Άρθρο 01- Σκοπός και στόχοι

1. Σκοπός του νόμου είναι η περιβαλλοντική διαχείριση των περιοχών με οικιστικές πυκνώσεις της παρ. 4 τουάρθρου 23 του ν. 3889/2010 (Α΄182) επί εκτάσεων που υπάγονται στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας, καθώς, και η κύρωση των δασικών χαρτών στο σύνολο της επικράτειας.
2. Ειδικότεροι στόχοι είναι οι ακόλουθοι:
α) Ο έλεγχος, ως προς την τήρηση των κριτηρίων της παρ. 4 του άρθρου 23 του ν. 3889/2010, στις οικιστικές πυκνώσεις που προσδιορίστηκαν μέσω των οικείων ΟΤΑ και διαβιβάστηκαν στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, για να εξαιρεθούν από την ανάρτηση των δασικών χαρτών.
β) Η αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος με τη χρήση του δασικού ισοζυγίου, το οποίοανετράπη λόγω των κτιρίων και των συνοδευουσών αυτά κατασκευών, που ανεγέρθηκαν εντός εκτάσεων που υπάγονται στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας.
γ) Η εποπτεία και ο έλεγχος, ώστε να διασφαλίζεται η μη περαιτέρω ανέγερση παράνομων κτιρίων..
3. Ο παρών νόμος δεν ρυθμίζει πολεοδομικά θέματα.
4. Για θέματα ιδιοκτησίας δημοσίου ή ιδιωτών εφαρμόζεται η κείμενη νομοθεσία.

  • 8 Ιανουαρίου 2019, 14:56 | enviro 06122018
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Τηηηιθγγ

  • 8 Ιανουαρίου 2019, 14:25 | Πέτρος Φράγκος (Μέλος Επιτροπής πληγέντων Κόκκινο ΛΙμανάκι)
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Ο οικισμός Κόκκινο Λιμανάκι του Δήμου Ραφήνας-Πικερμίου έχει χαρακτηριστεί με απόφαση της τότε Κοινότητος Ραφήνας (ΦΕΚ 456/Δ/1985), ως περιοχή Β΄ κατοικίας. Ζητούμε:
    Α. Την εφαρμογή της απόφασης αυτής τόσο στον Αναρτημένο δασικό χάρτη (αρ. οικ. 4402/16/10/2018) όσο και ίσως στη Πράξη Αναδάσωσης της περιοχής (ΦΕΚ 415 Απόφαση 4249/2018).
    Πρόταση:Στις περιπτώσεις που υπάρχουν αντίστοιχες αποφάσεις Δήμων ή Κοινοτήτων πρέπει να εφαρμόζονται τα όρια των Ζ.Ο.Ε. όπως έχουν προβλεφθεί και, σε αυτή την περίπτωση, δύναται να απαλειφθούν οι οικιστικές πυκνώσεις.

    Β: Την εξαίρεση από τη δασική νομοθεσία, με βάση το άρθ. 127 του Αγροτικού Κώδικα, διότι οι εκτάσεις των περιοχών: Κόκκινο Λιμανάκι και Μάτι προέρχονται από Γεωργική Αποκατάσταση.
    Συμπληρωματικά και προς ενημέρωσή σας επισυνάπτω τις αποφάσεις που διέπουν το ιδιοκτησιακό καθεστώς των δύο Οικισμών:
    (99/1929 γνωμοδότηση Συμβουλίου Εποικισμού, 161761/3.12.1927 απόφαση του Υπ. Γεωργίας Αλέξανδρου Παπαναστασίου, 66576/1929 απόφαση Υπουργού Γεωργίας (άρση περιορισμών του άρθρου 216 Δασικού Κώδικα), άρθ. 127 του Αγροτικού Κώδικα, Πράξη 4,5 της ΙΗ’ Συνεδρίασης του Υπουργικού Συμβουλίου της 26.4.1929 και το έτος 1930 συμβολαιογραφική πράξη). Στη ιστοσελίδα: https://kokkinolimanaki.gr/ μπορείτε να βρείτε πλήρες ιστορικό της περιοχής.
    Γ. Την επέκταση του σχεδίου πόλεως στο σύνολο της εκτάσεως στο Κοκ. Λιμανάκι καθώς με την 3208/27-1-2003 ΦΕΚ 107/Δ/2003 εγκρίθηκε την πολεοδομική μελέτη τμήματος της περιοχής η οποία ακύρώθηκε για τυπικούς λόγους. Στη συνέχεια (α) επανεγκρίθηκε 20-1-2012 ΠΔ (ΦΕΚ 43/ΑΑΠ/2012) και (β) στις 8/3/2017 ΠΔ (ΦΕΚ 63/ΑΑΠ/2017) εγκρίθηκε η πολεοδομική μελέτη τμήματος (δύο οικοδομικά τετράγωνα).

  • 8 Ιανουαρίου 2019, 14:17 | ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ-ΣΠΑΤΩΝ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Η Ομοσπονδία Συλλόγων Αρτέμιδος Σπάτων δηλώνει την αντίθεση της στον τρόπο διαχείρισης των περιοχών με οικιστικές πυκνώσεις της παρ. 4 του άρθρου 23 του ν. 3889/2010 (Α΄182) όπως αυτός διαμορφώνεται στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο.
    Ενημερώνουμε τους αρμόδιους ότι στην Δημοτική Ενότητα μόνο της Αρτέμιδος έχουν καταγραφεί από τα αρχεία του κτηματολογίου 3300 περιπτώσεις ακινήτων που διεκδικούνται από το Ελληνικό Δημόσιο. Δηλαδή 3300 οικογένειες βρίσκονται σε κατάσταση ομηρίας πράγμα που δημιουργεί τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα στην περιοχή μας.
    Σημειώνουμε ότι οι οριοθετημένοι οικισμοί του Δήμου μας που είναι όλοι με Ιώδες περίγραμμα έχουν όλες τις προδιαγραφές που προσδιορίζουν έναν επίσημο οικισμό (πυκνή δόμηση, υπόγεια δίκτυα τηλεφώνου, ρεύμα, νερό, δημοτικό φωτισμό, ασφαλτοστρωμένους δρόμους). Μεγάλο μέρος αυτών μάλιστα εφάπτονται στο σχέδιο πόλης.
    Οι ιδιοκτησίες έχουν αποκτηθεί με νόμιμες συμβολαιογραφικές πράξεις νομίμως μετεγγραμμένες στο υποθηκοφυλακείο. Το μεγαλύτερο μέρος των κτισμάτων έχουν ενταχθεί σε νομιμοποιητικούς νόμους όπως τον Ν1337/83, Ν4114/11, Ν4178/13, Ν4495/18. Μάλιστα μετά από συνάντηση με αρμόδιους του υπουργείου σας και κατόπιν προτροπής τους οι ενδιαφερόμενοι ιδιοκτήτες προχώρησαν στην ένταξη των ακινήτων τους στους σύγχρονους προαναφερόμενους νόμους (χαρακτηριστικά αναφέρθηκε ότι εφόσον δεν υπάρχουν δασικοί χάρτες δεν είναι νόμιμη η διεκδίκηση του ελληνικού δημοσίου).
    Η οικονομική κρίση καθιστά αδύνατη την καταβολή των υπερβολικών προτεινόμενων περιβαλλοντικών προστίμων και μάλιστα χωρίς την αναγνώριση ιδιοκτησίας και το δικαίωμα μεταβίβασης μετά την καταβολή τους.
    Θεωρούμε ότι πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στους ΟΤΑ να εντάξουν στο σχέδιο πόλης τους εν λόγω οριοθετημένος οικισμούς μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών των δασικών χαρτών. Η ένταξη αυτή δίνει λύση στο υπάρχον πρόβλημα.
    Το νομοσχέδιο αυτό συνεπώς όπως προτείνεται δεν επιλύει αλλά γιγαντώνει το ήδη υπάρχον κοινωνικό πρόβλημα.

    Αιτούμαστε Να συμμετάσχουμε αυτοτελώς στην δημόσια διαβούλευση.

    Σημείωσες:
    1. Η παρούσα τοποθέτηση μας συνυπογράφεται από 650 συμπολίτες μας. Οι καταστάσεις περιέχουν ονοματεπώνυμο, διεύθυνση και υπογραφή συμπολιτών μας και βρίσκονται στην διάθεση σας αφού δεν υπάρχει η δυνατότητα να επισυναφθούν.
    2. Οι προτάσεις και οι υπογραφές θα αποσταλούν και ταχυδρομικώς στο αρμόδιο γραφείο του υπουργείου.

    Ακολουθεί η ανακοίνωση της συνομοσπονδίας της οποίας είμαστε μέλη.

    « ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΩΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ
    ΚΑΙ ΕΝΩΣΕΩΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

    Το έτος 2016 το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έθεσε ως προτεραιότητα την υλοποίηση του έργου των δασικών χαρτών.

    Για την επίσπευση της κύρωσης των δασικών χαρτών χρειάστηκε να γίνει, με συμμετοχή στη διαβούλευση της Συνομοσπονδίας, δομική αλλαγή στο Ν. 3889/2010 ( Α’ 182 ), που περιέχει τις ρυθμίσεις για τους δασικούς χάρτες, μεταξύ άλλων και με την εισαγωγή της έννοιας των οικιστικών πυκνώσεων, για τις οποίες δόθηκε η δυνατότητα να εξαιρεθούν προσωρινά από την ανάρτηση των δασικών χαρτών, ώστε να μην καθυστερήσει η διαδικασία των αντιρρήσεων και κύρωσης των ανωτέρω χαρτών, και οι περιπτώσεις αυτές να εξεταστούν συνολικά από το νομοθέτη σε επόμενο στάδιο.

    Έτσι, με την ψήφιση του Ν. 4389/2016 ( Α’ 94 ), προστέθηκε η παρ. 4 στο άρθρο 23 του Ν. 3889/2010, που αφορά τα εγκεκριμένα ή άλλα σχέδια πόλης, και προβλέφθηκε η υποχρέωση των δήμων να οριοθετήσουν στα υπόβαθρα που χρησιμοποιούνται για την κατάρτιση των δασικών χαρτών, τις οικιστικές πυκνώσεις που τυχόν έχουν στο χώρο ευθύνης τους. Στη συνέχεια, στο ίδιο άρθρο συμπεριλήφθησαν και τα κριτήρια προσδιορισμού οικιστικής πύκνωσης.

    Με βάση τα προβλεπόμενα στο τελευταίο εδάφιο της διάταξης αυτής, το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας προχώρησε στην σύνταξη σχεδίου νόμου για την περιβαλλοντική διαχείριση των οικιστικών πυκνώσεων με τίτλο “Περιβαλλοντική διαχείριση των περιοχών με οικιστικές πυκνώσεις ιώδους περιγράμματος.”.

    Το σχέδιο αυτό Νόμου ήλθε ενώ είναι σε εξέλιξη η ανάρτηση των δασικών χαρτών και περιοχών της Αττικής. Κάθε χαρακτηρισμός εκτάσεως ως δασικής σημαίνει αντιρρήσεις και εμπλοκή σε διαδικασίες χρονοβόρες. Σε πολλές περιπτώσεις που παράτυπα έχει γίνει η πρώτη ανάρτηση του κτηματολογίου, χωρίς να υπάρχουν δασικοί χάρτες, εάν έχει αποδοθεί δασικός χαρακτήρας σε περιοχή ή αγροτεμάχιο αυτό δεν αλλάζει με την ανάρτηση των δασικών χαρτών.

    Το πρόβλημα που ανακύπτει είναι με τα αυθαίρετα τακτοποιημένα κτίρια, τα οποία θα αποδειχθεί με τον έλεγχο που θα γίνει μετά την δημοσίευση του Νόμου, ότι ευρίσκονται εντός δασικών εκτάσεων.

    Πρέπει υποχρεωτικά να υπαχθούν στις διατάξεις του νέου Νόμου για να σωθούν με καταβολή ειδικού δασικού τέλους προστίμου που υπολογίζεται με βάση την αξία του δάσους, την αξία αναδάσωσης και άλλες μεταβλητές σχετιζόμενες με τα κτίρια που έχουν αναγερθεί.

    Πρέπει να επισημάνουμε ότι ένταξη στο νέο Νόμο σημαίνει αναγνώριση του δασικού χαρακτήρα που αποδίδεται στην ιδιοκτησία μας και αναγνώριση της ιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίου. Εξαιρείται η κατεδάφιση των κτισμάτων και οι λοιπές διοικητικές κυρώσεις πριν την 11 – 6 – 1975 για 40 χρόνια και 25 χρόνια μετά και μέχρι 28 – 7 – 2011.

    Εξαιρούνται από την ρύθμιση τα κτίρια σε εθνικούς δρυμούς, περιοχές Ramsar, Δικτύου Natura 2000, σε δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν συνεπεία πυρκαγιάς και έχουν κηρυχθεί για αυτόν τον λόγο αναδασωτέες κλπ.

    Η Κυβέρνηση πρέπει να επανεξετάσει το θέμα και να μην το βλέπει μόνο σαν τρόπο για είσπραξη χρημάτων, επειδή τότε κανένας δεν θα ενταχθεί στο νέο Νόμο και το πρόβλημα θα γίνει ακόμη δυσκολότερο. Η δημόσια διαβούλευση με αναρτημένους τους περισσότερους δασικούς χάρτες, που αποδίδουν στο μεγαλύτερο μέρος της Αττικής δασικό χαρακτήρα είναι κοροϊδία. Είναι υποταγή στις διατάξεις του νέου Νόμου.

    Τα χρήματα για την καταβολή του ειδικού δασικού προστίμου με τις παρούσες πολύ δύσκολες οικονομικές συνθήκες για εργαζόμενους και συνταξιούχους, οι οποίοι αγωνίζονται να επιβιώσουν με τις οικογένειές τους είναι πάρα πολλά. Εάν η Κυβέρνηση έχει στόχο να συγκεντρώσει χρήματα κτύπησε λάθος πόρτα σε λάθος στιγμή. Θεωρούμε απαράδεκτο όταν πολλές οικογένειες ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας να αναλάβουν τέτοια οικονομική επιβάρυνση.

    Αθήνα 26 Δεκεμβρίου 2017
    ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
    ΤΗΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΔΙΑΣ»

    Αρτέιμιδα, 08 Ιανουαρίου 2019
    Το Διοικητικό Συμβούλιο

  • 8 Ιανουαρίου 2019, 14:19 | Δήμητρα Κ. Τριανταφύλλου
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Μετά την ολοκλήρωση της ανάρτησης των δασικών χαρτών και την παρέλευση των προθεσμιών για υποβολή αντιρρήσεων και κατάθεση προσφυγών κατά των Αποφάσεων μερικής κύρωσης αυτών, υφίσταται μεγάλος αριθμός πολιτών πανελλαδικά με ιδιοκτησίες που φαίνεται να έχουν κυρωθεί ως δασικές (ΔΑ), για τις οποίες, οι ιδιοκτήτες του, επειδή, είτε είχαν νόμιμες οικοδομικές άδειες μη ανακληθείσες ή ακυρωθείσες, είτε είχαν πληροφοριακά έγγραφα των δασικών υπηρεσιών περί του μη δασικού χαρακτήρα αυτών, δεν προέβησαν στις σχετικές ενέργειες αμφισβήτησης του αποδιδόμενου σε αυτές χαρακτήρα ή μορφής. Για τις καθόλα νόμιμες αυτές ιδιοκτησίες δεν υπάρχει πλέον διαδικασία προστασίας τους κι έτσι θα κηρυχθούν αναδασωτέες, θα κριθούν κατεδαφιστέες και οι ιδιοκτήτες τους θα τις απωλέσουν.
    Για την προστασία του δικαιώματος της ιδιοκτησίας είναι αναγκαίο να μεριμνήσει η Πολιτεία γι’ αυτές τις περιπτώσεις και να προβλεφθεί η δυνατότητα υποβολής αντιρρήσεων, για όσους δεν έχουν υποβάλει εμπρόθεσμα αυτές.

