Άρθρο 49
Μισθολογικές προσαυξήσεις δικαστικών λειτουργών – Τροποποίηση άρθρου 4 ν. 2521/1997
Στο άρθρο 4 του ν. 2521/1997 (Α΄ 174), περί διαρρυθμίσεων μισθολογικών προαγωγών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην παρ. 1, αα) στο πρώτο εδάφιο της περ. α) μετά τις λέξεις «Παρέδρου Πρωτοδικείου,» προστίθενται οι λέξεις «Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη,», αβ) οι περ. β) και στ) αντικαθίστανται, β) στην παρ. 2, μετά τη λέξη «όχι» προστίθενται οι λέξεις «το χρονικό διάστημα φοίτησης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πρακτικής άσκησης στα δικαστικά καταστήματα, καθώς και» και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 4 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 4
Διαρρυθμίσεις μισθολογικών προαγωγών
1.α) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Πρωτοδίκη, Εισηγητή του ΣτΕ και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν επτά (7) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Εισηγητή του ΣτΕ και αντίστοιχων, και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχονται, με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, οι αποδοχές του επόμενου βαθμού. Ως αποδοχές νοούνται ο βασικός μισθός, καθώς και τα κάθε είδους επιδόματα και λοιπές παροχές που θα ελάμβανε ο δικαστικός λειτουργός αν είχε προαχθεί στο βαθμό αυτό.
β) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Προέδρου Πρωτοδικών και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο κατά νόμο χρόνο για την προαγωγή στον επόμενο βαθμό του οικείου κλάδου και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, καθώς και στους ίδιους δικαστικούς λειτουργούς που συμπληρώνουν δώδεκα (12) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη και αντίστοιχων παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του προς προαγωγή χρόνου, προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στους δικαστικούς λειτουργούς του πρώτου εδαφίου, οι οποίοι συμπληρώνουν στον βαθμό τους διπλάσιο χρόνο από τον κατά νόμο απαιτούμενο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και εξακολουθούν να παραμένουν στον ίδιο βαθμό μη προαγόμενοι ελλείψει κενών θέσεων, καθώς και στους ίδιους αυτούς δικαστικούς λειτουργούς που συμπληρώνουν δέκα επτά (17) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη και αντιστοίχων παρέχεται, με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, προσαύξηση ίση με τα ενενήντα εκατοστά (90/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού από τη συμπλήρωση του διπλάσιου αυτού χρόνου. Για τη χορήγηση των προσαυξήσεων λόγω μη προαγωγής στον επόμενο βαθμό λαμβάνεται υπόψη μόνο ο προβλεπόμενος από τις οικείες διατάξεις χρόνος παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό για προαγωγή στον επόμενο. Στους Πρωτοδίκες, Αντεισαγγελείς Πρωτοδικών και Πρωτοδίκες των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίοι συμπληρώνουν δώδεκα (12) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Παρέδρου Εισαγγελίας, Παρέδρου Πρωτοδικείου των διοικητικών δικαστηρίων, Ειρηνοδίκη και Δόκιμου Ειρηνοδίκη και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού του προέδρου πρωτοδικών και του βασικού μισθού του Εφέτη. Στους Πρωτοδίκες, Αντεισαγγελείς Πρωτοδικών και Πρωτοδίκες των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίοι συμπληρώνουν δέκα επτά (17) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Παρέδρου Εισαγγελίας, Παρέδρου Πρωτοδικείου των διοικητικών δικαστηρίων, Ειρηνοδίκη και Δόκιμου Ειρηνοδίκη και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα ενενήντα εκατοστά (90/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού του Προέδρου Πρωτοδικών και του βασικού μισθού του Εφέτη.
γ) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Εφέτη και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο κατά νόμο χρόνο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό του οικείου κλάδου και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του προς προαγωγή χρόνου, προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στους ίδιους δικαστικούς λειτουργούς, οι οποίοι συμπληρώνουν στο βαθμό τους διπλάσιο χρόνο από τον κατά νόμο απαιτούμενο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και εξακολουθούν να παραμένουν στον ίδιο βαθμό μη προαγόμενοι ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του διπλάσιου αυτού χρόνου, προσαύξηση ίση με τα ενενήντα πέντε εκατοστά (95/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Για τη χορήγηση των προσαυξήσεων στους ανωτέρω δικαστικούς λειτουργούς λαμβάνεται υπόψη μόνο ο προβλεπόμενος από τις οικείες διατάξεις χρόνος παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό για προαγωγή στον επόμενο.
δ) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Συμβούλου Επικρατείας, Προέδρου Εφετών και αντίστοιχους, οι οποίοι παραμένουν επί τριετία στο βαθμό τους και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων ή λόγω εξάντλησης της ιεραρχίας τους αντίστοιχα, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα εβδομήντα εκατοστά (70/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στο χρόνο υπηρεσίας των δικαστικών λειτουργών με βαθμό Συμβούλου Επικρατείας και αντίστοιχων συνυπολογίζεται και ο χρόνος υπηρεσίας τους ως Προέδρων Εφετών. Για τους βαθμούς του Αντεισαγγελέα του Α.Π., του Αντεπιτρόπου Επικρατείας του Ε.Σ. και των Τ.Δ.Δ. και του Προέδρου και Εισαγγελέα Εφετών, ως αμέσως επόμενος βαθμός για την εφαρμογή της διάταξης αυτής θεωρείται ο βαθμός του Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου.
ε) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου και αντίστοιχους, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από της προαγωγής τους ως Αντιπροέδρων προσαύξηση ίση με τα εβδομήντα εκατοστά (70/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου και Προέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου.
στ) Η περ. α) και τα εδάφια τέταρτο και πέμπτο της περ. β) εφαρμόζονται αναλόγως και στους πρωτοδίκες ειδικής επετηρίδας του άρθρου 8 του ν. 5108/2024 (Α΄ 65), με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 10 του ίδιου νόμου. Επιπρόσθετα, στους πρωτοδίκες ειδικής επετηρίδας, καθώς και στους πρωτοδίκες γενικής επετηρίδας και στους προέδρους πρωτοδικών, που εντάχθηκαν στη γενική επετηρίδα μετά την ενοποίηση του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας βάσει του ν. 5108/2024 παρέχεται, μετά τη συμπλήρωση δικαστικής υπηρεσίας είκοσι τεσσάρων (24) ετών, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη, και με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, ο βασικός μισθός του εφέτη.
- Για την εφαρμογή της παρ. 1, ως υπηρεσία νοείται μόνο η πραγματική υπηρεσία που έχει διανυθεί με την ιδιότητα του δικαστικού λειτουργού, και όχι το χρονικό διάστημα φοίτησης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πρακτικής άσκησης στα δικαστικά καταστήματα, καθώς και οι υπηρεσίες ή προϋπηρεσίες σε άλλες θέσεις, ανεξάρτητα αν αυτές λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας.
- Για τη χορήγηση μισθολογικής προαγωγής σε δικαστικό λειτουργό με βαθμό Προέδρου Εφετών και κάτω ή αντίστοιχο, στον οποίο έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ή υπάρχει ποινική καταδίκη σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του ή στις εκθέσεις επιθεώρησης και τα λοιπά στοιχεία του προσωπικού του μητρώου υπάρχουν δυσμενείς χαρακτηρισμοί για την υπηρεσιακή του απόδοση, απαιτείται και σύμφωνη γνώμη του οικείου Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου. Σε περίπτωση που το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο δεν συμφωνεί με τη χορήγηση της μισθολογικής προσαύξησης, ο δικαστικός λειτουργός επανακρίνεται μετά ένα έτος από τότε που συμπλήρωσε τον απαιτούμενο προς προαγωγή χρόνο. Αν και πάλι δεν χορηγηθεί η μισθολογική προαγωγή, η κρίση επαναλαμβάνεται κάθε φορά μετά ένα έτος από την προηγούμενη κρίση. Η θετική κρίση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αναδράμει σε χρόνο προγενέστερο της ημέρας συμπλήρωσης του έτους που απαιτείται για την τελευταία κρίση. Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Αρεοπαγίτη και άνω ή αντίστοιχο, στους οποίους έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ή υπάρχει ποινική καταδίκη σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του, δεν χορηγείται μισθολογική προσαύξηση.».
Άρθρο 50
Χρόνος υπηρεσίας και εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου – Προσθήκη παρ. 2 στο άρθρο 40 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων
- Στο άρθρο 40 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α΄ 68), περί μισθολογικής κλίμακας, προστίθεται παρ. 2 και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 40 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 40
Μισθολογική κλίμακα
- Οι δικαστικοί υπάλληλοι του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου κατατάσσονται στα μισθολογικά κλιμάκια για τους δικαστικούς υπαλλήλους, ανάλογα με τον χρόνο υπηρεσίας τους.
- Ως εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο (Μ.Κ.) των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου Π.Ε. Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου ορίζεται το Μ.Κ. 8 της κατηγορίας τους.».
- Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύθηκε στον Κλάδο ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου από τους εν ενεργεία υπαλλήλους έως και την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου προσμετράται στο ακέραιο για τη μισθολογική τους εξέλιξη. Για τον ως άνω χρόνο υπηρεσίας εκδίδεται σχετική απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, εντός μηνός από την έναρξη ισχύος του παρόντος.
Άρθρο 51
Ανώτατο όριο αποδοχών μελών συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών που κατέχουν και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα – Τροποποίηση περ. ε) παρ. 3 άρθρου 28 ν. 4354/2015
Στην περ. ε) της παρ. 3 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί ανώτατου ορίου αποδοχών, προστίθεται τρίτο εδάφιο και η περ. ε) διαμορφώνεται ως εξής:
«ε) O Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος, και τα μέλη των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών: ως προς το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων (κύριων και επικουρικών) που τους καταβάλλονται, το οποίο δεν μπορεί να υπερβαίνει σε ύψος το ογδόντα τοις εκατό (80%) των πάσης φύσεως αποδοχών, που ορίζονται για τους δικαστικούς λειτουργούς στην περ. α). Σε περίπτωση που στις ανωτέρω θέσεις διορίζονται συνταξιούχοι δικαστικοί λειτουργοί, το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων (κύριων και επικουρικών) τους δεν μπορεί να υπερβαίνει το ανώτατο όριο της περ. α). Για τα πρόσωπα του πρώτου εδαφίου που κατέχουν νομίμως και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα σε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης, το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων, κύριων και επικουρικών, που τους καταβάλλονται από όλες τις αμειβόμενες θέσεις ή ιδιότητες που κατέχουν, δεν μπορεί να υπερβαίνει το όριο του πρώτου εδαφίου.».
