Άρθρο 49
Μισθολογικές προσαυξήσεις δικαστικών λειτουργών – Τροποποίηση άρθρου 4 ν. 2521/1997
Στο άρθρο 4 του ν. 2521/1997 (Α΄ 174), περί διαρρυθμίσεων μισθολογικών προαγωγών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην παρ. 1, αα) στο πρώτο εδάφιο της περ. α) μετά τις λέξεις «Παρέδρου Πρωτοδικείου,» προστίθενται οι λέξεις «Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη,», αβ) οι περ. β) και στ) αντικαθίστανται, β) στην παρ. 2, μετά τη λέξη «όχι» προστίθενται οι λέξεις «το χρονικό διάστημα φοίτησης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πρακτικής άσκησης στα δικαστικά καταστήματα, καθώς και» και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 4 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 4
Διαρρυθμίσεις μισθολογικών προαγωγών
1.α) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Πρωτοδίκη, Εισηγητή του ΣτΕ και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν επτά (7) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Εισηγητή του ΣτΕ και αντίστοιχων, και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχονται, με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, οι αποδοχές του επόμενου βαθμού. Ως αποδοχές νοούνται ο βασικός μισθός, καθώς και τα κάθε είδους επιδόματα και λοιπές παροχές που θα ελάμβανε ο δικαστικός λειτουργός αν είχε προαχθεί στο βαθμό αυτό.
β) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Προέδρου Πρωτοδικών και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο κατά νόμο χρόνο για την προαγωγή στον επόμενο βαθμό του οικείου κλάδου και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, καθώς και στους ίδιους δικαστικούς λειτουργούς που συμπληρώνουν δώδεκα (12) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη και αντίστοιχων παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του προς προαγωγή χρόνου, προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στους δικαστικούς λειτουργούς του πρώτου εδαφίου, οι οποίοι συμπληρώνουν στον βαθμό τους διπλάσιο χρόνο από τον κατά νόμο απαιτούμενο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και εξακολουθούν να παραμένουν στον ίδιο βαθμό μη προαγόμενοι ελλείψει κενών θέσεων, καθώς και στους ίδιους αυτούς δικαστικούς λειτουργούς που συμπληρώνουν δέκα επτά (17) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη και αντιστοίχων παρέχεται, με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, προσαύξηση ίση με τα ενενήντα εκατοστά (90/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού από τη συμπλήρωση του διπλάσιου αυτού χρόνου. Για τη χορήγηση των προσαυξήσεων λόγω μη προαγωγής στον επόμενο βαθμό λαμβάνεται υπόψη μόνο ο προβλεπόμενος από τις οικείες διατάξεις χρόνος παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό για προαγωγή στον επόμενο. Στους Πρωτοδίκες, Αντεισαγγελείς Πρωτοδικών και Πρωτοδίκες των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίοι συμπληρώνουν δώδεκα (12) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Παρέδρου Εισαγγελίας, Παρέδρου Πρωτοδικείου των διοικητικών δικαστηρίων, Ειρηνοδίκη και Δόκιμου Ειρηνοδίκη και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού του προέδρου πρωτοδικών και του βασικού μισθού του Εφέτη. Στους Πρωτοδίκες, Αντεισαγγελείς Πρωτοδικών και Πρωτοδίκες των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίοι συμπληρώνουν δέκα επτά (17) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Παρέδρου Εισαγγελίας, Παρέδρου Πρωτοδικείου των διοικητικών δικαστηρίων, Ειρηνοδίκη και Δόκιμου Ειρηνοδίκη και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα ενενήντα εκατοστά (90/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού του Προέδρου Πρωτοδικών και του βασικού μισθού του Εφέτη.
γ) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Εφέτη και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο κατά νόμο χρόνο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό του οικείου κλάδου και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του προς προαγωγή χρόνου, προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στους ίδιους δικαστικούς λειτουργούς, οι οποίοι συμπληρώνουν στο βαθμό τους διπλάσιο χρόνο από τον κατά νόμο απαιτούμενο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και εξακολουθούν να παραμένουν στον ίδιο βαθμό μη προαγόμενοι ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του διπλάσιου αυτού χρόνου, προσαύξηση ίση με τα ενενήντα πέντε εκατοστά (95/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Για τη χορήγηση των προσαυξήσεων στους ανωτέρω δικαστικούς λειτουργούς λαμβάνεται υπόψη μόνο ο προβλεπόμενος από τις οικείες διατάξεις χρόνος παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό για προαγωγή στον επόμενο.
δ) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Συμβούλου Επικρατείας, Προέδρου Εφετών και αντίστοιχους, οι οποίοι παραμένουν επί τριετία στο βαθμό τους και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων ή λόγω εξάντλησης της ιεραρχίας τους αντίστοιχα, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα εβδομήντα εκατοστά (70/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στο χρόνο υπηρεσίας των δικαστικών λειτουργών με βαθμό Συμβούλου Επικρατείας και αντίστοιχων συνυπολογίζεται και ο χρόνος υπηρεσίας τους ως Προέδρων Εφετών. Για τους βαθμούς του Αντεισαγγελέα του Α.Π., του Αντεπιτρόπου Επικρατείας του Ε.Σ. και των Τ.Δ.Δ. και του Προέδρου και Εισαγγελέα Εφετών, ως αμέσως επόμενος βαθμός για την εφαρμογή της διάταξης αυτής θεωρείται ο βαθμός του Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου.
ε) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου και αντίστοιχους, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από της προαγωγής τους ως Αντιπροέδρων προσαύξηση ίση με τα εβδομήντα εκατοστά (70/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου και Προέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου.
στ) Η περ. α) και τα εδάφια τέταρτο και πέμπτο της περ. β) εφαρμόζονται αναλόγως και στους πρωτοδίκες ειδικής επετηρίδας του άρθρου 8 του ν. 5108/2024 (Α΄ 65), με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 10 του ίδιου νόμου. Επιπρόσθετα, στους πρωτοδίκες ειδικής επετηρίδας, καθώς και στους πρωτοδίκες γενικής επετηρίδας και στους προέδρους πρωτοδικών, που εντάχθηκαν στη γενική επετηρίδα μετά την ενοποίηση του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας βάσει του ν. 5108/2024 παρέχεται, μετά τη συμπλήρωση δικαστικής υπηρεσίας είκοσι τεσσάρων (24) ετών, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη, και με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, ο βασικός μισθός του εφέτη.
- Για την εφαρμογή της παρ. 1, ως υπηρεσία νοείται μόνο η πραγματική υπηρεσία που έχει διανυθεί με την ιδιότητα του δικαστικού λειτουργού, και όχι το χρονικό διάστημα φοίτησης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πρακτικής άσκησης στα δικαστικά καταστήματα, καθώς και οι υπηρεσίες ή προϋπηρεσίες σε άλλες θέσεις, ανεξάρτητα αν αυτές λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας.
- Για τη χορήγηση μισθολογικής προαγωγής σε δικαστικό λειτουργό με βαθμό Προέδρου Εφετών και κάτω ή αντίστοιχο, στον οποίο έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ή υπάρχει ποινική καταδίκη σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του ή στις εκθέσεις επιθεώρησης και τα λοιπά στοιχεία του προσωπικού του μητρώου υπάρχουν δυσμενείς χαρακτηρισμοί για την υπηρεσιακή του απόδοση, απαιτείται και σύμφωνη γνώμη του οικείου Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου. Σε περίπτωση που το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο δεν συμφωνεί με τη χορήγηση της μισθολογικής προσαύξησης, ο δικαστικός λειτουργός επανακρίνεται μετά ένα έτος από τότε που συμπλήρωσε τον απαιτούμενο προς προαγωγή χρόνο. Αν και πάλι δεν χορηγηθεί η μισθολογική προαγωγή, η κρίση επαναλαμβάνεται κάθε φορά μετά ένα έτος από την προηγούμενη κρίση. Η θετική κρίση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αναδράμει σε χρόνο προγενέστερο της ημέρας συμπλήρωσης του έτους που απαιτείται για την τελευταία κρίση. Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Αρεοπαγίτη και άνω ή αντίστοιχο, στους οποίους έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ή υπάρχει ποινική καταδίκη σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του, δεν χορηγείται μισθολογική προσαύξηση.».
Άρθρο 50
Χρόνος υπηρεσίας και εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου – Προσθήκη παρ. 2 στο άρθρο 40 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων
- Στο άρθρο 40 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α΄ 68), περί μισθολογικής κλίμακας, προστίθεται παρ. 2 και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 40 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 40
Μισθολογική κλίμακα
- Οι δικαστικοί υπάλληλοι του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου κατατάσσονται στα μισθολογικά κλιμάκια για τους δικαστικούς υπαλλήλους, ανάλογα με τον χρόνο υπηρεσίας τους.
- Ως εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο (Μ.Κ.) των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου Π.Ε. Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου ορίζεται το Μ.Κ. 8 της κατηγορίας τους.».
- Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύθηκε στον Κλάδο ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου από τους εν ενεργεία υπαλλήλους έως και την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου προσμετράται στο ακέραιο για τη μισθολογική τους εξέλιξη. Για τον ως άνω χρόνο υπηρεσίας εκδίδεται σχετική απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, εντός μηνός από την έναρξη ισχύος του παρόντος.
