ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΤΑΞΕΩΝ
Άρθρο 66
Μετατάξεις στο Σώμα των αξιωματικών
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί μπορούν να μετατάσσονται στο Σώμα των αξιωματικών για την κάλυψη κενών οργανικών θέσεων βαθμού Ανθυπολοχαγού και αντιστοίχων και με καταληκτικό βαθμό Ταγματάρχη και αντιστοίχων.
- Δικαίωμα μετάταξης έχουν μόνιμοι υπαξιωματικοί οι οποίοι:
α) προέρχονται από ΑΣΜΥ,
β) έχουν συμπληρώσει δεκατέσσερα (14) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας,
γ) κατέχουν πτυχίο ή δίπλωμα τμήματος ή σχολής ΑΕΙ της ημεδαπής ή ακαδημαϊκά ισοδύναμο ή ισότιμο τίτλο σχολών της αλλοδαπής,
δ) έχουν βαθμολογία τουλάχιστον «λίαν καλώς» στα ουσιαστικά τους προσόντα της τελευταίας δεκαετίας και
ε) έχουν αποφοιτήσει με βαθμό τουλάχιστον «λίαν καλώς» από τα ανά ειδικότητα υποχρεωτικά για προαγωγή σχολεία.
- Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί μετατάσσονται με προεδρικό διάταγμα, το οποίο εκδίδεται με πρόταση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, κατόπιν εισήγησης του οικείου ανώτατου συμβουλίου. Με το ίδιο προεδρικό διάταγμα καθορίζονται ο βαθμός, η ειδικότητα και η ένταξη των μετατασσόμενων στην οικεία επετηρίδα.
Άρθρο 67
Μετατάξεις στο Σώμα των μόνιμων υπαξιωματικών
- Οι ΕΠΟΠ μπορούν να μετατάσσονται στο Σώμα μόνιμων υπαξιωματικών για την κάλυψη κενών οργανικών θέσεων βαθμού Επιλοχία Β΄ Τάξης.
- Δικαίωμα μετάταξης έχουν ΕΠΟΠ οι οποίοι:
α) έχουν συμπληρώσει δεκαπέντε (15) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας από την κατάταξή τους ως ΕΠΟΠ,
β) κατέχουν πτυχίο ή δίπλωμα τμήματος ή σχολής ΑΕΙ της ημεδαπής ή ακαδημαϊκά ισοδύναμο ή ισότιμο τίτλο σχολών της αλλοδαπής,
γ) έχουν βαθμολογία τουλάχιστον «λίαν καλώς» στα ουσιαστικά τους προσόντα της τελευταίας δεκαετίας και
δ) έχουν αποφοιτήσει με βαθμό τουλάχιστον «λίαν καλώς» από τα ανά ειδικότητα υποχρεωτικά για προαγωγή σχολεία.
- Οι ΕΠΟΠ μετατάσσονται με απόφαση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ, με την οποία καθορίζονται και ο βαθμός, η ειδικότητα και η ένταξή τους στην οικεία επετηρίδα.
Άρθρο 68
Διαδικασία μετατάξεων
- Το οικείο ανώτατο συμβούλιο καταρτίζει πίνακα υποψηφίων κατά σειρά αρχαιότητας, αξιολογεί και επιλέγει τους μετατασσόμενους με ειδικά αιτιολογημένη απόφασή του, λαμβάνοντας υπόψη:
α) το γνωστικό αντικείμενο και τον βαθμό του πτυχίου, το οποίο πρέπει να είναι συναφές με την ειδικότητα της προς κάλυψη οργανικής θέσης,
β) την κατοχή αυτοτελούς μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών διάρκειας ενός (1) τουλάχιστον ακαδημαϊκού έτους ΑΕΙ, πανεπιστημιακού ή τεχνολογικού τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης της ημεδαπής ή ακαδημαϊκά ισοδύναμου ή ισότιμου τίτλου της αλλοδαπής,
γ) τις πειθαρχικές ποινές που έχουν επιβληθεί την τελευταία δεκαετία.
- Από το δικαίωμα μετάταξης αποκλείονται όσοι:
α) έχουν ήδη μεταταχθεί στο Σώμα των μόνιμων υπαξιωματικών ή
β) έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα για κακούργημα, κλοπή, υπεξαίρεση, απάτη, εκβίαση, πλαστογραφία, δωροδοκία, δωροληψία, παράνομη βεβαίωση ή είσπραξη δικαιωμάτων του Δημοσίου, απιστία, παράβαση καθήκοντος, συκοφαντική δυσφήμιση, του δέκατου ένατου Κεφαλαίου του Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019, Α’ 95) περί εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, καθώς και για τα αδικήματα των άρθρων 19, 20, 21, 23, 25, 26, 27, 31, 32, 33, 35, 40, 41, 46 έως και 48, 51, 70, 83, 85, 92, 93, 95, 98, 99, 100, 102 έως και 108, 112, 114 έως και 117, 121, 123, 124, 126, 128, 130 έως και 138, 140 και 142 έως και 147, 149 έως και 155 του Στρατιωτικού Ποινικού Κώδικα (ν. 2287/1995, Α΄ 20).
- Η απόφαση του οικείου ανώτατου συμβουλίου κοινοποιείται εντός δέκα (10) ημερών από το πέρας των εργασιών του στους αιτούντες, οι οποίοι έχουν δικαίωμα άσκησης ενδικοφανούς προσφυγής εντός προθεσμίας πέντε (5) ημερών από την κοινοποίησή της. Αρμόδιος για την απάντηση της ενδικοφανούς προσφυγής εντός είκοσι (20) ημερών από την άσκησή της, κατόπιν αιτιολογημένης γνώμης του οικείου ανώτατου συμβουλίου, είναι:
α) για τους μόνιμους υπαξιωματικούς ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας και
β) για τους ΕΠΟΠ ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ.
- Μετά την άπρακτη παρέλευση της προθεσμίας υποβολής ενδικοφανούς προσφυγής ή την εξέτασή της οι πίνακες μετατασσόμενων κυρώνονται από:
α) τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, για τους μόνιμους υπαξιωματικούς και
β) τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, για τους ΕΠΟΠ.
- Οι μετατασσόμενοι εγγράφονται στην επετηρίδα της νέας ειδικότητάς τους μετά από τους υπηρετούντες ομοιόβαθμους τους και, με την επιφύλαξη ειδικότερων διατάξεων, εξομοιώνονται πλήρως με αυτούς ως προς τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά τους.
Άρθρο 69
Μετατάξεις μόνιμων υπαξιωματικών εντός του ίδιου Κλάδου των Ενόπλων Δυνάμεων
- Με απόφαση του αρχηγού του οικείου ΓΕ, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του οικείου ανώτατου συμβουλίου κρίσεων, μόνιμοι υπαξιωματικοί μπορούν να μετατάσσονται εντός του ίδιου Κλάδου των ΕΔ για κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών σε θέσεις που απαιτούν εξειδικευμένη εκπαίδευση, από ένα Όπλο σε άλλο Όπλο ή σε Σώμα και αντίστροφα, καθώς και από ένα Σώμα σε άλλο Σώμα του ίδιου Κλάδου, συμπεριλαμβανομένων των γενικών ειδικοτήτων, ειδικοτήτων ή τεχνών.
- Οι μετατάξεις του παρόντος άρθρου προκηρύσσονται από τον Αρχηγό του οικείου ΓΕ και δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
- Αρμόδιο για τον καθορισμό των θέσεων και των ειδικοτήτων που μπορούν να καλυφθούν σύμφωνα με τις υπηρεσιακές ανάγκες με μετάταξη του παρόντος άρθρου είναι το ανώτατο συμβούλιο κρίσεων του οικείου Κλάδου των ΕΔ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄
ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΜΕΡΟΥΣ Ε΄
Άρθρο 70
Εξουσιοδοτικές διατάξεις Μέρους Ε΄
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του οικείου ανώτατου συμβουλίου, προκηρύσσονται οι θέσεις που μπορούν να καλυφθούν με μετάταξη και καθορίζονται οι ειδικότητες και τα προσόντα των μετατασσόμενων, η διαδικασία, οι προθεσμία, τα κριτήρια επιλογής και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος Μέρους.
- Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ, εξειδικεύονται κατά Κλάδο και ΚΣ τα κριτήρια των μετατάξεων του άρθρου 67, ανάλογα με τις συνθήκες λειτουργίας και τις ειδικότερες ανάγκες των ΕΔ, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα.
Άρθρο 71
Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Ε΄
Μέχρι την 31η.12.2028 οι μετατάξεις μόνιμων υπαξιωματικών και ΕΠΟΠ των Κλάδων των ΕΔ και του ΚΣ Πληροφορικής διεξάγονται με τη διαδικασία, τους όρους και τις προϋποθέσεις των άρθρων 9 έως 13 του ν. 3883/2010 (Α΄ 167).
Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, μαζί με τις οικογένειές τους, εκφράζουν την ξεκάθαρη και έντονη αντίθεσή τους στο προωθούμενο πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ζητώντας την άμεση απόσυρσή του.
Παρά τις δημόσιες δηλώσεις ότι το προσωπικό «ενισχύεται», το περιεχόμενο του νομοσχεδίου αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο, καθώς περιλαμβάνει σοβαρές αδικίες, οικονομικές στρεβλώσεις και ρυθμίσεις που ενισχύουν τις ανισότητες μέσα στο στράτευμα.
Η πρόσφατη μεγάλη κινητοποίηση στην Αθήνα, με περισσότερους από 12.000 συμμετέχοντες, απέδειξε ότι η αντίδραση είναι ευρεία, τεκμηριωμένη και καθόλου τυχαία. Ταυτόχρονα, η συνεχής καθυστέρηση της κατάθεσης του νομοσχεδίου στη Βουλή δείχνει ότι υπάρχουν σημαντικά προβλήματα που δεν έχουν αντιμετωπιστεί.
Σε μια περίοδο όπου και άλλοι κοινωνικοί κλάδοι —όπως οι αγρότες— εκφράζουν έντονη αγανάκτηση για θέματα οικονομικής αδικίας, η κυβέρνηση δεν μπορεί να ανοίγει νέο μέτωπο με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Η σταθερότητα και η συνοχή του προσωπικού αποτελούν βασικό πυλώνα της εθνικής ασφάλειας και δεν πρέπει να υπονομεύονται από βεβιασμένες ή πλημμελώς σχεδιασμένες ρυθμίσεις.
Ζητούμε:
1. Την πλήρη απόσυρση του πολυνομοσχεδίου.
2. Την εκκίνηση ουσιαστικού διαλόγου, με πραγματική συμμετοχή των στελεχών που γνωρίζουν σε βάθος τα προβλήματα και τις ανάγκες της υπηρεσίας.
3. Την υιοθέτηση λύσεων δίκαιων, λειτουργικών και πρακτικά εφαρμόσιμων, χωρίς νέες αδικίες ή ανισότητες.
Τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων και οι οικογένειές τους εκφράζουν την κατηγορηματική τους αντίθεση στο προωθούμενο πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και ζητούν την άμεση απόσυρσή του.
Παρά τις επίσημες δηλώσεις ότι «το προσωπικό βγαίνει κερδισμένο», η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Το νομοσχέδιο περιέχει σοβαρά λάθη, οικονομικές στρεβλώσεις, υπηρεσιακές αδικίες και ρυθμίσεις που εντείνουν τις ανισότητες μεταξύ των στελεχών.
Η πρόσφατη μαζική συγκέντρωση στην Αθήνα, με τη συμμετοχή άνω των 12.000 πολιτών, επιβεβαίωσε ότι η αντίδραση δεν είναι ούτε μεμονωμένη ούτε αδικαιολόγητη, αλλά συλλογική, ώριμη και πλήρως τεκμηριωμένη. Παράλληλα, οι συνεχείς καθυστερήσεις στην κατάθεση του νομοσχεδίου στη Βουλή αποκαλύπτουν τα σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν στο περιεχόμενό του.
Σε μια περίοδο όπου και άλλοι κλάδοι της κοινωνίας —όπως οι αγρότες— αντιδρούν έντονα σε ζητήματα οικονομικής αδικίας, η κυβέρνηση δεν μπορεί να επιλέγει να δημιουργήσει ακόμη ένα μέτωπο με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Η εύρυθμη λειτουργία του στρατεύματος και η διατήρηση της συνοχής του προσωπικού αποτελούν θεμέλιο της εθνικής ασφάλειας και δεν πρέπει να πλήττονται από βεβιασμένες, ανεπαρκώς μελετημένες ρυθμίσεις.
Ζητούμε:
1. Την πλήρη απόσυρση του πολυνομοσχεδίου.
2. Την έναρξη ουσιαστικού διαλόγου με πραγματική συμμετοχή των στελεχών που γνωρίζουν τις ανάγκες και τα προβλήματα της υπηρεσίας.
3. Δίκαιες, εφαρμόσιμες και ισορροπημένες λύσεις, χωρίς αποκλεισμούς και χωρίς νέες τεχνητές ανισότητες.
**«Το παρόν νομοσχέδιο, στην μορφή που τίθεται σε διαβούλευση, δημιουργεί βαθιά, συστημικά προβλήματα στην επάνδρωση, λειτουργία και αξιοκρατική συγκρότηση των Ενόπλων Δυνάμεων.
Αποτελεί κοινό μυστικό εντός του προσωπικού ότι το νέο πλαίσιο οδηγεί:
• σε κατάρρευση προσέλευσης νέων ΕΠΟΠ,
• σε φυγή στελεχών με προσόντα,
• σε αδυναμία στελέχωσης παραμεθορίου,
• σε πλήρη απαξίωση όσων υπηρετούν σήμερα την πρώτη γραμμή.
Το άρθρο 59 (και τα συναφή 60–62) αποτυπώνει μία σταδιοδρομία 10–15ετούς στασιμότητας, μία μετάταξη που μετατίθεται αυθαίρετα στα 15 έτη (αντί για 3–5 όπως συμβαίνει σε λειτουργικές δομές), και πλήρη έλλειψη αξιοποίησης πτυχιούχων.
Η εξαίρεση των μη μονιμοποιημένων ΕΠΟΠ από τα ευεργετικά μέτρα για ΑμεΑ, αποτελεί ακόμη σοβαρότερο θεσμικό πρόβλημα:
🔺 παραβιάζει την αρχή της ισότητας (άρθρο 4 Σ),
🔺 παραβιάζει την προστασία ΑμεΑ (άρθρο 21 Σ),
🔺 διαχωρίζει δύο στρατιωτικούς με τα ίδια οικογενειακά δεδομένα.
Η αναπηρία δεν μπορεί να “αναγνωρίζεται” επιλεκτικά, ούτε να εξαρτάται από έτη υπηρεσίας.
Οι ΕΠΟΠ της πρώτης γραμμής, με υπηρεσία σε νησιά, Έβρο και δυσμενείς περιοχές, χωρίς επίδομα κατοικίας, με προσωπικά έξοδα για μετακινήσεις, χωρίς σταθερότητα και χωρίς στήριξη, είναι το προσωπικό που επωμίζεται το μεγαλύτερο βάρος της Άμυνας.
Αν αυτό το προσωπικό δε στηριχθεί άμεσα:
❗ η παραμεθόριος θα αδειάσει,
❗ οι νέοι δεν θα δηλώσουν ποτέ ΕΠΟΠ,
❗ οι επιχειρησιακές μονάδες θα καταρρεύσουν.
Η λύση είναι απλή και εφαρμόσιμη:
✔ Άμεση αναγνώριση πτυχίων με μετάταξη εντός 3–5 ετών
(όπως ισχύει σε όλη την ΕΕ).
✔ Αξιοποίηση πτυχιούχων σε ειδικές επετηρίδες (ΕΕ ή αντίστοιχη)
χωρίς διακρίσεις ανάμεσα σε ΑΕΙ–ΤΕΙ.
✔ Κατάργηση της εξαίρεσης μη μονιμοποιημένων ΕΠΟΠ από τα ευεργετικά μέτρα ΑμεΑ.
Η αναπηρία προηγείται της υπηρεσιακής κατάστασης.
✔ Σταδιοδρομία με προαγωγές ανά 3–4 έτη
αντί για 10–15 χρόνια στασιμότητας.
Η σημερινή πραγματικότητα —όπου στελέχη πρώτης γραμμής γυρνούν νησιά και Έβρο σαν “περιπλανώμενοι”, πληρώνοντας από την τσέπη τους ενοίκια, καύσιμα, ακτοπλοϊκά και απουσιάζοντας χρόνια από τις οικογένειές τους— δεν είναι αποδεκτή σε μια ευρωπαϊκή χώρα.
Το προσωπικό είναι ο μοναδικός παράγοντας που κρατά τις ΕΔ ζωντανές.
Οποιαδήποτε καθυστέρηση στην αποκατάσταση αυτών των στρεβλώσεων θα δημιουργήσει μη αναστρέψιμες απώλειες.
Παρακαλείται το ΥΠΕΘΑ να αναθεωρήσει άμεσα τα επίμαχα άρθρα.»**
Σύμφωνα με το άρθρο 1§1 του Ν. 2936/2001 οι Επαγγελματίες Οπλίτες (εφεξής ΕΠ.ΟΠ.), κατατάσσονται: «Για την αντιμετώπιση των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων σε κατώτερα στελέχη, προκειμένου να καλυφθούν θέσεις επιχειρησιακών και τεχνικών ειδικοτήτων, οι οποίες, απαιτούν σημαντική εκπαίδευση και εξειδίκευση, κατατάσσονται και υπηρετούν ως Μόνιμοι Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠ.ΟΠ.) Έλληνες πολίτες.».
2. Σύμφωνα με το άρθρο 13§8 για τους εθελοντές και τις εθελόντριες (εφεξής ΕΜΘ) του Ν.1848/1989 (ΦΕΚ 112 Α) ισχύουν: «Για τους ανθυπασπιστές υφίστανται ξεχωριστές οργανικές θέσεις, ενώ για τους υπαξιωματικούς εθελοντές και εθελόντριες μακράς θητείας είναι κοινές, υπολογισμένες στο βαθμό του Αρχιλοχία, Αρχικελευστή και Αρχισμηνία αντίστοιχα.».
3. Επιπλέον, σύμφωνα με τον Ν.2936/2001 (ΦΕΚ 166 Α) και το άρθρο 15§4, για τους εθελοντές και τις εθελόντριες του Ν.1848/1989 (ΦΕΚ 112 Α) ισχύουν: «Οι ήδη υπάρχουσες και πληρωθείσες οργανικές θέσεις εθελοντών πενταετούς υπηρεσίας – εθελοντών μακράς θητείας (Ε.Π.Υ.- Ε.Μ.Θ.) καθίστανται προσωποπαγείς, καταργούμενες με την καθ` οιονδήποτε τρόπο έξοδο των ήδη υπηρετούντων από την ενεργό υπηρεσία του στρατεύματος. Επίσης καταργούνται οι ήδη προβλεπόμενες και μη πληρωθείσες οργανικές θέσεις Ε.Π.Υ. – Ε.Μ.Θ..».
4. Δεδομένου ότι οι ΕΜΘ αποτελούν έναν ξεχωριστό και προγενέστερο Θεσμό από τους ΕΠ.ΟΠ.
5. Του γεγονότος ότι ο κοινός νομοθέτης έχει καθορίσει διαφορετικούς λόγους και σκοπούς κατάταξης ως προς την αξιοποίησή τους, για τον κάθε έναν ξεχωριστό θεσμό.
6. Τον προβλέψεων της ανωτέρου παραγράφου (3), περί προσωποπαγών θέσεων αυτών που καταλαμβάνουν οι ΕΜΘ, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με αυτές που καταλαμβάνουν οι ΕΠ.ΟΠ..
7. Του γεγονότος ότι επί του σ/ν στη δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για τη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, υπό τον τίτλο: «Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (σταδιοδρομία και εξέλιξη αξιωματικών, μονίμων υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων, μισθολογικές ρυθμίσεις για το στρατιωτικό προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, αναδιοργάνωση ακαδημαϊκής εκπαίδευσης των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατολογία των Ελλήνων, εθελοντική στράτευση γυναικών και άλλες διατάξεις)», υφίστανται οι ακόλουθες διαπιστώσεις προς επεξεργασία και ρύθμιση σύμφωνα με τα προλεxθέντα:
α. Δεν είναι φρόνιμο αρχαιότερος και διακριτός θεσμός, με προσωποπαγείς θέσεις όπως αυτός των ΕΜΘ, να ενσωματώνεται σε μεταγενέστερο και με άλλο νομικό πλαίσιο θεσμό σαν αυτόν των ΕΠ.ΟΠ., ο οποίος μάλιστα έχει διαφορετικό μέχρι σήμερα σκοπό σύστασης όπως και βαθμολογικό προαγωγικό σύστημα. Ο θεσμός των ΕΜΘ προάγεται σήμερα μέχρι τον διοικητικό βαθμό κατώτερου αξιωματικού, δηλαδή του Λοχαγού και αντιστοίχων των Κλάδων των Ε.Δ., ενώ ό θεσμός των ΕΠ.ΟΠ. μέχρι τον διοικητικό βαθμό υπαξιωματικού, δηλαδή αυτόν του Αρχιλοχία και αντιστοίχων των Κλάδων των Ε.Δ..
β. Επιπρόσθετα, στο άρθρο 57 του υπό διαβούλευση σ/ν, με τίτλο: «Βαθμοί Επαγγελματιών Οπλιτών», ο καταληκτικός βαθμός των ΕΠ.ΟΠ. είναι αυτός του «Επιλοχίας Διοίκησης Α΄ Τάξης», γεγονός του ότι η ενσωμάτωση που επιχειρείται με το άρθρο 59, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τον κατεχόμενο βαθμό των ΕΜΘ οι οποίοι κάποιοι εξ αυτών σήμερα υπηρετούν με το βαθμό του Υπολοχαγού και αντίστοιχων και οι τελευταίοι εξ αυτών με τον διοικητικό βαθμό του Ανθυπασπιστή και αντίστοιχων. Δηλαδή διοικητικών βαθμών κατά πολύ ανώτερων των ΕΠ.ΟΠ.. Αυτό έχει σαν συνέπεια οι Ανθυπασπιστές και οι Αξιωματικοί ΕΜΘ, να παραμένουν στον φέροντα βαθμό μέχρι την αποστρατεία τους και μάλιστα ο βαθμός του Ανθυπασπιστή να μην υπάρχει πουθενά μέσα σε κάποιο πίνακά ταξινόμησης διοικητικών βαθμών! Επιπλέον αποτέλεσμα της μη ύπαρξης ταξινόμησης του διοικητικού βαθμού του Ανθυπασπιστή εξ ΕΜΘ, αποτελεί το ότι το υπό διαβούλευση σ/ν δεν καθορίζει καταληκτικό και αποστρατευτικό βαθμό για τους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές και αντίστοιχους των Κλάδων των Ε.Δ..
γ. Εφόσον υπάρχει ασάφεια σύμφωνα με την διατύπωση του ανωτέρω (δ) εδαφίου, το υπό διαβούλευση σ/ν ΔΕΝ προβλέπει πουθενά μετατάξεις στο Σώμα των Αξιωματικών για τους πτυχιούχους ΑΕΙ, ΕΜΘ.
8. Για τους παραπάνω αναφερθέντες λόγους, και με δεδομένο ότι οι ΕΜΘ κατατάχθηκαν στις ΕΔ έως και 26 ετών, γεγονός που συνεπάγει ότι θα αποστρατευτούν αυτεπάγγελτα, με 34 έτη πραγματικής υπηρεσίας, λόγω κατάληψής τους από το 60ο έτος της ηλικίας τους, παρακαλώ όπως εξετάσετε τα ακόλουθα:
α. Την πρόβλεψη ξεχωριστής κατηγορίας ΕΜΘ στο παρόν και υπό διαβούλευση σ/ν, η οποία θα είναι ξεχωριστή από αυτή των ΕΠ.ΟΠ.