Άρθρο 52
Ρύθμιση θεμάτων μισθολογικής εξέλιξης υπαλλήλων μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης – Τροποποίηση παρ. 5 άρθρου 11 ν. 4354/2015
- Στην παρ. 5 του άρθρου 11 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί χρόνου και τρόπου μισθολογικής εξέλιξης, μετά τις λέξεις «Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου» προστίθενται οι λέξεις «και οι μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου υπάλληλοι, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α.,» και η παρ. 5 διαμορφώνεται ως εξής:
«5. Ειδικά οι υπάλληλοι με σχέση εξαρτημένης εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου και οι μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπάλληλοι, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., που υπάγονται στον παρόντα και συνεχίζουν να απασχολούνται μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησής τους, διατηρούν το μισθολογικό κλιμάκιο που κατείχαν έως την υποβολή της αίτησης και δεν εξελίσσονται μισθολογικά σε ανώτερο κλιμάκιο έως τη λύση της εργασιακής τους σχέσης.».
- Ποσά διαφορών μισθολογικών απολαβών που έχουν καταβληθεί, μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος, σε υπαλλήλους με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και σε μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπαλλήλους, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., που υπάγονται στο άρθρο 7 του ν. 4354/2015, εξαιτίας της μη κατάταξής τους στο εισαγωγικό κλιμάκιο μετά την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησής τους, δεν καταλογίζονται και, αν έχουν ήδη καταλογισθεί, δεν αναζητούνται.
Άρθρο 53
Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς
- Οι παρ. 1, 3, 4 και 5 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (Α΄ 88) περί επέκτασης προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους, εφαρμόζονται στο προσωπικό που έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, καθώς και στο προσωπικό των ανεξάρτητων αρχών και λοιπών φορέων της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023 (Α΄ 91). Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως.
- Από το πεδίο εφαρμογής της παρ. 1 εξαιρούνται:
α) το προσωπικό που εμπίπτει στην παρ. 2 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 και την παρ. 7 του άρθρου 33 του ν. 4914/2022 (Α΄ 61) και
β) το προσωπικό της παρ. 3 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023.
- Για τη χορήγηση, τον υπολογισμό, τον συμψηφισμό και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια εφαρμογής της προσωπικής διαφοράς της παρ. 1 του παρόντος, ισχύει αναλόγως το άρθρο 64 του ν. 5042/2023.
Άρθρο 54
Αποδοχές του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης
- Το μισθολογικό καθεστώς του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης καθορίζεται σύμφωνα με το Κεφάλαιο Β΄ του ν. 4354/2015 (Α΄ 176).
- Το προσωπικό με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που υπηρετεί στις οργανικές μονάδες της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού και της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων της Προεδρίας της Κυβέρνησης, κατατάσσεται στη μισθολογική κλίμακα σύμφωνα με το άρθρο 107 του ν. 4622/2019 (Α΄ 133), εφόσον σωρευτικά:
α) διαθέτει πτυχίο ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης, πανεπιστημιακού ή τεχνολογικού τομέα, της ημεδαπής ή της αλλοδαπής και αναγνωρισμένο μεταπτυχιακό τίτλου σπουδών ετήσιας τουλάχιστον διάρκειας ή έχει αποφοιτήσει από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Κ.Δ.Δ.Α.), και
β) έχει παρακολουθήσει επιτυχώς ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης το οποίο οργανώνεται από το Ε.Κ.Δ.Δ.Α. και καθορίζεται με απόφαση του αρμόδιου για θέματα δημόσιας διοίκησης Υπουργού μετά από εισήγηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ε.Κ.Δ.Δ.Α.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται και στο προσωπικό που υπηρετεί με απόσπαση στις αναφερόμενες υπηρεσίες. Σε περίπτωση λήξης της απόσπασης και επανόδου του υπαλλήλου στην οργανική του θέση, πραγματοποιείται εκ νέου σύγκριση των αποδοχών του, προκειμένου να υπολογιστεί η τυχόν προσωπική διαφορά που θα είχε δημιουργηθεί εάν υπηρετούσε στην οργανική του θέση και όχι στη θέση απόσπασης. Ο εκ νέου υπολογισμός ισχύει και σε περίπτωση που την απόσπαση ακολουθεί είτε απόσπαση σε άλλη θέση είτε μετάταξη σε άλλη θέση.
- Σε περίπτωση που από την εφαρμογή του παρόντος προκύψουν τακτικές μηνιαίες αποδοχές χαμηλότερες από αυτές που δικαιούνταν ο υπάλληλος κατά την 1η Ιουλίου 2026, η διαφορά διατηρείται ως προσωπική. Για τον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς δεν λαμβάνεται υπόψη η οικογενειακή παροχή. Η προσωπική διαφορά του παρόντος συμψηφίζεται σύμφωνα με το άρθρο 206 του ν. 5193/2025 (Α΄ 56).
Άρθρο 55
Προσωπικό Προεδρίας της Δημοκρατίας – Τροποποίηση περ. ια) παρ. 1 άρθρου 7 ν. 4354/2015
- Στην περ. ια) της παρ. 1 του άρθρου 7 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί πεδίου εφαρμογής, μετά τις λέξεις «στον Κανονισμό της,», προστίθενται οι λέξεις «καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 12 του π.δ. 351/1991 (Α΄ 121), πλην των προβλεπομένων στην περ. α), στο τρίτο εδάφιο της περ. β), στο τέταρτο εδάφιο της περ. ε) και στην περ. στ) της παρ. 1, κατά το μέρος που αφορά στο προσωπικό των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 4 του π.δ. 351/1991. Στις διατάξεις αυτές συμπεριλαμβάνεται ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας κατά την περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 2 του π.δ. 351/1991, καθώς και οι απασχολούμενοι στο Γραφείο αυτό με ανάθεση καθηκόντων δυνάμει των περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 351/1991,» και η περ. ια) διαμορφώνεται ως εξής:
«ια) οι υπάλληλοι της Βουλής, σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στον Κανονισμό της, καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 12 του π.δ. 351/1991 (Α΄ 121), πλην των προβλεπομένων στην περ. α), στο τρίτο εδάφιο της περ. β), στο τέταρτο εδάφιο της περ. ε) και στην περ. στ) της παρ. 1, κατά το μέρος που αφορά στο προσωπικό των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 4 του π.δ. 351/1991. Στο ανωτέρω προσωπικό συμπεριλαμβάνονται οι απασχολούμενοι με ανάθεση καθηκόντων δυνάμει των περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 351/1991.».
- Ισχύουσες διατάξεις του π.δ. 351/1991 δεν θίγονται από τις ρυθμίσεις του παρόντος.
Άρθρο 56
Αποδοχές Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος – Τροποποίηση άρθρου 145 ν. 4472/2017
Στο άρθρο 145 του ν. 4472/2017 (Α΄ 74), περί αποδοχών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η παρ. 1 αντικαθίσταται, β) η παρ. 3 καταργείται και το άρθρο 145 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 145
Αποδοχές
- Οι κάθε είδους μηνιαίες αποδοχές των Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος καθορίζονται ως εξής:
α) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές του Αρχιεπισκόπου, των Μητροπολιτών και των Τιτουλάριων Μητροπολιτών ορίζονται στο ύψος του ενενήντα τοις εκατό (90%) του ορίου της παρ. 1 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί ανωτάτων ορίων αποδοχών.
β) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές των Τιτουλάριων Επισκόπων και των Βοηθών Επισκόπων ορίζονται σε ποσοστό εβδομήντα τοις εκατό (70%) των αποδοχών της περ. α).
- Πέρα από τις ανωτέρω αποδοχές δεν καταβάλλεται καμία άλλη παροχή.
3. [Καταργείται].».
Προτείνεται η άμεση στελέχωση των Κτηματικών Υπηρεσιών μέσω νέων διορισμών για την κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων, καθώς η παροχή οικονομικών κινήτρων παραμένει ημιτελές μέτρο αν δεν συνοδεύεται από την αναγκαία ενίσχυση σε ανθρώπινο δυναμικό που θα αποτρέψει την εργασιακή εξουθένωση και θα εξασφαλίσει την ομαλή λειτουργία των υπηρεσιών.
Θέμα: Άρθρο 53 – Θεσμική επιταγή για την αποκατάσταση της μισθολογικής δικαιοσύνης και της ισότητας
Η προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 53 είναι απόλυτα επιβεβλημένη, καθώς έρχεται να θεραπεύσει μια κραυγαλέα στρέβλωση και να εφαρμόσει την κορυφαία συνταγματική αρχή της ισότητας (ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας).
Η διατήρηση υπαλλήλων «δύο ταχυτήτων» εντός των ίδιων κρίσιμων υπηρεσιών, με κριτήριο αποκλειστικά και μόνο την ημερομηνία διορισμού, υπονομεύει την υπηρεσιακή συνοχή και το αίσθημα δικαίου. Δεν νοείται νέοι επιστήμονες, στελέχη υψηλής ακαδημαϊκής και τεχνικής κατάρτισης που καλούνται να φέρουν σε πέρας το έργο του ψηφιακού και οικονομικού μετασχηματισμού της χώρας, να υφίστανται αναίτιες μισθολογικές διακρίσεις έναντι των παλαιότερων συναδέλφων τους στο ίδιο γραφείο.
Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς στο νέο προσωπικό αποτελεί το ελάχιστο δείγμα ισονομίας. Παράλληλα, λειτουργεί ως ένα ρεαλιστικό, αναγκαίο κίνητρο για τη συγκράτηση (brain gain) του εξειδικευμένου επιστημονικού δυναμικού στο Δημόσιο, το οποίο σε διαφορετική περίπτωση ωθείται προς τον ιδιωτικό τομέα.Η διάταξη πρέπει να ψηφιστεί άμεσα και ως έχει, καθιερώνοντας τη μισθολογική δικαιοσύνη στην πράξη.
Πρόκειται για ένα παντελώς άνισο και άδικο άρθρο το οποίο καθιστά συναδέλφους που βρίσκονται στο ίδιο γραφείο, έχουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και επιτελούν την ίδια εργασία, να αμείβονται διαφορετικά απλά επειδή και μόνο ο ένας μετατάχθηκε στη θέση αυτή νωρίτερα από τον άλλον έστω και κάποιους μήνες (δηλαδή πριν τις 1/4/2023).
Θα μπορούσε να εφαρμοστεί η ίδια διάταξη υπολογισμού Προσωπικής Διαφοράς που ισχύει ήδη για τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν πριν τον Απρίλιο του 2023, αλλιώς θα συντελεστεί μια κατάφωρη αδικία για τους «νεότερους»!
Σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, την παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023 (Α΄ 91) καθώς και το νόμο 4778/2021 η προσωπική διαφορά δεν έχει εφαρμοστεί για το προσωπικό της ΑΑΔΕ απο το 2018 μέχρι και σήμερα.