Άρθρο 51
Ανώτατο όριο αποδοχών μελών συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών που κατέχουν και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα – Τροποποίηση περ. ε) παρ. 3 άρθρου 28 ν. 4354/2015
Στην περ. ε) της παρ. 3 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί ανώτατου ορίου αποδοχών, προστίθεται τρίτο εδάφιο και η περ. ε) διαμορφώνεται ως εξής:
«ε) O Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος, και τα μέλη των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών: ως προς το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων (κύριων και επικουρικών) που τους καταβάλλονται, το οποίο δεν μπορεί να υπερβαίνει σε ύψος το ογδόντα τοις εκατό (80%) των πάσης φύσεως αποδοχών, που ορίζονται για τους δικαστικούς λειτουργούς στην περ. α). Σε περίπτωση που στις ανωτέρω θέσεις διορίζονται συνταξιούχοι δικαστικοί λειτουργοί, το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων (κύριων και επικουρικών) τους δεν μπορεί να υπερβαίνει το ανώτατο όριο της περ. α). Για τα πρόσωπα του πρώτου εδαφίου που κατέχουν νομίμως και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα σε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης, το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων, κύριων και επικουρικών, που τους καταβάλλονται από όλες τις αμειβόμενες θέσεις ή ιδιότητες που κατέχουν, δεν μπορεί να υπερβαίνει το όριο του πρώτου εδαφίου.».
Άρθρο 52
Ρύθμιση θεμάτων μισθολογικής εξέλιξης υπαλλήλων μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης – Τροποποίηση παρ. 5 άρθρου 11 ν. 4354/2015
- Στην παρ. 5 του άρθρου 11 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί χρόνου και τρόπου μισθολογικής εξέλιξης, μετά τις λέξεις «Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου» προστίθενται οι λέξεις «και οι μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου υπάλληλοι, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α.,» και η παρ. 5 διαμορφώνεται ως εξής:
«5. Ειδικά οι υπάλληλοι με σχέση εξαρτημένης εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου και οι μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπάλληλοι, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., που υπάγονται στον παρόντα και συνεχίζουν να απασχολούνται μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησής τους, διατηρούν το μισθολογικό κλιμάκιο που κατείχαν έως την υποβολή της αίτησης και δεν εξελίσσονται μισθολογικά σε ανώτερο κλιμάκιο έως τη λύση της εργασιακής τους σχέσης.».
- Ποσά διαφορών μισθολογικών απολαβών που έχουν καταβληθεί, μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος, σε υπαλλήλους με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και σε μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπαλλήλους, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., που υπάγονται στο άρθρο 7 του ν. 4354/2015, εξαιτίας της μη κατάταξής τους στο εισαγωγικό κλιμάκιο μετά την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησής τους, δεν καταλογίζονται και, αν έχουν ήδη καταλογισθεί, δεν αναζητούνται.
Άρθρο 53
Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς
- Οι παρ. 1, 3, 4 και 5 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (Α΄ 88) περί επέκτασης προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους, εφαρμόζονται στο προσωπικό που έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, καθώς και στο προσωπικό των ανεξάρτητων αρχών και λοιπών φορέων της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023 (Α΄ 91). Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως.
- Από το πεδίο εφαρμογής της παρ. 1 εξαιρούνται:
α) το προσωπικό που εμπίπτει στην παρ. 2 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 και την παρ. 7 του άρθρου 33 του ν. 4914/2022 (Α΄ 61) και
β) το προσωπικό της παρ. 3 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023.
- Για τη χορήγηση, τον υπολογισμό, τον συμψηφισμό και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια εφαρμογής της προσωπικής διαφοράς της παρ. 1 του παρόντος, ισχύει αναλόγως το άρθρο 64 του ν. 5042/2023.
Άρθρο 54
Αποδοχές του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης
- Το μισθολογικό καθεστώς του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης καθορίζεται σύμφωνα με το Κεφάλαιο Β΄ του ν. 4354/2015 (Α΄ 176).
- Το προσωπικό με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που υπηρετεί στις οργανικές μονάδες της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού και της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων της Προεδρίας της Κυβέρνησης, κατατάσσεται στη μισθολογική κλίμακα σύμφωνα με το άρθρο 107 του ν. 4622/2019 (Α΄ 133), εφόσον σωρευτικά:
α) διαθέτει πτυχίο ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης, πανεπιστημιακού ή τεχνολογικού τομέα, της ημεδαπής ή της αλλοδαπής και αναγνωρισμένο μεταπτυχιακό τίτλου σπουδών ετήσιας τουλάχιστον διάρκειας ή έχει αποφοιτήσει από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Κ.Δ.Δ.Α.), και
β) έχει παρακολουθήσει επιτυχώς ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης το οποίο οργανώνεται από το Ε.Κ.Δ.Δ.Α. και καθορίζεται με απόφαση του αρμόδιου για θέματα δημόσιας διοίκησης Υπουργού μετά από εισήγηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ε.Κ.Δ.Δ.Α.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται και στο προσωπικό που υπηρετεί με απόσπαση στις αναφερόμενες υπηρεσίες. Σε περίπτωση λήξης της απόσπασης και επανόδου του υπαλλήλου στην οργανική του θέση, πραγματοποιείται εκ νέου σύγκριση των αποδοχών του, προκειμένου να υπολογιστεί η τυχόν προσωπική διαφορά που θα είχε δημιουργηθεί εάν υπηρετούσε στην οργανική του θέση και όχι στη θέση απόσπασης. Ο εκ νέου υπολογισμός ισχύει και σε περίπτωση που την απόσπαση ακολουθεί είτε απόσπαση σε άλλη θέση είτε μετάταξη σε άλλη θέση.
- Σε περίπτωση που από την εφαρμογή του παρόντος προκύψουν τακτικές μηνιαίες αποδοχές χαμηλότερες από αυτές που δικαιούνταν ο υπάλληλος κατά την 1η Ιουλίου 2026, η διαφορά διατηρείται ως προσωπική. Για τον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς δεν λαμβάνεται υπόψη η οικογενειακή παροχή. Η προσωπική διαφορά του παρόντος συμψηφίζεται σύμφωνα με το άρθρο 206 του ν. 5193/2025 (Α΄ 56).
Άρθρο 55
Προσωπικό Προεδρίας της Δημοκρατίας – Τροποποίηση περ. ια) παρ. 1 άρθρου 7 ν. 4354/2015
- Στην περ. ια) της παρ. 1 του άρθρου 7 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί πεδίου εφαρμογής, μετά τις λέξεις «στον Κανονισμό της,», προστίθενται οι λέξεις «καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 12 του π.δ. 351/1991 (Α΄ 121), πλην των προβλεπομένων στην περ. α), στο τρίτο εδάφιο της περ. β), στο τέταρτο εδάφιο της περ. ε) και στην περ. στ) της παρ. 1, κατά το μέρος που αφορά στο προσωπικό των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 4 του π.δ. 351/1991. Στις διατάξεις αυτές συμπεριλαμβάνεται ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας κατά την περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 2 του π.δ. 351/1991, καθώς και οι απασχολούμενοι στο Γραφείο αυτό με ανάθεση καθηκόντων δυνάμει των περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 351/1991,» και η περ. ια) διαμορφώνεται ως εξής:
«ια) οι υπάλληλοι της Βουλής, σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στον Κανονισμό της, καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 12 του π.δ. 351/1991 (Α΄ 121), πλην των προβλεπομένων στην περ. α), στο τρίτο εδάφιο της περ. β), στο τέταρτο εδάφιο της περ. ε) και στην περ. στ) της παρ. 1, κατά το μέρος που αφορά στο προσωπικό των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 4 του π.δ. 351/1991. Στο ανωτέρω προσωπικό συμπεριλαμβάνονται οι απασχολούμενοι με ανάθεση καθηκόντων δυνάμει των περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 351/1991.».
- Ισχύουσες διατάξεις του π.δ. 351/1991 δεν θίγονται από τις ρυθμίσεις του παρόντος.
Άρθρο 56
Αποδοχές Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος – Τροποποίηση άρθρου 145 ν. 4472/2017
Στο άρθρο 145 του ν. 4472/2017 (Α΄ 74), περί αποδοχών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η παρ. 1 αντικαθίσταται, β) η παρ. 3 καταργείται και το άρθρο 145 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 145
Αποδοχές
- Οι κάθε είδους μηνιαίες αποδοχές των Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος καθορίζονται ως εξής:
α) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές του Αρχιεπισκόπου, των Μητροπολιτών και των Τιτουλάριων Μητροπολιτών ορίζονται στο ύψος του ενενήντα τοις εκατό (90%) του ορίου της παρ. 1 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί ανωτάτων ορίων αποδοχών.
β) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές των Τιτουλάριων Επισκόπων και των Βοηθών Επισκόπων ορίζονται σε ποσοστό εβδομήντα τοις εκατό (70%) των αποδοχών της περ. α).
- Πέρα από τις ανωτέρω αποδοχές δεν καταβάλλεται καμία άλλη παροχή.
3. [Καταργείται].».
Άρθρο 53.
Δεδομένου ότι η προσωπική διαφορά συνδέεται παραδοσιακά με τα προσόντα και τα καθήκοντα της θέσης εργασίας στο Υπουργείο Οικονομικών, η επιβολή πλαφόν 300 ευρώ στερείται δίκαιης βάσης. Οι νέοι και οι μεταταγμένοι υπάλληλοι που επωμίζονται το ίδιο υπηρεσιακό βάρος πρέπει να αμείβονται ισότιμα με το υφιστάμενο προσωπικό. Η απαλοιφή του πλαφόν είναι απαραίτητη για την αποφυγή νέων μισθολογικών στρεβλώσεων.
Η πρόβλεψη ανώτατου ορίου (πλαφόν) ύψους 300,00 ευρώ στην προσωπική διαφορά του άρθρου 53 χρήζει επανεξέτασης, καθώς εισάγει άνιση μεταχείριση μεταξύ υπαλλήλων που τελούν υπό όμοιες υπηρεσιακές και μισθολογικές συνθήκες. Ειδικότερα, η εν λόγω ρύθμιση διαφοροποιεί αδικαιολόγητα τον τρόπο υπολογισμού και χορήγησης της προσωπικής διαφοράς σε σχέση με τους ήδη δικαιούχους της αντίστοιχης παροχής, δημιουργώντας κατηγορίες εργαζομένων με διαφορετική μισθολογική μεταχείριση, παρά την ύπαρξη ίδιων καθηκόντων, προσόντων και συνθηκών απασχόλησης.