β. Την ταξινόμηση του διοικητικού βαθμού του Ανθυπασπιστή εξ ΕΜΘ μέσα στο σύνολο τις βαθμολογικής πυραμίδας των διοικητικών βαθμών των Ενόπλων Δυνάμεων, στην θέση ακριβώς πριν από τον διοικητικό βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων.
γ. Την ρεαλιστική πρόβλεψη για απόδοση καταληκτικού βαθμού στους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές και αντίστοιχων, λαμβάνοντας υπόψη τα ηλικιακά όρια κατάταξής τους στις Ε.Δ. που ήταν το 26ο έτος της ηλικίας τους. Δηλαδή η απόδοση να πραγματοποιηθεί πριν το 29ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας.
δ. Την ρεαλιστική πρόβλεψη για απόδοση αποστρατευτικού βαθμού στους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές, αυτόν του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων, λαμβάνοντας υπόψη τα ηλικιακά όρια κατάταξής τους στις Ε.Δ., που ήταν το 26ο έτος της ηλικίας τους. Δηλαδή η απόδοση να πραγματοποιηθεί το πριν 34ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας.
ε. Την πρόβλεψη για τους Ανθυπασπιστές ΕΜΘ, πτυχιούχους ΑΕΙ, για την προαγωγή τους στον βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων στο 26ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας. Την λήψη καταληκτικού βαθμού Υπολοχαγού και αντίστοιχων στο 30ο έτος πραγματικής υπηρεσίας και την λήψη αποστρατευτικού βαθμού Λοχαγού πριν το 34ο έτος πραγματικής υπηρεσίας.
Είναι απαράδεκτο το συγκεκριμένο πολυνομοσχέδιο καθώς απαξιώνει όλες τις σχολές μονίμων υπαξιωματικών τους ΕΜΘ και ΕΠΟΠ.Τις θυσίες τον κόπο και τον χρόνο που έχει ξοδέψει ο καθένας από εμάς,με αντίκρισμα την καθιέρωση στον ίδιο βαθμό για όλα τα χρόνια υπηρεσίας με απώτερο σκοπό την διάλυση και την ΜΗ βαθμολογική και οικονομική εξέλιξη του στρατεύματος.
Τα μισθολογικά κλιμάκια χρήζουν επανεξέτασης αφού υπάρχουν μεγάλες μισθολογικές διαφορές ανάμεσα στην κατηγορία Α και στις κατηγορίες Β,Γ. Επιπροσθέτως, είναι άνισες και ανήθικες καθώς σε συνδυασμό με την βαθμολογική καθήλωση των ΑΣΣΥ και ΕΜΘ-ΕΠΟΠ(Κατηγορίες Β και Γ αντίστοιχα) θα πάρουν τα χρήματα οι λίγοι της Α κατηγορίας από τους πολλούς της Β και Γ κατηγορίας, οι οποίοι θα δουν ακόμα και μειώσεις για αυτό δεν κούμπωσε τυχαία το νέο άρθρο με την προσωπική διαφορά. Απαιτείται άμεση απόσυρση του νομοσχεδίου και νέα βαθμολογικά κλιμάκια για μια πιο δίκαιη κατανομή των μισθών
Τα στελέχη και τα μέλη των οικογενειών των Ενόπλων Δυνάμεων εκφράζουν την έντονη αντίθεσή της στο προωθούμενο πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και ζητά την άμεση απόσυρσή του.
Παρά τις δημόσιες διαβεβαιώσεις ότι το προσωπικό «βγαίνει κερδισμένο», η πραγματικότητα απέχει σημαντικά. Το νομοσχέδιο περιλαμβάνει σοβαρές αστοχίες, οικονομικές και υπηρεσιακές στρεβλώσεις, καθώς και ρυθμίσεις που δημιουργούν ανισότητες και αδικίες στο στελεχιακό δυναμικό.
Η πρόσφατη συγκέντρωση στην Αθήνα, με τη συμμετοχή περισσότερων από 12.000 πολιτών, απέδειξε ότι η αντίδραση είναι μαζική, υπεύθυνη και απολύτως τεκμηριωμένη. Ταυτόχρονα, η επαναλαμβανόμενη καθυστέρηση στη κατάθεση του νομοσχεδίου στη Βουλή δείχνει ξεκάθαρα ότι υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στο περιεχόμενό του.
Σε μια περίοδο όπου και άλλοι κοινωνικοί κλάδοι —όπως οι αγρότες— εκφράζουν έντονη δυσαρέσκεια για ζητήματα οικονομικής αδικίας, η κυβέρνηση δεν μπορεί να ανοίγει ένα ακόμη μέτωπο στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Η σταθερότητα και η εύρυθμη λειτουργία του προσωπικού είναι κρίσιμος παράγοντας εθνικής ασφάλειας και δεν μπορεί να υπονομεύεται από βεβιασμένες ή μη επαρκώς μελετημένες ρυθμίσεις.
Ζητούμε:
1. Πλήρη απόσυρση του πολυνομοσχεδίου.
2. Νέο διάλογο με πραγματική συμμετοχή των στελεχών που εκπροσωπούνται στην υπηρεσία και γνωρίζουν τα προβλήματα.
3. Δίκαιες, λειτουργικές και εφαρμόσιμες λύσεις, χωρίς διακρίσεις και χωρίς τεχνητές ανισότητες.
Πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για όσους είναι ήδη αξιωματικοί προεχόμενοι από σχολές υπαξιωματικών και κατέχουν πτυχίο ΑΕΙ να ακολουθήσουν τη σταδιοδρομία που προέβλεπε ο Ν.3883/2010 και έφταναν μέχρι το βαθμό του συνταγματάρχη. Είναι αδικο το κράτος να σου λέει σπούδασε ,απόκτησε γνώσεις για να αναβαθμιστείς και όταν εσυ σπαταλώντας προσωπικό χρόνο και χρήματα το κάνεις ξαφνικά με ένα νόμο να σου αφαιρεί αυτό το δικαίωμα!
Άμεση αναγνώριση πτυχίων – δραστική μείωση χρόνων μετάταξης – κατάργηση διακρίσεων μη μονιμοποιημένων
1. Συνταγματική υποχρέωση του νομοθέτη (άρθρα 4, 21, 25 Σ)
Το ισχύον πλαίσιο, το οποίο:
• θέτει 7ετή αναμονή για στοιχειώδη δικαιώματα,
• προβλέπει μετάταξη μόνο μετά από 15 έτη,
• αποκλείει τους μη μονιμοποιημένους ΕΠΟΠ από κοινωνικά μέτρα,
• αφήνει τα πτυχία και τα προσόντα αναξιοποίητα,
προσβάλλει τρεις θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές:
α) Αρχή της ισότητας (άρθρο 4 Σ)
Δεν μπορεί ένας εργαζόμενος στις Ένοπλες Δυνάμεις, πλήρως καταρτισμένος και υπηρετών σε υψηλού κινδύνου περιβάλλον, να βρίσκεται σε μειονεκτικό καθεστώς έναντι:
• ΕΛ.ΑΣ.
• Πυροσβεστικού Σώματος
• Λιμενικού
• Πολιτικού προσωπικού Δημοσίου
• Εφέδρων αξιωματικών ειδικών προγραμμάτων
β) Προστασία οικογένειας και ΑμεΑ (άρθρο 21 Σ)
Η εξαίρεση των μη μονιμοποιημένων ΕΠΟΠ από τα ευεργετικά μέτρα:
• καταλύει την προστασία των ΑμεΑ,
• αντιβαίνει σε πάγια νομολογία ΣτΕ,
• επιβαρύνει έμπρακτα οικογένειες σε κρίση.
γ) Αρχή αναλογικότητας (άρθρο 25 Σ)
Κανένα διοικητικό μέτρο δεν μπορεί να προκαλεί πλήρη στασιμότητα 7–15 ετών σε προσωπικό πρώτης γραμμής.
Αυτό αποτελεί διοικητική υπέρβαση, όχι ορθολογικό σχεδιασμό.
2. Η αύξηση μετάταξης σε 15 έτη δεν στηρίζεται ούτε σε επιχειρησιακά ούτε σε νομικά δεδομένα
Η μετάταξη στα 15 έτη:
➡️ δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές δομές αξιωματικών-υπαξιωματικών,
➡️ ακυρώνει εν τοις πράγμασι τη δυνατότητα επαγγελματικής προόδου.
Στην πράξη, μετατρέπει τη μετάταξη σε θεσμικό αποκλεισμό.
3. Πρόταση θεσμικά δεσμευτικών αλλαγών (ρεαλιστικές, εφαρμόσιμες)
α) Άμεση αναγνώριση πτυχίου – Μετάταξη εντός 3–5 ετών
Η αξιοποίηση πτυχιούχων πρέπει να γίνεται:
• με κατάθεση πτυχίου,
• με επιβεβαίωση συνάφειας,
• μετά από 3 έτη πραγματικής υπηρεσίας σε μονάδες πρώτης γραμμής.
Το διάστημα 3–5 ετών είναι:
• λειτουργικά επαρκές,
• σύμφωνο με ΕΛΑΣ–ΛΣ–ΠΣ,
• δικαιολογημένο από την εμπειρία που απαιτούνται για στελέχη σε αποστολές αυξημένης ευθύνης.
β) Κατάργηση της εξαίρεσης μη μονιμοποιημένων από τα ευεργετικά μέτρα
Η εξαίρεση είναι:
• νομικά έωλη,
• αντισυνταγματική ως προς τους ΑμεΑ,
• αντίθετη στην Οδηγία 2000/78/ΕΚ.
Δεν είναι δυνατόν η υγεία και η αξιοπρέπεια ενός ΑμεΑ να εξαρτάται από το πόσα χρόνια υπηρεσίας έχει ο στρατιωτικός που το φροντίζει.
γ) Σταθερός βαθμολογικός διάδρομος χωρίς στασιμότητα
Η στασιμότητα 10–15 ετών υπονομεύει:
• την ψυχολογία του στελέχους,
• την αποτελεσματικότητα της Μονάδας,
• την ασφάλεια της χώρας.
Προτείνεται:
• Ελάχιστο 3ετές διάστημα μεταξύ κάθε βαθμού,
• καταληκτικός βαθμός τουλάχιστον Ανθυπασπιστή,
• δυνατότητα άμεσης προαγωγής σε Ανθυπολοχαγό για πτυχιούχους ΑΕΙ, και ένταξη σε ειδικές επετηρίδες με συνάφεια πτυχίου.
4. Πολιτειακή ευθύνη και κίνδυνος αποδόμησης του προσωπικού
Αν δεν αλλάξει το νομοσχέδιο:
• θα αποψιλωθούν οι παραμεθόριες μονάδες,
• η χώρα δεν θα μπορεί να προσελκύσει νέους ΕΠΟΠ,
• θα υπάρξει κύμα αποχωρήσεων,
• η νέα δομή υπαξιωματικών θα καταρρεύσει πριν εφαρμοστεί,
• η διοίκηση θα εκτεθεί σε μαζικές προσφυγές.
Η Πολιτεία οφείλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
Ειδικά όταν:
➡️ ζητά από αυτά τα στελέχη να πεθάνουν για την πατρίδα,
➡️ αλλά τους αρνείται τα στοιχειώδη για την οικογένεια και την αξιοπρέπειά τους.
ΤΕΛΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ – ΜΗΝΥΜΑ ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ
Ζητείται η άμεση τροποποίηση των σχετικών άρθρων ώστε:
➡️ Αναγνώριση πτυχίων και μετάταξη σε 3–5 έτη, όχι 15.
➡️ Ενσωμάτωση μη μονιμοποιημένων στα ευεργετικά μέτρα ΑμεΑ χωρίς εξαιρέσεις.
➡️ Βαθμολογική εξέλιξη χωρίς στασιμότητα και με ανώτατο βαθμό Ανθυπασπιστή – δυνατότητα Αξιωματικού για ΑΕΙ.
➡️ Εναρμόνιση με Συνταγματικές αρχές και ευρωπαϊκό δίκαιο.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να λειτουργήσουν με προσωπικό “δεύτερης κατηγορίας”.
Η Πολιτεία οφείλει να στηρίξει αυτούς που στηρίζουν την άμυνα της χώρας.
Θέλω να σημειώσω ότι μία τέτοιου μεγέθους μεταρρύθμιση που αλλάξει από τα θεμέλια τη δομή του στρατεύματος και πλήττει πάρα πολλά εν ενεργεία στελέχη, θα έπρεπε να είχε εξαγγελθεί στις προγραμματικές εξαγγελίες του κόμματος προεκλογικά, όχι χωρίς έγκριση από τον Ελληνικό λαό. Όχι να υφαρπάζουνε την ψήφο μας και μετά να πράττουν κατά το δοκούν.
“Κατάρρευση Στελέχωσης των ΕΔ – Κανείς δεν θα καταταγεί με αυτή τη σταδιοδρομία”
Το παρόν σχέδιο νόμου, όπως έχει διατυπωθεί, ακυρώνει στην πράξη κάθε κίνητρο κατάταξης νέων στελεχών, ειδικά στην κατηγορία των ΕΠΟΠ και των ΣΜΥ, από τις οποίες προέρχεται το 70% του στελεχιακού δυναμικού πρώτης γραμμής.
Η στασιμότητα δεκαετιών στους βαθμούς, η μείωση των ορίων εξέλιξης και η παντελής απουσία αξιοποίησης πτυχίων δημιουργούν ένα μελλοντικό τοπίο όπου:
Κανένας νέος 18–25 ετών δεν θα δηλώσει συμμετοχή σε προκηρύξεις ΕΠΟΠ.
Η ΣΜΥ θα χάσει μεγάλο μέρος του ενδιαφέροντος των υποψηφίων.
Το προσωπικό πρώτης γραμμής θα γερνάει και θα αποχωρεί χωρίς αντικατάσταση.
Αυτές οι συνέπειες δεν είναι θεωρητικές.
Είναι αναπόφευκτες.
1. Ο Στρατός θα βρεθεί με τεράστια κενά σε 5–7 χρόνια
Σήμερα, οι ΕΠΟΠ και οι υπαξιωματικοί πρώτης γραμμής:
• επανδρώνουν νησιά
• επανδρώνουν Έβρο
• επανδρώνουν ειδικές μονάδες
• επανδρώνουν επιτελεία
• διεκπεραιώνουν ΤΟ 90% των πραγματικών καθηκόντων
Με το νέο βαθμολόγιο:
• μένουν 8–10 χρόνια στρατιώτες,
• προάγονται ανεπαρκώς,
• δεν έχουν προοπτική,
• και δεν έχουν κανένα σοβαρό οικονομικό όφελος.
Ποιος θα δεχθεί να υπηρετήσει 20–40 χρόνια έτσι;
2. Η κοινωνία δεν θα στείλει τα παιδιά της σε έναν κλάδο χωρίς προοπτική
Οι νέοι σήμερα:
✔️ έχουν πτυχία
✔️ έχουν δεξιότητες
✔️ έχουν επιλογές
✔️ ενημερώνονται γρήγορα
Αν δουν ότι ο Στρατός:
➡️ υποβαθμίζει τα πτυχία τους,
➡️ τους καθηλώνει 8 χρόνια στρατιώτες,
➡️ τους δίνει μισθό που δεν φτάνει ούτε για ενοίκιο σε νησί,
➡️ δεν εγγυάται καμία εξέλιξη,
➡️ εξαιρεί όσους επιμελούνται ΑμεΑ,
τότε απλά δεν θα καταταγούν ποτέ.
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να το κάνουν.
3. Κίνδυνος επιχειρησιακής αποδιοργάνωσης
Η έλλειψη προσωπικού δεν σημαίνει απλώς κενές θέσεις.
Σημαίνει:
• λιγότερες περίπολοι
• λιγότεροι σκοποί
• λιγότερες εκπαιδεύσεις
• λιγότερη εμπειρία
• λιγότερη ετοιμότητα
➡️ Και όλα αυτά σε περίοδο έντασης στην περιοχή.
Δεν είναι υπερβολή:
Το παρόν νομοσχέδιο μπορεί να οδηγήσει σε δομική κατάρρευση της στελέχωσης.
4. ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΜΕΣΑ
1. Αυτοδίκαιη αναγνώριση πτυχίων ΕΠΟΠ/Υπαξιωματικών και άμεση αξιοποίησή τους στις αντίστοιχες επετηρίδες.
2. Εξέλιξη χωρίς δεκαετίες στασιμότητας στους χαμηλούς βαθμούς.
3. Εφαρμογή λογικών χρονικών ορίων μετάταξης (όχι 15 έτη!)
4. Ενίσχυση ευεργετικών μέτρων για όσους έχουν βαρύ κοινωνικό φορτίο.
5. Οικονομικά κίνητρα ρεαλιστικά και ανάλογα του κινδύνου.
5. Η Στελέχωση των ΕΔ δεν είναι θεωρία — είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας
Όταν στελέχη πρώτης γραμμής δηλώνουν ότι αν περάσει το νομοσχέδιο:
“κανείς δεν θα μπαίνει πλέον στις ΕΔ”,
δεν πρόκειται για υπερβολή.
Πρόκειται για την πιο ρεαλιστική πρόβλεψη.
➡️ Ζητείται άμεση τροποποίηση πριν η ζημιά γίνει μη αναστρέψιμη.
Αξιοποίηση Πτυχίων και Μετατάξεις
Αδικαιολόγητη απαξίωση προσόντων – Η ανάγκη άμεσης δημιουργίας ξεχωριστής επετηρίδας ΑΕΙ/ΤΕΙ για ΕΠΟΠ
Η ισχύουσα νομοθεσία και το παρόν σχέδιο νόμου διατηρούν μία από τις πιο παράλογες ελληνικές στρεβλώσεις:
Οι ήδη υπηρετούντες ΕΠΟΠ – πολλοί εκ των οποίων πτυχιούχοι ΑΕΙ, ΤΕΙ ή κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων – παραμένουν εγκλωβισμένοι σε ένα σταδιοδρομικό πλαίσιο που δεν αντανακλά ούτε τα προσόντα τους ούτε τις πραγματικές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων.
1. Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της ΕΕ όπου το πτυχίο ΑΕΙ στρατιωτικού στελέχους δεν αξιοποιείται αυτόματα.
Δεν υπάρχει ούτε μία ευρωπαϊκή χώρα που:
• να αγνοεί τα ακαδημαϊκά προσόντα υπηρετούντος προσωπικού
• να απαιτεί 15 χρόνια υπηρεσίας για μετάταξη
• να αποκλείει πτυχιούχους στελέχη από επετηρίδες ειδικών επιστημόνων
• να διατηρεί δύο ταχύτητες προσωπικού για την ίδια εργασία
2. Το σχέδιο νόμου αυξάνει την αδικία (12 → 15 χρόνια για μετάταξη στη ΣΜΥ)
Η αύξηση αυτή:
• δεν έχει λειτουργική βάση
• δεν εξυπηρετεί την υπηρεσία
• αποθαρρύνει την παραμονή των ικανών στελεχών
• θέτει εμπόδιο αντί να ενισχύει την επιχειρησιακή ικανότητα
3. ΠΡΟΤΑΣΗ – Η μόνη λογική λύση
Άμεση δημιουργία ειδικής επετηρίδας “ΕΠΟΠ Πτυχιούχων” με δικαίωμα:
➡️ Αυτοδίκαιης μετάταξης με την κατάθεση πτυχίου
➡️ Τοποθέτησης σε ειδικότητα συναφή με το πτυχίο
➡️ Σταδιοδρομίας αντίστοιχης των Ειδικών Επιστημόνων για τους πτυχιούχους ΑΕΙ
➡️ Σταδιοδρομίας αντίστοιχης της ΣΜΥ για ΤΕΙ / ειδικότητες που δεν εντάσσονται στους ΕΕ
Αυτό το μέτρο:
✔ δεν έχει ιδιαίτερο δημοσιονομικό κόστος
✔ λύνει άμεσα χρόνια υπηρεσιακά κενά
✔ σταματά τη διαρροή στελεχών
✔ εισάγει πραγματική αξιοκρατία
4. Δεν είναι θεμιτό πολίτες να γίνονται αξιωματικοί ενώ ολόκληρη κατηγορία επαγγελματιών οπλιτών μένει στάσιμη.
Οι ΕΠΟΠ:
• Φέρουν όλο το επιχειρησιακό βάρος
• Υπηρετούν στις πιο δύσκολες μονάδες
• Έχουν υψηλά τυπικά και ουσιαστικά προσόντα
• Είναι ηλικιακά στο πιο παραγωγικό στάδιο
Η μη αξιοποίησή τους αποτελεί απώλεια για τις ΕΔ.
👉 Ζητούμε λοιπόν άμεση νομοτεχνική βελτίωση για δημιουργία ειδικής επετηρίδας και αυτοδίκαιη αναγνώριση πτυχίων.
Στο άρθρο 66 για τη μετάταξη των Μονίμων Υπαξιωματικών στο Σώμα των Αξιωματικών τίθενται ορισμένα κριτήρια, ένα εκ των οποίων είναι να κατέχουν πτυχίο ή δίπλωμα τμήματος ή σχολής ΑΕΙ της ημεδαπής ή ακαδημαϊκά ισοδύναμο ή ισότιμο τίτλο σχολών της αλλοδαπής. Κατόπιν τούτου τίθεται το εξής ερώτημα: εφόσον με το άρθρο 120 προβλέπεται η ανωτατοποίηση των ΑΣΣΥ σε ΑΣΜΥ και οι σπουδαστές θα λαμβάνουν πτυχίο ανώτατης εκπαίδευσης, μετά από επιτυχή ολοκλήρωση του κύκλου σπουδών με συνολικά 240 Μονάδες (ECTS), όπως αναφέρεται στο άρθρο 122, γιατί θα πρέπει να λαμβάνουν και δεύτερο πτυχίο για να γίνουν Αξιωματικοί, ποιος είναι ο ουσιαστικός λόγος της παρούσας διάταξης.
Λαμβάνοντας το πτυχίο της Σχολής και μετά από επιτυχή 18ετή υπηρεσία δέον είναι να προάγονται στο βαθμό του Ανθυπολοχαγού και να ακολουθούν την εξέλιξη των Αξιωματικών με αποστρατευτικό βαθμό Ταγματάρχη. Οι εμπειρίες και οι γνώσεις που έχει αποκομίσει ένας Υπαξιωματικός ΑΣΣΥ, μετά από όλα αυτά τα χρόνια θητείας στις ΕΔ, με πολλαπλά καθήκοντα, ασκήσεις, μεταθέσεις από τη μία άκρη της χώρας στην άλλη, με άπειρες υπηρεσίες και ευθύνες, αν μη τι άλλο είναι δίκαιο και ηθικό να μην απαξιώνονται αλλά να επιβραβεύονται από την Πολιτεία. Μην υποβαθμίζεται την ‘’ραχοκοκαλιά’’ του Στρατεύματος, αυτούς που θα μπούνε στην πρώτη γραμμή για την υπεράσπιση της Πατρίδας, όποτε και όταν χρειαστεί να γίνει.
ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΑΠΑΞΙΩΝΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΝΣΤΟΛΟΥΣ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΟΧΟ
ΝΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΣΕ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΝΟΜΟΣΧΕΦΙΟ ΕΚΤΡΩΜΑ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟ ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!!!!!