Το προσωπικό της ΑΑΔΕ που διορίστηκε ή μετατάχθηκε σε αυτήν απο το 2018 μέχρι και σήμερα αδικείται κατάφωρα. Με την επέκταση που αναφέρεται στο παρόν πάλι το προσωπικό της ΑΑΔΕ μένει εκτός.
Αυτό δημιουργεί τεράστιο ζήτημα ανισότητας τόσο εντός ΑΑΔΕ (υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων» μέσα στις ίδιες τις ΔΟΥ (παλιοί με προσωπική διαφορά vs νέοι μετά το 2018 χωρίς αυτήν μέχρι και σήμερα) όσο και σε σχέση με άλλους φορείς ή ανεξάρτητες αρχές , το προσωπικό των οποίων συμπεριλαμβάνεται στην εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς και με το παρόν επεκτείνεται η εφαρμογή του και μετά την 1η Απριλίου του 2023.
Ακόμη κι αν θεωρηθεί οτι η ΑΑΔΕ συμπεριλαμβάνεται στους φορείς που θα επεκταθεί η εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς, μένουν εκτός όσοι διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν σε αυτήν απο το 2018 έως και την 1η Απριλίου του 2023.
Πρέπει να γίνει διόρθωση και να συμπεριληφθεί το προσωπικό της ΑΑΔΕ στην εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς απο το 2018 και εφεξής.
Να τακτοποιηθούν τώρα όλοι όσοι ήρθαν μέσω κινητικότητας στο ΥΠΟΙΚ με το σκεπτικό κάτσε πρώτα να τρουπώσω και μετά θα ζητήσω και προσωπική διαφορά.
Ελπίζω αυτοί που τους υποστηρίζουν-βλέπε πολιτική ηγεσία και σύλλογοι-, να διαβάζουν τα σχόλια τους και να αντιληφθούν επιτέλους με ποιους έχουν να κάνουν. Πρόκειται για αδίστακτους, γυρολόγους αριβίστες της αρπαχτής. Προσέξτε την αντίφαση. Την ίδια στιγμή που ζητείται προσωπική διαφορά πέραν των 300 ευρώ για λόγους ισότητας, ίσης αμοιβής μπλα,μπλα με τους παλιούς υπαλλήλους, αποκρύπτουν ότι πολλοί από τους παλιούς που επικαλούνται για λόγους ισότητας έχουν προσωπική διαφορά 50-100 ευρώ. Και αφήνουν αιχμές, επικαλούμενοι φοβερά προσόντα και πτυχία σε ένα δημόσιο που έχει τόσα μεταπτυχιακά που δεν έχει το δημόσιο όλου του υπόλοιπου κόσμου. Η ταυτόχρονη χορήγηση ποσού 300 ευρώ στους νέους συναδέλφους και η αποκατάσταση της προσωπικής διαφοράς μέχρι του ποσού των 300 ευρώ για τους υπαλλήλους που τη λάμβαναν, αλλά την απώλεσαν εν όλω ή εν μέρει λόγω προαγωγής, μισθολογικής εξέλιξης, αναγνώρισης τίτλων σπουδών ή αλλαγής κατηγορίας/κλάδου θα ήταν το δίκαιο μέτρο.
Η ίδια η Πολιτεία αναγνωρίζει ήδη ότι δημιουργήθηκε μισθολογική ανισότητα λόγω της ημερομηνίας διορισμού, αφού επιχειρεί τώρα να τη θεραπεύσει μέσω της προσωπικής διαφοράς. Ωστόσο, η διατήρηση πλαφόν ύψους 300€ οδηγεί σε νέα διαφοροποίηση μεταξύ υπαλλήλων που τελούν υπό τις ίδιες συνθήκες απασχόλησης, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και διαθέτουν τα ίδια προσόντα, χωρίς να προκύπτει επαρκής και αντικειμενική αιτιολόγηση για τον συγκεκριμένο περιορισμό. Για τον λόγο αυτό, κρίνεται αναγκαία η πλήρης αποκατάσταση της μισθολογικής ισότητας χωρίς ανώτατο όριο προσωπικής διαφοράς.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν, δεδομένης της εκτόξευσης του κόστους ζωής. Το πλαφόν θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο και ως σοβαρότατος λόγος αποχώρησης από το Δημόσιο νεοδιόριστων συναδέλφων, ειδικά από την κοινότητα των μηχανικών, καθιστώντας το έργο των ήδη υποστελεχωμένων δημοσίων υπηρεσιών δυσχερέστερο.
Προτείνω να μηδενιστεί κάθε προσωπική διαφορά σε παλιούς και νέους και να δοθεί ανάλογα με το ΜΚ του καθενός ένα ποσό που έστω να έχει πλαφόν.
Το ΜΚ πρέπει να είναι οδηγός και το αντικείμενο της θέσης καθοριστικός παράγοντας. Οι πολύ παλιοί υπάλληλοι, αυτοί προ κρίσης, λαμβάνουν εξωφρενικά τεράστιους μισθούς που δεν ανταποκρινονται στα καθήκοντά τους. Οι νέοι εργαζόμαστε ακόμη και για εκείνους! Είναι άδικο, είναι άνισο, είναι απαράδεκτο κάποιοι να προσφέρουμε παραγωγική εργασία και να παίρνουμε λίγο πάνω από τον βασικό, την ώρα που μιλάμε για άτομα που θέλουν να δημιουργήσουν στη ζωή τους. Οι υπηρεσίες στελεχώθηκαν πλέον πλήρως και από τη μία υπάλληλοι με ΙΔΙΑ καθήκοντα λαμβάνουν διαφορετικές αποδοχές, ενώ ταυτόχρονα από την άλλη οι πολύ παλιοί κυριολεκτικά κάθονται. Από φιλότιμο δεν τα παρατάμε.
Αθρο 53.Με την εισαγωγή του πλαφον των 300ευρω μηνιαίως δυστυχώς προκυπτει μιά νέα μισθολογική ανισότητα.Η διαφορετική αμοιβή δεν συνάδει με τις αρχές της ισότητας.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν, δεδομένης της εκτόξευσης του κόστους ζωής. Το πλαφόν θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο και ως σοβαρότατος λόγος αποχώρησης από το Δημόσιο νεοδιόριστων συναδελφισσών και συναφέλφων, ειδικά από την κοινότητα των μηχανικών, καθιστώντας το έργο των ήδη υποστελεχωμένων δημοσίων υπηρεσιών δυσχερέστερο.
Η άνιση μισθολογική αντιμετώπιση υπαλλήλων που υπηρετούν υπό τις ίδιες συνθήκες και ασκούν αντίστοιχα καθήκοντα, δεν συνάδει με τις αρχές της αξιοκρατίας, της δίκαιης μεταχείρισης και της ισότητας στη δημόσια διοίκηση. Ενώ αυτό δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις που το έλαβαν συνάδελφοί μας, έρχεται το υπουργείο και θέτει βασικό περιορισμό το ανώτατο όριο των 300€, ποσό από το οποίο και κάτω θα λαμβάνουν μικτά το επίδομα της Προσωπικής Διαφοράς όσοι δεν το λαμβάνουν. ΚΡΑΥΓΑΛΕΑ ΑΔΙΚΙΑ.
Πρέπει να βγάλουν την διάταξη με το πλαφόν των 300€ και να γίνει ότι έγινες και με τους προηγούμενους συναδέλφους μας.
Θα πρέπει το υπουργείο να μεριμνήσει να ενσωματωθεί η Προσωπική Διαφορά και στη συντάξιμες αποδοχές των υπαλλήλων.
Άρθρο 53.
Με τη ρύθμιση για μονιμοποίηση της παροχής προσωπικής διαφοράς ουσιαστικά καταργείται η κινητικότητα αφού όλοι οι υπάλληλοι θα προτιμούν τους εν λόγω φορείς.Ενδιαφέρεται κάποιος γι αυτή τη συνέπεια;Προτείνω να αντικατασταθούν οι φορείς με άλλους όπως ο εφκα καθώς έχω ισχυρή πεποίθηση ότι εχει κουλούρα κάθε εξάμηνο στον αριθμό μετατάξεων.
άρθρο 53
Για ακόμα μια φορά, για λόγους ισονομίας(!;) υπάλληλοι που διορίστηκαν ή μετατάχθηκσν στην ΑΑΔΕ μετά τον Απρίλιο του 2018 και έως 31 Μαρτίου 2023, ενώ υπηρετούν στο ίδιο τμήμα, με ίδια προσόντα, ίδια προϋπηρεσία στον δημόσιο τομέα, ίδια καθήκοντα, υπάρχει μισθολογικό χάσμα αφού οι μεν λαμβάνουν την προσωπική διαφορά και οι δε όχι. Πως να μιλήσουμε έπειτα για ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ όταν με αυτό το άρθρο όχι μόνο δεν αποκαθίσταται η ισοτιμία στις μισθολογικές απολαβές των υπαλλήλων αλλά εν τούτοις μεγεθύνεται το πρόβλημα δημιουργώντας ύψος απολαβών πολλών ταχυτήτων;
Το πλαφόν που τίθεται δεν εξυπηρετεί τον σκοπό της προσωπικής διαφοράς διότι είναι οριζόντιο και δεν συνυπολογίζει καθόλου τις διαφορές μεταξύ των αποδοχών συναδέλφων που ασκούν όμοια καθήκοντα και που ανήκουν στο ίδιο μισθολογικό και βαθμολογικό κλιμάκιο
Το πλαφόν των 300 ευρώ στο άρθρο 53 είναι ξεκάθαρο συνταγματικό φάουλ.Δεν γίνεται δύο άνθρωποι με τα ίδια προσόντα και τις ίδιες ευθύνες να έχουν τέτοια μισθολογική απόκλιση μόνο και μόνο επειδή ο ένας διορίστηκε μετά τον Απρίλιο του 2023. Αυτό παραβιάζει ευθέως την αρχή της ισότητας και της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας.
Αν η διάταξη περάσει ως έχει πάει καρφί για τα διοικητικά δικαστήρια, αφού οι προσφυγές για άνιση μεταχείριση είναι δεδομένες.
Άρθρο 53
Με το προτεινόμενο άρθρο συνεχίζεται η άμβλυνση της τεράστιας αδικίας σε παλαιούς υπαλλήλους του Υπ. Οικονομικών κλπ., που «τιμωρήθηκαν» επειδή επιδίωξαν και πέτυχαν τη διεύρυνση γνώσεων και δεξιοτήτων, με τη λήψη Πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Στους ανωτέρω υπαλλήλους, η όποια προσωπική διαφορά είχε απομείνει με τις διατάξεις του άρθρου 27 του ν.4354/2015 μειώθηκε δραματικά, με την ενσωμάτωση τους μεγαλύτερου μέρους αυτής στις αποδοχές της ανώτερης κατηγορίας στην οποία μετατάχθηκαν (εδαφ. δ’ παρ. 1 του άρθρου 27) (χρονικό διάστημα από 01-01-2018 έως και 31-05-2022).Η προσωπική διαφορά σήμερα είναι κάτω των 200 ευρώ.
