Άρθρο 49
Μισθολογικές προσαυξήσεις δικαστικών λειτουργών – Τροποποίηση άρθρου 4 ν. 2521/1997
Στο άρθρο 4 του ν. 2521/1997 (Α΄ 174), περί διαρρυθμίσεων μισθολογικών προαγωγών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην παρ. 1, αα) στο πρώτο εδάφιο της περ. α) μετά τις λέξεις «Παρέδρου Πρωτοδικείου,» προστίθενται οι λέξεις «Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη,», αβ) οι περ. β) και στ) αντικαθίστανται, β) στην παρ. 2, μετά τη λέξη «όχι» προστίθενται οι λέξεις «το χρονικό διάστημα φοίτησης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πρακτικής άσκησης στα δικαστικά καταστήματα, καθώς και» και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 4 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 4
Διαρρυθμίσεις μισθολογικών προαγωγών
1.α) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Πρωτοδίκη, Εισηγητή του ΣτΕ και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν επτά (7) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Εισηγητή του ΣτΕ και αντίστοιχων, και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχονται, με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, οι αποδοχές του επόμενου βαθμού. Ως αποδοχές νοούνται ο βασικός μισθός, καθώς και τα κάθε είδους επιδόματα και λοιπές παροχές που θα ελάμβανε ο δικαστικός λειτουργός αν είχε προαχθεί στο βαθμό αυτό.
β) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Προέδρου Πρωτοδικών και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο κατά νόμο χρόνο για την προαγωγή στον επόμενο βαθμό του οικείου κλάδου και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, καθώς και στους ίδιους δικαστικούς λειτουργούς που συμπληρώνουν δώδεκα (12) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη και αντίστοιχων παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του προς προαγωγή χρόνου, προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στους δικαστικούς λειτουργούς του πρώτου εδαφίου, οι οποίοι συμπληρώνουν στον βαθμό τους διπλάσιο χρόνο από τον κατά νόμο απαιτούμενο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και εξακολουθούν να παραμένουν στον ίδιο βαθμό μη προαγόμενοι ελλείψει κενών θέσεων, καθώς και στους ίδιους αυτούς δικαστικούς λειτουργούς που συμπληρώνουν δέκα επτά (17) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη και αντιστοίχων παρέχεται, με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, προσαύξηση ίση με τα ενενήντα εκατοστά (90/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού από τη συμπλήρωση του διπλάσιου αυτού χρόνου. Για τη χορήγηση των προσαυξήσεων λόγω μη προαγωγής στον επόμενο βαθμό λαμβάνεται υπόψη μόνο ο προβλεπόμενος από τις οικείες διατάξεις χρόνος παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό για προαγωγή στον επόμενο. Στους Πρωτοδίκες, Αντεισαγγελείς Πρωτοδικών και Πρωτοδίκες των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίοι συμπληρώνουν δώδεκα (12) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Παρέδρου Εισαγγελίας, Παρέδρου Πρωτοδικείου των διοικητικών δικαστηρίων, Ειρηνοδίκη και Δόκιμου Ειρηνοδίκη και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού του προέδρου πρωτοδικών και του βασικού μισθού του Εφέτη. Στους Πρωτοδίκες, Αντεισαγγελείς Πρωτοδικών και Πρωτοδίκες των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίοι συμπληρώνουν δέκα επτά (17) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Παρέδρου Εισαγγελίας, Παρέδρου Πρωτοδικείου των διοικητικών δικαστηρίων, Ειρηνοδίκη και Δόκιμου Ειρηνοδίκη και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα ενενήντα εκατοστά (90/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού του Προέδρου Πρωτοδικών και του βασικού μισθού του Εφέτη.
γ) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Εφέτη και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο κατά νόμο χρόνο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό του οικείου κλάδου και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του προς προαγωγή χρόνου, προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στους ίδιους δικαστικούς λειτουργούς, οι οποίοι συμπληρώνουν στο βαθμό τους διπλάσιο χρόνο από τον κατά νόμο απαιτούμενο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και εξακολουθούν να παραμένουν στον ίδιο βαθμό μη προαγόμενοι ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του διπλάσιου αυτού χρόνου, προσαύξηση ίση με τα ενενήντα πέντε εκατοστά (95/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Για τη χορήγηση των προσαυξήσεων στους ανωτέρω δικαστικούς λειτουργούς λαμβάνεται υπόψη μόνο ο προβλεπόμενος από τις οικείες διατάξεις χρόνος παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό για προαγωγή στον επόμενο.
δ) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Συμβούλου Επικρατείας, Προέδρου Εφετών και αντίστοιχους, οι οποίοι παραμένουν επί τριετία στο βαθμό τους και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων ή λόγω εξάντλησης της ιεραρχίας τους αντίστοιχα, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα εβδομήντα εκατοστά (70/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στο χρόνο υπηρεσίας των δικαστικών λειτουργών με βαθμό Συμβούλου Επικρατείας και αντίστοιχων συνυπολογίζεται και ο χρόνος υπηρεσίας τους ως Προέδρων Εφετών. Για τους βαθμούς του Αντεισαγγελέα του Α.Π., του Αντεπιτρόπου Επικρατείας του Ε.Σ. και των Τ.Δ.Δ. και του Προέδρου και Εισαγγελέα Εφετών, ως αμέσως επόμενος βαθμός για την εφαρμογή της διάταξης αυτής θεωρείται ο βαθμός του Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου.
ε) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου και αντίστοιχους, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από της προαγωγής τους ως Αντιπροέδρων προσαύξηση ίση με τα εβδομήντα εκατοστά (70/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου και Προέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου.
στ) Η περ. α) και τα εδάφια τέταρτο και πέμπτο της περ. β) εφαρμόζονται αναλόγως και στους πρωτοδίκες ειδικής επετηρίδας του άρθρου 8 του ν. 5108/2024 (Α΄ 65), με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 10 του ίδιου νόμου. Επιπρόσθετα, στους πρωτοδίκες ειδικής επετηρίδας, καθώς και στους πρωτοδίκες γενικής επετηρίδας και στους προέδρους πρωτοδικών, που εντάχθηκαν στη γενική επετηρίδα μετά την ενοποίηση του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας βάσει του ν. 5108/2024 παρέχεται, μετά τη συμπλήρωση δικαστικής υπηρεσίας είκοσι τεσσάρων (24) ετών, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη, και με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, ο βασικός μισθός του εφέτη.
- Για την εφαρμογή της παρ. 1, ως υπηρεσία νοείται μόνο η πραγματική υπηρεσία που έχει διανυθεί με την ιδιότητα του δικαστικού λειτουργού, και όχι το χρονικό διάστημα φοίτησης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πρακτικής άσκησης στα δικαστικά καταστήματα, καθώς και οι υπηρεσίες ή προϋπηρεσίες σε άλλες θέσεις, ανεξάρτητα αν αυτές λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας.
- Για τη χορήγηση μισθολογικής προαγωγής σε δικαστικό λειτουργό με βαθμό Προέδρου Εφετών και κάτω ή αντίστοιχο, στον οποίο έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ή υπάρχει ποινική καταδίκη σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του ή στις εκθέσεις επιθεώρησης και τα λοιπά στοιχεία του προσωπικού του μητρώου υπάρχουν δυσμενείς χαρακτηρισμοί για την υπηρεσιακή του απόδοση, απαιτείται και σύμφωνη γνώμη του οικείου Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου. Σε περίπτωση που το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο δεν συμφωνεί με τη χορήγηση της μισθολογικής προσαύξησης, ο δικαστικός λειτουργός επανακρίνεται μετά ένα έτος από τότε που συμπλήρωσε τον απαιτούμενο προς προαγωγή χρόνο. Αν και πάλι δεν χορηγηθεί η μισθολογική προαγωγή, η κρίση επαναλαμβάνεται κάθε φορά μετά ένα έτος από την προηγούμενη κρίση. Η θετική κρίση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αναδράμει σε χρόνο προγενέστερο της ημέρας συμπλήρωσης του έτους που απαιτείται για την τελευταία κρίση. Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Αρεοπαγίτη και άνω ή αντίστοιχο, στους οποίους έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ή υπάρχει ποινική καταδίκη σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του, δεν χορηγείται μισθολογική προσαύξηση.».
Άρθρο 50
Χρόνος υπηρεσίας και εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου – Προσθήκη παρ. 2 στο άρθρο 40 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων
- Στο άρθρο 40 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α΄ 68), περί μισθολογικής κλίμακας, προστίθεται παρ. 2 και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 40 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 40
Μισθολογική κλίμακα
- Οι δικαστικοί υπάλληλοι του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου κατατάσσονται στα μισθολογικά κλιμάκια για τους δικαστικούς υπαλλήλους, ανάλογα με τον χρόνο υπηρεσίας τους.