Το άρθρο 70 χρήζει συμπλήρωσης με νέες παραγράφους 3 και 4 προκειμένου να θεσμοθετηθεί η ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ στην πράξη, αντί των στεγανών. Να μην εξαρτάται η κινητικότητα αποκλειστικά από την εισήγηση του Δ΄ Κλάδου, η οποία σχεδόν πάντα προκρίνει την κάλυψη του συνόλου των κενών θέσεων σε ειδικότητες μέσω ΑΣΕΙ, της ίδιας προέλευσης της ηγεσίας του Κλάδου, με αποτέλεσμα τελικά υπεράριθμους εισακτέους στα ΑΣΕΙ, άριστους μεν αξκούς εν δυνάμει Στρατηγούς και αντίστοιχους, δυσαρεστημένους δε στη συνέχεια, χωρίς προοπτική καταληκτικού βαθμού στα 31 έτη υπηρεσίας Αξιωματικού (αποστρατεία) για την πλειονότητα λόγω περιορισμένων οργανικών θέσεων, άνευ υπαιτιότητας τους αλλά λόγω του παραδοσιακού προγραμματισμού μαζικών προσλήψεων ενός τρόπου εισόδου. Αρμόδιος Κλάδος που θεωρεί ότι η μετάταξη ενώ επιλύει εν μέρει το πρόβλημα της υποστελέχωσης των νέων ειδικοτήτων Αξιωματικών, επιφέρει ταυτόχρονα απομείωση στις αρχικές υπαξιωματικών, και συνεπώς, διαχρονικά, δεν εκλαμβάνει θετικά την κινητικότητα μέσω μετάταξης, ως μία διαδικασία ενίσχυσης κινήτρων και ικανοποίησης στην εργασία, και άρα ενδυνάμωσης των ΕΔ, αλλά περισσότερο ως διατάραξη της καθεστηκυίας κυρίαρχης τάξης ευγενούς προέλευσης.
Άρθρο 70
Εξουσιοδοτικές διατάξεις Μέρους Ε΄
1. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του οικείου ανώτατου συμβουλίου, προκηρύσσονται οι θέσεις που μπορούν να καλυφθούν με μετάταξη και καθορίζονται οι ειδικότητες και τα προσόντα των μετατασσόμενων, η διαδικασία, οι προθεσμία, τα κριτήρια επιλογής και κάθε άλλο θέμα σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος Μέρους.
2. Με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, η οποία εκδίδεται μετά από πρόταση του Αρχηγού του οικείου ΓΕ, εξειδικεύονται κατά Κλάδο και ΚΣ τα κριτήρια των μετατάξεων του άρθρου 67, ανάλογα με τις συνθήκες λειτουργίας και τις ειδικότερες ανάγκες των ΕΔ, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα.
3. + «Ο προσδιορισμός ετησίως των θέσεων των ειδικοτήτων που προκηρύσσονται, προκειμένου να καλυφθούν με τη διαδικασία της μετάταξης, ισούται τουλάχιστον με το 50% του Αριθμού Εισακτέων Ετήσιου Προγραμματισμού Ειδικότητας Στρατιωτικού Προσωπικού, ο οποίος εξάγεται από το σύνολο των θέσεων (ΝΟΘ) της ειδικότητας, δια του αριθμού 31, όσα τα έτη υπηρεσίας Αξιωματικού απόφοιτου ΑΣΕΙ για έξοδο από το Σώμα με αποστρατεία.
4. Θέσεις Μετάταξης για τις οποίες δεν κατέστη δυνατή η κάλυψη τους, λόγω μη ύπαρξης κατάλληλων επιθυμούντων αποφοίτων ΑΣΜΥ ή ΑΣΣΥ, καλύπτονται εντός του τρέχοντος έτους με επιπλέον ισάριθμους εισακτέους στα αντίστοιχα ΑΣΕΙ, προκειμένου ετησίως να επιτυγχάνεται αριθμητική ισοκατανομή υπηρετούντων στελεχών.»
ΠΤΥΧΙΑ, ΜΕΤΑΤΑΞΕΙΣ, ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ
Το νομοσχέδιο εγκλωβίζει χιλιάδες στελέχη – Η Ελλάδα δεν μπορεί να “καιει” τα πιο μορφωμένα της στελέχη
Η μη αξιοποίηση των πτυχιούχων ΕΠΟΠ & Υπαξιωματικών είναι δομικό σφάλμα – Προτείνεται άμεση ένταξη σε θέσεις αντίστοιχες των σπουδών
Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει θέσει ως στόχο:
✔️ τον εκσυγχρονισμό των ΕΔ,
✔️ τη στελέχωση με εξειδικευμένο προσωπικό,
✔️ την αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού.
Και όμως, το ίδιο νομοσχέδιο ακυρώνει στην πράξη αυτά τα τρία, επειδή:
1. Δεν αξιοποιεί τους ήδη υπηρετούντες πτυχιούχους.
➡️ Αυτό είναι σπατάλη τεράστιου επιστημονικού κεφαλαίου.
2. Οι μετατάξεις παραμένουν ελάχιστες, χρονοβόρες και συχνά “τυπικές”
Το ισχύον πλαίσιο:
• απαιτεί 12–15 χρόνια υπηρεσίας,
• δεν καλύπτει όλα τα πτυχία,
• δεν δίνει καθόλου εγγύηση αξιοποίησης.
Στην πράξη:
Οι μετατάξεις είναι σχεδόν ανεφάρμοστες.
3. Το νομοσχέδιο για τους Αξιωματικούς Ειδικών Επιστημόνων δεν καλύπτει το υπάρχον προσωπικό
Με τις πρόσφατες τροποποιήσεις του άρθρου 39 (ν. 3883/2010 & ν. 5018/2023):
• οι ειδικοί επιστήμονες προέρχονται αποκλειστικά από πολίτες – εφέδρους,
• όχι από ήδη υπηρετούντα στελέχη.
Αυτό σημαίνει ότι:
➡️ ένας ΕΠΟΠ με πτυχίο ΑΕΙ δεν μπορεί να ενταχθεί στην επετηρίδα,
ενώ ένας πολίτης μπορεί να μπει απευθείας ως αξιωματικός.
Αυτό αποτελεί:
• κατάφωρη ανισότητα,
• παραβίαση αρχής ίσης πρόσβασης,
• υποβάθμιση ανθρώπων που ήδη υπηρετούν σε επικίνδυνες μονάδες.
4. Το νέο βαθμολόγιο παγώνει την εξέλιξη για δεκαετίες
Δεν είναι δυνατόν πτυχιούχος ΑΕΙ:
• να παραμένει 10+ χρόνια Λοχίας,
• χωρίς καμία αξιοποίηση,
• χωρίς καμία προοπτική,
• την ίδια στιγμή που νεοεισαχθέντες πολίτες – έφεδροι αποκτούν βαθμό Αξιωματικού σε λίγους μήνες.
Αυτή η αντίθεση δεν αντέχει σε καμία επιχειρησιακή ή ηθική λογική.
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ – Η ΜΟΝΗ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΘΕΣΜΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ
✔️ 1. Άμεση, αυτοδίκαιη αναγνώριση πτυχίων με την κατάθεση στην υπηρεσία και ένταξη στην αντίστοιχη επετηρίδα.
✔️ 2. Ειδικό μισθολογικό κλιμάκιο για πτυχιούχους
Όπως συμβαίνει:
• στην Αστυνομία,
• στο Λιμενικό,
• στην Πυροσβεστική.
Δεν μπορεί οι ΕΔ να είναι ο μόνος φορέας που “τιμωρεί” τον πτυχιούχο αντί να τον αξιοποιεί.
Αν η Πολιτεία θέλει πραγματικά έναν σύγχρονο στρατό,
η αξιοποίηση των πτυχιούχων είναι μονόδρομος.
Και αυτό μπορεί να ξεκινήσει εδώ, με την τροποποίηση του παρόντος νομοσχεδίου.
Άρθρο 67 και όσον αφορά τα πτυχία που είναι συναφές με την ειδικότητα αυτα τα δύο σπάνια ταυτίζονται! Πχ ΑΕΙ με ξενες φιλολογιες , Ιστορια , παιδαγωγικά , οι οποίοι θα μπορούσαν να εργαζονται σε 2 γραφεία , βρεφονηπιακους σταθμούς κτλ , δεν πρόκειται ποτέ να μεταταχτούν και καποιοι από αυτους έχουν και μεταπτυχιακά. Το ποιο σωστό είναι να μετατάσσονται όσοι έχουν πτυχίο ΑΕΙ με την ειδικότητα : Διοικητικός! Δεν γίνετε από τη μια η υπηρεσία να ζητά μορφωμένα στελέχη .. και από την άλλη να κρατά σε αδράνεια αλλά σύγχρονος να τα στέλνει με διάθεση για να καλύψει τρύπες! Υπάρχει η εφαρμογή του ΕΣΕΠ με όλα τα προσωπικά δεδομένα των στρατιωτικών ! Δεν υπάρχει όμως ξεχωριστή ενότητα συγκεντρωτικά με τα πτυχία που έχει ο καθένας! Πως λοιπόν θα γίνετε η διαδικασία ; Μήπως πρέπει το στέλεχος να κάνει αναφορά ότι επιθυμεί να μεταταχτεί και μετά να ψάχνουν τις κενές οργανικές θέσεις ; ( θέσεις υπάρχουν σίγουρα αλλιώς δεν θα υπήρχαν ένα σωρό στελέχη με διαθέσεις )! Θα πρέπει η υπηρεσία να βρει ένα τρόπο να βρει άξιους υπαξιωματικούς για να πλαισιώνουν τους αξιωματικούς , έτσι ώστε οι αξιωματικοί να έχουν χρόνο να ασχολούνται με αυτό που πρέπει και όχι να ασχολούνται με θέματα που μπορεί να λύσει και ο ποιο νέος στρατιώτης. Δεν είδαμε και το περίφημο καθηκοντολογιο .. για να μπορούμε να κάνουμε τεκμηριωμένες προτάσεις! Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα να αισθάνεται κάποιος αδικημένος! Δώστε κίνητρα στα στέλεχη για σπουδές με αναγνώριση .. αλλιώς για ποιο λόγο να σπουδάσει κανείς αν δεν υπάρχει εξέλιξη ;;;
ΜΕΡΟΣ Ε΄ ΜΕΤΑΤΑΞΕΙΣ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΟΠΛΙΤΩΝ (άρθρα 66-71)
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄
ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΤΑΞΕΩΝ
Άρθρο 66
Μετατάξεις στο Σώμα των αξιωματικών
Οι μόνιμοι υπαξιωματικοί μπορούν να μετατάσσονται στο Σώμα των αξιωματικών για την κάλυψη κενών οργανικών θέσεων βαθμού Ανθυπολοχαγού και αντιστοίχων και με καταληκτικό βαθμό Ταγματάρχη και αντιστοίχων, εφόσον έχουν συμπληρώσει δεκατέσσερα (14) έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας, να προέρχονται από ΑΣΜΥ, κατέχουν πτυχίο ή δίπλωμα τμήματος ή σχολής ΑΕΙ της ημεδαπής ή ακαδημαϊκά ισοδύναμο ή ισότιμο τίτλο σχολών της αλλοδαπής.
Άλλη μία παραδοξότητα για να μεταταχθεί ο Υπαξιωματικός στο σώμα των Αξιωματικών απαιτείται να είναι κάτοχος πτυχίου ΑΕΙ αυτό από μόνο του ακυρώνει την αναβάθμιση των σχολών σε ΑΕΙ. Η οποία αναβάθμιση είναι κατ’ όνομα, χωρίς κανένα αντίκρισμα. Για πλήρη αναβάθμιση καθορισμός επαγγελματικών δικαιωμάτων από το αρμόδιο Υπουργό Παιδείας.
Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο η διάλυση του Ελληνικού στρατού. Πριν καν εμφανιστεί και ψηφιστεί το νομοσχέδιο οι στρατιωτικές σχολές έχουν υποβαθμιστεί και δεν τις επιλέγει κανένας νέος, για όπως βλέπουμε τα τελευταία χρόνια υπάρχουν πολλές ξένες θέσεις στις συγκεκριμένες σχολές. Πλέον το συγκεκριμένο νομοσχέδιο με αφαίρεση βαθμών κάνει ακόμα χειρότερα τα πράγματα ειδικά για την ΣΜΥ καί αντιστοιχες σχολές.
Όσο για τούς ΕΠΟΠ κανένας δεν θα επιλεγεί πλέον να μπαίνει στον στρατό ως ΕΠΟΠ και να μένει στρατιώτης για οχτώ χρόνια και ακόμα και ο έφεδρος δεκανέας να είναι πιο υψηλόβαθμος και έπειτα να θέλει αλλά 10 με 15 χρόνια για να πάρει βαθμό..
Αξιότιμοι Κυρίες και Κύριοι,
Κατά την ενδελεχή μελέτη του υπό διαβούλευση πολυνομοσχεδίου και ειδικότερα των διατάξεων του Μέρους Γ’ (Εξέλιξη – Προαγωγές) και του Μέρους Ε’ (Μετατάξεις, άρθρα 66–71), αναδεικνύεται ένα σοβαρό θεσμικό κενό που επηρεάζει άμεσα τη σταδιοδρομία και την υπηρεσιακή κατάσταση των Μονίμων Υπαξιωματικών προέλευσης Εθελοντών Μακράς Θητείας (ΕΜΘ) οι οποίοι κατέστησαν Μόνιμοι Υπαξιωματικοί μέσω μετάταξης.
Πρόκειται για ένα ζήτημα που δεν είναι “ειδικό” ή “συντεχνιακό”.
Είναι απολύτως θεσμικό, συνταγματικό και υπηρεσιακό.
1. Κενό στη ρύθμιση – Απουσία ρητής πρόβλεψης για ΕΜΘ
Στο παρόν κείμενο νόμου:
• δεν καθορίζεται η υπηρεσιακή ιεραρχική θέση των ΕΜΘ έναντι των λοιπών υπαξιωματικών,
• δεν αναγνωρίζεται ο πραγματικός χρόνος παραμονής στον βαθμό πριν από τη μετάταξη,
• δεν ορίζεται ο τρόπος υπολογισμού αρχαιότητας και κρίσεων, με αποτέλεσμα να δημιουργείται τεχνητή και μη ρεαλιστική “αρχαιότητα” με βάση την τάξη ένταξης (ΑΣΣΥ) και όχι τον πραγματικό υπηρεσιακό χρόνο.
Η παράλειψη αυτή προκαλεί:
• έμμεση υποβάθμιση,
• απώλεια πραγματικού χρόνου υπηρεσίας,
• αναιτιολόγητη καθυστέρηση εξέλιξης έναντι άλλων κατηγοριών στελεχών.
2. Συνταγματικές αρχές που θίγονται
α.Άρθρο 4 – Αρχή Ισότητας
Όμοιες υπηρεσιακές καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται όμοια.
β.Άρθρο 103 – Αξιοκρατία στη Δημόσια Διοίκηση
Η εξέλιξη πρέπει να στηρίζεται στην πραγματική υπηρεσία και όχι σε τυπικές “τάξεις ένταξης”.
γ.Αρχή της Αναλογικότητας
Η αφαίρεση υπηρεσίας που έχει πραγματικά διανυθεί αποτελεί δυσανάλογο και αδικαιολόγητο περιορισμό.
δ.Αρχή της Χρηστής Διοίκησης
Η υπηρεσιακή κατάσταση πρέπει να αντανακλά την πραγματικότητα, όχι να κατασκευάζει διοικητικές ανισότητες.
3. Νομοτεχνικές βελτιώσεις
Α) ΜΕΡΟΣ Γ’ – ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ ΜΟΝΙΜΩΝ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
Άρθρο 32 – Προέλευση Υπαξιωματικών
Προτεινόμενη προσθήκη:
«στ) Μόνιμοι Υπαξιωματικοί προερχόμενοι από μετάταξη του θεσμού Εθελοντών Μακράς Θητείας (ΕΜΘ).»
Άρθρο 37 – Ιεραρχία και Αρχαιότητα
Προτεινόμενη παράγραφος:
«Για τους Μόνιμους Υπαξιωματικούς προέλευσης ΕΜΘ, ο χρόνος αρχαιότητας υπολογίζεται βάσει του συνολικού πραγματικού χρόνου παραμονής στον βαθμό, ανεξαρτήτως τάξης ένταξης κατά τη μετάταξη.»
Άρθρο 40 – Ελάχιστος χρόνος παραμονής στον βαθμό
Προτεινόμενη παράγραφος:
«Για τους προερχόμενους από ΕΜΘ, ο χρόνος παραμονής στον βαθμό λογίζεται με βάση τον συνολικό πραγματικό χρόνο υπηρεσίας, πριν και μετά τη μετάταξη.»
Β) ΜΕΡΟΣ Ε’ – ΜΕΤΑΤΑΞΕΙΣ (Άρθρα 66–71)
Προτεινόμενη μεταβατική διάταξη:
«Για τους Μονίμους Υπαξιωματικούς προέλευσης ΕΜΘ, η ημερομηνία κρίσης για προαγωγή καθορίζεται αποκλειστικά από τον συνολικό χρόνο πραγματικής υπηρεσίας στον βαθμό, και όχι από την τάξη ή σειρά ένταξης κατά τη μετάταξη.»
4. Η παρέμβαση είναι επιβεβλημένη γιατί:
α. Εξασφαλίζει ισότητα, δικαιοσύνη και θεσμική συνοχή.
β. Αποτρέπει στρεβλώσεις στην ιεραρχία και αδικαιολόγητες υπηρεσιακές καθυστερήσεις.
γ. Κατοχυρώνει την αξιοκρατία και την πραγματική υπηρεσιακή προσφορά.
δ. Δεν δημιουργεί οικονομική επιβάρυνση.
ε. Αποκαθιστά μία υπαρκτή αστοχία του κειμένου του νόμου.
Το παρόν νομοθέτημα θα καθορίσει την υπηρεσιακή πορεία χιλιάδων στελεχών για τις επόμενες δεκαετίες.
Η ενσωμάτωση των παραπάνω προβλέψεων είναι όχι απλώς σκόπιμη αλλά θεσμικά αναγκαία.
Παρακαλώ όπως ληφθούν υπόψη οι προτεινόμενες συμπληρώσεις και εισαχθούν στο τελικό κείμενο, ώστε να διασφαλιστούν:
• η υπηρεσιακή ισονομία,
• η αξιοκρατική εξέλιξη,
• η ασφάλεια δικαίου,
• και η αδιαμφισβήτητη συνοχή της ιεραρχίας.
Με εκτίμηση και σεβασμό,
Σ.Α.
Μόνιμος Υπαξιωματικός (Προέλευση ΕΜΘ)
Το Μέρος Ε΄ ρυθμίζει τις μετατάξεις μόνιμων υπαξιωματικών και ΕΠΟΠ και λειτουργεί ως «βαλβίδα» περιορισμένης κινητικότητας μέσα στην αυστηρά διαστρωματωμένη ιεραρχία του νόμου. Δεν αναιρεί τη βασική λογική των προηγούμενων Μερών· αντίθετα, τη συμπληρώνει, επιτρέποντας πολύ συγκεκριμένες και αυστηρά φιλτραρισμένες διεξόδους προς ανώτερες κατηγορίες προσωπικού, πάντοτε όμως υπό τον έλεγχο των ανώτατων συμβουλίων και των πολιτικοστρατιωτικών ηγεσιών.
Το άρθρο 66 θεσπίζει τη δυνατότητα μετάταξης μόνιμων υπαξιωματικών στο Σώμα των αξιωματικών, αποκλειστικά για κάλυψη κενών οργανικών θέσεων Ανθυπολοχαγού και αντιστοίχων, με καταληκτικό βαθμό τον Ταγματάρχη. Αυτό συνιστά τυπικά μια θεσμική διαδρομή «ανόδου» για αποφοίτους ΑΣΣΥ, ουσιαστικά όμως πρόκειται για μια στενή πύλη: απαιτούνται τουλάχιστον δεκατέσσερα έτη πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας, κατοχή πανεπιστημιακού πτυχίου (ή ισότιμου τίτλου της αλλοδαπής), σταθερή βαθμολογία τουλάχιστον «λίαν καλώς» στα ουσιαστικά προσόντα για μια ολόκληρη δεκαετία, καθώς και αντίστοιχη επίδοση στα υποχρεωτικά σχολεία. Ακόμη και όταν πληρούνται αυτά τα κριτήρια, η μετάταξη δεν αποτελεί δικαίωμα, αλλά εξαρτάται από την ύπαρξη κενών οργανικών θέσεων και από την κρίση του οικείου ανώτατου συμβουλίου, που εισηγείται την έκδοση προεδρικού διατάγματος. Επιπλέον, όσοι μετατάσσονται εγγράφονται στην επετηρίδα μετά τους ήδη υπηρετούντες ομοιόβαθμούς, γεγονός που σημαίνει ότι δεν εξισώνονται πραγματικά με τους αποφοίτους ΑΣΕΙ ως προς την αρχαιότητα και τη μελλοντική εξέλιξη. Η μετάταξη μοιάζει περισσότερο με «ανώτατο όριο διόρθωσης» για ελάχιστους και όχι με ευρεία δικλείδα επαγγελματικής αναγνώρισης της εμπειρίας των υπαξιωματικών.
Αντίστοιχη λογική, ακόμη πιο περιοριστική, συναντάται στο άρθρο 67 για τους ΕΠΟΠ. Αυτοί μπορούν να μεταταχθούν στο Σώμα των μόνιμων υπαξιωματικών, μόνο όμως για κάλυψη κενών θέσεων Επιλοχία Β΄ Τάξης, δηλαδή σε ένα ενδιάμεσο σημείο της ιεραρχίας, χωρίς καμία πρόβλεψη για περαιτέρω θεσμική «αναβάθμιση» της κατηγορίας προέλευσής τους. Και εδώ απαιτούνται δεκαπέντε έτη πραγματικής υπηρεσίας ως ΕΠΟΠ, πανεπιστημιακός τίτλος σπουδών, δεκαετής αξιολογική επίδοση τουλάχιστον «λίαν καλώς» και αντίστοιχη βαθμολογία στα σχολεία. Η μετάταξη γίνεται με απόφαση του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ και όχι με προεδρικό διάταγμα, κάτι που τυπικά απλοποιεί τη διαδικασία, αλλά δεν αναιρεί τον έντονο συγκεντρωτικό χαρακτήρα της. Και εδώ οι μετατασσόμενοι τοποθετούνται στο τέλος της επετηρίδας, πίσω από όλους τους ήδη υπηρετούντες ομοιόβαθμους, γεγονός που τους τοποθετεί σε μια «δεύτερη ταχύτητα» εντός του ίδιου βαθμού, παρά την τυπική εξομοίωση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων.