Δεδομένου ότι η επέκταση της εφαρμογής του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 αποσκοπεί στην άρση υφιστάμενων μισθολογικών ανισοτήτων και στην αποκατάσταση της αρχής της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας, η θέσπιση του ανωτέρω περιορισμού αντιστρατεύεται τον ίδιο τον σκοπό της ρύθμισης. Η αποκατάσταση μιας υφιστάμενης στρέβλωσης δεν δύναται να επιτευχθεί μέσω της δημιουργίας νέων αποκλίσεων και νέων περιπτώσεων άνισης μεταχείρισης.
Για τον λόγο αυτό, κρίνεται αναγκαία η πλήρης κατάργηση του ανώτατου ορίου των 300,00 ευρώ, ώστε η προσωπική διαφορά να υπολογίζεται και να χορηγείται με ενιαίο και αντικειμενικό τρόπο, βάσει των πραγματικών αποδοχών που αντιστοιχούν στη θέση ευθύνης και στα καθήκοντα κάθε υπαλλήλου. Μόνον κατ’ αυτόν τον τρόπο διασφαλίζονται η ίση μεταχείριση, η μισθολογική δικαιοσύνη και η συνεπής εφαρμογή των αρχών που υπηρετεί η συγκεκριμένη νομοθετική παρέμβαση.
άρθρο 53.
Το προτεινόμενο πλαφόν των 300 ευρώ δημιουργεί υπαλλήλους δύο ταχυτήτων στο Υπουργείο Οικονομικών. Η προσωπική διαφορά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της μισθολογικής δομής του φορέα και ο περιορισμός της για τους νέους συναδέλφους υποβαθμίζει τα προσόντα και τις θέσεις τους. Προτείνεται η κατάργηση του πλαφόν, ώστε η διάταξη να αποκαταστήσει πραγματικά τη μισθολογική ισότητα.
Με την προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53, αναγνωρίζεται ορθώς η ανάγκη άρσης της μισθολογική ανισότητα για τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από την 1η Απριλίου 2023 και μετά. Ωστόσο, η εισαγωγή του ανώτατου ορίου (πλαφόν) των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως, έρχεται σε αντίθεση με την επίλυση της μισθολογικής ανισότητας. Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ παραμένει. Υπάρχουν υπάλληλοι διαφορετικών ταχυτήτων μέσα στο ίδιο γραφείο, με τα ίδια προσόντα και τα ίδια καθήκοντα.
Για την τήρηση της βασικής αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία, είναι απαραίτητο να απαλειφθεί το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 σχετικά με το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς πρέπει να γίνει ομοιόμορφα, με ενιαίους κανόνες, διασφαλίζοντας δίκαια και μόνιμα τόσο τους τωρινούς όσο και τους μελλοντικούς υπαλλήλους. Επίσης πρέπει να καταργηθεί ο συμψηφισμός της Π.Δ. με τη λήψη μισθολογικών κλιμακίων και να ενσωματωθεί η Π.Δ. στον βασικό και συντάξιμο μισθό. Μόνο έτσι θα υπάρξουν πραγματικές αυξήσεις για την καταπολέμηση της ακρίβειας και του πληθωρισμού.
Η θεσμοθέτηση ανώτατου ορίου (πλαφόν) 300 ευρώ για την προσωπική διαφορά των νεοδιοριζόμενων και νεομεταταγμένων υπαλλήλων εισάγει μια αδικαιολόγητη μισθολογική ανισότητα εντός του ίδιου Υπουργείου. Η προσωπική διαφορά πρέπει να χορηγείται και να υπολογίζεται οριζόντια, με βάση τα τυπικά προσόντα και τη θέση ευθύνης, όπως ίσχυε πάντα, χωρίς αυθαίρετους περιορισμούς. Ζητείται η απαλοιφή του πλαφόν για την πλήρη διασφάλιση της αρχής «ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας
Με την παρούσα παρέμβαση επισημαίνονται σοβαρές αστοχίες του προτεινόμενου άρθρου 53, το οποίο, παρά τη θετική πρόθεση επέκτασης της προσωπικής διαφοράς, εισάγει αδικαιολόγητες διακρίσεις και παγιώνει μισθολογικές ανισότητες.
Συγκεκριμένα:Παραβίαση της αρχής της ισότητας: Με τη θέσπιση ανώτατου ορίου (πλαφόν) 300 ευρώ, πλήττεται ευθέως η βασική συνταγματική αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας.
Υπάλληλοι με τα ίδια ακριβώς προσόντα και καθήκοντα στον ίδιο φορέα θα έχουν αδικαιολόγητη απόκλιση έως και 400 ευρώ στην τελική τους αμοιβή (300€ έναντι 700€).
Η αδικία αυτή γίνεται ακόμα πιο έντονη για το νέο ελεγκτικό προσωπικό, του οποίου ο μισθός παραμένει ο χαμηλότερος όλων των μισθών. Η κατάσταση αυτή δεν συμβαδίζει με την υψηλή ευθύνη, την επικινδυνότητα και την κρισιμότητα των καθηκόντων των ελεγκτών.
Η αναδρομική ισχύς είναι απολύτως απαραίτητη για να καλυφθεί όλο το προσωπικό που υπέστη μισθολογικές απώλειες πριν από την 1η Απριλίου 2023. Χωρίς αναδρομικότητα, το νομοθέτημα απλώς μεταθέτει χρονικά το πρόβλημα αντί να το λύσει ριζικά.
Να απαλειφθεί το πλαφόν των 300 ευρώ και να χορηγείται ολόκληρο το ποσό της προσωπικής διαφοράς (έως τα 700€) σε όλους, χωρίς διακρίσεις.
Να δοθεί πλήρης αναδρομική ισχύς στη διάταξη για το σύνολο του προσωπικού.
παρακαλώ όπως για λόγους ισότητας να επεκταθεί η ρύθμιση του άρθρου 53 και στους υπαλλήλους της ΑΑΔΕ που διορίστηκαν το 2019 έως τη ψήφιση του ειδικού μισθολογίου της. Καθώς και σε όσους υπηρετούσαν την περίοδο εκείνη στην ΑΑΔΕ και δεν λάμβαναν προσωπική διαφορά.
Άρθρο 53: εφόσον αποτελεί επέκταση του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (Α΄ 88) γιατί το ύψος της προσωπικής διαφοράς δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως; Δεν υπήρχε τέτοια πρόβλεψη στον ν. 5042/2023!Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι ανισότητες διευρύνονται, με περισσότερο αδικημένους τους υπαλλήλους ΔΕ και τα χαμηλότερα ΜΚ, οι οποίοι ήδη ταλαντεύονται σχετικά με την παραμονή τους σε έναν δημόσιο τομέα χωρίς 13ο και 14ο μισθό! Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ήδη υποστελεχωμένες υπηρεσίες θα γίνουν υπηρεσίες φαντάσματα με τη συνταξιοδότηση των μεγαλυτέρων την επόμενη πενταετία!
Το «εφεξής» να διατηρηθεί και μετά τη διαβούλευση. Είναι δίκαιη αντιμετώπιση για τους μελλοντικούς υπαλλήλους.
Άρθρο 54: ποιος ο λόγος της ύπαρξης τον Επιτελικών Στελεχών τότε; Υπονομεύετε τον θεσμό που η ίδια η Κυβέρνηση πάλεψε να αναδείξει! Οι υπάλληλοι και οι απόφοιτοι της ΕΣΔΔΑ που καταβάλανε τόσο κόπο και χρόνο προκειμένου να μπουν και να ολοκληρώσουν το πρόγραμμα των Επιτελικών Στελεχών εξισώνονται με ένα «ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης»;
η πρόβλεψη ανώτατου ορίου (πλαφόν) ύψους 300 ευρώ μηνιαίως δημιουργεί νέα άνιση μεταχείριση και δεν αποκαθιστά πλήρως την αδικία που επιχειρεί να θεραπεύσει η διάταξη. Υπάλληλοι που βρίσκονται στην ίδια ακριβώς υπηρεσιακή και μισθολογική κατάσταση εξακολουθούν να λαμβάνουν διαφορετικές αποδοχές αποκλειστικά λόγω της ημερομηνίας διορισμού ή μετάταξής τους.
Η προσωπική διαφορά θεσπίστηκε ακριβώς για να διασφαλίσει ότι οι μεταβολές στο μισθολογικό καθεστώς δεν θα οδηγούν σε αδικαιολόγητες απώλειες ή αποκλίσεις αποδοχών. Η επιβολή πλαφόν αναιρεί σε σημαντικό βαθμό τον σκοπό αυτό και διατηρεί ένα μέρος της μισθολογικής ανισότητας.
Για τον λόγο αυτό προτείνεται η κατάργηση του ανώτατου ορίου των 300 ευρώ και η πλήρης εφαρμογή των κανόνων υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς για όλους τους δικαιούχους, ώστε να αποκατασταθεί ουσιαστικά η αρχή της ίσης μεταχείρισης και της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας.
Επίσης θα πρέπει η ισχύς της ρύθμισης να εκκινήσει από την 01.01.2026 τουλάχιστον αντί της 01.07.2026.
