Άρθρο 49
Μισθολογικές προσαυξήσεις δικαστικών λειτουργών – Τροποποίηση άρθρου 4 ν. 2521/1997
Στο άρθρο 4 του ν. 2521/1997 (Α΄ 174), περί διαρρυθμίσεων μισθολογικών προαγωγών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) στην παρ. 1, αα) στο πρώτο εδάφιο της περ. α) μετά τις λέξεις «Παρέδρου Πρωτοδικείου,» προστίθενται οι λέξεις «Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη,», αβ) οι περ. β) και στ) αντικαθίστανται, β) στην παρ. 2, μετά τη λέξη «όχι» προστίθενται οι λέξεις «το χρονικό διάστημα φοίτησης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πρακτικής άσκησης στα δικαστικά καταστήματα, καθώς και» και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 4 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 4
Διαρρυθμίσεις μισθολογικών προαγωγών
1.α) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Πρωτοδίκη, Εισηγητή του ΣτΕ και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν επτά (7) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Εισηγητή του ΣτΕ και αντίστοιχων, και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχονται, με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, οι αποδοχές του επόμενου βαθμού. Ως αποδοχές νοούνται ο βασικός μισθός, καθώς και τα κάθε είδους επιδόματα και λοιπές παροχές που θα ελάμβανε ο δικαστικός λειτουργός αν είχε προαχθεί στο βαθμό αυτό.
β) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Προέδρου Πρωτοδικών και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο κατά νόμο χρόνο για την προαγωγή στον επόμενο βαθμό του οικείου κλάδου και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, καθώς και στους ίδιους δικαστικούς λειτουργούς που συμπληρώνουν δώδεκα (12) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη και αντίστοιχων παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του προς προαγωγή χρόνου, προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στους δικαστικούς λειτουργούς του πρώτου εδαφίου, οι οποίοι συμπληρώνουν στον βαθμό τους διπλάσιο χρόνο από τον κατά νόμο απαιτούμενο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και εξακολουθούν να παραμένουν στον ίδιο βαθμό μη προαγόμενοι ελλείψει κενών θέσεων, καθώς και στους ίδιους αυτούς δικαστικούς λειτουργούς που συμπληρώνουν δέκα επτά (17) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Παρέδρου Πρωτοδικείου, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη και αντιστοίχων παρέχεται, με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, προσαύξηση ίση με τα ενενήντα εκατοστά (90/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού από τη συμπλήρωση του διπλάσιου αυτού χρόνου. Για τη χορήγηση των προσαυξήσεων λόγω μη προαγωγής στον επόμενο βαθμό λαμβάνεται υπόψη μόνο ο προβλεπόμενος από τις οικείες διατάξεις χρόνος παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό για προαγωγή στον επόμενο. Στους Πρωτοδίκες, Αντεισαγγελείς Πρωτοδικών και Πρωτοδίκες των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίοι συμπληρώνουν δώδεκα (12) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Παρέδρου Εισαγγελίας, Παρέδρου Πρωτοδικείου των διοικητικών δικαστηρίων, Ειρηνοδίκη και Δόκιμου Ειρηνοδίκη και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού του προέδρου πρωτοδικών και του βασικού μισθού του Εφέτη. Στους Πρωτοδίκες, Αντεισαγγελείς Πρωτοδικών και Πρωτοδίκες των διοικητικών δικαστηρίων, οι οποίοι συμπληρώνουν δέκα επτά (17) συνολικά έτη δικαστικής υπηρεσίας, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Παρέδρου Πρωτοδικείου, Παρέδρου Εισαγγελίας, Παρέδρου Πρωτοδικείου των διοικητικών δικαστηρίων, Ειρηνοδίκη και Δόκιμου Ειρηνοδίκη και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα ενενήντα εκατοστά (90/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού του Προέδρου Πρωτοδικών και του βασικού μισθού του Εφέτη.
γ) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Εφέτη και αντίστοιχους, οι οποίοι συμπληρώνουν τον απαιτούμενο κατά νόμο χρόνο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό του οικείου κλάδου και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του προς προαγωγή χρόνου, προσαύξηση ίση με τα πενήντα εκατοστά (50/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στους ίδιους δικαστικούς λειτουργούς, οι οποίοι συμπληρώνουν στο βαθμό τους διπλάσιο χρόνο από τον κατά νόμο απαιτούμενο για προαγωγή στον επόμενο βαθμό και εξακολουθούν να παραμένουν στον ίδιο βαθμό μη προαγόμενοι ελλείψει κενών θέσεων, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από τη συμπλήρωση του διπλάσιου αυτού χρόνου, προσαύξηση ίση με τα ενενήντα πέντε εκατοστά (95/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Για τη χορήγηση των προσαυξήσεων στους ανωτέρω δικαστικούς λειτουργούς λαμβάνεται υπόψη μόνο ο προβλεπόμενος από τις οικείες διατάξεις χρόνος παραμονής στον κατεχόμενο βαθμό για προαγωγή στον επόμενο.
δ) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Συμβούλου Επικρατείας, Προέδρου Εφετών και αντίστοιχους, οι οποίοι παραμένουν επί τριετία στο βαθμό τους και δεν προάγονται ελλείψει κενών θέσεων ή λόγω εξάντλησης της ιεραρχίας τους αντίστοιχα, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης προσαύξηση ίση με τα εβδομήντα εκατοστά (70/100) της διαφοράς του βασικού μισθού μεταξύ του αμέσως επόμενου και του κατεχόμενου βαθμού. Στο χρόνο υπηρεσίας των δικαστικών λειτουργών με βαθμό Συμβούλου Επικρατείας και αντίστοιχων συνυπολογίζεται και ο χρόνος υπηρεσίας τους ως Προέδρων Εφετών. Για τους βαθμούς του Αντεισαγγελέα του Α.Π., του Αντεπιτρόπου Επικρατείας του Ε.Σ. και των Τ.Δ.Δ. και του Προέδρου και Εισαγγελέα Εφετών, ως αμέσως επόμενος βαθμός για την εφαρμογή της διάταξης αυτής θεωρείται ο βαθμός του Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου.
ε) Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου και αντίστοιχους, παρέχεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, από της προαγωγής τους ως Αντιπροέδρων προσαύξηση ίση με τα εβδομήντα εκατοστά (70/100) της διαφοράς μεταξύ του βασικού μισθού Αντιπροέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου και Προέδρου Ανωτάτου Δικαστηρίου.
στ) Η περ. α) και τα εδάφια τέταρτο και πέμπτο της περ. β) εφαρμόζονται αναλόγως και στους πρωτοδίκες ειδικής επετηρίδας του άρθρου 8 του ν. 5108/2024 (Α΄ 65), με την επιφύλαξη του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 10 του ίδιου νόμου. Επιπρόσθετα, στους πρωτοδίκες ειδικής επετηρίδας, καθώς και στους πρωτοδίκες γενικής επετηρίδας και στους προέδρους πρωτοδικών, που εντάχθηκαν στη γενική επετηρίδα μετά την ενοποίηση του πρώτου βαθμού δικαιοδοσίας βάσει του ν. 5108/2024 παρέχεται, μετά τη συμπλήρωση δικαστικής υπηρεσίας είκοσι τεσσάρων (24) ετών, συνυπολογιζομένης και της υπηρεσίας ως Πρωτοδίκη, Ειρηνοδίκη, Δόκιμου Ειρηνοδίκη, και με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, ο βασικός μισθός του εφέτη.
- Για την εφαρμογή της παρ. 1, ως υπηρεσία νοείται μόνο η πραγματική υπηρεσία που έχει διανυθεί με την ιδιότητα του δικαστικού λειτουργού, και όχι το χρονικό διάστημα φοίτησης στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών και πρακτικής άσκησης στα δικαστικά καταστήματα, καθώς και οι υπηρεσίες ή προϋπηρεσίες σε άλλες θέσεις, ανεξάρτητα αν αυτές λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση του επιδόματος χρόνου υπηρεσίας.
- Για τη χορήγηση μισθολογικής προαγωγής σε δικαστικό λειτουργό με βαθμό Προέδρου Εφετών και κάτω ή αντίστοιχο, στον οποίο έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ή υπάρχει ποινική καταδίκη σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του ή στις εκθέσεις επιθεώρησης και τα λοιπά στοιχεία του προσωπικού του μητρώου υπάρχουν δυσμενείς χαρακτηρισμοί για την υπηρεσιακή του απόδοση, απαιτείται και σύμφωνη γνώμη του οικείου Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου. Σε περίπτωση που το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο δεν συμφωνεί με τη χορήγηση της μισθολογικής προσαύξησης, ο δικαστικός λειτουργός επανακρίνεται μετά ένα έτος από τότε που συμπλήρωσε τον απαιτούμενο προς προαγωγή χρόνο. Αν και πάλι δεν χορηγηθεί η μισθολογική προαγωγή, η κρίση επαναλαμβάνεται κάθε φορά μετά ένα έτος από την προηγούμενη κρίση. Η θετική κρίση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αναδράμει σε χρόνο προγενέστερο της ημέρας συμπλήρωσης του έτους που απαιτείται για την τελευταία κρίση. Στους δικαστικούς λειτουργούς με βαθμό Αρεοπαγίτη και άνω ή αντίστοιχο, στους οποίους έχει επιβληθεί πειθαρχική ποινή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις ή υπάρχει ποινική καταδίκη σε σχέση με την εκτέλεση των καθηκόντων του, δεν χορηγείται μισθολογική προσαύξηση.».
Άρθρο 50
Χρόνος υπηρεσίας και εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου – Προσθήκη παρ. 2 στο άρθρο 40 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων
- Στο άρθρο 40 του Κώδικα δικαστικών υπαλλήλων (ν. 4798/2021, Α΄ 68), περί μισθολογικής κλίμακας, προστίθεται παρ. 2 και, μετά από νομοτεχνικές βελτιώσεις, το άρθρο 40 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 40
Μισθολογική κλίμακα
- Οι δικαστικοί υπάλληλοι του Κλάδου ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου κατατάσσονται στα μισθολογικά κλιμάκια για τους δικαστικούς υπαλλήλους, ανάλογα με τον χρόνο υπηρεσίας τους.
- Ως εισαγωγικό μισθολογικό κλιμάκιο (Μ.Κ.) των δικαστικών υπαλλήλων του Κλάδου Π.Ε. Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου ορίζεται το Μ.Κ. 8 της κατηγορίας τους.».
- Ο χρόνος υπηρεσίας που διανύθηκε στον Κλάδο ΠΕ Τεκμηρίωσης και Επικουρίας Δικαστικού Έργου από τους εν ενεργεία υπαλλήλους έως και την έναρξη ισχύος του παρόντος άρθρου προσμετράται στο ακέραιο για τη μισθολογική τους εξέλιξη. Για τον ως άνω χρόνο υπηρεσίας εκδίδεται σχετική απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, εντός μηνός από την έναρξη ισχύος του παρόντος.
Άρθρο 51
Ανώτατο όριο αποδοχών μελών συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών που κατέχουν και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα – Τροποποίηση περ. ε) παρ. 3 άρθρου 28 ν. 4354/2015
Στην περ. ε) της παρ. 3 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί ανώτατου ορίου αποδοχών, προστίθεται τρίτο εδάφιο και η περ. ε) διαμορφώνεται ως εξής:
«ε) O Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος, και τα μέλη των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών: ως προς το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων (κύριων και επικουρικών) που τους καταβάλλονται, το οποίο δεν μπορεί να υπερβαίνει σε ύψος το ογδόντα τοις εκατό (80%) των πάσης φύσεως αποδοχών, που ορίζονται για τους δικαστικούς λειτουργούς στην περ. α). Σε περίπτωση που στις ανωτέρω θέσεις διορίζονται συνταξιούχοι δικαστικοί λειτουργοί, το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων (κύριων και επικουρικών) τους δεν μπορεί να υπερβαίνει το ανώτατο όριο της περ. α). Για τα πρόσωπα του πρώτου εδαφίου που κατέχουν νομίμως και άλλη αμειβόμενη θέση ή ιδιότητα σε φορέα της Γενικής Κυβέρνησης, το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών και πρόσθετων αμοιβών ή απολαβών ή συντάξεων, κύριων και επικουρικών, που τους καταβάλλονται από όλες τις αμειβόμενες θέσεις ή ιδιότητες που κατέχουν, δεν μπορεί να υπερβαίνει το όριο του πρώτου εδαφίου.».
Άρθρο 52
Ρύθμιση θεμάτων μισθολογικής εξέλιξης υπαλλήλων μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης – Τροποποίηση παρ. 5 άρθρου 11 ν. 4354/2015
- Στην παρ. 5 του άρθρου 11 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί χρόνου και τρόπου μισθολογικής εξέλιξης, μετά τις λέξεις «Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου» προστίθενται οι λέξεις «και οι μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου υπάλληλοι, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α.,» και η παρ. 5 διαμορφώνεται ως εξής:
«5. Ειδικά οι υπάλληλοι με σχέση εξαρτημένης εργασίας Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου και οι μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπάλληλοι, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., που υπάγονται στον παρόντα και συνεχίζουν να απασχολούνται μετά την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησής τους, διατηρούν το μισθολογικό κλιμάκιο που κατείχαν έως την υποβολή της αίτησης και δεν εξελίσσονται μισθολογικά σε ανώτερο κλιμάκιο έως τη λύση της εργασιακής τους σχέσης.».
- Ποσά διαφορών μισθολογικών απολαβών που έχουν καταβληθεί, μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος, σε υπαλλήλους με σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και σε μονιμοποιηθέντες, πρώην ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, υπαλλήλους, οι οποίοι κατά τη μονιμοποίησή τους είχαν διατηρήσει το ασφαλιστικό καθεστώς του πρώην Ι.Κ.Α., που υπάγονται στο άρθρο 7 του ν. 4354/2015, εξαιτίας της μη κατάταξής τους στο εισαγωγικό κλιμάκιο μετά την υποβολή της αίτησης συνταξιοδότησής τους, δεν καταλογίζονται και, αν έχουν ήδη καταλογισθεί, δεν αναζητούνται.
Άρθρο 53
Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς
- Οι παρ. 1, 3, 4 και 5 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (Α΄ 88) περί επέκτασης προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους, εφαρμόζονται στο προσωπικό που έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, καθώς και στο προσωπικό των ανεξάρτητων αρχών και λοιπών φορέων της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023 (Α΄ 91). Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως.
- Από το πεδίο εφαρμογής της παρ. 1 εξαιρούνται:
α) το προσωπικό που εμπίπτει στην παρ. 2 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 και την παρ. 7 του άρθρου 33 του ν. 4914/2022 (Α΄ 61) και
β) το προσωπικό της παρ. 3 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023.
- Για τη χορήγηση, τον υπολογισμό, τον συμψηφισμό και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια εφαρμογής της προσωπικής διαφοράς της παρ. 1 του παρόντος, ισχύει αναλόγως το άρθρο 64 του ν. 5042/2023.
Άρθρο 54
Αποδοχές του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης
- Το μισθολογικό καθεστώς του προσωπικού της Προεδρίας της Κυβέρνησης καθορίζεται σύμφωνα με το Κεφάλαιο Β΄ του ν. 4354/2015 (Α΄ 176).
- Το προσωπικό με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου ή ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που υπηρετεί στις οργανικές μονάδες της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού και της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων της Προεδρίας της Κυβέρνησης, κατατάσσεται στη μισθολογική κλίμακα σύμφωνα με το άρθρο 107 του ν. 4622/2019 (Α΄ 133), εφόσον σωρευτικά:
α) διαθέτει πτυχίο ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης, πανεπιστημιακού ή τεχνολογικού τομέα, της ημεδαπής ή της αλλοδαπής και αναγνωρισμένο μεταπτυχιακό τίτλου σπουδών ετήσιας τουλάχιστον διάρκειας ή έχει αποφοιτήσει από την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (Ε.Κ.Δ.Δ.Α.), και
β) έχει παρακολουθήσει επιτυχώς ειδικό πρόγραμμα εκπαίδευσης το οποίο οργανώνεται από το Ε.Κ.Δ.Δ.Α. και καθορίζεται με απόφαση του αρμόδιου για θέματα δημόσιας διοίκησης Υπουργού μετά από εισήγηση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ε.Κ.Δ.Δ.Α.
Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται και στο προσωπικό που υπηρετεί με απόσπαση στις αναφερόμενες υπηρεσίες. Σε περίπτωση λήξης της απόσπασης και επανόδου του υπαλλήλου στην οργανική του θέση, πραγματοποιείται εκ νέου σύγκριση των αποδοχών του, προκειμένου να υπολογιστεί η τυχόν προσωπική διαφορά που θα είχε δημιουργηθεί εάν υπηρετούσε στην οργανική του θέση και όχι στη θέση απόσπασης. Ο εκ νέου υπολογισμός ισχύει και σε περίπτωση που την απόσπαση ακολουθεί είτε απόσπαση σε άλλη θέση είτε μετάταξη σε άλλη θέση.
- Σε περίπτωση που από την εφαρμογή του παρόντος προκύψουν τακτικές μηνιαίες αποδοχές χαμηλότερες από αυτές που δικαιούνταν ο υπάλληλος κατά την 1η Ιουλίου 2026, η διαφορά διατηρείται ως προσωπική. Για τον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς δεν λαμβάνεται υπόψη η οικογενειακή παροχή. Η προσωπική διαφορά του παρόντος συμψηφίζεται σύμφωνα με το άρθρο 206 του ν. 5193/2025 (Α΄ 56).
Άρθρο 55
Προσωπικό Προεδρίας της Δημοκρατίας – Τροποποίηση περ. ια) παρ. 1 άρθρου 7 ν. 4354/2015
- Στην περ. ια) της παρ. 1 του άρθρου 7 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί πεδίου εφαρμογής, μετά τις λέξεις «στον Κανονισμό της,», προστίθενται οι λέξεις «καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 12 του π.δ. 351/1991 (Α΄ 121), πλην των προβλεπομένων στην περ. α), στο τρίτο εδάφιο της περ. β), στο τέταρτο εδάφιο της περ. ε) και στην περ. στ) της παρ. 1, κατά το μέρος που αφορά στο προσωπικό των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 4 του π.δ. 351/1991. Στις διατάξεις αυτές συμπεριλαμβάνεται ο Αναπληρωτής Διευθυντής του Γραφείου της Προεδρίας της Δημοκρατίας κατά την περ. δ) της παρ. 1 του άρθρου 2 του π.δ. 351/1991, καθώς και οι απασχολούμενοι στο Γραφείο αυτό με ανάθεση καθηκόντων δυνάμει των περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 351/1991,» και η περ. ια) διαμορφώνεται ως εξής:
«ια) οι υπάλληλοι της Βουλής, σύμφωνα με τα ειδικότερα οριζόμενα στον Κανονισμό της, καθώς και το πάσης φύσεως προσωπικό που υπηρετεί στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την επιφύλαξη των οριζόμενων στην παρ. 1 του άρθρου 12 του π.δ. 351/1991 (Α΄ 121), πλην των προβλεπομένων στην περ. α), στο τρίτο εδάφιο της περ. β), στο τέταρτο εδάφιο της περ. ε) και στην περ. στ) της παρ. 1, κατά το μέρος που αφορά στο προσωπικό των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 4 του π.δ. 351/1991. Στο ανωτέρω προσωπικό συμπεριλαμβάνονται οι απασχολούμενοι με ανάθεση καθηκόντων δυνάμει των περ. β), γ) και δ) της παρ. 1 του άρθρου 7 του π.δ. 351/1991.».
- Ισχύουσες διατάξεις του π.δ. 351/1991 δεν θίγονται από τις ρυθμίσεις του παρόντος.