Το άρθρο 68 προσδιορίζει τη διαδικασία των μετατάξεων και αναδεικνύει την προσήλωση του νομοθέτη στην πολυεπίπεδη φιλτράρισή τους. Το ανώτατο συμβούλιο καταρτίζει πίνακα υποψηφίων κατά σειρά αρχαιότητας, αλλά η επιλογή δεν γίνεται αυτοματοποιημένα με βάση μόνο τυπικά κριτήρια. Συνυπολογίζονται η συνάφεια και ο βαθμός του πτυχίου με την ειδικότητα της προς κάλυψη θέσης, η κατοχή συναφούς μεταπτυχιακού τίτλου, καθώς και οι πειθαρχικές ποινές της τελευταίας δεκαετίας. Το πλέγμα αυτό καθιστά σαφές ότι προτιμώνται στελέχη με «καθαρό» πειθαρχικό παρελθόν και αυξημένα ακαδημαϊκά προσόντα, ενισχύοντας τη διαφοροποίηση μέσα στην ίδια επαγγελματική κατηγορία. Ο αποκλεισμός όσων έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα για μια εκτεταμένη σειρά ποινικών και στρατιωτικών αδικημάτων λειτουργεί ως μηχανισμός «ηθικής θωράκισης» του Σώματος, αλλά ταυτόχρονα υπογραμμίζει πόσο στενά είναι οριοθετημένη η δεξαμενή όσων μπορούν να διεκδικήσουν μετάταξη. Η δυνατότητα ενδικοφανούς προσφυγής προς τον Υπουργό ή τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ είναι περισσότερο μια διαδικαστική εγγύηση, παρά πραγματικό αντίβαρο, αφού η κρίση παραμένει στα ίδια θεσμικά κέντρα ισχύος.
Το άρθρο 69 αφορά τις μετατάξεις μόνιμων υπαξιωματικών εντός του ίδιου Κλάδου και έχει καθαρά λειτουργικό χαρακτήρα: εξυπηρέτηση υπηρεσιακών αναγκών σε εξειδικευμένες θέσεις, με δυνατότητα μεταφοράς από Όπλο σε Όπλο, από Όπλο σε Σώμα και το αντίστροφο, καθώς και μεταξύ Σωμάτων ή ειδικοτήτων. Εδώ γίνεται σαφές ότι οι μετατάξεις δεν νοούνται ως ατομικό δικαίωμα σχεδιασμού σταδιοδρομίας, αλλά ως εργαλείο διαχείρισης προσωπικού, ενεργοποιούμενο από τα Γενικά Επιτελεία. Η απόφαση λαμβάνεται από τον Αρχηγό του οικείου ΓΕ, μετά από πρόταση του ανώτατου συμβουλίου κρίσεων, ενώ οι θέσεις και οι ειδικότητες που μπορούν να καλυφθούν καθορίζονται επίσης από τα ίδια συμβούλια. Η υποχρέωση δημοσίευσης των προκηρύξεων στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως εισάγει ένα ελάχιστο επίπεδο διαφάνειας, χωρίς όμως να αίρει την πλήρη υπαγωγή της διαδικασίας στη λογική των «υπηρεσιακών αναγκών» και όχι των επαγγελματικών προτιμήσεων του προσωπικού.
Το άρθρο 70 συγκεντρώνει τις εξουσιοδοτικές διατάξεις και αποκαλύπτει το εύρος της διακριτικής ευχέρειας του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και των ΓΕ. Ο Υπουργός, μετά από προτάσεις των ανώτατων συμβουλίων ή του οικείου ΓΕ, καθορίζει με απόφαση ποιες θέσεις προκηρύσσονται για μετάταξη, ποιες ειδικότητες ζητούνται, ποια προσόντα απαιτούνται, ποια κριτήρια επιλογής εφαρμόζονται και ποια είναι η ακριβής διαδικασία. Αυτό σημαίνει ότι ο πυρήνας των μετατάξεων δεν είναι «κλειδωμένος» στο επίπεδο του νόμου, αλλά μπορεί να μεταβάλλεται ανάλογα με τις εκάστοτε αντιλήψεις περί υπηρεσιακών αναγκών ή οργανωτικού σχεδιασμού. Η ειδική πρόβλεψη για εξειδίκευση των κριτηρίων των μετατάξεων των ΕΠΟΠ ανά Κλάδο και ΚΣ ενισχύει ακόμη περισσότερο τη διαφοροποίηση στο εσωτερικό των ΕΔ, δημιουργώντας ένα μωσαϊκό ρυθμίσεων που μόνο κατ’ επίφαση στηρίζεται σε ενιαίες αρχές.
Τέλος, το άρθρο 71 προβλέπει ότι μέχρι την 31.12.2028 οι μετατάξεις μόνιμων υπαξιωματικών και ΕΠΟΠ διεξάγονται με βάση τις διατάξεις των άρθρων 9 έως 13 του ν. 3883/2010. Πρόκειται για μια χαρακτηριστική μεταβατική ρύθμιση, που στην ουσία παρατείνει τη συνύπαρξη παλαιού και νέου καθεστώτος για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό δημιουργεί μια ζώνη νομικής πολυπλοκότητας, στην οποία διαφορετικές σειρές και κατηγορίες προσωπικού ενδέχεται να υπάγονται σε διαφορετικά μεταταξιακά πλαίσια, ανάλογα με τον χρόνο ένταξης ή τον χρόνο προκήρυξης των θέσεων. Από την οπτική των στελεχών, η εικόνα είναι μια εικόνα αβεβαιότητας: οι όροι και οι δυνατότητες μετατάξεων είναι όχι μόνο αυστηροί, αλλά και δυναμικά μεταβαλλόμενοι.
Είμαι απόφοιτος ΣΜΥΑ στην οποια εισαχθήκαμε μέσω πανελληνίων με βαση εισαγωγής άνω των 17.800 μορίων. Η βάση αυτή ξεπερνούσε κατά πολύ την βάση εισαγωγής νεοϊδρυθέντων τμημάτων της Σχολής Ικάρων οσο εμείς βρισκόμασταν στο δεύτερο και τρίτο έτος εκπαίδευσης της ΣΜΥΑ .Αν και όπως ανέφερα θα μπορούσα να είμαι επιτυχών στα νέα τμήματα της Σ.Ι.(χρησιμοποιώντας το 10% του βαθμού των πανελληνίων,κάτι το οποίο έκανα,συμμετέχοντας ξανά σε ψυχομετρικες-ιατρικές εξετάσεις τις οποίες ήδη είχα περάσει από προηγούμενο έτος αφού ήμουν σπουδαστής ΣΜΥΑ και διατεθιμενος να υποστώ ξανά βασικη εκπαίδευση ως πρωτοετής για δεύτερη φορά με ο,τι αυτό συνεπάγεται) δεν άνοιξε ποτέ καμια θέση εισαγωγής στην Σ.Ι.για την κατηγορία προερχόμενων με 10% ακόμα και αν διέθεταν όλα τα απαιτούμενα τυπικά προσόντα. Τα αναφέρω αυτά για να σας καταδείξω άλλη μια αδικία που οφείλεται στις αδυναμίες εξορθολογικης λειτουργίας του συστήματος.
Ως απόφοιτος ΣΜΥΑ και νέος εν ενεργεία Υπαξιωματικός καταγγέλω στον κ.Υπουργό πως «άλλη σύμβαση υπογράψαμε» όταν εισαχθήκαμε στην σχολή,εντελώς διαφορετική από το παρον νομοσχεδιο .Με διαφορετικές προοπτικές είχαμε οραματιστει την σταδιοδρομία μας κάτι το οποίο βίαια ,εξουσιαστικά και κυρίως αντιδημοκρατικά επιχειρείτε να αλλάξετε κύριε Υπουργέ. Οι παραιτήσεις από νέα κυρίως στελέχη αυξάνονται καθημερινά και θα γίνουν πολλαπλασιες ,κάτι το οποίο δεν αποτελεί ούτε προδοσία ούτε καταπάτηση όρκου αλλά αναγκαστική λύση απέναντι στην απαξίωση και στις αντίξοες συνθήκες που αντιμετωπίζουμε καθημερινά τόσο εντός Υπηρεσίας όσο και εκτός αυτής. Αντιθετα,εμείς είμαστε προδομενοι και αδικημένοι με το συγκεκριμένο νομοσχεδιο ,το οποίο θα επιφέρει ολέθριες συνέπειες στην λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας μας.Αν δεν αφουγκραστείτε κύριε Υπουργέ την φωνή των χιλιάδων στρατιωτικών που μέρα και νύχτα πασχίζουν να επιτελέσουν την αποστολή τους με οποιαδήποτε κόστος (ακόμα και αυτό της ζωής τους),τότε πώς θα μπορέσετε να ασκείτε σωστά το έργο σας ώστε να εγγυηθείτε στον λαό που σας ψήφισε μια χώρα αξιόμαχη και ασφαλή;;;;
Και όμως με το συγκεκριμένο νομοσχεδιο δείχνετε πως δεν μας ακούτε,δεν μας υπολογίζετε προδίδοντας την ίδια σας την αποστολή,προδίδοντας τις Ε.Δ. της χώρας μας ,προδίδοντας την ίδια μας την χώρα.
Εισήλθα σε Σχολή Υπαξιωματικών με βαθμό πανελληνίων 18,4 γνωρίζοντας τα θετικά και τα αρνητικά της επιλογής μου. Σε όλα αυτά τα έτη υλοποιήθηκαν πολλές μεταρρυθμίσεις και περικοπές δημιουργώντας μία τελείως διαφορετική επαγγελματική και οικονομική κατάσταση εις βάρος μας.
Το παρόν Νομοσχέδιο όμως δεν είναι καν άξιο σχολιασμού.
Πέραν την αντισυνταγματικότητας και της άνευ προηγουμένου αναδρομικότητας που ενέχει είναι απαξιωτικό, υποτιμητικό, οικονομικά επιζήμιο και επιχειρεί να δημιουργήσει μία μικρή elit (η οποία εισέρχεται με 10 πλέον στις πανελλήνιες) και ένα σώμα από είλωτες (με προφανώς πολύ χαμηλό επίπεδο).
Δεν έχει όμως υπολογιστεί μία τεράστια λεπτομέρεια, δεν υπάρχει επιθυμία για είλωτες πλέον και αυτό υποβαθμίζει δραματικά το αξιόμαχο.
Σε κανένα άλλο Υπουργείο ή τομέα του Δημοσίου δεν υπάρχει άρνηση εισαγωγής και 100αδες παραιτήσεις.
Οι σύμβουλοι του Νομοσχεδίου είναι εκτός πραγματικότητας και του καθημερινού αγώνα που δίνεται στις Μονάδες και προωθούν ωφελιμιστικά την περαιτέρω υποβάθμιση των υπαξιωματικών.
Εξετάστε την επαναφορά της δυνατότητας αποχώρησης ή του αμετάθετου στα 30 έτη γιατί η κατάσταση που δημιουργείται θα είναι μη αναστρέψιμη.
Τα 40 έτη με μεταθέσεις είναι το σοβαρότερο αντικίνητρο της ανανέωσης του Στρατεύματος.
Η ψήφιση του Νομοσχεδίου θα εκμηδενίσει τις επιθυμίες ένταξης των νέων στις ΕΔ και θα επιφέρει χιλιάδες παραιτήσεις.
Η ψήφιση του Νομοσχεδίου είναι εθνικά επιζήμια.
Κύριοι εισηγητές εάν θέλατε ισονομία και αναβάθμιση για τους αποφοίτους ΑΣΣΥ θα μπορούσατε να προτείνετε την άμεση αναβάθμιση στην κατηγορία Α όσων αξκών της κατηγορίας Β διαθέτουν πτυχίο ή συναφές μεταπτυχιακό με την ειδικότητά τους. Για όλους τους υπόλοιπους δε, θα μπορούσατε να προτείνετε μια εξειδικευμένη εκπαίδευση εξ αποστάσεως προκειμένου να καταστούν στο ίδιο επίπεδο πιστοποιημένης κατάρτισης με τους νεοεισελθέντες ΑΣΜΥ. Αντ΄αυτού προχωρήσατε σε βαθμολογική καθήλωση όλων των Αξκών ΑΣΣΥ με σκοπό την εξαφάνισή τους από την Υπηρεσία. Ντράπηκε και η ντροπή με τα καμώματά σας.
ΝΑΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ…όπως είναι και προυπήρχε.
ΌΧΙ ΑΛΛΗ ΕΘΝΙΚΉ ΑΣΥΝΕΙΔΗΣΊΑ από μέρους σας. Ξέρω ότι φλεγματικοί άνθρωποι σαν και εσας δεν προσβάλλονται εύκολα και απαξιώ να αναφερθώ περαιτερω. Το μόνο που σίγουρα μπορώ να πω είναι πως κάποιος ΔΕΑ στη θητεία του πρέπει να έφαγε πολύ καψόνι και το πληρώνουμε τώρα εμείς. Ω της κομπλεξικότητας ο λόγος. Υγεία και κακό γείτονα να έχουν οι ιθύνοντες νόες αυτού του νομοσχεδίου.
Πάρτε πίσω το απαράδεκτο μισθολόγιο-βαθμολόγιο. Θα κάνετε Ατζέντα 2030 χωρίς υφιστάμενο προσωπικό.Να μην ισχύσει ούτε για τους μέλλοντες συναδέλφους.Ένα νομοσχέδιο όλο εμπαιγμούς ,υπερσυγκέντρωση εξουσιών και φοβικότητα.
αρθρο 69
Πολύ σωστή κατεύθυνση. Διευρύνετε το και για τον ευρύτερο δημόσιο τομέα σε συνεργασία με το υπουργείο Εσωτερικών ωστε να υπάρξει Κινητικότητα και εθελούσιες. Θα μας διευκολύνετε Υπουργέ.
Άρθρα 66 και 67
Να αλλαχτεί η ονομασία από «μόνιμος υπαξιωματικός» σε «υπαξιωματικός εκ ΑΣΜΥ». Θα δημιουργηθούν υπηρεσιακές προστριβές μεταξύ ΕΠΟΠ και ΑΣΣΥ λόγω γλωσσικής ανοησίας των συνταχθέντων του νομοσχεδίου τούτου. Η λέξη μόνιμος δηλώνει κατάσταση στελέχους και όχι προέλευση. Μα καλά τι σόι αξιωματικοί σας συμβούλεψαν; Αφού τα ξέρουν. Εγώ πρέπει να ερθω να τους «βγάλω το γρασσο απ τα μάτια»; Διακρίνω δυστυχώς από κατ ανάγκη συνεργάτες (όχι αυτοί δεν εχουν την τιμή να λέγονται συνάδελφοι μου) ένα κομπλεξισμό. Κρίμα.
Αναγκαίες άμεσες διορθώσεις στο πλαίσιο σταδιοδρομίας και μέριμνας του στρατιωτικού προσωπικού – Κρίσιμες επισημάνσεις πριν την ψήφιση του νόμου
Με απόλυτο σεβασμό στον θεσμικό ρόλο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, αλλά και με αίσθηση ευθύνης απέναντι στην πραγματικότητα που βιώνει το ανθρώπινο δυναμικό των Ενόπλων Δυνάμεων, υποβάλλεται το παρόν υπόμνημα, το οποίο συνοψίζει όλες τις ουσιαστικές στρεβλώσεις που προέκυψαν από:
• το Σχέδιο Νόμου για τη Σταδιοδρομία
• και την παράλληλη ΚΥΑ των Ευεργετικών Μέτρων.
Το κείμενο αυτό αποτελεί τελική έκκληση για διορθώσεις, βασισμένες σε επιχειρησιακά δεδομένα, συνταγματικές αρχές, ισονομία και λειτουργική αποτελεσματικότητα.
1. Η ΚΥΑ Ευεργετικών Μέτρων – Αντισυνταγματική διάκριση και πλήγμα στην επιχειρησιακή λειτουργία
Η εξαίρεση των μη μονίμων ΕΠΟΠ από τα ευεργετικά μέτρα του 2025:
• δημιουργεί διάκριση προσωπικού δύο ταχυτήτων,
• αντιβαίνει στο άρθρο 4 του Συντάγματος περί ισότητας,
• αντιστρατεύεται το άρθρο 21 περί προστασίας της οικογένειας & ΑμεΑ,
• δημιουργεί ψυχολογικό και λειτουργικό κενό σε όσους σηκώνουν τα περισσότερα υπηρεσιακά βάρη.
Είναι επιτακτική η άμεση άρση της εξαίρεσης.
Τα ευεργετικά μέτρα πρέπει να ισχύουν για όλους τους ΕΠΟΠ, ανεξάρτητα από τη φάση σταδιοδρομίας τους.
2. Η στασιμότητα του βαθμολογίου – Οδηγεί μαθηματικά σε υποστελέχωση και αδυναμία προσέλκυσης νέων ΕΠΟΠ
Το προτεινόμενο βαθμολόγιο:
• επιμηκύνει υπερβολικά τον χρόνο παραμονής σε κάθε βαθμό,
• καθηλώνει στελέχη για 12–15 χρόνια χωρίς καμία εξέλιξη,
• ακυρώνει τα κίνητρα παραμονής,
• καταργεί στην πράξη την προοπτική σταδιοδρομίας.
Το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο:
⚠️ Σε 3–5 χρόνια οι ΕΔ θα αντιμετωπίσουν:
• αδυναμία κάλυψης θέσεων μάχιμων ειδικοτήτων,
• πλήρη αποστροφή των νέων από τις προκηρύξεις ΕΠΟΠ,
• ανεπαρκή επιχειρησιακή επάνδρωση των μονάδων παραμεθορίου,
• μαζική αποχώρηση εκπαιδευμένου προσωπικού με υψηλό κόστος εκπαίδευσης.
Κανένα δυτικό στρατιωτικό σύστημα δεν διατηρεί στελέχη 10–15 χρόνια σε ίδια βαθμολογική κλίμακα.
Η στασιμότητα αυτή είναι λειτουργικά αδιέξοδη.
3. Πτυχιούχοι ΕΠΟΠ & ΕΜΘ: Ένα εθνικό κεφάλαιο που παραμένει αναξιοποίητο
Πολυάριθμα στελέχη φέρουν:
• πτυχία ΑΕΙ/ΤΕΙ
• μεταπτυχιακά
• εξειδικευμένες γνώσεις
• επαγγελματικά δικαιώματα
και παρ’ όλα αυτά:
• παραμένουν καθηλωμένοι σε θέσεις άσχετες με το γνωστικό τους αντικείμενο,
• δεν έχουν δρόμο προς την επετηρίδα Αξιωματικών Ειδικών Επιστημόνων,
• δεν υπάρχει άμεση διαδικασία μετάταξης,
• κανένας μηχανισμός αξιοποίησης του επιστημονικού τους κεφαλαίου.
Αυτό συνιστά σπατάλη ανθρώπινου δυναμικού σε βάρος της ίδιας της επιχειρησιακής ετοιμότητας.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ:
1. Άμεση αναγνώριση τίτλων σπουδών με τη στιγμή κατάθεσης τους στην υπηρεσία.
2. Απευθείας μετάταξη σε συναφείς ειδικότητες, όχι μετά από 12 ή 15 χρόνια.
3. Διάδρομος ένταξης στα Σώματα Ειδικών Επιστημόνων για πτυχιούχους ΑΕΙ.
4. Εναλλακτική επετηρίδα για κατόχους ΤΕΙ/ισότιμων τίτλων.
4. Κοινωνική προστασία – Το μεγαλύτερο κενό μέριμνας στις ΕΔ
Το προσωπικό πρώτης γραμμής:
• στερείται επιδόματος ενοικίου,
• καλύπτει εξ ολοκλήρου το κόστος συνεχών μετακινήσεων,
• ζει μακριά από οικογένεια & παιδιά,
• υπηρετεί σε απομακρυσμένες περιοχές χωρίς υποδομές,
• καλείται να συντηρήσει δύο σπίτια με μισθούς χαμηλότερους αντίστοιχων σωμάτων ασφαλείας.
Ειδικά για γονείς – επιμελητές ΑμεΑ:
📌 Η σημερινή απουσία προστασίας αποτελεί σκληρή αδικία που πλήττει τον πυρήνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Όταν μάλιστα η ΚΥΑ εξαιρεί μόνο τους μη μόνιμους ΕΠΟΠ, η αδικία γίνεται ακόμη πιο έντονη.
5. Τα ειδικά προγράμματα θητείας πολιτών – Αξιοποίηση ή νέα ανισότητα;
Τα Ειδικά Προγράμματα θητείας που στοχεύουν στην αξιοποίηση πτυχιούχων πολιτών είναι θετικά μόνο εφόσον:
• δεν δημιουργούν προνομιακές οδούς εισόδου σε βαθμούς αξιωματικών,
• δεν υποκαθιστούν το υπάρχον μόνιμο προσωπικό,
• και δεν υποβαθμίζουν τους υπηρετούντες ΕΠΟΠ/ΕΜΘ/Υπαξ.
Η αξιοποίηση πολιτών είναι επιθυμητή, αλλά προηγείται η αξιοποίηση όσων ήδη υπηρετούν.
Δεν νοείται το υπάρχον προσωπικό να βρίσκεται επί χρόνια αγνοημένο, ενώ οι νέοι εισερχόμενοι να διαθέτουν ευκολότερες διαδρομές εξέλιξης.
ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΝΣΩΜΑΤΩΘΟΥΝ ΤΩΡΑ
1. Άρση της εξαίρεσης των μη μονίμων ΕΠΟΠ από τα ευεργετικά μέτρα.
2. Ρεαλιστική αναδιάρθρωση του βαθμολογίου – τέλος στη στασιμότητα.
3. Αυτοδίκαιη αναγνώριση πτυχίων – άμεση μετάταξη σε συναφείς ειδικότητες.
4. Διάδρομος για Αξιωματικούς Ειδικών Επιστημόνων για πτυχιούχους ΑΕΙ.
5. Μέριμνα για παραμεθόριο – επίδομα στέγασης, μετακινήσεις, οικογενειακή προστασία.
6. Αξιοποίηση του ήδη υπηρετούντος προσωπικού πριν από οποιαδήποτε πρόσβαση πολιτών σε αξιωματικούς.
Η Εθνική Άμυνα δεν χτίζεται με ανισότητες
Οι ΕΠΟΠ, οι ΕΜΘ και οι χαμηλόβαθμοι υπαξιωματικοί:
• κρατούν τις Μονάδες λειτουργικές,
• φέρουν το κύριο βάρος υπηρεσιών και διανυκτερεύσεων,
• υπηρετούν εκεί όπου δεν θέλει κανείς άλλος,
• δίνουν κάθε μέρα χρόνο, υγεία και ζωή για την αποστολή.
Η Πολιτεία οφείλει να τους αντιμετωπίσει με:
• ισότητα,
• αναγνώριση,
• σεβασμό,
• και πραγματικές ευκαιρίες εξέλιξης.
Η διόρθωση αυτών των στρεβλώσεων δεν είναι παραχώρηση.
Είναι εθνική υποχρέωση.
«Θεσμική Ανασυγκρότηση της Σταδιοδρομίας, της Μέριμνας και της Δικαιοσύνης στις ΕΔ – Τελική έκκληση πριν τη νομοθέτηση»
Το παρόν σχέδιο νόμου, αλλά και οι παράλληλες κανονιστικές πράξεις (ΚΥΑ Ευεργετικών Μέτρων), έχουν αναδείξει με τον πιο καθαρό τρόπο μία συσσωρευμένη πραγματικότητα:
Οι Επαγγελματίες Οπλίτες και οι λοιπές χαμηλόβαθμες κατηγορίες προσωπικού αποτελούν τον βασικό κορμό λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων – αλλά συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται θεσμικά ως προσωπικό «β΄ κατηγορίας».
1. ΤΑ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΑΝ ΤΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΡΕΒΛΩΣΗ
Η ΚΥΑ του 2025 εξαιρεί τους μη μόνιμους ΕΠΟΠ από τα ευεργετικά μέτρα ενώ:
• αποτελούν τη βασική αιχμή επιχειρησιακού έργου,
• σηκώνουν ΒΑΡΟΣ ΣΕ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ, διανυκτερεύσεις, βάρδιες,
• υπηρετούν στα πιο μακρινά σημεία,
• μακριά από οικογένειες και παιδιά,
• χωρίς επίδομα ενοικίου,
• χωρίς ουσιαστική στήριξη μετακινήσεων,
• χωρίς μέριμνα οικογενειακής προστασίας.
