    • χωρίς αντικειμενικά κριτήρια,
    • χωρίς υποχρέωση ειδικής αιτιολογίας,
    • χωρίς εξατομίκευση ανά πάθηση,
    • και χωρίς δικλίδες προστασίας από καταχρηστικές ή άνισες πρακτικές.
    Το αποτέλεσμα είναι ένα καθεστώς αυξημένης ανασφάλειας δικαίου για χιλιάδες στελέχη, καθώς και κίνδυνος υπέρμετρης και αδικαιολόγητης διοικητικής επιβάρυνσης.
    Η οριζόντια και αδιάκριτη παραπομπή όλων των στελεχών σε υγειονομικές επιτροπές, χωρίς διάκριση μεταξύ χρόνιων, αναστρέψιμων ή σταθερών παθήσεων:
    2.1. Αντίκειται σε θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές:
    • Άρθρο 2 παρ. 1 Σ.: σεβασμός της ανθρώπινης αξίας.
    • Άρθρο 5 παρ. 1 και 5: προστασία της υγείας, της προσωπικότητας και της σωματικής ακεραιότητας.
    • Άρθρο 9Α Σ.: προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και ειδικά των δεδομένων υγείας.
    • Άρθρο 21 παρ. 2–3 Σ.: αυξημένη προστασία ατόμων με αναπηρία ή μη αναστρέψιμες παθήσεις.
    • Άρθρο 25 παρ. 1 Σ.: αρχή της αναλογικότητας, η οποία παραβιάζεται όταν επιβάλλεται καθολικό μέτρο χωρίς εξατομίκευση.
    2.2. Παραβιάζει βασικές αρχές της ιατρικής δεοντολογίας
    Ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας (Ν. 3418/2005) επιβάλλει:
    • την απαίτηση ενημερωμένης συναίνεσης,
    • την προϋπόθεση ιατρικής αναγκαιότητας κάθε εξέτασης,
    • την αποφυγή περιττών ή δυσανάλογων ιατρικών πράξεων.
    Η υποχρεωτική επανεξέταση χωρίς νέα ιατρικά δεδομένα αντίκειται σε αυτές τις θεμελιώδεις αρχές.
    2.3. Δεν συνάδει με το ενωσιακό και διεθνές πλαίσιο προστασίας
    • Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ: άρθρα 1, 3, 21, 35.
    • GDPR (ΕΕ 2016/679): αυστηρή αναγκαιότητα και αναλογικότητα στην επεξεργασία δεδομένων υγείας.
    • ΕΣΔΑ άρθρο 8: προστασία της ιδιωτικής ζωής και απαγόρευση δυσανάλογων ιατρικών παρεμβάσεων.
    Η νομολογία του ΕΔΔΑ έχει κρίνει ότι μαζικές, μη αιτιολογημένες ιατρικές πράξεις συνιστούν παράνομη επέμβαση στην ιδιωτική ζωή.

    Η διάταξη παρέχει ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας, χωρίς:
    • κριτήρια για την αυτεπάγγελτη παραπομπή,
    • υποχρέωση αιτιολόγησης,
    • έλεγχο αναλογικότητας,
    • δικαίωμα ένστασης,
    • ιατρική τεκμηρίωση της αναγκαιότητας.
    Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση και σε χρήση της παραπομπής ως εργαλείου πίεσης ή υπηρεσιακής επιβάρυνσης.

    Η υποχρεωτική επανεξέταση όλων των στελεχών που ήδη τελούν σε ειδικές καταστάσεις εντός τριετίας, ανεξαρτήτως ιατρικού ιστορικού:
    • αγνοεί την ύπαρξη μη αναστρέψιμων / σταθερών παθήσεων,
    • δεν αίρει διοικητικές εκκρεμότητες, αντιθέτως δημιουργεί νέες,
    • επιβαρύνει υπέρμετρα τις υγειονομικές επιτροπές,
    • επιβάλλει περιττές ιατρικές πράξεις,
    • παραβιάζει την αρχή της ελάχιστα επαχθούς διοικητικής παρέμβασης.
    Προτεινόμενη προσθήκη:
    «Η αυτεπάγγελτη παραπομπή στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων σε Ανώτατη Υγειονομική Επιτροπή διενεργείται μόνο εφόσον προκύπτουν νέα ουσιώδη ιατρικά δεδομένα ή συντρέχει ειδικώς αιτιολογημένη υπηρεσιακή ανάγκη, στο πλαίσιο των αρχών της αναλογικότητας και της προστασίας των δεδομένων υγείας. Η σχετική διαταγή παραπομπής είναι ειδικώς αιτιολογημένη και συνοδεύεται από γνωμάτευση αρμόδιου στρατιωτικού ιατρού.
    Δεν επιβάλλεται υποχρεωτική περιοδική επανεξέταση σε περιπτώσεις μη αναστρέψιμων ή μακροχρόνιων σταθερών παθήσεων, πιστοποιημένων από υγειονομική επιτροπή, εκτός εάν προκύψουν νέα ιατρικά στοιχεία.
    Το στέλεχος έχει δικαίωμα υποβολής ένστασης κατά της διαταγής παραπομπής εντός δέκα (10) ημερών από την κοινοποίησή της. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας καθορίζονται τα ειδικά κριτήρια, η διαδικασία και οι κατηγορίες παθήσεων για τις οποίες επιτρέπεται αυτεπάγγελτη παραπομπή.»
    Αναμενόμενα οφέλη από την αναδιατύπωση
    • Θωράκιση της νομιμότητας και της συνταγματικότητας.
    • Προστασία της υγείας και της αξιοπρέπειας των στελεχών.
    • Διαφάνεια, ίση μεταχείριση και αποτροπή καταχρηστικών πρακτικών.
    • Εξορθολογισμός του έργου των υγειονομικών επιτροπών.
    • Αποφυγή περιττών ιατρικών πράξεων και διοικητικών επιβαρύνσεων.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 17:36 | Ευαγγελία

    Μας καταστρέφετε τα όνειρά μας. Το νομοσχέδιο αυτό μας οδηγεί σε κατάρρευση.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 17:43 | Ευαγγελία

    Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Υποτιμάτε τους στρατιωτικούς με αυτό το νομοσχέδιο. Τελικά θέλετε ισχυρές ένοπλες Δυνάμεις??? Όχι στο Σώμα Υπαξιωματικών.