    Δήμητρα Κ. Τριανταφύλλου,
    Δικηγόρος LL.M (Δ.Σ.Θ.) – Διαμεσολαβήτρια Υ.Δ.Δ.Α.Δ

  • 8 Ιανουαρίου 2019, 11:10 | ΠΕΤΡΟΣ ΣΑΝΤ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Εκτεθειμένος ο πρώην Υφυπουργός κ. Τσιρώνης από την 180 μοιρών στροφή πολιτικής του κ. Φάμελου. Η καρικατούρα νόμου προφανώς περιέχεται σε μία ευρύτερη στρατηγική γκετοποίησης και αφαίμαξης των Ελλήνων πολιτών που εκτελείται από την δήθεν αριστερή κυβέρνηση κατ΄εντολή των βορειοευρωπαίων που ανέκαθεν ήθελαν να κατακτήσουν τα νότια παράλια της Ευρώπης. Η κυβέρνηση υποκύπτει σε συντεχνιακά συμφέροντα με αποτέλεσμα να διαιωνίζει ένα πρόβλημα των προηγούμενων 50 ετών όπου η αδυναμία του κράτους να σχεδιάσει αναπτυξιακά την πολεοδομική επέκταση των αστικών περιοχών σε περιοχές Β’ κατοικίας συνεχίζεται και επιβραβεύεται. Ο υποτιθέμενος νόμος πρέπει να αποσυρθεί στο σύνολό του και να αντικατασταθεί με έναν νόμο που πρώτα απ΄όλα θα σέβεται τον πολίτη. Η υποκρισία ότι αυτός είναι αυθαιρετούχος και πρέπει να πληρώσει απέχει παρασάγγας από τον ρεαλισμό. Η Διοίκηση είναι αυθαίρετη όταν εξ αρχής επιτρέπει την κατάτμηση μεγάλων εκτάσεων σε μικρότερα «αγροτεμάχια» επιτρέπει την αυθαίρετη δημιουργία οδών, την δόμηση, τον ηλεκτροφωτισμό και την ηλεκτροδότηση, την καταβολή ΤΑΠ ΕΝΦΙΑ και λοιπών τελών, την υδροδότηση, την ασφαλτόστρωση, την δημιουργία δημοτικής συγκοινωνίας μέσα σε οικισμούς που το έτος 2019 προτίθεται να κηρύξει δασικούς.
    Επιστροφή στο ρεαλισμό είναι η μόνη λύση για να προχωρήσει η χώρα ένα μικρό βήμα εμπρός.

  • 8 Ιανουαρίου 2019, 11:48 | ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΡ. ΖΑΧΑΡΙΑΣ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Με την ευκαιρία του παρόντος νομοσχεδίου και στην συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησής μας, θεωρούμε σκόπιμο να διατυπώσουμε μερικές ακόμη προτάσεις στην κατεύθυνση της ορθολογιστικής αντιμετώπισης των δασικών θεμάτων και της κατοχύρωσης του δικαιώματος της ιδιοκτησίας στην χώρα μας.Συγκεκριμένα προτείνουμε :

    1. Άμεση πρωτοβουλία για αναθεώρηση του συντάγματος με σκοπό την πλήρη κατάργηση του τεκμηρίου κυριότητας για τις δασικές εκτάσεις σε όλη την χώρα. Κατά την γνώμη μας είναι αντισυνταγματική και δεν υφίσταται σε καμία άλλη χώρα. Η διατήρησή του θα οδηγήσει σε κρατικοποίηση της Ελληνικής υπαίθρου.
    2. Νομοθετική κατοχύρωση της μη ισχύος του τεκμηρίου κυριότητας υπέρ του δημοσίου στις περιοχές στις οποίες αν και νόμιμα δεν υφίσταται (π.χ Κυκλάδες, Ιόνια κτλ), αυτό δεν εφαρμόζεται από την διοίκηση ή σε ορισμένες περιπτώσεις και από την δικαστική εξουσία.
    3. Κατάργηση των διατάξεων του Ν.4280/2014 (άρθρο 32 παρ. 5) για τις χορτολιβαδικές εκτάσεις και επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς (άρθρο 6 πα. β, γ του Ν.998/79) ώστε να μην καλύπτονται από την δασική νομοθεσία. Για τον σκοπό αυτό να γίνει επανακαθορισμός των τεκμηρίων χαρακτηρισμού των δασικών εκτάσεων, σύμφωνα με την νομολογία του Αρείου Πάγου (Α.Π 1894/1986) η οποία καθορίζει αναλυτικά πως πρέπει να είναι μια έκταση για να μην χαρακτηρίζεται ως δασική. Συγκεκριμένα καθορίζεται ότι δεν χαρακτηρίζεται δασική:
    Α. -Έκταση ΑΓΟΝΗ, κατάλληλη για βοσκή η οποία καλύπτεται από – ποώδη και φρυγανώδη φυτά ή θάμνους νανώδους μορφής τα οποία όμως δεν καθιστούν δυνατή την παραγωγή δασικών προϊόντων με δασική εκμετάλλευση. Η παραπάνω έκταση επομένως μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κυριότητας από ιδιώτες.
    Β. Έκταση ακαλλιέργητη ΧΟΡΤΟΛΙΒΑΔΙΚΗ, με διάσπαρτα καλλιεργούμενα ξέφωτα με δημητριακά και ψυχανθή.
    Γ. Έκταση πού είναι ΠΕΤΡΩΔΗΣ αλλά μπορεί όμως να καλλιεργηθεί με ελαιόδενδρα και παρά το πετρώδες έχει σε ικανή αναλογία χωματώδη σύσταση ή φέρει ΑΡΑΙΑ ΒΛΑΣΤΗΣΗ αποτελούμενη από ΠΟΩΔΗ και ΦΡΥΓΑΝΩΔΗ είδη και ΘΑΜΝΟΥΣ ΝΑΝΩΔΟΥΣ ΜΟΡΦΗΣ (κυρίως -κουνούκλες -αφάνες -σπαλάθια). Η ύπαρξη μικρών θάμνων ΣΧΙΝΩΝ κατά αραιά διαστήματα ΔΕΝ της προσδίδει χαρακτήρα δάσους ή δασικής έκτασης.
    -Σε πολλά σημεία της ΑΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΗΣ αυτής έκτασης υπάρχουν ΠΕΖΟΥΛΙΑ, πού έχουν κατασκευασθεί για την συγκράτηση των χωμάτων από τα νερά της βροχής και ΦΑΝΕΡΩΝΟΥΝ ότι ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ τα τμήματα αυτά εκαλλιεργούνταν.
    -ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΑΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΟ τμήμα χρησιμοποιείτο ως ΒΟΣΚΟΤΟΠΟΣ για βόσκηση ποιμνίων και οι φρυγανοσκεπείς εκτάσεις φέρουν κουνούκλες, αφάνες, ΕΛΑΧΙΣΤΑ σπαλάθια ΣΧΙΝΑ και ΠΟΥΡΝΑΡΙΑ.

    4. Επαναφορά των χωρικών ορίων για την θεώρηση οργανικής δασικής ενότητας (π.χ μεγαλύτερη από 3 στρ.).
    5. Ρύθμιση του καθεστώτος αναγνώρισης εννόμου συμφέροντος στην περίπτωση ανυπαρξίας τίτλων. Π.Χ. Να γίνονται δεκτές αντιρρήσεις με οποιοδήποτε δικαιολογητικό επικαλούμενο χρησικτησία εάν το ακίνητο το 1945 ή 1960 εμφάνιζε αγροτική μορφή.
    6. Ρύθμιση του καθεστώτος εγγραφής των δικαιωμάτων που μεταβάλλονται με την κύρωση των δασικών χαρτών στο κτηματολόγιο για τις περιοχές που λειτουργεί και λήγουν οι προθεσμίες.
    7. Νομοθετική ρύθμιση για μη προβολή δικαιώματος του δημοσίου στις εκτός σχεδίου εκτάσεις που πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 4 του Ν.3127 /2003 ο οποίος ισχύει για τις εντός σχεδίου περιοχές ώστε αυτές να αντιμετωπίζονται ισόνομα.
    8. Δυνατότητα μεταβίβασης των ακινήτων εντός των οικιστικών πυκνώσεων σε περίπτωση ύπαρξης μεταγεγραμμένων τίτλων πριν το 1975.
    9. Δυνατότητα υποβολής αντιρρήσεων για όσους δεν έχουν υποβάλλει εμπρόθεσμα κατά των κυρωμένων δασικών χαρτών, έστω με μεγαλύτερο παράβολο.
    10. Δυνατότητα διόρθωσης ορίων οικιστικών πυκνώσεων που έχουν ήδη υποβληθεί από Δήμους σε περιπτώσεις εκ παραδρομής οριοθετήσεων λόγω ανακριβούς παλαιού υποβάθρου.

    Νικόλαος Χρ. Ζαχαριάς
    Αγρονόμος Τοπογράφος Μηχανικός
    Πολεοδόμος Μηχανικός
    Ειδικός πραγματογνώμων Μηχανικός
    zaxarn@otenet.gr.
    http://www.flyatopo.com

  • 8 Ιανουαρίου 2019, 11:38 | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Η ΕΛΛΕΤ ΔΙΑΦΩΝΕΙ ΡΗΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ, ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ Σ/Ν, ΚΑΘΟΣΟΝ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ, ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΙ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΣΤΟ ΑΚΕΡΑΙΟ, ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΕΚΦΡΑΣΘΕΙ ΗΔΗ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ Ν. 4389/2016, ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 153 ΠΑΡ. ΙΑ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΕΙΣΗΧΘΗ Η ΚΑΙΝΟΦΑΝΗΣ ΕΝΝΟΙΑ ΤΩΝ ΟΙΚΙΣΤΙΚΩΝ ΠΥΚΝΩΣΕΩΝ (ΟΠ), ΟΤΙ Η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΘΕΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ «…ΕΝΑΡΞΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑΣ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΧΡΗΣΕΩΝ ΓΗΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΔΑΣΙΚΗΣ ΓΗΣ, ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΜΑΛΙΣΤΑ ΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΚΑΤΑΙΓΙΣΜΟΥ ΜΕ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΕΕΣ «ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ» ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ.» (βλ. από 19.5.2016 Επιστολή WWF προς τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων http://www.wwf.gr/images/pdfs/Epistoli-pros-vouleftes-gia-Prior-Actions-Bill-19May2016.pdf).

    Η εν λόγω, αθρόα, συλλήβδην και άνευ επιστημονικών κριτηρίων, διαδικασία εξαίρεσης από την κατεδάφιση / «ρύθμισης» αυθαιρέτων εντός δασικών εκτάσεων, θέτοντας πολύ αδρά κριτήρια εξαίρεσης από την υπαγωγή στις διατάξεις του Σ/Ν (Εθνικοί Δρυμοί, Υγρότοποι Ramsar, Δίκτυο Natura 2000, αναδασωτέες εκτάσεις κ.ά. χωρίς μάλιστα να συμπεριλαμβάνει και άλλα ειδικά προστατευτέα αντικείμενα όπως Περιοχές προστασίας της φύσης, Οικότοπους προτεραιότητας εκτός περιοχών Natura της Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ κ.ά.) προκαλεί έντονο προβληματισμό και ανησυχία, ειδικά αν ιδωθεί υπό το πρίσμα των ακραίων φαινομένων που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή, όπως αυτά που με τραγικό τρόπο βιώσαμε πρόσφατα σε Μάτι και Μάνδρα. Άλλωστε, επισημαίνεται ότι είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του ελληνικού κράτους που τίθεται ζήτημα «τακτοποίησης» αυθαιρέτων σε δάση, καθ’ υπέρβαση της βασικής «κόκκινης γραμμής» στην μακρά ιστορία των σχετικών νομοθετικών διατάξεων (βλ. π.δ. 18.3.1926, α.ν. 410/1968, ν.δ. 8/1973, ν. 651/1977, 720/1977, ν. 1337/1983 κ.ά.) σύμφωνα με την οποία από αυτές πάντα εξαιρούνταν τα δάση και οι δασικές εκτάσεις, ενώ εύλογα δημιουργούνται συνειρμοί και φόβοι, για ενδεχόμενες μελλοντικές αντίστοιχες «υπερβάσεις» ως προς τις ομοίως διαχρονικές εξαιρέσεις ρεμάτων, αιγιαλών-παραλιών κ.λπ.

    ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ, ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ Σ/Ν ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ, ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΔΑΣΙΚΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ ΤΩΝ ΟΠ, ΠΟΥ ΠΡΟΔΗΛΩΣ ΑΝΤΙΚΕΙΤΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΑΓΕΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 24 ΠΑΡ. 1 ΟΠΩΣ ΠΑΓΙΑ ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ Σ.Τ.Ε., καθόσον αυτό:

    1.Προβλέπει αθρόα και συλλήβδην διαδικασία εξαίρεσης από την κατεδάφιση των αυθαίρετων κατασκευών εντός δασικών εκτάσεων που, όχι μόνο δεν εξυπηρετεί «εξαιρετικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος» αφού σε καμία περίπτωση δεν συνδέεται με την «εφαρμογή της δασικής νομοθεσίας» και ούτε βέβαια υπηρετεί την «άμεση και απόλυτη προστασία των περιοχών με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και κρίσιμο φυσικό κεφάλαιο» όπως πρεσβεύει το εν λόγω Σ/Ν (βλ. σελ. 3 Αιτιολογικής Έκθεσης Σ/Ν), αλλά αντιθέτως, ακυρώνει με τον πλεον βάναυσο τρόπο την δασική νομοθεσία και υποβαθμίζει, θέτοντας μάλιστα και σε σοβαρό κίνδυνο, το απολαμβάνον υψηλής και αυτοτελούς προστασίας, βάσει των συνταγματικών επιταγών των άρθρων 24 και 117, προστατευόμενο φυσικό δασικό κεφάλαιο των εν λόγω περιοχών.

    2.Δεν προϋποθέτει για την επιστημονικά ορθή, αξιολόγηση των επιπτώσεων των εν λόγω αυθαίρετων κατασκευών αλλά και την εξέταση της δυνατότητας διατήρησης τους, την ολοκλήρωση της Εθνικής Στρατηγικής για τα δάση (Σχέδιο Στρατηγικής Ανάπτυξης της Δασοπονίας άρθρου 60 ν. 4280/2014), ενώ αντιθέτως προβλέπει την χρηματοδότηση των ενεργειών που αυτή θα προβλέψει από τα ενιαία δασικά πρόστιμα (βλ. παρ. 1ε άρθρου 9 Σ/Ν) για την διατήρηση των εν λόγω αυθαιρέτων, ήτοι, ενδεχομένως κατ’ αντίθεση προς αυτήν ακριβώς την Στρατηγική. Άλλωστε, ουδεμία αναφορά γίνεται και στην ανάγκη για την, σύμφωνη με την επιστημονική διαχείριση των δασικών οικοσυστημάτων, εκπόνηση τοπικών Σχεδίων Διαχείρισης αυτών.

    3.Συνδέει, όλως περιέργως την «περιβαλλοντική διαχείριση» των ΟΠ, με την εν λόγω οριζόντια εξαίρεση από κατεδάφιση αυτών, χωρίς σε καμία περίπτωση να εφαρμόζει επιστημονικά κριτήρια (ούτε της επιστήμης της δασοκομίας ούτε του χωρικού σχεδιασμού) για την αναγκαιότητα και δυνατότητα διατήρησης των περιλαμβανόμενων αυθαίρετων κατασκευών, ενόψει άλλωστε και της έλλειψης έστω και αδρού ορισμού αυτών με τις διατάξεις του άρθρου 23 παρ. 4 του ν. 3889/2010 όπως ισχύουν, κατ’ αντίθεση προς τις διατάξεις του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος, όπως έχει ήδη επισημανθεί στην απόφαση Ε’ Σ.τ.Ε. 1942/2017 (βλ. σκέψη 14), εφαρμόζοντας μάλιστα κατ’ απόλυτη αναλογία τις διατάξεις ρύθμισης/τακτοποίησης των «πολεοδομικών αυθαιρέτων» βάσει των ν. 4014/2011, 4178/2013 και 4495/2017.

    4.Παρακάμπτει για την εν λόγω διαδικασία «ρύθμισης», αφενός μεν, το ειδικό πολεοδομικό καθεστώς (βλ. άρθ. 1, παρ. 3 Σ/Ν), αφετέρου δε, το ιδιοκτησιακό καθεστώς (βλ. άρθ. 1, παρ. 4 Σ/Ν) των ΟΠ, στοιχεία που όμως δεν είναι δυνατόν να μην λαμβάνονται υπόψη για την αξιολόγηση των περιλαμβανόμενων αυθαίρετων κατασκευών, καθόσον, όπως θα εκτεθεί αναλυτικότερα παρακάτω, αποτελούν απαραίτητα στοιχεία για την επιστημονικά ορθή και εξατομικευμένη στάθμιση της αναγκαιότητας και δυνατότητας διατήρησης κτισμάτων εντός αυτών, και μάλιστα για χρονικό διάστημα 40 ετών.