Απαιτείται άμεση διόρθωση:
➡️ Τα ευεργετικά μέτρα πρέπει να ισχύουν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ για όλους τους ΕΠΟΠ, ανεξαιρέτως μονιμοποίησης.
Η εξαίρεση δημιουργεί αντισυνταγματική άνιση μεταχείριση και αντιβαίνει στο άρθρο 21 για την προστασία της οικογένειας και των ΑμεΑ.
2. ΤΟ ΣΩΜΑ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ – ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ Ή ΛΑΘΟΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ;
Το νέο πλαίσιο προβλέπει:
• υπερβολική στασιμότητα,
• μείωση προοπτικών,
• καθήλωση σε χαμηλούς βαθμούς,
• απώλεια κάθε κινήτρου παραμονής.
Επισημαίνεται ότι:
• Καμία σύγχρονη χώρα δεν κρατά στελέχη 15, 18 ή 20 χρόνια «κολλημένα» στα ίδια επίπεδα ευθύνης.
• Η στασιμότητα πλήττει την επιχειρησιακή ετοιμότητα.
• Η ανανέωση προσωπικού χωρίς εξέλιξη δεν υπάρχει πουθενά παγκοσμίως.
Αν το σχέδιο αυτό ψηφιστεί ως έχει, η Πολιτεία θα βρεθεί μπροστά σε:
• μαζική αποχώρηση στελεχών,
• κατάρρευση ενδιαφέροντος για κατάταξη,
• αδυναμία στελέχωσης μονάδων πρώτης γραμμής.
3. ΜΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΠΤΥΧΙΟΥΧΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ – ΕΘΝΙΚΗ ΧΑΣΗ ΠΟΡΩΝ
Οι ΕΠΟΠ και ΕΜΘ που διαθέτουν:
• πτυχία ΑΕΙ,
• ΤΕΙ,
• μεταπτυχιακά,
• εξειδικεύσεις,
αγνοούνται πλήρως.
Δεν υπάρχει:
• θεσμικός διάδρομος ένταξης στους Αξιωματικούς Ειδικών Επιστημόνων,
• άμεση μετάταξη,
• αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων,
• κανένα πλάνο αξιοποίησης γνώσεων.
Αντίθετα, οι έφεδροι αξιωματικοί και ειδικά προγράμματα πολιτών αποκτούν:
• πρόσβαση σε θέσεις αξιωματικών,
• προοπτικές μονιμότητας,
• προνόμια που το μόνιμο προσωπικό δεν έχει.
Αυτό αποτελεί θεσμική αντίφαση, που απαξιώνει το υπάρχον προσωπικό και δημιουργεί ένταση μέσα στο στράτευμα.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ:
➡️ Άμεση αναγνώριση πτυχίων και αυτοδίκαιη μετάταξη όσων διαθέτουν ΑΕΙ/ΤΕΙ σε συναφή αντικείμενα.
➡️ Διάδρομος προς την επετηρίδα Αξιωματικών Ειδικών Επιστημόνων.
4. ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΦΘΟΡΑ & ΑΠΟΥΣΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Το προσωπικό πρώτης γραμμής σηκώνει:
• τα περισσότερα βάρη,
• τα περισσότερα έξοδα,
• τις περισσότερες μετακινήσεις,
• το μεγαλύτερο λειτουργικό ρίσκο,
• και – δυστυχώς – τα περισσότερα ατυχήματα.
Κι όμως:
• Χωρίς επιδόματα ενοικίου.
• Χωρίς κάλυψη μετακινήσεων.
• Χωρίς ενίσχυση για παραμεθόριες περιοχές.
• Χωρίς μέριμνα όταν υπάρχει ΑμεΑ στην οικογένεια.
Αυτό το προσωπικό αποτελεί την καρδιά της επιχειρησιακής ικανότητας.
Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «αναλώσιμο».
5. ΤΙ ΖΗΤΑΕΙ Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ – ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΟ ΤΕΛΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ
1. Άρση της εξαίρεσης των μη μονίμων ΕΠΟΠ από τα ευεργετικά μέτρα.
2. Αναγνώριση τυπικών προσόντων – άμεση δυνατότητα μετάταξης σε αξιωματικούς ειδικών καθηκόντων.
3. Αναθεώρηση του βαθμολογίου – πραγματική εξέλιξη, όχι στασιμότητα.
4. Θεσμοθέτηση δικλείδων προστασίας για προσωπικό που υπηρετεί μακριά από την οικογένεια.
5. Ίση μεταχείριση με αντίστοιχους κλάδους Δημοσίου (Αστυνομία, Πυροσβεστική, Λιμενικό).
Σύμφωνα με το άρθρο 1§1 του Ν. 2936/2001 οι Επαγγελματίες Οπλίτες (εφεξής ΕΠ.ΟΠ.), κατατάσσονται: «Για την αντιμετώπιση των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων σε κατώτερα στελέχη, προκειμένου να καλυφθούν θέσεις επιχειρησιακών και τεχνικών ειδικοτήτων, οι οποίες, απαιτούν σημαντική εκπαίδευση και εξειδίκευση, κατατάσσονται και υπηρετούν ως Μόνιμοι Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠ.ΟΠ.) Έλληνες πολίτες.».
2. Σύμφωνα με το άρθρο 13§8 για τους εθελοντές και τις εθελόντριες (εφεξής ΕΜΘ) του Ν.1848/1989 (ΦΕΚ 112 Α) ισχύουν: «Για τους ανθυπασπιστές υφίστανται ξεχωριστές οργανικές θέσεις, ενώ για τους υπαξιωματικούς εθελοντές και εθελόντριες μακράς θητείας είναι κοινές, υπολογισμένες στο βαθμό του Αρχιλοχία, Αρχικελευστή και Αρχισμηνία αντίστοιχα.».
3. Επιπλέον, σύμφωνα με τον Ν.2936/2001 (ΦΕΚ 166 Α) και το άρθρο 15§4, για τους εθελοντές και τις εθελόντριες του Ν.1848/1989 (ΦΕΚ 112 Α) ισχύουν: «Οι ήδη υπάρχουσες και πληρωθείσες οργανικές θέσεις εθελοντών πενταετούς υπηρεσίας – εθελοντών μακράς θητείας (Ε.Π.Υ.- Ε.Μ.Θ.) καθίστανται προσωποπαγείς, καταργούμενες με την καθ` οιονδήποτε τρόπο έξοδο των ήδη υπηρετούντων από την ενεργό υπηρεσία του στρατεύματος. Επίσης καταργούνται οι ήδη προβλεπόμενες και μη πληρωθείσες οργανικές θέσεις Ε.Π.Υ. – Ε.Μ.Θ..».
4. Δεδομένου ότι οι ΕΜΘ αποτελούν έναν ξεχωριστό και προγενέστερο Θεσμό από τους ΕΠ.ΟΠ.
5. Του γεγονότος ότι ο κοινός νομοθέτης έχει καθορίσει διαφορετικούς λόγους και σκοπούς κατάταξης ως προς την αξιοποίησή τους, για τον κάθε έναν ξεχωριστό θεσμό.
6. Τον προβλέψεων της ανωτέρου παραγράφου (3), περί προσωποπαγών θέσεων αυτών που καταλαμβάνουν οι ΕΜΘ, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με αυτές που καταλαμβάνουν οι ΕΠ.ΟΠ..
7. Του γεγονότος ότι επί του σ/ν στη δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για τη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, υπό τον τίτλο: «Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (σταδιοδρομία και εξέλιξη αξιωματικών, μονίμων υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων, μισθολογικές ρυθμίσεις για το στρατιωτικό προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, αναδιοργάνωση ακαδημαϊκής εκπαίδευσης των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατολογία των Ελλήνων, εθελοντική στράτευση γυναικών και άλλες διατάξεις)», υφίστανται οι ακόλουθες διαπιστώσεις προς επεξεργασία και ρύθμιση σύμφωνα με τα προλεγθέντα.
8. Παρακαλώ όπως εξετάσετε τα ακόλουθα:
α. Στο ανωτέρω αναφερόμενο της παραγράφου 7 (του παρόντος σχολίου), σε δημόσια διαβούλευση σ/ν, και συγκεκριμένα στο προς διαβούλευση άρθρο 59 «Οργανικές θέσεις και εξέλιξη Επαγγελματιών Οπλιτών», στην παράγραφο (1) αναφέρεται ότι: «σκοπούντε οι ακόλουθες ρυθμίσεις:
1ο. Οι ΕΠΟΠ και οι ΕΜΘ καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις των ΕΠΟΠ, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους ανά έτος.
2ο. Οι ΕΠΟΠ προάγονται αποκλειστικά για κάλυψη κενών οργανικών θέσεων ανώτερων βαθμών.
3ο. Η εξέλιξη των υπηρετούντων ΕΠΟΠ, συμπεριλαμβανομένων των ΕΜΘ, αποτυπώνεται στο Παράρτημα Β΄.».
β. Δεν είναι φρόνιμο αρχαιότερος και διακριτός θεσμός, με προσωποπαγείς θέσεις όπως αυτός των ΕΜΘ, να ενσωματώνεται σε μεταγενέστερο και με άλλο νομικό πλαίσιο θεσμό σαν αυτόν των ΕΠ.ΟΠ., ο οποίος μάλιστα έχει διαφορετικό μέχρι σήμερα σκοπό σύστασης όπως και βαθμολογικό προαγωγικό σύστημα. Ο θεσμός των ΕΜΘ προάγεται σήμερα μέχρι τον διοικητικό βαθμό κατώτερου αξιωματικού, δηλαδή του Λοχαγού και αντιστοίχων των Κλάδων των Ε.Δ., ενώ ό θεσμός των ΕΠ.ΟΠ. μέχρι τον διοικητικό βαθμό υπαξιωματικού, δηλαδή αυτόν του Αρχιλοχία και αντιστοίχων των Κλάδων των Ε.Δ..
γ. Επιπλέον στο παράρτημα «Β» του υπό σχολιασμού σ/ν, για το έτος 2001 αποτυπώνεται η εξέλιξη ΕΜΘ των καταταγέντων του όμοιου έτους (2001), γεγονός το οποίο είναι ΑΝΑΚΡΙΒΕΣ καθώς το 2001 κατατάχθηκαν ΕΠ.ΟΠ. και όχι ΕΜΘ, γεγονός που συνεπάγεται ότι σήμερα δεν υπάρχουν Αρχιλοχίες και αντίστοιχοι ΕΜΘ, καθώς η τελευταία σειρά κατατάχθηκε το έτος 2000 και κατέχουν ανώτερο διοικητικό βαθμό, δηλαδή αυτόν του Ανθυπασπιστή και αντίστοιχων.
δ. Επιπρόσθετα, στο άρθρο 57 του υπό διαβούλευση σ/ν, με τίτλο: «Βαθμοί Επαγγελματιών Οπλιτών», ο καταληκτικός βαθμός των ΕΠ.ΟΠ. είναι αυτός του «Επιλοχίας Διοίκησης Α΄ Τάξης», γεγονός του ότι η ενσωμάτωση που επιχειρείται με το άρθρο 59, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τον κατεχόμενο βαθμό των ΕΜΘ οι οποίοι κάποιοι εξ αυτών σήμερα υπηρετούν με το βαθμό του Υπολοχαγού και αντίστοιχων και οι τελευταίοι εξ αυτών με τον διοικητικό βαθμό του Ανθυπασπιστή και αντίστοιχων. Δηλαδή διοικητικών βαθμών κατά πολύ ανώτερων των ΕΠ.ΟΠ.. Αυτό έχει σαν συνέπεια οι Ανθυπασπιστές και οι Αξιωματικοί ΕΜΘ, να παραμένουν στον φέροντα βαθμό μέχρι την αποστρατεία τους και μάλιστα ο βαθμός του Ανθυπασπιστή να μην υπάρχει πουθενά μέσα σε κάποιο πίνακά ταξινόμησης διοικητικών βαθμών! Επιπλέον αποτέλεσμα της μη ύπαρξης ταξινόμησης του διοικητικού βαθμού του Ανθυπασπιστή εξ ΕΜΘ, αποτελεί το ότι το υπό διαβούλευση σ/ν δεν καθορίζει καταληκτικό και αποστρατευτικό βαθμό για τους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές και αντίστοιχους των Κλάδων των Ε.Δ..
ε. Εφόσον υπάρχει ασάφεια σύμφωνα με την διατύπωση του ανωτέρω (δ) εδαφίου, το υπό διαβούλευση σ/ν ΔΕΝ προβλέπει πουθενά μετατάξεις στο Σώμα των Αξιωματικών για τους πτυχιούχους ΑΕΙ, ΕΜΘ.
9. Για τους παραπάνω αναφερθέντες λόγους, και με δεδομένο ότι οι ΕΜΘ κατατάχθηκαν στις ΕΔ έως και 26 ετών, γεγονός που συνεπάγει ότι θα αποστρατευτούν αυτεπάγγελτα, με 34 έτη πραγματικής υπηρεσίας, λόγω κατάληψής τους από το 60ο έτος της ηλικίας τους, παρακαλώ όπως εξετάσετε τα ακόλουθα:
α. Την πρόβλεψη ξεχωριστής κατηγορίας ΕΜΘ στο παρόν και υπό διαβούλευση σ/ν, η οποία θα είναι ξεχωριστή από αυτή των ΕΠ.ΟΠ.
β. Την ταξινόμηση του διοικητικού βαθμού του Ανθυπασπιστή εξ ΕΜΘ μέσα στο σύνολο τις βαθμολογικής πυραμίδας των διοικητικών βαθμών των Ενόπλων Δυνάμεων, στην θέση ακριβώς πριν από τον διοικητικό βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων.
γ. Την ρεαλιστική πρόβλεψη για απόδοση καταληκτικού βαθμού στους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές και αντίστοιχων, λαμβάνοντας υπόψη τα ηλικιακά όρια κατάταξής τους στις Ε.Δ. που ήταν το 26ο έτος της ηλικίας τους. Δηλαδή η απόδοση να πραγματοποιηθεί πριν το 29ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας.
δ. Την ρεαλιστική πρόβλεψη για απόδοση αποστρατευτικού βαθμού στους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές, αυτόν του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων, λαμβάνοντας υπόψη τα ηλικιακά όρια κατάταξής τους στις Ε.Δ., που ήταν το 26ο έτος της ηλικίας τους. Δηλαδή η απόδοση να πραγματοποιηθεί το πριν 34ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας.
ε. Την πρόβλεψη για τους Ανθυπασπιστές ΕΜΘ, πτυχιούχους ΑΕΙ, για την προαγωγή τους στον βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων στο 26ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας. Την λήψη καταληκτικού βαθμού Υπολοχαγού και αντίστοιχων στο 30ο έτος πραγματικής υπηρεσίας και την λήψη αποστρατευτικού βαθμού πριν το 34ο έτος πραγματικής υπηρεσίας.
Το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, το οποίο αναρτήθηκε για δημόσια διαβούλευση στις 20 Νοεμβρίου 2025, έχει δημοσιοποιηθεί κατά παράβαση θεμελιωδών κανόνων της νομοθετικής διαδικασίας και κατά παράλειψη νομικώς υποχρεωτικών συνοδευτικών στοιχείων. Συγκεκριμένα, το αναρτηθέν κείμενο δεν συνοδεύεται από την προβλεπόμενη από τον νόμο Ανάλυση Συνεπειών Ρυθμίσεων, ούτε από επαρκή τεκμηρίωση των επιπτώσεων που επιφέρει η προτεινόμενη ρύθμιση σε οικονομικό, κοινωνικό, διοικητικό ή θεσμικό επίπεδο.
Η έλλειψη αυτή αντιβαίνει ευθέως στις διατάξεις του Νόμου 4048/2012 περί «Αρχών Καλής Νομοθέτησης», ο οποίος προβλέπει ρητά ότι κάθε σχέδιο νόμου οφείλει να συνοδεύεται, από το στάδιο της δημόσιας διαβούλευσης, από πλήρη και αναλυτική τεκμηρίωση των συνεπειών του. Η Ανάλυση Συνεπειών Ρυθμίσεων δεν αποτελεί τυπική προαιρετική συνοδεία αλλά αποτελεί ουσιώδες στοιχείο της νομοπαρασκευαστικής διαδικασίας, αναπόσπαστα συνδεδεμένο με την αιτιολογία και την αναγκαιότητα της προτεινόμενης ρύθμισης.
Η παράλειψη αυτή προσκρούει επίσης στο Άρθρο 76 του Συντάγματος, το οποίο επιβάλλει τη συνοδεία κάθε νομοθετικής πρωτοβουλίας με πλήρη αιτιολογική έκθεση, η οποία οφείλει να τεκμηριώνει την αναγκαιότητα, τη σκοπιμότητα και τις επιπτώσεις των προτεινόμενων διατάξεων. Η πράξη της δημοσιοποίησης νομοσχεδίου χωρίς σαφή και τεκμηριωμένη ανάλυση συνεπειών υπονομεύει την αρχή της διαφάνειας και στερεί από τους συμμετέχοντες στη διαβούλευση τη δυνατότητα ουσιαστικής και εμπεριστατωμένης τοποθέτησης.
Περαιτέρω, η απουσία της εν λόγω ανάλυσης συνιστά παραβίαση του Κανονισμού της Βουλής, ο οποίος επιβάλλει την πλήρη νομοτεχνική και επιστημονική τεκμηρίωση των νομοθετικών πρωτοβουλιών πριν από την εισαγωγή τους προς συζήτηση. Η έλλειψη της Ανάλυσης Συνεπειών συνιστά παραβίαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας και δημιουργεί λόγους ακύρωσης στο πλαίσιο ενδεχόμενης δικαστικής προσβολής ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, εφόσον ο νόμος ψηφιστεί υπό τις παρούσες συνθήκες.
Η δημόσια διαβούλευση αποτελεί θεσμικό εργαλείο ενίσχυσης της δημοκρατικής συμμετοχής και όχι απλό τυπικό στάδιο. Η μη παροχή των νόμιμα απαιτούμενων στοιχείων καθιστά αδύνατη την ουσιαστική αξιολόγηση του νομοσχεδίου και συνιστά σοβαρή θεσμική και νομική παράλειψη εκ μέρους του αρμόδιου Υπουργείου.
Χωρίς την δημοσιοποίηση της πλήρους Ανάλυσης Συνεπειών Ρυθμίσεων σύμφωνα με τον Ν. 4048/2012,
Η αποκατάσταση της νομιμότητας και της διαφάνειας της διαδικασίας,
Και συνέχεια της διαδικασίας υπό τις παρούσες συνθήκες συνιστά κατάδηλη παραβίαση των αρχών καλής νομοθέτησης, υπονομεύει τη συνταγματική τάξη και δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο ακυρότητας της νομοθετικής διαδικασίας στο σύνολό της.
Στο πλαίσιο των αρχών της αξιοκρατίας και της ίσης μεταχείρισης, όπως και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς στο σ/ν δεν υφίσταται καμία πρόβλεψη (ούτε για μετατάξεις) για τους Εθελοντές Μακράς Θητείας (ΕΜΘ) βαθμού Ανθυπασπιστή και με γνώμονα ότι σήμερα δεν υπηρετούν στο στράτευμα ΕΜΘ υπαξιωματικοί, γεγονός του ότι «ανακριβώς» αποτυπώνεται στο υπό διαβούλευση σ/ν, ότι οι ΕΜΘ του έτους κατάταξης 2001 υπηρετούν έως την απόλυσή τους ως «Αρχιλοχίες» και συγκεκριμένα στο ΜΕΡΟΣ ΙΕ΄ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β’, καθόσον το έτος 2001 δεν κατατάχθηκαν ΕΜΘ αλλά ΕΠΟΠ, συνέπεια σήμερα όλοι οι ΕΜΘ να κατέχουν διοικητικό βαθμό Ανθυπασπιστή ή ανώτερο και αντίστοιχων των Κλάδων των ΕΔ και η λανθασμένη αποτύπωση «Αρχιλοχίας» αντιστοιχεί σε ΕΠΟΠ και όχι ΕΜΘ, παρακαλώ όπως εξετάσετε την υιοθέτηση και ενσωμάτωση της ακόλουθης νομοτεχνικής βελτίωσης:
Άρθρο 71
Μεταβατικές διατάξεις Μέρους Ε΄
Μέχρι την 31η 12.2028 οι μετατάξεις των μόνιμων υπαξιωματικών, των Εθελοντών Μακράς Θητείας (ΕΜΘ) βαθμού Ανθυπασπιστή και αντίστοιχων των Κλάδων των ΕΔ και του ΚΣ Πληροφορικής και των ΕΠΟΠ των Κλάδων των ΕΔ και του ΚΣ Πληροφορικής, διεξάγονται με τη διαδικασία, τους όρους και τις προϋποθέσεις των άρθρων 9 έως 13 του ν. 3883/2010 (Α΄ 167).
Οι τεράστιες κοινωνικές ανισότητες που δημιουργούνται σε μεταθέσεις, στέγαση και οικονομική επιβάρυνση των στελεχών πρώτης γραμμής
Ένα από τα πιο σοβαρά και υποτιμημένα ζητήματα του νομοσχεδίου είναι ότι ενισχύει δραματικά την ανισότητα μεταξύ:
των στελεχών που υπηρετούν πραγματικά στην πρώτη γραμμή,
και όσων εντάσσονται “εκτός συστήματος” μέσω των νέων ειδικών προγραμμάτων, απολαμβάνοντας προνόμια χωρίς καμία από τις αντίστοιχες υποχρεώσεις.
1. Τα στελέχη πρώτης γραμμής σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος — χωρίς καμία υποστήριξη
Σήμερα, τα στελέχη που υπηρετούν στα νησιά, στις ακριτικές περιοχές και σε μονάδες υψηλής επιχειρησιακής ετοιμότητας:
• μετατίθενται συνεχώς, συχνά κάθε 2 χρόνια,
• πληρώνουν από την τσέπη τους ενοίκια πανάκριβα και συχνά δυσβάσταχτα,
• δεν λαμβάνουν επίδομα ενοικίου,
• καλούνται να ταξιδέψουν 15–20 ώρες με οικονομικά εισιτήρια χωρίς καμπίνα, μόνο και μόνο για να δουν τις οικογένειές τους.
Όλα αυτά αποτελούν σκληρή οικονομική και ψυχολογική επιβάρυνση, που έχει άμεση επίπτωση στην καθημερινότητα και τη μακροχρόνια παραμονή στο στράτευμα.
2. Την ίδια στιγμή, οι συμμετέχοντες στα ειδικά προγράμματα (ΕΠΘ), απολαμβάνουν προνόμια χωρίς τις αντίστοιχες υποχρεώσεις
Οι νέοι συμμετέχοντες στα “ειδικά προγράμματα θητείας”:
• θα υπηρετούν στον τόπο κατοικίας τους,
• θα λαμβάνουν κανονικό μισθό,
• χωρίς μεταθέσεις,
• χωρίς οικονομικά βάρη,
• χωρίς ενοίκια,
• χωρίς 20ωρα ταξίδια,
• χωρίς καμία από τις πιέσεις που αντιμετωπίζουν τα υπάρχοντα στελέχη.
Έτσι δημιουργείται ένα σύστημα δύο ταχυτήτων, όπου οι “προνομιούχοι” υπηρετούν σε συνθήκες απόλυτης ασφάλειας και άνεσης, ενώ οι ήδη υπηρετούντες επωμίζονται όλα τα βάρη.
