Άρθρο 04: Επισήμανση υποκατάστατων

1. Σε περίπτωση που ένα προσυσκευασμένο τρόφιμο πρόκειται για υποκατάστατο τροφίμου θα πρέπει στην επισήμανση της ονομασίας πώλησης ή σε ένδειξη πλησίον της εμπορικής ονομασίας πώλησης να τίθεται ένδειξη από την οποία ο καταναλωτής μπορεί άμεσα να αντιληφθεί ότι πρόκειται για υποκατάστατο.
Ενδεικτικά :
– είτε η ίδια η ονομασία πώλησης του να εμπεριέχει τον όρο «υποκατάστατο» ή «τεχνητό» ή «απομίμηση» ή «αναπλήρωμα» κλπ.
– είτε να υπάρχει ένδειξη πλησίον της εμπορικής ονομασίας πώλησης, που να δηλώνει ότι το εν λόγω προϊόν δεν είναι τρόφιμο, που υποκαθιστά, π.χ. η ένδειξη «δεν είναι τυρί».
2. Όταν υποκατάστατα τροφίμων διατίθενται στον τελικό καταναλωτή χύμα, θα πρέπει στα σημεία πώλησης τους (προθήκες, ψυγεία καταστημάτων κλπ.) να υπάρχει σχετική πινακίδα, όπου θα δηλώνεται ότι πρόκειται για υποκατάστατα.
3. Σε περίπτωση επίσης που τα προσφερόμενα στους χώρους ομαδικής εστίασης φαγητά, εδέσματα κλπ. περιέχουν υποκατάστατα τροφίμων (π.χ. πίτσα με υποκατάστατα τυριού) ο καταναλωτής θα πρέπει να ενημερώνεται σχετικά, και μέσω πινακίδων που υπάρχουν στο χώρο ομαδικής εστίασης, και μέσω τιμοκαταλόγου.

  • 23 Σεπτεμβρίου 2012, 00:42 | Ναπολέων Παπαδόπουλος
    Το βλέπω Θετικά/Αρνητικά:  

    Ποιός ο λόγος να υπάρχουν υποκατάστατα;
    Πλην, ας πούμε, της φρουκτόζης ως γλυκαντικού αντί ζάχαρης και των ανάλογων ιατρικού ενδιαφέροντος;