Άρθρο 56
Αποδοχές Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος – Τροποποίηση άρθρου 145 ν. 4472/2017
Στο άρθρο 145 του ν. 4472/2017 (Α΄ 74), περί αποδοχών, επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις: α) η παρ. 1 αντικαθίσταται, β) η παρ. 3 καταργείται και το άρθρο 145 διαμορφώνεται ως εξής:
«Άρθρο 145
Αποδοχές
- Οι κάθε είδους μηνιαίες αποδοχές των Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος καθορίζονται ως εξής:
α) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές του Αρχιεπισκόπου, των Μητροπολιτών και των Τιτουλάριων Μητροπολιτών ορίζονται στο ύψος του ενενήντα τοις εκατό (90%) του ορίου της παρ. 1 του άρθρου 28 του ν. 4354/2015 (Α΄ 176), περί ανωτάτων ορίων αποδοχών.
β) Οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές των Τιτουλάριων Επισκόπων και των Βοηθών Επισκόπων ορίζονται σε ποσοστό εβδομήντα τοις εκατό (70%) των αποδοχών της περ. α).
- Πέρα από τις ανωτέρω αποδοχές δεν καταβάλλεται καμία άλλη παροχή.
3. [Καταργείται].».
Άρθρο 53
Ως Σωματείο Επιστημονικού Προσωπικού της Ανεξάρτητης Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα θα θέλαμε περαιτέρω να επισημάνουμε ότι τo άρθρο 53 έχει ως στόχο τη διόρθωση των υφιστάμενων μισθολογικών ανισοτήτων στις Ανεξάρτητες Αρχές και τη συμπερίληψη του συνόλου των εφεξής νεοεισερχόμενων υπαλλήλων. Ωστόσο, η διατύπωση των διατάξεών του δεν επιτυγχάνει πλήρως τον στόχο αυτό, καθώς οι διατάξεις δεν περιλαμβάνουν το προσωπικό που αποσπάται στις ανεξάρτητες αρχές, με αποτέλεσμα να υπάρχει έλλειψη κινήτρων προσέλκυσης και παραμονής αποσπασμένων στις Αρχές για την κάλυψη των επειγουσών υπηρεσιακών αναγκών τους.
Περαιτέρω, επισημαίνεται ότι η επιβολή του ανώτατου ορίου των 300 Ευρώ στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς διατηρεί τις μισθολογικές ανισότητες στις Ανεξάρτητες Αρχές, δεν ικανοποιεί τον στόχο εξάλειψής τους και είναι κατάφωρα αντίθετη με τη συνταγματική αρχή της ισότητας και τη θεμελιώδη αρχή του εργατικού δικαίου «ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία». Με τη θέσπιση ανώτατου ορίου θα συνεχίζεται η αντισυνταγματική και απολύτως αδικαιολόγητη διάκριση με αποκλειστικό κριτήριο τον χρόνο πρόσληψης, δημιουργώντας νέες στρεβλώσεις και διαχωρισμούς καθώς και οι νέοι υπάλληλοι αναλαμβάνουν τα ίδια καθήκοντα και ευθύνες με τους παλαιούς υπαλλήλους. Είναι δε προφανές ότι μια τέτοια διάκριση ουδόλως συμβάλλει στην ομαλή λειτουργία των Ανεξάρτητων Αρχών ούτε θα επιλύσει το σημαντικό πρόβλημα της υποστελέχωσης αυτών.
Αναφορικά με το επιχείρημα ότι το όριο των 300 Ευρώ διασφαλίζει την ισότιμη μεταχείριση νέων και παλαιών εργαζομένων, ουδόλως ευσταθεί, αντιθέτως συντείνει στην εξακολούθηση της μισθολογικής ανισότητας σε βάρος των νέων. Ανώτατο όριο στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς δεν είχε τεθεί από το άρθρου 64 του ν. 5042/2023 και το άρθρο 91 του ν. 5043/2023. Η συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης επιβάλλει τη μη εφαρμογή ανώτατου ορίου και στους νέους υπαλλήλους. Επισημαίνεται ότι ο τρόπος υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς κατ΄ επιταγή του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 και του άρθρου 91 του ν. 5043/2023, λαμβάνοντας υπόψη την εικονική χρονική εξέλιξή της, εξασφαλίζει την ισότιμη μεταχείριση νέων και παλαιών υπαλλήλων στο θέμα της προσωπικής διαφοράς μόνο στην περίπτωση που δεν τεθεί ανώτατο όριο με τις παρούσες διατάξεις.
Με εκτίμηση
Το Δ.Σ. του Σωματείου Επιστημονικού Προσωπικού της Α.Δ. Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα
Η προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53, με τον τρόπο που διατυπώνεται, δημιουργεί μια νέα και εξίσου σοβαρή αδικία, καθώς εξαιρεί υπαλλήλους του ίδιου Υπουργείου, οι οποίοι υπηρετούν υπό το ίδιο μισθολογικό καθεστώς, ασκούν αντίστοιχα καθήκοντα και συμβάλλουν εξίσου στην επίτευξη της αποστολής και των στρατηγικών στόχων του.
Η επιλεκτική χορήγηση της προσωπικής διαφοράς μεταξύ υπαλλήλων του ίδιου φορέα παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης και δημιουργεί αδικαιολόγητες μισθολογικές διαφοροποιήσεις, χωρίς να προκύπτει αντικειμενικό και επαρκώς αιτιολογημένο κριτήριο που να δικαιολογεί τον αποκλεισμό των υπολοίπων εργαζομένων.
Η αρχή της ισότητας, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 4 του Συντάγματος, επιβάλλει την όμοια μεταχείριση προσώπων που τελούν υπό τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες, ενώ η αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας αποτελεί θεμελιώδη κανόνα τόσο της ελληνικής όσο και της ευρωπαϊκής έννομης τάξης. Η Διοίκηση οφείλει να αντιμετωπίζει με ενιαίο τρόπο υπαλλήλους που ανήκουν στον ίδιο φορέα και υπάγονται στο ίδιο μισθολογικό πλαίσιο, εκτός εάν συντρέχουν ουσιώδεις λόγοι δημοσίου συμφέροντος που να δικαιολογούν διαφορετική μεταχείριση. Στην προκειμένη περίπτωση, τέτοια αιτιολόγηση δεν προκύπτει.
Επιπλέον, η διάταξη δημιουργεί υπαλλήλους δύο ταχυτήτων, με διαφορετική μισθολογική αντιμετώπιση, παρότι υπηρετούν στον ίδιο οργανισμό και εργάζονται για την επίτευξη κοινών στόχων. Αντί να αποκαθιστά τις υφιστάμενες στρεβλώσεις, εισάγει νέες ανισότητες, οι οποίες δύσκολα μπορούν να δικαιολογηθούν υπό το πρίσμα της χρηστής διοίκησης και της ίσης μεταχείρισης.
Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται αναγκαία η τροποποίηση του άρθρου 53, ώστε η προσωπική διαφορά να επεκταθεί στο σύνολο των υπαλλήλων του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που βρίσκονται σε αντίστοιχη μισθολογική και υπηρεσιακή κατάσταση, διασφαλίζοντας την ίση μεταχείριση, την υπηρεσιακή συνοχή και την αποκατάσταση της μισθολογικής δικαιοσύνης.
Σχόλιο στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης του άρθρου 53.
Η υπό διαβούλευση τροπολογία αναγνωρίζει εμμέσως την ύπαρξη μισθολογικής αδικίας εις βάρος των υπαλλήλων που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1.4.2023. Ωστόσο, η πρόβλεψη πλαφόν στην προσωπική διαφορά δεν αίρει την ανισότητα, αλλά τη διατηρεί σε σημαντικό βαθμό, καθώς υπάλληλοι με ίδια καθήκοντα, ίδια προσόντα και ίδιες συνθήκες εργασίας εξακολουθούν να αμείβονται διαφορετικά αποκλειστικά λόγω της ημερομηνίας εισόδου τους στην υπηρεσία.
Με τον τρόπο αυτό δεν αίρεται η ανισότητα, αλλά διατηρούνται παράλληλα μισθολογικά καθεστώτα εντός των ίδιων υπηρεσιών, γεγονός που ενισχύει τον κατακερματισμό αντί της σύγκλισης.
Παράλληλα, διαμορφώνεται ένας τεχνητός διαχωρισμός μεταξύ εργαζομένων (παλαιών και νεοεισερχόμενων, διαφορετικών ειδικοτήτων και καθεστώτων προσωπικής διαφοράς), γεγονός που αποδυναμώνει τη συλλογική διεκδίκηση για συνολική και ενιαία μισθολογική αποκατάσταση.
Η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί θεωρητικό ή λογιστικό ζήτημα. Για πολλούς νεοεισερχόμενους υπαλλήλους συνδέεται άμεσα με σοβαρές πιέσεις ως προς τη δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης και παραμονής στις υπηρεσίες τους, υπό τις σημερινές οικονομικές συνθήκες, χωρίς ωστόσο να αίρει το ευρύτερο ζήτημα των χαμηλών συνολικών αποδοχών.
Επιπλέον, η δημόσια συζήτηση γύρω από τη ρύθμιση, όπως αποτυπώθηκε και στο πλαίσιο της πρόσφατης συνάντησης με εκπροσώπους εργαζομένων, ανέδειξε την ανάγκη ουσιαστικού και ισότιμου θεσμικού διαλόγου με τους υπαλλήλους, ιδίως όταν διατυπώνονται τεκμηριωμένες και συγκεκριμένες προτάσεις βελτίωσης της διάταξης.
Η δημόσια συζήτηση θα πρέπει να βασίζεται στα πραγματικά δεδομένα της ρύθμισης και όχι σε ανακριβείς εντυπώσεις περί γενικευμένων μισθολογικών παροχών, καθώς η διάταξη αφορά συγκεκριμένη κατηγορία υπαλλήλων και επιχειρεί να θεραπεύσει συγκεκριμένη μισθολογική στρέβλωση.
Σε κάθε περίπτωση, η διόρθωση αυτής της αδικίας δεν έρχεται σε αντίθεση με τις διεκδικήσεις των υπόλοιπων δημοσίων υπαλλήλων. Αντίθετα, η συνολική μισθολογική βελτίωση στο Δημόσιο, η αποκατάσταση των απωλειών της τελευταίας δεκαπενταετίας και η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού αποτελούν κοινό στόχο όλων των εργαζομένων.
Για τους παραπάνω λόγους, θεωρώ ότι η διάταξη θα πρέπει να βελτιωθεί κατά τη νομοπαρασκευαστική διαδικασία και στο πλαίσιο αυτό να εξεταστεί η πρόταση που έχει κατατεθεί από το Κοινό Συντονιστικό Εργαζομένων για τη Διεκδίκηση της Προσωπικής Διαφοράς, η οποία συνοπτικά προβλέπει:
• Απόδοση προσωπικής διαφοράς σε νεοεισερχόμενους χωρίς πλαφόν.
• Ίση μισθολογική μεταχείριση για εργασία ίσης αξίας.
• Αποκατάσταση απωλειών λόγω υπηρεσιακής ή μισθολογικής εξέλιξης.
• Ενσωμάτωση της προσωπικής διαφοράς στις τακτικές και συντάξιμες αποδοχές.
• Κατάργηση του συμψηφισμού της προσωπικής διαφοράς με τη μισθολογική εξέλιξη.
• Ένταξη των συναδέλφων του «Συνήγορος του Καταναλωτή» στη ρύθμιση.
• Ενιαία και μόνιμη αντιμετώπιση των υφιστάμενων μισθολογικών στρεβλώσεων.
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
ΜΕΤΟΧΙΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
Ταχ.Α/νση: Λυκούργου 12,105 51 Αθήνα. Τηλ.: 6978602520-6984617420 E-mail: syllogos(a)mtpy.gr
Αθήνα 12/06/2026 Αρ.Πρ.: 263ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ – ΑΙΤΗΜΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ
ΠΡΟΣ:
1. Τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
2. Την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
3. Τον Πρόεδρο του ΔΣ Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ)
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:
1. Γραφείο Πρωθυπουργού
2. ΑΔΕΔΥ
3. Ο.Σ.ΥΠ.Ε.
ΘΕΜΑ: «Άρση της μισθολογικής αδικίας και συμπερίληψη των υπαλλήλων του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ) στις διατάξεις του Μέρους Γ’ (Μισθολογικές Ρυθμίσεις) του υπό διαβούλευση Πολυνομοσχεδίου»Αξιότιμοι κ.κ. Υπουργοί,Στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με τίτλο: «Μέτρα αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης και ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, μισθολογικές και φορολογικές διατάξεις, ρυθμίσεις για τον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου, ρυθμίσεις για την Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων και βελτίωση του πλαισίου για τα παίγνια, ρυθμίσεις για την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Ανώνυμη Εταιρεία και λοιπές διατάξεις» και ειδικότερα του άρθρου 53 περί επέκτασης της εφαρμογής του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (προσωπική διαφορά), υποβάλλεται η παρούσα παρέμβαση αναφορικά με την ανάγκη συμπερίληψης του συνόλου του προσωπικού του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ) στο πεδίο εφαρμογής της ρύθμισης.
Με το παρόν υπόμνημα, εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία, αλλά και την εύλογη απογοήτευσή μας, αναφορικά με την αδικαιολόγητη εξαίρεση του προσωπικού του Ταμείου μας από τις μισθολογικές ρυθμίσεις και τιςεπεκτάσεις/εξομαλύνσεις της προσωπικής διαφοράς που εισάγονται προς ψήφιση στο Μέρος Γ’ του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, το οποίο τελεί υπό δημόσια διαβούλευση.
Το ΜΤΠΥ, το πρώτο ιδρυθέν Ταμείο του Κράτους (1867) αποτέλεσε επί μακρόν φορέα υπαγόμενο στο Υπουργείο Οικονομικών μέχρι την 1/11/2011 οπότε μεταφέρθηκε ως Αποκεντρωμένη Δημόσια Υπηρεσία υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης. Η μεταβολή της διοικητικής εποπτείας του δεν συνεπάγεται μεταβολή της φύσης, της αποστολής ή της λειτουργικής του ταυτότητας και παρουσιάζει ουσιώδη ομοιότητα με τους φορείς που ήδη υπάγονται στη ρύθμιση. Επιπλέον η επιλογή υπαγωγής ορισμένων φορέων στην νομοθετική ρύθμιση δεν έχει γίνει με στενά οργανικό κριτήριο, αλλά με ουσιαστικό και λειτουργικό, γεγονός που ενισχύει την αδικαιολόγητη εξαίρεση του προσωπικού του Ταμείου μας από την ρύθμιση αυτή.
Η μεταφορά φορέων μεταξύ Υπουργείων αποτελεί συνήθη πρακτική της δημόσιας διοίκησης, η οποία αποσκοπεί στην αποτελεσματικότερη κατανομή αρμοδιοτήτων και δεν επηρεάζει κατ’ ανάγκην το υπηρεσιακό ή μισθολογικό καθεστώς του προσωπικού τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ), η οποία επί σειρά ετών υπαγόταν στο Υπουργείο Οικονομικών και σήμερα εντάσσεται στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, χωρίς η μεταβολή αυτή να αναιρεί τη θεσμική συνέχεια και τη λειτουργική της αποστολή.
Το προσωπικό του Ταμείου επιτελεί κατεξοχήν οικονομικής φύσεως έργο, διαχειριζόμενο την κινητή και ακίνητη περιουσία του φορέα, τους χρηματοοικονομικούς πόρους και τις επενδύσεις του, με σκοπό τη διασφάλιση της βιωσιμότητας και της αποδοτικής λειτουργίας του. Παράλληλα, μεριμνά για την απρόσκοπτη και έγκαιρη καταβολή του μερίσματος σε εκατοντάδες χιλιάδες δικαιούχους συνταξιούχους πολιτικούς υπαλλήλους, καθώς και για την υλοποίηση του κοινωνικού και οικονομικού ρόλου του Ταμείου μέσω της χορήγησης χρηματικών διευκολύνσεων προς τους δημοσίους υπαλλήλους, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην οικονομική τους ενίσχυση. Ως εκ τούτου, οι αρμοδιότητες του προσωπικού συνδέονται άμεσα με τη διαχείριση οικονομικών μεγεθών, κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων σημαντικής αξίας, αναδεικνύοντας τον διαχρονικά οικονομικό χαρακτήρα και την ιδιαίτερη αποστολή του ΜΤΠΥ.
Παρά το γεγονός ότι οι υπάλληλοι του ΜΤΠΥ:
• Επιτελούν ένα ιδιαίτερα σύνθετο, εξειδικευμένο και δημοσιονομικά κρίσιμο έργο, διαχειριζόμενοι καθημερινά ζητήματα που συνδέονται με τη βιωσιμότητα του Ταμείου, την περιουσία του και την εξυπηρέτηση εκατοντάδων χιλιάδων μερισματούχων,
• Σήκωσαν το βάρος της ψηφιακής μετάβασης του φορέα, της επιτάχυνσης των διαδικασιών και της εκκαθάρισης συσσωρευμένων εκκρεμοτήτων, συχνά υπερβαίνοντας τα όρια των τυπικών υπηρεσιακών τους υποχρεώσεων,
• Ανταποκρίνονται καθημερινά σε αυξημένο φόρτο εργασίας, σε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και σε διαρκείς απαιτήσεις πολιτών και συνταξιούχων, διασφαλίζοντας την αδιάλειπτη λειτουργία ενός ιστορικού θεσμού του Δημοσίου,
• Υπάγονται αυστηρά στο Ενιαίο Μισθολόγιο, χωρίς να απολαμβάνουν ειδικά μισθολογικά καθεστώτα ή πρόσθετες απολαβές,
διαπιστώνουμε ότι, για ακόμη μία φορά, επιλέγεται η αποσπασματική μισθολογική ενίσχυση συγκεκριμένων μόνο κατηγοριών υπαλλήλων (υπαλλήλων του Υπουργείου Οικονομικών, Ανεξάρτητων Αρχών, Δικαστικών Υπαλλήλων κ.λπ.), ενώ το προσωπικό του ΜΤΠΥ παραμένει εκτός κάθε σχετικής πρόβλεψης. Η διαρκής αυτή παράλειψη δημιουργεί ένα
εύλογο αίσθημα άνισης μεταχείρισης και απαξίωσης του έργου των εργαζομένων του Ταμείου, οι οποίοι, παρά τις δυσχέρειες και τις αντικειμενικές ελλείψεις, εξακολουθούν να στηρίζουν με επαγγελματισμό και αίσθημα ευθύνης τη λειτουργία ενός φορέα με ιδιαίτερη κοινωνική και οικονομική σημασία για το Δημόσιο και τους ασφαλισμένους του.Η ένταξη του συνόλου των υπαλλήλων του ΜΤΠΥ, ανεξαρτήτως ημερομηνίας πρόσληψης ή μετάταξης, στο πεδίο εφαρμογής της προτεινόμενης ρύθμισης αφορά περιορισμένο αριθμό εργαζομένων, ήτοι 35 υπαλλήλους επί συνόλου 89 τακτικών υπαλλήλων του Ταμείου. Σε απόλυτα μεγέθη ο αριθμός αυτός δεν είναι υψηλός σε επίπεδο ευρύτερου δημόσιου τομέα, ωστόσο εντός της συγκεκριμένης υπηρεσίας αντιστοιχεί σε σημαντικό ποσοστό του ανθρώπινου δυναμικού της, γεγονός που καθιστά ουσιώδη τη διασφάλιση ίσης και δίκαιης μισθολογικής και υπηρεσιακής μεταχείρισής τους.