Άρθρο 53: Θα πρέπει να αφαιρεθεί ο όρος ‘Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως’ καθώς παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης. Η επέκταση της εφαρμογής του άρθρου 64 Ν. 5042/2023 έχει ως σκοπό να εξαλείψει το φαινόμενο εργαζόμενοι στις ίδιες θέσεις, με ίδια προσόντα, να αμείβονται διαφορετικά για την ίδια εργασία. Συνεπώς, η προσωπική διαφορά θα πρέπει να αποδοθεί με τους ίδιους ακριβώς όρους που αποδόθηκε στο παρελθόν.
Η θέσπιση ανώτατου ορίου (πλαφόν) 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά δεν επιτυγχάνει το σκοπό της πλήρους αποκατάστασης των αδικιών. Αντίθετα, διατηρεί σημαντικές μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ υπαλλήλων με τα ίδια προσόντα, την ίδια εμπειρία, τα ίδια καθήκοντα και τις ίδιες ευθύνες, με μοναδικό κριτήριο το χρόνο διορισμού ή μετάταξής τους. Η διαφορετική αμοιβή για εργασία ίσης αξίας δεν συνάδει με τις αρχές της ισότητας, της ίσης μεταχείρισης και της μισθολογικής δικαιοσύνης που οφείλει να διασφαλίζει η Πολιτεία.
Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο τρόπο για όλους. Αφού γίνετε επέκταση του νόμου 5042 ΦΕΚ Α 88/10.4.2023 με τον οποίο χορηγήθηκε η Π.Δ. στους προηγούμενους συναδέλφους και δεν υπήρχε τέτοιος περιορισμός, άρα δεν υπάρχει λόγος για το ανώτατο όριο των 300 ευρώ.
Πρέπει να γίνει ενσωμάτωση της Π.Δ. στον βασικό και συντάξιμο μισθό.
Κατάργηση του συμψηφισμού της Π.Δ. με τη λήψη μισθολογικών κλιμακίων, ώστε να έχουμε πραγματικές αυξήσεις για την καταπολέμηση της ακρίβειας και του πληθωρισμού.
Η διαφορετική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Άρθρο 53
Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς
Η προτεινόμενη θέσπιση ανώτατου ορίου 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά δεν προβλεπόταν στο άρθρο 64 του ν. 5042/2023, του οποίου η εφαρμογή επεκτείνεται με το άρθρο 53, με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται ο σκοπός της αρχικής ρύθμισης. Το πλαφόν διατηρεί και διευρύνει υφιστάμενες μισθολογικές ανισότητες, δημιουργώντας εργαζομένους δύο ταχυτήτων, παρότι ασκούν τα ίδια καθήκοντα και παρέχουν εργασία ίσης αξίας. Η πρόβλεψη αυτή αντίκειται στην αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 22 παρ. 1 του Συντάγματος. Επιπλέον, η προσωπική διαφορά αποτελεί μηχανισμό αποκατάστασης μισθολογικών αποκλίσεων και όχι νέα παροχή, συνεπώς ο περιορισμός της υπονομεύει τον σκοπό της ρύθμισης. Για τους λόγους αυτούς προτείνεται η κατάργηση του πλαφόν των 300 ευρώ και η πλήρης εφαρμογή του ν. 5042/2023. Παράλληλα, κρίνεται αναγκαία η έναρξη ισχύος της διάταξης από 01.01.2026 αντί της 01.07.2026, ώστε να αντιμετωπιστούν άμεσα οι μισθολογικές ανισότητες και η συνεχιζόμενη απώλεια αγοραστικής δύναμης των δημοσίων υπαλλήλων.
Το άρθρο 53 με τίτλο «Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς» αποτελεί αξιόλογη πρωτοβουλία που αφορά την απόδοση της προσωπικής διαφοράς σε νέους υπαλλήλους κρίσιμων υπηρεσιών του δημοσίου.
Ωστόσο, πρέπει να αναφερθούν τα παρακάτω. Ένας από τους βασικούς στόχους της θέσπισης προσωπικής διαφοράς σε νέους υπαλλήλους των υπηρεσιών που τη λαμβάνουν είναι η εξάλειψη των ανισοτήτων μεταξύ παλιών και νέων συναδέλφων. Ο κόφτης της προσωπικής διαφοράς που τίθεται στο παρών νομοσχέδιο στο ποσό των 300 ευρώ μηνιαίως, διατηρεί την ανισότητα αυτή. Σήμερα στις υπηρεσίες αυτές υπάρχουν νέοι υπάλληλοι που βρίσκονται στο 1ο Μισθολογικό Κλιμάκιο και λαμβάνουν το βασικό μισθό, με αποτέλεσμα να αναζητούν έντονα μια δουλειά εκτός του δημοσίου για να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή. Οι νέοι υπάλληλοι χαμηλού Μισθολογικού Κλιμακίου είναι αυτοί που ευνοούνται περισσότερο από την προσωπική διαφορά και ουσιαστικά είναι αυτοί που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη. Ο μόνος λόγος που παραμένουν μέχρι σήμερα στην υπηρεσία τους είναι η αναμονή για την ψήφιση της προσωπικής διαφοράς. Ανέμεναν με την προσαύξηση του μισθού τους με την προσωπική διαφορά, να κρίνουν τα επόμενα βήματά τους. Με τον νέο κόφτη που εισάγεται διατηρείται η ανισότητα και επιπλέον οι νέοι υπάλληλοι συνεχίζουν να βρίσκονται σε οριακό επίπεδο οικονομικά. Αποτέλεσμα θα είναι η βέβαιη φυγή μεγάλου μέρους των νέων υπαλλήλων με χαμηλό Μισθολογικό Κλιμάκιο από τις νευραλγικές υπηρεσίες που δίνεται η προσωπική διαφορά.
Προτείνεται η πλήρης κατάργηση του κόφτη με στόχο την εξάλειψη των μισθολογικών ανισοτήτων μεταξύ παλιών και νέων υπαλλήλων και την παραμονή των νέων υπαλλήλων με χαμηλό μισθολογικό κλιμάκιο στη θέση εργασίας τους. Η κρισιμότητα των υπηρεσιών που λαμβάνουν την προσωπική διαφορά δεν επιτρέπει τη φυγή νεών συναδέλφων που μπορούν να προσφέρουν, πολλές φορές, περισσότερα από τους παλιούς. Τέλος, το επιπλέον δημοσιονομικό κόστος με την κατάργηση του κόφτη φαίνεται να είναι μικρό, ειδικά αν λάβουμε υπόψη το όφελος που προκύπτει.
Επί του άρθρου 53 και ιδίως του δευτέρου εδαφίου της παρ. 1: Με ποιο αντικειμενικό κριτήριο εισάγεται ανώτατο όριο 300€ στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς που επεκτείνεται στο προσωπικό που διορίστηκε και μετατάχθηκε από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, καθώς και στο προσωπικό των ανεξάρτητων αρχών και λοιπών φορέων της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023 (Α΄ 91); Αφού σκοπός της επέκτασης της προσωπικής διαφοράς δεν μπορεί παρά να είναι η ισότητα στις μισθολογικές απολαβές μεταξύ υπαλλήλων που ανήκουν στον ίδιο φορέα και παράγουν έργο ίσης αξίας, για ποιον λόγο να νομιμοποιείται διαφορετικός υπολογισμός της προσωπικής διαφοράς σε μέρος του ανθρώπινου δυναμικού των ως άνω φορέων; Επειδή όπως πολύ εύστοχα άλλος συνάδελφος σχολίασε ότι «το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 53 περί του ανώτατου ορίου των 300€ (…) αποτελεί αντισυνταγματική ρύθμιση» εισάγοντας «αναιτιολόγητη διάκριση στο ύψος της προσωπικής διαφοράς που λαμβάνει το προσωπικό που απασχολείται στον ίδιο φορέα για την ίδια θέση εργασίας – ιδίων καθηκόντων με μόνο κριτήριο το χρόνο διορισμού (πριν την 1η Απριλίου 2023 βάσει του άρθρου 45 του ν. 4569/2018, του άρθρου 221 του ν. 4635/2019 και των άρθρων 64 και 91 του ν. 5042/2023 με τα οποία προβλέπεται η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς χωρίς το όριο των 300€, και μετά την 1η Απριλίου 2023 βάσει της προτεινόμενης διάταξης με το όριο των 300€)» και αντιβαίνει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και την ενωσιακή νομοθεσία, ιδίως δε στην Οδηγία (ΕΕ) 2023/970 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου 2023 για την ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας που προωθείται την παρούσα χρονική στιγμή προς ενσωμάτωση στην Ελληνική έννομη τάξη», να αφαιρεθεί το όριο των 300€!
Με το άρθρο 53 προσπαθείτε να σταματήσετε μια αδικία όμως το αποτέλεσμα είναι η διαιώνιση ενός κύκλου ανισοτήτων, όπου άνθρωποι με τα ίδια προσόντα, στον ίδιο χώρο, που παράγουν το ίδιο έργο και επωμίζονται τις ίδιες ευθύνες, αμείβονται διαφορετικά με βάση αποκλειστικά και μόνο την ημερομηνία της υπηρεσιακής τους μεταβολής. Για την πραγματική εξομάλυνση του εργασιακού κλίματος και την τήρηση της βασικής αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία, είναι απαραίτητο να απαλειφθεί το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 σχετικά με το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς πρέπει να γίνει ομοιόμορφα και με ενιαίους κανόνες για όλο το προσωπικό, διασφαλίζοντας τη δίκαιη αντιμετώπιση τόσο των τωρινών όσο και των μελλοντικών υπαλλήλων.