    5.Ερείδεται στην υπερ-απλουστευτική καινοφανή έννοια, του «Δασικού ισοζυγίου», κατ’ αναλογία προς το «Περιβαλλοντικό ισοζύγιο» των ρυθμίσεων τακτοποίησης «πολεοδομικών αυθαιρέτων», που βασίζεται όμως μόνο στον αριθμό των κτισμάτων που συνιστούν την ΟΠ, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη κανένα ποιοτικό και εξατομικευμένο κριτήριο της εκάστοτε δασοβιοκοινότητας (π.χ. είδος, ηλικία, σπανιότητα δένδρων κ.ά.). Άλλωστε, δεν προβλέπεται για τον σκοπό αυτόν καμία εξειδικευμένη δασολογική μελέτη αξιολόγησης και κατάταξης του χαρακτήρα της δασικής έκτασης βάσει των προβλέψεων της δασικής νομοθεσίας, αλλά μόνο η αντιστοίχιση της επιφάνειας της έκτασης της, χωρίς συνεπώς να αποτιμάται με επιστημονικό τρόπο η αξία και ιδιαιτερότητα των δασικών οικοσυστημάτων για την εφαρμογή του εν λόγω ισοζυγίου. Σε κάθε περίπτωση εκφράζονται ευλόγως αμφιβολίες για την σύσταση και λειτουργία του «Ειδικού ταμείου για την αξιοποίηση των δασικών προστίμων για δράσεις αποκατάστασης δασικού ισοζυγίου» (Ειδικός κωδικός «Αντισταθμιστικό Δασικό Ισοζύγιο Οικιστικών Πυκνώσεων» στον Ειδικό Φορέα Δασών του Πράσινου Ταμείου – παρ. 3 άρθρου 8 Σ/Ν), ενόψει του γεγονότος ότι η αντίστοιχη δομή εξασφάλισης περιβαλλοντικού ισοζυγίου για την διατήρηση αυθαιρέτων του ν. 4178/2013 (Τράπεζα Γης: άρθ. 32-33 ν. 4178/2013) ουδέποτε συστάθηκε πολλώ δε μάλλον λειτούργησε στα 4 χρόνια ισχύος του νόμου, ενώ και η αντίστοιχη αυτής του ν. 4495/2017 (Τράπεζα Δικαιωμάτων Δόμησης και Κοινόχρηστων Χώρων: άρθ. 67 ν. 4495/2017) ομοίως δεν έχει ακόμη συσταθεί και λειτουργήσει, χωρίς μάλιστα καν να έχει εκδοθεί η σχετική κ.υ.α. ενεργοποίησης της, 14 μήνες μετά την ισχύ του εν λόγω Νόμου.

    6.Δεν διασφαλίζει ότι με τη «…ρύθμιση κτιρίων και συνοδευουσών κατασκευών δεν υφίσταται κίνδυνος για το οικοσύστημα» (βλ. σελ. 4 Αιτιολογικής Έκθεσης Σ/Ν), δεν υφίσταται κίνδυνος για τα κτίρια εντός του οικοσυστήματος ως προς την Πυρκαγιά, που αποτελεί την βασική παράμετρο τρωτότητας του δάσους, καθόσον δεν έχουν έως και σήμερα εγκριθεί Σχέδια Διαχείρισης Κινδύνου Πυρκαγιάς, βάσει των οποίων θα μπορούσε να γίνει μια τέτοια αξιολόγηση. Επισημαίνεται άλλωστε, ότι στα δικαιολογητικά τα οποία υποβάλλονται για την εν λόγω ρύθμιση κτιρίων (βλ. άρθ. 7 Σ/Ν) δεν περιλαμβάνεται Έκθεση για την Πυρασφάλεια/Πυροπροστασία αυτών – έλλειψη που στην προκειμένη περίπτωση είναι προδήλως απαράδεκτη! Κατάπληξη, άλλωστε, προκαλεί το γεγονός ότι στις επίσης ρυθμιζόμενες «συνοδεύουσες το κτίριο κατασκευές», περιλαμβάνονται παρά την πρόδηλη επικινδυνότητα τους για πρόκληση πυρκαγιάς ακόμα και εξωτερικές «κτιστές ψησταριές και ξυλόφουρνοι» (παρ. 5 άρθρου 8 Σ/Ν), εντός των παραπάνω κατά τεκμήριο δασικών εκτάσεων των ΟΠ!

    7.Δεν ικανοποιείται το «κοινό περί δικαίου αίσθημα», καθόσον, όχι μόνον επιβραβεύει τους αυθαιρετούντες εντός δασικών εκτάσεων, αλλά και ειδικά αυτούς εντός ΟΠ, έναντι όσων βρίσκονται σε εκτάσεις κίτρινου περιγράμματος της παρ. 2β του άρθρου 23 του ν. 3889/2010, δηλαδή εντός οικισμών, έστω και μη νομίμως οριοθετημένων, όπως άλλωστε έχει επισημανθεί και στην 1942/2017 Απόφαση Ε’ Σ.τ.Ε. (βλ. σκέψη 12). Περαιτέρω, επισημαίνεται ότι δεν εξαιρεί από την ένταξη στις διατάξεις του Σ/Ν και περιπτώσεις στις οποίες έχει εκδοθεί αμετάκλητη δικαστική απόφαση, παράλειψη η οποία σε κάθε περίπτωση αντίκειται στις συνταγματικές επιταγές διάκρισης των λειτουργιών (εξουσιών) όπως αυτές προβλέπονται στο άρθρο 26 (πρβλ. και σκέψη 26 απόφασης ολομ. Σ.τ.Ε. 1858/2015).

    8.Προβλέπει τόσο μεγάλα χρονικά όρια διατήρησης 40 και 25 έτη (ανάλογα με το αν οι κατασκευές προϋφίστανται ή όχι του Συντάγματος του 1975 αντιστοίχως), ώστε πέραν της παραπάνω προσβολής του «κοινού περί δικαίου αισθήματος» στην πράξη να δημιουργούνται συνθήκες de facto μονιμότητας και ανοχής στην αυθαιρεσία, π.χ. για αυθαίρετο του 1975 στην λήξη της ρύθμισης ο ιδιοκτήτης του κτίσματος θα έχει αδιάλειπτη νομή επί [2018-1975]+40=43+40= 83 χρόνια! Άλλωστε, έτσι, θα υπάρξουν ακόμη και περιπτώσεις που θα έχουμε κτίρια με ηλικία μεγαλύτερη των 100 ετών, ώστε πλεον να θεωρούνται, κατά τεκμήριο εν δυνάμει και νεότερα μνημεία (βλ. εδ. 1β, άρθρου 6, ν. 3028/2002), με αποτέλεσμα για την κατεδάφιση τους να απαιτείται προηγούμενη έγκριση των Υπηρεσιών του Υπ. Πολιτισμού! Κατά μείζονα λόγο, δεν διασφαλίζει την, κατά μαχητό τεκμήριο, κυριότητα του ελληνικού δημοσίου επί των δασικών αυτών εκτάσεων, αφού δεν αποτελεί προϋπόθεση για την υπαγωγή στις διατάξεις του Σ/Ν η διασαφήνιση, οριστικά και τελεσίδικα με έκδοση σχετικής δικαστικής απόφασης, του ιδιοκτησιακού καθεστώτος.

    9.Περιλαμβάνει Δράσεις εποπτείας και ελέγχου «…προκειμένου να υπάρχει συστηματικός έλεγχος και τακτική παρακολούθηση των καταγραφέντων κτισμάτων εντός των οικιστικών πυκνώσεων, για να αντιμετωπίζεται άμεσα οποιαδήποτε ενέργεια νέας αυθαίρετης δόμησης στις εκτάσεις αυτές…» (σελ. 17 Αιτιολογικής Έκθεσης Σ/Ν) η εφαρμοσιμότητα των οποίων, όμως, είναι εξαιρετικά αμφίβολη. Ενδεικτικά, επισημαίνεται, αφενός μεν, ότι η χρήση νέων τεχνολογικών μέσων (τηλεπισκόπηση κ.λπ.) αναφέρεται ήδη από τον ν. 4014/2011 (βλ. άρθ. 28) χωρίς όμως ουδέποτε να εφαρμοσθεί είτε σε αυτόν είτε και στους μεταγενέστερους ν. 4178/2013 και 4495/2017, ενώ μέχρι σήμερα εκκρεμεί η υ.α. για τη ρύθμιση της διαδικτυακής ψηφιακής πλατφόρμας ορθοφωτοχαρτών του άρθρου 85 του ν. 4495/2017 μέσω της οποίας θα γίνεται ο εντοπισμός νέων αυθαιρέτων σύμφωνα με Σ/Ν, αφετέρου δε, ακόμη δεν έχουν συσταθεί τα Περιφερειακά και Τοπικά Παρατηρητήρια του άρθρου 2 του ν. 4495/2017.

    10.Ερείδεται, σε κάθε περίπτωση, στις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 23 του ν. 3889/2010 όπως ισχύουν, που ήδη έχουν κριθεί ως αντιτιθέμενες στις συνταγματικές επιταγές των άρθρων 24 παρ. 1 και 43 παρ. 2, με την 1942/2017 Απόφαση του Ε’ Σ.τ.Ε., με την οποία πάντως παραπέμπεται η υπόθεση για κρίση στην Ολομέλεια του Σ.τ.Ε., η συζήτηση της οποίας έγινε στις 6.12.2018 και αναμένεται η δημοσίευση της Απόφασης της.
    ΕΝΟΨΕΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΣΥΝΕΠΗΣ ΜΕ ΤΗΝ 47-ΧΡΟΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΤΗΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΗ ΑΥΤΟΤΕΛΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ ΚΑΙ ΔΑΣΙΚΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ, ΑΦΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΑΛΛΕΙ ΕΝΕΡΓΑ ΣΤΗΝ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 24, ΕΙΝΑΙ ΡΗΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΑ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΕΝ ΛΟΓΩ Σ/Ν, ΚΑΙ ΖΗΤΑ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΣΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΥ.

    Η ΕΛΛΕΤ αναγνωρίζει, πάντως, την ανάγκη για, άμεση περιβαλλοντική διαχείριση, αποκατάσταση του χαρακτήρα και άρση της τρωτότητας/επικινδυνότητας των εν λόγω περιοχών συγκέντρωσης αυθαίρετων κατασκευών αλλά και αποτροπής δημιουργίας νέων αυθαιρέτων εντός δασικών εκτάσεων, καθόσον εκτιμά ότι, η παρούσα κατάσταση σιωπηρής ανοχής της παρανομίας (μη εκτέλεση των πρωτόκολλων κατεδάφισης) αλλά και έλλειψης οποιασδήποτε μέριμνας και προστασίας για αυτές δεν είναι δυνατόν να διατηρηθεί.

    Για τον λόγο αυτό, αντιπροτείνει να εξεταστούν οι εξής κατευθύνσεις για την αντιμετώπιση του σύνθετου και κρίσιμου αυτού θέματος:

    1.Οι δασικοί χάρτες να αναρτηθούν και κυρωθούν στις ΟΠ, ακολουθώντας όμως ορθές επιστημονικά διαδικασίες ελέγχου του χαρακτήρα τους, από δασικούς επιστήμονες και προ της ανάρτησης τους (και όχι μόνο προ της κύρωσης τους), χωρίς η εν λόγω διαδικασία να συνδέεται με οποιαδήποτε διαδικασία εξαίρεσης από την κατεδάφιση.

    2.Να εκτελεστούν τα τελεσίδικα πρωτόκολλα κατεδάφισης, με προτεραιότητα στις εκτάσεις που είναι καταπατημένες (με πράξεις διοικητικής αποβολής).

    3.Να ολοκληρωθεί άμεσα η Εθνική Στρατηγική για τα Δάση και να συνταχθούν με ορθό προγραμματισμό και ιεράρχηση, τοπικά Σχέδια Δασικής Διαχείρισης για όλα τα δασικά οικοσυστήματα της Χώρας, Σχέδια Αναδάσωσης για τις αναδασωτέες εκτάσεις και Σχέδια Διαχείρισης Κινδύνου Πυρκαγιάς κατά προτεραιότητα για τις περιοχές ΟΠ.

    4.Να εξασφαλιστεί σε αυτές αλλά και εν γένει στις δασικές εκτάσεις, η συνεχής παρακολούθηση και έλεγχος τους ώστε να αποτραπεί πάση θυσία η δημιουργία νέων αυθαιρέτων με πρόβλεψη και κυρίως υλοποίηση αποτελεσματικών δράσεων εποπτείας και ελέγχου π.χ., ενίσχυση προσωπικού δασοφύλαξης, υιοθέτηση υφιστάμενων σύγχρονων τεχνικών μέσων (δορυφορικές φωτογραφίες κ.ά.), ανάθεση εποπτικού ρόλου σε δασικούς συνεταιρισμούς ή άλλες επαγγελματικές ομάδες που ιστορικά προστατεύουν τα δάση όπως μελισσοκόμοι κ.ά.

    5.Να ενταχθεί στο αντικείμενο των προγραμματιζόμενων αναθέσεων Τοπικών Χωρικών Σχεδίων (ΤΧΣ) ή και Ειδικών Χωρικών Σχεδίων (ΕΧΣ) η μελλοντική και σε επόμενο στάδιο εξατομικευμένη εξέταση των ΟΠ όταν θα έχουν διευκρινισθεί τα παραπάνω στοιχεία δασικού, ιδιοκτησιακού και ειδικού πολεοδομικού (π.χ. ενδεχόμενη νόμιμη δόμηση) καθεστώτος αυτών. Η εν λόγω εξέταση θα μπορούσε ενδεχομένως να καταλήξει σε μια τυπολογία ΟΠ με συνδυασμό χωρικών και δασικών κριτηρίων, η οποία θα εικονογραφήσει πλήρως το πρόβλημα, και ενδεχομένως θα αποτελέσει και την βάση για την συνολική και οριστική αντιμετώπιση του.

    ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ Η ΕΛΛΕΤ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ Η ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΕΝ ΛΟΓΩ Σ/Ν ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΗΦΑΛΙΑ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΝΤΟΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΠΛΑΙΣΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ ΕΝΤΟΣ ΔΑΣΙΚΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΤΕΙ Η ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΚΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΓΙΑ, ΤΙΣ ΠΑΡΟΥΣΕΣ ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΤΙΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΓΕΝΙΕΣ, ΔΑΣΙΚΑ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

  • 8 Ιανουαρίου 2019, 10:13 | WWF Ελλάς
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Το υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου αποδεικνύει δυστυχώς με τον πλέον προφανή τρόπο τους φόβους που εκφράστηκαν από το WWF Ελλάς ήδη από τον Μάϊο του 2016, όταν κατατέθηκε στη Βουλή για πρώτη φορά ρύθμιση για το νεοπαγές μόρφωμα των οικιστικών πυκνώσεων σε πολυνομοσχέδιο δημοσιονομικών και διαρθρωτικών μέτρων: ότι στόχος δεν είναι η «περιβαλλοντική διαχείριση» της δασικής γης που έχει παράνομα οικοδομηθεί, αλλά η ιστορικά πρωτοφανής νομιμοποίηση κάθε είδους αυθαιρέτων κατασκευών που υφίστανται εντός αυτής.
    Εκείνη η πρώτη απόπειρα εισαγωγής στη νομοθεσία του όρου «οικιστικές πυκνώσεις ιώδους περιγράμματος» αποσύρθηκε από τον τότε αναπληρωτή υπουργό, εν μέσω έντονων αντιδράσεων, με τον ισχυρισμό ότι δεν αποσκοπεί στη νομιμοποίηση παράνομης δόμησης, αλλά στην απλή καταγραφή της.
    Σήμερα είναι πλέον σε όλους σαφές ότι οι «οικιστικές πυκνώσεις» παρέχουν πρωτοφανή «ασυλία» στην άμορφη και ασύντακτη οικιστική ανάπτυξη, ακόμη και μέσα στα δάση και τις δασικές εκτάσεις.
    Oι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου επιδιώκουν ειδικότερα να παγιώσουν μια έκνομη πραγματική κατάσταση, ασύμβατη με τον ορθό χωρικό σχεδιασμό αλλά και την υποχρέωση της Πολιτείας για την προστασία του δασικού κεφαλαίου της χώρας και ιδίως των δασικών οικοσυστημάτων, με τις προτεινόμενες διατάξεις τα οποία μετατρέπονται σε de facto οικιστικούς υποδοχείς.
    Επιπλέον, η χρονική στιγμή της διαβούλευσης συμπίπτει με την εκδίκαση στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας αίτησης ακύρωσης κατά της ισχύουσας απόφασης 34844/2016 των υπουργών περιβάλλοντος για τα κριτήρια προσδιορισμού των οικιστικών πυκνώσεων. Ο σεβασμός των λειτουργιών του Κράτους θα επέβαλλε ωστόσο την αποχή από κάθε σχετική νομοθετική πρωτοβουλία εωσότου το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο αποφανθεί οριστικά για τη συνταγματικότητα του μορφώματος των οικιστικών πυκνώσεων.
    Η οριζόντια νομιμοποίηση αυθαιρέτων με μόνο κριτήριο τη γενικόλογη πρόβλεψη να «επιτρέπεται η δόμηση» ή να επιτρεπόταν η δόμηση πριν την υπαγωγή της περιοχής σε καθεστώς προστασίας, αποκαλύπτει τη βούληση του υπουργείου για πολεοδόμηση των δασών και δασικών εκτάσεων που βρίσκονται σε ιώδη περιγράμματα και έχουν οικοδομηθεί παράνομα. Ειδικά δε η πρόβλεψη για ανάρτηση του δασικού χάρτη με τις περιλαμβανόμενες σε αυτόν οικιστικές πυκνώσεις δεν μπορεί να εγγυηθεί την αποτελεσματική προστασία των δασικών περιοχών, δεδομένης της τακτοποίησης των αυθαιρέτων εντός του ιώδους περιγράμματος. Επί της ουσίας, το νομοσχέδιο εδραιώνει την παράνομη μεταβολή του δασικού χαρακτήρα των εκτάσεων αυτών και τη μετατροπή τους σε οικιστικούς υποδοχείς.
    Η ανοιχτή και συνεχώς επεκτεινόμενη πληγή της αυθαίρετης δόμησης δεν μπορεί συνέχεια να αντιμετωπίζεται ως εισπρακτική ευκαιρία, εις βάρος της ισονομίας και του δημόσιου συμφέροντος. Η τακτοποίηση του μορφώματος των οικιστικών πυκνώσεων δεν υπαγορεύεται από καμία πραγματική ανάγκη της διαδικασίας ολοκλήρωσης των δασικών χαρτών. Η πιθανότητα υποβολής αντιρρήσεων δεν εμποδίζει τη μερική κύρωση του αναρτημένου δασικού χάρτη, κατά τα τμήματα που δεν έχουν υποστεί αμφισβήτηση.
    Μετά από την πολύνεκρη πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου 2018 στον Νέο Βουτζά και το Μάτι Αττικής, που είχε ως συνέπεια την ανάδυση του θέματος της εκτός σχεδίου και της παράνομης δόμησης ως πολεοδομικής κρίσης με καταστροφικές συνέπειες, η προστασία και ολοκληρωμένη διαχείριση της δασικής γης και της παράκτιας ζώνης αποτελεί πλέον ζήτημα ζωής και θανάτου.
    Πριν από οποιαδήποτε νέα προσπάθεια περαιτέρω τακτοποιήσεων αυθαιρέτων, είναι απόλυτα απαραίτητο οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες να προχωρήσουν σε γενναία και ουσιαστική εφαρμογή αμετάκλητων δικαστικών αποφάσεων και πρωτοκόλλων κατεδάφισης, κατά προτεραιότητα σε οικολογικά σημαντικές περιοχές, όπως όλοι οι τόποι του Εθνικού Συστήματος Προστατευόμενων Περιοχών, λεκάνες απορροής, και παράκτια ζώνη.