Η δημοσιονομική επίπτωση της εν λόγω πρόβλεψης είναι μηδενική, καθώς το ΜΤΠΥ αποτελεί αυτοχρηματοδοτούμενο
φορέα, ο οποίος δεν επιβαρύνει τον Κρατικό Προϋπολογισμό για την κάλυψη των λειτουργικών καί μισθολογικών του
δαπανών. Συνεπώς, η επέκταση της χορήγησης του επιδόματος και στους ανωτέρω υπαλλήλους δεν συνεπάγεται
καμία δημοσιονομική επιβάρυνση για το Δημόσιο, ενώ αντιθέτως ενισχύει την αρχή της ίσης μεταχείρισης μεταξύ
υπαλλήλων που παρέχουν εργασία υπό τις ίδιες συνθήκες και με τα ίδια καθήκοντα.
Η επιλεκτική εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς αποκλειστικά σε μέρος του προσωπικού του ίδιου φορέα δημιουργεί ένα διττό μισθολογικό καθεστώς εντός της ίδιας υπηρεσιακής μονάδας. Επιπρόσθετα, παραβιάζει κατάφωρα την συνταγματική αρχή της ισότητας (Άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος) και την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας και αντίκειται στην αρχή της ίσης μεταχείρισης εντός της ίδιας υπηρεσίας, ταυτόχρονα, υπονομεύει την ενότητα του υπηρεσιακού καθεστώτος.
Η διαφοροποίηση αυτή εδράζεται αποκλειστικά στον χρόνο διορισμού ή μετάταξης και όχι στη φύση της παρεχόμενης εργασίας ή στα υπηρεσιακά καθήκοντα, με αποτέλεσμα υπάλληλοι που εκτελούν όμοια καθήκοντα και φέρουν την ίδια υπηρεσιακή ευθύνη να λαμβάνουν διαφορετική μισθολογική μεταχείριση.
Παράλληλα, η διατήρηση δύο μισθολογικών καθεστώτων εντός του ίδιου φορέα δημιουργεί υπαλλήλους δύο ταχυτήτων, προκαλεί αίσθημα άνισης μεταχείρισης, αποδυναμώνει την υπηρεσιακή συνοχή και ενισχύει τάσεις αποχώρησης πολύτιμου προσωπικού μέσω κινητικότητας προς αναζήτηση ευνοϊκότερων μισθολογικών όρων, με άμεσες συνέπειες στη διοικητική σταθερότητα και στη λειτουργική αποτελεσματικότητα του φορέα, αποδοργανώνοντας πλήρως το Ταμείο.
Επιπλέον, η περικοπή της προσωπικής διαφοράς σε όσους μετατάχθηκαν από κατηγορία σε κατηγορία ή άλλη Υπηρεσία, δεν αποτελεί μόνο ένα άδικο μέτρο αλλά κυρίως «τιμωρεί» όσους υπαλλήλους θέλησαν να αποκτήσουν επιπρόσθετα προσόντα αντίθετα σε κάθε λογική δια βίου μάθησης. Η Υπηρεσία έχει ωφεληθεί από την κατάρτιση των Υπαλλήλων, που είτε την απέκτησαν κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στο ΜΤΠΥ είτε την διέθεταν εξ αρχής. Ωστόσο, με την μετάταξή τους αντί να λάβουν αύξηση στο εισόδημά τους, διαπίστωσαν συρρίκνωσή του.
Κατόπιν των ανωτέρω, ΖΗΤΟΥΜΕ:
Την άμεση παρέμβασή σας, κατά την επεξεργασία του τελικού κειμένου του νομοσχεδίου (άρθρου 53) πριν την κατάθεσή του προς ψήφιση στη Βουλή των Ελλήνων, ώστε να προστεθεί ρητή διάταξη/τροπολογία, που θα συμπεριλαμβάνει το σύνολο του τακτικού προσωπικού του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ), ανεξαρτήτως ημερομηνίας πρόσληψης ή μετάταξης, στις ευνοϊκές μισθολογικές ρυθμίσεις και τη χορήγηση/εξίσωση της προσωπικής διαφοράς, προκειμένου να διασφαλισθεί η αρχή της ίσης και ενιαίας μισθολογικής μεταχείρισης, να αποφευχθεί η δημιουργία εσωτερικών μισθολογικών ανισοτήτων και να υπηρετηθεί κατά τρόπο συνεκτικό και συστηματικό, ο επιδιωκόμενος νομοθετικός σκοπός της προτεινόμενης ρύθμισης.
Προτεινόμενη Νομοθετική Προσθήκη:
«Η διάταξη του άρδρου 53 του παρόντος Μέρους, αναφορικά με τις μισϋολογικές ρυδμίσεις και την προσωπική διαφορά, εφαρμόζονται αναλογικά και στο σύνολο του τακτικού προσωπικού που υπηρετεί στο Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ) (τέως φορέας του Υπουργείου Οικονομικών), συμπεριλαμβανομένων και αυτών των υπαλλήλων, οι οποίοι υπέστησαν περικοπή της προσωπικής διαφοράς λόγω μετάταξής τους από κατηγορία σε κατηγορία ή από άλλη Υπηρεσία.»
Ευελπιστούμε στην άμεση ανταπόκρισή σας για την αποκατάσταση μιας κατάδηλης αδικίας εις βάρος των υπαλλήλων που στηρίζουν καθημερινά τη λειτουργία μιας Υπηρεσίας που προσφέρει στο σύνολο των Δημοσίων Υπαλλήλων και των οικογενειών τους.Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΘΕΟΔΩΡΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥΟ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΡΙΘΑΡΟΥΛΑΣ
Άρθρο 53
«Από το πεδίο εφαρμογής της παρ. 1 εξαιρούνται:
α) το προσωπικό που εμπίπτει στην παρ. 2 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 και την παρ. 7 του άρθρου 33 του ν. 4914/2022 (Α΄ 61)».
Οι υπάλληλοι που υπηρετούν με απόσπαση σε αυτές τις ειδικές υπηρεσίες και έκαναν μετάταξη στις υπηρεσίες της παρ.1, διαχειρίζονται δισεκατομμύρια από την Ευρωπαϊκή Ένωση συντονίζοντας τόσα μεγάλα έργα τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας και έκαναν μετάταξη στις υπηρεσίες της παρ.1, γιατί να εξαιρεθούν από την Προσωπική Διαφορά όσο υπηρετούν εκεί;
Ο μέσος υπάλληλος που διαχειρίζεται ένα και δυο δις ευρώ ευρωπαϊκών κονδυλίων γιατι να τιμωρηθεί και να μην πάρει και αυτά τα 300ευρω το μηνά που δικαιούται; Αυτό το πεδίο πρέπει να απαλειφθεί από το νόμο. Προσωπική διαφορά σε όλους τους υπάλληλους με οργανική θέση στις υπηρεσίες της παρ.1!!
Αξιότιμοι επί της διαβούλευσης και νομοθέτησης των υπόψη διατάξεων,
θα ήθελα να εκφράσω τη συμφωνία και στήριξή μου με το από 12 Ιουνίου 2026 σχόλιο του Συλλόγου Τεχνικών Υπαλλήλων Υπουργείου Οικονομικών.
Σχετικά με τις προβλέψεις του άρθρου 53 «Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 Ν.5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς»:
Με τις διατάξεις του αρ. 53 με τίτλο «Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 Ν.5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς», εισάγεται για πρώτη φορά -σε σχέση με τις προηγούμενες σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις- πλαφόν τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως στο ύψος της προσωπικής διαφοράς των υπαλλήλων, οι οποίοι διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023.
Η πρόβλεψη αυτή:
· Δημιουργεί υπαλλήλους διαφορετικών κατηγοριών εντός των ίδιων υπηρεσιών οι οποίοι, παρότι διαθέτουν τα ίδια τυπικά προσόντα, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και φέρουν τις ίδιες ευθύνες, θα αμείβονται με σημαντικά διαφορετικές αποδοχές αποκλειστικά και μόνο λόγω της ημερομηνίας διορισμού ή μετάταξής τους.
· Αντίκειται πλήρως σε ό,τι ορίζει το άρθρο 22 (παρ.1 εδαφ.2) του Συντάγματος, στο οποίο προβλέπεται ρητά ότι «όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας», με αποτέλεσμα να παραβιάζονται οι αρχές της μισθολογικής ισότητας και της ισονομίας, καθώς δημιουργούνται υπάλληλοι «δύο ή και πολλαπλών ταχυτήτων» εντός των ίδιων οργανικών μονάδων.
· Πλήττει ιδιαίτερα τον νευραλγικό κλάδο των τεχνικών υπαλλήλων καθώς το προβλεπόμενο από το υπό διαβούλευση άρθρο, ποσό προσωπικής διαφοράς νεοδιορίστου τεχνικού υπαλλήλου, υπολείπεται σοβαρά του αντίστοιχου ποσού που θα λάμβανε ο ίδιος υπάλληλος με χρόνο διορισμού προ του 2023.
· Συντηρεί και διαιωνίζει το ήδη υπάρχον ζήτημα της μισθολογικής ανισότητας.
· Αποτελεί αντικίνητρο για την προσέλκυση εξειδικευμένου τεχνικού προσωπικού στο ΥΠΕΘΟΟ, συμπεριλαμβανομένων των μηχανικών Π.Ε./Τ.Ε. και σοβαρότατο λόγο για την άρνηση αποδοχής των θέσεων διορισμού τους ή για παραίτηση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η προκήρυξη 2ΒΓ/2025 του ΑΣΕΠ, στην οποία από τις 1629 θέσεις ΠΕ μηχανικών καλύφθηκαν τελικώς μόλις 157 θέσεις (περίπου 10%).
Για τους παραπάνω λόγους:
· Θεωρείται θετική εξέλιξη την πρόταση για απόδοση της προσωπικής διαφοράς, από τώρα και στο εξής αυτόματα για όλους του νεοδιοριζόμενους, η οποία όμως απαξιώνεται όταν συνοδεύεται από ένα τόσο περιοριστικό ανώτατο όριο.
· Αποτελεί κρίσιμη απόφαση η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς -τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που εφαρμόστηκαν κατά το παρελθόν- λαμβάνοντας υπόψη το αυξημένο κόστος διαβίωσης και τις ανάγκες διατήρησης ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού δημόσιου τομέα.
· Εκτιμάται ότι με την πρωτοφανή θεσμοθέτηση του οικονομικού πλαφόν σε μερίδα της κοινότητας υπαλλήλων, ελλοχεύει ο κίνδυνος γενικευμένων μειώσεων των αποδοχών στο μέλλον. Έτσι συντηρείται φαύλος κύκλος ως προς τη μη τήρηση της αρχής των δίκαιων απολαβών σύμφωνα με το Σύνταγμα, της μη ορθολογικής κατανομής τους για την εύρυθμη λειτουργία-αποτελεσματικότητα του Δημόσιου Τομέα, της μη αξιοπρεπούς στήριξης των σύγχρονων βιοτικών αναγκών των -νέων κυρίως- στελεχών του (με όλες τις κοινωνικο/οικονομικό/πολιτικό/ συνέπειες βλ.υπογεννητικότητα κ.λπ.), όπως αναλύθηκε παραπάνω.
ΣΥΝΑΦΩΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ:
Η αναδιατύπωση του άρθρου 53 και ειδικότερα η άρση του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ, ώστε η προσωπική διαφορά να χορηγείται με τους ίδιους όρους που ίσχυσαν και στις προηγούμενες αντίστοιχες περιπτώσεις, διασφαλίζοντας την ίση μεταχείριση όλων των υπαλλήλων και την αποκατάσταση της μισθολογικής δικαιοσύνης.
Ευχαριστώ με εκτίμηση,
Νικόλας Δ., Ρέθυμνο
τέως ταμίας τ.τ.ΠΕ Ρεθύμνου/Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδος
Η προσωπική διαφορά δεν αποτελεί κάποιου είδους ελεημοσύνη αλλά ένα δίκαιο και πάγιο αίτημα των ατόμων που δεν την λαμβάνουν.Η πδ έχει τη βάση της στην θεμελιώδη αρχή ίση αμοιβή για ίση εργασία. Με την απόδοση της πδ υπάλληλοι είτε νεοδιόριστοι, οι οποίοι μάλιστα στην πλειονότητα τους εκκίνούν με πολύ χαμηλές απολαβές, είτε μεταταχθέντες, θα δικαιωθούν για τους αγώνες που έχουν δώσει εδώ και καιρό. Η προσωπική διαφορά οφείλει να συνεχίσει να δίνεται και στους νέους υπαλλήλους μετά την ψήφιση του σχεδίου νόμου. Είναι άδικο και πολλές φορές διχαστικό για άτομα που εισάγονται με γραπτούς διαγωνισμούς και άλλες αξιοκρατικές διαδικασίες ΑΣΕΠ να βρίσκονται σε ένα εργασιακό περιβάλλον που με τις ίδιες συνθήκες εργασίας, ιδιαίτερα απαιτητικές, λαμβάνουν σημαντικά χαμηλότερες χρηματικές απολαβές με ή χωρίς προϋπηρεσία (η οποία σημειωτέον όταν προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα συνεχίζει να μην αναγνωρίζεται όσο και εάν έχουν βελτιωθεί τα δημοσιονομικά δεδοδομένα της ελληνικής οικονομίας).
Οι παρακάτω τροποποιήσεις θα αποκαταστήσουν αποτελεσματικά την αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία, που τώρα δεν υφίσταται, στους παραπάνω φορείς και επιπλέον θα αυξήσουν την ελκυστικότητά τους σε προσωπικό υψηλών προσόντων, που τώρα δεν τις προτιμά με αποτέλεσμα τη συστηματική υποστελέχωσή τους.
1. Κατάργηση του πλαφόν των 300€ στο ύψος της προσωπικής διαφοράς. Είναι παράλογο ένα νομοθέτημα που έρχεται να αποκαταστήσει μισθολογικές ανισότητες να τις διατηρεί θέτοντας όρια μισθολογικής εξίσωσης. Ο τρόπος υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς όπως δημιουργήθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 27 του ν. 4354/2015, όπως διαμορφώθηκε κατ’ εφαρμογή της παρ. 2 του άρθρου 29 του ν. 4024/2011 και της παρ. 3 του άρθρου 9 του ν. 4205/2013 (Α’242) θα πρέπει να ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΗΣ.
2. Η προσωπική διαφορά συνιστά τακτικές αποδοχές και πρέπει να περιλαμβάνεται στις συντάξιμες αποδοχές του υπαλλήλου.
3. Στο καθεστώς χορήγησης της προσωπικής διαφοράς θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται και οι υπάλληλοι της Α.Α.Δ.Ε. οι οποίοι για ανεξήγητο λόγο εξαιρέθηκαν από τις ανεξάρτητες αρχές του άρθρου 91 του Ν. 5043/23.
Οι παρακάτω τροποποιήσεις θα αποκαταστήσουν αποτελεσματικά την αρχή της ίσης αμοιβής για ίση εργασία, που τώρα δεν υφίσταται, στους παραπάνω φορείς και επιπλέον θα αυξήσουν την ελκυστικότητά τους σε προσωπικό υψηλών προσόντων, που τώρα δεν τις προτιμά με αποτέλεσμα τη συστηματική υποστελέχωσή τους.
1. Κατάργηση του πλαφόν των 300€ στο ύψος της προσωπικής διαφοράς. Είναι παράλογο ένα νομοθέτημα που έρχεται να αποκαταστήσει μισθολογικές ανισότητες να τις διατηρεί θέτοντας όρια μισθολογικής εξίσωσης. Ο τρόπος υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς όπως δημιουργήθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 27 του ν. 4354/2015, όπως διαμορφώθηκε κατ’ εφαρμογή της παρ. 2 του άρθρου 29 του ν. 4024/2011 και της παρ. 3 του άρθρου 9 του ν. 4205/2013 (Α’242) θα πρέπει να ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΗΣ.
2. Η προσωπική διαφορά συνιστά τακτικές αποδοχές και πρέπει να περιλαμβάνεται στις συντάξιμες αποδοχές του υπαλλήλου.
2. Στο καθεστώς χορήγησης της προσωπικής διαφοράς θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται και οι υπάλληλοι της Α.Α.Δ.Ε. οι οποίοι για ανεξήγητο λόγο εξαιρέθηκαν από τις ανεξάρτητες αρχές του άρθρου 91 του Ν. 5043/23.
Κείμενο διαμαρτυρίας συζύγου νέου δημόσιου υπαλλήλου
Έντονη διαμαρτυρία για τη μισθολογική αδικία εις βάρος των νέων δημόσιων υπαλλήλων
Η αξιοπρεπής αμοιβή δεν αφορά μόνο τον εργαζόμενο, αλλά ολόκληρη την οικογένειά του
Αξιότιμες κυρίες και κύριοι,
Με την παρούσα επιστολή επιθυμώ, ως σύζυγος νέου δημόσιου υπαλλήλου και μητέρα, να εκφράσω την έντονη διαμαρτυρία μου για τη συνεχιζόμενη μισθολογική αδικία εις βάρος των νεοδιοριζόμενων υπαλλήλων του Δημοσίου.
Το ζήτημα αυτό δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε έναν μισθολογικό πίνακα. Δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια που αφορά μόνο τον υπάλληλο και την υπηρεσία του. Είναι ζήτημα καθημερινής επιβίωσης, οικογενειακού προγραμματισμού, αξιοπρέπειας και δικαιοσύνης.
Ο σύζυγός μου υπηρετεί το Δημόσιο με ευθύνη, συνέπεια και επαγγελματισμό. Ανέλαβε καθήκοντα, υποχρεώσεις και ευθύνες αντίστοιχες με συναδέλφους του που βρίσκονται στην ίδια ή απολύτως συγκρίσιμη υπηρεσιακή κατάσταση. Παρ’ όλα αυτά, λόγω της ημερομηνίας διορισμού του, δεν αμείβεται όπως θα έπρεπε και όπως δικαιούται με βάση την αρχή της ίσης αμοιβής για ίδια εργασία.
Αυτή η αδικία δεν πλήττει μόνο τον ίδιο. Πλήττει και την οικογένειά του.
Πίσω από κάθε νέο υπάλληλο υπάρχει ένα σπίτι, ένας σύζυγος ή μία σύζυγος, ένα παιδί, λογαριασμοί, ενοίκιο ή στεγαστικό, έξοδα μετακίνησης, τρόφιμα, φάρμακα, πάνες, βρεφικά είδη, παιδίατροι, λογαριασμοί ρεύματος και θέρμανσης. Υπάρχει η αγωνία να μεγαλώσει ένα παιδί με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
Δεν είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που εργάζεται στο Δημόσιο, που έχει σπουδάσει, που έχει περάσει από διαδικασίες ΑΣΕΠ, που υπηρετεί τους πολίτες και αναλαμβάνει σοβαρές ευθύνες, να αμείβεται με τρόπο που δεν του επιτρέπει να στηρίξει αξιοπρεπώς την οικογένειά του.
Ως οικογένεια δεν ζητάμε προνόμια. Ζητάμε το αυτονόητο: να λαμβάνει ο σύζυγός μου τον μισθό που δικαιούται για την εργασία που προσφέρει. Ζητάμε να μη δημιουργούνται εργαζόμενοι δύο ταχυτήτων μέσα στο ίδιο Δημόσιο. Ζητάμε να μην τιμωρείται ένας νέος υπάλληλος επειδή διορίστηκε μετά από μια συγκεκριμένη ημερομηνία.
Η αρχή της ίσης αμοιβής για ίδια εργασία δεν μπορεί να εφαρμόζεται επιλεκτικά. Δεν μπορεί δύο άνθρωποι να εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, με ίδια καθήκοντα, ίδια ευθύνη και ίδια προσόντα, αλλά να αμείβονται διαφορετικά μόνο και μόνο επειδή ο ένας διορίστηκε νωρίτερα και ο άλλος αργότερα.
Αυτό δεν είναι δίκαιο. Δεν είναι λογικό. Δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό.