Άρθρο 53: Θα πρέπει να αφαιρεθεί το πλαφόν 300€. Δεν έχει νόημα να προσπαθείς να αποκαταστήσεις μία αδικία, δημιουργώντας μία νέα. Η επέκταση της εφαρμογής του άρθρου 64 ν. 5042/2023 έχει ως σκοπό να εξαλείψει το φαινόμενο εργαζόμενοι στις ίδιες θέσεις, με ίδια προσόντα, να αμείβονται διαφορετικά για την ίδια εργασία. Συνεπώς, η προσωπική διαφορά θα πρέπει να αποδοθεί με τους ίδιους ακριβώς όρους που αποδόθηκε και στο παρελθόν. Θα πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Σχετικά με το άρθρο 53 προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα σε σχέση με το παρελθόν .Να καταργηθεί το πλαφόν των 300 ευρώ και να αποδοθεί με τις ίδιες διατάξεις του 2023 .Η απονομή μισθολογικού δικαίου στον εργασιακό χώρο πρέπει να είναι κανόνας.Ιση αμοιβή για ίση εργασία.
Με την προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 53, αναγνωρίζεται επιτέλους η ανάγκη να αρθεί η μισθολογική ανισότητα για τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από την 1η Απριλίου 2023 και μετά. Ωστόσο, η εισαγωγή του ανώτατου ορίου (πλαφόν) των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως στερείται λογικής βάσης και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πρόσφατη φιλοσοφία του ίδιου του Υπουργείου.Εισάγει ένα νέο καθεστώς μισθολογικής ανισονομίας και ανισότητας μεταξύ υπαλλήλων που εργάζονται στον ίδιο φορέα και εκτελούν το ίδιο ακριβώς αντικείμενο εργασίας.
Με την προτεινόμενη ρύθμιση στο άρθρο 53,
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Άρθρο 53: Θα πρέπει να αφαιρεθεί ο όρος ‘Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως’ καθώς παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης. Η επέκταση της εφαρμογής του άρθρου 64 Ν. 5042/2023 έχει ως σκοπό να εξαλείψει το φαινόμενο εργαζόμενοι στις ίδιες θέσεις, με ίδια προσόντα, να αμείβονται διαφορετικά για την ίδια εργασία. Συνεπώς, η προσωπική διαφορά θα πρέπει να αποδοθεί με τους ίδιους ακριβώς όρους που αποδόθηκε στο παρελθόν.
Η προτεινόμενη διάταξη στο άρθρο 53 εισάγει περιορισμό σύμφωνα με τον οποίο η προσωπική διαφορά που χορηγείται στους δικαιούχους δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των 300 ευρώ μηνιαίως. Ωστόσο, ο εν λόγω περιορισμός δεν προβλεπόταν στο άρθρο 64 του ν. 5042/2023, του οποίου η εφαρμογή επεκτείνεται με το παρόν άρθρο.
Η θέσπιση νέου ανώτατου ορίου αλλοιώνει ουσιωδώς το περιεχόμενο και τον σκοπό της αρχικής ρύθμισης. Εφόσον ο νομοθέτης επιλέγει την επέκταση εφαρμογής υφιστάμενης διάταξης, θα πρέπει να διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση των υπαγόμενων προσώπων και η ομοιόμορφη εφαρμογή των ίδιων κανόνων. Η εισαγωγή πλαφόν ύψους 300 ευρώ δημιουργεί διαφορετικό καθεστώς για υπαλλήλους που τελούν υπό τις ίδιες συνθήκες και υπάγονται στην ίδια νομοθετική λογική, χωρίς να προκύπτει επαρκής αιτιολόγηση για τη διαφοροποίηση αυτή.
Επιπλέον, η συγκεκριμένη πρόβλεψη δεν θεραπεύει τις υφιστάμενες μισθολογικές ανισότητες, αλλά αντιθέτως τις παγιώνει και τις διευρύνει. Ως αποτέλεσμα, υπάλληλοι που ασκούν τα ίδια καθήκοντα, διαθέτουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και παρέχουν εργασία ίσης αξίας, εξακολουθούν να αμείβονται διαφορετικά, δημιουργώντας εργαζομένους «δύο ταχυτήτων» εντός της ίδιας υπηρεσίας.
Η διατήρηση τέτοιων διαφοροποιήσεων αντίκειται στην αρχή της ισότητας και ειδικότερα στο άρθρο 22 παρ. 1 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο όλοι οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας, χωρίς διακρίσεις. Η συνταγματική αυτή επιταγή δεν εξαντλείται μόνο στην απαγόρευση διακρίσεων λόγω φύλου, αλλά κατοχυρώνει γενικότερα την αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία ή εργασία ίσης αξίας.
Η προσωπική διαφορά δεν συνιστά νέα μισθολογική παροχή ή επίδομα, αλλά μηχανισμό προστασίας αποδοχών και αποκατάστασης ανισοτήτων που έχουν δημιουργηθεί από προηγούμενες μισθολογικές μεταβολές. Επομένως, η επιβολή ανώτατου ορίου 300 ευρώ υπονομεύει τον ίδιο τον σκοπό της ρύθμισης, καθώς η αποκατάσταση των διαφορών πραγματοποιείται μόνο μερικώς για μια κατηγορία υπαλλήλων, διατηρώντας σημαντικό μέρος των αποκλίσεων στις αποδοχές τους.
Για τους λόγους αυτούς προτείνεται η απαλοιφή του περιορισμού των 300 ευρώ ή, εναλλακτικά, η πλήρης εφαρμογή των προβλέψεων του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 χωρίς πρόσθετους περιορισμούς που δεν περιλαμβάνονταν στην αρχική διάταξη, ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός της ρύθμισης και να αποκατασταθεί η ίση μεταχείριση των εργαζομένων.
Τέλος, προτείνεται η έναρξη ισχύος της ρύθμισης από την 01.01.2026 αντί της 01.07.2026, καθώς η εξάμηνη καθυστέρηση εφαρμογής της παρατείνει αδικαιολόγητα μια υφιστάμενη μισθολογική ανισότητα και την οικονομική επιβάρυνση των δημοσίων υπαλλήλων. Η ανάγκη αυτή καθίσταται ακόμη πιο επιτακτική λόγω της παρατεταμένης αύξησης του κόστους ζωής, της συνεχούς ανατίμησης βασικών αγαθών και υπηρεσιών και της σημαντικής συρρίκνωσης της αγοραστικής δύναμης των μισθών, γεγονότα που έχουν οδηγήσει πολλούς δημοσίους υπαλλήλους σε σοβαρές δυσχέρειες κάλυψης των βιοτικών τους αναγκών. Εφόσον η Πολιτεία αναγνωρίζει με την παρούσα διάταξη την ανάγκη επέκτασης της εφαρμογής του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, δεν συντρέχει λόγος περαιτέρω αναβολής της αποκατάστασης της μισθολογικής αυτής στρέβλωσης, η οποία θα πρέπει να ισχύσει από την αρχή του έτους, προς ενίσχυση της ίσης μεταχείρισης και της οικονομικής βιωσιμότητας των εργαζομένων.
Επί του άρθρου 53 προτείνεται η απαλοιφή του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 1 «Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως.». Η ύπαρξη του συγκεκριμένου εδαφίου ενισχύει την μισθολογική ανισότητα μεταξύ των υπαλλήλων με τα ίδια προσόντα και το ίδιο αντικείμενο εργασίας και διατηρεί το καθεστώς των υπαλλήλων των «δύο ταχυτήτων».
Στο άρθρο 54 γίνεται απόπειρα ίσης μισθολογικής μεταχείρησης υπαλλήλων διαφορετικών κλάδων και αρμοδιοτήτων, χωρίς να λαμβάνονται καθόλου υπόψη οι συνολικές συνέπειες της ρύθμισης και ο τρόπος εφαρμογής. Και να σκεφτεί κανείς ότι η ΓΓΝΘΚ έχει ως αποστολή τη διασφάλιση της συνοχής της νομοπαρασκευαστικής διαδικασίας και την αποτελεσματική εφαρμογή των αρχών και εργαλείων της καλής νομοθέτησης…..
Με την προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 53, αναγνωρίζεται επιτέλους η ανάγκη να αρθεί η μισθολογική ανισότητα για τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν από την 1η Απριλίου 2023 και μετά. Ωστόσο, η εισαγωγή του ανώτατου ορίου (πλαφόν) των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως στερείται λογικής βάσης και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πρόσφατη φιλοσοφία του ίδιου του Υπουργείου.
Συγκεκριμένα, με τον ν. 5193/2025 (άρθρο 206), η Πολιτεία θεσπίσε μια δίκαιη ρύθμιση προκειμένου να εξομαλύνει τις στρεβλώσεις, ορίζοντας ότι οι προσωπικές διαφορές έως 300 ευρώ προστατεύονται από τον συμψηφισμό με τις μισθολογικές αυξήσεις. Είναι οξύμωρο και άδικο, ένα όριο που θεσπίστηκε ως μέτρο προστασίας και αποκατάστασης των υπαλλήλων, να μετατρέπεται τώρα σε «κόφτη» και εργαλείο νέων διακρίσεων για όσους εισήλθαν στους φορείς αυτούς μετά τον Απρίλιο του 2023.
Η πιθανή επίκληση κάποιου δημοσιονομικού κόστους δεν υφίσταται στην πραγματικότητα. Η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί μια μόνιμα διογκούμενη δαπάνη. Αντίθετα, βάσει του ίδιου του νόμου του 2025, για τα ποσά άνω των 300 ευρώ προβλέπεται ήδη μερικός συμψηφισμός (κατά 50%) με τις εκάστοτε αυξήσεις των μισθολογικών κλιμακίων, πράγμα που σημαίνει ότι η όποια δημοσιονομική επιβάρυνση αποσβένεται σταδιακά και ελεγχόμενα από μόνη της.
Με την επιβολή αυτού του αυθαίρετου πλαφόν, μια υφιστάμενη ανισότητα δεν στρώνει, αλλά αντίθετα ανοίγει ένας νέος κύκλος ανισοτήτων. Δημιουργούνται υπάλληλοι διαφορετικών ταχυτήτων μέσα στο ίδιο γραφείο, με τα ίδια προσόντα και τα ίδια καθήκοντα.