- Ως εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο (Μ.Κ.) των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου Π.Ε. Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου ορίζεται το Μ.Κ. 8 της κατηγορίας τους.».
- Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύθηκε στον Κλάδο ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου από τους εν ενεργεία υπαλλήλους έως και την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου προσμετράται στο ακέραιο για τη μισθολογική τους εξέλιξη. Για τον ως άνω χρόνο υπηρεσίας εκδίδεται σχετική απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, εντός μηνός από την έναρξη ισχύος του παρόντος.
Άρθρο 51
Ανώτατο όριο αποδοχών μελών συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών που κατέχουν και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα – Τροποποίηση περ. ε) παρ. 3 άρθρου 28 ν. 4354/2015
Στην περ. ε) της παρ. 3 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί ανώτατου ορίου αποδοχών, προστίθεται τρίτο εδάφιο και η περ. ε) διαμορφώνεται ως εξής:
«ε) O Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος, και τα μέλη των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών: ως προς το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων (κύριων και επικουρικών) που τους καταβάλλονται, το οποίο δεν μπορεί να υπερβαίνει σε ύψος το ογδόντα τοις εκατό (80%) των πάσης φύσεως αποδοχών, που ορίζονται για τους δικαστικούς λειτουργούς στην περ. α). Σε περίπτωση που στις ανωτέρω θέσεις διορίζονται συνταξιούχοι δικαστικοί λειτουργοί, το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων (κύριων και επικουρικών) τους δεν μπορεί να υπερβαίνει το ανώτατο όριο της περ. α). Για τα πρόσωπα του πρώτου εδαφίου που κατέχουν νομίμως και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα σε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης, το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων, κύριων και επικουρικών, που τους καταβάλλονται από όλες τις αμειβόμενες θέσεις ή ιδιότητες που κατέχουν, δεν μπορεί να υπερβαίνει το όριο του πρώτου εδαφίου.».
Άρθρο 52
Ρύθμιση θεμάτων μισθολογικής εξέλιξης υπαλλήλων μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης – Τροποποίηση παρ. 5 άρθρου 11 ν. 4354/2015
- Στην παρ. 5 του άρθρου 11 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί χρόνου και τρόπου μισθολογικής εξέλιξης, μετά τις λέξεις «Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου» προστίθενται οι λέξεις «και οι μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου υπάλληλοι, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α.,» και η παρ. 5 διαμορφώνεται ως εξής:
«5. Ειδικά οι υπάλληλοι με σχέση εξαρτημένης εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου και οι μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπάλληλοι, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., που υπάγονται στον παρόντα και συνεχίζουν να απασχολούνται μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησής τους, διατηρούν το μισθολογικό κλιμάκιο που κατείχαν έως την υποβολή της αίτησης και δεν εξελίσσονται μισθολογικά σε ανώτερο κλιμάκιο έως τη λύση της εργασιακής τους σχέσης.».
- Ποσά διαφορών μισθολογικών απολαβών που έχουν καταβληθεί, μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος, σε υπαλλήλους με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και σε μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπαλλήλους, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., που υπάγονται στο άρθρο 7 του ν. 4354/2015, εξαιτίας της μη κατάταξής τους στο εισαγωγικό κλιμάκιο μετά την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησής τους, δεν καταλογίζονται και, αν έχουν ήδη καταλογισθεί, δεν αναζητούνται.
Άρθρο 53
Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς
- Οι παρ. 1, 3, 4 και 5 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (Α΄ 88) περί επέκτασης προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους, εφαρμόζονται στο προσωπικό που έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, καθώς και στο προσωπικό των ανεξάρτητων αρχών και λοιπών φορέων της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023 (Α΄ 91). Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως.
- Από το πεδίο εφαρμογής της παρ. 1 εξαιρούνται:
α) το προσωπικό που εμπίπτει στην παρ. 2 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 και την παρ. 7 του άρθρου 33 του ν. 4914/2022 (Α΄ 61) και
β) το προσωπικό της παρ. 3 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023.
- Για τη χορήγηση, τον υπολογισμό, τον συμψηφισμό και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια εφαρμογής της προσωπικής διαφοράς της παρ. 1 του παρόντος, ισχύει αναλόγως το άρθρο 64 του ν. 5042/2023.
Άρθρο 54
Αποδοχές του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης
- Το μισθολογικό καθεστώς του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης καθορίζεται σύμφωνα με το Κεφάλαιο Β΄ του ν. 4354/2015 (Α΄ 176).
- Το προσωπικό με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που υπηρετεί στις οργανικές μονάδες της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού και της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων της Προεδρίας της Κυβέρνησης, κατατάσσεται στη μισθολογική κλίμακα σύμφωνα με το άρθρο 107 του ν. 4622/2019 (Α΄ 133), εφόσον σωρευτικά:
α) διαθέτει πτυχίο ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης, πανεπιστημιακού ή τεχνολογικού τομέα, της ημεδαπής ή της αλλοδαπής και αναγνωρισμένο μεταπτυχιακό τίτλου σπουδών ετήσιας τουλάχιστον διάρκειας ή έχει αποφοιτήσει από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Κ.Δ.Δ.Α.), και
β) έχει παρακολουθήσει επιτυχώς ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης το οποίο οργανώνεται από το Ε.Κ.Δ.Δ.Α. και καθορίζεται με απόφαση του αρμόδιου για θέματα δημόσιας διοίκησης Υπουργού μετά από εισήγηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ε.Κ.Δ.Δ.Α.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται και στο προσωπικό που υπηρετεί με απόσπαση στις αναφερόμενες υπηρεσίες. Σε περίπτωση λήξης της απόσπασης και επανόδου του υπαλλήλου στην οργανική του θέση, πραγματοποιείται εκ νέου σύγκριση των αποδοχών του, προκειμένου να υπολογιστεί η τυχόν προσωπική διαφορά που θα είχε δημιουργηθεί εάν υπηρετούσε στην οργανική του θέση και όχι στη θέση απόσπασης. Ο εκ νέου υπολογισμός ισχύει και σε περίπτωση που την απόσπαση ακολουθεί είτε απόσπαση σε άλλη θέση είτε μετάταξη σε άλλη θέση.
- Σε περίπτωση που από την εφαρμογή του παρόντος προκύψουν τακτικές μηνιαίες αποδοχές χαμηλότερες από αυτές που δικαιούνταν ο υπάλληλος κατά την 1η Ιουλίου 2026, η διαφορά διατηρείται ως προσωπική. Για τον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς δεν λαμβάνεται υπόψη η οικογενειακή παροχή. Η προσωπική διαφορά του παρόντος συμψηφίζεται σύμφωνα με το άρθρο 206 του ν. 5193/2025 (Α΄ 56).
Άρθρο 55
Προσωπικό Προεδρίας της Δημοκρατίας – Τροποποίηση περ. ια) παρ. 1 άρθρου 7 ν. 4354/2015
- Στην περ. ια) της παρ. 1 του άρθρου 7 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί πεδίου εφαρμογής, μετά τις λέξεις «στον Κανονισμό της,», προστίθενται οι λέξεις «καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 12 του π.δ. 351/1991 (Α΄ 121), πλην των προβλεπομένων στην περ. α), στο τρίτο εδάφιο της περ. β), στο τέταρτο εδάφιο της περ. ε) και στην περ. στ) της παρ. 1, κατά το μέρος που αφορά στο προσωπικό των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 4 του π.δ. 351/1991. Στις διατάξεις αυτές συμπεριλαμβάνεται ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας κατά την περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 2 του π.δ. 351/1991, καθώς και οι απασχολούμενοι στο Γραφείο αυτό με ανάθεση καθηκόντων δυνάμει των περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 351/1991,» και η περ. ια) διαμορφώνεται ως εξής:
«ια) οι υπάλληλοι της Βουλής, σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στον Κανονισμό της, καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 12 του π.δ. 351/1991 (Α΄ 121), πλην των προβλεπομένων στην περ. α), στο τρίτο εδάφιο της περ. β), στο τέταρτο εδάφιο της περ. ε) και στην περ. στ) της παρ. 1, κατά το μέρος που αφορά στο προσωπικό των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 4 του π.δ. 351/1991. Στο ανωτέρω προσωπικό συμπεριλαμβάνονται οι απασχολούμενοι με ανάθεση καθηκόντων δυνάμει των περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 351/1991.».
- Ισχύουσες διατάξεις του π.δ. 351/1991 δεν θίγονται από τις ρυθμίσεις του παρόντος.
