Άρθρο 49
Μισθολογικές προσαυξήσεις δικαστικών λειτουργών – Τροποποίηση άρθρου 4 ν. 2521/1997
Στο άρθρο 4 του ν. 2521/1997 (Α΄ 174), περί διαρρυθμίσεων μισθολογικών προαγωγών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην παρ. 1, αα) στο πρώτο εδάφιο της περ. α) μετά τις λέξεις «Παρέδρου Πρωτοδικείου,» προστίθενται οι λέξεις «Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη,», αβ) οι περ. β) και στ) αντικαθίστανται, β) στην παρ. 2, μετά τη λέξη «όχι» προστίθενται οι λέξεις «το χρονικό διάστημα φοίτησης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πρακτικής άσκησης στα δικαστικά καταστήματα, καθώς και» και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 4 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 4
Διαρρυθμίσεις μισθολογικών προαγωγών
1.α) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Πρωτοδίκη, Εισηγητή του ΣτΕ και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν επτά (7) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Εισηγητή του ΣτΕ και αντίστοιχων, και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχονται, με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, οι αποδοχές του επόμενου βαθμού. Ως αποδοχές νοούνται ο βασικός μισθός, καθώς και τα κάθε είδους επιδόματα και λοιπές παροχές που θα ελάμβανε ο δικαστικός λειτουργός αν είχε προαχθεί στο βαθμό αυτό.
β) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Προέδρου Πρωτοδικών και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο κατά νόμο χρόνο για την προαγωγή στον επόμενο βαθμό του οικείου κλάδου και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, καθώς και στους ίδιους δικαστικούς λειτουργούς που συμπληρώνουν δώδεκα (12) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη και αντίστοιχων παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του προς προαγωγή χρόνου, προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στους δικαστικούς λειτουργούς του πρώτου εδαφίου, οι οποίοι συμπληρώνουν στον βαθμό τους διπλάσιο χρόνο από τον κατά νόμο απαιτούμενο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και εξακολουθούν να παραμένουν στον ίδιο βαθμό μη προαγόμενοι ελλείψει κενών θέσεων, καθώς και στους ίδιους αυτούς δικαστικούς λειτουργούς που συμπληρώνουν δέκα επτά (17) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη και αντιστοίχων παρέχεται, με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, προσαύξηση ίση με τα ενενήντα εκατοστά (90/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού από τη συμπλήρωση του διπλάσιου αυτού χρόνου. Για τη χορήγηση των προσαυξήσεων λόγω μη προαγωγής στον επόμενο βαθμό λαμβάνεται υπόψη μόνο ο προβλεπόμενος από τις οικείες διατάξεις χρόνος παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό για προαγωγή στον επόμενο. Στους Πρωτοδίκες, Αντεισαγγελείς Πρωτοδικών και Πρωτοδίκες των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίοι συμπληρώνουν δώδεκα (12) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Παρέδρου Εισαγγελίας, Παρέδρου Πρωτοδικείου των διοικητικών δικαστηρίων, Ειρηνοδίκη και Δόκιμου Ειρηνοδίκη και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού του προέδρου πρωτοδικών και του βασικού μισθού του Εφέτη. Στους Πρωτοδίκες, Αντεισαγγελείς Πρωτοδικών και Πρωτοδίκες των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίοι συμπληρώνουν δέκα επτά (17) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Παρέδρου Εισαγγελίας, Παρέδρου Πρωτοδικείου των διοικητικών δικαστηρίων, Ειρηνοδίκη και Δόκιμου Ειρηνοδίκη και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα ενενήντα εκατοστά (90/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού του Προέδρου Πρωτοδικών και του βασικού μισθού του Εφέτη.
γ) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Εφέτη και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο κατά νόμο χρόνο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό του οικείου κλάδου και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του προς προαγωγή χρόνου, προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στους ίδιους δικαστικούς λειτουργούς, οι οποίοι συμπληρώνουν στο βαθμό τους διπλάσιο χρόνο από τον κατά νόμο απαιτούμενο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και εξακολουθούν να παραμένουν στον ίδιο βαθμό μη προαγόμενοι ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του διπλάσιου αυτού χρόνου, προσαύξηση ίση με τα ενενήντα πέντε εκατοστά (95/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Για τη χορήγηση των προσαυξήσεων στους ανωτέρω δικαστικούς λειτουργούς λαμβάνεται υπόψη μόνο ο προβλεπόμενος από τις οικείες διατάξεις χρόνος παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό για προαγωγή στον επόμενο.
δ) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Συμβούλου Επικρατείας, Προέδρου Εφετών και αντίστοιχους, οι οποίοι παραμένουν επί τριετία στο βαθμό τους και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων ή λόγω εξάντλησης της ιεραρχίας τους αντίστοιχα, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα εβδομήντα εκατοστά (70/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στο χρόνο υπηρεσίας των δικαστικών λειτουργών με βαθμό Συμβούλου Επικρατείας και αντίστοιχων συνυπολογίζεται και ο χρόνος υπηρεσίας τους ως Προέδρων Εφετών. Για τους βαθμούς του Αντεισαγγελέα του Α.Π., του Αντεπιτρόπου Επικρατείας του Ε.Σ. και των Τ.Δ.Δ. και του Προέδρου και Εισαγγελέα Εφετών, ως αμέσως επόμενος βαθμός για την εφαρμογή της διάταξης αυτής θεωρείται ο βαθμός του Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου.
ε) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου και αντίστοιχους, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από της προαγωγής τους ως Αντιπροέδρων προσαύξηση ίση με τα εβδομήντα εκατοστά (70/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου και Προέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου.
στ) Η περ. α) και τα εδάφια τέταρτο και πέμπτο της περ. β) εφαρμόζονται αναλόγως και στους πρωτοδίκες ειδικής επετηρίδας του άρθρου 8 του ν. 5108/2024 (Α΄ 65), με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 10 του ίδιου νόμου. Επιπρόσθετα, στους πρωτοδίκες ειδικής επετηρίδας, καθώς και στους πρωτοδίκες γενικής επετηρίδας και στους προέδρους πρωτοδικών, που εντάχθηκαν στη γενική επετηρίδα μετά την ενοποίηση του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας βάσει του ν. 5108/2024 παρέχεται, μετά τη συμπλήρωση δικαστικής υπηρεσίας είκοσι τεσσάρων (24) ετών, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη, και με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, ο βασικός μισθός του εφέτη.
- Για την εφαρμογή της παρ. 1, ως υπηρεσία νοείται μόνο η πραγματική υπηρεσία που έχει διανυθεί με την ιδιότητα του δικαστικού λειτουργού, και όχι το χρονικό διάστημα φοίτησης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πρακτικής άσκησης στα δικαστικά καταστήματα, καθώς και οι υπηρεσίες ή προϋπηρεσίες σε άλλες θέσεις, ανεξάρτητα αν αυτές λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας.
- Για τη χορήγηση μισθολογικής προαγωγής σε δικαστικό λειτουργό με βαθμό Προέδρου Εφετών και κάτω ή αντίστοιχο, στον οποίο έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ή υπάρχει ποινική καταδίκη σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του ή στις εκθέσεις επιθεώρησης και τα λοιπά στοιχεία του προσωπικού του μητρώου υπάρχουν δυσμενείς χαρακτηρισμοί για την υπηρεσιακή του απόδοση, απαιτείται και σύμφωνη γνώμη του οικείου Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου. Σε περίπτωση που το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο δεν συμφωνεί με τη χορήγηση της μισθολογικής προσαύξησης, ο δικαστικός λειτουργός επανακρίνεται μετά ένα έτος από τότε που συμπλήρωσε τον απαιτούμενο προς προαγωγή χρόνο. Αν και πάλι δεν χορηγηθεί η μισθολογική προαγωγή, η κρίση επαναλαμβάνεται κάθε φορά μετά ένα έτος από την προηγούμενη κρίση. Η θετική κρίση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αναδράμει σε χρόνο προγενέστερο της ημέρας συμπλήρωσης του έτους που απαιτείται για την τελευταία κρίση. Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Αρεοπαγίτη και άνω ή αντίστοιχο, στους οποίους έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ή υπάρχει ποινική καταδίκη σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του, δεν χορηγείται μισθολογική προσαύξηση.».