  • 8 Ιανουαρίου 2019, 10:37 | ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Στην περιοχή των ζωνών του όρους Υμηττού (ΦΕΚ 544Δ/1978-ΦΕΚ 187Δ/16-06-2011) υπάρχουν περιοχές εντός του ιώδους περιγράμματος οι οποίες είναι μερικές δασικές και οι περισσότερες όχι.
    Στον Ν.4178/2013 στην παράγραφο 17α του άρθρου 23 καθώς και στην εγκύκλιο 4 (3/12/2013) παρ.17 υπήρχε πρόβλεψη να τακτοποιούνται κατοικίες για 10 χρονια και μάλιστα με πρόστιμα τα οποία ήταν ίδια με αυτά που καταβάλλονταν από ιδιοκτήτες άλλων περιοχών για 30 έτη τακτοποίησης. Στον Ν. 4495/2017 μάλλον δεν υπάρχει η δυνατότητα υπαγωγής λόγω του ότι δεν υπάρχει η χρήση της κατοικίας στις ζώνες, παρόλο που επιτρέπονταν οικοδομικές εργασίες για άλλες χρήσεις.
    Θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη όσον αφορά τις περιοχές των ζωνών του Υμηττού που έχουν τακτοποιηθεί με τον Ν.4178/2013 ή τον Ν.4495/2017 (λόγω κακής αρχικής ερμηνείας του έγιναν κάποιες υπαγωγές), να υπάγονται και αυτές σαν κατοικίες και να μπορούν να μεταφερθούν στον νέο νόμο. Αλλιώς ποιά θα είναι η τύχη των κατοικιών αυτών μετά την δεκαετία από την καταβολή του παραβόλου (σε κάποιες περιπτώσεις λήγει το 2023!!), αφού δεν μπορούν να υπαχθούν ή να μεταφερθούν σε κάποιο νόμο. Ετσι οι ιδιοκτήτες απλά έχασαν τα χρήματά τους και δεν μπορούν ούτε να μεταβιβάσουν τα ακίνητά τους στα παιδιά τους.
    Αξίζει να σημειωθεί ότι οι περισσότερες ιδιοκτησίες έχουν τμήματά τους τακτοποιημένα με το Ν. 1337 και 720/77 ως κατοικίες.
    Η λύση που προτείνεται είναι ότι από τη στιγμή που ορίζουμε τα τμήματα αυτά ως οικιστικές πυκνώσεις, είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να δοθεί σε αυτά και η χρήση της οίκισης-κατοικίας. Ετσι θα μπορεί να υπαχθούν στο Ν.4495, και τα δασικά τμήματα θα περιλαμβάνονται στον παρόντα νόμο.
    Αν δεν προβλεφθεί άμεσα κάποια ρύθμιση για αυτούς τους οικισμούς, μετά το 2023 η μόνη λύση θα είναι η κατεδάφισή τους!!
    Με τιμή
    Σωτηρόπουλος Ανδρέας
    Τοπογράφος μηχανικός ΕΜΠ

  • 8 Ιανουαρίου 2019, 09:11 | ΠΟΛΙΤ ΕΞΩΡ ΣΥΛΛ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΛΟΦΟΥ ΑΡΤΕΜΙΔΑΣ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Το σχέδιο νόμου, το οποίο βρίσκεται σε διαβούλευση μέχρι 8 Ιανουαρίου 2019, δεν λύνει τελεσίδικα το πρόβλημα της εκτός σχεδίου δόμησης σε περιοχές φερόμενες ως δασικές, δικαίως ή αδίκως, αφού γνωρίζουμε ότι αυτό έρχεται μόνο με την αναθεώρηση του άρθρου 24, αλλά δημιουργεί στους πολίτες νέα και πολλά προβλήματα τα οποία έχουν συσσωρευτεί και χρονίζουν από την μη επίλυση του δασικού προβλήματος.
    Θεωρούμε ότι χρήζει απαραιτήτων βελτιώσεων για να μπορεί να είναι αφενός μεν ωφέλιμο στους πολίτες αφετέρου να ενισχυθεί το κράτος δικαίου και της ισονομίας γεγονός που θα αυξήσει το αίσθημα εμπιστοσύνης προς την πολιτεία.
    Ο πολίτης θα πρέπει να παύσει να είναι όμηρος άλλα 25 ή 40 χρόνια διότι τότε το πρόβλημα διαιωνίζεται και χωρίς να είναι αυτός ο υπεύθυνος από τη χρονίζουσα εκκρεμότητα της κύρωσης των Δασικών Χαρτών.
    Επιπλέον πρέπει να αντιμετωπισθεί η δυνατότητα διαχείρισης της περιουσίας εκάστου την οποία έχει αποκτήσει νομίμως και μετά από μεγάλη οικονομική αιμορραγία.
    Στο πλαίσια αυτό θεωρούμε απαραίτητες διορθώσεις – βελτιώσεις του Νομοσχεδίου προς όφελος των πολιτών και της κοινωνίας που υποφέρει από οικονομική δυσπραγία.
    Άρθρο 1. Σκοπός και στόχοι
    Με το υπό διαβούλευση σχέδιο Νόμου δεν παύει να υφίσταται η διεκδίκηση του Ελληνικού Δημοσίου παρότι οι ιδιοκτήτες των ακινήτων:
    1. κατέχουν νόμιμους τίτλους ιδιοκτησίας και σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα η αλληλουχία αυτών ξεπερνά τα 120 έτη, με τους εκάστοτε νόμους κατάτμησης γης, ενώ παράλληλα και στα περισσότερα των συμβολαίων αναγράφεται ότι δεν εμπίπτουν σε δασικές διατάξεις,
    2. αποδεικνύουν με αεροφωτογραφίες τη δάσωση μίας περιοχής που είναι από πενήντα και πλέον χρόνων οικιστική. Υπενθυμίζουμε ότι σε πάρα πολλές περιπτώσεις όπου υπήρχαν Συνεταιρισμοί η κατάτμηση της γης τύγχανε της έγκρισης του Υπουργείου Γεωργίας,
    3. καταβάλλουν φόρους ενώ παράλληλα έχουν καταβάλλει κατά καιρούς
    μεγάλα ποσά για την τακτοποίηση της αυθαίρετης κατασκευής και έχουν υπαχθεί στους Ν 4014/11, 4495/17,
    4. δεν ενημερώθηκαν ούτε ενοχλήθηκαν από κανένα φορέα ότι έχτιζαν σε φερόμενη δασική έκταση την εποχή της ανεγέρσεως της αυθαίρετης κατοικίας τους και αυτό τους έγινε γνωστό σχετικά πρόσφατα κατά τη διαδικασία Κτηματογράφησης,
    5. ενισχύουν, με τη φύτευση δένδρων, και προστατεύουν το περιβάλλον από τυχόν πυρκαγιά.
    Κατά συνέπεια εφ’ όσον δεν ρυθμίζει θέματα ιδιοκτησίας, κάτι που δεν υφίσταται σε άλλο κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ιδιοκτήτες θα υπαχθούν σε μια κατάσταση ομηρίας, καθώς δεν θα έχουν το δικαίωμα διαχείρισης και κατά συνέπεια μεταβίβασης του ακίνητου τους.
    Επιπλέον πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η κατάσταση των οικισμών είναι μη αναστρέψιμη, δηλαδή λόγω των υφιστάμενων οδικών δικτύων, των δικτύων Κ.Ω., δεν μπορεί να επανέλθει η περιοχή στην πρότερη κατάσταση.
    ΠΡΟΤΑΣΗ
    § 3. Να συμπληρωθεί «Η οικιστική πύκνωση, που αποτελεί οικισμό, μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών του δασικού χάρτη με πρόταση του οικείου ΟΤΑ δύνανται να ενταχθεί στο σχέδιο πόλης, εφόσον αποτελεί αναπόσπαστο οικονομικό, πολιτιστικό και σημαντικό μέρος του Δήμου του.»
    § 4 Να συμπληρωθεί «Μετά την υπαγωγή στο Νόμο, τον έλεγχο της νομιμότητας όσον αφορά τίτλους ιδιοκτησίας και την καταβολή του Δασικού Προστίμου το Δημόσιο παραιτείται των δικαιωμάτων του».

  • Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Κύριε Υπουργέ,
    Πάγια θέση της Π.Ο.Ξ. είναι η ανάγκη προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος, το οποίο αποτελεί και τον μεγαλύτερο πλούτο της χώρας μας. Αυτό ασφαλώς δεν σημαίνει οριζόντιες απαγορεύσεις. Βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη και περιβάλλον μπορούν να συνδυαστούν, αρκεί να υπάρχουν συγκεκριμένοι και ξεκάθαροι κανόνες οι οποίοι να αποκλείουν περιθώρια καταχρήσεων.
    Εξ όσων γνωρίζουμε κατά τη διάρκεια ανάρτηση δασικών χαρτών σε μεγάλο μέρος της χώρας την προηγούμενη διετία 295 δήμοι καταχώρησαν εγκεκριμένα σχέδια πόλης, 222 δήμοι κατέθεσαν σχέδια μη εγκεκριμένα (είχε ζητηθεί η ένταξή τους στο σχέδιο πόλης αλλά αυτή για διάφορους λόγους δεν προχώρησε) και 115 δήμοι οικιστικές πυκνώσεις.
    Το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο αφορά μόνο την τρίτη κατηγορία των οικιστικών πυκνώσεων. Για τη δεύτερη κατηγορία η διαδικασία προβλέπεται από το 2010 σε σχετική νομοθεσία, χωρίς όμως ουσιαστικά να έχει ενεργοποιηθεί ακόμα (μη σύσταση ειδικών επιτροπών).
    Ως γενική παρατήρηση θα θέλαμε να επισημάνουμε πως το συγκεκριμένο νομοσχέδιο κατά την άποψή μας προσκρούει στο άρθρο 24 του Συντάγματος (περί Προστασίας του Περιβάλλοντος). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχει σοβαρός κίνδυνος ο πολίτης μελλοντικά, παρά το γεγονός πως «τακτοποίησε», σύμφωνα με τις προβλέψεις του νομοσχεδίου, το ακίνητό του, να βρεθεί μετέωρος. Η άποψή μας είναι πως θα πρέπει να αναθεωρηθεί το άρθρο 24 ώστε να προσαρμοστεί στις νέες ανάγκες.
    Αναφορικά τώρα με ορισμένες ειδικότερες παρατηρήσεις:
    • Κατά την άποψή μας θα έπρεπε να υπάρχει διαχωρισμός, ως προς την υπαγωγή στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου και τις διαδικασίες, ανά κατηγορία ακινήτου. Αυτό δε συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν διαχωρίζεται αν τα ακίνητα αποτελούν πρώτη κατοικία ή παραθεριστική κατοικία ή έχουν επαγγελματική χρήση κ.λ.π. Ο μοναδικός διαχωρισμός έγκειται στο οικονομικό αντάλλαγμα όπου προβλέπεται μια μείωση τιμήματος για την περίπτωση που το ακίνητο αποτελεί πρώτη κατοικία Πρόκειται δηλαδή για ένα ακόμα οριζόντιο νομοσχέδιο. Από την πλευρά μας έχουμε κατ΄επανάληψη επισημάνει πως η όμοια αντιμετώπιση ανόμοιων περιπτώσεων κάθε άλλο παρά την ισότητα προάγει.
    • Οι προδιαγραφές της Τεχνικής Έκθεσης Τεκμηρίωσης του Δασολόγου είναι ελλιπείς. Θα πρέπει να περιλαμβάνει μια ελάχιστη προδιαγραφή Τεχνικής Έκθεσης (απαιτούμενα κεφάλαια, χάρτες κλπ).
    • Οι ημερομηνίες του χρονοδιαγράμματος σύστασης επιτροπών, ελέγχου και εφαρμογής δεν μπορούν να τηρηθούν στην πράξη.
    • Ορθά το Σχέδιο Νόμου προβλέπει την εξαίρεση ειδικών περιπτώσεων όπου δεν μπορεί να γίνει «τακτοποίηση» (εθνικοί Δρυμοί, Natura κλπ) αλλά δεν αναλύεται ο τρόπος που θα γίνει η αποκατάσταση.
    Γενικότερα το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο στην πράξη θα αντιμετωπίσει πάρα πολλά προβλήματα και ως προς τις διαδικασίες (δεν υπάρχει επαρκής ανάλυση διαδικασιών με αποτέλεσμα να επαναληφθούν καταστάσεις όπως με τους δασικούς χάρτες, όπου κάθε Νομός για την ίδια διαδικασία λειτουργούσε διαφορετικά) και ως προς την εφαρμογή (γιατί σίγουρα θα υπάρξουν προσφυγές από οργανώσεις στο ΣτΕ).
    Τέλος επ΄ευκαιρία της παρούσας θα θέλαμε:
    Α. Να επαναφέρουμε το πάγιο αίτημά μας για πρόβλεψη με συγκεκριμένες διαδικασίες και κριτήρια της δυνατότητας τακτοποίησης και των τουριστικών εγκαταστάσεων εντός αιγιαλού.
    Και
    Β. Να τονίσουμε την ανάγκη πρόβλεψης στην διάταξη της παρ. 14 του αρθ. 52 του Ν 4280/2014 (κατά το πρότυπο όσων ισχύουν για τα camping δυνάμει του άρθρου 14 του Ν 4519/2018) αντίστοιχης μεταβατικής ρύθμιση και για τα ξενοδοχεία:
    Στο τέλος της παρ. 14 του αρθ. 52 του Ν 4280/2014 προστίθενται εδάφια ως εξής: Οργανωμένες και εν λειτουργία τουριστικές εγκαταστάσεις ξενοδοχείων των οποίων τμήματα ή μέρη των (αναγκαίων) λειτουργικών εγκαταστάσεων και κτιριακών υποδομών τους, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι εγκαταστάσεις μηχανισμών με συρματόσχοινα σύμφωνα με το εδ. 2 της παρ. 1 του αρθ. 49, λειτουργούν εντός εκτάσεων που υπάγονται στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας και δεν έχουν την προβλεπόμενη από τις διατάξεις αυτές έγκριση επέμβασης οφείλουν να λάβουν εντός τριών (3) ετών την πράξη της παρ. 6 του αρθ. 45 του Ν 998/1979. Κατά τη διάρκεια της ανωτέρω προθεσμίας αναστέλλεται η ισχύς των διοικητικών πράξεων αποβολής, επιβολής προστίμων κατεδάφισης και κήρυξης εκτάσεων ως αναδασωτέων που τυχόν έχουν εκδοθεί και εφόσον εκδοθεί η προβλεπόμενη πράξη της παρ. 6 αρθ. 45 Ν 998/1979 αυτές παύουν αυτοδίκαια να ισχύουν. Η ανωτέρω τριετής προθεσμία αρχίζει από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
    Παραμένουμε στη διάθεσή σας για κάθε διευκρίνιση.