Άρθρο 56
Αποδοχές Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος – Τροποποίηση άρθρου 145 ν. 4472/2017
Στο άρθρο 145 του ν. 4472/2017 (Α΄ 74), περί αποδοχών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η παρ. 1 αντικαθίσταται, β) η παρ. 3 καταργείται και το άρθρο 145 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 145
Αποδοχές
- Οι κάθε είδους μηνιαίες αποδοχές των Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος καθορίζονται ως εξής:
α) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές του Αρχιεπισκόπου, των Μητροπολιτών και των Τιτουλάριων Μητροπολιτών ορίζονται στο ύψος του ενενήντα τοις εκατό (90%) του ορίου της παρ. 1 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί ανωτάτων ορίων αποδοχών.
β) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές των Τιτουλάριων Επισκόπων και των Βοηθών Επισκόπων ορίζονται σε ποσοστό εβδομήντα τοις εκατό (70%) των αποδοχών της περ. α).
- Πέρα από τις ανωτέρω αποδοχές δεν καταβάλλεται καμία άλλη παροχή.
3. [Καταργείται].».
Η προσωπική διαφορά είναι ένα στρεβλό και άδικο σύστημα με πλέον αδικημένους τους παλιούς υπαλλήλους που απώλεσαν εν όλω ή εν μέρει λόγω προαγωγής, μισθολογικής εξέλιξης, αναγνώρισης τίτλων σπουδών ή αλλαγής κατηγορίας/κλάδου μεγάλο μέρος της από το 2016 έως σήμερα. Αποτέλεσμα να έχει χαθεί κάθε έννοια προϋπηρεσίας και μαζί και η κοινή λογική αφού υπάλληλοι ενός, δύο και τριών ετών αμείβονται υψηλότερα από υπαλλήλους των 15-20 ετών. Επομένως για την αποκατάσταση της στρέβλωσης δίκαιο είναι να χορηγηθεί είτε επίδομα ύψους 300 ευρώ σε όλους παλιούς και νέους με αντικατάσταση ισόποσου( εάν υπάρχει) μέρους της προσωπικής διαφοράς ή να αντιστραφεί μέρος των συμψηφισμών της προσωπικής διαφοράς σε όσους είναι κάτω των 300 ευρώ ώστε να διαμορφωθεί και για αυτούς στο ίδιο ύψος.
Η θέσπιση πλαφόν 300,00 € στην προσωπική διαφορά του άρθρου 53 παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης, δημιουργώντας υπαλλήλους δύο ταχυτήτων σε σχέση με τους παλαιότερους συναδέλφους. Ζητείται η απάλειψη του ανωτέρου ορίου 300,00€ ώστε η ρύθμιση να αποτελέσει ουσιαστική οικονομική ενίσχυση και να υπολογίζεται ισότιμα για όλους με βάση τις πραγματικές αποδοχές της θέσης.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Η θέσπιση πλαφόν 300,00 € στην προσωπική διαφορά του άρθρου 53 παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης, δημιουργώντας υπαλλήλους δύο ταχυτήτων σε σχέση με τους παλαιότερους συναδέλφους. Ζητείται η απάλειψη του ανωτέρου ορίου ή, εναλλακτικά, ο επανακαθορισμός του ως καθαρό (αφορολόγητο) ποσό 300,00 € στην τσέπη του υπαλλήλου, ώστε η ρύθμιση να αποτελέσει ουσιαστική οικονομική ενίσχυση και να υπολογίζεται ισότιμα για όλους με βάση τις πραγματικές αποδοχές της θέσης.
“Σχόλιο επί του Άρθρου 53 – Επέκταση εφαρμογής του άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς
Η προτεινόμενη διάταξη ενώ αναγνωρίζει την ανάγκη ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ της προσωπικής διαφοράς στους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από 1.4.2023 και εφεξής, θεσπίζει ανώτατο όριο (πλαφόν) ύψους 300 ευρώ μηνιαίως, αναιρώντας έτσι σε μεγάλο βαθμό τον σκοπό της ρύθμισης, αφού επί της ουσίας διατηρεί, παγιώνει και διευρύνει ουσιαστικά, τις μισθολογικές ανισότητες που επιχειρεί να θεραπεύσει.
Η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί επίδομα ούτε πρόσθετη παροχή, αλλά μηχανισμό αποκατάστασης μισθολογικών αποκλίσεων και αδικιών. Για τον λόγο αυτό, αφενός θα πρέπει να υπολογίζεται με ενιαίο τρόπο για όλους τους υπαλλήλους που υπάγονται στο ίδιο καθεστώς (χωρίς την θέσπιση πλαφόν που δεν προβλέπονταν στην αρχική διάταξη του άρθρου 64 του ν. 5042/2023), αφετέρου, θα πρέπει να συνυπολογίζεται στις συντάξιμες αποδοχές.
Η εισαγωγή του πλαφόν ενός ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟΥ ποσού 300 ευρώ μεικτά έχει την μορφή ενός ακόμα “pass-βοηθήματος” που σε όρους αποπληθωρισμού εκμηδενίζει την σκοπιμότητα χορήγησής του, εκθέτοντας τον μεταρρυθμιστικό σκοπό του νομοθετήματος.
Επιπλέον εγείρονται σημαντικά νομικά ζητήματα:
1. Παραβίαση της Συνταγματικής Αρχής της Ισότητας (Άρθρο 4 παρ. 1 Σ.) και της Ίσης Αμοιβής (Άρθρο 22 παρ. 1 εδ. β’ Σ.): Το τιθέμενο πλαφόν εισάγει μια αυθαίρετη και αναιτιολόγητη διάκριση στο ύψος της προσωπικής διαφοράς μεταξύ υπαλλήλων του ίδιου φορέα, οι οποίοι διαθέτουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, έχουν την ίδια προϋπηρεσία και ασκούν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα και εξακολουθούν να έχουν διαφορετική μεταχείριση, όχι με βάση αντικειμενικά κριτήρια, αλλά αποκλειστικά με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξής τους. Κατά την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), αυτή η τακτική στερείται αντικειμενικής και ορθολογικής βάσης, παραβιάζοντας την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας.
2. Παραβίαση της γενικής Οδηγίας (ΕΕ) 2023/970 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου 2023 για την ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας που προωθείται την παρούσα χρονική στιγμή προς ενσωμάτωση στην Ελληνική έννομη τάξη (πχ διαφοροποίηση μισθού με βάση το φύλο).
3. Υπέρβαση των Ακραίων Ορίων της Νομοθετικής Εξουσιοδότησης: Η διαφοροποίηση του ύψους της προσωπικής διαφοράς δεν τελεί σε συνάφεια προς το αντικείμενο ή τη φύση της εργασίας των υπαλλήλων. Κατά συνέπεια, ο υπό κρίση χρονικός περιορισμός παρίσταται ως όλως αυθαίρετος, υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας του νομοθέτη και δεν δικαιολογείται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος. Επισημαίνεται ότι σύμφωνα με την Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου 2026 η Κομισιόν διαπιστώνει ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πλέον Μακροοικονομικές Ανισορροπίες, αφαιρώντας την από το σχετικό πλαίσιο εποπτείας.
4. Παραβίαση της Αρχής της Χρηστής Διοίκησης και Δημιουργία Αντικινήτρων (Brain Drain): Η μισθολογική υποβάθμιση των νεοεισερχομένων στελεχών υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών, οδηγώντας σε διαρροή έμπειρου στελεχιακού δυναμικού προς τον ιδιωτικό τομέα, με το πλήθος των αποχωρισθέντων λόγω συνταξιοδότησης να αυξάνει σημαντικά στο δημόσιο.
Για τους παραπάνω λόγους προτείνεται:
1. Η πλήρης κατάργηση του ανώτατου ορίου των 300 ευρώ μεικτά μηνιαίως στην προσωπική διαφορά και η εφαρμογή του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, χωρίς πρόσθετους περιορισμούς που δεν περιλαμβάνονταν στην αρχική διάταξη.
2. Ρητή εξαίρεση της εν λόγω προσωπικής διαφοράς από οποιονδήποτε συμψηφισμό με μεταγενέστερες μισθολογικές αυξήσεις.
3. Ρητή θεσμοθέτηση του συντάξιμου χαρακτήρα της προσωπικής διαφοράς για όλους τους δικαιούχους.
4. Η έναρξη ισχύος της ρύθμισης από την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης (μετά την 1η Απριλίου 2023)”.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν, δεδομένης της εκτόξευσης του κόστους ζωής. Το πλαφόν θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο και ως σοβαρότατος λόγος αποχώρησης από το Δημόσιο νεοδιόριστων συναδελφισσών και συναφέλφων, ειδικά από την κοινότητα των μηχανικών, καθιστώντας το έργο των ήδη υποστελεχωμένων δημοσίων υπηρεσιών δυσχερέστερο.
Η πρόβλεψη ανώτατου ποσού 300 ευρώ για την προσωπική διαφορά δεν αίρει τις υφιστάμενες μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ υπαλλήλων που έχουν τα ίδια προσόντα, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και φέρουν τις ίδιες ευθύνες. Η διατήρηση αυτών των διαφορών δημιουργεί αίσθημα άνισης μεταχείρισης και δεν συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός δίκαιου μισθολογικού πλαισίου!