Άρθρο 50
Χρόνος υπηρεσίας και εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου – Προσθήκη παρ. 2 στο άρθρο 40 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων
- Στο άρθρο 40 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α΄ 68), περί μισθολογικής κλίμακας, προστίθεται παρ. 2 και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 40 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 40
Μισθολογική κλίμακα
- Οι δικαστικοί υπάλληλοι του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου κατατάσσονται στα μισθολογικά κλιμάκια για τους δικαστικούς υπαλλήλους, ανάλογα με τον χρόνο υπηρεσίας τους.
- Ως εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο (Μ.Κ.) των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου Π.Ε. Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου ορίζεται το Μ.Κ. 8 της κατηγορίας τους.».
- Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύθηκε στον Κλάδο ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου από τους εν ενεργεία υπαλλήλους έως και την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου προσμετράται στο ακέραιο για τη μισθολογική τους εξέλιξη. Για τον ως άνω χρόνο υπηρεσίας εκδίδεται σχετική απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, εντός μηνός από την έναρξη ισχύος του παρόντος.
Άρθρο 51
Ανώτατο όριο αποδοχών μελών συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών που κατέχουν και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα – Τροποποίηση περ. ε) παρ. 3 άρθρου 28 ν. 4354/2015
Στην περ. ε) της παρ. 3 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί ανώτατου ορίου αποδοχών, προστίθεται τρίτο εδάφιο και η περ. ε) διαμορφώνεται ως εξής:
«ε) O Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος, και τα μέλη των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών: ως προς το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων (κύριων και επικουρικών) που τους καταβάλλονται, το οποίο δεν μπορεί να υπερβαίνει σε ύψος το ογδόντα τοις εκατό (80%) των πάσης φύσεως αποδοχών, που ορίζονται για τους δικαστικούς λειτουργούς στην περ. α). Σε περίπτωση που στις ανωτέρω θέσεις διορίζονται συνταξιούχοι δικαστικοί λειτουργοί, το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων (κύριων και επικουρικών) τους δεν μπορεί να υπερβαίνει το ανώτατο όριο της περ. α). Για τα πρόσωπα του πρώτου εδαφίου που κατέχουν νομίμως και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα σε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης, το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων, κύριων και επικουρικών, που τους καταβάλλονται από όλες τις αμειβόμενες θέσεις ή ιδιότητες που κατέχουν, δεν μπορεί να υπερβαίνει το όριο του πρώτου εδαφίου.».
Άρθρο 52
Ρύθμιση θεμάτων μισθολογικής εξέλιξης υπαλλήλων μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης – Τροποποίηση παρ. 5 άρθρου 11 ν. 4354/2015
- Στην παρ. 5 του άρθρου 11 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί χρόνου και τρόπου μισθολογικής εξέλιξης, μετά τις λέξεις «Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου» προστίθενται οι λέξεις «και οι μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου υπάλληλοι, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α.,» και η παρ. 5 διαμορφώνεται ως εξής:
«5. Ειδικά οι υπάλληλοι με σχέση εξαρτημένης εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου και οι μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπάλληλοι, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., που υπάγονται στον παρόντα και συνεχίζουν να απασχολούνται μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησής τους, διατηρούν το μισθολογικό κλιμάκιο που κατείχαν έως την υποβολή της αίτησης και δεν εξελίσσονται μισθολογικά σε ανώτερο κλιμάκιο έως τη λύση της εργασιακής τους σχέσης.».
- Ποσά διαφορών μισθολογικών απολαβών που έχουν καταβληθεί, μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος, σε υπαλλήλους με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και σε μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπαλλήλους, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., που υπάγονται στο άρθρο 7 του ν. 4354/2015, εξαιτίας της μη κατάταξής τους στο εισαγωγικό κλιμάκιο μετά την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησής τους, δεν καταλογίζονται και, αν έχουν ήδη καταλογισθεί, δεν αναζητούνται.
Άρθρο 53
Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς
- Οι παρ. 1, 3, 4 και 5 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (Α΄ 88) περί επέκτασης προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους, εφαρμόζονται στο προσωπικό που έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, καθώς και στο προσωπικό των ανεξάρτητων αρχών και λοιπών φορέων της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023 (Α΄ 91). Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως.
- Από το πεδίο εφαρμογής της παρ. 1 εξαιρούνται:
α) το προσωπικό που εμπίπτει στην παρ. 2 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 και την παρ. 7 του άρθρου 33 του ν. 4914/2022 (Α΄ 61) και
β) το προσωπικό της παρ. 3 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023.
- Για τη χορήγηση, τον υπολογισμό, τον συμψηφισμό και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια εφαρμογής της προσωπικής διαφοράς της παρ. 1 του παρόντος, ισχύει αναλόγως το άρθρο 64 του ν. 5042/2023.
Άρθρο 54
Αποδοχές του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης
- Το μισθολογικό καθεστώς του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης καθορίζεται σύμφωνα με το Κεφάλαιο Β΄ του ν. 4354/2015 (Α΄ 176).
- Το προσωπικό με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που υπηρετεί στις οργανικές μονάδες της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού και της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων της Προεδρίας της Κυβέρνησης, κατατάσσεται στη μισθολογική κλίμακα σύμφωνα με το άρθρο 107 του ν. 4622/2019 (Α΄ 133), εφόσον σωρευτικά:
α) διαθέτει πτυχίο ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης, πανεπιστημιακού ή τεχνολογικού τομέα, της ημεδαπής ή της αλλοδαπής και αναγνωρισμένο μεταπτυχιακό τίτλου σπουδών ετήσιας τουλάχιστον διάρκειας ή έχει αποφοιτήσει από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Κ.Δ.Δ.Α.), και
β) έχει παρακολουθήσει επιτυχώς ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης το οποίο οργανώνεται από το Ε.Κ.Δ.Δ.Α. και καθορίζεται με απόφαση του αρμόδιου για θέματα δημόσιας διοίκησης Υπουργού μετά από εισήγηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ε.Κ.Δ.Δ.Α.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται και στο προσωπικό που υπηρετεί με απόσπαση στις αναφερόμενες υπηρεσίες. Σε περίπτωση λήξης της απόσπασης και επανόδου του υπαλλήλου στην οργανική του θέση, πραγματοποιείται εκ νέου σύγκριση των αποδοχών του, προκειμένου να υπολογιστεί η τυχόν προσωπική διαφορά που θα είχε δημιουργηθεί εάν υπηρετούσε στην οργανική του θέση και όχι στη θέση απόσπασης. Ο εκ νέου υπολογισμός ισχύει και σε περίπτωση που την απόσπαση ακολουθεί είτε απόσπαση σε άλλη θέση είτε μετάταξη σε άλλη θέση.
- Σε περίπτωση που από την εφαρμογή του παρόντος προκύψουν τακτικές μηνιαίες αποδοχές χαμηλότερες από αυτές που δικαιούνταν ο υπάλληλος κατά την 1η Ιουλίου 2026, η διαφορά διατηρείται ως προσωπική. Για τον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς δεν λαμβάνεται υπόψη η οικογενειακή παροχή. Η προσωπική διαφορά του παρόντος συμψηφίζεται σύμφωνα με το άρθρο 206 του ν. 5193/2025 (Α΄ 56).
Άρθρο 55
Προσωπικό Προεδρίας της Δημοκρατίας – Τροποποίηση περ. ια) παρ. 1 άρθρου 7 ν. 4354/2015
- Στην περ. ια) της παρ. 1 του άρθρου 7 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί πεδίου εφαρμογής, μετά τις λέξεις «στον Κανονισμό της,», προστίθενται οι λέξεις «καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 12 του π.δ. 351/1991 (Α΄ 121), πλην των προβλεπομένων στην περ. α), στο τρίτο εδάφιο της περ. β), στο τέταρτο εδάφιο της περ. ε) και στην περ. στ) της παρ. 1, κατά το μέρος που αφορά στο προσωπικό των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 4 του π.δ. 351/1991. Στις διατάξεις αυτές συμπεριλαμβάνεται ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας κατά την περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 2 του π.δ. 351/1991, καθώς και οι απασχολούμενοι στο Γραφείο αυτό με ανάθεση καθηκόντων δυνάμει των περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 351/1991,» και η περ. ια) διαμορφώνεται ως εξής:
«ια) οι υπάλληλοι της Βουλής, σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στον Κανονισμό της, καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 12 του π.δ. 351/1991 (Α΄ 121), πλην των προβλεπομένων στην περ. α), στο τρίτο εδάφιο της περ. β), στο τέταρτο εδάφιο της περ. ε) και στην περ. στ) της παρ. 1, κατά το μέρος που αφορά στο προσωπικό των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 4 του π.δ. 351/1991. Στο ανωτέρω προσωπικό συμπεριλαμβάνονται οι απασχολούμενοι με ανάθεση καθηκόντων δυνάμει των περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 351/1991.».