  • 7 Ιανουαρίου 2019, 20:45 | Ηλίας Ποταμιάνος
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Αξιότιμε κύριε Υπουργέ,
    Χωρίς να αμφισβητώ την καλή σας πρόθεση θα ήθελα να επισημάνω τις αντιρρήσεις μου για το επικείμενο νομοσχέδιο και αντ’ αυτού θα πρότεινα να επανεξεταστούν κάποιοι νόμοι που αφορούν τη δασική νομοθεσία διότι:
    1. Κατά το Εθνικό Κτηματολόγιο έχουμε ιδιοκτησία, κατά το νομοσχέδιο που αναρτήσατε για διαβούλευση δεν έχουμε.
    2. Οι διαδικασίες απόκτησης ιδιοκτησίας, σύμφωνα με τη νομοθεσία, έχουν διεκπεραιωθεί μέσα από σειρά ενεργειών δημοσίων υπηρεσιών και λειτουργών (δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, υποθηκοφυλακεία, εφορίες κλπ) και για τα κτίσματά μας πληρώνουμε ΕΝ.Φ.Ι.Α.
    3. Κατά προηγούμενους Νόμους νομιμοποιούμε αυθαιρεσίες ιδιοκτησιών μας σε μη δασικές περιοχές και πληρώνουμε αδρά γι αυτές, κατά το παρόν σχέδιο νόμου καλούμαστε να αποδεχθούμε ότι καταπατήσαμε και κτίσαμε σε ιδιοκτησίες του δημοσίου και για να τα διατηρήσουμε πρέπει να ξαναπληρώσουμε.
    4. Σε ότι αφορά το στόχο του νομοσχεδίου «Η αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος με τη χρήση του δασικού ισοζυγίου, το οποίο ανετράπη λόγω των κτιρίων και των συνοδευουσών αυτά κατασκευών, που ανεγέρθηκαν εντός εκτάσεων που υπάγονται στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας» πιστεύει κάποιος από τους συντάξαντες του νομοσχεδίου ότι μετά από 50 ή 25 χρόνια που θα διατηρηθούν τα κτίσματα και θα έχουν προστεθεί (όπου δεν υπάρχουν) δρόμοι, πλατείες, σχολεία, πάρκα, εκκλησίες κλπ θα επανέλθει το περιβάλλον στην προ 100 χρόνων κατάσταση;

    Κύριοι,
    Κατά την ταπεινή μου άποψη το νομοσχέδιο θα πρέπει να αποσυρθεί αφού και ο σκοπός και οι στόχοι του, απέχουν παρασάγγας από την πραγματικότητα.

    Δεν δίνει λύση αλλά αντιθέτως περιπλέκει και διαιωνίζει προβλήματα διότι:
    • Μας ζητά να αμφισβητήσουμε την ιδιοκτησία μας.
    • Παρατείνει την ομηρία μας και
    • Έχει μόνο εισπρακτικό χαρακτήρα
    Εν κατακλείδι ακυρώστε με νόμο τα συμβόλαια ιδιοκτησίας μας και κατόπιν ζητήστε μας να πληρώσουμε για τη διατήρηση την κτισμάτων μας ή γκρεμίστε τα.

    Ευχαριστώ.

  • 7 Ιανουαρίου 2019, 20:04 | ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΡ. ΖΑΧΑΡΙΑΣ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    ΓΕΝΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ
    Στον Ν.2664/98 για την σύνταξη του εθνικού κτηματολογίου γίνεται για πρώτη φορά αναφορά στην σύνταξη δασικών χαρτών και ορίζονται σχετικές διαδικασίες.
    Με τον Ν. 3889/2010 για την επιτάχυνση και απλούστευση της διαδικασίας κύρωσης των δασικών χαρτών, γίνεται η πρώτη σοβαρή παρέμβαση στα θέματα των δασικών χαρτών.
    Στην άρθρο 24 του νόμου αυτού γίνεται αναφορά για την οριοθέτηση οικισμών στους δασικούς χάρτες οι οποίοι δεν έχουν οριοθετηθεί σύμφωνα με τις γνωστές πολεοδομικές διατάξεις. Με φροντίδα των ΟΤΑ καθορίζονται διαδικασίες οριοθέτησης των οικισμών αυτών. Μάλιστα ορίζεται ότι αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την πολεοδόμησή τους ξεκινά η διαδικασία πολεοδόμησής των περιοχών αυτών.
    Επομένως δίνεται σαφώς μια πολεοδομική διάσταση για την εξαίρεση των εγκεκριμένων οικισμών από δασικούς χαρακτηρισμούς.
    Η παραπάνω διάταξη εξειδικεύεται με τον Ν.4389/2016 όπου μεταξύ άλλων καθορίζεται η περιβαλλοντική και πολεοδομική διαχείριση των οικιστικών πυκνώσεων, ώστε να προχωρήσει η διαδικασία ανάρτησης και κύρωσης των δασικών χαρτών σύμφωνα με τα οριζόμενα στο νόμο αυτόν.
    Είναι επομένως σαφής η πολεοδομική διάσταση της συγκεκριμένης ρύθμισης, η βασική φιλοσοφία της οποίας κατά την άποψή μας είναι θετική.
    Τα κριτήρια όμως που καθορίσθηκαν για την οριοθέτηση των οικιστικών πυκνώσεων με την υπουργική απόφαση του Ιουλίου 2016, προβλέπουν :
    α) Ελάχιστος αριθμός κτιρίων εντός της οικιστικής πύκνωσης : πενήντα (50).
    β) Ελάχιστη επιφάνεια οικιστικής πύκνωσης :
    αα. Όταν ο συνολικός αριθμός των κτιρίων είναι ίσος ή μεγαλύτερος των 50, αναλογεί τουλάχιστον ένα (1) κτίριο ανά 500 τ.μ.
    ββ. Όταν ο συνολικός αριθμός των κτιρίων είναι μεγα¬λύτερος των 100, αναλογεί τουλάχιστον ένα (1) κτίριο ανά 1.000 τ.μ.
    γγ. Όταν ο συνολικός αριθμός των κτιρίων είναι μεγα¬λύτερος των 400, αναλογεί τουλάχιστον ένα (1) κτίριο ανά 2.000 τ.μ.
    Για τον υπολογισμό των ως άνω επιφανειών δεν λαμβάνεται υπόψη το μέγεθος της κάθε ιδιοκτησίας, αλλά μόνο το σύνολο της περιοχής εντός του ιώδους περιγράμματος, οι κορυφές του οποίου ορίζεται ότι πρέπει κατά το δυνατόν να ταυτίζονται με κτίρια.
    Τι παρατηρούμε στα κριτήρια που ορίζονται με την παραπάνω απόφαση;
    • Καθορίζονται κατ’ αρχήν ποσοτικοί περιορισμοί ως προς την οριοθετούμενη επιφάνεια.
    Δηλαδή για να οριοθετήσουμε ένα οικισμό πρέπει να έχουμε ελάχιστο αριθμό κτιρίων 50. Αν έχουμε π.χ. 48 κτίρια , αυτά δεν αποτελούν οικισμό;
    • Καθορίζεται επίσης χωρικός περιορισμός ως προς τον αριθμό των κτιρίων. Π.Χ. για 50 σπίτια να έχουμε 25στρεμ., για 100 σπίτια να έχουμε 100στρ , για 400 σπίτια να έχουμε 800στρ. κτλ
    Δηλαδή αν έχουμε 50 σπίτια και 24στρ., ή αν έχουμε 100 σπίτια και 99στρ δεν οριοθετούμε? Αν έχουμε 400 σπίτια σε 790στρ αντί των 800στρ δεν υπάρχει οικισμός? Δηλαδή στις περιπτώσεις αυτές δεν έχουμε την απαραίτητη … πύκνωση?
    Πως δικαιολογούνται οι περιπτώσεις αυτές όταν δεν καθορίζονται παρεκκλίσεις?
    Σε αυτό τον σκεπτικό επομένως θεωρούμε ότι δεν χωράνε πολεοδομικά κριτήρια αλλά μόνο ίσως δασολογικά.
    Δηλαδή εξαιρούμε τα κτίρια από τις αναρτήσεις για να αντιμετωπίσουμε το θέμα των αυθαιρέτων και αφήνουμε ως δασική την υπόλοιπη περιοχή αφού καθορίζεται ότι δασικές εκτάσεις εντός οικιστικών πυκνώσεων συνεχίζουν να υπάγονται στην δασική νομοθεσία.
    Βλέπουμε το δένδρο αλλά χάνουμε το δάσος …
    Με αυτά τα δεδομένα στις αναρτήσεις των δασικών χαρτών έχουν εμφανισθεί απίστευτα σχήματα δήθεν οικιστικών πυκνώσεων τα οποία μπορούν να χαρακτηρισθούν με πολλούς τρόπους, αλλά δεν έχουν κανένα στοιχείο πολεοδομικής και χωροταξικής προσέγγισης. Μοιάζουν ίσως με χταπόδια και δεν έχουν καμία κανονικότητα, συνέχεια, δεν αποτελούν οικιστική ενότητα, δεν εξηγούνται πολεοδομικά και χωροταξικά. Δεν αποτελούν βέβαια ούτε «οικιστική πύκνωση» αφού το ένα μπορεί να απέχει από το άλλο εκατοντάδες μέτρα.
    Προφανώς τα σχήματα αυτά προέκυψαν επειδή οι συγκεκριμένες περιοχές δεν πληρούσαν τα χωρικά κριτήρια ώστε να χωροθετηθούν με βάση την παραπάνω απόφαση ή ίσως ενδιέφερε μόνο να σώσουμε το κτίσμα , δηλαδή το … δένδρο.
    Σε αυτή την περίπτωση δυο βασικά ερωτήματα προκύπτουν:
    • Πως θα αντιμετωπισθεί πολεοδομικά η περιοχή αυτή αφού μόνο τα κτίσματα θα εξαιρούνται της δασικής μορφής; Επομένως η περιοχή απλά δεν μπορεί να πολεοδομηθεί, γεγονός αντίθετο με το πνεύμα του νόμου.
    • Πως θα επιλυθεί το ιδιοκτησιακό θέμα των περιοχών αυτών, αφού η περιβάλλουσα το κτίριο έκταση θα παραμένει δασική άρα με βάση το τεκμήριο κυριότητας υπέρ του δημοσίου αυτή περνάει στην κυριότητα του δημοσίου. Θα έχουμε δηλαδή ιδιοκτήτες με κυριότητα στα κτίσματα αλλά οι αυλές τους, οι κήποι τους θα ανήκουν στο Δημόσιο. Νομίζω ότι αυτό είναι μια παγκόσμια πρωτοτυπία που θα διεκδικούμε μαζί με πολλές άλλες….
    Ας δούμε όμως και μια άλλη διάσταση του θέματος αυτού.
    Και συγκεκριμένα τι γίνεται με τις εποικιστικές εκτάσεις πρώην συνεταιρισμών για τις οποίες έχουν συνταχθεί ιδιωτικά ρυμοτομικά τα οποία γενικά πληρούν πολεοδομικά κριτήρια. Στις εκτάσεις αυτές έχουν ανεγερθεί αυθαίρετες κατοικίες και ορισμένες από αυτές διαθέτουν τις απαραίτητες υποδομές για την λειτουργία τους ως οικισμών . (οδικό δίκτυο, ΔΕΗ, ΟΤΕ, αποχέτευση κτλ). Aς σημειωθεί ότι οι εκτάσεις αυτές στο κτηματολόγιο, φέρονται εγγεγραμμένες υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου επειδή δεν έχουν νόμιμα παραχωρηθεί στους κατά τόπους συνεταιρισμούς στο διάστημα 1922-1930 και το γεγονός αυτό το Δημόσιο το ανακάλυψε μόλις το 2000 με την έναρξη του Εθνικού κτηματολογίου. Έτσι σήμερα χιλιάδες μικροιδιοκτησίες συνεταιρισμών, πολλές από τις οποίες έχουν αυθαίρετα οικοδομηθεί προ πολλών ετών , αν και έχουν νόμιμα περιέλθει στους κατόχους τους, φέρονται εγγεγραμμένες υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Με βάση τις διατάξεις του Ν.4061/2012 απαραίτητη προϋπόθεση μεταβίβασης των συγκεκριμένων ιδιοκτησιών από το Δημόσιο στους κατόχους των είναι να μην χαρακτηρίζονται δασικές. Επομένως για τις ιδιοκτησίες αυτές ο χαρακτηρισμός τους με τις διαδικασίες των οικιστικών πυκνώσεων είναι ζωτικής σημασίας.
    Οι παραπάνω εκτάσεις όμως εάν δεν πληρούν τα ποσοτικά και χωρικά κριτήρια που καθορίζονται με την συγκεκριμένη απόφαση μένουν εκτός οικιστικών πυκνώσεων.
    Επιπλέον με την ιδιωτική ρυμοτομία των οικισμών αυτών και με την προσδοκία ένταξης τους σε εγκεκριμένο σχέδιο, έχουν νόμιμα μεταβιβαστεί κυρίως στην δεκαετία του 1960 ακίνητα εκτάσεως 250-300 τ.μ. τα οποία εάν δεν ενταχθούν σε εγκεκριμένο σχέδιο δεν θα αποκτήσουν ποτέ την απαιτούμενη αρτιότητά για την οικοδόμηση τους. Δηλαδή αν και έχουν ήδη δημιουργηθεί πολεοδομικά συγκεκριμένοι οικισμοί, με την έως τώρα διαχρονική αντιμετώπιση της πολιτείας, τους διατηρούμε σε μόνιμη ομηρία παρανομίας.
    Ποια είναι η αξία ενός ακινήτου 250 τ.μ. εκτός σχεδίου – οικισμού σήμερα;
    Γιατί θα πρέπει ο κάτοχος του να προβεί σε διαδικασίες αντιρρήσεων, διορθώσεων κτηματολογίου κτλ για να παραμείνει το ακίνητο αυτό εκτός σχεδίου;
    Με τα παραπάνω κριτήρια, ακόμα και αν πληρούν τις προϋποθέσεις οριοθέτησης, θα εξαιρεθεί το κτίσμα ίσως αλλά όχι η υπόλοιπη έκταση που το περιβάλλει.
    Επομένως το πρόβλημα θα παραμείνει και δεν θα δοθεί ποτέ η δυνατότητα πολεοδόμησης των περιοχών αυτών αφενός και αφετέρου δεν θα επιλυθεί ποτέ το ιδιοκτησιακό θέμα.
    Έχει ποτέ αναρωτηθεί κανείς τι θα γίνει με αυτούς τους οικισμούς;
    Οι προσφυγές περιβαλλοντικών οργανώσεων και δασολόγων κατά της συγκεκριμένης ρύθμισης σε τι αποβλέπουν; ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥΣ; Ο περιβαλλοντικός ακτιβισμός στερείται κάθε ορθολογιστικής προσέγγισης και κάθε κοινωνική ευαισθησία.
    Αν όμως πράγματι οι προσφεύγοντες κατά των οικιστικών πυκνώσεων προτείνουν το γκρέμισμα, να μας το πούνε, αν έχουν κάποια άλλη λογική πρόταση επίσης θα περιμένουμε να την ακούσουμε.
    Τι πρέπει γίνει;
    ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
    Για την αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων προτείνουμε:
    • Οι οικιστικές πυκνώσεις να καθορίζονται και με πολεοδομικά και χωροταξικά κριτήρια.
    • Να εξετάζεται ο οικισμός στο σύνολό του, αν αποτελεί οικιστική ενότητα.
    • Να εξετάζουμε αν ο οικισμός έχει τις απαραίτητες υποδομές για να λειτουργήσει, αν ήδη έχουν διαμορφωθεί και λειτουργούν, αν μπορεί να τις αποκτήσει. Στην περίπτωση αυτή η οριοθέτηση να γίνεται χωρίς χωρικούς περιορισμούς και χωρίς την επιβολή προστίμων.
    • Να δοθούν παρεκκλίσεις για τις πρώην εποικιστικές εκτάσεις οι οποίες έχουν ιδιωτικά ρυμοτομικά σχέδια με βάση την δυνατότητα πολεοδομικής ρύθμιση των οικισμών αυτών η οποία πρέπει να αποτελέσει και το στόχο της οικιστικής πύκνωσης .
    • Να αναθεωρηθεί ανάλογα στο σύνολό της η σχετική υπουργική απόφαση καθορισμού των κριτηρίων οριοθέτησης των οικιστικών πυκνώσεων του Ιουνίου 2016.
    • Να δοθεί δυνατότητα επαναοριοθέτησης των οικιστικών πυκνώσεων που έχουν υποβληθεί από τους Δήμους με βάση τα παραπάνω δεδομένα και δεν πληρούν πολεοδομικά και χωροταξικά κριτήρια.
    • Σε κάθε περίπτωση , εντός των ορίων των οικιστικών πυκνώσεων να μην χαρακτηρίζονται δασικές εκτάσεις. Αν όμως παραμείνουν οι δασικοί χαρακτηρισμοί, να δίνεται η δυνατότητα υποβολής αντίρρησης χωρίς την επιβολή επι πλέον προστίμου .
    Ας καταλάβουμε επιτέλους ότι η αποκατάσταση των προβλημάτων τα οποία η ίδια η πολιτεία δημιούργησε με τις ενέργειες, την ανοχή της ή τις παραλείψεις της διαχρονικά πρέπει να επιλυθούν οριστικά από την ίδια προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.
    Η διαιώνιση των προβλημάτων είναι εις βάρος της κοινωνίας γενικά, της οικονομίας αλλά και της ανάπτυξης του τόπου.
    Υ.Γ Σύντομα θα επανέλθουμε με ειδικότερα σχόλια -προτάσεις στο παρών νομοσχέδιο
    *Νικόλαος Χρ. Ζαχαριάς
    zaxarn@otenet.gr
    Αγρονόμος τοπογράφος Μηχανικός Ε.Μ.Π.
    Πολεοδόμος Μελετητής
    Πρώην Γενικός Γραμματέας του Πανελληνίου Συλλόγου αγρονόμων τοπογράφων Μηχανικών.
    Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού συλλόγου των ελευθέρων επαγγελματιών τοπογράφων Μηχανικών (ΕGOS)

  • 7 Ιανουαρίου 2019, 19:46 | Αντωνης
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Προς
    Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος κ. Φάμελο

    Θα ήθελα σαν πολίτης και παθών θα ήθελα να σας εκθέσω τους προβληματισμούς μου σχετικά με τον νόμο αυτόν.

    1) Είναι ένας νόμος που βάζει σε ομηρία χιλιάδες οικογένειες για 20 ή 40 χρόνια, για περιουσίες στον αέρα, αφού δεν ξεκαθαρίζει το ιδιοκτησιακό μια και καλή και οι πολίτες είναι έρμαια των κάθε λογής συμφερόντων καθώς και πολιτικών εκμεταλεύσεων. Αυτό περίμενε ο λαός κύριε υπουργέ. ΜΙΑ ΘΑΡΑΛΕΑ ΑΠΟΦΑΣΗ!

    2) Είναι ένας νόμος που ξεκληρίζει οικονομικά χιλιάδες οικογένειες , μιας και τα πρόστιμα είναι ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΑ και θα υπάρχει και αντίθετο αποτέλεσμα. Αν εγκαταλειφθούν όλες αυτές οι περιουσίες τι θα τις κάνετε κύριε υπουργέ;

    3) Πως είναι δυνατόν μια ιδιοκτησία η οποία έχει αθωωθεί από τα δικαστήρια, έχει δοθεί 100% από το κτηματολόγιο στον ιδιοκτήτη , είναι στο ιώδες περίγραμμα οικιστικών πυκνώσεων, να διώκεται ακόμη από το δασαρχείο και να πρέπει για άλλη μια φορά βάσει του σχεδίου νόμου να αποδειχθεί ότι πρέπει να απαλλαγεί από όλα αυτά τα δεινά;

    4) Διασαφηνείστε ρητά πια δεν υπάγονται σε καθεστώς αναδάσωσης βάσει του 3889/2010 Α’182. Διότι δασικοί υπάλληλοι κρίνουν αναδασωτέες περιοχές οι οποίες βάσει του νόμου δεν θα έπρεπε να θεωρούνται ως τέτοιες.

    5) Κύριε υπουργέ χρειάζεται άμεσα αναδιάρθρωση των δασαρχείων ούτως ώστε οι δασάρχες να μην αποκαλούν τον εαυτό τους θεό όπως αυτοαποκαλέστηκε κάποιος νυν δασάρχης.

    Κύριε Υπουργέ πιστεύουμε ότι με την ακεραιότητα και την αποφασιστικότητα που σας διέπει θα διορθώσετε τα κακώς κείμενα.

    Ένας απλός πολίτης που εκφράζει μερικές εκατοντάδες συμπολίτες του.

  • 7 Ιανουαρίου 2019, 13:54 | ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Στην περιοχή του όρους Υμηττού (ΦΕΚ 544Δ/1978-ΦΕΚ 187Δ/16-06-2011) υπάρχουν περιοχές εντός του ιώδους περιγράμματος οι οποίες είναι μερικές δασικές και μερικές όχι.
    Στον Ν.4178/2013 στην παράγραφο 17α του άρθρου 23 καθώς και στην εγκύκλιο4 (3/12/2013) παρ.17 υπήρχε πρόβλεψη να τακτοποιούνται κατοικίες για 10χρονια ενώ στον 4495/2017 δεν υπάρχει αυτή η πρόβλεψη.
    Παρακαλώ να υπάρξει και μια πρόβλεψη στον νέο νομό ότι οι περιοχές του Υμηττού που είναι δασικές και έχουν τακτοποιηθεί με τον Ν.4178/2013 η τον Ν.4495/2017(εκ. παραδρομής ) να υπάγονται και αυτές σαν κατοικίες όπως επίσης και οι περιοχές όπου δεν είναι δασικές αλλά βρίσκονται εντός του διατάγματος του όρους Υμηττού (ΦΕΚ 544Δ/1978-ΦΕΚ 187Δ/16-06-2011) να τακτοποιούνται για 40ετη σαν κατοικίες με ένα μικρότερο πρόστιμο.
    Επίσης όσοι έχουν ξεκινήσει την διαδικασία με προγενεστέρους νόμους να μπορούν με μεταφερθούν στον νέο νομό χωρίς να χάνουν τα χρήματα που έχουν πληρώσει.

  • 7 Ιανουαρίου 2019, 10:26 | ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Καλησπέρα σας,
    Το σχέδιο νόμου είναι εντελώς προχειρογραμμένο και ενδεικτικό της αμάθειας και της παρωχημένης λογικής των ανειδίκευτων πλέον υπαλλήλων του δημοσίου.
    Συγκεκριμένα, δεν λαμβάνει υπόψιν καθόλου τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις στην χώρα μας τα τελευταία 40 χρόνια. Η Αττική ήταν μία περιοχή με 2 εκατομ. κατοίκους και πλέον απαριθμεί πάνω από 4,5 εκατομ. Από αυτό κα μόνο το στατιστικό θα έπρεπε να λάβει υπόψιν τις αλλαγές χρήσεις γης το σχέδιο νόμου.
    Επιπρόσθετα, δεν είναι δυνατόν να εξαιρούνται από το νομοσχέδιο εκτάσεις για τις οποίες υπάρχει δικαστική απόφαση η οποία αναιρεί τις οποιεσδήποτε αξιώσεις του δημοσίου ή του δασαρχείου, είναι άραγε η δικαστική εξουσία υποχείριο της εκτελεστικής; Αυτή είναι η δημοκρατία που εξαγγέλλεστε;
    Τα πρόστιμα δεν λαμβάνουν υπόψιν αλλά ούτε και συμψηφίζονται με τα οποιαδήποτε διοικητικά ή άλλα πρόστιμα έχει ήδη πληρώσει ο εκάστοτε πολίτης και ακόμα και αν τα πληρώσει εκ νέου δεν κατοχυρώνεται η έκτασή του αλλά απλά «δανείζεται» την έκταση για ένα χρονικό διάστημα από το κράτος, την έκταση που ο ίδιος έχει πληρώσει στο πολλαπλάσιο.
    Θα ήταν καλό να εμπλέκονται σε τέτοια σοβαρά νομοσχέδια που επηρεάζει εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες πολίτες και ειδικοί εμπειρογνώμονες από το εξωτερικό και όχι μόνο οι αδαείς δημόσιοι υπάλληλοι του ελληνικού κράτους. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο όχι μόνο δεν λύνει προβλήματα αλλά δημιουργεί επιπρόσθετα κρατώντας σε ομηρία παρανόμως τους πολίτες.

    Πραγματικά λυπάμαι για εσάς που δημοσιεύσατε ένα τόσο προχειρογραμμένο νομοσχέδιο. Ελπίζω να το αποσύρετε και να το διορθώσετε άμεσα λαμβάνοντας υπόψιν τα σχόλια του κόσμου.

  • 7 Ιανουαρίου 2019, 09:38 | Χωριανόπουλος Θεόδωρος
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Διάβασα όλο το κείμενο με προσοχή , δεν θα κάνω πολλές παρατηρήσεις όπως οι προηγούμενοι που με έχουν καλύψει, αλλά μόνο μια διαπίστωση, αυτό το σχέδιο νόμου δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα προσπαθεί να λύσει. Καλό θα ήταν να αποσυρθεί και να μελετηθεί εκ νέου.

  • 7 Ιανουαρίου 2019, 09:29 | ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΛΛΙΝΟΣ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Στα πλαίσια του παρόντος νόμου θα πρέπει να γίνει πρόβλεψη όχι μόνο για τα κτίσματα τα οποία είναι εντός δασικών εκτάσεων χωρίς οικοδομικές άδειες και αποτελούν οικιστικές πυκνώσεις αλλά και για τα κτίσματα τα οποία έχουν κατασκευασθεί με νόμιμες οικοδομικές άδειες από τα αρμόδια Πολεοδομικά γραφεία, και σύμφωνα με το άρθρο 154 του Ν.4389/2016 «Εκτάσεις που έχουν απωλέσει το δασικό τους χαρακτήρα πριν τις 11.6.1975 λόγω επεμβάσεων που έλαβαν χώρα με βάση σχετική διοικητική πράξη, η οποία καλύπτεται από το τεκμήριο νομιμότητας, δεν χαρακτηρίζονται ως δάση ή δασικές εκτάσεις, κατά τη διαδικασία του άρθρου 14 του ν. 998/1979 και δεν κηρύσσονται αναδασωτέες.
    Επίσης δεν γίνεται να ομαδοποιούνται μαζί σε ένα νομοσχέδιο οι καταπατητές δημόσιας έκτασης και οι έχοντες αποδείξει ότι το τεκμήριο κυριότητας του Δημοσίου επί των χαρακτηρισμένων δασικών εκτάσεων δεν υφίσταστε και έχουν επίλυση το ιδιοκτησιακό καθεστώς επι των ακινητων τους δια μέσου την διαδικασίας του κτηματολογίου. Σε αυτή την περίπτωση ο πολίτης δεν θα μπορεί να μεταβίβασή το ακίνητο του?
    Τα 1000 ευρώ βάσει του άρθρου 1 §3 δεν έχουν λόγο είσπραξης αφού δεν θα υπάρχει πολεοδομική συγκρότηση της περιοχής.
    Οι ιδιοκτήτες οι οποίοι μετά τον έλεγχο δεν συμπεριληφθούν στις οικιστικές πυκνώσεις θα έχουν το δικαίωμα αντιρρήσεων επί του δασικού χάρτη πριν τη κύρωσή του;
    Οι διορθώσεις επί των σχεδίων των οικιστικών πυκνώσεων από την Κτηματολόγιο πρέπει χρονικά να γίνουν ταυτόχρονα με την διόρθωση των δασικών χαρτών.

  • 7 Ιανουαρίου 2019, 08:41 | ΣΕΤΕ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Προς τον
    Kύριο Σωκράτη Φάμελλο
    Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας

    Κοιν.: Κυρία Έλενα Κουντουρά, Υπουργό Τουρισμού

    Αθήνα, 7 Ιανουαρίου 2019

    Αγαπητέ κύριε Υπουργέ,

    Εδώ και δύο χρόνια ο ΣΕΤΕ επεσήμανε την αναγκαιότητα ενός ειλικρινούς και θαρραλέου διαλόγου της Πολιτείας με τους παραγωγικούς φορείς, τους φορείς προστασίας του περιβάλλοντος και τους αρμόδιους επιστημονικούς φορείς των δασολόγων καθώς και του ΤΕΕ για να εξευρεθεί η βέλτιστη δυνατή λύση για τα ζητήματα που θα προκύψουν με την επιβαλλόμενη από το Σύνταγμα δημιουργία του δασολογίου και κατ’ επέκταση των δασικών χαρτών. Είναι κατανοητό πλέον σε όλους, ότι η ανάρτηση των δασικών χαρτών που στηρίζεται στο υφιστάμενο νομικό υπόβαθρο και τις ερμηνείες του, αναδεικνύει αφενός μεν μείζονα ζητήματα νομιμότητας για χιλιάδες κτίσματα και ποικίλες δραστηριότητες και εκμεταλλεύσεις υπαίθρου, αλλά και ερωτήματα ουσίας, κατά πόσο δηλαδή το υφιστάμενο νομικό καθεστώς περί χαρακτηρισμού δασικών εκτάσεων – που δεν υπάγονται σε ειδικές προστατευτικές διατάξεις – είναι πλέον δόκιμο είτε επιβάλλεται να τροποποιηθεί. Οι τροποποιήσεις επί το αυστηρότερο της έννοιας για τον χαρακτηρισμό και την φύση των δασικών εκτάσεων (δεν εννοούνται τα δάση) που συντελέστηκε τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει την διαδικασία της ανάρτησης των δασικών χαρτών σε διαδικασία δέσμευσης τεράστιων ποσοστών εδάφους της χώρας και την μετατροπή τους σε μη παραγωγικές-πέραν της πιθανής δασοπονικής εκμετάλλευσης.

    Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Αιγαίο -και όχι μόνο- στα πρώτα νησιά που αναρτήθηκαν δασικοί χάρτες όπως η Πάτμος και η Σύμη, περίπου το 85% των εκτάσεών τους έχει χαρακτηρισθεί δασικό. Οι συνέπειες εκτός από ζητήματα αναπτυξιακά, αναδεικνύουν και θέματα ιδιοκτησιακά με βάση το τεκμήριο της ιδιοκτησίας του δημοσίου επί των δασικών εκτάσεων. Χαρακτηριστικές είναι οι πρωτοβουλίες των νησιωτικών δήμων και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου οι οποίες εκπέμπουν σήμα απόγνωσης. Όμως, χαρακτηριστικές είναι και οι ενστάσεις ακόμη και των ίδιων των δασολόγων όπως των δασολόγων Κυκλάδων που διερωτώνται: «Αποτελούν οι πρώην αγροί με φρύγανα δάση; Κηρύσσονται αναδασωτέες οι εκτάσεις σε περίπτωση απομάκρυνσης των φρυγάνων από τους ιδιοκτήτες τους; Διώκονται ποινικά οι υπεύθυνοι; Υπάρχουν χορτολιβαδικές εκτάσεις στις Κυκλάδες; Η περιοχή των Κυκλάδων περιλαμβάνει μωσαϊκό χρήσεων γης, με μεγάλη επιφάνεια των εκτάσεων να αποτελούν τις μέχρι σήμερα γνωστές ως χορτολιβαδικές άγονες εκτάσεις των παρ. 5α και 5β του άρθρου 3 ν. 998/79 όπως ισχύει… Θεωρούμε επιτακτική την άμεση επίλυση του θέματος όχι με τρόπο εμβαλωματικό, όπως έγινε με την παρένθεση στο Π.Δ. 32/2016, αλλά ουσιαστικό, καθώς αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για την άρση των αμφισβητήσεων, την προστασία του δημοσίου συμφέροντος, την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών και εν τέλει την άσκηση χρηστής διοίκησης. Οι Δασολόγοι της Δ/νσης Δασών Κυκλάδων».

    Διερωτώμεθα αν για όλες αυτές τις χιλιάδες αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες ιδιοκτησιών -οι οποίες άλλες μεν θα υποβάλουν ενστάσεις άλλες όμως οι περισσότερες κατά την γνώμη μας, που αδυνατούν να ενημερωθούν είτε να ανταποκριθούν τεχνικά και οικονομικά στην προβλεπόμενη διαδικασία- που θα χαρακτηρισθούν τελεσίδικα ως δασικές, είναι σε θέση η Πολιτεία να αντιληφθεί σε τι αδιέξοδο οδηγεί τους πολίτες αλλά και τις δημόσιες υπηρεσίες και τα δικαστήρια.