Η πρόβλεψη του άρθρου 53 για χορήγηση προσωπικής διαφοράς θα έπρεπε να οδηγεί σε αποκατάσταση της μισθολογικής ανισότητας μεταξύ υπαλλήλων που ασκούν τα ίδια καθήκοντα, φέρουν τις ίδιες ευθύνες και διαθέτουν αντίστοιχα προσόντα.
Το πλαφόν των 300 ευρώ για τους νεοδιορισθέντες και μεταταχθέντες υπαλλήλους μετά την 1η.4.2023 επιτείνει το αίσθημα άνισης μεταχείρισης και αδικίας το οποίο εν καιρώ θα οδηγήσει σε υποστελέχωση των δημόσιων υπηρεσιών και ιδιαιτέρως εκείνων που απαιτούν έμπειρο και εξειδικευμένο προσωπικό. Συνεπώς είναι επιβεβλημένη η κατάργησή του.
Να αρθεί η αδικία του πλαφόν των 300€.
Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις και με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν.
Αλλοιώς προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι δύο ταχυτήτων (υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία με τα ίδια προσόντα, ίδια προϋπηρεσία, ίδιες αρμοδιότητες, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις, παλιοί εναντίον νέων). Επίσης παραβιάζεται η αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας.
A. Σε ό,τι αφορά την παρ. 1 του άρθρου 53, η οποία αναφέρει «έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023», επισημαίνεται ότι υπάρχουν υπάλληλοι οι οποίοι δεν έχουν διοριστεί ή μεταταχθεί, αλλά υπηρετούν στους συγκεκριμένους φορείς κατόπιν οργανωτικών μεταβολών, όπως η συγχώνευση της ΓΓΠΣΔΔ με τη ΓΓΠΣΨΔ.Για την αποφυγή αδικιών και τον αποκλεισμό υπαλλήλων που υπηρετούν στους φορείς αυτούς από την κρίσιμη ημερομηνία και εφεξής, προτείνεται η αντικατάσταση της φράσης «έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023» με τη φράση «υπηρετεί από την 1η Απριλίου 2023».Συγκεκριμένα, προτείνεται η ακόλουθη διατύπωση:«Οι παρ. 1, 3, 4 και 5 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (Α΄ 88), περί επέκτασης προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους, εφαρμόζονται στο προσωπικό που υπηρετεί από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, καθώς και στο προσωπικό των ανεξάρτητων αρχών και λοιπών φορέων της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023 (Α΄ 91).»
B. Να αρθεί η αδικία του πλαφόν των 300€.
Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις και με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν.
Αλλοιώς προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι δύο ταχυτήτων (υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία με τα ίδια προσόντα, ίδια προϋπηρεσία, ίδιες αρμοδιότητες, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις, παλιοί εναντίον νέων). Επίσης παραβιάζεται η αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας.
Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Γ. Η αύξηση στις αποδοχές αρχιερέων, τιτουλάριων επισκόπων, βοηθών επισκόπων είναι υπερβολική
Άρθρο 56: δεν προκύπτει από πουθένα η ανάγκη τόσο μεγάλης αύξησης των αποδοχών των αρχιερέων και βοηθών τους. Η δαπάνη αυτή δεν εξυπηρετεί με κανέναν τρόπο την κοινωνία ή ακόμα και το εκκλησίασμα.
Σχόλιο επί του άρθρου 53:
θα πρέπει να υπάρξει κατάργηση του ορίου των 300EUR!!!!!!!!
Η ρύθμιση του άρθρου 53 κινείται σε ορθή κατεύθυνση, αλλά πρέπει να συμπληρωθεί ρητά ώστε να καλύπτει την Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή του ν. 5255/2025. Η ΑΑΕΑ&ΠΚ συστάθηκε μεταγενέστερα του ν. 5043/2023 και δεν μπορούσε να περιλαμβάνεται στο άρθρο 91. Πρόκειται για ενιαία ανεξάρτητη αρχή με κρίσιμες ελεγκτικές και κυρωτικές αρμοδιότητες, ιδίως μέσω της πρώην ΔΙ.Μ.Ε.Α. και της Προστασίας Καταναλωτή. Η ρύθμιση πρέπει να καλύπτει όλο το προσωπικό της, συμπεριλαμβανομένων μεταφερθέντων και αποσπασμένων.
Η ρύθμιση του άρθρου 53 κινείται σε ορθή κατεύθυνση, αλλά πρέπει να συμπληρωθεί ρητά ώστε να καλύπτει την Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή του ν. 5255/2025. Η ΑΑΕΑ&ΠΚ συστάθηκε μεταγενέστερα του ν. 5043/2023 και δεν μπορούσε να περιλαμβάνεται στο άρθρο 91. Πρόκειται για ενιαία ανεξάρτητη αρχή με κρίσιμες ελεγκτικές και κυρωτικές αρμοδιότητες, ιδίως μέσω της πρώην ΔΙ.Μ.Ε.Α. και της Προστασίας Καταναλωτή. Η ρύθμιση πρέπει να καλύπτει όλο το προσωπικό της, συμπεριλαμβανομένων μεταφερθέντων και αποσπασμένων.
Με την προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53, εισάγεται για πρώτη φορά ανώτατο όριο (πλαφόν) 300€ στην προσωπική διαφορά των υπαλλήλων που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από 1/4/2023. Η μη απόδοση της πλήρους προσωπικής διαφοράς παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της ισότητας και το δικαίωμα για «ίση αμοιβή για ίση εργασία».Το πλαφόν των 300€ συντηρεί αδικαιολόγητα την ύπαρξη υπαλλήλων «πολλαπλών ταχυτήτων» και είναι απαραίτητο να απαληφθεί ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης, καθολική και δίκαιη μισθολογική εξίσωση όλων των εργαζομένων.
Αρθρο 56: Διαφωνώ κάθετα με την υπέρμετρη αύξηση των μισθών των μητροπολιτών και λοιπών δεδομένων των οικονομικών συνθηκών της χώρας μας.
Σύμφωνα με εγκύκλιο που διάβασα για τον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς (ΠΔ) έχω να πω το εξής.
Ο υπολογισμός είναι άδικος προς τους ανθρώπους που έχουν μεταπτυχιακό και διδακτορικό (συμπεριλαμβανομένου και εμένα), ο οποίοι από ότι διάβασα έχουμε τουλάχιστον 50 ευρώ μείωση ΠΔ.
Και αυτό λογικά ισχύει επειδή έχουμε πάρει πάρει κάποια κλιμάκια λόγω των πτυχίων αυτών.
Συγκεκριμένα, αυτό ισχύει αν κάποιος έχει μεταπτυχιακό ή διδακτορικό μέχρι και την ημέρα του διορισμού του.
Αλλά αυτό δημιουργεί την εξής αδικία.
Αν κάποιος κάνει μεταπτυχιακό μετά το διορισμό του, τότε πρώτον θα έχει υψηλότερη ΠΔ (σε σχέση με κάποιον που είχε κάνει μεταπτυχιακό πριν το διορισμό του) και επιπλέον θα λάβει και κανονικά την αύξηση στα κλιμάκια λόγω του μεταπτυχιακού τίτλου.
Είναι απαράδεκτο να συμβαίνει αυτό το πράγμα.
Παρακαλώ πολύ θα ήθελα να αιτηθώ να φύγει η όποια μείωση ΠΔ υπάρχει λόγω μεταπτυχιακού ή διδακτορικού έτσι ώστε να μην υπάρχει επιπλέον αδικία μεταξύ των υπαλλήλων.
Ευχαριστώ
Η πρόβλεψη ανώτατου ποσού 300 ευρώ για την προσωπική διαφορά δεν αίρει τις υφιστάμενες μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ υπαλλήλων που έχουν τα ίδια προσόντα, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και φέρουν τις ίδιες ευθύνες. Η διατήρηση αυτών των διαφορών δημιουργεί αίσθημα άνισης μεταχείρισης και δεν συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός δίκαιου μισθολογικού πλαισίου!
ια το άρθρο 53 και το πλαφόν 300€ στην προσωπική διαφορά:
Διαβάζω στους τίτλους των ειδήσεων για ένα νέο νομοσχέδιο που παρουσιάστηκε στις 27/5/2026: «Ιση Αμοιβή για Ιση Εργασία»: Οι αλλαγές που φέρνει το νέο Νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση του μισθολογικού χάσματος μεταξύ ανδρών και γυναικών παρουσίασε η Νίκη Κεραμέως, ενσωματώνοντας την ευρωπαϊκή οδηγία για την «Ιση Αμοιβή για Ιση Εργασία» σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα». Θεωρώ ότι είναι πολύ σωστή πρωτοβουλία. Παρακάτω διαβάζω για το νέο νομοσχέδιο που προωθεί το υπουργείο Εργασίας: «Υποχρέωση υποβολής στοιχείων για: μισθολογικό χάσμα ανδρών-γυναικών μισθολογικό χάσμα στα bonus διάμεσο μισθολογικό χάσμα μισθολογικό χάσμα ανά κατηγορία εργαζομένων. Αυτή η υποχρέωση ισχύει και για δημόσιους φορείς» και επίσης «Αν τα στοιχεία δείξουν ότι υπάρχει μισθολογική διαφορά και δεν υπάρχει αντικειμενική εξήγηση, τότε, ο εργοδότης υποχρεούται να διορθώσει τη διαφορά αναμορφώνοντας την μισθολογική δομή της επιχείρησης».