Η ακρίβεια έχει αλλάξει πλήρως την καθημερινότητα των οικογενειών. Τα τρόφιμα, το ρεύμα, τα καύσιμα, τα ενοίκια, οι μετακινήσεις και τα έξοδα για ένα παιδί έχουν αυξηθεί σημαντικά. Κάθε μήνας είναι ένας δύσκολος υπολογισμός. Κάθε έξοδο πρέπει να μετρηθεί. Κάθε ανάγκη πρέπει να μπει σε προτεραιότητα.
Και μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, η Πολιτεία ζητά από νέους ανθρώπους να υπηρετήσουν το Δημόσιο με ευθύνη, αλλά χωρίς να τους εξασφαλίζει τις αποδοχές που αντιστοιχούν στη θέση, στα προσόντα και στην εργασία τους.
Πώς μπορεί μια νέα οικογένεια να προγραμματίσει το μέλλον της έτσι;
Πώς μπορεί να μεγαλώσει ένα παιδί με ασφάλεια όταν ο ένας γονιός δεν αμείβεται όπως δικαιούται;
Πώς μπορεί να υπάρξει εμπιστοσύνη στο κράτος όταν το ίδιο το κράτος δημιουργεί τέτοιες μισθολογικές αδικίες;
Ιδιαίτερα προβληματικό είναι και το πλαφόν των 300 ευρώ. Η ύπαρξη ανώτατου ορίου στην αποκατάσταση μιας αδικίας σημαίνει ότι η αδικία αναγνωρίζεται, αλλά δεν θεραπεύεται πλήρως. Αν ένας υπάλληλος έχει πραγματική μισθολογική απόκλιση μεγαλύτερη από 300 ευρώ, τότε με το πλαφόν αυτό εξακολουθεί να αδικείται.
Δεν μπορεί η Πολιτεία να παραδέχεται ότι υπάρχει μισθολογική ανισότητα και ταυτόχρονα να την αποκαθιστά μόνο εν μέρει. Η δίκαιη λύση δεν είναι μια περιορισμένη ενίσχυση, αλλά η πλήρης κάλυψη της πραγματικής διαφοράς. Η προσωπική διαφορά δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένα μικρό βοήθημα ή ως μια μερική παροχή. Πρέπει να αποτελέσει πραγματικό μηχανισμό αποκατάστασης της μισθολογικής αδικίας.
Η οικογένεια ενός δημόσιου υπαλλήλου δεν μπορεί να ζει με υποσχέσεις. Χρειάζεται σταθερότητα, αξιοπρέπεια και πραγματική οικονομική στήριξη.
Οι νέοι υπάλληλοι δεν είναι αριθμοί. Είναι άνθρωποι που προσπαθούν να χτίσουν τη ζωή τους. Είναι νέοι γονείς, νέες οικογένειες, επιστήμονες, εργαζόμενοι που επέλεξαν να υπηρετήσουν το Δημόσιο. Αν όμως το Δημόσιο δεν τους αμείβει δίκαια, τότε τους σπρώχνει στην απογοήτευση, στην αποχώρηση και στην αναζήτηση άλλης επαγγελματικής λύσης.
Και όταν οι ικανοί νέοι άνθρωποι φεύγουν από το Δημόσιο, δεν ζημιώνεται μόνο ο υπάλληλος. Ζημιώνεται ο πολίτης, η κοινωνία και το ίδιο το κράτος.
Για τους λόγους αυτούς, ζητώ:
να αποκατασταθεί πλήρως η μισθολογική αδικία εις βάρος των νεοδιοριζόμενων υπαλλήλων,
να διασφαλιστεί στην πράξη η ίση αμοιβή για ίδια εργασία,
να μη δημιουργούνται υπάλληλοι δύο ταχυτήτων μέσα στο ίδιο Δημόσιο,
να καταργηθεί πλήρως το πλαφόν των 300 ευρώ, καθώς η αποκατάσταση μιας μισθολογικής αδικίας δεν μπορεί να περιορίζεται αυθαίρετα σε ανώτατο ποσό,
να υπολογίζεται η προσωπική διαφορά με βάση την πραγματική μισθολογική απόκλιση κάθε υπαλλήλου,
να καλύπτεται πλήρως η διαφορά αποδοχών για υπαλλήλους που παρέχουν ίδια ή συγκρίσιμη εργασία,
να ληφθεί υπόψη το πραγματικό κόστος ζωής των οικογενειών,
να υπάρξει ουσιαστική και γενναία μισθολογική ενίσχυση των νέων δημόσιων υπαλλήλων.
Ως σύζυγος και μητέρα, δεν μπορώ να αποδεχθώ σιωπηλά ότι ο άνθρωπος που εργάζεται καθημερινά με ευθύνη για το Δημόσιο δεν λαμβάνει τον μισθό που δικαιούται. Δεν μπορώ να αποδεχθώ ότι η οικογένειά μας πρέπει να δυσκολεύεται περισσότερο, όχι επειδή ο σύζυγός μου δεν εργάζεται, όχι επειδή δεν προσφέρει, αλλά επειδή το κράτος δεν αποκαθιστά μια προφανή αδικία.
Η Πολιτεία οφείλει να στηρίζει έμπρακτα τις νέες οικογένειες. Και η στήριξη αυτή ξεκινά από το αυτονόητο: δίκαιη αμοιβή για την εργασία που προσφέρεται.
Η κατάργηση του πλαφόν των 300 ευρώ και η πλήρης αποκατάσταση της πραγματικής μισθολογικής διαφοράς δεν είναι προνόμιο. Είναι πράξη δικαιοσύνης.
Με εκτίμηση,
Σύζυγος νέου δημόσιου υπαλλήλου
Μητέρα ανήλικου παιδιού
Πίσω από τις γραμμές του Άρθρου 53 βρίσκονται οι ίδιοι οι άνθρωποι που κρατούν όρθιες τις υπηρεσίες μας. Η ψήφιση αυτής της διάταξης αποτελεί μια ιστορική ευκαιρία για τον νομοθέτη να μετατρέψει μια απλή νομική ρύθμιση σε μια πράξη βαθιάς δικαιοσύνης, αναγνώρισης και σεβασμού προς το ανθρώπινο δυναμικό των υπηρεσιών αυτών.
Κάθε υπάλληλος, παλαιός και νέος, προσφέρει καθημερινά τον καλύτερό του εαυτό. Ιδιαίτερα οι παλαιότεροι συνάδελφοι, που στήριξαν τις υπηρεσίες τους στα πιο δύσκολα χρόνια, βλέπουν σήμερα τον μόχθο τους να προσκρούει στις στρεβλώσεις της προσωπικής διαφοράς (αρκετοί από αυτούς λαμβάνουν σήμερα μηδενική ή ελάχιστη προσωπική διαφορά). Η πραγματική εργασιακή συνοχή και ηθική ανταμοιβή δεν επιτυγχάνονται με διαχωρισμούς, αλλά με λύσεις που αγκαλιάζουν ολόκληρη την εργασιακή μας οικογένεια.
Η υιοθέτηση μιας ενιαίας, οριζόντιας ρύθμισης στο Άρθρο 53 είναι το κλειδί για να επιστρέψει η δικαιοσύνη και το χαμόγελο στους εργαζομένους, μέσα από τρεις βασικούς άξονες:
• Δικαιοσύνη για Όλους: Χορήγηση μηνιαίου επιδόματος ύψους 400 ευρώ, χωρίς αποκλεισμούς, που θα αποτελέσει έμπρακτη αναγνώριση της προσφοράς τόσο των νέων όσο και των παλαιότερων στελεχών.
• Ασφάλεια για το Μέλλον: Το επίδομα αυτό να είναι πλήρως συντάξιμο, προσφέροντας στους εργαζομένους την ασφαλιστική σιγουριά και την αξιοπρέπεια που δικαιούνται για τα χρόνια που θα ακολουθήσουν.
• Προστασία του Εισοδήματος: Πρόβλεψη για ρητή εξαίρεση του ασφαλιστικού κόστους σε περίπτωση συμψηφισμού με την προσωπική διαφορά, ώστε η ενίσχυση να φτάσει ακέραιη στην τσέπη του εργαζομένου.
Κύριοι νομοθέτες, με την ψήφο σας έχετε τη δύναμη να κλείσετε οριστικά έναν κύκλο εσωτερικών ανισοτήτων και να στείλετε ένα ηχηρό μήνυμα ότι το Κράτος αναγνωρίζει, τιμά και προστατεύει τους ανθρώπους του. Νομοθετήστε με γνώμονα τη μισθολογική δικαιοσύνη και την εργασιακή ειρήνη, δίνοντας σε όλους μας το δικαίωμα να εργαζόμαστε με αίσθημα ισοτιμίας και υπερηφάνειας.
Σχόλιο επί του άρθρου 53
Η ρύθμιση για την επέκταση της προσωπικής διαφοράς στους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1.4.2023 κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση και αποτελεί μια θετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Οικονομικών για την αντιμετώπιση υφιστάμενων μισθολογικών διαφορών.
Ωστόσο, το ανώτατο όριο των 300 ευρώ δεν επιτρέπει την πλήρη εξάλειψη των μισθολογικών διαφορών μεταξύ υπαλλήλων που υπηρετούν υπό αντίστοιχες συνθήκες και ασκούν τα ίδια καθήκοντα. Ως αποτέλεσμα, εξακολουθούν να υφίστανται διαφορές στις αποδοχές μεταξύ εργαζομένων με τα ίδια προσόντα και τις ίδιες υπηρεσιακές υποχρεώσεις.
Εφόσον στόχος της διάταξης είναι η αποκατάσταση αυτής της ανισότητας, η προσωπική διαφορά θα ήταν δικαιότερο να χορηγείται χωρίς ανώτατο όριο, ώστε η ρύθμιση να εφαρμοστεί με ενιαίο τρόπο για όλους τους δικαιούχους υπαλλήλους.
Για τον λόγο αυτό, προτείνεται η κατάργηση του πλαφόν των 300 ευρώ και η πλήρης εφαρμογή της διάταξης για όλους τους δικαιούχους.
Για το άρθρο 53:
Η διάταξη να ψηφιστεί αφού αφαιρεθεί το εδάφιο για το πλαφόν των 300 ευρώ.
Εδώ και ένα χρόνο που έχουμε διοριστεί στο υπουργείο ακούμε για το άλυτο μυστήριο του να υπολογίσει κάποιος το ποσό ΠΔ που τον αφορά. Επίσης ακούμε για περιπτώσεις υπαλλήλων με ίδια προσόντα που ο ένας παίρνει 50 ευρώ ΠΔ και ο άλλος 500. Όλα αυτά μέχρι που πριν από λίγες μέρες ήρθε σε γνώση μας η εγκύκλιος υπ.
αρ. πρωτ. 2/79401/ΔΕΠ με ημερομηνία 18/12/2018 της Διεύθυνσης Εισοδηματικής Πολιτικής Τμήμα Γ’ του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους με τις οδηγίες υπολογισμού της ΠΔ.
Πλέον είναι ξεκάθαρο ότι ο τρόπος υπολογισμού είναι απλός και γίνεται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων. Εμείς οι νεοδιόριστοι μετά το 23 καλυπτόμαστε από το παράδειγμα 3 της εγκυκλίου (0 χρόνια προϋπηρεσίας και διορισμός μετά το 2015). Άρα μιλάμε για ποσό ΠΔ που πλησιάζει τα 500 ευρώ για ΠΕ.
Αρκετά μεγάλη διαφορά από το προτεινόμενο πλαφόν.
Αν τώρα μιλήσουμε και για την περίπτωση ΠΕ Μηχανικού τότε η διαφορά είναι χαώδης, καθώς προστίθεται και το 7 τοις χιλίοις στην πρώτη στήλη του παραδείγματος (γύρω στα 300 ευρώ παραπάνω στην ΠΔ)!
Αυτά τα ποσά ΠΔ χορηγήθηκαν εξολοκλήρου στους συναδέλφους το 18 και το 23. Και τότε δεν υπήρξε κάποια ένσταση για υποτιθέμενη αδικία προς τους παλιότερους συναδέλφους τους.
Από τα παραπάνω και καθώς η θέση της χώρας σε σχέση με εκείνα τα χρόνια έχει σαφώς ισχυροποιηθεί και οι οικονομικές δυνατότητες της κυβέρνησης βελτιωθεί, θεωρώ αυτονόητο και δίκαιο ό,τι ίσχυσε τότε να ισχύσει και σήμερα.
Η μάχη για την Προσωπική Διαφορά συνεχίζεται
– Να βελτιωθεί τώρα η διάταξη του νομοσχεδίου.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για τη διεκδίκηση της Προσωπικής Διαφοράς.
Μετά από τρία χρόνια συνεχών παρεμβάσεων,κινητοποιήσεων, συναντήσεων με την πολιτική ηγεσία, κοινοβουλευτικών πρωτοβουλιών, δημοσίων παρεμβάσεων και συλλογικής διεκδίκησης, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να προχωρήσει στην κατάθεση διάταξης που επεκτείνει την Προσωπική Διαφορά στους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023.
Η εξέλιξη αυτή δεν ήρθε τυχαία, ούτε αποτελεί προϊόν κυβερνητικής ευαισθησίας. Αποτελεί αποτέλεσμα ενός αγώνα που δόθηκε με συνέπεια κι επιμονή από εκατοντάδες συναδέλφους.
Για χρόνια ακούγαμε ότι το αίτημά μας δεν μπορεί να ικανοποιηθεί.Σήμερα η ίδια η κυβέρνηση καταρρίπτει τα επιχειρήματα αυτά, φέρνοντας τη διάταξη που μέχρι χθες χαρακτήριζε ανέφικτη.
Γιατί η διάταξη δεν λύνει το πρόβλημα
Παρά τη θετική εξέλιξη της επέκτασης της Προσωπικής Διαφοράς, η κυβέρνηση επιλέγει να εισαγάγει νέες αδικίες.
Επιβάλλει πλαφόν 300 ευρώ στους νέους συναδέλφους, διατηρεί στρεβλώσεις στον τρόπο υπολογισμού, δεν αποκαθιστά απώλειες παλαιότερων συναδέλφων, δεν διασφαλίζει ότι οι αυξήσεις μετά την 1η Απριλίου 2023 δεν θα μειώσουν το ποσό που θα χορηγηθεί και δεν εντάσσει την Προσωπική Διαφορά στο μισθό, άρα και στα συντάξιμα.
Η διάταξη αφορά αποκλειστικά όσους διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023 στους συγκεκριμένους φορείς, είναι λιγότεροι από 1000 άτομα, ενώ το ανώτατο καθαρό ποσό (εάν φυσικά δεν συνυπολογίσει η κυβέρνηση τις αυξήσεις από 1/4/23) θα είναι της τάξης των 200 Ευρώ.
Παράλληλα, εξακολουθεί να αφήνει εκτός διάταξης συναδέλφους από τον Συνήγορο του Καταναλωτή.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
Κατάργηση του πλαφόν των 300 ευρώ.
Να μην ληφθούν υπόψη οι αυξήσεις που χορηγήθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023 κατά τον υπολογισμό της Προσωπικής Διαφοράς.
Αποκατάσταση όλων των μισθολογικών αδικιών που έχουν δημιουργηθεί από το καθεστώς της Προσωπικής Διαφοράς.
Ένταξη των συναδέλφων του Συνηγόρου του Καταναλωτή στη ρύθμιση.
Ένταξη της Προσωπικής Διαφοράς στο μισθό.
Καμία υποχώρηση • Καμία νέα αδικία • Ίση αμοιβή για ίση εργασία
To άρστις Ανεξάρτητες Αρχές και τη συμπερίληψη του συνόλου των εφεξής νεοεισερχόμενων υπαλλήλων. Ωστόσο, η διατύπωση των διατάξεών του δεν επιτυγχάνει πλήρως τον στόχο αυτό. Η επιβολή του ανώτατου ορίου των 300 Ευρώ στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς διατηρεί τις μισθολογικές ανισότητες, δεν ικανοποιεί τον στόχο εξάλειψής τους και είναι κατάφωρα αντίθετη με τη συνταγματική αρχή της ισότητας και τη θεμελιώδη αρχή του εργατικού δικαίου «Ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία». Με τη θέσπιση ανώτατου ορίου θα συνεχίζεται η αντισυνταγματική και απολύτως αδικαιολόγητη διάκριση με αποκλειστικό κριτήριο τον χρόνο πρόσληψης, δημιουργώντας νέες στρεβλώσεις και διαχωρισμούς καθώς και οι νέοι υπάλληλοι αναλαμβάνουν τα ίδια καθήκοντα και ευθύνες με τους παλαιούς υπαλλήλους. Αναφορικά με το επιχείρημα ότι το όριο των 300 Ευρώ διασφαλίζει την ισότιμη μεταχείριση νέων και παλαιών εργαζομένων, ουδόλως ευσταθεί, αντιθέτως συντείνει στην εξακολούθηση της μισθολογικής ανισότητας σε βάρος των νέων. Ανώτατο όριο στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς δεν είχε τεθεί από το άρθρου 64 του Ν.5042/2023 και το άρθρο 91 του Ν.5043/2023. Η συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης επιβάλει τη μη εφαρμογή ανώτατου ορίου και στους νέους υπαλλήλους. Επισημαίνεται ότι ο τρόπος υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς κατ΄ επιταγή του άρθρου 64 του Ν.5042/2023 και του άρθρου 91 του Ν.5043/2023, λαμβάνοντας υπόψη την εικονική χρονική εξέλιξή της, εξασφαλίζει την ισότιμη μεταχείριση νέων και παλαιών υπαλλήλων στο θέμα της προσωπικής διαφοράς μόνο στην περίπτωση που δεν τεθεί ανώτατο όριο με τις παρούσες διατάξεις. Συνεπώς, είναι απολύτως επιβεβλημένη η διαγραφή του δευτέρου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 53 του νομοσχεδίου και η μη επιβολή οποιουδήποτε ανώτατου ορίου στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς.3.
Σχετικά με το άρθρο 53:
Με την εισαγωγή του πλαφόν των 300 ευρώ μηνιαίως, ως ανώτατο όριο του ύψους προσωπικής διαφοράς για τους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023:
• Συντηρείται και διαιωνίζεται το ήδη υπάρχον ζήτημα της μισθολογικής ανισότητας, αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων»:
Για παράδειγμα, υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια τυπικά προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία, ασκούν τα ίδια καθήκοντα και έχουν τις ίδιες ευθύνες, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ τους, με μοναδικό κριτήριο την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξής τους.
• Παραβιάζονται με αυτόν τον τρόπο οι αρχές της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας, δεδομένου ότι:
Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξής τους, αντίκειται πλήρως σε ό,τι ορίζει το άρθρο 22 (παρ. 1, εδαφ.2), στο οποίο προβλέπεται ρητά ότι «όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας».
Ως εκ τούτου, προτείνεται ως αυτονόητα δίκαιη, αναγκαία και επιβεβλημένη:
Η ΑΡΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΦΟΝ ΤΩΝ 300 ΕΥΡΩ,
δηλαδή η απαλοιφή του εδαφίου 2 της παρ. 1 του υπό διαβούλευση άρθρου 53, κατά το οποίο «Το ύψος της προσωπικής διαφοράς που υπολογίζεται κατ’ εφαρμογή του πρώτου εδαφίου δεν δύναται να υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως».
• Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
• Τώρα, περισσότερο από ποτέ, είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς, τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που εφαρμόστηκαν στο παρελθόν (άρθρο 64 του ν. 5042/2024), λαμβάνοντας υπόψη το ιδιαίτερα αυξημένο κόστος διαβίωσης και τις ανάγκες διατήρησης ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού δημόσιου τομέα.
• Το πλαφόν θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο προσέλκυσης νέων υπαλλήλων στο Δημόσιο και ως σοβαρότατος λόγος αποχώρησης από αυτό νεοδιόριστων υπαλλήλων, καθιστώντας το έργο των ήδη υποστελεχωμένων δημοσίων υπηρεσιών δυσχερέστερο.