Για την ίδια ακριβώς περίπτωση, δηλαδή μετάταξη σε ανώτερη κατηγορία, η οποία έγινε κατά το διάστημα από 01-06-2022 έως και 31-05-2024 (άρθρο 28 του ν.4940/2022 αναστολή εφαρμογής του τέταρτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 27 του ν.4354/2015), η προσωπική διαφορά παρέμεινε αυτούσια. Αποτέλεσμα η τεράστια απόκλιση με τις συνολικές αποδοχές, κατά πολύ…..που σε κάποιες περιπτώσεις υπερβαίνουν ακόμη και τις αποδοχές των Διευθυντών!!!!!
Θα πρέπει το προτεινόμενο άρθρο να καταλαμβάνει και όσους έχουν προσωπική διαφορά μικρότερη των 300 ευρώ, με διατήρηση της υπάρχουσας μικρής προσωπικής διαφοράς.
Το ανώτατο όριο των τριακοσίων (300) ευρώ στην προσωπική διαφορά δεν επιτυγχάνει το σκοπό της πλήρους αποκατάστασης των αδικιών καθώς συντηρεί τις υφιστάμενες σημαντικές μισθολογικές αποκλίσεις μεταξύ υπαλλήλων με μοναδικό κριτήριο το χρόνο διορισμού ή μετάταξής τους.
Η διαφορετική αμοιβή για εργασία ίσης αξίας δεν συνάδει με τις αρχές της ισότητας, της ίσης μεταχείρισης και της μισθολογικής δικαιοσύνης που οφείλει να διασφαλίζει η Πολιτεία. Συνεπώς, το οποιοδήποτε πλαφόν θα πρέπει όχι μόνο να αφαιρεθεί αλλά δεν θα έπρεπε καν να αναφερθεί. Αντιθέτως, θα έπρεπε να θεσπιστεί κατώτατο όριο του ύψους της προσωπικής διαφοράς ώστε να αρθούν οι περισσότερες μισθολογικές αδικίες.
Με την προτεινόμενη διάταξη της παρ. 1 του Άρθρου 53 ορθώς επιχειρείται η άρση της μισθολογικής αδικίας για το προσωπικό που διορίστηκε ή μετατάχθηκε από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής. Ωστόσο, η πρόβλεψη ανώτατου ορίου (plafon) ύψους τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ακυρώνει την ίδια την ουσία της ρύθμισης καθώς εξακολουθεί να υφίσταται η μισθολογική ανισότητα μεταξύ υπαλλήλων με τα ίδια προσόντα και το ίδιο αντικείμενο.
Προς αποφυγήν μαζικών δικαστικών προσφυγών που θα οδηγήσουν σε βέβαιη κατάπτωση της διάταξης και επιβάρυνση του Δημοσίου με αναδρομικές καταβολές, προτείνεται η άμεση απαλοιφή του εδαφίου που θέτει το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να χορηγηθεί στο ακέραιο, στο ίδιο ύψος και με τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν για το προσωπικό που διορίστηκε έως την 31η.3.2023.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Η προτεινόμενη διάταξη κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς επιχειρεί να αποκαταστήσει τη μισθολογική ανισότητα που δημιουργήθηκε σε βάρος υπαλλήλων οι οποίοι διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η.4.2023 στους φορείς του άρθρου 64 του ν. 5042/2023.
Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω βελτίωση της διάταξης, ιδίως ως προς το ανώτατο όριο (πλαφόν) των 300 ευρώ, το οποίο διατηρεί ουσιαστικά υπαλλήλους δύο ταχυτήτων εντός των ίδιων υπηρεσιών. Υπάλληλοι με τα ίδια προσόντα, την ίδια εμπειρία και τα ίδια ακριβώς καθήκοντα εξακολουθούν να λαμβάνουν διαφορετικές αποδοχές αποκλειστικά λόγω της χρονικής στιγμής διορισμού ή μετάταξής τους.
Ιδιαίτερα θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η περίπτωση υπαλλήλων που υπηρετούσαν επί σειρά ετών με απόσπαση στους φορείς του Υπουργείου Οικονομικών, ασκώντας τα ίδια καθήκοντα με το λοιπό προσωπικό, αλλά μετατάχθηκαν οριστικά μετά την 1η.4.2023 και ως εκ τούτου δεν έλαβαν την προσωπική διαφορά που χορηγήθηκε στους λοιπούς συναδέλφους τους.
Για λόγους ίσης μεταχείρισης και μισθολογικής δικαιοσύνης, προτείνεται:
α) η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ,
β) η ρητή κάλυψη των υπηρετούντων με απόσπαση που μετατάχθηκαν μεταγενέστερα,
γ) η εφαρμογή της διάταξης με τους ίδιους όρους που ίσχυσαν για το προσωπικό που είχε ήδη ενταχθεί στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 64 του ν. 5042/2023.
άρθρο 53
Προτείνεται να διευκρινιστεί ρητά η εφαρμογή της ρύθμισης σε υπαλλήλους που ήδη λαμβάνουν προσωπική διαφορά δυνάμει του ν. 4354/2015 ή άλλων διατάξεων, καθώς για πρώτη φορά τίθεται ανώτατο όριο (πλαφόν) 300€.
Η παραπομπή στο άρθρο 64 ν. 5042/2023 περί συμψηφισμού με κάθε άλλη προσωπική διαφορά δημιουργεί αμφισημία ως προς το αν το νέο πλαφόν χορηγείται επιπλέον ή ενσωματώνεται στην ήδη καταβαλλόμενη προσωπική διαφορά.
Για λόγους ίσης μεταχείρισης και ασφάλειας δικαίου, απαιτείται ρητή πρόβλεψη για τον χειρισμό περιπτώσεων προϋφιστάμενης προσωπικής διαφοράς, ώστε να αποφεύγεται η άνιση πρακτική εφαρμογή μεταξύ υπαλλήλων του ίδιου φορέα..
Ας εξηγηθεί στον κ.Υπουργό και το επιτελείο του το εξής:
1. Η λογική της μισθολογικής ωρίμανσης καθιερώθηκε ήδη από τον προηγούμενο αιώνα (Νόμος 3239/1955) επιτρέποντας την σύνδεση του μισθού με τα έτη εργασίας
2. 120 χρόνια μετά, η ΠΔ καταστρατηγεί το αυτονόητο. Δεν μπορεί στην περίπτωση ανθρώπων με τα ίδια προσόντα να αμείβεται για την ίδια εργασία ο νεότερος υπάλληλος με περισσότερα χρήματα από τον παλαιότερο υπάλληλο
3. Κινδυνεύουμε πλέον να χαθεί η λογική. Οι νεότεροι υπάλληλοι ζητούν κατάργηση των ανισοτήτων όταν η προώθηση διάταξης για ΠΔ είναι, μετά από τόσα χρόνια συμψηφισμού κλιμακίων για τους παλαιότερους υπαλλήλους, η αιτία δημιουργίας αντίστροφων ανισοτήτων
4. Πραγματικό παράδειγμα: υπάλληλος με 15 χρόνια προϋπηρεσίας στο ΓΛΚ (πτυχίο, μεταπτυχιακο, ΕΣΔΔ και επίδομα τέκνου) λαμβάνει καθαρά τον 12/2025 μηνιαίως 1387€ όταν οι προσφάτως διορισθέντες συνάδελφοι, στους οποίους αναγνωριστεί η ΠΔ λαμβάνουν (χωρίς τέκνα) περισσότερα. Γιατί; Διότι πλέον η ΠΔ του παλαιότερου υπαλλήλου, μετά τους συμψηφισμούς ετών, είναι 70€!
5. Ίση αμοιβή για ίση εργασία τι σημαίνει σε αυτή την περίπτωση; Να πάρουν όλοι οι νεότεροι υπάλληλοι 70€ ΠΔ; Σαφώς ΟΧΙ. Καλώς οι νεότεροι υπάλληλοι ζητούν μια μισθολογική ανάσα. Αλλά μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας. Κάθε παλαιότερος υπάλληλος έχασε περίπου 300€ από το καθαρό πληρωτέο κάθε μήνα αυτά τα χρόνια. Και αυτή η αδικία πρέπει να αποκατασταθεί αλλιώς είναι σαν να βάζουμε το κάρο μπροστά από το άλογο…
6. Πως θα γίνει; Με την μορφή επιδόματος εξομάλυνσης; Με τη αντιστροφή των παλαιότερων συμψηφισμών; Αυτό είναι ζήτημα του Υπουργού
Ως προς το Άρθρο 53: Το ανώτατο όριο των 300 ευρώ στην προσωπική διαφορά με μόνο κριτήριο την ημερομηνία μετάταξης/διορισμού επιτείνει την αδικία και ανισότητα που επιχειρεί ο νομοθέτης να διορθώσει με την απόδοση προσωπικής διαφοράς. Σε προηγούμενες περιπτώσεις, η προσωπική διαφορά είχε αποδοθεί σε νεοδιορισθέντες/μεταταχθέντες υπαλλήλους χωρίς κάποιο πλαφόν στο όριο αμοιβής, οπότε και τώρα μια διάταξη που μνημονεύει τον τελευταίο νόμο αναφέροντας ότι τον επεκτείνει, θα έπρεπε να λειτουργεί με τους ίδιους ακριβώς όρους. Συνεπώς θα πρέπει να αφαιρεθεί οποιοδήποτε πλαφόν στο ύψος της υπολογιζόμενης προσωπικής διαφοράς.
Η άνιση μισθολογική αντιμετώπιση υπαλλήλων που υπηρετούν υπό τις ίδιες συνθήκες και ασκούν αντίστοιχα καθήκοντα, δεν συνάδει με τις αρχές της αξιοκρατίας, της δίκαιης μεταχείρισης και της ισότητας στη δημόσια διοίκηση. Ενώ αυτό δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις που το έλαβαν συνάδελφοί μας, έρχεται το υπουργείο και θέτει βασικό περιορισμό το ανώτατο όριο των 300€, ποσό από το οποίο και κάτω θα λαμβάνουν μικτά το επίδομα της Προσωπικής Διαφοράς όσοι δεν το λαμβάνουν. ΚΡΑΥΓΑΛΕΑ ΑΔΙΚΙΑ.