Εδώ έχουμε το παράδοξο ένα υπουργείο να νομοθετεί για την γεφύρωση των μισθολογικών χασμάτων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και ένα άλλο υπουργείο να θέτει εντελώς αντισυνταγματικά ένα πλαφόν 300€ στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς, παγιώνοντας έτσι μισθολογικές διαφορές που μπορεί να φτάσουν εως 600€ μηνιαίως, σε υπαλλήλους ακριβώς ίδιων προσόντων με μοναδικό κριτήριο αν αυτοί προσλήφθηκαν / μετατάχθηκαν πριν ή μετά την 1η Απριλίου 2023! Παγκόσμια πρωτοτυπία.
Προτείνω να καταργηθεί το πλαφόν των 300€.
Η θέσπιση ανώτατου ορίου (πλαφόν) 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά δεν επιτυγχάνει το σκοπό της πλήρους αποκατάστασης των αδικιών. Αντίθετα, διατηρεί σημαντικές μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ υπαλλήλων με τα ίδια προσόντα, την ίδια εμπειρία, τα ίδια καθήκοντα και τις ίδιες ευθύνες, με μοναδικό κριτήριο το χρόνο διορισμού ή μετάταξής τους. Η διαφορετική αμοιβή για εργασία ίσης αξίας δεν συνάδει με τις αρχές της ισότητας, της ίσης μεταχείρισης και της μισθολογικής δικαιοσύνης που οφείλει να διασφαλίζει η Πολιτεία.
ΆΡΘΡΟ 53:Το πλαφόν των 300€ και η διαφοροποίηση βάσει ημερομηνίας μετάταξης δημιουργούν κατάφωρη αδικία και μόνιμες μισθολογικές ανισότητες για ίση εργασία. Ο συμψηφισμός ακυρώνει κάθε πραγματική αύξηση.Απαιτείται η κατάργηση του πλαφόν, η εφαρμογή ενιαίων όρων όπως το 2023 και η ουσιαστική προστασία των αποδοχών.
Η θέσπιση πλαφόν 300,00 € στην προσωπική διαφορά του άρθρου 53 παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης, δημιουργώντας υπαλλήλους δύο ταχυτήτων σε σχέση με τους παλαιότερους συναδέλφους. Ζητείται η απάλειψη του ανωτέρου ορίου ή, εναλλακτικά, ο επανακαθορισμός του ως καθαρό (αφορολόγητο) ποσό 300,00 € στην τσέπη του υπαλλήλου, ώστε η ρύθμιση να αποτελέσει ουσιαστική οικονομική ενίσχυση και να υπολογίζεται ισότιμα για όλους με βάση τις πραγματικές αποδοχές της θέσης.
Στο άρθρο 53, το «ταβάνι» των 300€ στην προσωπική διαφορά, εξακολουθεί και διαιωνίζει τη μισθολογική ανισότητα μεταξύ παλαιών και νέων υπαλλήλων. Επιπροσθέτως, το δημοσιονομικό κόστος αν καταργηθεί το όριο των 300€ είναι από αμελητέο έως ανύπαρκτο. Δεν εξυπηρετεί σε τίποτε ο συγκεκριμένος κόφτης.
Το πλαφόν των 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά διατηρεί σημαντικές μισθολογικές ανισότητες μεταξύ υπαλλήλων που προσφέρουν ισότιμο έργο. Η ίση εργασία και η ίση ευθύνη θα πρέπει να αμείβονται με δίκαιο και ισότιμο τρόπο, χωρίς διακρίσεις που βασίζονται αποκλειστικά στον χρόνο διορισμού ή μετάταξης.
Η θέσπιση πλαφόν 300,00 € στην προσωπική διαφορά του άρθρου 53 παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης, δημιουργώντας υπαλλήλους δύο ταχυτήτων σε σχέση με τους παλαιότερους συναδέλφους. Ζητείται η απάλειψη του ανωτέρου ορίου 300,00€ ώστε η ρύθμιση να αποτελέσει ουσιαστική οικονομική ενίσχυση και να υπολογίζεται ισότιμα για όλους με βάση τις πραγματικές αποδοχές της θέσης.
Μισθολογική ανισότητα υπάρχει ούτως ή άλλως μεταξύ υπαλλήλων που διαθέτουν τα ίδια τυπικά προσόντα, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και υπηρετούν στους ίδιους φορείς με παλαιότερους συναδέλφους. Υπάρχουν υπάλληλοι «πολλών ταχυτήτων» και όχι μόνο «δύο ταχυτήτων» διότι μέχρι σήμερα η προσωπική διαφορά δεν είναι ένα καθορισμένο ποσό αλλά διαμορφώνεται ανάλογα με τα χρόνια εμπειρίας. Υπάρχουν υπάλληλοι με 350 ευρω προσωπική διαφορά και υπάλληλοι με 450 ευρώ προσωπική διαφορά που προσελήφθησαν την ίδια περίοδο. Όποιο όμως και να είναι το ποσό της προσωπικής διαφοράς, ποτέ κανένας δε θα είναι απόλυτα ικανοποιημένος. Η διάταξη για τους κληρικούς είναι υπερβολή.
Με την προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53, εισάγεται για πρώτη φορά ανώτατο όριο (πλαφόν) 300€ στην προσωπική διαφορά των υπαλλήλων που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από 1/4/2023. Η μη απόδοση της πλήρους προσωπικής διαφοράς παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της ισότητας και το δικαίωμα για «ίση αμοιβή για ίση εργασία».Το πλαφόν των 300€ συντηρεί αδικαιολόγητα την ύπαρξη υπαλλήλων «πολλαπλών ταχυτήτων» και είναι απαραίτητο να απαληφθεί ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης, καθολική και δίκαιη μισθολογική εξίσωση όλων των εργαζομένων.
Η προτεινόμενη ρύθμιση δημιουργεί απαράδεκτες μισθολογικές ανισότητες μεταξύ υπαλλήλων που έχουν τα ίδια προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και εκτελούν τα ίδια καθήκοντα, αποκλειστικά λόγω της ημερομηνίας διορισμού ή μετάταξης.Το πλαφόν των 300€ είναι αυθαίρετο και οδηγεί σε μόνιμες απώλειες αποδοχών, ακυρώνοντας στην πράξη τον σκοπό της προσωπικής διαφοράς. Παράλληλα, ο συμψηφισμός με τις μισθολογικές αυξήσεις στερεί από τους υπαλλήλους κάθε πραγματική βελτίωση εισοδήματος.Απαιτείται η άμεση κατάργηση του πλαφόν, η εφαρμογή ενιαίων κανόνων για όλους, η ενσωμάτωση της προσωπικής διαφοράς στον βασικό μισθό και η κατάργηση του συμψηφισμού, ώστε να αποκατασταθεί η αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία.
H διάταξη για τους κληρικούς είναι εκτός τόπου και χρόνου για τα σημερινά δεδομένα. Δεν μπορεί να διπλασιάζονται σχεδόν οι αποδοχές των πιο υψηλόμισθων και οι απλοί κληρικοί και άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι να παίρνουν μισθούς πείνας. Αντί για την άυξηση αυτή να δοθεί μια πρόσθετη ενιαία πχ. 3% για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους και κληρικούς συμπεριλαμβανομένου και τους αρχιερείς που αναφέρει το άρθρο αυτό.
Το προβλεπόμενο όριο των 300 ευρώ δεν επαρκεί για την άρση των υφιστάμενων μισθολογικών ανισοτήτων και χρήζει επανεξέτασης.
Το ανώτατο όριο των 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά δεν αρκεί για την αποκατάσταση των υφιστάμενων μισθολογικών αδικιών μεταξύ υπαλλήλων με τα ίδια προσόντα, τα ίδια καθήκοντα και τις ίδιες ευθύνες. Η διατήρηση τέτοιων διαφορών συντηρεί συνθήκες άνισης μεταχείρισης και δεν συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός πραγματικά δίκαιου μισθολογικού πλαισίου. Ως εκ τούτου, το προβλεπόμενο όριο θα πρέπει να επανεξεταστεί, ώστε να επιτευχθεί ουσιαστικότερη εξομάλυνση των υφιστάμενων ανισοτήτων.