- Ισχύουσες διατάξεις του π.δ. 351/1991 δεν θίγονται από τις ρυθμίσεις του παρόντος.
Άρθρο 56
Αποδοχές Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος – Τροποποίηση άρθρου 145 ν. 4472/2017
Στο άρθρο 145 του ν. 4472/2017 (Α΄ 74), περί αποδοχών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η παρ. 1 αντικαθίσταται, β) η παρ. 3 καταργείται και το άρθρο 145 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 145
Αποδοχές
- Οι κάθε είδους μηνιαίες αποδοχές των Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος καθορίζονται ως εξής:
α) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές του Αρχιεπισκόπου, των Μητροπολιτών και των Τιτουλάριων Μητροπολιτών ορίζονται στο ύψος του ενενήντα τοις εκατό (90%) του ορίου της παρ. 1 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί ανωτάτων ορίων αποδοχών.
β) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές των Τιτουλάριων Επισκόπων και των Βοηθών Επισκόπων ορίζονται σε ποσοστό εβδομήντα τοις εκατό (70%) των αποδοχών της περ. α).
- Πέρα από τις ανωτέρω αποδοχές δεν καταβάλλεται καμία άλλη παροχή.
3. [Καταργείται].».
ΑΡΘΡΟ 56: Το άρθρο 56 τιτλοφορείται «Αποδοχές Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος». Φαντάζομαι ότι θα ισχύει και για τους Αρχιερείς των άλλων κλιμάτων στην Ελλάδα…
Μήπως πρέπει να τροποποιηθεί το άρθρο και να προβλέπει τις σχετικές αλλαγές για όλους τους Αρχιερείς στην ελληνική επικράτεια ανεξαρτήτως εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας; π.χ. «Αποδοχές Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος, της Εκκλησίας Κρήτης και των Μητροπόλεως της Δωδεκανήσου».
Ελπίζω αυτή η εκ παραδρομής παράλειψη να διορθωθεί.
Με τη διάταξη επιχειρείται η εξάλειψη μιας χρόνιας αδικίας κατά την οποία υπάλληλοι ακόμη και εντός του ίδιου Τμήματος, με την ίδια προϋπηρεσία και τα ίδια ακριβώς προσόντα που επιτελούν ακριβώς το ίδιο έργο, αμείβονται διαφορετικά. Και εδώ τελειώνει η καλή πρόθεση, η οποία στην ουσία αναιρείται με τη θέσπιση του πλαφόν των 300 ευρώ. Πρώτον, η διάταξη είναι προδήλως αντισυνταγματική και όχι μόνο επιβεβαιώνει, αλλά ενισχύει περαιτέρω τις μισθολογικές ανισότητες. Στο εδάφιο 2 της παρ.1 του άρθ. 22 του Συντάγματος προβλέπεται ρητά ότι «Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας». Η παρούσα διάταξη αντίκειται πλήρως σε αυτό που ορίζεται ρητά στο ελληνικό Σύνταγμα, το οποίο αποτελεί τον καταστατικό χάρτη της Χώρας. Δεύτερον, δεν υπήρξε ποτέ θέσπιση πλαφόν όλες τις προηγούμενες φορές που χορηγήθηκε η προσωπική διαφορά (2012, 2015, 2019, 2023). Με τη θέσπιση του τώρα, παραβιάζονται πλήρως οι αρχές της μισθολογικής ισότητας και της ισονομίας, καθώς δημιουργούνται – και μάλιστα με νόμο – υπάλληλοι «δύο ή και πολλαπλών ταχυτήτων» εντός των ίδιων οργανικών μονάδων. Όλα αυτά μάλιστα σε μια περίοδο που η κυβέρνηση θέτει σε διαβούλευση άλλο νομοσχέδιο για την ισότητα των αμοιβών στον ιδιωτικό τομέα. Για ισότητα αμοιβών στον δημόσιο τομέα ούτε λόγος βέβαια. Τρίτον, το μοναδικό κριτήριο για την εισαγωγή αυτής της αδικίας είναι χρονικό, δηλαδή το πλαφόν ισχύει για όσους διορίσθηκαν ή μετατάχθηκαν μετά τον Απρίλιο του 2023, κάτι που αντίκειται πλήρως τόσο στο εθνικό όσο και στο ενωσιακό δίκαιο. Ο νομοθέτης θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη την Οδηγία (ΕΕ) 2023/970 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου 2023 «για την ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας, μέσω της μισθολογικής διαφάνειας και μηχανισμών επιβολής» Τέταρτον, η προσωπική διαφορά θα πρέπει να υπολογιστεί και να χορηγηθεί με τον ίδιο τρόπο σε όλους τους υπαλλήλους, χωρίς να επιβάλλεται ένα πλαφόν που μόνο δυσαναλογίες και αδικίες επιφέρει. Η διαρροή στελεχών από το δημόσιο, η αναζήτηση επαγγελματικών εναλλακτικών στον ιδιωτικό τομέα όπου οι αμοιβές είναι αξιοπρεπείς και το πολύ υψηλό κόστος ζωής είναι η πραγματικότητα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι δημόσιες υπηρεσίες και οι υπάλληλοι και θα πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψη.
Η προτεινόμενη διάταξη για την κατάργηση των ειδικών αποδοχών του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης κρίνεται προβληματική, καθώς ενέχει σοβαρό κίνδυνο υποστελέχωσης των υπηρεσιών και απώλειας εξειδικευμένου ανθρώπινου δυναμικού.
Η οριζόντια κατάργηση των αποδοχών των μελλοντικών προισταμένων αυτών συνεπάγεται άμεση και σημαντική υποβάθμιση της πίστης στην ασφάλεια δικαίου απο τα στελέχη τα οποία έχουν επιλέξει να υπηρετήσουν στην Προεδρία της Κυβέρνησης στηριζόμενα σε ένα συγκεκριμένο, θεσμοθετημένο μισθολογικό πλαίσιο. Παράλληλα, η αιφνίδια ανατροπή του πλαισίου αυτού, χωρίς να προκύπτει επιτακτικός λόγος δημοσίου συμφέροντος, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα ως προς την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου
Περαιτέρω, οι προτεινόμενες ρυθμίσεις, όπως διατυπώνονται, δημιουργούν σημαντικές τεχνικές ασάφειες, νέες εσωτερικές ανισότητες και εύλογα ερωτήματα ως προς τη μεταχείριση των εργαζομένων. Ειδικότερα, τα επιτελικά στελέχη που ήδη υπηρετούν στην Προεδρία της Κυβέρνησης δεν φαίνεται να τυγχάνουν καμίας ιδιαίτερης μέριμνας, παρά το γεγονός ότι το πνεύμα της διάταξης φέρεται να αποσκοπεί στην οικονομική αναγνώριση και ενίσχυση του έργου ΟΛΩΝ των στελεχων
Αντί να αποκαθίσταται μια ενιαία και δίκαιη μεταχείριση, δημιουργούνται στην πράξη τρεις διακριτές κατηγορίες εργαζομένων: α) τα ήδη υπηρετούντα επιτελικά στελέχη, β) όσοι θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν το προβλεπόμενο πρόγραμμα και να λάβουν τα σχετικά μισθολογικά οφέλη και γ) όσοι, για οποιονδήποτε λόγο, δεν θα συμμετάσχουν στο πρόγραμμα και θα παραμείνουν εκτός του νέου καθεστώτος. Η διαφοροποίηση αυτή οδηγεί σε έντονες ανισότητες, υπονομεύει το αίσθημα δικαιοσύνης μεταξύ των εργαζομένων και έχει ήδη προκαλέσει σημαντική αναστάτωση στις υπηρεσίες.
Για τους λόγους αυτούς, η συγκεκριμένη διάταξη θα πρέπει να απαλειφθεί και να επανεξεταστεί στο πλαίσιο ουσιαστικής διαβούλευσης με τους εργαζομένους και τις υπηρεσίες που επηρεάζονται άμεσα από τις προτεινόμενες αλλαγές, προκειμένου να διαμορφωθεί ένα δίκαιο, λειτουργικό και βιώσιμο πλαίσιο μισθολογικής μεταχείριση.
Το άρθρο 53, παρά τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της προσωπικής διαφοράς, εξακολουθεί να διατηρεί μια προφανή μισθολογική αδικία. Υπάλληλοι που κατέχουν την ίδια θέση, διαθέτουν τα ίδια προσόντα και ασκούν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα εξακολουθούν να αμείβονται διαφορετικά, αποκλειστικά λόγω του χρόνου διορισμού ή μετάταξής τους.