Πρέπει να βγάλουν την διάταξη με το πλαφόν των 300€ και να γίνει ότι έγινες και με τους προηγούμενους συναδέλφους μας.
Θα πρέπει το υπουργείο να μεριμνήσει να ενσωματωθεί η Προσωπική Διαφορά και στη συντάξιμες αποδοχές των υπαλλήλων.
Η προτεινόμενη διάταξη κινείται προς θετική κατεύθυνση, καθώς επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής της προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023. Ωστόσο, ορισμένες προβλέψεις της δημιουργούν ζητήματα άνισης μεταχείρισης και δεν επιτυγχάνουν την πλήρη αποκατάσταση των υφιστάμενων μισθολογικών στρεβλώσεων.
Ειδικότερα, η θέσπιση ανώτατου ορίου (πλαφόν) ύψους 300 ευρώ μηνιαίως στην προσωπική διαφορά οδηγεί σε σημαντικές αποκλίσεις στις αποδοχές υπαλλήλων που υπηρετούν στον ίδιο φορέα, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και διαθέτουν αντίστοιχα προσόντα. Ως αποτέλεσμα, υπάλληλοι που τελούν υπό τις ίδιες συνθήκες απασχόλησης ενδέχεται να λαμβάνουν αισθητά διαφορετικές συνολικές αποδοχές, γεγονός που δεν συνάδει με την αρχή της ίσης μεταχείρισης και της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας.
Προτείνεται λοιπόν, η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ, καθώς και πρόβλεψη αναδρομικής ισχύος, ώστε να διασφαλιστεί η ίση μεταχείριση του συνόλου των θιγόμενων υπαλλήλων και να αντιμετωπιστεί συνολικά το ζήτημα των μισθολογικών αποκλίσεων.
ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να δημιουργηθεί αυτή η μισθολογική αδικία εις βάρος των νεότερων υπαλλήλων του ΥΠΕΘΟΟ και των λοιπών υπηρεσιών.
ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να μπει το πλαφόν των 300€ στην ΠΔ και να αντιμετωπίζονται οι υπάλληλοι της ίδιας υπηρεσίας με δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Η αδικία αυτή είναι κατάφωρη και θα πρέπει να αφαιρεθεί το συγκεκριμένο άρθρο.
Θα πρέπει η προσωπική διαφορά να υπολογιστεί και στις συντάξιμες αποδοχές των υπαλλήλων.
Θέμα: Νομικές παρατηρήσεις επί του Άρθρου 53 – Πρόδηλη αντισυνταγματικότητα του ανώτατου ορίου (πλαφόν) των 300€ και ανάγκη άμεσης απαλοιφής του.
Με την προτεινόμενη διάταξη της παρ. 1 του Άρθρου 53 επιχειρείται ορθώς η θεραπεία της μισθολογικής ανισότητας για το προσωπικό που διορίστηκε ή μετατάχθηκε από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους αναφερόμενους φορείς (όπως η ΕΛΣΤΑΤ). Εντούτοις, η πρόβλεψη ανώτατου ορίου (πλαφόν) ύψους τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως καθιστά τη διάταξη νομικά έκθετη και ευάλωτη σε δικαστική ακύρωση, για τους ακόλουθους λόγους:
1. Παραβίαση της Συνταγματικής Αρχής της Ισότητας (Άρθρο 4 παρ. 1 Σ.) και της Ίσης Αμοιβής (Άρθρο 22 παρ. 1 εδ. β’ Σ.): Το τιθέμενο πλαφόν εισάγει μια αυθαίρετη μισθολογική διαφοροποίηση μεταξύ υπαλλήλων του ίδιου φορέα, οι οποίοι κατέχουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και ασκούν τα ίδια ακριβώς καθήκοντα. Κατά την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), η εισαγωγή μισθολογικών αποκλίσεων με μοναδικό κριτήριο τον χρόνο έκδοσης της πράξης διορισμού ή μετάταξης στερείται αντικειμενικής και ορθολογικής βάσης, παραβιάζοντας την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας.
2. Υπέρβαση των Ακραίων Ορίων της Νομοθετικής Εξουσιοδότησης: Η διαφοροποίηση του ύψους της προσωπικής διαφοράς δεν τελεί σε συνάφεια προς το αντικείμενο ή τη φύση της εργασίας των υπαλλήλων της ΕΛΣΤΑΤ. Κατά συνέπεια, ο υπό κρίση χρονικός περιορισμός παρίσταται ως όλως αυθαίρετος, υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας του νομοθέτη και δεν δικαιολογείται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, καθώς η δημοσιονομική σταθερότητα δεν δύναται να επιτευχθεί μέσω της αποσπασματικής παραβίασης συνταγματικών δικαιωμάτων.
3. Αντίθεση με τις Επίσημες Δεσμεύσεις της Εκτελεστικής Εξουσίας: Η θεσμοθέτηση υπαλλήλων «δύο ταχυτήτων» εντός του ίδιου δημόσιου φορέα έρχεται σε πλήρη δυσαρμονία με τις ρητές και επανειλημμένες δημόσιες δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, περί καθολικής εφαρμογής της αρχής της μισθολογικής δικαιοσύνης στο Δημόσιο, εκθέτοντας τον μεταρρυθμιστικό σκοπό του νομοθετήματος.
4. Παραβίαση της Αρχής της Χρηστής Διοίκησης και Δημιουργία Αντικινήτρων (Brain Drain): Σε έναν εξειδικευμένο φορέα υψηλής επιστημονικής ευθύνης όπως η ΕΛΣΤΑΤ, η μισθολογική υποβάθμιση των νέων στελεχών υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία της υπηρεσίας και παραβιάζει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, οδηγώντας με μαθηματική ακρίβεια σε διαρροή έμπειρου στελεχιακού δυναμικού προς τον ιδιωτικό τομέα.
Συμπέρασμα – Πρόταση Τροποποίησης:Προς αποφυγήν μαζικών δικαστικών προσφυγών που θα οδηγήσουν σε βέβαιη κατάπτωση της διάταξης και επιβάρυνση του Δημοσίου με αναδρομικές καταβολές, προτείνεται η άμεση απαλοιφή του εδαφίου που θέτει το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να χορηγηθεί στο ακέραιο, στο ίδιο ύψος και με τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν για το προσωπικό που διορίστηκε έως την 31η.3.2023.
Θέμα: Νομικές παρατηρήσεις επί του Άρθρου 53 – Πρόδηλη αντισυνταγματικότητα του ανώτατου ορίου (πλαφόν) των 300€ και ανάγκη άμεσης απαλοιφής του.
Με την προτεινόμενη διάταξη της παρ. 1 του Άρθρου 53 επιχειρείται ορθώς η θεραπεία της μισθολογικής ανισότητας για το προσωπικό που διορίστηκε ή μετατάχθηκε από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους αναφερόμενους φορείς (όπως η ΕΛΣΤΑΤ). Εντούτοις, η πρόβλεψη ανώτατου ορίου (πλαφόν) ύψους τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως καθιστά τη διάταξη νομικά έκθετη και ευάλωτη σε δικαστική ακύρωση, για τους ακόλουθους λόγους:
1. Παραβίαση της Συνταγματικής Αρχής της Ισότητας (Άρθρο 4 παρ. 1 Σ.) και της Ίσης Αμοιβής (Άρθρο 22 παρ. 1 εδ. β’ Σ.): Το τιθέμενο πλαφόν εισάγει μια αυθαίρετη μισθολογική διαφοροποίηση μεταξύ υπαλλήλων του ίδιου φορέα, οι οποίοι κατέχουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και ασκούν τα ίδια ακριβώς καθήκοντα. Κατά την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), η εισαγωγή μισθολογικών αποκλίσεων με μοναδικό κριτήριο τον χρόνο έκδοσης της πράξης διορισμού ή μετάταξης στερείται αντικειμενικής και ορθολογικής βάσης, παραβιάζοντας την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας.
2. Υπέρβαση των Ακραίων Ορίων της Νομοθετικής Εξουσιοδότησης: Η διαφοροποίηση του ύψους της προσωπικής διαφοράς δεν τελεί σε συνάφεια προς το αντικείμενο ή τη φύση της εργασίας των υπαλλήλων της ΕΛΣΤΑΤ. Κατά συνέπεια, ο υπό κρίση χρονικός περιορισμός παρίσταται ως όλως αυθαίρετος, υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας του νομοθέτη και δεν δικαιολογείται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, καθώς η δημοσιονομική σταθερότητα δεν δύναται να επιτευχθεί μέσω της αποσπασματικής παραβίασης συνταγματικών δικαιωμάτων.
3. Αντίθεση με τις Επίσημες Δεσμεύσεις της Εκτελεστικής Εξουσίας: Η θεσμοθέτηση υπαλλήλων «δύο ταχυτήτων» εντός του ίδιου δημόσιου φορέα έρχεται σε πλήρη δυσαρμονία με τις ρητές και επανειλημμένες δημόσιες δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, περί καθολικής εφαρμογής της αρχής της μισθολογικής δικαιοσύνης στο Δημόσιο, εκθέτοντας τον μεταρρυθμιστικό σκοπό του νομοθετήματος.
4. Παραβίαση της Αρχής της Χρηστής Διοίκησης και Δημιουργία Αντικινήτρων (Brain Drain): Σε έναν εξειδικευμένο φορέα υψηλής επιστημονικής ευθύνης όπως η ΕΛΣΤΑΤ, η μισθολογική υποβάθμιση των νέων στελεχών υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία της υπηρεσίας και παραβιάζει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, οδηγώντας με μαθηματική ακρίβεια σε διαρροή έμπειρου στελεχιακού δυναμικού προς τον ιδιωτικό τομέα.
Συμπέρασμα – Πρόταση Τροποποίησης:Προς αποφυγήν μαζικών δικαστικών προσφυγών που θα οδηγήσουν σε βέβαιη κατάπτωση της διάταξης και επιβάρυνση του Δημοσίου με αναδρομικές καταβολές, προτείνεται η άμεση απαλοιφή του εδαφίου που θέτει το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να χορηγηθεί στο ακέραιο, στο ίδιο ύψος και με τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν για το προσωπικό που διορίστηκε έως την 31η.3.2023.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα εξής:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν, δεδομένης της εκτόξευσης του κόστους ζωής.
3. Θα πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη για τους αποφοίτους της ΕΣΔΔΑ.
Θέμα: Νομικές παρατηρήσεις επί του Άρθρου 53 – Πρόδηλη αντισυνταγματικότητα του ανώτατου ορίου (πλαφόν) των 300€ και ανάγκη άμεσης απαλοιφής του.