Επιπλέον, η γενικόλογη διατύπωση «και εφεξής», χωρίς περαιτέρω ρητή διασφάλιση, ενέχει τον κίνδυνο στενών ερμηνειών από τις οικονομικές υπηρεσίες στο μέλλον. Αν δεν αποσαφηνιστεί πλήρως, οι συνάδελφοι που θα διοριστούν ή θα μεταταχθούν αμέσως μετά τη δημοσίευση του παρόντος ΦΕΚ θα βρεθούν ξανά στην ίδια ακριβώς μειονεκτική μοίρα, διαιωνίζοντας το πρόβλημα.
Για την τήρηση της βασικής αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία, είναι απαραίτητο να απαλειφθεί το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 σχετικά με το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς πρέπει να γίνει ομοιόμορφα, με ενιαίους κανόνες, διασφαλίζοντας δίκαια και μόνιμα τόσο τους τωρινούς όσο και τους μελλοντικούς υπαλλήλους.
Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο τρόπο για όλους. Αφού γίνετε επέκταση του νόμου 5042 ΦΕΚ Α 88/10.4.2023 με τον οποίο χορηγήθηκε η Π.Δ. στους προηγούμενους συναδέλφους και δεν υπήρχε τέτοιος περιορισμός, άρα δεν υπάρχει λόγος για το ανώτατο όριο των 300 ευρώ.
Πρέπει να γίνει ενσωμάτωση της Π.Δ. στον βασικό και συντάξιμο μισθό.
Κατάργηση του συμψηφισμού της Π.Δ. με τη λήψη μισθολογικών κλιμακίων, ώστε να έχουμε πραγματικές αυξήσεις για την καταπολέμηση της ακρίβειας και του πληθωρισμού.
Η διαφορετική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Με το άρθρο 53 γίνεται προσπάθεια άρσης μιας αδικίας για υπαλλήλους που υπηρετούν στον ίδιο φορέα, όμως το αποτέλεσμα είναι η διαιώνιση ενός κύκλου ανισοτήτων, όπου άνθρωποι με τα ίδια προσόντα, στον ίδιο χώρο, που παράγουν το ίδιο έργο και επωμίζονται τις ίδιες ευθύνες αμείβονται διαφορετικά. Οι υπάλληλοι με ΠΔ σε δύο χρόνια έχουν δικαίωμα μετάταξης σε άλλον φορέα που δεν έχει ΠΔ και τη μεταφέρουν μαζί τους, με αποτέλεσμα στον καινούριο φορέα να δημιουργείται αδικία ανάμεσα στους ήδη υπάρχοντες και στους νεομεταταταγμένους. Για να αρθεί η αδικία λοιπόν και να σταματήσουν οι γυρολόγοι, πρέπει να ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΠΔ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ τους υπαλλήλους, παλαιούς και νέους, και επιτέλους να υπάρξει ΕΝΙΑΙΟ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ! Έτσι ο ΔΕ του ΥΠΕΘΟΟ δεν θα παίρνει παραπάνω χρήματα από τους Διευθυντές….
Άρθρο 53: Θα πρέπει να αφαιρεθεί το πλαφόν 300€. Δεν έχει νόημα να προσπαθείς να αποκαταστήσεις μία αδικία, δημιουργώντας μία νέα. Η επέκταση της εφαρμογής του άρθρου 64 ν. 5042/2023 έχει ως σκοπό να εξαλείψει το φαινόμενο εργαζόμενοι στις ίδιες θέσεις, με ίδια προσόντα, να αμείβονται διαφορετικά για την ίδια εργασία. Συνεπώς, η προσωπική διαφορά θα πρέπει να αποδοθεί με τους ίδιους ακριβώς όρους που αποδόθηκε και στο παρελθόν. Θα πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Σχετικά με το άρθρο 53, έχει ήδη επισημανθεί τεκμηριωμένα από πολλούς συναδέλφους ότι η επιβολή του πλαφόν των 300 ευρώ εισάγει ένα νέο καθεστώς μισθολογικής ανισονομίας και ανισότητας μεταξύ υπαλλήλων που εργάζονται στον ίδιο φορέα και εκτελούν το ίδιο ακριβώς αντικείμενο εργασίας.
Επιπλέον, θεωρώ δημοσιονομικά και πολιτικά εσφαλμένη την επιλογή επιβολής αυτού του ανώτατου ορίου. Η δημοσιονομική εξοικονόμηση που προκύπτει για τον προϋπολογισμό είναι πενιχρή, ενώ το «κόστος» σε όρους εργασιακής ικανοποίησης, κινήτρων και δικαιολογημένων παραπόνων μεταξύ του προσωπικού είναι δυσανάλογα μεγάλο.
Η κατάργηση του πλαφόν αυτού θα λειτουργούσε ευεργετικά για την παραγωγικότητα της υπηρεσίας —άρα κατ’ επέκταση και για την ίδια την οικονομία— καθώς θα αποκαθιστούσε το αίσθημα δικαίου και θα ενίσχυε την ικανοποίηση των εργαζομένων, η οποία αποτελεί βασική προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία του εκάστωτε φορέα.
Άρθρο 53: Θα πρέπει να αφαιρεθεί το πλαφόν 300€.
Δεν έχει νόημα να προσπαθείς να αποκαταστήσεις μία αδικία, δημιουργώντας μία νέα. Η επέκταση της εφαρμογής του άρθρου 64 ν. 5042/2023 έχει ως σκοπό να εξαλείψει το φαινόμενο εργαζόμενοι στις ίδιες θέσεις, με ίδια προσόντα, να αμείβονται διαφορετικά για την ίδια εργασία. Συνεπώς, η προσωπική διαφορά θα πρέπει να αποδοθεί με τους ίδιους ακριβώς όρους που αποδόθηκε και στο παρελθόν. Θα πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Επί του άρθρου 53, εφόσον το σκεπτικό πίσω από την επέκταση της προσωπικής διαφοράς είναι η εξάλειψη των μισθολογικών ανισοτήτων μεταξύ υπαλλήλων ίδιων προσόντων, το όριο των 300€ αναιρεί αυτόματα τη νομοθετική πρόθεση και οδηγεί σε εκ νέου άνιση μεταχείριση.
Κατά συνέπεια, η θέσπιση ανώτατου ορίου 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά δεν μπορεί να θεωρηθεί μέτρο εξορθολογισμού, αλλά συνιστά θεσμοθέτηση μόνιμης μισθολογικής ανισότητας. Απαιτείται η απαλοιφή της σχετικής πρόβλεψης και η ενιαία εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς χωρίς ποσοτικούς περιορισμούς, με γνώμονα την αρχή της ισονομίας και της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας.
Το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 53 περί του ανώτατου ορίου των 300€ στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς αποτελεί αντισυνταγματική ρύθμιση καθώς εισάγεται αναιτιολόγητη διάκριση στο ύψος της προσωπικής διαφοράς που λαμβάνει το προσωπικό που απασχολείται στον ίδιο φορέα για την ίδια θέση εργασίας – ιδίων καθηκόντων με μόνο κριτήριο το χρόνο διορισμού (πριν την 1η Απριλίου 2023 βάσει του άρθρου 45 του ν. 4569/2018, του άρθρου 221 του ν. 4635/2019 και των άρθρων 64 και 91 του ν. 5042/2023 με τα οποία προβλέπεται η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς χωρίς το όριο των 300€, και μετά την 1η Απριλίου 2023 βάσει της προτεινόμενης διάταξης με το όριο των 300€), κατά παράβαση του Συντάγματος, Διεθνών Συνθηκών, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της ενωσιακής νομοθεσίας, ήτοι της ειδικής ενωσιακής νομοθεσίας που διέπει τη λειτουργία συγκεκριμένων ανεξάρτητων αρχών καθώς και της γενικής Οδηγίας (ΕΕ) 2023/970 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου 2023 για την ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας που προωθείται την παρούσα χρονική στιγμή προς ενσωμάτωση στην Ελληνική έννομη τάξη.
Άρθρο 54
Είναι ασαφές το
«β) έχει παρακολουθήσει επιτυχώς ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης το οποίο οργανώνεται από το Ε.Κ.Δ.Δ.Α.», δεδομένου ότι, με βάση όλη την προτεινόμενη διάταξη είναι σα να υπονοείται ο κλάδος ΠΕ Επιτελικών Στελεχών.
Ωστόσο, το πλέον προβληματικό σημείο είναι η προτεινόμενη υπαγωγή των αναφερόμενων υπαλλήλων στις πρόνοιες του άρ. 107 του ν. 4622/2019 για το «Επιτελικό Κράτος».
Πώς είναι δυνατόν αυτοί οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι να έχουν το ειδικό μισθολόγιο του κλάδου ΠΕ Επιτελικών Στελεχών, δίχως να υφίστανται τις υποχρεώσεις και περιορισμούς που ισχύουν για τα επιτελικά στελέχη;
Ως εκ τούτου, υποβαθμίζεται επίσημα ο κλάδος ΠΕ Επιτελικών Στελεχών, δημιουργώντας αντικίνητρα εισόδου σε αυτόν, ενώ, παράλληλα, αδικούνται τα στελέχη του.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Η ρύθμιση που προτείνεται στο άρθρο 53 του νομοσχεδίου προβαίνει σε παραβίαση του άρθρου 4 του Συντάγματος περί Ισότητας των Ελλήνων, στο σημείο όπου γίνεται αναφορά σε θέσπιση προσωπικής διαφοράς με ανώτατο όριο 300 ευρώ μηνιαίως για το προσωπικό που έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς της παραγράφου 1.