  • 4 Δεκεμβρίου 2025, 17:15 | Εύα

    1. Μια πρώτη γενική άποψη για τον νόμο είναι πως χάνεται η ισορροπία μεταξύ εκσυγχρονισμού και εμπιστοσύνης, καθώς υποβαθμίζονται τα ήδη υφιστάμενα στελέχη των ΕΔ.
    2. Περί αξιολόγησης: Δίνεται χώρος για αυθαιρεσία. Η αξιολόγηση δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στην κρίση του άμεσου διοικητή, καθώς αυτό δημιουργεί υψηλό κίνδυνο μεροληψίας.
    3. Περί οργανικών θέσεων: Δεν προσδιορίζονται, άρα τα στελέχη δεν γνωρίζουν ποια θα είναι τα καθήκοντα, οι υπηρεσίες υποχρεώσεις και τα όρια των ευθυνών τους ανά βαθμό και ειδικότητα. Όλη αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε άνιση κατανομή εργασιών, αυθαίρετες εντολές και υπερφόρτωση χαμηλών βαθμών. Οφείλουν να τις δημοσιοποιήσουν, ώστε να επιτρέψουν στα στελέχη να γνωρίζουν τι αναμένεται και τι δικαιούνται σε σχέση με την οργανική τους θέση.
    4. Προτεραιότητα στις προαγωγές: Το νομοσχέδιο προβλέπει μόνο τον ελάχιστο χρόνο παραμονής στον βαθμό για την κριτική προαγωγής, χωρίς μέγιστο χρόνο ή σαφή σειρά προτεραιότητας μεταξύ διαφορετικών κατηγοριών προσωπικού. Υπάρχει κίνδυνος να προαχθούν στελέχη ΕΜΘ πριν από ΑΣΣΥ ή άλλες κατηγορίες, χωρίς διαφανή κριτήρια, αφήνοντας αβέβαιη την εξέλιξη άλλων σειρών. Οφείλουν να καθορίσουν ποια θα είναι η σειρά προτεραιότητας ανά κατηγορία, ώστε να εξασφαλίζεται αξιοκρατία, διαφάνεια και ίση μεταχείριση όλων των στελεχών. (αυτό αφορά βαθμούς υπαξιωματικών και ανθυπασπιστών κυρίως)
    5. Νομικές αντιρρήσεις επί του Άρθρου 56, το οποίο καταργεί επιλεκτικά το ν.δ. 445/1974 αποκλειστικά για τους Μόνιμους Υπαξιωματικούς, δημιουργώντας διακριτή και αναιτιολόγητη μεταχείριση έναντι των ΕΠ.ΟΠ. και ΕΜΘ για τους οποίους το ίδιο πλαίσιο παραμένει σε ισχύ. Η ρύθμιση αυτή εγκαθιδρύει δύο διαφορετικά καθεστώτα Ανθυπασπιστών χωρίς αντικειμενικά κριτήρια, καταλύοντας την αρχή της ισότητας (άρθρο 4 Σ), την αρχή της ίσης επαγγελματικής μεταχείρισης (άρθρο 22 Σ) και τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των υπηρετούντων, οι οποίοι επί δεκαετίες θεμελίωσαν προσδοκίες εξέλιξης βάσει του υφιστάμενου πλαισίου. Είναι αναγκαία η αναθεώρηση της διάταξης και η υιοθέτηση ενιαίου, συνεκτικού και συνταγματικά ανεκτού συστήματος ιεραρχίας και προαγωγών για όλο το σύνολο των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.
    6. Περί πτυχιούχων ΑΕΙ: Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο φαίνεται να αφαιρεί ή να περιορίζει τα βαθμολογικά οφέλη που προβλέπει ο Ν. 3883/2010 για τα στελέχη ΑΣΣΥ που απέκτησαν πτυχίο ΑΕΙ. Ο νόμος αυτός αναγνώριζε το πτυχίο ως ουσιαστικό προσόν για ταχύτερη προαγωγή και πρόσβαση σε υψηλότερο καταληκτικό βαθμό, δημιουργώντας θεμελιωμένες προσδοκίες σε όσους επένδυσαν χρόνο, κόπο και χρήματα για τις σπουδές τους. Η κατάργηση αυτών των δικαιωμάτων οδηγεί σε άνιση μεταχείριση σε σχέση με όσους πρόλαβαν να προαχθούν με το προηγούμενο καθεστώς και υπονομεύει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των στελεχών προς την Πολιτεία. Το τελικό κείμενο του νομοσχεδίου οφείλει να διατηρήσει ρητά τις προβλέψεις περί βαθμολογικής αναγνώρισης του πτυχίου ΑΕΙ για τα στελέχη προέλευσης ΑΣΣΥ, διαφυλάσσοντας τόσο τη συνέχεια της διοίκησης όσο και τη συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή δημιουργεί μαζικές νομικές αμφισβητήσεις, θίγει θεμελιωμένα δικαιώματα και θα υπονομεύσει την εμπιστοσύνη του προσωπικού προς την Υπηρεσία και τη νομοθετική εξουσία.

Σχόλια 1 … 9 10 11 12 13