Με την προτεινόμενη διάταξη της παρ. 1 του Άρθρου 53 επιχειρείται ορθώς η θεραπεία της μισθολογικής ανισότητας για το προσωπικό που διορίστηκε ή μετατάχθηκε από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους αναφερόμενους φορείς (όπως η ΕΛΣΤΑΤ). Εντούτοις, η πρόβλεψη ανώτατου ορίου (πλαφόν) ύψους τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως καθιστά τη διάταξη νομικά έκθετη και ευάλωτη σε δικαστική ακύρωση, για τους ακόλουθους λόγους:
1. Παραβίαση της Συνταγματικής Αρχής της Ισότητας (Άρθρο 4 παρ. 1 Σ.) και της Ίσης Αμοιβής (Άρθρο 22 παρ. 1 εδ. β’ Σ.): Το τιθέμενο πλαφόν εισάγει μια αυθαίρετη μισθολογική διαφοροποίηση μεταξύ υπαλλήλων του ίδιου φορέα, οι οποίοι κατέχουν τα ίδια τυπικά και ουσιαστικά προσόντα και ασκούν τα ίδια ακριβώς καθήκοντα. Κατά την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), η εισαγωγή μισθολογικών αποκλίσεων με μοναδικό κριτήριο τον χρόνο έκδοσης της πράξης διορισμού ή μετάταξης στερείται αντικειμενικής και ορθολογικής βάσης, παραβιάζοντας την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας.
2. Υπέρβαση των Ακραίων Ορίων της Νομοθετικής Εξουσιοδότησης: Η διαφοροποίηση του ύψους της προσωπικής διαφοράς δεν τελεί σε συνάφεια προς το αντικείμενο ή τη φύση της εργασίας των υπαλλήλων της ΕΛΣΤΑΤ. Κατά συνέπεια, ο υπό κρίση χρονικός περιορισμός παρίσταται ως όλως αυθαίρετος, υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής ευχέρειας του νομοθέτη και δεν δικαιολογείται από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, καθώς η δημοσιονομική σταθερότητα δεν δύναται να επιτευχθεί μέσω της αποσπασματικής παραβίασης συνταγματικών δικαιωμάτων.
3. Αντίθεση με τις Επίσημες Δεσμεύσεις της Εκτελεστικής Εξουσίας: Η θεσμοθέτηση υπαλλήλων «δύο ταχυτήτων» εντός του ίδιου δημόσιου φορέα έρχεται σε πλήρη δυσαρμονία με τις ρητές και επανειλημμένες δημόσιες δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, περί καθολικής εφαρμογής της αρχής της μισθολογικής δικαιοσύνης στο Δημόσιο, εκθέτοντας τον μεταρρυθμιστικό σκοπό του νομοθετήματος.
4. Παραβίαση της Αρχής της Χρηστής Διοίκησης και Δημιουργία Αντικινήτρων (Brain Drain): Σε έναν εξειδικευμένο φορέα υψηλής επιστημονικής ευθύνης όπως η ΕΛΣΤΑΤ, η μισθολογική υποβάθμιση των νέων στελεχών υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία της υπηρεσίας και παραβιάζει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, οδηγώντας με μαθηματική ακρίβεια σε διαρροή έμπειρου στελεχιακού δυναμικού προς τον ιδιωτικό τομέα.
Συμπέρασμα – Πρόταση Τροποποίησης:Προς αποφυγήν μαζικών δικαστικών προσφυγών που θα οδηγήσουν σε βέβαιη κατάπτωση της διάταξης και επιβάρυνση του Δημοσίου με αναδρομικές καταβολές, προτείνεται η άμεση απαλοιφή του εδαφίου που θέτει το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να χορηγηθεί στο ακέραιο, στο ίδιο ύψος και με τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν για το προσωπικό που διορίστηκε έως την 31η.3.2023.
Άρθρο 53
Προτείνεται να διευκρινιστεί ρητά η εφαρμογή της διάταξης στις περιπτώσεις υπαλλήλων που έχουν μεταταχθεί ή μεταφερθεί στους φορείς του άρθρου και ήδη λαμβάνουν προσωπική διαφορά δυνάμει άλλων μισθολογικών διατάξεων.
Η παραπομπή στο άρθρο 64 του ν. 5042/2023 και ειδικότερα η πρόβλεψη περί συμψηφισμού με κάθε άλλη προσωπική διαφορά δημιουργεί αμφιβολίες ως προς το εάν οι υπάλληλοι αυτοί δικαιούνται την προσωπική διαφορά της παρούσας διάταξης ή εάν η υφιστάμενη προσωπική διαφορά αποκλείει πλήρως την εφαρμογή της.
Η ανάγκη διευκρίνισης είναι ιδιαίτερα σημαντική για υπαλλήλους που υπηρετούν σήμερα στους φορείς του άρθρου, αλλά προέρχονται από άλλους φορείς του Δημοσίου και διατηρούν προσωπική διαφορά από την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου ή άλλων μισθολογικών ρυθμίσεων. Οι εν λόγω υπάλληλοι παρέχουν την ίδια εργασία, υπό τις ίδιες συνθήκες και με τα ίδια καθήκοντα με τους λοιπούς υπαλλήλους του φορέα.
Για λόγους ασφάλειας δικαίου και ίσης μεταχείρισης, κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθεί ρητά εάν η προσωπική διαφορά της παρούσας διάταξης χορηγείται αυτοτελώς, εάν συμψηφίζεται με υφιστάμενες προσωπικές διαφορές ή εάν οι τελευταίες λαμβάνονται υπόψη μόνο μέχρι συγκεκριμένου ύψους.
Σε διαφορετική περίπτωση δημιουργείται άνιση μεταχείριση μεταξύ υπαλλήλων που υπηρετούν στον ίδιο φορέα και ασκούν τα ίδια καθήκοντα, με μοναδικό κριτήριο την προέλευσή τους από διαφορετικό φορέα του Δημοσίου ή την ύπαρξη προγενέστερης προσωπικής διαφοράς διαφορετικής αιτίας.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Προτείνεται να διευκρινιστεί ρητά η εφαρμογή της διάταξης στις περιπτώσεις υπαλλήλων που έχουν μεταταχθεί ή μεταφερθεί στους φορείς του άρθρου και ήδη λαμβάνουν προσωπική διαφορά δυνάμει άλλων μισθολογικών διατάξεων.
Η παραπομπή στο άρθρο 64 του ν. 5042/2023 και ειδικότερα η πρόβλεψη περί συμψηφισμού με κάθε άλλη προσωπική διαφορά δημιουργεί αμφιβολίες ως προς το εάν οι υπάλληλοι αυτοί δικαιούνται την προσωπική διαφορά της παρούσας διάταξης ή εάν η υφιστάμενη προσωπική διαφορά αποκλείει πλήρως την εφαρμογή της.
Η ανάγκη διευκρίνισης είναι ιδιαίτερα σημαντική για υπαλλήλους που υπηρετούν σήμερα στους φορείς του άρθρου, αλλά προέρχονται από άλλους φορείς του Δημοσίου και διατηρούν προσωπική διαφορά από την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου ή άλλων μισθολογικών ρυθμίσεων. Οι εν λόγω υπάλληλοι παρέχουν την ίδια εργασία, υπό τις ίδιες συνθήκες και με τα ίδια καθήκοντα με τους λοιπούς υπαλλήλους του φορέα.
Για λόγους ασφάλειας δικαίου και ίσης μεταχείρισης, κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθεί ρητά εάν η προσωπική διαφορά της παρούσας διάταξης χορηγείται αυτοτελώς, εάν συμψηφίζεται με υφιστάμενες προσωπικές διαφορές ή εάν οι τελευταίες λαμβάνονται υπόψη μόνο μέχρι συγκεκριμένου ύψους.
Σε διαφορετική περίπτωση δημιουργείται άνιση μεταχείριση μεταξύ υπαλλήλων που υπηρετούν στον ίδιο φορέα και ασκούν τα ίδια καθήκοντα, με μοναδικό κριτήριο την προέλευσή τους από διαφορετικό φορέα του Δημοσίου ή την ύπαρξη προγενέστερης προσωπικής διαφοράς διαφορετικής αιτίας.
Θέμα: Παρατηρήσεις επί του Άρθρου 53 – Κατάργηση του απαράδεκτου πλαφόν των 300€ και ευθυγράμμιση με τις ρητές δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού
Με την προτεινόμενη διάταξη της παρ. 1 του Άρθρου 53 ορθώς επιχειρείται η άρση της μισθολογικής αδικίας για το προσωπικό που διορίστηκε ή μετατάχθηκε από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής (όπως στην ΕΛΣΤΑΤ). Ωστόσο, η πρόβλεψη ανώτατου ορίου (plafon) ύψους τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ακυρώνει την ίδια την ουσία της ρύθμισης για τους εξής λόγους:
1.Ευθεία Αντίθεση με τις Επίσημες Δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού: Η εισαγωγή αυτού του μισθολογικού «κόφτη» έρχεται σε πλήρη και κραυγαλέα αντίθεση με τις επανειλημμένες δημόσιες δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος έχει θέσει ως εμβληματικό κυβερνητικό στόχο την καθολική εφαρμογή της αρχής «ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας» στο Δημόσιο. Η νομοθέτηση υπαλλήλων δύο ταχυτήτων εντός του ίδιου φορέα εκθέτει την αξιοπιστία των κυβερνητικών εξαγγελιών και ακυρώνει τη δεσμευμένη μεταρρυθμιστική φιλοσοφία για ένα δίκαιο σύστημα αμοιβών.
2. Καταστρατήγηση του Συντάγματος: Το τιθέμενο πλαφόν παραβιάζει ευθέως τη συνταγματική αρχή της ισότητας (Άρθρο 4 παρ. 1 του Σύνταγματος) και την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας (Άρθρο 22 παρ. 1 του Σύνταγματος). Είναι νομικά και ηθικά αδιανόητο, υπάλληλοι με τα ίδια ακριβώς τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, που ασκούν τα ίδια καθήκοντα στο ίδιο γραφείο, να λαμβάνουν μειωμένη προσωπική διαφορά με μόνο κριτήριο την ημερομηνία του ΦΕΚ διορισμού τους.
3. Δημιουργία Υπαλλήλων «Δεύτερης Κατηγορίας»: Η διατήρηση αυτής της μισθολογικής απόκλισης υπονομεύει την εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών, διαλύει το αίσθημα δικαιοσύνης και δημιουργεί αντικινήτρα στους νέους υπαλλήλους, ειδικά σε φορείς με εξαιρετικά αυξημένο και εξειδικευμένο υπηρεσιακό φόρτο όπως η ΕΛΣΤΑΤ.
