Άρθρο 45 – Ποινικές διατάξεις

1. ∆ιώκεται κατ’ έγκληση και τιμωρείται µε φυλάκιση τουλάχιστον έξι (6) µηνών και µε χρηµατική ποινή τουλάχιστον έξι χιλιάδων ευρώ: α) όποιος εν γνώσει χρησιμοποιεί σήµα κατά παράβαση των περιπτώσεων α’ ή β’ της παρ. 3 του άρθρου 7, β) όποιος χρησιμοποιεί σήμα φήμης, κατά παράβαση της περίπτωσης γ’ της παρ. 3 του άρθρου 7 με πρόθεση να εκμεταλλευτεί ή να βλάψει τη φήμη του, γ) όποιος εν γνώσει θέτει σε κυκλοφορία, κατέχει, εισάγει ή εξάγει προϊόντα που φέρουν αλλότριο σήμα ή προσφέρει υπηρεσίες με αλλότριο σήμα και δ) όποιος εν γνώσει τελεί µία από τις πράξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 7.
2. Αν το όφελος που επιδιώχθηκε ή η ζηµία που απειλήθηκε από της πράξεις της παραγράφου 1 είναι ιδιαίτερα µεγάλη και συντρέχει εκµετάλλευση σε εµπορική κλίµακα ή ο υπόχρεος τελεί της πράξεις αυτές κατ’ επάγγελµα, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον δύο (2) ετών και χρηµατική ποινή έξι χιλιάδων (6.000) έως τριάντα χιλιάδων (30.000) ευρώ. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται μόνον επί προσβολής σήματος με ίδιο διακριτικό γνώρισμα και ταυτότητα ή ομοιότητα προϊόντων ή υπηρεσιών.
3. Όποιος χρησιµοποιεί τα σύµβολα και σηµεία που αναφέρονται στην περίπτωση η’, θ’ και ιδ’ της παρ. 1 του άρθρου 4 διώκεται αυτεπαγγέλτως και τιµωρείται µε χρηµατική ποινή µέχρι δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

  • 29 Ιανουαρίου 2019, 17:22 | Μάνος Μαρκάκης
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Παρ. 3:
    «Όποιος χρησιµοποιεί τα σύµβολα και σηµεία που αναφέρονται στην περίπτωση η’, θ’ και ιδ’ της παρ. 1 του άρθρου 4 διώκεται αυτεπαγγέλτως και τιµωρείται µε χρηµατική ποινή µέχρι δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.»

    Η εν λόγω ποινική διάταξη είναι νομοτεχνικά δυσνόητη. Ποιό είναι το προστατευτέο έννομο αγαθό;

    Η περίπτωση η’ αναφέρεται στην Σύμβαση των Παρισίων (Article 6ter Paris Convention), απλώς και μόνο ο εντοπισμός των κατ’ ιδίαν προστατευόμενων συμβόλων & σημείων, προκειμένου να στοιχειοθετηθεί η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος, παρίσταται πρακτικά δύσκολος.
    Η περίπτωση θ’ έχει ούτως ή άλλως ασαφές εύρος.
    Η περίπτωση ιδ’ αναφέρεται στην «αντίθεση στην καλή πίστη», πως είναι δυνατόν να στοιχειοθετηθεί ποινικό αδίκημα πάνω σε μία ούτως ή άλλως αόριστη νομική έννοια του αστικού δικαίου;

    Προτείνεται η επανεξέταση της δικαιοπολιτικής χρησιμότητας διατήρησης της εν λόγω διάταξης εντός του προτεινόμενου ΝΣ για τα σήματα, και σε θετική περίπτωση, η νομοτεχνική αποσαφήνισή της.

  • 29 Ιανουαρίου 2019, 16:02 | Μάνος Μαρκάκης
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Παρ. 2, πρόταση β’:

    Στο σημείο αυτό (διακεκριμένη αξιόποινη προσβολή) ο Έλληνας Νομοθέτης προφανώς έχει υπόψη του τα απομιμητικά προϊόντα (Counterfeit products). Προτείνεται λοιπόν να ευθυγραμμιστεί το εύρος ισχύος της εν λόγω ποινικής διάταξης προς τον αντίστοιχο ορισμό στο Άρθρο 38 παρ. 11 του ΝΣ [ο οποίος με τη σειρά του εναρμονίζεται καλύτερα προς τη Συμφωνία TRIPS, Άρθρο 51, σημ. 14] ως εξής:

    «Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται μόνον επί προσβολής σήματος με ταυτόσηµο σήµα για ταυτόσηµα προϊόντα ή υπηρεσίες, καθώς και για σήµα που διαφέρει ως προς τα στοιχεία που δεν µεταβάλλουν το διακριτικό του χαρακτήρα».

    Σημείο περαιτέρω δικαιοπολιτικού προβληματισμού θα αποτελούσε η ενδεχόμενη διαγραφή των «υπηρεσιών» από την διακεκριμένη περίπτωση της παρ. 2.

  • Αφορά το άρθρο 45 παρ. 2 του Νομοσχεδίου (ποινικές διατάξεις).

    Η διάταξη θα μπορούσε να γίνει αυστηρότερη για τις περιπτώσεις αυτές (κατ’ επάγγελμα ή σε εμπορική κλίμακα ή/και ιδιαιτέρως μεγάλης διακινδύνευσης προσβολή του σήματος) με την απειλή μεγαλύτερων χρηματικών ποινών και ενδεχομένως τα αδικήματα αυτά θα έπρεπε να τιμωρούνται αυτεπαγγέλτως.

  • 27 Ιανουαρίου 2019, 21:41 | Μάνος Μαρκάκης
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    1.
    Προτείνεται η νομοτεχνικη βελτίωση του άρθρου με την οριζόντια αντικατάσταση του αμφίσημου όρου «αλλοτριο» από άλλον όρο πιο σαφή, όπως πχ «χρήση σήματος χωρίς τη συγκατάθεση του δικαιούχου».

    2.

    Οι διατάξεις περί αξιόποινου φαίνονται δρακόντειες και σε κάποιες περιπτώσεις δυσχερως εφαρμόσιμες, όπως πχ η ποινικοποίηση της χρήσης εταιρικής επωνυμίας, διαφημιστικού υλικού, συγκριτικής διαφήμισης , κτλ. Προτείνεται η επανεξέταση της δικαιοπολιτικης χρησιμότητας τους.