    Ο ΣΕΤΕ έχει κατά καιρούς θέσει το ερώτημα εάν τα ζητήματα της ανάπτυξης, της απασχόλησης, και της ιδιοκτησίας είναι και αυτά αγαθά υψίστου δημοσίου συμφέροντος που προστατεύονται από το σύνταγμα. Έχουμε αναδείξει ότι με τις πράξεις της διοίκησης το επιχειρηματικό περιβάλλον στην Ελλάδα γίνεται συνεχώς και πιο δύσκολο. Η διαθέσιμη γη για ανάπτυξη συνεχώς συρρικνούται και σπανίζει. Εάν επικαθίσουμε στον ίδιο χάρτη τις δασικές εκτάσεις όπως αναρτώνται σήμερα, τις αρχαιολογικές περιοχές, τις περιοχές NATURA, τις αποστάσεις από ρέματα-αιγιαλούς κ.λπ., τότε θα διαπιστώσουμε ότι η απομένουσα γη, είτε για γεωργική εκμετάλλευση είτε για άλλες παραγωγικές δραστηριότητες είναι είδος εν ανεπαρκεία. Και για μεν τις τελευταίες περιοχές, όπως και για τα δάση, κανείς δεν έχει αντίρρηση για την ανάγκη προστασίας τους και σωστής διαχείρισης και ανάδειξής τους, αλλά για τις δασικές εκτάσεις με την ευρύτερη και υπερβολική έννοια που τις χαρακτηρίζει η όλη διαδικασία και νομική και διοικητική ερμηνεία, έχουμε αντιρρήσεις που θα πρέπει ο πολιτικός κόσμος και οι πολίτες να συζητήσουν χωρίς προκαταλήψεις.

    Οι προσπάθειες που έκανε το Υπουργείο για να επιλύσει όλα τα τεράστια προβλήματα που αναδείχθηκαν από τη διαδικασία των δασικών χαρτών είτε με τους νόμους 4447/16, 4467/17, 4519/18, είτε που επιχειρεί με το παρόν νομοσχέδιο, είναι αλυσιτελείς και κατά τη γνώμη μας ατελέσφορες. Κρίνουμε ότι πρέπει ο νομοθέτης να επανεξετάσει τι θεωρείται δασική έκταση και τι όχι. Στο οικοσύστημα δεν υπάγονται μόνο τα φρύγανα και η χαμηλή αραιή βλάστηση, αλλά και ο άνθρωπος που έχει και αυτός την ανάγκη να αναπτυχθεί, να απασχοληθεί και να επιβιώσει. Πρέπει από εκεί να εκκινήσουμε και όχι απλά να προσπαθούμε με ακροβασίες νομοθετικές –εξ ανάγκης- να επιχειρούμε να διασώσουμε με αμφίβολα αποτελέσματα τις αντιφάσεις των νομοθετικών προθέσεων με την πραγματικότητα η οποία άλλες φορές διαμορφώθηκε με νόμιμες διαδικασίες και με πράξεις είτε έγγραφα της διοίκησης και άλλες φορές με την ανοχή ή την αδυναμία της, η οποία όμως κατάντησε καθεστώς.

    Σε κάθε περίπτωση θεωρούμε ότι η -απαραίτητη σε μια ευνομούμενη πολιτεία- ανάρτηση των δασικών χαρτών, αναδεικνύει προβλήματα δεκαετιών, τα οποία αφενός θα πρέπει να αντιμετωπισθούν με τον επανακαθορισμό της ευρύτερης έννοιας των δασικών εκτάσεων και αφετέρου θα πρέπει να συνεκτιμηθούν όλες οι πράξεις τις διοίκησης, οι εγκρίσεις, οι αδειοδοτήσεις και οι κατά καιρούς νομιμοποιήσεις, οι οποίες εμπέδωσαν το αίσθημα της ιδιοκτησίας και της νομιμότητας στους κατόχους πολίτες. Επομένως πρέπει να μην υπάρχει οριζόντια αντιμετώπιση, αλλά να αναγνωρίζονται κατ΄ αναλογίαν και οι κρατικές ευθύνες για τις τελευταίες περιπτώσεις. Με το παρόν νομοσχέδιο επιχειρείται να αντιμετωπισθεί το ζήτημα των χιλιάδων κατοικιών εκτός σχεδίου που θα βρεθούν δικαίως ή αδίκως σε δασικές εκτάσεις. Το ίδιο έγινε με τα προηγούμενα νομοσχέδια που προσπάθησαν να επιλύσουν τα θέματα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Τι θα γίνει, όμως, με τις άλλες χρήσεις όπως τις παραγωγικές εγκαταστάσεις, είτε αυτές αφορούν στην βιοτεχνία-βιομηχανία, είτε στο εμπόριο και στον τουρισμό; Τι θα γίνει με όσες αδειοδοτήθηκαν με δασικές βεβαιώσεις, είτε πράξεις δασαρχείου οι οποίες για διάφορους λόγους θα αμφισβητηθούν ή θα ανακληθούν;

    Θεωρούμε, εν κατακλείδι, ότι δεν είναι αργά να υπάρξει μια νομοθετική πρωτοβουλία με πνεύμα συναίνεσης των πολιτικών δυνάμεων, ώστε να επιλυθούν όλα αυτά τα μείζονα προβλήματα που εκθέσαμε εν συντομία.

    Εφόσον, όμως, δεν γίνουν αποδεκτά τα ανωτέρω είμαστε υποχρεωμένοι να προτείνουμε έστω και ύστατες διαδικασίες για τις τουριστικές εγκαταστάσεις όπως αυτή που πρότεινε ήδη, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων (ΠΟΞ): Την ανάγκη δηλαδή νομοθετικής πρόβλεψης για τις εν λειτουργία τουριστικές εγκαταστάσεις μιας διαδικασίας ανάλογης του άρθρου 14 του ν. 4519/18 που συμπλήρωσε την παρ. 14 του άρθρου 52 του ν.4280/14.

    Με εκτίμηση,

    Γιάννης Ρέτσος
    Πρόεδρος ΔΣ

  • 6 Ιανουαρίου 2019, 23:22 | Δερτούζος Μάνος
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Προς
    Αναπληρωτή Υπουργό Περιβάλλοντος κ. Φάμελο
    Κοινοποίηση:
    Βουλευτές Β. Πειραιά
    Βουλευτές Κορίνθου

    Κύριε Υπουργέ
    Το σχέδιο νόμου το οποίο βρίσκεται σε διαβούλευση μέχρι 8 Ιανουαρίου , μπορεί να μην λύνει τελεσίδικα το πρόβλημα, αφού γνωρίζουμε ότι αυτό έρχεται μόνο με την αναθεώρηση του άρθρου 24, αλλά ανακουφίζει τους πολίτες από τα πολλά προβλήματα τα οποία έχουν συσσωρευτεί με την μη επίλυση του δασικού προβλήματος.
    Το συγκεκριμένο όμως σχέδιο νόμου , χρήζει απαραιτήτων βελτιώσεων για να μπορεί να είναι αφενός μεν ωφέλιμο στους πολίτες, αφετέρου να αισθάνεται ο πολίτης εμπιστοσύνη στην πολιτεία ,ότι δεν θα εξακολουθήσει να είναι όμηρος άλλα 25 ή 40 χρόνια διότι τότε θα έχει κληρονομήσει στα παιδιά του όχι την περιουσία του αλλά το πρόβλημα.
    Στο πλαίσια αυτό θεωρούμε απαραίτητες διορθώσεις – βελτιώσεις του Νομοσχεδίου προς όφελος των πολιτών , προς όφελος μιας δοκιμαζόμενης κοινωνίας όπου την τελευταία δεκαετία έχει υποστεί τεράστιες μειώσεις σε μισθούς και σε συντάξεις.
    ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ – ΒΕΛΤΙΩΣΕΙΣ
    1. Ο πολίτης πρέπει να αισθανθεί εμπιστοσύνη απέναντι στην πολιτεία. Η ερώτηση του πολίτη είναι τι θα γίνει μετά 25 και 40 χρόνια , θα έχουμε πάλι νέα ρύθμιση και νέα εξαίρεση της κατεδάφισης για τα επόμενα τότε 25 χρόνια; Μη ξεχνάμε ότι ο νόμος Τρίτση εξαιρούσε της κατεδάφισης το ακίνητο και στο νόμο αυτό έχουν υπαχτεί σχεδόν όλοι οι πολίτες που σήμερα βρίσκονται εντός οικιστικών πυκνώσεων και έκτισαν προ του νόμου Τρίτση. Η τακτοποίηση τότε έγινε γιατί απλά κανένας δεν γνώριζε ότι ευρίσκετο εντός φερομένων δασικών εκτάσεων και κανένας φορέας δεν εμπόδιζε τον πολίτη να υπαχθεί στην ρύθμιση Τρίτση.
    ΠΡΟΤΑΣΗ
    Επομένως πρέπει να γίνει αναφορά με οποιοδήποτε νομικό τρόπο ότι στα επόμενα 25 ή 40 χρόνια θα υπάρξει τελεσίδικη λύση του προβλήματος χωρίς οικονομική επιβάρυνση του πολίτη , αφού ήδη θα έχει πληρώσει ένα μεγάλο ποσό.

    2.Να επιτρέπονται οι μεταβιβάσεις των ακινήτων με την υπαγωγή στον νόμο και αφού καταβληθεί το 30% του ενιαίου δασικού προστίμου.
    ΠΡΟΤΑΣΗ
    Δεν νοείται να έχει ο πολίτης μία περιουσία , να έχει συμβόλαια, να έχει υπαχθεί στην ρύθμιση όπου θα πληρώνει για σχεδόν 10 χρόνια και να μην μπορεί να μεταβιβάσει την περιουσία του η οποία δεν αμφισβητείται. Αυτό αποτελεί απαίτηση όλων των πολιτών. Σε αντίθετη περίπτωση θα έχουμε ομήρους τους πολίτες άλλα 40 χρόνια.
    3. Αρκετοί πολίτες βρισκόμενοι στην οποιαδήποτε ανάγκη και οι περισσότεροι στα πλαίσια να μεταβιβάσουν την περιουσία τους ή να συνδεθούν με τα δίκτυα κοινής ωφέλειας προχώρησαν σε τακτοποίηση του αυθαιρέτου κτίσματος (ευρισκόμενοι εντός φερομένων δασικών εκτάσεων) βάσει του νόμου 4014/11 ή 4495/17 . Οι πολίτες αυτοί που θα υπαχθούν στον παρόντα νόμο θα χάσουν τα χρήματά τους;
    ΠΡΟΤΑΣΗ
    Θεωρούμε επιτακτική ανάγκη τον πολίτη να μην τον τιμωρήσουμε και του επιβάλουμε να ξαναπληρώσει και προς τούτο προτείνουμε:
    Τα χρήματα τα οποία έχει πληρώσει από την σχετική ρύθμιση να συμψηφιστούν με την υπαγωγή στο παρόντα νόμο και να πληρώσει μόνο την διαφορά η οποία θα προκύψει.

    4.Υπάρχουν περιπτώσεις, ενώ οι πολίτες έχουν συμβόλαια τα οποία είναι ΝΟΜΙΜΟΤΑΤΑ , αμφισβητείται η περιουσία τους από το Δημόσιο. Στην περίπτωση αυτή τα κτίσματα βρίσκονται εντός οικιστικής πύκνωσης. Οι περισσότεροι πολίτες έχουν προσφύγει νομικά με αγωγές κατά δημοσίου
    ΠΡΟΤΑΣΗ
    Θεωρούμε ότι οι περιπτώσεις αυτές πρέπει να έχουν δικαίωμα υπαγωγής στον νόμο και να σταματήσει η ταλαιπωρία των πολιτών μέσω δικαστικών αγώνων.
    Εξ άλλου στο άρθρο παρ.4 γίνεται αναφορά στο «Αντισταθμιστικό Δασικό ισοζύγιο οικιστικών πυκνώσεων.

    5. Υπάρχουν περιπτώσεις οι οποίοι αγόρασαν ένα αγροτεμάχιο, που πιθανόν να είχε και κτίσμα, με προσύμφωνα, αφού ο νόμος δεν επέτρεπε συμβόλαια. Οι περιπτώσεις αυτές βρίσκονται εντός οικιστικής πύκνωσης
    ΠΡΟΤΑΣΗ
    Θεωρούμε ότι και οι περιπτώσεις αυτές θα πρέπει να έχουν δικαίωμα υπαγωγής στον νόμο

    6. Ένα περίγραμμα οικιστικής πύκνωσης πιθανόν να περιέχει και κτίσματα τα οποία είναι εκτός σχεδίου αλλά όχι σε φερόμενες δασικές εκτάσεις.
    ΠΡΟΤΑΣΗ
    Στις περιπτώσεις αυτές θα πρέπει να γίνει αναφορά ότι με την προσκόμιση των στοιχείων του πολίτη να εξαιρείται της υπαγωγής στον συγκεκριμένο νόμο.

    7. Το σταθερό ποσό 1000 ευρώ, που αναφέρεται στο άρθρο 8 και καλύπτει την συνολική ευθύνη για τις υποδομές της οικιστικής πύκνωσης.

    ΠΡΟΤΑΣΗ

    Θεωρούμε ότι τα 1000 ευρώ επί πλέον επιβάρυνσης δεν μπορούν να έχουν λόγους επιβολής , αφού δεν υπάρχει και δεν επιτρέπεται να υπάρχει βάσει του άρθρου 1 παρ 3 πολεοδομική συγκρότηση της περιοχής.

    8. Κτίσματα τα οποία κτίστηκαν μέχρι 11.6.1975 εξαιρούνται της κατεδάφισης για 40 χρόνια και κτίσματα τα οποία κτίστηκαν από 11.6.75 μέχρι 28.7.2011 εξαιρούνται της κατεδάφισης για 25 χρόνια.

    ΠΡΟΤΑΣΗ
    Θεωρούμε ότι τα 25 χρόνια θα πρέπει να γίνουν τουλάχιστον 30. Συγχρόνως να υπάρχει μία διαφοροποίηση του προστίμου όσον αφορά τα κτίσματα τα οποία έχουν εξαιρεθεί της κατεδάφισης με το νόμο Τρίτση, διότι όπως αναφέρουμε στην υπ αριθ 1 πρότασή μας, οι πολίτες πήγαν και δήλωσαν το ακίνητό τους, διότι ούτε το ήξεραν ότι είναι δασική έκταση , ούτε τους εμπόδισε κανένας να το πράξουν.

    9.Σύμφωνα με τον Ν. 4178/2013 άρθρο 17 υπάρχουν μειώσεις προστίμων σε ειδικές ομάδες πληθυσμού.
    Περιληπτικά αναφέρομε, άτομα με ποσοστό αναπηρίας 80%, άτομα με αναπηρία (ΑΜΕΑ) 67%, πολύτεκνοι, τρίτεκνοι, μακροχρόνια άνεργοι κ.λπ, όπως με λεπτομέρεια αναφέρονται στον συγκεκριμένο νόμο
    ΠΡΟΤΑΣΗ
    Οι ανωτέρω μειώσεις όπως αναφέρονται στο άρθρο 17 του Ν. 4178/13 να έχουν ισχύ και στο υπό συζήτηση σχέδιο νόμου . Αυτό είναι επιβεβλημένο να γίνει για την ισονομία των πολιτών.
    Tελειώνοντας θα θέλαμε να επισυμάνουμε:
    Σύμφωνα με το άρθρο 154 του Ν.4389/2016 . «Εκτάσεις που έχουν απωλέσει το δασικό τους χαρακτήρα πριν τις 11.6.1975 λόγω επεμβάσεων που έλαβαν χώρα με βάση σχετική διοικητική πράξη, η οποία καλύπτεται από το τεκμήριο νομιμότητας, δεν χαρακτηρίζονται ως δάση ή δασικές εκτάσεις, κατά τη διαδικασία του άρθρου 14 του ν. 998/1979 και δεν κηρύσσονται αναδασωτέες.»
    ΠΡΟΤΑΣΗ
    Θεωρούμε νόμιμο , λογικό και δίκαιο, οι εκτάσεις αυτές και κατά συνέπεια οι οικισμοί που αποτελούν σήμερα οικιστικές πυκνώσεις ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ να συμπεριληφθούν – ενταχθούν στο σχέδιο πόλης , επέκτασης σχεδίου ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΠΡΟΤΑΣΗ του εκάστοτε Δήμου , πού θεωρεί ότι το εν λόγω τμήμα του Οικισμού αποτελεί αναπόστατο οικονομικο , πολιτιστικό και σημαντικό μέρος του Δήμου του.» Αυτό θα αφορά ΟΙΚΙΣΜΟΥΣ που έχουν δημιουργηθεί μέχρι το έτος 2011 , που αποτελεί και όριο του Ν.4495\17 .

    Πανσαλαμίνιος Σύλλογος «ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ»
    Πρόεδρος Μάνος Δερτούζος Τηλ: 6973959584

    Εξωραϊστικός Σύλλογος Βαμβακιές Κορίνθου
    Πρόεδρος Θανάσης Ζήδρος Τηλ.:6978373555

    Εξωραϊστικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος ΕΞΩΡΑΙΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ Οικιστών Λουτρών Ωραίας Ελένης Κορινθίας
    Πρόεδρος Γιάννης Βλαχιώτης Τηλ.: 6944665007

  • 6 Ιανουαρίου 2019, 17:52 | ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ ΕΛΕΝΗ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Στα πλαίσια του παρόντος νόμου θα πρέπει να γίνει πρόβλεψη όχι μόνο για τα κτίσματα τα οποία είναι εντός δασικών εκτάσεων χωρίς οικοδομικές άδειες και αποτελούν οικιστικές πυκνώσεις αλλά και
    1). Για τα κτίσματα τα οποία έχουν κατασκευασθεί με νόμιμες οικοδομικές άδειες από τα αρμόδια Πολεοδομικά γραφεία, οι οποίες μέχρι σήμερα δεν έχουν ακυρωθεί ή ανακληθεί, σε γήπεδα για τα οποία έχουν εκδοθεί πληροφοριακά έγραφα της Δασικής Υπηρεσίας για το μη δασικό χαρακτήρα αυτών και στην μερική κύρωση των χαρτών έχουν κυρωθεί ως ΔΑ. Έχουν κυρωθεί ως ΔΑ διότι κατά την ανάρτηση των δασικών χαρτών ο χαρακτηρισμός ήταν ΔΑ και οι ιδιοκτήτες γνωρίζοντας ότι ήταν καθόλα νόμιμοι δεν έκαναν το απαιτούμενο έλεγχο στον αναρτημένο δασικό χάρτη με συνέπεια να μην υποβάλλουν έγκαιρα αντιρρήσεις και οι εκτάσεις και τα κτίσματα να έχουν κυρωθεί ως ΔΑ.
    Οι ιδιοκτήτες των εκτάσεων αυτών, επειδή δεν πρόκειται για εκτάσεις οι οποίες είναι τεμάχια αναδασμού ή διανομής χάνουν την ιδιοκτησία τους , οι εκτάσεις αυτές θα κηρυχθούν αναδασωτέες, τα κτίσματα θα κριθούν κατεδαφιστέα, με όλες τις συνέπειες που προβλέπει η δασική νομοθεσία.
    2). Για κτίσματα εντός δασικών εκτάσεων τα οποία έχουν υπαχθεί στο Νόμο του Τρίτση.
    3). Για κτίσματα εντός δασικών εκτάσεων τα οποία έχουν κατασκευασθεί χωρίς οικοδομικές άδειες, και δεν πληρούν τις προϋποθέσεις της οικιστικής πύκνωσης.

  • 6 Ιανουαρίου 2019, 13:09 | Α.Χ.
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Από την ανάγνωση του σχεδίου νόμου διαπιστώνω την πρόθεση ρύθμισης αυθαίρετων κατασκευών που συνιστούν οικισμούς σε εκτάσεις που χαρακτηρίζονται δασικές.
    Υπάρχει όμως πρόθεση ρύθμισης για ΝΟΜΙΜΑ κτισμένες ιδιοκτησίες, οι οποίες έχουν κτιστεί σε εκτάσεις που έχουν, λανθασμένα, χαρακτηριστεί, ως δασικές, στους πρόσφατα αναρτημένους δασικούς χάρτες, για τις οποίες οι ιδιοκτήτες τους έχασαν τις προθεσμίες υποβολής αντιρρήσεων και προσφυγών;
    Θέτω υπόψη σας περιπτώσεις σαν την δική μου, όπου στις πρόσφατες αναρτήσεις των δασικών χαρτών πανελλαδικά, έχουν ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ συμπεριληφθεί, ως δασικές, ιδιοκτησίες με ΝΟΜΙΜΕΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΕΣ ΑΔΕΙΕΣ και ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΔΑΣΑΡΧΕΙΟΥ, για τις οποίες ιδιοκτησίες, οι ιδιοκτήτες αυτών δεν έλαβαν γνώση του περιεχομένου των δασικών χαρτών, γνωρίζοντας ότι οι ιδιοκτησίες τους είναι καθόλα νόμιμες, και ως εκ τούτου δεν προέβαλαν αντιρρήσεις εντός των προθεσμιών. Αποτέλεσμα αυτού, είναι ότι μετά την μερική κύρωση των δασικών χαρτών, οι ιδιοκτησίες αυτές θα χαρακτηριστούν ΑΝΑΔΑΣΩΤΕΕΣ, τα ΝΟΜΙΜΑ κτίσματα εντός αυτών θα κηρυχθούν ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΤΕΑ και οι πολίτες αυτοί θα ΧΑΣΟΥΝ την ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ τους, χωρίς να μπορούν να κάνουν χρήση οποιασδήποτε διαδικασίας για να υπερασπίσουν το ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ της ΝΟΜΙΜΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ τους.
    Ο σχολιασμός μου αποσκοπεί σε συμπερίληψη ΠΡΟΒΛΕΨΗΣ στα πλαίσια του παρόντος νόμου για εκείνες τις νόμιμα κτισμένες ιδιοκτησίες που έχασαν τις προθεσμίες αντιρρήσεων και προσφυγών, όπως πρόβλεψη ΠΑΡΑΤΑΣΗΣ υποβολής αντιρρήσεων ή πρόβλεψη κάποιας ΑΛΛΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ.

  • 2 Ιανουαρίου 2019, 17:55 | Χαρά Μπουζάκη
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Αξιότιμοι κύριοι,
    Λαμβάνω μέρος σ’ αυτή τη δημόσια διαβούλευση για να εκθέσω τους προβληματισμούς μου.
    Η μητέρα μου αγόρασε 2 αγροτεμάχια!! στην περιοχή Δέλπουρα Αλεποχωρίου Μεγάρων το 1973. Έκτισε ένα αυθαίρετο κτίσμα το οποίο με απόφαση (νόμος Τρίτση) κρίθηκε μη κατεδαφιστέο. Προσέθεσε άλλα 15,30 τμ. τα οποία τακτοποιήθηκαν βάσει του νόμου 4178/2013 και το 2016 έγινε νέα σύσταση καθέτων ιδιοκτησιών και διανομή. Πώς είναι δυνατόν να τακτοποιούνται ακίνητα σε δασικές περιοχές; Πώς είναι δυνατόν να γίνονται συστάσεις σε δασικές περιοχές; Πώς είναι δυνατόν να μας καλείτε να εγγράψουμε ένα ακίνητο στο κτηματολόγιο που είναι σε δασική περιοχή;
    Όλα αυτά τα χρόνια πλήρωνε και εξακολουθούμε να πληρώνουμε οι κληρονόμοι της ό,τι μας αναλογεί.
    Μετά την ανάρτηση δασικών χαρτών για τα Μέγαρα, διαπίστωσα πως το ακίνητό μας βρίσκεται εντός οικιστικής πύκνωσης και απ’ όσο μπόρεσα να καταλάβω από την απόφασή σας, μας καταδικάζετε ζητώντας α) ενιαίο δασικό πρόστιμο β) απαγορεύετε να κάνουμε οποιαδήποτε μεταβίβαση ακινήτου.
    Η απελπισμένη πρότασή μας είναι η εξής: Εφόσον κρίθηκε δασική η περιοχή και εφόσον δεν μπορούμε να κάνουμε οποιαδήποτε μεταβίβαση του συγκεκριμένου ακινήτου, να μας καταβάλετε ποσό ίσο με την αντικειμενική αξία του ακινήτου, να μας καταβάλετε όσα χρήματα έχουμε πληρώσει έως τώρα και να το κατεδαφίσετε ώστε να φυτέψετε δέντρα για να ξαναγίνει δάσος(;).
    Με εκτίμηση

  • 1 Ιανουαρίου 2019, 13:48 | ΜΑΡΑΘΙΑΝΑΚΗ ΜΑΡΙΑ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Είναι μάλλον αδύνατο να είναι κανείς και ιδιοκτήτης και καταπατητής. Λαμβάνοντας υπόψη το τεκμήριο κυριότητας του Δημοσίου επί των χαρακτηρισμένων δασικών εκτάσεων χαρακτηρίζονται συλλήβδην όλοι οι ευρισκόμενοι εντός οικιστικών πυκνώσεων καταπατητές. Γιατί, εφόσον σκοπός του νομοθέτη είναι η αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος και του δικαίου, δε θέτει ως αυστηρότατο και απαράβατο όρο για να υπαχθεί το ακίνητο στις ρυθμίσεις την ιδιοκτησία, όπως αυτή μπορεί να αποδεικνύεται από το κτηματολόγιο ή όπου δεν έχει προχωρήσει η κτηματογράφηση νόμιμες συμβολαιογραφικες πράξεις σε βάθος τουλάχιστον 60 ετών? Αυτό είναι χάρη σε όσους καταπάτησαν δημόσια δασική έκταση και ταυτόχρονα επιβαρυντικό -καταδικαστικό στοιχείο για όσους παρανόμησαν μεν οικοδομώντας αλλά δεν καταπάτησαν δημόσια έκταση. Ποιος βγαίνει έτσι κερδισμένος? όσοι καταπάτησαν και ταυτόχρονα έχουν τη δύναμη του χρήματος για να ανταπεξέλθει στα πρόστιμα και ικανούς λογιστές και δικηγόρους για να τύχει και των εκπτώσεων!

  • 27 Δεκεμβρίου 2018, 16:28 | ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Είμαι πολιτικός μηχανικός ο οποίος έχει ασχοληθεί αρκετά με τακτοποιήσεις αυθαίρετων κατασκευών. Θα ήθελα να επισημάνω πως πολλοί ιδιοκτήτες, οι οποίοι απέκτησαν τα ακίνητά τους έπειτα από αγοραπωλησία, έχουν στην κατοχή τους απαντητικό από το αρμόδιο δασαρχείο το οποίο έχει χρησιμοποιηθεί στο συμβόλαιο. Επίσης, από όσο γνωρίζω, για να εκδοθεί το απαντητικό εξετάζονταν όλες οι διαθέσιμες αεροφωτογραφίες, δηλαδή από το 1945 έως και την τελευταία διαθέσιμη πριν την έκδοσή του. Θεωρώ λοιπόν ότι το νομοσχέδιο θα πρέπει να μεριμνήσει για τους παραπάνω ιδιοκτήτες οι οποίοι πρώτον είχαν ακολουθήσει την προβλεπόμενη νομοθεσία (λαμβάνοντας απαντητικό) και δεύτερον ο χαρακτηρισμός της έκτασής τους δεν είναι δασικός σύμφωνα με την αεροφωτογραφία της περιόδου 2007-2009.

  • 23 Δεκεμβρίου 2018, 10:25 | Νίκος
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Διαβάζοντας σχεδόν το σύνολο των σχολίων, διαπιστώνω ότι σχολιάζοντες είναι κατ αποκλειστικότητα ιδιοκτήτες περισσότερο, που έχουν παρανομήσει καταπατώντας δασικές εκτάσεις προκειμένου να φτιάξουν τα ….φτωχόσπιτά τους, γιά τα οποία είναι συνεπείς πληρώνοντας τους φόρους το ρεύμα και το νερό, χωρίς βέβαια κανένας να συμπεριλάβει και τα λοιπό έξοδα όπως, το πόσα πλήρωσε στον δασάρχη γιά τον αποχαρακτηρισμό, στον πολεοδόμο γιά την έκδοση της οικοδομικής άδειας και γιά κάθε μικρότερο ή μεγαλύτερο φακελάκι που σκοπό είχε την εξαπάτηση του νόμου. Και δημιουργείται η απορία σαν πολίτης. Κύριοι που έχετε αναλάβει την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και του Συντάγματος τα οποία καταπατάτε καθημερινά στον βωμό των εισπρακτικών προγραμμάτων, γιά ποιά αξιολόγηση «φυσικού πλούτου» μιλάτε, όταν δικαιώνεται συλλήβδην όλους τους παράνομους καταπατητές και γιά ποιά ισότητα, όταν ο πολίτης που ήθελε να είναι συνεπείς με τους νόμους της χώρας του και δεν παρανόμησε με αποτέλεσμα σήμερα να αισθάνεται «ηλίθιος» που γιά ένα «φακελάκι» στερείται σήμερα ένα φτωχόσπιτο των 500 τ. μ με πισίνα και ιδιωτικό ελικοδρόμιο;;; έστω όμως, εφ όσον μιλάτε γιά ισότητα δεν επιτρέπετε και σε αυτόν που δεν παρανόμησε να έχει την δυνατότητα να μπορεί και αυτός να κτίσει ένα κομμάτι δάσους σαν ένδειξη αναγνώρισης που έμεινε συνεπείς στους νόμους ;;;; Η απάντηση βέβαια είναι απλή: ΠΡΈΠΕΙ ΝΑ ΤΙΜΩΡΙΘΕΙ (να παραμείνει στον κατάλογο των ηλιθίων) ΓΙΑΤΊ ΕΠΙ ΤΌΣΑ ΧΡΌΝΙΑ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕ ΤΟ ΔΙΑΦΘΟΡΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΟΣ (της μίζας) ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΕ. Σκοπός λοιπόν του νόμου κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι να μην μείνει τίποτα όρθιο σε αυτή την χώρα που να θυμίζει την ύπαρξη νόμων και Συντάγματος.

  • 10 Δεκεμβρίου 2018, 13:41 | Κωτσάκης Θεόδωρος
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Υπό την ιδιότητά μου ως δικηγόρος και κάτοικος της Ανατολικής Αττικής θα ήθελα να επισημάνω το εξής:

    Πρέπει να υπάρξει ρητή νομοθετική πρόβλεψη στον παρόντα νόμο οι προσωρινά εξαιρεθείσες από την ανάρτηση περιοχές κίτρινου περιγράμματος να μπορούν να υπαχθούν στην παρούσα ρύθμιση περί οικιστικών πυκνώσεων, εφόσον απορριφθούν ως περιοχές υπό ένταξη από την πενταμελή Επιτροπή του 24 Ν. 3889/10, ως έχει τροποποιηθεί από τα 153-155 Ν. 4389/16.
    Πρέπει να διασφαλισθούν τα δικαιώματα των κατοίκων μέσω της δυνατότητας υπαγωγής των εκτάσεών τους στον νόμο περί οικιστικών πυκνώσεων και στην απεικόνισή τους με ιώδες περίγραμμα, εφόσον δεν γίνουν δεκτές με κίτρινο περίγραμμα και εφόσον, βεβαίως, πληρούνται και οι προϋποθέσεις του νόμου περί οικστικών πυκνώσεων.
    Σημειωτέον, ότι ο τρόπος δήλωσης των εποικισμένων εκτάσεων δεν εναπόκειτο στους εκάστοτε κατοίκους αλλά στους οικείους Ο.Τ.Α., συνεπώς είναι επιβεβλημένη η προτεινόμενη ρύθμιση χάριν της ίσης αντιμετώπισης των πολιτών και της αποτελεσματικής προστασίας των δικαιωμάτων τους.
    Η μη δυνατότητα υπαγωγής στον νόμο περί οικστικών πυκνώσεων των τυχόν απορριφθέντων περιοχών κίτρινου περιγράμματος από την πενταμελή Επιτροπή (όποτε και αν αυτή συσταθεί) και η μη απεικόνισή τους με ιώδες περίγραμμα, εφόσον αποβαίνει επιτυχής ο περιγραφόμενος στο παρόν σχέδιο νόμου έλεγχος της πλήρωση των νομίμων προϋποθέσεων, θα συνιστούσε παραβίαση της Αρχής της Ισότητας.

    Ευχαριστώ πολύ.

  • 6 Δεκεμβρίου 2018, 14:06 | ΚΥΡΙΑΚΗ ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΕΧΤΙΚΑ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ… ΕΧΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΔΗΛΩΣΩ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΩΝ ΓΛΥΚΩΝ ΝΕΡΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥ ΠΑΙΑΝΙΑΣ…
    ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΜΑΙ 44 ΕΤΩΝ ΕΔΩ ΜΕΓΑΛΩΣΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ 22 ΕΤΩΝ… ΕΠΙ ΤΡΙΤΣΗ ΕΓΙΝΕ Η ΠΡΩΤΗ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΥΟ ΕΚΑΝΑ ΕΓΩ ΜΕ ΤΟΥΣ
    Ν.4014/2011 ΚΑΙ Ν.4178/2013… ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΕΜΑΣ;;; ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΜΑΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑ… ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΑ ΔΕΧΤΗΚΑΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ Η ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ…ΜΗ ΜΑΣ ΣΤΕΡΕΙΣΕΤΕ ΤΙΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΜΑΣ… ΚΑΝΑΜΕ ΟΣΕΣ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΜΑΣ ΖΗΤΗΣΑΤΕ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ ΤΩΡΑ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΑΦΗΝΕΤΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΗΡΕΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΚΑΤΟΙΚΙΕΣ ΜΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ… ΤΑ ΕΓΡΑΨΑ ΟΣΟ ΠΙΟ ΑΠΛΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ…
    ΜΕ ΤΙΜΗ ΓΕΩΡΓΙΟΠΟΥΛΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