• Αξίζει να σημειωθεί και να ληφθεί υπόψη ότι, ειδικά ορισμένες ειδικότητες υπαλλήλων (όπως για παράδειγμα των μηχανικών ΠΕ/ΤΕ, κάποιων πτυχιούχων Πληροφορικής κ.λπ.) πλήττονται ακόμα πιο έντονα από την εφαρμογή του πλαφόν των 300 Ευρώ μηνιαίως, καθώς το ποσό προσωπικής διαφοράς που θα λάμβαναν, εάν εφαρμόζονταν οι όροι υπολογισμού που εφαρμόστηκαν στο παρελθόν σε αντίστοιχες περιπτώσεις, δηλαδή χωρίς το περιοριστικό πλαφόν, θα ήταν σαφώς πολύ μεγαλύτερο των 300 Ευρώ μηνιαίως.
• Τέλος, αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ιδανικά χρειάζεται να επανεξεταστεί και να βελτιωθεί συνολικά το θέμα του υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς, προς μια δικαιότερη για όλους εφαρμογή. Εκτός του αυτονόητης απουσίας περιοριστικού ανώτατου ορίου, που όπως τεκμηριώθηκε παραπάνω, αποτελεί την ελάχιστη απαίτηση, στο πλαίσιο της μισθολογικής δικαιοσύνης, κρίνεται επιπλέον επιδιωκόμενο και δίκαιο η προσωπική διαφορά να υπολογιστεί/εφαρμοστεί για τους νεοδιόριστους/μεταταχθέντες από την ημερομηνία διορισμού/μετάταξής τους, να ενταχθεί για όλους («νέους» και «παλιούς») στο μισθό, άρα να υπολογίζεται στη σύνταξη και γενικώς να αποκατασταθούν πλήρως οι όποιες στρεβλώσεις και μισθολογικές αδικίες συνδέονται και προκύπτουν από το καθεστώς της Προσωπικής Διαφοράς.
Η διάταξη αποτελεί βήμα στη σωστή κατεύθυνση και αίρει την άνιση μισθολογική μεταχείριση στις υπηρεσίες της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (στις υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών και των εποπτευομένων από αυτό νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.), της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου, της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (Ε.Ο.Φ.), του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, καθώς και στο διοικητικό προσωπικό του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους) και της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023 (στις υπηρεσίες των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων αρχών, της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ), της Ενιαίας Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ), της Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων (ΕΕΕΠ), της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΕΥ), της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ), της Ρυθμιστικής Αρχής Λιμένων (ΡΑΛ) και της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς) που λαμβάνει χώρα μετά την 1η Απριλίου 2023, η οποία δε στηρίζεται σε κανένα ουσιαστικό ή αξιολογικό κριτήριο και συνιστά κατάφωρη παραβίαση της αρχής της ισότητας και της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας, όπως αυτή κατοχυρώνεται στο ενωσιακό δίκαιο (άρθρο 157 ΣΛΕΕ, Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ) και στο Σύνταγμα (άρθρο 4 §1, 22 §1). Ωστόσο για να αρθεί στην ουσία η ανισότητα, η κυβέρνηση οφείλει να αφαιρέσει το πλαφόν των 300 ευρώ το οποίο δεν ίσχυσε για τους συναδέλφους που διορίσθηκαν ή μετατάχθηκαν πριν την 1η Απριλίου 2023 στις άνωθι υπηρεσίες.
Προκειμένου να αποσαφηνιστεί ότι οι υπάλληλοι του δημοσίου που μετατάχθηκαν με βάση τον Ν.4821/2021 (ΦΕΚ 166/Α’/10-09-2021), άρθρο 20, παρ. 10, περ. β’, έχουν το ίδιο εργασιακό καθεστώς με τους τακτικούς εργαζομένους του φορέα υποδοχής, προτείνεται η παρακάτω διάταξη.
Στο τέλος της περ. β, της παρ. 10, του Άρθρου 20, του Νόμου Ν.4821/2021 προστίθεται εδάφιο ως εξής:
«Οι υπάλληλοι δημόσιου τομέα που υπηρετούσαν με απόσπαση σε άλλον φορέα, βάσει διατάξεων που καταργήθηκαν, και μετατάχθηκαν με αίτηση τους σε αυτόν με βάση τον Ν. 4821/2021 (ΦΕΚ 166/Α’/10-09-2021), άρθρο 20, παρ. 10, περ. β’, θεωρείται ότι έχουν, από τη στιγμή της μετάταξης τους στο νέο φορέα, την ίδια σχέση εργασίας με τους υπολοίπους τακτικούς υπαλλήλους του συγκεκριμένου φορέα, ανεξαρτήτως της εργασιακής σχέσης που είχαν στον φορέα προέλευσης τους.»
Η σχεδιαζόμενη διάταξη αποτελεί το αποτέλεσμα των αγώνων των συναδέλφων μας από τους φορείς που διεδκικούσαν την προσωπική διαφορά που χωρίς καμία σχεδόν στήριξη από τα μεγαλύτερα συνδικάτα και σωματεία και παρά τις συνδικαλιστικές τρικλοποδιές, κατάφεραν μετά από 3 χρόνια αγώνα το Υπουργείο Οικονομικών να φέρει τη διάταξη. Μια διάταξη, ωστόσο, που είναι κουτσουρεμένη αντικατοπτρίζοντας απολύτως τις εμμονές της κυβέρνησης να δίνει ψίχουλα και, όταν τα δίνει, να μην πει ποτέ κανείς ότι έδωσε ό,τι δικαιούνταν ο απλός και φτωχοποιημένος συνάδελφος.
– Το Υπουργείο πρέπει άμεσα να αποκαταστήσει τον υπολογισμό της προσωπική διαφοράς αίροντας το πλαφόν που αυθαίρετα έθεσε.
– Οφείλει να επαναφέρει τις περικοπές που υπέστησαν οι παλαιότεροι συνάδελφοι μας από τους αυθαίρετους συμψηφισμούς που υπέστη η προσωπική τους διαφορά.
– Οφείλει να λάβει μέριμνα ώστε να αποκαταστήσει τους συναδέλφους υψηλών προσόντων, οι οποίοι θα λάβουν και τις μικρότερες προσωπικές διαφορές.
– Ζητάμε η προσωπική διαφορά να υπολογίζεται στις συντάξιμες αποδοχές.
– Το Υπουργείο πρέπει να εισαγάγει ρητή ρύθμιση για την εξασφάλιση του ύψους της προσωπικής διαφοράς και την αποφυγή του συμψηφισμού με τις πρόσφατες γελοίες αυξήσεις των 25 ευρώ το μήνα.
Απαράδεκτες όλες οι επιλεκτικές ρυθμίσεις που αφορούν σε ζητήματα επίλυσης προσωπικών διαφορών.Υπάρχει πλήθος φορέων στους οποίους το φαινόμενο αυτό είναι υπερπολλαπλάσιο.Στο φορέα που εργάζομαι ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ, υπάρχουν προσωπικές διαφορές που ξεπερνούν τα 1000 ευρώ (φτάνουν και τα 1200) και αυτό δεν αποτελεί περιορισμένη εξαίρεση. Ταυτοχρόνως υπάρχει πλήθος εργαζομένων που προσελήφθησαν την ίδια χρονική περίοδο με τους προηγούμενους, πριν το 2011 με την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου και έχουν μηδενική προσωπική διαφορά. Υπάρχουν, δηλαδή εργαζόμενοι που προσελήφθησαν την ίδια χρονική περίοδο βρίσκονται στο ίδιο μισθολογικό κλιμάκιο κάνουν την ίδια δουλειά και έχουν μισθολόγικη διαφορά 1000 εύρω. Δεν συζητάμε καν για τους νεοπροσλαμβανόμενους εργαζομένους, οι οποίοι έχουν μηδενική προσωπική διαφορά, καμία δυνατότητα εξέλιξης, δεν τους αναγνωρίζεται η προυπηρεσία στον ιδωτικό τομέα όπως στους παλαιότερους της ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΕΤΡΟ ΑΕ και, ως εκ τούτου, το μόνο που περιμένουν είναι να παρέλθει η διετής αναμονή από την πρόσληψή τους ώστε μέσω διαδικασιών κινητικότητας να αποχωρήσουν προς άλλους δικαιότερους φορείς.
Η μάχη για την Προσωπική Διαφορά συνεχίζεται – Να βελτιωθεί τώρα η διάταξη του νομοσχεδίου
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για τη διεκδίκηση της Προσωπικής Διαφοράς.
Μετά από τρία χρόνια συνεχών παρεμβάσεων, κινητοποιήσεων, συναντήσεων με την πολιτική ηγεσία, κοινοβουλευτικών πρωτοβουλιών, δημοσίων παρεμβάσεων και συλλογικής διεκδίκησης, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να προχωρήσει στην κατάθεση διάταξης που επεκτείνει την Προσωπική Διαφορά στους υπαλλήλους που διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023.
Η εξέλιξη αυτή δεν ήρθε τυχαία, ούτε αποτελεί προϊόν κυβερνητικής ευαισθησίας. Αποτελεί αποτέλεσμα ενός αγώνα που δόθηκε με συνέπεια κι επιμονή από εκατοντάδες συναδέλφους.
Για χρόνια ακούγαμε ότι το αίτημά μας δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Σήμερα η ίδια η κυβέρνηση καταρρίπτει τα επιχειρήματα αυτά, φέρνοντας τη διάταξη που μέχρι χθες χαρακτήριζε ανέφικτη.
Γιατί η διάταξη δεν λύνει το πρόβλημα
Παρά τη θετική εξέλιξη της επέκτασης της Προσωπικής Διαφοράς, η κυβέρνηση επιλέγει να εισαγάγει νέες αδικίες.
Επιβάλλει πλαφόν 300 ευρώ στους νέους συναδέλφους, διατηρεί στρεβλώσεις στον τρόπο υπολογισμού, δεν αποκαθιστά απώλειες παλαιότερων συναδέλφων, δεν διασφαλίζει ότι οι αυξήσεις μετά την 1η Απριλίου 2023 δεν θα μειώσουν το ποσό που θα χορηγηθεί και δεν εντάσσει την Προσωπική Διαφορά στο μισθό, άρα και στα συντάξιμα.
Η διάταξη αφορά αποκλειστικά όσους διορίστηκαν ή μετατάχθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023 στους συγκεκριμένους φορείς, είναι λιγότεροι από 1000 άτομα, ενώ το ανώτατο καθαρό ποσό (εάν φυσικά δεν συνυπολογίσει η κυβέρνηση τις αυξήσεις από 1/4/23) θα είναι της τάξης των 200 Ευρώ.
Παράλληλα, εξακολουθεί να αφήνει εκτός διάταξης συναδέλφους από τον Συνήγορο του Καταναλωτή.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
Κατάργηση του πλαφόν των 300 ευρώ.
Να μην ληφθούν υπόψη οι αυξήσεις που χορηγήθηκαν μετά την 1η Απριλίου 2023 κατά τον υπολογισμό της Προσωπικής Διαφοράς.
Αποκατάσταση όλων των μισθολογικών αδικιών που έχουν δημιουργηθεί από το καθεστώς της Προσωπικής Διαφοράς.
Ένταξη των συναδέλφων του Συνηγόρου του Καταναλωτή στη ρύθμιση.
Ένταξη της Προσωπικής Διαφοράς στο μισθό.
Καμία υποχώρηση • Καμία νέα αδικία • Ίση αμοιβή για ίση εργασία
Συντονιστική Επιτροπή Φορέων για την διεκδίκηση της Προσωπικής Διαφοράς Υπαλλήλων Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, ΝΣΚ, Υπουργείου Ανάπτυξης, Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων, ΕΛΣΤΑΤ, Ελεγκτικού Συνεδρίου, ΕΑΔΗΣΥ, Συνηγόρου του Καταναλωτή, Συνηγόρου του Πολίτη
Σωστή είναι η μισθολογική αύξηση των μητροπολιτών αλλά μειώστε τις μητροπόλεις στο μισό. 40 είναι υπεραρκετοί. Τα Κύθηρα έχουν μητροπολίτη. Έλεος. Κάντε κάτι χρήσιμο επιτέλους.
Η διατήρηση ανώτατου ορίου προσωπικής διαφοράς ύψους 300 ευρώ συντηρεί μια προφανή αδικία σε βάρος σημαντικής μερίδας υπαλλήλων. Δεν είναι εύλογο εργαζόμενοι με τα ίδια τυπικά προσόντα, τα ίδια καθήκοντα, την ίδια ευθύνη και την ίδια υπηρεσιακή εξέλιξη να αντιμετωπίζονται διαφορετικά λόγω ενός αυθαίρετου πλαφόν. Η ρύθμιση αυτή έρχεται σε αντίθεση με την αρχή της ίσης μεταχείρισης και δεν αποκαθιστά πλήρως τις μισθολογικές στρεβλώσεις που δημιουργήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια. Για τον λόγο αυτό προτείνεται η πλήρης κατάργηση του ορίου των 300 ευρώ και η καθολική εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς σε όλους τους δικαιούχους, χωρίς εξαιρέσεις και περιορισμούς. Μόνο έτσι θα αποκατασταθεί το αίσθημα δικαιοσύνης και θα διασφαλιστεί η ίση σ’ αυτό το επίπεδο έστω μισθολογική μεταχείριση των επί 16 χρόνια (με τις περικοπές δώρων-επιδομάτων) εξαντλημένων οικονομικά δημοσίων υπαλλήλων.
Η πρωτοφανής εισαγωγή πλαφόν στο ύψος της χορηγούμενης προσωπικής διαφοράς, πέραν του ότι αναιρεί το χαρακτήρα της ως «προσωπικής», με οριζόντια περικοπή για όλους, διαιωνίζει αντί να εξαλείφει τις μισθολογικές ανισότητες μεταξύ εργαζομένων, που έχουν ίδια προσόντα και επιτελούν ίσης αξίας εργασία.
Επιπροσθέτως, είναι επιθυμητό η χορήγηση να έχει αναδρομικότητα και να ανατρέχει στο χρόνο διορισμού ή μετάταξης.
Τα χαρακτηριζόμενα ως «προσωπική διαφορά» ποσά θα πρέπει να υπολογίζονται στο ύψος των συντάξιμων αποδοχών.
Άρθρο 53:
Με την επέκταση της προσωπικής διαφοράς σε διορισθέντες/μεταταχθέντες υπαλλήλους από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής επιχειρείται η αποκατάσταση της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας. Όμως, με την εφαρμογή ανώτατου ύψους (πλαφόν) δεν επιτυγχάνεται αυτός ο σκοπός. Στις προηγούμενες διατάξεις για την επέκταση της προσωπικής διαφοράς δεν επιβλήθηκαν αντίστοιχοι περιορισμοί (πλαφόν), συνεπώς είναι προφανές ότι οι εν λόγω υπάλληλοι θα λάβουν μειωμένη προσωπική διαφορά σε σχέση με τους παλαιότερους συναδέλφους τους. Η μισθολογική αδικία θα συνεχίσει να υφίσταται και δε θα επέλθει η ζητούμενη αποκατάσταση.
Η Εθνική Αρχή Διαφάνειας πρέπει να συμπεριληφθεί ρητά στους φορείς εφαρμογής του άρθρου 53. Σήμερα, στην ίδια υπηρεσία συνυπάρχουν υπάλληλοι με τα ίδια προσόντα, τα ίδια καθήκοντα και τις ίδιες ευθύνες, εκ των οποίων οι μισοί λαμβάνουν προσωπική διαφορά και οι υπόλοιποι όχι, αποκλειστικά λόγω της υπηρεσιακής τους προέλευσης.
Η εξαίρεση της ΕΑΔ από τη ρύθμιση συντηρεί και διευρύνει μια προφανή μισθολογική αδικία εντός του ίδιου φορέα, γεγονός το οποίο αντίκειται στην αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας. Η Πολιτεία οφείλει να άρει αυτή τη στρέβλωση και να διασφαλίσει ίση μεταχείριση για όλους τους υπαλλήλους της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας.
Αρχικά, θα ήθελα να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την πρωτοβουλία του άρθρου 53, καθώς αποτελεί μια ουσιαστική και δίκαιη προσπάθεια άμβλυνσης των μισθολογικών ανισοτήτων που έχουν δημιουργηθεί μεταξύ παλαιών και νεότερων υπαλλήλων του Δημοσίου.
Από την άλλη, η εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης θα πρέπει να επεκταθεί και στο προσωπικό του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων, φορέα στον οποίο διορίστηκα το 2025. Σήμερα, υπάλληλοι που εκτελούν το ίδιο ακριβώς αντικείμενο εργασίας, με τις ίδιες ευθύνες, τις ίδιες υποχρεώσεις και την ίδια συμβολή στην εύρυθμη λειτουργία της υπηρεσίας, αμείβονται διαφορετικά αποκλειστικά λόγω της χρονικής στιγμής πρόσληψής τους.
Για τον λόγο αυτό, η συμπερίληψη του ΜΤΠΥ στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53 θα υπηρετούσε πλήρως τον σκοπό του: την αποκατάσταση πραγματικών μισθολογικών στρεβλώσεων και την εμπέδωση της αρχής ότι εργασία ίσης αξίας πρέπει να αμείβεται με τρόπο δίκαιο και ισότιμο.
Η συγκεκριμένη επέκταση της ρύθμισης δεν θα αποτελούσε προνομιακή μεταχείριση, αλλά εφαρμογή της ίδιας αρχής δικαιοσύνης που το νομοσχέδιο ήδη αναγνωρίζει για άλλους φορείς.
Είμαι υπάλληλος στο Υπουργείο Οικονομικών από το 2003. Βρίσκω πολύ άδικο το πλαφόν στην προσωπική διαφορά του άρθρου 53 καθώς δημιουργεί μισθολογικές ανισότητες μεταξύ υπαλλήλων που παρέχουν ίδια ή παρόμοια εργασία με ίδιες ευθύνες. Στο πλαίσιο της ίσης μεταχείρισης, είναι δίκαιο οι νέοι υπάλληλοι να αμείβονται το ίδιο με τους παλαιότερους υπαλλήλους, καθώς και να καταβληθεί η προσωπική διαφορά από την ημερομηνία διορισμού.
Η προτεινόμενη διάταξη εξακολουθεί να μην λαμβάνει υπόψη την αδικία αρκετών παλαιότερων στελεχών που η προσωπική τους διαφορά έπεσε ακόμα και κάτω από τα 150-200€. Αυτό συνέβη διότι η οποιαδήποτε μισθολογική τους εξέλιξη (προαγωγή, αλλαγή κατηγορίας ή αναγνώριση τίτλου σπουδών), δεν λειτούργησε ως πραγματική αύξηση, αλλά χρησιμοποιήθηκε για να μειώσει ισόποσα την προσωπική τους διαφορά. Το αποτέλεσμα είναι υπάλληλοι κατηγοριας ΥΕ, ΔΕ και ΠΕ χωρίς μεταπτυχιακό να λαμβάνουν προσωπική διαφορά άνω των 450-500€ ενώ υπάλληλοι με αρκετά περισσότερα προσόντα (μεταπτυχιακά, διδακτορικό, ΕΣΔΔΑ) και προϋπηρεσία να λαμβάνουν προσωπική διαφορά σημαντικά μικρότερη, ακόμα και μηδενική. Ως εκ τούτου, το (συντάξιμο) επίδομα των 400€-500€ θα έλυνε σε μεγάλο βαθμό αυτή την τόσο σοβαρή αδικία.
Η αύξηση είναι απαράδεκτη και προκλητική.
Οι ιερείς πρέπει να διάγουν ποιμαντικό βίο, να είναι ταπεινοί και να αποτελούν
παράδειγμα προς μίμηση για τους πιστούς. Σε μία εποχή που οι καθημερινές
οικονομικές δυσκολίες αποτελούν τον κανόνα για τον πολίτη, τέτοιες αποφάσεις
κλονίζουν τον πιστό και τον απομακρύνουν από την Εκκλησία αλλά προκαλούν το
αίσθημα δικαίου.