Η θέσπιση ανώτατου ορίου προσωπικής διαφοράς ύψους 300 ευρώ δεν αποκαθιστά την ανισότητα, αλλά την παγιώνει. Η διαφορετική αμοιβή για εργασία ίδιας αξίας δεν μπορεί να δικαιολογείται από ένα τυχαίο χρονικό κριτήριο, το οποίο δεν συνδέεται ούτε με την απόδοση ούτε με το επίπεδο ευθύνης του υπαλλήλου.
Η διάταξη οφείλει να αναθεωρηθεί ώστε να αρθεί πλήρως κάθε μισθολογική διαφοροποίηση μεταξύ υπαλλήλων που τελούν υπό τις ίδιες υπηρεσιακές συνθήκες. Η ισότητα δεν μπορεί να εφαρμόζεται μερικώς ούτε να υπόκειται σε πλαφόν.
Θέμα: Αντίθεση στο πλαφόν των 300 ευρώ της παρ. 1 του Άρθρου 53
Με την προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 53, η επέκταση της προσωπικής διαφοράς στους νεοδιορισθέντες και μεταταχθέντες υπαλλήλους (από 1/4/2023 και μετά) αποτελεί θετικό βήμα, ωστόσο η εισαγωγή ανώτατου ορίου (πλαφόν) 300 ευρώ μηνιαίως δημιουργεί υπαλλήλους δύο ταχυτήτων μέσα στον ίδιο φορέα.Η θέσπιση του πλαφόν αυτού παραβιάζει την θεμελιώδη εργασιακή αρχή «ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας». Υπάλληλοι με τα ίδια ακριβώς προσόντα, που ασκούν τα ίδια καθήκοντα και φέρουν την ίδια ευθύνη, θα αμείβονται λιγότερο από παλαιότερους συναδέλφους τους, απλώς και μόνο λόγω της ημερομηνίας διορισμού ή μετάταξής τους.Επιπλέον, το μέτρο αυτό αποθαρρύνει έμπειρα στελέχη από άλλους φορείς να μεταταχθούν σε κρίσιμες υπηρεσίες και ανεξάρτητες αρχές, καθώς θα υποστούν μισθολογική μείωση σε σχέση με όσα δικαιωματικά θα έπρεπε να λάβουν βάσει του ν. 5042/2023.
Πρόταση: Ζητείται η απαλοιφή του δευτέρου εδαφίου της παρ. 1 («Το ύψος της προσωπικής διαφοράς… δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως»), ώστε η προσωπική διαφορά να υπολογίζεται οριζόντια και ισότιμα για όλο το προσωπικό, χωρίς διακρίσεις.
Η θέσπιση του πλαφόν των 300€ (μικτά) είναι νομικά και ηθικά προβληματική, καθώς παραβιάζει τη βασική συνταγματική αρχή της «ίσης αμοιβής για ίση εργασία». Δημιουργεί υπαλλήλους δύο ταχυτήτων εντός της ίδιας υπηρεσίας με το ίδιο επίπεδο προσόντων, επιφορτισμένων με τα ίδια ακριβώς καθήκοντα. Μάλιστα στην περίπτωση πχ της ΕΛΣΤΑΤ η οποία εκπροσωπεί τη χώρα και αναφέρεται απευθείας στη Eurostat, άμεσο θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μιλάμε για σαφώς αυξημένα καθήκοντα, με ότι αυτό συνεπάγεται σε θέματα ευθύνης και αξιοπιστίας. Και τα ίδια αυτά καθήκοντα εντός της υπηρεσίας δεν είναι δυνατόν να αμείβονται διαφορετικά συναρτήσει του χρόνου ένταξης στην υπηρεσία.
Κυριότερα όμως, το πλαφόν είναι ένα όριο που φαίνεται ότι τέθηκε αυθαίρετα, αχρείαστο και ανώφελο δημοσιονομικά, καθώς το επιπλέον κόστος που ενδέχεται να προκύψει είναι αμελητέο, αν υπολογίσουμε το μικρό αριθμό υπαλλήλων που αυτή τη φορά διεκδικούν την ΠΔ, οι οποίοι είναι απόφοιτοι ΠΕ με μεταπτυχιακά και διδακτορικά.
Συνεπώς η νομικά προβληματική θέσπιση του πλαφόν θα ανοίξει έναν νέο κύκλο δυσαρέσκειας, αμφισβήτησης και νομικής προσβολής, κυρίως όμως είναι αχρείαστη υπολογιζόμενου του μηδαμινού δημοσιονομικού οφέλους που ενδέχεται να παράγει.
Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς με το Άρθρο 53 κινείται στη σωστή κατεύθυνση, όμως η εισαγωγή του πλαφόν των 300 ευρώ ακυρώνει την προσπάθεια, καθώς μια υφιστάμενη αδικία δεν διορθώνεται με τη θέσπιση μιας νέας. Είναι οξύμωρο το όριο των 300 ευρώ, που με τον ν. 5193/2025 θεσπίστηκε ως δίχτυ ασφαλείας για να προστατεύσει τους υπαλλήλους από τον συμψηφισμό των αυξήσεων, να μετατρέπεται τώρα σε εργαλείο περικοπής και οριζόντιου «κόφτη».
Το επιχείρημα του δημοσιονομικού κόστους δεν ευσταθεί, καθώς η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί μια μόνιμα διογκούμενη δαπάνη· βάσει του νόμου του 2025, τα ποσά άνω των 300 ευρώ συμψηφίζονται ήδη κατά 50% με τις αυξήσεις των κλιμακίων, άρα η δαπάνη αποσβένεται σταδιακά από μόνη της. Με το πλαφόν αυτό το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η δημιουργία υπαλλήλων πολλαπλών ταχυτήτων στο ίδιο γραφείο, με τα ίδια προσόντα και καθήκοντα.
Παράλληλα, η γενική διατύπωση «και εφεξής» αφήνει παράθυρο για νομικές παρερμηνείες στο μέλλον. Αν δεν αποσαφηνιστεί πλήρως, οι συνάδελφοι που θα διοριστούν ή θα μεταταχθούν μετά τη δημοσίευση του νέου ΦΕΚ κινδυνεύουν να βρεθούν ξανά αποκλεισμένοι και στην ίδια μειονεκτική μοίρα. Για την τήρηση της αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία, πρέπει να απαλειφθεί το ανώτατο όριο των 300 ευρώ και η ρύθμιση να ισχύσει οριζόντια και ενιαία για όλο το τωρινό και μελλοντικό προσωπικό.
ΆΡΘΡΟ 53:Το πλαφόν των 300€ και η διαφοροποίηση βάσει ημερομηνίας μετάταξης δημιουργούν κατάφωρη αδικία και μόνιμες μισθολογικές ανισότητες για ίση εργασία. Ο συμψηφισμός ακυρώνει κάθε πραγματική αύξηση.
Απαιτείται η κατάργηση του πλαφόν, η εφαρμογή ενιαίων όρων όπως το 2023 και η ουσιαστική προστασία των αποδοχών.
Η προτεινόμενη ρύθμιση δημιουργεί απαράδεκτες μισθολογικές ανισότητες μεταξύ υπαλλήλων που έχουν τα ίδια προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και εκτελούν τα ίδια καθήκοντα, αποκλειστικά λόγω της ημερομηνίας διορισμού ή μετάταξης.
Το πλαφόν των 300€ είναι αυθαίρετο και οδηγεί σε μόνιμες απώλειες αποδοχών, ακυρώνοντας στην πράξη τον σκοπό της προσωπικής διαφοράς. Παράλληλα, ο συμψηφισμός με τις μισθολογικές αυξήσεις στερεί από τους υπαλλήλους κάθε πραγματική βελτίωση εισοδήματος.
Απαιτείται η άμεση κατάργηση του πλαφόν, η εφαρμογή ενιαίων κανόνων για όλους όπως το 2023, η ενσωμάτωση της προσωπικής διαφοράς στον βασικό μισθό και η κατάργηση του συμψηφισμού, ώστε να αποκατασταθεί η αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν, δεδομένης της εκτόξευσης του κόστους ζωής. Το πλαφόν θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο και ως σοβαρότατος λόγος αποχώρησης από το Δημόσιο νεοδιόριστων συναδελφισσών και συναφέλφων, ειδικά από την κοινότητα των μηχανικών, καθιστώντας το έργο των ήδη υποστελεχωμένων δημοσίων υπηρεσιών δυσχερέστερο.
Επί της προωθούμενης ρύθμισης του άρθρου 53 του σχεδίου νόμου «Μέτρα αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης και ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, μισθολογικές και φορολογικές διατάξεις, ρυθμίσεις για τον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου, ρυθμίσεις για την Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων και βελτίωση του πλαισίου για τα παίγνια, ρυθμίσεις για την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Ανώνυμη Εταιρεία και λοιπές διατάξεις», θα ήθελα να αναφέρω τα εξής:
Στην παρ. 1 της εν λόγω διάταξης μπαίνει πλαφόν στην καταβολή της προσωπικής διαφοράς. Η παρούσα ρύθμιση θέτει ζήτημα διάκρισης των υπαλλήλων που λαμβάνουν την προσωπική διαφορά με προγενέστερες θεσμοθετημένες διατάξεις, γεγονός που αντίκειται στην συνταγματική αρχή της ισότητας. Το δίκαιο θα ήταν να δοθεί η προσωπική διαφορά όπως και τα προηγούμενα χρόνια. Μια πρόταση θα ήταν όπως δόθηκε με το άρθρο 64 του ν. 5042/2023.
Σημαντική επισήμανση που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι ότι η πλειοψηφία των νεοδιορισμένων υπαλλήλων ανήκουν στα χαμηλότερα μισθολογικά κλιμάκια.
Επίσης θα πρέπει να υπάρξει μέριμνα για όλους τους υπάλληλους που αφορά η συγκεκριμένη ρύθμιση ή που ήδη λαμβάνουν προσωπική διαφορά με προηγούμενες αποφάσεις, να θεσμοθετηθεί ελάχιστο ποσό 300 ευρώ προσωπικής διαφοράς.
Με τις ανωτέρω τροποποιήσεις διορθώνονται οι μισθολογικές ταχύτητες μεταξύ των υπαλλήλων με τα ίδια καθήκοντα και δημιουργείται αίσθημα κοινωνικής δικαιοσύνης.
Ας μην κρύβεται…Δεν πρόκειται περί «προσωπικής διαφοράς» αλλά περί επιδόματος. Η έννοια της προσωπικής διαφοράς έχει εξισορροπητικό ρόλο και αποσκοπεί σε ίση αντιμετώπιση μισθολογικά της παροχής όμοιας εργασίας βάσει ίδιων προσόντων, καθηκόντων και ευθύνης. Επομένως, δεν υπόκειται σε «όρια» και πλαφόν αλλά αποσκοπεί στην πλήρη εξομοίωση των απολαβών εργαζομένων με τα ίδια χαρακτηριστικά γνωρίσματα. Ως εκ τούτου, εάν δεν έχετε σκοπό να φέρετε αυτήν την εξομοίωση και να άρετε αποτελεσματικά τις ανισότητες που υπάρχουν, καλύτερα απαλείψτε τον όρο «προσωπική διαφορά», ώστε να μην αλλοιώνεται και η σχετική έννοια αλλά και απορρέουσες εξ΄αυτής αξιώσεις.
Η διάκριση μεταξύ υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία μετάταξης (πριν ή μετά την 1/4/2023) είναι αδικαιολόγητη και οδηγεί σε άνιση μισθολογική μεταχείριση για ίση εργασία.
Επιπλέον, το πλαφόν των 300€ στην προσωπική διαφορά δεν καλύπτει τις πραγματικές απώλειες και παγιώνει την αδικία.
Ζητείται η εφαρμογή των ίδιων όρων με το 2023, χωρίς χρονικούς και χρηματικούς περιορισμούς.
Πρόκειται για ένα παντελώς άνισο και άδικο άρθρο, το οποίο οδηγεί σε διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων που εργάζονται στο ίδιο αντικείμενο, διαθέτουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και έχουν αντίστοιχη προϋπηρεσία, απλώς και μόνο επειδή ο ένας μετατάχθηκε ή διορίστηκε λίγους μήνες νωρίτερα (πριν την 1/4/2023).
Η διάκριση αυτή δεν δικαιολογείται από αντικειμενικά κριτήρια και παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης.
Για τον λόγο αυτό, θα πρέπει να εφαρμοστεί η ίδια διάταξη υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς που ισχύει για τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν πριν τον Απρίλιο του 2023, χωρίς περιορισμούς, ώστε να αποφευχθεί μια κατάφωρη αδικία εις βάρος των νεότερων υπαλλήλων.
Το πλαφόν των 300€ στην προσωπική διαφορά δεν διασφαλίζει την ουσιαστική προστασία των αποδοχών, καθώς σε πολλές περιπτώσεις δεν καλύπτει τη πραγματική μισθολογική απώλεια μετά από μετάταξη.
Ζητείται η εφαρμογή των ίδιων όρων που ίσχυσαν το 2023, χωρίς περιορισμό στο ύψος της προσωπικής διαφοράς, ώστε να διασφαλίζεται η πλήρης και δίκαιη κάλυψη των αποδοχών.
Το προβλεπόμενο πλαφόν των 300€ αλλοιώνει τον σκοπό της ρύθμισης και οδηγεί σε άνιση μεταχείριση. Θα πρέπει να ισχύσει το ίδιο καθεστώς με το 2023, χωρίς περιορισμούς, ώστε η προσωπική διαφορά να καλύπτει πλήρως τη μισθολογική απώλεια.
εχετε διαπραξει αδικια στο εξης: ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΥΠΟΙΚ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΩΝ 500 ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΟΠΟΥ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΟ 2019 ΕΙΧΕ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΙ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 500 ΕΥΡΩ. ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΥΣΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΤΟ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΚΛΙΜΑΚΙΟ ΟΤΑΝ ΦΤΑΝΕΙ ΤΟ ΠΛΑΦΟΝ ΤΩΝ 300 ΕΥΡΩ ΕΜΑΣ ΜΑς ΕΧΕΙ ΚΟΠΕΙ ΠΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΣΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΜΙΚΤΑ 200 ΕΥΡΩ! ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΒΑΣΕΙ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΣΑΣ ΠΟΛΥ ΚΑΤΩ ΠΙΑ ΑΠΟ ΤΑ 300 ΕΥΡΩ ΠΛΑΦΟΝ ΠΟΥ ΒΑΖΕΤΕ ΤΩΡΑ? ΑΥΞΗΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΙ ΣΕ ΜΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΑΒΑΝΙ ΤΩΝ 300 ΕΥΡΩ ΜΕΙΚΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΚΑΛΕΙΣΘΕ. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΤΕ ΕΙΤΕ ΤΟΝ ΠΕΡΣΙΝΟ ΝΟΜΟ ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΤΑ 300 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΕΙΤΕ ΒΑΛΕΤΕ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗΝ ΥΠΑΡΧΟΥΣΑ ΡΥΘΜΙΣΗ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΠΟΥ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΕΙΜΑΣΤΕ 500 ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΝΑ ΑΥΞΗΘΕΙ Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΤΑ 300 ΜΑΞ.
Με την προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53, η εισαγωγή του ανώτατου ορίου των τριακοσίων (300) ευρώ, καταστρατηγεί το δικαίωμα ίσης αμοιβής για ίση εργασία και την ίδια την έννοια της προσωπικής διαφοράς. Υπάλληλοι μο όμοια προσόντα θα αμοίβονται διαφορετικά με βάση την ημερομηνία πρόσληψης, κριτήριο αβάσιμο ειδικά για υπαλλήλους του δημοσίου τομέα.
Είναι απαραίτητο να απαλειφθεί το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 σχετικά με το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς πρέπει να γίνει δίκαια και μόνιμα. Επίσης, πρέπει να καταργηθεί ο συμψηφισμός της Π.Δ. με τη λήψη μισθολογικών κλιμακίων και να ενσωματωθεί η Π.Δ. στον βασικό και συντάξιμο μισθό.
Η μαζική φυγή, ακόμα και νεοδιορισμένων υπαλλήλων, από το δημόσιο δεν μπορεί παρά να συνεχιστεί όταν η πολιτεία αποδεικνύει με προτάσεις όπως αυτή του πλαφόν των 300 ευρώ ότι δεν τους αντιμετωπίζει ως ισότιμους και δεν υπάρχει η πρόθεση σεβασμού προς την εργασία που παρέχουν.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν, δεδομένης της εκτόξευσης του κόστους ζωής. Το πλαφόν θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο και ως σοβαρότατος λόγος αποχώρησης από το Δημόσιο νεοδιόριστων συναδελφισσών και συναφέλφων, ειδικά από την κοινότητα των μηχανικών, καθιστώντας το έργο των ήδη υποστελεχωμένων δημοσίων υπηρεσιών δυσχερέστερο.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις. Πρόκειται για παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
το προτεινόμενο άρθρο 53 eπεκτείνει την εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η.4.2023.
Eξακολουθεί να εγείρει σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας και ίσης μεταχείρισης. Ειδικότερα, η διάταξη διατηρεί διαφοροποιήσεις στις αποδοχές υπαλλήλων που υπηρετούν στον ίδιο φορέα, κατέχουν την ίδια θέση, διαθέτουν τα ίδια τυπικά προσόντα και ασκούν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα, αποκλειστικά και μόνο λόγω του χρόνου διορισμού ή μετάταξής τους. Με τον τρόπο αυτό παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της ισότητας του άρθρου 4 του Συντάγματος, καθώς και η θεμελιώδης αρχή «ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας», η οποία απορρέει τόσο από το εθνικό όσο και από το ευρωπαϊκό δίκαιο.
Η θέσπιση ανώτατου ορίου προσωπικής διαφοράς ύψους 300 ευρώ μηνιαίως οδηγεί σε περιπτώσεις όπου υπάλληλοι με τα ίδια ακριβώς καθήκοντα εξακολουθούν να λαμβάνουν διαφορετικές αποδοχές χωρίς αντικειμενικό και εύλογο λόγο που να συνδέεται με την εργασία που παρέχουν. Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση δεν στηρίζεται σε διαφοροποίηση καθηκόντων, ευθύνης, παραγωγικότητας ή προσόντων, αλλά σε ένα τυχαίο κριτήριο( το χρόνο διορισμού ή χρόνο μετάταξης), γεγονός που αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης.
Για τον λόγο αυτό κρίνεται αναγκαία η πλήρης άρση των μισθολογικών ανισοτήτων μεταξύ υπαλλήλων που τελούν υπό τις ίδιες υπηρεσιακές και μισθολογικές συνθήκες, χωρίς περιορισμούς και εξαιρέσεις που αναπαράγουν διακρίσεις. Μόνο έτσι θα διασφαλιστεί η πλήρης συμμόρφωση της διάταξης με τις συνταγματικές επιταγές περί ισότητας και η εφαρμογή της αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία.
Άρθρο 53: Πρέπει να δοθούν επαρκή κίνητρα να μπουν ή να παραμείνουν στο Δημόσιο οι νεοδιόριστοι, που ούτως ή άλλως έχουν χαμηλές απολαβές λόγω χαμηλού μισθολογικού κλιμακίου. Σύμφωνα με τα στατιστικά, οι περισσότεροι που διορίστηκαν με τον τελευταίο διαγωνισμό έχουν πολυετή εμπειρία, συχνά στον ιδιωτικό τομέα (που δεν αναγνωρίζεται μισθολογικά) και προσφέρουν γνώσεις και δεξιότητες απολύτως απαραίτητες για τις Υπηρεσίες. Το άνω όριο στην χορήγηση της ΠΔ αποτελεί άδικη αντιμετώπιση των νεοδιορίστων συγκριτικά με τους συναδέλφους που την έλαβαν με τις προηγούμενες διατάξεις.
«Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως.» πρέπει να διαγραφεί. Η θέσπιση ανώτατου ορίου στην προσωπική διαφορά διατηρεί τις μισθολογικές ανισότητες μεταξύ εργαζομένων που εκτελούν την ίδια εργασία και παραβιάζει την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας. Αντί να επιλύει το πρόβλημα, η διάταξη διαιωνίζει την ύπαρξη εργαζομένων δύο μισθολογικών ταχυτήτων. Η ρύθμιση οφείλει να διασφαλίζει την πλήρη μισθολογική εξομοίωση και την ίση μεταχείριση όλων των εργαζομένων.
Προτείνεται η πλήρης κατάργηση της προσωπικής διαφοράς για όλους τους υπαλλήλους του δημοσίου τομέα, διότι πρόκειται για κατάφωρη μισθολογική διάκριση εις βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας των ΔΥ, οι οποίοι δεν λαμβάνουν καμία προσωπική διαφορά. Δεν είναι δυνατόν υπάλληλοι λόγω προσωπικής διαφοράς (και διαφόρων άλλων «δώρων» τύπου εξαιρεσίμων σε συγκεκριμένη υπηρεσία του Υπουργείου Οικονομικών κλπ) να αμοίβονται περισσότερο από προϊσταμένους τμημάτων, πόσο μάλλον διευθύνσεων (!) άλλων Υπουργείων. Με το υπάρχον σύστημα καταστρατηγείται κάθε έννοια ίσης αμοιβής για ίση εργασία. Πρέπει να δημιουργηθεί από το 0 ένα νέο μισθολογικό καθεστώς για το σύνολο των αμοιβών στο δημόσιο που να λαμβάνει υπόψη του, όπως στην ΑΑΔΕ, το περίγραμμα θέσης εργασίας (άρα τα καθήκοντα που θα ασκεί ο υπάλληλος), και με βάση αυτό + το ενιαίο μισθολόγιο να καθορίζεται ο μισθός ενός υπαλλήλου και όχι απλά επειδή ένας υπάλληλος ΔΕ επειδή έτυχε να είναι σε υπηρεσία με ΠΔ, εξαιρέσιμα κλπ να παίρνει μισθό μεγαλύτερο από τμηματάρχη ή απόφοιτο ΕΣΔΔΑ, γιατί άλλη η εργασία και τα καθήκοντα του ενός, άλλη η εργασία και τα καθήκοντα του άλλου.
Άρθρο 53: Απαράδεκτο το πλαφόν των 300 ευρώ. Είναι ευκαιρία σε συνδυασμό με την απόδοση εφεξής της ΠΔ σε όλους τους νεοδιόριστους και μεταταγμένους υπαλλήλους όπως σωστά έχει προβλεφθεί στον νόμο, να εξαλειφθεί οποιαδήποτε ανισότητα την οποία θα συνεχίσει η ύπαρξη του πλαφόν. Να αφαιρεθεί από το σχέδιο νόμου.
Η πρόβλεψη ανώτατου ορίου 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά αναιρεί στην πράξη τον σκοπό της ρύθμισης. Διατηρεί αδικαιολόγητες μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ εργαζομένων με τα ίδια καθήκοντα και προσόντα, διαιωνίζοντας το καθεστώς των «δύο ταχυτήτων». Η διάταξη πρέπει να απαλειφθεί, ώστε να αποκατασταθεί πλήρως η αρχή της ίσης αμοιβής για την ίδια εργασία.
Άρθρο 53 -αντικατάσταση της φράσης «έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023» με τη φράση «υπηρετεί από την 1η Απριλίου 2023».
1. Σε ό,τι αφορά την παρ. 1 του άρθρου 53, η οποία αναφέρει «έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023», επισημαίνεται ότι υπάρχουν υπάλληλοι οι οποίοι δεν έχουν διοριστεί ή μεταταχθεί, αλλά υπηρετούν στους συγκεκριμένους φορείς κατόπιν οργανωτικών μεταβολών, όπως η συγχώνευση της ΓΓΠΣΔΔ με τη ΓΓΠΣΨΔ.
Για την αποφυγή αδικιών και τον αποκλεισμό υπαλλήλων που υπηρετούν στους φορείς αυτούς από την κρίσιμη ημερομηνία και εφεξής, προτείνεται η αντικατάσταση της φράσης «έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023» με τη φράση «υπηρετεί από την 1η Απριλίου 2023».
Συγκεκριμένα, προτείνεται η ακόλουθη διατύπωση:«Οι παρ. 1, 3, 4 και 5 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (Α΄ 88), περί επέκτασης προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους, εφαρμόζονται στο προσωπικό που υπηρετεί από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, καθώς και στο προσωπικό των ανεξάρτητων αρχών και λοιπών φορέων της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023 (Α΄ 91).»
2. Να αρθεί η αδικία του πλαφόν των 300€.
Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις και με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν.
Αλλοιώς προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων» (υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία με τα ίδια προσόντα, ίδια προϋπηρεσία, ίδες αρμοδιότητες, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις, παλιοί εναντίον νέων)
Επίσης παραβιάζεται η αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας.
Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Η παροχή προσωπικής διαφοράς δείχνει προεκλογική και παραβιάζει τις αρχές του ενιαίου μισθολογίου. Οι κανόνες είναι γνωστοί από πριν και ο υποψήφιος για διορισμό ή μετάταξη δεν δύναται να ζητά υπέρογκες αυξήσεις που επιβαρύνουν τους φορολογούμενους πολίτες.
Με την εισαγωγή πλαφόν τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για πλαφόν στα 300 ευρώ μικτά γιατί εξακολουθεί να υφίσταται η ανισότητα σε σχέση με αυτούς που έλαβαν την Π.Δ. βάσει της νομοθετικής ρύθμισης του 2023 όπου το πλαφόν αυτό δεν υπήρχε!!!
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Ως προς το Άρθρο 53: Το ανώτατο όριο των 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά με μόνο κριτήριο την ημερομηνία μετάταξης/διορισμού επιτείνει την αδικία και ανισότητα που επιχειρεί ο νομοθέτης να διορθώσει με την απόδοση προσωπικής διαφοράς. Σε προηγούμενες περιπτώσεις, η προσωπική διαφορά είχε αποδοθεί σε νεοδιορισθέντες/μεταταχθέντες υπαλλήλους χωρίς κάποιο πλαφόν στο όριο αμοιβής, οπότε και τώρα μια διάταξη που μνημονεύει τον τελευταίο νόμο αναφέροντας ότι τον επεκτείνει, θα έπρεπε να λειτουργεί με τους ίδιους ακριβώς όρους. Συνεπώς θα πρέπει να αφαιρεθεί οποιοδήποτε πλαφόν στο ύψος της υπολογιζόμενης προσωπικής διαφοράς.
Αθρο 53. Με την εισαγωγή του πλαφον των 300ευρω μηνιαίως δυστυχώς προκυπτει μιά νέα μισθολογική ανισότητα.Η διαφορετική αμοιβή δεν συνάδει με τις αρχές της ισότητας.
Πρόκειται για ένα παντελώς άνισο και άδικο άρθρο το οποίο καθιστά συναδέλφους που βρίσκονται στο ίδιο γραφείο, έχουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και επιτελούν την ίδια εργασία, να αμείβονται διαφορετικά απλά επειδή και μόνο ο ένας μετατάχθηκε στη θέση αυτή νωρίτερα από τον άλλον έστω και κάποιους μήνες (δηλαδή πριν τις 1/4/2023).Θα μπορούσε να εφαρμοστεί η ίδια διάταξη υπολογισμού Προσωπικής Διαφοράς που ισχύει ήδη για τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν πριν τον Απρίλιο του 2023, αλλιώς θα συντελεστεί μια κατάφωρη αδικία για τους «νεότερους»!
Σχετικά με το άρθρο 53, θεωρώ θετική την επέκταση της προσωπικής διαφοράς στους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023, καθώς αποκαθίσταται μια προφανής μισθολογική ανισότητα μεταξύ υπαλλήλων με τα ίδια προσόντα και καθήκοντα.Ωστόσο, θεωρώ ότι το ανώτατο όριο των 300 ευρώ μηνιαίως δεν είναι δίκαιο. Η προσωπική διαφορά θα πρέπει να υπολογίζεται με τον ίδιο τρόπο για όλους τους δικαιούχους, χωρίς πλαφόν, ώστε να αποτυπώνει την πραγματική μισθολογική διαφορά που καλείται να καλύψει.Επιπλέον, δεδομένου ότι το άρθρο 53 τίθεται σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 2026, κρίνεται αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι οι δικαιούχοι θα λάβουν τα αντίστοιχα ποσά από την ημερομηνία αυτή, χωρίς καθυστερήσεις στην εφαρμογή της διάταξης.Η κατάργηση του πλαφόν των 300 ευρώ θα συνέβαλλε ουσιαστικά στην ίση μεταχείριση των δημοσίων υπαλλήλων και στην πλήρη αποκατάσταση των μισθολογικών διαφορών που εξακολουθούν να υφίστανται.
Επί του άρθρου 53 , πρέπει να παραληφθεί το «ταβάνι» των 300 ευρώ γιατί με το όριο αυτό η αδικία παραμένει και δεν επέρχεται η επιδιωκόμενη ισορροπία μεταξύ των υπαλλήλων!
ΆΡΘΡΟ 53: Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς
Όσοι παίρνουν ήδη προσωπική διαφορά του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (Α΄ 88) και παίρνουν λιγότερο από 300 ευρώ, θα επεκταθεί και σε αυτούς η διαφορά μέχρι του ποσού των 300 ευρώ?
Για να υπάρχει ίση μεταχείριση μεταξύ των συναδέλφων θα πρέπει να αφαιρεθεί το πλαφόν στο άρθρο 53. Αλλιώς και πάλι υπάρχει διαφορετική μεταχείριση ανάμεσα σε υπαλλήλους που κάνουν την ίδια εργασία.
Σχόλιο επί του άρθρου 53
Να καταργηθεί η πρόταση «Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως». Η προσωπική διαφορά να υπολογιστεί αναλογικά σύμφωνα με τα άρθρα 28 και 29 του ν. 4024/2011, όπως ίσχυαν πριν την κατάργησή τους, καθώς και με τα άρθρα 26 και 27 του ν. 4354/2015, όπως υπολογίστηκε και για τους υπαλλήλους που αναφέρονται στην παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023. Η αναφερόμενη πρόταση αναιρεί τον εξισωτικό χαρακτήρα της προσωπικής διαφοράς καθώς τίθεται «μισθολογική» διάκριση μεταξύ υπαλλήλων που υπηρετούν στην ίδια υπηρεσία και επιτελούν τις ίδιες εργασίες.
Γιατί μπαίνει για πρώτη φορά το πλαφόν; Γιατί να ξεκινήσει νέο κύμμα αντιδράσεων με τις νέες ανισότητες που θα προκύψουν; Γιατί δεν λύνετε το θέμα οριστικά; Γιατί αδικείτε τόσο τους νέους που με τόση κατάρτιση έχουν πασχίσει απλώς να αντιμετωπιστούν ισάξια με τους συναδέλφους τους; Τι θα εξοικονομήσει ο κρατικός προϋπολογισμός από αυτή την περικοπή σε σχέση με το κύμα αντιδράσεων και το αίσθημα αδικίας που προκαλεί; Και μάλιστα αυτή η περικοπή μπαίνει τη στιγμή που υπάρχει τέτοια εκτόξευση τιμών. Που ο υφιστάμενος μισθός είναι ήδη αποδυναμωμένος σε αξία σε σχέση με την αγοραστική του δύναμη. Που οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα είναι από τους πιο χαμηλά αμειβόμενους. Που έχουν περικοπεί τα δώρα. Πόση άλλη αποδυνάμωση και απαξίωση κ. Υπουργέ;
Με την προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53, εισάγεται για πρώτη φορά ανώτατο όριο (πλαφόν) 300€ στην προσωπική διαφορά των υπαλλήλων που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από 1/4/2023. Η μη απόδοση της πλήρους προσωπικής διαφοράς παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της ισότητας και το δικαίωμα για «ίση αμοιβή για ίση εργασία».Το πλαφόν των 300€ συντηρεί αδικαιολόγητα την ύπαρξη υπαλλήλων «πολλαπλών ταχυτήτων» και είναι απαραίτητο να απαληφθεί ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης, καθολική και δίκαιη μισθολογική εξίσωση όλων των εργαζομένων.
Με την προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53, η εισαγωγή του ανώτατου ορίου (πλαφόν) των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως, έρχεται σε αντίθεση με την επίλυση της μισθολογικής ανισότητας. Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ παραμένει. Υπάρχουν υπάλληλοι διαφορετικών ταχυτήτων μέσα στο ίδιο γραφείο, με τα ίδια προσόντα και τα ίδια καθήκοντα.
Για την τήρηση της βασικής αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία, είναι απαραίτητο να απαλειφθεί το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 σχετικά με το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς πρέπει να γίνει ομοιόμορφα, με ενιαίους κανόνες, διασφαλίζοντας δίκαια και μόνιμα τόσο τους τωρινούς όσο και τους μελλοντικούς υπαλλήλους. Επίσης πρέπει να καταργηθεί ο συμψηφισμός της Π.Δ. με τη λήψη μισθολογικών κλιμακίων και να ενσωματωθεί η Π.Δ. στον βασικό και συντάξιμο μισθό. Μόνο έτσι θα υπάρξουν πραγματικές αυξήσεις για την καταπολέμηση της ακρίβειας και του πληθωρισμού.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Ως προς το Άρθρο 53: Το ανώτατο όριο των 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά με μόνο κριτήριο την ημερομηνία μετάταξης/διορισμού επιτείνει την αδικία και ανισότητα που επιχειρεί ο νομοθέτης να διορθώσει με την απόδοση προσωπικής διαφοράς. Σε προηγούμενες περιπτώσεις, η προσωπική διαφορά είχε αποδοθεί σε νεοδιορισθέντες/μεταταχθέντες υπαλλήλους χωρίς κάποιο πλαφόν στο όριο αμοιβής, οπότε και τώρα μια διάταξη που μνημονεύει τον τελευταίο νόμο αναφέροντας ότι τον επεκτείνει, θα έπρεπε να λειτουργεί με τους ίδιους ακριβώς όρους. Συνεπώς θα πρέπει να αφαιρεθεί οποιοδήποτε πλαφόν στο ύψος της υπολογιζόμενης προσωπικής διαφοράς.
Το πλαφόν των 300 ευρώ στο άρθρο 53 είναι ξεκάθαρο συνταγματικό φάουλ.Δεν γίνεται δύο άνθρωποι με τα ίδια προσόντα και τις ίδιες ευθύνες να έχουν τέτοια μισθολογική απόκλιση μόνο και μόνο επειδή ο ένας διορίστηκε μετά τον Απρίλιο του 2023. Αυτό παραβιάζει ευθέως την αρχή της ισότητας και της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας.Αν η διάταξη περάσει ως έχει πάει καρφί για τα διοικητικά δικαστήρια, αφού οι προσφυγές για άνιση μεταχείριση είναι δεδομένες.
Πρόκειται για ένα παντελώς άνισο και άδικο άρθρο το οποίο καθιστά συναδέλφους που βρίσκονται στο ίδιο γραφείο, έχουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και επιτελούν την ίδια εργασία, να αμείβονται διαφορετικά απλά επειδή και μόνο ο ένας μετατάχθηκε στη θέση αυτή νωρίτερα από τον άλλον έστω και κάποιους μήνες (δηλαδή πριν τις 1/4/2023).Θα μπορούσε να εφαρμοστεί η ίδια διάταξη υπολογισμού Προσωπικής Διαφοράς που ισχύει ήδη για τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν πριν τον Απρίλιο του 2023, αλλιώς θα συντελεστεί μια κατάφωρη αδικία για τους «νεότερους»!
Άρθρο 53:
1. Αποκατάσταση της προσωπικής διαφοράς για υπαλλήλους που την λαμβάνουν αλλά την έχουν απωλέσει εν όλω ή εν μέρει λόγω προαγωγής, μισθολογικής εξέλιξης, αναγνώρισης τίτλων σπουδών ή αλλαγής κατηγορίας ή κλάδου από την έναρξη ισχύος του μέτρου.
2. Απόδοση πλήρους προσωπικής διαφοράς στους νεοεισερχόμενους υπαλλήλους, χωρίς πλαφόν.
3. Ενσωμάτωση της προσωπικής διαφοράς στον βασικό και συντάξιμο μισθό.
4. Κατάργηση του συμψηφισμού της προσωπικής διαφοράς με τη λήψη μισθολογικών κλιμακίων
Αν δεν είναι εφικτό δημοσιονομικά τα παραπάνω προτεινόμενα, κατά το ελάχιστο να δοθεί στους συναδέλφους που έχουν απωλέσει την προσωπική διάφορά λόγω αναγνώρισης πτυχίων, ωρίμανσης κλιμακίων κ.λ.π. το ποσό των 300€ ή να τροποποιηθεί το ημερομηνία μετάταξη – πρόσληψης από 1.4.2023 —> 1.1.2020.
Σχετικά με το Άρθρο 53:
1. Το ανώτατο όριο των 300 ευρώ που αναφέρεται στο άρθρο διατηρεί τις μισθολογικές ανισότητες εντός ίδιας υπηρεσίας – ίδιου τμήματος καθώς οι προηγούμενες νομοθετικές ρυθμίσεις δεν όριζαν ανώτατο όριο και όσοι έχουν λάβει ήδη προσωπική διαφορά με τις παλαιότερες ρυθμίσεις είχαν υψηλότερη αφετηρία ποσού. Επίσης, η προσωπική διαφορά που υπολογίζεται για τους περισσότερους υπαλλήλους (κατηγορίες ΔΕ, ΤΕ, ΠΕ χωρίς μεταπτυχιακό και ΠΕ με μεταπτυχιακό) χωρίς τον κόφτη στα 300 μικτά είναι είτε λιγότερο παραπάνω είτε πολύ περισσότερο παραπάνω από 300 ευρώ μικτά. Ακόμα και μια μικρή διαφορά της τάξεως των 70 ευρώ μικτών (περίπου 53 ευρώ πληρωτέο) το μήνα, είναι 645 ευρώ ετησίως – διόλου ευκαταφρόνητο ποσό αν λάβει κανείς υπόψη τους μισθούς πείνας/επιβίωσης των 900 και 1000 ευρώ που λαμβάνουμε και δεδομένου ότι στο δημόσιο δεν υπάρχει 13ος και 14ος μισθός.
2. Στο άρθρο αναφέρεται η πρόταση «..εφαρμόζονται στο προσωπικό που έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς..». Το κομμάτι αυτό είναι κακογραμμένο και πρέπει να αναδιατυπωθεί για να είναι σαφές και να αποφευχθούν τυχόν καθυστερήσεις ή μαζικές δικαστικές προσφυγές. Θα πρέπει να αναδιατυπωθεί ως εξής «..εφαρμόζονται στο προσωπικό που έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023 καθώς και στο προσωπικό που θα διορίζεται ή θα μετατάσσετε εφεξής στους φορείς..»
3. Στο άρθρο θα πρέπει να υπάρξει και πρόβλεψη για καταβολή αναδρομικών ποσών από την ημερομηνία ανάληψης καθηκόντων του κάθε υπαλλήλου. Επειδή έχουν περάσει 3 έτη από την προηγούμενη νομοθετική ρύθμιση, ένας υπάλληλος που διορίστηκε ή μετατάχθηκε λίγο μετά την προηγούμενη ψήφιση όχι μόνο έχασε για λίγο την προσωπική διαφορά αλλά έχει χάσει και 3 ολόκληρα έτη καταβολής της προσωπικής διαφοράς. Ακόμα και μια μικρή προσωπική διαφορά που θα υπολογιζόταν στο καθαρό ποσό των 200 ευρώ στα 3 έτη συσσωρεύεται στα 7.200 ευρώ που έχει χάσει ένας τέτοιος υπάλληλος.
Για όλα τα παραπάνω (κατάργηση του ανώτατου ορίου, καταβολή εφεξής σε όλους τους νέους υπαλλήλους και καταβολή αναδρομικών) δεν υπάρχει πραγματικό δημοσιονομικό κόστος, κυρίως λόγω των μαζικών συνταξιοδοτήσεων υπαλλήλων με πολύ μεγαλύτερες προσωπικές διαφορές. Για μια κυβέρνηση που πανηγυρίζει το υπερπλεόνασμα είναι τουλάχιστον έντιμο να δώσει μια πραγματική ανάσα βοήθειας στους υπαλλήλους των δημόσιων υπηρεσιών της!
Η προτεινόμενη διάταξη για την κατάργηση των ειδικών αποδοχών του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης κρίνεται λανθασμένη ενέχει τον κίνδυνο υποστελέχωσης και απώλειας εξειδικευμένου δυναμικού με την οριζόντια κατάργηση των αποδοχών αυτών θα προκύψει άμεση μείωση του εισοδήματος στελεχών υψηλής επιστημονικής κατάρτισης, παράλληλα δημιουργείται πλήγμα στην αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου καθώς οι εργαζόμενοι που στελέχωσαν τη συγκεκριμένη υπηρεσία βασίστηκαν σε ένα θεσμοθετημένο νομικό πλαίσιο αποδοχών, η αιφνίδια ανατροπή του, ενώ δεν υφίσταται επιτακτικός λόγος δημοσίου συμφέροντος, έρχεται σε σύγκρουση με την αρχή της ασφάλειας δικαίου.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν, δεδομένης της εκτόξευσης του κόστους ζωής. Το πλαφόν θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο και ως σοβαρότατος λόγος αποχώρησης από το Δημόσιο νεοδιόριστων συναδελφισσών και συναφέλφων, ειδικά από την κοινότητα των μηχανικών, καθιστώντας το έργο των ήδη υποστελεχωμένων δημοσίων υπηρεσιών δυσχερέστερο.