4. Πλήρης Απουσία Οικονομικής και Υπηρεσιακής Τεκμηρίωσης: Η διαφοροποίηση αυτή δεν βασίζεται σε κανένα αντικειμενικό κριτήριο απόδοσης ή άσκησης καθηκόντων, παρά μόνο σε έναν αυθαίρετο χρονικό περιορισμό που διαιωνίζει τις ανισότητες.
Πρόταση Τροποποίησης:Για την πιστή τήρηση των δεσμεύσεων του Πρωθυπουργού και την πλήρη αποκατάσταση της μισθολογικής δικαιοσύνης, προτείνεται η άμεση απαλοιφή του εδαφίου που θέτει το ανώτατο όριο των 300 ευρώ, ώστε η προσωπική διαφορά να καταβάλλεται στο ακέραιο, στο ίδιο ύψος και με τους ίδιους όρους που ισχύουν για το προσωπικό που διορίστηκε έως την 31η.3.2023.
Δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για πλαφόν στα 300 ευρώ μικτά γιατί εξακολουθεί να υφίσταται η ανισότητα σε σχέση με αυτούς που έλαβαν την Π.Δ. βάσει της νομοθετικής ρύθμισης του 2023 όπου το πλαφόν αυτό δεν υπήρχε.
Επομένως δεν λύνεται κανένα πρόβλημα από αυτά που έχουν τεθεί από εμάς ως νεοδιοριστοι
Άρθρο 53:
Στο πλαίσιο της εξομάλυνσης των μισθολογικών διαφορών, σε επίπεδο προσωπικής διαφοράς, μεταξύ υπαλλήλων του Υπουργείων Οικονομικών και των λοιπών μισθοδοτούμενων φορέων του (ΝΣΚ, κλπ.) υπάρχουν δύο ακόμη σημεία που πρέπει να ενσωματωθούν στη διάταξη:
1) Αποκατάσταση της ρύθμισης για του αποφοίτους της ΕΣΔΔΑ, όπου αναφορικά με τις σχετικές απόψεις που παρείχε το ΓΛΚ (Διεύθυνση Εισοδηματικής Πολιτικής) με το 2/79401/ΔΕΠ/18-12-2018 έγγραφό του, διαπιστώνεται ότι προτείνεται διαφορετική ερμηνευτική εκδοχή για τον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς στους αποφοίτους ΕΣΔΔΑ (περίπτωση Δ) σε σχέση με τους μεταταγέντες στο Υπ. Οικ/κών και του εποπτ, φορείς του(περίπτωση Α). Πιο συγκεκριμένα, για τους αποφοίτους ΕΣΔΔΑ προτείνεται ο υπολογισμός τής ΠΔ βάσει των ιδιοτήτων τους την ημερομηνία αποφοίτησής τους και πρόσληψης («διορισμού») σε φορέα τού ν. 4569/2018, άρ. 45. Αντιθέτως, για τους μεταταγέντες, προτείνεται ο υπολογισμός τής ΠΔ βάσει των ιδιοτήτων τους την 1-11-2011, εφόσον η αρχική (πρώτη) πρόσληψη στο Δημόσιο πραγματοποιήθηκε προ της ημερομηνίας αυτής, ή βάσει των ιδιοτήτων τους την ημερομηνία αρχικής (πρώτης) πρόσληψής τους στο Δημόσιο, εφόσον η αρχική πρόσληψη πραγματοποιήθηκε μετά την 31-10-2011, και σε κάθε περίπτωση όχι βάσει των ιδιοτήτων τους κατά την ημερομηνία μετάταξής τους (μεταγενέστερης πρόσληψης – διορισμού) σε φορέα τού ν. 4569/2018, άρ. 45. Τυχόν μεταβολή των ιδιοτήτων, π.χ. απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου, μετά την ημερομηνία σύγκρισης αποδοχών, δε λαμβάνεται υπόψη στον υπολογισμό τής ΠΔ. Σημειώνεται ότι η ανωτέρω εναλλακτική παράθεση των όρων «μετάταξη», «διορισμός» και του γενικότερου όρου «πρόσληψη», σκοπεί στην ερμηνευτική διασαφήνιση των εν λόγω όρων και βασίζεται στην πάγια νομολογία τού ΣτΕ σύμφωνα με την οποία η μετάταξη αποτελεί ταυτόχρονη απόλυση από το φορέα προέλευσης και διορισμό (πρόσληψη) στο φορέα υποδοχής. Κατά συνέπεια, οι απόφοιτοι ΕΣΔΔΑ που προσλαμβάνονται σε φορέα τού ν. 4569/2018, άρ. 45, αντιμετωπίζονται ως νεοδιόριστοι, παρά το γεγονός ότι η αρχική (πρώτη) πρόσληψή τους συντελείται με την εισαγωγή τους, ενώ η επιτυχής αποφοίτηση συνιστά μεταγενέστερη μεταβολή των προσόντων τού υπαλλήλου εξαρτώμενη από την απόδοσή του και δεν προκύπτει αυτοδίκαια και αναπότρεπτα. Οι προαναφερθείσες διάφορες ερμηνευτικές προτάσεις για τις ανωτέρω κατηγορίες προσωπικού, κρίνεται ότι συνιστούν διακριτική μεταχείριση σε βάρος των αποφοίτων ΕΣΔΔΑ. Η διακριτική αυτή μεταχείριση έρχεται σε αντίθεση αφενός με το γράμμα τού ν. 4569/2018 και αφετέρου με το πνεύμα των αρχών που εισήγαγαν και καθιέρωσαν οι ν. 4024/2011 και 4354/2015. Προς επίρρωση των ανωτέρω ισχυρισμών και συμπερασμάτων σας γνωρίζουμε την γνωμοδότηση του ΝΣΚ με αρ. 307/2016, που απαντάει σε σχετικό ερώτημα, ότι «η μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη των σπουδαστών της ΕΣΔΔΑ πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπολογίζεται με βάση την ημερομηνία δημοσίευσης στο φύλλο της εφημερίδας της Κυβέρνησης του οριστικού πίνακα των επιτυχόντων στη Σχολή…». Συνεπώς αυτή την στιγμή ένας απόφοιτος της ΕΣΔΔΑ λαμβάνει την μισή προσωπική διαφορά από ένα ΠΕ διοικητικού που ήρθε με μετάταξη στο Υπ.οικ και τους λοιπούς φορείς του και για αυτό ζητούμε να οριστεί ο υπολογισμός της προσωπικής διαφοράς των αποφοίτων της ΕΣΔΔΑ με τρόπο που θα λαμβάνει υπόψη ως ημερομηνία διορισμού στο δημόσιο την ημερομηνία εισαγωγής μας στην ΕΣΔΔΑ και όχι την ημερομηνία αποφοίτησης/διάθεσης/διορισμού μας στο φορέα του Υπ. Οικ., του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, και τους λοιπούς εποπτευόμενους φορείς.
2) Η προσωπική διαφορά θα πρέπει να χορηγείται σε κάθε νεοδιόριστο ή προερχόμενο από μετάταξη υπάλληλο, καθώς παρατηρούνται φαινόμενα υπαλλήλων με χαώδεις διαφορές, ακόμη και οκτακοσίων ευρώ, την ίδια στιγμή που προσφέρουν ίδια εργασία για ίδιο αντικείμενο με όμοια προσόντα.
Η ανάγκη ύπαρξης της «προσωπικής διαφοράς» στο μισθολόγιο του δημοσίου, όπου αυτή εφαρμόζεται, αναδεικνύει την αδυναμία του κράτους να εξασφαλίσει ένα σύγχρονο αμοιβολόγιο στον δημόσιο τομέα, το οποίο να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στις ανάγκες των δημοσίων υπαλλήλων για αξιοπρεπή διαβίωση και δυνατότητα αποταμίευσης.
Συνεπώς, το κράτος οφείλει, χωρίς να υπαναχωρήσει από την υποχρέωσή του προς τους δημοσίους υπαλλήλους για ένα επαρκές μισθολόγιο, να προχωρήσει άμεσα στις απαραίτητες τροποποιήσεις του θεσμού της προσωπικής διαφοράς. Συγκεκριμένα απαιτείται:
Η αποκατάσταση της προσωπικής διαφοράς για τους υπαλλήλους που τη λαμβάνουν, αλλά την έχουν απωλέσει εν όλω ή εν μέρει λόγω προαγωγής, μισθολογικής εξέλιξης, αναγνώρισης τίτλων σπουδών ή αλλαγής κατηγορίας/κλάδου.
Η απόδοση πλήρους προσωπικής διαφοράς στους νεοεισερχόμενους υπαλλήλους, χωρίς ανώτατο όριο (πλαφόν).
Η ενσωμάτωση της προσωπικής διαφοράς στον βασικό και συντάξιμο μισθό.
Η κατάργηση του συμψηφισμού της προσωπικής διαφοράς με τη λήψη των μισθολογικών κλιμακίων.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν, δεδομένης της εκτόξευσης του κόστους ζωής. Το πλαφόν θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο και ως σοβαρότατος λόγος αποχώρησης από το Δημόσιο νεοδιόριστων συναδελφισσών και συναφέλφων, ειδικά από την κοινότητα των μηχανικών, καθιστώντας το έργο των ήδη υποστελεχωμένων δημοσίων υπηρεσιών δυσχερέστερο.
Το προτεινόμενο άρθρο 53 κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς επεκτείνει την εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η.4.2023. Ωστόσο, εξακολουθεί να εγείρει σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας και ίσης μεταχείρισης. Ειδικότερα, η διάταξη διατηρεί διαφοροποιήσεις στις αποδοχές υπαλλήλων που υπηρετούν στον ίδιο φορέα, κατέχουν την ίδια θέση, διαθέτουν τα ίδια τυπικά προσόντα και ασκούν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα, αποκλειστικά και μόνο λόγω του χρόνου διορισμού ή μετάταξής τους. Με τον τρόπο αυτό παραβιάζεται η συνταγματική αρχή της ισότητας του άρθρου 4 του Συντάγματος, καθώς και η θεμελιώδης αρχή «ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας», η οποία απορρέει τόσο από το εθνικό όσο και από το ευρωπαϊκό δίκαιο.
Η θέσπιση ανώτατου ορίου προσωπικής διαφοράς ύψους 300 ευρώ μηνιαίως οδηγεί σε περιπτώσεις όπου υπάλληλοι με τα ίδια ακριβώς καθήκοντα εξακολουθούν να λαμβάνουν διαφορετικές αποδοχές χωρίς αντικειμενικό και εύλογο λόγο που να συνδέεται με την εργασία που παρέχουν. Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση δεν στηρίζεται σε διαφοροποίηση καθηκόντων, ευθύνης, παραγωγικότητας ή προσόντων, αλλά σε ένα τυχαίο κριτήριο( το χρόνο διορισμού ή χρόνο μετάταξης), γεγονός που αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης.
