Άρθρο 30: Παραχώρηση χρήσης αιγιαλού σε ξενοδοχειακά καταλύματα

Το άρθρο 13 παράγραφος 4 του ν. 2971/2001 τροποποιείται ως εξής:

«Το αντάλλαγμα, το οποίο δύναται να αναπροσαρμόζεται με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών για την παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας πλην Τ.Δ.Κ. σε όμορα κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα και καταβάλλεται στο Δημόσιο, υπολογίζεται από τον πολλαπλασιασμό του ενός ογδόου (1/8) της τιμής δίκλινου δωματίου μετά λουτρού, χωρίς λοιπές επιβαρύνσεις, όπως η τιμή αυτή δηλώνεται στο Ξ.Ε.Ε. για κάθε ξενοδοχειακή επιχείρηση επί τον αριθμό των κλινών.»

  • 29 Ιανουαρίου 2013, 14:31 | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Στο παρόν άρθρο του σ/ν προβλέπεται ο υποτετραπλασιασμός του αντιτίμου εκμετάλλευσης του αιγιαλού για την παραχώρηση «απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας», δηλαδή σε κοινά αγαθά. Παραμένει αμφίβολο πως θα συμβάλει μια τέτοια προσέγγιση στην πολυπόθητη αύξηση των εσόδων του κράτους, ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία.
    Πρόταση: Κρίνεται αναγκαία η αύξηση του αντιτίμου.

    Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ παραμένει στη διάθεση σας για συζήτηση επάνω στο προτεινόμενο ν/σ. Συμφωνούμε απόλυτα ότι ο τουρισμός οφείλει να αποτελέσει έναν από τους κύριους μοχλούς ανάπτυξης της χώρας στη σημερινή κρισιμότατη συγκυρία, αλλά πιστεύουμε ότι ο τουρισμός πρέπει να ερμηνεύεται ως τουρισμός ποιότητας και όχι ως ένα είδος κτηματομεσιτικής δραστηριότητας που να εξαπλώνεται στην επικράτεια ως μια μορφή καρκινώματος, προς ζημία της ελληνικής φύσης, του τοπίου και του πολιτισμού, που αποτελούν τα κύρια ελληνικά πλεονεκτήματα για την επίτευξη ακριβώς εκείνης της οικονομικής ανάπτυξης που επιθυμούμε

  • 29 Ιανουαρίου 2013, 13:01 | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    3.9 Άρθρο 30: «Παραχώρηση χρήσης αιγιαλού σε ξενοδοχειακά καταλύματα»
    Στο παρόν άρθρο του σ/ν προβλέπεται ο υποτετραπλασιασμός του αντιτίμου εκμετάλλευσης του αιγιαλού για την παραχώρηση «απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας», δηλαδή σε κοινά αγαθά. Παραμένει αμφίβολο πως θα συμβάλει μια τέτοια προσέγγιση στην πολυπόθητη αύξηση των εσόδων του κράτους, ιδιαίτερα στη σημερινή συγκυρία.
    Πρόταση: Κρίνεται αναγκαία η αύξηση του αντιτίμου.

    Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ παραμένει στη διάθεση σας για συζήτηση επάνω στο προτεινόμενο ν/σ. Συμφωνούμε απόλυτα ότι ο τουρισμός οφείλει να αποτελέσει έναν από τους κύριους μοχλούς ανάπτυξης της χώρας στη σημερινή κρισιμότατη συγκυρία, αλλά πιστεύουμε ότι ο τουρισμός πρέπει να ερμηνεύεται ως τουρισμός ποιότητας και όχι ως ένα είδος κτηματομεσιτικής δραστηριότητας που να εξαπλώνεται στην επικράτεια ως μια μορφή καρκινώματος, προς ζημία της ελληνικής φύσης, του τοπίου και του πολιτισμού, που αποτελούν τα κύρια ελληνικά πλεονεκτήματα για την επίτευξη ακριβώς εκείνης της οικονομικής ανάπτυξης που επιθυμούμε.

  • Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Στα πλαίσια της διαβούλευσης επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Τουρισμού, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης, ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS, Greenpeace και Mom, διατυπώνουμε τις αμφιβολίες μας ως προς την αποτελεσματικότητά του και την συμβατότητα μεταξύ των στόχων που θέτει και τις μεθόδους που προτείνει.
    Αυτές οι «μέθοδοι» περιλαμβάνουν κυρίως εργαλεία για την αποδυνάμωση και αποδιάρθρωση του χωροταξικού σχεδιασμού και του νομικού πλαισίου προστασίας και διαχείρισης του περιβάλλοντος στη χώρα μας. Αντίθετα, αγνοούν πλήρως τις χρόνιες αδυναμίες, παθογένειες και παλινωδίες της Διοίκησης, τις δυσκίνητες, πολύπλοκες και αναποτελεσματικές γραφειοκρατικές διαδικασίες, καθώς και τις συνεχείς μεταβολές της νομοθεσίας για την τουριστική ανάπτυξη, που σηματοδοτούν την έλλειψη σταθερού επενδυτικού πλαισίου και τη μειωμένη αξιοπιστία της χώρας στον τομέα αυτό. Πρόκειται, αν μη τι άλλο, για μία εσφαλμένη και ανιστόρητη μεθοδολογική επιλογή.
    Διατυπώνουμε επίσης τους μεγάλους μας φόβους για τις σαρωτικές οριζόντιες ρυθμίσεις που οδηγούν σε απώλεια κρίσιμων περιβαλλοντικών κεκτημένων, όπως η νομοθεσία προστασίας του φυσικού χώρου και των φυσικών πόρων, στο όνομα μιας χαώδους, μακροπρόθεσμα μη βιώσιμης και σαφώς αμφισβητήσιμης με οικονομικούς όρους «ανάπτυξης».
    Για να εξασφαλιστεί ένα ανταγωνιστικό τουριστικό προϊόν υψηλού επιπέδου, εκτός από την παροχή υπηρεσιών είναι απαραίτητη και η προστασία του τοπίου και του φυσικού, δομημένου και πολιτισμικού περιβάλλοντος και ο σεβασμός της φέρουσας ικανότητας των τουριστικών περιοχών. Η διαφαινόμενη υποβάθμιση των του φυσικού περιβάλλοντος μόνο σε απαξίωση του τουριστικού προϊόντος μπορεί να οδηγήσει, υποβαθμίζοντας σημαντικά την ανταγωνιστικότητά του.
    Είναι απαραίτητο, ειδικά στην τρέχουσα οικονομική συγκυρία, οι σχεδιασμοί για την οικονομική σωτηρία της χώρας να μην είναι αποσπασματικοί, αλλά αντιθέτως να είναι ρεαλιστικοί και να στηρίζονται σε στοιχεία που να αποδεικνύουν την αποτελεσματικότητα τους, ειδικότερα όταν υπάρχουν σοβαρές προβλέψεις μη αναστρέψιμων επιπτώσεων σε όλα τα επίπεδα (περιβαλλοντικά, οικονομικά μέσα από την υποβάθμιση του τουριστικού προϊόντος κτλ).

    Ειδικότερα αναφερόμαστε στο Άρθρο 30, Παραχώρηση χρήσης αιγιαλού σε ξενοδοχειακά καταλύματα. Η διάταξη αυτή προξενεί μεγάλες απορίες, καθώς μειώνει το αντάλλαγμα παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού σε ξενοδοχειακά καταλύματα στο ¼ αυτού που ισχύει σήμερα. Το ενημερωτικό σημείωμα που συνοδεύει το νομοσχέδιο επικαλείται την ανάγκη προσαρμογής «στις σημερινές συνθήκες της αγοράς». Η μεγάλη αυτή μείωση συνεπάγεται απώλεια εσόδων για το δημόσιο, και βεβαίως την υποβάθμιση της ευαίσθητης ζώνης του αιγιαλού, με τη «συσσώρευση» παραχωρήσεων.

  • Η διάταξη προξενεί μεγάλες απορίες, καθώς μειώνει το αντάλλαγμα παραχώρησης απλής χρήσης αιγιαλού σε ξενοδοχειακά καταλύματα στο ¼ αυτού που ισχύει σήμερα. Το ενημερωτικό σημείωμα που συνοδεύει το νομοσχέδιο επικαλείται την ανάγκη προσαρμογής «στις σημερινές συνθήκες της αγοράς». Εντούτοις, η μεγάλη αυτή μείωση δίνει στην πραγματικότητα τη δυνατότητα επέκτασης της χρήσης αιγιαλού, περιορίζοντας ακόμα περισσότερο τις εκτάσεις ελεύθερης πρόσβασης και χρήσης, ενώ ταυτόχρονα συνεπάγεται απώλεια εσόδων για το δημόσιο, και βεβαίως την υποβάθμιση του αιγιαλού, με τη «συσσώρευση» παραχωρήσεων.

  • • Άρθρο 30 – Παραχώρηση Χρήσης Αιγιαλού σε Ξενοδοχειακά Καταλύματα

    Πιστεύουμε πως επιτέλους οφείλει η Πολιτεία να συνειδητοποιήσει πως δεν μπορεί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά στα καταλύματα και επιβάλλεται το άρθρο αυτό να ισχύσει για όλα ανεξαιρέτως τα ξενοδοχειακά καταλύματα.

    Εκτός αν ο νομοθέτης πιστεύει ή θεωρεί δίκαιο στην Αστυπάλαια, την Τήλο ή τους Λειψούς να υπάρχουν σε μια παραλία 10 ξενοδοχειακά καταλύματα, από τα οποία τα 8 να είναι όμορα «μη κύρια» ξενοδοχειακά καταλύματα που δεν θα μπορούν να κάνουν χρήση του άρθρου, ενώ τα υπόλοιπα 2 «κύρια» καταλύματα να μπορούν.
    Καταλαβαίνετε ποια θα είναι η εικόνα που παρουσιάζουν οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις στον ξένο επισκέπτη.

    Για άλλη μια φορά αναδεικνύεται εδώ η ανάγκη της απαλοιφής των όρων «κύρια» και «μη κύρια» τουριστικά καταλύματα.

  • 26 Ιανουαρίου 2013, 15:38 | ΤΟΚΑΛΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ̷