Αυτό δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε λειτουργικό για τη συνοχή των Ενόπλων Δυνάμεων.
3. Υποσχέσεις στέγασης «ως το 2030» — αλλά μόνο για τους ήδη προνομιούχους
Η εξαγγελία για κατασκευή στρατιωτικών κατοικιών μέχρι το 2030:
• χωρίς πρόβλεψη για χαμηλόβαθμους (ΕΠΟΠ),
• και με ρητή προτεραιότητα στους αξιωματικούς.
Ακόμη κι αν υλοποιηθεί, τα στελέχη πρώτης γραμμής θα μείνουν εκτός, λαμβάνοντας “ό,τι περισσέψει”.
Αυτό δεν μπορεί να αποτελεί πολιτική στήριξης προσωπικού.
4. Συνέπειες για τη στελέχωση — και για την εθνική ασφάλεια
Με αυτό το πλαίσιο:
• Κανείς δεν θα επιλέγει να γίνει ΕΠΟΠ ή να παραμείνει στις ΕΔ.
• Θα υπάρξει σοβαρό πρόβλημα προσέλκυσης προσωπικού.
• Ο Στρατός θα μείνει χωρίς στελέχη στις κρίσιμες μονάδες.
• Το κράτος θα κληθεί να “βρει λύσεις” υπό πίεση — και τότε οι αποφάσεις δεν θα είναι ούτε οργανωμένες ούτε ασφαλείς για τη χώρα.
Η πολιτεία οφείλει να αντιληφθεί ότι χωρίς αξιοπρεπή διαβίωση, δεν υπάρχει προσωπικό, και χωρίς προσωπικό, δεν υπάρχει άμυνα.
5. Τι απαιτείται άμεσα
1. Επίδομα ενοικίου σε όλους τους μετατιθέμενους, αναλογικά με την περιοχή.
2. Κάλυψη εξόδων μετακίνησης (τουλάχιστον 3 αεροπορικά εισιτήρια ετησίως/ ακτοπλοϊκά με καμπίνα).
3. Προτεραιότητα στέγασης στα στελέχη πρώτης γραμμής, όχι στους ήδη ευνοημένους.
4. Περιορισμός των μεταθέσεων σε εύλογα διαστήματα.
5. Αναθεώρηση των ειδικών προγραμμάτων, ώστε να μην δημιουργείται “προσωπικό δύο κατηγοριών”.
Το νέο “Σώμα Υπαξιωματικών”: Ένα κλειστό, δυσλειτουργικό σύστημα που εγκλωβίζει το προσωπικό
Το προτεινόμενο νέο πλαίσιο για το “Σώμα Υπαξιωματικών” δεν λύνει τα πραγματικά προβλήματα του προσωπικού· τα ενισχύει.
Αντί να δημιουργεί ενιαία εξέλιξη και επαγγελματική προοπτική, εισάγει ένα περίπλοκο, ασαφές και περιοριστικό σύστημα, με άνιση αντιμετώπιση μεταξύ στελεχών με ίδια ή ανώτερη εμπειρία.
1. Ένα Σώμα με πολλαπλές ταχύτητες
Οι ΣΜΥ, οι ΕΠΟΠ και οι ΕΜΘ εντάσσονται μεν τυπικά στο ίδιο σώμα, αλλά με:
• διαφορετικά όρια εξέλιξης,
• διαφορετικές “οροφές” βαθμών,
• διαφορετικούς χρόνους παραμονής,
• και μερικές φορές με υποβιβασμό βαθμολογικής τάξης.
Αυτό δεν αποτελεί “μεταρρύθμιση”, αλλά κατακερματισμό του προσωπικού.
2. Η στασιμότητα γίνεται καθεστώς
Το νέο μοντέλο:
• αυξάνει τις παραμονές ανά βαθμό,
• προσθέτει ενδιάμεσα κλιμάκια χωρίς λόγο,
• δημιουργεί φαινομενική κινητικότητα ενώ στην πράξη παγιώνει την καθήλωση.
Για τα στελέχη πρώτης γραμμής, που σηκώνουν το βάρος των δύσκολων μονάδων, των συνεχών μεταθέσεων και της επιχειρησιακής πίεσης, η στασιμότητα στους βαθμούς σημαίνει:
• μειωμένες αποδοχές,
• καμία αναγνώριση εμπειρίας,
• απώλεια κινήτρων,
• μακροπρόθεσμη υποβάθμιση της ίδιας της επιχειρησιακής ετοιμότητας των ΕΔ.
3. Ένα σώμα που δεν επιβραβεύει την πραγματική υπηρεσία
Προβλέπεται ότι ορισμένες κατηγορίες θα φτάνουν μέχρι Ανθυπασπιστή με δυσανάλογα αυστηρά κριτήρια, ενώ άλλες καθηλώνονται στον Επιλοχία ή στον Αρχιλοχία, ακόμη κι αν:
• έχουν υπηρετήσει σε νησιά, ακριτικές μονάδες,
• έχουν εκτεθεί σε κινδύνους,
• έχουν αναλάβει ευθύνες αξιωματικού επί σειρά ετών.
Η μη αναγνώριση ευδόκιμης υπηρεσίας και της πραγματικής προσφοράς δεν συνάδει με σύγχρονο στρατό χώρας-μέλους της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.
4. Η παντελής απουσία κινήτρων
Το Σώμα Υπαξιωματικών, όπως σχεδιάζεται, δεν δίνει:
• ορατή διαδρομή εξέλιξης,
• οικονομικά κίνητρα,
• επαγγελματική αναβάθμιση μέσω σπουδών ή εμπειρίας,
• καμία προοπτική για τα επόμενα 20–30 χρόνια υπηρεσίας.
Έτσι, η υπηρεσία καθίσταται “μονόδρομος χωρίς έξοδο”, κάτι που θα αποτρέψει νέες προσλήψεις και θα οδηγήσει σε τεράστιο κενό προσωπικού τα αμέσως επόμενα χρόνια.
5. Η μόνη ρεαλιστική λύση
Χρειάζεται ένα σώμα:
• ενιαίο,
• αξιοκρατικό,
• με κοινά κριτήρια,
• με ξεκάθαρα όρια προαγωγών,
• που να ανταμείβει την εμπειρία, τη σκληρή υπηρεσία, την εκπαίδευση και τις ειδικότητες υψηλού κινδύνου.
Ένα σώμα που να δίνει πραγματική προοπτική και όχι αδιέξοδο.
Το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα που δεν έχει λάβει σοβαρά υπόψη ο νομοθέτης είναι ότι η στασιμότητα στους βαθμούς, όπως προβλέπεται για ΕΠΟΠ, ΕΜΘ και ΣΜΥ, θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε μαζική αποχώρηση και μηδενικό ενδιαφέρον νέων για κατάταξη. Όταν ένας νέος βλέπει ότι θα παραμείνει επί δεκαετίες στον ίδιο βαθμό, χωρίς πραγματική εξέλιξη και με τεράστια οικονομικά βάρη (μεταθέσεις, ενοίκια, μετακινήσεις), απλώς δεν θα δηλώσει.
Και τότε το ερώτημα είναι απλό: ποιος θα επανδρώσει τις Ένοπλες Δυνάμεις;
Το κενό αυτό δεν είναι θεωρητικό—είναι υπαρκτό και θα δημιουργήσει αλυσιδωτά προβλήματα στην ασφάλεια της χώρας. Οι ΕΔ έχουν ανάγκη από επαγγελματίες, εκπαιδευμένους, αφοσιωμένους ανθρώπους που έχουν περάσει χρόνια σε μονάδες και όχι λύσεις «εκ των ενόντων» την τελευταία στιγμή.
Αντί το νέο σταδιοδρομικό να ενισχύει την παραμονή και το κύρος του προσωπικού, ουσιαστικά το ωθεί στην έξοδο.
Η χώρα δεν αντέχει τέτοια κενά.
Η πραγματική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να τιμωρεί το προσωπικό ούτε να δημιουργεί δύο και τρεις ταχύτητες στελεχών. Χρειάζονται κίνητρα, όχι εμπόδια. Χρειάζεται αξιοκρατία, όχι στασιμότητα. Και πάνω από όλα χρειάζεται σεβασμός σε όσους κρατούν τις μονάδες ζωντανές.
Αν δεν διορθωθούν άμεσα οι βασικές αδικίες, το πρόβλημα επάνδρωσης θα είναι το μικρότερο από όσα θα ακολουθήσουν.
Το παρόν νομοσχέδιο παρουσιάζεται ως «εκσυγχρονισμός» της σταδιοδρομικής εξέλιξης, όμως σκόπιμα αποσιωπά ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που διαλύουν το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων εδώ και δεκαετίες:
την οικονομική και οικογενειακή εξόντωση που υφίστανται τα στελέχη πρώτης γραμμής.
Η πραγματικότητα είναι απλή και αδιαμφισβήτητη:
1. Τα στελέχη των ΕΔ μετακινούνται σαν νομάδες, χωρίς κανένα ουσιαστικό αντιστάθμισμα
Κάθε 2–3 χρόνια:
• ξήλωμα σπιτιού,
• νέα μίσθωση,
• έξοδα μετακόμισης,
• αλλαγή σχολείου για παιδιά,
• διπλά νοικοκυριά σε αρκετές περιπτώσεις,
• απομάκρυνση από τον τόπο καταγωγής,
• απομόνωση οικογένειας,
• αδυναμία δημιουργίας σταθερής ζωής.
Όλα αυτά εξ ολοκλήρου από την τσέπη του στελέχους.
Δεν υφίσταται:
• επίδομα ενοικίου,
• επίδομα μετακίνησης,
• πραγματικό επίδομα μετάθεσης,
• καμία δομική υποστήριξη στέγασης.
Το μήνυμα που περνά το κράτος είναι σαφές και προσβλητικό:
Η προσφορά, η εμπειρία και η θυσία της οικογένειας του στρατιωτικού δεν αξίζουν καμία μέριμνα.
3. Το προσωπικό πρώτης γραμμής ζει με διαρκή οικονομική αιμορραγία
Ένας ΕΠΟΠ, ένας ΕΜΘ ή ένας χαμηλόβαθμος ΣΜΥ:
• πληρώνει ενοίκιο σε νησί ή παραμεθόριο με εξωφρενικές τιμές,
• δεν δικαιούται ούτε στοιχειώδες επίδομα στέγασης,
• ταξιδεύει προς και από την πατρίδα του με 20ωρα ακτοπλοϊκά, χωρίς καμπίνα,
• ξοδεύει μεγάλο μέρος του μισθού σε μετακινήσεις,
• δεν μπορεί να αποταμιεύσει ούτε 1€ για οικογένεια ή μέλλον.
Κανένα άλλο σώμα ασφαλείας δεν αντιμετωπίζει τέτοια ποιότητα ζωής.
Καμία άλλη κατηγορία στελεχών του Δημοσίου δεν επιβαρύνεται τόσο βαριά.
4. Η επίκληση για “στέγαση μέχρι το 2030” είναι κενή περιεχομένου
Ακόμη και αν δημιουργηθούν στρατιωτικές κατοικίες:
• η προτεραιότητα θα δοθεί στους αξιωματικούς,
• οι χαμηλόβαθμοι θα μείνουν ξανά «εκτός»,
• η υλοποίηση θα καθυστερήσει χρόνια,
• το πρόβλημα είναι τώρα, όχι σε μια δεκαετία.
• Η παραμέληση του προσωπικού που σηκώνει το πραγματικό βάρος της καθημερινής λειτουργίας των ΕΔ
δεν μπορεί να συνεχιστεί ούτε μία μέρα ακόμη.
5. Όταν η οικογένεια του στελέχους καταρρέει, καταρρέει και το στράτευμα
Ο στρατιωτικός που ζει:
• μακριά από τον τόπο του,
• με συνεχή οικονομική πίεση,
• με εξουθενωμένες μεταθέσεις,
• χωρίς προοπτική εξέλιξης,
δεν μπορεί να παραμείνει πλήρως αφοσιωμένος στην αποστολή του.
Η Εθνική Άμυνα χτίζεται πάνω σε ανθρώπους με αξιοπρεπή ζωή — όχι με προσωπικό που παλεύει για την επιβίωση.
Το νομοσχέδιο αγνοεί αυτή τη βασική αλήθεια, γεγονός που το καθιστά επικίνδυνα αποκομμένο από την πραγματικότητα του Στρατεύματος.
Συμπέρασμα
Η απουσία ουσιαστικής μέριμνας για μεταθέσεις, επιδόματα, στέγαση και οικογενειακή σταθερότητα αποτελεί:
• υποβάθμιση,
• αδικία,
• εξόντωση προσωπικού,
• θεσμική αδιαφορία,
• και άμεση απειλή για την επάνδρωση και την επιχειρησιακή λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η Πολιτεία οφείλει να στηρίξει αυτούς που στηρίζουν την άμυνα της χώρας —
όχι να τους ωθεί εκτός επαγγέλματος.
«ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΠΟΔΥΝΑΜΩΣΗΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΟΣ»
Η θεσμοθέτηση στασιμότητας στους βαθμούς για ΕΠΟΠ, ΕΜΘ και αποφοίτους ΣΜΥ δεν αποτελεί απλώς μια αδικία·
αποτελεί θεσμικό και επιχειρησιακό αυτοκτονικό βήμα για τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Εάν το προσωπικό γνωρίζει εκ των προτέρων ότι:
• δεν θα εξελιχθεί,
• δεν θα αμειφθεί αναλόγως,
• δεν θα αναγνωριστούν οι σπουδές του,
• δεν θα επιβραβευθεί η πολυετής υπηρεσία,
• δεν θα υπάρξει αξιοκρατική προοπτική,
τότε κανένας σοβαρός νέος δεν θα επιλέξει τις ΕΔ ως επάγγελμα.
Παράλληλα, όσοι ήδη υπηρετούν —ιδίως όσοι έχουν φτάσει ένα σημείο καριέρας χωρίς καμία προοπτική— θα οδηγηθούν μοιραία σε:
• μαζικά αιτήματα αποστρατείας,
• αποχωρήσεις,
• εξάντληση αδειών άνευ αποδοχών,
• μείωση διαθεσιμότητας,
• πλήρη επαγγελματική αποστασιοποίηση.
Η αποστράτευση ικανών και εκπαιδευμένων στελεχών
θα κλονίσει το σύστημα επάνδρωσης σε κρίσιμους τομείς, όπως:
Η αποστράτευση ικανών και εκπαιδευμένων στελεχών
θα κλονίσει το σύστημα επάνδρωσης σε κρίσιμους τομείς.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν λειτουργούν με “εύκολες λύσεις” ούτε με προσωπικό χωρίς εμπειρία.
Το επιχειρησιακό κόστος μιας τέτοιας αποδυνάμωσης δεν αποκαθίσταται ούτε “αύριο”, ούτε “σε τρία χρόνια”.
Απαιτούνται δεκαετίες για να δημιουργηθεί ξανά το επίπεδο εμπειρίας και επαγγελματισμού που τώρα απειλείται.
Τέλος, η υποτίμηση των στελεχών πρώτης γραμμής οδηγεί αναπόφευκτα σε ένα επικίνδυνο μονοπάτι:
Όταν το κράτος απαξιώνει το μόνιμο, εκπαιδευμένο και πιστοποιημένο στρατιωτικό προσωπικό, τότε εξαναγκάζεται να αναζητά πρόχειρες εναλλακτικές λύσεις που δεν διασφαλίζουν την αναγκαία επιχειρησιακή ποιότητα και την εθνική ασφάλεια.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να λειτουργούν με «μπαλώματα».
Δεν μπορούν να υποκαθιστούν την εμπειρία με προσωρινές λύσεις.
Δεν μπορούν να στηρίζονται σε προσωπικό που δεν έχει ούτε τη μακρόχρονη εκπαίδευση ούτε την επιχειρησιακή ετοιμότητα των σημερινών στελεχών.
Γι’ αυτό και η ψήφιση του παρόντος σταδιοδρομικού πλαισίου θα αποτελέσει τη μεγαλύτερη υπονόμευση της επάνδρωσης των Ενόπλων Δυνάμεων των τελευταίων δεκαετιών.
Το νέο “Σώμα Υπαξιωματικών”: Στασιμότητα, άνιση εξέλιξη και θεσμική υποβάθμιση ΣΜΥ – ΕΠΟΠ – ΕΜΘ
Το προτεινόμενο «Σώμα Υπαξιωματικών» όχι μόνο δεν επιλύει τις υπάρχουσες στρεβλώσεις, αλλά δημιουργεί ένα ακόμα πιο δυσλειτουργικό και άδικο σταδιοδρομικό πλαίσιο για όλα τα υπηρετούντα στελέχη (ΣΜΥ – ΕΠΟΠ – ΕΜΘ).
Παρά τις διακηρύξεις περί “ενιαίας πορείας”, το σχέδιο νόμου οδηγεί στην πράξη σε:
• περισσότερη στασιμότητα,
• μείωση βαθμών,
• κλειδωμένες οροφές εξέλιξης,
• πλήρη υποτίμηση των χαμηλοβαθμων στελεχών,
• και ακόμη μεγαλύτερη διαφοροποίηση μεταξύ ίδιων κατηγοριών προσωπικού.
1. Ένα «ενιαίο» σώμα με… τρεις ταχύτητες
Αντί να επιλύει τις ανισότητες, το σώμα υπαξιωματικών διαιωνίζει και ενισχύει τη διάκριση μεταξύ:
Αποφοίτων ΣΜΥ,
ΕΜΘ παλαιών και νέων καθεστώτων,
ΕΠΟΠ με 20+ χρόνια υπηρεσίας,
και δημοσιονομικά ευνοημένων νέων εισερχομένων από ειδικά προγράμματα.
Το αποτέλεσμα είναι ένα σώμα όπου όλοι υπάγονται τυπικά στην ίδια κατηγορία, αλλά με τελείως διαφορετικές προοπτικές, όπου άλλοι φτάνουν βαθμούς και θέσεις ευθύνης και άλλοι εγκλωβίζονται από την πρώτη μέρα.
2. Μείωση και κατακερματισμός βαθμών — καμία ορατή προοπτική
Αντί να εξορθολογήσει, το σχέδιο νόμου:
• πολλαπλασιάζει άσκοπα βαθμούς (“Α’, Β’, Διοικήσεως”, “βοηθοί επιτελείς” κ.λπ.),
• δημιουργεί εσωτερική γραφειοκρατία χωρίς λειτουργικό όφελος,
• και περιορίζει τον χρόνο παραμονής σε κάθε βαθμό τόσο ώστε η πλειοψηφία των στελεχών να μην προλαβαίνει να φτάσει σε αξιοπρεπές επίπεδο εξέλιξης.
Για ΕΠΟΠ και ΕΜΘ, η κατάσταση είναι ακόμη χειρότερη:
ο βαθμολογικός τους ορίζοντας χαμηλώνει πρακτικά, ακόμη κι αν τυπικά αλλάζουν οι τίτλοι των βαθμών.
3. Ειδική στοχοποίηση των χαμηλόβαθμων και πάλι
Οι ρυθμίσεις αυτές επαναφέρουν το μόνιμο πρόβλημα:
• Οι χαμηλόβαθμοι είναι αυτοί που σηκώνουν το βάρος των επιχειρησιακών αναγκών, αλλά λαμβάνουν τη μικρότερη θεσμική προοπτική.
• Μεταθέσεις, υπηρεσίες, πρώτες γραμμές, οικογενειακό κόστος — όλα αυτά αφορούν τους χαμηλόβαθμους.
Όμως το νέο καθεστώς τους δίνει:
• καμία μέριμνα για εξέλιξη,
• καμία ουσιαστική αναγνώριση σπουδών,
• καμία αξιοποίηση εμπειρίας,
• καμία ευκαιρία για πρόσβαση σε θέσεις ευθύνης.
Αντίθετα, η κορυφή του σώματος παραμένει προνομιακή και απροσπέλαστη.
4. Χάθηκε το νόημα του “υπαξιωματικού”
Ο υπαξιωματικός παραδοσιακά αποτελεί την ραχοκοκαλιά του στρατεύματος, τον συνδετικό κρίκο εκπαίδευσης – πειθαρχίας – επιχειρησιακής λειτουργίας.
Με το νέο νόμο, ο υπαξιωματικός μετατρέπεται σε γραφειοκρατικό τίτλο, χωρίς ρόλο, χωρίς περιεχόμενο και χωρίς εξέλιξη.
Δεν δημιουργείται κανένα σύστημα:
• επαγγελματικής εξειδίκευσης,
• πραγματικών καθηκόντων ανά βαθμό,
• λειτουργικών ευθυνών,
• ούτε αντιστοίχισης βαθμών με επιχειρησιακές ανάγκες.
Έτσι χάνονται όλα όσα κάνουν το Σώμα Υπαξιωματικών πραγματικό φορέα ισχύος σε κάθε σύγχρονη στρατιωτική δομή.
5. Το σχέδιο νόμου δεν έχει κριτήρια – δεν έχει δίκαιες διαδικασίες – δεν έχει ίσους όρους
Δεν υπάρχει:
• μέριμνα για τους ΕΠΟΠ/ΕΜΘ/ΣΜΥ
• καμία πρόβλεψη για αξιοκρατικές κρίσεις,
• καμία διασφάλιση αντικειμενικών κριτηρίων,
• καμία μετεξέλιξη βασισμένη σε εμπειρία, εκπαίδευση ή αποτελεσματικότητα.
Αντίθετα, εισάγονται διατάξεις “κόφτες”, ηλικιακά όρια και διαδικασίες που θα οδηγούν πολλούς σε αναγκαστική αποστρατεία την ώρα που υπάρχουν τεράστιες ανάγκες σε έμπειρο προσωπικό.
6. Πλήρης θεσμική κατολίσθηση για ΕΠΟΠ – ΕΜΘ –ΣΜΥ
Οι κατηγορίες αυτές —που έχουν επωμιστεί το μεγαλύτερο βάρος της τελευταίας 20ετίας— υποβαθμίζονται με τρόπο που δεν συνάδει ούτε με αρχές ισονομίας ούτε με αρχές χρηστής διοίκησης.
Το σχέδιο νόμου οδηγεί:
• σε καθηλωμένους βαθμούς,
• σε αναγκαστική στασιμότητα,
• σε θεσμική υποβάθμιση σε σχέση με νεοεισερχόμενους από ειδικά προγράμματα θητείας (ΕΠΘ),
• σε πλήρη απαξίωση των πραγματικών επιχειρησιακών εμπειριών.
Αν αυτό αποτελεί «μεταρρύθμιση», τότε η λέξη έχει χάσει το νόημά της.
Αίτημα
Απαιτείται πλήρης επανασχεδιασμός του Σώματος Υπαξιωματικών με:
• σαφή επαγγελματικά δικαιώματα,
• πραγματική αντιστοίχιση καθηκόντων – βαθμών – εμπειρίας,
• ενιαία και δίκαιη εξέλιξη για ΣΜΥ – ΕΠΟΠ – ΕΜΘ,
• αξιοποίηση πτυχίων,
• και ένα ενιαίο σύστημα κρίσεων που δεν θα παράγει στασιμότητα και ανασφάλεια.
Με το παρόν σχέδιο νόμου, οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν ενισχύονται — αποδυναμώνονται, και μάλιστα από το πιο κρίσιμο τμήμα τους: το προσωπικό της πρώτης γραμμής.
Θεσμική Στοχοποίηση της Αδικίας μεταξύ ΕΠΟΠ – Ειδικών Προγραμμάτων Θητείας (ΕΠΘ) – Στελεχών ΕΛ.ΑΣ./ΛΣ/ΠΣ
Το προτεινόμενο σταδιοδρομικό πλαίσιο αποτυγχάνει να αντιμετωπίσει το πιο κραυγαλέο ζήτημα θεσμικής ισότητας που υπάρχει σήμερα στις Ένοπλες Δυνάμεις: τη δραματική διάκριση ανάμεσα στα ήδη υπηρετούντα στελέχη και τα νέα “Ειδικά Προγράμματα Θητείας” (ΕΠΘ), αλλά και ταυτόχρονα σε σύγκριση με τα αντίστοιχα σώματα ασφαλείας όπου η αξιοποίηση πτυχίων είναι πλήρως κατοχυρωμένη.
Στα Σώματα Ασφαλείας (ΕΛΑΣ, ΠΣ, ΛΣ), οι πτυχιούχοι κατατάσσονται σε ανώτερη εκπαιδευτική και μισθολογική κατηγορία, απολαμβάνουν ταχεία υπηρεσιακή εξέλιξη, ειδικά επιδόματα, αναγνώριση τίτλων σπουδών, και εντάσσονται σε βαθμολογικό καθεστώς αντίστοιχο των προσόντων τους.
Στις ΕΔ, οι αντίστοιχοι πτυχιούχοι ΕΠΟΠ —οι οποίοι μάλιστα υπηρετούν σε καθεστώς αυξημένης επικινδυνότητας— αγνοούνται πλήρως, παραμένουν στη χαμηλότερη εκπαιδευτική κατηγορία και αποκλείονται από κάθε μηχανισμό αξιοποίησης.
Την ίδια στιγμή, με τα Ειδικά Προγράμματα Θητείας, πολίτες χωρίς καμία προϋπηρεσία, χωρίς καμία υπηρεσία πρώτης γραμμής, χωρίς μεταθέσεις, χωρίς οικογενειακή επιβάρυνση και χωρίς το παραμικρό κόστος υπηρεσιακής ζωής, αποκτούν:
• προνομιακή εκπαίδευση,
• ειδική μισθολογική αντιμετώπιση,
• δυνατότητα πολυετούς παραμονής,
• πλήρη αξιοποίηση πτυχίων,
• και έμμεση είσοδο σε επετηρίδες.
Όλα αυτά ενώ το υπάρχον προσωπικό —με πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες, με υπηρεσία σε μονάδες πρώτης γραμμής, με χρόνια μεταθέσεων, με οικονομική εξόντωση λόγω ενοικίων και μετακινήσεων— αντιμετωπίζεται ως “δεδομένο” και θεσμικά αόρατο.
Από πλευράς συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 Συντάγματος) και της αρχής της χρηστής διοίκησης, η κατάσταση αυτή είναι μη αποδεκτή και πρέπει να τροποποιηθεί άμεσα.
Η Πολιτεία οφείλει:
1. Να προηγείται πάντοτε η αξιοποίηση του υπάρχοντος προσωπικού.
Πριν δοθεί οποιαδήποτε δυνατότητα ένταξης σε επετηρίδες ή ειδικά καθεστώτα σε πολίτες, πρέπει να προβλέπεται διαφανής, θεσμοθετημένη και αξιοκρατική διαδικασία αξιοποίησης των ήδη υπηρετούντων στελεχών (ΕΠΟΠ – ΕΜΘ – ΣΜΥ).
2. Να αναγνωριστούν οι τίτλοι σπουδών των υπηρετούντων στελεχών.
Η μη αξιοποίηση πτυχιούχων ΕΠΟΠ δεν συνιστά απλώς αδικία· συνιστά υπηρεσιακή υποβάθμιση προσωπικού υψηλών προσόντων, ενώ το ίδιο το κράτος παραδέχεται—μέσω των ΕΠΘ—ότι χρειάζεται εξειδικευμένο προσωπικό.
3. Να υπάρξει ενιαίο θεσμικό πλαίσιο εξέλιξης για όλους.
Δεν μπορεί ο νέος εισερχόμενος πολίτης να έχει ευνοϊκότερη εξέλιξη από το στέλεχος που υπηρετεί σε μονάδες υψηλού κινδύνου.
4. Να εξισωθεί το καθεστώς με αυτό των Σωμάτων Ασφαλείας.
Δεν υπάρχει καμία λογική οι πτυχιούχοι σε ΠΣ–ΛΣ–ΕΛΑΣ να λαμβάνουν προαγωγές και μισθολογική αναγνώριση, ενώ οι πτυχιούχοι ΕΠΟΠ να παραμένουν καθηλωμένοι στον χαμηλότερο βαθμό αξιοποίησης.
5. Να θεσπιστεί υποχρεωτική υπηρεσία πρώτης γραμμής για κάθε νέο φορέα ένταξης.
Οποιοσδήποτε προέρχεται από ΕΠΘ ή άλλη ειδική διαδικασία πρέπει να υπηρετεί υποχρεωτικά σε μονάδες αιχμής —όπως ήδη κάνουν οι ΕΠΟΠ— ώστε να μην υπάρχουν δύο “ταχύτητες” στελεχών εντός της ίδιας Δύναμης.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να λειτουργούν με προσωπικό δύο κατηγοριών: εκείνους που υπηρετούν και θυσιάζονται καθημερινά, και εκείνους που εισέρχονται από παράθυρα νομοθεσίας.
Αν δεν υπάρξει εξορθολογισμός ΤΩΡΑ, θα εδραιωθεί μια αδικία που θα υπονομεύει τη συνοχή και το ηθικό των στελεχών για δεκαετίες.
Προτεινόμενο Πλαίσιο για τη ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ
Το «Σώμα Υπαξιωματικών» που προτείνεται πρέπει να υπηρετεί την ενότητα, την αξιοκρατία και την επιχειρησιακή συνοχή. Σήμερα κινδυνεύει να γίνει μηχανισμός στασιμότητας και θεσμικής αδικίας. Προτείνουμε ένα ρεαλιστικό, θεσμικά θωρακισμένο πλαίσιο σταδιοδρομίας — όχι ευχολόγια.
Κύριες αρχές (αμετάκλητες)
• Προτεραιότητα στην αξιοποίηση του ήδη υπηρετούντος προσωπικού για κάλυψη κενών.
• Αναγνώριση τυπικών προσόντων (πτυχία ΑΕΙ/ΤΕΙ) κατά την κατάθεση δικαιολογητικών στη μονάδα — άμεση καταχώρηση στο φάκελο και κρίση για μετάταξη.
• Διακριτοί δρόμοι σταδιοδρομίας: (α) Παραδοσιακή ιεραρχική πορεία (ΣΜΥ κ.λπ.), (β) Εξειδικευμένη επαγγελματική πορεία για πτυχιούχους/ειδικούς (ειδικός κλάδος/ειδικός επιστήμων), (γ) Μεταβατικό/bridging πρόγραμμα για να καλυφθούν κενά χωρίς απώλεια εμπειρίας.
Συγκεκριμένες ρυθμίσεις (προτάσεις προς ενσωμάτωση)
1. Αναγνώριση πτυχίων: όποιος ΕΠΟΠ προσκομίσει πτυχίο στο φάκελό του αναγνωρίζεται αυτοδίκαια σε σχέση με ειδικότητες — δικαίωμα μετάταξης/διαγωνισμού σε συναφές αντικείμενο εντός 12 μήνων από κατάθεση.
2. Bridging program: Κοινό, σύντομο πρόγραμμα (3–6 μήνες) που «γεφυρώνει» πρακτικά τυχόν κενά μεταξύ υπηρεσιακής εμπειρίας ΕΠΟΠ και απαιτήσεων σχολής/ειδικότητας — ώστε να μην απαιτείται επαναφοίτηση πολλών ετών.
3. Οροφές παραμονής σε βαθμό: ανώτατος χρόνος παραμονής στον πρωτοβάθμιο βαθμό
(Στρατιώτης) 1-2 έτη, στον επόμενο έως 4 έτη — μετά αυτόματη πρόσβαση σε κρίση/δοκιμασία προαγωγής ή ειδική αξιολόγηση για εξέλιξη.
4. Αυτόματη μοριοδότηση/πλεονέκτημα για κρίσεις όσων υπηρετούν >3 χρόνια στην πρώτη γραμμή (αποδεδειγμένη υπηρεσία σε ακριτικά/μάχιμα φυλάκια).
5. Μεταθέσεις/στέγαση/επιδοτήσεις: άμεσο επίδομα στέγασης για μετατιθέμενους σε απομακρυσμένες περιοχές, αποζημίωση μετακόμισης, κάλυψη ταξιδίων επιστροφής (2-3 φορές/έτος) με προτεραιότητα σε όσους υπηρετούν >3 έτη μακριά από οικογένεια.
6. Ειδικοί κλάδοι για πτυχιούχους: δημιουργία επετηρίδας «Ειδικών Στελεχών» (όχι κατ’ ανάγκη Αξιωματικών ΣΜΥ) για πτυχιούχους τεχνολογικών/επιστημονικών ειδικοτήτων με διαδρομή ανάλογη των Αξιωματικών Ειδικών Επιστημόνων.
7. Ενιαία μισθολογική αναγνώριση προσόντων: πτυχίο ΑΕΙ = μισθολογική προσαύξηση κλπ.
8. Δικλείδες ασφαλείας: κάθε τροποποίηση να συνοδεύεται από διάταξη προστασίας υπηρετούντων (transition clause) — κανείς δεν πρέπει να χάσει αναδρομικά δικαιώματα που ήδη απέκτησε.
Αναμενόμενο αποτέλεσμα
• Αύξηση προσέλκυσης νέων χωρίς να θυσιάσουμε τους παλιούς.
• Μείωση αποχώρησης από κόπωση/έλλειψη προοπτικής.
• Επιχειρησιακή συνέπεια και θεσμική νομιμότητα.
Το προτεινόμενο σταδιοδρομικό πλαίσιο και η σύσταση ενός ενιαίου «Σώματος Υπαξιωματικών» όχι μόνο δεν επιλύει τα χρόνια προβλήματα στις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά αντίθετα δημιουργεί ένα ασταθές, αντιφατικό και άδικο οικοδόμημα, το οποίο ακυρώνει τον ίδιο τον λειτουργικό πυρήνα του στρατεύματος.
1. Το νέο μόρφωμα: «Σώμα Υπαξιωματικών»
Η ΣΜΥ χάνει τον χαρακτήρα της ως σχολή παραγωγής υπαξιωματικών.
Οι ΕΜΘ και ΕΠΟΠ υποτιμώνται και καθηλώνονται.
Και τελικά διαμορφώνεται ένα σύστημα στο οποίο όλοι βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε στασιμότητα, απλώς με διαφορετικά σημεία εκκίνησης.
2. Εισάγει τεχνητές «οροφές» και μειώσεις βαθμών
Δεν υπάρχει προηγούμενο σε ευρωπαϊκό στρατό όπου στελέχη μάχιμων ειδικοτήτων, με 15–25 χρόνια υπηρεσίας, να προορίζονται για στασιμότητα ή ακόμη και για υποβάθμιση σε σχέση με τις σημερινές πραγματικές δυνατότητες εξέλιξης.
2. Εισάγει τεχνητές «οροφές» και μειώσεις βαθμών
Δεν υπάρχει προηγούμενο σε ευρωπαϊκό στρατό όπου στελέχη μάχιμων ειδικοτήτων, με 15–25 χρόνια υπηρεσίας, να προορίζονται για στασιμότητα ή ακόμη και για υποβάθμιση σε σχέση με τις σημερινές πραγματικές δυνατότητες εξέλιξης.
Αυτό δεν είναι εκσυγχρονισμός·
είναι θεσμική οπισθοδρόμηση.
3. Ακυρώνει τον επαγγελματικό βίο χιλιάδων στελεχών
Στρατιωτικοί που:
• έχουν υπηρετήσει σε νησιά, παραμεθόριες περιοχές, προκεχωρημένα φυλάκια,
• έχουν επωμιστεί δεκάδες μεταθέσεις,
• έχουν πληρώσει από την τσέπη τους ενοίκια, μετακινήσεις, διπλές κατοικίες,
• έχουν εκπαιδευτεί επί δεκαετίες στις ειδικότητές τους,
• εμφανίζονται τώρα ως στελέχη δεύτερης κατηγορίας σε ένα νέο πλαίσιο το οποίο αδυνατεί να τους εντάξει αξιοκρατικά.
4. Δημιουργεί έναν στρατό πολλών ταχυτήτων
Τη στιγμή που:
νέοι θεσμοί όπως οι Έφεδροι Αξιωματικοί Ειδικών Προγραμμάτων αποκτούν μονοπάτι μονιμοποίησης,
πολίτες εισέρχονται με προνομιακές συνθήκες, παραμένοντας στον τόπο κατοικίας τους,
δημιουργούνται διαδρομές εξέλιξης χωρίς υπηρεσία πρώτης γραμμής,
τα στελέχη των ΕΔ που στηρίζουν το στράτευμα εδώ και δεκαετίες βρίσκονται στο περιθώριο.
Αυτό δεν είναι αναδιοργάνωση.
Είναι κατάρρευση της εσωτερικής ισορροπίας του προσωπικού.
5. Απομακρύνει τις ΕΔ από το συνταγματικό τους ρόλο
Όταν καταργείται η αξιοκρατία, η σαφής ιεραρχία και η θεσμική συνέχεια, το στράτευμα παύει να λειτουργεί ως επαγγελματικό σώμα με πειθαρχία και συνοχή.
Κανένας στρατός δεν μπορεί να λειτουργήσει με προσωπικό:
μόνιμα απογοητευμένο,
εργασιακά απαξιωμένο,
βαθμολογικά καθηλωμένο,
και σε απόσταση από την προοπτική ορθολογικής εξέλιξης.
Σήμερα, με το προτεινόμενο πλαίσιο, χάνεται το νόημα του ίδιου του στρατεύματος.
6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Η λύση δεν είναι η συρρίκνωση του ρόλου των υπαξιωματικών.
Η λύση είναι η ενίσχυσή τους.
Όχι ένα ενιαίο σώμα “χαμηλής οροφής”,
αλλά ένα πραγματικά σύγχρονο, διαβαθμισμένο, αξιοκρατικό και λειτουργικό σύστημα εξέλιξης, που να:
σέβεται τον κόπο, τις θυσίες και την εμπειρία,
ενώνει και δεν διχάζει,
προστατεύει τον πυρήνα της ιεραρχίας,
και κυρίως κρατά το στράτευμα ζωντανό και λειτουργικό.
Αυτό το νομοσχέδιο, όπως είναι, δεν υπηρετεί καμία από αυτές τις αρχές.
Υπαρχει μια αδικία με σχεση τα Σώματα Ασφαλείας (ΕΛ.ΑΣ., Π.Σ., Λ.Σ.)Στα υπόλοιπα Σώματα Ασφαλείας:• οι πτυχιούχοι κατατάσσονται σε θέσεις ανώτερου επιπέδου,• διαθέτουν προβλεπόμενες διαδικασίες προαγωγής,• έχουν σαφείς βαθμολογικές και μισθολογικές διαδρομές,• αναγνωρίζονται τα προσόντα τους τόσο στην εξέλιξη όσο και στις αποδοχές.Στις Ένοπλες Δυνάμεις, αντιθέτως, οι ΕΠΟΠ:• παραμένουν σε βαθμολογική στασιμότητα,• δεν αξιοποιούνται σύμφωνα με τα προσόντα τους,• εκτελούν καθήκοντα υπαξιωματικών και αξιωματικών χωρίς αντίστοιχη αναγνώριση,• δεν έχουν θεσμική διέξοδο ουσιαστικής εξέλιξης,• και συχνά υποκαθιστούν κενά κρίσιμων ειδικοτήτων, χωρίς αντίστοιχη θεσμική
αντιμετώπιση.
Οι μετατάξεις που βγαίνουν καθε χρόνο ειναι με το σταγονόμετρο και οι ευκαιρίες να προαχθεί ενας ΕΠΟΠ σε πιο καίριες θεσεις και αξιοποιήσιμες είναι μηδαμινές. Σε αυτο το κομματι των μετατάξεων θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η αξιοποίηση των πτυχιούχων ΕΠΟΠ και να καλύπτονταν θέσεις από τις ελλείψεις των Μονιμων Υπαξιωματικών που έχουμε τα τελευταία χρόνια απο τις σχολές.
Αξιοτιμε Κυριε πρωθυπουργε και κυριε υπουργε ενα εινα7 βεβαιο:Με τοοοοοσες αντιδρασεις στελεχων και μη αυτο το νομοσχεδιο επρεπε να καταψηφιστει ΧΘΕΣ
Οι εγκύκλιοι εισαγωγής των σχολών ΑΣΣΥ πρέπει να γίνουν σεβαστές από το Υπουργείο. Το νέο βαθμολογιο θα πρέπει να ισχύσει για τα νέα στελέχη που θα εισαχθούν στις σχολές από το 2026 και μετά.
Απο τη στιγμη που γινονται ανωτατες οι ΑΣΣΥ θα εχεουν δικαιωμα μεταπυτχιακών σπουδών. Αν δηλαδή καποιος εχει μαστερ δεν θα μπορεί να μετταγεί στο σώμα αξιωματικών ? Και αφού ειναι ανωτατες οι ΑΣΣΥ γιατιχρειάζονται πτυχιο ΑΕΙ ? Γενικά αυτα περι μεταταξεων ειναι αστειες διαταξεις.
1. Σύμφωνα με το άρθρο 1§1 του Ν. 2936/2001 οι Επαγγελματίες Οπλίτες (εφεξής ΕΠ.ΟΠ.), κατατάσσονται: «Για την αντιμετώπιση των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων σε κατώτερα στελέχη, προκειμένου να καλυφθούν θέσεις επιχειρησιακών και τεχνικών ειδικοτήτων, οι οποίες, απαιτούν σημαντική εκπαίδευση και εξειδίκευση, κατατάσσονται και υπηρετούν ως Μόνιμοι Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠ.ΟΠ.) Έλληνες πολίτες.».
2. Σύμφωνα με το άρθρο 13§8 για τους εθελοντές και τις εθελόντριες (εφεξής ΕΜΘ) του Ν.1848/1989 (ΦΕΚ 112 Α) ισχύουν: «Για τους ανθυπασπιστές υφίστανται ξεχωριστές οργανικές θέσεις, ενώ για τους υπαξιωματικούς εθελοντές και εθελόντριες μακράς θητείας είναι κοινές, υπολογισμένες στο βαθμό του Αρχιλοχία, Αρχικελευστή και Αρχισμηνία αντίστοιχα.».
3. Επιπλέον, σύμφωνα με τον Ν.2936/2001 (ΦΕΚ 166 Α) και το άρθρο 15§4, για τους εθελοντές και τις εθελόντριες του Ν.1848/1989 (ΦΕΚ 112 Α) ισχύουν: «Οι ήδη υπάρχουσες και πληρωθείσες οργανικές θέσεις εθελοντών πενταετούς υπηρεσίας – εθελοντών μακράς θητείας (Ε.Π.Υ.- Ε.Μ.Θ.) καθίστανται προσωποπαγείς, καταργούμενες με την καθ` οιονδήποτε τρόπο έξοδο των ήδη υπηρετούντων από την ενεργό υπηρεσία του στρατεύματος. Επίσης καταργούνται οι ήδη προβλεπόμενες και μη πληρωθείσες οργανικές θέσεις Ε.Π.Υ. – Ε.Μ.Θ..».
4. Δεδομένου ότι οι ΕΜΘ αποτελούν έναν ξεχωριστό και προγενέστερο Θεσμό από τους ΕΠ.ΟΠ.
5. Του γεγονότος ότι ο κοινός νομοθέτης έχει καθορίσει διαφορετικούς λόγους και σκοπούς κατάταξης ως προς την αξιοποίησή τους, για τον κάθε έναν ξεχωριστό θεσμό.
6. Τον προβλέψεων της ανωτέρου παραγράφου (3), περί προσωποπαγών θέσεων αυτών που καταλαμβάνουν οι ΕΜΘ, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με αυτές που καταλαμβάνουν οι ΕΠ.ΟΠ..
7. Του γεγονότος ότι επί του σ/ν στη δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για τη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, υπό τον τίτλο: «Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (σταδιοδρομία και εξέλιξη αξιωματικών, μονίμων υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων, μισθολογικές ρυθμίσεις για το στρατιωτικό προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, αναδιοργάνωση ακαδημαϊκής εκπαίδευσης των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατολογία των Ελλήνων, εθελοντική στράτευση γυναικών και άλλες διατάξεις)», υφίστανται οι ακόλουθες διαπιστώσεις προς επεξεργασία και ρύθμιση σύμφωνα με τα προλεxθέντα:
α. Δεν είναι φρόνιμο αρχαιότερος και διακριτός θεσμός, με προσωποπαγείς θέσεις όπως αυτός των ΕΜΘ, να ενσωματώνεται σε μεταγενέστερο και με άλλο νομικό πλαίσιο θεσμό σαν αυτόν των ΕΠ.ΟΠ., ο οποίος μάλιστα έχει διαφορετικό μέχρι σήμερα σκοπό σύστασης όπως και βαθμολογικό προαγωγικό σύστημα. Ο θεσμός των ΕΜΘ προάγεται σήμερα μέχρι τον διοικητικό βαθμό κατώτερου αξιωματικού, δηλαδή του Λοχαγού και αντιστοίχων των Κλάδων των Ε.Δ., ενώ ό θεσμός των ΕΠ.ΟΠ. μέχρι τον διοικητικό βαθμό υπαξιωματικού, δηλαδή αυτόν του Αρχιλοχία και αντιστοίχων των Κλάδων των Ε.Δ..
β. Επιπρόσθετα, στο άρθρο 57 του υπό διαβούλευση σ/ν, με τίτλο: «Βαθμοί Επαγγελματιών Οπλιτών», ο καταληκτικός βαθμός των ΕΠ.ΟΠ. είναι αυτός του «Επιλοχίας Διοίκησης Α΄ Τάξης», γεγονός του ότι η ενσωμάτωση που επιχειρείται με το άρθρο 59, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τον κατεχόμενο βαθμό των ΕΜΘ οι οποίοι κάποιοι εξ αυτών σήμερα υπηρετούν με το βαθμό του Υπολοχαγού και αντίστοιχων και οι τελευταίοι εξ αυτών με τον διοικητικό βαθμό του Ανθυπασπιστή και αντίστοιχων. Δηλαδή διοικητικών βαθμών κατά πολύ ανώτερων των ΕΠ.ΟΠ.. Αυτό έχει σαν συνέπεια οι Ανθυπασπιστές και οι Αξιωματικοί ΕΜΘ, να παραμένουν στον φέροντα βαθμό μέχρι την αποστρατεία τους και μάλιστα ο βαθμός του Ανθυπασπιστή να μην υπάρχει πουθενά μέσα σε κάποιο πίνακά ταξινόμησης διοικητικών βαθμών! Επιπλέον αποτέλεσμα της μη ύπαρξης ταξινόμησης του διοικητικού βαθμού του Ανθυπασπιστή εξ ΕΜΘ, αποτελεί το ότι το υπό διαβούλευση σ/ν δεν καθορίζει καταληκτικό και αποστρατευτικό βαθμό για τους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές και αντίστοιχους των Κλάδων των Ε.Δ..
γ. Εφόσον υπάρχει ασάφεια σύμφωνα με την διατύπωση του ανωτέρω (δ) εδαφίου, το υπό διαβούλευση σ/ν ΔΕΝ προβλέπει πουθενά μετατάξεις στο Σώμα των Αξιωματικών για τους πτυχιούχους ΑΕΙ, ΕΜΘ.
8. Για τους παραπάνω αναφερθέντες λόγους, και με δεδομένο ότι οι ΕΜΘ κατατάχθηκαν στις ΕΔ έως και 26 ετών, γεγονός που συνεπάγει ότι θα αποστρατευτούν αυτεπάγγελτα, με 34 έτη πραγματικής υπηρεσίας, λόγω κατάληψής τους από το 60ο έτος της ηλικίας τους, παρακαλώ όπως εξετάσετε τα ακόλουθα:
α. Την πρόβλεψη ξεχωριστής κατηγορίας ΕΜΘ στο παρόν και υπό διαβούλευση σ/ν, η οποία θα είναι ξεχωριστή από αυτή των ΕΠ.ΟΠ.
β. Την ταξινόμηση του διοικητικού βαθμού του Ανθυπασπιστή εξ ΕΜΘ μέσα στο σύνολο τις βαθμολογικής πυραμίδας των διοικητικών βαθμών των Ενόπλων Δυνάμεων, στην θέση ακριβώς πριν από τον διοικητικό βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων.
γ. Την ρεαλιστική πρόβλεψη για απόδοση καταληκτικού βαθμού στους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές και αντίστοιχων, λαμβάνοντας υπόψη τα ηλικιακά όρια κατάταξής τους στις Ε.Δ. που ήταν το 26ο έτος της ηλικίας τους. Δηλαδή η απόδοση να πραγματοποιηθεί πριν το 29ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας.
δ. Την ρεαλιστική πρόβλεψη για απόδοση αποστρατευτικού βαθμού στους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές, αυτόν του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων, λαμβάνοντας υπόψη τα ηλικιακά όρια κατάταξής τους στις Ε.Δ., που ήταν το 26ο έτος της ηλικίας τους. Δηλαδή η απόδοση να πραγματοποιηθεί το πριν 34ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας.
ε. Την πρόβλεψη για τους Ανθυπασπιστές ΕΜΘ, πτυχιούχους ΑΕΙ, για την προαγωγή τους στον βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων στο 26ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας. Την λήψη καταληκτικού βαθμού Υπολοχαγού και αντίστοιχων στο 30ο έτος πραγματικής υπηρεσίας και την λήψη αποστρατευτικού βαθμού Λοχαγού πριν το 34ο έτος πραγματικής υπηρεσίας.
Το παρόν νομοσχέδιο δημιουργεί ένα σοβαρό θεσμικό παράδοξο: αναβαθμίζει θεαματικά τις δυνατότητες εισόδου νέων στελεχών από την κοινωνία (π.χ. έφεδροι αξιωματικοί, ειδικά προγράμματα θητείας), χωρίς όμως να έχει προηγουμένως διασφαλιστεί η λειτουργική, βαθμολογική και υπηρεσιακή αξιοποίηση του ήδη υπηρετούντος προσωπικού, το οποίο συγκροτεί τον κορμό των επιχειρησιακών Μονάδων.
Οι ΕΠΟΠ:
υπηρετούν στην πρώτη γραμμή,
φέρουν τα κύρια βάρη του επιχειρησιακού έργου,διαθέτουν ανώτερα ακαδημαϊκά προσόντα από παλαιότερες γενιές,
• εκτελούν καθήκοντα υπαξιωματικών και αξιωματικών, όπως προβλέπουν οι κανονισμοί (ΣΚ 20-2),
* και αποτελούν το πιο έμπειρο προσωπικό σε κομβικές ειδικότητες.
Η Πολιτεία δεν μπορεί να προχωρά σε διαρκείς «παράλληλες οδούς» παραγωγής στελεχών, αφήνοντας σε βαθμολογικό και υπηρεσιακό τέλμα όσους ήδη υπηρετούν.
Το αυτονόητο είναι πρώτα να αποκατασταθεί και να ενεργοποιηθεί η βαθμολογική και υπηρεσιακή εξέλιξη του υπάρχοντος προσωπικού.
Μόνο αν καλυφθούν αυτές οι ανάγκες—και όπου υπάρχει πραγματικό λειτουργικό κενό—να προκηρύσσονται θέσεις για πολίτες ή εφέδρους.
Αλλιώς, το μήνυμα που δίνεται είναι ότι τα στελέχη της πρώτης γραμμής αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμα και “δεύτερης κατηγορίας”, ενώ η Πολιτεία επενδύει θεσμικά μόνο στην είσοδο νέων και όχι στην εξέλιξη των ήδη υπηρετούντων.
Αυτό δεν είναι λειτουργικό ούτε δίκαιο ούτε επιχειρησιακά ασφαλές.
Αναγκαία θεσμική αποκατάσταση της υπηρεσιακής εικόνας και εξέλιξης των Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠΟΠ)
Οι Επαγγελματίες Οπλίτες αποτελούν σήμερα μια κρίσιμη, πολυάριθμη και απολύτως εξειδικευμένη κατηγορία στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων. Η πραγματικότητα όμως της υπηρεσιακής τους εξέλιξης απέχει σημαντικά από την πραγματικότητα των προσόντων τους, των καθηκόντων που ασκούν και της ευθύνης που φέρουν στο καθημερινό επιχειρησιακό περιβάλλον.
1. Πραγματικά προσόντα – πραγματική ευθύνη
Η ίδια η Πολιτεία, μέσω των προκηρύξεων ΕΠΟΠ, αναγνώρισε έμπρακτα την αξία των ακαδημαϊκών προσόντων. Η μοριοδότηση πτυχίων ΑΕΙ/ΤΕΙ, ΙΕΚ, ξένων γλωσσών και προϋπηρεσίας, δημιούργησε ένα προσωπικό με σαφώς ανώτερο μορφωτικό επίπεδο από το παρελθόν. Πολλοί ΕΠΟΠ κατέχουν πτυχία ή μεταπτυχιακούς τίτλους υψηλής συνάφειας με τις ανάγκες των ΕΔ.
Η εκπαίδευσή τους περιλαμβάνει:
• 14 εβδομάδες βασικής στρατιωτικής εκπαίδευσης,
• έως και 113 εβδομάδες εκπαίδευσης ειδικότητας,
• στρατιωτική εκπαίδευση βαθμοφόρου,
• συνεχή επιχειρησιακή εκπαίδευση,
• επιπλέον μετεκπαίδευση μετά τη μονιμοποίηση.
Συνεπώς, συνδυάζουν ακαδημαϊκά προσόντα, εξειδικευμένη τεχνική εκπαίδευση, και πολυετή επιχειρησιακή εμπειρία στην πρώτη γραμμή.
2. Συγκριτική αδικία με Σώματα Ασφαλείας (ΕΛ.ΑΣ., Π.Σ., Λ.Σ.)
Στα υπόλοιπα Σώματα Ασφαλείας:
• οι πτυχιούχοι κατατάσσονται σε θέσεις ανώτερου επιπέδου,
• διαθέτουν προβλεπόμενες διαδικασίες προαγωγής,
• έχουν σαφείς βαθμολογικές και μισθολογικές διαδρομές,
• αναγνωρίζονται τα προσόντα τους τόσο στην εξέλιξη όσο και στις αποδοχές.
Στις Ένοπλες Δυνάμεις, αντιθέτως, οι ΕΠΟΠ:
• παραμένουν σε βαθμολογική στασιμότητα,
• δεν αξιοποιούνται σύμφωνα με τα προσόντα τους,
• εκτελούν καθήκοντα υπαξιωματικών και αξιωματικών χωρίς αντίστοιχη αναγνώριση,
• δεν έχουν θεσμική διέξοδο ουσιαστικής εξέλιξης,
• και συχνά υποκαθιστούν κενά κρίσιμων ειδικοτήτων, χωρίς αντίστοιχη θεσμική
αντιμετώπιση.
3. Γιατί το ζήτημα δεν είναι “συνδικαλιστικό” αλλά Επιχειρησιακό – Εθνικής Άμυνας
Οι ΕΠΟΠ υπηρετούν στην πρώτη γραμμή, στις πιο απαιτητικές και υψηλού κινδύνου ειδικότητες.
Τα πρόσφατα δυστυχήματα αναδεικνύουν, με απόλυτο σεβασμό στη μνήμη των συναδέλφων, ότι το επιχειρησιακό περιβάλλον απαιτεί προσωπικό:
• κατάλληλα εκπαιδευμένο,
• έμπειρο,
• σταθερό,
• και θεσμικά θωρακισμένο.
Η στασιμότητα, η υποβάθμιση και η υποανταμοιβή στελεχών που φέρουν το κύριο βάρος του επιχειρησιακού έργου δεν είναι πολυτέλεια – είναι κίνδυνος για τη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων.
4. Για το ζήτημα των Εφέδρων Αξιωματικών / πολιτών που αποκτούν μόνιμη θέση
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν μπορούν να βασίσουν την παραγωγή στελεχών:
• σε ΔΕΑ-εφέδρους χωρίς εμπειρία πρώτης γραμμής,
• σε πολίτες που εισέρχονται εκτός οργανωμένης δομής παραγωγής,
• σε “παράλληλες διαδρομές” που υποβαθμίζουν όσους υπηρετούν σε επιχειρησιακές θέσεις.
Είναι αδιανόητο ο ΕΠΟΠ με πτυχίο, ικανότητες, επιχειρησιακή γνώση, ευθύνη προσωπικού και αποδεδειγμένη εμπειρία να παραμένει εκτός προαγωγών, ενώ εισερχόμενοι από τον ιδιωτικό τομέα να αποκτούν μόνιμες θέσεις αξιωματικού.
Η στελέχωση πρέπει να καλύπτει πρώτα το υπάρχον προσωπικό.
Μόνο αν υπάρχει έλλειψη διαγωνισμοί από πολίτες.
5. Τι απαιτείται άμεσα:
1. Θεσμοθετημένη βαθμολογική εξέλιξη ΕΠΟΠ έως και τον βαθμό του αξιωματικού σε πτυχιούχους ΑΕΙ, με καθαρά υπηρεσιακά κριτήρια (προσόντα, εκπαίδευση).
2. Αναγνώριση των ακαδημαϊκών προσόντων με μισθολογική και υπηρεσιακή αντιστοίχιση, όπως ισχύει στα Σώματα Ασφαλείας και σε ευρωπαϊκούς στρατούς.
3. Οργανωμένη διαδικασία αξιοποίησης ειδικοτήτων, ώστε κάθε πτυχιούχος να χρησιμοποιείται σε συναφές αντικείμενο.
4. Σεβασμός στην προϋπηρεσία, την εμπειρία και τις αυξημένες ευθύνες των ΕΠΟΠ.
5. Κατάργηση διαδρομών παράκαμψης (όπως μόνιμη κατάταξη πολιτών/εφέδρων) που υποβαθμίζουν τα στελέχη πρώτης γραμμής.
6. Αναπροσαρμογή μισθολογικών κλιμακίων – ειδικά όσων φέρουν πτυχία ή επιτελούν καθήκοντα ανώτερου βαθμού.
7. Εφαρμογή ενιαίων επιδομάτων ανά καθήκον, όχι ανά βαθμό, όπως προβλέπουν οι στρατιωτικοί κανονισμοί.
Οι ΕΠΟΠ δεν ζητούν χάρη. Ζητούν δικαιοσύνη, ισονομία και αξιοποίηση βάσει προσόντων.
Αποτελούν τον κορμό των επιχειρησιακών Μονάδων και η Πολιτεία οφείλει να τους εντάξει θεσμικά στο ίδιο πλαίσιο αξιοκρατίας που ισχύει στα υπόλοιπα Σώματα και στους ευρωπαϊκούς στρατούς.
1. Σύμφωνα με το άρθρο 1§1 του Ν. 2936/2001 οι Επαγγελματίες Οπλίτες (εφεξής ΕΠ.ΟΠ.), κατατάσσονται: «Για την αντιμετώπιση των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων σε κατώτερα στελέχη, προκειμένου να καλυφθούν θέσεις επιχειρησιακών και τεχνικών ειδικοτήτων, οι οποίες, απαιτούν σημαντική εκπαίδευση και εξειδίκευση, κατατάσσονται και υπηρετούν ως Μόνιμοι Επαγγελματίες Οπλίτες (ΕΠ.ΟΠ.) Έλληνες πολίτες.».
2. Σύμφωνα με το άρθρο 13§8 για τους εθελοντές και τις εθελόντριες (εφεξής ΕΜΘ) του Ν.1848/1989 (ΦΕΚ 112 Α) ισχύουν: «Για τους ανθυπασπιστές υφίστανται ξεχωριστές οργανικές θέσεις, ενώ για τους υπαξιωματικούς εθελοντές και εθελόντριες μακράς θητείας είναι κοινές, υπολογισμένες στο βαθμό του Αρχιλοχία, Αρχικελευστή και Αρχισμηνία αντίστοιχα.».
3. Επιπλέον, σύμφωνα με τον Ν.2936/2001 (ΦΕΚ 166 Α) και το άρθρο 15§4, για τους εθελοντές και τις εθελόντριες του Ν.1848/1989 (ΦΕΚ 112 Α) ισχύουν: «Οι ήδη υπάρχουσες και πληρωθείσες οργανικές θέσεις εθελοντών πενταετούς υπηρεσίας – εθελοντών μακράς θητείας (Ε.Π.Υ.- Ε.Μ.Θ.) καθίστανται προσωποπαγείς, καταργούμενες με την καθ` οιονδήποτε τρόπο έξοδο των ήδη υπηρετούντων από την ενεργό υπηρεσία του στρατεύματος. Επίσης καταργούνται οι ήδη προβλεπόμενες και μη πληρωθείσες οργανικές θέσεις Ε.Π.Υ. – Ε.Μ.Θ..».
4. Δεδομένου ότι οι ΕΜΘ αποτελούν έναν ξεχωριστό και προγενέστερο Θεσμό από τους ΕΠ.ΟΠ.
5. Του γεγονότος ότι ο κοινός νομοθέτης έχει καθορίσει διαφορετικούς λόγους και σκοπούς κατάταξης ως προς την αξιοποίησή τους, για τον κάθε έναν ξεχωριστό θεσμό.
6. Τον προβλέψεων της ανωτέρου παραγράφου (3), περί προσωποπαγών θέσεων αυτών που καταλαμβάνουν οι ΕΜΘ, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με αυτές που καταλαμβάνουν οι ΕΠ.ΟΠ..
7. Του γεγονότος ότι επί του σ/ν στη δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση για τη νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, υπό τον τίτλο: «Χάρτης Μετάβασης των Ενόπλων Δυνάμεων στη Νέα Εποχή (σταδιοδρομία και εξέλιξη αξιωματικών, μονίμων υπαξιωματικών και Επαγγελματιών Οπλιτών των Ενόπλων Δυνάμεων, μισθολογικές ρυθμίσεις για το στρατιωτικό προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων, αναδιοργάνωση ακαδημαϊκής εκπαίδευσης των Ενόπλων Δυνάμεων, στρατολογία των Ελλήνων, εθελοντική στράτευση γυναικών και άλλες διατάξεις)», υφίστανται οι ακόλουθες διαπιστώσεις προς επεξεργασία και ρύθμιση σύμφωνα με τα προλεγθέντα.
8. Παρακαλώ όπως εξετάσετε τα ακόλουθα:
α. Στο ανωτέρω αναφερόμενο της παραγράφου 7 (του παρόντος σχολίου), σε δημόσια διαβούλευση σ/ν, και συγκεκριμένα στο προς διαβούλευση άρθρο 59 «Οργανικές θέσεις και εξέλιξη Επαγγελματιών Οπλιτών», στην παράγραφο (1) αναφέρεται ότι: «σκοπούντε οι ακόλουθες ρυθμίσεις:
1ο. Οι ΕΠΟΠ και οι ΕΜΘ καταλαμβάνουν οργανικές θέσεις των ΕΠΟΠ, οι οποίες καθορίζουν την εξέλιξή τους ανά έτος.
2ο. Οι ΕΠΟΠ προάγονται αποκλειστικά για κάλυψη κενών οργανικών θέσεων ανώτερων βαθμών.
3ο. Η εξέλιξη των υπηρετούντων ΕΠΟΠ, συμπεριλαμβανομένων των ΕΜΘ, αποτυπώνεται στο Παράρτημα Β΄.».
β. Δεν είναι φρόνιμο αρχαιότερος και διακριτός θεσμός, με προσωποπαγείς θέσεις όπως αυτός των ΕΜΘ, να ενσωματώνεται σε μεταγενέστερο και με άλλο νομικό πλαίσιο θεσμό σαν αυτόν των ΕΠ.ΟΠ., ο οποίος μάλιστα έχει διαφορετικό μέχρι σήμερα σκοπό σύστασης όπως και βαθμολογικό προαγωγικό σύστημα. Ο θεσμός των ΕΜΘ προάγεται σήμερα μέχρι τον διοικητικό βαθμό κατώτερου αξιωματικού, δηλαδή του Λοχαγού και αντιστοίχων των Κλάδων των Ε.Δ., ενώ ό θεσμός των ΕΠ.ΟΠ. μέχρι τον διοικητικό βαθμό υπαξιωματικού, δηλαδή αυτόν του Αρχιλοχία και αντιστοίχων των Κλάδων των Ε.Δ..
γ. Επιπλέον στο παράρτημα «Β» του υπό σχολιασμού σ/ν, για το έτος 2001 αποτυπώνεται η εξέλιξη ΕΜΘ των καταταγέντων του όμοιου έτους (2001), γεγονός το οποίο είναι ΑΝΑΚΡΙΒΕΣ καθώς το 2001 κατατάχθηκαν ΕΠ.ΟΠ. και όχι ΕΜΘ, γεγονός που συνεπάγεται ότι σήμερα δεν υπάρχουν Αρχιλοχίες και αντίστοιχοι ΕΜΘ, καθώς η τελευταία σειρά κατατάχθηκε το έτος 2000 και κατέχουν ανώτερο διοικητικό βαθμό, δηλαδή αυτόν του Ανθυπασπιστή και αντίστοιχων.
δ. Επιπρόσθετα, στο άρθρο 57 του υπό διαβούλευση σ/ν, με τίτλο: «Βαθμοί Επαγγελματιών Οπλιτών», ο καταληκτικός βαθμός των ΕΠ.ΟΠ. είναι αυτός του «Επιλοχίας Διοίκησης Α΄ Τάξης», γεγονός του ότι η ενσωμάτωση που επιχειρείται με το άρθρο 59, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τον κατεχόμενο βαθμό των ΕΜΘ οι οποίοι κάποιοι εξ αυτών σήμερα υπηρετούν με το βαθμό του Υπολοχαγού και αντίστοιχων και οι τελευταίοι εξ αυτών με τον διοικητικό βαθμό του Ανθυπασπιστή και αντίστοιχων. Δηλαδή διοικητικών βαθμών κατά πολύ ανώτερων των ΕΠ.ΟΠ.. Αυτό έχει σαν συνέπεια οι Ανθυπασπιστές και οι Αξιωματικοί ΕΜΘ, να παραμένουν στον φέροντα βαθμό μέχρι την αποστρατεία τους και μάλιστα ο βαθμός του Ανθυπασπιστή να μην υπάρχει πουθενά μέσα σε κάποιο πίνακά ταξινόμησης διοικητικών βαθμών! Επιπλέον αποτέλεσμα της μη ύπαρξης ταξινόμησης του διοικητικού βαθμού του Ανθυπασπιστή εξ ΕΜΘ, αποτελεί το ότι το υπό διαβούλευση σ/ν δεν καθορίζει καταληκτικό και αποστρατευτικό βαθμό για τους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές και αντίστοιχους των Κλάδων των Ε.Δ..
ε. Εφόσον υπάρχει ασάφεια σύμφωνα με την διατύπωση του ανωτέρω (δ) εδαφίου, το υπό διαβούλευση σ/ν ΔΕΝ προβλέπει πουθενά μετατάξεις στο Σώμα των Αξιωματικών για τους πτυχιούχους ΑΕΙ, ΕΜΘ.
9. Για τους παραπάνω αναφερθέντες λόγους, και με δεδομένο ότι οι ΕΜΘ κατατάχθηκαν στις ΕΔ έως και 26 ετών, γεγονός που συνεπάγει ότι θα αποστρατευτούν αυτεπάγγελτα, με 34 έτη πραγματικής υπηρεσίας, λόγω κατάληψής τους από το 60ο έτος της ηλικίας τους, παρακαλώ όπως εξετάσετε τα ακόλουθα:
α. Την πρόβλεψη ξεχωριστής κατηγορίας ΕΜΘ στο παρόν και υπό διαβούλευση σ/ν, η οποία θα είναι ξεχωριστή από αυτή των ΕΠ.ΟΠ.
β. Την ταξινόμηση του διοικητικού βαθμού του Ανθυπασπιστή εξ ΕΜΘ μέσα στο σύνολο τις βαθμολογικής πυραμίδας των διοικητικών βαθμών των Ενόπλων Δυνάμεων, στην θέση ακριβώς πριν από τον διοικητικό βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων.
γ. Την ρεαλιστική πρόβλεψη για απόδοση καταληκτικού βαθμού στους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές και αντίστοιχων, λαμβάνοντας υπόψη τα ηλικιακά όρια κατάταξής τους στις Ε.Δ. που ήταν το 26ο έτος της ηλικίας τους. Δηλαδή η απόδοση να πραγματοποιηθεί πριν το 29ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας.
δ. Την ρεαλιστική πρόβλεψη για απόδοση αποστρατευτικού βαθμού στους ΕΜΘ Ανθυπασπιστές, αυτόν του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων, λαμβάνοντας υπόψη τα ηλικιακά όρια κατάταξής τους στις Ε.Δ., που ήταν το 26ο έτος της ηλικίας τους. Δηλαδή η απόδοση να πραγματοποιηθεί το πριν 34ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας.
ε. Την πρόβλεψη για τους Ανθυπασπιστές ΕΜΘ, πτυχιούχους ΑΕΙ, για την προαγωγή τους στον βαθμό του Ανθυπολοχαγού και αντίστοιχων στο 26ο έτος πραγματικής τους υπηρεσίας. Την λήψη καταληκτικού βαθμού Υπολοχαγού και αντίστοιχων στο 30ο έτος πραγματικής υπηρεσίας και την λήψη αποστρατευτικού βαθμού πριν το 34ο έτος πραγματικής υπηρεσίας.
10. Παραμένω στην διάθεσή σας.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επιβάλλεται να αποσυρθεί, γιατί θα οδηγήσει σε μεγάλο κύμα παραιτήσεων σε αξιωματικούς και υπαξιωματικούς. Πολλά στελέχη από ΑΣΣΥ εισήλθαν στις σχολές με 17.000 έως 19.000 μόρια και έχουν βγάλει πτυχία ΑΕΙ και μεταπτυχιακά παράλληλα με την εργασία τους και εσείς αντί να τους ανταμείψετε δίνοντας τους τον βαθμό του Ταξιάρχου ως αποστρατευτικό, τον καθηλώνετε μέχρι Ασμία-Ανθστή και αν κάνει μετάταξη μέχρι Επγό. Παράλληλα, όσοι έχουν πτυχία ΑΕΙ πολίτες με ένα διαγωνισμό μπορούν να εισέλθουν στο στράτευμα και φτάνουν Σμήναρχοι, χωρίς να έχουν στρατιωτική εκπαίδευση σχολής. Αυτό είναι προσβλητικό προς τα στελέχη, γιατί είναι μια κατάφωρη αδικία. Εφόσον έχεις την εμπειρία των στελεχών μπορείς να τους αξιοποιήσεις ως Αξκους με βάση το πτυχίο τους και να τους επιβραβεύσεις και βαθμολογικά και μισθολογικά.