Πρέπει να γίνει κατανοητό πως η θέσπιση τέτοιου ανώτατου ορίου (πλαφόν) εισάγει μια νέα, ουσιώδη μισθολογική διάκριση, δεδομένου ότι έτσι διαιωνίζεται μια διττή μισθολογική πραγματικότητα εντός των αναφερόμενων φορέων για υπαλλήλους που προσφέρουν εργασία ίσης αξίας.
Το τελευταίο εδάφιο της παρ.1 του άρθρου 53 προτείνω να αναδιατυπωθεί ως ακολούθως:
«Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του
πρώτου εδαφίου δεν δύναται να είναι κατώτερο του ποσού των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως και χορηγείται αναδρομικά από 1.1.2026.»
Το ανώτατο όριο-πλαφόν είναι στρεβλό, ενώ η αναδρομική εφαρμογή εξαλείφει μερικώς τη μισθολογική αδικία ετών.
Η θέσπιση ανώτατου ορίου (πλαφόν) 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά δεν επιτυγχάνει το σκοπό της πλήρους αποκατάστασης των αδικιών. Αντίθετα, διατηρεί σημαντικές μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ υπαλλήλων με τα ίδια προσόντα, την ίδια εμπειρία, τα ίδια καθήκοντα και τις ίδιες ευθύνες, με μοναδικό κριτήριο το χρόνο διορισμού ή μετάταξής τους. Η διαφορετική αμοιβή για εργασία ίσης αξίας δεν συνάδει με τις αρχές της ισότητας, της ίσης μεταχείρισης και της μισθολογικής δικαιοσύνης που οφείλει να διασφαλίζει η Πολιτεία. Για αυτό τον λόγο προτείνεται η κατάργηση του ανώτατου ορίου των 300 ευρώ, ώστε η προσωπική διαφορά να υπολογίζεται και να χορηγείται με ενιαίο τρόπο για όλους τους δικαιούχους.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν, δεδομένης της εκτόξευσης του κόστους ζωής. Το πλαφόν θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο και ως σοβαρότατος λόγος αποχώρησης από το Δημόσιο νεοδιόριστων συναδελφισσών και συναφέλφων, ειδικά από την κοινότητα των μηχανικών, καθιστώντας το έργο των ήδη υποστελεχωμένων δημοσίων υπηρεσιών δυσχερέστερο.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Άφησα το εξής σχόλιο:
«»»
Δεν το θεωρώ δίκαιο να μπαίνει πλαφόν 300 ευρώ (και μάλιστα μικτά αν καταλαβαίνω σωστά) ενώ όλες τις προηγούμενες 4 φορές (2012, 2015, 2019, 2023) που δόθηκε η ΠΔ δεν υπήρχε κάτι τέτοιο. Αυτό δημιουργεί περισσότερες ανισότητες μεταξύ συναδέλφων και υπαλλήλους πολλών ταχυτήτων.
Επίσης, ποιά είναι τα κριτήρια απόδοσης ΠΔ? Μπορείτε να τα δημοσιεύσετε? Είναι εύκολο να υπάρχει διαφάνεια και αξιοκρατία? Αν τα κριτήρια είναι αξιοκρατικά τα δεχόμαστε.
Εναλλακτικά θεωρώ θα είμαστε όλοι ευχαριστημένοι αν αποδοθεί σε όλους το ίδιο ποσό και τουλάχιστον ύψους 300 ευρώ μικτά και συντάξιμο, όπως μας είχε υποσχεθεί η ΟΣΥΟ.
Υ.Γ.
Σαν νέος υπάλληλος εδώ και μόνο 1 χρόνο έχω κάνει τα πάντα για να εξυπηρετήσω την υπηρεσία μου στο Ταμείο Παρακαταθηκών & Δανείων.
Έχω παράγει αρκετό έργο μεταξύ αυτών 4 ιστοσελίδες:
– Δημιουργία Ιστοσελίδας για Καταγραφή των Στοιχείων όλων των Υπαλλήλων του ΤΠΔ
– Δημιουργία Ιστοσελίδας HelpDesk Ticketing System
– Προσφορά στο site του tpd.gr. Συγκεκριμένα έκανα ανακατασκευή της ιστοσελίδας για υπολογισμό των προθεσμιακών καταθέσεων.
– Δημιουργία ιστοσελίδας για διαχείριση της βάσης δεδομένων του ΤΠΔ από τους admins της υπηρεσίας.
Είμαι κάτοχος ενός μεταπτυχιακού και μηχανικος.
Ο μισθός μου είναι πενιχρός.
Αν βοηθήσετε όλους τους συναδέλφους που έχουμε εισέλθει πρόσφατα στο Υπουργείου Οικονομικών, μαζί με πιθανά πιο αξιόλογους συναδέλφους από μένα θα μας κρατήσετε να μείνουμε στο δημόσιο και να μην επιστρέψουμε πίσω στον ιδιωτικό τομέα που έχει αξιοπρεπείς μισθούς για την εποχή μας.
«»»
Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 53 περί του ανώτατου ορίου των 300€ στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς αποτελεί αντισυνταγματική ρύθμιση καθώς εισάγεται αναιτιολόγητη διάκριση στο ύψος της προσωπικής διαφοράς που λαμβάνει το προσωπικό που απασχολείται στον ίδιο φορέα για την ίδια θέση εργασίας – ιδίων καθηκόντων με μόνο κριτήριο το χρόνο διορισμού (πριν την 1η Απριλίου 2023 βάσει του άρθρου 45 του ν. 4569/2018, του άρθρου 221 του ν. 4635/2019 και των άρθρων 64 και 91 του ν. 5042/2023 με τα οποία προβλέπεται η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς χωρίς το όριο των 300€, και μετά την 1η Απριλίου 2023 βάσει της προτεινόμενης διάταξης με το όριο των 300€), κατά παράβαση του Συντάγματος, Διεθνών Συνθηκών, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της ενωσιακής νομοθεσίας, ήτοι της ειδικής ενωσιακής νομοθεσίας που διέπει τη λειτουργία συγκεκριμένων ανεξάρτητων αρχών καθώς και της γενικής Οδηγίας (ΕΕ) 2023/970 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου 2023 για την ενίσχυση της εφαρμογής της αρχής της ισότητας για όμοια εργασία ή για εργασία της αυτής αξίας που προωθείται την παρούσα χρονική στιγμή προς ενσωμάτωση στην Ελληνική έννομη τάξη.
Η θέσπιση πλαφόν 300,00 € στην προσωπική διαφορά του άρθρου 53 παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης, δημιουργώντας υπαλλήλους δύο ταχυτήτων σε σχέση με τους παλαιότερους συναδέλφους. Ζητείται η απάλειψη του ανωτέρου ορίου 300,00€ ώστε η ρύθμιση να αποτελέσει ουσιαστική οικονομική ενίσχυση και να υπολογίζεται ισότιμα για όλους με βάση τις πραγματικές αποδοχές της θέσης.
Ας βάλουμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση.
Η προσωπική διαφορά είναι ένα άνισό, στρεβλό και άδικο σύστημα κυρίως για τους παλιούς υπαλλήλους που έχασαν μεγάλο μέρος της από το 2016 εώς σήμερα. Οπότε τα ερωτήματα που τίθενται είναι τα εξής:
-Αν δοθεί προσωπική διαφορά( από πού άραγε) σ ‘αυτούς που ποτέ δεν είχαν- κάποιοι ήταν ανήλικοι ή δεν είχαν καν διοριστεί το 2011 που ανάγεται η προσωπική διαφορά- γιατί να μη δοθεί και στους παλιούς η προσωπική διαφορά που είχαν και έχασαν τα τελευταία δέκα και χρόνια;
-Αν δοθεί προσωπική διαφορά σε όσους ήρθαν χθες με κινητικότητα( είναι σε κίνηση, στη γύρα και αρκετοί μόλις πάρουν τη προσωπική διαφορά φεύγουν) γιατί να μη δοθεί κάποια ενίσχυση και στους παλιούς υπαλλήλους που χρόνια τώρα βάζουν πλάτη και στηρίζουν τις υπηρεσίες τους και τους έχει απομείνει προσωπική διαφορά 50-100 ευρώ; Έτσι κι αλλιώς και η προσωπική διαφορά που δίνεται ένα βαπτισμένο επίδομα είναι .
– Ισχύει η προϋπηρεσία, οι τριετίες( διετίες) στο δημόσιο; Γιατί έχουμε φτάσει στο σημείο υπάλληλοι του 2023 να παίρνουν περισσότερα από υπαλλήλους των 15 και20 ετών.
Τέλος τσιτάτα περί ίσης αμοιβής για ίδια εργασία καλό είναι να μην εξαντλούνται στον εαυτό μας αλλά να βλέπουν και τους γύρω μας .Αλλιώς καταλήγουν σε φληναφήματα κα πομφόλυγες.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Για το άρθρο 53 και το πλαφόν 300€ στην προσωπική διαφορά:
Διαβάζω στους τίτλους των ειδήσεων για ένα νέο νομοσχέδιο που παρουσιάστηκε στις 27/5/2026: «Ιση Αμοιβή για Ιση Εργασία»: Οι αλλαγές που φέρνει το νέο Νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση του μισθολογικού χάσματος μεταξύ ανδρών και γυναικών παρουσίασε η Νίκη Κεραμέως, ενσωματώνοντας την ευρωπαϊκή οδηγία για την «Ιση Αμοιβή για Ιση Εργασία» σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα». Θεωρώ ότι είναι πολύ σωστή πρωτοβουλία. Παρακάτω διαβάζω για το νέο νομοσχέδιο που προωθεί το υπουργείο Εργασίας: «Υποχρέωση υποβολής στοιχείων για: μισθολογικό χάσμα ανδρών-γυναικών μισθολογικό χάσμα στα bonus διάμεσο μισθολογικό χάσμα μισθολογικό χάσμα ανά κατηγορία εργαζομένων. Αυτή η υποχρέωση ισχύει και για δημόσιους φορείς» και επίσης «Αν τα στοιχεία δείξουν ότι υπάρχει μισθολογική διαφορά και δεν υπάρχει αντικειμενική εξήγηση, τότε, ο εργοδότης υποχρεούται να διορθώσει τη διαφορά αναμορφώνοντας την μισθολογική δομή της επιχείρησης».