Για τον λόγο αυτό κρίνεται αναγκαία η πλήρης άρση των μισθολογικών ανισοτήτων μεταξύ υπαλλήλων που τελούν υπό τις ίδιες υπηρεσιακές και μισθολογικές συνθήκες, χωρίς περιορισμούς και εξαιρέσεις που αναπαράγουν διακρίσεις. Συνεπώς κρίνεται αναγκαία η άρση του πλαφόν! Μόνο έτσι θα διασφαλιστεί η πλήρης συμμόρφωση της διάταξης με τις συνταγματικές επιταγές περί ισότητας και η εφαρμογή της αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία.
Η προσωπική διαφορά είναι ένα άνισο, στρεβλό και άδικο σύστημα. Ουδείς παίρνει τα ίδια οπότε δεν μπορούμε να μιλάμε για ίση αμοιβή για ίδια εργασία. Οι νέοι παίρνουν περισσότερα από τους παλιούς. Χορήγηση τώρα επιδόματος ύψους 400 ευρώ με αντικατάσταση ισόποσου μέρους της προσωπικής διαφοράς σε όλους παλιούς και νέους το οποίο θα είναι και συντάξιμο. Άλλωστε επί αυτής της βάσης μίλαγε ο αρμόδιος υφυπουργός. Τώρα πως προέκυψε η συγκεκριμένη διάταξη κανείς δεν γνωρίζει.
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Η χώρα οφείλει να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/970 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη μισθολογική διαφάνεια έως τις 7 Ιουνίου 2026. Όσο η προσωπική διαφορά εξακολουθεί να προστίθεται στις αποδοχές υπονομεύει στην πράξη την εφαρμογή της.
Άρθρο 53: Να καταργηθεί η ΠΔ από όλους τους υπαλλήλους και ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ. Έτσι οι υπηρεσίες δεν θα γίνονται τράνζιτ και θα υπάρξει εξορθολογισμός των υπαλλήλων που υπηρετούν.
Άρθρο 54: Να μην υπάρξει ΠΔ σε αυτούς τους υπαλλήλους οι οποίοι ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΕ ΑΠΟΣΠΑΣΗ, όχι διορισμό ή μετάταξη, θα αποκτούν δικαίωμα ΠΔ!
Με την παρούσα παρέμβαση αναδεικνύεται μια κατάφωρη αδικία και ένα πλήρες νομικό και μισθολογικό κενό που δημιουργεί το προτεινόμενο άρθρο 53, αφήνοντας εντελώς ακάλυπτη μια συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων.
Πρόκειται για τους υπαλλήλους που υπηρετούσαν στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, οι οποίοι δεν έλαβαν ποτέ την προσωπική διαφορά κατά το διάστημα της θητείας τους εκεί, και κατόπιν υπηρεσιακών αναδιαρθρώσεων ενσωματώθηκαν από την 01.01.2026 στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ).
Οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι εγκλωβίζονται σε μια απαράδεκτη κατάσταση πλήρους αποστέρησης των δικαιωμάτων τους για τους εξής λόγους:
Λόγω της μεταφοράς και ενσωμάτωσής τους στην ΑΑΔΕ, παύουν να θεωρούνται τυπικά προσωπικό των οργανικών μονάδων του Υπουργείου Οικονομικών.
Ως εκ τούτου, χάνουν αναίτια τα δικαιώματά τους και αποκλείονται από την εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς.
Δεδομένου ότι η ΑΑΔΕ διέπεται από δικό της, αυτόνομο μισθολογικό καθεστώς (ν. 4778/2021), δεν περιλαμβάνεται στην ονομαστική αναφορά των Ανεξάρτητων Αρχών της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023.
Το αποτέλεσμα είναι αυτοί οι εργαζόμενοι να μην καλύπτονται από καμία ευεργετική διάταξη, ούτε και από τη νέα επέκταση του Άρθρου 53. Ενώ υπέστησαν μισθολογικές απώλειες όσο υπηρετούσαν στο Υπουργείο Οικονομικών.
Με την προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53, η εισαγωγή του ανώτατου ορίου (πλαφόν) των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως, έρχεται σε αντίθεση με την επίλυση της μισθολογικής ανισότητας. Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ παραμένει. Υπάρχουν υπάλληλοι διαφορετικών ταχυτήτων μέσα στο ίδιο γραφείο, με τα ίδια προσόντα και τα ίδια καθήκοντα.
Για την τήρηση της βασικής αρχής της ίσης αμοιβής για ίση εργασία, είναι απαραίτητο να απαλειφθεί το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 σχετικά με το ανώτατο όριο των 300 ευρώ. Η επέκταση της προσωπικής διαφοράς πρέπει να γίνει ομοιόμορφα, με ενιαίους κανόνες, διασφαλίζοντας δίκαια και μόνιμα τόσο τους τωρινούς όσο και τους μελλοντικούς υπαλλήλους. Επίσης πρέπει να καταργηθεί ο συμψηφισμός της Π.Δ. με τη λήψη μισθολογικών κλιμακίων και να ενσωματωθεί η Π.Δ. στον βασικό και συντάξιμο μισθό. Μόνο έτσι θα υπάρξουν πραγματικές αυξήσεις για την καταπολέμηση της ακρίβειας και του πληθωρισμού.
Με την παρούσα παρέμβαση αναδεικνύεται μια κατάφωρη αδικία και ένα πλήρες νομικό και μισθολογικό κενό που δημιουργεί το προτεινόμενο άρθρο 53, αφήνοντας εντελώς ακάλυπτη μια συγκεκριμένη κατηγορία εργαζομένων.
Πρόκειται για τους υπαλλήλους που υπηρετούσαν στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, οι οποίοι δεν έλαβαν ποτέ την προσωπική διαφορά κατά το διάστημα της θητείας τους εκεί, και κατόπιν υπηρεσιακών αναδιαρθρώσεων ενσωματώθηκαν από την 01.01.2026 στην Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ).
Οι συγκεκριμένοι υπάλληλοι εγκλωβίζονται σε μια απαράδεκτη κατάσταση πλήρους αποστέρησης των δικαιωμάτων τους για τους εξής λόγους:Αποκλεισμός από το Άρθρο 64 του ν. 5042/2023: Λόγω της μεταφοράς και ενσωμάτωσής τους στην ΑΑΔΕ, παύουν να θεωρούνται τυπικά προσωπικό των οργανικών μονάδων του Υπουργείου Οικονομικών.
Ως εκ τούτου, χάνουν αναίτια τα δικαιώματά τους και αποκλείονται από την εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς, δεδομένου ότι η ΑΑΔΕ διέπεται από δικό της, αυτόνομο μισθολογικό καθεστώς (ν. 4778/2021)και δεν περιλαμβάνεται στην ονομαστική αναφορά των Ανεξάρτητων Αρχών της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023.
Το αποτέλεσμα είναι αυτοί οι εργαζόμενοι να μην καλύπτονται από καμία ευεργετική διάταξη, ούτε και από τη νέα επέκταση του Άρθρου 53. Ενώ υπέστησαν μισθολογικές απώλειες όσο υπηρετούσαν στο Υπουργείο Οικονομικών
Άρθρο 53 και άρθρο 54 παράγραφος 3: Η χώρα οφείλει να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2023/970 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη μισθολογική διαφάνεια έως τις 7 Ιουνίου 2026. Όσο η προσωπική διαφορά εξακολουθεί να προστίθεται στις αποδοχές υπονομεύει στην πράξη την εφαρμογή της.
Επι του άρθρου 53 να μην υπάρχει το πλαθον των 300€ διοτι παλι θα δημιουργηθούν μισθολογικες ανισότητες
Άρθρο 53:
Η διάταξη αυτή εισάγει μια πρωτοφανή μισθολογική ανισότητα εντός του Υπουργείου. Διαχρονικά η προσωπική διαφορά υπολογιζόταν κανονικά για κάθε νέο υπάλληλο, διασφαλίζοντας την «ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας». Το νέο όριο των 300 ευρώ μάς διαχωρίζει άδικα από τους παλαιότερους συναδέλφους. Προκειμένου να μην παγιωθεί αυτή η στρέβλωση, απαιτείται η κατάργηση του πλαφόν και ο πλήρης υπολογισμός της προσωπικής διαφοράς.
Η εν λόγω διάταξη ως προς το μέρος των αποδοχών των δύο Γραμματειών της ΠτΚ λαμβάνει υπόψη τις αιτιάσεις επιτελικών στελεχών που τέθηκαν σε προγενέστερη διαβούλευση και είχαν ως αποτέλεσμα την (λανθασμένη) απόσυρσή της. Συγκεκριμένα είχε ζητηθεί η άρση των ειδικών διατάξεων για τους προϊσταμένους και η εξομοίωσή τους με τα επιτελικά στελέχη με τη λογική της ίσης αμοιβής για παροχή εργασίας ίσης αξίας. Τώρα που επιλέγεται αυτή η λύση, οι ίδιοι προβάλουν και πάλι αιτιάσεις για τη διαδικασία της εισαγωγής παραβλέποντας το γεγονός ότι τίθενται ήδη πολύ αυστηρά και ανελαστικά κριτήρια στη διάταξη ως προς τα τυπικά προσόντα των υπαλλήλων που θα υπαχθούν στη ρύθμιση, ενώ δεν πρέπει να παραγνωρίζονται μειώσεις μισθού σε προϊσταμένους με χαμηλό ΜΚ ιδίως σε περίπτωση που δεν υπαχθούν στο καθεστώς των επιτελικών στελεχών οι οποίες δεν θεραπεύονται πλήρως από την προσωπική διαφορά- που έχει συγκεκριμένο πλαφόν (μονομερής βλαπτική μεταβολή).
Ως προς τις προτάσεις: (α) η ρύθμιση θα πρέπει να επεκταθεί στο σύνολο της ΠτΚ και όχι σε συγκεκριμένες Γραμματείες, (β) θα πρέπει να εξετασθεί ενδεχόμενη οριζόντια θετική ρύθμιση για τα υφιστάμενα επιτελικά στελέχη
Άρθρο 53.
Με το προτεινόμενο πλαφόν των 300 ευρώ, οι νέοι και οι μεταταγμένοι υπάλληλοι αντιμετωπίζονται ως προσωπικό δεύτερης κατηγορίας. Την ίδια ώρα που σε όλες τις προηγούμενες σειρές νεοδιορισθέντων η προσωπική διαφορά δινόταν ολόκληρη και βάσει προσόντων, σήμερα εισάγεται μια αυθαίρετη διάκριση. Η μισθολογική εξίσωση δεν γίνεται με ημίμετρα. Πρέπει να αφαιρεθεί το πλαφόν και να ισχύσει ό,τι εφαρμόστηκε και στο παρελθόν.
«ίση αμοιβή για εργασία ίσης αξίας»