Άρθρο 43-Γνωστοποίηση ενδεχόμενων παραβιάσεων στον ΟΠΙ

Άρθρο 43
Γνωστοποίηση ενδεχόμενων παραβιάσεων στον ΟΠΙ (Άρθρο 36 παρ. 2 Οδηγίας)
1. Τα μέλη ενός οργανισμού συλλογικής διαχείρισης, οι δικαιούχοι, οι χρήστες, οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να γνωστοποιούν στον ΟΠΙ εγγράφως με οποιονδήποτε τρόπο κρίνουν σκόπιμο συμπεριλαμβανομένου του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δραστηριότητες ή καταστάσεις, οι οποίες κατά τη γνώμη τους συνιστούν παραβίαση των διατάξεων του παρόντος νόμου και του νόμου 2121/1993. 2. Ο ΟΠΙ εντός δύο (2) εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της γνωστοποίησης της παραγράφου 1 ενημερώνει τον αποστολέα για τη λήψη της και την κοινοποιεί σε αυτόν, στον οποίο αφορά. Ο ΟΠΙ οφείλει να διερευνά την εν λόγω δραστηριότητα ή κατάσταση και προς τον σκοπό αυτό μπορεί να ζητά τόσο από αυτόν που προέβη στη γνωστοποίηση όσο και από αυτόν στον οποίο αφορά την προσκόμιση οποιουδήποτε εγγράφου ή άλλου στοιχείου κρίνει σκόπιμο, καθώς και να προβαίνει και σε επιτόπια έρευνα. Επίσης, οφείλει να καλέσει αυτόν, στον οποίο αφορά η εν λόγω γνωστοποίηση, σε υποβολή απόψεων εντός δώδεκα (12) εργάσιμων ημερών από την παραλαβή τής γνωστοποίησης της παραγράφου 1, ενώ παράλληλα εφαρμόζονται στον βαθμό που κρίνεται απαραίτητο οι διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 49. Ο ΟΠΙ ενημερώνει τον αποστολέα της γνωστοποίησης για το αποτέλεσμα της έρευνας εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Σε περίπτωση παραβίασης εφαρμόζονται οι διατάξεις του δέκατου τρίτου κεφαλαίου.

  • Υπό τις σημερινές συνθήκες, ο έλεγχος της εφαρμογής του νόμου από την πλευρά των ΟΣΔ είναι ανύπαρκτος, υπό την έννοια ότι ο μεν ΟΠΙ δεν έχει καμμιά δυνατότητα ουσιαστικού (και ιδίως προληπτικού) ελέγχου, η δε προσφυγή στην Επιτροπή Ανταγωνισμού μπορεί μεν να οδηγήσει σε επιβολή προστίμων σε περιπτώσεις κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης, αλλά δεν μπορεί σε καμμιά περίπτωση να προστατεύσει τους επαγγελματίες χρήστες προληπτικά και αποτελεσματικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα συστηματικής κατάχρησης δεσπόζουσας θέσης αποτελεί η επιβολή στους ραδιοσταθμούς από ΟΣΔ πνευματικών δικαιωμάτων ήχου, κατ’ ευθεία παράβαση ρητής διάταξης του Νόμου, ελάχιστης αμοιβής (minimum guarantee) επί 20 χρόνια, χωρίς κανένα θεσμικό όργανο της Πολιτείας να μπορεί να το εμποδίσει έγκαιρα.

    Έτσι, δεν είναι δυνατό να υπάρξει αποτελεσματική εποπτεία των ΟΣΔ χωρίς νομική, λειτουργική και ουσιαστική αναβάθμιση του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας σε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (με ίδιους πόρους), που να απολαμβάνει λειτουργικής ανεξαρτησίας και διοικητικής αυτοτέλειας, κατά τα πρότυπα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς. Σημειώνεται πως η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, όπως και ο αντίστοιχος θεσμός που φρονούμε πως πρέπει να δημιουργηθεί για την εποπτεία και τη ρύθμιση της αγοράς των Πνευματικών και Συγγενικών Δικαιωμάτων, ρυθμίζει ιδιωτικές υποθέσεις χάριν του δημοσίου συμφέροντος και δε βαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, καθώς οι πόροι της προέρχονται από τέλη και εισφορές που βαρύνουν τους εποπτευόμενους φορείς (ακριβώς όπως ήδη συμβαίνει και με τον ΟΠΙ).

    Είναι, εξάλλου, προφανές το συνταγματικά δικαίωμα του κοινού νομοθέτη να παρέμβει στην αγορά των Πνευματικών και Συγγενικών δικαιωμάτων κατ’ αντίστοιχο τρόπο, αφενός διότι κάθε ΟΣΔ διαχειρίζεται κατά κανόνα μονοπωλιακά ή, στην καλύτερη περίπτωση, ολιγοπωλιακά, έως και το σύνολο των δικαιωμάτων της κατηγορίας του, και αφετέρου διότι δεν υφίσταται δυνατότητα υποκατάστασης, ιδίως των πνευματικών έργων.

    Ειδικότερα, προτείνουμε την αναβάθμιση του ΟΠΙ σε ΝΠΔΔ με αρμοδιότητες κανονιστικές, ρυθμιστικές και κατασταλτικές, κατά τρόπον ώστε να εκδίδει αποφάσεις γενικής ισχύος, να εποπτεύει την ορθή εφαρμογή των διατάξεων της νομοθεσίας για τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα και να επιβάλλει κυρώσεις στους παραβάτες της νομοθεσίας ΟΣΔ.

  • 13 Ιανουαρίου 2016, 19:09 | GRAMMO ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΗΧΟΥ Η ΗΧΟΥ ΚΑΙ ΕΙΚΟΝΑΣ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά: 0  0

    Γενική παρατήρηση:
    Η διάταξη της παρ. 1 αποτελεί τη γέφυρα με το προηγούμενο άρθρο, ώστε να ενδυναμώνεται η άποψη περί διαγραφής των παρ. 3 και 4 αυτού (προηγούμενου άρθρου).