Η θέσπιση ανώτατου ορίου 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά δεν αντιμετωπίζει πλήρως τις υφιστάμενες μισθολογικές ανισότητες μεταξύ υπαλλήλων που διαθέτουν τα ίδια προσόντα, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και αναλαμβάνουν τις ίδιες ευθύνες. Η διατήρηση των αποκλίσεων αυτών αντίκειται στην αρχή της ίσης μεταχείρισης και δεν υπηρετεί τον στόχο της διαμόρφωσης ενός δίκαιου και εξορθολογισμένου μισθολογικού συστήματος. Ως εκ τούτου, κρίνεται αναγκαία η επανεξέταση του προβλεπόμενου ορίου, προκειμένου η ρύθμιση να συμβάλει ουσιαστικότερα στην αποκατάσταση των υφιστάμενων αδικιών.
Το προτεινόμενο άρθρο 53 του νομοσχεδίου, παρά την πρόθεσή του να αμβλύνει τις μισθολογικές ανισότητες για τους νεοεισερχόμενους , επιλέγει μια επιλεκτική και αποσπασματική προσέγγιση , η οποία αγνοεί προκλητικά τους παλαιότερους υπαλλήλους του Υπουργείου που έχουν ελάχιστη προσωπική διαφορά. Η ρύθμιση αυτή συντηρεί και διευρύνει τις εσωτερικές στρεβλώσεις, καθώς αφήνει ανέγγιχτες τις αδικίες που δημιούργησε ο στρεβλός μηχανισμός του αυτόματου συμψηφισμού (ν. 4354/2015), ο οποίος χρησιμοποιεί την αναγνώριση επιπλέον προσόντων (μεταπτυχιακά, διδακτορικά) ή την υπηρεσιακή εξέλιξη όχι ως πραγματική αύξηση, αλλά για να μειώσει την προσωπική διαφορά. Με τον τρόπο αυτό, ακυρώνεται στην πράξη η επιβράβευση της αριστείας και των τυπικών προσόντων των παλαιότερων στελεχών, δημιουργώντας εργαζόμενους πολλαπλών ταχυτήτων. Αντί για αποσπασματικές παρεμβάσεις με όρους ομάδων , η πολιτική ηγεσία οφείλει να νομοθετήσει με όρους συνολικής μισθολογικής δικαιοσύνης και ισότιμης αντιμετώπισης , θεσπίζοντας μια οριστική λύση για το σύνολο του προσωπικού που θα περιλαμβάνει ρητά και τους παλαιούς υπαλλήλους , ώστε να διασφαλιστεί η απαραίτητη εργασιακή συνοχή.
Επισημάνσεις επί του άρθρου 53:
1. Το όριο που τέθηκε των 300,00 € μεικτών αποδοχών είναι άδικο, διότι όταν η προσωπική διαφορά χορηγήθηκε αρχικά στους υπαλλήλους που μειώνονταν κατά πολύ οι αμοιβές τους και μετέπειτα επεκτάθηκε το 2018 και το 2023 σε νεοδιόριστους και μεταταχθέντες δεν υπήρχε το όριο των 300,00 ευρώ και οι περισσότεροι από αυτούς τους εργαζόμενους λάμβαναν για χρόνια προσωπική διαφορά μεγαλύτερη των 300,00 € μεικτών αποδοχών έως ότου διά του συμψηφισμού με αυξήσεις αποδοχών η προσωπική διαφορά να φθάσει στα 300,00 € μεικτών αποδοχών ή και να πέσει κάτω από αυτό το όριο, καθώς δεν υπήρχε η πρόβλεψη του άρ. 206 Ν. 5193/2025. Επομένως να αφαιρεθεί από το κείμενο του άρ. 53 το όριο των 300,00 €, να χορηγείται σε όλους τους διορισμένους και μεταταχθέντες από 01/04/2023 και εφεξής το σύνολο της προσωπικής διαφοράς, άλλωστε διά του συμψηφισμού με τις μελλοντικές αυξήσεις του βασικού μισθού σε μερικά χρόνια θα φθάσει η προσωπική διαφορά στο όριο των 300,00 €.
2. Είναι αναγκαίο να διατυπωθεί με διαφορετικό τρόπο το εφεξής στο κείμενο του άρ. 53, ώστε να μην επιδέχεται διαφορετική ερμηνεία. Το εφεξής θα πρέπει να διατυπώνεται ρητά και κατηγορηματικά ότι αφορά κάθε διορισμένο και μεταταχθέντα από 01/04/2023 και εις το διηνεκές. Μία προτεινόμενη διατύπωση είναι η εξής: «…περί επέκτασης προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους, εφαρμόζονται στο προσωπικό που διορίζεται ή μετατάσσεται από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς…».
3. Καθώς με το άρ. 206 Ν. 5193/2025 τέθηκε το όριο των 300,00 € μεικτών αποδοχών για την προσωπική διαφορά, ώστε αυτή να μην μειώνεται άλλο, είναι δίκαιο και όσοι λαμβάνουν ήδη την προσωπική διαφορά, είχαν μεγαλύτερη των 300,00 € και διά των συμψηφισμών με τις αυξήσεις μισθού η προσωπική τους διαφορά έπεσε κάτω από τα 300,00 €, να ανέβει ξανά η προσωπική τους διαφορά στα 300,00 € μεικτών αποδοχών.
4. Θα πρέπει να εξεταστεί η μετατροπή της προσωπικής διαφοράς σε συντάξιμο επίδομα, έστω και μελλοντικά κατόπιν διαβουλεύσεων με τους εκπροσώπους των φορέων που τη λαμβάνουν, ώστε να προσμετρά στη διαμόρφωση της σύνταξης (κύριας, επικουρικής, μτπυ, τπδυ, κ.λπ.).
Άρθρο 53: Με την διάταξη αυτή και συγκεκριμένα ότι η προσωπική διαφορά «δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως», δυστυχώς δεν θα επιτευχθεί η αποκατάσταση της μισθολογικής ανισότητας μεταξύ υπαλλήλων που διαθέτουν τα ίδια τυπικά προσόντα, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και υπηρετούν στους ίδιους φορείς με παλαιότερους συναδέλφους τους. Αντιθέτως οδηγεί ακριβώς στο αντίθετο αποτέλεσμα, διαιωνίζεται η εργασία υπαλλήλων «δύο ταχυτήτων» και η άνιση μεταχείριση εργαζομένων με τα ίδια χαρακτηριστικά. Για το λόγο αυτό δικαιότερο είναι η άμεση απαλοιφή του εδαφίου που θέτει το ανώτατο όριο (πλαφόν) των τριακοσίων (300) ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να χορηγείται με τους ίδιους ακριβώς όρους και προϋποθέσεις που ισχύουν για το προσωπικό που διορίστηκε έως την 31/3/2023. Επίσης στην διάταξη θα πρέπει να συμπεριληφθεί και ο συντάξιμος χαρακτήρας της προσωπικής διαφοράς.
Η προτεινόμενη διάταξη στο άρθρο 53 αναγνωρίζει μεν την ανάγκη αντιμετώπισης ενός υπαρκτού προβλήματος, ωστόσο ο περιορισμός της προσωπικής διαφοράς στα 300 ευρώ δεν επιτρέπει την εξάλειψη των σημαντικών αποκλίσεων που εξακολουθούν να υπάρχουν στις αποδοχές των υπαλλήλων. Είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό γιατί εργαζόμενοι με ίδια καθήκοντα, παρόμοια εμπειρία και αντίστοιχα προσόντα αμείβονται διαφορετικά λόγω της χρονικής συγκυρίας κατά την οποία διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν. Η ενίσχυση της εμπιστοσύνης των υπαλλήλων προς τη διοίκηση προϋποθέτει κανόνες που διασφαλίζουν μεγαλύτερη μισθολογική ισορροπία και αίσθημα δικαίου για όλους.
Η συγκεκριμένη ρύθμιση επί του άρθρου 53 αντιμετωπίζει μόνο εν μέρει ένα ζήτημα που απασχολεί πολλούς υπαλλήλους. Με τον περιορισμό των 300 ευρώ εξακολουθούν να υφίστανται αισθητές διαφορές στις αποδοχές μεταξύ συναδέλφων που διαθέτουν αντίστοιχα προσόντα, εκτελούν το ίδιο έργο και υπηρετούν υπό τις ίδιες συνθήκες. Η ύπαρξη διαφορετικών μισθολογικών ταχυτήτων μέσα στην ίδια υπηρεσία δεν συνάδει με την αρχή της δικαιοσύνης και της ισότιμης αντιμετώπισης. Μια πιο ολοκληρωμένη λύση θα συνέβαλλε ουσιαστικά στην αποκατάσταση αυτής της στρέβλωσης.
Η θέσπιση ανώτατου ορίου στην προσωπική διαφορά αφήνει άλυτο ένα σημαντικό μέρος του προβλήματος. Οι αποκλίσεις στις αποδοχές μεταξύ υπαλλήλων με ίδια καθήκοντα και ευθύνες εξακολουθούν να παραμένουν, γεγονός που ενισχύει το αίσθημα άνισης μεταχείρισης. Απαιτείται μια δικαιότερη προσέγγιση που θα μειώσει ουσιαστικά τις υφιστάμενες διαφορές.
Το πλαφόν των 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά διατηρεί σημαντικές μισθολογικές ανισότητες μεταξύ υπαλλήλων που προσφέρουν ισότιμο έργο. Η ίση εργασία και η ίση ευθύνη θα πρέπει να αμείβονται με δίκαιο και ισότιμο τρόπο, χωρίς διακρίσεις που βασίζονται αποκλειστικά στον χρόνο διορισμού ή μετάταξης.
Η πρόβλεψη ανώτατου ποσού 300 ευρώ για την προσωπική διαφορά δεν αίρει τις υφιστάμενες μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ υπαλλήλων που έχουν τα ίδια προσόντα, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και φέρουν τις ίδιες ευθύνες. Η διατήρηση αυτών των διαφορών δημιουργεί αίσθημα άνισης μεταχείρισης και δεν συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός δίκαιου μισθολογικού πλαισίου. Θα ήταν σκόπιμο να επανεξεταστεί το συγκεκριμένο όριο, ώστε η ρύθμιση να οδηγήσει σε ουσιαστικότερη αποκατάσταση των αδικιών που εξακολουθούν να υφίστανται.
Η προτεινόμενη ρύθμιση του άρθρου 53, αν και επιχειρεί να αντιμετωπίσει ένα υφιστάμενο μισθολογικό πρόβλημα, δεν οδηγεί σε ουσιαστική αποκατάσταση της ανισότητας που έχει δημιουργηθεί μεταξύ υπαλλήλων οι οποίοι υπηρετούν στους ίδιους φορείς και εκτελούν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα. Η θέσπιση ανώτατου ορίου προσωπικής διαφοράς ύψους 300 ευρώ διατηρεί σημαντικό μέρος των αποκλίσεων στις αποδοχές, με αποτέλεσμα εργαζόμενοι με τα ίδια προσόντα, την ίδια ευθύνη και την ίδια υπηρεσιακή συνεισφορά να εξακολουθούν να αμείβονται διαφορετικά.
Η δημόσια διοίκηση οφείλει να στηρίζεται στις αρχές της ισονομίας, της αξιοκρατίας και της ίσης μεταχείρισης. Δεν είναι εύλογο ο χρόνος διορισμού ή μετάταξης να αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη διαμόρφωση μισθολογικών διαφορών που θα συνοδεύουν τους υπαλλήλους για ολόκληρη τη σταδιοδρομία τους.
Παράλληλα, η Πολιτεία διακηρύσσει την ανάγκη προσέλκυσης και διατήρησης στελεχών υψηλής επιστημονικής κατάρτισης και εξειδίκευσης στον δημόσιο τομέα. Η διατήρηση όμως μεγάλων διαφορών στις αποδοχές μεταξύ συναδέλφων που παρέχουν ισότιμο έργο λειτουργεί αποθαρρυντικά για τους νεότερους υπαλλήλους και υπονομεύει το αίσθημα δικαιοσύνης στο εργασιακό περιβάλλον.
Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται αναγκαία η επανεξέταση του προβλεπόμενου ανώτατου ορίου, ώστε η ρύθμιση να οδηγήσει σε πραγματική σύγκλιση των αποδοχών και όχι σε μερική μόνο αντιμετώπιση του προβλήματος. Μόνο έτσι θα υπηρετηθεί στην πράξη η αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας και ευθύνης.
Η πρόβλεψη του άρθρου 53 για χορήγηση προσωπικής διαφοράς με ανώτατο όριο τα 300 ευρώ δημιουργεί μια νέα και αδικαιολόγητη μισθολογική ανισότητα μεταξύ υπαλλήλων που ασκούν τα ίδια καθήκοντα, φέρουν τις ίδιες ευθύνες και διαθέτουν αντίστοιχα προσόντα. Παρότι η διάταξη κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση αναγνωρίζοντας την ανάγκη αποκατάστασης των αδικιών που προέκυψαν για τους νεοδιορισθέντες και μεταταχθέντες υπαλλήλους μετά την 1η.4.2023, το πλαφόν των 300 ευρώ δεν επιτρέπει την ουσιαστική εξομοίωση των αποδοχών με εκείνες των παλαιότερων συναδέλφων τους.
Η ίση μεταχείριση των εργαζομένων δεν μπορεί να εφαρμόζεται μερικώς. Υπάλληλοι με τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, την ίδια υπηρεσιακή εξέλιξη και την ίδια προσφορά στην υπηρεσία δεν είναι εύλογο να αμείβονται με σημαντικά διαφορετικές αποδοχές αποκλειστικά λόγω του χρόνου διορισμού ή μετάταξής τους.
Ιδιαίτερα στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και στις Ανεξάρτητες Αρχές, όπου απαιτούνται υψηλή κατάρτιση, εξειδικευμένες γνώσεις και αυξημένη ευθύνη, η Πολιτεία οφείλει να διαμορφώνει ένα δίκαιο και ελκυστικό μισθολογικό πλαίσιο για όλους τους υπαλλήλους και όχι να δημιουργεί υπαλλήλους πολλών ταχυτήτων.
Για τον λόγο αυτό, θα ήταν δικαιότερο να επανεξεταστεί το ανώτατο όριο των 300 ευρώ και να προβλεφθεί η πλήρης ή σταδιακή εξάλειψη των μισθολογικών διαφορών που εξακολουθούν να υφίστανται, ώστε να αποκατασταθεί πραγματικά η αρχή της ίσης μεταχείρισης και της ίσης αμοιβής για ίση εργασία.
Για το άρθρο 54: Πρόκειται για ξεκάθαρα φωτογραφική διάταξη που δεν τιμά κανέναν και κυρίως αυτούς που την εμπνεύστηκαν. Ας αποσυρθεί και ας δοθεί στους συγκεκριμένους υπαλλήλους για τους οποίους πρόκειται ένα ειδικό επίδομα επειδή θέλησαν να αποσπαστούν ή να μεταταχθούν στην Προεδρία της Κυβέρνησης, όπως και σε όποιον άλλον θελήσει να πάει στο μέλλον.Θα είναι εντιμότερο.
Πέραν αυτού η ιδάταξη υποβαθμίζει οφθαλμοφανέστατα τον Κλάδο των επιτελικών στελεχών για τη σύσταση του οποίου είχε γίνει τόση φασαρία , και εκτός από τον κλάδο, και τους ίδιους τους εργαζόμενους σε αυτόν που κλήθηκαν να περάσουν τόσες δοκιμασίες (εκτός από τα τυπικά προσόντα που κατείχαν ) και υπέστησαν τόσες υποχρεώσεις (ακόμα και απειλές επιστροφής μισθού σε περίπτωση καθυστερημένης μετάταξης ) οι οποίες δεν φαίνεται να αφορούν όσους φωτογραφίζονται στο άρθρο 54. Προς αποφυγή παρερμηνειών , προτείνεται να απαλειφθούν οι παρ. 1 και πρώτο εδάφιο της παρ. 2 διότι το μισθολογικό καθεστώς του Κλάδου των Επιτελικών ρυθμίζεται από ειδική διάταξη . Η επέκταση της προτεινόμενης ρύθμισης στο αποσπασμένο προσωπικό και με διατήρηση των μισθολογικών προνομίων μέσω του μηχανισμού της «προσωπικής διαφοράς» ακόμα και μετά τη λήξη της ή σε περίπτωση μετάταξης συνιστά πρόκληση .. Τουλάχιστον , αν παραμείνει η διάταξη , ας επεκταθεί η ρύθμιση, για λόγους ισότητας, και σε όλο το προσωπικό που θα λαμβάνει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, το ειδικό μισθολογικό καθεστώς των επιτελικών στελεχών , συμπεριριλαμβανομένων ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΤΕΛΙΚΩΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ !
Να μη κάνετε τίποτα και να το αφήσετε όπως έχει το σύστημα γιατί ό,τι άλλο επιχειρείται μόνο μεγαλύτερες αντιθέσεις θα φέρει και φαγωμάρα!!! Δώστε ένα 13ο Μισθό και τίποτα άλλο!!!
Η συγκεκριμένη διάταξη είναι πρόχειρη και αποσπασματική,διαιωνίζει και διευρύνει μισθολογικές στρεβλώσεις και ανισότητες, αγνοεί προκλητικά παλαιότερους υπαλλήλους που έχουν ελάχιστη προσωπική διαφορά,δεν ενισχύει ασφαλιστικά τον εργαζόμενο.
Ανεξάρτητα από την ανωτέρω ρύθμιση, για την εξάλειψη των ανισοτήτων και αδικιών εντός του Υπουργείου, και λαμβάνοντας υπόψη τις μισθολογικές απώλειες, η μόνη οριστική και δίκαιη λύση είναι η χορήγηση επιδόματος, ύψους 400 ευρώ, στους υπαλλήλους του Υπουργείου με βασικές παραμέτρους:
να αφορά το σύνολο του προσωπικού του Υπουργείου, παλαιούς και νέους υπαλλήλους,
το επίδομα να είναι πλήρως συντάξιμο,
εφόσον συμψηφίζεται με προσωπική διαφορά, να υπάρξει εξαίρεση του ασφαλιστικού κόστους.
Σχόλιο αναφορικά με το άρθρο 53:
Επειδή διαβάζω σχόλια του τύπου ότι η επίσημη Ομοσπονδία (Ο.Σ.Υ.Ο.) επιλέγει να παρέμβει σε μια διάταξη που αφορά αποκλειστικά την αποκατάσταση των νέων συναδέλφων, προκειμένου να εξυπηρετήσει άλλες συνδικαλιστικές επιδιώξεις, είναι τουλάχιστον τραγικό.
Όλα αυτά τα χρόνια, όσοι λάμβαναν στο ακέραιο την προσωπική διαφορά, δεν έβλεπαν καμία «μισθολογική στρέβλωση» ούτε ένιωθαν ότι «αγνοούνται προκλητικά» οι υπόλοιποι συνάδελφοί τους. Τότε το σύστημα λειτουργούσε δίκαια. Τώρα που η προσωπική τους διαφορά μειώθηκε —επειδή, ως γνωστόν, ενσωματώθηκε σταδιακά στα μισθολογικά κλιμάκια και στις αυξήσεις που έλαβαν— θυμήθηκαν ξαφνικά τις «εσωτερικές ανισότητες». Είναι προκλητικό να βαφτίζεται «αδικία» η φυσιολογική μισθολογική εξέλιξη των παλαιότερων, προκειμένου να μπλοκαριστεί η δικαίωση των νεότερων.
Η συγκεκριμένη διάταξη του Άρθρου 53 δεν αφορά το σύνολο του προσωπικού ούτε ήρθε για να λύσει το γενικό μισθολογικό πρόβλημα του Υπουργείου. Έχει έναν και μοναδικό σκοπό: να επεκτείνει χρονικά έναν ήδη ψηφισμένο νόμο, ώστε να εξισωθούν όλοι οι υπάλληλοι υπό την ίδια ακριβώς λογική. Η προσπάθεια της Ομοσπονδίας να «καπελώσει» μια ρύθμιση για τους νέους υπαλλήλους, ζητώντας οριζόντια επιδόματα για όλους, δείχνει ξεκάθαρη διάθεση συνδικαλιστικής εκμετάλλευσης εις βάρος μιας συγκεκριμένης ομάδας εργαζομένων που βρίσκεται σε μειονεκτική θέση.
Το Άρθρο 53 πρέπει να ψηφιστεί ως έχει (με την αυτονόητη απάλειψη του άδικου πλαφόν των 300 ευρώ), ώστε να εφαρμοστεί οριζόντια η ίδια μισθολογική αρχιτεκτονική για κάθε υπάλληλο. Αν η Ο.Σ.Υ.Ο. και οι σύλλογοι επιθυμούν να διεκδικήσουν νέες αυξήσεις, συντάξιμα επιδόματα ή αλλαγές στο ασφαλιστικό, οφείλουν να καταθέσουν ξεχωριστή πρόταση για το σύνολο των εργαζομένων, αντί να χρησιμοποιούν ως «δούρειο ίππο» μια διάταξη που διορθώνει τη μισθολογική καθίζηση των νέων και των μεταταγμένων.
Άρθρο 53: Με την διάταξη αυτή και συγκεκριμένα ότι η προσωπική διαφορά «δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως», δυστυχώς δεν θα επιτευχθεί η αποκατάσταση της μισθολογικής ανισότητας μεταξύ υπαλλήλων που διαθέτουν τα ίδια τυπικά προσόντα, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και υπηρετούν στους ίδιους φορείς με παλαιότερους συναδέλφους τους. Αντιθέτως οδηγεί ακριβώς στο αντίθετο αποτέλεσμα, διαιωνίζεται η εργασία υπαλλήλων «δύο ταχυτήτων» και η άνιση μεταχείριση εργαζομένων με τα ίδια χαρακτηριστικά. Για το λόγο αυτό δικαιότερο είναι η άμεση απαλοιφή του εδαφίου που θέτει το ανώτατο όριο (πλαφόν) των τριακοσίων (300) ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να χορηγείται με τους ίδιους ακριβώς όρους και προϋποθέσεις που ισχύουν για το προσωπικό που διορίστηκε έως την 31/3/2023. Επίσης στην διάταξη θα πρέπει να συμπεριληφθεί και ο συντάξιμος χαρακτήρας της προσωπικής διαφοράς.
Αν παραμείνει η διάταξη για τους κληρικούς, θα χάσετε και τους ψηφοφόρους που ήδη είχατε. Απορώ ποιος σκέφτηκε αυτήν την πανέξυπνη κίνηση. Ο κόσμος είναι στα κάγκελα με την ακρίβεια, και μετά απορείτε γιατί δεν κάνουμε οικογένεια και παιδιά.
Δώστε τα στους κληρικούς, να δούμε τι θα καταλάβετε..
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Με αφορμή το πρόσφατο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Εθνικής
Οικονομίας και Οικονομικών, στο οποίο περιλαμβάνεται διάταξη η οποία
προβλέπει την επέκταση της προσωπικής διαφοράς, έως του ποσού των 300
ευρώ, σε όσους διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από 1/4/2023, η Ομοσπονδία
Συλλόγων του Υπ. Οικονομικών (Ο.Σ.Υ.Ο):
ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΔΙΑΤΑΞΗ
* είναι πρόχειρη και αποσπασματική,
* διαιωνίζει και διευρύνει μισθολογικές στρεβλώσεις και ανισότητες,
* αγνοεί προκλητικά παλαιότερους υπαλλήλους που έχουν ελάχιστη
προσωπική διαφορά,
* δεν ενισχύει ασφαλιστικά τον εργαζόμενο.
ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΠΑΓΙΑ ΘΕΣΗ ΤΗΣ
Ανεξάρτητα από την ανωτέρω ρύθμιση, για την εξάλειψη των ανισοτήτων
και αδικιών εντός του Υπουργείου, και λαμβάνοντας υπόψη τις μισθολογικές
απώλειες, η μόνη οριστική και δίκαιη λύση είναι η χορήγηση επιδόματος,
ύψους 400 ευρώ, στους υπαλλήλους του Υπουργείου με βασικές
παραμέτρους:
* να αφορά το σύνολο του προσωπικού του Υπουργείου, παλαιούς και
νέους υπαλλήλους,
* το επίδομα να είναι πλήρως συντάξιμο,
* εφόσον συμψηφίζεται με προσωπική διαφορά, να υπάρξει εξαίρεση του
ασφαλιστικού κόστους.
ΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ
* να προβεί στη συνολική επανεξέταση και διόρθωση των προβλημάτων που
έχουν δημιουργηθεί από τον μηχανισμό της προσωπικής διαφοράς,
* να αντιμετωπίσει ισότιμα το σύνολο των εργαζομένων στο Υπουργείο και όχι
με όρους ομάδων,
* να νομοθετήσει με όρους μισθολογικής δικαιοσύνης,
* να τηρήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε έναντι των θεσμικών οργάνων
εκπροσώπησης των εργαζομένων,
* να κλείσει οριστικά τον φαύλο κύκλο των εσωτερικών ανισοτήτων.
διασφαλίζοντας έτσι την απαραίτητη εργασιακή συνοχή στο χώρο μας.
ΟΙ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΡΑΞΗ
Άρθρο 53: Το ανώτατο όριο των 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά με μόνο κριτήριο την ημερομηνία μετάταξης/διορισμού επιτείνει την αδικία και ανισότητα που επιχειρεί ο νομοθέτης να διορθώσει με την απόδοση προσωπικής διαφοράς. Σε προηγούμενες περιπτώσεις, η προσωπική διαφορά είχε αποδοθεί σε νεοδιορισθέντες/μεταταχθέντες υπαλλήλους χωρίς κάποιο πλαφόν στο όριο αμοιβής, οπότε και τώρα μια διάταξη που μνημονεύει τον τελευταίο νόμο αναφέροντας ότι τον επεκτείνει, θα έπρεπε να λειτουργεί με τους ίδιους ακριβώς όρους. Συνεπώς θα πρέπει να αφαιρεθεί οποιοδήποτε πλαφόν στο ύψος της υπολογιζόμενης προσωπικής διαφοράς.