Ο λιτός βίος που διάγουν σε όλες του τις εκφάνσεις, είτε την τροφή, είτε την
ένδυση, είτε την καθημερινότητα, είτε την μοναχικότητα
(δεν έχουν να συντηρούν οικογένεια) και ότι άλλο αφορά την κοσμική,
οικογενειακή ή μη ζωή ενός απλού πολίτη, απαιτεί πολύ λιγότερα χρήματα για να
καλυφθεί. Επίσης οι πλουσιοπάροχες αποδοχές δεν είναι σύννομες με το ευαγγέλιο
που κηρύττουν, αντιθέτως οδηγούν στην έκπτωση από την ζωή με τον Κύριό μας.
Αν και δεν θα πρέπει να δεχθούν αυτές τις αυξήσεις, η πολιτεία θα πρέπει να
αποσύρει εντελώς την συγκεκριμένη ρύθμιση, αν η κυβέρνηση θέλει να πείσει ότι
ενεστερνίζεται τις δυσκολίες διαβίωσης των πολιτών και δικαίως πράττει προς όλους τους πολίτες.
Η αύξηση είναι απαράδεκτη και προκλητική.
Οι ιερείς και ιδιαιτέρως
Άρθρο 53
1. To άρθρο 53 έχει ως στόχο τη διόρθωση των υφιστάμενων μισθολογικών ανισοτήτων στις Ανεξάρτητες Αρχές και τη συμπερίληψη του συνόλου των εφεξής νεοεισερχόμενων υπαλλήλων. Ωστόσο, η διατύπωση των διατάξεών του δεν επιτυγχάνει πλήρως τον στόχο αυτό για τους ακόλουθους δύο λόγους:
α. Οι διατάξεις δεν περιλαμβάνουν, για μια ακόμα φορά:
i. ούτε το προσωπικό του πρώην Συνηγόρου του Καταναλωτή ούτε το τακτικό προσωπικό (το προσωπικό πλην τα μέλη του Ειδικού Επιστημονικού Προσωπικού) της Επιτροπής Ανταγωνισμού, τα μέλη των οποίων δεν είχαν συμπεριληφθεί ούτε στη διάταξη του άρθρου 91 του Ν.5043/2024 και ως εκ τούτου οι προσληφθέντες/μεταταχθέντες μετά την έναρξη ισχύος του Ν.4354/2025 δεν λαμβάνουν καμία προσωπική διαφορά και οι μισθολογικές διαφορές εξαιτίας της μη χορήγησης προσωπικής διαφοράς παραμένουν ακραία δυσανάλογες.
ii. ούτε το προσωπικό της νεοσύστατης με τον Ν. 5255/2025 ελεγκτικής και κυρωτικής Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου Αγοράς και Προστασίας Καταναλωτή (ΑΑΕΑ&ΠΚ)
iii. ούτε το προσωπικό που αποσπάται στις ανεξάρτητες αρχές, με αποτέλεσμα να υπάρχει έλλειψη κινήτρων προσέλκυσης και παραμονής αποσπασμένων στις Αρχές για την κάλυψη των επειγουσών υπηρεσιακών αναγκών τους.
β. Η επιβολή του ανώτατου ορίου των 300 Ευρώ στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς διατηρεί τις μισθολογικές ανισότητες στις Ανεξάρτητες Αρχές, δεν ικανοποιεί τον στόχο εξάλειψής τους και είναι κατάφωρα αντίθετη με τη συνταγματική αρχή της ισότητας και τη θεμελιώδη αρχή του εργατικού δικαίου «Ίση αμοιβή για ίσης αξίας εργασία». Με τη θέσπιση ανώτατου ορίου θα συνεχίζεται η αντισυνταγματική και απολύτως αδικαιολόγητη διάκριση με αποκλειστικό κριτήριο τον χρόνο πρόσληψης, δημιουργώντας νέες στρεβλώσεις και διαχωρισμούς καθώς και οι νέοι υπάλληλοι αναλαμβάνουν τα ίδια καθήκοντα και ευθύνες με τους παλαιούς υπαλλήλους. Είναι δε προφανές ότι μια τέτοια διάκριση ουδόλως συμβάλει στην ομαλή λειτουργία των Ανεξάρτητων Αρχών ούτε θα επιλύσει το σημαντικό πρόβλημα της υποστελέχωσης αυτών.
Αναφορικά με το επιχείρημα ότι το όριο των 300 Ευρώ διασφαλίζει την ισότιμη μεταχείριση νέων και παλαιών εργαζομένων, ουδόλως ευσταθεί, αντιθέτως συντείνει στην εξακολούθηση της μισθολογικής ανισότητας σε βάρος των νέων. Ανώτατο όριο στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς δεν είχε τεθεί από το άρθρου 64 του Ν.5042/2023 και το άρθρο 91 του Ν.5043/2023. Η συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης επιβάλει τη μη εφαρμογή ανώτατου ορίου και στους νέους υπαλλήλους. Επισημαίνεται ότι ο τρόπος υπολογισμού της προσωπικής διαφοράς κατ΄ επιταγή του άρθρου 64 του Ν.5042/2023 και του άρθρου 91 του Ν.5043/2023, λαμβάνοντας υπόψη την εικονική χρονική εξέλιξή της, εξασφαλίζει την ισότιμη μεταχείριση νέων και παλαιών υπαλλήλων στο θέμα της προσωπικής διαφοράς μόνο στην περίπτωση που δεν τεθεί ανώτατο όριο με τις παρούσες διατάξεις.
2. Συνεπώς, είναι απολύτως επιβεβλημένη:
α. Η άμεση νομοτεχνική συμπλήρωση των διατάξεων του άρθρου 53, ώστε να περιληφθούν ρητά το προσωπικό της πρώην Ανεξάρτητης Αρχής «Συνήγορος του Καταναλωτή» και το τακτικό προσωπικό της Επιτροπής Ανταγωνισμού, και μάλιστα, για λόγους ίσης μεταχείρισης, αναδρομικά από την έναρξη ισχύος του άρθρου 91 του Ν. 5043/2023, καθώς και το προσωπικό της νεοσύστατης με τον Ν. 5255/2025 Ανεξάρτητη Αρχής Ελέγχου Αγοράς και Προστασίας Καταναλωτή (ΑΑΕΑ&ΠΚ) από τον χρόνο ίδρυσής της.
β. Η διαγραφή του δευτέρου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 53 του νομοσχεδίου και η μη επιβολή οποιουδήποτε ανώτατου ορίου στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς.
3. Με βάση τα ανωτέρω προτείνεται η εισαγωγή νέας παραγράφου 1 στο άρθρο 53, η αναρίθμηση της υφιστάμενης παρ. 1 σε 2 και η τροποποίησή της, ως εξής.
«Άρθρο 53
1. Η παρ. 1 του άρθρου 91 του Ν.5043/2023 περί επέκτασης της προσωπικής διαφοράς της παρ. 1 του άρθρου 64 του Ν. 5042/2023 (Α’ 88) σε υπαλλήλους εφαρμόζεται αναλογικά από τη θέση της σε ισχύ στο πάσης φύσεως προσωπικό της Ανεξάρτητης Αρχής του Συνηγόρου του Καταναλωτή του Ν. 3297/2004, όπως ισχύει και στο τακτικό προσωπικό της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Εφαρμόζεται επίσης αναλογικά στο πάσης φύσεως προσωπικό της Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου Αγοράς και Προστασίας Καταναλωτή (ΑΑΕΑ&ΠΚ) από την ίδρυσή της με τον Ν. 5255/2025. H περ. γ) της παρ. 1 του άρθρου 45 του ν. 4569/2018 (Α’ 179), δεν θίγεται από την εφαρμογή της παρούσας.
2. Οι παρ. 1, 3, 4 και 5 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (Α΄ 88) περί επέκτασης προσωπικής διαφοράς σε υπαλλήλους, εφαρμόζονται στο προσωπικό που έχει διοριστεί ή μεταταχθεί από την 1η Απριλίου 2023 και εφεξής στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, καθώς και στο πάσης φύσεως προσωπικό, συμπεριλαμβανομένων των αποσπασμένων, των ανεξάρτητων αρχών και λοιπών φορέων της παρ. 1 του άρθρου 91 του Ν. 5043/2023 (Α΄ 91) καθώς και της παρ. 1 του παρόντος άρθρου. H περ. γ) της παρ. 1 του άρθρου 45 του ν. 4569/2018 (Α’ 179), δεν θίγεται από την εφαρμογή της παρούσας…»
Ως υπάλληλος του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ), προσληφθείς το 2024, θα ήθελα να εκφράσω τον προβληματισμό και την απογοήτευσή μου για το γεγονός ότι το Ταμείο μας δεν περιλαμβάνεται στους φορείς του άρθρου 53.
Το ΜΤΠΥ είναι ένας ιστορικός δημόσιος φορέας με διαχρονική προσφορά στους δημοσίους υπαλλήλους και τις οικογένειές τους. Ιδρύθηκε το 1867 και για περισσότερα από 140 χρόνια υπαγόταν στο Υπουργείο Οικονομικών. Παρότι σήμερα εποπτεύεται από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, η μεταβολή αυτή δεν άλλαξε ούτε τη φύση ούτε την αποστολή του. Το προσωπικό του εξακολουθεί να επιτελεί έργο άμεσα συνδεδεμένο με τη διαχείριση περιουσίας, επενδύσεων και σημαντικών οικονομικών πόρων, καθώς και με την εξυπηρέτηση εκατοντάδων χιλιάδων μερισματούχων. Παράλληλα, το ΜΤΠΥ διαδραματίζει έναν ουσιαστικό κοινωνικό και οικονομικό ρόλο μέσω της χορήγησης χρηματικών διευκολύνσεων προς τους δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους, όπως η προεξόφληση μερισμάτων και η χορήγηση δανείων, συμβάλλοντας διαχρονικά στην οικονομική τους στήριξη. Οι δραστηριότητες αυτές αναδεικνύουν ακόμη περισσότερο τον ιδιαίτερο οικονομικό χαρακτήρα και τη σημασία του φορέα.
Για τον λόγο αυτό προκαλεί εύλογα ερωτήματα η εξαίρεση του ΜΤΠΥ από το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 53, όταν άλλοι φορείς με αντίστοιχα λειτουργικά και ιστορικά χαρακτηριστικά περιλαμβάνονται στη ρύθμιση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, η οποία επίσης υπαγόταν επί σειρά ετών στο Υπουργείο Οικονομικών και στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε άλλο υπουργείο χωρίς να απολέσει τη θεσμική της συνέχεια ή να διαφοροποιηθεί η σημασία του έργου της. Αντίστοιχα, η μεταφορά του ΜΤΠΥ στο Υπουργείο Εργασίας δεν αναιρεί τον διαχρονικό οικονομικό χαρακτήρα και τον ιδιαίτερο ρόλο που επιτελεί στον δημόσιο τομέα.
Για πολλά χρόνια το ΜΤΠΥ λειτουργούσε με σοβαρή έλλειψη προσωπικού. Οι εργαζόμενοι που υπηρετούσαν στο Ταμείο σήκωσαν δυσανάλογο βάρος για να διατηρηθεί η λειτουργία του, να προχωρήσει η ψηφιακή μετάβαση, να αντιμετωπιστούν καθυστερήσεις και να βελτιωθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες. Τα τελευταία χρόνια, και ιδιαίτερα από το 2024 και μετά, ξεκίνησε επιτέλους η ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού με νέες προσλήψεις. Οι νεοπροσληφθέντες αντιστοιχούμε πλέον περίπου στο ένα τρίτο του συνόλου των μόνιμων υπαλλήλων του Ταμείου.
Ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, οι μισθολογικές ανισότητες που δημιουργούνται από το ισχύον καθεστώς της προσωπικής διαφοράς είναι σήμερα περισσότερο εμφανείς από ποτέ. Ως νέος υπάλληλος, εργάζομαι δίπλα σε συναδέλφους που εκτελούν τα ίδια καθήκοντα, έχουν τις ίδιες ευθύνες και συμβάλλουν στον ίδιο υπηρεσιακό στόχο. Ωστόσο, η μισθολογική μας μεταχείριση διαφέρει σημαντικά αποκλειστικά και μόνο λόγω της ημερομηνίας πρόσληψης.
Η πραγματικότητα αυτή δημιουργεί ένα αίσθημα άνισης μεταχείρισης. Δεν ζητούμε προνομιακή μεταχείριση ούτε κάποιο ειδικό μισθολογικό καθεστώς. Ζητούμε να εφαρμοστεί στο ΜΤΠΥ η ίδια λογική που το παρόν νομοσχέδιο εφαρμόζει σε άλλους φορείς, δηλαδή η άμβλυνση των μισθολογικών διαφορών που προέκυψαν μεταξύ παλαιών και νέων υπαλλήλων που παρέχουν εργασία ίσης αξίας.
Επιπλέον, η ένταξη του ΜΤΠΥ στη ρύθμιση δεν επιβαρύνει τον Κρατικό Προϋπολογισμό, καθώς το Ταμείο είναι αυτοχρηματοδοτούμενος φορέας. Συνεπώς, η αποκατάσταση αυτής της ανισότητας μπορεί να επιτευχθεί χωρίς δημοσιονομικό κόστος για το Δημόσιο.
Πιστεύω ότι ο σκοπός του άρθρου 53 είναι να αποκαταστήσει πραγματικές μισθολογικές στρεβλώσεις. Το ΜΤΠΥ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα φορέα όπου αυτές οι στρεβλώσεις υπάρχουν ήδη και μάλιστα σε μεγάλη έκταση λόγω των πρόσφατων προσλήψεων. Επιπλέον, πρόκειται για φορέα με σαφή ιστορική και λειτουργική συνάφεια προς φορείς που ήδη εντάσσονται στη ρύθμιση, γεγονός που καθιστά ακόμη δυσκολότερα κατανοητή την εξαίρεσή του.
Για τον λόγο αυτό θεωρώ δίκαιο, εύλογο και απολύτως συμβατό με το πνεύμα της διάταξης να συμπεριληφθεί και το προσωπικό του ΜΤΠΥ στους φορείς που υπάγονται στη ρύθμιση.
Η ίση εργασία πρέπει να αντιμετωπίζεται με ίση μισθολογική μεταχείριση. Ελπίζω ότι κατά την οριστικοποίηση του νομοσχεδίου θα εξεταστεί σοβαρά η προσθήκη του ΜΤΠΥ στο άρθρο 53, ώστε να αποκατασταθεί μια εμφανής αδικία που επηρεάζει ήδη μεγάλο μέρος των εργαζομένων του Ταμείου.
Σχόλια του Συλλόγου Υπαλλήλων Οικονομικής Πολιτικής Υπουργείου Οικονομικών για το Άρθρο 53 «Επέκταση εφαρμογής άρθρου 64 ν. 5042/2023 περί προσωπικής διαφοράς» του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου «Μέτρα αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης και ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, μισθολογικές και φορολογικές διατάξεις, ρυθμίσεις για τον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου, ρυθμίσεις για την Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων και βελτίωση του πλαισίου για τα παίγνια, ρυθμίσεις για την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Ανώνυμη Εταιρεία και λοιπές διατάξεις»
Ο Σύλλογος Υπαλλήλων Οικονομικής Πολιτικής Υπουργείου Οικονομικών (Σ.Υ.ΟΙ.Π.Υ.Ο.):
1. Θεωρεί θετική εξέλιξη την εφεξής χορήγηση της προσωπικής διαφοράς στους υπαλλήλους που διορίζονται ή μετατάσσονται στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, καθώς και στο προσωπικό των ανεξάρτητων αρχών και λοιπών φορέων της παρ. 1 του άρθρου 91 του ν. 5043/2023 (Α΄ 91).
Πρόκειται για μια ρύθμιση η οποία φαίνεται να δίνει τέλος στην πάγια πρακτική των κυβερνήσεων να κρατούν σε ομηρία εκατοντάδες δημόσιους υπαλλήλους, προκειμένου να τους αποδώσουν την προσωπική διαφορά λίγο πριν από τις εκλογές, αποσκοπώντας σε μικροκομματικά οφέλη.
2. Το αυθαίρετο πλαφόν των 300 ευρώ στον υπολογισμό της προσωπικής διαφοράς πρέπει να αφαιρεθεί από την παρ. 1 του άρθρου 53 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου, καθώς παρεκκλίνει από το άρθρο 45 του ν. 4569/2018 και το άρθρο 64 του ν. 5042/2023, τα οποία προέβλεπαν την επέκταση της προσωπικής διαφοράς χωρίς πλαφόν στους διορισθέντες ή μεταταχθέντες υπαλλήλους από την 1η.11.2011.
Με το πλαφόν σε ισχύ, η παρούσα ρύθμιση δεν διορθώνει τη μισθολογική αδικία που καλείται να θεραπεύσει η προσωπική διαφορά. Οι νέοι συνάδελφοι θα συνεχίσουν να αμείβονται χαμηλότερα από τους παλαιότερους, αμβλύνοντας μεν αλλά διατηρώντας το καθεστώς των υπαλλήλων δύο ταχυτήτων. Το αίτημα «ίση αμοιβή για ίση εργασία» είναι αδιαπραγμάτευτο.
3. Δεδομένου ότι ο συσσωρευμένος πληθωρισμός από το 2019 έως τον Μάιο του 2026, όπως μετράται από τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ) που δημοσιεύει η ΕΛΣΤΑΤ, ξεπερνά το 27%, και δεδομένου ότι για την ίδια περίοδο οι συσσωρευμένες αυξήσεις στις μικτές αποδοχές του εισαγωγικού κλιμακίου υπαλλήλου Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης ανέρχονται σε 12,8% (μικτές αποδοχές 1.092 ευρώ το 2019 και 1.232 ευρώ τον Απρίλιο του 2026), ενώ οι αντίστοιχες αυξήσεις είναι ακόμα μικρότερες στα υψηλότερα μισθολογικά κλιμάκια, θέση του Συλλόγου μας είναι ότι η προσωπική διαφορά πρέπει να καταστεί συντάξιμη τόσο για τους νέους όσο και για τους παλαιούς συναδέλφους.
Η υπέρμετρη αύξηση του πληθωρισμού τα τελευταία επτά έτη, σε συνδυασμό με τις πενιχρές μισθολογικές αυξήσεις στους δημοσίους υπαλλήλους, έχει οδηγήσει σε σημαντική μείωση της αγοραστικής δύναμης, υπονομεύοντας παράλληλα τη μελλοντική πραγματική αξία των συνταξιοδοτικών αποδοχών.
Ως Σύλλογος διαπιστώνουμε ότι η κυβερνητική μισθολογική πολιτική των τελευταίων ετών έχει δώσει προτεραιότητα σε άλλες κατηγορίες εργαζομένων, στις οποίες έχουν χορηγηθεί σημαντικές μισθολογικές αυξήσεις και ειδικά μισθολόγια, χωρίς να εγείρεται αντίστοιχο ζήτημα δημοσιονομικού κόστους. Την ίδια στιγμή, άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι εξακολουθούν να υφίστανται μισθολογικές ανισότητες και να βλέπουν την αγοραστική δύναμη των αποδοχών τους να συρρικνώνεται.
Η Πολιτεία οφείλει να αντιμετωπίζει με όρους ισότητας και δικαιοσύνης το σύνολο των εργαζομένων στο Δημόσιο, προχωρώντας στην πλήρη άρση των μισθολογικών στρεβλώσεων που παραμένουν και στην ουσιαστική εφαρμογή της αρχής «ίση αμοιβή για ίση εργασία».
Άρθρο 53: Με την εισαγωγή του πλαφόν των τριακοσίων (300) ευρώ μηνιαίως ισχύουν τα κάτωθι:
1. Προκύπτει μια νέα μισθολογική ανισότητα αφού διαιωνίζονται οι υπάλληλοι «δύο ταχυτήτων». Για παράδειγμα υπάλληλοι που εργάζονται στην ίδια υπηρεσία, και συγκεκριμένα στο ίδιο τμήμα, έχοντας τα ίδια ακριβώς προσόντα, την ίδια προϋπηρεσία και την ίδια ύλη αρμοδιοτήτων, θα συνεχίσουν να αμείβονται με σημαντικές αποκλίσεις που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζουν ή και ξεπερνούν τα 700 ευρώ μηνιαίως.
2. Παραβίαση των αρχών της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας: Η διαφορετική μισθολογική μεταχείριση υπαλλήλων με βάση την ημερομηνία διορισμού ή μετάταξης έρχεται σε αντίθεση με τη συνταγματική αρχή της ισονομίας και της μισθολογικής ισότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Προτείνεται η απαλοιφή του πλαφόν των 300 ευρώ. Η προσωπική διαφορά πρέπει να υπολογίζεται και να χορηγείται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο για όλους, χωρίς διακρίσεις.
Τώρα περισσότερο από ποτέ είναι κρίσιμη η χορήγηση της προσωπικής διαφοράς τουλάχιστον με τους ίδιους όρους που δόθηκε στο παρελθόν, δεδομένης της εκτόξευσης του κόστους ζωής. Το πλαφόν θα λειτουργήσει ως αντικίνητρο και ως σοβαρότατος λόγος αποχώρησης από το Δημόσιο νεοδιόριστων συναδελφισσών και συναφέλφων, ειδικά από την κοινότητα των μηχανικών, καθιστώντας το έργο των ήδη υποστελεχωμένων δημοσίων υπηρεσιών δυσχερέστερο.
Καλησπερα,
εργάζομαι σε Υπηρεσία του Υπουργείου Εθνικης Οικονομίας και Οικονομικών από τον Ιανουάριο του 2025.
Όσον αφορά το αρθρο 53, της Διαβούλευσης, η εφαρμογη του πλαφόν των 300€ παραβιάζει την αρχη της μισθολογικής ισότητας και της ισονομίας, με αποτελεσμα να παραμένουν οι μισθολογικές ανισότητες εντος των ίδιων οργανικών μονάδων.
Παρακαλώ πολύ για την άμεση αναδιατύπωση του αρθρου 53 και ειδικότερα την άρση του πλαφόν των 300€, ωστε η προσωπική διαφορά να χορηγείται με τους ίδιους όρους σε όλους, διασφαλίζοντας την ίση μεταχείριση ολων των υπαλλήλων και την αποκατάσταση της μισθολογικής δικαιοσύνης!
Να επεκταθεί η χορήγηση της Προσωπικής Διαφοράς του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 χωρίς το πλαφόν των 300,00 ευρω, για λόγους ισότητας.
Με την προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53, η ηγεσία ορθώς επιχειρεί να θεραπεύσει μια υφιστάμενη αδικία. Ωστόσο, η ρύθμιση αυτή, αντί να εξαλείψει συνολικά τις ανισότητες, επιβεβαιώνει και εδραιώνει τον αδικαιολόγητο αποκλεισμό μέρους του προσωπικού που υπηρετεί στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Σήμερα, από το σύνολο των 640 μισθοδοτούμενων υπαλλήλων του Υπουργείου, 177 εργαζόμενοι (ποσοστό 28%) εξαιρούνται από την καταβολή της προσωπικής διαφοράς, αποκλειστικά και μόνο λόγω της οργανικής τους τοποθέτησης. Η διαφορετική αυτή μεταχείριση δεν στηρίζεται σε καμία επαρκή και αντικειμενική αιτιολογία , καθώς όλοι οι υπάλληλοι διαθέτουν αντίστοιχα προσόντα και συμβάλλουν εξίσου στον κρίσιμο, στρατηγικό στόχο του ψηφιακού μετασχηματισμού της χώρας. Επιπλέον, το Υπουργείο μας λειτουργεί ήδη με εξαιρετικά χαμηλό μισθολογικό κόστος, καθώς το ποσοστό του κόστους προσωπικού στον συνολικό προϋπολογισμό ανέρχεται μόλις σε 1,67%. Σε πλήρη εναρμόνιση με τη συνταγματική αρχή της ισότητας («ίση αμοιβή για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας») και το Ενωσιακό Δίκαιο , ζητούμε την άμεση τροποποίηση της διάταξης, ώστε να προβλέπεται ρητά η επέκταση εφαρμογής της προσωπικής διαφοράς στο σύνολο του προσωπικού του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, χωρίς εξαιρέσεις και διαχωρισμούς.
Για λόγους ίσης μεταχείρισης παρακαλώ για την επέκταση της ρύθμισης του άρθρου 53 στο σύνολο του προσωπικού του ΥΨΗΔ.
Με την προτεινόμενη διάταξη του άρθρου 53, η ηγεσία ορθώς επιχειρεί να θεραπεύσει μια υφιστάμενη αδικία. Ωστόσο, η ρύθμιση αυτή, αντί να εξαλείψει συνολικά τις ανισότητες, επιβεβαιώνει και εδραιώνει τον αδικαιολόγητο αποκλεισμό μέρους του προσωπικού που υπηρετεί στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Σήμερα, από το σύνολο των 640 μισθοδοτούμενων υπαλλήλων του Υπουργείου, 177 εργαζόμενοι (ποσοστό 28%) εξαιρούνται από την καταβολή της προσωπικής διαφοράς, αποκλειστικά και μόνο λόγω της οργανικής τους τοποθέτησης. Η διαφορετική αυτή μεταχείριση δεν στηρίζεται σε καμία επαρκή και αντικειμενική αιτιολογία, καθώς όλοι οι υπάλληλοι διαθέτουν αντίστοιχα προσόντα και συμβάλλουν εξίσου στον κρίσιμο, στρατηγικό στόχο του ψηφιακού μετασχηματισμού της χώρας. Επιπλέον, το Υπουργείο μας λειτουργεί ήδη με εξαιρετικά χαμηλό μισθολογικό κόστος, καθώς το ποσοστό του κόστους προσωπικού στον συνολικό προϋπολογισμό ανέρχεται μόλις σε 1,67%. Σε πλήρη εναρμόνιση με τη συνταγματική αρχή της ισότητας («ίση αμοιβή για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας») και το Ενωσιακό Δίκαιο , ζητούμε την άμεση τροποποίηση της διάταξης, ώστε να προβλέπεται ρητά η επέκταση εφαρμογής της προσωπικής διαφοράς στο σύνολο του προσωπικού του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης, χωρίς εξαιρέσεις και διαχωρισμούς.
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
ΜΕΤΟΧΙΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
Ταχ.Α/νση: Λυκούργου 12,105 51 Αθήνα. Τηλ.: 6978602520-6984617420 E-mail: syllogos(a)mtpy.gr
Αθήνα 12/06/2026 Αρ.Πρ.: 263
ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ – ΑΙΤΗΜΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ
ΠΡΟΣ:
1. Τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
2. Την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης
3. Τον Πρόεδρο του ΔΣ Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ)
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ:
1. Γραφείο Πρωθυπουργού
2. ΑΔΕΔΥ
3. Ο.Σ.ΥΠ.Ε.
ΘΕΜΑ: «Άρση της μισθολογικής αδικίας και συμπερίληψη των υπαλλήλων του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ) στις διατάξεις του Μέρους Γ’ (Μισθολογικές Ρυθμίσεις) του υπό διαβούλευση Πολυνομοσχεδίου»
Αξιότιμοι κ.κ. Υπουργοί,
Στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με τίτλο: «Μέτρα αντιμετώπισης της ενεργειακής κρίσης και ενίσχυσης του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, μισθολογικές και φορολογικές διατάξεις, ρυθμίσεις για τον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών, συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις Δημοσίου, ρυθμίσεις για την Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων και βελτίωση του πλαισίου για τα παίγνια, ρυθμίσεις για την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Ανώνυμη Εταιρεία και λοιπές διατάξεις» και ειδικότερα του άρθρου 53 περί επέκτασης της εφαρμογής του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 (προσωπική διαφορά), υποβάλλεται η παρούσα παρέμβαση αναφορικά με την ανάγκη συμπερίληψης του συνόλου του προσωπικού του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ) στο πεδίο εφαρμογής της ρύθμισης.
Με το παρόν υπόμνημα, εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία, αλλά και την εύλογη απογοήτευσή μας, αναφορικά με την αδικαιολόγητη εξαίρεση του προσωπικού του Ταμείου μας από τις μισθολογικές ρυθμίσεις και τις
επεκτάσεις/εξομαλύνσεις της προσωπικής διαφοράς που εισάγονται προς ψήφιση στο Μέρος Γ’ του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, το οποίο τελεί υπό δημόσια διαβούλευση.
Το ΜΤΠΥ, το πρώτο ιδρυθέν Ταμείο του Κράτους (1867) αποτέλεσε επί μακρόν φορέα υπαγόμενο στο Υπουργείο Οικονομικών μέχρι την 1/11/2011 οπότε μεταφέρθηκε ως Αποκεντρωμένη Δημόσια Υπηρεσία υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης. Η μεταβολή της διοικητικής εποπτείας του δεν συνεπάγεται μεταβολή της φύσης, της αποστολής ή της λειτουργικής του ταυτότητας και παρουσιάζει ουσιώδη ομοιότητα με τους φορείς που ήδη υπάγονται στη ρύθμιση. Επιπλέον η επιλογή υπαγωγής ορισμένων φορέων στην νομοθετική ρύθμιση δεν έχει γίνει με στενά οργανικό κριτήριο, αλλά με ουσιαστικό και λειτουργικό, γεγονός που ενισχύει την αδικαιολόγητη εξαίρεση του προσωπικού του Ταμείου μας από την ρύθμιση αυτή.
Η μεταφορά φορέων μεταξύ Υπουργείων αποτελεί συνήθη πρακτική της δημόσιας διοίκησης, η οποία αποσκοπεί στην αποτελεσματικότερη κατανομή αρμοδιοτήτων και δεν επηρεάζει κατ’ ανάγκην το υπηρεσιακό ή μισθολογικό καθεστώς του προσωπικού τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων (ΓΓΠΣ), η οποία επί σειρά ετών υπαγόταν στο Υπουργείο Οικονομικών και σήμερα εντάσσεται στο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, χωρίς η μεταβολή αυτή να αναιρεί τη θεσμική συνέχεια και τη λειτουργική της αποστολή.
Το προσωπικό του Ταμείου επιτελεί κατεξοχήν οικονομικής φύσεως έργο, διαχειριζόμενο την κινητή και ακίνητη περιουσία του φορέα, τους χρηματοοικονομικούς πόρους και τις επενδύσεις του, με σκοπό τη διασφάλιση της βιωσιμότητας και της αποδοτικής λειτουργίας του. Παράλληλα, μεριμνά για την απρόσκοπτη και έγκαιρη καταβολή του μερίσματος σε εκατοντάδες χιλιάδες δικαιούχους συνταξιούχους πολιτικούς υπαλλήλους, καθώς και για την υλοποίηση του κοινωνικού και οικονομικού ρόλου του Ταμείου μέσω της χορήγησης χρηματικών διευκολύνσεων προς τους δημοσίους υπαλλήλους, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην οικονομική τους ενίσχυση. Ως εκ τούτου, οι αρμοδιότητες του προσωπικού συνδέονται άμεσα με τη διαχείριση οικονομικών μεγεθών, κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων σημαντικής αξίας, αναδεικνύοντας τον διαχρονικά οικονομικό χαρακτήρα και την ιδιαίτερη αποστολή του ΜΤΠΥ.
Παρά το γεγονός ότι οι υπάλληλοι του ΜΤΠΥ:
• Επιτελούν ένα ιδιαίτερα σύνθετο, εξειδικευμένο και δημοσιονομικά κρίσιμο έργο, διαχειριζόμενοι καθημερινά ζητήματα που συνδέονται με τη βιωσιμότητα του Ταμείου, την περιουσία του και την εξυπηρέτηση εκατοντάδων χιλιάδων μερισματούχων,
• Σήκωσαν το βάρος της ψηφιακής μετάβασης του φορέα, της επιτάχυνσης των διαδικασιών και της εκκαθάρισης συσσωρευμένων εκκρεμοτήτων, συχνά υπερβαίνοντας τα όρια των τυπικών υπηρεσιακών τους υποχρεώσεων,
• Ανταποκρίνονται καθημερινά σε αυξημένο φόρτο εργασίας, σε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και σε διαρκείς απαιτήσεις πολιτών και συνταξιούχων, διασφαλίζοντας την αδιάλειπτη λειτουργία ενός ιστορικού θεσμού του Δημοσίου,
• Υπάγονται αυστηρά στο Ενιαίο Μισθολόγιο, χωρίς να απολαμβάνουν ειδικά μισθολογικά καθεστώτα ή πρόσθετες απολαβές,
διαπιστώνουμε ότι, για ακόμη μία φορά, επιλέγεται η αποσπασματική μισθολογική ενίσχυση συγκεκριμένων μόνο κατηγοριών υπαλλήλων (υπαλλήλων του Υπουργείου Οικονομικών, Ανεξάρτητων Αρχών, Δικαστικών Υπαλλήλων κ.λπ.), ενώ το προσωπικό του ΜΤΠΥ παραμένει εκτός κάθε σχετικής πρόβλεψης. Η διαρκής αυτή παράλειψη δημιουργεί ένα
εύλογο αίσθημα άνισης μεταχείρισης και απαξίωσης του έργου των εργαζομένων του Ταμείου, οι οποίοι, παρά τις δυσχέρειες και τις αντικειμενικές ελλείψεις, εξακολουθούν να στηρίζουν με επαγγελματισμό και αίσθημα ευθύνης τη λειτουργία ενός φορέα με ιδιαίτερη κοινωνική και οικονομική σημασία για το Δημόσιο και τους ασφαλισμένους του.
Η ένταξη του συνόλου των υπαλλήλων του ΜΤΠΥ, ανεξαρτήτως ημερομηνίας πρόσληψης ή μετάταξης, στο πεδίο εφαρμογής της προτεινόμενης ρύθμισης αφορά περιορισμένο αριθμό εργαζομένων, ήτοι 35 υπαλλήλους επί συνόλου 89 τακτικών υπαλλήλων του Ταμείου. Σε απόλυτα μεγέθη ο αριθμός αυτός δεν είναι υψηλός σε επίπεδο ευρύτερου δημόσιου τομέα, ωστόσο εντός της συγκεκριμένης υπηρεσίας αντιστοιχεί σε σημαντικό ποσοστό του ανθρώπινου δυναμικού της, γεγονός που καθιστά ουσιώδη τη διασφάλιση ίσης και δίκαιης μισθολογικής και υπηρεσιακής μεταχείρισής τους.
Η δημοσιονομική επίπτωση της εν λόγω πρόβλεψης είναι μηδενική, καθώς το ΜΤΠΥ αποτελεί αυτοχρηματοδοτούμενο
φορέα, ο οποίος δεν επιβαρύνει τον Κρατικό Προϋπολογισμό για την κάλυψη των λειτουργικών και μισθολογικών του
δαπανών. Συνεπώς, η επέκταση της χορήγησης του επιδόματος και στους ανωτέρω υπαλλήλους δεν συνεπάγεται
καμία δημοσιονομική επιβάρυνση για το Δημόσιο, ενώ αντιθέτως ενισχύει την αρχή της ίσης μεταχείρισης μεταξύ
υπαλλήλων που παρέχουν εργασία υπό τις ίδιες συνθήκες και με τα ίδια καθήκοντα.
Η επιλεκτική εφαρμογή της προσωπικής διαφοράς αποκλειστικά σε μέρος του προσωπικού του ίδιου φορέα δημιουργεί ένα διττό μισθολογικό καθεστώς εντός της ίδιας υπηρεσιακής μονάδας. Επιπρόσθετα, παραβιάζει κατάφωρα την συνταγματική αρχή της ισότητας (Άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος) και την αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας και αντίκειται στην αρχή της ίσης μεταχείρισης εντός της ίδιας υπηρεσίας, ταυτόχρονα, υπονομεύει την ενότητα του υπηρεσιακού καθεστώτος.
Η διαφοροποίηση αυτή εδράζεται αποκλειστικά στον χρόνο διορισμού ή μετάταξης και όχι στη φύση της παρεχόμενης εργασίας ή στα υπηρεσιακά καθήκοντα, με αποτέλεσμα υπάλληλοι που εκτελούν όμοια καθήκοντα και φέρουν την ίδια υπηρεσιακή ευθύνη να λαμβάνουν διαφορετική μισθολογική μεταχείριση.
Παράλληλα, η διατήρηση δύο μισθολογικών καθεστώτων εντός του ίδιου φορέα δημιουργεί υπαλλήλους δύο ταχυτήτων, προκαλεί αίσθημα άνισης μεταχείρισης, αποδυναμώνει την υπηρεσιακή συνοχή και ενισχύει τάσεις αποχώρησης πολύτιμου προσωπικού μέσω κινητικότητας προς αναζήτηση ευνοϊκότερων μισθολογικών όρων, με άμεσες συνέπειες στη διοικητική σταθερότητα και στη λειτουργική αποτελεσματικότητα του φορέα, αποδοργανώνοντας πλήρως το Ταμείο.
Επιπλέον, η περικοπή της προσωπικής διαφοράς σε όσους μετατάχθηκαν από κατηγορία σε κατηγορία ή άλλη Υπηρεσία, δεν αποτελεί μόνο ένα άδικο μέτρο αλλά κυρίως «τιμωρεί» όσους υπαλλήλους θέλησαν να αποκτήσουν επιπρόσθετα προσόντα αντίθετα σε κάθε λογική δια βίου μάθησης. Η Υπηρεσία έχει ωφεληθεί από την κατάρτιση των Υπαλλήλων, που είτε την απέκτησαν κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στο ΜΤΠΥ είτε την διέθεταν εξ αρχής. Ωστόσο, με την μετάταξή τους αντί να λάβουν αύξηση στο εισόδημά τους, διαπίστωσαν συρρίκνωσή του.
Κατόπιν των ανωτέρω, ΖΗΤΟΥΜΕ:
Την άμεση παρέμβασή σας, κατά την επεξεργασία του τελικού κειμένου του νομοσχεδίου (άρθρου 53) πριν την κατάθεσή του προς ψήφιση στη Βουλή των Ελλήνων, ώστε να προστεθεί ρητή διάταξη/τροπολογία, που θα συμπεριλαμβάνει το σύνολο του τακτικού προσωπικού του Μετοχικού Ταμείου Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ), ανεξαρτήτως ημερομηνίας πρόσληψης ή μετάταξης, στις ευνοϊκές μισθολογικές ρυθμίσεις και τη χορήγηση/εξίσωση της προσωπικής διαφοράς, προκειμένου να διασφαλισθεί η αρχή της ίσης και ενιαίας μισθολογικής μεταχείρισης, να αποφευχθεί η δημιουργία εσωτερικών μισθολογικών ανισοτήτων και να υπηρετηθεί κατά τρόπο συνεκτικό και συστηματικό, ο επιδιωκόμενος νομοθετικός σκοπός της προτεινόμενης ρύθμισης.
Προτεινόμενη Νομοθετική Προσθήκη:
«Η διάταξη του άρθρου 53 του παρόντος Μέρους, αναφορικά με τις μισθολογικές ρυθμίσεις και την προσωπική διαφορά, εφαρμόζονται αναλογικά και στο σύνολο του τακτικού προσωπικού που υπηρετεί στο Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων (ΜΤΠΥ) (τέως φορέας του Υπουργείου Οικονομικών), συμπεριλαμβανομένων και αυτών των υπαλλήλων, οι οποίοι υπέστησαν περικοπή της προσωπικής διαφοράς λόγω μετάταξής τους από κατηγορία σε κατηγορία ή από άλλη Υπηρεσία.»
Ευελπιστούμε στην άμεση ανταπόκρισή σας για την αποκατάσταση μιας κατάδηλης αδικίας εις βάρος των υπαλλήλων που στηρίζουν καθημερινά τη λειτουργία μιας Υπηρεσίας που προσφέρει στο σύνολο των Δημοσίων Υπαλλήλων και των οικογενειών τους.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΘΕΟΔΩΡΑ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΡΙΘΑΡΟΥΛΑΣ
Άρθρο 53
«Από το πεδίο εφαρμογής της παρ. 1 εξαιρούνται:
α) το προσωπικό που εμπίπτει στην παρ. 2 του άρθρου 64 του ν. 5042/2023 και την παρ. 7 του άρθρου 33 του ν. 4914/2022 (Α΄ 61)».
Οι υπάλληλοι που υπηρετούν με απόσπαση σε αυτές τις ειδικές υπηρεσίες και έκαναν μετάταξη στις υπηρεσίες της παρ.1, διαχειρίζονται δισεκατομμύρια από την Ευρωπαϊκή Ένωση συντονίζοντας τόσα μεγάλα έργα τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας και έκαναν μετάταξη στις υπηρεσίες της παρ.1, γιατί να εξαιρεθούν από την Προσωπική Διαφορά όσο υπηρετούν εκεί;
Ο μέσος υπάλληλος που διαχειρίζεται ένα και δυο δις ευρώ ευρωπαϊκών κονδυλίων γιατι να τιμωρηθεί και να μην πάρει και αυτά τα 300ευρω το μηνά που δικαιούται; Αυτό το πεδίο πρέπει να απαλειφθεί από το νόμο. Προσωπική διαφορά σε όλους τους υπάλληλους με οργανική θέση στις υπηρεσίες της παρ.1!!
άρθρο 53–χρειάζεται ΣΟΒΑΡΕΣ παρεμβάσεις
* αγνοεί προκλητικά παλαιότερους υπαλλήλους που έχουν ελάχιστη
προσωπική διαφορά,
* ΕΞΟΜΑΛΥΝΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΑΔΙΚΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
* Η Αδικία των Παλαιότερων Στελεχών: Οι παλαιότεροι υπάλληλοι που στήριξαν τις υπηρεσίες στα δύσκολα χρόνια των μνημονίων, είδαν την προσωπική τους διαφορά να εξανεμίζεται ή να πέφτει στα 70-150 ευρώ. Αυτό συνέβη διότι κάθε μισθολογική τους εξέλιξη, προαγωγή, αλλαγή κατηγορίας (από ΔΕ σε ΠΕ) ή αναγνώριση τίτλου σπουδών, δεν λειτούργησε ως πραγματική αύξηση, αλλά χρησιμοποιήθηκε για να μειώσει ισόποσα την προσωπική τους διαφορά.
* Ανατροπή της Κοινής Λογικής: Έχει δημιουργηθεί το οξύμωρο φαινόμενο, υπάλληλοι με λιγότερα έτη υπηρεσίας να λαμβάνουν υψηλότερες συνολικές αποδοχές από έμπειρα στελέχη πολλών ετών. Για την αποκατάσταση της εργασιακής συνοχής, επιβάλλεται η αναστροφή μέρους των συμψηφισμών της προσωπικής διαφοράς για τους παλαιούς
άρθρο 53–χρειάζεται ΣΟΒΑΡΕΣ παρεμβάσεις
Ο μισθός για έναν πρωτοδιόριστο είναι πράγματι λίγα. Όμως το ΔΙΒΒΕΤ παλαιότερα δεν ήταν το ίδιο για όλους εξαρτιόταν και από την προϋπηρεσία του υπαλλήλου. Οπότε μπορεί να έκανες την ίδια ακριβώς εργασία με άλλον συνάδερφο αλλά να ήταν διαφορετικό το επίδομα που λάμβανες λόγω των χρόνων προϋπηρεσίας. Αυτή την στιγμή οι παλαιότεροι συνάδερφοι (άνω των 20 ετών δημόσια υπηρεσία) φτάνουν να έχουν προσωπική διαφορά μικρότερη των 300 ευρώ της προτεινόμενης διάταξης του άρθρου 53 (δηλαδή με 0 χρόνο δημόσια υπηρεσίας). Θα επαναλάβω τις θέσεις της Ο.Σ.Υ.Ο:
ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΔΙΑΤΑΞΗ
* είναι πρόχειρη και αποσπασματική,
* διαιωνίζει και διευρύνει μισθολογικές στρεβλώσεις και ανισότητες,
* αγνοεί προκλητικά παλαιότερους υπαλλήλους που έχουν ελάχιστη
προσωπική διαφορά,
* δεν ενισχύει ασφαλιστικά τον εργαζόμενο.
ΕΞΟΜΑΛΥΝΣΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΑΔΙΚΙΩΝ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
* Η Αδικία των Παλαιότερων Στελεχών: Οι παλαιότεροι υπάλληλοι που στήριξαν τις υπηρεσίες στα δύσκολα χρόνια των μνημονίων, είδαν την προσωπική τους διαφορά να εξανεμίζεται ή να πέφτει στα 70-150 ευρώ. Αυτό συνέβη διότι κάθε μισθολογική τους εξέλιξη, προαγωγή, αλλαγή κατηγορίας (από ΔΕ σε ΠΕ) ή αναγνώριση τίτλου σπουδών, δεν λειτούργησε ως πραγματική αύξηση, αλλά χρησιμοποιήθηκε για να μειώσει ισόποσα την προσωπική τους διαφορά.
* Ανατροπή της Κοινής Λογικής: Έχει δημιουργηθεί το οξύμωρο φαινόμενο, υπάλληλοι με λιγότερα έτη υπηρεσίας να λαμβάνουν υψηλότερες συνολικές αποδοχές από έμπειρα στελέχη πολλών ετών. Για την αποκατάσταση της εργασιακής συνοχής, επιβάλλεται η αναστροφή μέρους των συμψηφισμών της προσωπικής διαφοράς για τους παλαιούς
Παρατήρηση επί του άρθρου 53
Η προτεινόμενη διάταξη, παρά τον σκοπό της άρσης υφιστάμενων μισθολογικών ανισοτήτων, εξακολουθεί να δημιουργεί και να συντηρεί σοβαρές αποκλίσεις στις αποδοχές υπαλλήλων που τελούν υπό τις ίδιες ουσιαστικές συνθήκες απασχόλησης.
Η αρχή της ισότητας ενώπιον του νόμου, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος, επιβάλλει την όμοια μεταχείριση προσώπων που βρίσκονται υπό τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες, εκτός εάν υφίσταται ειδικός, αντικειμενικός και επαρκώς αιτιολογημένος λόγος διαφοροποίησης.
Παράλληλα, η συνταγματική αρχή της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας, η οποία απορρέει από το άρθρο 22 του Συντάγματος και αποτελεί θεμελιώδη αρχή του ενωσιακού και εθνικού δικαίου, επιβάλλει την αποφυγή αδικαιολόγητων μισθολογικών διαφορών μεταξύ εργαζομένων που παρέχουν εργασία ίσης αξίας.
Ωστόσο, με την προτεινόμενη ρύθμιση εξακολουθούν να υφίστανται περιπτώσεις κατά τις οποίες υπάλληλοι του ίδιου φορέα, του ίδιου κλάδου, της ίδιας εκπαιδευτικής κατηγορίας και με παρεμφερή ή ταυτόσημα καθήκοντα λαμβάνουν διαφορετικές αποδοχές αποκλειστικά και μόνο λόγω της ημερομηνίας διορισμού ή μετάταξής τους ή λόγω της ένταξής τους σε διαφορετική κατηγορία προσωπικού.
Η διαφοροποίηση αυτή δεν συνδέεται με:
· την παραγωγικότητα,
· τα τυπικά ή ουσιαστικά προσόντα,
· την υπηρεσιακή ευθύνη,
· την αξιολόγηση,
· ούτε με τη φύση των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Κατά συνέπεια, δημιουργούνται εργαζόμενοι πολλαπλών ταχυτήτων εντός του ίδιου οργανωτικού περιβάλλοντος, γεγονός που πλήττει την υπηρεσιακή συνοχή, το αίσθημα δικαιοσύνης και την αρχή της ίσης μεταχείρισης.
Για τους λόγους αυτούς, κρίνεται αναγκαία η πλήρης εξομοίωση του μισθολογικού καθεστώτος όλων των υπαλλήλων που υπηρετούν στους ίδιους φορείς και τελούν υπό τις ίδιες υπηρεσιακές συνθήκες, χωρίς διακρίσεις που στηρίζονται αποκλειστικά στην ημερομηνία διορισμού, μετάταξης ή στην προέλευση του υπαλλήλου.
Η αποκατάσταση της μισθολογικής ισότητας αποτελεί προϋπόθεση για την ουσιαστική εφαρμογή των συνταγματικών αρχών της ισότητας, της αξιοκρατίας και της ίσης αμοιβής για εργασία ίσης αξίας.
Προκειμένου να αποσαφηνιστεί ότι οι υπάλληλοι του δημοσίου που μετατάχθηκαν με βάση τον Ν.4821/2021 (ΦΕΚ 166/Α’/10-09-2021), άρθρο 20, παρ. 10, περ. β’), έχουν το ίδιο εργασιακό καθεστώς με τους τακτικούς εργαζομένους του φορέα υποδοχής, προτείνεται η παρακάτω διάταξη
Στο τέλος της περ. β, της παρ. 10, του Άρθρου 20, του Νόμου Ν.4821/2021 προστίθεται εδάφιο
ως εξής:
«Οι υπάλληλοι δημόσιου τομέα που υπηρετούσαν με απόσπαση σε άλλον φορέα, βάσει
διατάξεων που καταργήθηκαν, και μετατάχθηκαν με αίτηση τους σε αυτόν με βάση τον Ν.
4821/2021 (ΦΕΚ 166/Α’/10-09-2021), άρθρο 20, παρ. 10, περ. β’, θεωρείται ότι έχουν, από τη
στιγμή της μετάταξης τους στο νέο φορέα, την ίδια σχέση εργασίας με τους υπολοίπους τακτικούς
υπαλλήλους του συγκεκριμένου φορέα, ανεξαρτήτως της εργασιακής σχέσης που είχαν στον
φορέα προέλευσης τους.»
Προκειμένου να αποσαφηνιστεί ότι οι υπάλληλοι του δημοσίου που μετατάχθηκαν με βάση τον Ν.4821/2021 (ΦΕΚ 166/Α’/10-09-2021), άρθρο 20, παρ. 10, περ. β’), έχουν το ίδιο εργασιακό καθεστώς με τους τακτικούς εργαζομένους του φορέα υποδοχής, προτείνεται η παρακάτω διάταξη
Στο τέλος της περ. β, της παρ. 10, του Άρθρου 20, του Νόμου Ν.4821/2021 προστίθεται εδάφιο
ως εξής:
«Οι υπάλληλοι δημόσιου τομέα που υπηρετούσαν με απόσπαση σε άλλον φορέα, βάσει
διατάξεων που καταργήθηκαν, και μετατάχθηκαν με αίτηση τους σε αυτόν με βάση τον Ν.
4821/2021 (ΦΕΚ 166/Α’/10-09-2021), άρθρο 20, παρ. 10, περ. β’, θεωρείται ότι έχουν, από τη
στιγμή της μετάταξης τους στο νέο φορέα, την ίδια σχέση εργασίας με τους υπολοίπους τακτικούς
υπαλλήλους του συγκεκριμένου φορέα, ανεξαρτήτως της εργασιακής σχέσης που είχαν στον
φορέα προέλευσης τους.»
Εργάζομαι στο Δημόσιο από το Δεκέμβριο του 2010, οπότε και διορίστηκα στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας μου, είχα αποκτήσει νομίμως προσωπική διαφορά μεγαλύτερη των 300 ευρώ μηνιαίως, η οποία αναγνωρίστηκε και αποτυπώθηκε ρητώς στο ΦΕΚ με το οποίο μετατάχθηκα τον Ιούλιο του 2024 στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, μέσω της Α’ Κινητικότητας 2024.
Η εν λόγω προσωπική διαφορά δεν υπολογίστηκε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, αλλά αποτελεί παλαιότερο κεκτημένο δικαίωμα που διαμορφώθηκε κατά την αρχική μου υπηρεσία και διατηρήθηκε νομίμως κατά τη μετάταξη.
Το υπό διαβούλευση άρθρο αφορά, την επέκταση της εφαρμογής του άρθρου 64 ν. 5042/2023 σε νέες κατηγορίες προσωπικού — όχι την αναδρομική αναθεώρηση ή περικοπή ήδη αναγνωρισμένων προσωπικών διαφορών. Η επιβολή ανωτάτου ορίου 300 ευρώ σε ήδη υφιστάμενες διαφορές που δεν προέκυψαν από τον ν. 5042/2023 θα αντέκειτο:
α) στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου,
β) στην αρχή της ασφάλειας δικαίου, και
γ) στο δεδικασμένο που δημιουργεί η ρητή αναγνώριση της διαφοράς σε ΦΕΚ.
Ζητώ όπως στο τελικό κείμενο του νόμου προστεθεί ρητή διευκρίνιση, έτσι ώστε να είναι αντιληπτό και σαφές στις Διεύθυνσεις Εκκαθάρισης Μισθοδοσίας, ότι το ανώτατο όριο των 300 ευρώ δεν εφαρμόζεται σε προσωπικές διαφορές που:
– Είχαν διαμορφωθεί πριν από την 1η Απριλίου 2023, και
– Έχουν ρητώς αναγνωριστεί και αποτυπωθεί σε ΦΕΚ κατά τη μετάταξη του υπαλλήλου.(ουσιαστικά από το πλαφόν εξαιρούνται οι υπάλληλοι που μεταφέρουν την ήδη γεγενημένη προσωπική τους διαφορά από τον φορέα προέλευσης).
Η παράλειψη της διευκρίνισης αυτής δημιουργεί νομική αβεβαιότητα και κίνδυνο αδικαιολόγητης μείωσης νομίμως κτηθέντων αποδοχών για μεγάλο αριθμό υπαλλήλων που μετατάχθηκαν διατηρώντας την προσωπική τους διαφορά.
Θέμα: Παρατηρήσεις επί του Άρθρου 53 – Εξαίρεση και αδικία εις βάρος των υπαλλήλων των Δ.Ε.Υ.Α.
Με την προτεινόμενη διάταξη του Άρθρου 53 επιχειρείται η επιλεκτική επέκταση της προσωπικής διαφοράς σε συγκεκριμένες κατηγορίες υπαλλήλων, εντείνοντας το καθεστώς των «υπαλλήλων πολλών ταχυτήτων» στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Ειδικότερα, η συνεχιζόμενη μισθολογική καθήλωση και η επιβολή οριζόντιων περιορισμών στους υπαλλήλους των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης (Δ.Ε.Υ.Α.) αποτελεί κατάφωρη αδικία για τους εξής λόγους:
Μηδενική Δημοσιονομική Επιβάρυνση: Οι Δ.Ε.Υ.Α. είναι κοινωφελείς, ανταποδοτικές επιχειρήσεις με πλήρη οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια. Η μισθοδοσία του προσωπικού τους δεν βαρύνει ούτε κατ’ ελάχιστο τον κρατικό προϋπολογισμό, καθώς καλύπτεται αποκλειστικά από τα ίδια έσοδα των επιχειρήσεων (ανταποδοτικά τέλη). Συνεπώς, δεν υφίσταται κανένας απολύτως δημοσιονομικός λόγος για την επιβολή στενών μισθολογικών περιορισμών.
Πολιτική «Δύο Μέτρων και Δύο Σταθμών»: Το κράτος αντιμετωπίζει τις Δ.Ε.Υ.Α. ως φορείς του στενού δημοσίου τομέα όταν πρόκειται για την επιβολή περιορισμών, αλλά ως ιδιωτικές επιχειρήσεις όταν πρόκειται για το κόστος λειτουργίας τους (π.χ. επιβολή βιομηχανικού τιμολογίου ρεύματος χωρίς επιδοτήσεις). Η λογική αυτή στερείται συνοχής και δικαιοσύνης.
Φύση και Συνθήκες Εργασίας: Το προσωπικό των Δ.Ε.Υ.Α. εργάζεται καθημερινά κάτω από αντίξοες, επικίνδυνες και ανθυγιεινές συνθήκες στην περιφέρεια (συντήρηση δικτύων, βλάβες, βιολογικοί καθαρισμοί), διασφαλίζοντας το κοινωνικό αγαθό του νερού. Η άρνηση παροχής κινήτρων ή ανάλογων μισθολογικών ρυθμίσεων (όπως αυτές που δίνονται σε κεντρικά υπουργεία) απαξιώνει το έργο τους.
Πρόταση:
Ζητούμε την πλήρη εξαίρεση των αυτοχρηματοδοτούμενων και οικονομικά εύρωστων Δ.Ε.Υ.Α. από τους οριζόντιους περιορισμούς, ώστε να δύνανται —μέσα από τα δικά τους έσοδα και χωρίς κρατική επιχορήγηση— να ανταμείβουν δίκαια το προσωπικό τους, αποκαθιστώντας το αίσθημα ισονομίας.
Εργάζομαι στο Δημόσιο από το Δεκέμβριο του 2010, οπότε και διορίστηκα στο Υπουργείο Ανάπτυξης. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας μου, είχα αποκτήσει νομίμως προσωπική διαφορά ύψους μεγαλύτερη των 300 ευρώ μηνιαίως, η οποία αναγνωρίστηκε και αποτυπώθηκε ρητώς στο ΦΕΚ με το οποίο μετατάχθηκα τον Ιούλιο του 2024 στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, μέσω της Α’ Κινητικότητας 2024.
Η εν λόγω προσωπική διαφορά δεν υπολογίστηκε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 64 του ν. 5042/2023, αλλά αποτελεί παλαιότερο κεκτημένο δικαίωμα που διαμορφώθηκε κατά την αρχική μου υπηρεσία και διατηρήθηκε νομίμως κατά τη μετάταξη.
Το υπό διαβούλευση άρθρο αφορά, την επέκταση της εφαρμογής του άρθρου 64 ν. 5042/2023 σε νέες κατηγορίες προσωπικού — όχι την αναδρομική αναθεώρηση ή περικοπή ήδη αναγνωρισμένων προσωπικών διαφορών. Η επιβολή ανωτάτου ορίου 300 ευρώ σε ήδη υφιστάμενες διαφορές που δεν προέκυψαν από τον ν. 5042/2023 θα αντέκειτο:
α) στην αρχή της προστατευόμενης εμπιστοσύνης του διοικουμένου,
β) στην αρχή της ασφάλειας δικαίου, και
γ) στο δεδικασμένο που δημιουργεί η ρητή αναγνώριση της διαφοράς σε ΦΕΚ.
Ζητώ όπως στο τελικό κείμενο του νόμου προστεθεί ρητή διευκρίνιση ότι το ανώτατο όριο των 300 ευρώ δεν εφαρμόζεται σε προσωπικές διαφορές που:
– Είχαν διαμορφωθεί πριν από την 1η Απριλίου 2023, και
– Έχουν ρητώς αναγνωριστεί και αποτυπωθεί σε ΦΕΚ κατά τη μετάταξη του υπαλλήλου.
Η παράλειψη της διευκρίνισης αυτής δημιουργεί νομική αβεβαιότητα και κίνδυνο αδικαιολόγητης μείωσης νομίμως κτηθέντων αποδοχών για μεγάλο αριθμό υπαλλήλων που μετατάχθηκαν διατηρώντας την προσωπική τους διαφορά.