Εδώ έχουμε το παράδοξο ένα υπουργείο να νομοθετεί για την γεφύρωση των μισθολογικών χασμάτων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα και ένα άλλο υπουργείο να θέτει εντελώς αντισυνταγματικά ένα πλαφόν 300€ στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς, παγιώνοντας έτσι μισθολογικές διαφορές που μπορεί να φτάσουν εως 600€ μηνιαίως, σε υπαλλήλους ακριβώς ίδιων προσόντων με μοναδικό κριτήριο αν αυτοί προσλήφθηκαν / μετατάχθηκαν πριν ή μετά την 1η Απριλίου 2023! Παγκόσμια πρωτοτυπία.
Προτείνω να καταργηθεί το πλαφόν των 300€.
Με την προκήρυξη 1γ/2017 που διοριστηκαμε στην ΑΑΑΔΕ τον 9.2019 και 11.2019 ΕΞΑΙΡΕΘΗΚΑΜΕ από την απόδοση της προσωπικής διαφοράς από τον υπουργό οικονομικών κ. ΣΤΑΙΚΟΥΡΑ ενώ ο τοτε υπουργός ανάπτυξης κ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ την απέδωσε άμεσα στους εργαζόμενους του Υπουργείου του.
Για δύο χρόνια οι αμοιβές ανέρχονται σε 714 ευρώ και 831 ευρώ επί 12 καθώς περιμέναμε το ειδικό μισθολόγιο της ΑΑΔΕ.
ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ΤΟ 2022 αποδίδοντας στην πλειοψηφία ειειδικη αμοιβή ποσοστό επί των 300 ευρώ όπου το 100% λαμβανοταν τον 3ο έτος δηλ πολύ μικρότερες από το αν ειχε αποδοθεί η προσωπική διαφορά.
Το 2023 η ίδια κυβέρνηση προεκλογικά απέδωσε την προσωπική διαφορά αλλά εξαιρεσε τους εργαζόμενους της ΑΑΔΕ.
Η ΊΔΙΑ κυβέρνηση έρχεται προεκλογικά του 2026 αποδίδει την προσωπική διαφορά κουτσουρεμενη στα 300 ευρώ, διορθώνει το λάθος του 2023 δηλαδή συμπεριλαμβάνει τις ανεξάρτητες αρχές δηλαδή και ΑΑΔΕ με χρονική αφετηρία την προηγούμενη προεκλογική περίοδο του 2023.
Ξέχασε όμως ότι τότε είχε εξαιρέσει το προσωπικό τους εργαζόμενους και ως κυβέρνηση ανισοτήτων όλοι οι εργαζόμενοι της Ααδε θα λαμβάνουν ΠΔ εκτός από όσους διοριστηκαν από το 2019 που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας μέχρι τον 4.2023.
Και σε όσους την αποδίδει τώρα την αποδίδει κουτσουρεμενη.
Αλλά ποιος θα ασχοληθεί με τις νομοθετικές αθλιότητες/ανισότητες μεταξύ εργαζομένων των ίδιων τμημάτων σε αυτή τη χώρα????
Επιλεκτικοτητα/ανισότητα κατά τα άλλα θέλει σύνδεση άρσης μονιμότητας με αξιολόγηση χωρίς να έχει την ικανότητα να εντοπίζει και να άρει μισθολογικες ανισότητες……
Με την προκήρυξη 1γ/2017 που διοριστηκαμε στην ΑΑΑΔΕ τον 9.2019 και 11.2019 ΕΞΑΙΡΕΘΗΚΑΜΕ από την απόδοση της προσωπικής διαφοράς από τον υπουργό οικονομικών κ. ΣΤΑΙΚΟΥΡΑ ενώ ο τοτε υπουργός ανάπτυξης κ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ την απέδωσε άμεσα στους εργαζόμενους του Υπουργείου του.
Για δύο χρόνια οι αμοιβές ανέρχονται σε 714 ευρώ και 831 ευρώ επί 12 καθώς περιμέναμε το ειδικό μισθολόγιο της ΑΑΔΕ.
ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ΤΟ 2022 αποδίδοντας στην πλειοψηφία ειειδικη αμοιβή ποσοστό επί των 300 ευρώ όπου το 100% λαμβανοταν τον 3ο έτος δηλ πολύ μικρότερες από το αν ειχε αποδοθεί η προσωπική διαφορά.
Το 2023 η ίδια κυβέρνηση προεκλογικά απέδωσε την προσωπική διαφορά αλλά εξαιρεσε τους εργαζόμενους της ΑΑΔΕ.
Η ΊΔΙΑ κυβέρνηση έρχεται προεκλογικά του 2026 αποδίδει την προσωπική διαφορά κουτσουρεμενη στα 300 ευρώ, διορθώνει το λάθος του 2023 δηλαδή συμπεριλαμβάνει τις ανεξάρτητες αρχές δηλαδή και ΑΑΔΕ με χρονική αφετηρία την προηγούμενη προεκλογική περίοδο του 2023.
Ξέχασε όμως ότι τότε είχε εξαιρέσει το προσωπικό τους εργαζόμενους και ως κυβέρνηση ανισοτήτων όλοι οι εργαζόμενοι της Ααδε θα λαμβάνουν ΠΔ εκτός από όσους διοριστηκαν από το 2019 που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας μέχρι τον 4.2023.
Και σε όσους την αποδίδει τώρα την αποδίδει κουτσουρεμενη.
Αλλά ποιος θα ασχοληθεί με τις νομοθετικές αθλιότητες/ανισότητες μεταξύ εργαζομένων των ίδιων τμημάτων σε αυτή τη χώρα????
Επιλεκτικοτητα/ανισότητα κατά τα άλλα θέλει σύνδεση άρσης μονιμότητας με αξιολόγηση κάνει σημαια χωρίς να έχει την ικανότητα να εντοπίζει και να άρει μισθολογικες ανισότητες……
Το άρθρο 53 εισάγει ακόμη μια ανισότητα. Ανάλογα με το μισθολογικό πλαίσιο που ίσχυε όταν δίνονταν η ΠΔ ο κάθε υπάλληλος εξασφάλιζε ένα ποσό. Από 0-550 για τους ΠΕ. Πως εξομοιώνονται οι υπάλληλοι αυτή τη στιγμή; Η ΠΔ είναι μια στρεβλή διάταξη που διαιωνίζεται. Γιατί υπάρχουν υπάλληλοι που λαμβάνουν κάτω από 300 ευρώ ΠΔ , άλλοι που λαμβάνουν 0, άλλοι που μια ζωή θα λαμβάνουν 300 ευρώ επιπλέον. Γιατί;; Εφόσον ορίζεται πλαφόν τότε όσοι βρίσκονται κάτω από αυτό θα πρπει να λάβουν αύξηση ώστε να φθάσουν τα 300 και έτσι να υπάρξει εξίσωση.
Η προτεινόμενη ρύθμιση στο άρθρο 53, αν και επεκτείνει τυπικά την εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 στο προσωπικό που διορίζεται ή μετατάσσεται από 1.4.2023 και εφεξής, εισάγει με τη θέσπιση ανώτατου ορίου (πλαφόν) 300 ευρώ μηνιαίως μια νέα και ουσιώδη μισθολογική διάκριση, η οποία αναιρεί τον δηλωμένο σκοπό της ρύθμισης περί αποκατάστασης μισθολογικών στρεβλώσεων.
Η διαφοροποίηση των αποδοχών μεταξύ υπαλλήλων που υπηρετούν στον ίδιο φορέα, όπως στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων και Ψηφιακής Διακυβέρνησης (ΓΓΠΣΨΔ), στο ίδιο τμήμα, με τα ίδια τυπικά προσόντα, καθήκοντα και ευθύνες, αποκλειστικά βάσει της ημερομηνίας διορισμού ή μετάταξης, συνιστά ευθεία θεσμοθέτηση υπαλλήλων δύο ταχυτήτων. Οι μισθολογικές αποκλίσεις που ήδη υφίστανται δεν αίρονται, αλλά παγιώνονται μέσω ενός οριζόντιου περιορισμού που στερείται αντικειμενικής συνάφειας με το παραγόμενο έργο.
Η ρύθμιση αυτή αντίκειται στις συνταγματικά κατοχυρωμένες αρχές της ισότητας και της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας, καθώς εισάγει διάκριση αποκλειστικά βάσει ημερολογιακού κριτηρίου, χωρίς διαφοροποίηση ως προς τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά της θέσης ή της εργασίας.
Η συνύπαρξη υπαλλήλων με ουσιωδώς διαφορετικό μισθολογικό καθεστώς στον ίδιο εργασιακό χώρο πλήττει την αρχή της εσωτερικής μισθολογικής συνοχής και υπονομεύει τη λειτουργική ισορροπία των υπηρεσιών.
Κατά συνέπεια, η θέσπιση ανώτατου ορίου 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά δεν μπορεί να θεωρηθεί μέτρο εξορθολογισμού, αλλά συνιστά θεσμοθέτηση μόνιμης μισθολογικής ανισότητας. Απαιτείται η απαλοιφή της σχετικής πρόβλεψης και η ενιαία εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς χωρίς ποσοτικούς περιορισμούς, με γνώμονα την αρχή της ισονομίας και της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας.