ΤΙΤΛΟΣ Ι – ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ – Άρθρο 1 – Αντικείμενο (Άρθρο 1 της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/2341)

Με τις διατάξεις του παρόντος νόμου ενσωματώνονται στην ελληνική νομοθεσία οι διατάξεις της Οδηγίας (ΕΕ) 2016/2341 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, για τις δραστηριότητες και την εποπτεία των ιδρυμάτων επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών (Ι.Ε.Σ.Π.).

  • 20 Νοεμβρίου 2019, 16:59 | ΕΝΩΣΗ ΘΕΣΜΙΚΩΝ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Μία γενική παρατήρηση: το μεγαλύτερο τμήμα του κειμένου είναι καταγραφή στην ελληνική γλώσσα των διατάξεων της οδηγίας, χωρίς σύνδεση είτε με υφιστάμενη νομοθεσία των ΤΕΑ είτε με άλλους ελληνικούς νόμους που έχουν ενσωματώσει άλλες ευρωπαϊκές οδηγίες στις οποίες γίνεται αναφορά. Η μετάφραση πολλών όρων είναι προβληματική στην εφαρμογή όπως πχ. ο όρος «ενεργητικό» όταν θα έπρεπε η αναφορά να είναι σε «περιουσιακά στοιχεία».
    Υπάρχει ανάγκη επικαιροποίησης της υφιστάμενης νομοθεσίας για ίδρυση / έγκριση ΤΕΑ.
    Λείπει πρόβλεψη για λύση και εκκαθάριση ΙΕΣΠ-ΤΕΑ.

  • 20 Νοεμβρίου 2019, 15:48 | Ιωάννης Τζανάκος Γ.Γ. ΕΛΕΤΕΑ
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Η βασική προσέγγιση που φαίνεται να έχει επιλεχτεί στη σύνταξη του σχεδίου νόμου είναι η υιοθέτηση μιας, σε μεγάλο βαθμό, «πιστής» μετάφρασης της Οδηγίας, με ενσωματωμένες παραπομπές σε μελλοντικές ενδεχόμενες υπουργικές αποφάσεις (χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι γίνεται μνεία σε συνολικά εννέα τέτοιες υπουργικές αποφάσεις εντός του σχεδίου), στο πλαίσιο περαιτέρω διευκρίνισης και ρύθμισης συγκεκριμένων θεμάτων.

    Η Ελληνική Ένωση Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης θεωρεί ότι μία τέτοια προσέγγιση φέρει το μειονέκτημα της υπονόμευσης της πιθανότητας μιας άμεσης και οργανικής ενσωμάτωσης της Οδηγίας στην ελληνική πραγματικότητα, καθώς εκ των πραγμάτων και τουλάχιστον έως ένα βαθμό, καθιστά το σχέδιο νόμου αποκομμένο από την ελληνική εμπειρία των υφισταμένων αλλά και μελλοντικών Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης (ΤΕΑ), αδυνατεί να λειτουργήσει ως φυσική συνέχεια του Ν.3029/2002 (με τον οποίο μάλιστα σε κρίσιμα σημεία αντιφάσκει), ενώ ευρύτερα απουσιάζει το ισχυρό σήμα μιας σαφούς κατεύθυνσης εκ του νομοθέτη. Ως εκ τούτου, η οργανική ενσωμάτωση της οδηγίας στην ελληνική νομοθεσία και πραγματικότητα ουσιαστικά παραπέμπεται σε μελλοντικές υπουργικές αποφάσεις, καθώς το γενικό πλαίσιο της οδηγίας θα χρειαστεί να εξειδικεύεται αποσπασματικά και βαθμηδόν σε βάθος χρόνου, συντηρώντας στο μεταξύ ένα θολό τοπίο υφιστάμενων αλλά και αναμενόμενων πρακτικών.

    Κατά τη γνώμη της Ένωσης, η διαδικασία της ενσωμάτωσης της Οδηγίας στην ελληνική νομοθεσία αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για μια εκσυγχρονιστική αναβάθμιση και επικαιροποίηση του ήδη υφισταμένου πλαισίου, όπως κυρίως καθορίστηκε εκ του (επιτυχημένου κατά γενική ομολογία) ιδρυτικού νόμου 3029/2002, σε συνδυασμό με τον μεταγενέστερο Κανονισμό Δεοντολογίας και Καλών Πρακτικών των Ταμείων Επαγγελματικής Ασφάλισης (Αριθ. Φ.51010/οικ.1893/15/16-1-2015 (Α΄ 178) Υπουργική Απόφαση), και να καταλήξει στη δημιουργία ενός ενιαίου «νόμου – οδηγού». Μόνο ένας τέτοιος ενιαίος «νόμος – οδηγός», ευχερώς προσβάσιμος και κατανοητός από τους κοινωνικούς εταίρους (εργοδότες & εργαζόμενους), έστω και λεπτομερής (όπως άλλωστε και η ίδια η Οδηγία δεν δίστασε να είναι), πλαισιωμένος από λίγες (το πολύ δύο ή τρεις) αναγκαίες αλλά περιεκτικές Υπουργικές Αποφάσεις που θα ρυθμίζουν συγκεκριμένες τεχνικές λεπτομέρειες, είναι δυνατό να οδηγήσει στο προκείμενο: την αναβάθμιση των υφιστάμενων ΤΕΑ της χώρας, την ενθάρρυνση δημιουργίας νέων και την προσέλκυση ίδρυσης νέων στην Ελλάδα από το εξωτερικό – και να αποτρέψει το απευκταίο, δηλαδή τη μετανάστευση ημεδαπών ΤΕΑ, ειδικότερα μάλιστα εντός ενός πλαισίου, όπως ορίζεται πλέον από την Οδηγία, που καθιστά τη διασυνοριακή δραστηριότητα ευχερέστερη.

  • 19 Νοεμβρίου 2019, 11:31 | Κωνσταντίνος Σπυριούνης
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Πρέπει να υπάρχει δικαίωμα επιλογής Ασφαλιστικού Φορέα, ώστε αν προκύπτει διπλή υποχρέωση, να μη χρειάζεται διπλή υποχρέωση που θα συνεπάγεται και διπλή συνταξιοδότηση στο μέλλον.
    π.χ. Αν κάποιος είναι υπόχρεος και σαν μισθωτός (πρώην ΙΚΑ) και έχει κάποια συμμετοχή σε επιχείρηση που απορρέει υποχρέωση και στον πρώην ΟΑΕΕ, να απαλλάσσεται από την υποχρέωση και φυσικά από το δικαίωμα εισπράξεως διπλής συντάξεως, όταν φθάσει σε ηλικία.