Άρθρο 26 – Τροποποίηση π.δ. 18/1989

Στο άρθρο 33 του π.δ. 18/1989 (Α΄ 8) προστίθεται παρ. 6 ως εξής:
«6. Οι διάδικοι μπορούν να συμφωνήσουν ότι δεν θα εμφανισθούν στο ακροατήριο, αλλά θα παραστούν με κοινή δήλωση που υπογράφεται από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους. Τέτοια δήλωση μπορεί να γίνει και από έναν ή ορισμένους μόνο πληρεξούσιους. Η δήλωση αυτή παραδίδεται από τον πληρεξούσιο δικηγόρο ή, σε περίπτωση κοινής δήλωσης, από έναν τουλάχιστον πληρεξούσιο δικηγόρο, στον αρμόδιο γραμματέα, το αργότερο έως την παραμονή της δικασίμου. Σε περίπτωση αναβολής της συζήτησης ύστερα από αίτηση διαδίκου, δεν κλητεύεται κατά τη νέα δικάσιμο ο διάδικος ή οι διάδικοι που υπέβαλαν δήλωση.».

  • 5 Ιουνίου 2017, 21:50 | ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    σύμφωνα με την αρχή της δίκαιης δίκης και της ισότητος των δικονομικών οπλων ο διάδικος δύναται να παρισταται σε καθε δικαστηριο προς εκπροσωπηση των δικαιωματων του.ειναι απολυτως και λαθος και παρανομο να υποχρεωνεται ο διαδικος να διοριζει δικηγορο.ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΡΥΘΜΙΣΗ σε όλα τα δικαστηρια ο διαδικος να δικαιουται να παρισταται χωρις δικηγορο και αν επιθυμει ή δεν γνωριζει να δικασει να διορισει δικηγορο.στα διοικητικα δικαστηρια ο διαδικος δικαιουται να παρισταται χωρις δικηγορο το ιδιο και στο ειρηνοδικειο και στα ασφαλιστικα μετρα.

    Η ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΜΕ ΔΙΚΗΓΟΡΟ παραβιαζει την αρχη της ισότητος.ΑΝ ΕΠΙΘΥΜΕΙ Ο ΔΙΑΔΙΚΟΣ μπορει να διοριζει δικηγορο.

    ΠΑΡΑΝΟΜΗ Η ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΤΗΤΑ.