Άρθρο 44
Μετονομασία των Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων σε Ανώτερες Σχολές Μουσικής Εκπαίδευσης – Τροποποίηση άρθρου 1 β.δ. 16/1966
- Στο άρθρο 1 του β.δ. 16/1966 (Α’ 7), περί διακρίσεων μουσικών ιδρυμάτων, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) τίθεται τίτλος, β) στο εισαγωγικό εδάφιο της παρ. 1 οι λέξεις «ιδιωτικά και μη» αντικαθίσταται από τις λέξεις «, δημόσια και ιδιωτικά», γ) η παρ. 2 αντικαθίσταται, δ) το κείμενο μεταφέρεται στη δημοτική και το άρθρο 1 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 1
Μουσικά Ιδρύματα – Ανώτερες Σχολές Μουσικής Εκπαίδευσης
- Τα μουσικά ιδρύματα, δημόσια και ιδιωτικά, διακρίνονται σε:
α) Ωδεία,
β) Μουσικές Σχολές,
γ) Συμφωνικές Ορχήστρες,
δ) Συγκροτήματα μουσικής δωματίου, και
ε) Χορωδίες.
- Η ανώτερη μουσική εκπαίδευση παρέχεται από τις Ανώτερες Σχολές Μουσικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.Μ.Ε.) δημόσιες και ιδιωτικές, όπως μετονομάζονται τα Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.) των περ. α) και β) της παρ. 1, τα οποία παρέχουν ανώτερη μουσική εκπαίδευση.».
- Όπου στην κείμενη νομοθεσία αναφέρεται ο όρος «Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.)», νοούνται οι Ανώτερες Σχολές Μουσικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.Μ.Ε).
Άρθρο 45
Επωνυμία – Προσωνυμία – Αντικατάσταση άρθρου 8 β.δ. 16/1966
Το άρθρο 8 του β.δ. 16/1966 (Α’ 7), περί προσωνυμίας των μουσικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, αντικαθίσταται ως εξής:
«Άρθρο 8
Επωνυμία – Προσωνυμία
- Κάθε Ανώτερη Σχολή Μουσικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.Μ.Ε.) διαθέτει επωνυμία στην ελληνική γλώσσα, στην οποία αναγράφονται υποχρεωτικά οι λέξεις «Ανώτερη Σχολή Μουσικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.Μ.Ε.)» και το είδος της Σχολής, ως δημόσιας ή ιδιωτικής.
- Η Α.Σ.Μ.Ε., εκτός της επωνυμίας, δύναται να διαθέτει και προσωνυμία στην ελληνική γλώσσα, η οποία ανταποκρίνεται στο είδος της Σχολής ή στον επιδιωκόμενο σκοπό. Η προσωνυμία είναι μοναδική και δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται από άλλη Α.Σ.Μ.Ε..
- Απαγορεύεται η επωνυμία ή η προσωνυμία της Α.Σ.Μ.Ε. να περιέχουν τις λέξεις «Ακαδημία», «Ανώτατη», «Ελληνική», «Εθνική», ή λέξεις παραπλανητικές για το επίπεδό της και τις παρεχόμενες εκπαιδευτικές υπηρεσίες.
- Η επωνυμία και η προσωνυμία της Α.Σ.Μ.Ε. μπορεί να αποδίδονται και σε γλώσσα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
- Η Α.Σ.Μ.Ε. οφείλει να αναγράφει την πλήρη επωνυμία και προσωνυμία της, όπως αναγράφονται στην άδεια ίδρυσης και λειτουργίας.».
Τα ήδη υπάρχοντα Μ.Ε.Ι. πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν την ιστορική τους επωνυμία ή προσωνυμία.
ΠΡΟΤΑΣΗ:
Διαβάθμιση στο Επίπεδο 6: Οι τίτλοι των ανώτερων μουσικών σπουδών (ειδικά στα Ανώτερα Θεωρητικά και τα Διπλώματα Οργάνων) πρέπει να αντιστοιχηθούν στο Επίπεδο 6, αναγνωρίζοντας τον πραγματικό χρόνο και το βάθος των σπουδών.
ΠΡΟΤΑΣΗ:
Διαβάθμιση στο Επίπεδο 6: Οι τίτλοι των ανώτερων μουσικών σπουδών (ειδικά στα Ανώτερα Θεωρητικά και τα Διπλώματα Οργάνων) πρέπει να αντιστοιχιστούν στο Επίπεδο 6, αναγνωρίζοντας τον πραγματικό χρόνο και το βάθος των πολυετών σπουδών.
Τα ήδη υπάρχοντα Μ.Ε.Ι. πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν την ιστορική τους επωνυμία ή προσωνυμία.
ΤΕΛΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ
Θέμα: Η αναβάθμιση της Μουσικής Εκπαίδευσης μέσω της αναγνώρισης της διοικητικής συνέχειας και της εκπαιδευτικής ενότητας.
Με την ολοκλήρωση της διαβούλευσης, το «Εναρμόνιο Ωδείο» (έτος ίδρυσης 1993) καταθέτει τις τελικές του θέσεις, εκπροσωπώντας την ανάγκη για μια δίκαιη και βιώσιμη μεταρρύθμιση:
ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ & ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ: Η αναβάθμιση σε Α.Σ.Μ.Ε. οφείλει να βασίζεται σε αντικειμενικά τεκμήρια ιστορικότητας. Μονάδες που λειτουργούν αδιαλείπτως επί δεκαετίες, έχοντας ελεγχθεί επανειλημμένα από το Κράτος και διαθέτοντας επικαιροποιημένες άδειες (π.χ. μεταστεγάσεις με σύγχρονες προδιαγραφές στατικής και πυρασφάλειας), πρέπει να εντάσσονται αυτοδίκαια στη νέα βαθμίδα. Κάθε άλλη πρόβλεψη θα προσέβαλε την αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης και της διοικητικής συνέπειας.
ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ: Η μουσική παιδεία είναι ενιαία. Η συλλειτουργία ΑΣΜΕ και ΒΑΣΜΕ υπό μία Ενιαία Διοικητική Άδεια στον ίδιο χώρο, είναι η μόνη εγγύηση για την παιδαγωγική συνέχεια του σπουδαστή. Η ανησυχία δεκάδων παλαιών σχολών για τον κίνδυνο υποβάθμισης των σπουδών στη Βασική βαθμίδα, επιβεβαιώνει ότι η αποφυγή του διοικητικού κατακερματισμού είναι ζωτικής σημασίας.
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΡΟΦΙΛ & ECTS: Υποστηρίζουμε τη ρητή πρόβλεψη για απόδοση ECTS (120-180 μονάδες) στους τίτλους σπουδών, ώστε να καταστούν οι απόφοιτοί μας ισότιμοι πολίτες του Ευρωπαϊκού Χώρου Εκπαίδευσης. Η αναγνώριση του μόχθου των σπουδαστών μας αποτελεί ηθική και εκπαιδευτική υποχρέωση της Πολιτείας.
Η σιωπή μεγάλου μέρους του κλάδου δεν σημαίνει αποδοχή, αλλά αγωνία για την επόμενη μέρα. Το «Εναρμόνιο Ωδείο» παραμένει αρωγός σε μια μεταρρύθμιση που σέβεται την ιστορία και την προσφορά των αυτοτελών Ωδείων στη χώρα μας.
Με εκτίμηση,
Οι Νόμιμες Εκπρόσωποι:Πηνελόπη Νασιάκου – Καλλιόπη Δασκαλάκη Ο.Ε.
Τα ήδη υπάρχοντα Μ.Ε.Ι. πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν την ιστορική τους επωνυμία ή προσωνυμία.
Τα ήδη υπάρχοντα Μ.Ε.Ι. πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν την ιστορική τους επωνυμία ή προσωνυμία.
Θέμα: Μετάβαση όλων των υφιστάμενων ωδείων στο καθεστώς ΑΣΜΕ (άρθρα 44-45 & 57).
Τα άρθρα 44-45 προβλέπουν τη μετονομασία των υφιστάμενων Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Μ.Ε.Ι., δηλαδή ωδείων και μουσικών σχολών) σε Ανώτερες Σχολές Μουσικής Εκπαίδευσης (ΑΣΜΕ), γεγονός που δημιουργεί την εύλογη προσδοκία ότι όλα τα νομίμως λειτουργούντα ωδεία εντάσσονται ισότιμα στο νέο καθεστώς.
Ωστόσο, το άρθρο 57 προβλέπει την έκδοση μελλοντικά Προεδρικών Διαταγμάτων για:
1. Σχολές Ανώτερης Μουσικής Εκπαίδευσης (ΑΣΜΕ)
2. Σχολές Βασικής Μουσικής Εκπαίδευσης (ΒΑΣΜΕ)
Η πρόβλεψη αυτή δημιουργεί αβεβαιότητα ως προς το εάν όλα τα υφιστάμενα Μ.Ε.Ι. θα διατηρήσουν τον χαρακτήρα της ανώτερης μουσικής εκπαίδευσης ή εάν μέρος αυτών ενδέχεται να χαρακτηριστεί ως ΒΑΣΜΕ, βάσει κριτηρίων που θα καθοριστούν μεταγενέστερα.
Η αβεβαιότητα αυτή προκαλεί σοβαρούς προβληματισμούς:
• Δημιουργεί ανασφάλεια δικαίου για φορείς που λειτουργούν επί δεκαετίες με κρατική άδεια και υπό ενιαίο θεσμικό καθεστώς.
• Ενδέχεται να οδηγήσει σε άνιση μεταχείριση μεταξύ υφιστάμενων ιδρυμάτων.
• Μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη φήμη, τη βιωσιμότητα και τη θεσμική αναγνώριση ωδείων που έχουν διαχρονικά συμβάλει στην επαγγελματική μουσική εκπαίδευση της χώρας.
Τα υφιστάμενα Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.) έχουν σαφή κατηγοριοποίηση τάξεων (προκαταρκτική, κατωτέρα, μέση, ανωτέρα), δηλαδή ήδη παρέχουν μουσική εκπαίδευση όλων των επιπέδων, από τη βασική μέχρι και την ανώτερη.
Θα πρέπει, συνεπώς, να καταστεί σαφές τι παραπάνω θα προσφέρει το άρθρο 57 και ποιος είναι ο σκοπός, αφού τα Μ.Ε.Ι., όπως θα μετονομαστούν σε ΑΣΜΕ, θα εξακολουθήσουν να λειτουργούν σύμφωνα με τις διατάξεις του β.δ. 16/1966 (Α’ 7) σε συνδυασμό με το β.δ. 57/1957 (Α΄ 229) και τον ν. 299/1976 (Α΄ 90).
Εξάλλου, τα ιδιωτικά μουσικά εκπαιδευτικά ιδρύματα υπόκεινται ήδη και σε αυστηρές κτιριολογικές προϋποθέσεις [άρθρο 10 ν. 3207/2003 και υπ’ αριθμ. ΥΠΠΟ/78036/2473/19.10.2004 υπουργική απόφαση «Καθορισμός προδιαγραφών κτηρίων για στέγαση Μουσικού Εκπαιδευτηρίου» (ΦΕΚ 1595/Β/2004)].
Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται σκόπιμο η μετάβαση στο καθεστώς ΑΣΜΕ που επιχειρείται με τα άρθρα 44-45 του σχεδίου του νόμου να είναι αδιαμφισβήτητη για όλα τα νομίμως λειτουργούντα Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, χωρίς περαιτέρω διατυπώσεις ή τυχόν ανατρεπτικές ερμηνείες στο μέλλον.
Απαιτούμε τη διασφάλιση της βιωσιμότητας όλων των υφιστάμενων ωδείων και μουσικών σχολών.Να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη μετάβαση τους στο νέο καθεστώς χωρίς επιπλέον κτιριολογικες και οικονομικές απαιτήσεις που πλήττουν την επιχειρηματική τους συνέχεια.
Ποιο θα είναι το μέλλον των ωδείων και μουσικών σχολών που δεν θα πληρούν τις προδιαγραφές;
Η κατοχή απολυτηρίου τίτλου ΒΑΣΜΕ να είναι υποχρεωτική για την εισαγωγή στις ΑΣΜΕ και στις αντίστοιχες σχολές ΑΕΙ.
Άρθρο 44
Οι συμφωνικές ορχήστρες, τα συγκροτήματα μουσικής δωματίου και οι χορωδίες δεν είναι σχολές μουσικής εκπαίδευσης.
1. Αστοχία του όρου «Εξορθολογισμός» (Άρθρο 42)
Το νομοσχέδιο κάνει λόγο για «εξορθολογισμό», υπονοώντας ότι η υφιστάμενη μουσική εκπαίδευση είναι ανορθολογική. Η πραγματικότητα είναι ότι τα Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.) λειτουργούν με υψηλά στάνταρ εδώ και δεκαετίες, παράγοντας το σύνολο του καλλιτεχνικού δυναμικού της χώρας. Οι όποιες στρεβλώσεις οφείλονται αποκλειστικά στον κακό συντονισμό ΥΠΠΟ και ΥΠΑΙΘ. Μάλιστα, τα τμήματα Μουσικολογίας των ΑΕΙ βασίζονται διαχρονικά στην προετοιμασία που παρέχουν τα Ωδεία, καθώς το αντικείμενο των Πανελλαδικών εξετάσεων (ειδικά μαθήματα) ήταν ακαδημαϊκά ελλιπές για τη διασφάλιση ουσιαστικών μουσικών ικανοτήτων. Η «αναβάθμιση» λοιπόν δεν μπορεί να ξεκινά από μια παραδοχή αποτυχίας των Ωδείων, αλλά από την αναγνώριση της προσφοράς τους.
2. Απαράδεκτη Ασάφεια Προδιαγραφών και Μεταβίβαση σε ΠΔ
Είναι νομικά και ηθικά αδιανόητο να τίθεται σε διαβούλευση ένα νομοσχέδιο που παραπέμπει το σύνολο των κρίσιμων ζητημάτων (κτιριολογικές προϋποθέσεις, προσόντα διδακτικού προσωπικού, όροι αδειοδότησης) σε μελλοντικό Προεδρικό Διάταγμα. Η διαβούλευση καθίσταται προσχηματική όταν ο ενδιαφερόμενος κλάδος δεν γνωρίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένα Ωδείο θα μετατραπεί σε ΑΣΜΕ. Απαιτούμε την άμεση δημοσιοποίηση των προδιαγραφών αυτών τώρα.
3. Επαγγελματική Αβεβαιότητα και Κίνδυνος Ανεργίας
Το σχέδιο νόμου αφήνει στο απόλυτο κενό χιλιάδες εργαζόμενους και επιχειρήσεις.
• Τι θα απογίνουν τα ωδεία που δεν θα πληρούν τις (αόριστες) προδιαγραφές για ΑΣΜΕ;
• Θα υποβιβαστούν σε «Σχολές Βασικής Μουσικής Εκπαίδευσης» χωρίς δικαίωμα έκδοσης επαγγελματικών τίτλων;
• Πώς διασφαλίζονται οι θέσεις εργασίας των καθηγητών σε αυτά τα ιδρύματα;
4. Η Παγίδα του Επιπέδου 5 και η Στελέχωση των ΑΣΜΕ
Η κατάταξη των τίτλων σπουδών των ΑΣΜΕ στο Επίπεδο 5 (αντίστοιχο ΙΕΚ) αποτελεί κατάφωρη υποτίμηση σπουδών που συχνά ξεπερνούν τη 10ετία. Επιπλέον, δημιουργείται η εύλογη ανησυχία ότι το Υπουργείο Παιδείας θα εφαρμόσει το μοντέλο του ΕΟΠΠΕΠ, απαιτώντας το 70-80% του προσωπικού να κατέχει τίτλους Επιπέδου 6 (ΑΕΙ). Αυτό θα οδηγήσει σε βίαιη έξοδο από το επάγγελμα χιλιάδων έμπειρων καθηγητών και διπλωματούχων ωδείων που δεν διαθέτουν ακαδημαϊκό πτυχίο, παρά την αποδεδειγμένη καλλιτεχνική τους επάρκεια.
5. Αιτήματα
• Διαβάθμιση στο Επίπεδο 6: Οι τίτλοι των ανώτερων μουσικών σπουδών (ειδικά στα Ανώτερα Θεωρητικά και τα Διπλώματα Οργάνων) πρέπει να αντιστοιχηθούν στο Επίπεδο 6, αναγνωρίζοντας τον πραγματικό χρόνο και το βάθος των σπουδών.
• Πλήρης Διασφάλιση Δικαιωμάτων: Νομοθετική πρόβλεψη ότι οι υφιστάμενοι διπλωματούχοι των Μ.Ε.Ι. θεωρούνται αυτόματα επαρκές διδακτικό προσωπικό για τις ΑΣΜΕ, ανεξαρτήτως κατοχής πτυχίου ΑΕΙ.
• Απόσυρση και Επανασχεδιασμός: Το τμήμα του νομοσχεδίου που αφορά τη Μουσική Εκπαίδευση πρέπει να αποσυρθεί. Ο κλάδος χρειάζεται ενίσχυση του υπάρχοντος πλαισίου και όχι ένα πρόχειρο «reset» που εξυπηρετεί επικοινωνιακές σκοπιμότητες.
Προκειμένου να διασαφηνισουμε την θέση μας σχετικά με προγενεστερη αναρτηση μας στον ψηφιακό χώρο της δημόσιας διαβούλευσης και θεωρώντας ότι πρέπει να αποφευχθεί η όποια σύγχυση πιθανότατα προκλήθηκε στους φορείς και στα φυσικά πρόσωπα που συμμετέχουν, διευκρινιζουμε τα παρακάτω. Δεν αναγράφεται πουθενά προφανώς και σαφώς στο παρόν προσχέδιο νόμου ότι υπάρχει απαίτηση για 80% των διδασκόντων στις ΑΣΜΕ να έχουν στα προσόντα τους πτυχιο επίπεδου 6. Όμως η μετάβαση από το υπουργείο πολιτισμού που όλα αυτά τα χρόνια ανήκαν και ανήκουν τα ωδεια μας προς το υπουργείο παιδείας δύναται να εμφανίσει ως προϋποθέσεις, δεδομένα όπως αυτό. Αν ανατρέξουμε στο τρόπο λειτουργίας των εκπαιδευτικών μοναδων που ορίζονται λειτουργικά απο το υπουργείο παιδείας θα παρατηρησουμε οτι εκει υπάρχει αυτή η προυποθεση. Προκειμένου λοιπόν να λειτουργήσουμε στο δημόσιο λόγο προστατευοντας πιθανότατα αστοχίες που θα δημιουργηθούν από άγνοια των ιδιαιτερων χαρακτηριστικων λειτουργίας του χώρου μας και εφόσον , αυτός είναι ο ρόλος που εξυπηρετεί μια δημόσια διαβούλευση προσχεδιου νόμου , σπευδευουμε ως οφείλουμε να προλάβουμε λάθη και αστοχίες που πιθανότατα να υποκρυπτονται κάτω από αυτή την μετάβαση. Γνωρίζοντας τις ανάγκες του χώρου όντας πάνω από 30 χρόνια σε αυτον τονιζουμε και υπερθεματιζουμε ότι η μόνη λογική και βιώσιμη ενέργεια θα ορίζεται από ένα νόμο ο οποίος θα κάνει αυτόματα την μετάβαση όλων των ωδειων που λειτουργούν νόμιμα όλα αυτά τα έτη σε ΑΣΜΕ χωρίς αστερίσκους και προϋποθέσεις.
Μετά από 20 και πλέον χρόνια λειτουργίας ως αναγνωρισμένου από το κράτος Ωδείου θεωρούμε ότι πρέπει να είναι αυτονόητη η μετάβαση όλων των Ωδείων σε καθεστώς ΑΣΜΕ. Όλα αυτά τα χρόνια παρέχουμε ποιοτική μουσική εκπαίδευση κάτω από τον αυστηρό έλεγχο του Υπουργείου Πολιτισμού, με πλήρως καταρτισμένο και άριστο εκπαιδευτικό προσωπικό. Οι απόφοιτοί μας διαπρέπουν σε Ελλάδα και εξωτερικό. Ζητούμε να διασφαλιστεί η λειτουργία όλων των αναγνωρισμένων Ωδείων της χώρας μας.
ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΚΦΡΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΩΔΕΙΑ ΜΑΣ. ΖΗΤΑΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟΥ ΕΤΣΙ ΠΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΤΑ ΩΔΕΙΑ ΜΑΣ ΣΕ ΑΣΜΕ , ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΟΙ ΟΠ0ΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΕΙΝΑΙ ΜΗ ΕΦΑΡΜΟΣΙΜΕΣ. ΤΑ ΩΔΕΙΑ ΜΑΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΑΡΙΣΤΑ ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΧΟΥΝ ΕΙΣΦΕΡΕΙ ΣΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΟΥΝ ΣΕ ΒΑΣΜΕ(ΚΑΤΩΤΕΡΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ, ΧΩΡΙΣ ΣΑΦΗ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ,ΚΕΚΤΗΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥΣ). ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΗΜΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΟΚΛΗΘΕΙ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΙΣ ΚΑΘΙΣΤΑ ΜΗ ΒΙΩΣΙΜΕΣ, ΘΕΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΑΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΠΟΥ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΜΕ ΑΡΤΙΟ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΟ ΤΡΟΠΟ. ΤΑ ΠΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΩΔΕΙΩΝ ΜΑΣ ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΟΝΤΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ. Η ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΕΣ ΜΕ ΠΤΥΧΙΑ ΕΠΙΠΕΔΟΥ 6 ΚΑΤΑ 80% ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΕΝΑ ΩΔΕΙΟ ΣΕ ΑΣΜΕ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΔΑΦΙΚΗ. ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ ΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΗΔΗ ΥΠΑΡΧΟΝΤΕΣ ΚΑΤΑ ΠΟΛΛΑ ΕΤΗ ΕΜΠΕΙΡΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ.Ο ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΠΕ ΣΤΗΝ ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΑΦΟΡΑ ΜΟΝΟ ΝΕΑΡΟΤΕΡΕΣ ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΗΛΙΚΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΟ ΟΡΟ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΩΔΕΙΩΝ. ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΥΤΟ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΟΣΟ ΠΙΟ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΜΑΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΕΤΗ. Ο ΝΟΜΟΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΜΕ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΧΡΟΝΟΥ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟ 2030.ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ Η ΤΡΟΠΟΠΟΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΙΚΑ ΙΚΑΝΗ ΚΑΙ ΠΛΗΤΤΕΙ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΩΔΕΙΩΝ ΜΑΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΟΜΑΣΤΕ ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΝΟΜΙΜΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΜΑΣ ΟΠΩΣ ΑΥΤΟ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΕΙΜΕΝΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ.
Άρθρο 45
Πρόταση Προσθήκης στο τέλος της Παραγράφου 3
«Από τους περιορισμούς της παρούσας παραγράφου εξαιρούνται οι επωνυμίες ή προσωνυμίες Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων που τελούν σε νόμιμη λειτουργία πριν από τη δημοσίευση του Β.Δ. 16/1966 (Α΄ 7). Η διατήρηση των ιστορικών αυτών επωνυμιών αναγνωρίζεται ως προστατευόμενο κεκτημένο δικαίωμα και η χρήση τους δεν συνιστά παραπλάνηση ως προς τη νομική φύση, το επίπεδο ή τις παρεχόμενες υπηρεσίες της Σχολής.»
Σχολιασμός επί των προτάσεων για τη ΒΑΣΜΕ και τη Συστέγαση
Συμμερίζομαι απόλυτα την αγωνία των συναδέλφων μου -και δεν θα κρύψω πως τις ίδιες αγωνίες έχω κι εγω- για τη διασφάλιση των Σχολών Βασικής Μουσικής Εκπαίδευσης (ΒΑΣΜΕ) και την ανάγκη κατοχύρωσης των απολυτηρίων τίτλων τους. Είναι ζωτικό τα Ωδεία που θα ενταχθούν στη Βασική βαθμίδα να παραμείνουν επίσημοι και βιώσιμοι πυλώνες της μουσικής παιδείας.
Ωστόσο, η στρατηγική διεκδίκηση του κλάδου μας οφείλει να εστιάσει στην ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ των παλαιών Ωδείων (που διαθέτουν πλήρεις υποδομές και αδειοδότηση ΥΠΠΟ επί δεκαετίες) απευθείας στο καθεστώς ΑΣΜΕ.
Η συλλειτουργία ΑΣΜΕ και ΒΑΣΜΕ εντός του ιδίου κτηρίου, υπό μία ενιαία άδεια, είναι η μόνη λύση που διασφαλίζει την Εκπαιδευτική Ενότητα (από το αρχικό στάδιο έως το Δίπλωμα). Έτσι αποτρέπεται ο διοικητικός κατακερματισμός και η άσκοπη οικονομική επιβάρυνση των αυτοτελών ιδρυμάτων που υπηρετούν το λειτούργημά τους με συνέπεια.
Καλώ το Υπουργείο να υιοθετήσει μια Ενιαία Άδεια ΑΣΜΕ για τα παλαιά Ωδεία, η οποία θα καλύπτει αυτονόητα και τη βασική εκπαίδευση, προστατεύοντας τη διοικητική συνέχεια και την ελεύθερη επιλογή των σπουδαστών μας.
Τα ήδη υπάρχοντα Μ.Ε.Ι. πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν την ιστορική τους επωνυμία ή προσωνυμία.
Θα πρέπει οι υφιστάμενοι δασκαλοι να εξαιρέθουν από όρους και προϋποθέσεις. Έχω αποκτηθεντα πτυχία σε παλαιότερα έτη και με ανομοιους όρους από τους σημερινούς. Δεν θα πρέπει να βρεθούν στο δρόμο για να πάρουν τη θέση τους νεαρότεροι συνάδελφοι. Το σχέδιο είναι ασαφές και πρόχειρο με τεράστια νομικά κωλύματα τα οποία θα φανούν όταν θα ξεκινήσουν να προσφεύγουν νομικά ωδειαρχες και εργαζόμενοι δασκαλοι μουσικοί ετών. Χρήζει σοβαρής τροποποίησης αν όχι και ολοοκληρωτικης απόσυρσης ως πρακτικά μη εφαρμόσιμη.
Υποβάθμιση και κατηγοροιοποιηση των ωδειων σε ΑΣΜΕ που πληρούν προϋποθέσεις και μουσικές σχολές χωρίς αναγνώριση οδηγεί ο παροντας νομος. Με την αυτόματη Υποβάθμιση όλων των ωδειων που δεν θα μπορέσουν να πληρούν τις παράλογες απαιτήσεις αυτόματα θα θεωρηθεί από τους σπουδαστές ότι τα μέχρι τώρα λειτουργικά ωδεία τους δεν έχουν αξία. Μοιραία οι μαθητές με αυτό το δεδομένο και προς εξοικονόμηση κόστους θα στραφούν στα ιδιαίτερα μαθήματα με στόχο κάποια στιγμή σε μεγαλύτερες ηλικίες και πιο κατασταλαγμενα να οδηγηθούν σε φοίτηση σε κάποιο ΑΣΜΕ. Πιθανότατα σε μεγάλα αστικά κέντρα και σίγουρα όχι σε συνοικιακά ωδεία. Μιλάμε για τον απόλυτο στραγγαλισμο των ωδειων και Πιθανότατα την παύση λειτουργίας του. Που θα βρεθούν η σωρια όλων αυτών των ανέργων που θα δημιουργηθούν δεν προβλέπεται πουθενά.
Είναι επιβεβλημένη η μετάβαση των ωδειων που λειτουργούν ήδη σε ΑΣΜΕ χωρίς αστερίσκους και προϋποθέσεις. Οι προϋποθέσεις με την μορφή και την ασάφεια που εισάγονται έχουν ως σκοπό να εξυπηρετήσουν Αλλότρια συμφέροντα. Αναρωτιέται κανείς αν όλα όσα έχουν τεθεί στο παρόν είναι μελετημενα από ανθρώπους που έχουν εργαστεί ποτέ μέσα σε ωδεια ή είναι ακόμα μερικές τυχαιότητες από ανθρώπους άσχετους με το χώρο μας. Έχουν σκεφτεί όσοι το συνέταξαν τι θα γίνει με τους δασκάλους που εργάζονται 20 χρόνια στα ωδεια με τίτλο σπουδών επιπέδου 5 και που ο ωδειαρχης προκειμένου να πληροί τις προϋποθέσεις να απασχολεί δασκάλους στο 80% επίπεδου 6 , θα τους πετάξει στο δρόμο? Ανθρώπους με οικογένειες και παιδιά που χρόνια βιοποριζονται από αυτό?!!!! Ο διάδρομος να περάσει κανείς από το επίπεδο 5 στο 6 προϋποθέτει νεότητα και ελευθερία από οικογενειακές υποχρεώσεις. Τι έχουν προβλεψει για τους συναδέλφους μας που είναι στη δύση της καριέρας τους, την ξαφνική και αναίτια ανεργία?!!! Επιπλέον και σημαντικοτατο. Τα επαρχιακά ωδεια που έχουν λίγο πληθυσμο κατοίκων, πώς θα βρουν δασκάλους επιπέδου 6 διώχνοντας τους ήδη υπάρχοντες που έχουν χτίσει την ζωή και το σπίτι τους εκεί?!!! Ποιος αφήνει την Αθήνα για να πάει να δουλέψει σε επαρχιακό ωδειο με λίγα χρήματα και χωρίς στέγη? Που θα μετακυλησουν αυτά τα κόστη? Απαράδεκτο αυτές οι προϋποθέσεις να θέτουν σε κίνδυνο τα ωδεια της επαρχίας? Που θα σπουδάσουν όλα αυτά τα παιδιά των επαρχιων όταν τα ωδεια τους θα σταματήσουν την λειτουργία γιατί δεν θα πληρούν προϋποθέσεις?!!! Παραμεριζεται το γεγονός ότι αυτά τα ωδεια τόσα και τόσα χρόνια προετοίμαζαν παιδιά για το πανεπιστήμιο σε κάθε μεριά της χώρας σε άριστο επίπεδο!!!! Το παρόν θέτει παμπολους κινδύνους για την μουσική εκπαίδευση και τον πολιτισμό. Δεν προσθέτει στον πολιτισμό αλλά αφαιρεί. Και τέλος για τους νεότερους συναδέλφους που θέλουν να μεταβούν σε ανώτερη εκπαίδευση μέσω αυτών των διαδρομών θα πρέπει να δίνεται χρόνος. Δεν πρέπει να τεθεί σε ισχύ το 2027 πρέπει να επιτρέπει στους νεότερους εργαζόμενους που μπορούν να αναβαθμίστουν να προλάβουν να το κάνουν. Διακινδυνευονται υπερβολικά πολλές θέσεις εργασίας από την προκειμένη προχειρότητα.
Τα ήδη υπάρχοντα Μ.Ε.Ι. πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν την ιστορική τους επωνυμία ή προσωνυμία.
Άρθρο 45 – Επωνυμία / Προσωνυμία
Τα ήδη υπάρχοντα Μ.Ε.Ι. πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν την ιστορική τους επωνυμία ή προσωνυμία.
Τα υπάρχοντα Μ.Ε.Ι. να μπορούν να διατηρήσουν την ιστορική τους επωνυμία ή προσωνυμία.
Άρθρο 45 – Επωνυμία / Προσωνυμία
Τα ήδη υπάρχοντα Μ.Ε.Ι. πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν την ιστορική τους επωνυμία ή προσωνυμία.
Άρθρο 45
«Άρθρο 8
Επωνυμία – Προσωνυμία
1. Κάθε Ανώτερη Σχολή Μουσικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.Μ.Ε.) διαθέτει επωνυμία στην ελληνική γλώσσα, στην οποία αναγράφονται υποχρεωτικά οι λέξεις «Δημόσια ή Ιδιωτική» (κατά περίπτωση) και μετά «Ανώτερη Σχολή Μουσικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.Μ.Ε.)».
2… Μετά προστίθεται :
2.β. Τα μουσικά εκπαιδευτικά ιδρύματα τα οποία λειτουργούσαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος μπορούν να κρατήσουν ως προσωνυμία την αναγνωρισμένη επωνυμία που είχαν ως Μ.Ε.Ι., ή μέρος αυτής, με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 2.
3… Μετά προστίθεται :
3.β. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου δεν έχουν εφαρμογή στα μουσικά εκπαιδευτικά ιδρύματα τα οποία λειτουργούσαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος.
Θέμα: Παρατηρήσεις επί των Μεταβατικών Διατάξεων – Προστασία Κεκτημένων Δικαιωμάτων και Αρχή της Ισότητας
Ως συνιδιοκτήτρια Ωδείου με 30 και πλέον χρόνια αδιάλειπτης λειτουργίας, καταθέτω τις κάτωθι ενστάσεις επί του σχεδίου νόμου:
1. Αυτοδίκαιη Μετάβαση: Η 30ετής και πλεον αδιάταρακτη λειτουργία του ιδρύματός μας, δημιουργεί κεκτημένα δικαιώματα που επιβάλλουν την αυτοδίκαιη και αυτόματη ένταξη στο καθεστώς Α.Σ.Μ.Ε. Κάθε πρόταση που εισηγείται «διαδικασίες πιστοποίησης» ή «νέες επιτροπές αξιολόγησης» για υφιστάμενα ιδρύματα 30ετίας, προσκρούει στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου (νομολογία ΣτΕ) και στην ασφάλεια δικαίου.
2. Θεσμική Εκπροσώπηση και Διαφάνεια: Είναι αδιανόητο φορείς εκπροσώπησης των Ωδείων να μην απαιτούν την καθολική θωράκιση των μελών τους, αλλά να αφήνουν περιθώρια για επιλεκτικές αξιολογήσεις. Η διαφάνεια στις διεκδικήσεις είναι απαραίτητη για τη διασφάλιση της ισονομίας.
3. Αυτοτελή Ιδρύματα vs Παραρτήματα: Για το ωδείο μας, ως αυτοτελές κεντρικό ίδρυμα, το οποίο πληροί τις πλήρεις κτιριολογικές προδιαγραφές που έθεσε και έλεγξε το ίδιο το Κράτος (ΥΠΠΟ), απαιτούμε τη ρητή προστασία του. Η συζήτηση για τη «συστέγαση ΒΑΣΜΕ-ΑΣΜΕ» δεν πρέπει να λειτουργήσει ως όχημα υποβάθμισης των πλήρως οργανωμένων αυτοτελών μονάδων προς όφελος ελαστικών δομών παραρτημάτων.
4. Αρχή της Ισότητας: Ζητούμε την αυτόματη ένταξη όλων των νομίμως λειτουργούντων ωδείων στις Α.Σ.Μ.Ε., προκειμένου να διασφαλιστεί η συνταγματικότητα των διατάξεων και η αποφυγή αθέμιτου ανταγωνισμού.
Τα ήδη υπάρχοντα Μ.Ε.Ι. πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν την ιστορική τους επωνυμία ή προσωνυμία.
Τα ήδη υπάρχοντα Μ.Ε.Ι. πρέπει να μπορούν να διατηρήσουν την ιστορική τους επωνυμία ή προσωνυμία
Άρθρο 44
(Ας επιδιορθωθεί περισσότερο το απαρχαιωμένο αυτό άρθρο)
1. … «Άρθρο 1
Μουσικά Ιδρύματα – Ανώτερες Σχολές Μουσικής Εκπαίδευσης
1. Τα μουσικά ιδρύματα, δημόσια και ιδιωτικά, διακρίνονται σε:
α) Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Ωδεία, Μουσικές Σχολές, Σχολές Βυζαντινής Μουσικής)
β) Ορχήστρες (Εγχόρδων, Δωματίου, Συμφωνικές)
γ) Μπάντες (Ορχήστρες πνευστών)
δ) Συγκροτήματα μουσικής δωματίου, και
ε) Χορωδίες.
2. Η ανώτερη μουσική εκπαίδευση παρέχεται από τις Ανώτερες Σχολές Μουσικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.Μ.Ε.) δημόσιες και ιδιωτικές, όπως μετονομάζονται τα Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.) της περ. α) της παρ. 1».
(Η τελευταία φράση
«… τα οποία παρέχουν ανώτερη μουσική εκπαίδευση.»
διαγράφεται ως πλεονάζουσα και ασαφής
Άρθρο 45
«Άρθρο 8
Επωνυμία – Προσωνυμία
1. Κάθε Ανώτερη Σχολή Μουσικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.Μ.Ε.) διαθέτει επωνυμία στην ελληνική γλώσσα, στην οποία αναγράφονται υποχρεωτικά οι λέξεις «Δημόσια ή Ιδιωτική» (κατά περίπτωση) και μετά «Ανώτερη Σχολή Μουσικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.Μ.Ε.)».
2… Μετά προστίθεται :
2.β. Τα μουσικά εκπαιδευτικά ιδρύματα τα οποία λειτουργούσαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος μπορούν να κρατήσουν ως προσωνυμία την αναγνωρισμένη επωνυμία που είχαν ως Μ.Ε.Ι., ή μέρος αυτής, με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 2.
3… Μετά προστίθεται :
3.β. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου δεν έχουν εφαρμογή στα μουσικά εκπαιδευτικά ιδρύματα τα οποία λειτουργούσαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος.
Άρθρο 45
Πρόταση Προσθήκης στο τέλος της Παραγράφου 3
Κείμενο Προσθήκης:
«Από τους περιορισμούς της παρούσας παραγράφου εξαιρούνται οι επωνυμίες ή προσωνυμίες Μουσικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων που τελούν σε νόμιμη λειτουργία πριν από τη δημοσίευση του Β.Δ. 16/1966 (Α΄ 7). Η διατήρηση των ιστορικών αυτών επωνυμιών αναγνωρίζεται ως προστατευόμενο κεκτημένο δικαίωμα και η χρήση τους δεν συνιστά παραπλάνηση ως προς τη νομική φύση, το επίπεδο ή τις παρεχόμενες υπηρεσίες της Σχολής.»
Η παρούσα προσθήκη κρίνεται επιβεβλημένη για τη διαφύλαξη της ασφάλειας δικαίου και του σεβασμού στην ιστορική συνέχεια εμβληματικών μουσικών ιδρυμάτων της χώρας. Η αναγκαστική αλλαγή επωνυμιών που χρησιμοποιούνται αδιαλείπτως για πάνω από έναν αιώνα π.χ. Ελληνικό Ωδείο (ιδρ. 1919), Εθνικό Ωδείο (ιδρ. 1926), θα αποτελούσε δυσανάλογο περιορισμό των περιουσιακών δικαιωμάτων των ιδρυμάτων και θα προκαλούσε σύγχυση στο κοινό, δεδομένου ότι οι εν λόγω τίτλοι έχουν καταστεί ιστορικά τοπόσημα της ελληνικής μουσικής παιδείας.
Η προτεινόμενη ρύθμιση διασφαλίζει τη συνέχεια της ιστορικής ταυτότητας των παλαιότερων εκπαιδευτικών οργανισμών της χώρας, αποτρέποντας την απαξίωση εμβληματικών τίτλων που αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της νεότερης ελληνικής μουσικής ιστορίας, αλλά και το «κεκτημένο δικαίωμα» (άρθρα 57-58 ΑΚ και Σύνταγμα).
Άρθρο 44 – Μετονομασία των Μουσικών Ιδρυμάτων σε Ανώτερες Σχολές Μουσικής Εκπαίδευσης – Τροποποίηση του αρ. 1 του Β.Δ. 16/1966
Ποια ανάγκη εξυπηρετεί καλύτερα η τροποποίηση ενός αναχρονιστικού και ελλιπούς Βασιλικού Διατάγματος; (Ο Βασιλιάς πέθανε – Ο βασιλιάς ζεί;;) Δεν υπάρχει άλλος τρόπος «εξορθολογισμού» των μουσικών σπουδών;; Σε κάθε περίπτωση πλέον των Ωδείων και Μουσικών Σχολών, πρέπει να αναφέρονται και οι Σχολές Παραδοσιακής και Βυζαντινής Μουσικής , που λειτουργούν σύμφωνα με το ΦΕΚ 77/Β/2022.
Άρθρο 44 – παρ. 2: Πλεονασμός και ερμηνευτική σύγχυση
Η συγκεκριμένη παράγραφος δεν προσθέτει τίποτα ουσιαστικό στο νομικό πλαίσιο. Αντίθετα, δημιουργεί ασάφεια, αφήνοντας περιθώρια αυθαίρετων ερμηνειών σε μελλοντικές εφαρμογές.
Προτείνεται η άμεση διαγραφή της.
Μετά από 40 έτη λειτουργίας αναγνωρισμένου και ελεγχόμενου από το κράτος Ωδείου, θεωρούμε αυτονόητη και απαραίτητη την αυτοδίκαιη μετάβασή όλων των ωδείων στο νέο καθεστώς των ΑΣΜΕ χωρίς αστερίσκους και χωρίς εξαιρέσεις, καθόσον τόσα έτη διασφαλίζουμε ποιοτική μουσική εκπαίδευση με αυστηρό έλεγχο από το Υπουργείο Πολιτισμού,με άριστους καθηγητές, ικανοποιώντας στο έπακρο όλες τις εκπαιδευτικές προϋποθέσεις.
Ζητείται η διασφάλιση της βιωσιμότητας όλων των υφιστάμενων ωδείων χωρίς αναδρομικές απαιτήσεις που πλήττουν την επιχειρηματική τους συνέχεια καθώς και το διδακτικό προσωπικό εξαιρετικής ποιότητας που εργάζεται σε αυτές και να μην ανοίξει η κερκόπορτα μέσα από την οποία θα γίνει διάκριση υπέρ ελαχίστων.
Παρεμβάσεις επί του Άρθρου 45 – Προστασία Κεκτημένων Δικαιωμάτων και Ασφάλεια Δικαίου.
Σχετικά με τις προτάσεις για τη διατήρηση των ιστορικών επωνυμιών (όπως η παρέμβαση του Εθνικού Ωδείου), επισημαίνεται ότι η επίκληση των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστατευόμενης εμπιστοσύνης είναι απόλυτα ορθή και νομικά επιβεβλημένη. Η επωνυμία και η θεσμική υπόσταση ενός εκπαιδευτηρίου αποτελούν προστατευόμενα περιουσιακά και ηθικά δικαιώματα που το Κράτος οφείλει να σεβαστεί.
Με την ίδια ακριβώς νομική λογική, οι αρχές αυτές οφείλουν να καλύπτουν καθολικά όλα τα νομίμως λειτουργούντα Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.) κατά τη δημοσίευση του παρόντος. Ως ιδιοκτήτρια εκπαιδευτηρίου που λειτουργεί αδιαλείπτως ως Ο.Ε. από το 1993, δηλώνω ότι η 34ετής συνεπής πορεία μας υπό την εποπτεία του Κράτους γεννά ταυτόσημες αξιώσεις για αυτοδίκαιη μετάβαση στο νέο καθεστώς (ΑΣΜΕ) και διατήρηση της λειτουργικής μας αυτοτέλειας.
Η «ιστορικότητα» και η προστασία των κεκτημένων δεν μπορεί να περιορίζεται αναχρονιστικά σε ημερομηνίες-κόφτες (όπως το 1966), αλλά πρέπει να αναγνωρίζεται ως τεκμήριο αξιοπιστίας για κάθε εδραιωμένο φορέα που στήριξε τη μουσική παιδεία επί δεκαετίες χωρίς κρατική συνδρομή. Ζητείται η διασφάλιση της βιωσιμότητας όλων των υφιστάμενων ωδείων χωρίς αναδρομικές απαιτήσεις που πλήττουν την επιχειρηματική τους συνέχεια.
Οι περιπτώσεις μουσικών ιδρυμάτων α-ε του άρθρου δεν παρέχουν το ίδιο επίπεδο σπουδών. Σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία η περίπτωση των ωδείων διαφέρει σε μεγάλο βαθμό.
Θεωρώ σημαντικό να ληφθεί σοβαρά υπόψην των υπευθύνων η επισήμανση της «Πηνελόπης». Μπορεί να παρερμηνευτεί πολύ εύκολα το άρθρο 44.
Προτείνεται η διατήρηση της παρ. 3 του άρθρου 8 του β.δ. 16/1966 και η μη κατάργησή της με το άρθρο 45 του Σχεδίου Νόμου, δεδομένου ότι η διάταξη αυτή, επί εξήντα έτη (1966–2026), κατοχυρώνει τη νόμιμη διατήρηση της ιστορικής επωνυμίας μουσικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που λειτουργούσαν πριν από την 15.01.1966, μεταξύ των οποίων και το Εθνικό Ωδείο (ιδρ. 1926).
Η κατάργησή της ανατρέπει παγιωμένη νομική κατάσταση, θίγει κεκτημένο δικαίωμα και αντίκειται στις αρχές της ασφάλειας δικαίου, της προστατευόμενης εμπιστοσύνης και της αναλογικότητας, χωρίς ειδικώς αιτιολογημένο λόγο δημοσίου συμφέροντος. Η επωνυμία αποτελεί στοιχείο της προσωπικότητας και προστατευόμενο περιουσιακό δικαίωμα (άρθρα 57–58 ΑΚ, άρθρο 17 Συντ., άρθρο 1 ΠΠΠ ΕΣΔΑ), ενώ η αδιάλειπτη και εκατονταετής χρήση της αποκλείει αντικειμενικά κάθε κίνδυνο σύγχυσης με φορείς διαφορετικής νομικής φύσης και βαθμίδας.
Προτείνεται, συνεπώς, όπως, κατ’ αναλογία προς τη ρύθμιση του β.δ. 16/1966, διατηρηθεί ρητώς η ακόλουθη διάταξη:
«Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου δεν έχουν εφαρμογή στα μουσικά εκπαιδευτικά ιδρύματα τα οποία λειτουργούσαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος.»
Με αφορμή το υπό δημόσια διαβούλευση νομοσχέδιο που αφορά τη μελλοντική λειτουργία των Μουσικών Σχολών και των Ωδείων, θα θέλαμε να εκφράσουμε τον προβληματισμό μας επί των ακόλουθων ζητημάτων:
1. Έλλειψη σαφήνειας ως προς τον τρόπο εφαρμογής και λειτουργίας του προτεινόμενου πλαισίου. Ειδικότερα:
α) Δεν προσδιορίζονται με σαφήνεια τα κριτήρια και τα απαιτούμενα προσόντα για την επιλογή Καλλιτεχνικού Διευθυντή και Διδακτικού Προσωπικού.
β) Διαπιστώνεται πρακτική δυσχέρεια στη συγκρότηση εξεταστικών επιτροπών για τα παραδοσιακά όργανα.
γ) Η προσέγγιση που υιοθετείται για τα Ωδεία και τις Σχολές φαίνεται να περιορίζει τη δυνατότητα φοίτησης των μαθητών έως το επίπεδο «Μέσης», γεγονός που εγείρει εύλογα ερωτήματα.
δ) Δημιουργείται αβεβαιότητα ως προς τη συνέχιση της απασχόλησης των ήδη υπηρετούντων καθηγητών με πολυετή εμπειρία και αποδεδειγμένη προσφορά, καθώς και ως προς το εάν θα δοθεί προτεραιότητα σε αποφοίτους πανεπιστημίων με περιορισμένη προϋπηρεσία.
2. Ζήτημα ισότητας ευκαιριών μεταξύ μαθητών επαρχίας και μεγάλων αστικών κέντρων. Υφίσταται ο κίνδυνος άνισης μεταχείρισης, δεδομένου ότι οι Ανώτερες Σχολές Μουσικής Εκπαίδευσης ενδέχεται να υπερτερούν τόσο σε επίπεδο διδακτικού προσωπικού όσο και ως προς τη δυνατότητα χορήγησης τίτλων σπουδών.
3. Μεταβατικό καθεστώς για ήδη φοιτούντες μαθητές. Υπάρχουν μαθητές που έχουν ενταχθεί σε συγκεκριμένο πλαίσιο σπουδών με στόχο την απόκτηση τίτλων. Συνεπώς, απαιτείται πρόβλεψη για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων και της ακαδημαϊκής τους πορείας.
4. Πρόβλεψη μεταβατικής περιόδου. Κρίνεται αναγκαίο να διευκρινιστεί εάν προτίθεται το Υπουργείο να θεσπίσει μεταβατική περίοδο τριών έως τεσσάρων ετών, προκειμένου να διασφαλιστεί η ομαλή προσαρμογή στο νέο καθεστώς.
5. Το μέλλον των Σχολών Βυζαντινής Μουσικής και Παραδοσιακών Οργάνων. Δεν γίνεται ρητή αναφορά στη μελλοντική τους θέση και λειτουργία, γεγονός που προκαλεί ανησυχία.
Με γνώμονα τη διασφάλιση της ποιότητας της μουσικής εκπαίδευσης και της ισότιμης πρόσβασης όλων των μαθητών, παρακαλούμε για τις διευκρινίσεις και τις σχετικές προβλέψεις επί των ανωτέρω ζητημάτων.
Προς: Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού
Θέμα: Επισημάνσεις επί του Άρθρου 44 – Διασφάλιση Αυτοδίκαιης Μετάβασης
Η διατύπωση της παραγράφου 2 του Άρθρου 44, η οποία ορίζει ότι μετονομάζονται σε Α.Σ.Μ.Ε. τα Μουσικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Μ.Ε.Ι.) «τα οποία παρέχουν ανώτερη μουσική εκπαίδευση», εισάγει μια επικίνδυνη υποκειμενικότητα και νομική αβεβαιότητα.
Από τη στιγμή που ένα Ωδείο λειτουργεί με νόμιμη άδεια ίδρυσης και λειτουργίας από το Υπουργείο Πολιτισμού και διεξάγει πτυχιακές και διπλωματικές εξετάσεις υπό την εποπτεία κρατικών επιτροπών, τεκμαίρεται αδιαμφισβήτητα ότι παρέχει ανώτερη μουσική εκπαίδευση.
Οποιαδήποτε ασάφεια στη διατύπωση αφήνει χώρο για μελλοντικές αυθαίρετες κρίσεις και επιλεκτικές αδειοδοτήσεις, πλήττοντας τη βιωσιμότητα εκατοντάδων Ωδείων που προσφέρουν έργο επί δεκαετίες.
Απαιτείται:
Η ρητή προσθήκη του όρου «αυτοδίκαια» στη μετονομασία όλων των υφιστάμενων αδειοδοτημένων Ωδείων και Μουσικών Σχολών σε Α.Σ.Μ.Ε.
Η κατηγορηματική διασφάλιση ότι οι υφιστάμενες άδειες (κτιριολογικές και λειτουργικές) παραμένουν σε ισχύ χωρίς καμία απαίτηση νέας αδειοδότησης ή επανελέγχου των προδιαγραφών τους κατά τη μετάβαση στο νέο καθεστώς.
Το κράτος οφείλει να προστατεύσει τη συνέχεια της λειτουργίας των μουσικών ιδρυμάτων και να μην επιτρέψει τη δημιουργία συνθηκών αθέμιτου ανταγωνισμού εις βάρος των υπαρχόντων εκπαιδευτηρίων.
Η μετονομασία, προφανώς (?) προϋποθέτει την αδειοδότηση.Όμως, παραπέμπονται σε μελλοντικά ΠΔ, όπως ρητά αναφέρεται στο άρθρο 57, τα ‘’ζητήματα σχετικά με την ίδρυση οργάνωση και λειτουργία…κλπ”. Άρα, είναι απολύτως απαραίτητο τα σχέδια αυτών των ΠΔ για ΑΣΜΕ και ΣΒΑΜΕ να δημοσιευτούν ΑΜΕΣΑ ΠΡΙΝ ΤΗ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ και στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης για να είναι πλήρης και απόλυτα διαφανής η εικόνα του νομοθετικού πλαισίου της λειτουργίας των μουσικών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων στο εξής ,και κυρίως να διαπιστωθεί ποιά απο τα ήδη ωδεία που λειτουργούν σήμερα θα συνεχίζουν να λειτουργούν νόμιμα…
Το «μαχαίρι στον λαιμό» που αναφέρεται στο προηγούμενο σχόλιο άλλου συναδέλφου
βρίσκεται στα αδημοσίευτα ως τώρα σχέδια ΠΔ που προβλέπει ο νόμος 2557/1997. Η σχετική αναφορά στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο βρίσκεται στο Άρθρο 57.
ΜΕ έκπληξη μαθαίνουμε τις ασαφείς αλλαγές που έρχονται στο χώρο της μουσικής
εκπαίδευσης.
Θα διατηρηθούν οι άδειες των ωδείων η θα μας ζητηθεί νέα διαδικασία
αδειοδότησης με ημερομηνία λήξης και μετά ανάκλησης των αδειών μας με μελλοντικές τροπολογίες βάζοντας μας το »μαχαίρι στο λαιμό».
Δεν υπάρχει ρητή διατύπωση που λέει οτι οι υφιστάμενες άδειες κατοχυρώνονται
χωρίς καμμία μελλοντική επιβάρυνση.
Αυτό μήπως αφήνει περιθώρια για μελλοντικές αλλαγές μέσω υπουργικών αποφάσεων.
Δημιουργείται μεγάλη ανασφάλεια δικαίου για ιδιοκτήτες ωδείων,καθηγητές και
βέβαια στους σπουδαστές που θα μείνουν ξεκρέμαστοι με τις αλλαγές.
Δεν προστατεύει μια εκπαιδευτική πραγματικότητα δεκαετιών που με κόπο
ιδικοκτήτες ωδείων και κόπο καθηγητών δημιουργήσαν μουσική- καλλιτεχνική
κουλτούρα και παιδεία στην Ελλάδα.
Τελικά ενας σπουδαστής θα γεράσει,οι γονείς του θα εξαντληθούν οικονομικά
για να πάει πρώτα βασική μουσική σχολή εκπαίδευση,μετά Ανώτερη σχολή Μουσικής εκπαίδευσης,μετά Ανώτατη σχολή μουσικής εκπαίδευσης και μετά σχολή Παραστατικών σπουδών,εάν δεν σταματήσει -γιατί θα εξαντληθεί και ο ίδιος απο τα πολλαπλά εκπαιδευτικά προγράμματα χωρίς εξασφάλιση για το μέλλον του
η απο την ασάφεια του νομοσχεδίου.
Και η λειτουργία των ωδείων πάλι σε» γενική ανασφάλεια» και όλο προυποθέσεις για την επιβίωση τους ως οικονομικές μονάδες που συντηρούνται μόνα χωρις κρατικά κονδύλια και με το άγχος της επιβίωσης ενοψει νέων αλλαγών.
ΑΠΟ 1.1.2027
ΟΙ ΜΕΛΛΟΘΑΝΑΤΟΙ ΣΑΣ ΧΑΙΡΕΤΟΥΝ